Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 4 grudnia 2017 r. w sprawie kryteriów uznawania tworów przyrody żywej i nieożywionej za pomniki przyrody

Kryteriami uznawania drzew za pomniki przyrody są

1)

obwód pnia nie mniejszy niż minimalny obwód pnia drzewa mierzony na wysokości 130

cm dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew, określony w załączniku do rozporządzenia,

lub

2)

wyróżnianie się wśród innych drzew tego samego rodzaju lub gatunku w skali kraju,

województwa lub gminy, ze względu na obwód pnia, wysokość, szerokość korony, wiek,

występowanie w skupiskach, w tym w alejach lub szpalerach, pokrój lub inne cechy morfologiczne,

a także inne wyjątkowe walory przyrodnicze, naukowe, kulturowe, historyczne lub krajobrazowe.

Kryterium uznawania krzewów za pomniki przyrody jest wyróżnianie się wśród innych

krzewów tego samego rodzaju lub gatunku w skali kraju, województwa lub gminy, ze względu

na wysokość, szerokość, wiek, występowanie w skupiskach, pokrój lub inne cechy morfologiczne,

a także inne wyjątkowe walory przyrodnicze, naukowe, kulturowe, historyczne lub krajobrazowe.

1.

Kryterium uznawania tworów przyrody nieożywionej za pomniki przyrody jest wyróżnianie

się w skali kraju, województwa lub gminy wśród innych tworów przyrody nieożywionej

tego samego typu ze względu na

1)

intensywność i formę koncentracji wypływu wody, właściwości fizykochemiczne wód, w

tym występowanie wód mineralnych, lub zlokalizowanie wśród innych form geomorfologicznych

- w przypadku źródeł;

2)

wysokość - w przypadku wodospadów;

3)

intensywność i formę koncentracji wypływu wody, otoczenie charakterystycznymi utworami

skalnymi powstałymi z wytrącania się minerałów z wypływających wód lub zlokalizowanie

wśród innych form geomorfologicznych - w przypadku wywierzysk;

4)

skład petrograficzny - w przypadku skałek;

5)

profil lub inne cechy geomorfologiczne - w przypadku jarów;

6)

rozmiar, skład petrograficzny lub inne cechy geologiczne - w przypadku głazów narzutowych;

7)

długość korytarzy, wielkość deniwelacji, występowanie innych form geomorfologicznych,

w tym form krasowych - w przypadku jaskiń.

2.

Kryterium uznawania tworów przyrody nieożywionej za pomniki przyrody może być także

wyróżnianie się w skali kraju, województwa lub gminy wśród innych tworów przyrody

nieożywionej tego samego typu, ze względu na wielkość, inne cechy morfologiczne lub

strukturalne, występowanie w skupiskach, reprezentatywność, unikatowość, a także inne

wyjątkowe walory przyrodnicze, naukowe, kulturowe, historyczne, krajobrazowe lub estetyczne.

Do pomników przyrody ustanowionych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia

jego przepisów nie stosuje się.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 grudnia 2017 r.