Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 24 listopada 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych

1.

Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób prawnych i spółek

kapitałowych w organizacji.

2.

Przepisy ustawy mają również zastosowanie do jednostek organizacyjnych niemających

osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek niemających osobowości prawnej, z zastrzeżeniem

ust. 1 i 3.

3.

Przepisy ustawy mają również zastosowanie do

1)

spółek komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

2)

spółek niemających osobowości prawnej mających siedzibę lub zarząd w innym państwie,

jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa są traktowane jak

osoby prawne i podlegają w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez

względu na miejsce ich osiągania.

1.

Podatnikami mogą być również grupy co najmniej dwóch spółek prawa handlowego mających

osobowość prawną, które pozostają w związkach kapitałowych, zwane dalej „podatkowymi

grupami kapitałowymi”.

2.

Podatkowa grupa kapitałowa jest podatnikiem, jeżeli spełnione są łącznie następujące

warunki

1)

podatkową grupę kapitałową mogą tworzyć wyłącznie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

lub spółki akcyjne, mające siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli

a)

przeciętny kapitał zakładowy, określony w sposób, o którym mowa w ust. 2b, przypadający

na każdą z tych spółek, jest nie niższy niż 1 000 000 zł,

b)

jedna ze spółek, zwana dalej „spółką dominującą”, posiada bezpośredni 95% udział w

kapitale zakładowym lub w tej części kapitału zakładowego pozostałych spółek, zwanych

dalej „spółkami zależnymi”, która na podstawie przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji

nie została nieodpłatnie lub na zasadach preferencyjnych nabyta przez pracowników,

rolników lub rybaków albo która nie stanowi rezerwy mienia Skarbu Państwa na cele

reprywatyzacji,

c)

spółki zależne nie posiadają udziałów w kapitale zakładowym innych spółek tworzących

tę grupę,

d)

w spółkach tych nie występują zaległości we wpłatach podatków stanowiących dochód

budżetu państwa;

2)

spółka dominująca i spółki zależne zawarły, w formie aktu notarialnego, umowę o utworzeniu,

na okres co najmniej 3 lat podatkowych, podatkowej grupy kapitałowej i umowa ta, zwana

dalej „umową”, została zarejestrowana przez naczelnika urzędu skarbowego;

3)

po utworzeniu podatkowej grupy kapitałowej spółki tworzące tę grupę spełniają warunki

wymienione w pkt 1 lit. a-c, a ponadto

a)

nie korzystają ze zwolnień od podatku dochodowego na podstawie odrębnych ustaw,

b)

nie pozostają w związkach powodujących zaistnienie okoliczności, o których mowa w

art. 11, z podatnikami podatku dochodowego niewchodzącymi w skład podatkowej grupy

kapitałowej;

4)

podatkowa grupa kapitałowa osiągnie za każdy rok podatkowy udział dochodów w przychodach,

określony zgodnie z art. 7a ust. 1, w wysokości co najmniej 3%.

2a.

Warunek określony w ust. 2 pkt 1 lit. d uważa się za spełniony również wtedy, gdy

spółka po przystąpieniu do podatkowej grupy kapitałowej dokona korekty deklaracji

podatkowej i ureguluje tę zaległość wraz z należnymi odsetkami w terminie 14 dni od

dnia złożenia korekty deklaracji albo w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji

organu pierwszej instancji, określającej wysokość zobowiązania, ureguluje tę zaległość

wraz z należnymi odsetkami.

2b.

Wartość kapitału zakładowego, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a, określa się bez

uwzględnienia tej części tego kapitału, jaka nie została na ten kapitał faktycznie

przekazana lub jaka została pokryta wierzytelnościami z tytułu pożyczek (kredytów)

oraz z tytułu odsetek od tych pożyczek (kredytów), przysługującymi udziałowcom (akcjonariuszom)

wobec tej spółki, a także wartościami niematerialnymi lub prawnymi, od których nie

dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a-16m.

3.

Umowa musi zawierać co najmniej

1)

wykaz spółek tworzących podatkową grupę kapitałową oraz wysokość ich kapitału zakładowego;

2)

informację o udziałowcach (akcjonariuszach) i wysokości ich udziału w kapitale zakładowym

w spółce dominującej i w spółkach zależnych tworzących podatkową grupę kapitałową,

posiadających co najmniej 5% udziałów (akcji) tych spółek;

3)

określenie czasu trwania umowy;

4)

wskazanie spółki reprezentującej podatkową grupę kapitałową w zakresie obowiązków

wynikających z ustawy oraz z przepisów Ordynacji podatkowej;

5)

określenie przyjętego roku podatkowego.

4.

Umowa podlega zgłoszeniu przez spółkę, wskazaną zgodnie z ust. 3 pkt 4, do właściwego

według jej siedziby naczelnika urzędu skarbowego, co najmniej na 3 miesiące przed

rozpoczęciem roku podatkowego przyjętego przez podatkową grupę kapitałową. Organ ten

jest właściwy w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym podatkowej grupy kapitałowej.

5.

Naczelnik urzędu skarbowego dokonuje, w formie decyzji, rejestracji umowy. W tej samej

formie naczelnik urzędu skarbowego odmówi zarejestrowania umowy, jeżeli nie zostaną

spełnione warunki, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz w ust. 3 i 4.

6.

Po rejestracji umowy nie może być ona rozszerzona na inne spółki.

7.

Podatek dochodowy oraz zaliczki na ten podatek są obliczane, pobierane i wpłacane

przez spółkę, o której mowa w ust. 3 pkt 4. Spółce tej nie przysługuje wynagrodzenie

z tytułu terminowego wpłacania podatku dochodowego od osób prawnych należnego od podatkowej

grupy kapitałowej.

8.

Spółka, o której mowa w ust. 3 pkt 4, obowiązana jest zgłosić naczelnikowi urzędu

skarbowego, o którym mowa w ust. 4, wszelkie zmiany umowy oraz zmiany w kapitale zakładowym

spółek tworzących podatkową grupę kapitałową - w terminie 30 dni od dnia zaistnienia

tych okoliczności.

9.

Do przedłużenia okresu funkcjonowania podatkowej grupy kapitałowej jest wymagane zawarcie

nowej umowy, podlegającej zgłoszeniu i zarejestrowaniu przez właściwego naczelnika

urzędu skarbowego.

10.

W razie gdy w okresie obowiązywania umowy wystąpią zmiany w stanie faktycznym lub

w stanie prawnym, zależne od którejkolwiek ze stron umowy, które naruszają warunki

uznania podatkowej grupy kapitałowej za podatnika podatku dochodowego, dzień naruszenia

któregokolwiek z tych warunków, z zastrzeżeniem ust. 12, oznacza utratę statusu podatnika

oraz koniec jej roku podatkowego.

11.

Zbycie udziałów (akcji), objętych na podstawie przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji

lub w związku z reprywatyzacją, oraz dalszy obrót tymi udziałami (akcjami) przez ich

posiadaczy nie stanowi naruszenia warunków uznania podatkowej grupy kapitałowej za

podatnika podatku dochodowego.

12.

W przypadku niezachowania warunku, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, za dzień utraty statusu

podatnika przez podatkową grupę kapitałową uznaje się ostatni dzień miesiąca, w którym

złożono zeznanie podatkowe, nie później jednak niż dzień, na który, zgodnie z art.

27 ust. 1, przypada termin złożenia tego zeznania.

13.

Przystąpienie do innej podatkowej grupy kapitałowej przez którąkolwiek ze spółek wchodzących

uprzednio w skład grupy, która utraciła ten status ze względu na naruszenie warunków,

o których mowa w ust. 2 pkt 3 i 4, nie jest możliwe przed upływem roku podatkowego

spółki, następującego po roku, w którym podatkowa grupa kapitałowa utraciła prawo

do uznania jej za podatnika.

14.

Spółki tworzące podatkową grupę kapitałową odpowiadają solidarnie za jej zobowiązania

z tytułu podatku dochodowego należnego za okres obowiązywania umowy.

15.

Informacje o zarejestrowaniu i wykreśleniu podatkowej grupy kapitałowej podlegają

ogłoszeniu w Monitorze Sądowym i Gospodarczym.

1.

Przepisów ustawy nie stosuje się do

1)

przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji

rolnej, chyba że ustalenie przychodów jest wymagane dla celów określenia dochodów

wolnych od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4e;

2)

przychodów z gospodarki leśnej w rozumieniu ustawy o lasach;

3)

przychodów wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej

umowy;

4)

przychodów (dochodów) przedsiębiorcy żeglugowego opodatkowanych na zasadach wynikających

z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym

(Dz. U. z 2014 r. poz. 511, z 2015 r. poz. 211 oraz z 2016 r. poz. 1948), z zastrzeżeniem art. 9 ust. 1a;

5)

przychodów przedsiębiorcy okrętowego opodatkowanych na zasadach wynikających z ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych

(Dz. U. poz. 1206 i 1948), z zastrzeżeniem art. 9 ust. 1a.

2.

Działalnością rolniczą w rozumieniu ust. 1 pkt 1 jest działalność polegająca na wytwarzaniu

produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych

upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego,

hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod

folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja

materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu

przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy

przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny

wzrost, wynoszą co najmniej

1)

miesiąc - w przypadku roślin,

2)

16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi i kaczek,

3)

6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,

4)

2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt

- licząc od dnia nabycia.

3.

Działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach

foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla

i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych

i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie

pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

4.

Ilekroć w ustawie jest mowa o gospodarstwie rolnym, oznacza to gospodarstwo rolne

w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym.

5.

Nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt

w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2.

6.

Jeżeli rozmiary działów specjalnych produkcji rolnej przekraczają wielkości określone

w załączniku nr 2, opodatkowaniu podlegają dochody uzyskane w roku podatkowym z całej

powierzchni upraw lub wszystkich jednostek produkcji.

1.

Przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

mają zastosowanie do środków trwałych nabytych od dnia 1 stycznia 2017 r. i dokonanych

od tego dnia wpłat na poczet nabycia tych środków.

2.

Podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, których rok podatkowy jest inny niż

kalendarzowy i zakończył się po dniu 31 grudnia 2016 r., a przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy, stosują przepisy ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, do środków trwałych nabytych od dnia 1 stycznia 2017 r. i dokonanych

od tego dnia wpłat na poczet nabycia tych środków.

1.

Podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce

ich osiągania.

2.

Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu,

podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników,

o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z

1)

wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;

2)

położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej

nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek

praw do takiej nieruchomości;

3)

papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami

wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów

albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;

4)

tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków

w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym

albo instytucji wspólnego inwestowania, w których co najmniej 50% wartości aktywów,

bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;

5)

tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych,

przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości

prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia.

4.

Wartość aktywów, o której mowa w ust. 3 pkt 4, ustala się na ostatni dzień miesiąca

poprzedzającego miesiąc zbycia udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków

w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym

albo instytucji wspólnego inwestowania.

5.

Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody wymienione

w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których

mowa w ust. 3 pkt 1-4.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Za terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu ustawy, uważa się również znajdującą

się poza morzem terytorialnym wyłączną strefę ekonomiczną, w której Rzeczpospolita

Polska na podstawie prawa wewnętrznego i zgodnie z prawem międzynarodowym wykonuje

prawa odnoszące się do badania i eksploatacji dna morskiego i jego podglebia oraz

ich zasobów naturalnych.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

inwestycjach - oznacza to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1047 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 61, 245, 791 i 1089), zwanej dalej „ustawą o rachunkowości”;

2)

składnikach majątkowych - oznacza to aktywa w rozumieniu ustawy o rachunkowości, pomniejszone o przejęte długi funkcjonalnie związane z prowadzoną działalnością

gospodarczą zbywcy, o ile długi te nie zostały uwzględnione w cenie nabycia, o której

mowa w art. 16g ust. 3;

3)

przedsiębiorstwie - oznacza to przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego;

4)

zorganizowanej części przedsiębiorstwa - oznacza to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony

w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych,

w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych,

który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące

te zadania;

5)

programie restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw - oznacza to restrukturyzację

na podstawie ustaw

a)

ustawa z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania

w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych

(Dz. U. poz. 1112, z późn. zm.,

b)

ustawa z dnia 7 października 1999 r. o wspieraniu restrukturyzacji przemysłowego potencjału

obronnego i modernizacji technicznej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2011),

c)

ustawa z dnia 14 lipca 2000 r. o restrukturyzacji finansowej górnictwa siarki

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1752),

d)

Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 marca 2017 r. w

sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o komercjalizacji i restrukturyzacji

przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe”

(Dz. U. z 2017 r. poz. 680 i 1529),

e)

ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. o restrukturyzacji hutnictwa żelaza i stali

(Dz. U. poz. 1196, z późn. zm.,

f)

ustawa z dnia 15 kwietnia 2005 r. o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych

zakładów opieki zdrowotnej

(Dz. U. poz. 684, z późn. zm.;

5a)

postępowaniu restrukturyzacyjnym - oznacza to postępowanie restrukturyzacyjne w rozumieniu

ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1508);

6)

urzędzie skarbowym - oznacza to urząd skarbowy, przy pomocy którego właściwy dla podatnika

naczelnik urzędu skarbowego wykonuje swoje zadania;

7)

ustawie o podatku od towarów i usług - oznacza to ustawę z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1221);

8)

ustawie o partnerstwie publiczno-prywatnym - oznacza to ustawę z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1834);

9)

(uchylony)

9a)

samochodzie osobowym - oznacza to pojazd samochodowy w rozumieniu przepisów o ruchu

drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie

przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, z wyjątkiem

a)

pojazdu samochodowego mającego jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części

przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą

-

klasyfikowanego na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy,

van lub

-

z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków,

b)

pojazdu samochodowego, który posiada kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie

przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu,

c)

pojazdu specjalnego, jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym

wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym, i jeżeli spełnione są również warunki

zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń

-

agregat elektryczny/spawalniczy,

-

do prac wiertniczych,

-

koparka, koparko-spycharka,

-

ładowarka,

-

podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,

-

żuraw samochodowy,

d)

pojazdu samochodowego określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 86a ust. 16 ustawy o podatku od towarów i usług;

10)

małym podatniku - oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz

z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym

wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro; przeliczenia

kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez

Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego,

w zaokrągleniu do 1000 zł;

11)

zagranicznym zakładzie - oznacza to

a)

stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium jednego

państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego państwa,

a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo miejsce

wydobywania bogactw naturalnych,

b)

plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego państwa

przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,

c)

osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na terytorium

jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma pełnomocnictwo

do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie wykonuje

- chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczpospolita

Polska, stanowi inaczej;

12)

certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu siedziby podatnika dla

celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca

siedziby podatnika;

13)

ubezpieczycielu - rozumie się przez to zakład ubezpieczeń albo zakład reasekuracji

prowadzący działalność na podstawie przepisów o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej;

14)

spółce niebędącej osobą prawną - oznacza to spółkę inną niż określona w pkt 21;

15)

rachunku zbiorczym - oznacza to rachunek zbiorczy w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1768);

16)

udziale (akcji) - oznacza to również ogół praw i obowiązków wspólnika w spółce, o

której mowa w art. 1 ust. 3;

17)

wspólniku - oznacza to również akcjonariusza;

18)

kapitale zakładowym - oznacza to również kapitał podstawowy spółki, o której mowa

w art. 1 ust. 3;

19)

udziale w zyskach osób prawnych - oznacza to również udział w zyskach spółek, o których

mowa w art. 1 ust. 3;

20)

objęciu udziału (akcji) - oznacza to również uzyskanie przez wspólnika spółki, o której

mowa w art. 1 ust. 3, ogółu praw i obowiązków wspólnika w tej spółce;

21)

spółce - oznacza to

a)

spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu

spółki europejskiej (SE)

(Dz. Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),

b)

spółkę kapitałową w organizacji,

c)

spółkę komandytowo-akcyjną mającą siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej,

d)

spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli

zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba

prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu

na miejsce ich osiągania;

22)

pochodnych instrumentach finansowych - oznacza to instrumenty finansowe, o których

mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, z wyłączeniem tytułów uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania oraz instrumentów

rynku pieniężnego;

23)

komercjalizowanej własności intelektualnej - oznacza to

a)

patent, dodatkowe prawo ochronne na wynalazek, prawo ochronne na wzór użytkowy, prawo

z rejestracji wzoru przemysłowego lub prawo z rejestracji topografii układu scalonego

oraz prawo do uzyskania powyższych praw lub prawo z pierwszeństwa - określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 776),

b)

autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego,

c)

równowartość udokumentowanej wiedzy (informacji) nadającej się do wykorzystania w

działalności przemysłowej, naukowej lub handlowej (know-how),

d)

prawa do korzystania z praw lub wartości wymienionych w lit. a-c na podstawie umowy

licencyjnej;

24)

podmiocie komercjalizującym - oznacza to

a)

uczelnię w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1842, z późn. zm.,

b)

spółkę utworzoną na podstawie art. 86a ust. 1 lub art. 86b ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie

wyższym,

c)

Polską Akademię Nauk lub jej instytut naukowy w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1869),

d)

spółkę utworzoną na podstawie art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk,

e)

instytut badawczy w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1158 i 1452),

f)

spółkę utworzoną na podstawie art. 17 ust. 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych,

g)

twórcę uprawnionego do praw lub wartości wymienionych w pkt 23 lit. a-c, a także zawarcia

umowy licencyjnej, o której mowa w pkt 23 lit. d,

h)

międzynarodowy instytut naukowy utworzony na podstawie odrębnych przepisów, działający

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

- jeżeli wnosi do spółki kapitałowej komercjalizowaną własność intelektualną;

25)

krótkiej sprzedaży - oznacza to krótką sprzedaż w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 236/2012

z dnia 14 marca 2012 r. w sprawie krótkiej sprzedaży i wybranych aspektów dotyczących

swapów ryzyka kredytowego

(Dz. Urz. UE L 86 z 24.03.2012, str. 1);

26)

działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania

naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia

zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań;

27)

badaniach naukowych - oznacza to

a)

badania podstawowe - oryginalne prace badawcze, eksperymentalne lub teoretyczne podejmowane

przede wszystkim w celu zdobywania nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych

faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne,

b)

badania stosowane - prace badawcze podejmowane w celu zdobycia nowej wiedzy, zorientowane

przede wszystkim na zastosowanie w praktyce,

c)

badania przemysłowe - badania mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności

w celu opracowywania nowych produktów, procesów i usług lub wprowadzania znaczących

ulepszeń do istniejących produktów, procesów i usług; badania te uwzględniają tworzenie

elementów składowych systemów złożonych, budowę prototypów w środowisku laboratoryjnym

lub w środowisku symulującym istniejące systemy, szczególnie do oceny przydatności

danych rodzajów technologii, a także budowę niezbędnych w tych badaniach linii pilotażowych,

w tym do uzyskania dowodu w przypadku technologii generycznych;

28)

pracach rozwojowych - oznacza to nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie

dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii i działalności

gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz tworzenia

i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów i usług, z

wyłączeniem prac obejmujących rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów,

linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, istniejących usług oraz innych operacji

w toku, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń, w szczególności

a)

opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i

walidację nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym

model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie

techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt nie został określony,

b)

opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów

komercyjnych, w przypadku gdy prototyp lub projekt pilotażowy stanowi produkt końcowy

gotowy do wykorzystania komercyjnego, a jego produkcja wyłącznie do celów demonstracyjnych

i walidacyjnych jest zbyt kosztowna;

29)

rzeczywistym właścicielu - oznacza to podmiot otrzymujący daną należność dla własnej

korzyści, niebędący pośrednikiem, przedstawicielem, powiernikiem lub innym podmiotem

zobowiązanym do przekazania całości lub części danej należności innemu podmiotowi;

30

ustawie o funduszach inwestycyjnych - oznacza to ustawę z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi

funduszami inwestycyjnymi

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1896, z późn. zm..

(uchylony)

Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w

1)

art. 4a pkt 9a lit. a i b stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego

przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem

wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią

adnotację o spełnieniu tych wymagań;

2)

art. 4a pkt 9a lit. c stwierdza się na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami

o ruchu drogowym.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r., z wyjątkiem art. 4 ust. 2 i 3,

które wchodzą w życie z dniem 30 listopada 2016 r.

1.

Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego

przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych

łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do

udziału w zysku (udziału). W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że

prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

2.

Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania

przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg

podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku.

3.

Jeżeli działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika

z udziału w takiej spółce, określone na podstawie ust. 1, uznaje się za przychody

z działalności gospodarczej.

1.

Zwalnia się od podatku

1)

Skarb Państwa;

2)

Narodowy Bank Polski;

3)

jednostki budżetowe;

4)

państwowe fundusze celowe, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2077);

4a)

Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej;

4b)

wojewódzkie fundusze ochrony środowiska i gospodarki wodnej;

4c

Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie, z wyłączeniem działalności gospodarczej,

o której mowa w art. 240 ust. 6 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne

(Dz. U. poz. 1566);

5)

przedsiębiorstwa międzynarodowe i inne jednostki gospodarcze utworzone przez organ

administracji państwowej wspólnie z innymi państwami na podstawie porozumienia lub

umowy, chyba że porozumienia te lub umowy stanowią inaczej;

6)

jednostki samorządu terytorialnego w zakresie dochodów określonych w przepisach ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego;

7)

Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa;

8)

(uchylony)

9)

(uchylony)

10

fundusze inwestycyjne otwarte oraz specjalistyczne fundusze inwestycyjne otwarte,

utworzone na podstawie ustawy o funduszach inwestycyjnych, z wyłączeniem specjalistycznych funduszy inwestycyjnych otwartych stosujących zasady

i ograniczenia inwestycyjne określone dla funduszy inwestycyjnych zamkniętych;

10a)

instytucje wspólnego inwestowania, z zastrzeżeniem ust. 4, posiadające siedzibę w

innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym

państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, które spełniają łącznie

następujące warunki

a)

podlegają w państwie, w którym mają siedzibę, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od

całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,

b

wyłącznym przedmiotem ich działalności jest zbiorowe lokowanie środków pieniężnych,

zebranych w drodze publicznego proponowania nabycia ich tytułów uczestnictwa w papiery

wartościowe lub instrumenty rynku pieniężnego,

c

prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych organów nadzoru nad

rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę,

d)

ich działalność podlega bezpośredniemu nadzorowi właściwych organów nadzoru nad rynkiem

finansowym państwa, w którym mają siedzibę,

e)

posiadają depozytariusza przechowującego aktywa tej instytucji,

f)

zarządzane są przez podmioty, które prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia

właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym podmioty te mają

siedzibę;

11)

fundusze emerytalne utworzone na podstawie przepisów o organizacji i funkcjonowaniu

funduszy emerytalnych;

11a)

podatników posiadających siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim

Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego

prowadzących program emerytalny, w zakresie dochodów związanych z gromadzeniem oszczędności

na cele emerytalne, którzy spełniają łącznie następujące warunki

a)

podlegają w państwie, w którym mają siedzibę, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od

całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,

b)

prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych władz państwa, w którym

mają siedzibę,

c)

ich działalność podlega nadzorowi właściwych władz państwa, w którym mają siedzibę,

d)

posiadają depozytariusza prowadzącego rejestr aktywów tych podatników,

e)

przedmiotem ich działalności jest wyłącznie gromadzenie środków pieniężnych i ich

lokowanie, z przeznaczeniem na wypłatę uczestnikom programu emerytalnego po osiągnięciu

przez nich wieku emerytalnego;

12)

Zakład Ubezpieczeń Społecznych, o którym mowa w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1778);

12a)

Fundusz Rezerwy Demograficznej, o którym mowa w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych;

13)

(uchylony)

14)

(uchylony)

15)

Agencję Rezerw Materiałowych;

16)

Narodowy Fundusz Zdrowia, o którym mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych;

17)

Bankowy Fundusz Gwarancyjny;

18)

podmiot zarządzający aktywami w rozumieniu ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania

depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji

(Dz. U. 2017 r. poz. 1937);

19

Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa.

2.

(uchylony)

3.

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 10a i 11a, stosuje się pod warunkiem istnienia

podstawy prawnej, wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innej

ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, do

uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa,

w którym podatnik ma siedzibę.

4

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a, nie ma zastosowania do instytucji wspólnego

inwestowania

1)

które prowadzą swoją działalność w formie instytucji wspólnego inwestowania typu zamkniętego

albo są instytucją wspólnego inwestowania typu otwartego działającą na podstawie zasad

i ograniczeń inwestycyjnych odpowiadających instytucjom wspólnego inwestowania typu

zamkniętego, lub

2)

których tytuły uczestnictwa, zgodnie z dokumentami założycielskimi, nie są oferowane

w drodze oferty publicznej, dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym ani wprowadzone

do alternatywnego systemu obrotu oraz mogą być nabywane także przez osoby fizyczne

wyłącznie w przypadku, gdy osoby te dokonają jednorazowego nabycia tytułów uczestnictwa

o wartości nie mniejszej niż 40 000 euro.

1.

Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł

przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art.

21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

2.

Dochodem, z zastrzeżeniem art. 10, art. 11 i art. 24a, jest nadwyżka sumy przychodów

nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania

przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

3.

Przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się

1)

przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem

dochodowym albo są wolne od podatku;

2)

przychodów wymienionych w art. 21 i 22, przy czym w przypadku podatników, o których

mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się przychody wymienione w art. 21, jeżeli

związane są z działalnością zakładu;

3)

kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku podatników,

o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się koszty uzyskania przychodów

wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy

ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład;

4)

strat przedsiębiorców przekształcanych, łączonych, przejmowanych lub dzielonych -

w razie przekształcenia formy prawnej, łączenia lub podziału przedsiębiorców, z wyjątkiem

przekształcenia spółki w inną spółkę;

5)

strat przedsiębiorstw państwowych przejmowanych lub nabywanych na podstawie przepisów

o komercjalizacji i prywatyzacji;

6)

strat instytucji kredytowej związanych z działalnością oddziału tej instytucji, którego

składniki majątkowe zostały wniesione do spółki tytułem wkładu niepieniężnego na utworzenie

banku na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1876).

4.

Przy ustalaniu straty nie uwzględnia się przychodów i kosztów uzyskania przychodów,

o których mowa w ust. 3, a w razie przekształcenia formy prawnej, łączenia lub podziału

przedsiębiorców, także straty przedsiębiorców przekształcanych, łączonych, przejmowanych

lub dzielonych, z wyjątkiem spółek przekształconych w inne spółki.

4a.

Przy ustalaniu straty nie uwzględnia się również strat przedsiębiorstw państwowych

przejmowanych lub nabywanych na podstawie przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji

oraz strat instytucji kredytowej związanych z działalnością oddziału tej instytucji,

którego składniki majątkowe zostały wniesione do spółki tytułem wkładu niepieniężnego

na utworzenie banku na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.

5.

O wysokość straty, o której mowa w ust. 2, poniesionej w roku podatkowym można obniżyć

dochód w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z

tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty

tej straty.

1.

W podatkowych grupach kapitałowych przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym,

obliczanym zgodnie z art. 19, jest osiągnięty w roku podatkowym dochód stanowiący

nadwyżkę sumy dochodów wszystkich spółek tworzących grupę nad sumą ich strat. Jeżeli

za rok podatkowy suma strat przekracza sumę dochodów spółek, różnica stanowi stratę

podatkowej grupy kapitałowej. Dochody i straty spółek oblicza się zgodnie z art. 7

ust. 1-3.

2.

Straty, o której mowa w ust. 1, poniesionej przez podatkową grupę kapitałową nie pokrywa

się z dochodu poszczególnych spółek w razie upływu okresu obowiązywania umowy lub

po utracie statusu podatkowej grupy kapitałowej, z przyczyn określonych w art. 1a

ust. 10.

3.

Z dochodu podatkowej grupy kapitałowej nie pokrywa się strat spółek wchodzących w

skład grupy, poniesionych przez nie w okresie przed powstaniem grupy.

1.

Rokiem podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 2, 2a, 3 i 6, jest rok kalendarzowy, chyba

że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki, albo w innym dokumencie

odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników i zawiadomi o tym właściwego

naczelnika urzędu skarbowego; wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych dwunastu

miesięcy kalendarzowych.

2.

W przypadku podjęcia po raz pierwszy działalności, pierwszy rok podatkowy trwa od

dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego albo do ostatniego dnia

wybranego roku podatkowego, nie dłużej jednak niż dwanaście kolejnych miesięcy kalendarzowych.

2a.

W przypadku podjęcia po raz pierwszy działalności w drugiej połowie roku kalendarzowego

i wybrania roku podatkowego pokrywającego się z rokiem kalendarzowym, pierwszy rok

podatkowy może trwać od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego

następującego po roku, w którym rozpoczęto działalność.

3.

W razie zmiany roku podatkowego, za pierwszy po zmianie rok podatkowy uważa się okres

od pierwszego miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego

do końca roku podatkowego nowo przyjętego. Okres ten nie może być krótszy niż dwanaście

i dłuższy niż dwadzieścia trzy kolejne miesiące kalendarzowe.

4.

Zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, należy dokonać najpóźniej w terminie 30 dni,

licząc od dnia zakończenia ostatniego roku podatkowego.

5.

Osoby prawne i jednostki organizacyjne, które nie były dotychczas podatnikami w rozumieniu

ustawy, dokonują zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia

rozpoczęcia działalności.

6.

Jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia

bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, za rok podatkowy

uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego

roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych. W tym przypadku za następny

rok podatkowy uważa się okres od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych do końca przyjętego

przez podatnika roku podatkowego.

7.

Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatkowych grup kapitałowych. Dla poszczególnych

spółek tworzących grupę

1)

dzień poprzedzający początek roku podatkowego przyjętego przez grupę jest dniem kończącym

rok podatkowy tych spółek;

2)

dzień następujący po dniu, w którym upłynął okres obowiązywania umowy lub w którym

grupa utraciła status podatkowej grupy kapitałowej, jest dniem rozpoczynającym rok

podatkowy tych spółek.

1.

Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi

przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy

opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia

w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych

do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.

1a.

Podatnicy będący przedsiębiorcami żeglugowymi w rozumieniu ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym oraz podatnicy będący przedsiębiorcami okrętowymi w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych, prowadzący działalność opodatkowaną odpowiednio podatkiem tonażowym albo zryczałtowanym

podatkiem od wartości sprzedanej produkcji oraz inną działalność opodatkowaną podatkiem

dochodowym są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wyodrębnić przychody

i związane z nimi koszty na poszczególne rodzaje działalności podlegającej opodatkowaniu

odpowiednio podatkiem tonażowym albo zryczałtowanym podatkiem od wartości sprzedanej

produkcji i podatkiem dochodowym.

1b.

Podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać

z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w

ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.

2.

Jeżeli ustalenie dochodu (straty) w sposób określony w ust. 1 nie jest możliwe, dochód

(stratę) ustala się w drodze oszacowania.

2a.

W przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, obowiązanych do prowadzenia

ewidencji rachunkowej wymienionej w ust. 1, gdy określenie dochodu na ich podstawie

nie jest możliwe, dochód określa się w drodze oszacowania, z zastosowaniem wskaźnika

dochodu w stosunku do przychodu w wysokości

1)

5% - z działalności w zakresie handlu hurtowego lub detalicznego;

2)

10% - z działalności budowlanej lub montażowej albo w zakresie usług transportowych;

3)

60% - z działalności w zakresie pośrednictwa, jeżeli wynagrodzenie jest określone

w formie prowizji;

4)

80% - z działalności w zakresie usług adwokackich lub rzeczoznawstwa;

5)

20% - z pozostałych źródeł przychodów.

2b.

Przez działalność w zakresie handlu hurtowego lub detalicznego, o której mowa w ust.

2a pkt 1, wykonywaną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których

mowa w art. 3 ust. 2, rozumie się odpłatne zbycie towarów polskim odbiorcom bez względu

na miejsce zawarcia umowy.

2c.

Przepisów ust. 2a i 2b nie stosuje się, jeżeli umowa w sprawie zapobieżenia podwójnemu

opodatkowaniu, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, zawarta z krajem, na terytorium

którego podatnik ma siedzibę lub miejsce zamieszkania, stanowi inaczej.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, może wprowadzić

obowiązek dokonywania spisu z natury niektórych towarów w przypadku zmiany ich ceny.

1.

Podatnicy

1)

których przychody lub koszty, w rozumieniu przepisów o rachunkowości, ustalone na

podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych przekroczyły w roku poprzedzającym rok podatkowy

równowartość 2 000 000 euro

a)

dokonujący w roku podatkowym transakcji z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art.

11 ust. 1 i 4, mających istotny wpływ na wysokość ich dochodu (straty), lub

b)

ujmujący w roku podatkowym w księgach rachunkowych inne zdarzenia, których warunki

zostały ustalone (lub narzucone) z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11 ust.

1 i 4, mające istotny wpływ na wysokość ich dochodu (straty)

- lub

2)

dokonujący, bezpośrednio lub pośrednio, zapłaty należności na rzecz podmiotu mającego

miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą

konkurencję podatkową, wynikających z transakcji lub innego zdarzenia ujętego w księgach

rachunkowych, jeżeli łączna kwota (lub jej równowartość) wynikająca z umowy lub rzeczywiście

zapłacona w roku podatkowym łączna kwota wymagalnych w roku podatkowym świadczeń przekracza

równowartość 20 000 euro, lub

3)

zawierający z podmiotem mającym miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium

lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową

a)

umowę spółki niebędącej osobą prawną, jeżeli łączna wartość wniesionych przez wspólników

wkładów przekracza równowartość 20 000 euro lub

b)

umowę wspólnego przedsięwzięcia lub inną umowę o podobnym charakterze, w których wartość

wspólnie realizowanego przedsięwzięcia określona w umowie, a w przypadku braku określenia

w umowie tej wartości, przewidywana na dzień zawarcia umowy, przekracza równowartość

20 000 euro

- są obowiązani do sporządzenia dokumentacji podatkowej tych transakcji lub innych

zdarzeń, zwanej dalej „dokumentacją podatkową”.

1a.

Podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są obowiązani do sporządzenia dokumentacji

podatkowej również za rok podatkowy następujący po roku podatkowym, za który byli

obowiązani sporządzić dokumentację podatkową, bez względu na wysokość osiągniętych,

w roku podatkowym, za który byli obowiązani do sporządzenia dokumentacji podatkowej,

przychodów lub poniesionych kosztów, w rozumieniu przepisów o rachunkowości.

1b.

Podatnicy rozpoczynający działalność, dokonujący w roku podatkowym transakcji lub

ujmujący w roku podatkowym w księgach rachunkowych inne zdarzenia, o których mowa

w ust. 1 pkt 1, są obowiązani do sporządzenia dokumentacji podatkowej w roku rozpoczęcia

prowadzenia tej działalności, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym

przychody lub koszty, w rozumieniu przepisów o rachunkowości, ustalone na podstawie

prowadzonych ksiąg rachunkowych przekroczyły równowartość 2 000 000 euro.

1c.

Za podatnika rozpoczynającego działalność nie uważa się podatnika, który został utworzony

1)

w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, albo

2)

w wyniku przekształcenia spółki niebędącej osobą prawną, albo

3)

przez osoby fizyczne, które wniosły na poczet kapitału nowo utworzonego podmiotu uprzednio

prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa

o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000

euro, z tym że wartość tych składników oblicza się stosując odpowiednio art. 14.

1d.

Za transakcje lub inne zdarzenia mające istotny wpływ na wysokość dochodu (straty)

podatnika, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uznaje się transakcje lub inne zdarzenia

jednego rodzaju, których łączna wartość przekracza w roku podatkowym równowartość

50 000 euro, z tym że w przypadku podatników, których przychody w rozumieniu przepisów

o rachunkowości, w roku poprzedzającym rok podatkowy przekroczyły równowartość

1)

2 000 000 euro, lecz nie więcej niż równowartość 20 000 000 euro - za takie transakcje

lub inne zdarzenia uznaje się transakcje lub inne zdarzenia jednego rodzaju, których

wartość przekracza w roku podatkowym kwotę stanowiącą równowartość kwoty 50 000 euro

powiększoną o 5000 euro za każdy 1 000 000 euro przychodu powyżej 2 000 000 euro;

2)

20 000 000 euro, lecz nie więcej niż równowartość 100 000 000 euro - za takie transakcje

lub inne zdarzenia uznaje się transakcje lub inne zdarzenia jednego rodzaju, których

wartość przekracza w roku podatkowym kwotę stanowiącą równowartość kwoty 140 000 euro

powiększoną o 45 000 euro za każde 10 000 000 euro przychodu powyżej 20 000 000 euro;

3)

100 000 000 euro - za takie transakcje lub inne zdarzenia uznaje się transakcje lub

inne zdarzenia jednego rodzaju, których wartość w roku podatkowym przekracza kwotę

stanowiącą równowartość kwoty 500 000 euro.

1e.

Za transakcje lub inne zdarzenia mające istotny wpływ na wysokość dochodu (straty)

podatnika, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uznaje się również zawartą w roku podatkowym

1)

umowę spółki niebędącej osobą prawną, w której łączna wartość wniesionych przez wspólników

wkładów przekracza równowartość 50 000 euro lub

2)

umowę wspólnego przedsięwzięcia lub inną umowę o podobnym charakterze, w której wartość

wspólnie realizowanego przedsięwzięcia określona w umowie, a w przypadku braku określenia

w umowie tej wartości, przewidywana na dzień zawarcia umowy, przekracza równowartość

50 000 euro.

1f.

W przypadku podatników uzyskujących przychody z udziału w spółce niebędącej osobą

prawną, jeżeli spółka niebędąca osobą prawną dokonuje transakcji lub innych zdarzeń,

o których mowa w ust. 1 pkt 1, spełnienie warunku prowadzenia ksiąg rachunkowych i

limit przychodów lub kosztów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, ustala się dla tej spółki.

1g.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1f, dokumentacja podatkowa może zostać sporządzona

przez wyznaczonego wspólnika mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej. Wyznaczenie wspólnika nie zwalnia pozostałych wspólników

z odpowiedzialności za nieprzedłożenie wymaganej dokumentacji podatkowej.

2.

(uchylony)

2a.

(uchylony)

2b.

Dokumentacja podatkowa obejmuje

1)

opis transakcji lub innych zdarzeń, o których mowa w ust. 1, w tym umów zarządzania

płynnością, umów o podziale kosztów, dokonywanych pomiędzy podatnikiem, a w przypadku,

o którym mowa w ust. 1f - spółką niebędącą osobą prawną, i podmiotami z nimi powiązanymi,

zawierający

a)

wskazanie rodzaju i przedmiotu tych transakcji lub innych zdarzeń,

b)

dane finansowe, w tym przepływy pieniężne dotyczące tych transakcji lub innych zdarzeń,

c)

dane identyfikujące podmioty powiązane dokonujące tych transakcji lub ujmujące te

zdarzenia,

d)

opis przebiegu tych transakcji lub innych zdarzeń, w tym funkcji wykonywanych przez

podatnika, a w przypadku, o którym mowa w ust. 1f - spółkę niebędącą osobą prawną,

i podmioty z nimi powiązane, angażowanych przez nich aktywów bilansowych i pozabilansowych,

kapitału ludzkiego oraz ponoszonych ryzyk,

e)

wskazanie metody i sposobu kalkulacji dochodu (straty) podatnika wraz z uzasadnieniem

ich wyboru, w tym algorytmu kalkulacji rozliczeń dotyczących tych transakcji lub innych

zdarzeń oraz sposobu wyliczenia wartości rozliczeń wpływających na dochód (stratę)

podatnika, a w przypadku, o którym mowa w ust. 1f - również pozostałych wspólników

spółki niebędącej osobą prawną;

2)

w przypadku podatników

a)

których przychody lub koszty, w rozumieniu przepisów o rachunkowości, ustalone na

podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych, przekroczyły w roku poprzedzającym rok

podatkowy równowartość 10 000 000 euro albo

b)

posiadających udziały w spółce niebędącej osobą prawną, której przychody lub koszty,

w rozumieniu obowiązujących tę spółkę przepisów o rachunkowości, ustalone na podstawie

prowadzonych ksiąg rachunkowych przekroczyły w poprzednim roku obrotowym w rozumieniu

tych przepisów równowartość 10 000 000 euro

- poza opisem, o którym mowa w pkt 1, także opis analizy danych podmiotów niezależnych

lub danych ustalonych z podmiotem niezależnym, uznanych za porównywalne do warunków

ustalonych w transakcjach lub innych zdarzeniach, o których mowa w ust. 1, zwanej

dalej „analizą danych porównawczych”, wykorzystanych do kalkulacji rozliczeń, o której

mowa w pkt 1 lit. e, wraz z podaniem źródła tych danych;

3)

opis danych finansowych podatnika, a w przypadku, o którym mowa w ust. 1f - spółki

niebędącej osobą prawną, pozwalający na porównanie rozliczeń, o których mowa w pkt

1 lit. e, z danymi wynikającymi z zatwierdzonego sprawozdania finansowego, jeżeli

obowiązek jego sporządzenia wynika z obowiązujących podatnika lub spółkę przepisów

o rachunkowości;

4)

informacje o podatniku, a w przypadku, o którym mowa w ust. 1f - o spółce niebędącej

osobą prawną, obejmujące opis

a)

struktury organizacyjnej i struktury zarządczej,

b)

przedmiotu i zakresu prowadzonej działalności,

c)

realizowanej strategii gospodarczej, w tym przeprowadzonych w roku podatkowym lub

w roku poprzedzającym rok podatkowy przeniesień pomiędzy podmiotami powiązanymi istotnych

ekonomicznie funkcji, aktywów lub ryzyk, mających wpływ na dochód (stratę) podatnika,

d)

otoczenia konkurencyjnego;

5)

dokumenty, w szczególności

a)

umowy, porozumienia zawarte pomiędzy podmiotami powiązanymi lub inne dokumenty, dotyczące

transakcji lub innych zdarzeń, o których mowa w ust. 1, umowę spółki niebędącej osobą

prawną, umowę wspólnego przedsięwzięcia lub umowy o podobnym charakterze, dokumentujące

zasady przyznawania praw wspólnikom (stronom umowy) do udziału w zysku oraz uczestnictwa

w stratach,

b)

porozumienia w sprawach podatku dochodowego zawarte z administracjami podatkowymi

państw innych niż Rzeczpospolita Polska, dotyczące transakcji lub innych zdarzeń,

o których mowa w ust. 1, w szczególności uprzednie porozumienia cenowe.

2c.

Analiza danych porównawczych powinna zawierać dane porównywalne o podmiotach mających

siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli dane są dla podatnika

dostępne. W przypadku braku danych do przeprowadzenia analizy danych porównawczych,

podatnik załącza do dokumentacji podatkowej opis zgodności warunków transakcji oraz

innych zdarzeń, ustalonych z podmiotami powiązanymi, z warunkami, które ustaliłyby

między sobą niezależne podmioty.

2d.

Dokumentacja podatkowa powinna również zawierać informacje o grupie podmiotów powiązanych,

w skład której wchodzi podatnik lub w przypadku, o którym mowa w ust. 1f - spółka

niebędąca osobą prawną, w której podatnik uzyskuje przychody z udziału, jeżeli przychody

tego podatnika albo tej spółki lub koszty, w rozumieniu przepisów o rachunkowości,

przekroczyły w przypadku podatnika w roku poprzedzającym rok podatkowy, a w przypadku

spółki niebędącej osobą prawną w poprzednim roku obrotowym w rozumieniu przepisów

o rachunkowości, równowartość 20 000 000 euro. Informacje te obejmują w szczególności

1)

wskazanie podmiotu powiązanego, który sporządził informacje o grupie podmiotów powiązanych,

wraz z podaniem daty składania przez niego zeznania podatkowego;

2)

strukturę organizacyjną grupy podmiotów powiązanych;

3)

opis zasad wyznaczania cen transakcyjnych (polityki cen transakcyjnych) stosowanych

przez grupę podmiotów powiązanych;

4)

opis przedmiotu i zakresu działalności prowadzonej przez grupę podmiotów powiązanych;

5)

opis posiadanych, tworzonych, rozwijanych i wykorzystywanych w działalności przez

grupę podmiotów powiązanych istotnych wartości niematerialnych;

6)

opis sytuacji finansowej podmiotów tworzących grupę wraz ze sprawozdaniem skonsolidowanym

podmiotów powiązanych tworzących grupę podmiotów powiązanych;

7)

opis zawartych przez podmioty tworzące grupę podmiotów powiązanych porozumień w sprawach

podatku dochodowego z administracjami podatkowymi państw innych niż Rzeczpospolita

Polska, w tym jednostronnych uprzednich porozumień cenowych.

2e.

Obowiązek sporządzenia dokumentacji podatkowej w przypadku transakcji objętych decyzją

w sprawie uznania prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej

pomiędzy podmiotami powiązanymi, w okresie, którego ta decyzja dotyczy, obejmuje informacje,

o których mowa w ust. 2b pkt 1 lit. b, d i e.

2f.

W przypadku podatników, o których mowa w ust. 1, 1b, 5a i 5b, dokumentację podatkową

w zakresie elementów wymienionych w ust. 2b sporządza się nie później niż do dnia

upływu terminu określonego dla złożenia rocznego zeznania podatkowego, z tym że opis,

o którym mowa w ust. 2b pkt 3, sporządza się w terminie 10 dni od dnia zatwierdzenia

sprawozdania finansowego podatnika lub spółki niebędącej osobą prawną.

2g.

Dokumentacja podatkowa dotycząca kontynuowanych w kolejnym roku podatkowym transakcji

lub innych zdarzeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1, podlega okresowemu przeglądowi

i aktualizacji, nie rzadziej niż raz na rok podatkowy, przed dniem upływu terminu

określonego dla złożenia zeznania podatkowego za kolejne lata, w zakresie zawartych

w niej informacji, z zastrzeżeniem ust. 2h.

2h.

Dokumentacja podatkowa obejmująca elementy wymienione w ust. 2b pkt 2 podlega w tym

zakresie aktualizacji nie rzadziej niż co 3 lata, chyba że zmiana warunków ekonomicznych

w stopniu znacznie wpływającym na analizę danych porównawczych uzasadnia dokonanie

przeglądu w roku zaistnienia tej zmiany.

2i.

Informacje, o których mowa w ust. 2d, dołącza się do dokumentacji podatkowej w terminie

do dnia złożenia zeznania podatkowego, o którym mowa w ust. 2d pkt 1.

3.

(uchylony)

3a.

(uchylony)

3b.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania do transakcji między grupą

producentów rolnych wpisaną do rejestru, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich

związkach oraz o zmianie innych ustaw

(Dz. U. poz. 983, z późn. zm., a jej członkami, dotyczących

1)

odpłatnego zbycia na rzecz grupy producentów rolnych produktów lub grup produktów

wyprodukowanych w gospodarstwach członków takiej grupy;

2)

odpłatnego zbycia przez grupę producentów rolnych na rzecz jej członków towarów wykorzystywanych

przez członka do produkcji produktów lub grup produktów, o których mowa w pkt 1, oraz

świadczenia usług związanych z tą produkcją.

3c.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania do transakcji między wstępnie

uznaną grupą producentów owoców i warzyw lub uznaną organizacją producentów owoców

i warzyw, działających na podstawie ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu

(Dz. U. z 2016 r. poz. 58 oraz z 2017 r. poz. 624 i 1503), a jej członkami, dotyczących

1)

odpłatnego zbycia na rzecz takiej grupy lub organizacji produktów lub grup produktów

wyprodukowanych w gospodarstwach członków takiej grupy lub organizacji;

2)

odpłatnego zbycia przez taką grupę lub organizację na rzecz jej członków, towarów

wykorzystywanych przez członka do produkcji produktów lub grup produktów, o których

mowa w pkt 1, oraz świadczenia usług związanych z tą produkcją.

3d.

Obowiązek sporządzenia dokumentacji podatkowej w przypadku podatników, o których mowa

w ust. 1, 1b, 5a i 5b, nie ma zastosowania do transakcji, w których cena lub sposób

określenia ceny przedmiotu takiej transakcji wynika z przepisów ustaw lub wydanych

na ich podstawie aktów normatywnych.

4

Na żądanie organów podatkowych podatnicy, o których mowa w ust. 1, 1b, 5a i 5b, są

obowiązani do przedłożenia dokumentacji podatkowej w terminie 7 dni od dnia doręczenia

tego żądania.

4a

Organ podatkowy może wystąpić do podatnika z żądaniem sporządzenia i przedłożenia

dokumentacji podatkowej dla transakcji lub innych zdarzeń, których wartość nie przekracza

limitów określonych w ust. 1d lub 1e, w przypadku zaistnienia okoliczności wskazujących

na prawdopodobieństwo zaniżenia ich wartości w celu uniknięcia obowiązku sporządzenia

dokumentacji podatkowej. Żądanie powinno wskazywać okoliczności świadczące o prawdopodobieństwie

zaniżenia wartości transakcji lub innych zdarzeń. Podatnik jest obowiązany do sporządzenia

i przedłożenia dokumentacji podatkowej, w terminie 30 dni od dnia doręczenia takiego

żądania.

5.

Wyrażone w euro wielkości, o których mowa w ust. 1, 1b, 1d, 1e, 2b i 2d, przelicza

się na walutę polską po średnim kursie ogłaszanym przez Narodowy Bank Polski, obowiązującym

w ostatnim dniu roboczym roku podatkowego poprzedzającego rok podatkowy, którego dotyczy

dokumentacja podatkowa.

5a.

Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników, o których mowa w art. 3 ust.

2, prowadzących działalność przez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

zagraniczny zakład, w tym także w zakresie transakcji pomiędzy tymi podatnikami a

ich zagranicznym zakładem położonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przypisanych

do tego zagranicznego zakładu.

5b.

Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników, o których mowa w art. 3 ust.

1, prowadzących działalność przez zagraniczny zakład położony poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, w zakresie transakcji pomiędzy tymi podatnikami a ich zagranicznym zakładem,

przypisanych do tego zagranicznego zakładu.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wykaz krajów i terytoriów, stosujących szkodliwą konkurencję podatkową. Sporządzając

wykaz krajów i terytoriów, minister właściwy do spraw finansów publicznych uwzględnia

w szczególności treść ustaleń w tym zakresie podjętych przez Organizację Współpracy

Gospodarczej i Rozwoju (OECD).

7.

Podatnicy, o których mowa w ust. 1, 1b, 5a i 5b, są obowiązani składać urzędom skarbowym

oświadczenie o sporządzeniu dokumentacji podatkowej, do dnia upływu terminu określonego

dla złożenia rocznego zeznania podatkowego, z tym że oświadczenie to nie dotyczy informacji,

o których mowa w ust. 2d. W przypadku podatników, o których mowa w ust. 5a, oświadczenie

może podpisać osoba upoważniona do reprezentowania zagranicznego zakładu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

8.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy zakres informacji, wymienionych w ust. 2b i 2d, w celu ułatwienia podatnikom

sporządzenia poprawnej dokumentacji podatkowej, uwzględniając wytyczne OECD w zakresie

cen transferowych dla przedsiębiorstw wielonarodowych i administracji podatkowych.

1.

Podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie

1)

art. 15a, albo

2

przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że w okresie, o którym mowa w ust. 3, sporządzane

przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez firmy audytorskie.

2.

Podatnicy, którzy wybrali metodę, o której mowa w ust. 1 pkt 2, zaliczają odpowiednio

do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów ujęte w księgach rachunkowych różnice

kursowe z tytułu transakcji walutowych i wynikające z dokonanej wyceny składników

aktywów i pasywów wyrażonych w walucie obcej, a także wyceny pozabilansowych pozycji

w walutach obcych. Wycena ta dla celów podatkowych powinna być dokonywana na ostatni

dzień każdego miesiąca i na ostatni dzień roku podatkowego lub na ostatni dzień kwartału

i na ostatni dzień roku podatkowego albo tylko na ostatni dzień roku podatkowego,

z tym że wybrany termin wyceny musi być stosowany przez pełny rok podatkowy i nie

może być zmieniany.

3.

W przypadku wyboru metody, o której mowa w ust. 1 pkt 2, podatnicy mają obowiązek

stosować tę metodę przez okres nie krótszy niż trzy lata podatkowe, licząc od początku

roku podatkowego, w którym została przyjęta ta metoda, z tym że podatnicy mają obowiązek

w terminie do końca pierwszego miesiąca roku podatkowego, a w przypadku podatników

rozpoczynających działalność - w terminie 30 dni od dnia jej rozpoczęcia, zawiadomić

w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o wyborze tej metody.

4.

W przypadku rezygnacji ze stosowania metody ustalania różnic kursowych, o której mowa

w ust. 1 pkt 2, podatnicy są obowiązani zawiadomić w formie pisemnej właściwego naczelnika

urzędu skarbowego w terminie do końca roku podatkowego poprzedzającego rok podatkowy,

w którym zamierzają zrezygnować ze stosowania tej metody. Rezygnacja może nastąpić

po upływie okresu, o którym mowa w ust. 3.

5.

W przypadku wyboru metody ustalania różnic kursowych, o której mowa w ust. 1 pkt 2,

podatnicy na pierwszy dzień roku podatkowego, w którym została wybrana ta metoda,

zaliczają odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów naliczone różnice

kursowe ustalone na podstawie przepisów o rachunkowości na ostatni dzień poprzedniego

roku podatkowego. Od pierwszego dnia roku podatkowego, w którym wybrali tę metodę,

stosują zasady, o których mowa w ust. 2.

6.

W przypadku rezygnacji z metody ustalania różnic kursowych, o której mowa w ust. 1

pkt 2, podatnicy

1)

zaliczają na ostatni dzień roku podatkowego, w którym stosowali tę metodę, odpowiednio

do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów naliczone różnice kursowe ustalone

na podstawie przepisów o rachunkowości;

2)

od pierwszego dnia roku podatkowego, następującego po roku, w którym stosowali tę

metodę, stosują zasady, o których mowa w art. 15a, ustalając różnice kursowe od dnia,

o którym mowa w pkt 1.

7.

W razie połączenia lub podziału podmiotów, dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów,

w przypadku gdy podmiot przejmowany lub dzielony stosował metodę ustalania różnic

kursowych, o której mowa w ust. 1 pkt 2, podmioty powstałe w wyniku podziału lub połączenia

oraz podmioty, które przejęły całość lub część innego podmiotu na skutek tych zdarzeń,

z wyjątkiem podmiotu przejmującego przy podziale przez wydzielenie, mają prawo do

rezygnacji ze stosowania tej metody, niezależnie od upływu czasu jej stosowania. W

takim przypadku podmiot ma obowiązek zawiadomić o tej rezygnacji, w formie pisemnej,

właściwego naczelnika urzędu skarbowego, w terminie 30 dni od daty dokonanego połączenia

lub podziału. Przepisy ust. 6 stosuje się odpowiednio.

1.

Dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust.

1 pkt 4a i 4b, jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także

1)

dochód z umorzenia udziałów (akcji);

1a)

przychód z wystąpienia wspólnika ze spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, które następuje

w inny sposób niż określony w pkt 1;

1b)

przychód ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce, o której mowa w

art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w pkt 1;

2)

(uchylony)

3)

wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki;

4)

dochód spółki przeznaczony na podwyższenie kapitału zakładowego, a w spółdzielniach

- dochód przeznaczony na podwyższenie funduszu udziałowego oraz dochód stanowiący

równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów (funduszy)

takiej spółki albo spółdzielni;

5)

w przypadku połączenia lub podziału spółek - dopłaty w gotówce otrzymane przez wspólników

spółki przejmowanej, spółek łączonych lub dzielonych;

6)

w przypadku podziału spółek, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy

podziale przez wydzielenie majątek przejmowany na skutek podziału lub majątek pozostający

w spółce, nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa - ustalona na dzień

podziału nadwyżka nominalnej wartości udziałów (akcji) przydzielonych w spółce przejmującej

lub nowo zawiązanej nad kosztami nabycia lub objęcia udziałów (akcji) w spółce dzielonej,

obliczonymi zgodnie z art. 15 ust. 1k albo art. 16 ust. 1 pkt 8; jeżeli podział spółki

następuje przez wydzielenie, kosztem uzyskania przychodów jest wartość lub kwota wydatków

poniesionych przez udziałowca (akcjonariusza) na objęcie lub nabycie udziałów (akcji)

w spółce dzielonej, ustalona w takiej proporcji, w jakiej pozostaje u tego udziałowca

wartość nominalna unicestwianych udziałów (akcji) w spółce dzielonej do wartości nominalnej

udziałów (akcji) przed podziałem;

7)

zapłata, o której mowa w art. 12 ust. 4d;

8)

wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na inne kapitały

niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej - w przypadku przekształcenia spółki

w spółkę niebędącą osobą prawną; przychód określa się na dzień przekształcenia;

9)

odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę, o której

mowa w art. 1 ust. 3.

1a.

Jeżeli podatnik uzyskuje przychody z działalności rolniczej oraz z innych źródeł przychodów,

łączną kwotę dochodu, o którym mowa w ust. 1, zmniejsza się o dochód z działalności

rolniczej, uzyskany za ten sam okres sprawozdawczy, z wyjątkiem dochodu z działów

specjalnych produkcji rolnej. Gdy ustalenie dochodu zmniejszającego jego łączną kwotę

nie jest możliwe, dochód ten ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody

z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej,

w ogólnej kwocie przychodów.

1b.

Przepisów ust. 1 pkt 1-1b nie stosuje się w przypadku, gdy uzyskany przychód osiągany

jest w związku z posiadanymi udziałami (akcjami) objętymi w zamian za wkład niepieniężny

w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.

2.

Przy połączeniu lub podziale spółek

1)

dla spółki przejmującej lub nowo zawiązanej nie stanowi dochodu, o którym mowa w ust.

1, nadwyżka wartości otrzymanego przez spółkę przejmującą lub nowo zawiązaną majątku

spółki przejmowanej lub dzielonej ponad nominalną wartość udziałów (akcji) przyznanych

udziałowcom (akcjonariuszom) spółki przejmowanej lub dzielonej;

2)

dla spółki przejmującej, która posiada w kapitale zakładowym spółki przejmowanej lub

dzielonej udział w wysokości mniejszej niż 10%, dochód stanowi nadwyżka wartości przejętego

majątku odpowiadająca procentowemu udziałowi w kapitale zakładowym spółki przejmowanej

lub dzielonej nad kosztami uzyskania przychodu obliczonymi zgodnie z art. 15 ust.

1k lub art. 16 ust. 1 pkt 8; dochód ten określa się na dzień wykreślenia spółki przejmowanej

lub dzielonej z rejestru albo na dzień wydzielenia.

3.

(uchylony)

4.

Przepisów ust. 2 pkt 1 oraz art. 12 ust. 4 pkt 12 i ust. 4d nie stosuje się w przypadkach,

gdy głównym lub jednym z głównych celów połączenia spółek, podziału spółek lub wymiany

udziałów jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania.

4a.

Jeżeli połączenie spółek, podział spółek lub wymiana udziałów nie zostały przeprowadzone

z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, dla celów ust. 4 domniemywa się, że głównym

lub jednym z głównych celów tych czynności jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania.

5.

Przepis ust. 2 ma zastosowanie wyłącznie do spółek będących podatnikami

1)

o których mowa w art. 3 ust. 1, przejmujących majątek innych spółek mających siedzibę

lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, albo

2)

o których mowa w art. 3 ust. 1, przejmujących majątek spółek podlegających w państwie

członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru

Gospodarczego opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich

osiągania, albo

3)

o których mowa w art. 3 ust. 2, podlegających w państwie członkowskim Unii Europejskiej

lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu

od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, przejmujących majątek

spółek będących podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1.

6.

Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podmiotów wymienionych w załączniku nr

3 do ustawy.

Podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, których rok podatkowy jest inny niż

kalendarzowy i rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2017 r., a zakończy się po dniu

31 grudnia 2016 r., stosują do końca przyjętego przez siebie roku podatkowego przepisy

ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym.

1.

Jeżeli

1)

osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej,

mająca miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

zwana dalej „podmiotem krajowym”, bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu

przedsiębiorstwem położonym poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub w jego kontroli

albo posiada udział w kapitale tego przedsiębiorstwa, albo

2)

osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej,

mająca miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, zwana dalej „podmiotem zagranicznym”, bierze udział bezpośrednio lub pośrednio

w zarządzaniu podmiotem krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale

tego podmiotu krajowego, albo

3)

ta sama osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości

prawnej równocześnie bezpośrednio lub pośrednio bierze udział w zarządzaniu podmiotem

krajowym i podmiotem zagranicznym lub w ich kontroli albo posiada udział w kapitale

tych podmiotów

- i jeżeli w wyniku takich powiązań zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące

się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, i w wyniku tego

podatnik nie wykazuje dochodów albo wykazuje dochody niższe od tych, jakich należałoby

oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie istniały - dochody danego podatnika oraz

należny podatek określa się bez uwzględnienia warunków wynikających z tych powiązań.

2.

Dochody, o których mowa w ust. 1, określa się w drodze oszacowania, stosując następujące

metody

1)

porównywalnej ceny niekontrolowanej;

2)

ceny odprzedaży;

3)

rozsądnej marży („koszt plus”).

3.

Jeżeli nie jest możliwe zastosowanie metod wymienionych w ust. 2, stosuje się metody

zysku transakcyjnego.

3a.

W przypadku wydania przez właściwy organ podatkowy, na podstawie przepisów Ordynacji

podatkowej, decyzji o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny

transakcyjnej między podmiotami powiązanymi, w zakresie określonym w tej decyzji stosuje

się metodę w niej wskazaną.

4.

Przepisy ust. 1-3a stosuje się odpowiednio, gdy

1)

podmiot krajowy bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu innym podmiotem

krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale innego podmiotu krajowego,

albo

2)

ta sama osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości

prawnej równocześnie bezpośrednio lub pośrednio bierze udział w zarządzaniu podmiotami

krajowymi lub w ich kontroli albo posiada udział w kapitale tych podmiotów.

4a.

W przypadku gdy podmiot krajowy dokonuje transakcji z podmiotem mającym miejsce zamieszkania,

siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju wymienionym w rozporządzeniu, o którym

mowa w art. 9a ust. 6, a warunki ustalone w takiej transakcji odbiegają od warunków,

jakie ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, i w wyniku tego podatnik nie wykazuje

dochodów lub wykazuje dochody w zaniżonej wysokości - dochody podatnika określa się

w drodze oszacowania, stosując metody wskazane w ust. 2 i 3, albo stosuje się odpowiednio

art. 14.

5.

Przepisy ust. 4 stosuje się również do powiązań o charakterze rodzinnym lub wynikających

ze stosunku pracy albo majątkowych pomiędzy podmiotami krajowymi lub osobami pełniącymi

w tych podmiotach funkcje zarządzające lub kontrolne albo nadzorcze oraz jeżeli którakolwiek

osoba łączy funkcje zarządzające lub kontrolne albo nadzorcze w tych podmiotach.

5a.

Posiadanie udziału w kapitale innego podmiotu, o którym mowa w ust. 1 i 4, oznacza

sytuację, w której dany podmiot bezpośrednio lub pośrednio posiada w kapitale innego

podmiotu udział nie mniejszy niż 25%.

5b.

Określając wielkość udziału pośredniego, jaki podmiot posiada w kapitale innego podmiotu,

przyjmuje się zasadę, że jeżeli jeden podmiot posiada w kapitale drugiego podmiotu

określony udział, a ten drugi posiada taki sam udział w kapitale innego podmiotu,

to pierwszy podmiot posiada udział pośredni w kapitale tego innego podmiotu w tej

samej wysokości; jeżeli wartości te są różne, za wysokość udziału pośredniego przyjmuje

się wartość niższą.

6.

Przez pojęcie powiązań rodzinnych, o których mowa w ust. 5, rozumie się małżeństwo

oraz pokrewieństwo lub powinowactwo do drugiego stopnia.

7.

(uchylony)

7a.

(uchylony)

8.

Przepisy ust. 4 nie mają zastosowania

1)

w przypadku świadczeń między spółkami tworzącymi podatkową grupę kapitałową;

2)

w przypadku transakcji między grupą producentów rolnych wpisaną do rejestru, o którym

mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich

związkach oraz o zmianie innych ustaw, a jej członkami, dotyczących odpłatnego zbycia na rzecz grupy producentów rolnych

produktów lub grup produktów wyprodukowanych w gospodarstwach członków takiej grupy;

3)

w przypadku transakcji między wstępnie uznaną grupą producentów owoców i warzyw lub

uznaną organizacją producentów owoców i warzyw, działających na podstawie ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu, a ich członkami, dotyczących odpłatnego zbycia na rzecz takiej grupy lub takiej

organizacji produktów lub grup produktów wyprodukowanych w gospodarstwach członków

takiej grupy lub organizacji;

4)

w przypadku transakcji między Bankowym Funduszem Gwarancyjnym a instytucją pomostową

lub do transakcji pomiędzy podmiotem zarządzającym aktywami a instytucją pomostową

w rozumieniu ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania

depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.

8a.

(uchylony)

8b.

Jeżeli dochody podatnika będącego podmiotem krajowym zostaną przez administrację podatkową

innego państwa uznane za dochody powiązanego z podatnikiem podmiotu zagranicznego

i zaliczone do podlegających opodatkowaniu dochodów tego podmiotu zagranicznego, w

celu wyeliminowania podwójnego opodatkowania dokonuje się korekty dochodów podatnika

będącego podmiotem krajowym, jeżeli przepisy właściwych umów międzynarodowych, których

stroną jest Rzeczpospolita Polska, taką korektę przewidują.

8c.

Korekta dochodów, o której mowa w ust. 8b, służy określeniu dochodów podatnika będącego

podmiotem krajowym, jakie byłyby przez ten podmiot uzyskane, gdyby warunki handlowe

lub finansowe ustalone z podmiotem zagranicznym, o którym mowa w ust. 8b, odpowiadały

warunkom, jakie byłyby uzgodnione między podmiotami niezależnymi.

8d.

Przepisy ust. 1-3a, 8b i 8c stosuje się odpowiednio przy określaniu dochodu podatnika,

o którym mowa w art. 3 ust. 2, prowadzącego działalność przez położony na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, lub podatnika, o którym mowa w art.

3 ust. 1, prowadzącego działalność przez zagraniczny zakład położony poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie dochodów podlegających przypisaniu do tego zagranicznego

zakładu.

8e.

Przepisy ust. 8b i 8c stosuje się odpowiednio w przypadkach, w których

1

organ podatkowy określił dochody podatnika w związku z ustaleniem lub narzuceniem

pomiędzy podmiotami krajowymi warunków, o których mowa w ust. 1, lub

2)

podatnik po zakończeniu kontroli podatkowej skorzystał z uprawnienia do skorygowania

zeznania o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym w przypadku ujawnienia

przez kontrolę nieprawidłowości w związku z ustaleniem lub narzuceniem pomiędzy podmiotami

krajowymi warunków, o których mowa w ust. 1, lub

3

podatnik skorzystał z uprawnienia do skorygowania uprzednio złożonej deklaracji, zgodnie

z art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej

(Dz. U. poz. 1947, z późn. zm., a kontrola celno-skarbowa została zakończona zawiadomieniem, o którym mowa w art.

83 ust. 2 tej ustawy.

9.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób i tryb określania dochodów w drodze oszacowania oraz sposób i tryb eliminowania

podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków przedsiębiorstw powiązanych, uwzględniając

w szczególności wytyczne Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, a także postanowienia

Konwencji z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania

w przypadku korekty zysków przedsiębiorstw powiązanych

2.

W przypadku podatników podatku dochodowego od osób prawnych, którzy w roku podatkowym

rozpoczynającym się przed dniem 1 stycznia 2017 r. objęli udziały (akcje) w spółce

kapitałowej w zamian za wkład niepieniężny w postaci komercjalizowanej własności intelektualnej,

o której mowa w art. 4a pkt 23 ustawy zmienianej w art. 2, wniesiony przez podmiot

komercjalizujący, o którym mowa w art. 4a pkt 24 ustawy zmienianej w art. 2, do ustalenia

przychodów i kosztów uzyskania przychodów z tytułu objęcia tych udziałów (akcji),

a także z tytułu ich zbycia w roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia

2016 r., stosuje się przepisy obowiązujące w dniu objęcia tych udziałów (akcji).

1.

Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności

1)

otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe;

2)

wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w

tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także

wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń

związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe

w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego

lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków

w nieodpłatny zarząd lub używanie;

3)

wartość, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8, umorzonych lub przedawnionych

a)

zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem umorzonych

pożyczek z Funduszu Pracy,

b)

środków na rachunkach bankowych - w bankach;

4)

wartość zwróconych wierzytelności, które uprzednio, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 25

lub 43, zostały odpisane jako nieściągalne lub umorzone i zaliczone do kosztów uzyskania

przychodów;

4a)

dla uczestników funduszy inwestycyjnych - otrzymane dochody funduszu, w przypadku

gdy statut przewiduje wypłacanie tych dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa

albo wykupywania certyfikatów inwestycyjnych;

4b)

dla zarządców przedsiębiorstw państwowych - wynagrodzenia z tytułu realizacji umowy

o zarządzanie, w tym prawo do udziału w zysku przedsiębiorstwa;

4c)

wartość zwróconych wierzytelności wynikających z umowy, o której mowa w art. 17f,

zaliczonych uprzednio do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 17h;

4d)

wartość należności umorzonych, przedawnionych lub odpisanych jako nieściągalne w tej

części, od której dokonane odpisy aktualizujące zostały uprzednio zaliczone do kosztów

uzyskania przychodów;

4e)

równowartość odpisów aktualizujących wartość należności, uprzednio zaliczonych do

kosztów uzyskania przychodów, w przypadku ustania przyczyn, dla których dokonano tych

odpisów;

4f)

w przypadku obniżenia lub zwrotu podatku od towarów i usług lub zwrotu podatku akcyzowego

zgodnie z odrębnymi przepisami - naliczony podatek od towarów i usług lub zwrócony

podatek akcyzowy, w tej części, w której podatek uprzednio został zaliczony do kosztów

uzyskania przychodów;

4g)

kwota podatku od towarów i usług

a)

nieuwzględniona w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych

i prawnych, podlegających amortyzacji zgodnie z art. 16a-16m, lub

b)

dotycząca innych rzeczy lub praw niebędących środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi

i prawnymi, o których mowa w lit. a

- w tej części, w jakiej dokonano korekty powodującej zwiększenie podatku odliczonego

zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług;

5)

u ubezpieczycieli - kwota stanowiąca równowartość zmniejszenia stanu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych

utworzonych dla celów rachunkowości zgodnie z odrębnymi przepisami;

5a)

równowartość rozwiązanych lub zmniejszonych rezerw, o których mowa w art. 16 ust.

1 pkt 27, zaliczonych uprzednio do kosztów uzyskania przychodów;

5b)

(uchylony)

5c)

w centrach badawczo-rozwojowych, o których mowa w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1710, z 2016 r. poz. 1206 oraz z 2017 r. poz. 1089) - środki funduszu innowacyjności, o którym mowa w art. 21 tej ustawy

a)

niewykorzystane w roku podatkowym, w którym zostały przekazane do tego funduszu, lub

w ciągu roku podatkowego następującego po tym roku,

b)

wykorzystane niezgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 21 ust. 8 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności

innowacyjnej,

c)

w przypadku utraty przez podatnika statusu centrum badawczo-rozwojowego;

6)

w bankach - kwota stanowiąca równowartość

a)

rezerwy na ryzyko ogólne, utworzonej zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, rozwiązanej lub wykorzystanej w inny sposób,

b)

rozwiązanych lub zmniejszonych rezerw, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 26, zaliczonych

uprzednio do kosztów uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 15 lit. b;

6a)

w spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych - kwota stanowiąca równowartość

rozwiązanych lub zmniejszonych odpisów aktualizujących, o których mowa w art. 16 ust.

1 pkt 26b, zaliczonych uprzednio do kosztów uzyskania przychodów;

7)

wartość wkładu określona w statucie lub umowie spółki, a w razie ich braku wartość

wkładu określona w innym dokumencie o podobnym charakterze - w przypadku wniesienia

do spółki albo do spółdzielni wkładu niepieniężnego w innej postaci niż przedsiębiorstwo

lub jego zorganizowana część; jeżeli jednak wartość ta jest niższa od wartości rynkowej

tego wkładu albo wartość wkładu nie została określona w statucie, umowie albo innym

dokumencie o podobnym charakterze, przychodem jest wartość rynkowa takiego wkładu

określona na dzień przeniesienia własności przedmiotu wkładu niepieniężnego; przepis

art. 14 ust. 2 stosuje się odpowiednio;

7a)

(uchylony)

8)

wynagrodzenie podatnika otrzymane w wyniku umorzenia udziałów (akcji) objętych w zamian

za wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części;

8a)

przychód podatnika ze zmniejszenia udziału kapitałowego w spółce, o której mowa w

art. 1 ust. 3, oraz z wystąpienia wspólnika z takiej spółki, w przypadku gdy jest

otrzymywany w związku z posiadanymi udziałami kapitałowymi objętymi w zamian za wkład

niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, z zastrzeżeniem

pkt 8;

9)

w spółce podlegającej podziałowi, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a

przy podziale przez wydzielenie majątek przejmowany na skutek podziału lub majątek

pozostający w spółce, nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa - wartość

rynkowa składników majątkowych przeniesionych na spółki przejmujące lub nowo zawiązane

ustalona na dzień podziału lub wydzielenia; przepisy art. 14 ust. 2 i 3 stosuje się

odpowiednio;

10)

przychody osiągnięte w związku ze zwrotem lub otrzymaniem pożyczki (kredytu), jeżeli

pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej, w przypadku gdy

a)

pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału

w wysokości wyższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) - w wysokości różnicy pomiędzy

kwotą zwróconego kapitału a kwotą udzielonej pożyczki (kredytu),

b)

pożyczkobiorca (kredytobiorca) zwraca tytułem spłaty pożyczki (kredytu) środki pieniężne

stanowiące spłatę kapitału w wysokości niższej od kwoty otrzymanej pożyczki (kredytu)

- w wysokości różnicy pomiędzy kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego

kapitału;

11

opłata recyklingowa, o której mowa w art. 40c ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1863, 1948 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 2056).

1a.

W razie zwrotu części wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 4, przychód ustala

się proporcjonalnie do udziału zwróconej części wierzytelności w jej ogólnej kwocie.

1b.

Przychód określony w ust. 1 pkt 7 powstaje w dniu

1)

zarejestrowania spółki, spółdzielni albo

2)

wpisu do rejestru podwyższenia kapitału zakładowego spółki, albo

2a)

przeniesienia na spółkę własności przedmiotu wkładu - w przypadku gdy spółka lub podwyższenie

kapitału spółki nie podlegają obowiązkowi rejestracji we właściwym rejestrze zgodnie

z przepisami państwa, w którym spółka ma siedzibę lub zarząd, albo

3)

wydania dokumentów akcji, jeżeli objęcie akcji związane jest z warunkowym podwyższeniem

kapitału zakładowego, albo

4

podjęcia uchwały o przyjęciu w poczet członków spółdzielni.

5)

(uchylony)

1c.

(uchylony)

2.

Przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego

przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania

przychodu.

2a.

(uchylony)

3.

Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji

rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie

zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych

bonifikat i skont.

3a.

Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust.

3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi,

albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień

1)

wystawienia faktury albo

2)

uregulowania należności.

3b.

(uchylony)

3c.

Jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę

powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w

umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.

3d.

Przepis ust. 3c stosuje się odpowiednio do dostawy energii elektrycznej, cieplnej

oraz gazu przewodowego.

3e.

W przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się

ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.

3f.

Za datę powstania przychodu z tytułu realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów

finansowych uważa się moment realizacji tych praw.

3g.

W przypadku pobrania wpłat na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane

w następnych okresach sprawozdawczych, podlegających zarejestrowaniu przy zastosowaniu

kasy rejestrującej zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, za datę powstania przychodu uznaje się dzień pobrania wpłaty, jeżeli podatnicy w

terminie do 20. dnia pierwszego miesiąca roku podatkowego, a w przypadku podatników

rozpoczynających ewidencjonowanie obrotów przy zastosowaniu kasy rejestrującej - w

terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym rozpoczęli ewidencjonowanie

obrotów przy zastosowaniu kasy rejestrującej, zawiadomią właściwego naczelnika urzędu

skarbowego o wyborze tego sposobu ustalania daty powstania przychodu.

3h.

Wybór sposobu ustalania daty powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3g, dotyczy

również lat następnych, chyba że podatnik w terminie do 20. dnia pierwszego miesiąca

roku podatkowego następującego po roku podatkowym, w którym korzystał z tego sposobu

ustalania daty powstania przychodu, zawiadomi właściwego naczelnika urzędu skarbowego

o rezygnacji ze stosowania tego sposobu ustalania daty powstania przychodu.

3i.

W przypadku prowadzenia działalności gospodarczej w formie spółki niebędącej osobą

prawną obowiązek zawiadomienia, o którym mowa w ust. 3g i 3h, dotyczy wszystkich wspólników.

3j.

Jeżeli korekta przychodu nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą

omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie przychodów osiągniętych

w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca lub, w przypadku

braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.

3k.

Jeżeli w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 3j, podatnik nie osiągnął przychodów

lub osiągnięte przychody są niższe od kwoty zmniejszenia, podatnik jest obowiązany

zwiększyć koszty uzyskania przychodów o kwotę, o którą nie zostały zmniejszone przychody.

3l.

Przepisów ust. 3j i 3k nie stosuje się, jeżeli korekta dotyczy przychodu związanego

z zobowiązaniem podatkowym, które uległo przedawnieniu.

3m.

Jeżeli korekta, o której mowa w ust. 3j, następuje po zmianie formy opodatkowania

na zryczałtowaną formę opodatkowania określoną w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych, zmniejszenia lub zwiększenia przychodów dokonuje się w ostatnim okresie rozliczeniowym

przed zmianą formy opodatkowania.

4.

Do przychodów nie zalicza się

1)

pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które

zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych

pożyczek (kredytów), w tym również uregulowanych w naturze, z wyjątkiem skapitalizowanych

odsetek od tych pożyczek (kredytów);

2)

kwot naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych

pożyczek (kredytów);

3)

zwróconych udziałów lub wkładów w spółdzielni, umorzenia udziałów (akcji) w spółce,

w tym kwot otrzymanych z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) na rzecz takiej spółki

w celu umorzenia tych udziałów (akcji) - w części stanowiącej koszt ich nabycia bądź

objęcia;

3a)

środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu

a)

likwidacji takiej spółki,

b)

wystąpienia z takiej spółki, w części odpowiadającej wydatkom na nabycie lub objęcie

prawa do udziałów w takiej spółce i uzyskanej przed wystąpieniem przez wspólnika nadwyżce

przychodów nad kosztami ich uzyskania, o których mowa w art. 5, pomniejszonej o wypłaty

dokonane z tytułu udziału w takiej spółce i wydatki niestanowiące kosztów uzyskania

przychodów;

3b)

wartości innych niż wymienione w pkt 3a składników majątku, w tym wierzytelności,

otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu wystąpienia z

takiej spółki lub z tytułu jej likwidacji; przychodem jest jednak w przypadku

a)

odpłatnego zbycia tych składników majątku - ich wartość wyrażona w cenie, za którą

wspólnik je zbywa; przepisy art. 14 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio,

b)

spłaty otrzymanej wierzytelności - przychód uzyskany z tej spłaty;

3c)

przychodów z tytułu przeniesienia własności składników majątku będących przedmiotem

wkładu niepieniężnego (aportu) wnoszonych do spółki niebędącej osobą prawną, w tym

wnoszonych do takiej spółki składników majątku otrzymanych przez podatnika w następstwie

likwidacji spółki niebędącej osobą prawną bądź wystąpienia z takiej spółki;

3d)

przychodów z wystąpienia ze spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, oraz zmniejszenia

udziału kapitałowego wspólnika w takiej spółce - w części stanowiącej koszt uzyskania

przychodu obliczony odpowiednio zgodnie z art. 15 ust. 1l albo art. 16 ust. 1 pkt

8;

4)

przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego, funduszu

udziałowego albo funduszu założycielskiego, albo funduszu statutowego w banku państwowym,

albo funduszu organizacyjnego ubezpieczyciela;

4a)

przychodów otrzymywanych przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych z tytułu zapisów

na jednostki uczestnictwa lub certyfikaty inwestycyjne;

5)

przychodów, które w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych

zwiększają ten fundusz;

6)

zwróconych, umorzonych lub zaniechanych podatków i opłat stanowiących dochody budżetu

państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego, niezaliczonych do kosztów

uzyskania przychodów;

6a)

zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów;

6b)

zwróconych, umorzonych lub zaniechanych wpłat dokonywanych na Państwowy Fundusz Rehabilitacji

Osób Niepełnosprawnych na podstawie odrębnych przepisów, niezaliczonych do kosztów

uzyskania przychodów;

7)

odsetek otrzymanych w związku ze zwrotem nadpłaconych zobowiązań podatkowych i innych

należności budżetowych, a także oprocentowania zwrotu różnicy podatku od towarów i

usług, w rozumieniu odrębnych przepisów;

8)

kwot stanowiących równowartość umorzonych zobowiązań, w tym także z tytułu pożyczek

(kredytów), jeżeli umorzenie zobowiązań jest związane z

a)

bankowym postępowaniem ugodowym w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej

przedsiębiorstw i banków lub

b)

postępowaniem restrukturyzacyjnym, postępowaniem upadłościowym lub

c)

realizacją programu restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw lub

d)

przymusową restrukturyzacją w rozumieniu ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania

depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji;

9)

należnego podatku od towarów i usług;

9a)

środków finansowych otrzymanych przez samorządowy zakład budżetowy z budżetu jednostki

samorządu terytorialnego wynikających z rozliczenia podatku od towarów i usług związanego

z tym zakładem;

10)

zwróconej, na podstawie odrębnych przepisów, różnicy podatku od towarów i usług;

10a)

zwolnionych od wpłat należności z tytułu podatku od towarów i usług w rozumieniu przepisów

o podatku od towarów i usług;

11)

dopłat wnoszonych do spółki, jeżeli ich wniesienie następuje w trybie i na zasadach

określonych w odrębnych przepisach, kwot i wartości stanowiących nadwyżkę ponad wartość

nominalną udziałów (akcji), otrzymanych przy ich wydaniu i przekazanych na kapitał

zapasowy, oraz w spółdzielniach i ich związkach - wartości wpisowego, przeznaczonych

na fundusz zasobowy;

12)

w przypadku połączenia lub podziału spółek, z zastrzeżeniem art. 10 ust. 1 pkt 6,

przychodu wspólnika spółki przejmowanej lub dzielonej stanowiącego wartość nominalną

udziałów (akcji) przydzielonych przez spółkę przejmującą lub nowo zawiązaną;

13)

przychodów z odpłatnego zbycia na podstawie umowy przewłaszczenia w celu zabezpieczenia

wierzytelności, w tym pożyczki lub kredytu - do czasu ostatecznego przeniesienia własności

przedmiotu umowy;

14)

wartości otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także

wartości innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń finansowanych lub

współfinansowanych ze środków budżetu państwa, jednostek samorządu terytorialnego,

ze środków agencji rządowych, agencji wykonawczych lub ze środków pochodzących od

rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji

finansowych, w ramach rządowych programów;

15)

w bankach

a)

nominalnej wartości udziałów (akcji) przedsiębiorców objętych programem restrukturyzacji

realizowanym na podstawie odrębnych ustaw, objętych za wierzytelności z tytułu kredytów

(pożyczek) udzielonych tym przedsiębiorcom, na które utworzono rezerwy zaliczone uprzednio

do kosztów uzyskania przychodów; w przypadku odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji)

nie ustala się kosztów uzyskania przychodów,

b)

rezerw zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, rozwiązanych lub zmniejszonych

w wyniku zamiany wierzytelności z tytułu kredytów (pożyczek) na udziały (akcje) przedsiębiorców

objętych programem restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw,

c)

przychodów ze zbycia funduszowi sekurytyzacyjnemu albo towarzystwu funduszy inwestycyjnych

tworzącemu fundusz sekurytyzacyjny

-

wierzytelności z tytułu kredytów (pożyczek) - do wysokości niespłaconej części udzielonych

kredytów (pożyczek),

-

praw do strumienia pieniądza w części niewymagalnej sekurytyzowanych wierzytelności

z tytułu kredytów (pożyczek) objętych umową o subpartycypację, z zastrzeżeniem ust.

4f;

16)

wartości świadczeń wolontariuszy, udzielanych na zasadach określonych w przepisach

o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie;

17)

kwot odpowiadających wartości nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami

państwa polskiego w części zaliczonej na podstawie odrębnych przepisów na poczet ceny

sprzedaży albo opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa;

18)

wartości nieodpłatnie otrzymanych rzeczy lub praw, będących przedmiotem umowy o partnerstwie

publiczno-prywatnym, przekazanych podmiotowi publicznemu lub innemu podmiotowi, o

którym mowa w art. 11 ust. 2 ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym, przez partnera prywatnego lub spółkę, o której mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym;

19)

wartości wkładu, określonej zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7, którego przedmiotem są

środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, o których mowa w art. 16a-16c,

wniesionego przez podmiot publiczny, o którym mowa w ustawie o partnerstwie publiczno-prywatnym, do spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1 tej ustawy;

20)

przychodów z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa subfunduszu funduszu inwestycyjnego

z wydzielonymi subfunduszami, w przypadku zamiany jednostek uczestnictwa subfunduszu

na jednostki uczestnictwa innego subfunduszu tego samego funduszu inwestycyjnego,

dokonanej zgodnie z przepisami ustawy o funduszach inwestycyjnych;

21)

zwróconych wspólnikom dopłat wniesionych do spółki zgodnie z odrębnymi przepisami

- w wysokości określonej w złotych na dzień ich faktycznego wniesienia;

22)

wartości majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki - w części

stanowiącej koszt nabycia lub objęcia udziałów (akcji) w tej spółce lub udziałów w

zyskach tej osoby prawnej;

23)

otrzymanych środków, o których mowa w art. 112 ust. 3 pkt 2 i art. 179 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu

Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, przekazywanych przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny podatnikowi przejmującemu zobowiązania

podmiotu w restrukturyzacji;

24)

otrzymanych środków, o których mowa w art. 112 ust. 3 pkt 2 i art. 188 ust. 5 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym

Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, przekazywanych przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny instytucji pomostowej;

25

wartości, o której mowa w ust. 1 pkt 7, jeżeli przedmiotem wkładu niepieniężnego do

spółki kapitałowej jest komercjalizowana własność intelektualna wniesiona przez podmiot

komercjalizujący;

26

wartości otrzymanych przez fundusz inwestycyjny z tytułu wpłat dokonanych w formie

pieniężnej lub papierów wartościowych lub udziałów w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością,

przyjętych w zamian za przydział lub zbycie uczestnikom funduszu, a w przypadku funduszu

z wydzielonymi subfunduszami - uczestnikom subfunduszu, jednostek uczestnictwa albo

certyfikatów inwestycyjnych.

4a.

(uchylony)

4b.

W przypadku umowy najmu lub dzierżawy rzeczy albo praw majątkowych oraz umów o podobnym

charakterze, jeżeli wynajmujący lub wydzierżawiający przeniósł na rzecz osoby trzeciej

wierzytelności z tytułu opłat wynikających z takich umów, a umowy te między stronami

nie wygasają, do przychodów wynajmującego lub wydzierżawiającego nie zalicza się kwot

wypłaconych przez osobę trzecią z tytułu przeniesienia wierzytelności. Opłaty ponoszone

przez najemcę lub dzierżawcę na rzecz osoby trzeciej stanowią przychód wynajmującego

lub wydzierżawiającego w dniu wymagalności zapłaty.

4c.

Przychód z odpłatnego zbycia papierów wartościowych na rynku regulowanym w ramach

krótkiej sprzedaży ustala się na dzień, w którym

1)

zbywca dokonał zwrotu pożyczonych papierów wartościowych lub miał go dokonać zgodnie

z zawartą umową pożyczki tych papierów - w przypadku gdy na potrzeby dokonania rozrachunku

zbywca zawarł taką umowę;

2)

na rachunku papierów wartościowych zbywcy dokonano, na potrzeby dokonania rozrachunku,

zapisu papierów wartościowych będących przedmiotem krótkiej sprzedaży, nie później

niż na dzień rozrachunku - w pozostałych przypadkach.

4d.

Jeżeli spółka nabywa od wspólnika innej spółki udziały (akcje) tej innej spółki oraz

w zamian za udziały (akcje) tej innej spółki przekazuje jej wspólnikowi własne udziały

(akcje) albo w zamian za udziały (akcje) tej innej spółki przekazuje wspólnikowi tej

innej spółki własne udziały (akcje) wraz z zapłatą w gotówce w wysokości nie wyższej

niż 10% wartości nominalnej własnych udziałów (akcji), a w przypadku braku wartości

nominalnej - wartości rynkowej tych udziałów (akcji), oraz jeżeli w wyniku nabycia

1)

spółka nabywająca uzyska bezwzględną większość praw głosu w spółce, której udziały

(akcje) są nabywane, albo

2)

spółka nabywająca, posiadająca bezwzględną większość praw głosu w spółce, której udziały

(akcje) są nabywane, zwiększa ilość udziałów (akcji) w tej spółce

- do przychodów nie zalicza się wartości udziałów (akcji) przekazanych wspólnikowi

tej innej spółki oraz wartości udziałów (akcji) nabytych przez spółkę, pod warunkiem

że podmioty biorące udział w tej transakcji podlegają w państwie członkowskim Unii

Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu

od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągnięcia (wymiana udziałów).

4e.

Przepisu ust. 4 pkt 15 lit. c tiret pierwsze nie stosuje się do przychodów ze zbycia

wierzytelności z tytułu kredytów (pożyczek) w części dotyczącej odsetek od tych kredytów

(pożyczek).

4f.

Przychód ze zbycia funduszowi sekurytyzacyjnemu albo towarzystwu funduszy inwestycyjnych

tworzącemu fundusz sekurytyzacyjny na podstawie umowy o subpartycypację praw do strumienia

pieniądza w części sekurytyzowanych wierzytelności z tytułu kredytów (pożyczek) objętych

umową o subpartycypację powstaje w dacie wymagalności rat kapitałowych tych wierzytelności

lub w dacie ich zapłaty, jeżeli zapłata nastąpiła przed upływem terminu wymagalności.

Przychodem jest kwota uzyskana z tytułu zbycia praw do strumienia pieniądza w części

odpowiadającej udziałowi, jaki stanowi wymagalna lub zapłacona rata kapitałowa w kwocie

stanowiącej sumę rat kapitałowych wierzytelności z tytułu kapitałowej części kredytów

(pożyczek) objętych umową o subpartycypację.

4g.

Przez środki pieniężne, o których mowa w ust. 4 pkt 3a, rozumie się również wartość

wierzytelności uprzednio zarachowanej jako przychód należny, pomniejszonej o należny

podatek od towarów i usług, oraz wierzytelności z tytułu udzielonej przez spółkę niebędącą

osobą prawną pożyczki - z wyjątkiem wierzytelności z tytułu odsetek od opóźnionej

zapłaty oraz wierzytelności z tytułu odsetek od takiej pożyczki, jeżeli wierzytelności

te zostały spłacone na rzecz otrzymującego je wspólnika.

4h.

Przepisu ust. 4 pkt 1 nie stosuje się do przychodów, o których mowa w ust. 3g.

5.

Wartość otrzymanych rzeczy lub praw, w tym otrzymanych nieodpłatnie, określa się na

podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju

i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu

i miejsca ich uzyskania.

5a.

Wartością rzeczy lub praw częściowo odpłatnych stanowiącą przychód podatnika jest

różnica między wartością tych rzeczy lub praw, ustaloną według zasad określonych w

ust. 5, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika. Przepis art. 14 ust. 3 stosuje się

odpowiednio.

6.

Wartość świadczeń w naturze, w tym nieodpłatnych świadczeń, ustala się

1)

jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej

dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

2)

jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;

3)

jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu - w wysokości równowartości

czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu;

4)

w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu

usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem

w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

6a.

Wartością świadczeń częściowo odpłatnych stanowiącą przychód podatnika jest różnica

między wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 6, a odpłatnością

ponoszoną przez podatnika. Przepis art. 14 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

7.

(uchylony)

8.

(uchylony)

9.

Przepisu ust. 4 pkt 15 lit. c nie stosuje się do otrzymanych kwot spłat kredytów (pożyczek),

nieprzekazanych funduszowi sekurytyzacyjnemu albo towarzystwu funduszy inwestycyjnych

tworzącemu fundusz sekurytyzacyjny - po upływie 5 dni roboczych od dnia wymagalności

ich przekazania.

9a.

Przepisy ust. 4 pkt 15 lit. c stosuje się odpowiednio do spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych.

10.

Przepis ust. 1 pkt 4g stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany prawa do obniżenia

kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług.

11.

Przepis ust. 4d stosuje się, jeżeli

1)

spółka nabywająca oraz spółka, której udziały (akcje) są nabywane, są podmiotami wymienionymi

w załączniku nr 3 do ustawy lub są spółkami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem

dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, w innym

niż państwo członkowskie Unii Europejskiej państwie należącym do Europejskiego Obszaru

Gospodarczego oraz

2)

wspólnik jest podatnikiem podatku dochodowego i wnoszone przez niego udziały (akcje)

stanowią wkład niepieniężny przeznaczony w całości lub w części na podwyższenie kapitału

zakładowego spółki nabywającej.

12.

Przepis ust. 4d stosuje się również w przypadku dokonania więcej niż jednej transakcji

nabycia udziałów (akcji), przeprowadzonych w okresie nieprzekraczającym 6 miesięcy

liczonych począwszy od miesiąca, w którym nastąpiło pierwsze ich nabycie, jeżeli w

wyniku tych transakcji są spełnione warunki określone w tym przepisie.

(uchylony)

1.

Przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, z zastrzeżeniem ust. 4,

jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej

przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten

określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.

2.

Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na

podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju

i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu

i miejsca odpłatnego zbycia.

3.

Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie znacznie odbiega od wartości rynkowej

tych rzeczy lub praw, organ podatkowy wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub

wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości

rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania

przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej,

organ podatkowy określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli

wartość określona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie,

koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający.

4.

Przepisy art. 12 ust. 4 pkt 7, 9 i 10 stosuje się odpowiednio.

5.

(uchylony)

1.

W przypadku gdy podatnik przez wykonanie świadczenia niepieniężnego reguluje w całości

lub w części zobowiązanie, w tym z tytułu zaciągniętej pożyczki (kredytu), dywidendy,

umorzenia albo zbycia w celu umorzenia udziałów (akcji), przychodem takiego podatnika

jest wysokość zobowiązania uregulowanego w następstwie takiego świadczenia. Jeżeli

jednak wartość rynkowa świadczenia niepieniężnego jest wyższa niż wysokość zobowiązania

uregulowanego tym świadczeniem, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej

świadczenia niepieniężnego. Przepisy art. 14 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku wykonania świadczenia niepieniężnego

przez spółkę niebędącą osobą prawną.

1.

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub

zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych

w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według

kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego

poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

1a.

(uchylony)

1aa

Kosztem uzyskania przychodów jest również wniesiona opłata recyklingowa, o której

mowa w art. 40c ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi.

1b.

U ubezpieczycieli kosztem uzyskania przychodów za rok podatkowy są koszty ustalone

zgodnie z ust. 1, a także

1)

rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe utworzone dla celów rachunkowości zgodnie z odrębnymi

przepisami - do wysokości stanowiącej przyrost tych rezerw na koniec roku podatkowego

w stosunku do ich stanu na początek roku; przy ustalaniu zaliczek, o których mowa

w art. 25, kosztem uzyskania przychodu jest przyrost stanu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych

utworzonych dla celów rachunkowości na koniec okresu, za który wpłacana jest zaliczka,

w stosunku do stanu tych rezerw na początek roku podatkowego;

2)

odpisy na fundusz prewencyjny w wysokości określonej w odrębnych przepisach, jeżeli

równowartość odpisów zwiększy środki funduszu;

3)

(uchylony)

1c.

(uchylony)

1d.

Kosztami uzyskania przychodów są również wydatki poniesione przez pracodawcę na zapewnienie

prawidłowej realizacji pracowniczego programu emerytalnego w rozumieniu przepisów

o pracowniczych programach emerytalnych.

1e.

W powszechnych towarzystwach emerytalnych kosztem uzyskania przychodów w roku podatkowym

są koszty ustalone zgodnie z ust. 1, a także

1)

wydatki poniesione na pokrycie kosztów działalności otwartego funduszu emerytalnego;

2)

kwoty przekazane na rachunek rezerwowy otwartego funduszu emerytalnego;

3)

wydatki poniesione na pokrycie niedoboru w otwartym funduszu emerytalnym, jeżeli środki

zgromadzone na rachunku rezerwowym tego funduszu są niewystarczające na pokrycie tego

niedoboru;

4)

wpłaty dokonane na Fundusz Gwarancyjny, o których mowa w ustawie z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 870 i 1321) - do wysokości określonej w odrębnych przepisach;

5)

opłaty pobierane przez Komisję Nadzoru Finansowego, o których mowa w ustawie wymienionej

w pkt 4.

1f.

W pracowniczych towarzystwach emerytalnych kosztem uzyskania przychodów w roku podatkowym

są koszty ustalone zgodnie z ust. 1, a także

1)

wydatki poniesione na pokrycie kosztów działalności pracowniczego funduszu emerytalnego;

2)

opłaty pobierane przez Komisję Nadzoru Finansowego, o których mowa w ustawie wymienionej

w ust. 1e pkt 4.

1g.

U pracodawców będących akcjonariuszami pracowniczego towarzystwa emerytalnego kosztem

uzyskania przychodów w roku podatkowym są koszty ustalone zgodnie z ust. 1, a także

1)

wydatki poniesione na pokrycie kosztów działalności pracowniczego towarzystwa emerytalnego;

2)

opłaty pobierane przez Komisję Nadzoru Finansowego, o których mowa w ustawie wymienionej

w ust. 1e pkt 4.

1h.

W bankach kosztem uzyskania przychodów są także

1)

rezerwa na ryzyko ogólne tworzona w roku podatkowym zgodnie z art. 130 ustawy, o której

mowa w art. 12 ust. 1 pkt 6;

2)

strata ze zbycia funduszowi sekurytyzacyjnemu albo towarzystwu funduszy inwestycyjnych

tworzącemu fundusz sekurytyzacyjny wierzytelności z tytułu kredytów (pożyczek), stanowiąca

różnicę pomiędzy kwotą uzyskaną ze zbycia a wartością wierzytelności z tytułu kredytów

(pożyczek) - do wysokości uprzednio utworzonej na tę część wierzytelności rezerwy

zaliczonej do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z niniejszą ustawą;

3)

przekazane funduszowi sekurytyzacyjnemu albo towarzystwu funduszy inwestycyjnych tworzącemu

fundusz sekurytyzacyjny

a)

pożytki z sekurytyzowanych wierzytelności,

b)

kwoty główne z sekurytyzowanych wierzytelności,

c)

kwoty uzyskane z tytułu realizacji zabezpieczeń sekurytyzowanych wierzytelności

- objęte umową o subpartycypację;

4)

zwrócone funduszowi sekurytyzacyjnemu albo towarzystwu funduszy inwestycyjnych tworzącemu

fundusz sekurytyzacyjny kwoty uzyskane ze zbycia tym podmiotom praw do strumienia

pieniądza z sekurytyzowanych wierzytelności z tytułu kredytów (pożyczek) objętych

umową o subpartycypację w przypadkach gdy następuje zwrotne przeniesienie praw do

takich wierzytelności, jeżeli bank wykazał przychód na podstawie art. 12 ust. 4f i

nie zaliczył do kosztów uzyskania przychodów kapitału kredytu (pożyczki) na podstawie

pkt 3 lit. b lub c.

1ha.

W spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych kosztem uzyskania przychodów są

także

1)

strata ze zbycia funduszowi sekurytyzacyjnemu albo towarzystwu funduszy inwestycyjnych

tworzącemu fundusz sekurytyzacyjny wierzytelności z tytułu kredytów (pożyczek), stanowiąca

różnicę pomiędzy kwotą uzyskaną ze zbycia a wartością wierzytelności z tytułu kredytów

(pożyczek) - do wysokości uprzednio utworzonego na tę część wierzytelności odpisu

aktualizującego zaliczonego do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z niniejszą ustawą;

2)

przekazane funduszowi sekurytyzacyjnemu albo towarzystwu funduszy inwestycyjnych tworzącemu

fundusz sekurytyzacyjny

a)

pożytki z sekurytyzowanych wierzytelności,

b)

kwoty główne z sekurytyzowanych wierzytelności,

c)

kwoty uzyskane z tytułu realizacji zabezpieczeń sekurytyzowanych wierzytelności

- objęte umową o subpartycypację;

3)

zwrócone funduszowi sekurytyzacyjnemu albo towarzystwu funduszy inwestycyjnych tworzącemu

fundusz sekurytyzacyjny kwoty uzyskane ze zbycia tym podmiotom praw do strumienia

pieniądza z sekurytyzowanych wierzytelności z tytułu kredytów (pożyczek) objętych

umową o subpartycypację, w przypadkach gdy następuje zwrotne przeniesienie praw do

takich wierzytelności, jeżeli kasa wykazała przychód na podstawie art. 12 ust. 4f

i nie zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów kapitału kredytu (pożyczki) na podstawie

pkt 2 lit. b lub c.

1i.

W przypadku odpłatnego zbycia rzeczy lub praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo

odpłatnie, a także innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, w związku

z którymi, zgodnie z art. 12 ust. 5-6a, został określony przychód, a także w przypadku

odpłatnego zbycia rzeczy, praw lub innych świadczeń będących przedmiotem wykonania

świadczenia niepieniężnego, o którym mowa w art. 14a, kosztem uzyskania przychodów

z ich odpłatnego zbycia, z uwzględnieniem aktualizacji dokonanej zgodnie z odrębnymi

przepisami, jest odpowiednio

1)

wartość przychodu określonego na podstawie art. 12 ust. 5 i 6 albo

2)

wartość przychodu określonego na podstawie art. 12 ust. 5a i 6a powiększona o wydatki

na nabycie częściowo odpłatnych rzeczy lub praw albo innych świadczeń, albo

3)

równowartość wierzytelności (należności) uregulowanej przez wykonanie świadczenia

niepieniężnego (w naturze), o którym mowa w art. 14a, pomniejszonej o naliczony w

związku z przekazaniem tego świadczenia niepieniężnego podatek od towarów i usług

- pomniejszona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt

1.

1ia.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1i pkt 3, przepis art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a stosuje

się odpowiednio.

1j.

W przypadku objęcia udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni w zamian

za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana

część - na dzień objęcia tych udziałów (akcji) albo wkładów w spółdzielni - ustala

się koszt uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 7, w wysokości

1)

wartości początkowej przedmiotu wkładu, zaktualizowanej zgodnie z odrębnymi przepisami,

pomniejszonej o dokonaną przed wniesieniem tego wkładu sumę odpisów amortyzacyjnych,

o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, jeżeli przedmiotem wkładu niepieniężnego są

środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne;

2)

wartości

a)

określonej zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 - jeżeli przedmiotem wkładu są udziały (akcje)

w spółce albo wkłady w spółdzielni objęte w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci

niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część,

b)

określonej zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8, w przypadku gdy udziały (akcje) w spółce

albo wkłady w spółdzielni, które są wnoszone w formie wkładu niepieniężnego, nie zostały

objęte w zamian za wkład niepieniężny,

c)

określonej zgodnie z ust. 1k, w przypadku gdy udziały (akcje) w spółce albo wkłady

w spółdzielni, które są wnoszone w formie wkładu niepieniężnego, zostały objęte w

zamian za wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części

- jeżeli przedmiotem wkładu niepieniężnego są udziały (akcje) w spółce albo wkłady

w spółdzielni;

3)

faktycznie poniesionych, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, wydatków

na nabycie lub wytworzenie, innych niż wymienione w pkt 1 i 2 składników majątku podatnika

- jeżeli przedmiotem wkładu niepieniężnego są te inne składniki;

4)

wydatków na nabycie lub wytworzenie składnika majątku, niezaliczonych do kosztów uzyskania

przychodów w jakiejkolwiek formie lub wartości początkowej takiego składnika majątku

pomniejszonej o sumę dokonanych od tego składnika odpisów amortyzacyjnych - jeżeli

składnik ten został otrzymany przez podatnika w związku z likwidacją spółki niebędącej

osobą prawną lub wystąpieniem z takiej spółki.

1k.

W przypadku odpłatnego zbycia udziałów (akcji) w spółce objętych w zamian za wkład

niepieniężny, na dzień zbycia tych udziałów (akcji) w spółce, koszt uzyskania przychodów

ustala się w wysokości

1)

określonej zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 - jeżeli zbywane udziały (akcje) zostały

objęte w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego

zorganizowana część, w tym również w zamian za wkład niepieniężny w postaci komercjalizowanej

własności intelektualnej;

1a)

wartości początkowej składnika majątkowego, o którym mowa w art. 2 pkt 3 ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym, będącego przedmiotem wkładu własnego, o którym mowa w art. 2 pkt 5 tej ustawy, zaktualizowanej

zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszonej o dokonaną przed wniesieniem tego wkładu

sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, a w przypadku

wniesienia gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów wartości równej wydatkom

poniesionym na ich nabycie;

2)

przyjętej dla celów podatkowych wartości składników przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej

części, wynikającej z ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1, określonej na dzień

objęcia tych udziałów (akcji) w spółce, nie wyższej jednak niż wartość tych udziałów

(akcji) z dnia ich objęcia, określona zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7.

1l.

W przypadku gdy udziały (akcje) w spółce zostały objęte w zamian za wkład niepieniężny,

do ustalenia kosztu, o którym mowa w art. 12 ust. 4 pkt 3, 3d i 22, przepisy ust.

1k stosuje się odpowiednio.

1ł.

Kosztami uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 9, są wydatki, zaktualizowane

zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których

mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, poniesione na nabycie składników majątkowych przeniesionych

na spółki przejmujące lub nowo zawiązane.

1m.

W przypadku odpłatnego zbycia udziałów (akcji) objętych w wyniku podziału, o którym

mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia udziałów

(akcji) w spółce przejmującej lub nowo zawiązanej jest ich wartość nominalna ustalona

na dzień zarejestrowania podwyższenia kapitału zakładowego spółki przejmującej albo

na dzień zarejestrowania spółek nowo zawiązanych.

1n.

W przypadku odpłatnego zbycia papierów wartościowych na rynku regulowanym w ramach

krótkiej sprzedaży, o którym mowa w art. 12 ust. 4c, kosztem uzyskania przychodu są

wydatki poniesione na zapewnienie dostępności papierów wartościowych na potrzeby dokonania

rozrachunku, w tym na nabycie zwróconych papierów wartościowych w przypadku, o którym

mowa w art. 12 ust. 4c pkt 1.

1o.

Jeżeli podatnik w związku z obejmowaniem udziałów (akcji) w zamian za wkład niepieniężny

poniósł wydatki związane z objęciem tych udziałów (akcji), to wydatki te powiększają

koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 1j.

1p.

(uchylony)

1q.

U przedsiębiorców telekomunikacyjnych kosztem uzyskania przychodów są koszty ustalone

zgodnie z ust. 1, a także

1)

kwota dopłaty, o której mowa w art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1907);

2)

kwota rocznej opłaty telekomunikacyjnej, o której mowa w art. 183 ustawy wymienionej

w pkt 1.

1r.

Dla partnera prywatnego lub spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym, określonych w umowie o partnerstwie publiczno-prywatnym, w przypadku nieodpłatnego

przeniesienia na rzecz podmiotu publicznego lub innego podmiotu, o którym mowa w art.

11 ust. 2 tej ustawy, własności środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych

w terminie określonym w tej umowie, kosztem uzyskania przychodu jest wartość początkowa

tych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, pomniejszona o sumę

odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.

1s.

W przypadku nabycia w drodze wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa, jego zorganizowanej

części lub komercjalizowanej własności intelektualnej wniesionej przez podmiot komercjalizujący

wartość poszczególnych składników tego wkładu, w tym składników wchodzących w skład

majątku przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustala się

1)

w wysokości wartości początkowej, określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego wkład - w przypadku składników zaliczonych

do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych;

2)

w wysokości przyjętej dla celów podatkowych i wynikającej z ksiąg podatkowych podmiotu

wnoszącego wkład na dzień nabycia - w przypadku pozostałych składników.

1t.

W przypadku odpłatnego zbycia przez spółkę niebędącą osobą prawną rzeczy i praw będących

przedmiotem wkładu do takiej spółki za koszt uzyskania przychodu uważa się

1)

wartość początkową przyjętą przez spółkę w ewidencji środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych, ustaloną zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 4a, pomniejszoną

o sumę odpisów amortyzacyjnych - jeżeli rzeczy te lub prawa były zaliczone do środków

trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych spółki;

2)

wartość poniesionych wydatków na nabycie albo wytworzenie przedmiotu wkładu, niezaliczonych

do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie - jeżeli rzeczy te lub prawa

nie były zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych spółki.

1u.

W przypadku zbycia składników majątku wchodzących w skład przedsiębiorstwa, jego zorganizowanej

części lub komercjalizowanej własności intelektualnej wniesionej przez podmiot komercjalizujący,

nabytych w sposób, o którym mowa w ust. 1s, koszty uzyskania przychodów ustala się

w wysokości, o której mowa w tym przepisie, pomniejszonej o dokonane od tych składników

odpisy amortyzacyjne.

1w.

W przypadku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną w jednoosobową

spółkę kapitałową wartość poszczególnych składników majątku ustala się na podstawie

wykazu sporządzonego zgodnie z przepisami o podatku dochodowym od osób fizycznych

na dzień przekształcenia.

1x.

W przypadku odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w ust. 1w, przez

spółkę powstałą w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną w

jednoosobową spółkę kapitałową za koszt uzyskania przychodu uważa się

1)

wartość początkową przyjętą przez spółkę w ewidencji środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych, ustaloną zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 4b, pomniejszoną

o sumę odpisów amortyzacyjnych - jeżeli rzeczy te lub prawa były zaliczone do środków

trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych;

2)

wartość poniesionych wydatków na nabycie albo wytworzenie składników majątku, niezaliczonych

do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie - jeżeli rzeczy te lub prawa

nie były zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

1y.

W przypadku prowadzenia przez podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2, działalności

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczny zakład wartość poszczególnych

składników majątku wchodzących w skład zagranicznego zakładu ustala się, z zastrzeżeniem

ust. 1, w wysokości przyjętej dla celów podatkowych i wynikającej z ksiąg podatkowych

tego podatnika, niezaliczonej do kosztów w jakiejkolwiek formie; przepis ust. 1u stosuje

się odpowiednio.

1z.

Przepis ust. 1y stosuje się odpowiednio do spółek zawiązanych na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu

spółki europejskiej (SE)

(Dz. Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251) i spółdzielni zawiązanych na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1435/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie statutu spółdzielni

europejskiej (SCE)

(Dz. Urz. WE L 207 z 18.08.2003, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 17, t. 1, str. 280), w związku z przeniesieniem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ich siedziby

lub zarządu.

1za.

Kosztami uzyskania przychodów, z uwzględnieniem ust. 6, są także koszty poniesione

przez pracodawcę, pod warunkiem że nie zostały sfinansowane z zakładowego funduszu

świadczeń socjalnych

1)

na utworzenie zakładowego żłobka, zakładowego klubu dziecięcego lub zakładowego przedszkola;

2)

z tytułu

a)

prowadzenia zakładowego żłobka, zakładowego klubu dziecięcego lub zakładowego przedszkola,

do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie na każde dziecko pracownika, o którym

mowa w art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2032, z późn. zm.

-

uczęszczające do żłobka lub klubu dziecięcego - kwoty 400 zł,

-

uczęszczające do przedszkola - kwoty 200 zł,

b)

dofinansowania pracownikowi wydatków, do wysokości nieprzekraczającej kwoty wydatków

poniesionych i udokumentowanych przez pracownika, związanych z

-

objęciem dziecka pracownika opieką sprawowaną przez dziennego opiekuna lub uczęszczaniem

dziecka pracownika do żłobka lub klubu dziecięcego, nie więcej niż 400 zł miesięcznie

na każde dziecko, o którym mowa w art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,

-

uczęszczaniem dziecka pracownika do przedszkola, nie więcej niż 200 zł miesięcznie

na każde dziecko, o którym mowa w art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

1zb.

Przez koszty utworzenia zakładowego żłobka, zakładowego klubu dziecięcego lub zakładowego

przedszkola, o których mowa w ust. 1za pkt 1, rozumie się koszty poniesione do dnia

uzyskania wpisu do właściwego rejestru w zakresie spełniania warunków wymaganych do

utworzenia żłobka, klubu dziecięcego lub przedszkola, w tym niezbędne koszty nabycia

środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lub wytworzenia we własnym

zakresie środków trwałych, przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji, modernizacji,

remontu środków trwałych lub nabycia innych składników majątku, a także koszty dotyczące

środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lub innych składników majątku

ponoszone po uzyskaniu wpisu do właściwego rejestru.

1zc.

Przez koszty prowadzenia zakładowego żłobka, zakładowego klubu dziecięcego lub zakładowego

przedszkola, o których mowa w ust. 1za pkt 2 lit. a, rozumie się również odpłatne

nabycie przez pracodawcę usługi polegającej na zapewnieniu dziecku pracownika, o którym

mowa w art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, opieki w żłobku, klubie dziecięcym lub przedszkolu.

1zd

W przypadku dokonania wpłaty na poczet nabycia fabrycznie nowego środka trwałego,

o którym mowa w art. 16k ust. 14, spełniającego warunki określone w art. 16k ust.

15, którego dostawa zostanie wykonana w następnych okresach sprawozdawczych, podatnicy

mogą zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów dokonaną wpłatę do wysokości kwoty,

o której mowa w art. 16k ust. 14.

2.

Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega

opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe

ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala

się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.

2a.

Zasadę, o której mowa w ust. 2, stosuje się również w przypadku, gdy podatnik ponosi

koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część dochodów nie podlega opodatkowaniu

podatkiem dochodowym albo jest zwolniona z tego opodatkowania; w takim przypadku przepis

art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio.

3.

W celu ustalenia wartości zużytych do przetwórstwa rolnego i spożywczego lub w działach

specjalnych produkcji rolnej surowców i materiałów pochodzących z własnej produkcji

roślinnej i zwierzęcej oraz własnej gospodarki leśnej stosuje się odpowiednio przepis

art. 12 ust. 5.

4.

Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach

poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym,

w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i

4c.

4a.

Koszty prac rozwojowych mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów

1)

w miesiącu, w którym zostały poniesione albo począwszy od tego miesiąca w równych

częściach w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy, albo

2)

jednorazowo w roku podatkowym, w którym zostały zakończone, albo

3)

poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z art. 16m ust. 1 pkt 3 od wartości

niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3.

4b.

Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do

przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego

do dnia

1)

sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później

jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są

obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo

2)

złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia

tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani

do sporządzania sprawozdania finansowego

- są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

4c.

Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do

przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 4b

pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane

jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.

4d.

Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami,

są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego

rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego,

w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości

okresu, którego dotyczą.

4e.

Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h,

uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie

otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego

dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby

to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

4f.

Koszty zaniechanych inwestycji są potrącalne w dacie zbycia inwestycji lub ich likwidacji.

4g.

Należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakład pracy

stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem

że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów

prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony. W przypadku uchybienia

temu terminowi do należności tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57.

4h.

Składki z tytułu należności, o których mowa w ust. 4g, określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 1 pkt 40, stanowią

koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który należności te są należne, pod warunkiem

że składki zostaną opłacone

1)

z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu, za który

są należne - w terminie wynikającym z odrębnych przepisów;

2)

z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu następnym,

w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego

łączącego strony - nie później niż do 15 dnia tego miesiąca.

W przypadku uchybienia tym terminom do składek tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt

57a i ust. 7d.

4i.

Jeżeli korekta kosztu uzyskania przychodów, w tym odpisu amortyzacyjnego, nie jest

spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez

zmniejszenie lub zwiększenie kosztów uzyskania przychodów poniesionych w okresie rozliczeniowym,

w którym została otrzymana faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny

dokument potwierdzający przyczyny korekty.

4j.

Jeżeli w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 4i, podatnik nie poniósł kosztów

uzyskania przychodów lub kwota poniesionych kosztów uzyskania przychodów jest niższa

niż kwota zmniejszenia, podatnik jest obowiązany zwiększyć przychody o kwotę, o którą

nie zostały zmniejszone koszty uzyskania przychodów.

4k.

Przepisów ust. 4i i 4j nie stosuje się do korekty kosztów uzyskania przychodów, do

których ma zastosowanie art.15b , oraz jeżeli korekta dotyczy kosztu uzyskania przychodów związanego z zobowiązaniem

podatkowym, które uległo przedawnieniu.

4l.

Jeżeli korekta, o której mowa w ust. 4i, następuje po zmianie formy opodatkowania

na zryczałtowaną formę opodatkowania określoną w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych, zmniejszenia lub zwiększenia kosztów uzyskania przychodów dokonuje się w ostatnim

okresie rozliczeniowym przed zmianą formy opodatkowania.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

tryb i terminy aktualizacji wyceny środków trwałych, o których mowa w art. 16a ust.

1 i 2 pkt 1-3, wartości początkowej składników majątku, o której mowa w art. 16d ust.

1, jednostkowej ceny nabycia części składowych i peryferyjnych, o których mowa w art.

16g ust. 13, oraz wartości początkowej środków trwałych, o której mowa w art. 16j

ust. 1 pkt 1 lit. a i b, jeżeli wskaźnik wzrostu cen nakładów inwestycyjnych w okresie

trzech kwartałów w roku poprzedzającym rok podatkowy w stosunku do analogicznego okresu

roku ubiegłego przekroczy 10%.

5a.

(uchylony)

5b.

Wskaźnik wzrostu cen nakładów inwestycyjnych ogłasza Prezes Głównego Urzędu Statystycznego

w odstępach kwartalnych.

6.

Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami

art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

7.

W przypadku umowy najmu lub dzierżawy rzeczy albo praw majątkowych oraz umów o podobnym

charakterze, jeżeli wynajmujący lub wydzierżawiający przeniósł na rzecz osoby trzeciej

wierzytelności z tytułu opłat wynikających z takich umów, a umowy te między stronami

nie wygasają, do kosztów uzyskania przychodów wynajmującego lub wydzierżawiającego

zalicza się zapłacone osobie trzeciej dyskonto lub wynagrodzenie.

8.

Przepisy ust. 1k, 1l, 1m oraz 1o stosuje się odpowiednio do podmiotów wymienionych

w załączniku nr 3 do ustawy.

1.

Różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo

koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy

między wartościami określonymi w ust. 2 i 3.

2.

Dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość

1)

przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu

średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego przychodu

w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty

z tego dnia;

2)

poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu

średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego kosztu

w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;

3)

otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich

wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty

lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego

kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;

4)

kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości

tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego

kursu waluty z tych dni;

5)

kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości

tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego

kursu waluty z tych dni.

3.

Ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość

1)

przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu

średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego przychodu

w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty

z tego dnia;

2)

poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu

średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego kosztu

w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;

3)

otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich

wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty

lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego

kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;

4)

kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od wartości

tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego

kursu waluty z tych dni;

5)

kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości

tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego

kursu waluty z tych dni.

4.

Przy obliczaniu różnic kursowych, o których mowa w ust. 2 i 3, uwzględnia się kursy

faktycznie zastosowane w przypadku sprzedaży lub kupna walut obcych oraz otrzymania

należności lub zapłaty zobowiązań. W pozostałych przypadkach, a także gdy do otrzymanych

należności lub zapłaty zobowiązań nie jest możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego

kursu waluty w danym dniu, stosuje się kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski

z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień.

5.

Jeżeli faktycznie zastosowany kurs waluty, o którym mowa w ust. 2 i 3, jest wyższy

lub niższy odpowiednio o więcej niż powiększona lub pomniejszona o 5% wartość kursu

średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego

dzień faktycznie zastosowanego kursu waluty, organ podatkowy może wezwać strony umowy

do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających zastosowanie kursu waluty.

W razie niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają

zastosowanie faktycznego kursu waluty, organ podatkowy określi ten kurs opierając

się na kursach walut ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski.

6.

Przez średni kurs ogłaszany przez Narodowy Bank Polski, o którym mowa w ust. 2 i 3,

rozumie się kurs z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu

lub poniesienia kosztu.

7.

Za koszt poniesiony, o którym mowa w ust. 2 i 3, uważa się koszt wynikający z otrzymanej

faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), a za dzień

zapłaty, o którym mowa w ust. 2 i 3 - dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek

formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności.

8.

Podatnicy wyznaczają kolejność wyceny środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej,

o której mowa w ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3, według przyjętej metody stosowanej w

rachunkowości, której nie mogą zmieniać w trakcie roku podatkowego.

9.

Przepisy ust. 2 pkt 4 i 5 oraz ust. 3 pkt 4 i 5 stosuje się odpowiednio do kapitałowych

rat kredytów (pożyczek).

(uchylony)

1.

Spółki i spółdzielnie, które otrzymały pożyczkę w rozumieniu art. 16 ust. 7b od podmiotów,

o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61, mogą nie stosować wynikających z tych

przepisów ograniczeń w zaliczaniu odsetek od takiej pożyczki do kosztów uzyskania

przychodów, jeżeli zdecydują o stosowaniu zasad określonych w niniejszym artykule.

O wyborze stosowania tych zasad spółki i spółdzielnie są obowiązane zawiadomić, w

formie pisemnej, właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca pierwszego

miesiąca roku podatkowego.

2.

Zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym mogą podlegać odsetki

od pożyczek, w tym udzielonych przez podmioty niepowiązane, w wysokości nieprzekraczającej

wartości odpowiadającej iloczynowi wartości stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego

obowiązującej w ostatnim dniu roku poprzedzającego rok podatkowy powiększonej o 1,25

punktu procentowego i wartości podatkowej aktywów w rozumieniu przepisów o rachunkowości,

w tym ujętych zgodnie z wartością nominalną kwot udzielonych pożyczek, z wyjątkiem

wartości niematerialnych i prawnych. Wartość tych aktywów określa się według stanu

na ostatni dzień danego roku podatkowego.

3.

Jeżeli w trakcie roku podatkowego zmianie uległa stopa referencyjna Narodowego Banku

Polskiego, kwotę limitu zaliczenia odsetek od pożyczek do kosztów uzyskania przychodów,

o którym mowa w ust. 2, oblicza się sumując limity dla poszczególnych miesięcy tego

roku podatkowego wyliczone jako iloczyn wartości stopy referencyjnej Narodowego Banku

Polskiego obowiązującej w ostatnim dniu miesiąca poprzedzającego dany miesiąc powiększonej

o 1,25 punktu procentowego i 1/12 wartości podatkowej aktywów, o których mowa w ust.

2.

4.

Jeżeli dany rok podatkowy podatnika, o którym mowa w ust. 1, jest dłuższy albo krótszy

niż 12 miesięcy, kwotę limitu zaliczenia odsetek od pożyczek do kosztów uzyskania

przychodów, o którym mowa w ust. 2, oblicza się mnożąc 1/12 wartości tego limitu przez

liczbę pełnych miesięcy danego roku podatkowego. Za pełny miesiąc roku podatkowego

uważa się każdy rozpoczęty miesiąc. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

5.

Wartość odsetek od pożyczek podlegająca, zgodnie z ust. 2-4, zaliczeniu w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów nie może być

wyższa niż wartość odpowiadająca 50% zysku z działalności operacyjnej, ustalonego

za dany rok podatkowy zgodnie z ustawą o rachunkowości. Warunku tego nie stosuje się do

1)

banków, spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych oraz instytucji kredytowych

w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe;

2)

podatników będących instytucją finansową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 7 lit. c i d ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, jeżeli

a)

co najmniej 80% przychodów uzyskanych w roku podatkowym przez podatników udostępniających

składniki majątkowe na podstawie umowy leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1, stanowią

przychody z tej działalności, w tym przychody ze sprzedaży przedmiotu umowy leasingu,

oraz z działalności polegającej na udzielaniu pożyczek na potrzeby współfinansowania

inwestycji w ramach Polityki Spójności, Wspólnej Polityki Rolnej lub Wspólnej Polityki

Rybołówstwa,

b)

co najmniej 90% przychodów uzyskanych w roku podatkowym przez podatników świadczących

usługi w zakresie nabywania i zbywania wierzytelności stanowią przychody z tej działalności.

6.

Dla celów obliczania zaliczek na podatek dochodowy, o których mowa w art. 25 ust.

1, 1b i 2a, w trakcie przyjętego roku podatkowego podatnicy, o których mowa w ust.

1, mogą

1)

przyjąć wartości, o których mowa w ust. 2 i 5, na podstawie sprawozdań finansowych

za poprzedni rok podatkowy albo

2)

dokonać oceny, według wiarygodnych danych, przewidywanej na dany rok podatkowy wysokości

zysku z działalności operacyjnej oraz oceny co do przewidywanej na dany rok podatkowy

wartości podatkowej aktywów, o której mowa w ust. 2, albo

3)

przyjąć uzyskaną w okresie rozliczeniowym wysokość zysku z działalności operacyjnej

oraz uzyskaną w okresie rozliczeniowym wartość podatkową aktywów, o której mowa w

ust. 2

- jednakże dla celów obliczenia podatku dochodowego należnego za dany rok podatkowy

podatnicy są obowiązani do określenia kosztów uzyskania przychodów na podstawie faktycznych

wartości, o których mowa w ust. 2 i 5.

7.

Odsetki od pożyczek niezaliczone na podstawie ust. 2-5 w danym roku podatkowym do

kosztów uzyskania przychodów podlegają zaliczeniu do kosztów w następnych, kolejno

po sobie następujących pięciu latach podatkowych, zgodnie z zasadami i w ramach limitów

określonych w tych przepisach. Przepisu tego nie stosuje się w przypadku

1)

podatników, o których mowa w ust. 1, którzy zrezygnują po okresie wskazanym w ust.

9 z zaliczania odsetek od pożyczek do kosztów uzyskania przychodów według zasad określonych

w niniejszym artykule, począwszy od roku podatkowego, w którym zrezygnowali z takich

zasad;

2)

podmiotów, które w związku z przekształceniem formy prawnej, łączeniem lub podziałem

podatników, o których mowa w ust. 1, zaliczających odsetki od pożyczek do kosztów

uzyskania przychodów według zasad określonych w niniejszym artykule wstępują w prawa

tych podatników, z wyjątkiem spółek powstałych z przekształcenia spółek.

8.

Przez odsetki od pożyczki, o których mowa w niniejszym artykule oraz w art. 16 ust.

1 pkt 60 i 61, rozumie się wszelkie poniesione na rzecz pożyczkodawcy koszty związane

z uzyskaniem i korzystaniem z pożyczki, o której mowa w art. 16 ust. 7b (odsetki,

opłaty, prowizje, premie), a także opłaty z tytułu opóźnionej zapłaty zobowiązań.

9.

W przypadku dokonania wyboru sposobu zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odsetek

od pożyczek według zasad, o których mowa w niniejszym artykule, podatnik jest obowiązany

stosować te zasady przez okres nie krótszy niż trzy lata podatkowe, liczony łącznie

z rokiem podatkowym, w którym rozpoczął ich stosowanie.

10.

Jeżeli po upływie okresu wskazanego w ust. 9 podatnik, o którym mowa w ust. 1, zrezygnuje

z zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odsetek od pożyczek według zasad, o których

mowa w niniejszym artykule, jest on obowiązany zawiadomić o takiej rezygnacji w formie

pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca roku podatkowego

poprzedzającego rok podatkowy, w którym zamierza zrezygnować ze stosowania tych zasad.

W razie niezłożenia zawiadomienia w tym terminie uznaje się, że podatnik w dalszym

ciągu stosuje zasady określone w niniejszym artykule.

11.

Podatnik, o którym mowa w ust. 1, może ponownie wybrać sposób zaliczania do kosztów

uzyskania przychodów odsetek od pożyczek według zasad, o których mowa w niniejszym

artykule, nie wcześniej niż po upływie trzech lat podatkowych następujących po roku

podatkowym, w którym zawiadomił o rezygnacji z ich stosowania.

12.

Podatnik, który do dnia otrzymania pożyczki, o której mowa w ust. 1, nie stosował

w roku podatkowym ograniczeń wynikających z art. 16 ust. 1 pkt 60 albo 61, może wybrać

sposób zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odsetek od pożyczek według zasad,

o których mowa w niniejszym artykule, pod warunkiem zawiadomienia, w formie pisemnej,

właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie 30 dni od dnia zawarcia umowy takiej

pożyczki. W przypadku zaistnienia tych okoliczności w trakcie roku podatkowego, podatnik

stosuje zasady określone w niniejszym artykule od początku roku podatkowego.

1.

Podatnicy nie zaliczają do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej

płatność dotycząca transakcji określonej w art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1829, 1948, 1997 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 460 i 819) została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego.

2.

W przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej

płatność dotycząca transakcji określonej w art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego, podatnicy

1)

zmniejszają koszty uzyskania przychodów albo

2)

w przypadku braku możliwości zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów - zwiększają

przychody

- w miesiącu, w którym została dokonana płatność bez pośrednictwa rachunku płatniczego.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku

1)

nabycia lub wytworzenia środków trwałych albo nabycia wartości niematerialnych i prawnych;

2)

dokonania płatności po zmianie formy opodatkowania na zryczałtowaną formę opodatkowania

określoną w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym, z tym że zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenie przychodów następuje

za rok podatkowy poprzedzający rok podatkowy, w którym nastąpiła zmiana formy opodatkowania.

1.

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów

1)

wydatków na

a)

nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste

użytkowanie gruntów,

b)

nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków

trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład

nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,

c)

ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość

środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

- wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów

amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania

przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia;

2)

(uchylony)

3)

(uchylony)

4)

odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, dokonywanych według zasad określonych

w art. 16a-16m, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej równowartość

20 000 euro przeliczonej na złote według kursu średniego euro ogłaszanego przez Narodowy

Bank Polski z dnia przekazania samochodu do używania;

5)

strat w środkach trwałych oraz wartościach niematerialnych i prawnych w części pokrytej

sumą odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1;

6)

strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli

środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności;

7)

(uchylony)

8)

wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji)

oraz papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach

kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia

tych udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta

papierów wartościowych, a także z odkupienia albo umorzenia tytułów uczestnictwa w

funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 7e;

8a)

(uchylony)

8b)

wydatków związanych z nabyciem pochodnych instrumentów finansowych - do czasu realizacji

praw wynikających z tych instrumentów albo rezygnacji z realizacji praw wynikających

z tych instrumentów albo ich odpłatnego zbycia - o ile wydatki te, stosownie do art.

16g ust. 3 i 4, nie powiększają wartości początkowej środka trwałego oraz wartości

niematerialnych i prawnych;

8c)

wydatków poniesionych przez wspólnika spółek łączonych lub dzielonych na nabycie lub

objęcie udziałów (akcji) w tych spółkach w przypadku połączenia lub podziału spółek,

z zastrzeżeniem art. 10 ust. 1 pkt 6; wydatki te stanowią koszt uzyskania przychodu

z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) spółki przejmującej lub nowo zawiązanej, w wysokości

a)

ustalonej na podstawie art. 15 ust. 1k - jeżeli udziały (akcje) w spółce przejmowanej

lub dzielonej zostały objęte w zamian za wkład niepieniężny,

b)

ustalonej zgodnie z pkt 8 - jeżeli udziały (akcje) w spółce przejmowanej lub dzielonej

zostały nabyte albo objęte za wkład pieniężny,

c)

wydatków na nabycie lub objęcie udziałów (akcji) w spółce dzielonej, ustalonych zgodnie

z lit. a lub b, w takiej proporcji, w jakiej pozostaje u tego wspólnika wartość nominalna

unicestwianych udziałów (akcji) w spółce dzielonej do wartości nominalnej udziałów

(akcji) przed podziałem; pozostała część kwoty tych wydatków stanowi koszt uzyskania

przychodów z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) spółki podzielonej przez wydzielenie;

8d)

wydatków poniesionych przez wspólnika na nabycie lub objęcie udziałów (akcji) przekazywanych

spółce nabywającej w drodze wymiany udziałów; wydatki te stanowią koszt uzyskania

przychodów w przypadku odpłatnego zbycia lub umorzenia otrzymanych za nie udziałów

(akcji) spółki nabywającej, ustalony zgodnie z pkt 8 i art. 15 ust. 1k;

8e)

wydatków poniesionych przez spółkę nabywającą przy wymianie udziałów; wydatki te -

w wysokości odpowiadającej nominalnej wartości udziałów (akcji) wydanych wspólnikom

spółki, której udziały są nabywane, powiększonych o zapłatę w gotówce, o której mowa

w art. 12 ust. 4d - są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych

udziałów (akcji);

8f)

wydatków na nabycie lub wytworzenie składnika majątku, otrzymanego przez wspólnika

w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem z takiej spółki,

niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie; wydatki te

są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tego składnika majątku;

przepis art. 15 ust. 1t stosuje się odpowiednio;

9)

odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze tworzone przez podatnika; kosztem uzyskania

przychodów są jednak

a)

podstawowe odpisy i wpłaty na te fundusze, jeżeli obowiązek lub możliwość ich tworzenia

w ciężar kosztów określają odrębne ustawy,

b)

odpisy i zwiększenia, które w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń

socjalnych obciążają koszty działalności pracodawcy, jeżeli środki pieniężne stanowiące

równowartość tych odpisów i zwiększeń zostały wpłacone na rachunek Funduszu,

c)

(uchylona)

10)

wydatków

a)

na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek

(kredytów), z tym że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki (kredytu)

w przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej, jeżeli

-

pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki (kredytu) zwraca kwotę

kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) - w wysokości różnicy pomiędzy

kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu),

-

pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału

w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) - w wysokości różnicy pomiędzy

kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego kapitału,

b)

na spłatę innych zobowiązań, w tym z tytułu udzielonych gwarancji i poręczeń,

c)

na umorzenie kapitałów pozostających w związku z utworzeniem (nabyciem), powiększeniem

lub ulepszeniem źródła przychodów,

d)

(uchylona)

e)

z tytułu przekazania przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową funduszowi

sekurytyzacyjnemu albo towarzystwu funduszy inwestycyjnych tworzącemu fundusz sekurytyzacyjny

środków pochodzących ze spłat kredytów (pożyczek), objętych sekurytyzacją wierzytelności;

11)

naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również

od pożyczek (kredytów);

12)

odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty

inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji;

13)

odsetek od własnego kapitału włożonego przez podatnika w źródło przychodów;

13a)

odsetek od dopłat wnoszonych do spółki w trybie i na zasadach określonych w odrębnych

przepisach, a także odsetek od dywidend i innych dochodów z udziału w zyskach osób

prawnych;

13b)

odsetek od udziału kapitałowego wspólników spółki niebędącej osobą prawną i spółki,

o której mowa w art. 1 ust. 3;

13c)

u podatnika będącego wspólnikiem spółki niebędącej osobą prawną - wartości pracy własnej

będących osobami fizycznymi innych wspólników tej spółki; przepis stosuje się odpowiednio

do wartości pracy małżonków i małoletnich dzieci wspólników spółki niebędącej osobą

prawną;

14)

darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z wyjątkiem dokonywanych między spółkami tworzącymi

podatkową grupę kapitałową, a także wpłat na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej,

z tym że kosztem uzyskania przychodów są koszty wytworzenia lub cena nabycia produktów

spożywczych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku od towarów i

usług, przekazanych na rzecz organizacji pożytku publicznego w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1817 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 60, 573 i 1909), z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez

te organizacje;

15)

podatku dochodowego oraz wpłat z zysku określonych w odrębnych przepisach;

16)

jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych w wysokości

określonej przez właściwego ministra oraz dodatkowej składki ubezpieczeniowej w przypadku

stwierdzenia pogorszenia warunków pracy;

17)

kosztów egzekucyjnych związanych z niewykonaniem zobowiązań;

18)

grzywien i kar pieniężnych orzeczonych w postępowaniu karnym, karnym skarbowym, administracyjnym

i w sprawach o wykroczenia oraz odsetek od tych grzywien i kar;

19)

kar, opłat i odszkodowań oraz odsetek od tych zobowiązań z tytułu

a)

nieprzestrzegania przepisów w zakresie ochrony środowiska,

b)

niewykonania nakazów właściwych organów nadzoru i kontroli dotyczących uchybień w

dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy;

19a)

dodatkowej opłaty produktowej, o której mowa w art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie

gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1478 oraz z 2017 r. poz. 2056), z tym że kosztem uzyskania przychodów jest poniesiona opłata produktowa, o której

mowa w art. 12 ust. 2 tej ustawy;

19b)

dodatkowej opłaty za brak sieci zbierania pojazdów, o której mowa w art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych

z eksploatacji

(Dz. U. z 2016 r. poz. 803 i 1948), z tym że kosztem uzyskania przychodów są poniesione opłaty, o których mowa w art.

14 ust. 1 oraz art. 28a ust. 1 tej ustawy, z wyłączeniem połowy opłaty ustalonej zgodnie

z art. 28a ust. 4 tej ustawy;

19c)

dodatkowej opłaty produktowej, o której mowa w art. 77 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i

elektronicznym

(Dz. U. poz. 1688 oraz z 2017 r. poz. 2056), z tym że kosztem uzyskania przychodów jest poniesiona opłata, o której mowa w art.

72 ust. 2 tej ustawy;

19d)

dodatkowej opłaty produktowej, o której mowa w art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1803), z tym że kosztem uzyskania przychodów są poniesione wydatki, o których mowa w art.

37 ust. 4, oraz poniesione opłaty, o których mowa w art. 38 ust. 2 tej ustawy;

19e)

dodatkowej opłaty produktowej, o której mowa w art. 37 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami

opakowaniowymi

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1863, 1948 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 2056), z tym że kosztem uzyskania przychodów jest poniesiona opłata produktowa, o której

mowa w art. 34 ust. 2 tej ustawy;

20)

wierzytelności odpisanych jako przedawnione;

21)

odsetek za zwłokę z tytułu nieterminowych wpłat należności budżetowych i innych należności,

do których stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej;

22)

kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i

usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad

towarów albo wykonanych robót i usług;

23)

wydatków na wykup obligacji, pomniejszonych o kwotę dyskonta;

24)

(uchylony)

25)

wierzytelności odpisanych jako nieściągalne, z wyjątkiem

a)

wierzytelności, które uprzednio na podstawie art. 12 ust. 3 zostały zarachowane jako

przychody należne i których nieściągalność została udokumentowana w sposób określony

w ust. 2,

b)

udzielonych przez jednostki organizacyjne uprawnione, na podstawie odrębnych ustaw

regulujących zasady ich funkcjonowania, do udzielania kredytów (pożyczek) - wymagalnych,

a nieściągalnych kredytów (pożyczek), pomniejszonych o kwotę niespłaconych odsetek

i równowartość rezerw na te kredyty (pożyczki), zaliczonych uprzednio do kosztów uzyskania

przychodów,

ba) nabytych przez bank hipoteczny w celu emisji listów zastawnych od innych banków

wierzytelności z tytułu udzielonych przez nie kredytów, zwanych dalej „nabytymi wierzytelnościami

banku hipotecznego” - wymagalnych a nieściągalnych, pomniejszonych o kwotę niespłaconych

odsetek i równowartość rezerw na te kredyty, zaliczonych uprzednio do kosztów uzyskania

przychodów,

c)

strat poniesionych przez bank z tytułu udzielonych po dniu 1 stycznia 1997 r. gwarancji

albo poręczeń spłaty kredytów i pożyczek, obliczonych zgodnie z pkt 25 lit. b;

26)

rezerw tworzonych na pokrycie wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona,

z wyjątkiem tych rezerw utworzonych na pokrycie

a)

w jednostkach organizacyjnych, o których mowa w pkt 25 lit. b

-

wymagalnych, a nieściągalnych kredytów (pożyczek),

-

kredytów (pożyczek) zakwalifikowanych do kategorii straconych, udzielonych przedsiębiorcom

realizującym program restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw,

aa)

w bankach hipotecznych - wymagalnych a nieściągalnych nabytych wierzytelności banku

hipotecznego,

b)

wymagalnych, a nieściągalnych należności z tytułu udzielonych przez bank po dniu 1

stycznia 1997 r. gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów i pożyczek,

c)

zakwalifikowanych do kategorii straconych należności z tytułu udzielonych przez bank

po dniu 1 stycznia 1997 r. gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów i pożyczek, udzielonych

przedsiębiorcom realizującym program restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw,

d)

25% kwoty kredytów (pożyczek) zakwalifikowanych do kategorii wątpliwych oraz 25% zakwalifikowanych

do kategorii wątpliwych należności z tytułu gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów i

pożyczek - udzielonych przez bank po dniu 1 stycznia 1997 r.,

da) 25% kwoty zakwalifikowanych do kategorii wątpliwych nabytych wierzytelności banku

hipotecznego,

e)

50% kwoty kredytów (pożyczek) zakwalifikowanych do kategorii wątpliwych oraz 50% zakwalifikowanych

do kategorii wątpliwych należności z tytułu gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów i

pożyczek - udzielonych przez bank przedsiębiorcom realizującym program restrukturyzacji

na podstawie odrębnych ustaw;

26a)

odpisów aktualizujących, z tym że kosztem uzyskania przychodów są odpisy aktualizujące

wartość należności, określone w ustawie o rachunkowości, od tej części należności, która była uprzednio zaliczona na podstawie art. 12 ust.

3 do przychodów należnych, a ich nieściągalność została uprawdopodobniona na podstawie

ust. 2a pkt 1;

26b)

w spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych odpisów aktualizujących wartość

należności, z wyjątkiem odpisów aktualizujących wartość należności z tytułu udzielonych

pożyczek i kredytów, utworzonych zgodnie z przepisami o rachunkowości, pomniejszonych

o wartość odpisów aktualizujących dotyczącą odsetek od tych pożyczek i kredytów, których

nieściągalność została uprawdopodobniona na podstawie ust. 2a pkt 3;

27)

rezerw innych niż wymienione w pkt 26, jeżeli obowiązek ich tworzenia w ciężar kosztów

nie wynika z innych ustaw; nie są jednak kosztem uzyskania przychodów rezerwy utworzone

zgodnie z ustawą o rachunkowości, inne niż określone w niniejszej ustawie jako taki koszt;

28)

kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup

żywności oraz napojów, w tym alkoholowych;

29)

odpisów na fundusz rekultywacji w wysokości przekraczającej kwotę określoną przez

podatnika na dany rok w planie rekultywacji terenów poeksploatacyjnych, skorygowaną

o kwotę pozostałości środków tego funduszu według stanu na początek roku podatkowego;

30)

wydatków ponoszonych na rzecz pracowników z tytułu używania przez nich samochodów

na potrzeby podatnika

a)

w celu odbycia podróży służbowej (jazdy zamiejscowe) - w wysokości przekraczającej

kwotę ustaloną przy zastosowaniu stawek za jeden kilometr przebiegu pojazdu,

b)

w jazdach lokalnych - w wysokości przekraczającej wysokość miesięcznego ryczałtu pieniężnego

albo w wysokości przekraczającej stawki za jeden kilometr przebiegu pojazdu,

określonych w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra;

31)

(uchylony)

32)

(uchylony)

33)

kwot dodatkowych opłat rocznych za niezabudowanie bądź niezagospodarowanie gruntów

w określonym terminie, wynikającym z przepisów o gospodarce nieruchomościami;

34)

(uchylony)

35)

(uchylony)

36)

wpłat, o których mowa w art. 21 ust. 1 i w art. 23 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej

i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2046 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 777, 935 i 1428);

37)

składek na rzecz organizacji, do których przynależność podatnika nie jest obowiązkowa,

z wyjątkiem

a)

składek organizacji spółdzielczych na rzecz związków rewizyjnych i Krajowej Rady Spółdzielczej,

z tym że górną granicę składki określi minister właściwy do spraw finansów publicznych

w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Spółdzielczej,

b)

(uchylona)

c)

składek na rzecz organizacji zrzeszających przedsiębiorców i pracodawców, działających

na podstawie odrębnych ustaw - do wysokości łącznie nieprzekraczającej w roku podatkowym

kwoty odpowiadającej 0,15% kwoty wynagrodzeń wypłaconych w poprzednim roku podatkowym,

stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne;

38)

wydatków związanych z dokonywaniem jednostronnych świadczeń na rzecz wspólników lub

członków spółdzielni niebędących pracownikami w rozumieniu odrębnych przepisów, z

tym że wydatki ponoszone na rzecz członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych i

innych spółdzielni zajmujących się produkcją rolną są kosztem uzyskania przychodów

w części dotyczącej działalności objętej obowiązkiem podatkowym w zakresie podatku

dochodowego;

38a)

wydatków na rzecz osób wchodzących w skład rad nadzorczych, komisji rewizyjnych lub

organów stanowiących osób prawnych oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt

1, z wyjątkiem wynagrodzeń wypłacanych z tytułu pełnionych funkcji;

39)

strat z tytułu odpłatnego zbycia wierzytelności, chyba że wierzytelność ta uprzednio,

na podstawie art. 12 ust. 3, została zarachowana jako przychód należny;

40)

składek na ubezpieczenie społeczne oraz na Fundusz Pracy i na inne fundusze celowe

utworzone na podstawie odrębnych ustaw - od nagród i premii, wypłacanych w gotówce

lub w papierach wartościowych z dochodu po opodatkowaniu podatkiem dochodowym;

41)

(uchylony)

42)

(uchylony)

43)

umorzonych kredytów (pożyczek) bankowych, w tym nabytych wierzytelności banku hipotecznego,

jeżeli ich umorzenie nie jest związane z

a)

bankowym postępowaniem ugodowym w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej

przedsiębiorstw i banków lub

b)

postępowaniem restrukturyzacyjnym, lub

c)

realizacją programu restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw;

44)

umorzonych wierzytelności, z wyjątkiem tych, które uprzednio na podstawie art. 12

ust. 3 zostały zarachowane jako przychody należne;

45)

wydatków pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym

funduszu świadczeń socjalnych; kosztem uzyskania przychodów są jednak świadczenia

urlopowe wypłacone zgodnie z przepisami o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych

oraz koszty, o których mowa w art. 15 ust. 1za pkt 2;

46)

podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów

a)

podatek naliczony

-

jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi

w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku

od towarów i usług,

-

w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi

nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli

naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości

niematerialnej i prawnej,

b)

podatek należny

-

w przypadku importu usług oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, jeżeli nie stanowi

on podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług; kosztem

uzyskania przychodów nie jest jednak podatek należny w części przekraczającej kwotę

podatku od nabycia tych towarów i usług, która mogłaby stanowić podatek naliczony

w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług,

-

w przypadku przekazania lub zużycia przez podatnika towarów lub świadczenia usług

na potrzeby reprezentacji i reklamy, obliczony zgodnie z odrębnymi przepisami,

-

od nieodpłatnie przekazanych towarów, obliczony zgodnie z odrębnymi przepisami, w

przypadku gdy wyłącznym warunkiem ich przekazania jest uprzednie nabycie przez otrzymującego

towarów lub usług od przekazującego w określonej ilości lub wartości,

c)

kwota podatku od towarów i usług, nieuwzględniona w wartości początkowej środków trwałych

oraz wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji zgodnie z art. 16a-16m, lub dotycząca innych rzeczy lub praw niebędących środkami trwałymi lub

wartościami niematerialnymi i prawnymi podlegającymi tej amortyzacji - w tej części,

w jakiej dokonano korekty powodującej zmniejszenie podatku odliczonego zgodnie z przepisami

ustawy o podatku od towarów i usług;

47)

strat powstałych w wyniku nieobjętych zwolnieniem od podatku akcyzowego ubytków wyrobów

akcyzowych oraz podatku akcyzowego od tych ubytków;

48)

odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

dokonywanych, według zasad określonych w art. 16a-16m, od tej części ich wartości,

która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie

tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania

podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie;

49)

składek na ubezpieczenie samochodu osobowego w wysokości przekraczającej ich część

ustaloną w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 20 000 euro, przeliczona

na złote według kursu średniego euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia

zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia;

50)

strat powstałych w wyniku utraty lub likwidacji samochodów oraz kosztów ich remontów

powypadkowych, jeżeli samochody nie były objęte ubezpieczeniem dobrowolnym;

51)

wydatków, z zastrzeżeniem pkt 30, z tytułu kosztów używania, dla potrzeb działalności

gospodarczej, samochodów osobowych niestanowiących składników majątku podatnika -

w części przekraczającej kwotę wynikającą z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego

przebiegu pojazdu dla celów podatnika oraz stawki za jeden kilometr przebiegu, określonej

w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra; podatnik jest obowiązany

prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu;

52)

wydatków poniesionych na zakup zużywających się stopniowo rzeczowych składników majątku

podatnika, niezaliczanych do środków trwałych - w przypadku stwierdzenia, że składniki

te nie są wykorzystywane dla celów działalności prowadzonej przez podatnika, lecz

służą osobistym celom pracowników i innych osób albo bez uzasadnienia znajdują się

poza siedzibą podatnika;

53)

dopłat, o których mowa w art. 12 ust. 4 pkt 11, oraz ich zwrotu;

54)

opłat sankcyjnych, które zgodnie z odrębnymi przepisami podlegają wpłacie do budżetu

państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego;

54a)

dodatkowej opłaty wymierzanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na podstawie przepisów

o systemie ubezpieczeń społecznych;

55)

kosztów utrzymania zakładowych obiektów socjalnych, w części pokrytej ze środków zakładowego

funduszu świadczeń socjalnych;

56)

strat (kosztów) powstałych w wyniku utraty dokonanych przedpłat (zaliczek, zadatków)

w związku z niewykonaniem umowy;

57)

niewypłaconych, niedokonanych lub niepostawionych do dyspozycji wypłat, świadczeń

oraz innych należności z tytułów określonych w art. 12 ust. 1 i 6, art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz w art. 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.

o podatku dochodowym od osób fizycznych, świadczeń pieniężnych z tytułu odbywania praktyk absolwenckich, o których mowa w

ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich

(Dz. U. poz. 1052 oraz z 2017 r. poz. 60), a także zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakład

pracy, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 4g;

57a)

nieopłaconych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, z zastrzeżeniem pkt 40 oraz

art. 15 ust. 4h, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek;

57b)

należnych, wypłaconych, dokonanych lub postawionych do dyspozycji wypłat, świadczeń

oraz innych należności z tytułów określonych w art. 12 ust. 1 i art. 13 pkt 2, 5 i 7-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym

od osób fizycznych cudzoziemcowi, który w okresie świadczenia pracy lub wykonywania osobiście działalności

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie posiadał ważnego, wymaganego na podstawie

odrębnych przepisów, dokumentu uprawniającego do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, a także składek z tytułu tych należności w części finansowanej przez płatnika

składek oraz zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakład

pracy temu cudzoziemcowi;

58)

wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których

mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a, 23, 24, 42, 47, 48, 52, 53 i 55, lub ze środków, o

których mowa w art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego

i o wolontariacie;

59)

składek opłaconych przez pracodawcę z tytułu zawartych lub odnowionych umów ubezpieczenia

na rzecz pracowników, z wyjątkiem umów dotyczących ryzyka, o którym mowa w dziale I w grupach 1, 3 i 5 oraz w dziale II w grupach 1 i 2 załącznika do ustawy

z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1170, 1089, 1926 i 2102), jeżeli uprawnionym do otrzymania świadczenia nie jest pracodawca i umowa ubezpieczenia

w okresie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją zawarto lub odnowiono,

wyklucza

a)

wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy,

b)

możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy,

c)

wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie;

60)

odsetek od pożyczek udzielonych spółce przez podmiot posiadający bezpośrednio lub

pośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki albo udzielonych łącznie przez

podmioty posiadające łącznie bezpośrednio lub pośrednio nie mniej niż 25% udziałów

(akcji) tej spółki, jeżeli wartość zadłużenia spółki wobec podmiotów posiadających

bezpośrednio lub pośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, uwzględniającego

również zadłużenie z tytułu pożyczek, przekroczy łącznie wartość kapitału własnego

spółki - w proporcji, w jakiej wartość zadłużenia przekraczająca wartość kapitału

własnego spółki pozostaje do całkowitej kwoty tego zadłużenia wobec tych podmiotów,

określonej na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc zapłaty odsetek od pożyczek;

przepisy te stosuje się odpowiednio do spółdzielni, członków spółdzielni oraz funduszu

własnego takiej spółdzielni;

61)

odsetek od pożyczek udzielonych spółce przez inną spółkę, jeżeli w obu tych spółkach

ten sam podmiot bezpośrednio lub pośrednio posiada nie mniej niż po 25% udziałów (akcji),

a wartość zadłużenia spółki otrzymującej pożyczkę wobec spółki udzielającej pożyczki

oraz wobec podmiotów posiadających bezpośrednio lub pośrednio nie mniej niż 25% udziałów

(akcji) spółki otrzymującej pożyczkę, uwzględniającego również zadłużenie z tytułu

pożyczek, przekroczy łącznie wartość kapitału własnego spółki otrzymującej pożyczkę

- w proporcji, w jakiej wartość zadłużenia przekraczająca wartość kapitału własnego

spółki pozostaje do całkowitej kwoty tego zadłużenia, określonej na ostatni dzień

miesiąca poprzedzającego miesiąc zapłaty odsetek od pożyczek; przepisy te stosuje

się odpowiednio do spółdzielni, członków spółdzielni oraz funduszu własnego takiej

spółdzielni;

62)

(uchylony)

63)

odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych

i prawnych

a)

nabytych nieodpłatnie, jeżeli

-

nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub praw,

lub

-

dochód z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego, lub

-

nabycie to stanowi dochód, od którego na podstawie odrębnych przepisów zaniechano

poboru podatku,

b)

jeżeli przed dniem 1 stycznia 1995 r. zostały nabyte, lecz niezaliczone do środków

trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,

c)

oddanych do nieodpłatnego używania - za miesiące, w których składniki te były oddane

do nieodpłatnego używania;

d)

(uchylona)

64)

odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych

wniesionych do spółki albo spółki niebędącej osobą prawną, w postaci wkładu niepieniężnego,

stanowiących równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej,

handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how);

65)

(uchylony)

66)

poniesionych wydatków oraz wartości przekazanych rzeczy, praw lub wykonanych usług,

wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy,

w szczególności w związku z popełnieniem przestępstwa określonego w art. 229 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1137, z późn. zm.;

67)

podatku od wydobycia niektórych kopalin;

67a)

specjalnego podatku węglowodorowego;

68)

(uchylony)

69)

rezerw techniczno-ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności, o których mowa w rozdziale 9 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej;

70)

podatku, o którym mowa w ustawie z dnia 15 stycznia 2016 r. o podatku od niektórych instytucji finansowych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1410);

71)

składki na fundusz gwarancyjny banków i składki na fundusz gwarancyjny kas, o których

mowa w art. 286 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,

systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, oraz składki na fundusz przymusowej restrukturyzacji banków i składki na fundusz

przymusowej restrukturyzacji kas, o których mowa w art. 295 ust. 1 i 3 tej ustawy;

72

kwot wypłaconych przez fundusz inwestycyjny z tytułu odkupienia jednostek uczestnictwa

albo wykupienia certyfikatów inwestycyjnych oraz wypłaty uczestnikom funduszu dochodów

(przychodów) funduszu inwestycyjnego, w przypadku gdy statut przewiduje wypłacanie

tych dochodów (przychodów) bez odkupywania jednostek uczestnictwa albo wykupywania

certyfikatów inwestycyjnych.

1a.

(uchylony)

1b.

(uchylony)

2.

Za wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 25, uważa się te wierzytelności, których

nieściągalność została udokumentowana

1)

postanowieniem o nieściągalności, uznanym przez wierzyciela jako odpowiadającym stanowi

faktycznemu, wydanym przez właściwy organ postępowania egzekucyjnego, albo

2)

postanowieniem sądu o

a)

oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości, gdy majątek niewypłacalnego dłużnika nie

wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania lub wystarcza jedynie na zaspokojenie

tych kosztów, lub

b)

umorzeniu postępowania upadłościowego, jeżeli zachodzi okoliczność wymieniona w lit.

a, lub

c)

zakończeniu postępowania upadłościowego, albo

3)

protokołem sporządzonym przez podatnika, stwierdzającym, że przewidywane koszty procesowe

i egzekucyjne związane z dochodzeniem wierzytelności byłyby równe albo wyższe od jej

kwoty.

2a.

Nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną

1)

w przypadku określonym w ust. 1 pkt 26a, w szczególności jeżeli

a)

dłużnik zmarł, został wykreślony z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności

Gospodarczej, postawiony w stan likwidacji lub została ogłoszona jego upadłość albo

b)

zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne lub został złożony wniosek o zatwierdzenie

układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu, o którym mowa w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, lub zostało wszczęte postępowanie ugodowe w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji

finansowej przedsiębiorstw i banków, albo

c)

wierzytelność została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowana na drogę

postępowania egzekucyjnego, albo

d)

wierzytelność jest kwestionowana przez dłużnika na drodze powództwa sądowego;

2)

w przypadku określonym w ust. 1 pkt 26 lit. a tiret pierwsze, lit. aa albo lit. b,

jeżeli

a)

spełniony jest warunek określony w pkt 1 lit. a albo lit. b, lub

b)

opóźnienie w spłacie kapitału kredytu (pożyczki) lub odsetek przekracza 6 miesięcy,

a ponadto

-

spełniony jest warunek określony w pkt 1 lit. d, albo

-

wierzytelność została skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego, albo

-

miejsce pobytu dłużnika jest nieznane i nie został ujawniony jego majątek mimo podjęcia

przez wierzyciela działań zmierzających do ustalenia tego miejsca i majątku;

3)

w przypadku określonym w ust. 1 pkt 26b, jeżeli

a)

spełniony jest warunek określony w pkt 1 lit. a lub

b)

zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne lub został złożony wniosek o zatwierdzenie

układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu, o którym mowa w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, lub

c)

opóźnienie w spłacie kapitału pożyczki i kredytu lub odsetek od tych należności przekracza

6 miesięcy, a ponadto

-

spełniony jest warunek określony w pkt 1 lit. d albo

-

wierzytelność została skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego, albo

-

miejsce pobytu dłużnika jest nieznane i nie został ujawniony jego majątek mimo podjęcia

przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową działań zmierzających do ustalenia

tego miejsca i majątku.

2b.

Wierzytelności objęte rezerwami z tytułu kredytów (pożyczek) i udzielonych przez bank

gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów i pożyczek, wymienionych w ust. 1 pkt 26, pomniejsza

się, z zastrzeżeniem ust. 2c, o wartość

1)

gwarancji lub poręczeń Skarbu Państwa, Narodowego Banku Polskiego lub Bankowego Funduszu

Gwarancyjnego;

2)

gwarancji lub poręczeń banku centralnego lub rządu kraju będącego członkiem OECD;

3)

gwarancji lub poręczeń banku mającego siedzibę w kraju będącym członkiem OECD, w przypadku

gdy sytuacja ekonomiczno-finansowa tego banku nie budzi obaw;

4)

gwarancji lub poręczeń państwowej osoby prawnej, z wyłączeniem banków i zakładów ubezpieczeń,

uprawnionej na podstawie odrębnych przepisów do ich udzielania w ramach realizacji

powierzonych jej zadań państwowych, w przypadku gdy w budżecie państwa określono źródła

sfinansowania ewentualnych zobowiązań;

5)

przelewu wierzytelności z akredytywy zabezpieczającej (akredytywa typu stand-by) otwartej

lub potwierdzonej przez bank kraju będącego członkiem OECD, w przypadku gdy sytuacja

ekonomiczno-finansowa tego banku nie budzi obaw;

6)

umowy ubezpieczenia eksportowego lub gwarancji ubezpieczeniowej Korporacji Ubezpieczeń

Kredytów Eksportowych S.A., zawartej lub udzielonej na podstawie przepisów o gwarantowanych

przez Skarb Państwa ubezpieczeniach eksportowych, dla określonej umowy kredytowej

lub zobowiązania pozabilansowego - do 100% sumy odpowiednio ubezpieczenia lub gwarancji,

jeżeli konieczność tworzenia rezerwy celowej jest następstwem zdarzeń objętych tym

ubezpieczeniem lub gwarancją;

7)

gwarancji lub poręczeń Banku Gospodarstwa Krajowego udzielonych na podstawie przepisów

o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne;

8)

gwarancji lub poręczeń jednostki samorządu terytorialnego Rzeczypospolitej Polskiej

(gmin, powiatów i województw) o dobrej sytuacji ekonomiczno-finansowej, przy czym

uwzględniana kwota zabezpieczenia powinna wynikać z uchwały właściwego organu jednostki

samorządu terytorialnego w sprawie ustalania maksymalnej wysokości pożyczek, gwarancji

i poręczeń udzielanych przez zarząd w roku budżetowym;

9)

wpłaty określonej kwoty w złotych lub w innej walucie wymienialnej na rachunek banku,

który zobowiąże się, że zwróci tę kwotę po uzyskaniu spłaty zadłużenia wraz z należnymi

odsetkami i prowizją, do wysokości tej kwoty, przy czym przeliczenia na złote należy

dokonać według kursu średniego ustalonego przez Narodowy Bank Polski na dzień dokonywania

klasyfikacji;

10)

zastawu rejestrowego na wierzytelności z rachunku lokaty złożonej w banku

a)

posiadającym ekspozycję kredytową lub

b)

mającym siedzibę w kraju będącym członkiem OECD, w przypadku gdy sytuacja ekonomiczno-finansowa

tego banku nie budzi obaw

- wraz z oświadczeniem o blokadzie lokaty oraz pełnomocnictwem do pobrania środków

z rachunku lokaty;

11)

przeniesienia na bank przez dłużnika, do czasu spłaty zadłużenia wraz z należnymi

odsetkami i prowizją, prawa własności

a)

papierów wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski,

b)

papierów wartościowych emitowanych przez banki centralne lub rządy krajów będących

członkiem OECD,

c)

bankowych papierów wartościowych emitowanych przez inne banki

- według ich wartości godziwej;

12)

hipoteki ustanowionej na

a)

nieruchomości,

b)

użytkowaniu wieczystym,

c)

własnościowym spółdzielczym prawie do lokalu mieszkalnego,

d)

spółdzielczym prawie do lokalu użytkowego,

e)

prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

f)

prawie do lokalu mieszkalnego w domu budowanym przez spółdzielnię mieszkaniową w celu

przeniesienia jej własności na członka;

13)

gwarancji lub poręczeń podmiotu o dobrej sytuacji ekonomiczno-finansowej, jeżeli łączna

kwota gwarancji i poręczeń udzielonych przez gwaranta (poręczyciela) jednemu kredytobiorcy

nie przekracza 15% aktywów netto tego gwaranta (poręczyciela), pomniejszonych o należne,

lecz niewniesione wkłady na poczet kapitałów (funduszy) podstawowych spółek akcyjnych

i spółdzielni;

14)

przeniesienia na bank przez dłużnika, do czasu spłaty zadłużenia wraz z należnymi

odsetkami i prowizją, prawa własności rzeczy ruchomej, na warunkach określonych przez

strony w umowie;

15)

przeniesienia na bank przez dłużnika, do czasu spłaty zadłużenia wraz z należnymi

odsetkami i prowizją, prawa własności papierów wartościowych, niewymienionych w pkt

11, będących w obrocie giełdowym w krajach będących członkiem OECD;

16)

hipoteki morskiej na statku morskim wpisanym do rejestru okrętowego;

17)

zastawu na statku powietrznym wpisanym do rejestru państwowego statków powietrznych;

18)

zastawu rejestrowego na

a)

prawach z papierów wartościowych, o których mowa w pkt 11, według ich wartości godziwej,

b)

prawach z papierów wartościowych, o których mowa w pkt 15;

19)

zastawu rejestrowego na rzeczy ruchomej;

20)

przelewu wierzytelności z rachunku lokaty założonej w banku innym niż bank posiadający

należność lub udzielonego zobowiązania pozabilansowego, wraz z oświadczeniem o blokadzie

lokaty oraz pełnomocnictwem do pobrania środków z rachunku lokaty;

21)

oświadczenia patronackiego podmiotu o dobrej sytuacji ekonomiczno-finansowej, zawierającego

zobowiązanie wystawcy do podjęcia działań wobec dłużnika, mających na celu utrzymanie

terminowej obsługi ekspozycji kredytowej banku oraz utrzymanie niebudzącej obaw sytuacji

ekonomiczno-finansowej dłużnika, pod warunkiem że

a)

treść oświadczenia zapewnia możliwość dochodzenia wobec wystawcy roszczeń w przypadku

konieczności utworzenia rezerwy celowej,

b)

bank posiada opinię prawną dotyczącą skuteczności dochodzenia ewentualnych roszczeń

wobec wystawcy oświadczenia,

c)

zobowiązanie ciążące na wystawcy oświadczenia jest ujęte w jego księgach,

d)

łączna kwota oświadczeń patronackich, gwarancji i poręczeń udzielonych przez wystawcę

jednemu kredytobiorcy nie przekracza 15% aktywów netto tego wystawcy, pomniejszonych

o należne, lecz niewniesione, wkłady na poczet kapitałów (funduszy) podstawowych spółek

akcyjnych i spółdzielni.

2c.

Przepisy ust. 2b stosuje się w takim zakresie, w jakim bank pomniejszy podstawę tworzenia

rezerw zaliczanych do kosztów banku, na podstawie przepisów o rachunkowości, o wartość

zabezpieczeń wymienionych w tych przepisach.

2d.

Za ekspozycje kredytowe, o których mowa w ust. 2b pkt 10 lit. a oraz pkt 21, rozumie

się

a)

należności, z wyłączeniem odsetek, także skapitalizowanych,

b)

udzielone zobowiązania pozabilansowe o charakterze finansowym i gwarancyjnym.

2e.

W spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych podstawę dokonywania odpisów aktualizujących,

o których mowa w ust. 1 pkt 26b, pomniejsza się o wartość zabezpieczeń wymienionych

w ust. 2b w takim zakresie, w jakim kasa pomniejszy podstawę tworzenia odpisów aktualizujących

zaliczanych do kosztów na podstawie przepisów ustawy o rachunkowości.

3.

Przepisy ust. 1 pkt 26 dotyczą rezerw na ryzyko związane z działalnością banków, utworzonych

zgodnie z przepisami o rachunkowości.

3a.

(uchylony)

3b.

Przepis ust. 1 pkt 51 nie dotyczy samochodów osobowych używanych na podstawie umowy

leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1.

3c.

Przepisów ust. 1 pkt 26 nie stosuje się w przypadku rezerw utworzonych na pokrycie

kredytów (pożyczek), gwarancji (poręczeń) wymienionych w ust. 1 pkt 26, które zostały

udzielone z naruszeniem prawa, przy czym naruszenie to powinno być stwierdzone prawomocnym

wyrokiem sądu.

3d.

Przepis art. 16 ust. 1 pkt 43 lit. c ma zastosowanie do banków uczestniczących w realizacji

programu restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw, pod warunkiem przeznaczenia

i wydatkowania równowartości 100% kwoty wierzytelności podlegającej umorzeniu na uruchomienie

kredytów (pożyczek) dla podmiotów objętych tym programem.

3e.

Przepisu ust. 2a pkt 2 nie stosują banki uczestniczące w programie restrukturyzacji

na podstawie odrębnych ustaw, w zakresie rezerw na wierzytelności z tytułu zakwalifikowanych

do straconych kredytów (pożyczek) oraz wierzytelności z tytułu gwarancji (poręczeń)

spłaty kredytów (pożyczek) - udzielonych przez bank.

3f.

W przypadku zakwalifikowania kredytów (pożyczek), w tym nabytych wierzytelności banku

hipotecznego, oraz gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów i pożyczek udzielonych przez

bank, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 26 lit. a tiret drugie i lit. c, do kategorii straconych,

których nieściągalność nie została uprawdopodobniona, za koszty uzyskania przychodów

uważa się wysokość rezerwy ustalonej odpowiednio zgodnie z ust. 1 pkt 26 lit. d lub

lit. da.

3g.

W bankach zaliczone do kosztów uzyskania przychodów rezerwy, o których mowa w ust.

1 pkt 26, oraz odpisy aktualizujące, o których mowa w art. 38b, utworzone na kredyty

(pożyczki) objęte umową o subpartycypację podlegają pomniejszeniu o wartość kwoty

ze zbycia praw do strumienia pieniądza z tytułu kredytów (pożyczek) w ramach umowy

o subpartycypację; te rezerwy i te odpisy utworzone na niespłaconą część kredytu (pożyczki)

są jednak kosztem uzyskania przychodów w tej części, w jakiej przychody ze zbycia

kredytu (pożyczki) na podstawie umowy o subpartycypację zostały wykazane na podstawie

art. 12 ust. 4 pkt 15 lit. c.

3h.

Unicestwienie udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 1 pkt 8c lit. c oraz w art. 10

ust. 1 pkt 6, obejmuje również zmniejszenie wartości nominalnej udziałów (akcji).

4.

Ilekroć w ust. 1 jest mowa o stawce za jeden kilometr przebiegu pojazdu, rozumie się

przez to stawkę określoną dla samochodów osobowych, uwzględniającą odpowiednio pojemność

silnika.

5.

Przebieg pojazdu, o którym mowa w ust. 1 pkt 30 i 51, powinien być, z wyłączeniem

ryczałtu pieniężnego, udokumentowany w ewidencji przebiegu pojazdu, potwierdzonej

przez podatnika na koniec każdego miesiąca. Ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać

co najmniej następujące dane: nazwisko, imię i adres zamieszkania osoby używającej

pojazdu, numer rejestracyjny pojazdu i pojemność silnika, kolejny numer wpisu, datę

i cel wyjazdu, opis trasy (skąd - dokąd), liczbę faktycznie przejechanych kilometrów,

stawkę za jeden kilometr przebiegu, kwotę wynikającą z przemnożenia liczby faktycznie

przejechanych kilometrów i stawki za jeden kilometr przebiegu oraz podpis podatnika

(pracodawcy) i jego dane. W razie braku tej ewidencji, wydatki z tytułu używania samochodów

nie stanowią kosztu uzyskania przychodów.

6.

Wskaźnik procentowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 60 i 61, posiadanych udziałów (akcji)

w spółce określa się na podstawie liczby praw głosu, jakie w związku z posiadanymi

udziałami (akcjami) przysługują danemu podmiotowi; przepis art. 11 ust. 5b stosuje

się odpowiednio. W przypadku wspólnika spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, niebędącego

akcjonariuszem uważa się, że ten wskaźnik procentowy pozostaje spełniony bez względu

na wielkość jego udziału w tej spółce.

7.

(uchylony)

7a.

(uchylony)

7b.

Przez pożyczkę, o której mowa w ust. 1 pkt 60 i 61 oraz art. 15c, rozumie się każdą

umowę, w której dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną

ilość pieniędzy, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy; przez

pożyczkę tę rozumie się także kredyt, emisję papierów wartościowych o charakterze

dłużnym, depozyt nieprawidłowy lub lokatę; pochodnych instrumentów finansowych nie

uważa się za pożyczkę w rozumieniu tego przepisu.

7c.

Przepis ust. 1 pkt 46 lit. c stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany prawa do obniżenia

kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług.

7d.

Przepis ust. 1 pkt 57a stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 40 oraz

art. 15 ust. 4h, do składek na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń

Pracowniczych.

7e.

Przepisu ust. 1 pkt 8 zdanie po średniku nie stosuje się przy zamianie jednostek uczestnictwa

subfunduszu na jednostki uczestnictwa innego subfunduszu tego samego funduszu inwestycyjnego

z wydzielonymi subfunduszami, dokonanej zgodnie z przepisami ustawy o funduszach inwestycyjnych.

7f.

Przez fundusze kapitałowe, o których mowa w ust. 1 pkt 8, rozumie się fundusze inwestycyjne

oraz fundusze zagraniczne, o których mowa w ustawie o funduszach inwestycyjnych.

7g.

Wartość zadłużenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 60 i 61, pomniejsza się o wartość pożyczek

udzielonych podmiotom powiązanym, wskazanym w tych przepisach.

7h.

Wartość kapitału własnego, o której mowa w ust. 1 pkt 60 i 61, określa się na ostatni

dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc zapłaty odsetek od pożyczek, o których mowa

w tych przepisach, bez uwzględnienia kapitałów z aktualizacji wyceny oraz części kapitału

własnego pochodzącego z otrzymanych pożyczek podporządkowanych. Wartość tę pomniejsza

się o wartość kapitału zakładowego spółki lub funduszu udziałowego w spółdzielni,

jaka nie została na ten kapitał lub fundusz faktycznie przekazana lub jaka została

pokryta wierzytelnościami z tytułu pożyczek oraz z tytułu odsetek od tych pożyczek,

przysługującymi wspólnikom wobec tej spółki lub członkom wobec tej spółdzielni, a

także wartościami niematerialnymi lub prawnymi, od których nie dokonuje się odpisów

amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a-16m.

8.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

maksymalną wysokość wpłat na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej, uznawaną za

koszt uzyskania przychodów.

9.

Przepisy ust. 1 pkt 8c i 8d stosuje się odpowiednio do podmiotów wymienionych w załączniku

nr 3 do ustawy.

1.

Od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych otrzymanych do odpłatnego

korzystania, zgodnie z umowami zawartymi na podstawie przepisów o komercjalizacji

i prywatyzacji, jeżeli z tych umów wynika prawo zakupu tych środków albo wartości

przez korzystającego za cenę ustaloną w umowach, podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych

na zasadach określonych w art. 16h ust. 1. Stawki amortyzacyjne, z uwzględnieniem

art. 16i i 16m, ustala się w proporcji do okresu wynikającego z umowy, z wyjątkiem

środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych o krótszym okresie amortyzacji

niż okres trwania umowy.

2.

W razie nabycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych otrzymanych

do odpłatnego korzystania na podstawie umów, o których mowa w ust. 1, przed upływem

okresu, na jaki została zawarta umowa, podatnicy dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych

od tych środków i wartości, kontynuując stosowanie zasad i stawek, określonych w ust.

1.

3.

W razie przedłużenia okresu obowiązywania umowy zawartej na podstawie przepisów, o

których mowa w ust. 1, stawki odpisów amortyzacyjnych ulegają obniżeniu proporcjonalnie

do okresu przedłużenia okresu obowiązywania umowy, z wyjątkiem środków trwałych lub

wartości niematerialnych i prawnych o okresie amortyzacji krótszym niż okres obowiązywania

umowy; zasada ta ma zastosowanie wyłącznie do stawek odpisów amortyzacyjnych, dokonywanych

od następnego miesiąca po miesiącu, w którym zmieniono umowę.

4.

Od środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, przekazanych do używania

na podstawie innych umów niż wymienione w ust. 1, odpisów amortyzacyjnych od tych

składników dokonują odpowiednio finansujący lub korzystający na zasadach określonych

w art. 16h-16k i art. 16m, z uwzględnieniem przepisów rozdziału 4a.

5.

Jeżeli umowy inne niż wymienione w ust. 1, dotyczą środków trwałych zaliczonych do

grupy 3-6 Klasyfikacji i zostały zawarte na okres co najmniej 60 miesięcy oraz zgodnie

z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający, podatnik

może stosować zasady określone w ust. 1-3.

6.

Jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a

1)

odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający albo

2)

finansujący rezygnuje z dokonywania odpisów amortyzacyjnych

- oraz nastąpi zmiana, wygaśnięcie lub rozwiązanie umów, o których mowa w ust. 4 lub

5, i w związku z tym nie zostanie przeniesiona na korzystającego własność środków

trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, właściciel przejmując te składniki

majątku określa ich wartość początkową, zgodnie z art. 16g, przed zawarciem pierwszej

umowy leasingu, pomniejszoną o spłatę wartości początkowej, o której mowa w art. 17a

pkt 7, oraz o sumę dokonanych przez siebie odpisów amortyzacyjnych, o których mowa

w art. 16h ust. 1 pkt 1.

1.

Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność

podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku

w dniu przyjęcia do używania

1)

budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2)

maszyny, urządzenia i środki transportu,

3)

inne przedmioty

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika

na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane

do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt

1, zwane środkami trwałymi.

2.

Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego

okresu używania

1)

przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej „inwestycjami

w obcych środkach trwałych”,

2)

budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie,

3)

składniki majątku, wymienione w ust. 1, niestanowiące własności lub współwłasności

podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością

na podstawie umowy określonej w art. 17a pkt 1, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami

tych składników - jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych

dokonuje korzystający

- zwane także środkami trwałymi;

4)

tabor transportu morskiego w budowie, sklasyfikowany w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów

i Usług (PKWiU) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji

Wyrobów i Usług (PKWiU)

(Dz. U. poz. 1293 i 1435 oraz z 2009 r. poz. 256 i 1753)

1.

Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego

wykorzystania w dniu przyjęcia do używania

1)

spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,

2)

spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,

3)

prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

4)

autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,

5)

licencje,

6)

prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej,

7)

wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie

przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika

na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane

przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu,

dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi

i prawnymi.

2.

Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego

okresu używania

1)

(uchylony)

2)

wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w wyniku nabycia przedsiębiorstwa lub jego

zorganizowanej części w drodze

a)

kupna,

b)

przyjęcia do odpłatnego korzystania, a odpisów amortyzacyjnych, zgodnie z przepisami

rozdziału 4a, dokonuje korzystający,

c)

wniesienia do spółki na podstawie przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji,

3)

koszty prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym, który może być wykorzystany

na potrzeby działalności gospodarczej podatnika, jeżeli

a)

produkt lub technologia wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich koszty prac

rozwojowych wiarygodnie określone, oraz

b)

techniczna przydatność produktu lub technologii została przez podatnika odpowiednio

udokumentowana i na tej podstawie podatnik podjął decyzję o wytwarzaniu tych produktów

lub stosowaniu technologii, oraz

c)

z dokumentacji dotyczącej prac rozwojowych wynika, że koszty prac rozwojowych zostaną

pokryte spodziewanymi przychodami ze sprzedaży tych produktów lub zastosowania technologii,

4)

składniki majątku, wymienione w ust. 1, niestanowiące własności lub współwłasności

podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością

na podstawie umowy określonej w art. 17a pkt 1, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami

albo uprawnionymi do korzystania z tych wartości - jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału

4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający

- zwane także wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Amortyzacji nie podlegają

1)

grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,

2)

budynki, lokale, budowle i urządzenia zaliczane do spółdzielczych zasobów mieszkaniowych

lub służących działalności społeczno-wychowawczej prowadzonej przez spółdzielnie mieszkaniowe,

3)

dzieła sztuki i eksponaty muzealne,

4)

wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 16b ust.

2 pkt 2,

5)

składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania działalności

gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej albo zaprzestania

działalności, w której te składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie

podlegają amortyzacji od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo

zaprzestano tę działalność

- zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.

1.

Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których

mowa w art. 16a i 16b, których wartość początkowa określona zgodnie z art. 16g nie

przekracza 3500 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania

przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

2.

Składniki majątku, o których mowa w art. 16a-16c, wprowadza się do ewidencji środków

trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej

w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się

za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa

w art. 16h ust. 1 pkt 4.

1.

Jeżeli podatnicy nabędą lub wytworzą we własnym zakresie składniki majątku wymienione

w art. 16a ust. 1 i art. 16b ust. 1, o wartości początkowej przekraczającej 3500 zł,

i ze względu na przewidywany przez nich okres używania równy lub krótszy niż rok nie

zaliczą ich do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, a faktyczny

okres ich używania przekroczy rok, podatnicy są obowiązani, w pierwszym miesiącu następującym

po miesiącu, w którym ten rok upłynął

1)

zaliczyć te składniki do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,

przyjmując je do ewidencji w cenie nabycia albo koszcie wytworzenia;

2)

zmniejszyć koszty uzyskania przychodów o różnicę między ceną nabycia lub kosztem wytworzenia

a kwotą odpisów amortyzacyjnych, przypadającą na okres ich dotychczasowego używania,

obliczonych dla środków trwałych przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych

w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych, stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy, zwanym

dalej „Wykazem stawek amortyzacyjnych”, a dla wartości niematerialnych i prawnych

przy zastosowaniu zasad określonych w art. 16m;

3)

stosować stawki amortyzacji, o których mowa w pkt 2, w całym okresie dokonywania odpisów

amortyzacyjnych;

4)

wpłacić, w terminie do 20 dnia tego miesiąca, do urzędu skarbowego kwotę odsetek naliczonych

od dnia zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie

we własnym zakresie składników majątku do dnia, w którym okres ich używania przekroczył

rok, i naliczoną kwotę odsetek wykazać w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1;

odsetki od różnicy, o której mowa w pkt 2, są naliczane według stawki odsetek za zwłokę

od zaległości podatkowych obowiązującej w dniu zaliczenia składnika majątku do środków

trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

2.

Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku zaliczenia wydatków na nabycie

lub wytworzenie we własnym zakresie składników majątku o wartości początkowej przekraczającej

3500 zł do kosztów uzyskania przychodów, a następnie zaliczenia tych składników do

środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych przed upływem roku od dnia

ich nabycia lub wytworzenia; w tym przypadku odsetki nalicza się do dnia zaliczenia

ich do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

3.

Jeżeli różnica, o której mowa w ust. 1 pkt 2, jest wyższa od kosztów danego miesiąca,

nierozliczona nadwyżka kosztów pomniejsza koszty w następnych miesiącach.

1.

Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą

działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej

środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16a

ust. 1 i ust. 2 pkt 1−3 oraz w art. 16b.

2.

Podatnicy będący armatorami, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość

nie prowadzą działalności gospodarczej, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych od

zamówionego przez nich taboru transportu morskiego w budowie, o którym mowa w art.

16a ust. 2 pkt 4.

3.

Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość początkowa

środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania

jest wyższa niż 3500 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa

niż 3500 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych

zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w miesiącu oddania do używania tego środka

trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.

4.

Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

które zostały przewłaszczone w celu zabezpieczenia wierzytelności, w tym pożyczki

lub kredytu, dokonuje dotychczasowy właściciel, w tym pożyczkobiorca lub kredytobiorca.

1.

Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z

uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się

1)

w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia;

1a)

w razie częściowo odpłatnego nabycia, cenę ich nabycia powiększoną o wartość przychodu

określonego w art. 12 ust. 5a;

2)

w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia;

3)

w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób wartość rynkową

z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa

tę wartość w niższej wysokości;

4)

w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego wniesionego do spółki albo spółdzielni

- ustaloną przez podatnika, z zastrzeżeniem pkt 4c, na dzień wniesienia wkładu wartość

poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą

jednak od ich wartości rynkowej;

4a)

w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego wniesionego do spółki niebędącej osobą

prawną

a)

wartość początkową, od której dokonywane były odpisy amortyzacyjne - jeżeli przedmiot

wkładu był amortyzowany,

b)

wydatki poniesione na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu, niezaliczone do kosztów

uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie - jeżeli przedmiot wkładu nie był amortyzowany,

c)

wartość określoną zgodnie z art. 14 - jeżeli ustalenie wydatków na nabycie lub wytworzenie

przedmiotu wkładu przez wspólnika wnoszącego wkład, będącego osobą fizyczną, jest

niemożliwe i przedmiot wkładu nie był wykorzystywany przez wnoszącego wkład w prowadzonej

działalności gospodarczej, z wyłączeniem wartości niematerialnych i prawnych wytworzonych

przez wspólnika we własnym zakresie;

4b)

w razie przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną w jednoosobową spółkę

kapitałową

a)

wartość początkową, od której dokonywane były odpisy amortyzacyjne,

b)

wartość poniesionych wydatków na nabycie albo wytworzenie składników majątku, niezaliczonych

do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie - jeżeli rzeczy te lub prawa

nie były amortyzowane;

4c)

w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego komercjalizowanej własności intelektualnej

wniesionej do spółki kapitałowej przez podmiot komercjalizujący - wartość, o której

mowa w art. 15 ust. 1s;

5)

w razie otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, z zastrzeżeniem

ust. 10b - ustaloną przez podatnika wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej;

6)

w razie nabycia, w następstwie wykonania świadczenia niepieniężnego, o którym mowa

w art. 14a - wartość wierzytelności (należności) uregulowanej w wyniku wykonania świadczenia

niepieniężnego, o którym mowa w tym przepisie; przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio;

7)

w przypadku prowadzenia przez podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2, działalności

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczny zakład lub przeniesienia

przez spółki zawiązane na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu

spółki europejskiej (SE) i spółdzielnie zawiązane na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1435/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie statutu spółdzielni

europejskiej (SCE) ich siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - wartość, o której

mowa w art. 15 ust. 1y, nie wyższą jednak od wartości rynkowej składnika majątku.

1a.

Przepis ust. 1 pkt 4a lit. a i b stosuje się odpowiednio w przypadku składnika majątku

wnoszonego w postaci wkładu niepieniężnego do spółki niebędącej osobą prawną przez

wspólnika, który składnik ten otrzymał w następstwie likwidacji spółki niebędącej

osobą prawną bądź wystąpienia z takiej spółki.

2.

Wartość początkową firmy stanowi dodatnia różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa

lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z ust. 3 i 5, albo nominalną wartością

wydanych udziałów (akcji) w zamian za wkład niepieniężny a wartością rynkową składników

majątkowych wchodzących w skład kupionego, przyjętego do odpłatnego korzystania albo

wniesionego do spółki albo spółki niebędącej osobą prawną przedsiębiorstwa lub jego

zorganizowanej części, odpowiednio z dnia kupna, przyjęcia do odpłatnego korzystania

albo wniesienia do spółki albo spółki niebędącej osobą prawną.

3.

Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem

naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej

do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia

w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych,

opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek

od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek

od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje

obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w

rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników

majątku.

4.

Za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków

trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń

za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych

środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu,

kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych,

w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i

prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

5.

Cenę nabycia, o której mowa w ust. 3, oraz koszt wytworzenia, o którym mowa w ust.

4, koryguje się o różnice kursowe, naliczone do dnia przekazania do używania środka

trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

6.

Wartość początkową składników majątku nabytych w sposób określony w ust. 1 pkt 3-5,

wymagających montażu, powiększa się o wydatki poniesione na ich montaż.

7.

Wartość początkową inwestycji w obcych środkach trwałych oraz budynków i budowli wybudowanych

na obcym gruncie ustala się stosując odpowiednio ust. 3-5.

8.

W razie gdy składnik majątku stanowi współwłasność podatnika, wartość początkową tego

składnika ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział podatnika

we własności tego składnika majątku. Art. 5 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

9.

W razie przekształcenia formy prawnej, podziału albo połączenia podmiotów, z zastrzeżeniem

ust. 19, dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów - wartość początkową środków

trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w wysokości wartości

początkowej określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych

i prawnych, o której mowa w art. 9 ust. 1, podmiotu przekształcanego, połączonego

albo podzielonego. Zasadę tę stosuje się odpowiednio do spółek niebędących osobami

prawnymi.

10.

W razie nabycia w drodze kupna lub przyjęcia do odpłatnego korzystania przedsiębiorstwa

lub jego zorganizowanej części, łączną wartość początkową nabytych środków trwałych

oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi

1)

suma ich wartości rynkowej - w przypadku wystąpienia dodatniej wartości firmy, ustalonej

zgodnie z ust. 2;

2)

różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną

zgodnie z ust. 3 i 5, a wartością składników majątkowych niebędących środkami trwałymi

ani wartościami niematerialnymi i prawnymi - w przypadku niewystąpienia dodatniej

wartości firmy.

10a.

Przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio w razie nabycia przedsiębiorstwa, jego zorganizowanej

części lub komercjalizowanej własności intelektualnej wnoszonej przez podmiot komercjalizujący,

w drodze wkładu niepieniężnego.

10b.

W przypadku otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki środków trwałych

oraz wartości niematerialnych i prawnych, które uprzednio zostały wniesione do tej

osoby prawnej lub spółki jako wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego

zorganizowanej części albo komercjalizowanej własności intelektualnej wnoszonej przez

podmiot komercjalizujący, przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio.

10c.

W przypadku otrzymania, w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub

wystąpieniem wspólnika z takiej spółki, środków trwałych oraz wartości niematerialnych

i prawnych przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio.

11.

W razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze spadku lub

darowizny, łączna wartość początkowa nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych

i prawnych stanowi sumę ich wartości rynkowej, nie wyższą jednak od różnicy pomiędzy

wartością przychodów, o której mowa w art. 12 ust. 5, uwzględnionych w podstawie opodatkowania

podatkiem dochodowym w roku podatkowym, w którym nabyto to przedsiębiorstwo lub jego

zorganizowaną część, a wartością składników zwiększających aktywa spadkobiercy lub

obdarowanego, niebędących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi.

12.

Przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych zgodnie z ust. 1 pkt 3-5 oraz ust. 2, 10 i 11 stosuje się

odpowiednio art. 14.

13.

Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji,

adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust.

1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na

nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza

3500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich

przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym

przekracza 3500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości

z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania,

zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków

trwałych i kosztami ich eksploatacji.

14.

Wartość początkową praw majątkowych, w tym licencji i autorskich praw majątkowych,

stanowi cena nabycia tych praw; jeżeli wynagrodzenie (opłaty) wynikające z umowy licencyjnej

albo z umowy o przeniesienie innych praw majątkowych jest uzależnione od wysokości

przychodów z licencji lub praw uzyskanych przez licencjobiorcę albo nabywcę, przy

ustalaniu wartości początkowej praw majątkowych, w tym licencji, nie uwzględnia się

tej części wynagrodzenia.

15.

(uchylony)

16.

W razie trwałego odłączenia od danego środka trwałego części składowej lub peryferyjnej

wartość początkową tego środka zmniejsza się, od następnego miesiąca po odłączeniu,

o różnicę między ceną nabycia (kosztem wytworzenia) odłączonej części a przypadającą

na nią, w okresie połączenia, sumą odpisów amortyzacyjnych obliczoną przy zastosowaniu

metody amortyzacji i stawki amortyzacyjnej stosowanej przy obliczaniu odpisów amortyzacyjnych

tego środka trwałego.

17.

Jeżeli odłączona część zostanie następnie przyłączona do innego środka trwałego, w

miesiącu połączenia zwiększa się wartość początkową tego innego środka o różnicę,

o której mowa w ust. 16.

18.

Przepis ust. 9 ma zastosowanie, jeżeli z odrębnych przepisów wynika, że podmiot powstały

z przekształcenia, podziału albo połączenia lub podmiot istniejący, do którego przeniesiono

w wyniku wydzielenia część majątku podmiotu dzielonego, wstępuje we wszelkie prawa

i obowiązki podmiotu przekształconego, połączonego albo podzielonego.

19.

Przepisu ust. 9 nie stosuje się do podziału podmiotów, jeżeli majątek przejmowany

na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie także majątek pozostający w

podmiocie dzielonym, nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W takim przypadku

dla wyceny przejmowanego majątku przepisy ust. 1 pkt 4 lub ust. 10 stosuje się odpowiednio.

20.

W razie zmiany formy opodatkowania odpowiednio z podatku tonażowego albo zryczałtowanego

podatku od wartości sprzedanej produkcji, o którym mowa w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych, na podatek dochodowy podatnicy w ewidencji, o której mowa w art. 9, uwzględniają

odpisy amortyzacyjne przypadające za okres opodatkowania w formie podatku tonażowego

lub zryczałtowanego podatku od wartości sprzedanej produkcji.

21.

W przypadku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną w jednoosobową

spółkę kapitałową, podatnicy w ewidencji, o której mowa w art. 9, uwzględniają również

odpisy amortyzacyjne przypadające za okres opodatkowania osoby fizycznej zgodnie z

ustawą z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych

przychodów osiąganych przez osoby fizyczne

(Dz. U. 2016 r. poz. 2180, 1961 i 2255). Zasadę tę stosuje się odpowiednio do spółek niebędących osobami prawnymi.

1.

Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się

1)

od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych,

z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu,

w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e,

do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych

z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub

stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których

zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów;

2)

od zamówionego przez armatora taboru transportu morskiego w budowie, o którym mowa

w art. 16a ust. 2 pkt 4, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu,

w którym armator poniósł wydatki (w tym dokonał wpłat zaliczek) na budowę taboru w

wysokości co najmniej 10% wartości kontraktowej odrębnie dla każdego obiektu tego

taboru; wartość kontraktową, o której mowa w niniejszym punkcie, ustala się na dzień

zawarcia umowy na budowę danego obiektu;

3)

od używanych sezonowo środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w

okresie ich wykorzystywania; w tym przypadku wysokość odpisu miesięcznego ustala się

przez podzielenie rocznej kwoty odpisów amortyzacyjnych przez liczbę miesięcy w sezonie

albo przez 12 miesięcy w roku;

4)

od ujawnionych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nieobjętych

dotychczas ewidencją, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym te

środki lub wartości zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych.

2.

Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l i 16ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji

określonych w art. 16i-16k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem

ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka

trwałego.

3.

Podmioty, o których mowa w art. 16g ust. 9, powstałe z przekształcenia, podziału,

z zastrzeżeniem ust. 5, albo połączenia podmiotów oraz podmioty, które przejęły całość

lub część innego podmiotu na skutek tych zdarzeń, dokonują odpisów amortyzacyjnych

z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuują metodę amortyzacji

przyjętą przez podmiot przekształcony, podzielony, połączony, z uwzględnieniem art.

16i ust. 2-7.

3a.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej

części w drodze wkładu niepieniężnego, jeżeli składniki majątku wchodzące w skład

wkładu niepieniężnego były wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego taki wkład.

3b.

W przypadku otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki środków trwałych

oraz wartości niematerialnych i prawnych, które uprzednio zostały wniesione do tej

osoby prawnej lub spółki jako wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego

zorganizowanej części albo komercjalizowanej własności intelektualnej wniesionej przez

podmiot komercjalizujący, przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

3c.

W przypadku otrzymania, w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub

wystąpieniem wspólnika z takiej spółki, środków trwałych oraz wartości niematerialnych

i prawnych przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

3d.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio w przypadku określonym w art. 16g ust. 1 pkt

4a lit. a oraz w pkt 4b lit. a.

4.

Podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych w równych ratach co miesiąc albo

w równych ratach co kwartał, albo jednorazowo na koniec roku podatkowego, z uwzględnieniem

art. 16i. Suma odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych

i prawnych dokonanych w pierwszym roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone

do ewidencji, nie może przekroczyć wartości tych odpisów przypadających za okres od

wprowadzenia ich do ewidencji do końca tego roku podatkowego.

5.

Przepisu ust. 3 nie stosuje się do podziału podmiotów, jeżeli majątek przejmowany

na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie także majątek pozostający w

podmiocie dzielonym, nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W takim przypadku

odpisów amortyzacyjnych od przejmowanych składników majątkowych dokonuje się na zasadach

określonych w art. 16i-16m.

1.

Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j-16ł, dokonuje

się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych

i zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.

2.

Podatnicy mogą podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki podwyższać

1)

dla budynków i budowli używanych w warunkach

a)

pogorszonych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,2,

b)

złych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,4;

2)

dla maszyn, urządzeń i środków transportu, z wyjątkiem morskiego taboru pływającego,

używanych bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych albo wymagających

szczególnej sprawności technicznej, przy zastosowaniu w tym okresie współczynników

nie wyższych niż 1,4;

3)

dla maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 4-6 i 8 Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT),

wydanej na podstawie odrębnych przepisów, zwanej dalej „Klasyfikacją”, poddanych szybkiemu

postępowi technicznemu, przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 2,0.

3.

W razie wystąpienia bądź ustania warunków uzasadniających podwyższenie stawek, o których

mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, stawki te ulegają podwyższeniu lub obniżeniu od miesiąca

następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności uzasadniające te zmiany.

4.

Podatnicy mogą podwyższać stawki dla środków trwałych wymienionych w ust. 2 pkt 3

bądź rezygnować z ich stosowania począwszy od miesiąca następującego po miesiącu,

w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji, albo od pierwszego miesiąca każdego

następnego roku podatkowego.

5.

Podatnicy mogą obniżać podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki dla poszczególnych

środków trwałych. Zmiany stawki dokonuje się począwszy od miesiąca, w którym środki

te zostały wprowadzone do ewidencji albo od pierwszego miesiąca każdego następnego

roku podatkowego.

6.

W przypadku podwyższenia stawek amortyzacyjnych podanych w Wykazie stawek amortyzacyjnych

przy zastosowaniu współczynników określonych w ust. 2, należy dla poszczególnych środków

trwałych stosować jeden wybrany współczynnik, przez który mnoży się stawkę amortyzacyjną

właściwą dla danego środka trwałego, przyjętą z Wykazu stawek amortyzacyjnych.

7.

Wyjaśnienia dotyczące warunków używania budynków i budowli, określenia szczególnej

sprawności technicznej maszyn, urządzeń i środków transportu oraz maszyn i urządzeń

poddanych szybkiemu postępowi technicznemu, o których mowa w ust. 2, zawarte są w

objaśnieniach do Wykazu stawek amortyzacyjnych.

1.

Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne

dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji

danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż

1)

dla środków trwałych zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji

a)

24 miesiące - gdy ich wartość początkowa nie przekracza 25 000 zł,

b)

36 miesięcy - gdy ich wartość początkowa jest wyższa od 25 000 zł i nie przekracza

50 000 zł,

c)

60 miesięcy - w pozostałych przypadkach;

2)

dla środków transportu, w tym samochodów osobowych - 30 miesięcy;

3)

dla budynków (lokali) i budowli, innych niż wymienione w pkt 4- 10 lat, z wyjątkiem

a)

trwale związanych z gruntem budynków handlowo-usługowych wymienionych w rodzaju 103

Klasyfikacji i innych budynków niemieszkalnych wymienionych w rodzaju 109 Klasyfikacji

trwale związanych z gruntem,

b)

kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m

- dla których okres amortyzacji nie może być krótszy niż 3 lata;

4)

dla budynków (lokali) niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna z Wykazu stawek

amortyzacyjnych wynosi 2,5% - 40 lat pomniejszone o pełną liczbę lat, które upłynęły

od dnia ich oddania po raz pierwszy do używania do dnia wprowadzenia do ewidencji

środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podatnika,

z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat.

2.

Środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uznaje się za

1)

używane, jeżeli podatnik udowodni, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej

przez okres 6 miesięcy, lub

2)

ulepszone, jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika

na ich ulepszenie stanowiły co najmniej 20% wartości początkowej.

3.

Środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za

1)

używane, jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej

przez okres 60 miesięcy, lub

2)

ulepszone, jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika

na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

4.

Podatnicy mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla przyjętych do używania

inwestycji w obcych środkach trwałych, z tym że dla

1)

inwestycji w obcych budynkach (lokalach) lub budowlach okres amortyzacji nie może

być krótszy niż 10 lat;

2)

inwestycji w obcych środkach trwałych innych niż wymienione w pkt 1 okres amortyzacji

ustala się według zasad określonych w ust. 1 pkt 1 i 2.

5.

(uchylony)

6.

Podatnicy mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla wprowadzonych po raz

pierwszy do ewidencji

1)

odwiertów rozpoznawczych lub wydobywczych,

2)

platform wiertniczych lub produkcyjnych

− z tym że okres ich amortyzacji nie może być krótszy niż 60 miesięcy.

1.

Odpisów amortyzacyjnych można dokonywać od wartości początkowej maszyn i urządzeń

zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji oraz środków transportu, z wyłączeniem samochodów

osobowych, w pierwszym podatkowym roku ich używania przy zastosowaniu stawek podanych

w Wykazie stawek amortyzacyjnych podwyższonych, z zastrzeżeniem ust. 2, o współczynnik

nie wyższy niż 2,0, a w następnych latach podatkowych od ich wartości początkowej

pomniejszonej o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne, ustalonej na początek kolejnych

lat ich używania. Począwszy od roku podatkowego, w którym tak określona roczna kwota

amortyzacji miałaby być niższa od rocznej kwoty amortyzacji obliczonej przy zastosowaniu

metody określonej w art. 16i ust. 1, podatnicy dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych

zgodnie z art. 16i.

2.

W przypadku używania środków trwałych, określonych w ust. 1, w zakładzie położonym

na terenie gminy o szczególnym zagrożeniu wysokim bezrobociem strukturalnym albo w

gminie zagrożonej recesją i degradacją społeczną, których wykaz na podstawie odrębnych

przepisów ustala Rada Ministrów, stawki podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych można

podwyższyć przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 3,0, dokonując obliczenia

odpisów amortyzacyjnych zgodnie z zasadą określoną w ust. 1.

3.

Jeżeli w trakcie roku podatkowego gmina zostanie wyłączona z wykazu, o którym mowa

w ust. 2, podatnik może stosować do końca tego roku podwyższone stawki amortyzacyjne.

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

6.

(uchylony)

7.

Podatnicy w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność, z zastrzeżeniem ust.

11, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości

początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem

samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do

ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości

nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości

tych odpisów amortyzacyjnych.

8.

Podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 7, nie wcześniej

niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych

oraz wartości niematerialnych i prawnych, lub stosować zasady określone w art. 16h

ust. 4. Od następnego roku podatkowego podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych

zgodnie z ust. 1 lub art. 16i; suma odpisów amortyzacyjnych, w tym dokonanych w pierwszym

roku podatkowym oraz niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art.

16 ust. 1, nie może przekroczyć wartości początkowej tych środków trwałych.

9.

Przy określaniu limitu, o którym mowa w ust. 7, nie uwzględnia się odpisów amortyzacyjnych

od nieprzekraczającej 3500 zł wartości początkowej środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16f ust. 3.

10.

Pomoc, o której mowa w ust. 7, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na

zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących

pomocy w ramach zasady de minimis.

11.

Przepisy ust. 7 nie mają zastosowania do podatników rozpoczynających działalność,

którzy zostali utworzeni

1)

w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników albo

2)

w wyniku przekształcenia spółki niebędącej osobą prawną, albo

3)

przez osoby fizyczne, które wniosły na poczet kapitału nowo utworzonego podmiotu uprzednio

prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa

o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000

euro; wartość tych składników oblicza się stosując odpowiednio art. 14.

12.

Przeliczenia na złote kwot, o których mowa w ust. 7 i ust. 11 pkt 3, dokonuje się

według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień

roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wystąpiły zdarzenia,

o których mowa w tych przepisach, w zaokrągleniu do 1000 zł.

13.

W przypadku spółki niebędącej osobą prawną kwota limitu odpisów amortyzacyjnych, o

której mowa w ust. 7, odnosi się do łącznej wartości odpisów przypadających zgodnie

z art. 5 na wspólników tej spółki.

14

Podatnicy mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej

nabytych fabrycznie nowych środków trwałych zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji

w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych

oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym

kwoty 100 000 zł. Kwota 100 000 zł obejmuje sumę odpisów amortyzacyjnych i wpłaty

na poczet nabycia środka trwałego, o której mowa w art. 15 ust. 1zd, zaliczonej do

kosztów uzyskania przychodów.

15

Przepis ust. 14 stosuje się, pod warunkiem że

1)

wartość początkowa jednego środka trwałego, o którym mowa w ust. 14, nabytego w roku

podatkowym, wynosi co najmniej 10 000 zł lub

2)

łączna wartość początkowa co najmniej dwóch środków trwałych, o których mowa w ust.

14, nabytych w roku podatkowym, wynosi co najmniej 10 000 zł, a wartość początkowa

każdego z nich przekracza 3500 zł.

16

Kwotę jednorazowego odpisu amortyzacyjnego, o której mowa w ust. 14, pomniejsza się

o wysokość zaliczonej do kosztów uzyskania przychodów wpłaty na poczet nabycia środka

trwałego, o której mowa w art. 15 ust. 1zd.

17

W przypadku, o którym mowa w ust. 15 pkt 2, wysokość jednorazowego odpisu amortyzacyjnego,

o której mowa w ust. 14, pomniejsza się o kwotę odpisów amortyzacyjnych dokonanych

przez podatnika od środków trwałych, o których mowa w ust. 14.

18

Do odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, o których mowa w ust. 14, stosuje

się odpowiednio przepis ust. 8, z tym że suma dokonanych odpisów amortyzacyjnych i

wpłaty na poczet nabycia środka trwałego, o której mowa w art. 15 ust. 1zd, zaliczonej

do kosztów uzyskania przychodów, nie może przekroczyć wartości początkowej tych środków

trwałych.

19

W przypadku spółki niebędącej osobą prawną kwota limitu odpisów amortyzacyjnych, o

której mowa w ust. 14, odnosi się do łącznej wartości odpisów przypadających zgodnie

z art. 5 na wspólników tej spółki.

20

Jeżeli w związku z nabyciem środka trwałego podatnik ma prawo do dokonania jednorazowego

odpisu amortyzacyjnego, o którym mowa w ust. 7 i 14, to dokonuje on odpisu amortyzacyjnego

na podstawie ust. 7 albo 14.

21

Jeżeli podatnik zaliczył do kosztów uzyskania przychodów wpłatę na poczet nabycia

środka trwałego, o której mowa w art. 15 ust. 1zd, a następnie

1)

przed nabyciem środka trwałego, o którym mowa w ust. 14

a)

zlikwidował działalność gospodarczą albo

b)

zmienił formę opodatkowania na zryczałtowaną formę opodatkowania określoną odpowiednio

w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych, albo

2)

po nabyciu środka trwałego, o którym mowa w ust. 14

a)

nie dokonał jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od środka trwałego lub

b)

zbył odpłatnie środek trwały

- jest obowiązany do zwiększenia przychodów o wpłatę na poczet nabycia środka trwałego,

o której mowa w art. 15 ust. 1zd, odpowiednio na ostatni dzień prowadzenia działalności

przed jej likwidacją, na ostatni dzień prowadzenia działalności przed zmianą formy

opodatkowania, na dzień, w którym podatnik dokonał pierwszego odpisu na podstawie

ust. 1 lub art. 16i, albo na dzień odpłatnego zbycia środka trwałego.

1.

Odpisów amortyzacyjnych od taboru transportu morskiego w budowie, wymienionego w art.

16a ust. 2 pkt 4, dokonuje się w ratach co miesiąc przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych

określonych dla taboru pływającego w Wykazie stawek amortyzacyjnych.

2.

Podstawę obliczenia odpisów amortyzacyjnych od obiektów taboru wymienionych w ust.

1 stanowi część wartości kontraktowej, o której mowa w art. 16h ust. 1 pkt 2, powiększona

o kolejne wydatki (zaliczki), ponoszone na budowę danego obiektu; wydatki te zwiększają

sukcesywnie podstawę dokonywania odpisów amortyzacyjnych w miesiącu następującym po

miesiącu ich poniesienia.

3.

Odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 1, dokonuje się do końca miesiąca,

w którym dany obiekt taboru został przyjęty do używania; jeżeli nie dojdzie do zawarcia

umowy przenoszącej na armatora własność zamawianego taboru, armator jest obowiązany

zmniejszyć koszty uzyskania przychodów o dokonane odpisy amortyzacyjne, obliczone

zgodnie z ust. 1 i 2, w miesiącu, w którym odstąpiono od umowy.

4.

Odpisów amortyzacyjnych od przyjętego do używania taboru morskiego dokonuje się zgodnie

z art. 16i. Suma odpisów amortyzacyjnych dokonanych zgodnie z art. 16i i odpisów amortyzacyjnych,

o których mowa w ust. 2, nie może przekroczyć wartości początkowej danego obiektu

taboru transportu morskiego.

1.

Z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 16ł ust. 1-3, okres dokonywania odpisów amortyzacyjnych

od wartości niematerialnych i prawnych nie może być krótszy niż

1)

od licencji (sublicencji) na programy komputerowe oraz od praw autorskich - 24 miesiące;

2)

od licencji na wyświetlanie filmów oraz na emisję programów radiowych i telewizyjnych

- 24 miesiące;

3)

od poniesionych kosztów zakończonych prac rozwojowych - 12 miesięcy;

4)

od pozostałych wartości niematerialnych i prawnych - 60 miesięcy.

2.

Jeżeli wynikający z umowy okres używania praw majątkowych, o których mowa w ust. 1

pkt 2, jest krótszy od okresu ustalonego w tym przepisie, podatnicy mogą dokonywać

odpisów amortyzacyjnych w okresie wynikającym z umowy.

3.

Podatnicy ustalają stawki amortyzacyjne dla poszczególnych wartości niematerialnych

i prawnych na cały okres amortyzacji przed rozpoczęciem dokonywania odpisów amortyzacyjnych.

4.

Odpisów amortyzacyjnych od własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego,

spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni

mieszkaniowej dokonuje się przy zastosowaniu rocznej stawki amortyzacyjnej w wysokości

2,5%.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1, art.

2, art. 4 i art. 9-12, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.

1.

Wolne od podatku są

1)

dochody z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa

rolnego; zwolnienie nie dotyczy dochodu uzyskanego ze sprzedaży, jeżeli sprzedaż ta

następuje przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło

nabycie całości lub części zbywanej nieruchomości;

2)

(uchylony)

3)

dochody osiągane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników określonych

w art. 3 ust. 1, jeżeli umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną,

tak stanowi;

4)

dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność

naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów,

kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania

inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz

zaopatrzenia wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji

zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego - w części przeznaczonej na

te cele;

4a)

dochody kościelnych osób prawnych

a)

z niegospodarczej działalności statutowej; w tym zakresie kościelne osoby prawne nie

mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy Ordynacji podatkowej,

b)

z pozostałej działalności - w części przeznaczonej na cele: kultu religijnego, oświatowo-wychowawcze,

naukowe, kulturalne, charytatywno-opiekuńcze oraz na konserwację zabytków, prowadzenie

punktów katechetycznych, inwestycje sakralne w zakresie: budowy, rozbudowy i odbudowy

kościołów oraz kaplic, adaptację innych budynków na cele sakralne, a także innych

inwestycji przeznaczonych na punkty katechetyczne i zakłady charytatywno-opiekuńcze;

4b)

dochody spółek, których jedynymi udziałowcami (akcjonariuszami) są kościelne osoby

prawne - w części przeznaczonej na cele wymienione w pkt 4a lit. b;

4c)

(uchylony)

4d)

dochody jednostek organizacyjnych Ochotniczej Straży Pożarnej - w części przeznaczonej

na cele statutowe; w tym zakresie jednostki te nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji

wymaganej przez przepisy Ordynacji podatkowej;

4e)

dochody podatników z działalności pozarolniczej, w tym z działów specjalnych produkcji

rolnej - w części przeznaczonej na działalność rolniczą, o której mowa w art. 2 ust.

2, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy, a w razie rozpoczęcia działalności

- w pierwszym podatkowym roku tej działalności udział przychodów z działalności rolniczej,

ustalonych zgodnie z art. 12-14, powiększonych o wartość zużytych do przetwórstwa

rolnego i spożywczego surowców i materiałów pochodzących z własnej produkcji roślinnej

i zwierzęcej, stanowił co najmniej 60% przychodów osiągniętych ze wszystkich rodzajów

działalności;

4f)

(uchylony)

4g)

dochody związków jednostek samorządu terytorialnego - w części przeznaczonej dla tych

jednostek;

4h)

(uchylony)

4i)

(uchylony)

4j)

(uchylony)

4k)

dochody banku prowadzącego kasę mieszkaniową, stanowiące równowartość dochodu uzyskanego

przez tę kasę z tytułów określonych w odrębnych przepisach - w części przeznaczonej

wyłącznie na realizację wymienionych w tych przepisach celów kasy mieszkaniowej;

4l)

(uchylony)

4ł)

(uchylony)

4m)

(uchylony)

4n)

(uchylony)

4o)

(uchylony)

4p)

(uchylony)

4pa)

dochody Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych - w części przeznaczonej

na cele statutowe, z wyłączeniem działalności gospodarczej;

4r)

(uchylony)

4s)

(uchylony)

4t)

(uchylony)

4u)

dochody Funduszu Składkowego Ubezpieczenia Społecznego Rolników, o którym mowa w przepisach

o ubezpieczeniu społecznym rolników - w części przeznaczonej na cele statutowe, z

wyłączeniem działalności gospodarczej;

4w)

(uchylony)

4x)

(uchylony)

4y)

(uchylony)

4z)

(uchylony)

5)

dochody spółek, których udziałowcami (akcjonariuszami) są wyłącznie organizacje działające

na podstawie ustawy - Prawo o stowarzyszeniach, a których celem statutowym jest działalność

wymieniona w pkt 4 - w części przeznaczonej na te cele oraz przekazanej na rzecz tych

organizacji;

5a)

dochody klubów sportowych, o których mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1463 i 1600), przeznaczone i wydatkowane w roku podatkowym lub w roku po nim następującym na szkolenie

i współzawodnictwo sportowe dzieci i młodzieży w kategoriach wiekowych młodzików,

juniorów młodszych, juniorów i młodzieżowców do 23. roku życia;

6)

(uchylony)

6a)

(uchylony)

6b)

(uchylony)

6c)

dochody organizacji pożytku publicznego, o których mowa w przepisach o działalności

pożytku publicznego i o wolontariacie - w części przeznaczonej na działalność statutową,

z wyłączeniem działalności gospodarczej;

7)

(uchylony)

8)

(uchylony)

9)

(uchylony)

10)

(uchylony)

11)

(uchylony)

12)

(uchylony)

13)

(uchylony)

14)

(uchylony)

14a)

dotacje z budżetu państwa otrzymane na dofinansowanie przedsięwzięć realizowanych

w ramach Specjalnego Przedakcesyjnego Programu na Rzecz Rolnictwa i Rozwoju Obszarów

Wiejskich (SAPARD);

14b)

(uchylony)

15)

dochody z działalności pozarolniczej i z działów specjalnych produkcji rolnej przeznaczone

na wynagrodzenia za pracę członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych i innych spółdzielni

zajmujących się produkcją rolną, a także ich domowników - jeżeli wynagrodzenia te

są związane z wymienioną działalnością;

16)

dochody z tytułu prowadzenia loterii fantowych i gry bingo fantowe na podstawie zezwolenia

wydanego na mocy odrębnych przepisów;

17)

dochody osób prawnych niemających siedziby lub zarządu w Rzeczypospolitej Polskiej,

uzyskane z tytułu działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

i finansowanej z funduszy pochodzących z międzypaństwowych instytucji finansowych

oraz ze środków przyznanych przez państwa obce na podstawie umów zawartych przez Radę

Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej lub ministra za zgodą Rady Ministrów z tymi instytucjami

i państwami;

18)

na zasadach wzajemności, dochody uzyskiwane z działalności gospodarczej prowadzonej

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez ośrodki kulturalne państw obcych;

19)

dochody w wysokości nominalnej wartości obligacji skarbowych lub środków pieniężnych

otrzymanych na podstawie przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i

banków dla zwiększenia funduszy własnych i rezerw;

20)

(uchylony)

21)

dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia, z zastrzeżeniem pkt 14a,

otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, zakupem

albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a-16m;

22)

dochody z działalności Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, Rzecznika Finansowego

oraz Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych;

23)

dochody uzyskane przez podatników od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych

lub międzynarodowych instytucji finansowych, pochodzące ze środków bezzwrotnej pomocy,

w tym także ze środków z programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji

Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji

lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów

Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego ministra, agencje rządowe lub agencje wykonawcze;

w tym również w przypadkach gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem

podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej na

rzecz podmiotów, którym służyć ma ta pomoc;

24)

odsetki od dochodów lub środków, o których mowa w pkt 23, lokowanych na bankowych

rachunkach terminowych;

25)

(uchylony)

26)

dochody podmiotów zarządzających portami lub przystaniami morskimi w części przeznaczonej

na budowę, rozbudowę i modernizację infrastruktury portowej oraz na realizację zadań

określonych w art. 7 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach

morskich

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1933);

27)

(uchylony)

28)

(uchylony)

29)

(uchylony)

30)

dochody Funduszu Gwarancyjnego, o którym mowa w ustawie wymienionej w art. 15 ust.

1e pkt 4;

31)

(uchylony)

32)

(uchylony)

33)

(uchylony)

34)

dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej

na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w

art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1010), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może

przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów

kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi

przepisami;

35)

(uchylony)

36)

dopłaty bezpośrednie stosowane w ramach Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej,

otrzymane na podstawie odrębnych przepisów;

36a

umorzone należności i wierzytelności przypadające agencji płatniczej w ramach Wspólnej

Polityki Rolnej, a także należności z tytułu nienależnie lub nadmiernie pobranych

płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz w ramach wspierania rozwoju

obszarów wiejskich z udziałem środków pochodzących z Europejskiego Funduszu Rolnego

na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, od ustalenia których odstąpiono;

37)

dochody Banku Gospodarstwa Krajowego w związku z prowadzeniem funduszy utworzonych,

powierzonych lub przekazanych temu bankowi na podstawie odrębnych ustaw, stanowiące

równowartość dochodów uzyskanych przez te fundusze z tytułów określonych w przepisach

regulujących ich tworzenie i funkcjonowanie - w części przeznaczonej wyłącznie na

realizację celów wymienionych w tych przepisach;

38)

(uchylony)

39)

dochody związków zawodowych, społeczno-zawodowych organizacji rolników, izb rolniczych,

izb gospodarczych, organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła, spółdzielczych związków

rewizyjnych, organizacji pracodawców i partii politycznych, działających na podstawie

odrębnych ustaw - w części przeznaczonej na cele statutowe, z wyłączeniem działalności

gospodarczej;

40)

składki członkowskie członków organizacji politycznych, społecznych i zawodowych -

w części nieprzeznaczonej na działalność gospodarczą;

41)

przychody Krajowego Funduszu Kapitałowego, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1, 2 i 2a ustawy z dnia 4 marca 2005 r. o Krajowym Funduszu Kapitałowym

(Dz. U. z 2016 r. poz. 901);

42)

wkład własny, o którym mowa w art. 2 pkt 5 ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym, otrzymany przez partnera prywatnego lub spółkę, o której mowa w art. 14 ust. 1 tej

ustawy, i przeznaczony na cele określone w umowie o partnerstwie publiczno-prywatnym,

z zastrzeżeniem ust. 7;

43)

dochody spółdzielni socjalnej wydatkowane w roku podatkowym na cele, o których mowa

w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2006 r. o spółdzielniach socjalnych

(Dz. U. poz. 651, z 2009 r. poz. 742, z 2010 r. poz. 146, z 2011 r. poz. 1211 oraz z 2015 r. poz. 1567), na zasadach określonych w tej ustawie, w części niezaliczonej do kosztów uzyskania

przychodów;

44)

dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa

społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność

w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi

- w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem

dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi;

45

dochody z tytułu prowadzenia szkoły w rozumieniu przepisów prawa oświatowego - w części

przeznaczonej na cele szkoły, z zastrzeżeniem ust. 8,

46)

dochody spółek wodnych i ich związków, przeznaczone na cele statutowe;

47)

dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego,

z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych

ustawach;

48)

kwoty otrzymane od agencji rządowych lub agencji wykonawczych, jeżeli agencje otrzymały

środki na ten cel z budżetu państwa, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów

bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach;

49)

dochody grupy producentów rolnych wpisanej do rejestru, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich

związkach oraz o zmianie innych ustaw, pochodzące ze sprzedaży produktów lub grup produktów, dla których grupa została

utworzona, wyprodukowanych w gospodarstwach jej członków - w części wydatkowanej na

rzecz członków tej grupy w roku podatkowym lub roku po nim następującym, z zastrzeżeniem

ust. 9 i 10;

50)

odsetki lub dyskonto od obligacji emitowanych przez Skarb Państwa i oferowanych na

rynkach zagranicznych oraz dochody z odpłatnego zbycia tych obligacji uzyskane przez

podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2;

50a)

odsetki lub dyskonto od listów zastawnych uzyskane przez podatników, o których mowa

w art. 3 ust. 2;

50b)

odsetki lub dyskonto od obligacji emitowanych przez Bank Gospodarstwa Krajowego i

oferowanych na rynkach zagranicznych, przeznaczonych na finansowanie ustawowych celów

działalności Banku Gospodarstwa Krajowego, dotyczących wspierania polityki gospodarczej

Rady Ministrów, realizacji rządowych programów społeczno-gospodarczych, programów

samorządności lokalnej i rozwoju regionalnego, oraz dochody z odpłatnego zbycia tych

obligacji, uzyskane przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2;

51)

dochody Banku Gospodarstwa Krajowego

a)

osiągnięte w związku z realizacją programów rządowych, w tym dochody ze zbycia udziałów

(akcji) lub innych papierów wartościowych przekazanych Bankowi Gospodarstwa Krajowego

w celu finansowania tych programów,

b)

ze zbycia udziałów (akcji) przekazanych nieodpłatnie Bankowi Gospodarstwa Krajowego

przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa przed dniem likwidacji Krajowego

Funduszu Poręczeń Kredytowych

- w części przeznaczonej wyłącznie na realizację programów rządowych;

52)

płatności na realizację projektów w ramach programów finansowanych z udziałem środków

europejskich, otrzymane z Banku Gospodarstwa Krajowego, z wyłączeniem płatności otrzymanych

przez wykonawców;

53)

środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach

programu finansowanego z udziałem środków europejskich, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych;

53a)

przychody podmiotu wdrażającego instrument finansowy, o którym mowa w rozdziale 10 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie

polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1460 i 1475), w szczególności odsetki, opłaty gwarancyjne, dywidendy i inne przychody osiągnięte

z inwestycji realizowanych przez ten podmiot - w części zwiększającej wkład finansowy

z programu operacyjnego;

54)

przychody uzyskane z tytułu

a)

odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów ustawy z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek

obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1067 oraz z 2017 r. poz. 1566), w tym z tytułu wywłaszczenia nieruchomości; nie dotyczy to przypadków, gdy właściciel

nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym, nabył jej własność w okresie 2 lat

przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego za cenę niższą o co najmniej 50% od

wysokości uzyskanego odszkodowania,

b)

odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części w trybie przepisów ustawy z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek

obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu,

c)

odstąpienia od obowiązku wniesienia dopłaty, o którym mowa w art. 13h ust. 4 ustawy z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy,

remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania

żywiołu;

55)

wpłaty uczestników systemu ochrony na fundusz pomocowy, o których mowa w art. 22g ust. 2 ustawy z dnia 7 grudnia 2000 r. o funkcjonowaniu banków spółdzielczych,

ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1826 oraz z 2017 r. poz. 1089) - w części przeznaczonej na realizację celów, o których mowa w art. 22g ust. 1 tej

ustawy;

56)

otrzymane środki, przekazywane przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny podmiotowi przejmującemu

w wykonaniu gwarancji pokrycia strat, o której mowa w art. 112 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,

systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, w zakresie, w jakim stanowią one pokrycie powstałych po przejęciu strat podmiotu

przejmującego, dotyczących przejętych praw majątkowych, nieuznawanych za koszty uzyskania

przychodów;

57

dochody (przychody) funduszy inwestycyjnych zamkniętych lub specjalistycznych funduszy

inwestycyjnych otwartych stosujących zasady i ograniczenia inwestycyjne określone

dla funduszy inwestycyjnych zamkniętych, utworzonych na podstawie ustawy o funduszach inwestycyjnych, z wyłączeniem

a)

dochodów (przychodów) z udziału w spółkach niemających osobowości prawnej lub jednostkach

organizacyjnych niemających osobowości prawnej, mających siedzibę lub zarząd na terytorium

Rzeczpospolitej Polskiej lub w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami ustawy

lub prawa podatkowego państwa, w którym te spółki lub jednostki organizacyjne mają

siedzibę lub zarząd, podmioty te nie są traktowane jak osoby prawne i nie podlegają

w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich

osiągania,

b)

dochodów (przychodów) z odsetek od pożyczek udzielonych podmiotom, o których mowa

w lit. a, oraz odsetek od innych zobowiązań tych podmiotów wobec funduszu,

c)

dochodów (przychodów) z odsetek od udziału kapitałowego w podmiotach, o których mowa

w lit. a,

d)

darowizn bądź innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń dokonywanych

przez podmioty, o których mowa w lit. a,

e)

dochodów (przychodów) z tytułu odsetek (dyskonta) od papierów wartościowych emitowanych

przez podmioty, o których mowa w lit. a,

f)

dochodów (przychodów) z tytułu zbycia papierów wartościowych wyemitowanych przez podmioty,

o których mowa w lit. a, lub udziałów w tych podmiotach;

58

dochody (przychody) instytucji wspólnego inwestowania posiadających siedzibę w innym

niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie

należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, o których mowa w art. 6 ust. 4,

spełniających warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. a i d-f, z wyłączeniem

dochodów określonych w pkt 57 lit. a-f.

1a.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody

na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, nie dotyczy

1)

dochodów uzyskanych z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego,

paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych

wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych

albo z udziałem tych metali lub dochodów uzyskanych z handlu tymi wyrobami; zwolnieniem

objęte są jednak dochody jednostek naukowych i instytutów badawczych, w rozumieniu

odrębnych przepisów, uzyskane z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu

elektronicznego;

1a)

dochodów uzyskanych z działalności polegającej na oddaniu środków trwałych lub wartości

niematerialnych i prawnych do odpłatnego używania na warunkach określonych w art.

17a-17k;

2)

dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż wymienione

w tych przepisach.

1b.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody

na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli

dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone

w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych

i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków

niestanowiących kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.

1c.

Przepis ust. 1 pkt 4 nie ma zastosowania w

1)

przedsiębiorstwach państwowych, spółdzielniach i spółkach;

2)

przedsiębiorstwach komunalnych mających osobowość prawną, dla których funkcję organu

założycielskiego pełnią jednostki samorządu terytorialnego lub ich jednostki pomocnicze

utworzone na podstawie odrębnych przepisów;

3)

samorządowych zakładach budżetowych oraz jednostkach organizacyjnych nieposiadających

osobowości prawnej, będących podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych - jeżeli

przedmiotem ich działalności jest zaspokajanie potrzeb publicznych pośrednio związanych

z ochroną środowiska w zakresie: wodociągów i kanalizacji, ścieków komunalnych, wysypisk

i utylizacji odpadów komunalnych oraz transportu zbiorowego.

1d.

Przy ustalaniu udziału, o którym mowa w ust. 1 pkt 4e, w kwocie przychodów osiągniętych

ze wszystkich rodzajów działalności nie uwzględnia się przychodów uzyskanych

1

w związku z regulowaniem zobowiązań wobec Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa wierzytelnościami

nabytymi od wierzycieli Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa;

2)

ze sprzedaży produktów produkcji rolniczej nabytych przez spółdzielnie zajmujące się

produkcją rolną od członków tych spółdzielni - w części odpowiadającej cenie nabycia

tych produktów.

1e.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody

na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie stosuje się również w przypadku

lokowania dochodów poprzez nabycie

1)

wyemitowanych po dniu 1 stycznia 1989 r. obligacji Skarbu Państwa lub bonów skarbowych

oraz obligacji wyemitowanych przez jednostki samorządu terytorialnego po dniu 1 stycznia

1997 r.;

2)

papierów wartościowych lub niebędących papierami wartościowymi instrumentów finansowych,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami

finansowymi, o ile nabycie takie nastąpiło w ramach zarządzania portfelem, o którym mowa w art.

75 tej ustawy, również w przypadku gdy zarządzanie portfelem odbywa się na podstawie

umowy z towarzystwem funduszy inwestycyjnych, które wykonuje tę działalność na podstawie

art. 45 ust. 2 ustawy o funduszach inwestycyjnych, pod warunkiem zdeponowania tych

papierów wartościowych lub instrumentów finansowych na odrębnym rachunku prowadzonym

przez uprawniony podmiot w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;

3)

jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych działających na podstawie ustawy o funduszach inwestycyjnych.

1f.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1e, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczany

i wydatkowany, bez względu na termin, na cele określone w ust. 1.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

4.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 34, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu

dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

5.

W razie cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 34, podatnik traci prawo

do zwolnienia i jest obowiązany do zapłaty podatku za cały okres korzystania ze zwolnienia

podatkowego.

6.

W razie wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 5, podatnik jest obowiązany

do zwiększenia podstawy opodatkowania o kwotę dochodu, w odniesieniu do którego utracił

prawo do zwolnienia, a w razie poniesienia straty do jej zmniejszenia o tę kwotę -

w rozliczeniu zaliczki za wybrany okres wpłaty zaliczek, o którym mowa w art. 25,

w którym utracił to prawo, a gdy utrata prawa nastąpi w ostatnim okresie wpłaty zaliczek

danego roku podatkowego - w zeznaniu rocznym.

7.

Zwolnieniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 42, nie podlegają środki stanowiące zwrot wydatków

poniesionych na realizację zadania publicznego lub przedsięwzięcia będącego przedmiotem

umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym przez partnera prywatnego lub za jego pośrednictwem

oraz środki przeznaczone na nabycie udziałów (akcji) w spółce zawiązanej w celu realizacji

umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym.

8.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 45, ma zastosowanie, jeżeli dochody przeznaczone

na cele szkoły zostaną wydatkowane na

1)

zakup stanowiących środki trwałe pomocy dydaktycznych lub innych urządzeń niezbędnych

do prowadzenia szkoły;

2)

organizowanie wypoczynku wakacyjnego uczniów, w części stanowiącej wynagrodzenie personelu

wychowawczego i obsługi, jeżeli nie zostało ono pokryte przez rodziców lub prawnych

opiekunów uczniów.

9.

Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 49, uznaje się wydatki na

1)

zakup środków produkcji przekazanych członkom grupy producentów rolnych;

2)

szkolenie członków grupy producentów rolnych.

10.

Przepisy ust. 1b, 1e i 1f nie mają zastosowania do zwolnienia, o którym mowa w ust.

1 pkt 49.

11

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 58, dotyczy instytucji wspólnego inwestowania

1)

których wyłącznym przedmiotem działalności jest zbiorowe lokowanie środków pieniężnych

w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego lub inne prawa majątkowe;

2)

w przypadku których prowadzenie przez nie działalności wymaga zawiadomienia właściwych

organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę.

12

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 58, stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy

prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej

umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez

organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, w którym podatnik

ma siedzibę.

Ilekroć w rozdziale jest mowa o

1)

umowie leasingu - rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej „finansującym”,

oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych

w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki

trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty oraz prawo wieczystego

użytkowania gruntów;

2)

podstawowym okresie umowy leasingu - rozumie się przez to czas oznaczony, na jaki

została zawarta ta umowa, z wyłączeniem czasu, na który może być przedłużona lub skrócona;

w przypadku zmiany strony lub stron tej umowy podstawowy okres umowy uważa się za

zachowany, jeżeli inne postanowienia umowy nie uległy zmianie;

3)

odpisach amortyzacyjnych - rozumie się przez to odpisy amortyzacyjne dokonywane wyłącznie

zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16;

4)

normatywnym okresie amortyzacji - rozumie się przez to w odniesieniu do

a)

środków trwałych - okres, w którym odpisy amortyzacyjne, wynikające z zastosowania

stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych, zrównują się

z wartością początkową środków trwałych,

b)

wartości niematerialnych i prawnych - okres ustalony w art. 16m;

5)

rzeczywistej wartości netto - rozumie się przez to

a)

wartość początkową środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych zaktualizowaną

zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których

mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1,

b)

wartość, o której mowa w art. 16ł ust. 6;

6)

hipotetycznej wartości netto - rozumie się przez to wartość początkową określoną zgodnie

z art. 16g pomniejszoną o

a)

odpisy amortyzacyjne obliczone według zasad określonych w art. 16k ust. 1 z uwzględnieniem

współczynnika 3 - w odniesieniu do środków trwałych,

b)

odpisy amortyzacyjne obliczone przy zastosowaniu trzykrotnie skróconych okresów amortyzowania,

o których mowa w pkt 4 lit. b - w odniesieniu do wartości niematerialnych i prawnych;

7)

spłacie wartości początkowej - rozumie się przez to faktycznie otrzymaną przez finansującego

w opłatach ustalonych w umowie leasingu równowartość wartości początkowej środków

trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, określoną zgodnie z art. 16g, w

podstawowym okresie umowy leasingu; spłaty tej nie koryguje się o kwotę wypłaconą

korzystającemu, o której mowa w art. 17d albo art. 17h.

1.

Opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie

umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

stanowią przychód finansującego i odpowiednio w przypadku, o którym mowa w pkt 1,

koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli

1)

umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w pkt 2, została

zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji,

jeżeli przedmiotem umowy leasingu są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome

lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 5 lat,

jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości;

2)

umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności

gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony;

3)

suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2, pomniejszona

o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków

trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, a w przypadku zawarcia przez finansującego

następnej umowy leasingu środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących

uprzednio przedmiotem takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z

dnia zawarcia następnej umowy leasingu; przepis art. 14 stosuje się odpowiednio.

2.

Jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym

przysługujących na podstawie

1)

art. 6,

2)

przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,

3)

art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym

(Dz. U. z 1997 r. poz. 143, z 1998 r. poz. 1063 oraz z 1999 r. poz. 484 i 1178)

- do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 17f-17h.

3.

W przypadku finansującego będącego spółką niebędącą osobą prawną ograniczenia, o których

mowa w ust. 2, dotyczą także wspólników tych spółek.

Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której mowa w art. 17b ust.

1, finansujący przenosi na korzystającego własność środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych, będących przedmiotem tej umowy

1)

przychodem ze sprzedaży środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych jest

ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży; jeżeli jednak cena ta

jest niższa od hipotetycznej wartości netto środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej według zasad określonych

w art. 14;

2)

kosztem uzyskania przychodów przy ustalaniu dochodu ze sprzedaży jest rzeczywista

wartość netto.

1.

Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której mowa w art. 17b ust.

1, finansujący przenosi na osobę trzecią własność środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych, będących przedmiotem tej umowy, oraz wypłaca korzystającemu z tytułu spłaty

ich wartości uzgodnioną kwotę - przy określaniu przychodu ze sprzedaży i kosztu jego

uzyskania stosuje się przepisy art. 12-16.

2.

Kwota wypłacona korzystającemu, w przypadku określonym w ust. 1, stanowi koszt uzyskania

przychodów finansującego w dniu zapłaty do wysokości różnicy pomiędzy rzeczywistą

wartością netto a hipotetyczną wartością netto.

3.

Kwota otrzymana przez korzystającego, w przypadku określonym w ust. 1, stanowi jego

przychód w dniu jej otrzymania.

1.

Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której mowa w art. 17b ust.

1 pkt 1, finansujący oddaje korzystającemu do dalszego używania środki trwałe lub

wartości niematerialne i prawne, będące przedmiotem tej umowy, przychodem finansującego

i odpowiednio kosztem uzyskania przychodów korzystającego są opłaty ustalone przez

strony tej umowy.

2.

Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której mowa w art. 17b ust.

1 pkt 2, finansujący oddaje korzystającemu do dalszego używania środki trwałe lub

wartości niematerialne i prawne, będące przedmiotem tej umowy, przychodem finansującego

są opłaty ustalone przez strony tej umowy, także wtedy, gdy odbiegają znacznie od

wartości rynkowej.

1.

Do przychodów finansującego, z zastrzeżeniem ust. 3, i odpowiednio do kosztów uzyskania

przychodów korzystającego nie zalicza się opłat, o których mowa w art. 17b ust. 1,

w części stanowiącej spłatę wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki

1)

umowa leasingu została zawarta na czas oznaczony;

2)

suma ustalonych w umowie leasingu opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów

i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości

niematerialnych i prawnych, a w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy

leasingu środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących uprzednio

przedmiotem takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia

następnej umowy leasingu; przepis art. 14 stosuje się odpowiednio;

3)

umowa zawiera postanowienie, że w podstawowym okresie umowy leasingu

a)

odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający, w przypadku gdy nie jest osobą wymienioną

w lit. b, albo

b)

finansujący rezygnuje z dokonywania odpisów amortyzacyjnych, w przypadku gdy korzystającym

jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej.

2.

Jeżeli wysokość kwoty spłaty wartości środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych przypadających na poszczególne opłaty nie jest określona w umowie leasingu,

ustala się ją proporcjonalnie do okresu trwania tej umowy.

3.

Do przychodów finansującego zalicza się opłaty, o których mowa w art. 17b ust. 1,

uzyskane z tytułu wszystkich umów leasingu zawartych przez finansującego dotyczących

tego samego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, w części przewyższającej

spłatę wartości początkowej, określonej zgodnie z art. 16g.

1.

Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 17f ust. 1, i po upływie podstawowego

okresu umowy leasingu finansujący przenosi na korzystającego własność środków trwałych

lub wartości niematerialnych i prawnych będących przedmiotem tej umowy

1)

przychodem ze sprzedaży środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych jest

ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży, także wtedy, gdy odbiega

ona znacznie od ich wartości rynkowej;

2)

do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wydatków poniesionych przez finansującego

na nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych

stanowiących przedmiot umowy leasingu; kosztem są jednak te wydatki pomniejszone o

spłatę wartości początkowej, o której mowa w art. 17a pkt 7.

2.

Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 17f ust. 1, i po upływie podstawowego

okresu umowy leasingu finansujący oddaje korzystającemu do dalszego używania środki

trwałe lub wartości niematerialne i prawne, będące przedmiotem umowy, przychodem finansującego

i odpowiednio kosztem uzyskania przychodów korzystającego są opłaty ustalone przez

strony, także wtedy, gdy odbiegają znacznie od wartości rynkowej.

1.

Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 17f ust. 1, i po upływie podstawowego

okresu umowy leasingu finansujący przenosi na osobę trzecią własność środków trwałych

lub wartości niematerialnych i prawnych, będących przedmiotem umowy, oraz wypłaca

korzystającemu z tytułu spłaty ich wartości uzgodnioną kwotę

1)

przy określaniu przychodu ze sprzedaży stosuje się przepisy, o których mowa w art.

12-14;

2)

do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wydatków poniesionych przez finansującego

na nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych

stanowiących przedmiot umowy; kosztem są jednak te wydatki pomniejszone o spłatę wartości

początkowej, o której mowa w art. 17a pkt 7.

2.

Kwota wypłacona korzystającemu stanowi koszt uzyskania przychodów u finansującego

i jest przychodem korzystającego w dniu jej otrzymania.

1.

Jeżeli przedmiotem umowy leasingu zawartej na czas oznaczony są grunty lub prawo wieczystego

użytkowania gruntów, a suma ustalonych w niej opłat odpowiada co najmniej wartości

gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów równej wydatkom na ich nabycie -

do przychodów finansującego i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego

nie zalicza się opłat ustalonych w tej umowie, ponoszonych przez korzystającego w

podstawowym okresie tej umowy z tytułu używania przedmiotu umowy, w części stanowiącej

spłatę tej wartości; przepis art. 17f ust. 2 stosuje się odpowiednio.

2.

Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu finansujący przenosi na korzystającego

lub osobę trzecią własność gruntów lub prawo wieczystego użytkowania gruntów będących

przedmiotem tej umowy, albo oddaje je korzystającemu do dalszego używania, do ustalenia

przychodów i kosztów uzyskania przychodów stron umowy przepisy art. 17g i art. 17h

stosuje się odpowiednio.

1.

Jeżeli w umowie leasingu została określona cena, po której korzystający ma prawo nabyć

przedmiot umowy po zakończeniu podstawowego okresu tej umowy, cenę tę uwzględnia się

w sumie opłat, o których mowa w art. 17b ust. 1 pkt 3 i art. 17f ust. 1 pkt 2.

2.

Do sumy opłat, o której mowa w ust. 1, nie zalicza się

1)

płatności na rzecz finansującego za świadczenia dodatkowe, o ile są one wyodrębnione

z opłat leasingowych;

2)

podatków, w których obowiązek podatkowy ciąży na finansującym z tytułu własności lub

posiadania środków trwałych, będących przedmiotem umowy leasingu, oraz składek na

ubezpieczenie tych środków trwałych, jeżeli w umowie leasingu zastrzeżono, że korzystający

będzie ponosił ciężar tych podatków i składek niezależnie od opłat za używanie;

3)

kaucji określonej w umowie leasingu wpłaconej finansującemu przez korzystającego.

3.

Kaucji, o której mowa w ust. 2 pkt 3, nie zalicza się do przychodów finansującego

i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego.

1.

Jeżeli finansujący przeniósł na rzecz osoby trzeciej wierzytelności z tytułu opłat,

o których mowa w art. 17b ust. 1, a nie została przeniesiona na osobę trzecią własność

przedmiotu umowy leasingu

1)

do przychodów finansującego nie zalicza się kwot wypłaconych przez osobę trzecią z

tytułu przeniesienia wierzytelności;

2)

kosztem uzyskania przychodów finansującego jest zapłacone osobie trzeciej dyskonto

lub wynagrodzenie.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, opłaty ponoszone przez korzystającego na rzecz

osoby trzeciej stanowią przychód finansującego w dniu wymagalności zapłaty.

Do opodatkowania stron umowy zawartej na czas nieoznaczony lub na czas oznaczony,

lecz niespełniającej warunków, określonych w art. 17b ust. 1 pkt 3 lub art. 17f ust.

1 lub art. 17i ust. 1, stosuje się przepisy, o których mowa w art. 12-16, dla umów

najmu i dzierżawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.

1.

Podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22 i art. 24a, stanowi dochód

ustalony zgodnie z art. 7 albo art. 7a ust. 1, po odliczeniu

1)

darowizn przekazanych na cele określone w art. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, organizacjom, o którym mowa w art. 3 ust. 2 i 3 tej ustawy, lub równoważnym organizacjom,

określonym w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego, obowiązujących

w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym

państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzącym działalność

pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, realizującym te cele - łącznie do

wysokości nieprzekraczającej 10% dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art.

7a ust. 1;

2)

(uchylony)

3)

(uchylony)

4)

(uchylony)

5)

(uchylony)

6)

w bankach - 20% kwoty kredytów (pożyczek) umorzonych w związku z realizacją programu

restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw, zakwalifikowanych do straconych kredytów

(pożyczek) i zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów;

7)

darowizn na cele kultu religijnego - łącznie do wysokości nieprzekraczającej 10% dochodu,

o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art. 7a ust. 1.

1a.

Łączna kwota odliczeń z tytułów określonych w ust. 1 pkt 1 i 7 nie może przekroczyć

10% dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art. 7a ust. 1, z tym że odliczeniom

nie podlegają darowizny na rzecz

1)

osób fizycznych;

2)

osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, prowadzących

działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego,

paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych

wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych

albo z udziałem tych metali, lub handlu tymi wyrobami.

1b.

Jeżeli przedmiotem darowizny są towary opodatkowane podatkiem od towarów i usług,

za kwotę darowizny uważa się wartość towaru wraz z podatkiem od towarów i usług, w

części przekraczającej kwotę podatku naliczonego, którą podatnik ma prawo odliczyć

zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej darowizny.

Przy określaniu wartości tych darowizn stosuje się odpowiednio art. 14.

1c.

Odliczenie darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 7, oraz odliczenie wynikające

z odrębnych ustaw stosuje się, jeżeli wysokość darowizny jest udokumentowana dowodem

wpłaty na rachunek płatniczy obdarowanego lub jego rachunek w banku, inny niż rachunek

płatniczy, a w przypadku darowizny innej niż pieniężna - dokumentem, z którego wynika

wartość tej darowizny, oraz oświadczeniem obdarowanego o jej przyjęciu.

1d.

(uchylony)

1e.

Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1h, otrzymujący darowizny, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 7 oraz w art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku

dochodowym od osób fizycznych, są obowiązani

1)

w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, wyodrębnić z przychodów kwotę ogółem otrzymanych

darowizn ze wskazaniem celu jej przeznaczenia zgodnie ze sferą działalności pożytku

publicznego, o której mowa w art. 4 ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 1, a także celu,

o którym mowa w ust. 1 pkt 7, wraz z wyszczególnieniem darowizn pochodzących od osób

prawnych z podaniem nazwy i adresu darczyńcy, jeżeli jednorazowa kwota darowizny przekracza

15 000 zł lub jeżeli suma wszystkich darowizn otrzymanych w danym roku podatkowym

od jednego darczyńcy przekracza 35 000 zł;

2)

w terminie składania zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, udostępnić do publicznej

wiadomości, poprzez publikacje w Internecie, środkach masowego przekazu lub wyłożenie

dla zainteresowanych w pomieszczeniach ogólnie dostępnych, informacje, o których mowa

w pkt 1, i w formie pisemnej zawiadomić o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego.

Z obowiązku tego zwolnione są podmioty, których dochód za dany rok podatkowy nie przekracza

kwoty 20 000 zł.

1f.

Podatnicy otrzymujący darowizny, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 7 oraz w art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku

dochodowym od osób fizycznych, którzy nie składają zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, są obowiązani w terminie,

o którym mowa w art. 27 ust. 1

1)

przekazać urzędowi skarbowemu informacje o kwocie ogółem otrzymanych darowizn ze wskazaniem

celu jej przeznaczenia zgodnie ze sferą działalności pożytku publicznego, o której

mowa w art. 4 ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 1, a także celu, o którym mowa w ust.

1 pkt 7, wraz z wyszczególnieniem darowizn pochodzących od osób prawnych z podaniem

nazwy i adresu darczyńcy, jeżeli jednorazowa kwota darowizny przekracza 15 000 zł

lub jeżeli suma wszystkich darowizn otrzymanych w danym roku podatkowym od jednego

darczyńcy przekracza 35 000 zł;

2)

udostępnić do publicznej wiadomości, poprzez publikacje w Internecie, środkach masowego

przekazu lub wyłożenie dla zainteresowanych w pomieszczeniach ogólnie dostępnych,

informacje, o których mowa w pkt 1, i w formie pisemnej zawiadomić o tym właściwego

naczelnika urzędu skarbowego. Z obowiązku tego zwolnione są podmioty, których dochód

za dany rok podatkowy nie przekracza kwoty 20 000 zł.

1g.

Podatnicy korzystający z odliczenia darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 7 oraz

wynikającego z odrębnych ustaw, są obowiązani wykazać w zeznaniu, o którym mowa w

art. 27 ust. 1, kwotę przekazanej darowizny, kwotę dokonanego odliczenia oraz dane

pozwalające na identyfikację obdarowanego, w szczególności jego nazwę, adres i numer

identyfikacji podatkowej lub numer uzyskany w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie

członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru

Gospodarczego, w którym obdarowany ma siedzibę, służący dla celów podatkowych identyfikacji.

1h.

Do podatników, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4a, składających zeznanie, o którym

mowa w art. 27 ust. 1, otrzymujących darowizny, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 7 oraz w art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku

dochodowym od osób fizycznych, przepisy ust. 1e i 1f stosuje się odpowiednio.

1i.

Przepisy ust. 1e, 1f i 1h stosuje się odpowiednio do podatników otrzymujących darowizny,

które podlegają odliczeniu na podstawie odrębnych ustaw.

1j.

Prawo do odliczenia darowizny na rzecz organizacji, określonej w przepisach regulujących

działalność pożytku publicznego, obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska

państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego

Obszaru Gospodarczego, prowadzącej działalność pożytku publicznego w sferze zadań

publicznych, przysługuje podatnikowi pod warunkiem

1)

udokumentowania przez podatnika oświadczeniem tej organizacji, iż na dzień przekazania

darowizny była ona równoważną organizacją do organizacji, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego

i o wolontariacie, realizującą cele określone w art. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie i prowadzącą działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, oraz

2)

istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania

lub z innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, których stroną jest Rzeczpospolita

Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego

państwa, na którego terytorium organizacja posiada siedzibę.

1k.

Odliczenia darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się w przypadku, gdy

podatnik zaliczył wartość przekazanej darowizny do kosztów uzyskania przychodów na

podstawie art. 16 ust. 1 pkt 14.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

3a.

(uchylony)

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

6.

(uchylony)

6a.

(uchylony)

6b.

(uchylony)

6c.

(uchylony)

7.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(utracił moc)

1.

Od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, odlicza się koszty uzyskania

przychodów poniesione przez podatnika na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej

„kosztami kwalifikowanymi”.

2.

Za koszty kwalifikowane uznaje się

1)

należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek, jeżeli te należności i składki dotyczą

pracowników zatrudnionych w celu realizacji działalności badawczo-rozwojowej;

2)

nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową;

3)

ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, a także nabycie wyników

badań naukowych, świadczonych lub wykonywanych na podstawie umowy przez jednostkę

naukową w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2045, z późn. zm. na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej;

4)

odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej

działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej

z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4;

5

koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z

rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione przez podatnika będącego mikroprzedsiębiorcą,

małym lub średnim przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej,

na

a)

przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu Patentowego

Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu, łącznie z kosztami

wymaganych tłumaczeń na język obcy,

b)

prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedni

zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych organów, w szczególności

opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i procesowego,

c)

odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu, prawa ochronnego

na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego zarówno w postępowaniu

zgłoszeniowym, jak i po jego zakończeniu, w szczególności koszty zastępstwa prawnego

i procesowego, zarówno w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim

zagranicznym organie,

d)

opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych czynności

koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa ochronnego na wzór

użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w szczególności koszty walidacji

patentu europejskiego.

3.

Za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane

do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,

z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną

własnością. Do kosztów, o których mowa w zdaniu pierwszym, przepisu art. 16 ust. 1

pkt 48 nie stosuje się.

4.

Koszty kwalifikowane ponoszone w ramach badań podstawowych podlegają odliczeniu wyłącznie

pod warunkiem, że badania te są prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką

naukową w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki.

5.

Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone

w jakiejkolwiek formie.

6.

Prawo do odliczenia nie przysługuje podatnikowi, jeżeli w roku podatkowym prowadził

działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia.

7

Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć

1)

w przypadku gdy podatnik jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą

w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej - 50% kosztów, o których

mowa w ust. 2 i 3;

2)

w przypadku pozostałych podatników

a)

50% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1,

b)

30% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-4 i ust. 3.

8

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane.

W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika

jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej

kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące

po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik

skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia.

9

Przepisu ust. 8 zdanie drugie nie stosuje się, jeżeli podatnik wykaże w zeznaniu kwotę

przysługującą mu zgodnie z art. 18da.

1.

Podatnikowi, który w roku rozpoczęcia prowadzenia działalności poniósł stratę albo

osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego za ten rok odliczenia określonego

w art. 18d ust. 1, przysługuje kwota odpowiadająca iloczynowi nieodliczonego na podstawie

art. 18d ust. 1 odliczenia i stawki podatku określonej w art. 19 ust. 1 obowiązującej

tego podatnika w danym roku podatkowym.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się również w roku podatkowym następującym bezpośrednio po

roku rozpoczęcia działalności, jeżeli w tym roku podatnik, o którym mowa w ust. 1,

jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów

o swobodzie działalności gospodarczej.

3.

Kwota wykazana przez podatnika w zeznaniu, przysługująca na podstawie ust. 1 lub 2,

stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio

obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis.

4.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników rozpoczynających działalność, którzy

zostali utworzeni

1)

w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników albo

2)

w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym

imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną, albo

3)

przez osoby prawne, osoby fizyczne lub jednostki niemające osobowości prawnej, które

wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo,

zorganizowaną część przedsiębiorstwa lub składniki majątku tego przedsiębiorstwa o

wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro

przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na

pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono

te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników

oblicza się, stosując odpowiednio art. 14, albo

4)

przez osoby prawne, osoby fizyczne lub jednostki niemające osobowości prawnej wnoszące,

tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału podatnika, składniki majątku uzyskane

przez te osoby lub jednostki w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby

lub jednostki posiadały udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników.

5.

Podatnik jest obowiązany do zwrotu wykazanej w zeznaniu kwoty przysługującej mu na

podstawie ust. 1 lub 2, jeżeli przed upływem trzech lat podatkowych, licząc od końca

roku podatkowego, za który złożył to zeznanie, zostanie postawiony w stan upadłości

lub likwidacji.

6.

Kwoty, o których mowa w ust. 1 i 2, podatnik wykazuje w zeznaniu, o którym mowa w

art. 27.

Podatnicy korzystający z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, oraz podatnicy, którym

przysługuje kwota określona w art. 18da, są obowiązani wykazać w zeznaniu poniesione

koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu lub stanowiące podstawę do wyliczenia

przysługującej podatnikowi kwoty.

1.

Podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22 i art. 24a, wynosi

1)

19% podstawy opodatkowania;

2)

15% podstawy opodatkowania - w przypadku

a)

małych podatników,

b)

podatników rozpoczynających działalność - w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność.

1a.

Podatnik, który został utworzony

1)

w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, z wyjątkiem przekształcenia

spółki w inną spółkę, albo

2)

w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym

imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną, albo

3)

przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości

prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone przez siebie

przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego

przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co

najmniej 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy

Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy,

w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość

tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, albo

4)

przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości

prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału podatnika, składniki

majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku likwidacji innych podatników,

jeżeli te osoby albo jednostki posiadały udziały (akcje) tych innych likwidowanych

podatników

- nie stosuje przepisu ust. 1 pkt 2 w roku podatkowym, w którym rozpoczął działalność,

oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.

1b.

Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do podatkowych grup kapitałowych.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

4

Jeżeli organ podatkowy określi, na podstawie art. 11, dochód podatnika w wysokości

wyższej (stratę w wysokości niższej) niż zadeklarowana przez podatnika w związku z

dokonaniem transakcji lub ujęciem innych zdarzeń, o których mowa w art. 9a, a podatnik

nie przedłoży temu organowi dokumentacji podatkowej - różnicę między dochodem zadeklarowanym

przez podatnika a określonym przez ten organ opodatkowuje się stawką 50%.

(uchylony)

1.

Jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, osiągają również dochody (przychody)

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dochody te podlegają w obcym państwie

opodatkowaniu, a nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 3, w rozliczeniu

za rok podatkowy dochody (przychody) te łączy się z dochodami (przychodami) osiąganymi

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym wypadku od podatku obliczonego od łącznej

sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi zapłaconemu w obcym państwie. Kwota

odliczenia nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem

odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie.

2.

W przypadku gdy

1)

spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uzyskuje

dochody (przychody) z tytułu dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach

osób prawnych, oraz

2)

dochody (przychody), o których mowa w pkt 1, uzyskiwane są z tytułu udziału w zyskach

spółki podlegającej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów,

bez względu na miejsce ich osiągania, na terytorium państwa, z którym Rzeczpospolita

Polska posiada obowiązującą umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania, niebędącego

państwem członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwem należącym do Europejskiego

Obszaru Gospodarczego albo Konfederacją Szwajcarską, oraz

3)

spółka, o której mowa w pkt 1, posiada w kapitale spółki, o której mowa w pkt 2, bezpośrednio

nie mniej niż 75% udziałów (akcji)

- odliczeniu podlega również kwota podatku od dochodów, z których zysk został wypłacony,

zapłaconego przez spółkę, o której mowa w pkt 2, w państwie jej siedziby, w części

odpowiadającej udziałowi spółki, o której mowa w pkt 1, w wypłaconym zysku spółki,

o której mowa w pkt 2.

2a.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do podmiotów podlegających opodatkowaniu podatkiem

dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, w innym

niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie

należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzących działalność poprzez

położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, o ile umowa w

sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawarta między Rzecząpospolitą Polską a

państwem siedziby tego podmiotu przewiduje przypisanie dochodów uzyskiwanych poza

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do jego zagranicznego zakładu. Kwota odliczenia

nie może przekroczyć tej części podatku zapłaconego w obcym państwie, jaka proporcjonalnie

przypada na dochód z tego źródła przypisany do zagranicznego zakładu.

2b.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do spółek podlegających opodatkowaniu podatkiem

dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, w innym

niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie

należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzących działalność poprzez

położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, przy czym kwota

odliczenia nie może przekroczyć tej części podatku zapłaconego w obcym państwie, jaka

proporcjonalnie przypada na dochód z tego źródła przypisany do zagranicznego zakładu.

3.

Zwalnia się od podatku dochodowego dochody (przychody) uzyskiwane przez podatników,

o których mowa w ust. 1, z tytułu dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału

w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki

1)

wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych

jest spółka podlegająca w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii

Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego

opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce

ich osiągania;

2)

uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w

zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka będąca podatnikiem podatku

dochodowego, mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

3)

spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji)

w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;

4)

spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem

dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

6.

Łączna kwota odliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie może przekroczyć tej części

podatku, która została obliczona przed dokonaniem odliczenia i która proporcjonalnie

przypada na dochód uzyskany z tego źródła dochodu.

7.

(uchylony)

8.

Określając wielkość odliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, oraz zwolnienia, o którym

mowa w ust. 3, kwotę podatku zapłaconego w obcym państwie oraz osiągniętego dochodu

(przychodu) przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy

Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień zapłaty tego podatku

lub dzień osiągnięcia dochodu (przychodu).

9.

Odliczenie, o którym mowa w ust. 2, oraz zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, ma zastosowanie

w przypadku, gdy spółka, o której mowa w ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 2, posiada udziały

(akcje) spółki, o której mowa w ust. 2 pkt 2 oraz ust. 3 pkt 1, w wysokości określonej

w ust. 2 pkt 3 oraz odpowiednio w ust. 3 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat.

10.

Odliczenie, o którym mowa w ust. 2, oraz zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, ma również

zastosowanie w przypadku, gdy okres dwóch lat nieprzerwanego posiadania udziałów (akcji),

w wysokości określonej w ust. 2 pkt 3 oraz ust. 3 pkt 3, upływa po dniu uzyskania

tych dochodów (przychodów). W przypadku niedotrzymania warunku posiadania udziałów

(akcji), w wysokości określonej w ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3, nieprzerwanie przez

okres dwóch lat spółka, która dokonała odliczenia lub skorzystała ze zwolnienia, jest

obowiązana zgodnie z odrębnymi przepisami do złożenia korekty zeznania, o którym mowa

w art. 27 ust. 1, za lata podatkowe, w których dokonała odliczenia lub korzystała

ze zwolnienia.

11.

Przepisów ust. 2-10 nie stosuje się, jeżeli wypłata dywidendy lub innych należności

z tytułu udziału w zyskach osób prawnych została dokonana w wyniku likwidacji spółki

dokonującej wypłaty.

12.

Przepisy ust. 3, 9-11 stosuje się odpowiednio do

1)

spółdzielni zawiązanych na podstawie rozporządzenia nr 1435/2003/WE z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie statutu Spółdzielni

Europejskiej (SCE)

(Dz. Urz. WE L 207 z 18.08.2003, z późn. zm.);

2)

dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 3, wypłacanych przez spółki podlegające

w Konfederacji Szwajcarskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich

dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, spółkom, o których mowa w ust. 3 pkt

2, przy czym określony w ust. 3 pkt 3 bezpośredni udział procentowy w kapitale spółki,

o której mowa w ust. 3 pkt 1, ustala się w wysokości nie mniejszej niż 25%;

3)

spółek podlegających w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii

Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego,

opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce

ich osiągania, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej zagraniczny zakład, przy czym kwota odliczenia nie może przekroczyć również

tej części podatku zapłaconego w obcym państwie, jaka proporcjonalnie przypada na

dochód z tego źródła przypisany do zagranicznego zakładu.

13.

(uchylony)

14.

Przepisy ust. 3, 9-11 oraz 15 stosuje się odpowiednio również do podmiotów wymienionych

w załączniku nr 4 do ustawy, przy czym w przypadku Konfederacji Szwajcarskiej przepisy

te mają zastosowanie, jeżeli zostanie spełniony warunek, o którym mowa w ust. 12 pkt

2.

15.

Odliczenie i zwolnienie, o których mowa w ust. 2 i 3, stosuje się

1)

jeżeli posiadanie udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 2 pkt 3, ust. 3 pkt 3 i ust.

12 pkt 2, wynika z tytułu własności;

2)

w odniesieniu do dochodów uzyskanych z udziałów (akcji) posiadanych na podstawie tytułu

a)

własności,

b)

innego niż własność, pod warunkiem że te dochody (przychody) korzystałyby ze zwolnienia,

gdyby posiadanie tych udziałów (akcji) nie zostało przeniesione.

16.

Przepisu ust. 3 nie stosuje się do dywidend i innych dochodów (przychodów) z tytułu

udziału w zyskach osób prawnych, w części, w jakiej w państwie spółki, o której mowa

w ust. 3 pkt 1, wypłacane z tego tytułu kwoty w jakiejkolwiek formie podlegają zaliczeniu

do kosztów uzyskania przychodów, odliczeniu od dochodu, podstawy opodatkowania lub

od podatku spółki wypłacającej.

1.

Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez

podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów

1)

z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych,

znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności

za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub

prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia

handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie

przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),

2)

z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub

sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej

za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie

imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2a)

z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych,

zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania

personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze

- ustala się w wysokości 20% przychodów;

3)

z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach

polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem

ładunków i pasażerów tranzytowych,

4

uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa

żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego

przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego

przez pasażera

- ustala się w wysokości 10% tych przychodów.

2.

Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu

opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

3.

Zwalnia się od podatku dochodowego przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli

spełnione są łącznie następujące warunki

1)

wypłacającym należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest

a)

spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego mająca siedzibę lub zarząd na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej albo

b)

położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład spółki podlegającej

w państwie członkowskim Unii Europejskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości

swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania, jeżeli wypłacane przez ten zagraniczny

zakład należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, podlegają zaliczeniu do kosztów

uzyskania przychodów przy określaniu dochodów podlegających opodatkowaniu w Rzeczypospolitej

Polskiej;

2)

uzyskującym przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest spółka podlegająca w innym

niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie

należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym

od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania;

3)

spółka

a)

o której mowa w pkt 1, posiada bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w kapitale

spółki, o której mowa w pkt 2, lub

b)

o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w kapitale

spółki, o której mowa w pkt 1;

c)

(uchylona)

4)

rzeczywistym właścicielem należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest

a)

spółka, o której mowa w pkt 2, albo

b)

zagraniczny zakład spółki, o której mowa w pkt 2, jeżeli dochód osiągnięty w następstwie

uzyskania tych należności podlega opodatkowaniu w tym państwie członkowskim Unii Europejskiej,

w którym ten zagraniczny zakład jest położony.

3a.

Warunek posiadania udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 3 pkt 3, uważa się także

za spełniony, jeżeli zarówno w kapitale spółki, o której mowa w ust. 3 pkt 1, jak

i w kapitale spółki, o której mowa w ust. 3 pkt 2, inna spółka podlegająca w państwie

członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru

Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu

na miejsce ich osiągania, posiada bezpośrednio - nie mniej niż 25% udziałów (akcji).

Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

3b.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się, jeżeli posiadanie udziałów (akcji),

o którym mowa w ust. 3 pkt 3 oraz ust. 3a, wynika z tytułu własności.

3c.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się, jeżeli spółka, o której mowa w ust.

3 pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości

swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.

4.

Przepis ust. 3 ma zastosowanie w przypadku, kiedy spółki, o których mowa w ust. 3

pkt 3, posiadają udziały (akcje) w wysokości, o której mowa w ust. 3 pkt 3, nieprzerwanie

przez okres dwóch lat.

5.

Przepisy ust. 3 i 4 mają również zastosowanie w przypadku, gdy okres dwóch lat nieprzerwanego

posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 3 pkt 3, upływa po dniu

uzyskania przez spółkę, o której mowa w ust. 3 pkt 2, przychodów, o których mowa w

ust. 1 pkt 1. W przypadku niedotrzymania warunku posiadania udziałów (akcji), o których

mowa w ust. 3 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat, spółka, o której mowa w

ust. 3 pkt 2, jest obowiązana do zapłaty podatku, wraz z odsetkami za zwłokę, od przychodów

określonych w ust. 1 pkt 1 w wysokości 20% przychodów, z uwzględnieniem umów w sprawie

unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Odsetki

nalicza się od następnego dnia po upływie terminu, o którym mowa w art. 26 ust. 3.

6.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, nie ma zastosowania do przychodów, które zgodnie

z odrębnymi przepisami zostaną uznane za

1)

przychody z podziału zysków lub spłaty kapitału spółki wypłacającej należności, o

których mowa w ust. 1 pkt 1;

2)

przychody z tytułu wierzytelności dającej prawo do udziału w zyskach dłużnika;

3)

przychody z tytułu wierzytelności uprawniającej wierzyciela do zamiany jego prawa

do odsetek na prawo do udziału w zyskach dłużnika;

4)

przychody z tytułu wierzytelności, która nie powoduje obowiązku spłaty kwoty głównej

tej wierzytelności lub gdy spłata jest należna po upływie co najmniej 50 lat od powstania

wierzytelności.

7.

Jeżeli w wyniku szczególnych powiązań, o których mowa w art. 11 ust. 1, między podmiotem

wypłacającym i uzyskującym należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, zostaną ustalone

lub narzucone warunki różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne

podmioty, w wyniku czego kwota wypłaconych należności jest wyższa od tej, jakiej należałoby

oczekiwać, gdyby powiązania te nie istniały, zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, stosuje

się tylko do kwoty należności określonej bez uwzględniania warunków wynikających z

tych powiązań. Przepisy art. 11 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

8.

Przepisy ust. 3-7 stosuje się odpowiednio do podmiotów wymienionych w załączniku nr

5 do ustawy.

9.

Zwolnienia, o którym mowa w ust. 3, nie stosuje się jeżeli wypłacającym należności

jest spółka, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1.

1.

Podatek dochodowy od dochodów (przychodów) z dywidend oraz innych przychodów z tytułu

udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu.

1a.

Zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1, od przychodów uzyskiwanych przez

komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3

pkt 1, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza

w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie

z art. 19, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany.

1b.

Kwota pomniejszenia, o którym mowa w ust. 1a, nie może przekroczyć kwoty podatku obliczonego

zgodnie z ust. 1.

1c.

Przepisy ust. 1a i 1b stosuje się również w przypadku, gdy przychód z tytułu udziału

w zysku spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, za dany rok podatkowy zostanie

uzyskany przez komplementariusza w innym roku niż rok następujący po danym roku podatkowym,

jednak nie dłużej niż przez 5 kolejnych lat podatkowych, licząc od końca roku podatkowego

następującego po roku, w którym zysk został osiągnięty.

1d.

Przepis ust. 1c stosuje się odpowiednio do podatku dochodowego od przychodów (dochodów)

komplementariusza z likwidacji spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, albo z

jego wystąpienia z takiej spółki.

1e.

W przypadku komplementariusza uzyskującego przychody z tytułu prawa do udziału w zysku

w więcej niż jednej spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, pomniejszenie, o

którym mowa w ust. 1a, przysługuje w odniesieniu do podatku od przychodów uzyskiwanych

odrębnie z każdej z tych spółek.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

4.

Zwalnia się od podatku dochodowego dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody

z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, z wyjątkiem dochodów uzyskiwanych przez

komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3

pkt 1, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki

1)

wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych

jest spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w

zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka podlegająca w Rzeczypospolitej

Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej

lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu

podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania;

3)

spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji)

w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;

4)

spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem

dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.

4a.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 4, ma zastosowanie w przypadku, kiedy spółka uzyskująca

dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób

prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej posiada

udziały (akcje) w spółce wypłacającej te należności w wysokości, o której mowa w ust.

4 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat.

4b.

Zwolnienie to ma również zastosowanie w przypadku, gdy okres dwóch lat nieprzerwanego

posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 4 pkt 3, przez spółkę uzyskującą

dochody (przychody) z tytułu udziału w zysku osoby prawnej mającej siedzibę lub zarząd

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, upływa po dniu uzyskania tych dochodów (przychodów).

W przypadku niedotrzymania warunku posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej

w ust. 4 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat spółka, o której mowa w ust. 4

pkt 2, jest obowiązana do zapłaty podatku, wraz z odsetkami za zwłokę, od dochodów

(przychodów) określonych w ust. 1 w wysokości 19% dochodów (przychodów) do 20 dnia

miesiąca następującego po miesiącu, w którym utraciła prawo do zwolnienia. Odsetki

nalicza się od następnego dnia po dniu, w którym po raz pierwszy skorzystała ze zwolnienia.

4c.

Przepisy ust. 4-4b stosuje się odpowiednio do

1)

spółdzielni zawiązanych na podstawie rozporządzenia nr 1435/2003/WE z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie statutu Spółdzielni

Europejskiej (SCE)

(Dz. Urz. WE L 207 z 18.08.2003, z późn. zm.);

2)

dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 1, wypłacanych przez spółki, o których

mowa w ust. 4 pkt 1, spółkom podlegającym w Konfederacji Szwajcarskiej opodatkowaniu

podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,

przy czym określony w ust. 4 pkt 3 bezpośredni udział procentowy w kapitale spółki,

o której mowa w ust. 4 pkt 1, ustala się w wysokości nie mniejszej niż 25%;

3)

dochodów wypłacanych (przypisanych) na rzecz położonego na terytorium państwa członkowskiego

Unii Europejskiej lub innego państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego

albo w Konfederacji Szwajcarskiej zagranicznego zakładu spółki, o której mowa w ust.

4 pkt 2, jeżeli spółka ta spełnia warunki określone w ust. 4-4b.

4d.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 4, stosuje się

1)

jeżeli posiadanie udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 4 pkt 3, wynika z tytułu

własności;

2)

w odniesieniu do dochodów uzyskanych z udziałów (akcji) posiadanych na podstawie tytułu

a)

własności,

b)

innego niż własność, pod warunkiem że te dochody (przychody) korzystałyby ze zwolnienia,

gdyby posiadanie tych udziałów (akcji) nie zostało przeniesione.

5.

(uchylony)

6.

Przepisy ust. 4-4d stosuje się odpowiednio również do podmiotów wymienionych w załączniku

nr 4 do ustawy, przy czym w przypadku Konfederacji Szwajcarskiej przepisy ust. 4-4d

mają zastosowanie, jeżeli zostanie spełniony warunek, o którym mowa w ust. 4c pkt

2.

Przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego

opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zwolnienia i odliczenia wynikające z przepisów art. 20-22 stosuje się pod warunkiem

istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania

lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska,

do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego innego

niż Rzeczpospolita Polska państwa, w którym podatnik ma swoją siedzibę lub w którym

dochód został uzyskany.

1.

Przepisów art. 20 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4 nie stosuje się, jeżeli

1)

osiągnięcie dochodów (przychodów) z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału

w zyskach osób prawnych następuje w związku z zawarciem umowy lub dokonaniem innej

czynności prawnej, lub wielu powiązanych czynności prawnych, których głównym lub jednym

z głównych celów było uzyskanie zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art.

20 ust. 3 lub art. 22 ust. 4, a uzyskanie tego zwolnienia nie skutkuje wyłącznie wyeliminowaniem

podwójnego opodatkowania tych dochodów (przychodów), oraz

2)

czynności, o których mowa w pkt 1, nie mają rzeczywistego charakteru.

2.

Dla celów ust. 1 uznaje się, że umowa lub inna czynność prawna nie ma rzeczywistego

charakteru w zakresie, w jakim nie jest dokonywana z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych.

W szczególności dotyczy to sytuacji, gdy w drodze czynności, o których mowa w ust.

1, przenoszona jest własność udziałów (akcji) spółki wypłacającej dywidendę lub spółka

osiąga przychód (dochód), wypłacany następnie w formie dywidendy lub innego przychodu

z tytułu udziału w zyskach osób prawnych.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Podatek od dochodów zagranicznej spółki kontrolowanej uzyskanych przez podatnika,

o którym mowa w art. 3 ust. 1, wynosi 19% podstawy opodatkowania.

2.

Użyte w niniejszym artykule określenie

1)

zagraniczna spółka - oznacza

a)

osobę prawną,

b)

spółkę kapitałową w organizacji,

c)

jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej inną niż spółka niemająca osobowości

prawnej,

d)

spółkę niemającą osobowości prawnej, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2

- nieposiadającą siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w której

podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, posiada udział w kapitale, prawo głosu w

organach kontrolnych lub stanowiących lub prawo do uczestnictwa w zysku;

2)

instrumenty finansowe - oznacza instrumenty finansowe wymienione w art. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;

3)

jednostka zależna - oznacza podmiot, o którym mowa w art. 3 ust. 1, albo zagraniczną

spółkę niespełniającą warunków określonych w ust. 3 pkt 3 lit. b i c, w których podatnik

posiada, bezpośrednio lub pośrednio, co najmniej 25% udziałów w kapitale lub 25% praw

głosu w organach kontrolnych lub stanowiących, lub 25% udziałów związanych z prawem

do uczestnictwa w zyskach.

3.

Zagraniczną spółką kontrolowaną jest

1)

zagraniczna spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju wymienionym

w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 9a ust. 6 albo

2)

zagraniczna spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium państwa innego niż wskazane

w pkt 1, z którym

a)

Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy międzynarodowej, w szczególności umowy o unikaniu

podwójnego opodatkowania, albo

b)

Unia Europejska nie zawarła umowy międzynarodowej

- stanowiącej podstawę do uzyskania od organów podatkowych tego państwa informacji

podatkowych, albo

3)

zagraniczna spółka spełniająca łącznie następujące warunki

a)

w spółce tej podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, posiada nieprzerwanie przez

okres nie krótszy niż 30 dni, bezpośrednio lub pośrednio, co najmniej 25% udziałów

w kapitale lub 25% praw głosu w organach kontrolnych lub stanowiących lub 25% udziałów

związanych z prawem do uczestnictwa w zyskach,

b)

co najmniej 50% przychodów tej spółki osiągniętych w roku podatkowym, o którym mowa

w ust. 6, pochodzi z dywidend i innych przychodów z udziału w zyskach osób prawnych,

przychodów ze zbycia udziałów (akcji), wierzytelności, odsetek i pożytków od wszelkiego

rodzaju pożyczek, poręczeń i gwarancji, a także przychodów z praw autorskich, praw

własności przemysłowej, w tym z tytułu zbycia tych praw, a także zbycia i realizacji

praw z instrumentów finansowych,

c)

co najmniej jeden rodzaj przychodów, o których mowa w lit. b, uzyskiwanych przez tę

spółkę, podlega w państwie jej siedziby lub zarządu opodatkowaniu według stawki podatku

dochodowego obowiązującej w tym państwie niższej o co najmniej 25% od stawki, o której

mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1, lub zwolnieniu lub wyłączeniu z opodatkowania podatkiem

dochodowym w tym państwie, chyba że przychody te podlegają zwolnieniu od opodatkowania

w państwie siedziby lub zarządu spółki je otrzymującej na podstawie przepisów dyrektywy Rady 2011/96/UE z dnia 30 listopada 2011 r. w sprawie wspólnego systemu

opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych

różnych państw członkowskich

(Dz. Urz. UE L 345 z 29.12.2011, str. 8, z późn. zm.).

4.

Podstawę opodatkowania, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód zagranicznej spółki

kontrolowanej przypadający na okres, w którym został spełniony warunek wymieniony

w ust. 3 pkt 3 lit. a, albo na okres, o którym mowa w ust. 8 albo 9, w takiej części,

jaka odpowiada posiadanym udziałom związanym z prawem do uczestnictwa w zyskach tej

spółki, po odliczeniu kwot

1)

dywidendy otrzymanej przez podatnika od zagranicznej spółki kontrolowanej;

2)

z odpłatnego zbycia przez podatnika udziału w zagranicznej spółce kontrolowanej.

5.

Kwoty nieodliczone zgodnie z ust. 4 w danym roku podatkowym podlegają odliczeniu w

następnych, kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych.

6.

Dochodem, o którym mowa w ust. 4, jest uzyskana w roku podatkowym nadwyżka sumy przychodów

nad kosztami ich uzyskania, ustalonymi zgodnie z przepisami ustawy, bez względu na

rodzaj źródeł przychodów, ustalona na ostatni dzień roku podatkowego zagranicznej

spółki kontrolowanej. Jeżeli zagraniczna spółka kontrolowana nie ma ustalonego roku

podatkowego albo rok ten przekracza okres kolejnych, następujących po sobie 12 miesięcy,

przyjmuje się, że rokiem podatkowym zagranicznej spółki kontrolowanej jest rok podatkowy

podatnika. Dochód zagranicznej spółki kontrolowanej nie podlega pomniejszeniu o straty

poniesione w latach poprzednich.

7.

Jeżeli nie jest możliwe ustalenie udziału podatnika związanego z prawem do uczestnictwa

w zyskach zagranicznej spółki kontrolowanej albo nastąpiło wyłączenie lub ograniczenie

tego prawa, dla ustalenia udziału związanego z prawem do uczestnictwa w zyskach zagranicznej

spółki kontrolowanej przyjmuje się najwyższy, określony procentowo, udział podatnika

w kapitale, prawie głosu w organach kontrolnych albo prawie głosu w organach stanowiących

tej spółki.

8.

W przypadku zagranicznej spółki kontrolowanej, o której mowa w ust. 3 pkt 1, dla ustalenia

udziału związanego z prawem do uczestnictwa w zyskach zagranicznej spółki kontrolowanej

przyjmuje się, że podatnikowi lub podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 1, przysługiwały,

przez cały rok podatkowy, o którym mowa w ust. 6, wszystkie prawa do uczestnictwa

w zyskach tej spółki. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że udziały

podatników, o których mowa w art. 3 ust. 1, związane z prawem do uczestnictwa w zyskach

są równe.

9.

Przepisy ust. 8 stosuje się odpowiednio do ustalenia udziału związanego z prawem do

uczestnictwa w zyskach zagranicznej spółki kontrolowanej, o której mowa w ust. 3 pkt

2, chyba że podatnik wykaże, iż faktycznie przysługujący podatnikowi udział w zagranicznej

spółce kontrolowanej lub okres jego posiadania jest inny.

10.

W przypadku zagranicznej spółki kontrolowanej, o której mowa w ust. 3 pkt 2, przepisu

ust. 1 nie stosuje się, jeżeli podatnik wykaże, że nie jest spełniony co najmniej

jeden z warunków określonych w ust. 3 pkt 3. Przepis ust. 13 stosuje się.

11.

Udział podatnika w zagranicznej spółce kontrolowanej, o którym mowa w ust. 3 pkt 3

lit. a, pomniejsza się o udział jego jednostki zależnej, związany z prawem do udziału

w zyskach tej zagranicznej spółki kontrolowanej, przysługujący przez ten sam okres,

jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki

1)

jednostka zależna posiada bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 25% udziałów związanych

z prawem do uczestnictwa w zyskach w tej zagranicznej spółce kontrolowanej;

2)

jednostka zależna uwzględnia w podstawie opodatkowania dochody tej zagranicznej spółki

kontrolowanej, na podstawie przepisów dotyczących zagranicznej spółki kontrolowanej

obowiązujących w państwie, w którym podlega opodatkowaniu od całości swoich dochodów;

3

jednostka zależna jest podatnikiem, o którym mowa w art. 3 ust. 1, albo istnieje podstawa

prawna, wynikająca z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, innej ratyfikowanej

umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, lub innej umowy międzynarodowej,

której stroną jest Unia Europejska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji

podatkowych od organu podatkowego państwa, w którym jednostka zależna będąca zagraniczną

spółką podlega opodatkowaniu od całości swoich dochodów.

12.

Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z ust. 1 odlicza się kwotę równą podatkowi

dochodowemu zapłaconemu przez zagraniczną spółkę kontrolowaną w proporcji, w jakiej

pozostaje dochód ustalony zgodnie z ust. 4 do dochodu tej spółki ustalonego zgodnie

z ust. 6. Przepisy art. 20 ust. 8 i art. 22b stosuje się odpowiednio.

13.

Podatnicy są obowiązani do prowadzenia rejestru zagranicznych spółek, o których mowa

w ust. 3 pkt 1 i 2 oraz pkt 3 lit. a, a po zakończeniu roku podatkowego, o którym

mowa w ust. 6, nie później niż przed upływem terminu do złożenia zeznania o wysokości

dochodu zagranicznej spółki kontrolowanej osiągniętego w roku podatkowym, są obowiązani

do zaewidencjonowania zdarzeń zaistniałych w zagranicznej spółce kontrolowanej w ewidencji

odrębnej od ewidencji rachunkowej wskazanej w art. 9 ust. 1 i 1a, w sposób zapewniający

określenie wysokości dochodu, podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku

za rok podatkowy, w tym także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do określenia wysokości odpisów

amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.

14

Na żądanie organu podatkowego podatnik jest obowiązany udostępnić, w terminie 7 dni

od dnia otrzymania żądania, prowadzone zgodnie z ust. 13 ewidencje i rejestr. Jeżeli

podatnik nie udostępni tych ewidencji lub rejestru albo ustalenie dochodu na podstawie

prowadzonych ewidencji nie jest możliwe, dochód określa się w drodze oszacowania,

przy uwzględnieniu przedmiotu działalności (transakcji), z której dochód został osiągnięty.

Do określenia dochodu w drodze oszacowania stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej.

15.

W celu obliczenia udziału pośredniego, o którym mowa w ust. 3 pkt 3 lit. a i ust.

11 pkt 1, przepis art. 11 ust. 5b stosuje się odpowiednio.

16.

Przepisów ust. 1, 13 i 14 nie stosuje się, jeżeli zagraniczna spółka kontrolowana,

podlegająca opodatkowaniu od całości swoich dochodów w państwie członkowskim Unii

Europejskiej lub w państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzi

w tym państwie rzeczywistą działalność gospodarczą.

17.

Przepisu ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 13, nie stosuje się, jeżeli

1)

przychody zagranicznej spółki kontrolowanej nie przekraczają w roku podatkowym kwoty

odpowiadającej 250 000 euro, przeliczonej na walutę polską po średnim kursie ogłaszanym

przez Narodowy Bank Polski, obowiązującym w ostatnim dniu roku podatkowego poprzedzającego

rok podatkowy, o którym mowa w ust. 6, albo

2)

zagraniczna spółka kontrolowana prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą na terytorium

państwa innego niż państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo należące do

Europejskiego Obszaru Gospodarczego, w którym podlega opodatkowaniu od całości swoich

dochodów, i jej dochód nie przekracza 10% przychodów osiągniętych z tytułu prowadzonej

rzeczywistej działalności gospodarczej w tym państwie - pod warunkiem istnienia podstawy

prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, innej ratyfikowanej

umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, lub innej umowy międzynarodowej,

której stroną jest Unia Europejska, do uzyskania informacji podatkowych od organu

podatkowego państwa, w którym zagraniczna spółka kontrolowana podlega opodatkowaniu

od całości swoich dochodów.

18.

Przy ocenie, czy zagraniczna spółka kontrolowana prowadzi rzeczywistą działalność

gospodarczą, bierze się pod uwagę w szczególności czy

1)

zarejestrowanie zagranicznej spółki kontrolowanej wiąże się z istnieniem przedsiębiorstwa,

w ramach którego ta spółka wykonuje faktycznie czynności stanowiące działalność gospodarczą,

w tym w szczególności czy spółka ta posiada lokal, wykwalifikowany personel oraz wyposażenie

wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej;

2)

zagraniczna spółka kontrolowana nie tworzy struktury funkcjonującej w oderwaniu od

przyczyn ekonomicznych;

3)

istnieje współmierność między zakresem działalności prowadzonej przez zagraniczną

spółkę kontrolowaną a faktycznie posiadanym przez tę spółkę lokalem, personelem lub

wyposażeniem;

4)

zawierane porozumienia są zgodne z rzeczywistością gospodarczą, mają uzasadnienie

gospodarcze i nie są w sposób oczywisty sprzeczne z ogólnymi interesami gospodarczymi

tej spółki;

5)

zagraniczna spółka kontrolowana samodzielnie wykonuje swoje podstawowe funkcje gospodarcze

przy wykorzystaniu zasobów własnych, w tym obecnych na miejscu osób zarządzających.

19.

Przepisy ust. 1-18 oraz art. 27 ust. 2a stosuje się odpowiednio do podatnika prowadzącego

działalność gospodarczą przez położony poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny

zakład, chyba że dochody tego zakładu zostały uwzględnione przez podatnika w podstawie

opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 18.

1.

Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a, art. 21, art. 22 i art. 24a, są obowiązani

wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy

podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek

należnych za poprzednie miesiące.

1a.

Zaliczki miesięczne, o których mowa w ust. 1, podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia

każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, z zastrzeżeniem ust. 2a. Zaliczkę za ostatni

miesiąc roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia pierwszego miesiąca

następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni miesiąc, jeżeli

przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona zapłaty podatku na zasadach

określonych w art. 27 ust. 1.

1b.

Podatnicy rozpoczynający działalność, w pierwszym roku podatkowym, z zastrzeżeniem

ust. 1c, oraz mali podatnicy, mogą wpłacać zaliczki kwartalne w wysokości różnicy

pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a

sumą zaliczek należnych za poprzednie kwartały. Przez kwartał rozumie się kwartał

roku kalendarzowego.

1c.

Zaliczki kwartalne, o których mowa w ust. 1b, podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia

każdego miesiąca następującego po kwartale, za który jest wpłacana zaliczka, z zastrzeżeniem

ust. 2a. Zaliczkę za ostatni kwartał roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do

20 dnia pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki

za ostatni kwartał, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona

zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 27 ust. 1.

1d.

Do podatników rozpoczynających działalność, którzy zamierzają wpłacać zaliczki kwartalne,

o których mowa w ust. 1b, przepisy art. 16k ust. 11 stosuje się odpowiednio.

1e.

Podatnicy, którzy wybrali kwartalne wpłaty zaliczek, o których mowa w ust. 1b, mają

obowiązek w terminie do dnia 20 drugiego miesiąca roku podatkowego zawiadomić w formie

pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o wyborze tej metody.

2.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1e, dotyczy lat następnych, chyba że podatnik

w terminie wpłaty pierwszej zaliczki za dany rok podatkowy zawiadomi w formie pisemnej

właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z kwartalnych wpłat zaliczek.

2a.

Podatnicy uzyskujący w roku podatkowym przychody z działalności rolniczej, określone

w art. 2 ust. 2, oraz z innych źródeł, u których w roku poprzedzającym rok podatkowy

udział przychodów z działalności rolniczej w ogólnej kwocie przychodów, ustalony zgodnie

z art. 17 ust. 1 pkt 4e, wynosił co najmniej 50%, mogą wpłacać zaliczki, o których

mowa w ust. 1-1c, począwszy od dnia 20 października każdego roku.

3.

Przepis ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 3a, nie ma zastosowania do podatników, których

dochody w całości są wolne od podatku, z wyjątkiem podatników, o których mowa w art.

17 ust. 1, przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym

przepisie.

3a.

Przepis ust. 1 nie ma zastosowania także do podatników wymienionych w art. 17 ust.

1 pkt 4a lit. a.

4.

Jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1, uprzednio zadeklarowali, że przeznaczą

dochód na cele określone w tych przepisach i dochód ten wydatkowali na inne cele albo

na cele określone w tych przepisach, ale po terminie w nich określonym - podatek od

tego dochodu, bez wezwania, wpłaca się do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu,

w którym dokonano wydatku lub w którym upłynął termin do dokonania wydatku; przepis

ten stosuje się również do dochodów za lata poprzedzające rok podatkowy, zadeklarowanych

i niewydatkowanych w tych latach na cele określone w art. 17 ust. 1b, z zastrzeżeniem

art. 17 ust. 1 pkt 5a.

4a.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio w przypadku likwidacji podatnika w okresie

uprawniającym do skorzystania ze zwolnienia.

5.

Podatnik, który złoży właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w formie pisemnej

oświadczenie, że

1)

zaprzestał działalności albo

2)

jest podatnikiem, o którym mowa w ust. 4 i nie osiąga przychodów z działalności wymienionej

w art. 17 ust. 1a pkt 1 oraz nie dokonuje wydatków na cele inne niż określone w art.

17 ust. 1b, 1e i 1f

- jest zwolniony od obowiązków wynikających z ust. 1 od dnia złożenia tego oświadczenia.

W przypadku zmiany stanu faktycznego uzasadniającego to zwolnienie podatnik, bez wezwania,

jest obowiązany stosować przepisy ust. 1-4.

5a.

W przypadku zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów

o swobodzie działalności gospodarczej podatnik jest zwolniony od obowiązków wynikających

z ust. 1, 1b, 6 i 6a za okres objęty zawieszeniem.

5b.

Podatnik będący wspólnikiem spółki jawnej lub spółki komandytowej, która zawiesiła

wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności

gospodarczej, jest zwolniony, w zakresie tej działalności, z obowiązków wynikających

z ust. 1, 1b, 6 i 6a za okres objęty zawieszeniem.

5c.

Przepisy ust. 5a i 5b stosuje się, jeżeli podatnik nie później niż przed upływem 7

dni od dnia złożenia wniosku o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności

gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej zawiadomi

w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o okresie zawieszenia wykonywania

tej działalności.

5d.

Po okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów

o swobodzie działalności gospodarczej podatnicy, o których mowa w ust. 5a i 5b, wpłacają

zaliczki według zasad, o których mowa w ust. 1-1c, 6 i 6a.

6.

Podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne w danym roku podatkowym w uproszczonej

formie w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu, o którym mowa w art.

27 ust. 1, złożonym w roku poprzedzającym dany rok podatkowy. Jeżeli w tym zeznaniu

podatnicy nie wykazali podatku należnego, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w wysokości

1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania złożonego w roku poprzedzającym dany

rok podatkowy o dwa lata. Jeżeli również w tym roku podatnicy nie wykazali podatku

należnego, nie są możliwe wpłaty zaliczek w uproszczonej formie.

6a.

Jeżeli zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1, złożone w roku poprzedzającym dany

rok podatkowy dotyczy roku podatkowego, który trwał krócej lub dłużej niż 12 kolejnych

miesięcy - podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne za dany rok podatkowy w uproszczonej

formie w wysokości podatku należnego, wykazanego w tym zeznaniu, przypadającego proporcjonalnie

na każdy miesiąc tego roku podatkowego, którego zeznanie dotyczy. Jeżeli w tym zeznaniu

podatnicy nie wykazali podatku należnego, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w sposób

wskazany powyżej, z tym że wysokość podatku należnego musi wynikać z zeznania złożonego

w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata. Przepis ust. 6 zdanie ostatnie

stosuje się odpowiednio.

7.

Podatnicy, którzy wybrali formę wpłacania zaliczek na zasadach określonych w ust.

6 i 6a, są obowiązani

1)

w formie pisemnej zawiadomić o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie

wpłaty pierwszej zaliczki w roku podatkowym, w którym po raz pierwszy wybrali uproszczoną

formę wpłacania zaliczek;

2)

stosować tę formę wpłacania zaliczek w całym roku podatkowym;

3)

wpłacać zaliczki w terminach określonych w ust. 1a i 2a, uwzględniając zasady wyrażone

w tych przepisach;

4)

(uchylony)

5)

dokonać rozliczenia podatku za rok podatkowy zgodnie z art. 27.

7a.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 7 pkt 1, dotyczy lat następnych, chyba że podatnik

w terminie wpłaty pierwszej zaliczki za dany rok podatkowy zawiadomi w formie pisemnej

właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z uproszczonej formy wpłacania

zaliczek.

8.

Przepisy ust. 6, 6a i 7 nie mają zastosowania do podatników, którzy po raz pierwszy

podjęli działalność w roku poprzedzającym rok podatkowy lub w roku podatkowym.

9.

Jeżeli podatnik złoży korektę zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, powodującą

zmianę wysokości podstawy obliczenia miesięcznych zaliczek płaconych w uproszczonej

formie, kwota tych zaliczek

1)

ulega zwiększeniu lub zmniejszeniu, odpowiednio do zmiany wysokości podstawy ich obliczenia

- jeżeli zeznanie korygujące zostało złożone w urzędzie skarbowym do końca roku podatkowego

poprzedzającego rok podatkowy, za który zaliczki są płacone w formie uproszczonej;

2)

ulega zwiększeniu lub zmniejszeniu począwszy od miesiąca następującego po miesiącu,

w którym została złożona korekta, odpowiednio do zmiany wysokości podstawy ich obliczenia

- jeżeli zeznanie korygujące zostało złożone w roku podatkowym, za który zaliczki

są płacone w formie uproszczonej;

3)

nie zmienia się - jeżeli zeznanie korygujące zostało złożone w terminie późniejszym

niż wymieniony w pkt 1 i 2.

10.

W przypadku gdy właściwy organ podatkowy określi należny podatek dochodowy w wysokości

innej niż wykazana w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, albo w zeznaniu korygującym,

przepisy ust. 9 stosuje się odpowiednio.

11.

Podatnicy będący, od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej do pierwszego

dnia miesiąca roku podatkowego, w którym rozpoczynają korzystanie ze zwolnienia, małymi

przedsiębiorcami w rozumieniu przepisów o działalności gospodarczej są zwolnieni z

obowiązków wynikających z ust. 1 w roku podatkowym następującym bezpośrednio po

1)

pierwszym roku podatkowym, o którym mowa w art. 8 ust. 2 i 2a - w przypadku gdy ten

rok podatkowy trwał co najmniej pełnych 10 miesięcy kalendarzowych albo

2)

drugim roku podatkowym - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1

- pod warunkiem złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenia o

korzystaniu z tego zwolnienia; oświadczenie to składa się w formie pisemnej w terminie

do 20 dnia pierwszego miesiąca roku podatkowego objętego tym zwolnieniem.

12.

Podatnicy korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 11, są obowiązani do złożenia

zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, oraz do uiszczenia należnego podatku za

rok objęty tym zwolnieniem w pięciu kolejnych latach podatkowych następujących bezpośrednio

po roku, w którym korzystali ze zwolnienia - w wysokości 20% należnego podatku wykazanego

w zeznaniu składanym za rok objęty zwolnieniem; podatek ten płatny jest w terminach

określonych dla złożenia zeznań za pięć kolejnych lat podatkowych następujących bezpośrednio

po roku objętym tym zwolnieniem.

13.

Przepisy ust. 11 i 12 nie mają zastosowania do podatników

1)

utworzonych w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, o których

mowa w art. 3 ust. 1, albo

2)

utworzonych w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą

we własnym imieniu działalność gospodarczą, spółek niebędących osobami prawnymi, albo

3)

utworzonych przez osoby fizyczne, które wniosły na poczet kapitału nowo utworzonego

podmiotu uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo albo składniki majątku

tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty

co najmniej 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro, ogłaszanego przez

Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia roku poprzedzającego rok korzystania ze zwolnienia,

przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio art. 14, albo

4)

utworzonych przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki niemające osobowości

prawnej, wnoszące - tytułem wkładów niepieniężnych na poczet ich kapitału - składniki

majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku likwidacji podatników, którzy

skorzystali ze zwolnień określonych w ust. 11 i 12, jeżeli te osoby albo jednostki

posiadały udziały (akcje) tych zlikwidowanych podatników, albo

5)

którzy uzyskali w okresie poprzedzającym rok korzystania ze zwolnienia, o którym mowa

w ust. 11, przychód średniomiesięcznie w wysokości stanowiącej równowartość w złotych

kwoty niższej niż 1000 euro przeliczonej według średniego kursu euro, ogłaszanego

przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia roku poprzedzającego rok rozpoczęcia

działalności, albo

6)

którzy w okresie poprzedzającym rok korzystania ze zwolnienia zatrudniali, na podstawie

umowy o pracę, w każdym miesiącu mniej niż 5 osób w przeliczeniu na pełne etaty.

14.

Podatnicy, o których mowa w ust. 11, tracą prawo do zwolnienia, jeżeli

1)

zostali postawieni w stan likwidacji albo ogłoszona została ich upadłość w okresie

korzystania ze zwolnienia albo w pięciu następnych latach podatkowych albo

2)

w którymkolwiek z miesięcy roku korzystania ze zwolnienia albo w jednym z pięciu następnych

lat podatkowych zmniejszą przeciętne miesięczne zatrudnienie na podstawie umowy o

pracę, o więcej niż 10%, w stosunku do najwyższego przeciętnego miesięcznego zatrudnienia

w roku poprzedzającym rok podatkowy, albo

3)

w roku korzystania ze zwolnienia albo w pięciu następnych latach podatkowych osiągną

przychody z działalności gospodarczej średniomiesięcznie w wysokości stanowiącej równowartość

w złotych kwoty niższej niż 1000 euro przeliczonej według średniego kursu euro, ogłaszanego

przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia w roku poprzednim, albo

4)

odpowiednio w roku lub za rok korzystania ze zwolnienia lub w pięciu następnych latach

podatkowych mają zaległości z tytułu podatków stanowiących dochód budżetu państwa,

ceł oraz składek na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne, o którym mowa

w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1938 i 2110); określenie lub wymierzenie w innej formie - w wyniku postępowania prowadzonego przez

właściwy organ - zaległości z wymienionych tytułów nie pozbawia podatnika prawa do

skorzystania ze zwolnienia, jeżeli zaległość ta wraz z odsetkami za zwłokę zostanie

uregulowana w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji ostatecznej.

15.

Przeciętne miesięczne zatrudnienie, o którym mowa w ust. 13 pkt 6 oraz ust. 14 pkt

2, ustala się w przeliczeniu na pełne etaty, pomijając liczby po przecinku; w przypadku

gdy przeciętne miesięczne zatrudnienie jest mniejsze od jedności, przyjmuje się liczbę

jeden.

16.

Podatnicy, którzy utracili prawo do zwolnienia

1)

w roku podatkowym, w którym korzystają z tego zwolnienia - są obowiązani do wpłaty

należnych zaliczek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym

utracili prawo do zwolnienia, chyba że przed upływem tego terminu złożyli zeznanie

i zapłacili podatek na zasadach określonych w art. 27 ust. 1; w tych przypadkach nie

nalicza się odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu zaliczek za poszczególne miesiące

roku, w którym podatnicy korzystali ze zwolnienia;

2)

w pierwszych trzech miesiącach roku następującego bezpośrednio po roku, w którym korzystali

ze zwolnienia - są obowiązani do złożenia zeznania o wysokości osiągniętego dochodu

(poniesionej straty) i zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 27 ust. 1; w

tym przypadku nie nalicza się odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu zaliczek za

poszczególne miesiące roku, w którym podatnicy korzystali ze zwolnienia;

3)

w okresie od upływu terminu określonego dla złożenia zeznania za rok podatkowy, w

którym korzystali ze zwolnienia, do końca piątego roku podatkowego następującego po

roku, w którym korzystali ze zwolnienia - są obowiązani do zapłaty należnego podatku,

o którym mowa w ust. 12, wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od dnia następnego

po upływie terminu określonego dla złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust.

1, w którym mieli obowiązek złożyć to zeznanie.

17.

Pomoc, o której mowa w ust. 11 i 12, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie

i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego

dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis.

1.

W przypadku dochodu, o którym mowa w art. 10 ust. 2 pkt 2, spółka przejmująca obowiązana

jest, bez wezwania, w terminie do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym

powstał dochód, wpłacić na rachunek urzędu skarbowego podatek, o którym mowa w art.

22 ust. 1.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do podmiotów wymienionych w załączniku nr 3

do ustawy.

1.

Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne

będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w

art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem

ust. 2, 2b i 2d, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych

wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie

stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo

niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania

miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem

rezydencji.

1a.

Zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w ust. 1, nie pobiera się, jeżeli

podatnicy, wymienieni w art. 17 ust. 1, korzystający ze zwolnienia w związku z przeznaczeniem

dochodów na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, złożą płatnikowi

najpóźniej w dniu dokonania wypłaty należności oświadczenie, że przeznaczą dochody

z dywidend oraz z innych przychodów z tytułu udziałów w zyskach osób prawnych - na

cele wymienione w tym przepisie.

1b.

Jeżeli przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3, są uzyskiwane od zleceniodawców

zagranicznych, zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej są obowiązane

przed wyjściem statku z portu polskiego wpłacić na rachunek urzędu skarbowego, przy

pomocy którego właściwy według siedziby Morskiej Agencji naczelnik urzędu skarbowego

wykonuje swoje zadania, należny podatek obliczony od przychodu z tytułu wywozu ładunku

i pasażerów przyjętych do przewozu w porcie polskim. Dowód wpłaty podatku zagraniczne

przedsiębiorstwo morskiej żeglugi handlowej jest obowiązane przekazać właściwej miejscowo

Morskiej Agencji. Jeżeli jednak przed wyjściem statku z portu polskiego nie jest możliwe

ustalenie wysokości przychodu za wywóz ładunków i pasażerów, zagraniczne przedsiębiorstwo

morskiej żeglugi handlowej jest obowiązane wpłacić zaliczkę na podatek od przewidywanego

przychodu, a następnie w ciągu 60 dni od dnia wyjścia z portu wpłacić różnicę między

kwotą należnego podatku a kwotą wpłaconej zaliczki.

1c.

Osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują

wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust.

1, w związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 3 oraz

art. 22 ust. 4, stosują zwolnienia wynikające z tych przepisów wyłącznie pod warunkiem

udokumentowania przez spółkę, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 albo w art. 22

ust. 4 pkt 2, mającą siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim

Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego

1)

jej miejsca siedziby dla celów podatkowych, uzyskanym od niej certyfikatem rezydencji,

lub

2)

istnienia zagranicznego zakładu - zaświadczeniem wydanym przez właściwy organ administracji

podatkowej państwa, w którym znajduje się jej siedziba lub zarząd, albo przez właściwy

organ podatkowy państwa, w którym ten zagraniczny zakład jest położony.

1d.

Osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami

osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21

ust. 1 na rzecz podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność

poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, nie pobierają

zryczałtowanego podatku od dokonywanych wypłat pod warunkiem udokumentowania miejsca

siedziby podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2, prowadzącego działalność poprzez

położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, uzyskanym od

niego certyfikatem rezydencji, oraz uzyskania pisemnego oświadczenia, że należności

te związane są z działalnością tego zakładu; przepis ust. 3d stosuje się odpowiednio.

1e.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1d, powinno zawierać dane identyfikujące podatnika

prowadzącego działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

zagraniczny zakład, a w szczególności pełną nazwę, adres i numer identyfikacji podatkowej

podatnika oraz adres zagranicznego zakładu podatnika.

1f.

W przypadku należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1,

wypłacanych na rzecz spółki, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 oraz art. 22 ust.

4 pkt 2, lub jej zagranicznego zakładu, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające

osobowości prawnej, które dokonują wypłat tych należności, stosują zwolnienia wynikające

z art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4, z uwzględnieniem ust. 1c, pod warunkiem uzyskania

od tej spółki lub jej zagranicznego zakładu pisemnego oświadczenia, że w stosunku

do wypłacanych należności spełnione zostały warunki, o których mowa odpowiednio w

art. 21 ust. 3a i 3c lub w art. 22 ust. 4 pkt 4. W przypadku należności, o których

mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1, pisemne oświadczenie powinno wskazywać, że spółka albo

zagraniczny zakład jest rzeczywistym właścicielem wypłacanych należności.

1g

Osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami

osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21

ust. 1 lub art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotów wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 10a

i 11a oraz art. 17 ust. 1 pkt 58, stosują zwolnienia wynikające z tych przepisów wyłącznie

pod warunkiem

1)

udokumentowania przez podmiot, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a oraz art.

17 ust. 1 pkt 58, jego miejsca siedziby dla celów podatkowych, uzyskanym od tego podmiotu

certyfikatem rezydencji, oraz

2)

złożenia przez podmiot, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a oraz art. 17 ust.

1 pkt 58, pisemnego oświadczenia, że jest rzeczywistym właścicielem wypłaconych przez

płatnika należności oraz spełnia on warunki, o których mowa w tych przepisach.

1h

Ocena warunków określonych w ust. 1g dokonywana jest niezależnie od warunku istnienia

podstawy prawnej do wymiany informacji podatkowej między Rzecząpospolitą Polską a

państwem należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, w którym pomiot wymieniony

w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a oraz art. 17 ust. 1 pkt 58 ma siedzibę.

1i.

Jeżeli miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych zostało udokumentowane certyfikatem

rezydencji niezawierającym okresu jego ważności, płatnik przy poborze podatku uwzględnia

ten certyfikat przez okres kolejnych dwunastu miesięcy od dnia jego wydania.

1j.

Jeżeli w okresie dwunastu miesięcy od dnia wydania certyfikatu, o którym mowa w ust.

1i, miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych uległo zmianie, podatnik jest

obowiązany do niezwłocznego udokumentowania miejsca siedziby dla celów podatkowych

nowym certyfikatem rezydencji. Przepis ust. 1i stosuje się odpowiednio.

1k.

Jeżeli podatnik nie dopełnił obowiązku określonego w ust. 1j, odpowiedzialność za

niepobranie podatku przez płatnika lub pobranie podatku w wysokości niższej od należnej

ponosi podatnik.

1l.

Jeżeli z dokumentu posiadanego przez płatnika, w szczególności faktury lub umowy,

wynika, że miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych uległo zmianie w okresie

dwunastu miesięcy od dnia wydania certyfikatu, a podatnik nie dopełnił obowiązku,

o którym mowa w ust. 1j, przepisy ust. 1i i 1k nie mają zastosowania od dnia, w którym

płatnik uzyskał ten dokument.

2.

W razie przeznaczenia dochodu na podwyższenie kapitału zakładowego, a w spółdzielniach

funduszu udziałowego, płatnicy, o których mowa w ust. 1, pobierają podatek w terminie

14 dni od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu rejestrowego o dokonaniu wpisu

o podwyższeniu kapitału zakładowego, a w przypadku braku wymogu rejestracji podwyższenia

kapitału zakładowego - od dnia podjęcia przez walne zgromadzenie uchwały o podwyższeniu

tego kapitału, a w spółdzielniach - od dnia podjęcia przez walne zgromadzenie uchwały

o podwyższeniu funduszu udziałowego. W tym przypadku podatnikom nie przysługuje uprawnienie

do złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 1a.

2a.

W przypadku gdy wypłata należności z tytułu określonego w art. 21 ust. 1 lub w art.

22 ust. 1 dokonywana jest na rzecz podatników będących osobami uprawnionymi z papierów

wartościowych zapisanych na rachunkach zbiorczych, których tożsamość nie została płatnikowi

ujawniona w trybie przewidzianym w ustawie, o której mowa w art. 4a pkt 15, podatek,

o którym mowa w ust. 1, płatnik pobiera w wysokości wynikającej z art. 21 ust. 1 albo

art. 22 ust. 1 od łącznej wartości dochodów (przychodów) przekazanych przez niego

na rzecz wszystkich takich podatników za pośrednictwem posiadacza rachunku zbiorczego.

W tym przypadku przepisów ust. 1a, 1c, 1d, 1f, 1g oraz 3b-3d nie stosuje się w zakresie

dotyczącym podatników, których tożsamość nie została płatnikowi ujawniona.

2b.

W przypadku i w zakresie określonych w ust. 2a do poboru podatku są obowiązane podmioty

prowadzące rachunki zbiorcze, za pośrednictwem których należność jest wypłacana. Podatek

pobiera się w dniu przekazania należności z danego tytułu do dyspozycji posiadacza

rachunku zbiorczego.

2c.

W przypadku wypłat należności z tytułu

1)

odsetek od papierów wartościowych zapisanych na rachunkach papierów wartościowych

albo na rachunkach zbiorczych, wypłacanych na rzecz podatników, o których mowa w art.

3 ust. 2,

2)

dywidend oraz dochodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 3 i 5 uzyskanych z papierów

wartościowych zapisanych na rachunkach papierów wartościowych albo na rachunkach zbiorczych

- obowiązek, o którym mowa w ust. 1, stosuje się do podmiotów prowadzących rachunki

papierów wartościowych albo rachunki zbiorcze, jeżeli wypłata należności następuje

za pośrednictwem tych podmiotów.

2d.

Płatnicy, o których mowa w ust. 2c, pobierają zryczałtowany podatek dochodowy w dniu

przekazania należności do dyspozycji posiadacza rachunku papierów wartościowych lub

posiadacza rachunku zbiorczego. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej

umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką

umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów

podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przepisy ust. 1c-1l stosuje

się odpowiednio.

3.

Płatnicy, o których mowa w ust. 1, przekazują kwoty podatku w terminie do 7 dnia miesiąca

następującego po miesiącu, w którym zgodnie z ust. 1, 2-2b i 2d pobrano podatek, na

rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy

według siedziby podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników wymienionych

w art. 3 ust. 2 oraz podatników będących osobami uprawnionymi z papierów wartościowych

zapisanych na rachunkach zbiorczych, których tożsamość nie została płatnikowi ujawniona

w trybie przewidzianym w ustawie, o której mowa w art. 4a pkt 15, na rachunek urzędu

skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania

osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Płatnicy są obowiązani przesłać podatnikom,

o których mowa w

1)

art. 3 ust. 1 - informację o wysokości pobranego podatku,

2)

art. 3 ust. 2, oraz urzędowi skarbowemu - informację o dokonanych wypłatach i pobranym

podatku

- sporządzone według ustalonego wzoru.

Obowiązek przesłania tych informacji podatnikom oraz urzędowi skarbowemu nie powstaje

w przypadku i w zakresie określonych w ust. 2a zdanie pierwsze.

3a.

Płatnicy są obowiązani przesłać informację, o której mowa w ust. 3 pkt 1, w terminie

przekazania kwoty pobranego podatku, a informację, o której mowa w ust. 3 pkt 2, w

terminie do końca trzeciego miesiąca roku następującego po roku podatkowym, w którym

dokonano wypłat, o których mowa w ust. 1, również wówczas, gdy płatnik w roku podatkowym

sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 3b.

3aa.

(uchylony)

3b.

Na pisemny wniosek podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2, płatnik, w terminie 14

dni od dnia złożenia tego wniosku, jest obowiązany do sporządzenia i przesłania podatnikowi

oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik właściwy w sprawach opodatkowania

osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, informacji, o której mowa w ust. 3 pkt

2.

3c.

W razie zaprzestania przez płatnika prowadzenia działalności przed upływem terminu,

o którym mowa w ust. 3a, płatnik przekazuje informację, o której mowa w ust. 3 pkt

2, w terminie do dnia zaprzestania działalności.

3d.

Informację, o której mowa w ust. 3 pkt 2, sporządzają i przekazują również podmioty,

które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art.

22 ust. 1, gdy na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub ustawy nie

są obowiązane do poboru podatku. Przepisy ust. 3b i 3c stosuje się odpowiednio.

4.

Podatnicy, o których mowa w ust. 1a, są obowiązani, bez wezwania, wpłacić należny

zryczałtowany podatek na rachunek urzędu skarbowego określonego w ust. 3, jeżeli dochody

z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziałów w zyskach osób prawnych, od których

płatnik nie pobrał podatku w związku z oświadczeniem, o którym mowa w ust. 1a, zostały

wydatkowane na inne cele niż wymienione w art. 17 ust. 1.

5.

Podatek, o którym mowa w ust. 4, wpłaca się do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu,

w którym dokonano tego wydatku.

6.

W przypadku dochodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 i 8, spółka przejmująca,

nowo zawiązana lub powstała w wyniku przekształcenia jest obowiązana jako płatnik,

w terminie do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał dochód,

wpłacić podatek, o którym mowa w art. 22 ust. 1, na rachunek urzędu skarbowego, przy

pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby podatnika wykonuje

swoje zadania, a w przypadku podatników wymienionych w art. 3 ust. 2 oraz podatników

będących osobami uprawnionymi z papierów wartościowych zapisanych na rachunkach zbiorczych,

których tożsamość nie została płatnikowi ujawniona w trybie przewidzianym w ustawie,

o której mowa w art. 4a pkt 15, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego

naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje

swoje zadania. Podatnik jest obowiązany przed tym terminem przekazać płatnikowi kwotę

tego podatku. W terminie wpłaty podatku płatnik jest obowiązany przesłać podatnikowi

informację o wpłaconym podatku, sporządzoną według ustalonego wzoru. Obowiązek przesłania

informacji o wpłaconym podatku nie powstaje w przypadku i w zakresie określonych w

ust. 2a zdanie pierwsze.

7.

Wypłata, o której mowa w ust. 1, 1c, 1d i 2c oznacza wykonanie zobowiązania w jakiejkolwiek

formie, w tym poprzez zapłatę, potrącenie lub kapitalizację odsetek.

8.

Informację o dokonanych wypłatach i pobranym podatku, o której mowa w ust. 3 pkt 2

oraz ust. 3b-3d, przesyła się urzędowi skarbowemu za pomocą środków komunikacji elektronicznej

zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej.

1.

W terminie do końca pierwszego miesiąca roku następującego po roku podatkowym, w którym

powstał obowiązek zapłaty podatku, płatnicy, o których mowa w art. 26, i podatnicy,

o których mowa w art. 22 ust. 4b, art. 25a oraz art. 26 ust. 1b i 4, są obowiązani

przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy

według siedziby podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników wymienionych

w art. 3 ust. 2, do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego

właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, roczne

deklaracje sporządzone według ustalonego wzoru.

2.

Roczne deklaracje sporządzane przez płatników, o których mowa w art. 26 ust. 2b, mają

charakter zbiorczy i nie wskazują podatników, o których mowa w art. 26 ust. 2a zdanie

pierwsze.

1.

Podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, art. 17

ust. 1 pkt 4a lit. a i przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani,

z zastrzeżeniem ust. 2a, składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru

o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca

roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem

należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku

roku.

1a.

(uchylony)

1b.

(uchylony)

1c.

Zeznanie, o którym mowa w ust. 1, składa się za pomocą środków komunikacji elektronicznej

zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej.

2

Podatnicy obowiązani do sporządzenia sprawozdania finansowego przekazują do urzędu

skarbowego sprawozdanie wraz ze sprawozdaniem z badania, w terminie 10 dni od daty

zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego, a spółki - także odpis uchwały zgromadzenia

zatwierdzającej sprawozdanie finansowe. Obowiązek złożenia sprawozdania z badania

nie dotyczy podatników, których sprawozdania finansowe, na podstawie odrębnych przepisów,

są zwolnione z obowiązku badania.

2a.

Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, osiągający dochody z działalności prowadzonej

przez zagraniczne spółki kontrolowane, na zasadach określonych w art. 24a, są obowiązani

składać urzędom skarbowym odrębne zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu

z zagranicznej spółki kontrolowanej osiągniętego w roku podatkowym, o którym mowa

w art. 24a ust. 6, do końca dziewiątego miesiąca następnego roku podatkowego i w tym

terminie wpłacić podatek należny. Jeżeli podatnik osiąga dochody z więcej niż jednej

zagranicznej spółki kontrolowanej, składa odrębne zeznanie o dochodach z każdej z

tych spółek.

3.

Podatnicy, którym właściwy organ podatkowy, na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej,

wydał decyzję o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej

między podmiotami powiązanymi, dołączają do zeznania sprawozdanie o realizacji uznanej

metody ustalania ceny transakcyjnej.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 3, w celu usprawnienia weryfikacji stosowania

metody określonej w decyzji o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania

ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi, uwzględniający w szczególności dane

identyfikujące podmioty powiązane, wielkość sprzedaży uzyskanej przy zastosowaniu

uznanej metody ustalania ceny transakcyjnej, ceny stosowane w transakcjach z podmiotami

powiązanymi oraz okres stosowania metody.

5.

Podatnicy obowiązani do sporządzania dokumentacji podatkowej, jeżeli ich przychody

lub koszty, w rozumieniu przepisów o rachunkowości, przekroczyły w roku podatkowym

równowartość 10 000 000 euro, dołączają do zeznania podatkowego za rok podatkowy uproszczone

sprawozdanie w sprawie transakcji z podmiotami powiązanymi lub innych zdarzeń zachodzących

pomiędzy podmiotami powiązanymi, lub w związku z którymi zapłata należności dokonywana

jest bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę

lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową.

6.

(uchylony)

7

Wyrażone w euro wielkości, o których mowa w ust. 5, przelicza się na walutę polską

po średnim kursie ogłaszanym przez Narodowy Bank Polski, obowiązującym w ostatnim

dniu roboczym roku podatkowego poprzedzającego rok podatkowy, za który jest składane

sprawozdanie, o którym mowa w ust. 5.

8.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór uproszczonego sprawozdania, o którym mowa w ust. 5, uwzględniając informacje

dotyczące podmiotów powiązanych, rodzaju powiązań z tymi podmiotami, rodzaju i przedmiotu

transakcji lub innych zdarzeń, zachodzących pomiędzy podmiotami powiązanymi, lub w

związku z którymi zapłata należności dokonywana jest bezpośrednio lub pośrednio na

rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub

w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową, a także kierując się potrzebą

ułatwienia podatnikom poprawnego sporządzenia tego sprawozdania.

9.

(uchylony)

Zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1, oraz informacja, o której mowa w art. 26

ust. 3 pkt 2 oraz ust. 3b-3d, mogą być składane w formie dokumentu pisemnego, jeżeli

podmioty obowiązane do ich sporządzenia są zwolnione na podstawie art. 45ba ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych z obowiązku składania za pomocą środków komunikacji elektronicznej deklaracji, informacji

oraz rocznego obliczenia podatku.

1.

Podatnicy posiadający zakłady (oddziały) położone na obszarze jednostki samorządu

terytorialnego innej niż właściwa dla ich siedziby są obowiązani składać do urzędu

skarbowego w terminie wpłat zaliczek miesięcznych lub kwartalnych oraz załączać do

zeznania o wysokości dochodu (straty) informacje, sporządzone zgodnie z odrębnymi

przepisami, w celu ustalenia dochodów z tytułu udziału jednostek samorządu terytorialnego

we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do podatkowej grupy kapitałowej, reprezentowanej

przez spółkę, o której mowa w art. 1a ust. 3 pkt 4.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzory

1)

deklaracji i informacji, o których mowa w art. 26 ust. 3 i 6 oraz w art. 26a,

2)

zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1,

3)

oświadczeń, o których mowa w art. 26 ust. 1a,

4)

informacji, o której mowa w art. 18 ust. 1f pkt 1

- wraz z objaśnieniami co do sposobu ich wypełniania, terminu i miejsca składania

oraz niezbędnymi pouczeniami, mając na uwadze umożliwienie identyfikacji urzędu skarbowego,

do którego jest kierowany formularz, i odpowiednio podatnika lub płatnika oraz poprawne

obliczenie podatku i zaliczek na podatek przez podatnika lub płatnika.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór zeznania podatkowego, o którym mowa w art. 27 ust. 2a, wraz z objaśnieniami co

do sposobu jego wypełniania oraz terminu i miejsca składania, mając na uwadze umożliwienie

identyfikacji podatnika, zagranicznej spółki kontrolowanej i urzędu skarbowego, do

którego jest kierowane zeznanie, oraz poprawne obliczenie podatku przez podatnika.

(pominięte)

(pominięty)

(uchylony)

1.

W latach 2007-2009 banki są uprawnione do pomniejszenia zobowiązania podatkowego (kwoty

podatku) o kwotę równą odpowiednio

1)

za 2007 r. - 20%,

2)

za 2008 r. - 40%,

3)

za 2009 r. - 40%

- kwoty 8% łącznej wartości utworzonych i niezaliczonych na dzień 31 grudnia 2002 r.

do kosztu uzyskania przychodów, rezerw celowych na pokrycie wierzytelności z tytułu

kredytów (pożyczek) zakwalifikowanych przez banki do kategorii stracone i wątpliwe

oraz należności z tytułu udzielonych przez bank po dniu 1 stycznia 1997 r. gwarancji

(poręczeń) spłaty kredytów i pożyczek zakwalifikowanych do kategorii stracone i wątpliwe;

pomniejszenie nie dotyczy tych rezerw rozwiązanych lub zmniejszonych albo zaliczonych

do kosztów uzyskania przychodów w 2003 r.

2.

Rozwiązanie części lub całości rezerw, które stanowiły podstawę pomniejszenia zobowiązania

podatkowego (kwoty podatku), o którym mowa w ust. 1, na które utworzono rezerwy celowe,

powoduje obowiązek podwyższenia zobowiązania podatkowego (kwoty podatku) o kwotę 8%

rozwiązanej rezerwy celowej. Podwyższenie zobowiązania (kwoty podatku) następuje w

roku rozwiązania rezerwy celowej, nie wcześniej jednak niż z chwilą pomniejszenia

zobowiązania podatkowego (kwoty podatku) zgodnie z ust. 1. Jeżeli podwyższenie zobowiązania

podatkowego (kwoty podatku) wynikające z rozwiązania rezerwy celowej przewyższa wartość

pomniejszonego zobowiązania podatkowego (kwoty podatku) w roku określonym w ust. 1

pkt 1, wartość ta zostaje uwzględniona w latach następnych.

3.

Łączna kwota pomniejszenia zobowiązania podatkowego banków (kwota podatku), o której

mowa w ust. 1, nie może być wyższa od łącznej kwoty środków pieniężnych przekazanych

na zasilenie Funduszu Poręczeń Unijnych z tytułu oprocentowania rezerwy obowiązkowej

w latach 2004-2006, o których mowa w art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim

(Dz. U. z 2005 r. poz. 2, z późn. zm..

1.

Banki, które na podstawie art. 45 ust. 1a i 1b ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości sporządzają sprawozdania finansowe zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości,

o których mowa w art. 2 ust. 3 tej ustawy, mogą zaliczać do kosztów uzyskania przychodów

odpisy aktualizujące z tytułu utraty wartości kredytów (pożyczek) oraz gwarancji (poręczeń)

spłaty kredytów i pożyczek, odpowiadające równowartości rezerw na ryzyko związane

z działalnością banków, w wysokości i na zasadach określonych w art. 16 ust. 1 pkt

26, ust. 2a pkt 2, ust. 2b-2d, ust. 3, 3c, 3e i 3f.

2.

Do odpisów aktualizujących, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 12 ust. 1 pkt 4

i pkt 6 lit. b, ust. 1a i ust. 4 pkt 15 lit. a-c, art. 15 ust. 1h pkt 2, art. 16 ust.

1 pkt 25 lit. b-c i ust. 2 oraz art. 38a ust. 2 stosuje się odpowiednio.

3.

Banki, o których mowa w ust. 1, mogą stosować przepisy art. 16 ust. 1 pkt 25 lit.

b-c i pkt 26, ust. 2, ust. 2a pkt 2, ust. 2b-2d, ust. 3, 3c, 3e i 3f do odpisów aktualizujących

z tytułu utraty wartości kredytów (pożyczek) oraz gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów

i pożyczek dotyczących rezerw na ryzyko związane z działalnością banków, utworzonych

zgodnie z przepisami o rachunkowości w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia

2004 r., a niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.

4.

Przepisy ust. 2 stosuje się do odpisów, o których mowa w ust. 3.

1.

Banki, które na podstawie art. 45 ust. 1a i 1b ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości sporządzają sprawozdania finansowe zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości,

o których mowa w art. 2 ust. 3 tej ustawy, mogą zaliczać do kosztów uzyskania przychodów,

na zasadach określonych w art. 15 ust. 1h pkt 1, rezerwę na poniesione nieudokumentowane

ryzyko kredytowe do wysokości rezerwy na ryzyko ogólne, która zostałaby utworzona

zgodnie z art. 130 ustawy, o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a.

2.

W bankach, o których mowa w ust. 1, nie zalicza się do przychodów nadwyżki kwoty rozwiązanej

lub zmniejszonej rezerwy na ryzyko ogólne ponad kwotę utworzonej zgodnie z Międzynarodowymi

Standardami Rachunkowości, o których mowa w art. 2 ust. 3 ustawy wymienionej w ust.

1, rezerwy na poniesione nieudokumentowane ryzyko kredytowe.

3.

Przepisy art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a stosuje się odpowiednio do rezerwy na poniesione

nieudokumentowane ryzyko kredytowe utworzonej zgodnie z Międzynarodowymi Standardami

Rachunkowości, o których mowa w art. 2 ust. 3 ustawy wymienionej w ust. 1.

1.

Tracą moc

1)

ustawa z dnia 31 stycznia 1989 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 1991 r. poz. 216, 350 i 444);

2)

art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących

zasady opodatkowania

(Dz. U. poz. 443).

2.

Przepisy ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 1 mają zastosowanie przy opodatkowaniu dochodów

osiągniętych przed dniem 1 stycznia 1992 r.

3.

Okresowe zwolnienia od podatku dochodowego, do których podatnicy nabyli uprawnienia

przed dniem 1 stycznia 1992 r., pozostają w mocy do czasu ich wygaśnięcia.

4.

Podatnicy, którzy

1)

w 1991 r. ponieśli wydatki, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy wymienionej

w ust. 1 pkt 1,

2)

korzystali do końca 1991 r. z odliczeń wydatków od dochodu na podstawie art. 12 ust.

4 ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 2, zachowują prawo do odliczeń poniesionych w tym

okresie wydatków do czasu ich wyczerpania, z uwzględnieniem przepisów art. 16 ust.

3 i 4 ustawy, o której mowa w ust. 1 pkt 1.

1.

Uchyla się, z zastrzeżeniem ust. 2, przepisy ustaw szczególnych przyznające ulgi i

zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych oraz znosi się przyznane na podstawie

tych przepisów ulgi i zwolnienia.

2.

Przepis ust. 1 nie dotyczy ulg i zwolnień od podatku dochodowego przysługujących na

podstawie przepisów ustaw

1)

(uchylony)

2)

(uchylony)

3)

ustawa z dnia 20 stycznia 1990 r. o zmianach w organizacji i działalności spółdzielczości

(Dz. U. poz. 36, z późn. zm.;

4)

(uchylony)

5)

ustawa z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym

(Dz. U. z 1997 r. poz. 143, z 1998 r. poz. 1063 i z 1999 r. poz. 484 i 1178)

6)

(uchylony)

7)

(uchylony)

8)

ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 40, z 2015 r. poz. 528 oraz z 2016 r. poz. 2260).

(pominięty)

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2017 r., z wyjątkiem art. 45, art. 46, art.

49-51, art. 52 ust. 2-5 oraz art. 57 ust. 5 i 6, które wchodzą w życie z dniem następującym

po dniu ogłoszenia niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 92, art. 93 pkt 1, art. 95 pkt 1 i 2, art. 106 oraz art. 107, które wchodzą w

życie z dniem 30 kwietnia 2017 r.;

2)

działu III oraz art. 89, art. 94 pkt 5 i 7, art. 95 pkt 3, art. 96, art. 98-100 oraz

art. 109, które wchodzą w życie z dniem 1 maja 2017 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2017 r., z wyjątkiem

1)

art. 1, art. 4 pkt 1 i pkt 11 lit. c i d, lit. e w zakresie § 12 i 13 oraz lit. f,

art. 11, art. 13, art. 27, art. 38 pkt 39 lit. a tiret drugie, pkt 65 lit. a, pkt

68 lit. a w zakresie pkt 1, pkt 76 lit. b tiret drugie, art. 119, art. 148, art. 160

ust. 2 i 3, art. 162 ust. 1 pkt 1, art. 164, art. 165 ust. 1, 2 i 6, art. 178, art.

190 ust. 1, art. 201 ust. 1 i art. 259 ust. 1, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 150, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.;

2a)

art. 112 pkt 2-4, które wchodzą w życie z dniem 27 lutego 2017 r.;

3)

art. 4 pkt 12, art. 163 pkt 3, art. 168, art. 172 pkt 6 oraz art. 192 ust. 1-4, które

wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.;

4)

art. 149a

a)

pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 13 listopada 2017 r.,

b)

pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 4 czerwca 2018 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 55 ust.

1-10, art. 56 ust. 1-9 oraz art. 226, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.

Przepisy

1)

art. 17 ust. 1 pkt 45 ustawy zmienianej w art. 16,

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2017 r., z wyjątkiem

1)

art. 1, art. 116-219, art. 314, art. 326-336, art. 347, art. 348, art. 358 i art.

359, które wchodzą w życie po upływie 3 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 4 pkt 9, 12, 14 lit. a, art. 15 pkt 26, pkt 29 lit. a w zakresie art. 22 ust.

1 pkt 3a, pkt 48, 49, pkt 54 w zakresie art. 36a ust. 14 i pkt 114 w zakresie art.

71d, art. 66 pkt 1, art. 80, art. 111 pkt 2, art. 113 pkt 2, art. 115, art. 220-223,

art. 225-313, art. 315-325, art. 349-357 i art. 360-368, które wchodzą w życie po

upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

3)

art. 15 pkt 118 lit. f i h oraz pkt 123 lit. m, które wchodzą w życie z dniem 1 lutego

2017 r.;

4)

art. 15 pkt 31, pkt 32 w zakresie art. 22ac ust. 1, art. 22ae ust. 2, art. 22ak ust.

1 i art. 85b ust. 2 i 5, pkt 33-43, pkt 44 w zakresie art. 22ar i art. 22at ust. 1

pkt 1, pkt 46, 47 i 120, art. 105 i art. 337-346, które wchodzą w życie z dniem 15

lutego 2017 r.;

5)

art. 4 pkt 5, 10 i 11, które wchodzą w życie z dniem 1 marca 2017 r.;

6)

art. 224, który wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2017 r.;

7)

art. 66 pkt 3, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r., z wyjątkiem

1)

art. 102-112, art. 494, art. 502, art. 506, art. 515, art. 525 ust. 3-6 oraz 8 i 9,

art. 539 ust. 3-5 i 7, art. 540 ust. 1-4, 6 i 7, art. 541, art. 542, art. 544 ust.

1, art. 554 oraz art. 570, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

2)

art. 532 ust. 5 i 6, które wchodzą w życie z dniem 31 grudnia 2017 r.;

3)

art. 524, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.;

4)

art. 274 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.;

5)

art. 36 ust. 1-3 oraz 6 i 7 oraz art. 303 ust. 1 i 4, które wchodzą w życie z dniem

1 stycznia 2021 r.