Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej

Ustawa określa cele i organizację podstawowej opieki zdrowotnej oraz zasady zapewnienia

odpowiedniej jakości świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej.

Podstawowa opieka zdrowotna stanowi miejsce pierwszego kontaktu świadczeniobiorcy,

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1938 i 2110), zwanego dalej „świadczeniobiorcą”, z systemem ochrony zdrowia, z wyłączeniem sytuacji,

w których świadczeniobiorca znajduje się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego,

o którym mowa w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2195), lub udzielane są mu świadczenia, o których mowa w art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, zwanej dalej „ustawą o świadczeniach”, w ramach którego jest zapewniony dostęp do

profilaktycznych, diagnostycznych, leczniczych, pielęgnacyjnych oraz rehabilitacyjnych

świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Podstawowa opieka zdrowotna ma na celu

1)

zapewnienie opieki zdrowotnej nad świadczeniobiorcą i jego rodziną;

2)

koordynację opieki zdrowotnej nad świadczeniobiorcą w systemie ochrony zdrowia;

3)

ocenę potrzeb oraz ustalenie priorytetów zdrowotnych populacji objętej opieką oraz

wdrażanie działań profilaktycznych;

4)

rozpoznawanie, eliminowanie lub ograniczanie zagrożeń i problemów zdrowia fizycznego

i psychicznego;

5)

zapewnienie profilaktycznej opieki zdrowotnej oraz promocji zdrowia dostosowanych

do potrzeb różnych grup społeczeństwa;

6)

zapewnienie edukacji świadczeniobiorcy w zakresie odpowiedzialności za własne zdrowie

i kształtowanie świadomości prozdrowotnej.

Koordynacja opieki zdrowotnej nad świadczeniobiorcą w systemie ochrony zdrowia polega

na zintegrowaniu udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, obejmujących wszystkie etapy

i elementy procesu ich realizacji, z wykorzystaniem systemów teleinformatycznych,

środków komunikacji elektronicznej lub publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych,

ze szczególnym uwzględnieniem jakości i efektywności udzielanych świadczeń.

1.

Koordynację, o której mowa w art. 4, zapewnia lekarz podstawowej opieki zdrowotnej,

zwany dalej „lekarzem POZ”, we współpracy z pielęgniarką podstawowej opieki zdrowotnej,

zwaną dalej „pielęgniarką POZ”, i położną podstawowej opieki zdrowotnej, zwaną dalej

„położną POZ”.

2.

Lekarz POZ w ramach koordynacji, o której mowa w art. 4, inicjuje lub kontynuuje postępowanie

diagnostyczno-lecznicze podejmowane w odniesieniu do świadczeniobiorcy przez innego

świadczeniodawcę, w rozumieniu ustawy o świadczeniach, zwanego dalej „świadczeniodawcą”,

w ramach swoich kompetencji zawodowych, zgodnie z aktualną wiedzą medyczną.

3.

Pielęgniarka POZ i położna POZ, o których mowa w ust. 1, w ramach współpracy z lekarzem

POZ, rozpoznają warunki i potrzeby zdrowotne u świadczeniobiorcy oraz problemy pielęgnacyjne,

planują i sprawują kompleksową opiekę pielęgniarską, a także kontynuują postępowanie

terapeutyczne zlecone przez innego świadczeniodawcę, w ramach swoich kompetencji zawodowych,

zgodnie z aktualną wiedzą medyczną.

1.

Lekarz POZ to lekarz, który

1)

posiada tytuł specjalisty w dziedzinie medycyny rodzinnej albo

2)

odbywa szkolenie specjalizacyjne w dziedzinie medycyny rodzinnej, albo

3)

posiada specjalizację II stopnia w dziedzinie medycyny ogólnej, albo

4)

posiada specjalizację I lub II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie pediatrii,

pod warunkiem ukończenia kursu w dziedzinie medycyny rodzinnej

- z którym Narodowy Fundusz Zdrowia zawarł umowę o udzielanie świadczeń z zakresu

podstawowej opieki zdrowotnej albo który wykonuje zawód u świadczeniodawcy, z którym

Narodowy Fundusz Zdrowia zawarł umowę o udzielanie świadczeń z zakresu podstawowej

opieki zdrowotnej, wybrany przez świadczeniobiorcę zgodnie z art. 9.

2.

Lekarzem POZ jest także lekarz

1)

posiadający specjalizację I stopnia w dziedzinie medycyny ogólnej lub

2)

posiadający specjalizację I lub II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie chorób

wewnętrznych

- udzielający świadczeń zdrowotnych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej przed

dniem 31 grudnia 2024 r., pod warunkiem ukończenia kursu, o którym mowa w ust. 1 pkt

4, z zastrzeżeniem art. 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki

zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. poz. 1172).

3.

Lekarz, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, może sprawować opiekę nad świadczeniobiorcą

wyłącznie do ukończenia przez tego świadczeniobiorcę 18. roku życia.

4.

Kurs, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, organizuje instytut, o którym mowa w art. 15 ust.

2, lub Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, na podstawie ramowego programu

kursu określonego w przepisach wydanych na podstawie ust. 6.

5.

Koszty kursu, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, pokrywa lekarz lub świadczeniodawca, z

którym Narodowy Fundusz Zdrowia zawarł umowę o udzielanie świadczeń podstawowej opieki

zdrowotnej.

6.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, ramowy program

kursu obejmujący założenia organizacyjno-programowe, plan nauczania zawierający rozkład

zajęć, wykaz umiejętności i treści nauczania oraz warunki ukończenia kursu, uwzględniając

zakres wiedzy i umiejętności niezbędnych do udzielania świadczeń z zakresu podstawowej

opieki zdrowotnej.

1.

Pielęgniarka POZ to pielęgniarka, która

1)

posiada tytuł specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa rodzinnego albo

2)

ukończyła kurs kwalifikacyjny w dziedzinie pielęgniarstwa rodzinnego, albo

3)

odbywa szkolenie specjalizacyjne w dziedzinie pielęgniarstwa rodzinnego, albo

4)

odbywa kurs kwalifikacyjny w dziedzinie pielęgniarstwa rodzinnego, albo

5)

posiada tytuł zawodowy magistra pielęgniarstwa

- z którą Narodowy Fundusz Zdrowia zawarł umowę o udzielanie świadczeń z zakresu podstawowej

opieki zdrowotnej albo która wykonuje zawód u świadczeniodawcy, z którym Narodowy

Fundusz Zdrowia zawarł umowę o udzielanie świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej,

wybrana przez świadczeniobiorcę zgodnie z art. 9.

2.

Pielęgniarką POZ jest także pielęgniarka, która

1)

posiada tytuł specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa: pediatrycznego, środowiskowego,

środowiskowo-rodzinnego, przewlekle chorych i niepełnosprawnych, opieki długoterminowej,

w ochronie zdrowia pracujących, środowiska nauczania i wychowania, zachowawczego,

promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej albo

2)

ukończyła kurs kwalifikacyjny w dziedzinie pielęgniarstwa: pediatrycznego, środowiskowego,

środowiskowo-rodzinnego, przewlekle chorych i niepełnosprawnych, opieki długoterminowej,

w ochronie zdrowia pracujących, środowiska nauczania i wychowania, zachowawczego,

promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej, albo

3)

odbywa szkolenie specjalizacyjne w dziedzinie pielęgniarstwa: pediatrycznego, opieki

długoterminowej, środowiska nauczania i wychowania, zachowawczego, promocji zdrowia

i edukacji zdrowotnej, albo

4)

odbywa kurs kwalifikacyjny w dziedzinie pielęgniarstwa: pediatrycznego, opieki długoterminowej,

środowiska nauczania i wychowania, zachowawczego, promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej

- udzielająca świadczeń zdrowotnych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej przed

dniem 31 grudnia 2024 r.

1.

Położna POZ to położna, która

1)

posiada tytuł specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa rodzinnego albo

2)

ukończyła kurs kwalifikacyjny w dziedzinie pielęgniarstwa rodzinnego, albo

3)

odbywa szkolenie specjalizacyjne w dziedzinie pielęgniarstwa rodzinnego, albo

4)

odbywa kurs kwalifikacyjny w dziedzinie pielęgniarstwa rodzinnego, albo

5)

posiada tytuł zawodowy magistra położnictwa

- z którą Narodowy Fundusz Zdrowia zawarł umowę o udzielanie świadczeń z zakresu podstawowej

opieki zdrowotnej albo która wykonuje zawód u świadczeniodawcy, z którym Narodowy

Fundusz Zdrowia zawarł umowę o udzielanie świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej,

wybrana przez świadczeniobiorcę zgodnie z art. 9.

2.

Położną POZ jest także położna, która

1)

posiada tytuł specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa: środowiskowego, środowiskowo-rodzinnego

oraz promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej albo

2)

ukończyła kurs kwalifikacyjny w dziedzinie pielęgniarstwa: środowiskowego, środowiskowo-rodzinnego

oraz promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej

- udzielająca świadczeń zdrowotnych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej przed

dniem 31 grudnia 2024 r.

1.

Świadczeniobiorca ma prawo wyboru świadczeniodawcy, udzielającego świadczeń z zakresu

podstawowej opieki zdrowotnej, spośród świadczeniodawców, którzy zawarli umowy o udzielanie

świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej, z zastrzeżeniem art. 56b i art. 69b ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony

Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1430 i 2217), art. 153 ust. 7a ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1643, z późn. zm. i art. 115 § 1a ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy

(Dz. U. z 2017 r. poz. 665, 666, 768, 1452 i 2217).

2.

Świadczeniobiorca, w ramach wyboru, o którym mowa w ust. 1, wybiera lekarza POZ, pielęgniarkę

POZ lub położną POZ.

3.

Świadczeniobiorca, w ramach wyboru, o którym mowa w ust. 1, może wybrać

1)

lekarza POZ, pielęgniarkę POZ lub położną POZ u tego samego świadczeniodawcy albo

2)

lekarza POZ, pielęgniarkę POZ lub położną POZ u różnych świadczeniodawców, albo

3)

lekarza POZ, pielęgniarkę POZ lub położną POZ będących świadczeniodawcami

- tworzących zespół POZ, o którym mowa w art. 11.

4.

Świadczeniobiorca ma prawo bezpłatnego wyboru, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie częściej

niż dwa razy w roku kalendarzowym, a w przypadku każdej kolejnej zmiany wnosi opłatę

w wysokości 80 złotych.

5.

Świadczeniobiorca nie wnosi opłaty, o której mowa w ust. 4, w przypadku zmiany swojego

miejsca zamieszkania lub w przypadku zaprzestania udzielania świadczeń opieki zdrowotnej

przez wybranego świadczeniodawcę, lekarza POZ, pielęgniarkę POZ lub położną POZ u

wybranego świadczeniodawcy, lub z innych przyczyn powstałych po stronie świadczeniodawcy,

a także w przypadku wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 6 ust. 3.

6.

Opłata, o której mowa w ust. 4, stanowi przychód podmiotu zobowiązanego do finansowania

świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych w rozumieniu ustawy o świadczeniach.

7.

Dokonanie przez świadczeniobiorcę wyboru, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie wiąże go

w zakresie świadczeniodawcy udzielającego świadczeń nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej,

o której mowa w art. 5 pkt 17a ustawy o świadczeniach.

1.

Wybór, o którym mowa w art. 9 ust. 1 i 2, świadczeniobiorca potwierdza oświadczeniem

woli, zwanym dalej „deklaracją wyboru”, będącym dokumentem w postaci

1)

papierowej albo

2)

elektronicznej, wnoszonym za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, opatrzonym

kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo podpisem potwierdzonym profilem zaufanym

ePUAP.

2.

Dokonanie przez świadczeniobiorcę wyboru, o którym mowa w art. 9 ust. 1 i 2, może

nastąpić za pomocą systemu, o którym mowa w art. 10 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1845).

3.

Deklaracja wyboru zawiera

1)

dane świadczeniobiorcy

a)

imię i nazwisko,

b)

nazwisko rodowe,

c)

datę urodzenia,

d)

płeć,

e)

numer PESEL, a w przypadku jego braku serię i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość,

f)

adres miejsca zamieszkania,

g)

numer telefonu,

h)

adres e-mail,

i)

imię i nazwisko przedstawiciela ustawowego, adres jego miejsca zamieszkania i numer

telefonu - w przypadku gdy świadczeniobiorcą jest osoba małoletnia lub całkowicie

ubezwłasnowolniona;

2)

określenie, który raz w danym roku jest dokonywany wybór, oraz czy powodem dokonania

wyboru jest wystąpienie okoliczności określonych w art. 9 ust. 5;

3)

numer karty ubezpieczenia zdrowotnego - w przypadku ubezpieczonych, a w przypadku

osób uprawnionych na podstawie przepisów o koordynacji, w rozumieniu ustawy o świadczeniach

- numer poświadczenia potwierdzającego prawo do świadczeń opieki zdrowotnej, w rozumieniu

ustawy o świadczeniach;

4)

kod oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia;

5)

dane dotyczące świadczeniodawcy, w tym jego nazwę (firmę) i adres siedziby;

6)

imię i nazwisko lekarza POZ, pielęgniarki POZ lub położnej POZ;

7)

datę dokonania wyboru;

8)

podpis świadczeniobiorcy lub jego przedstawiciela ustawowego;

9)

podpis osoby przyjmującej deklarację wyboru w przypadku deklaracji, o której mowa

w ust. 1 pkt 1.

4.

Świadczeniodawca udzielający świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej jest

obowiązany

1)

udostępnić świadczeniobiorcy deklarację wyboru, o której mowa w ust. 1 pkt 1, i sprawdzić

poprawność jej wypełnienia;

2)

przed przyjęciem deklaracji wyboru sprawdzić uprawnienia świadczeniobiorcy do korzystania

ze świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

5.

Wypełnione deklaracje wyboru, o których mowa w ust. 1 pkt 1, świadczeniodawca przechowuje

w swojej siedzibie albo w miejscu udzielania świadczeń z zakresu podstawowej opieki

zdrowotnej, zapewniając ich dostępność świadczeniobiorcom, którzy je złożyli, z zachowaniem

wymagań wynikających z ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 922).

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, deklaracje wyboru świadczeniodawca przechowuje

w module podstawowym, o którym mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie

zdrowia.

7.

W przypadku zaprzestania udzielania świadczeń opieki zdrowotnej przez wybranego lekarza

POZ, pielęgniarkę POZ lub położną POZ u wybranego świadczeniodawcy lub wystąpienia

okoliczności, o których mowa w art. 6 ust. 3, deklaracje wyboru zachowują ważność

w zakresie wyboru tego świadczeniodawcy do czasu wyboru innego lekarza POZ, pielęgniarki

POZ lub położnej POZ, lub wyboru nowego świadczeniodawcy.

8.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej

oraz Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, wzory

deklaracji wyboru, uwzględniając możliwość wyboru lekarza POZ, pielęgniarki POZ oraz

położnej POZ udzielających świadczeń u tego samego świadczeniodawcy albo u różnych

świadczeniodawców, albo będących świadczeniodawcami oraz konieczność zapewnienia przejrzystości

danych zawartych w deklaracji wyboru.

1.

Zadania z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej realizuje zespół podstawowej opieki

zdrowotnej, zwany dalej „zespołem POZ”.

2.

W skład zespołu POZ wchodzą: lekarz POZ, pielęgniarka POZ i położna POZ.

3.

Pracę zespołu POZ koordynuje lekarz POZ, który rozstrzyga o sposobie planowania i

realizacji postępowania diagnostyczno-leczniczego nad świadczeniobiorcą.

1.

Lekarz POZ planuje i realizuje opiekę lekarską nad świadczeniobiorcą, w zakresie działań

mających na celu zachowanie zdrowia, profilaktykę chorób, rozpoznawanie i leczenie

chorób oraz rehabilitację świadczeniobiorcy.

2.

Pielęgniarka POZ planuje i realizuje opiekę pielęgniarską nad świadczeniobiorcą i

jego rodziną, w zakresie promocji zdrowia i profilaktyki chorób, świadczeń pielęgnacyjnych,

diagnostycznych, leczniczych i rehabilitacyjnych.

3.

Położna POZ planuje i realizuje pielęgnacyjną opiekę położniczo-neonatologiczno-ginekologiczną,

w zakresie promocji zdrowia i profilaktyki chorób, świadczeń pielęgnacyjnych, diagnostycznych,

leczniczych i rehabilitacyjnych.

4.

Lekarz POZ, pielęgniarka POZ i położna POZ, wybrani przez świadczeniobiorcę, wydają

skierowania na realizację zabiegów i procedur medycznych, w zakresie posiadanych kompetencji.

1.

Świadczeniodawca udzielający świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej jest

obowiązany do zapewnienia możliwości realizacji postępowania diagnostyczno-leczniczego,

odpowiednio dla lekarza POZ, pielęgniarki POZ lub położnej POZ, zgodnie z zakresem

zadań określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 4.

2.

Świadczeniodawca, o którym mowa w ust. 1, zapewnia świadczeniobiorcom, w kosztach

własnej działalności, dostęp do

1)

opieki ambulatoryjnej w miejscu udzielania świadczeń;

2)

opieki w miejscu zamieszkania świadczeniobiorcy, którego stan zdrowia uniemożliwia

opiekę ambulatoryjną.

3.

Świadczeniodawca udzielający świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej jest

obowiązany do informowania świadczeniobiorców o zasadach i organizacji nocnej i świątecznej

opieki zdrowotnej, o której mowa w art. 5 pkt 17a ustawy o świadczeniach, oraz o okolicznościach,

w których deklaracja wyboru traci ważność, w szczególności przez umieszczenie, w sposób

widoczny i ogólnodostępny, informacji w miejscu udzielania świadczeń i w siedzibie

świadczeniodawcy.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, zakres zadań

lekarza POZ, pielęgniarki POZ i położnej POZ, uwzględniając konieczność zapewnienia

ciągłości i kompleksowości udzielanych świadczeń oraz bezpieczeństwo zdrowotne świadczeniobiorcy.

1.

W ramach koordynacji, o której mowa w art. 4, świadczeniodawca zapewnia

1)

profilaktyczną opiekę zdrowotną dostosowaną do wieku i płci świadczeniobiorcy oraz

zidentyfikowanych problemów zdrowotnych świadczeniobiorcy i populacji objętej opieką;

2)

badania diagnostyczne i konsultacje specjalistyczne, zgodnie z indywidualnym planem

diagnostyki, leczenia i opieki, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 31d

ustawy o świadczeniach.

2.

Świadczeniodawca wyznacza osobę, do której zadań należy organizacja procesu udzielania

świadczeń zdrowotnych, w tym udzielanie informacji o tym procesie oraz zapewnienie

współpracy między osobami udzielającymi świadczeń zdrowotnych.

1.

Osoby udzielające świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej mogą realizować

programy edukacyjne i badawczo-rozwojowe.

2.

Prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych oraz wdrażanie ich wyników, a także

prowadzenie działalności szkoleniowej i edukacyjnej w zakresie podstawowej opieki

zdrowotnej może być prowadzone przez instytut badawczy działający na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1158 i 1452) lub uczelnię, w której jest prowadzone kształcenie na kierunku studiów w obszarze

nauk medycznych i nauk o zdrowiu oraz nauk o kulturze fizycznej.

Osoba wykonująca zawód medyczny udzielająca świadczeń zdrowotnych poza zakładem leczniczym

korzysta z ochrony prawnej przewidzianej w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2204) dla funkcjonariuszy publicznych.

1.

Współpraca w ramach podstawowej opieki zdrowotnej polega na stałej wymianie informacji

o świadczeniobiorcy oraz podejmowaniu wspólnych działań przez członków zespołu POZ,

w zakresie niezbędnym do zachowania zdrowia, profilaktyki, rozpoznawania i leczenia

chorób, pielęgnowania oraz rehabilitacji świadczeniobiorcy.

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, dotyczą w szczególności rozpoznania, sposobu

leczenia, rokowań, ordynowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia

żywieniowego i wyrobów medycznych, w tym okresu ich stosowania i sposobu dawkowania,

oraz wyznaczonych wizyt, udzielonych i zaplanowanych świadczeń opieki zdrowotnej,

w tym w innych niż podstawowa opieka zdrowotna zakresach świadczeń opieki zdrowotnej

określonych w art. 15 ust. 2 ustawy o świadczeniach.

1.

W ramach profilaktycznej opieki zdrowotnej nad dziećmi i młodzieżą zespół POZ współpracuje

z pielęgniarką środowiska nauczania i wychowania lub higienistką szkolną, o których

mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 31d ustawy o świadczeniach.

2.

Współpraca, o której mowa w ust. 1, polega na udzielaniu porad, przekazywaniu informacji,

o których mowa w art. 16 ust. 2, oraz podejmowaniu wspólnych działań w celu zachowania

zdrowia i profilaktyki chorób, rozpoznawania i leczenia chorób oraz rehabilitacji

świadczeniobiorcy.

1.

W ramach koordynacji, o której mowa w art. 4, zespół POZ i poszczególni jego członkowie

współpracują z

1)

osobami udzielającymi świadczeniobiorcy świadczeń specjalistycznych, w rozumieniu

ustawy o świadczeniach;

2)

przedstawicielami organizacji i instytucji działających na rzecz zdrowia oraz organami

administracji publicznej;

3)

dyrektorami szkół oraz innych placówek, o których mowa w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe

(Dz. U. z 2017 r. poz. 59, 949 i 2203).

2.

Współpraca, o której mowa w ust. 1

1)

pkt 1 - polega na udzielaniu porad, przekazywaniu informacji, o których mowa w art.

16 ust. 2, oraz podejmowaniu wspólnych działań w celu zachowania zdrowia i profilaktyki

chorób, rozpoznawania i leczenia chorób oraz rehabilitacji świadczeniobiorcy;

2)

pkt 2 i 3 - polega na podejmowaniu wspólnych działań w celu zachowania zdrowia i profilaktyki

chorób, w tym promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej oraz identyfikacji czynników

ryzyka oraz zagrożeń zdrowotnych.

3.

Członkowie zespołu POZ po otrzymaniu pisemnej informacji, o której mowa w ust. 2 pkt

1, zapoznają się z nią i dołączają do dokumentacji medycznej świadczeniobiorcy. Informacja

ustna wymaga odnotowania w dokumentacji medycznej.

Współpraca, o której mowa w art. 16-18, może odbywać się z wykorzystaniem systemów

teleinformatycznych, środków komunikacji elektronicznej lub publicznie dostępnych

usług telekomunikacyjnych.

Świadczeniodawca udzielający świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej jest

obowiązany do przetwarzania, przechowywania i udostępniania danych osobowych zawartych

w deklaracji wyboru oraz w informacjach, o których mowa w art. 16-18, zgodnie z przepisami

ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1318 i 1524) oraz ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.

Szczegółowe zasady organizacji procesu udzielania świadczeń zdrowotnych, w tym przekazywania

informacji o tym procesie, określa regulamin organizacyjny świadczeniodawcy, zgodnie

z przepisami ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1638, 1948 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 2110).

Finansowanie podstawowej opieki zdrowotnej następuje na zasadach określonych w ustawie

o świadczeniach, ze środków ujętych w planie finansowym Narodowego Funduszu Zdrowia.

1.

Świadczeniodawcy są obowiązani do monitorowania jakości udzielanych świadczeń z zakresu

podstawowej opieki zdrowotnej.

2.

Monitorowanie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje

1)

dostępność świadczeń opieki zdrowotnej;

2)

kompleksowość świadczeń opieki zdrowotnej;

3)

ciągłość świadczeń opieki zdrowotnej;

4)

zarządzanie i organizację udzielania świadczeń opieki zdrowotnej;

5)

uzyskanie efektu zdrowotnego.

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze rozporządzenia, kryteria

monitorowania jakości świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej, uwzględniając

konieczność zapewnienia odpowiedniej jakości świadczeń zdrowotnych, bezpieczeństwo

zdrowotne świadczeniobiorców oraz obszary monitorowania, o których mowa w ust. 2.

Świadczeniodawca może brać udział w programach poprawy jakości z zakresu podstawowej

opieki zdrowotnej, określonych przez instytut, o którym mowa w art. 15 ust. 2, których

celem jest zapewnienie odpowiedniej jakości świadczeń zdrowotnych, bezpieczeństwa

zdrowotnego świadczeniobiorców oraz uzyskanie efektu zdrowotnego.

W ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1430) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 56b ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Osoby, o których mowa w art. 56a, na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych, mają prawo wyboru

1)

lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej

lub położnej podstawowej opieki zdrowotnej, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej

(Dz. U. poz. 2217),

2)

świadczeniodawcy udzielającego ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych,

3)

lekarza dentysty,

4)

szpitala

- w miejscu pełnienia służby, spośród świadczeniodawców, którzy zawarli umowy o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej, będących jednostkami budżetowymi tworzonymi i nadzorowanymi

przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, posiadających w strukturze organizacyjnej

ambulatorium, ambulatorium z izbą chorych lub lekarza podstawowej opieki zdrowotnej,

pielęgniarkę podstawowej opieki zdrowotnej lub położną podstawowej opieki zdrowotnej,

w rozumieniu ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej, albo będących podmiotami leczniczymi utworzonymi przez ministra właściwego do spraw

wewnętrznych.

”

;

2)

w art. 69b ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Żołnierze, o których mowa w art. 69, na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych, mają prawo wyboru

1)

lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej

lub położnej podstawowej opieki zdrowotnej, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej, albo osoby pełniącej służbę lub zatrudnionej w podmiocie leczniczym w formie jednostki

budżetowej i jednostki wojskowej, dla której podmiotem tworzącym jest Minister Obrony

Narodowej,

2)

świadczeniodawcy udzielającego ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych,

3)

lekarza dentysty,

4)

szpitala

- w miejscu pełnienia służby, spośród świadczeniodawców, którzy zawarli umowy o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej, będących podmiotami leczniczymi utworzonymi przez Ministra

Obrony Narodowej.

”

.

W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1643, z późn. zm. w art. 153 ust. 7a otrzymuje brzmienie

„

7a.

Funkcjonariusz w służbie kandydackiej, na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych, ma prawo wyboru

1)

lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej

lub położnej podstawowej opieki zdrowotnej, w rozumieniu ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej

(Dz. U. poz. 2217),

2)

świadczeniodawcy udzielającego ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych,

3)

lekarza dentysty,

4)

szpitala

- spośród świadczeniodawców, którzy zawarli umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej,

mających siedzibę w terytorialnym zasięgu działania jednostki organizacyjnej Straży

Granicznej.

”

.

W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy

(Dz. U. z 2017 r. poz. 665, 666, 768 i 1452) w art. 115 § 1a otrzymuje brzmienie

„

§ 1a.

Skazanemu odbywającemu karę pozbawienia wolności nie przysługuje prawo wyboru

1)

lekarza i pielęgniarki ambulatorium z izbą chorych;

2)

lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej

i położnej podstawowej opieki zdrowotnej, określone w ustawie z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej

(Dz. U. poz. 2217);

3)

świadczeniodawcy udzielającego ambulatoryjnych świadczeń opieki zdrowotnej, lekarza

dentysty oraz szpitala, określone w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1938 i 2110).

”

.

W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2062, z późn. zm. w art. 162 w § 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia, wystawione przez lekarza podstawowej opieki

zdrowotnej, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej

(Dz. U. poz. 2217), stwierdzające brak przeciwwskazań do wykonywania funkcji ławnika;

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1938 i 2110) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5

a)

po pkt 13 dodaje się pkt 13a w brzmieniu

„

13a)

lekarz podstawowej opieki zdrowotnej - lekarza, o którym mowa w art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej

(Dz. U. poz. 2217);

”

,

b)

pkt 25 otrzymuje brzmienie

„

25)

pielęgniarka podstawowej opieki zdrowotnej - pielęgniarkę, o której mowa w art. 7 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej;

”

,

c)

pkt 27 i 28 otrzymują brzmienie

„

27)

podstawowa opieka zdrowotna - podstawową opiekę zdrowotną, o której mowa w art. 2 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej;

28)

położna podstawowej opieki zdrowotnej - położną, o której mowa w art. 8 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej;

”

;

2)

uchyla się art. 28;

3)

w art. 32a

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Świadczeniobiorca, u którego lekarz podstawowej opieki zdrowotnej albo lekarz udzielający

ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych stwierdził podejrzenie nowotworu złośliwego

lub miejscowo złośliwego, ma prawo do diagnostyki onkologicznej na podstawie karty

diagnostyki i leczenia onkologicznego bez skierowania, o którym mowa w art. 32.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego wydaje świadczeniobiorcy odpowiednio lekarz

podstawowej opieki zdrowotnej albo lekarz udzielający ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych,

albo lekarz udzielający świadczeń szpitalnych, albo świadczeń w ramach programów zdrowotnych.

”

,

c)

ust. 16 otrzymuje brzmienie

„

16.

Oddział wojewódzki Funduszu, na wniosek odpowiednio świadczeniodawcy podstawowej opieki

zdrowotnej albo lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, który zawarł umowę o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej, lub świadczeniodawcy udzielającego świadczeń z zakresu

ambulatoryjnej opieki specjalistycznej lub świadczeń szpitalnych, lub programów zdrowotnych,

przydziela zakresy liczb będących unikalnymi numerami identyfikującymi karty diagnostyki

i leczenia onkologicznego. Świadczeniodawcy przydzielają lekarzom udzielającym u nich

świadczeń opieki zdrowotnej zakresy liczb będących unikalnymi numerami identyfikującymi

karty diagnostyki i leczenia onkologicznego.

”

;

4)

w art. 32b

a)

w ust. 3 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„

W przypadkach, o których mowa w ust. 2, świadczeniodawca przekazuje kartę diagnostyki

i leczenia onkologicznego wraz z kopią dokumentacji medycznej dotyczącej diagnostyki

onkologicznej lub leczenia onkologicznego lekarzowi podstawowej opieki zdrowotnej,

wskazanemu przez świadczeniobiorcę w deklaracji wyboru, o której mowa w ustawie z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej.

”

,

b)

w ust. 4 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

nazwę i adres miejsca udzielania świadczeń oraz imię i nazwisko lekarza podstawowej

opieki zdrowotnej, wskazanego przez świadczeniobiorcę w deklaracji wyboru, o której

mowa w ustawie z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej;

”

;

5)

w art. 43a ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Świadczeniobiorcom, po ukończeniu 75. roku życia, przysługuje bezpłatne zaopatrzenie

w leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyroby medyczne

określone w wykazie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy o refundacji, ustalonym

w sposób określony w ust. 2, na podstawie recepty wystawionej przez lekarza podstawowej

opieki zdrowotnej, pielęgniarkę podstawowej opieki zdrowotnej albo lekarza posiadającego

prawo wykonywania zawodu, który zaprzestał wykonywania zawodu i wystawił receptę dla

siebie albo dla małżonka, wstępnych lub zstępnych w linii prostej oraz rodzeństwa.

”

;

6)

w art. 48a dodaje się ust. 17 i 18 w brzmieniu

„

17.

Minister właściwy do spraw zdrowia opracowuje, wdraża, realizuje i finansuje program

polityki zdrowotnej służący wykonaniu programu kompleksowego wsparcia dla rodzin „Za

życiem” przyjętego na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin

„Za życiem”

(Dz. U. poz. 1860).

18.

Do programu polityki zdrowotnej, o którym mowa w ust. 17, nie stosuje się przepisów

ust. 1-16.

”

;

7)

uchyla się art. 55 i art. 56;

8)

po art. 132a dodaje się art. 132b w brzmieniu

„

Art. 132b.

1.

Świadczenia nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej są udzielane przez świadczeniodawców

zakwalifikowanych do poziomów systemu zabezpieczenia, o których mowa w art. 95l ust.

2 pkt 1-3 i 5, na podstawie umowy, o której mowa w art. 159a ust. 1.

2.

W przypadku braku zabezpieczenia świadczeń nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej

przez świadczeniodawców, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy dotyczące konkursu

ofert i rokowań.

”

;

9)

w art. 136c w ust. 4 po wyrazach „świadczeniodawcy, która” dodaje się wyrazy „będzie mieć albo”;

10)

w art. 137 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

sposób finansowania świadczeń opieki zdrowotnej, w tym finansowanie koordynacji opieki

nad świadczeniobiorcą, profilaktycznej opieki zdrowotnej oraz oczekiwanego efektu

zdrowotnego i jakości opieki zdrowotnej, o którym mowa w art. 159 ust. 2b;

”

;

11)

w art. 159 po ust. 2a dodaje się ust. 2b w brzmieniu

„

2b.

Umowy o udzielanie świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej, z wyjątkiem

nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej, zawierają dodatkowe środki przeznaczone na

zapewnienie

1)

koordynacji opieki nad świadczeniobiorcą z uwzględnieniem innych zakresów świadczeń,

o których mowa w art. 15 ust. 2, oraz osoby, o której mowa w art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej (budżet powierzony);

2)

profilaktycznej opieki zdrowotnej (opłata zadaniowa);

3)

oczekiwanego efektu zdrowotnego i jakości opieki (dodatek motywacyjny).

”

;

12)

uchyla się art. 244.

W ustawie z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych

u ludzi

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1866, 2003 i 2173) w art. 7 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Badania lekarskie u osób, o których mowa w art. 6 ust. 1, przeprowadzają lekarze podstawowej

opieki zdrowotnej, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej

(Dz. U. poz. 2217), lub lekarze wykonujący zadania służby medycyny pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1184 oraz z 2017 r. poz. 60).

”

.

W ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1638, 1948 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 2110) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

jednostki budżetowe, w tym państwowe jednostki budżetowe tworzone i nadzorowane przez

Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Ministra Sprawiedliwości

lub Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, posiadające w strukturze organizacyjnej

ambulatorium, ambulatorium z izbą chorych lub lekarza podstawowej opieki zdrowotnej,

pielęgniarkę podstawowej opieki zdrowotnej lub położną podstawowej opieki zdrowotnej

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej

(Dz. U. poz. 2217),

”

;

2)

w art. 14 w ust. 3 po wyrazach „o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych” dodaje się wyrazy „(Dz. U. z 2017 r. poz. 1938)”;

3)

po art. 15 dodaje się art. 15a w brzmieniu

„

Art. 15a.

Osoba wykonująca zawód medyczny udzielająca świadczeń zdrowotnych poza zakładem leczniczym

korzysta z ochrony prawnej przewidzianej w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2204) dla funkcjonariuszy publicznych.

”

;

4)

w art. 22 w ust. 4a pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

standardy organizacyjne opieki zdrowotnej w wybranych dziedzinach medycyny lub w określonych

podmiotach wykonujących działalność leczniczą, o których mowa w pkt 1

”

.

W ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 697 i 1292) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 42 w ust. 1 w pkt 5 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

zaświadczeniem lekarskim o stanie zdrowia wystawionym przez lekarza podstawowej opieki

zdrowotnej, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej

(Dz. U. poz. 2217), oraz

”

;

2)

w art. 46 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Osoby, o których mowa w ust. 1, są obowiązane do poinformowania starosty o każdej

zmianie danych, o których mowa w ust. 2, oraz do przedstawiania co 2 lata zaświadczenia

lekarskiego o stanie zdrowia, wystawionego przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej,

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej, oraz opinii o posiadaniu predyspozycji i motywacji do pełnienia funkcji rodziny

zastępczej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka, wystawionej przez psychologa.

”

.

1.

Do dnia 31 grudnia 2024 r. świadczeniobiorca, dokonując wyboru, może wybrać lekarza

POZ, pielęgniarkę POZ lub położną POZ nietworzących zespołu POZ, o którym mowa w art.

11 ust. 1.

2.

Oświadczenia woli świadczeniobiorców o wyborze świadczeniodawcy, o których mowa w

ust. 1, tracą ważność z dniem 31 grudnia 2024 r.

1.

Oświadczenia woli świadczeniobiorców o wyborze świadczeniodawcy, lekarza POZ, pielęgniarki

POZ i położnej POZ, złożone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowują

ważność.

2.

Oświadczenia woli, o których mowa w ust. 1, złożone do świadczeniodawców, nietworzących

zespołu POZ, o którym mowa w art. 11 ust. 1, oraz art. 33 ust. 1, tracą ważność z

dniem 31 grudnia 2024 r.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 55 ust. 6 oraz art. 56

ust. 3 ustawy zmienianej w art. 29 oraz art. 22 ust. 4a ustawy zmienianej w art. 31

zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 13 ust. 4 oraz art. 10 ust. 8 niniejszej ustawy oraz art. 22 ust. 4a ustawy zmienianej

w art. 31 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej

zawarte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują ważność.

Program polityki zdrowotnej realizowany i finansowany przez ministra właściwego do

spraw zdrowia na podstawie art. 48a ust. 1a ustawy zmienianej w art. 29, przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy, staje się programem polityki zdrowotnej, o którym

mowa w art. 48a ust. 17 ustawy zmienianej w art. 29, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2017 r., z wyjątkiem

1)

art. 29 pkt 7 w zakresie uchylenia ust. 2b w art. 55, który wchodzi w życie z dniem

ogłoszenia;

2)

art. 6 ust. 4-6, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.;

3)

art. 14 ust. 2 i art. 29 pkt 10 i 11, które wchodzą w życie z dniem 1 października

2020 r.;

4)

art. 6 ust. 1 pkt 4 i ust. 2, w zakresie obowiązku ukończenia kursu w dziedzinie medycyny

rodzinnej, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2025 r.

1.

Świadczenia nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej są udzielane przez świadczeniodawców

zakwalifikowanych do poziomów systemu zabezpieczenia, o których mowa w art. 95l ust.

2 pkt 1-3 i 5, na podstawie umowy, o której mowa w art. 159a ust. 1.

2.

W przypadku braku zabezpieczenia świadczeń nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej

przez świadczeniodawców, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy dotyczące konkursu

ofert i rokowań.