Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 lutego 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego

1.

Ustawa określa

1

właściwość organów w zakresie higieny i kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego,

a także żywności zawierającej jednocześnie środki spożywcze pochodzenia niezwierzęcego

i produkty pochodzenia zwierzęcego, znajdującej się w rolniczym handlu detalicznym,

określonych w przepisach

a)

rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych

(Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 34, str. 319), zwanego dalej

„rozporządzeniem nr 852/2004”, oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie

tego rozporządzenia,

b)

rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności

pochodzenia zwierzęcego

(Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 55, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 14), zwanego dalej

„rozporządzeniem nr 853/2004”, oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie

tego rozporządzenia,

c)

rozporządzenia (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli

w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez

ludzi

(Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 206, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 75), zwanego dalej

„rozporządzeniem nr 854/2004”, oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie

tego rozporządzenia,

2)

wymagania, jakie powinny spełniać produkty pochodzenia zwierzęcego wprowadzane na

rynek,

3)

wymagania, jakie powinny być spełnione przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego

i przez te produkty w zakresie nieuregulowanym w przepisach rozporządzenia nr 853/2004

oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia, w tym wymagania,

jakie powinny być spełnione przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny,

4)

sposób przeprowadzania urzędowych kontroli w zakresie nieuregulowanym w przepisach

rozporządzenia nr 854/2004 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego

rozporządzenia

- z uwzględnieniem zasad, obowiązków i wymagań określonych w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia

2002 r. ustanawiającym ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującym

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającym procedury w zakresie

bezpieczeństwa żywności

(Dz. Urz. WE L 31 z 01.02.2002, str. 1, z późn. zm., zwanym dalej „rozporządzeniem nr 178/2002”, i rozporządzeniu nr 852/2004.

2.

Ustawa określa również właściwość organów Inspekcji Weterynaryjnej w zakresie

1

urzędowych kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego, a także żywności zawierającej

jednocześnie środki spożywcze pochodzenia niezwierzęcego i produkty pochodzenia zwierzęcego,

znajdującej się w rolniczym handlu detalicznym, określonych w przepisach rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności

z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu

zwierząt

(Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200), zwanego dalej

„rozporządzeniem nr 882/2004”, oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie

tego rozporządzenia, nieuregulowanym w przepisach o bezpieczeństwie żywności i żywienia;

2)

nadzoru nad przestrzeganiem przez podmioty przepisów rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r.

ustanawiającego system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącego etykietowania

wołowiny i produktów z wołowiny oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97

(Dz. Urz. WE L 204 z 11.08.2000, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 30, str. 248), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1760/2000”, w zakresie obowiązkowego etykietowania

wołowiny.

Przepisy ustawy nie naruszają przepisów o bezpieczeństwie żywności i żywienia.

Sposób postępowania z produktami ubocznymi pochodzenia zwierzęcego, powstającymi przy

produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego, jest określony w przepisach

1)

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października

2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia

zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającego rozporządzenie

(WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego)

(Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm.) oraz przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia;

2)

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r.

ustanawiającego zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych

gąbczastych encefalopatii

(Dz. Urz. WE L 147 z 31.05.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 32, str. 289).

Do postępowania w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej

stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że prawodawstwo weterynaryjne, w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1077, 1948 i 1961), stanowi inaczej.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

produkcja - co najmniej jedną z następujących czynności: pozyskiwanie, chów, wytwarzanie,

oczyszczanie, rozbiór, przetwarzanie, pakowanie, przepakowywanie, przechowywanie lub

transport;

1a)

produkcja mięsa przeznaczonego na użytek własny - pozyskiwanie mięsa, utrzymywanych

w gospodarstwie, cieląt do szóstego miesiąca życia, świń, owiec, kóz, drobiu oraz

zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych albo pozyskiwanie przez myśliwego,

w wyniku odstrzału, mięsa zwierząt łownych, przeznaczonego na własne potrzeby;

2)

produkty pochodzenia zwierzęcego - produkty pochodzenia zwierzęcego określone w rozporządzeniu

nr 853/2004 w załączniku I w ust. 8.1;

3)

wprowadzanie na rynek - wprowadzanie na rynek w rozumieniu art. 3 ust. 8 rozporządzenia

nr 178/2002;

4)

sprzedaż bezpośrednia - działalność, o której mowa w art. 1 ust. 3 lit. c-e rozporządzenia

nr 853/2004;

5)

produkty pochodzenia zwierzęcego o tradycyjnym charakterze - produkty rolne i środki

spożywcze, o których mowa w przepisach krajowych lub przepisach Unii Europejskiej

dotyczących oznaczeń geograficznych, nazw pochodzenia lub gwarantowanych tradycyjnych

specjalności produktów rolnych i środków spożywczych, lub produkty rolne i środki

spożywcze umieszczone na liście produktów tradycyjnych, prowadzonej przez ministra

właściwego do spraw rynków rolnych;

6

rolniczy handel detaliczny - rolniczy handel detaliczny w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 29b ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności

i żywienia

(Dz. U. z 2017 r. poz. 149, ze zm..

1.

Powiatowy lekarz weterynarii jest właściwym organem w rozumieniu

1)

art. 2 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 854/2004,

2

art. 2 pkt 4 rozporządzenia nr 882/2004, w zakresie urzędowych kontroli

a)

produktów pochodzenia zwierzęcego,

b)

żywności zawierającej jednocześnie środki spożywcze pochodzenia niezwierzęcego i produkty

pochodzenia zwierzęcego znajdującej się w rolniczym handlu detalicznym

- chyba że prawodawstwo weterynaryjne lub przepisy dotyczące bezpieczeństwa żywności

stanowią inaczej.

2

Powiatowy lekarz weterynarii, w zakresie określonym w ustawie i nieuregulowanym w

przepisach rozporządzenia nr 852/2004, rozporządzenia nr 853/2004, rozporządzenia

nr 854/2004 i rozporządzenia nr 882/2004 oraz w przepisach wydanych w trybie tych

rozporządzeń, wykonuje czynności związane ze sprawowaniem nadzoru nad bezpieczeństwem

1)

produktów pochodzenia zwierzęcego, w tym nad spełnianiem wymagań określonych przez

właściwe organy państw trzecich dla zakładów uprawnionych do wysyłki produktów pochodzenia

zwierzęcego do tych państw,

2)

żywności, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b

- chyba że prawodawstwo weterynaryjne lub przepisy dotyczące bezpieczeństwa żywności

stanowią inaczej.

3.

Powiatowy lekarz weterynarii, sprawuje nadzór nad stosowaniem przez podmioty podlegające

nadzorowi Inspekcji Weterynaryjnej obowiązkowego systemu znakowania wołowiny, o którym

mowa w rozporządzeniu nr 1760/2000.

1

Powiatowy lekarz weterynarii albo urzędowy lekarz weterynarii z upoważnienia powiatowego

lekarza weterynarii wydają decyzje administracyjne lub wykonują czynności w celu realizacji

zadań wynikających z przepisów rozporządzenia nr 852/2004, rozporządzenia nr 853/2004,

rozporządzenia nr 854/2004 i rozporządzenia nr 882/2004 lub z przepisów Unii Europejskiej

wydanych w trybie tych rozporządzeń.

2.

Od decyzji w sprawie oceny mięsa przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy

złożony na piśmie przed upływem 24 godzin od wydania tej decyzji, za pośrednictwem

urzędowego lekarza weterynarii, do powiatowego lekarza weterynarii. Decyzja powiatowego

lekarza weterynarii jest ostateczna.

3

Decyzje administracyjne, o których mowa w ust. 1, wydaje się z urzędu, chyba że prawodawstwo

weterynaryjne lub przepisy dotyczące bezpieczeństwa żywności stanowią inaczej.

4

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sprawy rozstrzygane

w drodze decyzji administracyjnych przez powiatowego lekarza weterynarii albo urzędowego

lekarza weterynarii z upoważnienia powiatowego lekarza weterynarii, wskazując, jakie

decyzje są wydawane z urzędu, a jakie na wniosek, w tym treść tych wniosków, mając

na względzie zapewnienie przeprowadzania urzędowych kontroli produktów pochodzenia

zwierzęcego i żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, w jednolity sposób

na obszarze całego kraju oraz realizację celów określonych w przepisach, o których

mowa w ust. 1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów Unii Europejskiej

wydanych w trybie art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 852/2004, art. 12 ust. 2 rozporządzenia

nr 853/2004, art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 854/2004 lub art. 62 ust. 3 rozporządzenia

nr 882/2004 wynika obowiązek podjęcia lub wykonania przez państwo członkowskie Unii

Europejskiej, właściwy organ, urzędowego lekarza weterynarii lub zatwierdzonego lekarza

weterynarii określonych zadań lub czynności w zakresie higieny lub kontroli produktów

pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b,

określa, w drodze rozporządzenia

1)

rodzaje zadań lub czynności określonych w tych przepisach, wykonywanych przez organy

Inspekcji Weterynaryjnej lub urzędowego lekarza weterynarii, lub sposób ich wykonywania,

lub

2)

szczegółowe wymagania dotyczące higieny lub kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego

i żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, w zakresie przekazanym do

uregulowania przez Rzeczpospolitą Polską lub państwa członkowskie Unii Europejskiej

- mając na względzie realizację celów określonych w przepisach Unii Europejskiej w

zakresie prawa żywnościowego, w tym zapewnienie bezpieczeństwa żywności oraz skutecznej

kontroli tej żywności, a także zapobieganie zagrożeniom dla zdrowia publicznego wynikającym

z produkcji lub wprowadzania na rynek żywności oraz ograniczanie lub eliminowanie

tych zagrożeń.

Do postępowania w sprawach

1)

o których mowa w art. 19-21a,

2)

dotyczących uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji wydanej na podstawie

art. 19-21a oraz w sprawach wznowienia postępowania zakończonego wydaniem takiej decyzji

- nie stosuje się przepisów art. 11 ust. 3-9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1829, 1948, 1997 i 2255).

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów Unii Europejskiej

wydanych w trybie art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 852/2004, art. 12 ust. 2 rozporządzenia

nr 853/2004, art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 854/2004 lub art. 62 ust. 3 rozporządzenia

nr 882/2004 wynika możliwość podjęcia lub wykonania przez państwo członkowskie Unii

Europejskiej, właściwy organ, urzędowego lekarza weterynarii lub zatwierdzonego lekarza

weterynarii określonych zadań lub czynności w zakresie higieny lub kontroli produktów

pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b,

może określić, w drodze rozporządzenia

1)

rodzaje zadań lub czynności wykonywanych przez organy Inspekcji Weterynaryjnej lub

urzędowego lekarza weterynarii lub sposób ich wykonywania, lub

2)

szczegółowe wymagania dotyczące higieny lub kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego

i żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, w zakresie, w jakim dopuszcza

się możliwość wprowadzenia regulacji przez państwo członkowskie Unii Europejskiej

- mając na względzie realizację celów określonych w przepisach Unii Europejskiej w

zakresie prawa żywnościowego, w tym zapewnienie bezpieczeństwa żywności oraz skutecznej

kontroli tej żywności, a także zapobieganie zagrożeniom dla zdrowia publicznego wynikającym

z produkcji lub wprowadzania na rynek żywności oraz ograniczanie lub eliminowanie

tych zagrożeń.

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 7 ust. 4, art. 19 ust.

5 i art. 21 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 6, zachowują moc do dnia wejścia w życie

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 7 ust. 4, art. 19 ust. 5 i art.

21 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą i mogą

być zmieniane na podstawie tego przepisu.

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 16 ust. 5 i art. 26 ust.

2 ustawy zmienianej w art. 6, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 16 ust. 5 i art. 26 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 6,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż 6 miesięcy od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

1

Produkty pochodzenia zwierzęcego mogą być produkowane i wprowadzane na rynek, jeżeli

zostały pozyskane od zwierząt lub ze zwierząt, lub są zwierzętami, które

1)

spełniają wymagania weterynaryjne określone w przepisach o ochronie zdrowia zwierząt

oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt;

2)

były karmione paszami spełniającymi wymagania określone w przepisach o paszach.

2

Produkty pochodzenia zwierzęcego, z wyłączeniem produktów rybołówstwa oraz żywych

małży, mogą być produkowane i wprowadzane na rynek, jeżeli zostały pozyskane od zwierząt

lub ze zwierząt lub są zwierzętami, które nie pochodzą z gospodarstwa, zakładu lub

obszaru podlegającego ograniczeniom w zakresie zdrowia zwierząt mającym zastosowanie

do danych zwierząt lub produktów, wydanym na podstawie przepisów Unii Europejskiej

wprowadzających środki zwalczania chorób zakaźnych zwierząt ze względu na chorobę

zakaźną zwierząt, wymienioną w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 2, lub

na podstawie przepisów wydanych w trybie takich przepisów Unii Europejskiej.

2a.

Produkty pochodzenia zwierzęcego wprowadzane na rynek zaopatruje się w świadectwa

zdrowia lub inne dokumenty, jeżeli wynika to z przepisów wydanych na podstawie art.

11 ust. 2.

3

Nie wprowadza się na rynek mięsa i produktów mięsnych, które zostały pozyskane ze

zwierząt z gatunków wrażliwych na jedną z chorób zakaźnych zwierząt, wymienioną w

przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 2, poddanych ubojowi w rzeźni w czasie,

gdy znajdowały się tam

1)

zwierzęta podejrzane o zakażenie lub zakażone, podejrzane o chorobę zakaźną zwierząt

lub chore na tę chorobę,

2)

tusze lub części tusz zwierząt, o których mowa w pkt 1

- chyba że takie podejrzenie, zakażenie lub choroba zostały wykluczone.

4

Produkty rybołówstwa oraz żywe małże wprowadzane na rynek mogą pochodzić z gospodarstwa

podlegającego ograniczeniom w zakresie zdrowia zwierząt wydanym na podstawie przepisów

Unii Europejskiej wprowadzających środki zwalczania chorób zakaźnych zwierząt ze względu

na chorobę zakaźną zwierząt, wymienioną w przepisach wydanych na podstawie art. 10

ust. 2, lub na podstawie przepisów wydanych w trybie takich przepisów Unii Europejskiej,

jeżeli nie są rybami i mięczakami wykazującymi kliniczne objawy choroby lub nie pochodzą

od lub z takich zwierząt.

1.

Produkty pochodzenia zwierzęcego wywożone z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do

państw trzecich, w tym takie produkty czasowo przechowywane przed wywozem w innym

zakładzie niż zakład produkcji, zaopatruje się w świadectwa zdrowia lub inne dokumenty,

jeżeli są one wymagane przez państwo trzecie miejsca przeznaczenia tych produktów.

2.

Świadectwa zdrowia lub inne dokumenty są dołączane do przesyłki produktów pochodzenia

zwierzęcego i udostępniane na każde żądanie organu celnego.

3.

Organ Inspekcji Weterynaryjnej, niezwłocznie po każdym załadowaniu produktów pochodzenia

zwierzęcego, nakłada plombę na środek transportu, kontener lub pojemnik, którymi są

wywożone produkty pochodzenia zwierzęcego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do

państw trzecich, jeżeli taka plomba jest wymagana przez państwo trzecie miejsca przeznaczenia

tych produktów.

4.

Uprawnienie organów Inspekcji Weterynaryjnej do nakładania plomb nie narusza uprawnień

i obowiązków organów celnych związanych z przeprowadzeniem kontroli celnej.

4a.

W przypadku zerwania plomby, o której mowa w ust. 3, przez organ celny podczas kontroli,

organ Inspekcji Weterynaryjnej właściwy ze względu na miejsce przeprowadzenia tej

kontroli ponownie nakłada taką plombę na środek transportu, kontener lub pojemnik.

5.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, informacje,

jakie umieszcza się na plombie nakładanej na środek transportu, kontener lub pojemnik,

którymi są wywożone produkty pochodzenia zwierzęcego z terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej do państw trzecich, mając na względzie zapewnienie możliwości identyfikacji

wywożonych produktów pochodzenia zwierzęcego.

1.

Dopuszcza się produkcję i wprowadzanie na rynek produktów pochodzenia zwierzęcego

pochodzących z obszaru podlegającego ograniczeniom w zakresie zdrowia zwierząt wydanym

na podstawie przepisów Unii Europejskiej wprowadzających środki zwalczania chorób

zakaźnych zwierząt ze względu na chorobę zakaźną zwierząt wymienioną w przepisach

wydanych na podstawie ust. 2, lub na podstawie przepisów wydanych w trybie takich

przepisów Unii Europejskiej, które mają zastosowanie do danych zwierząt lub produktów,

jeżeli

1)

produkty te nie pochodzą z gospodarstwa, w którym podejrzewa się lub stwierdzono tę

chorobę,

2)

przy ich produkcji i wprowadzaniu na rynek zostały spełnione wymagania określone w

przepisach wydanych na podstawie ust. 2

- o ile przepisy Unii Europejskiej wprowadzające środki zwalczania chorób zakaźnych

zwierząt albo przepisy krajowe wdrażające lub wykonujące te przepisy Unii Europejskiej

nie stanowią inaczej.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

wykaz chorób zakaźnych zwierząt, w związku z którymi wprowadza się ograniczenia w

produkcji lub wprowadzaniu na rynek produktów pochodzenia zwierzęcego,

2)

wymagania weterynaryjne dla produktów, o których mowa w ust. 1, w szczególności sposób

produkcji i znakowania tych produktów

- mając na uwadze ochronę zdrowia publicznego, w tym zapobieganie przenoszeniu chorób

zakaźnych zwierząt, oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.

1.

Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa, będących skutkiem finansowym ustaw zmienianych

w art. 1-7, nie przekroczy

1)

w 2017 r. kwoty 23 256 000 zł;

2)

w 2018 r. kwoty 23 558 000 zł;

3)

w 2019 r. kwoty 24 077 000 zł;

4)

w 2020 r. kwoty 24 678 000 zł;

5)

w 2021 r. kwoty 25 295 000 zł;

6)

w 2022 r. kwoty 25 928 000 zł;

7)

w 2023 r. kwoty 26 576 000 zł;

8)

w 2024 r. kwoty 27 240 000 zł;

9)

w 2025 r. kwoty 27 921 000 zł;

10)

w 2026 r. kwoty 28 619 000 zł.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa monitoruje przekroczenie limitu wydatków, o których

mowa w ust. 1, a w przypadku przekroczenia limitu wydatków w danym województwie zaleca

wojewodzie wdrożenie mechanizmu korygującego.

3.

Mechanizm korygujący, o którym mowa w ust. 2, polega na ograniczeniu w danym województwie

wydatków związanych z realizacją przez Inspekcję Weterynaryjną zadań z zakresu bezpieczeństwa

żywności znajdującej się w rolniczym handlu detalicznym w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 29b ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności

i żywienia

(Dz. U. z 2015 r. poz. 594, z późn. zm..

1.

Przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego, w zakresie nieuregulowanym w przepisach

rozporządzenia nr 852/2004, rozporządzenia nr 853/2004 i w przepisach Unii Europejskiej

wydanych w trybie tych rozporządzeń, a także w zakresie, w jakim te przepisy upoważniają

państwo członkowskie Unii Europejskiej do wydania odrębnych regulacji prawnych, powinny

być spełnione wymagania zdrowotne, higieniczne, sanitarne, organizacyjne, lokalizacyjne,

techniczne i technologiczne, zwane dalej „wymaganiami weterynaryjnymi”, jeżeli zostały

określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, obejmujące w szczególności

1)

wymagania dotyczące zdrowia zwierząt, z których lub od których pozyskuje się te produkty,

lub

2)

wymagania, jakie powinny być spełnione przy uboju lub uboju z konieczności, lub

3)

wymagania, jakie powinny spełniać miejsca pochodzenia lub przebywania zwierząt, lub

4)

wymagania, jakie powinny spełniać te produkty, lub

5)

sposób badania

a)

zwierząt gospodarskich kopytnych, drobiu, zajęczaków i zwierząt dzikich utrzymywanych

w warunkach fermowych,

b)

mięsa zwierząt, o których mowa w lit. a, oraz mięsa zwierząt łownych,

c)

produktów rybołówstwa oraz żywych małży, szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich,

lub

6)

sposób prowadzenia dokumentacji, w tym sposób dokumentowania pochodzenia zwierząt,

z których lub od których pozyskuje się te produkty, oraz zakres i sposób prowadzenia

rejestru zwierząt, a także sposób dokumentowania pochodzenia tych produktów, w tym

zakres i sposób prowadzenia rejestru tych produktów, lub

7)

wymagania, jakie powinny być spełnione na poszczególnych etapach produkcji, lub

8)

wymagania, jakie powinny spełniać osoby wykonujące czynności pomocnicze pod nadzorem

urzędowego lekarza weterynarii, oraz zakres tych czynności, lub

9)

warunki, tryb i zakres prowadzenia kontroli wewnętrznej w zakładzie, w tym opracowanie,

wdrożenie i realizację systemu analizy zagrożeń i krytycznych punktów kontroli (systemu

HACCP), lub

10)

sposób znakowania i pakowania tych produktów, lub

11)

wymagania, jakim powinny odpowiadać świadectwa zdrowia, handlowe dokumenty identyfikacyjne

lub inne dokumenty dołączone do tych produktów, lub

12)

wymagania, jakie powinny spełniać środki transportu.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, wymagania

weterynaryjne, jakie powinny być spełnione przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego

lub przez produkty pochodzenia zwierzęcego wprowadzane na rynek, w zakresie nieuregulowanym

w przepisach rozporządzenia nr 852/2004 i rozporządzenia nr 853/2004 oraz w przepisach

Unii Europejskiej wydanych w trybie tych rozporządzeń lub w zakresie, w jakim te przepisy

upoważniają państwo członkowskie Unii Europejskiej do wydania odrębnych regulacji

prawnych, biorąc pod uwagę wielkość produkcji, w tym specyfikę zakładów o małej zdolności

produkcyjnej, oraz ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa

produktów pochodzenia zwierzęcego.

1.

Przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny powinny być spełnione wymagania

zdrowotne, higieniczne i sanitarne, zwane dalej „wymaganiami weterynaryjnymi przy

produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny”, obejmujące w szczególności

1)

wymagania dotyczące zdrowia zwierząt, z których pozyskuje się mięso, lub

2)

wymagania, jakie powinny być spełnione przy uboju na terenie gospodarstwa, lub

3)

wymagania dotyczące badania poubojowego mięsa, w tym mięsa pozyskanego w wyniku odstrzału

zwierząt łownych, lub

4)

sposób znakowania mięsa.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wymagania weterynaryjne

przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny, biorąc pod uwagę ochronę zdrowia

publicznego, w tym potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.

1.

Produkty pochodzenia zwierzęcego mogą być przeznaczone do sprzedaży bezpośredniej,

jeżeli przy ich produkcji zostały spełnione wymagania weterynaryjne określone w przepisach

wydanych na podstawie ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

wymagania weterynaryjne, jakie powinny być spełnione przy produkcji produktów i przez

produkty, o których mowa w ust. 1,

2)

wielkość produkcji produktów, o których mowa w ust. 1, jej zakres, obszar i wymagania

weterynaryjne dla miejsc prowadzenia sprzedaży bezpośredniej

- mając na względzie ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa

produktów pochodzenia zwierzęcego, oraz realizację celów określonych w przepisach

Unii Europejskiej wydanych w zakresie higieny produktów pochodzenia zwierzęcego.

1.

Do działalności marginalnej, lokalnej i ograniczonej, o której mowa w art. 1 ust.

5 lit. b (ii) rozporządzenia nr 853/2004, stosuje się

1)

przepisy rozporządzenia nr 852/2004 i przepisy wydane w trybie tego rozporządzenia;

2)

wymagania weterynaryjne określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki pozwalające na uznanie działalności za działalność marginalną,

lokalną i ograniczoną, w tym zakres i obszar produkcji, a także wielkość dostaw produktów

pochodzenia zwierzęcego do zakładów prowadzących handel detaliczny z przeznaczeniem

dla konsumenta końcowego,

2)

wymagania weterynaryjne, jakie powinny być spełnione przy prowadzeniu działalności

marginalnej, lokalnej i ograniczonej

- mając na względzie ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa

produktów pochodzenia zwierzęcego.

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 11 ust. 4 ustawy zmienianej

w art. 3, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 11 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, jednak nie dłużej niż 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1)

art. 57 ust. 7 oraz art. 61 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 3,

2)

art. 17 ust. 5, art. 22 ust. 6 oraz art. 24 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 4,

3)

art. 10 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 5

- zachowują moc i mogą być zmieniane na podstawie tego przepisu.

1.

Produkty pochodzenia zwierzęcego o tradycyjnym charakterze mogą być wprowadzane na

rynek, jeżeli przy ich produkcji zostały spełnione wymagania weterynaryjne określone

w przepisach wydanych na podstawie ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wymagania weterynaryjne,

jakie powinny być spełnione przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego o tradycyjnym

charakterze, z zachowaniem trybu i po spełnieniu warunków określonych w art. 10 ust.

5-7 rozporządzenia nr 853/2004, oraz mając na względzie ochronę zdrowia publicznego,

w tym potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa tych produktów, a także realizację celów

określonych w przepisach Unii Europejskiej wydanych w zakresie higieny produktów pochodzenia

zwierzęcego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Przepisy rozporządzenia nr 854/2004 i rozporządzenia nr 882/2004 w zakresie urzędowych

kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego oraz przepisy Unii Europejskiej wydane

w trybie tych rozporządzeń stosuje się odpowiednio do kontroli wymagań, o których

mowa w art. 11-14.

2

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w zakresie nieuregulowanym w przepisach, o których

mowa w ust. 1, może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje czynności wykonywanych

przez organy Inspekcji Weterynaryjnej lub urzędowych lekarzy weterynarii w ramach

urzędowej kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której mowa w

art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, i sposób przeprowadzania tej kontroli, w tym prowadzenia

dokumentacji związanej z kontrolą, mając na względzie zapewnienie właściwego wykonywania

czynności urzędowych.

1.

Niedopuszczalne jest podawanie zwierzętom, z których lub od których pozyskuje się

produkty pochodzenia zwierzęcego, substancji niedozwolonych oraz pozyskiwanie takich

produktów od zwierząt lub ze zwierząt, w których tkankach lub narządach stwierdzono

obecność tych substancji.

2.

Zakaz, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy zwierząt, którym podawano substancje o

działaniu beta-agonistycznym, hormonalnym lub tyreostatycznym, w celu leczniczym lub

zootechnicznym, jeżeli upłynął okres karencji określony dla tych substancji.

2a.

Zakazuje się wprowadzania na rynek produktów pochodzenia zwierzęcego

1)

pozyskanych ze zwierząt lub od zwierząt, którym podawano produkty lecznicze, jeżeli

produkty te pozyskano przed upływem okresu karencji określonego dla danego produktu

leczniczego;

2)

będących zwierzętami, którym podawano produkty lecznicze, jeżeli zwierzęta te są wprowadzane

na rynek przed upływem okresu karencji określonego dla danego produktu leczniczego.

3

W celu zapewnienia bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego i żywności, o

której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, prowadzi się monitorowanie substancji niedozwolonych,

pozostałości chemicznych, biologicznych, produktów leczniczych i skażeń promieniotwórczych

1)

u zwierząt;

2)

w wydzielinach i wydalinach zwierząt;

3)

w tkankach lub narządach zwierząt;

4)

w produktach pochodzenia zwierzęcego;

5)

w żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b;

6)

w wodzie przeznaczonej do pojenia zwierząt;

7)

w paszach.

4.

Za zwierzęta poddane ubojowi w rzeźni, w których tkankach lub narządach stwierdzono

obecność substancji niedozwolonych lub pozostałości produktów leczniczych w ilościach

przekraczających dopuszczalne poziomy, określone na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r.

ustanawiającego wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości

substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego

oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniającego dyrektywę

2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu

Europejskiego i Rady

(Dz. Urz. UE L 152 z 16.06.2009, str. 11), nie przysługuje odszkodowanie.

5.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

wykaz substancji niedozwolonych objętych monitorowaniem, o którym mowa w ust. 3,

2)

zakres badań przeprowadzanych w ramach monitorowania, o którym mowa w ust. 3, rodzaj,

wielkość i sposób pobierania próbek,

3)

sposób postępowania w przypadku stwierdzenia obecności substancji niedozwolonych lub

przekroczenia dopuszczalnego poziomu pozostałości, o których mowa w ust. 3,

4)

sposób dokumentowania wykonywanych czynności,

5)

sposób postępowania w zakładach lub w gospodarstwach w związku z monitorowaniem substancji

niedozwolonych lub pozostałości, o których mowa w ust. 3

- mając na względzie ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa

produktów pochodzenia zwierzęcego i żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2

lit. b, oraz przepisy Unii Europejskiej wydane w tym zakresie.

1.

Niedopuszczalny jest ubój poza rzeźnią

1)

bydła i zwierząt jednokopytnych oraz

2)

innych zwierząt w zakresie nieuregulowanym w przepisach rozporządzenia nr 853/2004

oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia, jeżeli

mięso pozyskane z tych zwierząt ma być wprowadzone na rynek.

1a.

Dopuszcza się ubój na terenie gospodarstwa cieląt do szóstego miesiąca życia, świń,

owiec, kóz, drobiu oraz zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych, w celu

produkcji mięsa na użytek własny.

2.

Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do małych ilości drobiu lub zajęczaków poddanych

ubojowi przez producenta w gospodarstwie w celu sprzedaży bezpośredniej.

3.

Przepisów ust. 1 nie stosuje się w przypadku poddawania ubojowi z konieczności domowych

zwierząt kopytnych.

1.

Szkolenie osób, o których mowa w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku III w sekcji

IV w rozdziale I w ust. 1, jest przeprowadzane przez podmiot, który został upoważniony

do prowadzenia takiego szkolenia przez wojewódzkiego lekarza weterynarii, właściwego

ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę tego podmiotu.

2.

Wojewódzki lekarz weterynarii na wniosek podmiotu, o którym mowa w ust. 1, wydaje,

w drodze decyzji administracyjnej, upoważnienie do prowadzenia szkolenia, jeżeli podmiot

przedstawi

1)

program zawierający zagadnienia określone w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku

III w sekcji IV w rozdziale I w ust. 4;

2)

plan realizacji tego szkolenia;

3)

listę osób, które będą prowadziły to szkolenie.

3.

Wojewódzki lekarz weterynarii może kontrolować podmiot upoważniony do przeprowadzenia

szkolenia w zakresie realizacji programu szkolenia oraz posiadania przez osoby przeprowadzające

szkolenie minimalnych kwalifikacji określonych w przepisach wydanych na podstawie

ust. 7.

4.

Wojewódzki lekarz weterynarii cofa, w drodze decyzji administracyjnej, upoważnienie,

o którym mowa w ust. 2, w przypadku gdy podmiot upoważniony

1)

nie realizuje programu szkolenia lub szkolenie jest przeprowadzane przez osoby nieposiadające

minimalnych kwalifikacji określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 7 lub

2)

nie przeprowadza szkoleń przez okres co najmniej 2 lat.

5.

Jeżeli podmiot zaprzestał prowadzenia szkolenia, o którym mowa w ust. 1, wojewódzki

lekarz weterynarii, na wniosek tego podmiotu, uchyla decyzję administracyjną, o której

mowa w ust. 2.

6.

W przypadku zmiany programu lub planu szkolenia, o których mowa w ust. 2, podmiot

upoważniony do przeprowadzenia szkoleń składa wniosek do wojewódzkiego lekarza weterynarii

o zmianę decyzji administracyjnej, o której mowa w ust. 2.

7.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy zakres tematów, jaki powinien zawierać program szkolenia, o którym mowa

w ust. 2, obejmujący zagadnienia określone w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku

III w sekcji IV w rozdziale I w ust. 4,

2)

szczegółowe warunki i sposób przeprowadzania szkolenia, o którym mowa w ust. 1, w

tym minimalne kwalifikacje osób przeprowadzających to szkolenie,

3)

wzór zaświadczenia potwierdzającego ukończenie szkolenia, o którym mowa w ust. 1,

4)

wzór oświadczenia, o którym mowa w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku III w sekcji

IV w rozdziale II w ust. 4 w lit. a,

5)

sposób przekazywania informacji, o których mowa w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku

III w sekcji IV w rozdziale II w ust. 4 w lit. b oraz w rozdziale III w ust. 2

- mając na względzie ochronę zdrowia publicznego oraz zapewnienie możliwości sprawowania

prawidłowego nadzoru nad produktami pochodzenia zwierzęcego pochodzącymi ze zwierząt

łownych, a także przepisy Unii Europejskiej wydane w tym zakresie.

1.

Podmioty zamierzające prowadzić działalność w zakresie produkcji produktów pochodzenia

zwierzęcego przed uzyskaniem pozwolenia na budowę zakładu są obowiązane

1)

sporządzić projekt technologiczny zakładu i przesłać go wraz z wnioskiem o zatwierdzenie

tego projektu powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na planowane

miejsce prowadzenia tej działalności;

2)

powiadomić pisemnie powiatowego lekarza weterynarii, o którym mowa w pkt 1, o zakresie

i wielkości produkcji oraz rodzaju produktów pochodzenia zwierzęcego, które mają być

produkowane w tym zakładzie.

2.

Powiatowy lekarz weterynarii zatwierdza, w drodze decyzji administracyjnej, projekt

technologiczny zakładu, jeżeli odpowiada on wymaganiom określonym w przepisach wydanych

na podstawie ust. 5, w terminie 30 dni od dnia wszczęcia postępowania w tej sprawie.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do zmiany sposobu użytkowania zakładu

lub jego części, w szczególności zakresu i wielkości produkcji lub wyposażenia pomieszczeń

produkcyjnych.

4

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do statków rybackich, w tym statków przetwórni

i statków zamrażalni, gospodarstw, na terenie których dokonuje się uboju zwierząt

w celu pozyskania mięsa na użytek własny, oraz podmiotów zamierzających prowadzić

działalność w zakresie transportu lub produkcji podstawowej, lub rolniczego handlu

detalicznego produktami pochodzenia zwierzęcego lub żywnością, o której mowa w art.

6 ust. 1 pkt 2 lit. b.

5.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wymagania,

jakie powinien spełniać projekt technologiczny zakładu, mając na względzie zakres

i wielkość produkcji oraz ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę zapewnienia

bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego.

1.

Powiatowy lekarz weterynarii, na obszarze swojej właściwości

1)

prowadzi

a

rejestr zakładów obejmujący zakłady

-

będące gospodarstwami, na terenie których dokonuje się uboju zwierząt pochodzących

z innych gospodarstw w celu pozyskania mięsa na użytek własny,

-

prowadzące sprzedaż bezpośrednią produktów pochodzenia zwierzęcego,

-

które podlegają rejestracji zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia nr 852/2004, w

tym prowadzących rolniczy handel detaliczny produktami pochodzenia zwierzęcego lub

żywnością, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, i zakłady prowadzące działalność

marginalną, lokalną i ograniczoną, oraz zakłady, dla których zatwierdzenie jest wymagane

zgodnie z art. 6 ust. 3 lit. c rozporządzenia nr 852/2004, i zakłady zatwierdzone

zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 853/2004, ze wskazaniem zakładów zatwierdzonych

korzystających z krajowych środków dostosowujących, o których mowa w art. 10 ust.

3 rozporządzenia nr 853/2004,

b)

wykaz podmiotów podlegających rejestracji, z wyłączeniem podmiotów prowadzących działalność

w zakładach podlegających zatwierdzeniu w trybie i na zasadach określonych w art.

31 ust. 2 rozporządzenia nr 882/2004,

c)

wykaz zakładów zatwierdzonych w trybie i na zasadach określonych w art. 31 ust. 2

rozporządzenia nr 882/2004, ze wskazaniem zakładów zatwierdzonych korzystających z

krajowych środków dostosowujących, o których mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia

nr 853/2004;

2)

wydaje decyzje administracyjne w stosunku do zakładów, o których mowa w pkt 1, w sprawach

a)

wpisu do rejestru,

b)

zatwierdzenia,

c)

warunkowego zatwierdzenia,

d)

przedłużenia warunkowego zatwierdzenia,

e)

zawieszenia zatwierdzenia,

f)

cofnięcia zatwierdzenia,

g)

wykreślenia z rejestru.

2.

Decyzje administracyjne w sprawie zawieszenia i cofnięcia zatwierdzenia zakładów podlegają

natychmiastowemu wykonaniu.

3.

Decyzje administracyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b-d, zatwierdzające zakłady

korzystające z krajowych środków dostosowujących, o których mowa w art. 10 ust. 3

rozporządzenia nr 853/2004, zawierają wskazanie, że produkty pochodzące z tych zakładów

mogą być wprowadzane na rynek wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Jeżeli prowadzenie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego ogranicza się do produkcji

podstawowej podlegającej wpisowi do rejestru podmiotów prowadzących działalność nadzorowaną,

o którym mowa w przepisach o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych

zwierząt, to działalność taka nie podlega wpisowi do rejestru, o którym mowa w ust.

1 pkt 1 lit. a, z wyłączeniem prowadzenia działalności polegającej na utrzymywaniu

drobiu w celu pozyskiwania jaj konsumpcyjnych przeznaczonych do wprowadzenia na rynek.

1.

Wniosek o wpis do rejestru zakładów oraz wniosek o zatwierdzenie zakładu składa się

w formie pisemnej, w terminie co najmniej 30 dni przed dniem rozpoczęcia planowanej

działalności.

2.

Wniosek zawiera

1)

imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy;

1a

numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo numer identyfikacji

podatkowej (NIP), albo numer identyfikacyjny w ewidencji gospodarstw rolnych w rozumieniu

przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych

oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności - w przypadku pomieszczeń gospodarstwa,

z wyłączeniem gospodarstw rybackich, o ile wnioskodawca takie numery posiada;

2

określenie rodzaju i zakresu działalności, która ma być prowadzona, w tym rodzaju

produktów pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt

2 lit. b, które mają być produkowane w tym zakładzie;

3)

określenie lokalizacji zakładu, w którym ma być prowadzona działalność;

4)

wskazanie, czy zakład zamierza korzystać z krajowych środków dostosowujących, o których

mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004.

3.

Do wniosku dołącza się

1)

(uchylony)

2)

(uchylony)

3)

kopię zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE udzielonego przez inne państwo

członkowskie Unii Europejskiej - w przypadku gdy wnioskodawca będący cudzoziemcem,

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1990, 1948 i 2006 oraz z 2017 r. poz. 60), zamierza prowadzić działalność gospodarczą na podstawie przepisów obowiązujących

w tym zakresie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, albo

4)

(uchylony)

5)

oświadczenie podmiotu potwierdzające utrzymywanie pszczół, jeżeli wniosek jest składany

przez podmiot niepodlegający obowiązkowi

a)

wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego,

b

wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej,

c)

uzyskania zezwolenia, o którym mowa w pkt 3, albo

6)

zaświadczenie albo oświadczenie o nabyciu przez koło łowieckie będące dzierżawcą obwodu

łowieckiego członkostwa w Polskim Związku Łowieckim oraz osobowości prawnej, zgodnie

z przepisami Prawa łowieckiego, albo

7)

zaświadczenie albo oświadczenie o prowadzeniu ośrodka hodowli zwierzyny przez zarządcę

obwodu łowieckiego na podstawie decyzji ministra właściwego do spraw środowiska, wydanej

na podstawie przepisów Prawa łowieckiego.

3a.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 3 pkt 5-7, składa się pod rygorem odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do

zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej

za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

4.

Powiatowy lekarz weterynarii, wydając decyzję administracyjną, o której mowa w art.

20 ust. 1 pkt 2 lit. a-c, nadaje zakładowi weterynaryjny numer identyfikacyjny.

5.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób

1)

prowadzenia rejestru zakładów, wykazu podmiotów prowadzących działalność rejestrowaną

oraz wykazu zatwierdzonych zakładów, a także zakres danych i informacji objętych rejestrem

i tymi wykazami, mając na względzie rodzaj działalności objętej rejestracją, możliwość

wpisywania istotnych informacji dotyczących zakładów oraz sprawną aktualizację tych

informacji;

2

ustalania weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego, mając na względzie możliwość identyfikacji

zakładu wpisanego do rejestru, o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 lit. a, miejsca

prowadzenia działalności i rodzaju produktów pochodzenia zwierzęcego lub żywności,

o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b.

1.

Jeżeli państwo trzecie uzależnia wysyłkę produktów pochodzenia zwierzęcego do tego

państwa od nadania zakładowi uprawnienia do produkcji na rynek danego państwa trzeciego,

powiatowy lekarz weterynarii, w drodze decyzji, nadaje zakładowi takie uprawnienie.

2.

Powiatowy lekarz weterynarii po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1, w prowadzonym

rejestrze zakładów umieszcza informację o nadaniu uprawnienia danemu zakładowi do

produkcji na rynek państwa trzeciego.

3.

Jeżeli państwo trzecie uzależnia uzyskanie uprawnienia do produkcji na rynek tego

państwa od wyników przeprowadzonej przez właściwy organ tego państwa kontroli, powiatowy

lekarz weterynarii wydaje decyzję, o której mowa w ust. 1, po uzyskaniu przez ten

zakład zatwierdzenia przez właściwy organ państwa trzeciego.

4.

Koszty kontroli, o której mowa w ust. 3, ponosi podmiot ubiegający się o uzyskanie

uprawnienia, chyba że są one ponoszone przez państwo trzecie.

5.

Decyzję w sprawie nadania zakładowi uprawnienia do produkcji na rynek państwa trzeciego

powiatowy lekarz weterynarii wydaje

1)

w terminie 30 dni od dnia złożenia przez podmiot wniosku o nadanie uprawnienia, po

przeprowadzeniu kontroli w zakładzie;

2)

w terminie 14 dni od dnia złożenia przez podmiot wniosku o nadanie uprawnienia, w

przypadku, o którym mowa w ust. 3.

6.

Podmiot prowadzący zakład, który posiada uprawnienie do prowadzenia produkcji na rynek

państwa trzeciego, informuje powiatowego lekarza weterynarii o zaprzestaniu prowadzenia

tej produkcji oraz o każdej zmianie stanu prawnego lub faktycznego związanej z prowadzeniem

tej produkcji, w terminie 7 dni od dnia zaistnienia takiej zmiany.

Produkty pochodzenia zwierzęcego, z wyłączeniem produktów produkcji pierwotnej, stanowiące

surowiec do produkcji w zakładach zatwierdzonych mogą pochodzić tylko z zakładów zatwierdzonych.

Produkty pochodzenia zwierzęcego pochodzące z zakładów zatwierdzonych, które korzystają

z krajowych środków dostosowujących, o których mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia

nr 853/2004 w zakresie konstrukcji, rozplanowania i wyposażenia zakładów oraz produkty

z nich wyprodukowane mogą być wprowadzane na rynek tylko na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

1.

Powiatowy lekarz weterynarii

1)

przekazuje, za pośrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii, Głównemu Lekarzowi

Weterynarii informacje zawarte w rejestrze i wykazach, o których mowa w art. 20 ust.

1, w tym informacje o każdej zmianie stanu faktycznego lub prawnego ujawnionego w

tym rejestrze albo wykazach;

2)

powiadamia o skreśleniu zakładu z rejestru, o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 lit.

a

a)

państwowego powiatowego inspektora sanitarnego,

b)

wojewódzkiego inspektora inspekcji handlowej.

2.

Główny Lekarz Weterynarii, na podstawie informacji przekazywanych przez powiatowego

lekarza weterynarii, o których mowa w ust. 1 pkt 1, sporządza i uaktualnia, w formie

papierowej lub elektronicznej

1)

wykaz podmiotów podlegających rejestracji, z wyłączeniem podmiotów prowadzących działalność

w zatwierdzonych zakładach;

2)

wykaz zatwierdzonych zakładów, ze wskazaniem zakładów zatwierdzonych korzystających

z krajowych środków dostosowujących, o których mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia

nr 853/2004;

3)

wykaz zakładów, o których mowa w art. 21a ust. 1.

3.

Główny Lekarz Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej informacje zgodnie z art. 31 rozporządzenia Komisji (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w sprawie norm

handlowych w odniesieniu do jaj

(Dz. Urz. UE L 163 z 24.06.2008, str. 6, z późn. zm.).

1.

Jeżeli zostanie stwierdzone, że w zakładach, o których mowa w art. 21a ust. 1, nie

są spełniane wymagania określone przez państwo trzecie, powiatowy lekarz weterynarii,

w zależności od stopnia uchybienia, wydaje decyzję, w której

1)

nakazuje usunięcie uchybień lub

2)

zakazuje produkcji na rynek państwa trzeciego niektórych rodzajów produktów pochodzenia

zwierzęcego, lub

3)

zakazuje wprowadzania partii produktów pochodzenia zwierzęcego na rynek państwa trzeciego,

lub

4)

zakazuje produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego na rynek państwa trzeciego.

2.

W decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, powiatowy lekarz weterynarii może, biorąc

pod uwagę rodzaj uchybień oraz stopień zagrożenia dla zdrowia publicznego lub zdrowia

zwierząt, określić termin usunięcia uchybień.

3.

Powiatowy lekarz weterynarii, wydając decyzję, o której mowa w ust. 1 pkt 4, może

cofnąć uprawnienia do produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego na rynek państwa

trzeciego.

4.

Powiatowy lekarz weterynarii o wydaniu decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt 2-4, powiadamia,

za pośrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii, Głównego Lekarza Weterynarii.

5.

Powiatowy lekarz weterynarii uchyla, w drodze decyzji, zakazy, o których mowa w ust.

1 pkt 2-4, jeżeli przeprowadzona kontrola zakładu, o którym mowa w ust. 1, lub produktów

pochodzenia zwierzęcego pochodzących z tego zakładu potwierdzi spełnianie wymagań

określonych przez państwo trzecie.

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa jest organem właściwym w sprawach

1)

powiadamiania, przyjmowania zawiadomień i przekazywania uwag do Komisji Europejskiej

zgodnie z art. 10 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 853/2004;

2)

notyfikacji Komisji Europejskiej oraz innym państwom członkowskim Unii Europejskiej

krajowych środków, o których mowa w art. 17 ust. 3-5 rozporządzenia nr 854/2004;

3)

przyjmowania powiadomień i przekazywania uwag do Komisji Europejskiej zgodnie z art.

17 ust. 6 rozporządzenia nr 854/2004;

4)

przekazywania Komisji Europejskiej wyników projektów pilotażowych zgodnie z art. 17

ust. 8 rozporządzenia nr 854/2004.

2.

Główny Lekarz Weterynarii jest organem właściwym w zakresie

1)

udostępniania innym państwom członkowskim Unii Europejskiej wykazu zatwierdzonych

zakładów;

2)

przyjmowania notyfikacji oraz zgłaszania uwag i zastrzeżeń dotyczących wykazów zakładów,

o których mowa w art. 12 ust. 4 rozporządzenia nr 854/2004;

3)

powiadamiania oraz składania oświadczeń, o których mowa w art. 15 ust. 2 lit. b (ii)

rozporządzenia nr 854/2004;

4)

uzgadniania z właściwą władzą państwa trzeciego wymagań weterynaryjnych, jakie powinny

być spełnione przy przywozie z państwa trzeciego i wywozie do tego państwa produktów

pochodzenia zwierzęcego, w zakresie nieokreślonym w przepisach Unii Europejskiej.

Kto

1)

podaje zwierzętom, z których lub od których pozyskuje się produkty pochodzenia zwierzęcego,

substancje niedozwolone, z wyłączeniem substancji o działaniu beta-agonistycznym,

hormonalnym lub tyreostatycznym, podanych w celu leczniczym lub zootechnicznym,

2)

wykorzystuje zwierzęta, którym podawano substancje niedozwolone, do produkcji produktów

pochodzenia zwierzęcego, z wyłączeniem zwierząt, o których mowa w art. 16 ust. 2,

2a)

wykorzystuje zwierzęta, którym podawano produkty lecznicze, do produkcji produktów

pochodzenia zwierzęcego przed upływem okresu karencji określonego dla tych produktów

leczniczych,

3)

poddaje ubojowi zwierzęta poza rzeźnią, wbrew przepisom art. 17,

4

wprowadza na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego lub żywność, o której mowa w art.

6 ust. 1 pkt 2 lit. b, w sposób niezgodny z rodzajem działalności określonej dla danego

podmiotu w rejestrze prowadzonym przez powiatowego lekarza weterynarii,

5)

wywozi produkty pochodzenia zwierzęcego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do

państw trzecich środkami transportu, na które nie nałożono plomb w sposób określony

w art. 9a,

6)

usuwa lub niszczy plomby, o których mowa w art. 9a, nie będąc do tego uprawnionym

- podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

1.

Kto

1)

prowadząc przedsiębiorstwo sektora spożywczego

a)

nie wykonuje obowiązków lub narusza wymagania

-

-

określone w rozporządzeniu nr 853/2004 lub w przepisach Unii Europejskiej wydanych

w trybie art. 12 ust. 2 tego rozporządzenia, lub

-

-

art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, lub

b)

uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie urzędowych kontroli w zakresie określonym

w rozporządzeniu nr 854/2004 lub przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie art.

19 ust. 2 tego rozporządzenia,

2

prowadząc produkcję produktów pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której mowa

w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, powoduje zagrożenie dla zdrowia publicznego, nie zapewniając

spełniania

a)

przez produkty pochodzenia zwierzęcego wprowadzane na rynek lub żywność, o której

mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, wymagań określonych dla tych produktów lub tej

żywności lub

b)

wymagań weterynaryjnych lub wymagań dotyczących bezpieczeństwa żywności, o której

mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, określonych w art. 9, art. 10 ust. 1, art. 11 ust.

1, art. 11a ust. 1, art. 12 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 14 ust. 1 lub art. 16 ust.

2a lub w przepisach wydanych na podstawie art. 8 pkt 2, art. 8b pkt 2, art. 10 ust.

2 pkt 2, art. 11 ust. 2, art. 11a ust. 2, art. 12 ust. 2, art. 13 ust. 2 pkt 2, art.

14 ust. 2 lub art. 16 ust. 5, lub

c)

wymagań w zakresie obowiązkowego etykietowania mięsa wołowego określonych w tytule

II rozporządzenia nr 1760/2000, lub

d)

wymagań higienicznych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia

2

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wysokość kar

pieniężnych za naruszenia, o których mowa w ust. 1, różnicując je w zależności od

rodzaju tych naruszeń, społecznej szkodliwości czynu i stopnia zagrożenia dla bezpieczeństwa

produktów pochodzenia zwierzęcego i żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2

lit. b.

1.

Kary pieniężne wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, powiatowy lekarz weterynarii.

2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

3.

Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o której

mowa w ust. 1.

1.

Kary pieniężnej nie nakłada się, jeżeli od dnia popełnienia czynu upłynęło 5 lat.

2.

Wymierzonej kary pieniężnej nie pobiera się po upływie 5 lat od dnia wydania ostatecznej

decyzji o nałożeniu kary.

3.

Bieg przedawnienia, o którym mowa w ust. 2, przerywa się przez dokonanie pierwszej

czynności egzekucyjnej, o której ukarany został powiadomiony.

4.

Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego

po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny.

5.

Kolejne wszczęcie postępowania egzekucyjnego nie przerywa biegu przedawnienia.

Egzekucja wymierzonych kar pieniężnych następuje w trybie przepisów o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji.

Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane na rachunek bankowy powiatowego

inspektoratu weterynarii.

(pominięte)

Ilekroć w przepisach wdrażających lub wykonujących przepisy Unii Europejskiej lub

ustawach dotyczących ochrony zdrowia zwierząt oraz zdrowia lub życia człowieka w zakresie

weterynarii jest mowa o

1)

umieszczaniu na rynku w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego - należy

przez to rozumieć wprowadzanie na rynek, o którym mowa w art. 5 pkt 3;

2)

wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia zwierzęcego - należy przez to

rozumieć wymagania określone w rozporządzeniu nr 853/2004 i rozporządzeniu nr 854/2004

lub przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tych rozporządzeń, lub przepisach

wykonawczych wydanych na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 41,

utrzymanych w mocy na podstawie art. 38 ust. 3, lub wymagania, jakie powinny spełniać

produkty pochodzenia zwierzęcego wprowadzane na rynek określone w niniejszej ustawie,

lub wymagania weterynaryjne określone w przepisach wydanych na jej podstawie.

1.

Zakłady, które zostały zakwalifikowane na rynek państw trzecich na podstawie decyzji,

o której mowa w art. 10 ust. 5 pkt 1 ustawy wymienionej w art. 41, zachowują uprawnienia

w tym zakresie do dnia uchylenia, stwierdzenia nieważności lub wygaśnięcia tej decyzji.

2.

Dane zawarte w rejestrze, o którym mowa w art. 14 ust. 2 ustawy wymienionej w art.

41, wykorzystuje się do prowadzenia rejestru i wykazów, o których mowa w art. 20 ust.

1.

1.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 5a ust. 2, art. 6 ust. 3 pkt 1, art.

6 ust. 3 pkt 2, art. 8 ust. 4, art. 9 ust. 4, art. 14 ust. 4, art. 18 ust. 2 i art.

23 ust. 7 ustawy wymienionej w art. 41 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 10 ust. 2, art. 12 ust. 2, art. 14 ust. 2,

art. 16 ust. 5, art. 19 ust. 5, art. 21 ust. 5 pkt 1, art. 21 ust. 5 pkt 2 i art.

18 ust. 3 pkt 4 niniejszej ustawy.

2.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 10 ust. 2, art. 24b ust. 10 i art. 61

pkt 1 ustawy wymienionej w art. 34 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 10 ust. 2, art. 24b ust. 10 i art. 61 pkt

1 ustawy wymienionej w art. 34, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

3.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy, o której mowa w art.

41, zachowują moc w zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu nr 853/2004 i rozporządzeniu

nr 854/2004 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tych rozporządzeń

do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 11 ust.

2 i art. 15 ust. 2.

Do postępowań w sprawach, o których mowa w art. 28 ustawy wymienionej w art. 41, wszczętych

i niezakończonych prawomocnym orzeczeniem sądu do dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

W przypadku naruszenia przepisów, o których mowa w art. 38 ust. 3, stosuje się odpowiednio

art. 26-30.

Traci moc ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. o wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia

zwierzęcego

(Dz. U. poz. 288 oraz z 2005 r. poz. 68 i 188).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia

Wnioski złożone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie

1)

art. 10 ust. 1 i art. 49 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1,

2)

art. 18 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 2,

3)

art. 35 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 8,

4)

art. 75ab ust. 1 i art. 83a ust. 3 ustawy zmienianej w art. 9,

5)

art. 5 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 13,

6)

art. 16 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 15,

7)

art. 5 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 16,

8)

art. 16 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 18,

9)

art. 12 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 19,

10)

art. 16 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 20,

11)

art. 19 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 21,

12)

art. 39g ust. 4 ustawy zmienianej w art. 22,

13)

art. 24 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 23,

14)

art. 14 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 24,

15)

art. 95a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 25,

16)

art. 17 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 26,

17)

art. 48 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 28,

18)

art. 28 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 29,

19)

art. 17 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 30,

20)

art. 22 ust. 3 i art. 31 ust. 10b ustawy zmienianej w art. 31,

21)

art. 57 ust. 3 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 32,

22)

art. 26 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 33,

23)

art. 26 ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 34,

24)

art. 4 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 35,

25)

art. 10 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 36,

26)

art. 6 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 40,

27)

art. 21 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 42,

28)

art. 10 ust. 1 i art. 20 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 43,

29)

art. 35 ust. 1 oraz art. 64 ust. 1 i 1a ustawy zmienianej w art. 44,

30)

art. 6 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 45,

31)

art. 4 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 47,

32)

art. 49 ust. 1, art. 54 ust. 1, art. 56 ust. 1, art. 57 ust. 1, art. 62a ust. 1 i

art. 81 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 48,

33)

art. 28 ust. 4, art. 85 ust. 4 i art. 115 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 51,

34)

art. 19 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 52,

35)

art. 20 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 53,

36)

art. 76 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 55,

37)

art. 122 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 56,

38)

art. 50 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 57

- uznaje się za wnioski złożone zgodnie z wymogami ustaw wymienionych w pkt 1-38 w

brzmieniu dotychczasowym.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

8 pkt 1 i 2, art. 22 pkt 1, art. 27 oraz art. 58 pkt 1, które wchodzą w życie w dniu

następującym po dniu ogłoszenia.