Ustawa z dnia 24 listopada 2017 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1938, 2110, 2217 i 2361) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 97 w ust. 8 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„

Fundusz otrzymuje dotację z budżetu państwa na sfinansowanie kosztów realizacji zadań,

o których mowa w ust. 3 pkt 2a-2c, 3 i 3b, oraz na finansowanie świadczeń gwarantowanych

określonych w wykazie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 131d ust.

2.

”

;

2)

w art. 116 w ust. 1 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

dotacje podmiotowe z budżetu państwa z przeznaczeniem na finansowanie świadczeń gwarantowanych

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 131d ust. 2;

”

;

3)

po dziale V dodaje się dział Va w brzmieniu

„

Dział Va

Finansowanie ochrony zdrowia

Art. 131c.

1.

Na finansowanie ochrony zdrowia przeznacza się corocznie środki finansowe w wysokości

nie niższej niż 6% produktu krajowego brutto, z zastrzeżeniem że wysokość środków

finansowych przeznaczonych na finansowanie ochrony zdrowia w latach 2018-2024 nie

może być niższa niż

1)

4,67% produktu krajowego brutto w 2018 r.;

2)

4,86% produktu krajowego brutto w 2019 r.;

3)

5,03% produktu krajowego brutto w 2020 r.;

4)

5,22% produktu krajowego brutto w 2021 r.;

5)

5,41% produktu krajowego brutto w 2022 r.;

6)

5,60% produktu krajowego brutto w 2023 r.;

7)

5,80% produktu krajowego brutto w 2024 r.

2.

Wartość produktu krajowego brutto, o którym mowa w ust. 1, jest ustalana na podstawie

wartości określonej w obwieszczeniu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego wydawanym

na podstawie art. 5 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o sposobie obliczania wartości rocznego

produktu krajowego brutto. Wartość ta w trakcie danego roku może zostać skorygowana.

3.

Środki, o których mowa w ust. 1, obejmują

1)

wydatki budżetowe w części budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy

do spraw zdrowia;

2)

wydatki budżetowe w dziale „ochrona zdrowia” w innych częściach budżetu państwa oraz

wydatki budżetowe w innych działach budżetu państwa przeznaczone na finansowanie składki

na ubezpieczenie zdrowotne;

3)

koszty Funduszu ujęte w planie finansowym Funduszu z wyłączeniem środków z budżetu

państwa;

4)

koszty związane z realizacją staży podyplomowych lekarzy i lekarzy dentystów oraz

specjalizacji lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarek i położnych.

4.

Zasady określone w ust. 1 są uwzględniane przez Radę Ministrów w projektach ustaw

budżetowych albo projektach ustaw o prowizorium budżetowym.

Art. 131d.

1.

Środki finansowe, o których mowa w art. 131c ust. 1, stanowiące różnicę pomiędzy danym

rokiem a rokiem poprzednim, w pierwszej kolejności przeznacza się na finansowanie

z budżetu państwa, w formie dotacji przekazywanej do Funduszu, świadczeń gwarantowanych

określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia określa corocznie, w drodze rozporządzenia, rodzaje

świadczeń gwarantowanych, uwzględniając zasady i sposób wydatkowania środków publicznych

oraz konieczność zapewnienia dostępności do tych świadczeń, biorąc pod uwagę listy

oczekujących na udzielenie świadczenia, o których mowa w art. 20, a także rodzaj tych

świadczeń z uwzględnieniem obowiązku zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej dzieciom,

kobietom w ciąży, osobom niepełnosprawnym i osobom w podeszłym wieku oraz mapy.

”

.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.

1.

Na finansowanie ochrony zdrowia przeznacza się corocznie środki finansowe w wysokości

nie niższej niż 6% produktu krajowego brutto, z zastrzeżeniem że wysokość środków

finansowych przeznaczonych na finansowanie ochrony zdrowia w latach 2018-2024 nie

może być niższa niż

1)

4,67% produktu krajowego brutto w 2018 r.;

2)

4,86% produktu krajowego brutto w 2019 r.;

3)

5,03% produktu krajowego brutto w 2020 r.;

4)

5,22% produktu krajowego brutto w 2021 r.;

5)

5,41% produktu krajowego brutto w 2022 r.;

6)

5,60% produktu krajowego brutto w 2023 r.;

7)

5,80% produktu krajowego brutto w 2024 r.

2.

Wartość produktu krajowego brutto, o którym mowa w ust. 1, jest ustalana na podstawie

wartości określonej w obwieszczeniu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego wydawanym

na podstawie art. 5 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o sposobie obliczania wartości rocznego

produktu krajowego brutto. Wartość ta w trakcie danego roku może zostać skorygowana.

3.

Środki, o których mowa w ust. 1, obejmują

1)

wydatki budżetowe w części budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy

do spraw zdrowia;

2)

wydatki budżetowe w dziale „ochrona zdrowia” w innych częściach budżetu państwa oraz

wydatki budżetowe w innych działach budżetu państwa przeznaczone na finansowanie składki

na ubezpieczenie zdrowotne;

3)

koszty Funduszu ujęte w planie finansowym Funduszu z wyłączeniem środków z budżetu

państwa;

4)

koszty związane z realizacją staży podyplomowych lekarzy i lekarzy dentystów oraz

specjalizacji lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarek i położnych.

4.

Zasady określone w ust. 1 są uwzględniane przez Radę Ministrów w projektach ustaw

budżetowych albo projektach ustaw o prowizorium budżetowym.

1.

Środki finansowe, o których mowa w art. 131c ust. 1, stanowiące różnicę pomiędzy danym

rokiem a rokiem poprzednim, w pierwszej kolejności przeznacza się na finansowanie

z budżetu państwa, w formie dotacji przekazywanej do Funduszu, świadczeń gwarantowanych

określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia określa corocznie, w drodze rozporządzenia, rodzaje

świadczeń gwarantowanych, uwzględniając zasady i sposób wydatkowania środków publicznych

oraz konieczność zapewnienia dostępności do tych świadczeń, biorąc pod uwagę listy

oczekujących na udzielenie świadczenia, o których mowa w art. 20, a także rodzaj tych

świadczeń z uwzględnieniem obowiązku zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej dzieciom,

kobietom w ciąży, osobom niepełnosprawnym i osobom w podeszłym wieku oraz mapy.