Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 grudnia 2017 r. zmieniające rozporządzenie - Regulamin urzędowania sądów powszechnych

W rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 grudnia 2015 r. - Regulamin urzędowania

sądów powszechnych

(Dz. U. poz. 2316, z 2016 r. poz. 418, 517, 970 i 2070 oraz z 2017 r. poz. 1527) wprowadza się następujące zmiany

1)

w § 2 w pkt 5 w lit. m średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. n-q w brzmieniu

„

n)

sprawy z wniosku, o którym mowa w art. 11a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1390),

o)

sprawy dotyczące podziału sumy uzyskanej z egzekucji,

p)

sprawy, w których oskarżonym jest sędzia lub prokurator,

q)

sprawy o uchylenie, stwierdzenie nieważności oraz ustalenie istnienia albo nieistnienia

uchwał spółek kapitałowych;

”

;

2)

w § 11 w ust. 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

podział czynności oraz sposób uczestniczenia w przydziale spraw dla każdego sędziego,

asesora sądowego i referendarza sądowego;

”

;

3)

w § 16 w ust. 1 skreśla się wyrazy „oraz współpracy szkoleniowej z Krajową Szkołą Sądownictwa i Prokuratury”;

4)

w § 22 w ust. 3a dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

Wiceprezesowi sądu okręgowego o liczbie stanowisk sędziowskich do 50 można nie powierzyć

funkcji przewodniczącego wydziału także w innych szczególnie uzasadnionych przypadkach.

”

;

5)

w § 28

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W sądzie, w ramach oddziału administracyjnego, samodzielnej sekcji administracyjnej

lub jako odrębną komórkę organizacyjną, tworzy się biuro obsługi interesantów, zwane

dalej „biurem”, chyba że nie jest to celowe z uwagi na realizację zadań w zakresie

informowania zainteresowanych w wydziałach sądu lub z innych ważnych względów. Jeżeli

sąd zajmuje więcej niż jeden budynek, biuro funkcjonuje we wszystkich budynkach, chyba

że byłoby to niecelowe z uwagi na zakres zadań realizowanych w poszczególnych budynkach

sądu. W budynku sądu, w którym nie utworzono biura, zadania w zakresie informowania

zainteresowanych są realizowane, z uwzględnieniem standardów obsługi interesanta oraz

katalogu usług z kartami usług i powiązanymi z nimi procedurami świadczenia usług,

o których mowa w ust. 6, przez wyznaczonego pracownika biura podawczego w punkcie

informacyjnym lub przez pracowników sekretariatów wydziałów.

”

,

b)

ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Biuro jest w miarę możliwości usytuowane w pobliżu wejścia do budynku sądu. Jeżeli

nie ma możliwości takiej lokalizacji, jego usytuowanie wskazuje tablica kierunkowa,

której sposób oznakowania uwzględnia w miarę możliwości potrzeby osób niepełnosprawnych.

4.

W biurze należy zapewnić miejsca siedzące oraz stoły dla interesantów. Dostęp do biura

uwzględnia w miarę możliwości potrzeby osób niepełnosprawnych.

”

,

c)

dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Zadania biura są realizowane z uwzględnieniem standardów obsługi interesanta oraz

katalogu usług z kartami usług i powiązanymi z nimi procedurami świadczenia usług,

opracowanymi i udostępnionymi przez Ministra Sprawiedliwości.

”

;

6)

po § 33 dodaje się § 33a w brzmieniu

„

§ 33a.

Każdy sędzia, bez względu na przydział do wydziału lub sekcji, ma zapewniony stały

dostęp do danych statystycznych dotyczących wszystkich jednostek wewnętrznych sądu.

Dostęp do danych zapewnia się w szczególności za pośrednictwem systemu informatycznego

sądu.

”

;

7)

w § 34 w ust. 1 po pkt 16 dodaje się pkt 16a w brzmieniu

„

16a)

rozstrzyga wątpliwości co do zasad przydziału spraw oraz sposobu uczestniczenia sędziów,

asesorów sądowych i referendarzy sądowych w przydziale spraw;

”

;

8)

§ 43 otrzymuje brzmienie

„

§ 43.

1.

Sprawy są przydzielane referentom (sędziom i asesorom sądowym) losowo, zgodnie z ustalonym

podziałem czynności, przez narzędzie informatyczne działające w oparciu o generator

liczb losowych, oddzielnie dla każdego repertorium, wykazu lub innego urządzenia ewidencyjnego,

chyba że przepisy niniejszego rozporządzenia przewidują inne zasady przydziału. Przydziału

przez narzędzie informatyczne nie stosuje się, jeżeli tylko jeden sędzia lub asesor

sądowy uczestniczy w przydziale spraw danego rodzaju.

2.

Jeżeli w danym urządzeniu ewidencyjnym sprawy zostały podzielone na kategorie, przydział

odbywa się oddzielnie dla każdej kategorii. Podział spraw na kategorie jest określony

w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

3.

Do przydziału spraw referendarzom sądowym przepisy niniejszego oddziału stosuje się

odpowiednio, zgodnie z ustalonym podziałem czynności.

4.

Sprawy, które mogą być rozpoznane przez referendarzy sądowych, powinny być przydzielane

wyłącznie referendarzom sądowym, chyba że wpływ spraw wymaga ich przydzielania także

sędziom i asesorom sądowym.

5.

Czynności w sprawie zakończonej lub zawieszonej, jeżeli referent nie orzeka już w

wydziale, podejmuje przewodniczący wydziału. Jeżeli po podjęciu czynności okaże się,

że sprawa wymaga rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, podlega ona ponownemu przydziałowi.

Przewodniczący wydziału może zarządzić ponowny przydział także innych spraw zakończonych

lub zawieszonych.

6.

Nie podlega ponownemu przydziałowi sprawa ponownie zarejestrowana w tym samym lub

innym urządzeniu ewidencyjnym.

7.

Sprawa wyłączona do odrębnego rozpoznania nie podlega odrębnemu przydziałowi, z zastrzeżeniem

§ 52c ust. 3. Sprawa połączona ze sprawą innego referenta, a następnie wyłączona do

odrębnego rozpoznania, podlega przydzieleniu pierwotnemu referentowi.

8.

Referent sprawy o ustanowienie kuratora lub zarządcy jest referentem w sprawach związanych

ze sprawowaniem albo uchyleniem kurateli lub zarządu.

9.

Skład wyznaczony do rozpoznania apelacji rozpoznaje wszystkie środki odwoławcze przedstawione

przez sąd I instancji przed zwrotem sprawy temu sądowi. Skład wyznaczony do rozpoznania

zażalenia rozpoznaje wszystkie zażalenia przedstawione przez sąd I instancji przed

zwrotem sprawy temu sądowi, chyba że przed rozpoznaniem zażalenia został wyznaczony

skład do rozpoznania apelacji. Jeżeli kolejny środek odwoławczy podlega rozpoznaniu

w składzie jednego sędziego, rozpoznaje go sędzia referent, a jeżeli jest nim sędzia

delegowany z sądu niższego, środek odwoławczy rozpoznaje przewodniczący składu.

10.

Przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio do wniosków o przedłużenie tymczasowego aresztowania

oraz zażaleń w przedmiocie tymczasowego aresztowania dotyczących jednego postępowania

przygotowawczego, chyba że ze względu na liczbę środków odwoławczych przewodniczący

wydziału zarządzi odrębny przydział części zażaleń.

11.

Jeżeli środek odwoławczy, do rozpoznania którego dokonano przydziału, podlegał rozpoznaniu

w składzie jednego sędziego i przed jego rozpoznaniem wpłynął środek odwoławczy podlegający

rozpoznaniu przez skład trzech lub pięciu sędziów, stosuje się § 43a ust. 1 i 7.

12.

Jeżeli zachodzi potrzeba wyznaczenia do udziału w losowaniu sędziego orzekającego

w innym wydziale, przewodniczący zwraca się w tej sprawie do prezesa sądu. W losowaniu

biorą udział wszyscy sędziowie z wydziałów lub sekcji wskazanych przez prezesa.

13.

Sprawy podlegające losowemu przydziałowi rejestruje się w systemie informatycznym

obsługującym narzędzie informatyczne, o którym mowa w ust. 1, w terminie czterech

dni roboczych od daty wpływu do sądu, chyba że sprawa podlega przydziałowi po uzupełnieniu

braków. Przewodniczący wydziału w wybranych urządzeniach ewidencyjnych lub kategoriach

spraw może wstrzymać kierowanie spraw do przydziału w przypadku krótkotrwałych nieobecności

części sędziów, do zakończenia tych nieobecności, chyba że w sprawie jest konieczne

podjęcie czynności niecierpiących zwłoki.

14.

W aktach spraw przydzielonych przez narzędzie informatyczne, o którym mowa w ust.

1, zamieszcza się wydruk raportu z losowania. W pozostałych sprawach przewodniczący

wydziału wydaje zarządzenie o przydziale, chyba że sprawa została przydzielona przez

inne narzędzie informatyczne.

15.

Jeżeli ze względów technicznych przydział przez narzędzie informatyczne nie jest możliwy

przez trzy kolejne dni, przewodniczący wydziału przydziela sprawy w oparciu o listę

sędziów, asesorów sądowych lub referendarzy sądowych, stosując odpowiednio przepisy

niniejszego oddziału.

”

;

9)

po § 43 dodaje się § 43a w brzmieniu

„

§ 43a.

1.

W sprawach rozpoznawanych w składach wieloosobowych przydzielenie pozostałych członków

składu przez narzędzie informatyczne, o którym mowa w § 43 ust. 1, może nastąpić jednocześnie

z wyznaczeniem referenta lub później, na zarządzenie referenta.

2.

Na potrzeby przydziału spraw rozpoznawanych w składzie 3 sędziów narzędzie informatyczne

losowo tworzy składy, którym przydziela sprawy referentów wyznaczonych w trybie §

43. Przewodniczący wydziału określa okres, nie dłuższy niż 6 miesięcy, po upływie

którego narzędzie informatyczne na nowo tworzy składy określone w zdaniu poprzedzającym.

Przed upływem tego okresu przewodniczący wydziału może zarządzić ponowne utworzenie

składów, jeżeli uległa zmianie liczba sędziów uczestniczących w przydziale spraw danego

rodzaju oraz w innych uzasadnionych przypadkach.

3.

Jeżeli do utworzenia składów na nowo zgodnie z ust. 2 pozostało mniej niż trzy miesiące,

w składach tych sędzia, w stosunku do którego zaprzestano przydziału, może zostać

zastąpiony przez sędziego dotychczas nieuczestniczącego w przydziale spraw tego rodzaju.

4.

Na potrzeby przydziału spraw, o których mowa w ust. 2, referenci mający zmniejszony

wskaźnik procentowy udziału w przydziale spraw mogą zostać ujęci jako jeden referent

zbiorczy o wskaźniku przydziału będącym sumą, określonych w podziale czynności, wskaźników

przydziałów poszczególnych referentów. Przed rozpoczęciem przydziału spraw referentowi

zbiorczemu przewodniczący wydziału ustala kolejność przydziału spraw referenta zbiorczego

sędziom.

5.

Przed delegowaniem sędziego na podstawie art. 77 § 9 ustawy prezes sądu apelacyjnego

określa liczbę dni delegowania, a przewodniczący wydziału określa kategorie oraz liczbę

spraw, które zostaną przydzielone temu sędziemu, tak aby możliwe było ich rozpoznanie

w ustalonej liczbie dni. Po wyznaczeniu terminów w poszczególnych sprawach prezes

sądu apelacyjnego deleguje sędziego na wyznaczone dni. Przepis ust. 4 stosuje się

odpowiednio w sposób zapewniający losowość przydziału.

6.

Zamiast losowego przydziału ławników do sprawy można podzielić ławników losowo na

pary przypisane do referenta, który przydziela je do poszczególnych spraw. Niniejszego

przepisu nie stosuje się w sprawach karnych.

7.

W sprawach rozpoznawanych w składzie dwóch sędziów i trzech ławników lub pięciu sędziów

stosuje się przepisy dotyczące odpowiednio składu jednego sędziego i dwóch ławników

lub składu trzech sędziów. Przewodniczący wydziału zarządza dodatkowo wylosowanie

do składu odpowiednio jednego sędziego i ławnika lub dwóch sędziów.

8.

W losowaniu, o którym mowa w ust. 7, biorą udział wszyscy sędziowie orzekający w wydziale,

w tym sędziowie, dla których podział czynności nie przewiduje orzekania w sprawach

tego rodzaju. Z losowania można wyłączyć sędziów, którzy odbyli największą liczbę

sesji w charakterze członka składu niebędącego referentem, oraz ławników, co do których

zachodzi niebezpieczeństwo przekroczenia liczby sesji określonej w art. 170 § 1 ustawy.

9.

Jeżeli rozpoznanie sprawy karnej w pierwszej instancji w składzie trzech sędziów następuje

na podstawie postanowienia sądu lub zarządzenia prezesa sądu, prezes sądu może zarządzić

losowanie sędziego z innego wydziału lub sekcji albo wydziału z wyłączeniem sekcji.

10.

Przepisy ust. 7 i 8 stosuje się odpowiednio w razie zarządzenia przydzielenia do sprawy

dodatkowego sędziego lub ławnika.

11.

Referent z odpowiednim wyprzedzeniem zawiadamia prezesa sądu o potrzebie zwiększenia

liczby dni sesyjnych ławników oraz przewidywanej liczbie sesji koniecznych do zakończenia

spraw z udziałem tych ławników. W przypadku niezwiększenia liczby dni wyznaczenie

nowych ławników następuje według zasad ogólnych.

12.

W przypadku zmiany referenta na skutek wyłączenia sędziego lub podziału referatu przewodniczący

wydziału, jeżeli przemawiają za tym względy organizacyjne, może zarządzić ponowne

wyznaczenie także pozostałych członków składu zgodnie z przepisami ust. 1-11.

”

;

10)

§ 45 otrzymuje brzmienie

„

§ 45.

1.

W przypadku pisemnej zgody wszystkich sędziów i asesorów sądowych orzekających w wydziale

podział czynności może obejmować zwiększenie lub zmniejszenie sędziemu lub asesorowi

sądowemu przydziału spraw w określonych kategoriach spraw.

2.

Zgoda, o której mowa w ust. 1, nie jest wymagana w przypadku referendarzy, powierzenia

sędziemu lub asesorowi sądowemu orzekania w sekcji oraz przydzielania spraw sędziom

delegowanym na podstawie art. 77 § 9 ustawy tylko w niektórych kategoriach.

3.

W przypadku sędziów i asesorów sądowych, o których mowa w ust. 1 i 2, podział czynności

może przewidywać zmniejszenie wskaźników procentowych lub wyłączenie przydziału w

pozostałych sprawach oraz wyłączenie pozostałych sędziów i asesorów sądowych z orzekania

w tych sprawach lub zmniejszenie w nich wskaźników przydziału.

4.

Jeżeli w składach orzekających w sprawach rozpoznawanych w składzie trzech sędziów

biorą udział sędziowie nieuczestniczący w przydziale tych spraw w charakterze referentów,

mogą oni zostać wyznaczeni do określonej grupy spraw. Przepisy § 43a ust. 7 i 8 stosuje

się odpowiednio.

”

;

11)

w § 46

a)

uchyla się ust. 1,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W sprawach należących do właściwości sądu opiekuńczego i w sprawach nieletnich przydział

spraw może nastąpić według kryterium terytorialnego po określeniu obszarów przyporządkowanych

poszczególnym sędziom, w sposób zapewniający równy przydział spraw. Przydziału obszarów

poszczególnym sędziom dokonuje się losowo na okres 7 lat. W losowaniu obszaru nie

uczestniczy sędzia, któremu ten obszar był dotychczas przydzielony.

”

,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2c w brzmieniu

„

2a.

Dla sędziów o wskaźnikach przydziału co najwyżej 75% można określić obszary o odpowiednio

mniejszym wpływie spraw. Obszary te są wyłączone z przydziału obszarów, o którym mowa

w ust. 2.

2b.

Referentowi rozpoczynającemu orzekanie w sprawach, o których mowa w ust. 2, lub kończącemu

przydział spraw z obszaru, o którym mowa w ust. 2a, można przydzielić obszar referenta

kończącego przydział spraw z danego obszaru. Jeżeli ponowny przydział obszarów, o

których mowa w ust. 2, następuje przed upływem 2 lat od przydziału obszaru referenta

kończącego przydział, obszar ten nie podlega ponownemu losowaniu.

2c.

Określenie obszarów oraz ich przyporządkowanie może zostać zmienione w przypadku zmiany

liczby sędziów w wydziale, istotnej zmiany liczby spraw na danym obszarze lub innych

ważnych przyczyn.

”

,

d)

ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

W wydziałach rejestrowych sprawy są przydzielane zgodnie z podziałem czynności, z

wyłączeniem narzędzia informatycznego, o którym mowa w § 43 ust. 1. W szczególności

dopuszcza się przydział spraw według przypisania poszczególnym orzekającym spraw dotyczących

konkretnych pozycji właściwego rejestru, zapewniających równy przydział spraw.

4.

W wydziałach ksiąg wieczystych sprawy są przydzielane zgodnie z podziałem czynności,

z wyłączeniem narzędzia informatycznego, o którym mowa w § 43 ust. 1. W szczególności

przydział spraw może nastąpić według konkretnej pozycji repertorium KW, według oznaczeń

księgi hipotecznej (gruntowej, wieczystej) lub z uwzględnieniem zasady przydziału

jednemu orzecznikowi wszystkich spraw zarejestrowanych kolejno z jednego aktu notarialnego,

zapewniających równy przydział spraw.

”

,

e)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Przydział spraw referendarzom sądowym może nastąpić według numerów porządkowych sprawy

lub przez narzędzie informatyczne inne niż określone w § 43 ust. 1. W sprawach rozpoznawanych

w elektronicznym postępowaniu upominawczym sprawy przydziela narzędzie informatyczne

obsługujące to postępowanie.

”

,

f)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

W sprawach związanych z wykonaniem orzeczeń sprawy są przydzielane zgodnie z podziałem

czynności. W szczególności przydział spraw może nastąpić

1)

w wydziałach penitencjarnych według kryterium terytorialnego położenia jednostki penitencjarnej

(zakładu karnego, aresztu śledczego) po określeniu jednostek penitencjarnych przyporządkowanych

poszczególnym sędziom, w sposób zapewniający równy przydział spraw;

2)

według rodzaju kary lub środka karnego;

3)

referentowi, który wydał wykonywane orzeczenie;

4)

referentowi, któremu według odrębnych zasad już została przydzielona sprawa związana

z wykonaniem tego samego orzeczenia.

”

,

g)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz rozpoznawanych w Sądzie Ochrony

Konkurencji i Konsumentów przewodniczący wydziału może łączyć sprawy pozostające ze

sobą w związku w grupy podlegające przydziałowi jednemu referentowi. W takim przypadku

przewodniczący wydziału określa, ilu sprawom jest równoważna dana grupa spraw, a narzędzie

informatyczne przydziela tylko sprawę o najniższej sygnaturze.

”

;

12)

§ 47 otrzymuje brzmienie

„

§ 47.

1.

W przydziale spraw nie uwzględnia się referentów nieobecnych w pracy nieprzerwanie

co najmniej 4 dni robocze. Po okresie nieobecności narzędzie informatyczne przydziela

sprawy tak, aby w okresie roku od rozpoczęcia nieobecności liczba spraw przydzielonych

poszczególnym referentom w każdej kategorii była proporcjonalna do liczby dni pracy

poszczególnych referentów z uwzględnieniem wskaźników przydziału.

2.

W sprawach przydzielanych bez wykorzystania narzędzia informatycznego, o którym mowa

w § 43 ust. 1, podział czynności może ustanowić zasadę odmienną od określonej w ust.

1. W sprawach tych nie stosuje się przepisu ust. 1 zdanie drugie.

”

;

13)

w § 48

a)

w ust. 1 w pkt 2

-

lit. b otrzymuje brzmienie

„

b)

co najmniej 90% - sędzia będący członkiem kolegium sądu okręgowego, w obszarze właściwości

którego limit etatów sędziowskich wynosi mniej niż 200, lub sądu apelacyjnego, w obszarze

właściwości którego limit etatów sędziowskich wynosi mniej niż 900, a ponadto zastępca

przewodniczącego wydziału liczącego do 15 sędziów, asesorów sądowych i referendarzy

sądowych, zastępca rzecznika dyscyplinarnego oraz rzecznik prasowy w sądzie okręgowym,

w obszarze właściwości którego limit etatów sędziowskich wynosi mniej niż 200, jak

również koordynator do spraw mediacji,

”

,

-

lit. d otrzymuje brzmienie

„

d)

co najmniej 50% - sędzia, asesor sądowy lub referendarz sądowy pełniący funkcję przewodniczącego

wydziału liczącego do 15 sędziów, asesorów sądowych i referendarzy sądowych, sędzia

będący członkiem Krajowej Rady Sądownictwa, koordynator do spraw współpracy międzynarodowej

i praw człowieka w sprawach cywilnych albo w sprawach karnych oraz wizytator, z tym

że przy określaniu zakresu udziału wizytatora w przydziale spraw wpływających do wydziału

uwzględnia się liczbę jednostek organizacyjnych w obszarze właściwości sądu apelacyjnego

lub okręgowego, liczbę etatów sędziowskich, asesorskich i referendarskich w tych jednostkach

oraz zakres zaplanowanych czynności nadzorczych,

”

,

-

lit. g otrzymuje brzmienie

„

g)

co najmniej 10% - rzecznik dyscyplinarny, koordynator do spraw informatyzacji sądownictwa

powszechnego.

”

,

b)

uchyla się ust. 2-2c,

c)

dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Przydzielając sędziów do wydziałów i sekcji drugoinstancyjnych, uwzględnia się przede

wszystkim doświadczenie orzecznicze w sprawach pierwszoinstancyjnych.

”

;

14)

§ 49 otrzymuje brzmienie

„

§ 49.

1.

Jeżeli w wyniku zastosowania zasad określonych w przepisach niniejszego oddziału sprawa

została przydzielona referentowi, który został wyłączony, dokonuje się ponownego przydziału

sprawy. Narzędzie informatyczne, o którym mowa w § 43 ust. 1, przydziela wyłączonemu

referentowi dodatkową sprawę w tej samej kategorii.

2.

Przewodniczący wydziału zarządza przydzielenie przez narzędzie informatyczne dodatkowej

sprawy tej samej kategorii, jeżeli sprawa została zakończona

1)

przekazaniem sprawy do innego sądu lub innego wydziału tego samego sądu;

2)

zwrotem pisma wszczynającego sprawę;

3)

połączeniem ze sprawą innego referenta;

4)

przez zastępcę, o którym mowa w § 52b i § 52c.

”

;

15)

po § 50 dodaje się § 50a i § 50b w brzmieniu

„

§ 50a.

1.

Po wydaniu decyzji skutkującej zmianą wydziału lub miejsca służbowego referentowi

jeszcze przed dniem przeniesienia mogą być przydzielane sprawy w nowym wydziale z

jednoczesnym zakończeniem przydziału spraw w wydziale, w którym dotychczas orzekał.

Prezes sądu, w którym znajduje się nowy wydział, określa dzień rozpoczęcia przydziału

w tym wydziale. W przydzielonych sprawach przewodniczący wydziału wyznacza terminy

w porozumieniu z referentem.

2.

Jeżeli wymaga tego właściwe obciążenie referenta, dzień rozpoczęcia przydziału w wydziale

może być późniejszy lub wcześniejszy niż dzień zakończenia przydziału w wydziale,

w którym dotychczas orzekał.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku odmowy delegowania referenta

na dalszy okres lub niezłożenia wniosku o dalsze delegowanie.

§ 50b.

Jeżeli do przejścia sędziego w stan spoczynku pozostało mniej niż 6 miesięcy i sędzia

nie złożył oświadczenia, o którym mowa w art. 69 § 1 ustawy, przewodniczący wydziału

po wysłuchaniu sędziego może zarządzić wstrzymanie przydziału we wszystkich lub niektórych

kategoriach oraz częściowy podział referatu. W razie dużej liczby pracochłonnych spraw

w referacie sędziego wstrzymanie przydziału i podział referatu mogą nastąpić wcześniej.

Przepis stosuje się odpowiednio w innych przypadkach zakończenia służby.

”

;

16)

§ 51 i § 52 otrzymują brzmienie

„

§ 51.

1.

W razie przydzielenia do wydziału kolejnego sędziego lub asesora sądowego albo powrotu

referenta, którego referat został w całości podzielony zgodnie z § 52

1)

jeżeli nie jest on obciążony obowiązkiem zakończenia spraw w wydziale, w którym dotychczas

orzekał, przewodniczący wydziału zarządza przydzielenie temu referentowi przez narzędzie

informatyczne liczby spraw odpowiadającej średniej wielkości referatu w danej kategorii

w wydziale, w którym ma orzekać;

2)

jeżeli jest on obciążony obowiązkiem zakończenia spraw w wydziale, w którym dotychczas

orzekał, przewodniczący wydziału zarządza przydzielenie temu referentowi liczby spraw

uwzgledniającej średnią wielkość referatu w wydziale, w którym ma orzekać, oraz nakład

pracy niezbędny do zakończenia spraw w wydziale, w którym dotychczas orzekał.

2.

W przypadku określonym w ust. 1 pkt 2 w razie potrzeby zasięga się opinii prezesa

sądu właściwego dla miejsca służbowego, z którego następuje przeniesienie lub delegowanie.

3.

Na zarządzenie prezesa sądu nieobsadzone miejsce służbowe może uczestniczyć w przydziale

spraw pierwszoinstancyjnych, które zostaną przydzielone sędziemu obejmującemu to miejsce

służbowe. Liczba spraw przydzielonych w ten sposób nie może przekroczyć liczby określonej

w ust. 1 pkt 1. W przypadku nieobjęcia miejsca służbowego stosuje się § 52.

§ 52.

1.

W przypadku podziału referatu sprawy podlegają przydziałowi według zasad ogólnych.

W przydziale biorą udział sędziowie nieobecni, których referaty nie zostały podzielone.

2.

Referat podlega podziałowi, jeżeli czas choroby lub planowana nieobecność referenta

przekracza 6 miesięcy, chyba że średnia zaległość w wydziale jest większa. Przewodniczący

wydziału może zarządzić podział referatu po 2 miesiącach choroby referenta, jeżeli

jest to uzasadnione stanem zaległości w wydziale i przewidywanym dalszym czasem choroby.

Podział referatu może zostać ograniczony do wybranych kategorii.

3.

W przypadku podziału referatu referendarza sądowego lub spraw, o których mowa w art.

47a § 4 ustawy, sposób podziału referatu określa prezes sądu.

”

;

17)

po § 52 dodaje się § 52a-52d w brzmieniu

„

§ 52a.

1.

Prezes sądu przełożonego może wstrzymać przydział na określony czas sędziemu powołanemu

do pełnienia funkcji, o których mowa w § 48 ust. 1 pkt 2 lit. e-g.

2.

Prezes sądu przełożonego może zwolnić z obowiązku rozpoznania części przydzielonych

spraw sędziego powołanego do pełnienia funkcji, o których mowa w § 48 ust. 1 pkt 2

lit. f i g, jeżeli przed powołaniem sędzia miał wskaźnik przydziału ponad 75% i zastosowanie

przepisu ust. 1 nie jest wystarczające.

§ 52b.

1.

Plan zastępstw określa zastępców (sędziów, asesorów sądowych i ławników) na każdy

dzień roboczy.

2.

Plan dyżurów określa sędziów i asesorów sądowych pełniących dyżur na każdy dzień.

3.

Plany zastępstw i dyżurów określają liczbę zastępców i pełniących dyżur w danym okresie,

wydziały lub rodzaje spraw przypisane zastępcom i pełniącym dyżur oraz kolejność podejmowania

czynności w zastępstwie i przydziału spraw pełniącym dyżur w przypadku większej liczby

zastępców i pełniących dyżur.

4.

Wyznaczenie sędziego, asesora sądowego lub ławnika do planu zastępstw lub dyżurów

powinno nastąpić z co najmniej miesięcznym wyprzedzeniem. Prezes sądu może upoważnić

do wyznaczania przewodniczących wydziałów. Zastępcy i pełniący dyżur mogą z co najmniej

dwudniowym wyprzedzeniem zgłaszać zamiany w planie zastępstw lub dyżurów. Prezes sądu

może sprzeciwić się zamianie. W sytuacjach nagłych zamiana może nastąpić bez wyprzedzenia.

5.

Sędziowie i asesorzy sądowi są równomiernie obciążani obowiązkiem gotowości do podjęcia

czynności na podstawie planu zastępstw oraz planu dyżurów. Zastępcą i pełniącym dyżur

w danym okresie może być ta sama osoba, jeżeli jest to uzasadnione wpływem spraw.

Ilość zastępców i pełniących dyżur oraz ich gotowość do podjęcia czynności w danym

okresie powinna odpowiadać potrzebom sądu.

6.

W przypadku niemożności podjęcia czynności przez zastępcę lub pełniącego dyżur przewodniczący

zarządza przydzielenie sprawy składowi wylosowanemu przez narzędzie informatyczne

spośród obecnych sędziów i asesorów sądowych, którzy nie mają sesji w tym i następnym

dniu. Jeżeli zachodzi potrzeba wyznaczenia sędziego z innego wydziału, czynności w

tym zakresie podejmuje prezes sądu.

§ 52c.

1.

W razie nieobecności referenta na posiedzeniu przewodniczący wydziału zarządza odwołanie

posiedzenia, jeżeli jest możliwe zawiadomienie osób uczestniczących, chyba że sprawność

postępowania w sposób oczywisty wymaga odbycia posiedzenia.

2.

Sprawę, w której posiedzenie nie zostało odwołane, rozpoznaje zastępca przewidziany

w planie zastępstw na dany dzień. Jeżeli nie było możliwe należyte przygotowanie się

zastępcy do sprawy lub rozpoznanie przez niego sprawy wymagałoby powtórzenia znacznej

części postępowania, przewodniczący wydziału zarządza odwołanie posiedzenia. Na wokandzie

zamieszcza się informację o odwołaniu posiedzenia i przyczynie odwołania oraz, jeżeli

to możliwe, także o nowym terminie posiedzenia.

3.

Jeżeli na skutek wydania orzeczenia kończącego sprawę tylko w stosunku do niektórych

oskarżonych referent byłby wyłączony od dalszego rozpoznawania sprawy, wniosek o wydanie

tego orzeczenia podlega rozpoznaniu przez zastępcę.

4.

Zastępca jest uprawniony do przydzielenia sobie sprawy rozpoznawanej na podstawie

ust. 2. W takim przypadku narzędzie informatyczne przydzieli zastępcy o jedną sprawę

mniej w tej samej kategorii.

5.

Nieobecnego członka składu, który nie jest referentem sprawy, w tym ławnika, zastępuje

zastępca. Jeżeli jest to możliwe, nieobecnego ławnika w pierwszej kolejności zastępuje

ławnik mający inne posiedzenie w tym samym dniu.

6.

Jeżeli udział zastępcy, który nie jest referentem sprawy, wymagałby prowadzenia rozprawy

od początku, rozprawa podlega odwołaniu, chyba że sprawność postępowania uzasadnia

prowadzenie rozprawy od początku.

7.

Jeżeli przed wysłaniem zawiadomień o posiedzeniu wystąpiła niemożność udziału w nim

sędziego, który nie jest referentem sprawy, sprawa podlega rozpoznaniu przez inny

skład, utworzony w tym samym czasie na podstawie § 43a ust. 2, obejmujący referenta

i drugiego sędziego.

8.

Przepisy ust. 1-7 stosuje się do posiedzeń lub rozpraw, o których zawiadamia się strony

lub uczestników postępowania.

9.

Czynności niewymagające odbycia posiedzenia, o którym zawiadamia się strony lub uczestników

postępowania, są podejmowane przez zastępcę, jeżeli ustawowy termin podjęcia czynności

upływa przed przewidywanym końcem nieobecności referenta. Przewodniczący wydziału

może zarządzić podjęcie czynności przez zastępcę także w innych przypadkach, jeżeli

wymaga tego sprawność postępowania, w tym rozpoznanie wniosku o zabezpieczenie wymagającego

rozpoznania przed upływem ustawowego terminu.

10.

Przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio w przypadku potrzeby podjęcia czynności w sprawie

rozpoznawanej przez skład, w którym znajduje się sędzia innego sądu, lub w sprawie

oczekującej na przydział.

§ 52d.

1.

Sędziemu pełniącemu dyżur są przydzielane sprawy, co do których ustawa wymaga ich

rozpoznania w ciągu 72 godzin, z wyłączeniem wniosków o nadanie klauzuli wykonalności

oraz spraw rejestrowych i wieczystoksięgowych.

2.

O przydzieleniu sprawy pełniącemu dyżur rozstrzyga godzina jej wpływu. Plan dyżurów

określa godzinę, po której sprawa podlega rozpoznaniu przez pełniących dyżur w okresie

następnym.

3.

Skład do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego jest wyznaczany losowo spośród

sędziów mogących niezwłocznie przystąpić do jego rozpoznania.

4.

Pełniący dyżur są także zastępcami w zakresie czynności, o których mowa w ust. 1.

5.

W sprawach wyborczych dyżur pełni jednocześnie co najmniej trzech sędziów o równej

kolejności przydziału. Referent jest wyznaczany w drodze losowania.

”

;

18)

w § 54 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2-4 w brzmieniu

„

2.

Jeżeli w sądzie okręgowym lub rejonowym w dwóch lub więcej wydziałach cywilnych, karnych,

gospodarczych, pracy, ubezpieczeń społecznych lub pracy i ubezpieczeń społecznych

rozpoznaje się sprawy z tego samego zakresu, przydział spraw sędziom, asesorom sądowym

i referendarzom sądowym orzekającym w tych wydziałach następuje przed podziałem spraw

między tymi wydziałami. Po przydzieleniu referentowi sprawa podlega zarejestrowaniu

w wydziale, w którym orzeka jej referent. Przepisu nie stosuje się do zażaleń i skarg

na orzeczenie referendarza sądowego rozpoznawanych bez odrębnej rejestracji.

3.

Przydział spraw, o którym mowa w ust. 2, następuje według zasad ogólnych, oddzielnie

dla każdego rodzaju repertorium, wykazu lub innego urządzenia ewidencyjnego oraz kategorii.

4.

Przydział spraw referendarzom sądowym w wydziałach, o których mowa w ust. 2, może

następować przed podziałem spraw między wydziałami lub po podziale spraw między wydziałami

według kryteriów ustalonych przez prezesa sądu. Jeżeli sprawa przydzielona referendarzowi

sądowemu wymaga przydzielenia sędziemu, stosuje się ust. 2 i 3.

”

;

19)

w § 56 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Sprawy powinny być rozpoznawane według kolejności ich wpływu, chyba że przepisy szczególne

określają termin do ich rozpoznawania lub zachodzi inna uzasadniona przyczyna zmiany

tej kolejności wynikająca z organizacji pracy sądu. W pozostałych sprawach podejmuje

się tylko czynności niecierpiące zwłoki.

”

;

20)

w § 57

a)

w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

ustala harmonogram korzystania z sal rozpraw przez poszczególne składy orzekające,

z uwzględnieniem możliwości skorzystania z sali w razie potrzeby poza harmonogramem;

”

,

b)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Przewodniczący wydziału może upoważnić sędziów lub asesorów sądowych oraz referendarzy

sądowych do wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

3.

W celu realizacji obowiązków, o których mowa w ust. 1, kierownik sekretariatu współpracuje

z przewodniczącym wydziału, w szczególności zaznajamia się z pismami wpływającymi

do wydziału i bezzwłocznie w stosunku do tych z nich, które podlegają odrębnej rejestracji,

dokonuje automatycznego przydziału każdego z nich do oznaczonego referenta zgodnie

z ustalonymi zasadami przydziału, chyba że pismo podlega przydziałowi przez narzędzie

informatyczne. Pisma stanowiące skargi lub wnioski dotyczące postępowań sądowych i

czynności podjętych przez sędziów przekazuje przewodniczącemu wydziału.

”

;

21)

§ 58 otrzymuje brzmienie

„

§ 58.

Przewodniczący wydziału w sądzie pierwszej instancji zapewnia sprawny przebieg postępowania

odwoławczego aż do przedstawienia akt sprawy sądowi odwoławczemu. Podział czynności

może określać, że czynności te lub określony ich zakres wykonują referenci sprawy.

Po zwrocie akt przewodniczący wydziału zapoznaje się z orzeczeniami sądu odwoławczego

i zarządza, aby z orzeczeniami tymi zapoznali się sędziowie i asesorzy sądowi, którzy

wydali zaskarżone orzeczenie, a w przypadku gdy orzeczenie dotyczy zagadnienia prawnego,

w którym orzecznictwo było niejednolite - wszyscy sędziowie i asesorzy sądowi wydziału.

”

;

22)

uchyla się § 60 i § 60a;

23)

w § 61 ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Czynności wymienione w ust. 1 pkt 1 i 2 w sprawach drugoinstancyjnych należą do przewodniczącego

wydziału lub przewodniczącego posiedzenia. Jeżeli referentem sprawy jest sędzia delegowany

na podstawie art. 77 § 9 ustawy, przewodniczący wydziału w razie potrzeby wyznacza

przewodniczącego posiedzenia spośród pozostałych członków składu.

”

;

24)

w § 100 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie wydanie dokumentu lub przedmiotu

następuje na zarządzenie przewodniczącego wydziału. Przewodniczący wydziału może upoważnić

kierownika sekretariatu do wydawania dokumentów prywatnych i urzędowych.

”

;

25)

uchyla się § 123 i § 124;

26)

w dziale IV w rozdziale 1 po oddziale 6 dodaje się oddział 7 w brzmieniu

„

Oddział 7

Współpraca sądów z punktami kontaktowymi Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych

i handlowych

§ 148a.

Zwracając się o udzielenie informacji mających na celu ułatwienie współpracy z właściwym

organem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w szczególności o

1)

informację o prawie i praktyce tego państwa,

2)

ustalenie w tym państwie organu właściwego do wykonania czynności z zakresu współpracy

sądowej lub o udzielenie informacji dotyczącej stanu realizacji tej czynności

- sąd może wystąpić do punktu kontaktowego Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych

i handlowych.

§ 148b.

Na wniosek punktu kontaktowego Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych i handlowych

sąd udziela informacji, o których mowa w § 148a.

§ 148c.

1.

Do zadań punktów kontaktowych Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych i handlowych

należy ułatwianie współpracy sądowej w tych sprawach między sądami powszechnymi a

właściwymi organami państw członkowskich Unii Europejskiej oraz ułatwianie faktycznego

dostępu do wymiaru sprawiedliwości przez upowszechnianie informacji na temat funkcjonowania

aktów prawnych Unii Europejskiej i międzynarodowych instrumentów dotyczących współpracy

sądowej w sprawach cywilnych i handlowych.

2.

Punkty kontaktowe Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych i handlowych realizują

zadania, o których mowa w ust. 1, w szczególności przez

1)

zapewnianie sądom powszechnym ogólnych informacji o przewidzianych prawem Unii Europejskiej

i międzynarodowych instrumentach dotyczących współpracy sądowej w sprawach cywilnych

i handlowych;

2)

udzielanie sądom powszechnym, członkom Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych

i handlowych oraz innym właściwym organom odpowiedzialnym za współpracę sądową w sprawach

cywilnych i handlowych informacji niezbędnych dla zapewnienia właściwej współpracy

sądowej między państwami członkowskimi Unii Europejskiej, w celu wsparcia tych podmiotów

w przygotowywaniu wniosków o współpracę sądową oraz w ustanawianiu kontaktów bezpośrednich;

3)

dostarczanie informacji na temat treści prawa innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej

właściwego w sprawie bądź informacji mających ułatwić jego stosowanie;

4)

ułatwianie koordynacji współpracy sądowej w szczególności, gdy kolejne wnioski sądów

powszechnych wymagają skoordynowanego działania w innym państwie członkowskim Unii

Europejskiej;

5)

przyczynianie się do ogólnego informowania społeczeństwa, za pośrednictwem strony

internetowej Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych i handlowych, na temat

współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych w Unii Europejskiej, właściwych

instrumentów przewidzianych prawem Unii Europejskiej i międzynarodowych, a także prawa

krajowego państw członkowskich Unii Europejskiej ze szczególnym uwzględnieniem dostępu

do wymiaru sprawiedliwości;

6)

współpracowanie przy organizacji i uczestniczenie w spotkaniach punktów kontaktowych

Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych i handlowych, w celu nawiązywania

bezpośrednich kontaktów oraz wymiany doświadczeń na temat funkcjonowania tej Sieci;

7)

przygotowywanie sprawozdań ze swojej działalności oraz zwracanie szczególnej uwagi

na praktyki Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych i handlowych oraz możliwe

jej usprawnienia.

3.

Przy wykonywaniu zadań określonych w ust. 1 punkty kontaktowe Europejskiej Sieci Sądowej

w sprawach cywilnych i handlowych współpracują z koordynatorami do spraw współpracy

międzynarodowej i praw człowieka w sprawach cywilnych i handlowych.

4.

W przypadku gdy punkt kontaktowy Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych i

handlowych otrzyma wniosek o udzielenie informacji, na który nie jest w stanie udzielić

odpowiedzi, przekazuje go punktowi kontaktowemu lub członkowi Sieci, który jest w

stanie najlepiej odpowiedzieć, o czym informuje składającego wniosek. W obszarach,

w których przewidziane prawem Unii Europejskiej lub międzynarodowe instrumenty regulujące

współpracę sądową już umożliwiają wyznaczenie organów odpowiedzialnych za ułatwienie

współpracy sądowej, punkty kontaktowe zwracają się do tych organów.

5.

Koordynację działalności punktów kontaktowych Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach

cywilnych i handlowych utworzonych w sądach powszechnych i punktu kontaktowego w Ministerstwie

Sprawiedliwości zapewnia Ministerstwo Sprawiedliwości.

6.

W ramach koordynacji, o której mowa w ust. 5, Ministerstwo Sprawiedliwości w szczególności

1)

zapewnia prawidłowe działanie krajowych punktów kontaktowych Europejskiej Sieci Sądowej

w sprawach cywilnych i handlowych;

2)

utrzymuje kontakty z Sekretariatem Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych

i handlowych;

3)

przygotowuje zbiorcze sprawozdania na temat działalności punktów kontaktowych Europejskiej

Sieci Sądowej w sprawach cywilnych i handlowych w Polsce;

4)

koordynuje udział polskich punktów kontaktowych Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach

cywilnych i handlowych w cyklicznych spotkaniach punktów kontaktowych i wyznacza osoby

biorące w nich udział.

”

;

27)

załącznik do rozporządzenia oznacza się jako załącznik nr 1 i dodaje się załącznik

nr 2 w brzmieniu określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

1.

Przepisy rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem,

stosuje się do przydziału spraw referentom od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia,

z wyłączeniem przydziału apelacji i zażaleń.

2.

Do dnia 2 kwietnia 2018 r. do przydziału referentom apelacji i zażaleń oraz wyznaczania

w tych sprawach pozostałych członków składu sądu, w tym sędziów dodatkowych, stosuje

się przepisy dotychczasowe.

3.

Do dnia 2 kwietnia 2018 r. w sprawach, o których mowa w ust. 1, do wyznaczania pozostałych

członków składu sądu, w tym sędziów i ławników dodatkowych, stosuje się przepisy dotychczasowe,

z wyłączeniem spraw karnych.

4.

Do dnia 2 kwietnia 2018 r. w sprawach karnych, o których mowa w ust. 1, do wyznaczania

dwóch ławników jednocześnie z referentem stosuje się przepisy rozporządzenia zmienianego

w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, chyba że potrzeba wyznaczenia

ławników powstała po przydzieleniu sprawy referentowi. Pozostałych członków składu

sądu, będących sędziami, w tym sędziów dodatkowych, losuje się, stosując odpowiednio

§ 43a ust. 8 i 9 rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym

rozporządzeniem, a pozostałych ławników, w tym dodatkowych, wyznacza się na podstawie

przepisów dotychczasowych.

5.

Od dnia 3 kwietnia 2018 r. przepisy rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu

nadanym niniejszym rozporządzeniem, stosuje się do przydziału referentom apelacji

i zażaleń oraz do wyznaczania we wszystkich sprawach pozostałych członków składu sądu,

w tym sędziów i ławników dodatkowych.

Prezesi sądów apelacyjnych i prezesi sądów okręgowych w terminie trzech miesięcy od

dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia dokonają przeglądu podziałów czynności,

w szczególności pod względem przydziału sędziów do wydziałów i sekcji drugoinstancyjnych

oraz sposobu uczestniczenia sędziów, asesorów sądowych i referendarzy sądowych w przydziale

spraw, i w razie potrzeby dostosują podziały czynności do przepisów rozporządzenia

zmienianego w § 1 w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem.

Jeżeli w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia sprawy opiekuńcze i nieletnich

są przydzielane według kryterium terytorialnego, pierwszego przydziału obszarów na

podstawie § 46 ust. 2 rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym

rozporządzeniem, należy dokonać najpóźniej po 7 latach. Jeżeli w dniu wejścia w życie

niniejszego rozporządzenia lub przed upływem terminu, o którym mowa w zdaniu poprzedzającym,

przynajmniej jeden sędzia w wydziale ma przydzielane sprawy z jednego obszaru przez

okres przekraczający 9 lat, należy niezwłocznie dokonać przydziału obszarów na podstawie

§ 46 ust. 2 rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem.

Stosując przepis § 51 rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym

rozporządzeniem, przewodniczący wydziału może oddzielnie obliczyć średnią wielkość

referatu w określonym urządzeniu ewidencyjnym wyłącznie dla spraw przydzielonych przed

dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia i podzielić ją na kategorie występujące

w tym urządzeniu ewidencyjnym na podstawie dostępnych danych statystycznych.

W terminie 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia prezesi

sądów zapewnią dostosowanie biur obsługi interesantów, uwzględniając w miarę możliwości

potrzeby osób niepełnosprawnych, do przepisów rozporządzenia zmienianego w § 1, w

brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem.

Minister Sprawiedliwości udostępni sądom, w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w

życie niniejszego rozporządzenia, standardy obsługi interesanta, katalog usług z kartami

usług i powiązanymi z nimi procedurami świadczenia usług, o których mowa w § 28 ust.

6 rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem,

w celu ich uwzględniania przy realizacji zadań biura obsługi interesantów.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.

Każdy sędzia, bez względu na przydział do wydziału lub sekcji, ma zapewniony stały

dostęp do danych statystycznych dotyczących wszystkich jednostek wewnętrznych sądu.

Dostęp do danych zapewnia się w szczególności za pośrednictwem systemu informatycznego

sądu.

1.

Sprawy są przydzielane referentom (sędziom i asesorom sądowym) losowo, zgodnie z ustalonym

podziałem czynności, przez narzędzie informatyczne działające w oparciu o generator

liczb losowych, oddzielnie dla każdego repertorium, wykazu lub innego urządzenia ewidencyjnego,

chyba że przepisy niniejszego rozporządzenia przewidują inne zasady przydziału. Przydziału

przez narzędzie informatyczne nie stosuje się, jeżeli tylko jeden sędzia lub asesor

sądowy uczestniczy w przydziale spraw danego rodzaju.

2.

Jeżeli w danym urządzeniu ewidencyjnym sprawy zostały podzielone na kategorie, przydział

odbywa się oddzielnie dla każdej kategorii. Podział spraw na kategorie jest określony

w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

3.

Do przydziału spraw referendarzom sądowym przepisy niniejszego oddziału stosuje się

odpowiednio, zgodnie z ustalonym podziałem czynności.

4.

Sprawy, które mogą być rozpoznane przez referendarzy sądowych, powinny być przydzielane

wyłącznie referendarzom sądowym, chyba że wpływ spraw wymaga ich przydzielania także

sędziom i asesorom sądowym.

5.

Czynności w sprawie zakończonej lub zawieszonej, jeżeli referent nie orzeka już w

wydziale, podejmuje przewodniczący wydziału. Jeżeli po podjęciu czynności okaże się,

że sprawa wymaga rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, podlega ona ponownemu przydziałowi.

Przewodniczący wydziału może zarządzić ponowny przydział także innych spraw zakończonych

lub zawieszonych.

6.

Nie podlega ponownemu przydziałowi sprawa ponownie zarejestrowana w tym samym lub

innym urządzeniu ewidencyjnym.

7.

Sprawa wyłączona do odrębnego rozpoznania nie podlega odrębnemu przydziałowi, z zastrzeżeniem

§ 52c ust. 3. Sprawa połączona ze sprawą innego referenta, a następnie wyłączona do

odrębnego rozpoznania, podlega przydzieleniu pierwotnemu referentowi.

8.

Referent sprawy o ustanowienie kuratora lub zarządcy jest referentem w sprawach związanych

ze sprawowaniem albo uchyleniem kurateli lub zarządu.

9.

Skład wyznaczony do rozpoznania apelacji rozpoznaje wszystkie środki odwoławcze przedstawione

przez sąd I instancji przed zwrotem sprawy temu sądowi. Skład wyznaczony do rozpoznania

zażalenia rozpoznaje wszystkie zażalenia przedstawione przez sąd I instancji przed

zwrotem sprawy temu sądowi, chyba że przed rozpoznaniem zażalenia został wyznaczony

skład do rozpoznania apelacji. Jeżeli kolejny środek odwoławczy podlega rozpoznaniu

w składzie jednego sędziego, rozpoznaje go sędzia referent, a jeżeli jest nim sędzia

delegowany z sądu niższego, środek odwoławczy rozpoznaje przewodniczący składu.

10.

Przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio do wniosków o przedłużenie tymczasowego aresztowania

oraz zażaleń w przedmiocie tymczasowego aresztowania dotyczących jednego postępowania

przygotowawczego, chyba że ze względu na liczbę środków odwoławczych przewodniczący

wydziału zarządzi odrębny przydział części zażaleń.

11.

Jeżeli środek odwoławczy, do rozpoznania którego dokonano przydziału, podlegał rozpoznaniu

w składzie jednego sędziego i przed jego rozpoznaniem wpłynął środek odwoławczy podlegający

rozpoznaniu przez skład trzech lub pięciu sędziów, stosuje się § 43a ust. 1 i 7.

12.

Jeżeli zachodzi potrzeba wyznaczenia do udziału w losowaniu sędziego orzekającego

w innym wydziale, przewodniczący zwraca się w tej sprawie do prezesa sądu. W losowaniu

biorą udział wszyscy sędziowie z wydziałów lub sekcji wskazanych przez prezesa.

13.

Sprawy podlegające losowemu przydziałowi rejestruje się w systemie informatycznym

obsługującym narzędzie informatyczne, o którym mowa w ust. 1, w terminie czterech

dni roboczych od daty wpływu do sądu, chyba że sprawa podlega przydziałowi po uzupełnieniu

braków. Przewodniczący wydziału w wybranych urządzeniach ewidencyjnych lub kategoriach

spraw może wstrzymać kierowanie spraw do przydziału w przypadku krótkotrwałych nieobecności

części sędziów, do zakończenia tych nieobecności, chyba że w sprawie jest konieczne

podjęcie czynności niecierpiących zwłoki.

14.

W aktach spraw przydzielonych przez narzędzie informatyczne, o którym mowa w ust.

1, zamieszcza się wydruk raportu z losowania. W pozostałych sprawach przewodniczący

wydziału wydaje zarządzenie o przydziale, chyba że sprawa została przydzielona przez

inne narzędzie informatyczne.

15.

Jeżeli ze względów technicznych przydział przez narzędzie informatyczne nie jest możliwy

przez trzy kolejne dni, przewodniczący wydziału przydziela sprawy w oparciu o listę

sędziów, asesorów sądowych lub referendarzy sądowych, stosując odpowiednio przepisy

niniejszego oddziału.

1.

W sprawach rozpoznawanych w składach wieloosobowych przydzielenie pozostałych członków

składu przez narzędzie informatyczne, o którym mowa w § 43 ust. 1, może nastąpić jednocześnie

z wyznaczeniem referenta lub później, na zarządzenie referenta.

2.

Na potrzeby przydziału spraw rozpoznawanych w składzie 3 sędziów narzędzie informatyczne

losowo tworzy składy, którym przydziela sprawy referentów wyznaczonych w trybie §

43. Przewodniczący wydziału określa okres, nie dłuższy niż 6 miesięcy, po upływie

którego narzędzie informatyczne na nowo tworzy składy określone w zdaniu poprzedzającym.

Przed upływem tego okresu przewodniczący wydziału może zarządzić ponowne utworzenie

składów, jeżeli uległa zmianie liczba sędziów uczestniczących w przydziale spraw danego

rodzaju oraz w innych uzasadnionych przypadkach.

3.

Jeżeli do utworzenia składów na nowo zgodnie z ust. 2 pozostało mniej niż trzy miesiące,

w składach tych sędzia, w stosunku do którego zaprzestano przydziału, może zostać

zastąpiony przez sędziego dotychczas nieuczestniczącego w przydziale spraw tego rodzaju.

4.

Na potrzeby przydziału spraw, o których mowa w ust. 2, referenci mający zmniejszony

wskaźnik procentowy udziału w przydziale spraw mogą zostać ujęci jako jeden referent

zbiorczy o wskaźniku przydziału będącym sumą, określonych w podziale czynności, wskaźników

przydziałów poszczególnych referentów. Przed rozpoczęciem przydziału spraw referentowi

zbiorczemu przewodniczący wydziału ustala kolejność przydziału spraw referenta zbiorczego

sędziom.

5.

Przed delegowaniem sędziego na podstawie art. 77 § 9 ustawy prezes sądu apelacyjnego

określa liczbę dni delegowania, a przewodniczący wydziału określa kategorie oraz liczbę

spraw, które zostaną przydzielone temu sędziemu, tak aby możliwe było ich rozpoznanie

w ustalonej liczbie dni. Po wyznaczeniu terminów w poszczególnych sprawach prezes

sądu apelacyjnego deleguje sędziego na wyznaczone dni. Przepis ust. 4 stosuje się

odpowiednio w sposób zapewniający losowość przydziału.

6.

Zamiast losowego przydziału ławników do sprawy można podzielić ławników losowo na

pary przypisane do referenta, który przydziela je do poszczególnych spraw. Niniejszego

przepisu nie stosuje się w sprawach karnych.

7.

W sprawach rozpoznawanych w składzie dwóch sędziów i trzech ławników lub pięciu sędziów

stosuje się przepisy dotyczące odpowiednio składu jednego sędziego i dwóch ławników

lub składu trzech sędziów. Przewodniczący wydziału zarządza dodatkowo wylosowanie

do składu odpowiednio jednego sędziego i ławnika lub dwóch sędziów.

8.

W losowaniu, o którym mowa w ust. 7, biorą udział wszyscy sędziowie orzekający w wydziale,

w tym sędziowie, dla których podział czynności nie przewiduje orzekania w sprawach

tego rodzaju. Z losowania można wyłączyć sędziów, którzy odbyli największą liczbę

sesji w charakterze członka składu niebędącego referentem, oraz ławników, co do których

zachodzi niebezpieczeństwo przekroczenia liczby sesji określonej w art. 170 § 1 ustawy.

9.

Jeżeli rozpoznanie sprawy karnej w pierwszej instancji w składzie trzech sędziów następuje

na podstawie postanowienia sądu lub zarządzenia prezesa sądu, prezes sądu może zarządzić

losowanie sędziego z innego wydziału lub sekcji albo wydziału z wyłączeniem sekcji.

10.

Przepisy ust. 7 i 8 stosuje się odpowiednio w razie zarządzenia przydzielenia do sprawy

dodatkowego sędziego lub ławnika.

11.

Referent z odpowiednim wyprzedzeniem zawiadamia prezesa sądu o potrzebie zwiększenia

liczby dni sesyjnych ławników oraz przewidywanej liczbie sesji koniecznych do zakończenia

spraw z udziałem tych ławników. W przypadku niezwiększenia liczby dni wyznaczenie

nowych ławników następuje według zasad ogólnych.

12.

W przypadku zmiany referenta na skutek wyłączenia sędziego lub podziału referatu przewodniczący

wydziału, jeżeli przemawiają za tym względy organizacyjne, może zarządzić ponowne

wyznaczenie także pozostałych członków składu zgodnie z przepisami ust. 1-11.

1.

W przypadku pisemnej zgody wszystkich sędziów i asesorów sądowych orzekających w wydziale

podział czynności może obejmować zwiększenie lub zmniejszenie sędziemu lub asesorowi

sądowemu przydziału spraw w określonych kategoriach spraw.

2.

Zgoda, o której mowa w ust. 1, nie jest wymagana w przypadku referendarzy, powierzenia

sędziemu lub asesorowi sądowemu orzekania w sekcji oraz przydzielania spraw sędziom

delegowanym na podstawie art. 77 § 9 ustawy tylko w niektórych kategoriach.

3.

W przypadku sędziów i asesorów sądowych, o których mowa w ust. 1 i 2, podział czynności

może przewidywać zmniejszenie wskaźników procentowych lub wyłączenie przydziału w

pozostałych sprawach oraz wyłączenie pozostałych sędziów i asesorów sądowych z orzekania

w tych sprawach lub zmniejszenie w nich wskaźników przydziału.

4.

Jeżeli w składach orzekających w sprawach rozpoznawanych w składzie trzech sędziów

biorą udział sędziowie nieuczestniczący w przydziale tych spraw w charakterze referentów,

mogą oni zostać wyznaczeni do określonej grupy spraw. Przepisy § 43a ust. 7 i 8 stosuje

się odpowiednio.

1.

W przydziale spraw nie uwzględnia się referentów nieobecnych w pracy nieprzerwanie

co najmniej 4 dni robocze. Po okresie nieobecności narzędzie informatyczne przydziela

sprawy tak, aby w okresie roku od rozpoczęcia nieobecności liczba spraw przydzielonych

poszczególnym referentom w każdej kategorii była proporcjonalna do liczby dni pracy

poszczególnych referentów z uwzględnieniem wskaźników przydziału.

2.

W sprawach przydzielanych bez wykorzystania narzędzia informatycznego, o którym mowa

w § 43 ust. 1, podział czynności może ustanowić zasadę odmienną od określonej w ust.

1. W sprawach tych nie stosuje się przepisu ust. 1 zdanie drugie.

1.

Jeżeli w wyniku zastosowania zasad określonych w przepisach niniejszego oddziału sprawa

została przydzielona referentowi, który został wyłączony, dokonuje się ponownego przydziału

sprawy. Narzędzie informatyczne, o którym mowa w § 43 ust. 1, przydziela wyłączonemu

referentowi dodatkową sprawę w tej samej kategorii.

2.

Przewodniczący wydziału zarządza przydzielenie przez narzędzie informatyczne dodatkowej

sprawy tej samej kategorii, jeżeli sprawa została zakończona

1)

przekazaniem sprawy do innego sądu lub innego wydziału tego samego sądu;

2)

zwrotem pisma wszczynającego sprawę;

3)

połączeniem ze sprawą innego referenta;

4)

przez zastępcę, o którym mowa w § 52b i § 52c.

1.

Po wydaniu decyzji skutkującej zmianą wydziału lub miejsca służbowego referentowi

jeszcze przed dniem przeniesienia mogą być przydzielane sprawy w nowym wydziale z

jednoczesnym zakończeniem przydziału spraw w wydziale, w którym dotychczas orzekał.

Prezes sądu, w którym znajduje się nowy wydział, określa dzień rozpoczęcia przydziału

w tym wydziale. W przydzielonych sprawach przewodniczący wydziału wyznacza terminy

w porozumieniu z referentem.

2.

Jeżeli wymaga tego właściwe obciążenie referenta, dzień rozpoczęcia przydziału w wydziale

może być późniejszy lub wcześniejszy niż dzień zakończenia przydziału w wydziale,

w którym dotychczas orzekał.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku odmowy delegowania referenta

na dalszy okres lub niezłożenia wniosku o dalsze delegowanie.

Jeżeli do przejścia sędziego w stan spoczynku pozostało mniej niż 6 miesięcy i sędzia

nie złożył oświadczenia, o którym mowa w art. 69 § 1 ustawy, przewodniczący wydziału

po wysłuchaniu sędziego może zarządzić wstrzymanie przydziału we wszystkich lub niektórych

kategoriach oraz częściowy podział referatu. W razie dużej liczby pracochłonnych spraw

w referacie sędziego wstrzymanie przydziału i podział referatu mogą nastąpić wcześniej.

Przepis stosuje się odpowiednio w innych przypadkach zakończenia służby.

1.

W razie przydzielenia do wydziału kolejnego sędziego lub asesora sądowego albo powrotu

referenta, którego referat został w całości podzielony zgodnie z § 52

1)

jeżeli nie jest on obciążony obowiązkiem zakończenia spraw w wydziale, w którym dotychczas

orzekał, przewodniczący wydziału zarządza przydzielenie temu referentowi przez narzędzie

informatyczne liczby spraw odpowiadającej średniej wielkości referatu w danej kategorii

w wydziale, w którym ma orzekać;

2)

jeżeli jest on obciążony obowiązkiem zakończenia spraw w wydziale, w którym dotychczas

orzekał, przewodniczący wydziału zarządza przydzielenie temu referentowi liczby spraw

uwzgledniającej średnią wielkość referatu w wydziale, w którym ma orzekać, oraz nakład

pracy niezbędny do zakończenia spraw w wydziale, w którym dotychczas orzekał.

2.

W przypadku określonym w ust. 1 pkt 2 w razie potrzeby zasięga się opinii prezesa

sądu właściwego dla miejsca służbowego, z którego następuje przeniesienie lub delegowanie.

3.

Na zarządzenie prezesa sądu nieobsadzone miejsce służbowe może uczestniczyć w przydziale

spraw pierwszoinstancyjnych, które zostaną przydzielone sędziemu obejmującemu to miejsce

służbowe. Liczba spraw przydzielonych w ten sposób nie może przekroczyć liczby określonej

w ust. 1 pkt 1. W przypadku nieobjęcia miejsca służbowego stosuje się § 52.

1.

W przypadku podziału referatu sprawy podlegają przydziałowi według zasad ogólnych.

W przydziale biorą udział sędziowie nieobecni, których referaty nie zostały podzielone.

2.

Referat podlega podziałowi, jeżeli czas choroby lub planowana nieobecność referenta

przekracza 6 miesięcy, chyba że średnia zaległość w wydziale jest większa. Przewodniczący

wydziału może zarządzić podział referatu po 2 miesiącach choroby referenta, jeżeli

jest to uzasadnione stanem zaległości w wydziale i przewidywanym dalszym czasem choroby.

Podział referatu może zostać ograniczony do wybranych kategorii.

3.

W przypadku podziału referatu referendarza sądowego lub spraw, o których mowa w art.

47a § 4 ustawy, sposób podziału referatu określa prezes sądu.

1.

Prezes sądu przełożonego może wstrzymać przydział na określony czas sędziemu powołanemu

do pełnienia funkcji, o których mowa w § 48 ust. 1 pkt 2 lit. e-g.

2.

Prezes sądu przełożonego może zwolnić z obowiązku rozpoznania części przydzielonych

spraw sędziego powołanego do pełnienia funkcji, o których mowa w § 48 ust. 1 pkt 2

lit. f i g, jeżeli przed powołaniem sędzia miał wskaźnik przydziału ponad 75% i zastosowanie

przepisu ust. 1 nie jest wystarczające.

1.

Plan zastępstw określa zastępców (sędziów, asesorów sądowych i ławników) na każdy

dzień roboczy.

2.

Plan dyżurów określa sędziów i asesorów sądowych pełniących dyżur na każdy dzień.

3.

Plany zastępstw i dyżurów określają liczbę zastępców i pełniących dyżur w danym okresie,

wydziały lub rodzaje spraw przypisane zastępcom i pełniącym dyżur oraz kolejność podejmowania

czynności w zastępstwie i przydziału spraw pełniącym dyżur w przypadku większej liczby

zastępców i pełniących dyżur.

4.

Wyznaczenie sędziego, asesora sądowego lub ławnika do planu zastępstw lub dyżurów

powinno nastąpić z co najmniej miesięcznym wyprzedzeniem. Prezes sądu może upoważnić

do wyznaczania przewodniczących wydziałów. Zastępcy i pełniący dyżur mogą z co najmniej

dwudniowym wyprzedzeniem zgłaszać zamiany w planie zastępstw lub dyżurów. Prezes sądu

może sprzeciwić się zamianie. W sytuacjach nagłych zamiana może nastąpić bez wyprzedzenia.

5.

Sędziowie i asesorzy sądowi są równomiernie obciążani obowiązkiem gotowości do podjęcia

czynności na podstawie planu zastępstw oraz planu dyżurów. Zastępcą i pełniącym dyżur

w danym okresie może być ta sama osoba, jeżeli jest to uzasadnione wpływem spraw.

Ilość zastępców i pełniących dyżur oraz ich gotowość do podjęcia czynności w danym

okresie powinna odpowiadać potrzebom sądu.

6.

W przypadku niemożności podjęcia czynności przez zastępcę lub pełniącego dyżur przewodniczący

zarządza przydzielenie sprawy składowi wylosowanemu przez narzędzie informatyczne

spośród obecnych sędziów i asesorów sądowych, którzy nie mają sesji w tym i następnym

dniu. Jeżeli zachodzi potrzeba wyznaczenia sędziego z innego wydziału, czynności w

tym zakresie podejmuje prezes sądu.

1.

W razie nieobecności referenta na posiedzeniu przewodniczący wydziału zarządza odwołanie

posiedzenia, jeżeli jest możliwe zawiadomienie osób uczestniczących, chyba że sprawność

postępowania w sposób oczywisty wymaga odbycia posiedzenia.

2.

Sprawę, w której posiedzenie nie zostało odwołane, rozpoznaje zastępca przewidziany

w planie zastępstw na dany dzień. Jeżeli nie było możliwe należyte przygotowanie się

zastępcy do sprawy lub rozpoznanie przez niego sprawy wymagałoby powtórzenia znacznej

części postępowania, przewodniczący wydziału zarządza odwołanie posiedzenia. Na wokandzie

zamieszcza się informację o odwołaniu posiedzenia i przyczynie odwołania oraz, jeżeli

to możliwe, także o nowym terminie posiedzenia.

3.

Jeżeli na skutek wydania orzeczenia kończącego sprawę tylko w stosunku do niektórych

oskarżonych referent byłby wyłączony od dalszego rozpoznawania sprawy, wniosek o wydanie

tego orzeczenia podlega rozpoznaniu przez zastępcę.

4.

Zastępca jest uprawniony do przydzielenia sobie sprawy rozpoznawanej na podstawie

ust. 2. W takim przypadku narzędzie informatyczne przydzieli zastępcy o jedną sprawę

mniej w tej samej kategorii.

5.

Nieobecnego członka składu, który nie jest referentem sprawy, w tym ławnika, zastępuje

zastępca. Jeżeli jest to możliwe, nieobecnego ławnika w pierwszej kolejności zastępuje

ławnik mający inne posiedzenie w tym samym dniu.

6.

Jeżeli udział zastępcy, który nie jest referentem sprawy, wymagałby prowadzenia rozprawy

od początku, rozprawa podlega odwołaniu, chyba że sprawność postępowania uzasadnia

prowadzenie rozprawy od początku.

7.

Jeżeli przed wysłaniem zawiadomień o posiedzeniu wystąpiła niemożność udziału w nim

sędziego, który nie jest referentem sprawy, sprawa podlega rozpoznaniu przez inny

skład, utworzony w tym samym czasie na podstawie § 43a ust. 2, obejmujący referenta

i drugiego sędziego.

8.

Przepisy ust. 1-7 stosuje się do posiedzeń lub rozpraw, o których zawiadamia się strony

lub uczestników postępowania.

9.

Czynności niewymagające odbycia posiedzenia, o którym zawiadamia się strony lub uczestników

postępowania, są podejmowane przez zastępcę, jeżeli ustawowy termin podjęcia czynności

upływa przed przewidywanym końcem nieobecności referenta. Przewodniczący wydziału

może zarządzić podjęcie czynności przez zastępcę także w innych przypadkach, jeżeli

wymaga tego sprawność postępowania, w tym rozpoznanie wniosku o zabezpieczenie wymagającego

rozpoznania przed upływem ustawowego terminu.

10.

Przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio w przypadku potrzeby podjęcia czynności w sprawie

rozpoznawanej przez skład, w którym znajduje się sędzia innego sądu, lub w sprawie

oczekującej na przydział.

1.

Sędziemu pełniącemu dyżur są przydzielane sprawy, co do których ustawa wymaga ich

rozpoznania w ciągu 72 godzin, z wyłączeniem wniosków o nadanie klauzuli wykonalności

oraz spraw rejestrowych i wieczystoksięgowych.

2.

O przydzieleniu sprawy pełniącemu dyżur rozstrzyga godzina jej wpływu. Plan dyżurów

określa godzinę, po której sprawa podlega rozpoznaniu przez pełniących dyżur w okresie

następnym.

3.

Skład do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego jest wyznaczany losowo spośród

sędziów mogących niezwłocznie przystąpić do jego rozpoznania.

4.

Pełniący dyżur są także zastępcami w zakresie czynności, o których mowa w ust. 1.

5.

W sprawach wyborczych dyżur pełni jednocześnie co najmniej trzech sędziów o równej

kolejności przydziału. Referent jest wyznaczany w drodze losowania.

Przewodniczący wydziału w sądzie pierwszej instancji zapewnia sprawny przebieg postępowania

odwoławczego aż do przedstawienia akt sprawy sądowi odwoławczemu. Podział czynności

może określać, że czynności te lub określony ich zakres wykonują referenci sprawy.

Po zwrocie akt przewodniczący wydziału zapoznaje się z orzeczeniami sądu odwoławczego

i zarządza, aby z orzeczeniami tymi zapoznali się sędziowie i asesorzy sądowi, którzy

wydali zaskarżone orzeczenie, a w przypadku gdy orzeczenie dotyczy zagadnienia prawnego,

w którym orzecznictwo było niejednolite - wszyscy sędziowie i asesorzy sądowi wydziału.

Zwracając się o udzielenie informacji mających na celu ułatwienie współpracy z właściwym

organem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w szczególności o

1)

informację o prawie i praktyce tego państwa,

2)

ustalenie w tym państwie organu właściwego do wykonania czynności z zakresu współpracy

sądowej lub o udzielenie informacji dotyczącej stanu realizacji tej czynności

- sąd może wystąpić do punktu kontaktowego Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych

i handlowych.

Na wniosek punktu kontaktowego Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych i handlowych

sąd udziela informacji, o których mowa w § 148a.

1.

Do zadań punktów kontaktowych Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych i handlowych

należy ułatwianie współpracy sądowej w tych sprawach między sądami powszechnymi a

właściwymi organami państw członkowskich Unii Europejskiej oraz ułatwianie faktycznego

dostępu do wymiaru sprawiedliwości przez upowszechnianie informacji na temat funkcjonowania

aktów prawnych Unii Europejskiej i międzynarodowych instrumentów dotyczących współpracy

sądowej w sprawach cywilnych i handlowych.

2.

Punkty kontaktowe Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych i handlowych realizują

zadania, o których mowa w ust. 1, w szczególności przez

1)

zapewnianie sądom powszechnym ogólnych informacji o przewidzianych prawem Unii Europejskiej

i międzynarodowych instrumentach dotyczących współpracy sądowej w sprawach cywilnych

i handlowych;

2)

udzielanie sądom powszechnym, członkom Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych

i handlowych oraz innym właściwym organom odpowiedzialnym za współpracę sądową w sprawach

cywilnych i handlowych informacji niezbędnych dla zapewnienia właściwej współpracy

sądowej między państwami członkowskimi Unii Europejskiej, w celu wsparcia tych podmiotów

w przygotowywaniu wniosków o współpracę sądową oraz w ustanawianiu kontaktów bezpośrednich;

3)

dostarczanie informacji na temat treści prawa innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej

właściwego w sprawie bądź informacji mających ułatwić jego stosowanie;

4)

ułatwianie koordynacji współpracy sądowej w szczególności, gdy kolejne wnioski sądów

powszechnych wymagają skoordynowanego działania w innym państwie członkowskim Unii

Europejskiej;

5)

przyczynianie się do ogólnego informowania społeczeństwa, za pośrednictwem strony

internetowej Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych i handlowych, na temat

współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych w Unii Europejskiej, właściwych

instrumentów przewidzianych prawem Unii Europejskiej i międzynarodowych, a także prawa

krajowego państw członkowskich Unii Europejskiej ze szczególnym uwzględnieniem dostępu

do wymiaru sprawiedliwości;

6)

współpracowanie przy organizacji i uczestniczenie w spotkaniach punktów kontaktowych

Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych i handlowych, w celu nawiązywania

bezpośrednich kontaktów oraz wymiany doświadczeń na temat funkcjonowania tej Sieci;

7)

przygotowywanie sprawozdań ze swojej działalności oraz zwracanie szczególnej uwagi

na praktyki Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych i handlowych oraz możliwe

jej usprawnienia.

3.

Przy wykonywaniu zadań określonych w ust. 1 punkty kontaktowe Europejskiej Sieci Sądowej

w sprawach cywilnych i handlowych współpracują z koordynatorami do spraw współpracy

międzynarodowej i praw człowieka w sprawach cywilnych i handlowych.

4.

W przypadku gdy punkt kontaktowy Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych i

handlowych otrzyma wniosek o udzielenie informacji, na który nie jest w stanie udzielić

odpowiedzi, przekazuje go punktowi kontaktowemu lub członkowi Sieci, który jest w

stanie najlepiej odpowiedzieć, o czym informuje składającego wniosek. W obszarach,

w których przewidziane prawem Unii Europejskiej lub międzynarodowe instrumenty regulujące

współpracę sądową już umożliwiają wyznaczenie organów odpowiedzialnych za ułatwienie

współpracy sądowej, punkty kontaktowe zwracają się do tych organów.

5.

Koordynację działalności punktów kontaktowych Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach

cywilnych i handlowych utworzonych w sądach powszechnych i punktu kontaktowego w Ministerstwie

Sprawiedliwości zapewnia Ministerstwo Sprawiedliwości.

6.

W ramach koordynacji, o której mowa w ust. 5, Ministerstwo Sprawiedliwości w szczególności

1)

zapewnia prawidłowe działanie krajowych punktów kontaktowych Europejskiej Sieci Sądowej

w sprawach cywilnych i handlowych;

2)

utrzymuje kontakty z Sekretariatem Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych

i handlowych;

3)

przygotowuje zbiorcze sprawozdania na temat działalności punktów kontaktowych Europejskiej

Sieci Sądowej w sprawach cywilnych i handlowych w Polsce;

4)

koordynuje udział polskich punktów kontaktowych Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach

cywilnych i handlowych w cyklicznych spotkaniach punktów kontaktowych i wyznacza osoby

biorące w nich udział.