Ustawa z dnia 24 listopada 2017 r. o zmianie ustawy o repatriacji, ustawy o Karcie Polaka oraz ustawy o cudzoziemcach

W ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1392, z 2015 r. poz. 1274 oraz z 2017 r. poz. 60 i 858) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Ustawa określa zasady nabywania obywatelstwa polskiego w drodze repatriacji, prawa

repatrianta, a także zasady i tryb udzielania pomocy repatriantom i członkom ich rodzin.

”

;

2)

po art. 1 dodaje się art. 1a w brzmieniu

„

Art. 1a.

Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o

1)

kandydacie na repatrianta - oznacza to osobę polskiego pochodzenia, wobec której konsul

wydał decyzję o zakwalifikowaniu do wydania wizy krajowej w celu repatriacji albo

- w przypadku osoby, która złożyła wniosek o wydanie wizy krajowej w celu repatriacji

przed dniem 1 maja 2017 r. - decyzję o przyrzeczeniu wydania takiej wizy;

2)

najbliższej rodzinie repatrianta - oznacza to małżonka repatrianta i małoletnie dziecko

lub dzieci pozostające pod władzą rodzicielską co najmniej jednego z rodziców, którzy

przybyli do Rzeczypospolitej Polskiej razem z repatriantem.

”

;

3)

w art. 3b w ust. 1

a)

w pkt 1

-

lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

przyznania kandydatowi na repatrianta miejsca w ośrodku adaptacyjnym dla repatriantów,

zwanym dalej „ośrodkiem”,

”

,

-

w lit. c przecinek zastępuje się średnikiem i uchyla się lit. d,

b)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

koordynowanie działań na rzecz pomocy repatriantom i członkom ich rodzin;

”

,

c)

w pkt 8 w lit. e skreśla się wyrazy „, oraz świadczenia, o którym mowa w art. 20c ust. 1”;

4)

w art. 3c

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Pełnomocnik, wydając decyzję w sprawie przyznania miejsca w ośrodku kandydatowi na

repatrianta, bierze pod uwagę czas oczekiwania na wydanie wizy krajowej w celu repatriacji

osób ujętych w ewidencji osób ubiegających się o wydanie wizy krajowej w celu repatriacji,

które nie posiadają warunków do osiedlenia się w Rzeczypospolitej Polskiej.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, obejmuje również członków najbliższej rodziny repatrianta,

którzy złożyli wnioski o udzielenie zezwolenia na pobyt stały zgodnie z art. 12d ust.

3. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

1b.

Pełnomocnik wydaje decyzję w sprawie przyznania miejsca w ośrodku po przedstawieniu

przez konsula wyrażonej na piśmie zgody osób, o których mowa w ust. 1 i 1a, na umieszczenie

w ośrodku. W przypadku osoby małoletniej lub ubezwłasnowolnionej całkowicie zgodę

wyraża jej rodzic lub opiekun prawny.

”

;

5)

w art. 3f w ust. 9 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

może zapraszać do udziału w pracach Rady przedstawicieli urzędów administracji publicznej.

”

;

6)

w art. 9

a)

w ust. 1 uchyla się pkt 2,

b)

uchyla się ust. 2,

c)

ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Wiza krajowa w celu repatriacji może być wydana małżonkowi i zstępnym do czwartego

stopnia osoby, o której mowa w ust. 1, jeżeli zamierzają przybyć do Rzeczypospolitej

Polskiej z osobą, o której mowa w ust. 1, z zamiarem osiedlenia się na stałe.

4.

Wiza krajowa w celu repatriacji może być wydana małżonkowi zstępnego, o którym mowa

w ust. 3, jeżeli zamierza z nim przybyć do Rzeczypospolitej Polskiej z zamiarem osiedlenia

się na stałe.

”

;

7)

po art. 12c dodaje się art. 12d w brzmieniu

„

Art. 12d.

1.

Małżonkowi repatrianta, który nie złożył wniosku o wydanie wizy krajowej w celu repatriacji

na podstawie art. 9 ust. 3, a zamierza osiedlić się wspólnie z repatriantem na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, udziela się zezwolenia na pobyt stały.

2.

W przypadku braku zgody, o której mowa w art. 7 ust. 1, zezwolenia na pobyt stały

udziela się również małoletniemu dziecku pozostającemu pod władzą rodzicielską repatrianta

oraz małoletniemu dziecku współmałżonka pozostającemu pod jego władzą rodzicielską.

3.

Wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały małżonka, o którym mowa w ust. 1, oraz

małoletniego dziecka, o którym mowa w ust. 2, dołącza się do wniosku o wydanie wizy

krajowej w celu repatriacji.

4.

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, zwany dalej „Szefem Urzędu”, udziela lub odmawia

udzielenia zezwolenia na pobyt stały osobom, o których mowa w ust. 1 i 2.

5.

Organem właściwym do wydania lub wymiany karty pobytu osobom, o których mowa w ust.

1 i 2, jest wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca.

6.

Do udzielania zezwolenia na pobyt stały oraz do kart pobytu stosuje się przepisy działu VI oraz VII ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2206).

”

;

8)

w art. 16

a)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Za repatrianta może być uznana również osoba, która spełnia łącznie następujące warunki

1)

uzyskała zezwolenie na pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako małżonek

repatrianta;

2)

nie zachodzą wobec niej okoliczności, o których mowa w art. 10a;

3)

posiada w Rzeczypospolitej Polskiej źródło utrzymania oraz tytuł prawny do zajmowania

lokalu mieszkalnego.

”

,

b)

w ust. 3 po wyrazach „pkt 5” dodaje się wyrazy „oraz ust. 2a pkt 3”;

9)

w art. 16a

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Decyzję w sprawie uznania za repatrianta wydaje wojewoda właściwy ze względu na zamierzone

miejsce osiedlenia się osoby, o której mowa w art. 16 ust. 1, 2 lub 2a.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Osoba ubiegająca się o uznanie za repatrianta na podstawie art. 16 ust. 1 i 2, nieposiadająca

decyzji konsula o stwierdzeniu jej polskiego pochodzenia dołącza do wniosku, o którym

mowa w ust. 2, dokumenty, o których mowa w art. 6.

”

;

10)

art. 16c otrzymuje brzmienie

„

Art. 16c.

1.

Osoba, o której mowa w art. 16 ust. 1, 2 lub 2a, będąca cudzoziemcem w dniu wydania

decyzji o uznaniu za repatrianta nabywa obywatelstwo polskie z dniem wydania decyzji

o uznaniu za repatrianta, jeżeli ta decyzja stała się ostateczna.

2.

Po wydaniu decyzji o uznaniu za repatrianta przy ustalaniu prawa osoby, o której mowa

w art. 16 ust. 1, 2 lub 2a, do świadczeń emerytalnych i rentowych na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej oraz ich wysokości okresy zatrudnienia za granicą uwzględnia się jako okresy

składkowe.

”

;

11)

w art. 17

a)

w ust. 1

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Pełnomocnik udziela repatriantowi oraz członkom jego najbliższej rodziny, jednorazowo,

w drodze decyzji, pomocy ze środków budżetu państwa na

”

,

-

w pkt 1 średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy „na repatrianta i każdego członka najbliższej rodziny repatrianta;”,

-

w pkt 2 średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy „na repatrianta i każdego członka najbliższej rodziny repatrianta;”,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Starosta właściwy ze względu na miejsce osiedlenia się repatrianta udziela repatriantowi,

który poniósł koszty związane z remontem, adaptacją lub wyposażeniem lokalu mieszkalnego

w miejscu osiedlenia się w Rzeczypospolitej Polskiej, na jego wniosek, w drodze decyzji,

pomocy finansowej ze środków budżetu państwa na częściowe pokrycie poniesionych, udokumentowanych

przez repatrianta kosztów, w wysokości do 6000 zł na repatrianta i każdego członka

najbliższej rodziny repatrianta, prowadzącego wspólnie z nim gospodarstwo domowe.

”

,

c)

uchyla się ust. 3;

12)

w art. 17a ust. 1-4 otrzymują brzmienie

„

1.

Repatriant składa wniosek, o którym mowa w art. 17 ust. 2, do starosty, o którym mowa

w art. 17 ust. 6, w terminie 2 lat od dnia nabycia przez repatrianta obywatelstwa

polskiego.

2.

Wniosek, o którym mowa w art. 17 ust. 2, obejmuje członków najbliższej rodziny repatrianta

prowadzących z nim wspólnie gospodarstwo domowe.

3.

Wniosek, o którym mowa w art. 17 ust. 2, składa się na formularzu, który zawiera następujące

dane i informacje dotyczące wnioskodawcy

1)

imię (imiona) i nazwisko;

2)

nazwisko rodowe;

3)

imiona rodziców;

4)

nazwisko rodowe matki;

5)

datę urodzenia;

6)

adres miejsca zamieszkania;

7)

datę nabycia obywatelstwa polskiego w drodze repatriacji;

8)

liczbę członków najbliższej rodziny repatrianta prowadzących wspólnie z nim gospodarstwo

domowe;

9)

imię, nazwisko, datę urodzenia, datę przybycia do Rzeczypospolitej Polskiej oraz stopień

pokrewieństwa w stosunku do wnioskodawcy każdej z osób, o której mowa w pkt 8;

10)

informację na temat wysokości i zakresu pomocy, o której mowa w art. 17 ust. 2, przyznanej

dotychczas wnioskodawcy lub członkowi jego najbliższej rodziny objętemu wnioskiem,

decyzją starosty, wydaną przed dniem złożenia wniosku;

11)

uzasadnienie wniosku.

4.

Do wniosku, o którym mowa w art. 17 ust. 2, dołącza się

1)

kopię dowodu osobistego wnioskodawcy, a jeżeli wnioskodawcą jest osoba małoletnia

- kopię dowodu osobistego osoby, pod której opieką pozostaje;

2)

dowód poniesienia kosztów, o których mowa w art. 17 ust. 2, a w przypadku osoby małoletniej,

dowód poniesienia kosztów przez osobę, pod której opieką pozostaje;

3)

kopię decyzji wojewody w sprawie potwierdzenia posiadania przez wnioskodawcę obywatelstwa

polskiego;

4)

dokument, z którego wynika tytuł prawny wnioskodawcy do lokalu mieszkalnego, o którym

mowa w art. 17 ust. 2;

5)

inne dokumenty potwierdzające okoliczności wymienione we wniosku;

6)

oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań,

że dane i informacje zawarte we wniosku są prawdziwe.

”

;

13)

w art. 17b

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Pełnomocnik udziela repatriantowi, który przybył do Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie

wizy krajowej w celu repatriacji, posiadając dowód potwierdzający zapewnienie warunków

do osiedlenia się w postaci

1)

oświadczenia obywatela polskiego, o którym mowa w art. 12 ust. 3 pkt 3, albo

2)

decyzji Pełnomocnika w sprawie przyznania miejsca w ośrodku

- na jego wniosek, w drodze decyzji, pomocy finansowej na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Wniosek o przyznanie pomocy finansowej w formie dopłaty, o której mowa w ust. 1, obejmuje

członków najbliższej rodziny repatrianta prowadzących wspólnie z nim gospodarstwo

domowe.

”

,

c)

ust. 6 i 7 otrzymują brzmienie

„

6.

Łączna wysokość pomocy finansowej, o której mowa w ust. 1, nie może przekroczyć kwoty

25 000 zł na repatrianta oraz na każdego członka jego najbliższej rodziny prowadzącego

wspólnie z nim gospodarstwo domowe.

7.

Wysokość pomocy finansowej w formie dopłaty, o której mowa w ust. 2 pkt 1, nie może

w miesiącu przekraczać kwoty

1)

300 zł na repatrianta oraz na każdego członka jego najbliższej rodziny prowadzącego

wspólnie z nim gospodarstwo domowe;

2)

miesięcznej kwoty czynszu wynikającej z umowy najmu.

”

,

d)

po ust. 8 dodaje się ust. 8a-8c w brzmieniu

„

8a.

Wysokość pomocy finansowej w formie dopłaty, o której mowa w ust. 2 pkt 3, zwiększa

się o dopłatę w wysokości nieprzekraczającej kwoty 25 000 zł łącznie na repatrianta

oraz członków jego najbliższej rodziny prowadzących wspólnie z nim gospodarstwo domowe.

Przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio.

8b.

Wysokość pomocy finansowej w formie dopłaty, o której mowa w ust. 2 pkt 3, udzielonej

repatriantowi oraz członkom jego najbliższej rodziny prowadzącym wspólnie z nim gospodarstwo

domowe nie może przekroczyć ceny lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego określonej

w umowie sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego.

8c.

W przypadku nabycia tego samego lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego wspólnie

przez kilku repatriantów prowadzących odrębne gospodarstwa domowe przepis ust. 8b

stosuje się odpowiednio.

”

;

14)

w art. 17c

a)

uchyla się ust. 1 i 2,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Wniosek, o którym mowa w art. 17b ust. 1, repatriant składa do Pełnomocnika na formularzu,

który zawiera następujące dane i informacje dotyczące wnioskodawcy

1)

imię (imiona) i nazwisko;

2)

nazwisko rodowe;

3)

imiona rodziców;

4)

nazwisko rodowe matki;

5)

datę urodzenia;

6)

numer PESEL;

7)

serię i numer dowodu osobistego, a jeżeli wnioskodawcą jest osoba małoletnia - serię

i numer dowodu osobistego osoby, pod której opieką pozostaje;

8)

adres miejsca zamieszkania;

9)

datę nabycia obywatelstwa polskiego w drodze repatriacji;

10)

imię, nazwisko, datę urodzenia oraz stopień pokrewieństwa w stosunku do wnioskodawcy

obywatela polskiego, który złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 12 ust. 3 pkt

3, w przypadku wnioskodawcy, o którym mowa w art. 17b ust. 1 pkt 1;

11)

datę opuszczenia ośrodka, w przypadku wnioskodawcy, o którym mowa w art. 17b ust.

1 pkt 2;

12)

liczbę członków najbliższej rodziny repatrianta;

13)

imię, nazwisko, datę urodzenia, datę przybycia do Rzeczypospolitej Polskiej oraz stopień

pokrewieństwa w stosunku do wnioskodawcy każdej z osób, o której mowa w pkt 12;

14)

adres

a)

wynajmowanego lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego albo

b)

miejsca zakwaterowania w domu studenckim, albo

c)

nabywanego lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego;

15)

informację na temat wysokości i zakresu pomocy na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych

przyznanej dotychczas wnioskodawcy lub członkowi jego najbliższej rodziny objętemu

wnioskiem decyzją Pełnomocnika wydaną przed dniem złożenia wniosku;

16)

numer rachunku bankowego właściwy do przekazania środków pomocy finansowej, o której

mowa w art. 17b ust. 1;

17)

uzasadnienie wniosku.

”

,

c)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Do wniosku, o którym mowa w art. 17b ust. 1, dołącza się

1)

kopię dowodu osobistego wnioskodawcy, a jeżeli wnioskodawcą jest osoba małoletnia

- kopię dowodu osobistego osoby, pod której opieką pozostaje;

2)

kopię decyzji wojewody w sprawie potwierdzenia posiadania przez wnioskodawcę obywatelstwa

polskiego;

3)

inne dokumenty potwierdzające okoliczności wymienione we wniosku;

4)

oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań,

że dane i informacje zawarte we wniosku są prawdziwe.

”

,

d)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Do wniosku o przyznanie pomocy finansowej w formie dopłaty, o której mowa w art. 17b

ust. 2 pkt 3, dołącza się kopię umowy przedwstępnej sprzedaży lokalu mieszkalnego

lub budynku mieszkalnego albo kopię umowy podpisanej z deweloperem, z której wynika

zobowiązanie stron do zawarcia umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego.

”

,

e)

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

Kwotę pomocy finansowej w formie dopłaty, o której mowa w art. 17b ust. 2 pkt 3, wypłaca

Pełnomocnik po przedstawieniu przez repatrianta wypisu aktu notarialnego umowy sprzedaży

lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego, przelewem bankowym na rachunek, o którym

mowa w ust. 3 pkt 16.

”

,

f)

w ust. 10 wyrazy „ust. 3 pkt 9” zastępuje się wyrazami „ust. 3 pkt 16”;

15)

uchyla się art. 20c;

16)

w art. 20j w pkt 2 skreśla się przecinek i uchyla się pkt 3;

17)

art. 21 otrzymuje brzmienie

„

Art. 21.

1.

Gminie, która zapewni lokal mieszkalny kandydatowi na repatrianta i członkom jego

najbliższej rodziny, udziela się dotacji z budżetu państwa na podstawie porozumienia

zawartego z właściwym wojewodą.

2.

W przypadku gdy rada gminy podjęła uchwałę, w której zobowiązała się do zapewnienia

lokalu mieszkalnego określonemu imiennie kandydatowi na repatrianta i do zawarcia,

na czas nieokreślony, umowy nadającej mu tytuł prawny do lokalu mieszkalnego, dotacja

może być przyznana do wysokości kwoty stanowiącej równowartość iloczynu 45 mustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie

gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1610 oraz z 2017 r. poz. 1442 i 1529), obowiązującego w dniu złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 5.

3.

W przypadku gdy rada gminy podjęła uchwałę, w której zobowiązała się do zapewnienia

lokalu mieszkalnego nieokreślonemu imiennie kandydatowi na repatrianta i do zawarcia,

na czas nieokreślony, umowy nadającej mu tytuł prawny do lokalu mieszkalnego, dotacja,

o której mowa w ust. 1, może być przyznana do wysokości kwoty stanowiącej równowartość

iloczynu 55 mustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie

gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, obowiązującego w dniu złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 5.

4.

Dotacja, o której mowa w ust. 1, jest przeznaczona na dofinansowanie kosztów ponoszonych

przez gminę w związku z osiedleniem się na jej terytorium repatrianta i członków jego

najbliższej rodziny.

5.

Wniosek o przyznanie dotacji gmina składa do właściwego wojewody.

6.

Przy udzielaniu gminie dotacji, o której mowa w ust. 1, uwzględnia się wielkość lokalu

mieszkalnego, jego wyposażenie i stan techniczny oraz lokalizację, a także ewentualne

koszty poniesione przez gminę w związku z zapewnieniem repatriantowi i członkom jego

najbliższej rodziny lokalu mieszkalnego.

7.

Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, powinno określać w szczególności

1)

szczegółowy opis pomocy mieszkaniowej udzielonej repatriantowi i członkom jego najbliższej

rodziny;

2)

wysokość i tryb przekazania dotacji należnej gminie zapewniającej lokal mieszkalny;

3)

tryb kontroli podejmowanych przez gminę działań;

4)

sposób rozliczenia udzielonej dotacji.

8.

Repatriantowi nie przysługują żadne roszczenia z tytułu zapewnienia w różnych gminach

różnych warunków lokalu mieszkalnego, jeżeli gminy te otrzymały dotację z budżetu

państwa, o której mowa w ust. 1.

”

;

18)

w art. 22 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Gmina otrzymuje z budżetu państwa dotację celową na realizację zadania, o którym mowa

w ust. 1, do wysokości 6000 zł na repatrianta i na każdego członka jego najbliższej

rodziny.

”

;

19)

w art. 29

a)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

Dane umieszczone w ewidencji, o której mowa w ust. 1, Pełnomocnik może w każdym czasie

udostępnić repatriantowi, który nie z własnej winy znalazł się w szczególnie trudnej

sytuacji życiowej wynikającej z podeszłego wieku, problemów finansowych, zdrowotnych

lub adaptacyjnych i nie jest w stanie samodzielnie zapewnić sobie lokalu mieszkalnego.

”

,

b)

uchyla się ust. 7;

20)

w art. 30 uchyla się ust. 6;

21)

w art. 33

a)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Szef Urzędu prowadzi rejestr spraw dotyczących zezwoleń na pobyt stały, o których

mowa w art. 12d ust. 1 i 2.

”

,

b)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Do rejestru, o którym mowa w ust. 3a, mają zastosowanie przepisy działu X ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach w zakresie regulującym prowadzenie rejestru spraw dotyczących zezwoleń na pobyt stały.

”

;

22)

w art. 38 w ust. 1 w pkt 1 lit. c otrzymuje brzmienie

„

c)

udzielania dotacji gminie, która zapewni lokal mieszkalny kandydatowi na repatrianta

oraz członkom najbliższej rodziny repatrianta,

”

.

Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o

1)

kandydacie na repatrianta - oznacza to osobę polskiego pochodzenia, wobec której konsul

wydał decyzję o zakwalifikowaniu do wydania wizy krajowej w celu repatriacji albo

- w przypadku osoby, która złożyła wniosek o wydanie wizy krajowej w celu repatriacji

przed dniem 1 maja 2017 r. - decyzję o przyrzeczeniu wydania takiej wizy;

2)

najbliższej rodzinie repatrianta - oznacza to małżonka repatrianta i małoletnie dziecko

lub dzieci pozostające pod władzą rodzicielską co najmniej jednego z rodziców, którzy

przybyli do Rzeczypospolitej Polskiej razem z repatriantem.

W ustawie z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1459) w art. 2 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

wykaże, że jest narodowości polskiej lub co najmniej jedno z jej rodziców lub dziadków

albo dwoje pradziadków było narodowości polskiej, albo przedstawi zaświadczenie organizacji

polskiej lub polonijnej działającej na terenie jednego z państw, o których mowa w

ust. 2, potwierdzające aktywne zaangażowanie w działalność na rzecz języka i kultury

polskiej lub polskiej mniejszości narodowej przez okres co najmniej ostatnich trzech

lat;

”

.

W ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2206) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 60

a)

w ust. 1 po pkt 18 dodaje się pkt 18a w brzmieniu

„

18a)

przybycia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako członek najbliższej rodziny

repatrianta;

”

,

b)

w ust. 2 w pkt 3 wyrazy „pkt 19a” zastępuje się wyrazami „pkt 18a”;

2)

w art. 229 w ust. 4 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

jest członkiem najbliższej rodziny repatrianta, lub

”

;

3)

w art. 236 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

wydania pierwszej karty pobytu cudzoziemcowi, któremu w Rzeczypospolitej Polskiej

udzielono zezwolenia na pobyt stały jako członkowi najbliższej rodziny repatrianta;

”

.

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 16a ust. 15, art. 17a ust.

6, art. 17c ust. 11, art. 20j oraz art. 38 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc

do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 16a

ust. 15, art. 17a ust. 6, art. 17c ust. 11, art. 20j oraz art. 38 ustawy zmienianej

w art. 1, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 80 ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 3 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 80 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 3, nie dłużej jednak niż przez

6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Do postępowań wszczętych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

Do postępowań w sprawie udzielenia pomocy finansowej, o której mowa w art. 17b ust.

1 ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

stosuje się przepisy art. 17b ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

3.

W przypadku postępowań, o których mowa w ust. 2, zakończonych decyzją Pełnomocnika

Rządu do Spraw Repatriacji, zwanego dalej „Pełnomocnikiem”, w sprawie udzielenia repatriantowi

pomocy finansowej Pełnomocnik może przyznać, na wniosek repatrianta, w drodze decyzji,

dopłatę w wysokości 25 000 zł, zgodnie z art. 17b ust. 8a ustawy zmienianej w art.

1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Przepisy art. 17b i art. 17c ustawy zmienianej

w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się odpowiednio.

4.

Przepisy ust. 2 i 3 mają zastosowanie do repatrianta i członków jego najbliższej rodziny,

którym Pełnomocnik może przyznać pomoc finansową na podstawie art. 15 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy o repatriacji oraz niektórych

innych ustaw

(Dz. U. poz. 858).

Do postępowań w sprawie przyznania Karty Polaka wszczętych na podstawie przepisów

ustawy zmienianej w art. 2 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Pełnomocnik może wydać decyzję o przyznaniu miejsca w ośrodku adaptacyjnym dla repatriantów

osobie, która przed dniem 1 maja 2017 r. złożyła wniosek o wydanie wizy krajowej w

celu repatriacji, a postępowanie w tej sprawie nie zostało jeszcze zakończone. Przepisy

art. 3c ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że bieg terminu,

o którym mowa w art. 3c ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, rozpoczyna się z dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy.

Członek najbliższej rodziny repatrianta, wobec którego umorzono postępowanie w sprawie

udzielenia zezwolenia na pobyt stały na podstawie art. 11 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy o repatriacji oraz niektórych

innych ustaw, może złożyć do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, za pośrednictwem Pełnomocnika,

wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały, o którym mowa w art. 12d ust. 3 ustawy

zmienianej w art. 1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Małżonkowi repatrianta, który nie złożył wniosku o wydanie wizy krajowej w celu repatriacji

na podstawie art. 9 ust. 3, a zamierza osiedlić się wspólnie z repatriantem na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, udziela się zezwolenia na pobyt stały.

2.

W przypadku braku zgody, o której mowa w art. 7 ust. 1, zezwolenia na pobyt stały

udziela się również małoletniemu dziecku pozostającemu pod władzą rodzicielską repatrianta

oraz małoletniemu dziecku współmałżonka pozostającemu pod jego władzą rodzicielską.

3.

Wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały małżonka, o którym mowa w ust. 1, oraz

małoletniego dziecka, o którym mowa w ust. 2, dołącza się do wniosku o wydanie wizy

krajowej w celu repatriacji.

4.

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, zwany dalej „Szefem Urzędu”, udziela lub odmawia

udzielenia zezwolenia na pobyt stały osobom, o których mowa w ust. 1 i 2.

5.

Organem właściwym do wydania lub wymiany karty pobytu osobom, o których mowa w ust.

1 i 2, jest wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca.

6.

Do udzielania zezwolenia na pobyt stały oraz do kart pobytu stosuje się przepisy działu VI oraz VII ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2206).

1.

Osoba, o której mowa w art. 16 ust. 1, 2 lub 2a, będąca cudzoziemcem w dniu wydania

decyzji o uznaniu za repatrianta nabywa obywatelstwo polskie z dniem wydania decyzji

o uznaniu za repatrianta, jeżeli ta decyzja stała się ostateczna.

2.

Po wydaniu decyzji o uznaniu za repatrianta przy ustalaniu prawa osoby, o której mowa

w art. 16 ust. 1, 2 lub 2a, do świadczeń emerytalnych i rentowych na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej oraz ich wysokości okresy zatrudnienia za granicą uwzględnia się jako okresy

składkowe.

1.

Gminie, która zapewni lokal mieszkalny kandydatowi na repatrianta i członkom jego

najbliższej rodziny, udziela się dotacji z budżetu państwa na podstawie porozumienia

zawartego z właściwym wojewodą.

2.

W przypadku gdy rada gminy podjęła uchwałę, w której zobowiązała się do zapewnienia

lokalu mieszkalnego określonemu imiennie kandydatowi na repatrianta i do zawarcia,

na czas nieokreślony, umowy nadającej mu tytuł prawny do lokalu mieszkalnego, dotacja

może być przyznana do wysokości kwoty stanowiącej równowartość iloczynu 45 mustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie

gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1610 oraz z 2017 r. poz. 1442 i 1529), obowiązującego w dniu złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 5.

3.

W przypadku gdy rada gminy podjęła uchwałę, w której zobowiązała się do zapewnienia

lokalu mieszkalnego nieokreślonemu imiennie kandydatowi na repatrianta i do zawarcia,

na czas nieokreślony, umowy nadającej mu tytuł prawny do lokalu mieszkalnego, dotacja,

o której mowa w ust. 1, może być przyznana do wysokości kwoty stanowiącej równowartość

iloczynu 55 mustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie

gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, obowiązującego w dniu złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 5.

4.

Dotacja, o której mowa w ust. 1, jest przeznaczona na dofinansowanie kosztów ponoszonych

przez gminę w związku z osiedleniem się na jej terytorium repatrianta i członków jego

najbliższej rodziny.

5.

Wniosek o przyznanie dotacji gmina składa do właściwego wojewody.

6.

Przy udzielaniu gminie dotacji, o której mowa w ust. 1, uwzględnia się wielkość lokalu

mieszkalnego, jego wyposażenie i stan techniczny oraz lokalizację, a także ewentualne

koszty poniesione przez gminę w związku z zapewnieniem repatriantowi i członkom jego

najbliższej rodziny lokalu mieszkalnego.

7.

Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, powinno określać w szczególności

1)

szczegółowy opis pomocy mieszkaniowej udzielonej repatriantowi i członkom jego najbliższej

rodziny;

2)

wysokość i tryb przekazania dotacji należnej gminie zapewniającej lokal mieszkalny;

3)

tryb kontroli podejmowanych przez gminę działań;

4)

sposób rozliczenia udzielonej dotacji.

8.

Repatriantowi nie przysługują żadne roszczenia z tytułu zapewnienia w różnych gminach

różnych warunków lokalu mieszkalnego, jeżeli gminy te otrzymały dotację z budżetu

państwa, o której mowa w ust. 1.