Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 stycznia 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo energetyczne

1.

Ustawa określa zasady kształtowania polityki energetycznej państwa, zasady i warunki

zaopatrzenia i użytkowania paliw i energii, w tym ciepła, oraz działalności przedsiębiorstw

energetycznych, a także określa organy właściwe w sprawach gospodarki paliwami i energią.

2.

Celem ustawy jest tworzenie warunków do zrównoważonego rozwoju kraju, zapewnienia

bezpieczeństwa energetycznego, oszczędnego i racjonalnego użytkowania paliw i energii,

rozwoju konkurencji, przeciwdziałania negatywnym skutkom naturalnych monopoli, uwzględniania

wymogów ochrony środowiska, zobowiązań wynikających z umów międzynarodowych oraz równoważenia

interesów przedsiębiorstw energetycznych i odbiorców paliw i energii.

2a

Ustawa określa także warunki wykonywania i kontrolowania działalności polegającej

na przesyłaniu dwutlenku węgla w celu jego podziemnego składowania w celu przeprowadzenia

projektu demonstracyjnego wychwytu i składowania dwutlenku węgla w rozumieniu art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1131 i 1991 oraz z 2017 r. poz. 60).

3.

Przepisów ustawy nie stosuje się do

1

wydobywania kopalin ze złóż oraz podziemnego bezzbiornikowego magazynowania paliw

w zakresie uregulowanym ustawą z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze;

2)

wykorzystywania energii atomowej w zakresie uregulowanym ustawą z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1512, z późn. zm..

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem paliwami gazowymi, do którego

wniesiono wkład niepieniężny, o którym mowa w art. 5b

2.

Przedsiębiorstwo, o którym mowa w ust. 1, przedkłada po raz pierwszy Prezesowi Urzędu

Regulacji Energetyki taryfę dla paliw gazowych nie później niż w terminie 3 miesięcy

od dnia wyodrębnienia, o którym mowa w art. 5b

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

(uchylony)

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

energia - energię przetworzoną w dowolnej postaci;

2)

ciepło - energię cieplną w wodzie gorącej, parze lub w innych nośnikach;

3)

paliwa - paliwa stałe, ciekłe i gazowe będące nośnikami energii chemicznej;

3a)

paliwa gazowe - gaz ziemny wysokometanowy lub zaazotowany, w tym skroplony gaz ziemny

oraz propan-butan lub inne rodzaje gazu palnego, dostarczane za pomocą sieci gazowej,

a także biogaz rolniczy, niezależnie od ich przeznaczenia;

3b

paliwa ciekłe - ciekłe nośniki energii, w tym zawierające dodatki

a)

półprodukty rafineryjne,

b)

gaz płynny LPG,

c)

benzyny pirolityczne,

d)

benzyny silnikowe,

e)

benzyny lotnicze,

f)

paliwa typu benzyny do silników odrzutowych,

g)

paliwa typu nafty do silników odrzutowych,

h)

inne nafty,

i)

oleje napędowe,

j)

lekkie oleje opałowe i pozostałe oleje napędowe,

k)

ciężkie oleje opałowe,

l)

benzyny lakowe i przemysłowe,

m)

biopaliwa płynne (ciekłe),

n

smary

- określone w załączniku B rozdziały 4 i 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1099/2008 z

dnia 22 października 2008 r. w sprawie statystyki energii

(Dz. Urz. UE L 304 z 14.11.2008, str. 1, z późn. zm.), których szczegółowy wykaz ustanawiają przepisy wydane na podstawie art. 32 ust.

6;

4)

przesyłanie - transport

a)

paliw gazowych oraz energii elektrycznej sieciami przesyłowymi w celu ich dostarczania

do sieci dystrybucyjnych lub odbiorcom końcowym przyłączonym do sieci przesyłowych,

b)

paliw ciekłych siecią rurociągów,

c)

ciepła siecią ciepłowniczą do odbiorców przyłączonych do tej sieci

- z wyłączeniem sprzedaży tych paliw lub energii;

4a

przesyłanie dwutlenku węgla - transport dwutlenku węgla w celu jego podziemnego składowania

w celu przeprowadzenia projektu demonstracyjnego wychwytu i składowania dwutlenku

węgla w rozumieniu art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze;

5)

dystrybucja

a)

transport paliw gazowych oraz energii elektrycznej sieciami dystrybucyjnymi w celu

ich dostarczania odbiorcom,

b)

rozdział paliw ciekłych do odbiorców przyłączonych do sieci rurociągów,

c)

rozdział ciepła do odbiorców przyłączonych do sieci ciepłowniczej

- z wyłączeniem sprzedaży tych paliw lub energii;

6)

obrót - działalność gospodarczą polegającą na handlu hurtowym albo detalicznym paliwami

lub energią;

6a

sprzedaż - bezpośrednią sprzedaż paliw lub energii przez podmiot zajmujący się ich

wytwarzaniem lub odsprzedaż tych paliw lub energii przez podmiot zajmujący się ich

obrotem; sprzedaż ta nie obejmuje derywatu elektroenergetycznego i derywatu gazowego;

7)

procesy energetyczne - techniczne procesy w zakresie wytwarzania, przetwarzania, przesyłania,

magazynowania, dystrybucji oraz użytkowania paliw lub energii;

8)

zaopatrzenie w ciepło, energię elektryczną, paliwa gazowe - procesy związane z dostarczaniem

ciepła, energii elektrycznej, paliw gazowych do odbiorców;

9)

urządzenia - urządzenia techniczne stosowane w procesach energetycznych;

10)

instalacje - urządzenia z układami połączeń między nimi;

10a)

instalacja magazynowa - instalację używaną do magazynowania paliw gazowych, w tym

bezzbiornikowy magazyn gazu ziemnego oraz pojemności magazynowe gazociągów, będącą

własnością przedsiębiorstwa energetycznego lub eksploatowaną przez to przedsiębiorstwo,

włącznie z częścią instalacji skroplonego gazu ziemnego używaną do jego magazynowania,

z wyłączeniem tej części instalacji, która jest wykorzystywana do działalności produkcyjnej,

oraz instalacji służącej wyłącznie do realizacji zadań operatorów systemu przesyłowego

gazowego;

10b)

instalacja skroplonego gazu ziemnego - terminal przeznaczony do

a)

skraplania gazu ziemnego lub

b)

sprowadzania, wyładunku i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego wraz z instalacjami

pomocniczymi i zbiornikami magazynowymi wykorzystywanymi w procesie regazyfikacji

i dostarczania gazu ziemnego do systemu przesyłowego

- z wyłączeniem części terminalu służącej do magazynowania;

10c

pojemności magazynowe gazociągów - pojemności umożliwiające magazynowanie gazu ziemnego

pod ciśnieniem w sieciach przesyłowych lub w sieciach dystrybucyjnych z wyłączeniem

instalacji służących wyłącznie do realizacji zadań operatora systemu przesyłowego;

10d

infrastruktura paliw ciekłych - instalację wytwarzania, magazynowania i przeładunku

paliw ciekłych, rurociąg przesyłowy lub dystrybucyjny paliw ciekłych, stację paliw

ciekłych, a także środek transportu paliw ciekłych;

10e

instalacja wytwarzania paliw ciekłych - instalację lub zespół instalacji technologicznych

oraz urządzenia techniczne, w tym zbiorniki, powiązane technicznie z tymi instalacjami,

wykorzystywane w procesie wytwarzania paliw ciekłych;

10f

instalacja magazynowania paliw ciekłych - zbiorniki magazynowe oraz instalacje przeładunkowe

paliw ciekłych wykorzystywane do przechowywania oraz przeładunku paliw ciekłych z

wyłączeniem stacji paliw ciekłych, a także bezzbiornikowe magazyny paliw ciekłych;

10g

instalacja przeładunku paliw ciekłych - instalację używaną do rozładunku lub załadunku

paliw ciekłych na cysterny drogowe, cysterny kolejowe, cysterny kontenerowe lub statki;

10h

stacja paliw ciekłych - zespół urządzeń służących do zaopatrywania w paliwa ciekłe

w szczególności pojazdów, w tym ciągników rolniczych, maszyn nieporuszających się

po drogach, a także rekreacyjnych jednostek pływających;

10i

stacja kontenerowa - stację paliw ciekłych o konstrukcji umożliwiającej jej przemieszczanie;

10j

środek transportu paliw ciekłych - cysternę drogową, cysternę kolejową, cysternę kontenerową

lub statek przystosowane do załadunku, transportu i rozładunku paliw ciekłych, wykorzystywane

do sprzedaży paliw ciekłych bezpośrednio odbiorcom końcowym na podstawie koncesji,

o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1 i 4, lub do przywozu paliw ciekłych na podstawie

wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 32a;

11)

sieci - instalacje połączone i współpracujące ze sobą, służące do przesyłania lub

dystrybucji paliw lub energii, należące do przedsiębiorstwa energetycznego;

11a)

sieć przesyłowa - sieć gazową wysokich ciśnień, z wyłączeniem gazociągów kopalnianych

i bezpośrednich, albo sieć elektroenergetyczną najwyższych lub wysokich napięć, za

której ruch sieciowy jest odpowiedzialny operator systemu przesyłowego;

11b)

sieć dystrybucyjna - sieć gazową wysokich, średnich i niskich ciśnień, z wyłączeniem

gazociągów kopalnianych i bezpośrednich, albo sieć elektroenergetyczną wysokich, średnich

i niskich napięć, za której ruch sieciowy jest odpowiedzialny operator systemu dystrybucyjnego;

11c)

sieć gazociągów kopalnianych (złożowych, kolektorowych i ekspedycyjnych) - gazociąg

lub sieć gazociągów wykorzystywane do transportu gazu ziemnego z miejsca jego wydobycia

do zakładu oczyszczania i obróbki lub do terminalu albo wykorzystywane do transportu

gazu ziemnego do końcowego przeładunkowego terminalu przybrzeżnego;

11d)

gazociąg międzysystemowy - gazociąg przesyłowy przebiegający przez granicę państw

członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, wyłącznie

w celu połączenia krajowych systemów przesyłowych tych państw;

11e)

gazociąg bezpośredni - gazociąg, który został zbudowany w celu bezpośredniego dostarczania

paliw gazowych do instalacji odbiorcy z pominięciem systemu gazowego;

11f)

linia bezpośrednia - linię elektroenergetyczną łączącą wydzieloną jednostkę wytwarzania

energii elektrycznej bezpośrednio z odbiorcą lub linię elektroenergetyczną łączącą

jednostkę wytwarzania energii elektrycznej przedsiębiorstwa energetycznego z instalacjami

należącymi do tego przedsiębiorstwa albo instalacjami należącymi do przedsiębiorstw

od niego zależnych;

11g)

koordynowana sieć 110 kV - część sieci dystrybucyjnej 110 kV, w której przepływy energii

elektrycznej zależą także od warunków pracy sieci przesyłowej;

11h

sieć transportowa dwutlenku węgla - sieć służącą do przesyłania dwutlenku węgla, wraz

z towarzyszącymi jej tłoczniami lub stacjami redukcyjnymi, za której ruch sieciowy

jest odpowiedzialny operator sieci transportowej dwutlenku węgla;

12

przedsiębiorstwo energetyczne - podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakresie

a)

wytwarzania, przetwarzania, magazynowania, przesyłania, dystrybucji paliw albo energii

lub obrotu nimi albo

b)

przesyłania dwutlenku węgla;

12a)

przedsiębiorstwo zintegrowane pionowo - przedsiębiorstwo energetyczne lub grupę przedsiębiorstw,

których wzajemne relacje są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli

koncentracji przedsiębiorstw

(Dz. Urz. WE L 024 z 29.01.2004), zajmujące się

a)

w odniesieniu do paliw gazowych

-

przesyłaniem lub

-

dystrybucją, lub

-

magazynowaniem, lub

-

skraplaniem

-

oraz wytwarzaniem lub sprzedażą tych paliw, albo

b)

w odniesieniu do energii elektrycznej

-

przesyłaniem lub

-

dystrybucją

-

oraz wytwarzaniem lub sprzedażą tej energii;

12b)

użytkownik systemu - podmiot dostarczający paliwa gazowe do systemu gazowego lub zaopatrywany

z tego systemu albo podmiot dostarczający energię elektryczną do systemu elektroenergetycznego

lub zaopatrywany z tego systemu;

12c

podmiot przywożący - osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą

osobowości prawnej, która samodzielnie lub za pośrednictwem innego podmiotu dokonuje

przywozu paliw ciekłych, z wyłączeniem przywozu paliw ciekłych

a)

w ramach wykonywania działalności polegającej na obrocie paliwami ciekłymi z zagranicą

wymagającej uzyskania koncesji, o której mowa w art. 32 ust. 1 pkt 4, lub

b)

przeznaczonych do użycia podczas transportu i przywożonych w standardowych zbiornikach,

o których mowa w art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 43 i 60);

12d

przywóz paliw ciekłych - sprowadzenie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej paliw

ciekłych w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub importu;

12e

wywóz paliw ciekłych - wywóz paliw ciekłych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

w ramach dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu;

12f

nabycie wewnątrzwspólnotowe paliw ciekłych - przemieszczenie paliw ciekłych z terytorium

innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym;

12g

dostawa wewnątrzwspólnotowa paliw ciekłych - przemieszczenie paliw ciekłych z terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym;

12h

import paliw ciekłych - import paliw ciekłych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym;

12i

eksport paliw ciekłych - eksport paliw ciekłych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym;

13)

odbiorca - każdego, kto otrzymuje lub pobiera paliwa lub energię na podstawie umowy

z przedsiębiorstwem energetycznym;

13a)

odbiorca końcowy - odbiorcę dokonującego zakupu paliw lub energii na własny użytek;

do własnego użytku nie zalicza się energii elektrycznej zakupionej w celu jej zużycia

na potrzeby wytwarzania, przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej;

13b

odbiorca paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym -

odbiorcę końcowego dokonującego zakupu paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła

wyłącznie w celu ich zużycia w gospodarstwie domowym;

13c

odbiorca wrażliwy energii elektrycznej - osobę, której przyznano dodatek mieszkaniowy

w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 966 i 984, z 2015 r. poz. 693 i 1220 oraz z 2016 r. poz. 195 i 1250), która jest stroną umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży energii elektrycznej zawartej

z przedsiębiorstwem energetycznym i zamieszkuje w miejscu dostarczania energii elektrycznej;

13d

odbiorca wrażliwy paliw gazowych - osobę, której przyznano ryczałt na zakup opału

w rozumieniu art. 6 ust. 7 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych, która jest stroną umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży paliw gazowych zawartej

z przedsiębiorstwem energetycznym i zamieszkuje w miejscu dostarczania paliw gazowych;

14)

gmina - gminy oraz związki i porozumienia międzygminne w zakresie uregulowanym ustawą z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym

(Dz. U. z 2016 r. poz. 446, 1579 i 1948);

15)

regulacja - stosowanie określonych ustawą środków prawnych, włącznie z koncesjonowaniem,

służących do zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego, prawidłowej gospodarki paliwami

i energią oraz ochrony interesów odbiorców;

16)

bezpieczeństwo energetyczne - stan gospodarki umożliwiający pokrycie bieżącego i perspektywicznego

zapotrzebowania odbiorców na paliwa i energię w sposób technicznie i ekonomicznie

uzasadniony, przy zachowaniu wymagań ochrony środowiska;

16a)

bezpieczeństwo dostaw energii elektrycznej - zdolność systemu elektroenergetycznego

do zapewnienia bezpieczeństwa pracy sieci elektroenergetycznej oraz równoważenia dostaw

energii elektrycznej z zapotrzebowaniem na tę energię;

16b)

bezpieczeństwo pracy sieci elektroenergetycznej - nieprzerwaną pracę sieci elektroenergetycznej,

a także spełnianie wymagań w zakresie parametrów jakościowych energii elektrycznej

i standardów jakościowych obsługi odbiorców, w tym dopuszczalnych przerw w dostawach

energii elektrycznej odbiorcom końcowym, w możliwych do przewidzenia warunkach pracy

tej sieci;

16c)

równoważenie dostaw energii elektrycznej z zapotrzebowaniem na tę energię - zaspokojenie

możliwego do przewidzenia, bieżącego i perspektywicznego zapotrzebowania odbiorców

na energię elektryczną i moc, bez konieczności podejmowania działań mających na celu

wprowadzenie ograniczeń w jej dostarczaniu i poborze;

16d)

zagrożenie bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej - stan systemu elektroenergetycznego

lub jego części, uniemożliwiający zapewnienie bezpieczeństwa pracy sieci elektroenergetycznej

lub równoważenie dostaw energii elektrycznej z zapotrzebowaniem na tę energię;

17)

taryfa - zbiór cen i stawek opłat oraz warunków ich stosowania, opracowany przez przedsiębiorstwo

energetyczne i wprowadzany jako obowiązujący dla określonych w nim odbiorców w trybie

określonym ustawą;

18)

nielegalne pobieranie paliw lub energii - pobieranie paliw lub energii bez zawarcia

umowy, z całkowitym albo częściowym pominięciem układu pomiarowo-rozliczeniowego lub

poprzez ingerencję w ten układ mającą wpływ na zafałszowanie pomiarów dokonywanych

przez układ pomiarowo-rozliczeniowy;

19)

ruch sieciowy - sterowanie pracą sieci;

20

odnawialne źródło energii - odnawialne źródło energii w rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii

(Dz. U. poz. 478 i 2365 oraz z 2016 r. poz. 925, 1579 i 2260);

20a)

(uchylony)

20b

mikroinstalacja - mikroinstalację w rozumieniu ustawy wymienionej w pkt 20;

20c

mała instalacja - małą instalację w rozumieniu ustawy wymienionej w pkt 20;

20d)

(uchylony)

20e)

(uchylony)

20f)

(uchylony)

20g)

(uchylony)

20h

instalacja odnawialnego źródła energii - instalację odnawialnego źródła energii w

rozumieniu ustawy wymienionej w pkt 20;

21)

koszty uzasadnione - koszty niezbędne do wykonania zobowiązań powstałych w związku

z prowadzoną przez przedsiębiorstwo energetyczne działalnością w zakresie wytwarzania,

przetwarzania, magazynowania, przesyłania i dystrybucji, obrotu paliwami lub energią

oraz przyjmowane przez przedsiębiorstwo energetyczne do kalkulacji cen i stawek opłat

ustalanych w taryfie w sposób ekonomicznie uzasadniony, z zachowaniem należytej staranności

zmierzającej do ochrony interesów odbiorców; koszty uzasadnione nie są kosztami uzyskania

przychodów w rozumieniu przepisów podatkowych;

22)

finansowanie oświetlenia - finansowanie kosztów energii elektrycznej pobranej przez

punkty świetlne oraz koszty ich budowy i utrzymania;

23

system gazowy albo elektroenergetyczny - sieci gazowe, instalacje magazynowe lub instalacje

skroplonego gazu ziemnego albo sieci elektroenergetyczne oraz przyłączone do nich

urządzenia i instalacje, współpracujące z tymi sieciami lub instalacjami;

23a)

bilansowanie systemu - działalność gospodarczą wykonywaną przez operatora systemu

przesyłowego lub dystrybucyjnego w ramach świadczonych usług przesyłania lub dystrybucji,

polegającą na równoważeniu zapotrzebowania na paliwa gazowe lub energię elektryczną

z dostawami tych paliw lub energii;

23b)

zarządzanie ograniczeniami systemowymi - działalność gospodarczą wykonywaną przez

operatora systemu przesyłowego lub dystrybucyjnego w ramach świadczonych usług przesyłania

lub dystrybucji w celu zapewnienia bezpiecznego funkcjonowania systemu gazowego albo

systemu elektroenergetycznego oraz zapewnienia, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie

art. 9 ust. 1-4, wymaganych parametrów technicznych paliw gazowych lub energii elektrycznej

w przypadku wystąpienia ograniczeń technicznych w przepustowości tych systemów;

24)

operator systemu przesyłowego - przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem

paliw gazowych lub energii elektrycznej, odpowiedzialne za ruch sieciowy w systemie

przesyłowym gazowym albo systemie przesyłowym elektroenergetycznym, bieżące i długookresowe

bezpieczeństwo funkcjonowania tego systemu, eksploatację, konserwację, remonty oraz

niezbędną rozbudowę sieci przesyłowej, w tym połączeń z innymi systemami gazowymi

albo innymi systemami elektroenergetycznymi;

25)

operator systemu dystrybucyjnego - przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się dystrybucją

paliw gazowych lub energii elektrycznej, odpowiedzialne za ruch sieciowy w systemie

dystrybucyjnym gazowym albo systemie dystrybucyjnym elektroenergetycznym, bieżące

i długookresowe bezpieczeństwo funkcjonowania tego systemu, eksploatację, konserwację,

remonty oraz niezbędną rozbudowę sieci dystrybucyjnej, w tym połączeń z innymi systemami

gazowymi albo innymi systemami elektroenergetycznymi;

26)

operator systemu magazynowania - przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się magazynowaniem

paliw gazowych, odpowiedzialne za eksploatację instalacji magazynowej;

27)

operator systemu skraplania gazu ziemnego - przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące

się skraplaniem gazu ziemnego, sprowadzaniem, wyładunkiem lub regazyfikacją skroplonego

gazu ziemnego, odpowiedzialne za eksploatację instalacji tego gazu;

28)

operator systemu połączonego - przedsiębiorstwo energetyczne zarządzające systemami

połączonymi gazowymi albo systemami połączonymi elektroenergetycznymi, w tym systemem

przesyłowym i dystrybucyjnym, albo systemem przesyłowym, dystrybucyjnym, magazynowania

lub skraplania gazu ziemnego;

28a

operator sieci transportowej dwutlenku węgla - przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące

się przesyłaniem dwutlenku węgla, odpowiedzialne za ruch sieciowy sieci transportowej

dwutlenku węgla, bieżące i długookresowe bezpieczeństwo funkcjonowania tej sieci,

jej eksploatację, konserwację, remonty oraz niezbędną rozbudowę;

29)

sprzedawca z urzędu - przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na obrót

paliwami gazowymi lub energią elektryczną, świadczące usługi kompleksowe odbiorcom

paliw gazowych lub energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, niekorzystającym

z prawa wyboru sprzedawcy;

30)

usługa kompleksowa - usługę świadczoną na podstawie umowy zawierającej postanowienia

umowy sprzedaży i umowy o świadczenie usługi przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych

lub energii albo umowy sprzedaży, umowy o świadczenie usługi przesyłania lub dystrybucji

paliw gazowych i umowy o świadczenie usługi magazynowania paliw gazowych;

31)

normalny układ pracy sieci - układ pracy sieci i przyłączonych źródeł wytwórczych,

zapewniający najkorzystniejsze warunki techniczne i ekonomiczne transportu energii

elektrycznej oraz spełnienie kryteriów niezawodności pracy sieci i jakości energii

elektrycznej dostarczanej użytkownikom sieci;

32)

subsydiowanie skrośne - pokrywanie kosztów jednego rodzaju wykonywanej działalności

gospodarczej lub kosztów dotyczących jednej grupy odbiorców przychodami pochodzącymi

z innego rodzaju wykonywanej działalności gospodarczej lub od innej grupy odbiorców;

33)

kogeneracja - równoczesne wytwarzanie ciepła i energii elektrycznej lub mechanicznej

w trakcie tego samego procesu technologicznego;

34)

ciepło użytkowe w kogeneracji - ciepło wytwarzane w kogeneracji, służące zaspokojeniu

niezbędnego zapotrzebowania na ciepło lub chłód, które gdyby nie było wytworzone w

kogeneracji, zostałoby pozyskane z innych źródeł;

35)

jednostka kogeneracji - wyodrębniony zespół urządzeń, który może wytwarzać energię

elektryczną w kogeneracji, opisany poprzez dane techniczne;

36)

energia elektryczna z kogeneracji - energię elektryczną wytwarzaną w kogeneracji i

obliczoną jako

a)

całkowitą roczną produkcję energii elektrycznej w jednostce kogeneracji w roku kalendarzowym,

wytworzoną ze średnioroczną sprawnością przemiany energii chemicznej paliwa w energię

elektryczną lub mechaniczną i ciepło użytkowe w kogeneracji, co najmniej równą sprawności

granicznej

-

75% dla jednostki kogeneracji z urządzeniami typu: turbina parowa przeciwprężna, turbina

gazowa z odzyskiem ciepła, silnik spalinowy, mikroturbina, silnik Stirlinga, ogniwo

paliwowe, albo

-

80% dla jednostki kogeneracji z urządzeniami typu: układ gazowo-parowy z odzyskiem

ciepła, turbina parowa upustowo-kondensacyjna, albo

b)

iloczyn współczynnika i rocznej ilości ciepła użytkowego w kogeneracji wytworzonego

ze średnioroczną sprawnością przemiany energii chemicznej paliwa w energię elektryczną

lub mechaniczną i ciepło użytkowe w kogeneracji niższą niż sprawności graniczne, o

których mowa w lit. a; współczynnik ten jest obliczany na podstawie pomiarów parametrów

technologicznych jednostki kogeneracji, dla danego przedziału czasowego, i określa

stosunek energii elektrycznej z kogeneracji do ciepła użytkowego w kogeneracji;

37)

referencyjna wartość sprawności dla wytwarzania rozdzielonego - sprawność wytwarzania

rozdzielonego energii elektrycznej albo ciepła stosowana do obliczenia oszczędności

energii pierwotnej uzyskanej w wyniku zastosowania kogeneracji zamiast wytwarzania

rozdzielonego energii elektrycznej i ciepła;

38)

wysokosprawna kogeneracja - wytwarzanie energii elektrycznej lub mechanicznej i ciepła

użytkowego w kogeneracji, które zapewnia oszczędność energii pierwotnej zużywanej

w

a)

jednostce kogeneracji w wysokości nie mniejszej niż 10% w porównaniu z wytwarzaniem

energii elektrycznej i ciepła w układach rozdzielonych o referencyjnych wartościach

sprawności dla wytwarzania rozdzielonego lub

b)

jednostce kogeneracji o mocy zainstalowanej elektrycznej poniżej 1 MW w porównaniu

z wytwarzaniem energii elektrycznej i ciepła w układach rozdzielonych o referencyjnych

wartościach sprawności dla wytwarzania rozdzielonego;

39)

standardowy profil zużycia - zbiór danych o przeciętnym zużyciu energii elektrycznej

w poszczególnych godzinach doby przez grupę odbiorców końcowych

a)

nieposiadających urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych umożliwiających rejestrację tych

danych,

b)

o zbliżonej charakterystyce poboru energii elektrycznej,

c)

zlokalizowanych na obszarze działania danego operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego;

40)

bilansowanie handlowe - zgłaszanie operatorowi systemu przesyłowego elektroenergetycznego

przez podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe do realizacji umów sprzedaży

energii elektrycznej zawartych przez użytkowników systemu i prowadzenie z nimi rozliczeń

różnicy rzeczywistej ilości dostarczonej albo pobranej energii elektrycznej i wielkości

określonych w tych umowach dla każdego okresu rozliczeniowego;

41)

centralny mechanizm bilansowania handlowego - prowadzony przez operatora systemu przesyłowego,

w ramach bilansowania systemu, mechanizm rozliczeń podmiotów odpowiedzialnych za bilansowanie

handlowe, z tytułu niezbilansowania energii elektrycznej dostarczonej oraz pobranej

przez użytkowników systemu, dla których te podmioty prowadzą bilansowanie handlowe;

42)

podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe - osobę fizyczną lub prawną uczestniczącą

w centralnym mechanizmie bilansowania handlowego na podstawie umowy z operatorem systemu

przesyłowego, zajmującą się bilansowaniem handlowym użytkowników systemu;

43)

jednostka wytwórcza - wyodrębniony zespół urządzeń należący do przedsiębiorstwa energetycznego,

służący do wytwarzania energii i wyprowadzania mocy;

44)

rynek organizowany przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

rynek regulowany - obrót towarami giełdowymi organizowany na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1636, 1948 i 1997), odpowiednio, przez spółkę prowadzącą giełdę albo przez spółkę prowadzącą rynek pozagiełdowy;

45

wytwarzanie

a)

produkcję paliw stałych, paliw gazowych lub energii w procesie energetycznym,

b)

produkcję paliw ciekłych w instalacjach wytwarzania paliw ciekłych, w procesach

-

przerobu ropy naftowej, kondensatu gazu ziemnego (NGL), półproduktów rafinacji ropy

naftowej i innych węglowodorów albo przerobu biomasy,

-

przetwarzania poprzez mieszanie komponentów lub paliw ciekłych lub poprzez mieszanie

komponentów z paliwami ciekłymi,

-

przeklasyfikowywania komponentów w paliwa ciekłe w rozumieniu przepisów o podatku

akcyzowym;

46

przedsiębiorstwo powiązane - jednostkę powiązaną z jednostką w rozumieniu art. 3 pkt 43 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1047 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 61);

47

derywat elektroenergetyczny - instrument finansowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. d-f ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami

finansowymi, który odnosi się do energii elektrycznej;

48

derywat gazowy - instrument finansowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. d-f ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami

finansowymi, który odnosi się do paliw gazowych;

49

system gazowy wzajemnie połączony - wzajemnie połączone sieci gazowe, instalacje magazynowe

lub instalacje skroplonego gazu ziemnego oraz przyłączone do nich urządzenia i instalacje

współpracujące z tymi sieciami lub instalacjami;

50

informacja wewnętrzna - informację wewnętrzną, o której mowa w art. 2 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1227/2011 z dnia

25 października 2011 r. w sprawie integralności i przejrzystości hurtowego rynku energii

(Dz. Urz. UE L 326 z 08.12.2011, str. 1);

51

manipulacja na rynku - manipulację na rynku, o której mowa w art. 2 pkt 2 rozporządzenia

wymienionego w pkt 50;

52

próba manipulacji na rynku - próbę manipulacji na rynku, o której mowa w art. 2 pkt

3 rozporządzenia wymienionego w pkt 50;

53

produkty energetyczne sprzedawane w obrocie hurtowym - umowy i instrumenty pochodne,

o których mowa w art. 2 pkt 4 rozporządzenia wymienionego w pkt 50;

54

uczestnik rynku - uczestnika rynku w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia wymienionego

w pkt 50;

55

prosument - prosumenta w rozumieniu ustawy wymienionej w pkt 20;

56

magazynowanie paliw gazowych - świadczenie usług przechowywania paliw gazowych w instalacji

magazynowej;

57

magazynowanie paliw ciekłych - świadczenie usług przechowywania paliw ciekłych w instalacji

magazynowania paliw ciekłych;

58

przeładunek paliw ciekłych - świadczenie usług załadowywania lub rozładowywania cystern

drogowych, cystern kolejowych, cystern kontenerowych lub statków z wykorzystaniem

instalacji przeładunku paliw ciekłych.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw lub

energii, magazynowaniem paliw gazowych, w tym skroplonego gazu ziemnego, skraplaniem

gazu ziemnego lub regazyfikacją skroplonego gazu ziemnego jest obowiązane utrzymywać

zdolność urządzeń, instalacji i sieci do realizacji zaopatrzenia w te paliwa lub energię

w sposób ciągły i niezawodny, przy zachowaniu obowiązujących wymagań jakościowych.

2.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych

lub energii jest obowiązane zapewnić wszystkim odbiorcom oraz przedsiębiorstwom zajmującym

się sprzedażą paliw gazowych lub energii, na zasadzie równoprawnego traktowania, świadczenie

usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub energii, na zasadach i w zakresie

określonym w ustawie; świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji tych paliw lub

energii odbywa się na podstawie umowy o świadczenie tych usług.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się magazynowaniem, przeładunkiem, przesyłaniem

lub dystrybucją paliw ciekłych prowadzi wykaz przedsiębiorstw energetycznych zajmujących

się wytwarzaniem, obrotem, w tym obrotem z zagranicą paliwami ciekłymi, podmiotów

przywożących i odbiorców końcowych paliw ciekłych, którym świadczyli w ciągu ostatnich

12 miesięcy odpowiednio usługi magazynowania, przeładunku, przesyłania lub dystrybucji.

Wykaz ustalany jest na ostatni dzień każdego miesiąca kalendarzowego w terminie do

7 dni od ostatniego dnia miesiąca.

2.

Wykaz, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

oznaczenie przedsiębiorstwa energetycznego, podmiotu przywożącego lub odbiorcy końcowego

paliw ciekłych poprzez

a)

imię i nazwisko albo nazwę wraz z oznaczeniem formy prawnej,

b)

miejsce zamieszkania albo siedzibę oraz ich adres,

c)

numer PESEL lub numer identyfikacji podatkowej (NIP), jeżeli posiada,

d)

numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej

(REGON), jeżeli posiada,

e

numer akcyzowy wydany przez właściwego naczelnika urzędu celnego, jeżeli posiada,

e

numer akcyzowy wydany przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego, jeżeli posiada,

f)

serię i numer dokumentu tożsamości w przypadku osób fizycznych;

2)

informacje o rodzajach paliw ciekłych będących przedmiotem usług, o których mowa w

ust. 1;

3)

informacje o posiadanych koncesjach lub o wpisie do rejestru podmiotów przywożących;

4)

informacje o wpisie do rejestru zapasów interwencyjnych, o którym mowa w art. 13 ustawy

wymienionej w art. 33 ust. 1a pkt 2.

3.

Przedsiębiorstwo energetyczne świadczące usługi, o których mowa w ust. 1, udostępnia

wykaz w swojej siedzibie oraz publikuje go na swojej stronie internetowej, jeżeli

ją posiada, z wyłączeniem danych dotyczących miejsca zamieszkania, numeru PESEL oraz

serii i numeru dokumentu tożsamości.

4.

Przedsiębiorstwo energetyczne świadczące usługi, o których mowa w ust. 1, przekazuje

Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, Prezesowi Agencji Rezerw Materiałowych oraz

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych miesięczne sprawozdanie zawierające

informacje o podmiotach zlecających usługi, o których mowa w ust. 1, w terminie 14

dni od dnia zakończenia miesiąca, którego dotyczy sprawozdanie.

5.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 4, zawiera

1)

oznaczenie przedsiębiorstwa energetycznego, podmiotu przywożącego lub odbiorcy końcowego

paliw ciekłych poprzez wskazanie danych określonych w ust. 2 pkt 1;

2)

informacje o rodzajach i ilości paliw ciekłych oraz ich pochodzeniu, poprzez wskazanie

informacji o przywozie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub wytworzeniu lub

nabyciu na tym terytorium, będących przedmiotem usług, o których mowa w ust. 1, wraz

z podaniem miejsca ich świadczenia.

6.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania,

o którym mowa w ust. 4, mając na względzie zakres informacji i danych określonych

w ust. 5 oraz kierując się koniecznością ujednolicenia formy i sposobu jego przekazywania.

7.

Prezes Agencji Rezerw Materiałowych oraz minister właściwy do spraw finansów publicznych

informują niezwłocznie Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o niezłożeniu w terminie

sprawozdania, o którym mowa w ust. 4.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się magazynowaniem paliw gazowych jest obowiązane

zapewniać odbiorcom oraz przedsiębiorstwom zajmującym się sprzedażą paliw gazowych,

na zasadzie równoprawnego traktowania, świadczenie usług magazynowania paliw gazowych

w instalacjach magazynowych. Świadczenie usług magazynowania paliw gazowych odbywa

się na podstawie umowy o świadczenie tych usług.

2.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się magazynowaniem paliw gazowych jest obowiązane

udostępniać operatorowi systemu przesyłowego gazowego tę część instalacji, która jest

używana do magazynowania paliw gazowych i jest niezbędna do realizacji jego zadań.

3.

Udostępnienie części instalacji, o której mowa w ust. 2, następuje za wynagrodzeniem,

na zasadach określonych w odrębnej umowie. Ustalając wysokość wynagrodzenia należy

stosować stawki opłat za usługi magazynowania paliw gazowych ustalone w taryfie przedsiębiorstwa

energetycznego zajmującego się magazynowaniem tych paliw.

1.

Przedsiębiorstwo zajmujące się transportem wydobytego gazu ziemnego jest obowiązane,

przestrzegając zasad bezpieczeństwa, warunków eksploatacji podłączonych złóż, realizacji

zawartych umów w zakresie sprzedaży wydobywanych kopalin oraz uwzględniając dostępną

albo możliwą do uzyskania przepustowość sieci gazociągów kopalnianych i wymogi ochrony

środowiska, zapewniać odbiorcom oraz przedsiębiorstwom zajmującym się sprzedażą paliw

gazowych, na zasadzie równoprawnego traktowania, świadczenie usług transportu gazu

ziemnego siecią gazociągów kopalnianych do miejsca ich dostarczania wybranego przez

odbiorcę lub przez przedsiębiorstwo zajmujące się sprzedażą paliw gazowych; świadczenie

usług transportu gazu ziemnego odbywa się na podstawie umowy o świadczenie tych usług.

2.

Przepisów ust. 1 nie stosuje się do tych części sieci gazociągów kopalnianych i instalacji,

które są używane do lokalnej działalności wydobywczej na obszarze złoża, gdzie jest

wydobywany gaz ziemny.

3.

Przedsiębiorstwo zajmujące się transportem wydobytego gazu ziemnego może odmówić świadczenia

usług, o których mowa w ust. 1, jeżeli

1)

występują niezgodności

a)

parametrów technicznych sieci gazociągów kopalnianych z parametrami technicznymi sieci

lub instalacji, które miałyby być podłączone do sieci gazociągów kopalnianych, lub

b)

parametrów jakościowych transportowanego gazu ziemnego z parametrami jakościowymi

gazu ziemnego mającego być przedmiotem usługi transportu gazu ziemnego

- których usunięcie nie jest technicznie lub ekonomicznie uzasadnione, albo

2)

świadczenie usług transportu gazu ziemnego

a)

mogłoby spowodować obniżenie obecnego lub planowanego wydobycia gazu ziemnego lub

ropy naftowej, dla potrzeb których wybudowano te gazociągi kopalniane, lub

b)

uniemożliwiałoby zaspokojenie uzasadnionych potrzeb właściciela lub użytkownika sieci

gazociągów kopalnianych lub przedsiębiorstwa zajmującego się transportem wydobytego

gazu ziemnego w zakresie jego transportu lub uzdatniania.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się skraplaniem gazu ziemnego lub regazyfikacją

skroplonego gazu ziemnego przy użyciu instalacji skroplonego gazu ziemnego jest obowiązane,

jeżeli jest to konieczne ze względów technicznych lub ekonomicznych, zapewniać odbiorcom

oraz przedsiębiorstwom zajmującym się sprzedażą paliw gazowych, na zasadzie równoprawnego

traktowania, świadczenie usług polegających na skraplaniu gazu ziemnego lub regazyfikacji

skroplonego gazu ziemnego; świadczenie tych usług odbywa się na podstawie umowy o

świadczenie usług skraplania gazu ziemnego.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do terminali skroplonego gazu ziemnego przeznaczonych

do magazynowania tego gazu.

Usługi przesyłania, dystrybucji, magazynowania paliw gazowych, skraplania gazu ziemnego

lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego mogą być świadczone wyłącznie odpowiednio

przez operatora systemu przesyłowego, operatora systemu dystrybucyjnego, operatora

systemu magazynowania paliw gazowych, operatora systemu skraplania gazu ziemnego lub

operatora systemu połączonego.

1.

Świadczenie usług, o których mowa w art. 4 ust. 2, art. 4c, art. 4d ust. 1 oraz art.

4e ust. 1, nie może obniżać niezawodności dostarczania i jakości paliw gazowych lub

energii poniżej poziomu określonego w odrębnych przepisach oraz powodować niekorzystnej

zmiany cen lub stawek opłat za dostarczane paliwa gazowe lub energię i zakresu ich

dostarczania odbiorcom przyłączonym do sieci, a także uniemożliwiać wywiązywanie się

przez przedsiębiorstwa energetyczne z obowiązków w zakresie ochrony interesów odbiorców

i ochrony środowiska.

2.

Przepisów art. 4 ust. 2, art. 4c, art. 4d ust. 1 oraz art. 4e ust. 1 nie stosuje się

do świadczenia usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub energii, magazynowania

tych paliw i skraplania gazu ziemnego odbiorcom, jeżeli te paliwa lub energia byłyby

dostarczane z systemu gazowego lub systemu elektroenergetycznego innego państwa, które

nie nałożyło obowiązku świadczenia tych usług na działające w tym państwie przedsiębiorstwa,

lub gdy odbiorca, do którego paliwa gazowe lub energia elektryczna miałyby być dostarczane,

nie jest uznany za odbiorcę uprawnionego do korzystania z tych usług w tym państwie.

3

W przypadku odmowy świadczenia usług, o których mowa w art. 4 ust. 2, art. 4c, art.

4d ust. 1 oraz art. 4e ust. 1, z powodu nieuznania odbiorcy za uprawnionego do wyboru

sprzedawcy w jednym z dwóch państw członkowskich Unii Europejskiej lub państwie członkowskim

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - będącym stroną umowy o Europejskim

Obszarze Gospodarczym, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może, na uzasadniony wniosek

odbiorcy lub sprzedawcy, zwrócić się, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw

energii, do Komisji Europejskiej o zobowiązanie państwa, w którym odmówiono świadczenia

tych usług, do realizacji żądanej usługi.

1.

W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne lub przedsiębiorstwo zajmujące się transportem

wydobytego gazu ziemnego za pomocą sieci gazociągów kopalnianych odmówi zawarcia umowy

o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub energii, umowy

o świadczenie usług transportu gazu ziemnego, umowy o świadczenie usług magazynowania

paliw gazowych lub umowy o świadczenie usług skraplania gazu ziemnego, jest ono obowiązane

niezwłocznie pisemnie powiadomić Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki oraz zainteresowany

podmiot, podając uzasadnienie odmowy.

2.

W przypadku odmowy zawarcia umowy o świadczenie usługi przesyłania lub dystrybucji

energii elektrycznej operator systemu elektroenergetycznego, na żądanie podmiotu występującego

o jej zawarcie, przedstawia temu podmiotowi istotne informacje o działaniach, jakie

należy podjąć, aby wzmocnić sieć w celu umożliwienia zawarcia tej umowy; za opracowanie

informacji może być pobrana opłata odzwierciedlająca koszty jej przygotowania.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne wchodzące w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo

może odmówić świadczenia usługi przesyłania, dystrybucji lub transportu gazu ziemnego,

usługi magazynowania lub usługi skraplania gazu ziemnego, jeżeli świadczenie tych

usług może spowodować dla przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo trudności finansowe

lub ekonomiczne związane z realizacją zobowiązań wynikających z uprzednio zawartych

umów przewidujących obowiązek zapłaty za określoną ilość gazu ziemnego, niezależnie

od ilości pobranego gazu, lub gdy świadczenie tych usług uniemożliwia wywiązanie się

przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo z obowiązków w zakresie ochrony interesów

odbiorców i ochrony środowiska.

2.

Przedsiębiorstwo energetyczne wchodzące w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo,

które odmówiło świadczenia usługi przesyłania, dystrybucji lub transportu gazu ziemnego,

usługi magazynowania lub usługi skraplania gazu ziemnego, z powodów określonych w

ust. 1, powinno niezwłocznie wystąpić z wnioskiem do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki

o czasowe zwolnienie z obowiązków określonych w art. 4 ust. 2, art. 4c, art. 4d ust.

1 oraz art. 4e ust. 1 lub ograniczenie tych obowiązków, podając uzasadnienie odmowy.

3.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, na podstawie uzasadnionego wniosku, o którym mowa

w ust. 2, może, w drodze decyzji, czasowo zwolnić z obowiązków, o których mowa w art.

4 ust. 2, art. 4c, art. 4d ust. 1 oraz art. 4e ust. 1, nałożonych na przedsiębiorstwo

energetyczne zajmujące się przesyłaniem, dystrybucją lub transportem gazu ziemnego,

magazynowaniem, skraplaniem lub regazyfikacją skroplonego gazu ziemnego lub ograniczyć

te obowiązki.

4.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, podejmując decyzję, o której mowa w ust. 3, bierze

pod uwagę

1)

ogólną sytuację finansową przedsiębiorstwa, o którym mowa w ust. 1;

2)

daty zawarcia umów i warunki, na jakich umowy zostały zawarte;

3)

wpływ postanowień umów na sytuację finansową przedsiębiorstwa, o którym mowa w ust.

1, oraz odbiorców;

4)

stopień rozwoju konkurencji na rynku paliw gazowych;

5)

realizację obowiązków wynikających z ustawy;

6)

podjęte działania mające na celu umożliwienie świadczenia usług, o których mowa w

ust. 1;

7)

wpływ tej decyzji na prawidłowe funkcjonowanie i rozwój rynku paliw gazowych;

8)

stopień połączeń systemów gazowych i ich współdziałanie.

5.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki po uwzględnieniu wniosku przedsiębiorstwa energetycznego

niezwłocznie powiadamia Komisję Europejską o zajętym stanowisku do wniosku, o którym

mowa w ust. 2; wraz z powiadomieniem przekazuje informacje dotyczące zajętego stanowiska.

6.

W przypadku zgłoszenia przez Komisję Europejską poprawek do stanowiska, o którym mowa

w ust. 5, lub wniosku o jego zmianę, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki zajmuje stanowisko

do poprawek lub wniosku Komisji Europejskiej w terminie 28 dni od dnia otrzymania

poprawek lub wniosku.

7.

Uzgodnione z Komisją Europejską stanowisko do wniosku przedsiębiorstwa energetycznego

stanowi podstawę do wydania przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki decyzji, o której

mowa w ust. 3.

8.

Decyzję, o której mowa w ust. 3, wraz z uzasadnieniem Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

ogłasza niezwłocznie w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki.

1

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki na uzasadniony wniosek przedsiębiorstwa energetycznego

może, w drodze decyzji, zwolnić, na czas określony, przedsiębiorstwo to z obowiązków

świadczenia usług, o których mowa w art. 4 ust. 2, art. 4c, art. 4d ust. 1 i art.

4e ust. 1, przedkładania taryf do zatwierdzenia, o którym mowa w art. 47 ust. 1, spełniania

kryteriów niezależności, o których mowa w art. 9d ust. 1a i wydać zgodę na powierzenie

przez to przedsiębiorstwo pełnienia obowiązków operatora systemu przesyłowego na podstawie

art. 9h ust. 3 pkt 2, gdy świadczenie tych usług będzie się odbywać z wykorzystaniem

gazociągu międzysystemowego, instalacji magazynowej lub instalacji skroplonego gazu

ziemnego, których budowa nie została ukończona do dnia 4 sierpnia 2003 r. lub została

rozpoczęta po tym dniu, zwanych dalej „nową infrastrukturą”.

2.

Zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, można udzielić, jeżeli są spełnione łącznie następujące

warunki

1)

nowa infrastruktura ma wpływ na zwiększenie konkurencyjności w zakresie dostarczania

paliw gazowych oraz bezpieczeństwa ich dostarczania;

2)

ze względu na ryzyko związane z budową nowej infrastruktury, bez udzielenia zwolnienia

budowa ta nie byłaby podjęta;

3)

nowa infrastruktura jest lub będzie własnością podmiotu niezależnego, przynajmniej

pod względem formy prawnej, od operatora systemu gazowego, w którym to systemie nowa

infrastruktura została lub zostanie zbudowana;

4)

na użytkowników nowej infrastruktury są nałożone opłaty za korzystanie z tej infrastruktury;

5

zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, nie spowoduje pogorszenia warunków konkurencji

i efektywności funkcjonowania rynku paliw gazowych w Unii Europejskiej lub systemu

gazowego, w którym nowa infrastruktura została lub zostanie zbudowana.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się także do infrastruktury, której budowę ukończono do

dnia 4 sierpnia 2003 r., jeżeli po tym dniu zostały lub zostaną w niej dokonane zmiany

umożliwiające znaczny wzrost zdolności przesyłowej tej infrastruktury lub rozwój nowych

źródeł zaopatrzenia w paliwa gazowe.

3a

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki określa, na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego

ubiegającego się o zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, lub z urzędu, zasady udostępnienia

zdolności przesyłowej nowej infrastruktury lub infrastruktury, o której mowa w ust.

3, uwzględniające sposób

1)

zarządzania i alokacji zdolności przesyłowej tej infrastruktury, w tym podawania do

publicznej wiadomości informacji o dostępnej zdolności przesyłowej dla zainteresowanych

podmiotów;

2)

sprzedaży niewykorzystanej zdolności przesyłowej tej infrastruktury;

3)

umożliwienia obrotu zarezerwowanymi zdolnościami przesyłowymi.

3b

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, wydając decyzję, o której mowa w ust. 1, bierze

pod uwagę wyniki udostępnienia zdolności przesyłowej nowej infrastruktury lub infrastruktury,

o której mowa w ust. 3, przeprowadzonego zgodnie z zasadami, o których mowa w ust.

3a.

4

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, rozpatrując wniosek, o którym mowa w ust. 1, bierze

pod uwagę niedyskryminacyjny dostęp do nowej infrastruktury lub infrastruktury, o

której mowa w ust. 3, okres, na jaki zawarto umowy o wykorzystanie tej infrastruktury,

zwiększenie zdolności przesyłowej, okres planowanej eksploatacji infrastruktury oraz

uwarunkowania krajowe w tym zakresie.

5

W przypadku gdy wniosek, o którym mowa w ust. 1, dotyczy nowej infrastruktury lub

infrastruktury, o której mowa w ust. 3, która znajduje się na terytorium więcej niż

jednego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

zajmuje stanowisko do tego wniosku, po uzgodnieniu z właściwymi organami zainteresowanych

państw członkowskich Unii Europejskiej, biorąc pod uwagę opinię przedłożoną przez

Agencję do spraw Współpracy Organów Regulacji Energetyki, zwaną dalej „Agencją”.

5a

W przypadku nieuzgodnienia stanowiska, o którym mowa w ust. 5, w terminie 6 miesięcy

od dnia otrzymania wniosku przez właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich

Unii Europejskiej lub w przypadku uzgodnienia z tymi organami przekazania wniosku

do Agencji w celu jego rozpatrzenia, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przekazuje

ten wniosek Agencji.

5b

Termin, o którym mowa w ust. 5a, może ulec przedłużeniu o 3 miesiące na wspólny wniosek

właściwych organów zainteresowanych państw członkowskich Unii Europejskiej, za zgodą

Agencji.

6

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przekazuje Komisji Europejskiej wniosek, o którym

mowa w ust. 1, niezwłocznie po jego otrzymaniu. Po rozpatrzeniu tego wniosku Prezes

Urzędu Regulacji Energetyki powiadamia Komisję Europejską o zajętym stanowisku; do

powiadomienia dołącza informacje dotyczące

1)

powodów zwolnienia z obowiązków wymienionych w ust. 1 wraz z uzasadnieniem, łącznie

z danymi finansowymi uzasadniającymi to zwolnienie albo powodów odmowy udzielenia

zwolnienia;

2)

analizy wpływu zwolnienia z obowiązków wymienionych w ust. 1 na konkurencyjność i

sprawne funkcjonowanie rynku paliw gazowych;

3)

okresu, na jaki udzielono zwolnienia z obowiązków wymienionych w ust. 1;

4)

wielkości udziału zdolności infrastruktury objętej zwolnieniem z obowiązków wymienionych

w ust. 1, w odniesieniu do całkowitej zdolności tej infrastruktury;

5)

przebiegu i wyników uzgodnień z właściwymi organami zainteresowanych państw członkowskich

Unii Europejskiej;

6)

wpływu nowej infrastruktury lub zmian w infrastrukturze, o której mowa w ust. 3, na

dywersyfikację dostaw gazu.

7

W przypadku zgłoszenia przez Komisję Europejską poprawek do stanowiska, o którym mowa

w ust. 6, lub wniosku o jego zmianę, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki zajmuje stanowisko

do poprawek lub wniosku Komisji Europejskiej, w terminie 28 dni od dnia otrzymania

poprawek lub wniosku i uzgadnia stanowisko z Komisją Europejską.

8

Uzgodnione z Komisją Europejską stanowisko do wniosku przedsiębiorstwa energetycznego

lub decyzja Agencji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku, o którym mowa w ust. 5a, stanowią

podstawę do wydania przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki decyzji, o której mowa

w ust. 1.

9

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wydaje decyzję, o której mowa w ust. 1, odrębnie

dla każdej nowej infrastruktury lub infrastruktury, o której mowa w ust. 3; w decyzji

określa się wielkość udziału zdolności przesyłowej infrastruktury objętej zwolnieniem

z obowiązków wymienionych w ust. 1 w odniesieniu do całkowitej zdolności przesyłowej

tej infrastruktury, zakres zwolnienia, warunki, których spełnienie jest niezbędne

do uzyskania zwolnienia oraz okres, na jaki udzielono zwolnienia.

10.

Decyzję, o której mowa w ust. 1, wraz z uzasadnieniem Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

ogłasza niezwłocznie w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki.

1.

Odbiorca paliw gazowych lub energii ma prawo zakupu tych paliw lub energii od wybranego

przez siebie sprzedawcy.

2.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych

lub energii stosując obiektywne i przejrzyste zasady zapewniające równe traktowanie

użytkowników systemu, umożliwia odbiorcy paliw gazowych lub energii przyłączonemu

do jego sieci zmianę sprzedawcy paliw gazowych lub energii, na warunkach i w trybie

określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 1 lub 3.

3

Odbiorca końcowy może wypowiedzieć umowę zawartą na czas nieoznaczony, na podstawie

której przedsiębiorstwo energetyczne dostarcza temu odbiorcy paliwa gazowe lub energię,

bez ponoszenia kosztów, składając do przedsiębiorstwa energetycznego pisemne oświadczenie.

Odbiorca, który wypowiada umowę, jest obowiązany pokryć należności za pobrane paliwo

gazowe lub energię oraz świadczone usługi przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych

lub energii.

3a

Odbiorca końcowy może wypowiedzieć umowę zawartą na czas oznaczony, na podstawie której

przedsiębiorstwo energetyczne dostarcza temu odbiorcy paliwa gazowe lub energię, bez

ponoszenia kosztów i odszkodowań innych niż wynikające z treści umowy, składając do

przedsiębiorstwa energetycznego pisemne oświadczenie.

4.

Umowa, na podstawie której przedsiębiorstwo energetyczne dostarcza paliwa gazowe lub

energię elektryczną odbiorcy tych paliw lub energii w gospodarstwie domowym, ulega

rozwiązaniu z ostatnim dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym oświadczenie

tego odbiorcy dotarło do przedsiębiorstwa energetycznego. Odbiorca ten może wskazać

późniejszy termin rozwiązania umowy.

5.

Sprzedawca paliw gazowych dokonujący sprzedaży tych paliw odbiorcom końcowym przyłączonym

do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej, lub sprzedawca energii dokonujący jej sprzedaży

odbiorcom końcowym przyłączonym do sieci dystrybucyjnej jest obowiązany zamieszczać

na stronach internetowych oraz udostępniać do publicznego wglądu w swojej siedzibie

informacje o cenach sprzedaży paliw gazowych lub energii oraz warunkach ich stosowania.

6

Operator systemu przesyłowego oraz operator systemu dystrybucyjnego są obowiązani

umożliwić odbiorcy paliw gazowych lub energii elektrycznej zmianę sprzedawcy, nie

później niż w terminie 21 dni od dnia poinformowania właściwego operatora o zawarciu

umowy sprzedaży lub umowy kompleksowej z nowym sprzedawcą.

7

Dotychczasowy sprzedawca jest obowiązany dokonać rozliczeń z odbiorcą, który skorzystał

z prawa do zmiany sprzedawcy, nie później niż w okresie 42 dni od dnia dokonania tej

zmiany. Operator systemu przesyłowego lub operator systemu dystrybucyjnego są obowiązani

przekazać dotychczasowemu i nowemu sprzedawcy dane dotyczące ilości zużytych przez

odbiorcę paliw gazowych lub energii elektrycznej, w terminie umożliwiającym dotychczasowemu

sprzedawcy dokonanie rozliczeń z odbiorcą.

1.

W terminie 4 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przedsiębiorstwa energetyczne

wykonujące działalność polegającą na wytwarzaniu paliw ciekłych na podstawie koncesji

wydanych przed wejściem w życie niniejszej ustawy, są zobowiązane do złożenia zabezpieczenia

majątkowego, o którym mowa w art. 38a ustawy, o której mowa w art. 2, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

2.

W terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przedsiębiorstwa energetyczne

wykonujące działalność polegającą na obrocie paliwami ciekłymi na podstawie posiadanych

koncesji na obrót paliwami ciekłymi, które zamierzają podjąć albo kontynuować działalność

gospodarczą w zakresie obrotu paliwami ciekłymi z zagranicą, są zobowiązane do złożenia

wniosku o udzielenie koncesji na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą oraz zabezpieczenia

majątkowego, o którym mowa w art. 38a ustawy, o której mowa w art. 2, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

3.

Prezes URE wydaje decyzję w sprawie udzielenia koncesji na obrót paliwami ciekłymi

z zagranicą na podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 2, w terminie nie dłuższym

niż 4 miesiące od dnia złożenia wniosku.

4.

Do czasu wydania przez Prezesa URE decyzji w sprawie koncesji na obrót paliwami ciekłymi

z zagranicą na podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 2, przedsiębiorstwa energetyczne

mogą prowadzić działalność polegającą na obrocie paliwami ciekłymi, na podstawie koncesji

na obrót paliwami ciekłymi wydanych przed wejściem w życie niniejszej ustawy.

5.

Niezłożenie przez przedsiębiorstwa energetyczne wniosku o udzielenie koncesji na obrót

paliwami ciekłymi z zagranicą w terminie, o którym mowa w ust. 2, spowoduje, że koncesje

na obrót paliwami ciekłymi wydane dla tych przedsiębiorstw energetycznych przed wejściem

w życie niniejszej ustawy, stają się koncesjami uprawniającymi wyłącznie do obrotu

paliwami ciekłymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Dostarczanie paliw gazowych lub energii odbywa się, po uprzednim przyłączeniu do sieci,

o którym mowa w art. 7, na podstawie umowy sprzedaży i umowy o świadczenie usług przesyłania

lub dystrybucji albo umowy sprzedaży, umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji

i umowy o świadczenie usług magazynowania paliw gazowych lub umowy o świadczenie usług

skraplania gazu.

2.

Umowy, o których mowa w ust. 1, powinny zawierać co najmniej

1)

umowa sprzedaży - postanowienia określające: miejsce dostarczenia paliw gazowych lub

energii do odbiorcy i ilość tych paliw lub energii w podziale na okresy umowne, moc

umowną oraz warunki wprowadzania jej zmian, cenę lub grupę taryfową stosowane w rozliczeniach

i warunki wprowadzania zmian tej ceny i grupy taryfowej, sposób prowadzenia rozliczeń,

wysokość bonifikaty za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców, odpowiedzialność

stron za niedotrzymanie warunków umowy, okres obowiązywania umowy i warunki jej rozwiązania;

2)

umowa o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub energii -

postanowienia określające: moc umowną i warunki wprowadzania jej zmian, ilość przesyłanych

paliw gazowych lub energii w podziale na okresy umowne, miejsca dostarczania paliw

gazowych lub energii do sieci i ich odbioru z sieci, standardy jakościowe, warunki

zapewnienia niezawodności i ciągłości dostarczania paliw gazowych lub energii, stawki

opłat lub grupę taryfową stosowane w rozliczeniach oraz warunki wprowadzania zmian

tych stawek i grupy taryfowej, sposób prowadzenia rozliczeń, parametry techniczne

paliw gazowych lub energii oraz wysokość bonifikaty za niedotrzymanie tych parametrów

oraz standardów jakościowych obsługi odbiorców, odpowiedzialność stron za niedotrzymanie

warunków umowy oraz okres obowiązywania umowy i warunki jej rozwiązania;

3)

umowa o świadczenie usług magazynowania paliw gazowych - postanowienia określające

moc umowną i warunki wprowadzania jej zmian, ilość paliw gazowych, miejsce, okres

i sposób ich przechowywania, stawkę opłat lub grupę taryfową stosowane w rozliczeniach

i warunki wprowadzania zmian tej stawki i grupy taryfowej, sposób prowadzenia rozliczeń,

odpowiedzialność stron za niedotrzymanie warunków umowy oraz okres obowiązywania umowy

i warunki jej rozwiązania;

4)

umowa o świadczenie usług skraplania gazu ziemnego - postanowienia określające: moc

umowną i warunki wprowadzania jej zmian, ilość skraplanego gazu ziemnego lub regazyfikowanego

skroplonego gazu ziemnego, stawkę opłat określoną w taryfie, warunki wprowadzania

zmian tej stawki, sposób prowadzenia rozliczeń, odpowiedzialność stron za niedotrzymanie

warunków umowy oraz okres obowiązywania umowy i warunki jej rozwiązania.

2a.

Umowa o świadczenie usług dystrybucji energii elektrycznej, której stroną jest użytkownik

systemu niebędący podmiotem odpowiedzialnym za bilansowanie handlowe, powinna zawierać

także, w przypadku gdy użytkownikiem systemu jest

1)

odbiorca - oznaczenie

a)

wybranego przez odbiorcę sprzedawcy, z którym ma zawartą umowę sprzedaży energii elektrycznej,

oraz zasady zmiany tego sprzedawcy; wybrany sprzedawca musi mieć zawartą umowę o świadczenie

usług dystrybucji energii elektrycznej z operatorem systemu dystrybucyjnego, do którego

sieci odbiorca ten jest przyłączony,

b)

podmiotu będącego dla odbiorcy sprzedawcą i zgodę tego odbiorcy na zawarcie przez

operatora systemu dystrybucyjnego umowy sprzedaży energii elektrycznej z tym sprzedawcą,

na jego rzecz i w jego imieniu, w przypadku zaprzestania dostarczania tej energii

przez wybranego przez odbiorcę sprzedawcę;

2)

przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej i przyłączone

do sieci dystrybucyjnej - oznaczenie przez to przedsiębiorstwo podmiotu odpowiedzialnego

za jego bilansowanie handlowe, który ma zawartą umowę o świadczenie usług dystrybucji

energii elektrycznej z operatorem systemu dystrybucyjnego, do którego sieci przyłączone

jest to przedsiębiorstwo, oraz zasady zmiany tego podmiotu;

3)

sprzedawca

a)

oznaczenie przez sprzedawcę podmiotu odpowiedzialnego za jego bilansowanie handlowe,

który ma zawartą umowę o świadczenie usług dystrybucji energii elektrycznej z operatorem

systemu dystrybucyjnego, do którego sieci przyłączeni są odbiorcy, z którymi sprzedawca

ma zawarte umowy sprzedaży energii elektrycznej, oraz zasady zmiany tego podmiotu,

b)

sposób przekazywania danych pomiarowych o ilości zużytej energii elektrycznej przez

odbiorców, z którymi sprzedawca ma zawarte umowy sprzedaży energii elektrycznej.

2b.

Umowa sprzedaży energii elektrycznej, której stroną jest odbiorca niebędący podmiotem

odpowiedzialnym za bilansowanie handlowe, powinna zawierać także sposób

1)

określania niezbilansowania energii elektrycznej oraz jego rozliczania odpowiednio

według

a)

grafiku indywidualnego przedstawiającego zbiór danych o planowanej realizacji umowy

sprzedaży energii elektrycznej oddzielnie dla poszczególnych okresów rozliczeniowych

centralnego mechanizmu bilansowania handlowego, zwanego dalej „grafikiem handlowym”,

oraz rzeczywistego poboru energii elektrycznej lub

b)

standardowego profilu zużycia oraz rzeczywiście pobranej energii elektrycznej;

2)

zgłaszania grafików handlowych.

3.

Dostarczanie paliw gazowych lub energii może odbywać się na podstawie umowy zawierającej

postanowienia umowy sprzedaży i umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji

tych paliw lub energii, zwanej dalej „umową kompleksową”; umowa kompleksowa dotycząca

dostarczania paliw gazowych może zawierać także postanowienia umowy o świadczenie

usług magazynowania tych paliw, a w przypadku ciepła, jeżeli jest ono kupowane od

innych przedsiębiorstw energetycznych, powinna także określać warunki stosowania cen

i stawek opłat obowiązujących w tych przedsiębiorstwach.

4.

Umowa kompleksowa może zawierać także postanowienia umowy sprzedaży paliw gazowych

lub energii, umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych

lub energii lub umowy o świadczenie usług magazynowania tych paliw, zawartych przez

sprzedawcę na rzecz i w imieniu odbiorcy końcowego z przedsiębiorstwem energetycznym

zajmującym się przesyłaniem, dystrybucją paliw gazowych lub energii lub magazynowaniem

tych paliw.

4a.

Umowa sprzedaży, umowa o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych,

a także umowa kompleksowa powinny zawierać postanowienia określające maksymalne dopuszczalne

ograniczenia w poborze tych paliw.

4b

Umowa sprzedaży oraz umowa kompleksowa, których stroną jest odbiorca paliw gazowych

lub energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, powinny określać strony umowy i

zawierać także informacje o

1)

prawach tego odbiorcy, w tym sposobie wnoszenia skarg i rozstrzygania sporów;

2)

możliwości uzyskania pomocy w przypadku wystąpienia awarii urządzeń, instalacji lub

sieci gazowej, lub elektroenergetycznej;

3)

miejscu i sposobie zapoznania się, z mającymi zastosowanie, obowiązującymi taryfami,

w tym opłatami za utrzymanie systemu gazowego albo elektroenergetycznego.

5.

Projekty umów, o których mowa w ust. 1, 3 i 4, lub projekty wprowadzenia zmian w zawartych

umowach, z wyjątkiem zmian cen lub stawek opłat określonych w zatwierdzonych taryfach,

powinny być niezwłocznie przesłane odbiorcy; jeżeli w zawartych umowach mają być wprowadzone

zmiany, wraz z projektem zmienianej umowy należy przesłać pisemną informację o prawie

do wypowiedzenia umowy.

6

Sprzedawca paliw gazowych lub energii powinien powiadomić odbiorców, w sposób przejrzysty

i zrozumiały, o podwyżce cen lub stawek opłat za dostarczane paliwa gazowe lub energię

określonych w zatwierdzonych taryfach, w ciągu jednego okresu rozliczeniowego od dnia

tej podwyżki.

6a.

Sprzedawca energii elektrycznej informuje swoich odbiorców o strukturze paliw zużytych

lub innych nośników energii służących do wytworzenia energii elektrycznej sprzedanej

przez niego w poprzednim roku kalendarzowym oraz o miejscu, w którym są dostępne informacje

o wpływie wytwarzania tej energii na środowisko, co najmniej w zakresie emisji dwutlenku

węgla i radioaktywnych odpadów.

6b.

W przypadku energii elektrycznej kupowanej na giełdzie towarowej lub importowanej

z systemu elektroenergetycznego państw niebędących członkami Unii Europejskiej, informacje

o strukturze paliw zużytych lub innych nośników energii służących do wytworzenia energii

elektrycznej mogą być sporządzone na podstawie zbiorczych danych dotyczących udziału

poszczególnych rodzajów źródeł energii elektrycznej, w których energia ta została

wytworzona w poprzednim roku kalendarzowym.

6c

Sprzedawca energii elektrycznej informuje swojego odbiorcę o ilości energii elektrycznej

zużytej przez tego odbiorcę w poprzednim roku oraz o miejscu, w którym są dostępne

informacje o przeciętnym zużyciu energii elektrycznej dla danej grupy przyłączeniowej

odbiorców, środkach poprawy efektywności energetycznej w rozumieniu ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej

(Dz. U. poz. 831) i efektywnych energetycznie urządzeniach technicznych.

6d

Sprzedawca paliw gazowych lub energii elektrycznej informuje odbiorcę tych paliw lub

energii w gospodarstwie domowym o jego prawach, w tym sposobie wnoszenia skarg i rozstrzygania

sporów.

6e

Sprzedawca paliw gazowych lub energii elektrycznej dostarcza odbiorcy tych paliw lub

energii w gospodarstwie domowym kopię zbioru praw konsumenta energii oraz zapewnia

jego publiczny dostęp. Przez zbiór praw konsumenta energii rozumie się dokument sporządzany

przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki we współpracy z Prezesem Urzędu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów na podstawie wytycznych Komisji Europejskiej w konsultacji

z krajowymi organami regulacyjnymi, organizacjami konsumentów, partnerami społecznymi,

przedsiębiorstwami energetycznymi oraz innymi zainteresowanymi stronami, zawierający

praktyczne informacje o prawach konsumentów energii elektrycznej i paliw gazowych.

6f

Kopię zbioru praw konsumenta energii, o którym mowa w ust. 6e, Prezes Urzędu Regulacji

Energetyki ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Regulacji Energetyki.

7.

Umowy, o których mowa w ust. 1, 3 i 4, powinny zawierać także postanowienia określające

sposób postępowania w razie utraty przez odbiorcę możliwości wywiązywania się z obowiązku

zapłaty za dostarczone paliwa gazowe lub energię lub usługi związane z ich dostarczaniem.

8

Sprzedawca energii elektrycznej jest obowiązany przechowywać dane o umowach zawartych

z operatorem systemu przesyłowego oraz dane o derywatach elektroenergetycznych i umowach

sprzedaży energii elektrycznej zawartych z przedsiębiorstwami energetycznymi wykonującymi

działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną, przez okres co najmniej

5 lat, od dnia zawarcia tych umów.

9

Sprzedawca paliw gazowych jest obowiązany przechowywać dane o umowach zawartych z

operatorem systemu przesyłowego, operatorem systemu dystrybucyjnego, operatorem systemu

magazynowania paliw gazowych lub operatorem systemu skraplania gazu ziemnego oraz

dane o derywatach gazowych i umowach sprzedaży paliw gazowych zawartych z przedsiębiorstwami

energetycznymi wykonującymi działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami gazowymi,

przez okres co najmniej 5 lat, od dnia zawarcia tych umów.

10

Dane, o których mowa w ust. 8 i 9, zawierają w szczególności informacje dotyczące

1)

podmiotu, z którym zawarto umowę;

2)

okresu, na jaki umowa została zawarta;

3)

ilości sprzedanych paliw gazowych lub energii elektrycznej;

4)

zasad rozliczeń;

5)

terminu realizacji umowy;

6)

nierozliczonych umów, derywatów elektroenergetycznych i derywatów gazowych.

11

Sprzedawca paliw gazowych lub energii elektrycznej przekazuje niezwłocznie dane, o

których mowa w ust. 8 i 9, Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz

Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, na ich wniosek, w związku z zadaniami wykonywanymi

przez te organy.

12

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, na wniosek zainteresowanego podmiotu, może udostępnić

informacje, o których mowa w ust. 8 i 9, z wyjątkiem danych stanowiących tajemnicę

przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji

(Dz. U. z 2003 r. poz. 1503, z późn. zm..

13

Przepisu ust. 12 nie stosuje się do informacji o instrumentach finansowych, o których

mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

1.

Sprzedawca z urzędu jest obowiązany do zapewnienia świadczenia usługi kompleksowej

i do zawarcia umowy kompleksowej, na zasadach równoprawnego traktowania, z odbiorcą

paliw gazowych lub energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, niekorzystającym

z prawa wyboru sprzedawcy i przyłączonym do sieci przedsiębiorstwa energetycznego

wskazanego w koncesji sprzedawcy z urzędu.

2.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych

lub energii elektrycznej jest obowiązane do zawarcia ze sprzedawcą z urzędu umowy

o świadczenie usługi przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub energii elektrycznej

w celu dostarczania tych paliw lub energii odbiorcy paliw gazowych lub energii elektrycznej

w gospodarstwie domowym, któremu sprzedawca z urzędu jest obowiązany zapewnić świadczenie

usługi kompleksowej.

3.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją ciepła jest

obowiązane do zawarcia umowy kompleksowej z odbiorcą końcowym przyłączonym do sieci

ciepłowniczej tego przedsiębiorstwa na wniosek tego odbiorcy.

4.

Odbiorca paliw gazowych lub energii elektrycznej w gospodarstwie domowym może zrezygnować

z usługi kompleksowej świadczonej przez sprzedawcę z urzędu. Odbiorca paliw gazowych

lub energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, który zrezygnuje z usługi kompleksowej,

zachowując przewidziany w umowie okres jej wypowiedzenia, nie może być obciążony przez

sprzedawcę z urzędu żadnymi dodatkowymi kosztami z tego tytułu.

1.

Umowa, na podstawie której przedsiębiorstwo zintegrowane pionowo pełniące funkcję

operatora systemu dystrybucyjnego sprzedaje energię elektryczną do odbiorcy końcowego

oraz świadczy usługi przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, z mocy prawa,

z dniem wyodrębnienia z tego przedsiębiorstwa jego części niezwiązanej z działalnością

dystrybucyjną i wniesienia jej, przed dniem 1 lipca 2007 r., jako wkładu niepieniężnego

na pokrycie kapitału zakładowego innego przedsiębiorstwa, staje się umową, której

stronami są: przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie

obrotu energią elektryczną do którego wniesiono wkład niepieniężny oraz odbiorca energii

elektrycznej.

2.

Dniem wyodrębnienia, o którym mowa w ust. 1, jest dzień wniesienia wkładu niepieniężnego,

o którym mowa w ust. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne pełniące funkcję operatora systemu

dystrybucyjnego powiadamia niezwłocznie Prezesa URE o dniu wyodrębnienia.

3.

Za zobowiązania wynikające z umowy, na podstawie której przedsiębiorstwo zintegrowane

pionowo pełniące funkcję operatora systemu dystrybucyjnego dostarcza energię elektryczną

do odbiorcy końcowego, powstałe przed dniem wyodrębnienia, o którym mowa w ust. 1,

odpowiadają solidarnie przedsiębiorstwo zintegrowane pionowo pełniące funkcję operatora

systemu dystrybucyjnego, z którego wyodrębniono część niezwiązaną z działalnością

dystrybucyjną i przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w

zakresie obrotu energią elektryczną, do którego wniesiono wkład niepieniężny, o którym

mowa w ust. 1.

4.

Odbiorca końcowy może wypowiedzieć umowę, o której mowa w ust. 1, na zasadach i w

trybie określonym w art. 4j ust. 3 i 4.

5.

Przedsiębiorstwo zintegrowane pionowo pełniące funkcję operatora systemu dystrybucyjnego

w terminie 3 miesięcy od dnia wyodrębnienia, o którym mowa w ust. 1, poinformuje odbiorców

końcowych przyłączonych do swojej sieci dystrybucyjnej o wyodrębnieniu jego części

niezwiązanej z działalnością dystrybucyjną oraz możliwościach, skutkach i terminie

złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 4.

1.

Umowa, na podstawie której przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 49b

ust. 1, dostarcza gaz ziemny wysokometanowy odbiorcy, który odebrał na jej podstawie

z sieci przesyłowej lub dystrybucyjnej w każdym punkcie nie więcej niż 25 mln m

2.

Dniem wyodrębnienia, o którym mowa w ust. 1, jest dzień wniesienia wkładu niepieniężnego,

o którym mowa w ust. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 49b ust.

1, informuje niezwłocznie Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o dniu wyodrębnienia.

3.

Za zobowiązania wynikające z umów, o których mowa w ust. 1, powstałe przed dniem wyodrębnienia,

o którym mowa w ust. 1, odpowiadają solidarnie przedsiębiorstwo energetyczne, o którym

mowa w art. 49b ust. 1, z którego wyodrębniono zorganizowaną część, o której mowa

w ust. 1, oraz przedsiębiorstwo energetyczne do którego wniesiono wkład niepieniężny,

o którym mowa w ust. 1.

4.

Odbiorca, w terminie 30 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w ust. 5,

może wypowiedzieć umowę, o której mowa w ust. 1, bez ponoszenia kosztów lub odszkodowań,

składając pisemne oświadczenie do przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się

obrotem paliwami gazowymi do którego wniesiono wkład niepieniężny, o którym mowa w

ust. 1. Umowa ulega rozwiązaniu z ostatnim dniem miesiąca kalendarzowego następującego

po miesiącu, w którym oświadczenie odbiorcy dotarło do tego przedsiębiorstwa energetycznego.

5.

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 49b ust. 1, z którego wyodrębniono

zorganizowaną część, o której mowa w ust. 1, w terminie 3 miesięcy od dnia tego wyodrębnienia

informuje odbiorców o tym wyodrębnieniu oraz o możliwości, skutkach i terminie złożenia

oświadczenia, o którym mowa w ust. 4.

6.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem paliwami gazowymi, do którego

wniesiono wkład niepieniężny, o którym mowa w ust. 1, wstępuje z dniem wyodrębnienia,

o którym mowa w ust. 1, w wynikające z przepisów podatkowych prawa i obowiązki przedsiębiorstwa

energetycznego, o którym mowa w art. 49b ust. 1, pozostające w związku ze składnikami majątku wchodzącymi w skład

wkładu niepieniężnego. Przepis art. 93d ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja

podatkowa

(Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm. stosuje się odpowiednio.

7.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem paliwami gazowymi, do którego

wniesiono wkład niepieniężny, o którym mowa w ust. 1, wstępuje z dniem wyodrębnienia,

o którym mowa w ust. 1, we wszelkie prawa i obowiązki wynikające z decyzji wydanych

na podstawie ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów

(Dz. U. z 2015 r. poz. 184, 1618 i 1634 oraz z 2016 r. poz. 1823) dotyczące umów, o których mowa w ust. 1.

8.

Przepisy ust. 1-7 stosuje się odpowiednio do umów, których przedmiotem jest

1)

gaz ziemny zaazotowany, przy czym wskazane w ust. 1 ilości gazu ziemnego wysokometanowego

przelicza się na odpowiednie ilości gazu ziemnego zaazotowanego, na podstawie minimalnych

wartości ciepła spalania określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust.

1;

2)

gaz propan-butan, przy czym wskazane w ust. 1 ilości gazu ziemnego wysokometanowego

przelicza się na odpowiednie ilości gazu propan-butan, na podstawie minimalnych wartości

ciepła spalania określonych w taryfie przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa

w art. 49b ust. 1, obowiązującej w dniu wyodrębnienia.

9.

Przepisów ust. 1-7 nie stosuje się do umów, których przedmiotem jest skroplony gaz

ziemny, sprężony gaz ziemny lub umów, na podstawie których odbiorcy nabywają gaz wyłącznie

w celu dalszej odsprzedaży, a także do umów zawartych z operatorem systemu przesyłowego

gazowego lub operatorem systemu dystrybucyjnego gazowego.

10.

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 49b ust. 1, z którego wyodrębniono

zorganizowaną część, o której mowa w ust. 1, jest obowiązane sprzedawać gaz ziemny

wysokometanowy na zasadach określonych w art. 49b ust. 1 na giełdach towarowych w

rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 719, 831, 904 i 1948) lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej rynek regulowany, w sposób zapewniający publiczny, równy dostęp do tego gazu.

1.

Odbiorcy wrażliwemu energii elektrycznej przysługuje zryczałtowany dodatek energetyczny.

2.

Dodatek energetyczny wynosi rocznie nie więcej niż 30% iloczynu limitu zużycia energii

elektrycznej oraz średniej ceny energii elektrycznej dla odbiorcy energii elektrycznej

w gospodarstwie domowym, ogłaszanej na podstawie art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. d.

3.

Wysokość limitu, o którym mowa w ust. 2, wynosi

1)

900 kWh w roku kalendarzowym - dla gospodarstwa domowego prowadzonego przez osobę

samotną;

2)

1250 kWh w roku kalendarzowym - dla gospodarstwa domowego składającego się z 2 do

4 osób;

3)

1500 kWh w roku kalendarzowym - dla gospodarstwa domowego składającego się z co najmniej

5 osób.

4

Minister właściwy do spraw energii ogłasza, w terminie do dnia 30 kwietnia każdego

roku, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski”, wysokość dodatku energetycznego na kolejne 12 miesięcy, biorąc pod uwagę

środki przewidziane na ten cel w ustawie budżetowej.

Dodatek energetyczny przyznaje wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji,

na wniosek odbiorcy wrażliwego energii elektrycznej. Do wniosku dołącza się kopię

umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży energii elektrycznej.

1.

Dodatek energetyczny wypłaca się odbiorcy wrażliwemu energii elektrycznej do dnia

10 każdego miesiąca z góry, z wyjątkiem miesiąca stycznia, w którym dodatek energetyczny

wypłaca się do dnia 30 stycznia danego roku.

2

Dodatek energetyczny wynosi miesięcznie 1/12 kwoty rocznej dodatku energetycznego

ogłaszanej przez ministra właściwego do spraw energii, na podstawie art. 5c ust. 4.

1.

Wypłata dodatku energetycznego jest zadaniem z zakresu administracji rządowej. Dodatek

energetyczny wypłacają gminy.

2.

Gminy otrzymują dotacje celowe z budżetu państwa na finansowanie wypłat dodatku energetycznego,

w granicach kwot określonych na ten cel w ustawie budżetowej.

3.

Przy ustalaniu wysokości dotacji celowej na realizację wypłat dodatku energetycznego,

uwzględnia się koszty wypłacania odbiorcom wrażliwym energii elektrycznej dodatku

energetycznego, w wysokości 2% łącznej kwoty dotacji wypłaconych w gminie.

1.

Wojewodowie przekazują dotacje gminom w granicach kwot określonych na ten cel w budżecie

państwa.

2.

Gmina składa wojewodzie wniosek o przyznanie dotacji co kwartał, w terminie do 15

dnia miesiąca poprzedzającego dany kwartał.

3.

Wojewoda przedstawia ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych wniosek o

zwiększenie budżetu, w terminie do 25 dnia miesiąca poprzedzającego dany kwartał;

wniosek na pierwszy kwartał wojewoda przedstawia w terminie do dnia 10 stycznia danego

roku.

4.

Dotacje na dany kwartał są przekazywane gminom przez wojewodę, na podstawie wniosku,

o którym mowa w ust. 2, w miesięcznych ratach. Nadpłata dotacji za kwartał może być

zaliczana na poczet dotacji należnej w kwartale następnym, z wyjątkiem nadpłaty za

dany rok, która podlega przekazaniu na rachunek właściwego urzędu wojewódzkiego, w

terminie do dnia 20 stycznia następnego roku.

5.

Jeżeli w wyniku połączenia lub podziału gmin nastąpiły zmiany w podstawie obliczania

kwoty dotacji, wojewoda uwzględnia te zmiany od pierwszego dnia następnego miesiąca

po ich wejściu w życie.

6.

Gmina przedstawia wojewodzie, w terminie do 15 dnia miesiąca następującego po kwartale,

rozliczenie dotacji sporządzone narastająco za okres od dnia 1 stycznia do dnia kończącego

dany kwartał, z tym że zapotrzebowanie na dotację ustala się jako sumę tego zapotrzebowania

obliczonego odrębnie dla każdego kwartału.

7.

Wojewodowie przedstawiają ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych zbiorcze

rozliczenie dotacji do końca miesiąca następującego po każdym kwartale.

1.

Przepisy art. 44 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

mają zastosowanie po raz pierwszy do sprawozdań finansowych sporządzonych za rok obrotowy

rozpoczynający się od dnia 1 stycznia 2016 r.

2.

Przedsiębiorstwo energetyczne może zastosować przepisy art. 44 ustawy zmienianej w

art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, do sprawozdań finansowych sporządzonych

za rok obrotowy kończący się po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Przedsiębiorstwa energetyczne, którym została udzielona koncesja na wytwarzanie paliw

ciekłych lub obrót paliwami ciekłymi z zagranicą, niespełniające warunków, o których

mowa w art. 33 ust. 1b pkt 1 i 3 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, są obowiązane do dostosowania prowadzonej działalności do tych warunków oraz

do złożenia wniosku o zmianę tej koncesji, w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w

życie niniejszej ustawy.

2.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wydaje decyzję w sprawie koncesji na wytwarzanie

paliw ciekłych lub obrót paliwami ciekłymi z zagranicą na podstawie wniosku, o którym

mowa w ust. 1, w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku.

3.

Do czasu wydania przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki decyzji, o której mowa

w ust. 2, przedsiębiorstwa energetyczne mogą prowadzić działalność polegającą na wytwarzaniu

paliw ciekłych lub na obrocie paliwami ciekłymi z zagranicą na podstawie koncesji

na wytwarzanie paliw ciekłych lub obrót paliwami ciekłymi z zagranicą wydanych przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia

2016 r.

4.

W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne nie złoży w terminie wniosku, o którym

mowa w ust. 1, koncesja udzielona temu przedsiębiorstwu na wytwarzanie paliw ciekłych

lub obrót paliwami ciekłymi z zagranicą wygasa z mocy prawa z dniem upływu terminu

do złożenia wniosku o zmianę koncesji.

Postępowania w sprawie zatwierdzenia lub zwolnienia z obowiązku zatwierdzenia taryf

dla paliw gazowych, ustalanych dla odbiorców, którzy dokonują zakupu paliw gazowych

1)

w punkcie wirtualnym w rozumieniu przepisów wydanych na podstawie art. 9 ust. 1 i

2 ustawy zmienianej w art. 1,

2)

w postaci skroplonego gazu ziemnego (LNG) lub sprężonego gazu ziemnego (CNG),

3)

w trybie przetargów, aukcji lub zamówień publicznych w rozumieniu przepisów o zamówieniach

publicznych

- wszczęte i niezakończone do dnia wejścia życie niniejszej ustawy umarza się.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania

lub dystrybucji paliw lub energii przeprowadza kontrolę legalności pobierania paliw

lub energii, kontrolę układów pomiarowo - rozliczeniowych, dotrzymania zawartych umów

oraz prawidłowości rozliczeń, zwaną dalej „kontrolą”.

2.

Kontrolę przeprowadzają osoby upoważnione przez przedsiębiorstwo energetyczne, o którym

mowa w ust. 1, zwane dalej „kontrolującymi”. Kontrolujący doręcza kontrolowanemu lub

osobie przez niego upoważnionej upoważnienie do przeprowadzenia kontroli oraz okazuje

legitymację służbową.

3.

W razie nieobecności kontrolowanego lub osoby przez niego upoważnionej, upoważnienie

do przeprowadzenia kontroli oraz legitymacja służbowa mogą być okazane innemu pracownikowi

kontrolowanego, który może być uznany za osobę, o której mowa w art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2016 r. poz. 380, 585, 1579 i 2255) lub przywołanemu świadkowi. W takim przypadku upoważnienie doręcza się niezwłocznie

kontrolowanemu, nie później jednak niż trzeciego dnia od dnia wszczęcia kontroli.

4.

Kontrolujący mają prawo

1)

wstępu na teren nieruchomości lub do pomieszczeń, gdzie jest przeprowadzana kontrola,

o ile przepisy innych ustaw nie stanowią inaczej;

2)

przeprowadzać, w ramach kontroli, niezbędne przeglądy urządzeń będących własnością

przedsiębiorstwa energetycznego, wykonywać prace związane z ich eksploatacją lub naprawą

oraz przeprowadzać ich badania i pomiary;

3)

zbierać i zabezpieczać dowody dotyczące nielegalnego pobierania paliw lub energii,

a także naruszania przez odbiorcę warunków używania układu pomiarowo-rozliczeniowego

oraz warunków umowy zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym.

5.

Przebieg przeprowadzonej kontroli kontrolujący przedstawia w protokole kontroli.

6.

Protokół kontroli zawiera w szczególności

1)

wskazanie nazwy albo imienia i nazwiska oraz adresu kontrolowanego;

2)

datę rozpoczęcia i zakończenia kontroli;

3)

imię, nazwisko i stanowisko służbowe kontrolującego;

4)

określenie przedmiotu i zakresu kontroli;

5)

opis stanu faktycznego ustalonego w trakcie kontroli;

6)

opis załączników;

7)

informację o pouczeniu kontrolowanego o prawie zgłaszania zastrzeżeń do protokołu

oraz o prawie odmowy podpisania protokołu.

7.

Materiał dowodowy zgromadzony w toku kontroli stanowi załącznik do protokołu kontroli.

8

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób

przeprowadzania kontroli, wzory protokołów kontroli i upoważnień do kontroli oraz

wzór legitymacji, mając na uwadze sprawne przeprowadzanie kontroli.

9.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 8, powinno określać w szczególności

1)

przedmiot kontroli;

2)

szczegółowe uprawnienia kontrolujących;

3)

tryb przeprowadzania kontroli.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne może zainstalować przedpłatowy układ pomiarowo-rozliczeniowy

służący do rozliczeń za dostarczane paliwa gazowe, energię elektryczną lub ciepło,

jeżeli odbiorca

1)

co najmniej dwukrotnie w ciągu kolejnych 12 miesięcy zwlekał z zapłatą za pobrane

paliwo gazowe, energię elektryczną lub ciepło albo świadczone usługi przez okres co

najmniej jednego miesiąca;

2)

nie ma tytułu prawnego do nieruchomości, obiektu lub lokalu, do którego są dostarczane

paliwa gazowe, energia elektryczna lub ciepło;

3)

użytkuje nieruchomość, obiekt lub lokal w sposób uniemożliwiający cykliczne sprawdzanie

stanu układu pomiarowo-rozliczeniowego.

2.

Koszty zainstalowania układu pomiarowo-rozliczeniowego, o którym mowa w ust. 1, ponosi

przedsiębiorstwo energetyczne.

3.

W razie braku zgody odbiorcy na zainstalowanie układu pomiarowo-rozliczeniowego, o

którym mowa w ust. 1, przedsiębiorstwo energetyczne może wstrzymać dostarczanie energii

elektrycznej lub rozwiązać umowę sprzedaży energii.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania

lub dystrybucji paliw gazowych lub energii może wstrzymać, z zastrzeżeniem art. 6c,

dostarczanie paliw gazowych lub energii, jeżeli

1)

w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, że nastąpiło nielegalne pobieranie

paliw lub energii;

2)

odbiorca zwleka z zapłatą za świadczone usługi, co najmniej przez okres 30 dni po

upływie terminu płatności.

2.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania

lub dystrybucji paliw gazowych lub energii, na żądanie sprzedawcy paliw gazowych lub

energii wstrzymuje, z zastrzeżeniem art. 6c, dostarczanie paliw gazowych lub energii,

jeżeli odbiorca zwleka z zapłatą za świadczone usługi lub za pobrane paliwo gazowe

lub energię, co najmniej przez okres 30 dni po upływie terminu płatności.

3.

Przedsiębiorstwo energetyczne, któremu odbiorca zwleka z zapłatą za świadczone usługi

lub za pobrane paliwo gazowe lub energię, powiadamia na piśmie odbiorcę paliw gazowych,

energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym o zamiarze wstrzymania dostarczania

paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła, jeżeli odbiorca ten nie ureguluje

zaległych i bieżących należności w okresie 14 dni od dnia otrzymania tego powiadomienia.

4.

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, wstrzymuje dostarczanie paliw

gazowych, energii elektrycznej lub ciepła, jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli

stwierdzono, że instalacja znajdująca się u odbiorcy stwarza bezpośrednie zagrożenie

życia, zdrowia lub środowiska.

5.

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane niezwłocznie

wznowić dostarczanie paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła wstrzymanego

z powodów, o których mowa w ust. 1, 2 i 4, jeżeli ustaną przyczyny uzasadniające wstrzymanie

ich dostarczania.

6.

Przepisów ust. 1 pkt 2 i ust. 2 nie stosuje się do obiektów służących obronności państwa.

1.

W przypadku, gdy odbiorca paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie

domowym złoży do przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w art. 6b ust. 3,

reklamację dotyczącą dostarczania paliw gazowych lub energii, nie później niż w terminie

14 dni od dnia otrzymania powiadomienia, o którym mowa w art. 6b ust. 3, dostarczania

paliw gazowych lub energii nie wstrzymuje się do czasu rozpatrzenia reklamacji.

1a

Prosumentowi będącemu konsumentem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny przysługuje prawo złożenia do przedsiębiorstwa energetycznego reklamacji dotyczącej

przyłączenia mikroinstalacji, rozliczania i dystrybucji tej energii.

2.

Przedsiębiorstwo energetyczne jest obowiązane rozpatrzyć reklamację, w terminie 14

dni od dnia jej złożenia. Jeżeli reklamacja nie została rozpatrzona w tym terminie,

uważa się, że została uwzględniona.

3

Jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne nie uwzględniło reklamacji, a odbiorca paliw

gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym, w terminie 14 dni

od dnia otrzymania powiadomienia o nieuwzględnieniu reklamacji, wystąpił do Koordynatora,

o którym mowa w art. 31a, z wnioskiem o rozwiązanie sporu w tym zakresie, dostarczania

paliw gazowych lub energii nie wstrzymuje się do czasu rozwiązania sporu przez tego

Koordynatora.

4

Jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne nie uwzględniło reklamacji prosumenta będącego

konsumentem, prosument ten może wystąpić, w terminie 14 dni od dnia otrzymania powiadomienia

o nieuwzględnieniu reklamacji, do Koordynatora, o którym mowa w art. 31a, z wnioskiem

o rozwiązanie sporu w tym zakresie.

1.

Jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne wstrzymało dostarczanie paliw gazowych lub energii

odbiorcy paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym,

a odbiorca ten złożył reklamację na wstrzymanie dostarczania paliw gazowych lub energii,

przedsiębiorstwo energetyczne jest obowiązane wznowić dostarczanie paliw gazowych

lub energii w terminie 3 dni od dnia otrzymania reklamacji i kontynuować dostarczanie

paliw gazowych lub energii do czasu jej rozpatrzenia.

2.

W przypadku gdy reklamacja, o której mowa w ust. 1, nie została pozytywnie rozpatrzona

przez przedsiębiorstwo energetyczne i odbiorca wymieniony w ust. 1, wystąpił do Prezesa

Urzędu Regulacji Energetyki o rozpatrzenie sporu w tym zakresie, przedsiębiorstwo,

o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane kontynuować dostarczanie paliw gazowych lub

energii do czasu wydania decyzji przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki.

3

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w przypadku, gdy wstrzymanie dostarczania paliw

gazowych lub energii nastąpiło z przyczyn, o których mowa w art. 6b ust. 4, albo rozwiązania

sporu przez Koordynatora, o którym mowa w art. 31a, na niekorzyść odbiorcy.

W przypadku wystąpienia przez odbiorcę, o którym mowa w art. 6c ust. 1, z wnioskiem

o wszczęcie postępowania przed Koordynatorem, o którym mowa w art. 31a, albo z wnioskiem

o rozstrzygnięcie sporu przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, przedsiębiorstwo

energetyczne, o którym mowa w art. 6b ust. 1, może zainstalować przedpłatowy układ

pomiarowo-rozliczeniowy temu odbiorcy. Koszt zainstalowania tego układu ponosi przedsiębiorstwo

energetyczne.

1.

W przypadku gdy odbiorca wrażliwy paliw gazowych lub energii elektrycznej złoży wniosek

w przedsiębiorstwie energetycznym zajmującym się dystrybucją paliw gazowych lub energii

elektrycznej o zainstalowanie przedpłatowego układu pomiarowo-rozliczeniowego, przedsiębiorstwo

to jest obowiązane zainstalować taki układ, w terminie 21 dni od dnia otrzymania wniosku.

2.

Koszty zainstalowania przedpłatowego układu pomiarowo-rozliczeniowego ponosi przedsiębiorstwo

energetyczne, o którym mowa w ust. 1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Postępowania administracyjne wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy toczą się nadal przed organami, które przejęły kompetencje zgodnie

z przepisami niniejszej ustawy.

2.

Organy, które przejęły zadania i kompetencje na podstawie niniejszej ustawy, przejmują

wszystkie prawa i obowiązki organów, które utraciły kompetencje.

3.

Organy, które utraciły zadania i kompetencje na podstawie niniejszej ustawy, przekazują

niezwłocznie akta spraw administracyjnych oraz inne dokumenty organom, które przejęły

zadania i kompetencje.

Podmiot prowadzący skład podatkowy lub zarejestrowany odbiorca może dokonywać nabycia

wewnątrzwspólnotowego w rozumieniu przepisów ustawy zmienianej w art. 5 paliw silnikowych

wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy zmienianej w art. 5, których wytwarzanie

lub którymi obrót wymaga uzyskania koncesji zgodnie z przepisami ustawy zmienianej

w art. 2, na rzecz innego podmiotu

1)

posiadającego koncesję na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą, wydaną przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy, oraz

2)

niespełniającego warunku, o którym mowa odpowiednio w art. 48 ust. 9 pkt 3 oraz w

art. 59 ust. 8 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą

- jednak nie dłużej niż przez 2 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych

lub energii jest obowiązane do zawarcia umowy o przyłączenie do sieci z podmiotami

ubiegającymi się o przyłączenie do sieci, na zasadzie równoprawnego traktowania i

przyłączania, w pierwszej kolejności, instalacji odnawialnego źródła energii, jeżeli

istnieją techniczne i ekonomiczne warunki przyłączenia do sieci i dostarczania tych

paliw lub energii, a żądający zawarcia umowy spełnia warunki przyłączenia do sieci

i odbioru. Jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne odmówi zawarcia umowy o przyłączenie

do sieci lub przyłączenia w pierwszej kolejności instalacji odnawialnego źródła energii,

jest obowiązane niezwłocznie pisemnie powiadomić o odmowie Prezesa Urzędu Regulacji

Energetyki i zainteresowany podmiot, podając przyczyny odmowy.

2

Umowa o przyłączenie do sieci powinna zawierać co najmniej postanowienia określające

termin realizacji przyłączenia, wysokość opłaty za przyłączenie, miejsce rozgraniczenia

własności sieci przedsiębiorstwa energetycznego i instalacji podmiotu przyłączanego,

zakres robót niezbędnych przy realizacji przyłączenia, wymagania dotyczące lokalizacji

układu pomiarowo-rozliczeniowego i jego parametrów, harmonogram przyłączenia, warunki

udostępnienia przedsiębiorstwu energetycznemu nieruchomości należącej do podmiotu

przyłączanego w celu budowy lub rozbudowy sieci niezbędnej do realizacji przyłączenia,

przewidywany termin zawarcia umowy, na podstawie której nastąpi dostarczanie paliw

gazowych lub energii, ilości paliw gazowych lub energii przewidzianych do odbioru,

moc przyłączeniową, odpowiedzialność stron za niedotrzymanie warunków umowy, a w szczególności

za opóźnienie terminu realizacji prac w stosunku do ustalonego w umowie, oraz okres

obowiązywania umowy i warunki jej rozwiązania.

2a

Umowa o przyłączenie do sieci instalacji odnawialnego źródła energii oprócz postanowień

wskazanych w ust. 2, powinna również zawierać postanowienia określające, że

1

termin dostarczenia po raz pierwszy do sieci energii elektrycznej wytworzonej w tej

instalacji, przy czym termin ten nie może być dłuższy niż 48 miesięcy, a w przypadku

instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystującej do wytworzenia energii elektrycznej

energię wiatru na morzu - 120 miesięcy, od dnia zawarcia tej umowy;

2)

niedostarczenie po raz pierwszy do sieci energii elektrycznej wytworzonej w tej instalacji

we wskazanym w umowie o przyłączenie terminie jest podstawą wypowiedzenia umowy o

przyłączenie.

3.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1 zdanie pierwsze, nie dotyczy przypadku, gdy ubiegający

się o zawarcie umowy o przyłączenie do sieci nie ma tytułu prawnego do korzystania

z nieruchomości, obiektu lub lokalu, do których paliwa gazowe lub energia mają być

dostarczane.

3a.

Podmiot ubiegający się o przyłączenie do sieci składa wniosek o określenie warunków

przyłączenia do sieci, zwanych dalej „warunkami przyłączenia”, w przedsiębiorstwie

energetycznym, do którego sieci ubiega się o przyłączenie.

3b.

Wniosek o określenie warunków przyłączenia zawiera w szczególności oznaczenie podmiotu

ubiegającego się o przyłączenie, określenie nieruchomości, obiektu lub lokalu, o których

mowa w ust. 3, oraz informacje niezbędne do zapewnienia spełnienia wymagań określonych

w art. 7a.

4.

Przedsiębiorstwo, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane do spełniania technicznych

warunków dostarczania paliw gazowych lub energii określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 9 ust. 1-4, 7 i 8 oraz w odrębnych przepisach i koncesji.

5.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych

lub energii jest obowiązane zapewnić realizację i finansowanie budowy i rozbudowy

sieci, w tym na potrzeby przyłączania podmiotów ubiegających się o przyłączenie, na

warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 1-4, 7 i 8 i

art. 46 oraz w założeniach lub planach, o których mowa w art. 19 i 20.

6.

Budowę i rozbudowę odcinków sieci służących do przyłączenia instalacji należących

do podmiotów ubiegających się o przyłączenie do sieci zapewnia przedsiębiorstwo energetyczne,

o którym mowa w ust. 1, umożliwiając ich wykonanie zgodnie z zasadami konkurencji

także innym przedsiębiorcom zatrudniającym pracowników o odpowiednich kwalifikacjach

i doświadczeniu w tym zakresie.

7.

Podmioty ubiegające się o przyłączenie do sieci dzieli się na grupy, biorąc pod uwagę

parametry sieci, standardy jakościowe paliw gazowych lub energii oraz rodzaj i wielkość

przyłączanych urządzeń, instalacji i sieci.

8.

Za przyłączenie do sieci pobiera się opłatę ustaloną na podstawie następujących zasad

1)

za przyłączenie do sieci przesyłowej, sieci dystrybucyjnej gazowej wysokich ciśnień

oraz do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kV i nie wyższym

niż 110 kV, z wyłączeniem przyłączenia źródeł i sieci, opłatę ustala się na podstawie

jednej czwartej rzeczywistych nakładów poniesionych na realizację przyłączenia;

2)

za przyłączenie do sieci dystrybucyjnej gazowej innej niż wymieniona w pkt 1, sieci

elektroenergetycznej o napięciu znamionowym nie wyższym niż 1 kV oraz sieci ciepłowniczej,

z wyłączeniem przyłączenia źródeł i sieci, opłatę ustala się w oparciu o stawki opłat

zawarte w taryfie, kalkulowane na podstawie jednej czwartej średniorocznych nakładów

inwestycyjnych na budowę odcinków sieci służących do przyłączania tych podmiotów,

określonych w planie rozwoju, o którym mowa w art. 16; stawki te mogą być kalkulowane

w odniesieniu do wielkości mocy przyłączeniowej, jednostki długości odcinka sieci

służącego do przyłączenia lub rodzaju tego odcinka;

3

za przyłączenie źródeł współpracujących z siecią oraz sieci przedsiębiorstw energetycznych

zajmujących się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych lub energii pobiera się

opłatę ustaloną na podstawie rzeczywistych nakładów poniesionych na realizację przyłączenia,

z wyłączeniem

a

instalacji odnawialnego źródła energii o mocy elektrycznej zainstalowanej nie wyższej

niż 5 MW oraz jednostek kogeneracji o mocy elektrycznej zainstalowanej poniżej 1 MW,

za których przyłączenie pobiera się połowę opłaty ustalonej na podstawie rzeczywistych

nakładów,

b)

mikroinstalacji, za której przyłączenie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej

nie pobiera się opłaty.

8

Przez realizację przyłączenia urządzeń, instalacji lub sieci do sieci elektroenergetycznej

lub do sieci ciepłowniczej rozumie się budowę odcinka lub elementu sieci służącego

do połączenia urządzeń, instalacji lub sieci podmiotu ubiegającego się o ich przyłączenie

do sieci elektroenergetycznej lub do sieci ciepłowniczej, z pozostałą częścią sieci.

8a.

Podmiot ubiegający się o przyłączenie źródła do sieci elektroenergetycznej o napięciu

znamionowym wyższym niż 1 kV wnosi zaliczkę na poczet opłaty za przyłączenie do sieci,

zwaną dalej „zaliczką”, w wysokości 30 zł za każdy kilowat mocy przyłączeniowej określonej

we wniosku o określenie warunków przyłączenia, z zastrzeżeniem ust. 8b.

8b.

Wysokość zaliczki nie może być wyższa niż wysokość przewidywanej opłaty za przyłączenie

do sieci i nie wyższa niż 3 000 000 zł. W przypadku gdy wysokość zaliczki przekroczy

wysokość opłaty za przyłączenie do sieci, różnica między wysokością wniesionej zaliczki

a wysokością tej opłaty podlega zwrotowi wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od

dnia wniesienia zaliczki.

8c.

Zaliczkę wnosi się w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku o określenie warunków przyłączenia,

pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

8d

Do wniosku o określenie warunków przyłączenia podmiot, o którym mowa w ust. 8a, dołącza

w szczególności, w przypadku przyłączania do sieci źródeł innych niż mikroinstalacje

1)

wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku

takiego planu, decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla nieruchomości

określonej we wniosku, jeżeli jest ona wymagana na podstawie przepisów o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym albo

2)

decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej

wydaną zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie

obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących

(Dz. U. poz. 789, z późn. zm., w przypadku budowy obiektu energetyki jądrowej, albo

3)

pozwolenie na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń

w polskich obszarach morskich wydane zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji

morskiej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2145 oraz z 2017 r. poz. 32 i 60), w przypadku budowy źródła w polskim obszarze morskim;

4)

dokument potwierdzający tytuł prawny podmiotu do korzystania z nieruchomości, na której

jest planowana inwestycja określona we wniosku z wyłączeniem źródeł lokalizowanych

w polskim obszarze morskim.

8d

Wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzja o warunkach

zabudowy i zagospodarowania terenu, decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie

budowy obiektu energetyki jądrowej lub pozwolenie na wznoszenie i wykorzystanie sztucznych

wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach morskich powinny potwierdzać dopuszczalność

lokalizacji danego źródła na terenie objętym planowaną inwestycją.

8d

W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją

energii elektrycznej odmówi przyłączenia do sieci instalacji odnawialnego źródła energii

z powodu braku technicznych warunków przyłączenia wynikających z braku niezbędnych

zdolności przesyłowych sieci, w terminie proponowanym przez podmiot ubiegający się

o przyłączenie instalacji odnawialnego źródła energii, przedsiębiorstwo energetyczne

określa planowany termin oraz warunki wykonania niezbędnej rozbudowy lub modernizacji

sieci, a także określa termin przyłączenia.

8d

W przypadku braku technicznych lub ekonomicznych warunków przyłączenia w zakresie

mocy przyłączeniowej określonej we wniosku o określenie warunków przyłączenia instalacji

odnawialnego źródła energii, przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem

lub dystrybucją energii elektrycznej powiadamia podmiot ubiegający się o przyłączenie

instalacji odnawialnego źródła energii o wielkości dostępnej mocy przyłączeniowej,

dla jakiej mogą być spełnione te warunki. Jeżeli podmiot ten, w terminie 30 dni od

dnia otrzymania powiadomienia

1)

wyraził zgodę na taką wielkość mocy przyłączeniowej, przedsiębiorstwo to wydaje warunki

przyłączenia;

2)

nie wyraził zgody na taką wielkość mocy przyłączeniowej, przedsiębiorstwo to odmawia

wydania warunków przyłączenia.

Bieg terminu, o którym mowa w ust. 8g, ulega zawieszeniu do czasu otrzymania zgody

od podmiotu ubiegającego się o przyłączenie.

8d

W przypadku gdy podmiot, ubiegający się o przyłączenie mikroinstalacji do sieci dystrybucyjnej,

jest przyłączony do sieci jako odbiorca końcowy, a moc zainstalowana mikroinstalacji,

o przyłączenie której ubiega się ten podmiot, nie jest większa niż określona w wydanych

warunkach przyłączenia, przyłączenie do sieci odbywa się na podstawie zgłoszenia przyłączenia

mikroinstalacji, złożonego w przedsiębiorstwie energetycznym, do sieci którego ma

być ona przyłączona, po zainstalowaniu odpowiednich układów zabezpieczających i urządzenia

pomiarowo-rozliczeniowego. W innym przypadku przyłączenie mikroinstalacji do sieci

dystrybucyjnej odbywa się na podstawie umowy o przyłączenie do sieci. Koszt instalacji

układu zabezpieczającego i urządzenia pomiarowo-rozliczeniowego ponosi operator systemu

dystrybucyjnego elektroenergetycznego.

8d

Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 8d

1)

oznaczenie podmiotu ubiegającego się o przyłączenie mikroinstalacji do sieci dystrybucyjnej

oraz określenie rodzaju i mocy mikroinstalacji;

2)

informacje niezbędne do zapewnienia spełnienia przez mikroinstalację wymagań technicznych

i eksploatacyjnych, o których mowa w art. 7a.

8d

Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 8d

###Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej

z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że posiadam tytuł prawny do nieruchomości na której jest planowana inwestycja

oraz do mikroinstalacji określonej w zgłoszeniu.”.

Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

zeznań.

8d

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się dystrybucją energii elektrycznej

1)

potwierdza złożenie zgłoszenia, o którym mowa w ust. 8d

2)

jest obowiązane dokonać przyłączenia do sieci mikroinstalacji na podstawie zgłoszenia,

o którym mowa w ust. 8d

8d

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej

jest obowiązane określić w warunkach przyłączenia przewidywany harmonogram przyłączania

instalacji odnawialnego źródła energii, uwzględniający poszczególne etapy rozbudowy

sieci, a także zestawienie planowanych prac.

8d

Przyłączane mikroinstalacje muszą spełniać wymagania techniczne i eksploatacyjne określone

w art. 7a ust. 1. Szczegółowe warunki przyłączenia, wymagania techniczne oraz warunki

współpracy mikroinstalacji z systemem elektroenergetycznym określają przepisy wydane

na podstawie art. 9 ust. 3.

8d

Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego może ograniczyć pracę lub odłączyć

od sieci mikroinstalację o mocy zainstalowanej większej niż 10 kW przyłączoną do sieci

tego operatora w przypadku, gdy wytwarzanie energii elektrycznej w tej mikroinstalacji

stanowi zagrożenie bezpieczeństwa pracy tej sieci. Uwzględniając stopień zagrożenia

bezpieczeństwa pracy poszczególnych obszarów sieci, operator w pierwszej kolejności

ogranicza proporcjonalnie do mocy zainstalowanej pracę mikroinstalacji albo odłącza

ją od sieci. Po ustaniu stanu zagrożenia bezpieczeństwa pracy sieci operator jest

obowiązany niezwłocznie przywrócić stan poprzedni.

8e.

W przypadku urządzeń, instalacji lub sieci przyłączanych bezpośrednio do sieci elektroenergetycznej

o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kV sporządza się ekspertyzę wpływu tych urządzeń,

instalacji lub sieci na system elektroenergetyczny, z wyjątkiem przyłączanych jednostek

wytwórczych o łącznej mocy zainstalowanej nie większej niż 2 MW, lub urządzeń odbiorcy

końcowego o łącznej mocy przyłączeniowej nie większej niż 5 MW. Przedsiębiorstwo energetyczne

zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej zapewnia sporządzenie

ekspertyzy.

8f.

Koszty wykonania ekspertyzy, o której mowa w ust. 8e, uwzględnia się odpowiednio w

nakładach, o których mowa w ust. 8 pkt 1 i 3.

8g.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej,

jest obowiązane wydać warunki przyłączenia w terminie

1)

30 dni od dnia złożenia wniosku o określenie warunków przyłączenia przez wnioskodawcę

przyłączanego do sieci o napięciu znamionowym nie wyższym niż 1 kV, a w przypadku

przyłączania źródła - od dnia wniesienia zaliczki;

2)

150 dni od dnia złożenia wniosku o określenie warunków przyłączenia przez wnioskodawcę

przyłączanego do sieci o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kV, a w przypadku przyłączania

źródła - od dnia wniesienia zaliczki.

8h.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej

powinno potwierdzić pisemnie złożenie przez wnioskodawcę wniosku, określając w szczególności

datę złożenia wniosku.

8i.

Warunki przyłączenia są ważne dwa lata od dnia ich doręczenia. W okresie ważności

warunki przyłączenia stanowią warunkowe zobowiązanie przedsiębiorstwa energetycznego

do zawarcia umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej.

8j.

W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne

1)

odmówi wydania warunków przyłączenia lub zawarcia umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej

z podmiotem ubiegającym się o przyłączenie z powodu braku technicznych lub ekonomicznych

warunków przyłączenia, jest obowiązane niezwłocznie zwrócić pobraną zaliczkę;

2)

wyda warunki przyłączenia po terminie, o którym mowa w ust. 8g, jest obowiązane do

wypłaty odsetek od wniesionej zaliczki liczonych za każdy dzień zwłoki w wydaniu tych

warunków;

3)

wyda warunki przyłączenia, które będą przedmiotem sporu między przedsiębiorstwem energetycznym

a podmiotem ubiegającym się o ich wydanie i spór zostanie rozstrzygnięty na korzyść

tego podmiotu, jest obowiązane zwrócić pobraną zaliczkę wraz z odsetkami liczonymi

od dnia wniesienia zaliczki do dnia jej zwrotu, o ile nie nastąpi przyłączenie.

8k.

Stopę odsetek, o których mowa w ust. 8j, przyjmuje się w wysokości równej rentowności

pięcioletnich obligacji skarbowych emitowanych na najbliższy dzień poprzedzający dzień

30 czerwca roku, w którym złożono wniosek o wydanie warunków przyłączenia, według

danych opublikowanych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz

Główny Urząd Statystyczny.

8l.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej

jest obowiązane sporządzać informacje dotyczące

1)

podmiotów ubiegających się o przyłączenie źródeł do sieci elektroenergetycznej o napięciu

znamionowym wyższym niż 1 kV, lokalizacji przyłączeń, mocy przyłączeniowej, rodzaju

instalacji, dat wydania warunków przyłączenia, zawarcia umów o przyłączenie do sieci

i rozpoczęcia dostarczania energii elektrycznej,

2)

wartości łącznej dostępnej mocy przyłączeniowej dla źródeł, a także planowanych zmian

tych wartości w okresie kolejnych 5 lat od dnia ich publikacji, dla całej sieci przedsiębiorstwa

o napięciu znamionowym powyżej 1 kV z podziałem na stacje elektroenergetyczne lub

ich grupy wchodzące w skład sieci o napięciu znamionowym 110 kV i wyższym; wartość

łącznej mocy przyłączeniowej jest pomniejszana o moc wynikającą z wydanych i ważnych

warunków przyłączenia źródeł do sieci elektroenergetycznej

- z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych lub innych informacji prawnie

chronionych. Informacje te przedsiębiorstwo aktualizuje co najmniej raz na kwartał,

uwzględniając dokonaną rozbudowę i modernizację sieci oraz realizowane i będące w

trakcie realizacji przyłączenia oraz zamieszcza na swojej stronie internetowej.

9

W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne odmówi przyłączenia do sieci z powodu

braku warunków ekonomicznych, o których mowa w ust. 1, za przyłączenie do sieci przedsiębiorstwo

to może ustalić opłatę w wysokości uzgodnionej z podmiotem ubiegającym się o przyłączenie

do sieci w umowie o przyłączenie do sieci; przepisów ust. 8 pkt 1 i 2 oraz pkt 3 lit.

a nie stosuje się.

10.

Koszty wynikające z nakładów na realizację przyłączenia podmiotów ubiegających się

o przyłączenie, w zakresie, w jakim zostały pokryte wpływami z opłat za przyłączenie

do sieci, o których mowa w ust. 8 i 9, nie stanowią podstawy do ustalania w taryfie

stawek opłat za przesyłanie lub dystrybucję paliw gazowych lub energii.

11.

W umowie o przyłączenie do sieci ciepłowniczej mogą być ustalone niższe stawki opłat

za przyłączenie do sieci niż ustalone na podstawie zasad określonych w ust. 8, a w

przypadku o którym mowa w art. 7b ust. 1, nie pobiera się opłaty za przyłączenie do

sieci.

12.

Przyłączany podmiot jest obowiązany umożliwić przedsiębiorstwu energetycznemu, o którym

mowa w ust. 1, w obrębie swojej nieruchomości budowę i rozbudowę sieci w zakresie

niezbędnym do realizacji przyłączenia oraz udostępnić pomieszczenia lub miejsca na

zainstalowanie układów pomiarowych, na warunkach określonych w umowie o świadczenie

usługi przyłączenia do sieci.

13.

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane powiadomić

przyłączany podmiot o planowanych terminach prac wymienionych w ust. 12 z wyprzedzeniem

umożliwiającym przyłączanemu podmiotowi przygotowanie nieruchomości lub pomieszczeń

do przeprowadzenia i odbioru tych prac.

14.

Przedsiębiorstwo energetyczne ma obowiązek wydać, na wniosek zainteresowanego, oświadczenie,

o którym mowa w przepisach prawa budowlanego, o zapewnieniu dostaw paliw gazowych lub energii oraz warunkach przyłączenia obiektu

budowlanego do sieci.

1.

Przyłączane do sieci urządzenia, instalacje i sieci podmiotów ubiegających się o przyłączenie

muszą spełniać wymagania techniczne i eksploatacyjne zapewniające

1)

bezpieczeństwo funkcjonowania systemu gazowego, systemu elektroenergetycznego albo

sieci ciepłowniczej oraz współpracujących z tą siecią urządzeń lub instalacji służących

do wytwarzania lub odbioru ciepła, zwanych dalej „systemem ciepłowniczym”;

2)

zabezpieczenie systemu gazowego, systemu elektroenergetycznego albo systemu ciepłowniczego

przed uszkodzeniami spowodowanymi niewłaściwą pracą przyłączonych urządzeń, instalacji

i sieci;

3)

zabezpieczenie przyłączonych urządzeń, instalacji i sieci przed uszkodzeniami w przypadku

awarii lub wprowadzenia ograniczeń w poborze lub dostarczaniu paliw gazowych lub energii;

4)

dotrzymanie w miejscu przyłączenia urządzeń, instalacji i sieci parametrów jakościowych

paliw gazowych i energii;

5)

spełnianie wymagań w zakresie ochrony środowiska, określonych w odrębnych przepisach;

6)

możliwość dokonywania pomiarów wielkości i parametrów niezbędnych do prowadzenia ruchu

sieci oraz rozliczeń za pobrane paliwa lub energię.

2.

Urządzenia, instalacje i sieci, o których mowa w ust. 1, muszą spełniać także wymagania

określone w odrębnych przepisach, w szczególności: przepisach prawa budowlanego, o ochronie przeciwporażeniowej, o ochronie przeciwpożarowej, o systemie oceny zgodności

oraz w przepisach dotyczących technologii wytwarzania paliw gazowych lub energii i

rodzaju stosowanego paliwa.

3.

Budowa gazociągu bezpośredniego lub linii bezpośredniej wymaga, przed wydaniem decyzji

o pozwoleniu na budowę w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, uzyskania zgody Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki; zgoda jest udzielana w drodze

decyzji.

4.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, udzielając zgody, o której mowa w ust. 3, uwzględnia

1)

wykorzystanie zdolności przesyłowych istniejącej sieci gazowej lub sieci elektroenergetycznej;

2)

odmowę świadczenia usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub energii elektrycznej

istniejącą siecią gazową lub siecią elektroenergetyczną podmiotowi występującemu o

uzyskanie zgody oraz nieuwzględnienie złożonej przez niego skargi na tę odmowę.

1

Podmiot posiadający tytuł prawny do korzystania z obiektu, który nie jest przyłączony

do sieci ciepłowniczej lub wyposażony w indywidualne źródło ciepła oraz w którym przewidywana

szczytowa moc cieplna instalacji i urządzeń do ogrzewania tego obiektu wynosi nie

mniej niż 50 kW, zlokalizowanego na terenie, na którym istnieją techniczne warunki

dostarczania ciepła z efektywnego energetycznie systemu ciepłowniczego lub chłodniczego,

zapewnia efektywne energetycznie wykorzystanie lokalnych zasobów paliw i energii przez

1)

wyposażenie obiektu w indywidualną instalację odnawialnego źródła ciepła, źródło ciepła

użytkowego w kogeneracji lub źródło ciepła odpadowego z instalacji przemysłowych albo

2)

przyłączenie obiektu do sieci ciepłowniczej

- chyba że przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją

ciepła odmówiło wydania warunków przyłączenia do sieci albo dostarczanie ciepła do

tego obiektu z sieci ciepłowniczej lub z indywidualnej instalacji odnawialnego źródła

ciepła, źródła ciepła użytkowego w kogeneracji lub źródła ciepła odpadowego z instalacji

przemysłowych zapewnia mniejszą efektywność energetyczną aniżeli z innego indywidualnego

źródła ciepła, które może być wykorzystane do dostarczania ciepła do tego obiektu.

2.

Obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się, jeżeli ceny ciepła stosowane

przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem ciepła i dostarczające

ciepło do sieci, o której mowa w ust. 1, są równe lub wyższe od obowiązującej średniej

ceny sprzedaży ciepła, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. c, dla źródła ciepła

zużywającego tego samego rodzaju paliwo.

3

Efektywność energetyczną dostarczania ciepła, o której mowa w ust. 1, określa się

na podstawie audytu, o którym mowa w art. 25 ust. 3 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej.

4

Przez efektywny energetycznie system ciepłowniczy lub chłodniczy rozumie się system

ciepłowniczy lub chłodniczy, w którym do wytwarzania ciepła lub chłodu wykorzystuje

się co najmniej w

1)

50% energię z odnawialnych źródeł energii lub

2)

50% ciepło odpadowe, lub

3)

75% ciepło pochodzące z kogeneracji, lub

4)

50% połączenie energii i ciepła, o których mowa w pkt 1-3.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

1

W sprawach spornych dotyczących odmowy zawarcia umowy o przyłączenie do sieci, w tym

dotyczących zwiększenia mocy przyłączeniowej, umowy sprzedaży, umowy o świadczenie

usług przesyłania lub dystrybucji paliw lub energii, umowy o świadczenie usług transportu

gazu ziemnego, umowy o świadczenie usługi magazynowania paliw gazowych, umowy, o której

mowa w art. 4c ust. 3, umowy o świadczenie usługi skraplania gazu ziemnego oraz umowy

kompleksowej, oraz w przypadku nieuzasadnionego wstrzymania dostarczania paliw gazowych

lub energii, odmowy przyłączenia w pierwszej kolejności instalacji odnawialnego źródła

energii, a także odmowy przyłączenia mikroinstalacji, nieprzyłączenia mikroinstalacji

pomimo upływu terminu, o którym mowa w art. 7 ust. 8d

2.

W sprawach, o których mowa w ust. 1, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może wydać

na wniosek jednej ze stron postanowienie, w którym określa warunki podjęcia bądź kontynuowania

dostaw do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sporu.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 1-8 i 10, art. 2 pkt 1-10, 12 i 14-19 oraz art. 3-5, które wchodzą w życie

z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

2)

art. 2 pkt 13 w zakresie art. 28b ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 10 września

2017 r.

1

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki

funkcjonowania systemu gazowego, biorąc pod uwagę: bezpieczeństwo i niezawodne funkcjonowanie

tego systemu, równoprawne traktowanie użytkowników systemu gazowego, wymagania w zakresie

ochrony środowiska oraz budowy i eksploatacji urządzeń, instalacji i sieci określone

w odrębnych przepisach.

2.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, powinno określać w szczególności

1)

kryteria podziału na grupy podmiotów ubiegających się o przyłączenie do sieci;

2)

warunki przyłączenia do sieci, w tym wymagania techniczne w zakresie przyłączania

do sieci instalacji skroplonego gazu ziemnego, instalacji magazynowych, sieci przesyłowych

lub dystrybucyjnych oraz gazociągów bezpośrednich;

3)

sposób prowadzenia obrotu paliwami gazowymi;

4)

warunki świadczenia usług przesyłania, dystrybucji, magazynowania paliw gazowych i

skraplania gazu ziemnego, prowadzenia ruchu sieciowego i eksploatacji sieci oraz korzystania

z systemu gazowego i połączeń międzysystemowych;

5)

zakres, warunki i sposób bilansowania systemu gazowego oraz prowadzenia z użytkownikami

tego systemu rozliczeń wynikających z niezbilansowania paliw gazowych dostarczonych

i pobranych z systemu;

6)

zakres, warunki i sposób zarządzania ograniczeniami w systemie gazowym;

7)

warunki współpracy pomiędzy operatorami systemów gazowych, w tym z innymi przedsiębiorstwami

energetycznymi, w zakresie prowadzenia ruchu sieciowego oraz postępowania w sytuacjach

awaryjnych;

8)

parametry jakościowe paliw gazowych i standardy jakościowe obsługi odbiorców;

9)

sposób załatwiania reklamacji.

3

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki

funkcjonowania systemu elektroenergetycznego, biorąc pod uwagę: bezpieczeństwo i niezawodne

funkcjonowanie tego systemu, równoprawne traktowanie użytkowników systemu elektroenergetycznego,

wymagania w zakresie ochrony środowiska oraz budowy i eksploatacji urządzeń, instalacji

i sieci określone w odrębnych przepisach.

4.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3, powinno określać w szczególności

1)

kryteria podziału na grupy podmiotów ubiegających się o przyłączenie do sieci;

2)

warunki przyłączenia do sieci, w tym wymagania techniczne w zakresie przyłączania

do sieci urządzeń wytwórczych, sieci dystrybucyjnych, urządzeń odbiorców końcowych,

połączeń międzysystemowych oraz linii bezpośrednich;

3

sposób prowadzenia obrotu energią elektryczną oraz procedurę zmiany sprzedawcy;

4)

warunki świadczenia usług przesyłania, dystrybucji energii elektrycznej, prowadzenia

ruchu sieciowego, eksploatacji sieci oraz korzystania z systemu elektroenergetycznego

i połączeń międzysystemowych;

5)

zakres, warunki i sposób bilansowania systemu elektroenergetycznego oraz prowadzenia

z użytkownikami tego systemu rozliczeń wynikających z niezbilansowania energii elektrycznej

dostarczonej i pobranej z systemu;

6)

zakres, warunki i sposób zarządzania ograniczeniami systemowymi;

7)

sposób koordynacji planowania rozwoju systemu elektroenergetycznego;

8)

warunki współpracy pomiędzy operatorami systemów elektroenergetycznych, w tym z innymi

przedsiębiorstwami energetycznymi, w zakresie prowadzenia ruchu sieciowego, zarządzania

przepływami i dysponowania mocą jednostek wytwórczych oraz postępowania w sytuacjach

awaryjnych;

9)

zakres i sposób przekazywania informacji między przedsiębiorstwami energetycznymi

oraz między przedsiębiorstwami energetycznymi a odbiorcami;

10)

zakres i sposób przekazywania odbiorcom przez sprzedawcę informacji o strukturze paliw

zużywanych do wytwarzania energii elektrycznej sprzedanej przez sprzedawcę w poprzednim

roku;

11)

sposób informowania odbiorców przez sprzedawcę o miejscu, w którym są dostępne informacje

o wpływie wytwarzania energii elektrycznej sprzedanej przez sprzedawcę w poprzednim

roku na środowisko, co najmniej w zakresie emisji dwutlenku węgla i radioaktywnych

odpadów;

12)

parametry jakościowe energii elektrycznej i standardy jakościowe obsługi odbiorców;

13)

sposób załatwiania reklamacji;

14)

zakres i sposób udostępniania użytkownikom sieci i operatorom innych systemów elektroenergetycznych,

z którymi system przesyłowy jest połączony, informacji o

a)

warunkach świadczenia usług przesyłania energii elektrycznej niezbędnych do uzyskania

dostępu do sieci przesyłowej, korzystania z tej sieci i krajowego systemu elektroenergetycznego

oraz pracy krajowego systemu elektroenergetycznego, w tym w szczególności dotyczących

realizacji obrotu transgranicznego, zarządzania siecią i bilansowania systemu, planowanych

wyłączeniach jednostek wytwórczych przyłączonych do sieci przesyłowej oraz jednostek

wytwórczych centralnie dysponowanych przyłączonych do koordynowanej sieci 110 kV,

a także o ubytkach mocy tych jednostek wytwórczych,

b)

ofertach bilansujących składanych dla jednostek wytwórczych, o których mowa w lit.

a;

15)

zakres i sposób informowania odbiorcy przez sprzedawcę o ilości zużytej przez tego

odbiorcę energii elektrycznej w poprzednim roku oraz sposób informowania o miejscu,

w którym są dostępne informacje o przykładowym zużyciu energii elektrycznej dla danej

grupy przyłączeniowej odbiorców, środkach poprawy efektywności energetycznej w rozumieniu

ustawy, o której mowa w art. 5 ust. 6c, i charakterystykach technicznych efektywnych

energetycznie urządzeń.

5.

(uchylony)

6.

(uchylony)

7

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki

funkcjonowania systemów ciepłowniczych, biorąc pod uwagę: bezpieczeństwo i niezawodne

funkcjonowanie tych systemów, równoprawne traktowanie odbiorców ciepła, wymagania

w zakresie ochrony środowiska oraz budowy i eksploatacji urządzeń, instalacji i sieci

określone w odrębnych przepisach.

8.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 7, powinno określać w szczególności

1)

kryteria podziału na grupy podmiotów ubiegających się o przyłączenie do sieci;

2)

warunki przyłączenia do sieci, w tym wymagania techniczne w zakresie przyłączania

do sieci urządzeń wytwórczych i instalacji odbiorców;

3)

sposób prowadzenia obrotu ciepłem;

4)

warunki świadczenia usług przesyłania, dystrybucji ciepła, prowadzenia ruchu sieciowego

i eksploatacji sieci;

5)

zakres i sposób przekazywania informacji między przedsiębiorstwami energetycznymi

oraz między przedsiębiorstwami energetycznymi a odbiorcami;

6)

parametry jakościowe nośnika ciepła i standardy jakościowe obsługi odbiorców;

7)

sposób załatwiania reklamacji.

9

Minister właściwy do spraw energii, w odniesieniu do paliw gazowych i energii elektrycznej,

powiadamia Komisję Europejską co 2 lata, w terminie do dnia 30 czerwca danego roku,

o wszelkich zmianach w działaniach mających na celu realizację obowiązków w zakresie

ochrony interesów odbiorców i ochrony środowiska oraz o wpływie tych zmian na konkurencję

krajową i międzynarodową.

1.

Odbiorca przemysłowy, przedsiębiorstwo energetyczne, odbiorca końcowy oraz towarowy

dom maklerski lub dom maklerski, o których mowa w ust. 2, w zakresie określonym w

ust. 11, są obowiązani

1)

uzyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki świadectwo

pochodzenia z kogeneracji, o którym mowa w art. 9l ust. 1, wydane dla energii elektrycznej

wytworzonej w jednostkach kogeneracji znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej lub

2)

uiścić opłatę zastępczą, w terminie określonym w ust. 15, obliczoną w sposób określony

w ust. 10.

2.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, wykonują

1)

odbiorca przemysłowy, który w roku kalendarzowym poprzedzającym rok realizacji tego

obowiązku zużył nie mniej niż 100 GWh energii elektrycznej oraz złożył oświadczenie,

o którym mowa w ust. 3;

2)

przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania

energii elektrycznej lub obrotu tą energią i sprzedające tę energię odbiorcom końcowym

niebędących odbiorcami przemysłowymi, o których mowa w pkt 1;

3)

odbiorca końcowy, inny niż odbiorca przemysłowy, o którym mowa w pkt 1, będący członkiem

giełdy w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub członkiem rynku organizowanego przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej rynek regulowany, w odniesieniu do transakcji zawieranych we własnym imieniu

na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez ten podmiot;

4)

odbiorca końcowy, inny niż odbiorca przemysłowy, o którym mowa w pkt 1, będący członkiem

giełdowej izby rozrachunkowej w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, w odniesieniu do transakcji zawieranych przez niego poza giełdą towarową lub rynkiem,

o których mowa w pkt 3, będących przedmiotem rozliczeń prowadzonych w ramach tej izby

przez spółkę prowadzącą giełdową izbę rozrachunkową, przez Krajowy Depozyt Papierów

Wartościowych S.A. lub przez spółkę, której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych

S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;

5)

towarowy dom maklerski lub dom maklerski, o których mowa w art. 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, w odniesieniu do transakcji zawieranych na zlecenie odbiorców końcowych, innych

niż odbiorcy przemysłowi, o których mowa w pkt 1, na giełdzie towarowej lub na rynku

organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek

regulowany.

3.

Odbiorca przemysłowy, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, składa Prezesowi Urzędu Regulacji

Energetyki oświadczenie potwierdzające zużycie nie mniej niż 100 GWh energii elektrycznej,

w roku kalendarzowym poprzedzającym rok realizacji obowiązku, o którym mowa w ust.

1, w terminie do dnia 30 listopada roku poprzedzającego rok realizacji obowiązku.

4.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki sporządza wykaz odbiorców przemysłowych, którzy

złożyli oświadczenie, o którym mowa w ust. 3, i ogłasza go w Biuletynie Informacji

Publicznej Urzędu Regulacji Energetyki, w terminie do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego

rok realizacji obowiązku.

5.

Odbiorca przemysłowy, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, w terminie do dnia 31 sierpnia

roku następującego po roku realizacji obowiązku, przekazuje Prezesowi Urzędu Regulacji

Energetyki

1)

informację o wysokości wykonanego obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz ilości zakupionej

energii elektrycznej na własny użytek w roku realizacji obowiązku;

2

oświadczenie następującej treści

###Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej

z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że dane zawarte w informacji, o której mowa w art. 9a ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne są zgodne z prawdą.”; klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

6.

Przez odbiorcę przemysłowego rozumie się odbiorcę końcowego którego przeważającą działalnością

gospodarczą jest działalność określona w Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD)

i oznaczona następującymi kodami: 0510; 0729; 0811; 0891; 0893; 0899; 1032; 1039;

1041; 1062; 1104; 1106; 1310; 1320; 1394; 1395; 1411; 1610; 1621; 1711; 1712; 1722;

1920; 2012; 2013; 2014; 2015; 2016; 2017; 2060; 2110; 2221; 2222; 2311; 2312; 2313;

2314; 2319; 2320; 2331; 2342; 2343; 2349; 2399; 2410; 2420; 2431; 2432; 2434; 2441;

2442; 2443; 2444; 2445; 2446; 2720; 3299; 2011; 2332; 2351; 2352; 2451; 2452; 2453;

2454; 2611; 2680; 3832.

7.

Przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na obrót energią elektryczną, w

terminie miesiąca od zakończenia roku kalendarzowego, w którym zakupiło energię elektryczną

w wyniku transakcji zawartej za pośrednictwem towarowego domu maklerskiego lub domu

maklerskiego na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, jest obowiązane do przekazania

towarowemu domowi maklerskiemu lub domowi maklerskiemu deklaracji o ilości energii

elektrycznej zakupionej w wyniku tej transakcji i zużytej na własny użytek oraz przeznaczonej

do dalszej odsprzedaży.

8.

Deklaracja, o której mowa w ust. 7, stanowi podstawę wykonania przez towarowy dom

maklerski lub dom maklerski obowiązków, o których mowa w ust. 1.

9.

Realizacja zlecenia nabycia energii elektrycznej na giełdzie towarowej lub na rynku

organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek

regulowany, przez towarowy dom maklerski lub dom maklerski może nastąpić po złożeniu

przez składającego zlecenie zabezpieczenia na pokrycie kosztów wykonania przez towarowy

dom maklerski lub dom maklerski obowiązków, o których mowa w ust. 1, w zakresie określonym

w ust. 2 pkt 3. Wysokość zabezpieczenia oraz sposób jego złożenia określa umowa zawarta

między towarowym domem maklerskim lub domem maklerskim a składającym zlecenie.

10.

Opłatę zastępczą, o której mowa w ust. 1 pkt 2, oblicza się według wzoru

Ozs = Ozg × Eog + Ozk; × Eok + Ozm × Eom,

gdzie poszczególne symbole oznaczają

Ozs

-

opłatę zastępczą, o której mowa w ust. 1 pkt 2, wyrażoną w złotych,

Ozg

-

jednostkową opłatę zastępczą, nie niższą niż 15% i nie wyższą niż 110% średniej ceny

sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym, o której mowa w art. 23 ust.

2 pkt 18 lit. b, wyrażoną w złotych za 1 MWh,

Eog

-

ilość energii elektrycznej równą różnicy między ilością energii elektrycznej wynikającą

z zakresu obowiązku określonego w ust. 11 dla jednostek kogeneracji, o których mowa

w art. 9l ust. 1 pkt 1, a ilością energii elektrycznej wynikającą ze świadectw pochodzenia

z kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust. 1 pkt 1, umorzonych obowiązanym podmiotom,

w terminie, o którym mowa w art. 9m ust. 14, wyrażoną w MWh,

Ozk

-

jednostkową opłatę zastępczą, nie niższą niż 5% i nie wyższą niż 40% średniej ceny

sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym, o której mowa w art. 23 ust.

2 pkt 18 lit. b, wyrażoną w złotych za 1 MWh,

Eok

-

ilość energii elektrycznej równą różnicy między ilością energii elektrycznej wynikającą

z zakresu obowiązku określonego w ust. 11 dla jednostek kogeneracji, o których mowa

w art. 9l ust. 1 pkt 2, a ilością energii elektrycznej wynikającą ze świadectw pochodzenia

z kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust. 1 pkt 2, umorzonych obowiązanemu podmiotowi,

w terminie, o którym mowa w art. 9m ust. 14, wyrażoną w MWh,

Ozm

-

jednostkową opłatę zastępczą, nie niższą niż 30% i nie wyższą niż 120% średniej ceny

sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym, o której mowa w art. 23 ust.

2 pkt 18 lit. b, wyrażoną w złotych za 1 MWh,

Eom

-

ilość energii elektrycznej równą różnicy między ilością energii elektrycznej wynikającą

z zakresu obowiązku określonego w ust. 11 dla jednostek kogeneracji, o których mowa

w art. 9l ust. 1 pkt 1a, a ilością energii elektrycznej wynikającą ze świadectw pochodzenia

z kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust. 1 pkt 1a, umorzonych obowiązanym podmiotom,

w terminie, o którym mowa w art. 9m ust. 14, wyrażoną w MWh.

11.

Zakres obowiązku uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectwa pochodzenia z

kogeneracji lub uiszczenia opłaty zastępczej, o którym mowa w ust. 1, określa się

1)

dla jednostki kogeneracji, o której mowa w art. 9l ust. 1 pkt 1, na poziomie

a)

3,9% w 2014 r.,

b)

4,9% w 2015 r.,

c)

6,0% w 2016 r.,

d)

7,0% w 2017 r.,

e)

8,0% w 2018 r.;

2)

dla jednostki kogeneracji, o której mowa w art. 9l ust. 1 pkt 1a, na poziomie

a)

1,1% w 2014 r.,

b)

1,3% w 2015 r.,

c)

1,5% w 2016 r.,

d)

1,8% w 2017 r.,

e)

2,3% w 2018 r.;

3)

dla jednostki kogeneracji, o której mowa w art. 9l ust. 1 pkt 2, na poziomie 23,2%

w każdym roku, począwszy od 2014 r. do 2018 r.

12.

Zakres obowiązku, o którym mowa w ust. 11, określa minimalny udział ilościowy sumy

energii elektrycznej wynikającej z uzyskanych i umorzonych świadectw pochodzenia z

kogeneracji lub z uiszczonej opłaty zastępczej, odniesiony do

1)

dokonanego zakupu energii elektrycznej przez odbiorców przemysłowych, o których mowa

w ust. 2 pkt 1;

2)

całkowitej sprzedaży energii elektrycznej odbiorcom końcowym niebędącym odbiorcami

przemysłowymi, o których mowa w pkt 1, przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące

działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej lub obrotu tą

energią i sprzedające tą energię odbiorcom końcowym;

3)

dokonanego zakupu energii elektrycznej na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym

przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany

w transakcjach zawieranych we własnym imieniu przez odbiorców końcowych, o których

mowa w ust. 2 pkt 3;

4)

dokonanego zakupu energii elektrycznej przez towarowy dom maklerski lub dom maklerski,

o których mowa w art. 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, w odniesieniu do transakcji zawieranych na zlecenie odbiorców końcowych, innych

niż odbiorcy przemysłowi, o których mowa w pkt 1.

13.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki ustala jednostkowe opłaty zastępcze oznaczone symbolami

Ozg, Ozk i Ozm, o których mowa w ust. 10, na podstawie średniej ceny sprzedaży energii

elektrycznej na rynku konkurencyjnym, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b,

z roku poprzedzającego rok ustalenia jednostkowych opłat zastępczych, biorąc pod uwagę

1)

ilość energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji;

2)

różnicę między kosztami wytwarzania energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji

a cenami sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym;

3)

poziom cen energii elektrycznej dla odbiorców końcowych;

4)

poziom zagospodarowania dostępnych ilości metanu uwalnianego i ujmowanego przy dołowych

robotach górniczych w czynnych, likwidowanych lub zlikwidowanych kopalniach węgla

kamiennego oraz gazu uzyskiwanego z przetwarzania biomasy w rozumieniu art. 2 pkt

3 ustawy wymienionej w art. 3 pkt 20.

14.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki ogłasza w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki

jednostkowe opłaty zastępcze oznaczone symbolami Ozg, Ozk i Ozm, o których mowa w

ust. 10, do dnia 31 maja każdego roku, obowiązujące w roku następnym.

15.

Opłata zastępcza, o której mowa w ust. 1 pkt 2, stanowi przychód Narodowego Funduszu

Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej i jest uiszczana na rachunek bankowy tego funduszu

do dnia 30 czerwca każdego roku, za poprzedni rok kalendarzowy.

16

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, sposób obliczania

danych podanych we wniosku o wydanie świadectwa pochodzenia z kogeneracji, o którym

mowa w art. 9l ust. 1, oraz szczegółowy zakres obowiązku potwierdzania danych, o których

mowa w art. 9l ust. 8, w tym

1)

sposób obliczania

a)

średniorocznej sprawności przemiany energii chemicznej paliwa w energię elektryczną

lub mechaniczną i ciepło użytkowe w kogeneracji,

b)

ilości energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji,

c)

ilości ciepła użytkowego w kogeneracji,

d)

oszczędności energii pierwotnej uzyskanej w wyniku zastosowania kogeneracji w porównaniu

z wytwarzaniem energii elektrycznej i ciepła w układach rozdzielonych o referencyjnych

wartościach sprawności dla wytwarzania rozdzielonego,

2)

sposoby wykorzystania ciepła użytkowego w kogeneracji przyjmowanego do obliczania

danych podanych we wniosku o wydanie świadectwa pochodzenia z kogeneracji, o którym

mowa w art. 9l ust. 1,

3)

referencyjne wartości sprawności dla wytwarzania rozdzielonego, oddzielnie dla energii

elektrycznej i ciepła, służące do obliczania oszczędności energii pierwotnej uzyskanej

w wyniku zastosowania kogeneracji,

4)

wymagania dotyczące pomiarów ilości energii elektrycznej i ciepła użytkowego w jednostkach

kogeneracji oraz ilości paliw zużywanych do ich wytwarzania, w tym na potrzeby realizacji

obowiązku potwierdzania danych, o którym mowa w art. 9l ust. 8,

5)

wymagania dotyczące pomiarów, rejestracji i sposobu obliczania ilości energii elektrycznej

i ciepła użytkowego wytwarzanej w wysokosprawnej kogeneracji w jednostkach kogeneracji,

o których mowa w art. 9l ust. 1 i 1a, w tym wymagania dotyczące pomiarów bezpośrednich

ilości energii elektrycznej i ciepła użytkowego oraz ilości paliw zużywanych do ich

wytwarzania dokonywanych na potrzeby wydawania świadectw pochodzenia, o których mowa

w art. 9l,

6)

maksymalną wysokość i sposób uwzględniania w kalkulacji cen energii elektrycznej ustalanych

w taryfach przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w ust. 1

a)

kosztów uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia z kogeneracji,

o których mowa w art. 9l ust. 1,

b)

poniesionej opłaty zastępczej, o której mowa w ust. 1 pkt 2

- biorąc pod uwagę politykę energetyczną państwa, zobowiązania wynikające z umów międzynarodowych

oraz uzasadnione technicznie i ekonomicznie możliwości wykorzystania krajowego potencjału

wysokosprawnej kogeneracji.

Przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się przesyłaniem i dystrybucją ciepła są odpowiedzialne

za ruch sieciowy i zapewnienie utrzymania należących do nich sieci oraz współdziałanie

z innymi przedsiębiorstwami energetycznymi i odbiorcami korzystającymi z sieci, na

warunkach określonych w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 9 ust. 7 i 8.

1.

Operator systemu: przesyłowego, dystrybucyjnego, magazynowania paliw gazowych i skraplania

gazu ziemnego lub operator systemu połączonego gazowego, odpowiednio do zakresu działania,

stosując obiektywne i przejrzyste zasady zapewniające równe traktowanie użytkowników

tych systemów oraz uwzględniając wymogi ochrony środowiska, jest odpowiedzialny za

1)

bezpieczeństwo dostarczania paliw gazowych poprzez zapewnienie bezpieczeństwa funkcjonowania

systemu gazowego i realizację umów z użytkownikami tego systemu;

2)

prowadzenie ruchu sieciowego w sposób skoordynowany i efektywny z zachowaniem wymaganej

niezawodności dostarczania paliw gazowych i ich jakości;

3)

eksploatację, konserwację i remonty sieci, instalacji i urządzeń, wraz z połączeniami

z innymi systemami gazowymi, w sposób gwarantujący niezawodność funkcjonowania systemu

gazowego;

4)

zapewnienie długoterminowej zdolności systemu gazowego w celu zaspokajania uzasadnionych

potrzeb w zakresie przesyłania paliw gazowych w obrocie krajowym i transgranicznym,

dystrybucji tych paliw i ich magazynowania lub skraplania gazu ziemnego, a także w

zakresie rozbudowy systemu gazowego, a tam gdzie ma to zastosowanie, rozbudowy połączeń

z innymi systemami gazowymi;

5

współpracę z innymi operatorami systemów gazowych lub przedsiębiorstwami energetycznymi

w celu niezawodnego i efektywnego funkcjonowania systemów gazowych, systemów gazowych

wzajemnie połączonych oraz skoordynowania ich rozwoju, w tym współpracę w ramach ENTSO

gazu, o którym mowa w art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 715/2009 z dnia 13 lipca

2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylającego

rozporządzenie (WE) nr 1775/2005;

6)

dysponowanie mocą instalacji magazynowych i instalacji skroplonego gazu ziemnego;

7)

zarządzanie przepływami paliw gazowych oraz utrzymanie parametrów jakościowych tych

paliw w systemie gazowym i na połączeniach z innymi systemami gazowymi;

8)

świadczenie usług niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania systemu gazowego;

9)

bilansowanie systemu i zarządzanie ograniczeniami w systemie gazowym oraz prowadzenie

z użytkownikami tego systemu rozliczeń wynikających z niezbilansowania paliw gazowych

dostarczonych i pobranych z systemu;

10)

dostarczanie użytkownikom systemu i operatorom innych systemów gazowych informacji

o warunkach świadczenia usług przesyłania lub dystrybucji, usług magazynowania paliw

gazowych lub usług skraplania gazu ziemnego, w tym o współpracy z połączonymi systemami

gazowymi;

11)

(uchylony)

12

realizację obowiązków wynikających z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r.

w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylającego rozporządzenie

(WE) nr 1775/2005 oraz obowiązków wynikających z rozporządzeń przyjętych na podstawie art. 8 oraz art.

23 rozporządzenia 715/2009.

2.

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego

w zakresie systemu przesyłowego, stosując obiektywne i przejrzyste zasady zapewniające

równe traktowanie użytkowników tych systemów oraz uwzględniając wymogi ochrony środowiska,

jest odpowiedzialny za

1)

bezpieczeństwo dostarczania energii elektrycznej poprzez zapewnienie bezpieczeństwa

funkcjonowania systemu elektroenergetycznego i odpowiedniej zdolności przesyłowej

w sieci przesyłowej elektroenergetycznej;

2)

prowadzenie ruchu sieciowego w sieci przesyłowej w sposób efektywny, przy zachowaniu

wymaganej niezawodności dostarczania energii elektrycznej i jakości jej dostarczania

oraz, we współpracy z operatorami systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych,

koordynowanie prowadzenia ruchu sieciowego w koordynowanej sieci 110 kV;

3)

eksploatację, konserwację i remonty sieci, instalacji i urządzeń, wraz z połączeniami

z innymi systemami elektroenergetycznymi, w sposób gwarantujący niezawodność funkcjonowania

systemu elektroenergetycznego;

4)

zapewnienie długoterminowej zdolności systemu elektroenergetycznego w celu zaspokajania

uzasadnionych potrzeb w zakresie przesyłania energii elektrycznej w obrocie krajowym

i transgranicznym, w tym w zakresie rozbudowy sieci przesyłowej, a tam gdzie ma to

zastosowanie, rozbudowy połączeń z innymi systemami elektroenergetycznymi;

5)

współpracę z innymi operatorami systemów elektroenergetycznych lub przedsiębiorstwami

energetycznymi w celu niezawodnego i efektywnego funkcjonowania systemów elektroenergetycznych

oraz skoordynowania ich rozwoju;

6)

dysponowanie mocą jednostek wytwórczych przyłączonych do sieci przesyłowej oraz jednostek

wytwórczych o mocy osiągalnej równej 50 MW lub wyższej, przyłączonych do koordynowanej

sieci 110 kV, uwzględniając umowy z użytkownikami systemu przesyłowego oraz techniczne

ograniczenia w tym systemie;

7)

zarządzanie zdolnościami przesyłowymi połączeń z innymi systemami elektroenergetycznymi;

8)

zakup usług systemowych niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania systemu elektroenergetycznego,

niezawodności pracy tego systemu i utrzymania parametrów jakościowych energii elektrycznej;

9)

bilansowanie systemu elektroenergetycznego, określanie i zapewnianie dostępności odpowiednich

rezerw zdolności wytwórczych, przesyłowych i połączeń międzysystemowych na potrzeby

równoważenia bieżącego zapotrzebowania na energię elektryczną z dostawami tej energii,

zarządzanie ograniczeniami systemowymi oraz prowadzenie rozliczeń wynikających z

a)

niezbilansowania energii elektrycznej dostarczonej i pobranej z systemu elektroenergetycznego,

b)

zarządzania ograniczeniami systemowymi;

9a)

prowadzenie centralnego mechanizmu bilansowania handlowego;

10)

zarządzanie przepływami energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym przesyłowym,

w sposób skoordynowany z innymi połączonymi systemami elektroenergetycznymi oraz,

we współpracy z operatorami systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych, w koordynowanej

sieci 110 kV, z uwzględnieniem technicznych ograniczeń w tym systemie;

11)

zakup energii elektrycznej w celu pokrywania strat powstałych w sieci przesyłowej

podczas przesyłania energii elektrycznej tą siecią oraz stosowanie przejrzystych i

niedyskryminacyjnych procedur rynkowych przy zakupie tej energii;

12)

udostępnianie użytkownikom sieci i operatorom innych systemów elektroenergetycznych,

z którymi system przesyłowy jest połączony, informacji o

a)

warunkach świadczenia usług przesyłania energii elektrycznej niezbędnych do uzyskania

dostępu do sieci przesyłowej, korzystania z tej sieci i krajowego systemu elektroenergetycznego

oraz pracy krajowego systemu elektroenergetycznego, w tym w szczególności dotyczących

realizacji obrotu transgranicznego, zarządzania siecią i bilansowania systemu, planowanych

wyłączeniach jednostek wytwórczych przyłączonych do sieci przesyłowej oraz jednostek

wytwórczych centralnie dysponowanych przyłączonych do koordynowanej sieci 110 kV,

a także o ubytkach mocy tych jednostek wytwórczych,

b)

ofertach bilansujących składanych dla jednostek wytwórczych, o których mowa w lit.

a;

13)

opracowywanie planów działania na wypadek zagrożenia wystąpienia awarii o znacznych

rozmiarach w systemie elektroenergetycznym oraz odbudowy tego systemu po wystąpieniu

awarii;

14)

realizację ograniczeń w dostarczaniu energii elektrycznej, wprowadzonych zgodnie z

przepisami wydanymi na podstawie art. 11 ust. 6 i 7;

15)

opracowywanie normalnego układu pracy sieci przesyłowej oraz, we współpracy z operatorami

systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych, normalnego układu pracy sieci dla

koordynowanej sieci 110 kV;

16)

opracowywanie prognoz zapotrzebowania na energię elektryczną i moc w systemie elektroenergetycznym;

17)

określanie potrzeb rozwoju sieci przesyłowej i połączeń międzysystemowych, a także

w zakresie budowy nowych źródeł wytwarzania energii elektrycznej;

18)

utrzymanie odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa pracy sieci przesyłowej elektroenergetycznej.

2a.

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego jest obowiązany współpracować

z operatorem systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego w utrzymywaniu odpowiedniego

poziomu bezpieczeństwa pracy sieci przesyłowej elektroenergetycznej oraz technicznych

rezerw zdolności dystrybucyjnych koordynowanej sieci 110 kV.

2b

Za usługi świadczone przez operatora systemu przesyłowego gazowego oraz operatora

systemu przesyłowego elektroenergetycznego w przypadku, o którym mowa w art. 9h ust.

3 pkt 2, właściciel sieci przesyłowej nie pobiera opłat.

3.

Operator systemu dystrybucyjnego lub systemu połączonego elektroenergetycznego w zakresie

systemów dystrybucyjnych, stosując obiektywne i przejrzyste zasady zapewniające równe

traktowanie użytkowników tych systemów oraz uwzględniając wymogi ochrony środowiska,

jest odpowiedzialny za

1)

prowadzenie ruchu sieciowego w sieci dystrybucyjnej w sposób efektywny, z zachowaniem

wymaganej niezawodności dostarczania energii elektrycznej i jakości jej dostarczania

oraz we współpracy z operatorem systemu przesyłowego elektroenergetycznego, w obszarze

koordynowanej sieci 110 kV;

2)

eksploatację, konserwację i remonty sieci dystrybucyjnej w sposób gwarantujący niezawodność

funkcjonowania systemu dystrybucyjnego;

3)

zapewnienie rozbudowy sieci dystrybucyjnej, a tam gdzie ma to zastosowanie, rozbudowy

połączeń międzysystemowych w obszarze swego działania;

4)

współpracę z innymi operatorami systemów elektroenergetycznych lub przedsiębiorstwami

energetycznymi w celu zapewnienia spójności działania systemów elektroenergetycznych

i skoordynowania ich rozwoju, a także niezawodnego oraz efektywnego funkcjonowania

tych systemów;

5)

dysponowanie mocą jednostek wytwórczych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej, z wyłączeniem

jednostek wytwórczych o mocy osiągalnej równej 50 MW lub wyższej, przyłączonych do

koordynowanej sieci 110 kV;

6)

bilansowanie systemu, z wyjątkiem równoważenia bieżącego zapotrzebowania na energię

elektryczną z dostawami tej energii, oraz zarządzanie ograniczeniami systemowymi;

7)

zarządzanie przepływami energii elektrycznej w sieci dystrybucyjnej oraz współpracę

z operatorem systemu przesyłowego elektroenergetycznego w zakresie zarządzania przepływami

energii elektrycznej w koordynowanej sieci 110 kV;

8)

zakup energii elektrycznej w celu pokrywania strat powstałych w sieci dystrybucyjnej

podczas dystrybucji energii elektrycznej tą siecią oraz stosowanie przejrzystych i

niedyskryminacyjnych procedur rynkowych przy zakupie tej energii;

9)

dostarczanie użytkownikom sieci i operatorom innych systemów elektroenergetycznych,

z którymi system jest połączony, informacji o warunkach świadczenia usług dystrybucji

energii elektrycznej oraz zarządzaniu siecią, niezbędnych do uzyskania dostępu do

sieci dystrybucyjnej i korzystania z tej sieci;

9a)

umożliwienie realizacji umów sprzedaży energii elektrycznej zawartych przez odbiorców

przyłączonych do sieci poprzez

a)

budowę i eksploatację infrastruktury technicznej i informatycznej służącej pozyskiwaniu

i transmisji danych pomiarowych oraz zarządzaniu nimi, zapewniającej efektywną współpracę

z innymi operatorami i przedsiębiorstwami energetycznymi,

b)

pozyskiwanie, przechowywanie, przetwarzanie i udostępnianie, w uzgodnionej pomiędzy

uczestnikami rynku energii formie, danych pomiarowych dla energii elektrycznej pobranej

przez odbiorców wybranym przez nich sprzedawcom i podmiotom odpowiedzialnym za bilansowanie

handlowe oraz operatorowi systemu przesyłowego,

c)

opracowywanie, aktualizację i udostępnianie odbiorcom oraz ich sprzedawcom ich standardowych

profili zużycia, a także uwzględnianie zasad ich stosowania w instrukcji, o której

mowa w art. 9g,

d)

udostępnianie danych dotyczących planowanego i rzeczywistego zużycia energii elektrycznej

wyznaczonych na podstawie standardowych profili zużycia dla uzgodnionych okresów rozliczeniowych,

e)

wdrażanie warunków i trybu zmiany sprzedawcy energii elektrycznej oraz ich uwzględnianie

w instrukcji, o której mowa w art. 9g,

f)

zamieszczanie na swoich stronach internetowych oraz udostępnianie do publicznego wglądu

w swoich siedzibach

-

aktualnej listy sprzedawców energii elektrycznej, z którymi operator systemu dystrybucyjnego

elektroenergetycznego zawarł umowy o świadczenie usług dystrybucji energii elektrycznej,

-

informacji o sprzedawcy z urzędu energii elektrycznej działającym na obszarze działania

operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego,

-

wzorców umów zawieranych z użytkownikami systemu, w szczególności wzorców umów zawieranych

z odbiorcami końcowymi oraz ze sprzedawcami energii elektrycznej;

10)

współpracę z operatorem systemu przesyłowego elektroenergetycznego przy opracowywaniu

planów, o których mowa w ust. 2 pkt 13;

11)

planowanie rozwoju sieci dystrybucyjnej z uwzględnieniem przedsięwzięć związanych

z efektywnością energetyczną, zarządzaniem popytem na energię elektryczną lub rozwojem

mocy wytwórczych przyłączanych do sieci dystrybucyjnej;

12)

stosowanie się do warunków współpracy z operatorem systemu przesyłowego elektroenergetycznego

w zakresie funkcjonowania koordynowanej sieci 110 kV;

13)

opracowywanie normalnego układu pracy sieci dystrybucyjnej w porozumieniu z sąsiednimi

operatorami systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych oraz współpracę z operatorem

systemu przesyłowego elektroenergetycznego przy opracowywaniu normalnego układu pracy

sieci dla koordynowanej sieci 110 kV;

14)

utrzymanie odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa pracy sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej

oraz współpracę z operatorem systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu

połączonego elektroenergetycznego w utrzymaniu odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa

pracy koordynowanej sieci 110 kV.

3a.

Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, którego sieć dystrybucyjna

nie posiada bezpośrednich połączeń z siecią przesyłową, realizuje określone w ustawie

obowiązki w zakresie współpracy z operatorem systemu przesyłowego elektroenergetycznego

lub systemu połączonego elektroenergetycznego za pośrednictwem operatora systemu dystrybucyjnego

elektroenergetycznego, z którego siecią jest połączony, który jednocześnie posiada

bezpośrednie połączenie z siecią przesyłową.

4.

Operatorzy systemu, o których mowa w ust. 1-3, wykonując działalność gospodarczą,

są obowiązani w szczególności przestrzegać przepisów o ochronie informacji niejawnych

i innych informacji prawnie chronionych.

4a

Operatorzy systemu, o których mowa w ust. 1-3, oraz właściciel sieci przesyłowej są

obowiązani zachować poufność informacji handlowych, które uzyskali w trakcie wykonywania

działalności oraz zapobiegać ujawnianiu, w sposób dyskryminacyjny, informacji o własnej

działalności, które mogą powodować korzyści handlowe. W tym celu właściciel sieci

przesyłowej oraz pozostała część przedsiębiorstwa nie mogą korzystać ze wspólnych

służb, w szczególności wspólnej obsługi prawnej, za wyjątkiem obsługi administracyjnej

lub informatycznej. Obowiązek ten nie dotyczy przedsiębiorstw, o których mowa w art.

9d ust. 7.

4b

W przypadku zakupu lub sprzedaży paliw gazowych lub energii elektrycznej przez przedsiębiorstwa

powiązane, operatorzy systemu, o których mowa w ust. 1-3, nie mogą wykorzystywać w

niewłaściwy sposób informacji handlowych podlegających ochronie, uzyskanych od osób

trzecich w trakcie wykonywanej działalności.

5.

Jeżeli do realizacji zadań, o których mowa w ust. 1-3, jest niezbędne korzystanie

przez operatora systemu przesyłowego lub dystrybucyjnego z sieci, instalacji lub urządzeń

należących do innych operatorów systemów lub przedsiębiorstw energetycznych, udostępnienie

tych sieci, instalacji lub urządzeń następuje na zasadach określonych w ustawie oraz

na warunkach określonych w umowie o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji

paliw gazowych lub energii elektrycznej.

5a

Operatorzy systemów dystrybucyjnych instalujący u odbiorców końcowych przyłączonych

do ich sieci liczniki zdalnego odczytu są obowiązani chronić dane pomiarowe dotyczące

tych odbiorców, na zasadach określonych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 922).

5b

Przez liczniki zdalnego odczytu rozumie się zespół urządzeń służących do pozyskiwania

danych pomiarowych, umożliwiający dwustronną komunikację z systemem teleinformatycznym.

6

Operator systemu elektroenergetycznego, w obszarze swojego działania, jest obowiązany

zapewnić wszystkim podmiotom pierwszeństwo w świadczeniu usług przesyłania lub dystrybucji

energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach odnawialnego źródła energii oraz w

wysokosprawnej kogeneracji, z zachowaniem niezawodności i bezpieczeństwa krajowego

systemu elektroenergetycznego.

6a.

Operator systemu dystrybucyjnego gazowego, w obszarze swojego działania, jest obowiązany

do odbioru biogazu rolniczego o parametrach jakościowych określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 9a ust. 11, wytworzonego w instalacjach przyłączonych bezpośrednio

do sieci tego operatora.

7.

Operator systemu elektroenergetycznego, w obszarze swojego działania, jest obowiązany

do odbioru energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji w źródłach

znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przyłączonych bezpośrednio

do sieci tego operatora.

8.

Operator systemu przesyłowego lub dystrybucyjnego za korzystanie z krajowego systemu

elektroenergetycznego pobiera opłaty na warunkach określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 46 ust. 3 i 4, a także może żądać od odbiorców przyłączonych do

systemu elektroenergetycznego informacji o ilości energii elektrycznej zużywanej przez

tych odbiorców, służącej do obliczenia tej opłaty.

9

Operator systemu przesyłowego, odpowiednio do zakresu działania, przekazuje ministrowi

właściwemu do spraw energii, do dnia 31 marca każdego roku, informacje za poprzedni

rok kalendarzowy o realizacji zadań w zakresie bezpieczeństwa funkcjonowania systemu

gazowego lub systemu elektroenergetycznego, w szczególności dotyczące

1)

zdolności przesyłowych sieci oraz mocy źródeł przyłączonych do tej sieci;

2)

jakości i poziomu utrzymania sieci;

3)

podejmowanych działań mających na celu pokrywanie szczytowego zapotrzebowania na paliwa

gazowe lub energię elektryczną, w tym, w przypadku wystąpienia przerw w dostarczaniu

tych paliw lub energii do sieci;

4)

sporządzanych planów w zakresie określonym w pkt 1-3.

9a

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego,

odpowiednio do zakresu działania, przekazuje ministrowi właściwemu do spraw energii,

co 2 lata, w terminie do dnia 31 marca danego roku, informacje w zakresie objętym

sprawozdaniem, o którym mowa w art. 15b. Sporządzając informacje dotyczące oceny połączeń

międzysystemowych z sąsiednimi krajami, należy uwzględnić opinie operatorów systemów

przesyłowych elektroenergetycznych tych krajów.

9b.

Użytkownicy systemu elektroenergetycznego, w szczególności operatorzy systemów dystrybucyjnych

elektroenergetycznych, przedsiębiorstwa energetyczne i odbiorcy końcowi są obowiązani

przekazywać operatorowi systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego

elektroenergetycznego, na jego wniosek, dane niezbędne do sporządzenia informacji,

o których mowa w ust. 9a, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych

lub innych informacji prawnie chronionych.

10.

Operatorzy systemów przesyłowych współdziałają z Komisją Europejską w sprawach dotyczących

rozwoju transeuropejskich sieci przesyłowych.

10a

Operatorzy systemów przesyłowych współpracują z operatorami systemów przesyłowych

innych państw członkowskich Unii Europejskiej w celu stworzenia co najmniej jednego

zintegrowanego systemu na poziomie regionalnym dla alokacji zdolności przesyłowych

i kontrolowania bezpieczeństwa systemu.

11.

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego przekazuje Prezesowi Urzędu Regulacji

Energetyki, w terminie do 15 dnia miesiąca następującego po zakończeniu kwartału,

informacje o ilości energii elektrycznej importowanej w danym kwartale z państw niebędących

członkami Unii Europejskiej.

12

Operator systemu elektroenergetycznego, w obszarze swojego działania, jest obowiązany

przedstawiać Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki informacje o ilościach energii

elektrycznej wytworzonej w instalacjach odnawialnego źródła energii przyłączonych

do jego sieci i wprowadzonej do systemu elektroenergetycznego, z podziałem na poszczególne

rodzaje źródeł, w terminie do dnia

1)

31 lipca - za okres od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca danego roku,

2)

31 stycznia - za okres od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia roku poprzedniego

- z zastrzeżeniem, że nie dotyczy to instalacji spalania wielopaliwowego i układów

hybrydowych, w rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, oraz elektrowni szczytowo pompowych i elektrowni wodnych z członem pompowym.

1

Operator systemu przesyłowego oraz operator systemu połączonego pozostają pod względem

formy prawnej i organizacyjnej oraz podejmowania decyzji niezależni od wykonywania

innych działalności niezwiązanych z

1)

przesyłaniem, dystrybucją lub magazynowaniem paliw gazowych, lub skraplaniem gazu

ziemnego, lub regazyfikacją skroplonego gazu ziemnego w instalacjach skroplonego gazu

ziemnego albo

2)

przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej.

1

Operator systemu przesyłowego oraz operator systemu połączonego, mając na względzie

racjonalne wykorzystanie posiadanych środków trwałych, jeżeli warunki techniczne i

wymagania bezpieczeństwa na to pozwalają, mogą je udostępniać innym podmiotom, na

zasadach równego traktowania, na cele inne niż określone w ust. 1 pkt 1 albo 2, niezwiązane

z produkcją, wytwarzaniem lub obrotem paliwami gazowymi albo wytwarzaniem lub obrotem

energią elektryczną.

1

Udostępnianie, o którym mowa w ust. 1

1a

W celu zapewnienia niezależności operatora systemu przesyłowego oraz operatora systemu

połączonego ta sama osoba lub podmiot nie może

1)

bezpośrednio lub pośrednio wywierać decydującego wpływu lub wykonywać innych praw

względem przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się produkcją, wytwarzaniem lub

obrotem paliwami gazowymi albo wytwarzaniem lub obrotem energią elektryczną oraz bezpośrednio

lub pośrednio wywierać decydującego wpływu lub wykonywać innych praw względem operatora

systemu przesyłowego lub połączonego ani wywierać decydującego wpływu na system przesyłowy

lub system połączony;

2)

powoływać członków rady nadzorczej, zarządu lub innych organów uprawnionych do reprezentacji

operatora systemu przesyłowego lub operatora systemu połączonego, ani względem systemu

przesyłowego lub połączonego oraz bezpośrednio lub pośrednio wywierać decydującego

wpływu lub wykonywać praw względem przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się

produkcją, wytwarzaniem lub obrotem paliwami gazowymi albo wytwarzaniem lub obrotem

energią elektryczną;

3)

pełnić funkcji członka rady nadzorczej, zarządu lub innych organów uprawnionych do

reprezentacji operatora systemu przesyłowego lub połączonego, ani względem systemu

przesyłowego lub systemu połączonego oraz pełnić tych funkcji w przedsiębiorstwie

energetycznym zajmującym się produkcją, wytwarzaniem lub obrotem paliwami gazowymi

albo wytwarzaniem lub obrotem energią elektryczną.

1b

Prawa, o których mowa w ust. 1a pkt 1 i 2, obejmują w szczególności

1)

wykonywanie prawa głosu;

2)

powoływanie członków rady nadzorczej, zarządu lub innych organów uprawnionych do reprezentacji

przedsiębiorstwa energetycznego;

3)

posiadanie większościowego pakietu udziałów lub akcji.

1c

Przez decydujący wpływ, o którym mowa w ust. 1a pkt 1 i 2, rozumie się w szczególności

wykonywanie uprawnień, o których mowa w art. 4 pkt 4 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów.

1d

Operator systemu dystrybucyjnego będący w strukturze przedsiębiorstwa zintegrowanego

pionowo pozostaje pod względem formy prawnej i organizacyjnej oraz podejmowania decyzji

niezależny od innych działalności niezwiązanych z dystrybucją paliw gazowych lub energii

elektrycznej.

1e

W celu zapewnienia niezależności operatora systemu dystrybucyjnego należy spełnić

łącznie następujące kryteria niezależności

1)

osoby odpowiedzialne za zarządzanie operatorem systemu dystrybucyjnego nie mogą uczestniczyć

w strukturach zarządzania przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo lub przedsiębiorstwa

energetycznego zajmującego się przesyłaniem, produkcją, wytwarzaniem lub obrotem paliwami

gazowymi lub przesyłaniem, wytwarzaniem lub obrotem energią elektryczną ani być odpowiedzialne,

bezpośrednio lub pośrednio za bieżącą działalność w tym zakresie;

2)

osoby odpowiedzialne za zarządzanie operatorem systemu dystrybucyjnego mają zapewnioną

możliwość niezależnego działania;

3)

operator systemu dystrybucyjnego ma prawo podejmować niezależne decyzje w zakresie

majątku niezbędnego do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie dystrybucji

paliw gazowych lub energii elektrycznej;

4)

organ przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo nie może wydawać operatorowi systemu

dystrybucyjnego poleceń dotyczących jego bieżącej działalności ani podejmować decyzji

w zakresie budowy sieci lub jej modernizacji, chyba że polecenia te lub decyzje dotyczyłyby

działania operatora systemu dystrybucyjnego, które wykraczałyby poza zatwierdzony

plan finansowy lub inny równoważny dokument.

1f

Operator systemu magazynowania, będący częścią przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo,

powinien pozostawać pod względem formy prawnej i organizacyjnej oraz podejmowania

decyzji niezależny od innych działalności niezwiązanych z magazynowaniem, przesyłaniem

lub dystrybucją paliw gazowych.

1g

W celu zapewnienia niezależności operatorowi systemu magazynowania należy spełnić

łącznie następujące kryteria

1)

osoby odpowiedzialne za zarządzanie operatorem systemu magazynowania nie mogą uczestniczyć

w strukturach przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo lub przedsiębiorstwa energetycznego

zajmującego się produkcją, wytwarzaniem lub obrotem paliwami gazowymi, ani być odpowiedzialne,

bezpośrednio lub pośrednio za bieżącą działalność w tym zakresie;

2)

osoby odpowiedzialne za zarządzanie operatorem systemu magazynowania mają zapewnioną

możliwość niezależnego działania;

3)

operator systemu magazynowania ma prawo podejmować niezależne decyzje dotyczące majątku

niezbędnego do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie magazynowania paliw

gazowych;

4)

organ przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo nie może wydawać operatorowi systemu

magazynowania poleceń dotyczących jego bieżącej działalności ani podejmować decyzji

w zakresie budowy lub modernizacji instalacji magazynowej, chyba że polecenia te lub

decyzje dotyczyłyby działań operatora systemu magazynowania, które wykraczałyby poza

zatwierdzony plan finansowy lub inny równoważny dokument.

1h

Operator systemu przesyłowego, operator systemu dystrybucyjnego oraz operator systemu

połączonego nie mogą wykonywać działalności gospodarczej związanej z produkcją, wytwarzaniem

lub obrotem paliwami gazowymi lub energią elektryczną ani jej wykonywać na podstawie

umowy na rzecz innych przedsiębiorstw energetycznych.

1i

Operator systemu dystrybucyjnego oraz operator systemu magazynowania, będący częścią

przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo są obowiązani zamieścić w statucie lub w umowie

spółki postanowienia umożliwiające członkom zarządu podejmowanie niezależnych działań.

2

Operator systemu przesyłowego gazowego, operator systemu połączonego gazowego oraz

operator systemu dystrybucyjnego gazowego mogą świadczyć usługi polegające na przystosowywaniu

paliwa gazowego do standardów jakościowych lub warunków technicznych obowiązujących

w systemie przesyłowym gazowym lub w systemie dystrybucyjnym gazowym, a także usługi

transportu paliw gazowych środkami transportu innymi, niż sieci gazowe.

3.

Działania mające na celu zapewnienie niezależności operatorów powinny umożliwiać funkcjonowanie

mechanizmów koordynacyjnych, które zapewnią ochronę praw właścicielskich w zakresie

nadzoru nad wykonywanym przez operatorów zarządem i wykonywaną przez nich działalnością

gospodarczą, w odniesieniu do rentowności zarządzanych przez nich aktywów, w szczególności

dotyczących sposobu zarządzania zyskiem z udziałów kapitałowych, zatwierdzania rocznego

planu finansowego lub równoważnego dokumentu i ustalania ograniczeń w zakresie poziomu

całkowitego zadłużenia ich przedsiębiorstwa.

4

Operatorzy, o których mowa w ust. 1d i 1f, opracowują i są odpowiedzialni za realizację

programów, w których określają przedsięwzięcia, jakie należy podjąć w celu zapewnienia

niedyskryminacyjnego traktowania użytkowników systemu, w tym szczegółowe obowiązki

pracowników wynikające z tych programów.

4a

Operatorzy, o których mowa w ust. 1d i 1f, przedkładają Prezesowi Urzędu Regulacji

Energetyki programy, o których mowa w ust. 4, z własnej inicjatywy lub na jego żądanie.

4b.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, w drodze decyzji, zatwierdza program, o którym

mowa w ust. 4, i określa termin jego wykonania albo odmawia jego zatwierdzenia, jeżeli

określone w nim działania nie zapewniają niedyskryminacyjnego traktowania użytkowników

systemu. W decyzji o odmowie zatwierdzenia programu Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

wyznacza termin przedłożenia nowego programu. Wniesienie odwołania od decyzji nie

wstrzymuje obowiązku przedłożenia nowego programu do zatwierdzenia.

5

Operatorzy, o których mowa w ust. 1d i 1f, wyznaczają inspektora do spraw zgodności,

którego zadaniem jest monitorowanie realizacji programów, o których mowa w ust. 4.

Inspektor ten powinien być w swoich działaniach niezależny oraz mieć dostęp do informacji

będących w posiadaniu odpowiednio operatora, o którym mowa w ust. 1d albo 1f, oraz

jednostek z nim powiązanych, które są niezbędne do wypełnienia jego zadań.

5a

Inspektor, o którym mowa w ust. 5, przedstawia Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki,

do dnia 31 marca każdego roku, sprawozdanie zawierające opis działań podjętych w roku

poprzednim w celu realizacji programów, o których mowa w ust. 4.

6.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki ogłasza w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki,

na koszt operatorów, sprawozdania, o których mowa w ust. 5.

7

Przepisów ust. 1d, 1e oraz ust. 1h-6 nie stosuje się do przedsiębiorstwa zintegrowanego

pionowo obsługującego

1)

mniej niż sto tysięcy odbiorców przyłączonych do systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego

wchodzącego w skład tego przedsiębiorstwa;

2)

system dystrybucyjny elektroenergetyczny o rocznym zużyciu energii elektrycznej nieprzekraczającym

3 TWh w 1996 r., w którym mniej niż 5% rocznego zużycia energii elektrycznej pochodziło

z innych połączonych z nim systemów elektroenergetycznych;

3)

mniej niż sto tysięcy odbiorców przyłączonych do systemu dystrybucyjnego gazowego

wchodzącego w skład tego przedsiębiorstwa, jeżeli sprzedaż paliw gazowych przez to

przedsiębiorstwo w ciągu roku nie przekracza 150 mln m

4)

mniej niż sto tysięcy odbiorców przyłączonych do systemu dystrybucyjnego gazowego

wchodzącego w skład tego przedsiębiorstwa, jeżeli sprzedaż przez to przedsiębiorstwo

dotyczy paliw gazowych innych niż gaz ziemny wysokometanowy lub zaazotowany, w tym

skroplony gaz ziemny, dostarczanych siecią gazową.

8.

Przedsiębiorstwo energetyczne wyznaczone operatorem systemu elektroenergetycznego

jest obowiązane przekazywać Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki informacje dotyczące

zmiany zakresu wykonywanej działalności gospodarczej oraz jego powiązań kapitałowych,

w terminie miesiąca od dnia wprowadzenia tych zmian.

(utracił moc)

(utracił moc)

(uchylony)

1.

Operator systemu przesyłowego i operator systemu dystrybucyjnego są obowiązani do

opracowania odpowiednio instrukcji ruchu i eksploatacji sieci przesyłowej lub instrukcji

ruchu i eksploatacji sieci dystrybucyjnej, zwanych dalej „instrukcjami”.

2.

Operator systemu przesyłowego i operator systemu dystrybucyjnego informują użytkowników

systemu, w formie pisemnej lub za pomocą innego środka komunikowania przyjętego przez

operatora systemu, o publicznym dostępie do projektu instrukcji lub jej zmian oraz

o możliwości zgłaszania uwag, określając miejsce i termin ich zgłaszania, nie krótszy

niż 14 dni od dnia udostępnienia projektu instrukcji lub jej zmian.

3.

Instrukcje opracowywane dla sieci gazowych określają szczegółowe warunki korzystania

z tych sieci przez użytkowników systemu oraz warunki i sposób prowadzenia ruchu, eksploatacji

i planowania rozwoju tych sieci, w szczególności dotyczące

1)

przyłączania sieci dystrybucyjnych, urządzeń odbiorców końcowych, połączeń międzysystemowych

oraz gazociągów bezpośrednich;

2)

wymagań technicznych dla urządzeń, instalacji i sieci wraz z niezbędną infrastrukturą

pomocniczą;

3)

kryteriów bezpieczeństwa funkcjonowania systemu gazowego;

4)

współpracy pomiędzy operatorami systemów gazowych;

5)

przekazywania informacji pomiędzy przedsiębiorstwami energetycznymi oraz pomiędzy

przedsiębiorstwami energetycznymi a odbiorcami;

6)

parametrów jakościowych paliw gazowych i standardów jakościowych obsługi użytkowników

systemu.

4.

Instrukcje opracowywane dla sieci elektroenergetycznych określają szczegółowe warunki

korzystania z tych sieci przez użytkowników systemu oraz warunki i sposób prowadzenia

ruchu, eksploatacji i planowania rozwoju tych sieci, w szczególności dotyczące

1)

przyłączania urządzeń wytwórczych, sieci dystrybucyjnych, urządzeń odbiorców końcowych,

połączeń międzysystemowych oraz linii bezpośrednich;

2)

wymagań technicznych dla urządzeń, instalacji i sieci wraz z niezbędną infrastrukturą

pomocniczą;

3)

kryteriów bezpieczeństwa funkcjonowania systemu elektroenergetycznego, w tym uzgadniania

planów, o których mowa w art. 9c ust. 2 pkt 13;

4)

współpracy między operatorami systemów elektroenergetycznych, w tym w zakresie koordynowanej

sieci 110 kV i niezbędnego układu połączeń sieci oraz zakresu, sposobu i harmonogramu

przekazywania informacji;

5)

przekazywania informacji pomiędzy przedsiębiorstwami energetycznymi oraz pomiędzy

przedsiębiorstwami energetycznymi a odbiorcami;

6

parametrów jakościowych energii elektrycznej, standardów jakościowych obsługi użytkowników

systemu oraz zasad prowadzenia rozliczeń, w tym ustalania terminów wnoszenia opłat

przez użytkowników systemu;

7)

wymagań w zakresie bezpieczeństwa pracy sieci elektroenergetycznej i warunków, jakie

muszą zostać spełnione dla jego utrzymania;

8)

wskaźników charakteryzujących jakość i niezawodność dostaw energii elektrycznej oraz

bezpieczeństwa pracy sieci elektroenergetycznej;

9)

niezbędnych wielkości rezerw zdolności wytwórczych, przesyłowych i połączeń międzysystemowych.

5.

Operator systemu dystrybucyjnego uwzględnia w instrukcji ruchu i eksploatacji sieci

dystrybucyjnej wymagania określone w opracowanej przez operatora systemu przesyłowego

instrukcji ruchu i eksploatacji sieci przesyłowej.

5a.

Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego dołącza do instrukcji ruchu

i eksploatacji sieci dystrybucyjnej standardowy profil zużycia wykorzystywany w bilansowaniu

handlowym miejsc dostarczania energii elektrycznej dla odbiorców o mocy umownej nie

większej niż 40 kW.

6.

Instrukcja opracowywana przez operatora systemu przesyłowego powinna także zawierać

wyodrębnioną część dotyczącą bilansowania systemu i zarządzania ograniczeniami systemowymi,

określającą

1)

warunki, jakie muszą być spełnione w zakresie bilansowania systemu i zarządzania ograniczeniami

systemowymi;

2)

procedury

a)

zgłaszania i przyjmowania przez operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego

do realizacji umów sprzedaży oraz programów dostarczania i odbioru energii elektrycznej,

b)

zgłaszania do operatora systemu przesyłowego umów o świadczenie usług przesyłania

paliw gazowych lub energii elektrycznej,

c)

bilansowania systemu, w tym sposób rozliczania kosztów jego bilansowania,

d)

zarządzania ograniczeniami systemowymi, w tym sposób rozliczania kosztów tych ograniczeń,

e)

awaryjne;

3)

sposób postępowania w stanach zagrożenia bezpieczeństwa zaopatrzenia w paliwa gazowe

lub energię elektryczną;

4)

procedury i zakres wymiany informacji niezbędnej do bilansowania systemu i zarządzania

ograniczeniami systemowymi;

5)

kryteria dysponowania mocą jednostek wytwórczych energii elektrycznej, uwzględniające,

w przypadku elektrowni jądrowych, wymagania w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i

ochrony radiologicznej określone przepisami ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe, oraz kryteria zarządzania połączeniami systemów gazowych albo systemów elektroenergetycznych;

6)

sposób przekazywania użytkownikom systemu informacji o warunkach świadczenia usług

przesyłania energii elektrycznej oraz pracy krajowego systemu elektroenergetycznego.

6a.

Warunki w zakresie bilansowania systemu elektroenergetycznego, o których mowa w ust.

6 pkt 1, powinny umożliwiać dokonywanie zmian grafiku handlowego w dniu jego realizacji

oraz bilansowanie tego systemu także przez zmniejszenie poboru energii elektrycznej

przez odbiorców niespowodowane wprowadzonymi ograniczeniami, o których mowa w art.

11 ust. 1.

7.

Operator systemu przesyłowego przedkłada Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki do

zatwierdzenia, w drodze decyzji, instrukcję wraz z informacją o zgłoszonych przez

użytkowników systemu uwagach oraz sposobie ich uwzględnienia. Operator zamieszcza

te dokumenty na swojej stronie internetowej.

8.

Operator systemu dystrybucyjnego, w terminie 60 dni od dnia ogłoszenia zatwierdzonej

instrukcji, o której mowa w ust. 7, przedkłada Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki

do zatwierdzenia, w drodze decyzji, instrukcję wraz z informacją o zgłoszonych przez

użytkowników systemu uwagach oraz sposobie ich uwzględnienia. Operator zamieszcza

te dokumenty na swojej stronie internetowej.

8a

Przepisu ust. 8 nie stosuje się do instrukcji opracowanej przez operatora, o którym

mowa w art. 9d ust. 7.

8b

Operator, o którym mowa w art. 9d ust. 7, w terminie 90 dni od dnia ogłoszenia zatwierdzonej

instrukcji, o której mowa w ust. 7, zamieszcza na swojej stronie internetowej oraz

udostępnia w siedzibie do publicznego wglądu, opracowaną instrukcję wraz z informacją

o zgłoszonych przez użytkowników systemu uwagach oraz sposobie ich uwzględnienia.

9.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki ogłasza w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki,

na koszt właściwego operatora systemu, zatwierdzoną instrukcję.

10.

Operator systemu przesyłowego i operator systemu dystrybucyjnego zamieszczają na swoich

stronach internetowych obowiązujące instrukcje oraz udostępniają je do publicznego

wglądu w swoich siedzibach.

11.

Operator systemu połączonego jest obowiązany do opracowania instrukcji ruchu i eksploatacji

sieci przesyłowej oraz instrukcji ruchu i eksploatacji sieci dystrybucyjnej. Przepisy

ust. 2-10 stosuje się odpowiednio.

12

Użytkownicy systemu, w tym odbiorcy, których urządzenia, instalacje lub sieci są przyłączone

do sieci operatora systemu gazowego lub systemu elektroenergetycznego, lub korzystający

z usług świadczonych przez tego operatora, są obowiązani stosować się do warunków

i wymagań oraz procedur postępowania i wymiany informacji określonych w instrukcji,

o której mowa w ust. 1. Instrukcja ta stanowi część umowy o świadczenie usług przesyłania

lub dystrybucji paliw gazowych lub energii elektrycznej lub umowy kompleksowej.

1.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, na wniosek właściciela sieci przesyłowej, sieci

dystrybucyjnej, instalacji magazynowej lub instalacji skroplonego gazu ziemnego, wyznacza,

w drodze decyzji, na czas określony, operatora systemu przesyłowego, systemu dystrybucyjnego,

systemu magazynowania, systemu skraplania gazu ziemnego lub operatora systemu połączonego

oraz określa obszar, sieci lub instalacje, na których będzie wykonywana działalność

gospodarcza, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyznacza się jednego operatora systemu przesyłowego

gazowego albo jednego operatora systemu połączonego gazowego i jednego operatora systemu

przesyłowego elektroenergetycznego albo jednego operatora systemu połączonego elektroenergetycznego.

3.

Operatorem systemu przesyłowego, systemu dystrybucyjnego, systemu magazynowania paliw

gazowych, systemu skraplania gazu ziemnego lub operatorem systemu połączonego może

być

1)

właściciel sieci przesyłowej, sieci dystrybucyjnej, instalacji magazynowej lub instalacji

skroplonego gazu ziemnego, posiadający koncesję na wykonywanie działalności gospodarczej

z wykorzystaniem tej sieci lub instalacji;

2)

przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na wykonywanie działalności gospodarczej

w zakresie przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub energii elektrycznej, magazynowania

paliw gazowych, skraplania gazu ziemnego i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego,

z którym właściciel sieci przesyłowej, sieci dystrybucyjnej, instalacji magazynowej

lub instalacji skroplonego gazu ziemnego zawarł umowę powierzającą temu przedsiębiorstwu

pełnienie obowiązków operatora z wykorzystaniem sieci lub instalacji będących jego

własnością.

3a

Powierzenie pełnienia obowiązków operatora systemu przesyłowego gazowego albo operatora

systemu połączonego gazowego na podstawie ust. 3 pkt 2 jest możliwe wyłącznie, jeżeli

system przesyłowy, którego dotyczy powierzenie należał w dniu 3 września 2009 r. do

przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, albo jeżeli Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

wydał zgodę na powierzenie przez właściciela sieci przesyłowej pełnienia obowiązków

operatora systemu przesyłowego gazowego albo operatora systemu połączonego gazowego

na podstawie art. 4i ust. 1.

4

Powierzenie pełnienia obowiązków operatora systemu dystrybucyjnego może dotyczyć wykonywania

działalności gospodarczej w zakresie dystrybucji

1)

energii elektrycznej, jeżeli liczba odbiorców przyłączonych do sieci elektroenergetycznej

przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w ust. 1, jest nie większa niż sto

tysięcy, albo

2)

gazu ziemnego, jeżeli liczba odbiorców przyłączonych do sieci gazowej jest nie większa

niż sto tysięcy i sprzedaż paliw gazowych nie przekracza 150 mln m

5.

Umowa, o której mowa w ust. 3 pkt 2, powinna w szczególności określać

1)

obszar, na którym operator systemu przesyłowego lub systemu dystrybucyjnego, lub systemu

magazynowania paliw gazowych, lub systemu skraplania gazu ziemnego, lub systemu połączonego

będzie wykonywał działalność gospodarczą;

2

zasady realizacji obowiązków, o których mowa w art. 9c, w szczególności obowiązków

powierzonych do wykonywania bezpośrednio operatorowi systemu dystrybucyjnego, lub

operatorowi systemu magazynowania paliw gazowych, lub operatorowi systemu skraplania

gazu ziemnego, lub operatorowi systemu połączonego.

6

Właściciel, o którym mowa w ust. 1, występuje z wnioskiem do Prezesa Urzędu Regulacji

Energetyki o wyznaczenie

1)

operatora systemu przesyłowego lub operatora systemu połączonego, w terminie 30 dni

od dnia uzyskania przez przedsiębiorstwo energetyczne certyfikatu niezależności, o

którym mowa w art. 9h

2)

operatora systemu dystrybucyjnego, operatora systemu magazynowania paliw gazowych

lub operatora systemu skraplania gazu ziemnego, w terminie 30 dni od dnia

a)

doręczenia decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o udzieleniu temu właścicielowi

koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej z wykorzystaniem tych sieci lub

instalacji, albo

b)

w którym właściciel zawarł umowę o powierzenie wykonywania obowiązków operatora z

przedsiębiorstwem, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, w odniesieniu do sieci lub instalacji

będących jego własnością.

7

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, wyznaczając operatora zgodnie z ust. 1, bierze

pod uwagę odpowiednio jego

1)

efektywność ekonomiczną;

2)

skuteczność zarządzania systemami gazowymi lub systemami elektroenergetycznymi;

3)

bezpieczeństwo dostarczania paliw gazowych lub energii elektrycznej;

4)

spełnianie przez operatora warunków i kryteriów niezależności, o których mowa w art.

9d ust. 1-2;

5)

okres obowiązywania koncesji;

6

zdolność do wypełniania obowiązków wynikających z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 714/2009 z dnia 13 lipca 2009 r.

w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii

elektrycznej i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1228/2003 oraz obowiązków wynikających z rozporządzeń przyjętych na podstawie art. 6 oraz art.

18 rozporządzenia 714/2009 lub rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r.

w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylającego rozporządzenie

(WE) nr 1775/2005 oraz obowiązków wynikających z rozporządzeń przyjętych na podstawie art. 8 oraz art.

23 rozporządzenia 715/2009.

8

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki odmawia wyznaczenia operatorem systemu przesyłowego,

operatorem systemu połączonego, operatorem systemu dystrybucyjnego, operatorem systemu

magazynowania paliw gazowych lub operatorem systemu skraplania gazu ziemnego przedsiębiorstwo

energetyczne określone we wniosku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli odpowiednio

1)

przedsiębiorstwo to nie dysponuje odpowiednimi środkami ekonomicznymi lub technicznymi;

2)

przedsiębiorstwo to nie gwarantuje skutecznego zarządzania systemem;

3)

przedsiębiorstwo to nie spełnia warunków i kryteriów niezależności, o których mowa

w art. 9d ust. 1-2, z zastrzeżeniem art. 9d ust. 7;

4)

nie został spełniony warunek, o którym mowa w art. 9k;

5)

przedsiębiorstwo to nie wykazało zdolności do wypełniania obowiązków wynikających

z rozporządzeń, o których mowa w ust. 7 pkt 6;

6)

umowa, o której mowa w ust. 3 pkt 2, nie zapewnia operatorowi systemu przesyłowego

lub operatorowi systemu połączonego możliwości wykonywania obowiązków, o których mowa

w art. 9c i w art. 16 ust. 2;

7)

właściciel sieci przesyłowej nie wykazał zdolności do realizacji obowiązków, o których

mowa w ust. 11 i 12.

9.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki z urzędu wyznacza, w drodze decyzji, przedsiębiorstwo

energetyczne posiadające koncesję na przesyłanie lub dystrybucję paliw gazowych albo

energii elektrycznej, magazynowanie paliw gazowych lub skraplanie gazu ziemnego i

regazyfikację skroplonego gazu ziemnego, operatorem odpowiednio systemu przesyłowego

lub systemu dystrybucyjnego, lub systemu magazynowania, lub systemu skraplania gazu

ziemnego, w przypadku gdy

1)

właściciel, o którym mowa w ust. 1, nie złożył wniosku o wyznaczenie operatora systemu

gazowego lub operatora systemu elektroenergetycznego, który wykonywałby działalność

gospodarczą, korzystając z jego sieci lub instalacji;

2)

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki odmówił wyznaczenia operatora, który wykonywałby

działalność gospodarczą, korzystając z sieci lub instalacji określonej we wniosku,

o którym mowa w ust. 1.

10.

Wydając decyzję, o której mowa w ust. 9, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki określa

obszar, instalacje lub sieci, na których operator będzie wykonywał działalność gospodarczą,

warunki realizacji kryteriów niezależności, o których mowa w art. 9d ust. 1-2, niezbędne

do realizacji zadań operatorów systemów, o których mowa w art. 9c.

11

Właściciel sieci przesyłowej, sieci dystrybucyjnej, instalacji magazynowej lub instalacji

skroplonego gazu ziemnego jest obowiązany udostępniać operatorowi, wyznaczonemu zgodnie

z ust. 1 lub 9, informacje oraz dokumenty niezbędne do realizacji zadań operatora

oraz współdziałać z tym operatorem.

12

Właściciel sieci przesyłowej gazowej w przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, jest

obowiązany do

1)

uzgodnienia z operatorem zasad finansowania inwestycji związanych z systemem, którego

jest właścicielem, określonych w planie, o którym mowa w art. 16 ust. 2;

2)

finansowania inwestycji, o których mowa w pkt 1, lub wyrażenia zgody na ich finansowanie

przez operatora lub inny podmiot, po uzgodnieniu, o którym mowa w art. 16 ust. 13;

3)

przyjęcia na siebie odpowiedzialności związanej z majątkiem zarządzanym przez operatora,

z wyłączeniem odpowiedzialności wynikającej z realizacji zadań przez operatora;

4)

udzielenia gwarancji niezbędnych do uzyskania finansowania inwestycji, o których mowa

w pkt 1, z wyjątkiem tych inwestycji, w których właściciel systemu wyraził zgodę na

ich finansowanie przez operatora lub inny podmiot.

13

W przypadku powierzenia pełnienia obowiązków operatora systemu przesyłowego na podstawie

ust. 3 pkt 2 lub wyznaczenia operatora systemu przesyłowego na podstawie ust. 9, Prezes

Urzędu Regulacji Energetyki jest uprawniony do przeprowadzenia kontroli w zakresie

wypełniania przez właściciela sieci przesyłowej lub operatora systemu przesyłowego

obowiązków, o których mowa w ust. 11 i 12, w art. 9c oraz w art. 16. Do kontroli nie

stosuje się przepisów art. 79 ust. 1 i ust. 4-7 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie

działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1829, 1948, 1997 i 2255), zwanej dalej „ustawą o swobodzie działalności gospodarczej”.

14

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może w uzasadnionych przypadkach, w drodze decyzji,

zobowiązać właściciela sieci do podjęcia określonych działań mających na celu spełnienie

przez wyznaczonego na jego sieci operatora systemu warunków i kryteriów niezależności,

o których mowa w art. 9d ust. 1-1c, oraz warunków, o których mowa w art. 9h

1.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może wyznaczyć operatorem systemu przesyłowego

lub operatorem systemu połączonego wyłącznie przedsiębiorstwo energetyczne, które

uzyskało certyfikat spełniania kryteriów niezależności, o których mowa w art. 9d ust.

1a, zwany dalej „certyfikatem niezależności”, albo w przypadku wskazanym w ust. 6.

2.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przyznaje certyfikat niezależności

1)

na wniosek właściciela sieci przesyłowej, o którym mowa w art. 9h ust. 3 pkt 1, albo

przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w art. 9h ust. 3 pkt 2, złożony w terminie

30 dni od dnia

a)

doręczenia decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o udzieleniu temu właścicielowi

koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej z wykorzystaniem tych sieci lub

instalacji, albo

b)

w którym właściciel zawarł umowę o powierzenie wykonywania obowiązków operatora z

przedsiębiorstwem energetycznym, o którym mowa w art. 9h ust. 3 pkt 2, w odniesieniu

do sieci lub instalacji będących jego własnością;

2)

z urzędu, w przypadku braku wniosku, o którym mowa w pkt 1;

3)

na wniosek Komisji Europejskiej.

3.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przed przyznaniem certyfikatu niezależności zajmuje

stanowisko w sprawie jego przyznania i przekazuje je Komisji Europejskiej wraz z wnioskiem

o wydanie opinii w sprawie spełniania warunków i kryteriów niezależności, o których

mowa w art. 9d ust. 1a.

4.

Jeżeli Komisja Europejska nie wyda opinii, o której mowa w ust. 3, w terminie

1)

dwóch miesięcy od dnia wystąpienia o jej wydanie,

2)

czterech miesięcy od dnia wystąpienia o jej wydanie - w przypadku zwrócenia się Komisji

Europejskiej do Agencji, danego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub innego

zainteresowanego podmiotu z wnioskiem o zajęcie stanowiska

- przyjmuje się, że opinia Komisji Europejskiej jest pozytywna.

5.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki po stwierdzeniu, że przedsiębiorstwo energetyczne

spełnia kryteria niezależności, o których mowa w art. 9d ust. 1a, przyznaje temu przedsiębiorstwu,

w drodze decyzji, certyfikat niezależności, w terminie dwóch miesięcy od dnia wydania

opinii, o której mowa w ust. 3, albo od dnia upływu terminu, o którym mowa w ust.

4.

6.

Jeżeli Prezes Urzędu Regulacji Energetyki nie wyda decyzji, o której mowa w ust. 5,

w terminie 2 miesięcy od dnia wydania przez Komisję Europejską pozytywnej opinii albo

od dnia upływu terminu, o którym mowa w ust. 4, przyjmuje się, że certyfikat niezależności

został przyznany.

7.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przyznaje certyfikat niezależności przedsiębiorstwu

energetycznemu, z którym właściciel sieci przesyłowej zawarł umowę o powierzenie wykonywania

obowiązków operatora systemu przesyłowego gazowego albo operatora systemu połączonego

gazowego, jeżeli

1)

przedsiębiorstwo to spełnia kryteria niezależności, o których mowa w art. 9d ust.

1a;

2)

przedsiębiorstwo to wykazało zdolność do wypełniania obowiązków wynikających z art.

9c oraz rozporządzenia, o którym mowa w art. 9h ust. 7 pkt 6, w tym dysponuje odpowiednimi

środkami ekonomicznymi i technicznymi;

3)

umowa, o której mowa w art. 9h ust. 3 pkt 2, zapewnia temu przedsiębiorstwu wykonywanie

obowiązków, o których mowa w art. 9c i w art. 16 ust. 2;

4)

właściciel sieci przesyłowej wykazał zdolność do wykonywania obowiązków, o których

mowa w art. 9h ust. 11 i 12.

8.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki niezwłocznie powiadamia Komisję Europejską o przyznaniu

certyfikatu niezależności, o odmowie przyznania certyfikatu niezależności, albo w

przypadku wskazanym w ust. 6.

9.

Decyzję, o której mowa w ust. 5, wraz z opinią Komisji Europejskiej, Prezes Urzędu

Regulacji Energetyki niezwłocznie ogłasza w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki.

10.

Przedsiębiorstwo energetyczne, któremu przyznano certyfikat niezależności albo w przypadku

wskazanym w ust. 6, jest obowiązane poinformować Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki

o planowanych transakcjach lub działaniach, które

mogą mieć wpływ na spełnianie przez to przedsiębiorstwo kryteriów niezależności, w

terminie 14 dni od dnia podjęcia decyzji lub powzięcia wiadomości o tych transakcjach

lub działaniach.

11.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki sprawdza spełnianie przez operatora, o którym mowa

w ust. 1, kryteriów niezależności

1)

po przekazaniu przez tego operatora informacji, o której mowa w ust. 10;

2)

z urzędu, w przypadku powzięcia uzasadnionych wątpliwości co do spełniania tych kryteriów;

3)

na uzasadniony wniosek Komisji Europejskiej.

12.

W przypadku odmowy wydania certyfikatu niezależności lub stwierdzenia, po sprawdzeniu,

o którym mowa w ust. 11, że operator systemu przesyłowego albo systemu połączonego

nie spełnia kryteriów niezależności, o których mowa w art. 9d ust. 1a, lub kryteriów

o których mowa w ust. 7, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki określa w drodze decyzji

kryteria, które nie są spełnione oraz wyznacza termin na podjęcie działań mających

na celu spełnienie tych kryteriów. W przypadku niepodjęcia działań w wyznaczonym terminie,

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może uchylić decyzję o wyznaczeniu tego przedsiębiorstwa

operatorem.

1.

W przypadku

1)

gdy o przyznanie certyfikatu niezależności wystąpi właściciel sieci przesyłowej lub

przedsiębiorstwo energetyczne, na które podmiot z państwa niebędącego państwem członkowskim

Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,

wywiera decydujący wpływ, o którym mowa w art. 9d ust. 1c,

2)

wystąpienia okoliczności, w wyniku których podmiot, o którym mowa w pkt 1, może wywierać

decydujący wpływ, o którym mowa w art. 9d ust. 1c, na operatora systemu przesyłowego

albo na sieć przesyłową

- Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, w terminie czterech miesięcy od dnia złożenia

wniosku o przyznanie certyfikatu niezależności lub wystąpienia okoliczności, przekazuje

Komisji Europejskiej stanowisko wraz z wnioskiem o wydanie opinii w sprawie spełniania

przez właściciela sieci przesyłowej lub przedsiębiorstwo energetyczne wymagań określonych

w art. 9d ust. 1 i 1a oraz wpływu przyznania im certyfikatu niezależności na bezpieczeństwo

dostaw paliw gazowych lub energii elektrycznej w Unii Europejskiej.

2.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przed przyznaniem certyfikatu niezależności występuje

do ministra właściwego do spraw zagranicznych o opinię dotyczącą

1)

praw i obowiązków Unii Europejskiej wobec państwa, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wynikających

z prawa międzynarodowego, w tym również z umów zawartych pomiędzy Unią Europejską

a jednym lub większą liczbą tych państw dotyczących dostaw paliw gazowych lub energii

elektrycznej;

2)

praw i obowiązków Rzeczypospolitej Polskiej wobec państwa, o którym mowa w ust. 1

pkt 1, wynikających z umów zawartych z tym państwem, w takim zakresie w jakim są one

zgodne z prawem Unii Europejskiej;

3)

innych okoliczności mających wpływ na bezpieczeństwo dostaw paliw gazowych lub energii

elektrycznej, dotyczących państwa, o którym mowa w ust. 1 pkt 1.

3.

Minister właściwy do spraw zagranicznych przedstawia opinię, o której mowa w ust.

2, w terminie 21 dni od dnia otrzymania wystąpienia o jej przedstawienie.

4.

Jeżeli Komisja Europejska nie wyda opinii, o której mowa w ust. 1, w terminie

1)

dwóch miesięcy od dnia wystąpienia o jej wydanie albo

2)

czterech miesięcy od dnia wystąpienia o jej wydanie - w przypadku zwrócenia się Komisji

Europejskiej do Agencji, danego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub innego

zainteresowanego podmiotu z wnioskiem o zajęcie stanowiska

- przyjmuje się, że opinia Komisji Europejskiej jest pozytywna.

5.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki odmawia przyznania certyfikatu niezależności w

przypadku, gdy nie wykazano, że

1)

właściciel sieci przesyłowej lub przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust.

1 pkt 1, spełnia wymagania określone w art. 9d ust. 1 i 1a;

2)

przyznanie certyfikatu niezależności nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa dostaw

paliw gazowych lub energii elektrycznej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub

innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

6.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki odmawiając przyznania certyfikatu niezależności

w przypadku, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, bierze pod uwagę opinię, o której mowa

w ust. 2.

7.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, biorąc pod uwagę opinię Komisji Europejskiej,

o której mowa w ust. 1, w drodze decyzji, przyznaje albo odmawia przyznania certyfikatu

niezależności, w terminie dwóch miesięcy od dnia wydania opinii, o której mowa w ust.

1, albo od dnia upływu terminu, o którym mowa w ust. 4, oraz niezwłocznie powiadamia

o tej decyzji Komisję Europejską.

8.

Decyzję, o której mowa w ust. 7, wraz z opinią Komisji Europejskiej, Prezes Urzędu

Regulacji Energetyki niezwłocznie ogłasza w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki.

9.

Operator systemu przesyłowego niezwłocznie informuje Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki

o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

1.

Sprzedawców z urzędu wyłania Prezes Urzędu Regulacji Energetyki w drodze przetargu.

W przetargu mogą uczestniczyć przedsiębiorstwa energetyczne posiadające koncesje na

obrót paliwami gazowymi lub energią elektryczną.

2.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki ogłasza, organizuje i przeprowadza przetarg.

3.

W ogłoszeniu o przetargu określa się

1)

zakres usług kompleksowych będących przedmiotem przetargu;

2)

nazwę i siedzibę operatora systemu przesyłowego lub operatora systemu dystrybucyjnego

oraz obszar, dla którego będzie wyłoniony sprzedawca z urzędu;

3)

miejsce i termin udostępnienia dokumentacji przetargowej.

4.

Ogłoszenie o przetargu Prezes Urzędu Regulacji Energetyki publikuje w Biuletynie Urzędu

Regulacji Energetyki.

5.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki określa w dokumentacji przetargowej warunki, jakie

powinno spełniać przedsiębiorstwo energetyczne uczestniczące w przetargu, oraz wymagania,

jakim powinna odpowiadać oferta, a także kryteria oceny ofert; w dokumentacji przetargowej

mogą być określone warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie świadczenia

usług kompleksowych przez sprzedawcę z urzędu.

6.

Określając w dokumentacji przetargowej kryteria oceny ofert oraz dokonując wyboru

oferty na sprzedawcę z urzędu, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki kieruje się

1)

doświadczeniem oferenta i efektywnością ekonomiczną wykonywanej przez niego działalności

gospodarczej;

2)

warunkami technicznymi oraz wysokością środków finansowych, jakie posiada oferent,

niezbędnymi do realizacji zadań sprzedawcy z urzędu.

7.

Dokumentacja przetargowa jest udostępniana za opłatą, która nie może przekroczyć kosztów

wykonania dokumentacji; opłata jest pobierana przez Urząd Regulacji Energetyki.

8.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, w drodze decyzji, unieważnia przetarg, jeżeli

zostały rażąco naruszone przepisy prawa.

9.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki uznaje, w drodze decyzji, przetarg za nierozstrzygnięty,

jeżeli

1)

żaden z uczestników nie spełnił warunków uczestnictwa w przetargu;

2)

w terminie wskazanym w dokumentacji przetargowej do przetargu nie przystąpiło żadne

przedsiębiorstwo energetyczne.

10.

W przypadku niewyłonienia w drodze przetargu sprzedawcy z urzędu, Prezes Urzędu Regulacji

Energetyki, na okres 12 miesięcy, wyznacza z urzędu, w drodze decyzji, tego sprzedawcę,

biorąc pod uwagę możliwość wypełnienia przez niego obowiązków określonych w ustawie,

oraz określa obszar wykonywania przez niego działalności gospodarczej.

11.

Po wyłonieniu, w drodze przetargu, lub wyznaczeniu sprzedawcy z urzędu, Prezes Urzędu

Regulacji Energetyki dokonuje zmian w koncesji udzielonej przedsiębiorstwu energetycznemu

wyłonionemu lub wyznaczonemu na tego sprzedawcę, określając w niej

1)

warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług kompleksowych;

2)

przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych

lub energii elektrycznej, będące operatorem systemu, do którego są przyłączeni odbiorcy

paliw gazowych lub energii elektrycznej w gospodarstwie domowym niekorzystającym z

prawa wyboru sprzedawcy.

12

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, tryb ogłaszania

przetargu zapewniający właściwe poinformowanie o przetargu podmiotów nim zainteresowanych

oraz szczegółowe wymagania co do zawartości dokumentacji przetargowej, a także warunki

i tryb organizowania i przeprowadzania przetargu, kierując się potrzebą zapewnienia

przejrzystych warunków i kryteriów przetargu oraz równoprawnego traktowania jego uczestników.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej w źródłach

przyłączonych do sieci, uwzględniając możliwości techniczne, jeżeli jest to konieczne

do zapewnienia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej, a w szczególności zapewnienia

jakości dostarczanej energii, ciągłości i niezawodności jej dostarczania lub uniknięcia

zagrożenia bezpieczeństwa osób lub strat materialnych, jest obowiązane do

1)

wytwarzania energii elektrycznej lub pozostawania w gotowości do jej wytwarzania;

2)

utrzymywania rezerw mocy wytwórczych lub zapewnienia innych usług systemowych, w wysokości

i w sposób określony w umowie zawartej z operatorem systemu przesyłowego elektroenergetycznego

lub systemu połączonego elektroenergetycznego;

3)

utrzymywania zdolności źródeł do wytwarzania energii elektrycznej w ilości i jakości

wynikającej z zawartych umów sprzedaży oraz umów o świadczenie usług przesyłania lub

dystrybucji energii elektrycznej;

4)

współpracy z operatorem systemu elektroenergetycznego, do którego sieci źródło jest

przyłączone, w szczególności do przekazywania temu operatorowi niezbędnych informacji

o stanie urządzeń wytwórczych i wykonywania jego poleceń, na zasadach i warunkach

określonych w ustawie, przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3, instrukcji,

o której mowa w art. 9g ust. 1, i umowie zawartej z operatorem systemu elektroenergetycznego.

2.

W celu zapewnienia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej, operator systemu przesyłowego

elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego wydaje, stosownie

do planów działania, procedur i planów wprowadzania ograniczeń, o których mowa w przepisach

wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 i art. 11 ust. 6, instrukcji, o której mowa w

art. 9g ust. 1, oraz postanowień umów o świadczenie usług przesyłania energii elektrycznej

zawartych z użytkownikami systemu, w tym z odbiorcami, polecenia dyspozytorskie wytwórcy,

operatorowi systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego oraz odbiorcom.

3.

Podczas wystąpienia zagrożenia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej polecenia

operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego

są nadrzędne wobec poleceń operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego.

4.

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane do uzgadniania

z operatorem systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego

planowanych postojów związanych z remontem jednostek wytwórczych, o których mowa w

art. 9c ust. 2 pkt 6.

5.

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane niezwłocznie

zgłosić operatorowi systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego

elektroenergetycznego dane o ograniczeniach możliwości wytwarzania energii elektrycznej

lub ubytkach mocy jednostek wytwórczych, o których mowa w art. 9c ust. 2 pkt 6, w

stosunku do możliwości wytwarzania lub mocy osiągalnej wynikających z aktualnego stanu

technicznego tych jednostek, wraz z podaniem przyczyn tych ograniczeń lub ubytków.

6.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej w jednostce

wytwórczej przyłączonej do sieci przesyłowej lub koordynowanej sieci 110 kV jest obowiązane

udostępniać informacje niezbędne operatorowi systemu przesyłowego elektroenergetycznego

lub operatorowi systemu połączonego elektroenergetycznego do zapewnienia bezpieczeństwa

pracy krajowego systemu elektroenergetycznego oraz wypełnienia obowiązków, o których

mowa w art. 9c ust. 2 pkt 12.

Operator systemu przesyłowego działa w formie spółki akcyjnej, której jedynym akcjonariuszem

jest Skarb Państwa.

1.

Potwierdzeniem wytworzenia energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji jest

świadectwo pochodzenia tej energii, zwane dalej „świadectwem pochodzenia z kogeneracji”.

Świadectwo pochodzenia z kogeneracji wydaje się oddzielnie dla energii elektrycznej

wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji w jednostce kogeneracji

1)

opalanej paliwami gazowymi lub o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej źródła poniżej

1 MW;

1a

opalanej metanem uwalnianym i ujmowanym przy dołowych robotach górniczych w czynnych,

likwidowanych lub zlikwidowanych kopalniach węgla kamiennego lub gazem uzyskiwanym

z przetwarzania biomasy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach

ciekłych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 775 oraz z 2016 r. poz. 266, 1165, 1948 i 1986), zwanej dalej „ustawą o biokomponentach i biopaliwach ciekłych”;

2)

innej niż wymienionej w pkt 1 i 1a.

1a.

W jednostce kogeneracji, w której są spalane paliwa gazowe lub metan uwalniany i ujmowany

przy dołowych robotach górniczych w czynnych, likwidowanych lub zlikwidowanych kopalniach

węgla kamiennego lub gaz uzyskiwany z przetwarzania biomasy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych wspólnie z innymi paliwami, do energii elektrycznej wytwarzanej w wysokosprawnej

kogeneracji

1)

w jednostce kogeneracji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, zalicza się część energii elektrycznej

odpowiadającą udziałowi energii chemicznej paliwa gazowego,

2)

w jednostce kogeneracji, o której mowa w ust. 1 pkt 1a, zalicza się część energii

elektrycznej odpowiadającą udziałowi energii chemicznej metanu uwalnianego i ujmowanego

przy dołowych robotach górniczych w czynnych, likwidowanych lub zlikwidowanych kopalniach

węgla kamiennego lub gazu uzyskiwanego z przetwarzania biomasy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych

- w energii chemicznej paliw zużywanych do wytwarzania energii, obliczaną na podstawie

rzeczywistych wartości opałowych tych paliw.

1b.

Dla jednostki energii elektrycznej wyprodukowanej w wysokosprawnej kogeneracji, o

której mowa w ust. 1 pkt 1 i 1a, wydaje się tylko jedno świadectwo pochodzenia z kogeneracji.

2.

Świadectwo pochodzenia z kogeneracji określa w szczególności

1)

nazwę i adres przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się wytwarzaniem energii

elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji;

2)

lokalizację, typ i moc zainstalowaną elektryczną jednostki kogeneracji, w której energia

elektryczna została wytworzona;

3)

ilość, rodzaj i średnią wartość opałową paliw, z których została wytworzona energia

elektryczna i ciepło w jednostce kogeneracji;

4)

ilość ciepła użytkowego w kogeneracji i sposoby jego wykorzystania;

5)

dane dotyczące ilości energii elektrycznej objętej świadectwem pochodzenia z kogeneracji,

wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji w określonej jednostce kogeneracji;

6)

okres, w którym została wytworzona energia elektryczna w wysokosprawnej kogeneracji;

7)

ilość zaoszczędzonej energii pierwotnej wyrażoną w procentach, kwalifikującą do uznania

energii elektrycznej za wytworzoną w wysokosprawnej kogeneracji;

8

kwalifikację jednostki kogeneracji do jednostek, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 1a

albo pkt 2.

3.

Świadectwo pochodzenia z kogeneracji wydaje Prezes Urzędu Regulacji Energetyki na

wniosek przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się wytwarzaniem energii elektrycznej

w wysokosprawnej kogeneracji, złożony za pośrednictwem operatora systemu elektroenergetycznego,

na którego obszarze działania znajduje się jednostka kogeneracji określona we wniosku,

w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku. Do wydawania świadectw pochodzenia z

kogeneracji stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego o wydawaniu zaświadczeń.

4.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera

1)

nazwę i adres przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się wytwarzaniem energii

elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji;

2)

określenie lokalizacji, typu i mocy zainstalowanej elektrycznej jednostki kogeneracji,

w której energia elektryczna została wytworzona;

3)

określenie rodzaju i średniej wartości opałowej paliw, z których została wytworzona

energia elektryczna i ciepło w jednostce kogeneracji, oraz ilości tych paliw ustalone

na podstawie pomiarów dokonanych za pomocą oznaczonych urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych;

4)

określenie, na podstawie pomiarów dokonanych za pomocą oznaczonych urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych,

ilości ciepła użytkowego w kogeneracji, z podziałem na sposoby jego wykorzystania;

5)

określenie, na podstawie pomiarów dokonanych za pomocą oznaczonych urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych,

danych dotyczących ilości energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji

w danej jednostce kogeneracji;

6)

określenie okresu, w którym została wytworzona energia elektryczna w wysokosprawnej

kogeneracji;

7)

określenie ilości energii pierwotnej wyrażonej w procentach, która została zaoszczędzona,

kwalifikującej do uznania energii elektrycznej za wytworzoną w wysokosprawnej kogeneracji

obliczonej na podstawie referencyjnych wartości dla wytwarzania rozdzielonego;

8

informacje o spełnieniu warunków uprawniających do wydania świadectwa pochodzenia

z kogeneracji dla energii elektrycznej wytworzonej w jednostce kogeneracji, o której

mowa w ust. 1 pkt 1, 1a albo w pkt 2.

9)

(uchylony)

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, jest sporządzany na podstawie danych dotyczących

wytworzenia energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji, obejmującego jeden

lub więcej następujących po sobie miesięcy kalendarzowych danego roku kalendarzowego

oraz planowanej w tym roku średniorocznej sprawności przemiany energii chemicznej

paliwa w energię elektryczną lub mechaniczną i ciepło użytkowe w kogeneracji.

6.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem

energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji przedkłada operatorowi systemu elektroenergetycznego

w terminie do 14. dnia następnego miesiąca po zakończeniu okresu wytworzenia energii

elektrycznej objętej tym wnioskiem.

7.

W przypadku gdy wniosek, o którym mowa w ust. 3, jest składany za okres

1)

roku kalendarzowego należy dołączyć do niego sprawozdanie, o którym mowa w ust. 10,

sporządzone na podstawie uzyskanej w tym okresie rzeczywistej średniorocznej sprawności

przemiany energii chemicznej paliwa w energię elektryczną lub mechaniczną i ciepło

użytkowe w kogeneracji;

2)

krótszy niż określony w pkt 1 - dane ilościowe zawarte w tym wniosku podaje się łącznie

za okres objęty tym wnioskiem, z podziałem na poszczególne miesiące.

8.

Operator systemu elektroenergetycznego przekazuje Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki

wniosek, o którym mowa w ust. 3, w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania, wraz z

potwierdzeniem danych dotyczących ilości energii elektrycznej określonych na podstawie

wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, o których mowa w ust. 4 pkt 5.

9.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki odmawia wydania świadectwa pochodzenia z kogeneracji,

jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 3, został przedłożony operatorowi systemu elektroenergetycznego

po upływie terminu, o którym mowa w ust. 6. Odmowa wydania świadectwa pochodzenia

z kogeneracji następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

10.

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 3, przedkłada Prezesowi Urzędu

Regulacji Energetyki do dnia 15 lutego każdego roku sprawozdanie zawierające dane,

o których mowa w ust. 4, dotyczące jednostki kogeneracji za okres poprzedniego roku

kalendarzowego, określone na podstawie rzeczywistej średniorocznej sprawności przemiany

energii chemicznej paliwa w energię elektryczną lub mechaniczną i ciepło użytkowe

w kogeneracji; do wniosku należy dołączyć schemat zespołu urządzeń wchodzących w skład

jednostki kogeneracji.

11.

Wraz ze sprawozdaniem, o którym mowa w ust. 10, przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące

się wytwarzaniem energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji przedkłada Prezesowi

Urzędu Regulacji Energetyki

1)

opinię akredytowanej jednostki, o której mowa w ust. 16, sporządzaną na podstawie

badania przeprowadzonego w przedsiębiorstwie energetycznym dla danej jednostki kogeneracji,

stwierdzającą prawidłowość danych zawartych w sprawozdaniu oraz zasadność składania

wniosku o wydanie świadectw pochodzenia z kogeneracji dla energii elektrycznej wytworzonej

w poprzednim roku kalendarzowym, oraz

2)

wniosek o wydanie odpowiedniej ilości świadectw pochodzenia z kogeneracji dla energii

elektrycznej, w przypadku wystąpienia niedoboru ilości energii elektrycznej wynikającej

z wydanych temu przedsiębiorstwu świadectw pochodzenia z kogeneracji w stosunku do

rzeczywistej ilości energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji

przez daną jednostkę kogeneracji w poprzednim roku kalendarzowym i wykazanej w sprawozdaniu,

lub

3

wniosek o umorzenie odpowiedniej ilości świadectw pochodzenia z kogeneracji dla energii

elektrycznej, w przypadku wystąpienia nadwyżki ilości energii elektrycznej wynikającej

z wydanych temu przedsiębiorstwu świadectw pochodzenia z kogeneracji w stosunku do

rzeczywistej ilości energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji

przez daną jednostkę kogeneracji w poprzednim roku kalendarzowym i wykazanej w sprawozdaniu;

tak umorzone świadectwa pochodzenia z kogeneracji nie stanowią podstawy do rozliczenia

obowiązku, o którym mowa w art. 9a ust. 1.

12.

Do wydawania świadectw pochodzenia z kogeneracji, o których mowa w ust. 11 pkt 2,

przepisy ust. 1-4, 6, 8 i 9 stosuje się odpowiednio.

13

Do umarzania świadectw pochodzenia z kogeneracji, o których mowa w ust. 11 pkt 3,

przepisy art. 9m ust. 8-12 stosuje się odpowiednio.

14.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki umarza świadectwo pochodzenia z kogeneracji wydane

dla energii elektrycznej, o której mowa w art. 9a ust. 8d .

15.

Do świadectw pochodzenia z kogeneracji, o których mowa w ust. 14, przepisów art. 9m

nie stosuje się.

16.

Polskie Centrum Akredytacji przekazuje Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, na jego

wniosek, wykaz akredytowanych jednostek, które zatrudniają osoby o odpowiednich kwalifikacjach

technicznych z zakresu kogeneracji oraz zapewniają niezależność w przedstawianiu wyników

badań, o których mowa w ust. 11 pkt 1, a także przekazuje informacje o jednostkach,

którym udzielono akredytacji, ograniczono zakres akredytacji, zawieszono lub cofnięto

akredytację.

1.

Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia z kogeneracji są zbywalne i stanowią

towar giełdowy, o którym mowa w art. 2 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych.

2.

Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia z kogeneracji powstają z chwilą

zapisania świadectwa, na podstawie informacji o wydanych świadectwach pochodzenia

z kogeneracji, o której mowa w ust. 12, po raz pierwszy na koncie ewidencyjnym w rejestrze

świadectw pochodzenia z kogeneracji prowadzonym przez podmiot, o którym mowa w ust.

4, i przysługują osobie będącej posiadaczem tego konta.

3.

Przeniesienie praw majątkowych wynikających ze świadectwa pochodzenia z kogeneracji

następuje z chwilą dokonania odpowiedniego zapisu w rejestrze świadectw pochodzenia

z kogeneracji.

4.

Rejestr świadectw pochodzenia z kogeneracji prowadzi podmiot prowadzący

1)

giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub

2)

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

- organizujący obrót prawami majątkowymi wynikającymi ze świadectw pochodzenia.

5.

Podmiot, o którym mowa w ust. 4, jest obowiązany prowadzić rejestr świadectw pochodzenia

z kogeneracji w sposób zapewniający

1)

identyfikację podmiotów, którym przysługują prawa majątkowe wynikające ze świadectw

pochodzenia z kogeneracji;

2)

identyfikację przysługujących praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia

z kogeneracji oraz odpowiadającej tym prawom ilości energii elektrycznej;

3)

zgodność ilości energii elektrycznej objętej zarejestrowanymi świadectwami pochodzenia

z kogeneracji z ilością energii elektrycznej odpowiadającą prawom majątkowym wynikającym

z tych świadectw.

6.

Podmiot, o którym mowa w ust. 4, jest obowiązany na wniosek odbiorcy przemysłowego,

przedsiębiorstwa energetycznego, odbiorcy końcowego oraz towarowego domu maklerskiego

lub domu maklerskiego, o których mowa w art. 9a ust. 2, lub innego podmiotu, któremu

przysługują prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia z kogeneracji, wydać

dokument stwierdzający prawa majątkowe wynikające z tych świadectw przysługujące wnioskodawcy

i odpowiadającą tym prawom ilość energii elektrycznej.

7.

Wpis do rejestru świadectw pochodzenia z kogeneracji oraz dokonane zmiany w rejestrze

podlegają opłacie w wysokości odzwierciedlającej koszty prowadzenia rejestru.

8.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki na wniosek odbiorcy przemysłowego, przedsiębiorstwa

energetycznego, odbiorcy końcowego oraz towarowego domu maklerskiego lub domu maklerskiego,

o których mowa w art. 9a ust. 2, którym przysługują prawa majątkowe wynikające ze

świadectw pochodzenia z kogeneracji, umarza, w drodze decyzji, te świadectwa w całości

lub części.

9.

Towarowy dom maklerski lub dom maklerski, wykonując obowiązek, o którym mowa w art.

9a ust. 1, w odniesieniu do transakcji zawieranych na zlecenie odbiorców końcowych,

może złożyć wniosek do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o umorzenie świadectw pochodzenia

z kogeneracji należących do innego podmiotu, któremu przysługują wynikające z tych

świadectw prawa majątkowe, o ile dołączy pisemną zgodę tego podmiotu na zaliczenie

tych świadectw do wypełnienia obowiązku przez towarowy dom maklerski lub dom maklerski.

10.

Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia z kogeneracji wygasają z chwilą

jego umorzenia.

11.

Odbiorca przemysłowy, przedsiębiorstwo energetyczne, odbiorca końcowy oraz towarowy

dom maklerski lub dom maklerski, o których mowa w art. 9a ust. 2, wraz z wnioskiem

o umorzenie świadectw pochodzenia z kogeneracji jest obowiązany złożyć do Prezesa

Urzędu Regulacji Energetyki dokument, o którym mowa w ust. 6.

12.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przekazuje informacje o wydanych i umorzonych świadectwach

pochodzenia z kogeneracji podmiotowi prowadzącemu rejestr tych świadectw, o którym

mowa w ust. 4.

13.

Prawom majątkowym wynikającym ze świadectw pochodzenia z kogeneracji odpowiada określona

ilość energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji, wyrażona z dokładnością

do jednej kWh.

14.

Świadectwo pochodzenia z kogeneracji umorzone przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki

do dnia 30 czerwca danego roku kalendarzowego, wydane dla energii elektrycznej wytworzonej

w jednostce kogeneracji w poprzednim roku kalendarzowym, jest uwzględniane przy rozliczeniu

wykonania obowiązku określonego w art. 9a ust. 1, w poprzednim roku kalendarzowym.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

Przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej, w tym

w instalacjach odnawialnego źródła energii z wyłączeniem wytwarzania energii elektrycznej

z biogazu rolniczego, przesyłaniem energii elektrycznej lub paliw gazowych, magazynowaniem

paliw gazowych, skraplaniem gazu ziemnego lub regazyfikacją skroplonego gazu ziemnego

oraz podmioty realizujące lub planujące realizację projektów inwestycyjnych wykonują

obowiązek określony w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 256/2014 z dnia 26 lutego 2014 r.

w sprawie zgłaszania Komisji projektów inwestycyjnych dotyczących infrastruktury energetycznej

w Unii Europejskiej, zastępującym rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 617/2010 oraz

uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 736/96

(Dz. Urz. UE L 84 z 20.03.2014, str. 61), zwanym dalej „rozporządzeniem 256/2014”, poprzez przekazanie Prezesowi Urzędu Regulacji

Energetyki informacji dotyczących infrastruktury energetycznej w sektorach gazu ziemnego

i energii elektrycznej, w zakresie określonym w pkt 2 lub 3 załącznika do tego rozporządzenia.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

1.

Gwarancja pochodzenia energii elektrycznej wytwarzanej w wysokosprawnej kogeneracji,

zwana dalej „gwarancją pochodzenia”, jest dokumentem poświadczającym, że określona

w tym dokumencie ilość energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej lub

sieci przesyłowej została wytworzona w wysokosprawnej kogeneracji.

2.

Gwarancję pochodzenia wydaje się na pisemny wniosek przedsiębiorstwa energetycznego

zajmującego się wytwarzaniem energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji, zwany

dalej „wnioskiem o wydanie gwarancji pochodzenia”.

3.

Wniosek o wydanie gwarancji pochodzenia składa się do operatora systemu dystrybucyjnego

elektroenergetycznego lub operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego, na

którego obszarze działania została przyłączona jednostka kogeneracji, w terminie 30

dni od dnia zakończenia wytworzenia danej ilości energii elektrycznej objętej wnioskiem.

4.

Wniosek o wydanie gwarancji pochodzenia zawiera

1)

oznaczenie przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się wytwarzaniem energii elektrycznej

w wysokosprawnej kogeneracji;

2)

określenie lokalizacji, rodzaju, mocy zainstalowanej elektrycznej i cieplnej jednostki

kogeneracji, w której została wytworzona energia;

3)

dane dotyczące ilości wprowadzonej do sieci energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej

kogeneracji w jednostce kogeneracji;

4)

określenie

a)

okresu, obejmującego jeden lub więcej następujących po sobie miesięcy kalendarzowych

danego roku kalendarzowego, w którym energia elektryczna została wytworzona w jednostce

kogeneracji, ze wskazaniem daty rozpoczęcia i zakończenia wytwarzania tej energii,

b)

rodzaju i średniej wartości opałowej paliw, z których została wytworzona energia elektryczna

i ciepło w jednostce kogeneracji, oraz ilości tych paliw ustalone na podstawie pomiarów

dokonanych za pomocą oznaczonych urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych,

c)

na podstawie pomiarów dokonanych za pomocą oznaczonych urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych,

ilości ciepła użytkowego w kogeneracji, z podziałem na sposoby jego wykorzystania,

oraz ilości energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji w danej

jednostce kogeneracji,

d)

ilości energii pierwotnej, wyrażonej w procentach, która została zaoszczędzona, kwalifikującej

do uznania energii elektrycznej za wytworzoną w wysokosprawnej kogeneracji, obliczonej

na podstawie referencyjnych wartości dla wytwarzania rozdzielonego;

5)

wskazanie, czy jednostka kogeneracji określona we wniosku korzystała z mechanizmów

i instrumentów wspierających wytwarzanie energii elektrycznej w tej jednostce;

6)

oznaczenie daty oddania jednostki kogeneracji do eksploatacji.

5.

Do wydawania gwarancji pochodzenia oraz innych dokumentów potwierdzających wydanie

gwarancji pochodzenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego o wydawaniu zaświadczeń.

6.

Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego lub operator systemu przesyłowego

elektroenergetycznego dokonuje weryfikacji danych, o których mowa w ust. 4 pkt 1 i

2.

7.

Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego lub operator systemu przesyłowego

elektroenergetycznego, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku o wydanie gwarancji

pochodzenia, przekazuje ten wniosek Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, wraz z

potwierdzeniem ilości wytworzonej energii elektrycznej w jednostce kogeneracji i wprowadzonej

do sieci.

8.

Na potrzeby ustalenia rzeczywistej ilości energii elektrycznej i ciepła wytworzonych

w wysokosprawnej kogeneracji oraz ilości zaoszczędzonej energii pierwotnej w celu

wydawania gwarancji pochodzenia przyjmuje się sposób obliczania oraz wymagania dotyczące

pomiarów określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9a ust. 16.

1.

W przypadku gdy wniosek o wydanie gwarancji pochodzenia nie zawiera danych, o których

mowa w art. 9y ust. 4, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki niezwłocznie wzywa wnioskodawcę

do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Nieuzupełnienie

wniosku w wyznaczonym terminie skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.

2.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wydaje gwarancję pochodzenia w terminie 30 dni

od dnia otrzymania sprawozdania, o którym mowa w art. 9l ust. 10, wraz z wnioskiem

o wydanie odpowiedniej ilości gwarancji pochodzenia w stosunku do rzeczywistej ilości

energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji przez daną jednostkę

kogeneracji w poprzednim roku kalendarzowym i wykazanej w tym sprawozdaniu.

3.

Gwarancję pochodzenia oznacza się indywidualnym numerem. Zawiera ona dane, o których

mowa w art. 9y ust. 4, datę jej wydania oraz oznaczenie państwa, w którym została

wydana.

4.

Gwarancję pochodzenia wydaje się za wytworzoną energię elektryczną z dokładnością

do 1 MWh.

5.

Gwarancję pochodzenia wydaje się w postaci elektronicznej i przekazuje się bezpośrednio

do rejestru gwarancji pochodzenia, o którym mowa w art. 9zb ust. 1.

1.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, na pisemny wniosek podmiotu, uznaje gwarancję

pochodzenia wydaną w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej

lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

2.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki odmawia uznania gwarancji pochodzenia, o której

mowa w ust. 1, w przypadku gdy wystąpią uzasadnione wątpliwości co do jej autentyczności

lub wiarygodności.

3.

O przyczynie odmowy uznania gwarancji pochodzenia, o której mowa w ust. 2, Prezes

Urzędu Regulacji Energetyki niezwłocznie informuje Komisję Europejską, podając przyczynę

odmowy.

4.

Gwarancja pochodzenia, o której mowa w ust. 1, jest ważna przez 12 miesięcy od dnia

jej wydania.

1.

Rejestr gwarancji pochodzenia prowadzi podmiot prowadzący

1)

giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub

2)

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

- organizujący obrót świadectwami efektywności energetycznej, o których mowa w art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej.

2.

Podmiot, o którym mowa w ust. 1, prowadzi rejestr gwarancji pochodzenia w sposób zapewniający

identyfikację

1)

przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się wytwarzaniem energii elektrycznej

w wysokosprawnej kogeneracji, któremu wydano gwarancję pochodzenia;

2)

podmiotów, których gwarancje pochodzenia wydane w innym państwie członkowskim Unii

Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zostały

uznane przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki;

3)

przysługujących gwarancji pochodzenia oraz odpowiadającej im ilości energii elektrycznej.

3.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przekazuje informacje o wydanych oraz uznanych

gwarancjach pochodzenia podmiotowi, o którym mowa w ust. 1.

4.

Podmiot, o którym mowa w ust. 1, wydaje przedsiębiorstwu energetycznemu zajmującemu

się wytwarzaniem energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji wpisanemu do rejestru

gwarancji pochodzenia dokument potwierdzający, że określona w tym dokumencie ilość

energii wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej lub do sieci przesyłowej została wytworzona

w wysokosprawnej kogeneracji.

5.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej w wysokosprawnej

kogeneracji wpisane do rejestru gwarancji pochodzenia informuje pisemnie Prezesa Urzędu

Regulacji Energetyki oraz podmiot, o którym mowa w ust. 1, o przekazaniu gwarancji

pochodzenia odbiorcy końcowemu, w terminie 7 dni od dnia jej przekazania.

6.

Informację, o której mowa w ust. 5, wpisuje się do rejestru gwarancji pochodzenia.

7.

Wpis do rejestru gwarancji pochodzenia, o którym mowa w ust. 1, oraz zmiany dokonane

w tym rejestrze podlegają opłacie w wysokości odzwierciedlającej koszty prowadzenia

tego rejestru.

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej lub

ciepła jest obowiązane utrzymywać zapasy paliw w ilości zapewniającej utrzymanie ciągłości

dostaw energii elektrycznej lub ciepła do odbiorców, z zastrzeżeniem ust. 1a-1d.

1a.

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, może obniżyć ilość zapasów

paliw poniżej wielkości określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 6, jeżeli

jest to niezbędne do zapewnienia ciągłości dostaw energii elektrycznej lub ciepła,

w przypadku

1)

wytworzenia, na polecenie właściwego operatora systemu elektroenergetycznego, energii

elektrycznej w ilości wyższej od średniej ilości energii elektrycznej wytworzonej

w analogicznym okresie w ostatnich trzech latach, lub

2)

nieprzewidzianego istotnego zwiększenia produkcji energii elektrycznej lub ciepła,

lub

3)

wystąpienia, z przyczyn niezależnych od przedsiębiorstwa energetycznego, nieprzewidzianych,

istotnych ograniczeń w dostawach paliw zużywanych do wytwarzania energii elektrycznej

lub ciepła.

1b.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1a, przedsiębiorstwo energetyczne jest obowiązane

do uzupełnienia zapasów paliw do wielkości określonych w przepisach wydanych na podstawie

ust. 6, w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące od ostatniego dnia miesiąca, w którym

rozpoczęto ich obniżanie.

1c.

W przypadku gdy uzupełnienie zapasów paliw, z przyczyn niezależnych od przedsiębiorstwa

energetycznego, nie jest możliwe w terminie, o którym mowa w ust. 1b, Prezes Urzędu

Regulacji Energetyki, na pisemny wniosek przedsiębiorstwa energetycznego, może, w

drodze decyzji, wskazać dłuższy termin ich uzupełnienia do wielkości określonej w

przepisach wydanych na podstawie ust. 6, biorąc pod uwagę zapewnienie ciągłości dostaw

energii elektrycznej lub ciepła do odbiorców. Termin ten nie może być jednak dłuższy

niż cztery miesiące od ostatniego dnia miesiąca, w którym rozpoczęto obniżanie zapasów

paliw.

1d.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1c, przedsiębiorstwo energetyczne składa nie później

niż na 30 dni przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1b. Wniosek zawiera szczegółowe

uzasadnienie i harmonogram uzupełnienia zapasów.

1e.

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane informować

1)

operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub operatora systemu połączonego

elektroenergetycznego o zużyciu i stanie zapasów paliw zużywanych do wytwarzania energii

elektrycznej w źródłach przyłączonych do sieci przesyłowej lub koordynowanej sieci

110 kV; informacja ta jest przekazywana wraz z informacją o stanie urządzeń wytwórczych;

2)

Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o obniżeniu ilości zapasów paliw poniżej wielkości

określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 6 oraz o sposobie i terminie ich

uzupełnienia wraz z uzasadnieniem.

1f.

Informację, o której mowa w ust. 1e pkt 2, przedsiębiorstwo energetyczne przekazuje

w formie pisemnej najpóźniej w trzecim dniu od dnia, w którym rozpoczęto obniżanie

ilości zapasów paliw poniżej wielkości określonych w przepisach wydanych na podstawie

ust. 6.

2.

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane umożliwiać

przeprowadzenie kontroli w zakresie

1)

zgodności wielkości zapasów paliw z wielkościami określonymi w przepisach wydanych

na podstawie ust. 6;

2)

uzupełnienia zapasów paliw w terminie, o którym mowa w ust. 1b lub 1c;

3)

obniżenia zapasów paliw poniżej wielkości określonych w przepisach wydanych na podstawie

ust. 6, w przypadkach, o których mowa w ust. 1a.

3.

Kontrolę, o której mowa w ust. 2, przeprowadza się na podstawie pisemnego upoważnienia

wydanego przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, które powinno zawierać

1)

oznaczenie osoby dokonującej kontroli;

2)

nazwę kontrolowanego przedsiębiorstwa energetycznego;

3)

określenie zakresu kontroli.

4.

Osoby upoważnione przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki do dokonywania kontroli

są uprawnione do

1)

wstępu na teren nieruchomości i do miejsc, gdzie są gromadzone i utrzymywane zapasy;

2)

analizy dokumentów dotyczących ewidencjonowania zapasów.

5.

Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół i przedstawia organom kontrolowanego

przedsiębiorstwa.

6

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wielkości zapasów

paliw, o których mowa w ust. 1, sposób ich gromadzenia oraz szczegółowy tryb przeprowadzania

kontroli stanu zapasów, uwzględniając rodzaj działalności gospodarczej, możliwości

techniczne i organizacyjne w zakresie gromadzenia zapasów.

1.

Przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej lub

ciepła, przesyłaniem i dystrybucją ciepła oraz inni przedsiębiorcy, planujący budowę,

przebudowę lub znaczną modernizację po dniu 5 czerwca 2014 r. jednostki wytwórczej

o mocy nominalnej cieplnej powyżej 20 MW, sieci ciepłowniczej lub sieci chłod

niczej, sporządzają analizę kosztów i korzyści budowy, przebudowy lub znacznej modernizacji

tej jednostki lub sieci ciepłowniczej, lub sieci chłodniczej, mającą na celu określenie

najbardziej efektywnych pod względem zasobów oraz opłacalnych rozwiązań umożliwiających

spełnienie wymogów w zakresie ogrzewania i chłodzenia, zwaną dalej „analizą kosztów

i korzyści”.

2.

Przez znaczną modernizację, o której mowa w ust. 1, rozumie się modernizację jednostki

wytwórczej o mocy nominalnej cieplnej powyżej 20 MW lub sieci ciepłowniczej, lub sieci

chłodniczej, której koszt przekracza 50% kosztu inwestycyjnego nowej porównywalnej

jednostki wytwórczej lub sieci ciepłowniczej, lub sieci chłodniczej.

3.

Analizę kosztów i korzyści sporządza się z uwzględnieniem

1)

zainstalowanej mocy elektrycznej lub zainstalowanej mocy cieplnej;

2)

rodzaju paliwa zużywanego do wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła;

3)

planowanej liczby godzin pracy jednostki wytwórczej lub sieci ciepłowniczej, lub sieci

chłodniczej w ciągu roku;

4)

lokalizacji jednostki wytwórczej lub sieci ciepłowniczej, lub chłodniczej;

5)

zapotrzebowania na energię elektryczną lub ciepło, lub chłód.

4.

Analiza kosztów i korzyści opiera się na opisie planowanej budowy, przebudowy lub

znacznej modernizacji jednostki wytwórczej, sieci ciepłowniczej lub sieci chłodniczej

oraz zawiera analizę ekonomiczną obejmującą analizę finansową, która odzwierciedla

rzeczywiste przepływy pieniężne z nakładów inwestycyjnych poniesionych na budowę,

przebudowę lub znaczną modernizację jednostki wytwórczej, sieci ciepłowniczej lub

sieci chłodniczej oraz planowane koszty i przychody z ich eksploatacji.

5.

Analizę kosztów i korzyści sporządza się na okres cyklu życia planowanej jednostki

wytwórczej, sieci ciepłowniczej lub sieci chłodniczej.

1.

Przedsiębiorstwa energetyczne oraz inni przedsiębiorcy, o których mowa w art. 10a

ust. 1, planujący

1)

budowę jednostki wytwórczej o mocy nominalnej cieplnej przekraczającej 20 MW - sporządzają

analizę kosztów i korzyści wybudowania nowej jednostki kogeneracji w miejsce pracującej

jednostki wytwórczej;

2)

przebudowę lub znaczną modernizację jednostki wytwórczej o mocy nominalnej cieplnej

przekraczającej 20 MW - sporządzają analizę kosztów i korzyści przebudowy lub znacznej

modernizacji tej jednostki wytwórczej na jednostkę kogeneracji;

3)

budowę lub przebudowę, lub znaczną modernizację elektrowni lub elektrociepłowni przemysłowej,

w rozumieniu przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1099/2008 z dnia 22 października

2008 r. w sprawie statystyki energii

(Dz. Urz. UE L 304 z 14.11.2008, str. 1, z późn. zm.), o mocy nominalnej cieplnej przekraczającej 20 MW lub wytwarzającej ciepło odpadowe

z instalacji przemysłowej - sporządzają analizę kosztów i korzyści wykorzystania tego

ciepła, w tym w wysokosprawnej kogeneracji, oraz przyłączenia wybudowanej lub przebudowanej,

lub poddanej znacznej modernizacji elektrowni lub elektrociepłowni przemysłowej do

sieci ciepłowniczej lub chłodniczej;

4)

budowę sieci ciepłowniczej lub sieci chłodniczej lub przyłączenie do tej sieci jednostki

wytwórczej o mocy nominalnej cieplnej przekraczającej 20 MW, lub przebudowę, lub znaczną

modernizację tej jednostki wytwórczej - sporządzają analizę kosztów i korzyści wykorzystania

ciepła odpadowego.

2.

Budowa urządzeń, instalacji lub sieci służących wychwytywaniu dwutlenku węgla w celu

jego podziemnego składowania w celu przeprowadzenia projektu demonstracyjnego wychwytu

i składowania dwutlenku węgla w rozumieniu art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze nie stanowi przebudowy jednostki wytwórczej, elektrowni lub elektrociepłowni przemysłowej

ani budowy sieci, o których mowa w ust. 1 pkt 2-4.

3.

Przepisów ust. 1 nie stosuje się do

1)

jednostek wytwórczych w okresach szczytowego zapotrzebowania na energię elektryczną

oraz rezerw zdolności wytwórczych pracujących w okresie nie dłuższym niż 1500 godzin

w roku, jako średnia z pięciu kolejnych lat;

2)

obiektu energetyki jądrowej, o którym mowa w ustawie z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie

obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących;

3)

urządzeń, instalacji i sieci niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania podziemnego

składowiska dwutlenku węgla w rozumieniu ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze.

4.

Jeżeli jest planowana budowa lub przebudowa, lub znaczna modernizacja jednostki wytwórczej

energii elektrycznej lub elektrowni przemysłowej, analiza kosztów i korzyści zawiera

porównanie tej jednostki lub elektrowni z jednostką

wytwórczą lub elektrociepłownią przemysłową wytwarzającą taką samą ilość energii elektrycznej

w procesie wytwarzania ciepła odpadowego w instalacji przemysłowej lub w wysokosprawnej

kogeneracji albo zaopatrującą użytkowników systemu w wytworzone ciepło lub chłód za

pomocą sieci ciepłowniczych lub chłodniczych.

5.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, przedsiębiorstwa energetyczne oraz

przedsiębiorcy, o których mowa w art. 10a ust. 1, sporządzają analizę kosztów i korzyści

we współpracy z przedsiębiorstwem energetycznym zajmującym się przesyłaniem i dystrybucją

ciepła lub chłodu.

6.

Przez moc nominalną cieplną, o której mowa w ust. 1 oraz w art. 10a ust. 1, rozumie

się ilość energii wprowadzonej w paliwie do źródła spalania paliw w jednostce czasu

przy jego nominalnym obciążeniu.

1.

Minister właściwy do spraw energii sporządza ocenę potencjału wytwarzania energii

elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji oraz efektywnych energetycznie systemów

ciepłowniczych lub chłodniczych i o jej sporządzeniu powiadamia Komisję Europejską.

2.

W celu sporządzenia oceny, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw energii

przeprowadza analizę wprowadzenia określonych wariantów wytwarzania energii elektrycznej

w wysokosprawnej kogeneracji oraz efektywnych energetycznie systemów ciepłowniczych

i chłodniczych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym możliwości techniczne

oraz opłacalność ekonomiczną wprowadzenia tych wariantów.

3.

Minister właściwy do spraw energii co pięć lat lub na żądanie Komisji Europejskiej

aktualizuje ocenę, o której mowa w ust. 1, i o tej aktualizacji powiadamia Komisję

Europejską.

1.

Umowy o przyłączenie źródeł do sieci zawarte przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, na podstawie których nie zrealizowano przyłączenia do sieci do dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy, należy dostosować do wymagań określonych w art. 7 ust.

2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 6 miesięcy

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

W przypadku niedostosowania umów, o których mowa w ust. 1, dowymagań określonych w

art. 7 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w

terminie określonym w ust. 1, stronie przysługuje prawo odstąpienia od umowy, chyba

że niedostosowanie umowy nastąpiło z powodu okoliczności za które ta strona ponosi

odpowiedzialność.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 2016 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 3 w zakresie

art. 30a ust. 2b, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

W przypadku zagrożenia

1)

bezpieczeństwa energetycznego Rzeczypospolitej Polskiej polegającego na długookresowym

braku równowagi na rynku paliwowo energetycznym,

2)

bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej,

3)

bezpieczeństwa osób,

4)

wystąpieniem znacznych strat materialnych

- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części mogą być wprowadzone na

czas oznaczony ograniczenia w sprzedaży paliw stałych oraz w dostarczaniu i poborze

energii elektrycznej lub ciepła.

2.

Ograniczenia w sprzedaży paliw stałych polegają na sprzedaży tych paliw na podstawie

wydanych odbiorcom upoważnień do zakupu określonej ilości paliw.

3.

Ograniczenia w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej lub ciepła polegają na

1)

ograniczeniu maksymalnego poboru mocy elektrycznej oraz dobowego poboru energii elektrycznej;

2)

zmniejszeniu lub przerwaniu dostaw ciepła.

4.

Ograniczenia wprowadzone na zasadach określonych w ust. 2 i 3 podlegają kontroli w

zakresie przestrzegania ich stosowania.

5.

Organami uprawnionymi do kontroli stosowania ograniczeń są

1)

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki - w odniesieniu do dostarczanej sieciami energii

elektrycznej;

2)

wojewodowie - w odniesieniu do paliw stałych oraz ciepła;

3)

organy właściwe w sprawach regulacji gospodarki paliwami i energią, o których mowa

w art. 21a - w odniesieniu do jednostek wymienionych w tym przepisie.

6.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb wprowadzania

ograniczeń, o których mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę znaczenie odbiorców dla gospodarki

i funkcjonowania państwa, w szczególności zadania wykonywane przez tych odbiorców.

6a.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 6, określa w szczególności

1)

sposób wprowadzania ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej lub w

dostarczaniu ciepła, umożliwiający odbiorcom tej energii i ciepła dostosowanie się

do tych ograniczeń w określonym czasie;

2)

rodzaje odbiorców objętych ograniczeniami w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej

lub w dostarczaniu ciepła;

3)

zakres i okres ochrony odbiorców przed wprowadzonymi ograniczeniami w dostarczaniu

i poborze energii elektrycznej lub w dostarczaniu ciepła;

4)

zakres planów wprowadzania ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej

lub w dostarczaniu ciepła oraz sposób określania w nich wielkości tych ograniczeń;

5)

sposób podawania do publicznej wiadomości informacji o ograniczeniach w dostarczaniu

i poborze energii elektrycznej lub w dostarczaniu ciepła.

6b.

(uchylony)

7

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw energii, w drodze rozporządzenia,

może wprowadzić na czas oznaczony, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego

części, ograniczenia w sprzedaży paliw stałych oraz w dostarczaniu i poborze energii

elektrycznej i ciepła, w przypadku wystąpienia zagrożeń, o których mowa w ust. 1.

8.

Przedsiębiorstwa energetyczne nie ponoszą odpowiedzialności za skutki ograniczeń wprowadzonych

rozporządzeniem, o którym mowa w ust. 7.

9

Minister właściwy do spraw energii informuje niezwłocznie Komisję Europejską i państwa

członkowskie Unii Europejskiej oraz państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym o

1)

wprowadzonych ograniczeniach, o których mowa w ust. 7, w zakresie dostarczania i poboru

energii elektrycznej;

2)

podjętych działaniach i środkach dla usunięcia stanu zagrożenia bezpieczeństwa dostaw

energii elektrycznej, o których mowa w art. 11c ust. 2 i 3.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Zagrożenie bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej może powstać w szczególności

w następstwie

1)

działań wynikających z wprowadzenia stanu nadzwyczajnego;

2)

katastrofy naturalnej albo bezpośredniego zagrożenia wystąpienia awarii technicznej

w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 333 i 915 oraz z 2016 r. poz. 1954);

3)

wprowadzenia embarga, blokady, ograniczenia lub braku dostaw paliw lub energii elektrycznej

z innego kraju na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub zakłóceń w funkcjonowaniu

systemów elektroenergetycznych połączonych z krajowym systemem elektroenergetycznym;

4)

strajku lub niepokojów społecznych;

5)

obniżenia dostępnych rezerw zdolności wytwórczych poniżej niezbędnych wielkości, o

których mowa w art. 9g ust. 4 pkt 9, lub braku możliwości ich wykorzystania.

2.

W przypadku powstania zagrożenia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej, operator

systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego

1)

podejmuje we współpracy z użytkownikami systemu elektroenergetycznego, w tym z odbiorcami

energii elektrycznej, wszelkie możliwe działania przy wykorzystaniu dostępnych środków

mających na celu usunięcie tego zagrożenia i zapobieżenie jego negatywnym skutkom;

2)

może wprowadzić ograniczenia w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części do czasu wejścia w życie przepisów wydanych

na podstawie art. 11 ust. 7, lecz nie dłużej niż na okres 72 godzin.

3

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego

niezwłocznie powiadamia ministra właściwego do spraw energii oraz Prezesa Urzędu Regulacji

Energetyki o wystąpieniu zagrożenia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej, podjętych

działaniach i środkach w celu usunięcia tego zagrożenia i zapobieżenia jego negatywnym

skutkom oraz zgłasza konieczność wprowadzenia ograniczeń na podstawie art. 11 ust.

7.

4

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego,

w terminie 60 dni od dnia zniesienia ograniczeń, przedkłada ministrowi właściwemu

do spraw energii i Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki raport zawierający ustalenia

dotyczące przyczyn powstałego zagrożenia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej,

zasadności podjętych działań i zastosowanych środków w celu jego usunięcia, staranności

i dbałości operatorów systemu elektroenergetycznego oraz użytkowników systemu, w tym

odbiorców energii elektrycznej, o zapewnienie bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej.

5.

Raport, o którym mowa w ust. 4, zawiera także wnioski i propozycje działań oraz określa

środki mające zapobiec w przyszłości wystąpieniu zagrożenia bezpieczeństwa dostaw

energii elektrycznej.

6

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, w terminie 30 dni od dnia otrzymania raportu,

o którym mowa w ust. 4, przedstawia ministrowi właściwemu do spraw energii opinię

do tego raportu, zawierającą w szczególności ocenę wystąpienia okoliczności, o których

mowa w art. 11e ust. 1.

1.

W sytuacji wystąpienia zagrożenia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej w następstwie

zdarzeń, o których mowa w art. 11c ust. 1, operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego

lub systemu połączonego elektroenergetycznego podejmuje w szczególności następujące

działania

1)

wydaje wytwórcy polecenia uruchomienia, odstawienia, zmiany obciążenia lub odłączenia

od sieci jednostki wytwórczej centralnie dysponowanej;

2)

dokonuje zakupów interwencyjnych mocy lub energii elektrycznej;

3)

wydaje właściwemu operatorowi systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego polecenia

uruchomienia, odstawienia, zmiany obciążenia lub odłączenia od sieci jednostki wytwórczej

przyłączonej do sieci dystrybucyjnej na obszarze jego działania, która nie jest jednostką

wytwórczą centralnie dysponowaną;

4)

wydaje właściwemu operatorowi systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego polecenia

zmniejszenia ilości pobieranej energii elektrycznej przez odbiorców końcowych przyłączonych

do sieci dystrybucyjnej na obszarze jego działania lub przerwania zasilania niezbędnej

liczby odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej na tym obszarze;

5)

po wyczerpaniu wszystkich możliwych działań zmierzających do pokrycia zapotrzebowania

na energię elektryczną wydaje odbiorcom końcowym, przyłączonym bezpośrednio do sieci

przesyłowej, polecenia zmniejszenia ilości pobieranej energii elektrycznej lub odłączenia

od sieci urządzeń i instalacji należących do tych odbiorców, zgodnie z planem wprowadzania

ograniczeń;

6)

dokonuje zmniejszenia wielkości zdolności przesyłowych wymiany międzysystemowej.

2.

W okresie wykonywania działań, o których mowa w ust. 1, użytkownicy systemu, w tym

odbiorcy energii elektrycznej, są obowiązani stosować się do poleceń operatora systemu

elektroenergetycznego, o ile wykonanie tych poleceń nie stwarza bezpośredniego zagrożenia

życia lub zdrowia osób.

3.

W okresie występowania zagrożenia bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej operatorzy

systemu elektroenergetycznego mogą wprowadzać ograniczenia w świadczonych usługach

przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, w zakresie niezbędnym do usunięcia

tego zagrożenia.

4.

Operatorzy systemu elektroenergetycznego pokrywają koszty poniesione przez przedsiębiorstwa

energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej w związku z działaniami,

o których mowa w ust. 1.

5.

Koszty poniesione przez operatorów systemu elektroenergetycznego w związku z działaniami,

o których mowa w ust. 1, stanowią koszty uzasadnione działalności, o których mowa

w art. 45 ust. 1 pkt 2.

1.

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego,

który w następstwie okoliczności za które ponosi odpowiedzialność wprowadził ograniczenia

lub dopuścił się niedbalstwa przy dokonywaniu oceny zasadności wprowadzenia tych ograniczeń,

odpowiada na zasadach określonych w ust. 2-4 za szkody powstałe u użytkowników krajowego

systemu elektroenergetycznego, w tym odbiorców energii elektrycznej przyłączonych

do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej objętym ograniczeniami, w wyniku

zastosowania środków i działań, o których mowa w art. 11c i art. 11d, w szczególności

z powodu przerw lub ograniczeń w dostarczaniu energii elektrycznej.

2.

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego

odpowiada za szkody powstałe w wyniku wprowadzonych ograniczeń wyłącznie w granicach

szkody rzeczywistej poniesionej przez użytkowników systemu elektroenergetycznego,

w tym odbiorców energii elektrycznej, w związku z uszkodzeniem, zniszczeniem lub utratą

przez nich rzeczy ruchomej, lub uszkodzeniem albo zniszczeniem nieruchomości, z zastrzeżeniem

ust. 3-9 oraz art. 11 ust. 8.

3.

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego

ponosi odpowiedzialność z tytułu szkód, o których mowa w ust. 1, w stosunku do odbiorcy

energii elektrycznej w gospodarstwie domowym do wysokości 5000 zł (pięć tysięcy zł).

4.

Całkowita odpowiedzialność operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub

operatora systemu połączonego elektroenergetycznego, z tytułu szkód, o których mowa

w ust. 1, gdy przerwy lub ograniczenia dotyczyły następującej liczby użytkowników

systemu, w tym odbiorców energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym

1)

do 25 000 odbiorców - nie może być wyższa niż 25 000 000 zł (dwadzieścia pięć milionów

zł);

2)

od 25 001 do 100 000 odbiorców - nie może być wyższa niż 75 000 000 zł (siedemdziesiąt

pięć milionów zł);

3)

od 100 001 do 200 000 odbiorców - nie może być wyższa niż 150 000 000 zł (sto pięćdziesiąt

milionów zł);

4)

od 200 001 do 1 000 000 odbiorców - nie może być wyższa niż 200 000 000 zł (dwieście

milionów zł);

5)

ponad 1 000 000 odbiorców - nie może być wyższa niż 250 000 000 zł (dwieście pięćdziesiąt

milionów zł).

5.

Operatorzy systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, w odniesieniu do systemu

dystrybucyjnego, w zakresie objętym ograniczeniami, sporządzają i przekazują niezwłocznie

operatorowi systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub operatorowi systemu połączonego

elektroenergetycznego informacje o liczbie użytkowników systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego,

w tym odbiorców energii elektrycznej przyłączonych do sieci dystrybucyjnej objętych

ograniczeniami, wraz z wykazem udokumentowanych szkód poniesionych przez tych użytkowników,

w tym odbiorców, powstałych w wyniku zastosowania środków, o których mowa w art. 11c

i art. 11d, z uwzględnieniem ust. 3 i 7-9.

6.

W przypadku gdy łączna wartość szkód przekracza odpowiednią kwotę całkowitej odpowiedzialności,

o której mowa w ust. 4, kwotę odszkodowania należnego użytkownikowi systemu elektroenergetycznego,

w tym odbiorcy energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1, obniża się proporcjonalnie

w takim samym stosunku, w jakim całkowita kwota odszkodowania, która znajduje zastosowanie

zgodnie z ust. 4, pozostaje do łącznej wartości szkód powstałych u tych użytkowników,

w tym odbiorców.

7.

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego

nie ponosi odpowiedzialności z tytułu szkód, o których mowa w ust. 1, powstałych u

użytkownika systemu elektroenergetycznego, w tym odbiorcy energii elektrycznej, jeżeli

kwota odszkodowania byłaby niższa niż 100 zł.

8.

W zakresie wynikającym z podjętych działań i zastosowanych środków, o których mowa

w art. 11c i art. 11d, w szczególności z przerw i ograniczeń w dostarczaniu i poborze

energii elektrycznej, bonifikaty za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi

odbiorców lub parametrów jakościowych energii elektrycznej, określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 i 4 - nie przysługują.

9.

Użytkownik systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, w tym odbiorca energii elektrycznej,

zgłasza żądanie naprawienia szkody operatorowi systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego,

do sieci którego dany użytkownik, w tym odbiorca, jest przyłączony.

10.

Żądanie naprawienia szkód, o których mowa w ust. 1, należy zgłosić właściwemu operatorowi

systemu elektroenergetycznego przed upływem 180 dni od dnia zniesienia ograniczeń.

Po upływie tego terminu roszczenie o naprawienie tych szkód wygasa.

11.

Wypłacone przez operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego

elektroenergetycznego kwoty odszkodowania za szkody poniesione przez użytkowników

tego systemu, w tym odbiorców energii elektrycznej, w wyniku podjętych działań i zastosowanych

środków, o których mowa w art. 11c i art. 11d, pomniejszone o kwoty, które operator

ten uzyskał od użytkowników, w tym odbiorców, którzy przyczynili się do powstania

stanu zagrożenia, nie stanowią dla tego operatora kosztu uzasadnionego, o którym mowa

w art. 45 ust. 1 pkt 2.

Ograniczenia w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej, o których mowa w art.

11, lub działania i środki, o których mowa w art. 11c i art. 11d oraz w art. 16 rozporządzenia (WE) nr 714/2009 Parlamentu Europejskiego

i Rady z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do

transgranicznej wymiany energii elektrycznej i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1228/2003

(Dz. Urz. UE L 211 z 14.08.2009, str. 15-35), powinny

1)

powodować jak najmniejsze zakłócenia w funkcjonowaniu rynku energii elektrycznej;

2)

być stosowane

a)

w zakresie niezbędnym do przywrócenia prawidłowego funkcjonowania systemu elektroenergetycznego,

b)

na podstawie kryteriów przyjętych dla bieżącego bilansowania systemu elektroenergetycznego

i zarządzania ograniczeniami systemowymi;

3)

być podejmowane w uzgodnieniu z właściwymi operatorami systemów przesyłowych elektroenergetycznych,

stosownie do postanowień umów, w szczególności dotyczących wymiany informacji.

1.

Przesyłanie dwutlenku węgla odbywa się po uprzednim przyłączeniu do sieci transportowej

dwutlenku węgla, na podstawie umowy o świadczenie usług przesyłania dwutlenku węgla.

2.

Umowa o świadczenie usług przesyłania dwutlenku węgla powinna zawierać co najmniej

postanowienia określające: ilość przesyłanego dwutlenku węgla w podziale na okresy

umowne, miejsce dostarczenia dwutlenku węgla do sieci transportowej dwutlenku węgla

i jego odbioru z sieci, warunki zapewnienia niezawodności przesyłania dwutlenku węgla,

stawki opłat stosowane w rozliczeniach oraz warunki wprowadzania zmian tych stawek,

sposób prowadzenia rozliczeń, parametry techniczne i jakościowe przesyłanego dwutlenku

węgla, w szczególności w zakresie zgodności przesyłanego dwutlenku węgla z kryteriami

akceptacji składu jego strumienia określonymi w przepisach ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze oraz wysokość bonifikaty za niedotrzymanie tych parametrów, odpowiedzialność stron

za niedotrzymanie warunków umowy oraz okres obowiązywania umowy i warunki jej rozwiązania.

1.

Operatora sieci transportowej dwutlenku węgla wyznacza, w drodze decyzji, na czas

określony, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki.

2.

Operatorem sieci transportowej dwutlenku węgla może być wyłącznie podmiot posiadający

koncesję na przesyłanie dwutlenku węgla.

3.

Operator sieci transportowej dwutlenku węgla jest obowiązany do zawarcia umowy o świadczenie

usług przesyłania dwutlenku węgla z podmiotem ubiegającym się o przyłączenie do sieci,

na zasadzie równego traktowania, jeżeli istnieją techniczne i ekonomiczne warunki

przyłączenia do sieci i przesyłania dwutlenku węgla, a żądający zawarcia umowy spełnia

warunki przyłączenia do sieci.

4.

W przypadku gdy warunki, o których mowa w ust. 3, nie są spełnione, operator sieci

transportowej dwutlenku węgla może odmówić zawarcia umowy o świadczenie usług przesyłania

dwutlenku węgla.

5.

Odmowa, o której mowa w ust. 4, jest sporządzana przez operatora sieci transportowej

dwutlenku węgla, w formie pisemnej, wraz z uzasadnieniem jej przyczyn, oraz przesyłana

do żądającego zawarcia umowy o świadczenie usług przesyłania dwutlenku węgla.

6.

O odmowie, o której mowa w ust. 4, jest powiadamiany Prezes Urzędu Regulacji Energetyki.

7.

W sprawach spornych dotyczących odmowy zawarcia umowy o świadczenie usług przesyłania

dwutlenku węgla rozstrzyga Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, na wniosek strony.

8.

W sprawach, o których mowa w ust. 7, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może wydać

na wniosek jednej ze stron postanowienie, w którym określa warunki przesyłania dwutlenku

węgla do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sporu.

1.

Operator sieci transportowej dwutlenku węgla jest obowiązany zapewnić

1)

realizację i finansowanie budowy i rozbudowy sieci transportowej dwutlenku węgla,

w tym połączeń transgranicznych, na potrzeby przyłączania podmiotów ubiegających się

o przyłączenie do sieci na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 11r;

2)

bezpieczeństwo funkcjonowania sieci transportowej dwutlenku węgla;

3)

zdolności przepustowe sieci transportowej dwutlenku węgla;

4)

dostęp do sieci transportowej dwutlenku węgla przez realizację umów o świadczenie

usług przesyłania dwutlenku węgla.

2.

Operator sieci transportowej dwutlenku węgla zapewnia dostęp do sieci transportowej

dwutlenku węgla ze szczególnym uwzględnieniem

1)

zasad bezpieczeństwa powszechnego;

2)

potrzeby poszanowania uzasadnionych potrzeb przedsiębiorcy wykonującego działalność

w zakresie podziemnego składowania dwutlenku węgla oraz interesów wszystkich podmiotów,

których dotyczy lub może dotyczyć proces podziemnego składowania dwutlenku węgla;

3)

aktualnych możliwości transportowych sieci transportowej dwutlenku węgla oraz składowania

dwutlenku węgla w podziemnych składowiskach dwutlenku węgla;

4)

zgodności przesyłanego dwutlenku węgla z kryteriami akceptacji składu strumienia dwutlenku

węgla określonymi w przepisach ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze;

5)

zgodności parametrów technicznych sieci transportowej dwutlenku węgla z parametrami

technicznymi urządzeń podziemnego składowiska dwutlenku węgla oraz urządzeń podmiotu

przekazującego dwutlenek węgla do przesyłania;

6)

krajowych zobowiązań dotyczących redukcji emisji dwutlenku węgla;

7)

współpracy transgranicznej.

1.

Przyłączane do sieci transportowej dwutlenku węgla urządzenia i instalacje podmiotu

ubiegającego się o przyłączenie do sieci muszą spełniać wymagania techniczne i eksploatacyjne

zapewniające

1)

bezpieczeństwo funkcjonowania sieci transportowej dwutlenku węgla przed uszkodzeniami

spowodowanymi niewłaściwą pracą przyłączonych urządzeń i instalacji;

2)

zabezpieczenie przyłączonych urządzeń i instalacji przed uszkodzeniami w przypadku

awarii;

3)

dotrzymanie w miejscu przyłączenia urządzeń i instalacji parametrów technicznych i

jakościowych przesyłanego dwutlenku węgla;

4)

spełnienie wymagań w zakresie ochrony środowiska, określonych w odrębnych przepisach;

5)

możliwość dokonania pomiarów wielkości i parametrów niezbędnych do prowadzenia ruchu

sieci transportowej dwutlenku węgla, dokonania rozliczeń za przesłany dwutlenek węgla

oraz krajowych zobowiązań dotyczących redukcji emisji dwutlenku węgla.

2.

Podmiot ubiegający się o przyłączenie do sieci transportowej dwutlenku węgla składa

do operatora sieci transportowej dwutlenku węgla wniosek o określenie warunków przyłączenia

do tej sieci.

3.

Operator sieci transportowej dwutlenku węgla jest obowiązany wydać warunki przyłączenia

do sieci transportowej dwutlenku węgla, w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku,

o którym mowa w ust. 2.

4.

Za przyłączenie do sieci transportowej dwutlenku węgla pobiera się opłatę ustaloną

w oparciu o rzeczywiste nakłady poniesione na realizację przyłączenia.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki,

w tym wymagania techniczne, przyłączenia do sieci transportowej dwutlenku węgla, biorąc

pod uwagę bezpieczeństwo i niezawodne funkcjonowanie tej sieci, równoprawne traktowanie

jej użytkowników, wymagania w zakresie ochrony środowiska oraz budowy i eksploatacji

urządzeń, instalacji i sieci określone w odrębnych przepisach.

1.

Upoważnieni przedstawiciele operatora sieci transportowej dwutlenku węgla wykonują

kontrole urządzeń i instalacji przyłączonych do sieci oraz stanu technicznego sieci

transportowej dwutlenku węgla oraz dotrzymywania zawartych umów o świadczenie usług

przesyłania dwutlenku węgla, a także prawidłowości rozliczeń.

2.

Do przedstawicieli operatora sieci transportowej dwutlenku węgla przepisy art. 6 ust.

2-4 stosuje się odpowiednio.

3.

Operator sieci transportowej dwutlenku węgla może wstrzymać przesyłanie dwutlenku

węgla, w przypadku gdy

1)

w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, że urządzenie lub instalacja przyłączona

do sieci transportowej dwutlenku węgla stwarza bezpośrednie zagrożenie życia, zdrowia

lub środowiska;

2)

podmiot przekazujący dwutlenek węgla do przesyłania zwleka z zapłatą za przesłany

dwutlenek węgla co najmniej miesiąc po upływie terminu płatności, mimo uprzedniego

powiadomienia na piśmie o zamiarze wypowiedzenia umowy i wyznaczenia dodatkowego,

dwutygodniowego terminu zapłaty zaległych i bieżących należności.

4.

Operator sieci transportowej dwutlenku węgla jest obowiązany do bezzwłocznego wznowienia

przesyłania dwutlenku węgla, wstrzymanego z powodów, o których mowa w ust. 3, jeżeli

ustaną przyczyny uzasadniające wstrzymanie jego przesyłania.

5

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb

przeprowadzania kontroli, wzory protokołów kontroli i upoważnień do kontroli oraz

wzór legitymacji, mając na względzie potrzebę zapewnienia sprawnego i skutecznego

przeprowadzenia kontroli, uwzględniając zakres i rodzaj przeprowadzonej kontroli oraz

zapewniając możliwość identyfikacji osób wykonujących czynności kontrolne.

Odbiorca przemysłowy składa do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki oświadczenie, o

którym mowa w art. 9a ust. 1a

1.

(uchylony)

2.

Zadania ministra właściwego do spraw energii w zakresie polityki energetycznej obejmują

1)

przygotowanie projektu polityki energetycznej państwa i koordynowanie jej realizacji;

2)

określanie szczegółowych warunków planowania i funkcjonowania systemów zaopatrzenia

w paliwa i energię, w trybie i zakresie ustalonych w ustawie;

3)

nadzór nad bezpieczeństwem zaopatrzenia w paliwa gazowe i energię elektryczną oraz

nadzór nad funkcjonowaniem krajowych systemów energetycznych w zakresie określonym

ustawą;

4)

współdziałanie z wojewodami i samorządami terytorialnymi w sprawach planowania i realizacji

systemów zaopatrzenia w paliwa i energię;

5)

koordynowanie współpracy z międzynarodowymi organizacjami rządowymi w zakresie określonym

ustawą.

6)

(uchylony)

3.

(uchylony)

1.

Prezes Rady Ministrów powołuje Pełnomocnika Rządu do spraw Strategicznej Infrastruktury

Energetycznej. Przepisy art. 10 ust. 2-5 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów

(Dz. U. z 2012 r. poz. 392 oraz z 2015 r. poz. 1064) stosuje się odpowiednio.

2

Pełnomocnik Rządu do spraw Strategicznej Infrastruktury Energetycznej wykonuje uprawnienia

z akcji należących do Skarbu Państwa w stosunku do operatora systemu przesyłowego

elektroenergetycznego i operatora systemu przesyłowego gazowego oraz PERN S.A.

3

Do wykonywania uprawnień, o których mowa w ust. 2, nie stosuje się przepisów art. 7 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 1 w zakresie wymogu wskazywania jako kandydata na

członka organu nadzorczego osoby posiadającej pozytywną opinię Rady do spraw spółek

z udziałem Skarbu Państwa i państwowych osób prawnych, art. 32 oraz art. 45 ust. 1

ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym

(Dz. U. poz. 2259).

(uchylony)

Operator systemu przesyłowego, operator systemu połączonego, operator systemu dystrybucyjnego

oraz operator systemu magazynowania paliw gazowych zapewnią spełnienie kryteriów niezależności,

o których mowa w art. 9d ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Celem polityki energetycznej państwa jest zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego

kraju, wzrostu konkurencyjności gospodarki i jej efektywności energetycznej, a także

ochrony środowiska.

1.

Właściciel sieci przesyłowej lub przedsiębiorstwo energetyczne, o których mowa w art.

9h

2.

Pozostają w mocy decyzje o wyznaczeniu operatora systemu przesyłowego wydane przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Polityka energetyczna państwa określa w szczególności

1)

bilans paliwowo-energetyczny kraju;

2)

zdolności wytwórcze krajowych źródeł paliw i energii;

3)

zdolności przesyłowe, w tym połączenia transgraniczne;

4)

efektywność energetyczną gospodarki;

5)

działania w zakresie ochrony środowiska;

6

rozwój wykorzystania instalacji odnawialnego źródła energii;

7)

wielkości i rodzaje zapasów paliw;

8)

kierunki restrukturyzacji i przekształceń własnościowych sektora paliwowo-energetycznego;

9)

kierunki prac naukowo-badawczych;

10)

współpracę międzynarodową.

Do dnia wyłonienia sprzedawcy z urzędu, podmiotem obowiązanym do zakupu energii elektrycznej

wytworzonej w mikroinstalacji przyłączonej do sieci dystrybucyjnej, o którym mowa

w art. 9v ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jest podmiot

wykonujący zadania sprzedawcy z urzędu.

1.

Umowy o przyłączenie do sieci, o których mowa w art. 7 ust. 2a ustawy zmienianej w

art. 2, zawarte przed dniem wejścia w życie ustawy zmienianej w art. 1, na podstawie

których nie zrealizowano przyłączenia do sieci do dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, należy dostosować do wymagań określonych w art. 7 ust. 2a ustawy zmienianej

w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy. Niedostosowanie umów, o którym mowa w zdaniu pierwszym,

do wymagań określonych w art. 7 ust. 2a ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,

stanowi podstawę prawną do wypowiedzenia tych umów z upływem tego terminu.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przewidywany termin dostarczenia po raz pierwszy

do sieci energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii

nie może być dłuższy niż 48 miesięcy, a w przypadku instalacji odnawialnego źródła

energii wykorzystującej do wytworzenia energii elektrycznej energię wiatru na morzu

- 120 miesięcy, od dnia wejścia w życie ustawy zmienianej w art. 1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 32 ust. 3 ustawy zmienianej

w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 32 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 1,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż 6 miesięcy od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

1.

Polityka energetyczna państwa jest opracowywana zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju

kraju i zawiera

1)

ocenę realizacji polityki energetycznej państwa za poprzedni okres;

2)

część prognostyczną obejmującą okres nie krótszy niż 20 lat;

3)

program działań wykonawczych na okres 4 lat zawierający instrumenty jego realizacji.

2.

Politykę energetyczną państwa opracowuje się co 4 lata.

Nie wszczyna się postępowań, a wszczęte umarza, w sprawach o nieprzestrzeganie obowiązków

wynikających z koncesji na obrót gazem ziemnym z zagranicą w zakresie dywersyfikacji

dostaw gazu ziemnego oraz postępowań na podstawie art. 32 ust. 2 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, dotyczących okresu sprzed wejścia

w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 32 ust. 3 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw energii, przyjmuje politykę

energetyczną państwa.

2

Minister właściwy do spraw energii ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, przyjętą przez Radę Ministrów politykę

energetyczną państwa.

1

Minister właściwy do spraw energii opracowuje, w terminie do dnia 30 czerwca każdego

roku, sprawozdanie z wyników monitorowania bezpieczeństwa dostaw paliw gazowych.

2.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera informacje obejmujące w szczególności

1)

źródła i kierunki zaopatrzenia gospodarki krajowej w paliwa gazowe oraz możliwości

dysponowania tymi źródłami;

2)

stan infrastruktury technicznej sektora gazowego;

3)

działania podejmowane dla pokrycia szczytowego zapotrzebowania na paliwa gazowe oraz

postępowanie w przypadku niedoborów ich dostaw;

4)

przewidywane zapotrzebowanie na paliwa gazowe;

5)

planowane lub będące w budowie zdolności przesyłowe paliw gazowych.

3

Minister właściwy do spraw energii opracowuje co dwa lata, w terminie do dnia 30 czerwca

danego roku, sprawozdanie z wyników monitorowania bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej.

4.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 3, zawiera informacje dotyczące bezpieczeństwa

dostaw energii elektrycznej obejmujące w szczególności

1)

prognozę równoważenia dostaw energii elektrycznej z zapotrzebowaniem na tę energię

w kolejnych 5 latach oraz możliwości równoważenia dostaw w okresie od 5 lat do co

najmniej 15 lat, licząc od dnia sporządzenia sprawozdania;

2)

bezpieczeństwo pracy sieci elektroenergetycznej;

3)

źródła i kierunki zaopatrzenia gospodarki krajowej w energię elektryczną oraz możliwości

dysponowania tymi źródłami;

4)

stan infrastruktury technicznej sektora elektroenergetycznego;

5)

działania podejmowane dla pokrycia szczytowego zapotrzebowania na energię elektryczną

oraz postępowanie w przypadku niedoborów jej dostaw;

6)

planowane lub będące w budowie nowe moce wytwórcze energii elektrycznej;

7)

zamierzenia inwestycyjne w okresie najbliższych co najmniej 5 lat, w odniesieniu do

zapewnienia zdolności przesyłowych połączeń międzysystemowych oraz linii elektroenergetycznych

wewnętrznych, wpływające w sposób istotny na pokrycie bieżącego i przewidywanego zapotrzebowania

kraju na energię elektryczną oraz na zdolności przesyłowe połączeń międzysystemowych.

5.

W sprawozdaniu, o którym mowa w ust. 3, w części dotyczącej zamierzeń inwestycyjnych,

o których mowa w ust. 4 pkt 7, należy uwzględnić

1)

zasady zarządzania ograniczeniami przesyłowymi określone w rozporządzeniu (WE) nr 714/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r.

w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii

elektrycznej i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1228/2003;

2)

istniejące i planowane linie przesyłowe;

3)

przewidywane modele (strukturę) wytwarzania, dostaw, wymiany transgranicznej i zużycia

energii elektrycznej, umożliwiające stosowanie mechanizmów zarządzania popytem na

energię elektryczną;

4)

regionalne, krajowe i europejskie cele w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym projekty

stanowiące element osi projektów priorytetowych, określonych w załączniku I do decyzji nr 1364/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r.

ustanawiającej wytyczne dla transeuropejskich sieci energetycznych oraz uchylającej

decyzję 96/391/WE i decyzję nr 1229/2003/WE

(Dz. Urz. UE L 262 z 22.09.2006, str. 1).

6.

Sprawozdania, o których mowa w ust. 1 i 3, zawierają także wnioski wynikające z monitorowania

bezpieczeństwa dostaw paliw gazowych lub energii elektrycznej.

7

Minister właściwy do spraw energii zamieszcza, na swoich stronach internetowych w

Biuletynie Informacji Publicznej, sprawozdania, o których mowa w ust. 1 i 3, do dnia

31 lipca danego roku.

8

Sprawozdania, o których mowa w ust. 1 i 3, minister właściwy do spraw energii przekazuje

Komisji Europejskiej do dnia 31 sierpnia

1)

co roku - dotyczące gazu ziemnego;

2)

co 2 lata - dotyczące energii elektrycznej.

1

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki we współpracy z Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów opracowuje sprawozdanie dotyczące nadużywania pozycji dominującej przez

przedsiębiorstwa energetyczne i ich zachowań sprzecznych z zasadami konkurencji na

rynku energii elektrycznej oraz przekazuje je, do dnia 31 lipca każdego roku, Komisji

Europejskiej.

2.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera informacje o

1)

zmianie struktury właścicielskiej przedsiębiorstw energetycznych działających na rynku

energii elektrycznej;

2)

podjętych działaniach mających na celu zapewnienie wystarczającej różnorodności uczestników

rynku i zwiększenia konkurencji;

3)

połączeniach z systemami innych państw;

4)

przedsięwzięciach zapewniających konkurencję na rynku energii elektrycznej i służących

rozwojowi połączeń międzysystemowych oraz o praktykach ograniczających konkurencję.

(uchylony)

Minister właściwy do spraw energii przekazuje Komisji Europejskiej informacje dotyczące

infrastruktury energetycznej w sektorach ropy naftowej, gazu ziemnego, energii elektrycznej,

w tym energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach odnawialnego źródła energii,

biopaliw oraz dotyczącej wychwytywania i składowania dwutlenku węgla emitowanego przez

te sektory, będących w obszarze zainteresowania Unii Europejskiej, o których mowa

w rozporządzeniu 256/2014.

1.

Minister właściwy do spraw energii oraz Prezes Urzędu Regulacji Energetyki współpracują

z organami innych państw członkowskich Unii Europejskiej, w celu stworzenia w pełni

konkurencyjnego rynku paliw gazowych i energii elektrycznej w Unii Europejskiej, w

szczególności promują i ułatwiają współpracę operatorów systemów przesyłowych w zakresie

połączeń transgranicznych.

2

Minister właściwy do spraw energii współpracuje z organami innych państw członkowskich

Unii Europejskiej w celu zapewnienia bezpieczeństwa dostarczania paliw gazowych i

promowania solidarności regionalnej w zakresie zapewnienia tego bezpieczeństwa. Współpraca

ta obejmuje w szczególności podejmowanie działań mających na celu zapobieganie powstaniu

zagrożenia bezpieczeństwa dostarczania paliw gazowych oraz współdziałanie w przypadku

wystąpienia stanów kryzysowych, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego

i Rady (WE) Nr 994/2010 w sprawie środków zapewniających bezpieczeństwo dostaw gazu

ziemnego i uchylenia dyrektywy Rady 2004/67/WE.

Przepisów art. 9u-9x ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

nie stosuje się do podmiotów, którym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

została udzielona koncesja lub wydana promesa koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej.

1.

Podmiot, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zawarł z przedsiębiorstwem

energetycznym umowę o przyłączenie do sieci, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy

zmienianej w art. 2, i określony w umowie termin dostarczenia po raz pierwszy energii

elektrycznej, wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii jest dłuższy niż

48 miesięcy, a w przypadku instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystującej

do wytworzenia energii elektrycznej energię wiatru na morzu - jest dłuższy niż 120

miesiące od dnia wejścia w życie ustawy zmienianej w art. 1, przedkłada temu przedsiębiorstwu

energetycznemu aktualizację harmonogramu przyłączenia, w terminie 6 miesięcy od dnia

wejścia w życie niniejszej ustawy. Uchybienie temu terminowi zwalnia przedsiębiorstwo

energetyczne z obowiązku dostosowania harmonogramu przyłączenia do wymagań określonych

w ustawie zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

W przypadku gdy z powodu niedostosowania harmonogramu realizacji umowy o przyłączenie

do sieci do wymagań określonych w ustawie zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, nastąpi wypowiedzenie umowy, strona umowy jest zobowiązana do zapłaty

na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego, wykonującego działalność gospodarczą w zakresie

przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, opłaty w wysokości poniesionych

przez to przedsiębiorstwo nakładów na budowę przyłącza, w tym nakładów na rozbudowę

sieci elektroenergetycznej związanej z przyłączeniem instalacji, o której mowa w art.

7 ust. 2a ustawy zmienianej w art. 2, oraz zobowiązań tego przedsiębiorstwa energetycznego

wobec osób trzecich związanych z wygaśnięciem umowy o przyłączenie instalacji do sieci

elektroenergetycznej. Jeżeli koszty poniesione przez przedsiębiorstwo energetyczne

wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii

elektrycznej są niższe od dokonanej wpłaty tytułem opłaty za przyłączenie do sieci,

przedsiębiorstwo to niezwłocznie zwraca różnicę.

1.

W terminie miesiąca od dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 32 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1 przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące

działalność polegającą na wytwarzaniu, magazynowaniu, przesyłaniu lub dystrybucji

oraz obrocie paliwami ciekłymi, w tym obrocie tymi paliwami z zagranicą, na podstawie

koncesji wydanych przed dniem wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 32 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, składają wniosek o zmianę posiadanych koncesji

w celu dostosowania ich treści do definicji paliw ciekłych, o której mowa w art. 3

pkt 3b ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, nieuzupełniony w wyznaczonym przez Prezesa Urzędu

Regulacji Energetyki terminie w sposób spełniający wszystkie wymagane ustawą zmienianą

w art. 1 warunki, pozostawia się bez rozpoznania.

3.

(uchylony)

4.

W przypadku niezłożenia przez przedsiębiorstwo energetyczne wniosku o zmianę koncesji

w terminie, o którym mowa w ust. 1, albo nieuzupełnienia go zgodnie z ust. 2, koncesje

na wytwarzanie paliw ciekłych, magazynowanie paliw ciekłych, przesyłanie lub dystrybucję

paliw ciekłych oraz obrót paliwami ciekłymi, w tym obrót tymi paliwami z zagranicą,

wydane przed dniem wejścia w życie ustawy wygasają z upływem ostatniego dnia terminu

do złożenia albo uzupełnienia wniosku.

5.

Utrata mocy koncesji, o których mowa w ust. 4, nie wymaga stwierdzenia ich wygaśnięcia

w trybie określonym w art. 162 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868 i 996).

1.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych

lub energii sporządza, dla obszaru swojego działania, plan rozwoju w zakresie zaspokojenia

obecnego i przyszłego zapotrzebowania na paliwa gazowe lub energię, na okres nie krótszy

niż 3 lata, uwzględniając

1)

miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - w przypadku planów sporządzanych

przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się dystrybucją paliw gazowych lub energii;

2)

ustalenia koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju lub ustalenia planu zagospodarowania

przestrzennego województw, albo w przypadku braku takiego planu, strategię rozwoju

województwa - w przypadku planów sporządzanych przez przedsiębiorstwo energetyczne

zajmujące się przesyłaniem paliw gazowych lub energii;

3)

politykę energetyczną państwa;

4)

dziesięcioletni plan rozwoju sieci o zasięgu wspólnotowym, o którym mowa w art. 8 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 714/2010 z dnia

13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej

wymiany energii elektrycznej i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1228/2003 lub w art. 8 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia

13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i

uchylające rozporządzenie (WE) nr 1775/2005 - w przypadku przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się przesyłaniem paliw

gazowych lub energii elektrycznej.

2.

Operator systemu przesyłowego gazowego i operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego

sporządzają plan rozwoju w zakresie zaspokojenia obecnego i przyszłego zapotrzebowania

na paliwa gazowe lub energię elektryczną na okres 10 lat. Plan ten w zakresie zapotrzebowania

na paliwa gazowe podlega aktualizacji co 2 lata, a w zakresie zapotrzebowania na energię

elektryczną - co 3 lata.

3.

Operator systemu przesyłowego gazowego wykonujący obowiązki operatora na podstawie

umowy, o której mowa w art. 9h ust. 3 pkt 2, aktualizuje corocznie plan rozwoju w

zakresie zaspokojenia obecnego i przyszłego zapotrzebowania na paliwa gazowe.

4.

Operator systemu dystrybucyjnego gazowego i operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego

sporządzają plan rozwoju w zakresie zaspokojenia obecnego i przyszłego zapotrzebowania

na paliwa gazowe lub energię elektryczną na okres nie krótszy niż 5 lat. Przepis ust.

2 zdanie drugie stosuje się do aktualizacji planu.

5.

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego i operator systemu dystrybucyjnego

elektroenergetycznego sporządzają prognozę dotyczącą stanu bezpieczeństwa dostarczania

energii elektrycznej na okres nie krótszy niż 15 lat.

6.

Plan rozwoju w zakresie zaspokojenia obecnego i przyszłego zapotrzebowania na paliwa

gazowe lub energię elektryczną sporządzany przez operatora systemu dystrybucyjnego

gazowego i operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego uwzględnia odpowiednio

plan rozwoju sporządzony przez operatora systemu przesyłowego gazowego i operatora

systemu przesyłowego elektroenergetycznego.

7.

Plan, o którym mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności

1)

przewidywany zakres dostarczania paliw gazowych lub energii;

2

przedsięwzięcia w zakresie modernizacji, rozbudowy albo budowy sieci oraz planowanych

nowych źródeł paliw gazowych lub energii, w tym instalacji odnawialnego źródła energii;

3)

przedsięwzięcia w zakresie modernizacji, rozbudowy lub budowy połączeń z systemami

gazowymi albo z systemami elektroenergetycznym innych państw - w przypadku planów

sporządzanych przez przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją

paliw gazowych lub energii elektrycznej;

4)

przedsięwzięcia racjonalizujące zużycie paliw i energii u odbiorców, w tym także przedsięwzięcia

w zakresie pozyskiwania, transmisji oraz przetwarzania danych pomiarowych z licznika

zdalnego odczytu;

5)

przewidywany sposób finansowania inwestycji;

6)

przewidywane przychody niezbędne do realizacji planów;

7)

planowany harmonogram realizacji inwestycji.

8.

Plan, o którym mowa w ust. 1, w zakresie obecnego i przyszłego zapotrzebowania na

energię elektryczną, opracowywany przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się

przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej powinien także określać wielkość

zdolności wytwórczych i ich rezerw, preferowane lokalizacje i strukturę nowych źródeł,

wielkość zdolności przesyłowych lub dystrybucyjnych w systemie elektroenergetycznym

i stopień ich wykorzystania, a także działania i przedsięwzięcia zapewniające bezpieczeństwo

dostarczania energii elektrycznej.

9.

Operator systemu przesyłowego gazowego albo operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego

określając w planie, o którym mowa w ust. 2, poziom połączeń międzysystemowych gazowych

albo elektroenergetycznych, bierze w szczególności pod uwagę

1)

krajowe, regionalne i europejskie cele w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym projekty

stanowiące element osi projektów priorytetowych określonych w załączniku I do decyzji,

o której mowa w art. 15b ust. 5 pkt 4;

2)

istniejące połączenia międzysystemowe gazowe albo elektroenergetyczne oraz ich wykorzystanie

w sposób najbardziej efektywny;

3)

zachowanie właściwych proporcji między kosztami budowy nowych połączeń międzysystemowych

gazowych albo elektroenergetycznych, a korzyściami wynikającymi z ich budowy dla odbiorców

końcowych.

10.

Plan, o którym mowa w ust. 1, powinien zapewniać długookresową maksymalizację efektywności

nakładów i kosztów ponoszonych przez przedsiębiorstwo energetyczne, tak aby nakłady

i koszty nie powodowały w poszczególnych latach nadmiernego wzrostu cen i stawek opłat

za dostarczanie paliw gazowych lub energii, przy zapewnieniu ciągłości, niezawodności

i jakości ich dostarczania.

11.

W planie, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się także zapotrzebowanie na nowe zdolności

w systemie przesyłowym lub dystrybucyjnym zgłoszone przez podmioty przyłączone do

sieci lub podmioty ubiegające się o przyłączenie do sieci.

12.

Wcelu racjonalizacji przedsięwzięć inwestycyjnych, przy sporządzaniu projektu planu,

o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorstwa energetyczne są obowiązane współpracować

z podmiotami przyłączonymi do sieci oraz z gminami, a w przypadku przedsiębiorstw

energetycznych zajmujących się przesyłaniem paliw gazowych lub energii elektrycznej

współpracować z samorządem województwa, na którego obszarze przedsiębiorstwo to zamierza

realizować przedsięwzięcia inwestycyjne; współpraca powinna polegać w szczególności

na

1)

przekazywaniu podmiotom przyłączonym do sieci, na ich wniosek, informacji o planowanych

przedsięwzięciach w takim zakresie, w jakim przedsięwzięcia te będą miały wpływ na

pracę urządzeń przyłączonych do sieci albo na zmianę warunków przyłączenia lub dostawy

paliw gazowych lub energii;

2)

zapewnieniu spójności pomiędzy planami przedsiębiorstw energetycznych i założeniami,

strategiami oraz planami, o których mowa w art. 19 i art. 20, a w przypadku przedsiębiorstw

energetycznych zajmujących się przesyłaniem paliw gazowych lub energii elektrycznej

zapewnienie tej spójności dotyczy planów przedsiębiorstw energetycznych i założeń,

strategii i planów sporządzanych przez samorząd województwa.

13.

Projekt planu, o którym mowa w ust. 1, podlega uzgodnieniu z Prezesem Urzędu Regulacji

Energetyki, z wyłączeniem planów rozwoju przedsiębiorstw energetycznych zajmujących

się przesyłaniem lub dystrybucją

1)

paliw gazowych, dla mniej niż 50 odbiorców, którym przedsiębiorstwo to dostarcza rocznie

łącznie mniej niż 50 mln m

2)

energii elektrycznej, dla mniej niż 100 odbiorców, którym przedsiębiorstwo to dostarcza

rocznie łącznie mniej niż 50 GWh tej energii;

3)

ciepła.

14.

Operator systemu przesyłowego gazowego, operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego,

operator systemu dystrybucyjnego gazowego oraz operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego

przedkładają Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki do uzgodnienia projekt planu, o

którym mowa w ust. 2 i 4, i jego aktualizację, do dnia 31 marca. W przypadku projektu

planu sporządzonego przez operatora systemu przesyłowego, operator ten przedkłada

projekt planu, o którym mowa w ust. 2, i jego aktualizację po przeprowadzeniu konsultacji,

o których mowa w ust. 15, wraz z wynikami tych konsultacji.

15.

Operator systemu przesyłowego gazowego i operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego

konsultują projekt planu, o którym mowa w ust. 2, z wyłączeniem informacji, o których

mowa w ust. 7 pkt 5 i 6, oraz z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych

lub innych informacji prawnie chronionych, z zainteresowanymi stronami, zamieszczając

projekt ten na swojej stronie internetowej i wyznaczając termin na zgłaszanie uwag.

Termin ten nie może być krótszy niż 21 dni.

16.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki konsultuje sposób finansowania inwestycji ujętych

w planie opracowanym przez operatora systemu przesyłowego gazowego z właścicielem

sieci przesyłowej gazowej.

17.

Przedsiębiorstwo energetyczne obowiązane do uzgodnienia z Prezesem Urzędu Regulacji

Energetyki planu rozwoju, o którym mowa w ust. 1, ustala corocznie plan remontów,

który zamieszcza na swojej stronie internetowej.

18.

Przedsiębiorstwo energetyczne obowiązane do uzgadniania projektu planu, o którym mowa

w ust. 1, z Prezesem Urzędu Regulacji Energetyki corocznie, do dnia 30 kwietnia, przedkłada

Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki sprawozdanie z realizacji tego planu.

19.

Samorząd województwa, gminy, przedsiębiorstwa energetyczne lub odbiorcy końcowi paliw

gazowych lub energii udostępniają nieodpłatnie przedsiębiorstwom energetycznym, o

których mowa w ust. 1, informacje, o których mowa w ust. 7 pkt 1-4 i 7, z zachowaniem

przepisów o ochronie informacji niejawnych lub innych informacji prawnie chronionych.

20.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej w źródłach

o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż 50 MW sporządza i przedkłada

Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki prognozy na okres 15 lat obejmujące w szczególności

ilości wytwarzanej energii elektrycznej, przedsięwzięcia w zakresie modernizacji,

rozbudowy istniejących lub budowy nowych źródeł, a także dane techniczno-ekonomiczne

dotyczące typu i wielkości tych źródeł, ich lokalizacji oraz rodzaju paliwa wykorzystywanego

do wytwarzania energii elektrycznej.

21.

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej, co

2 lata w terminie do dnia 30 kwietnia danego roku, aktualizuje prognozy, o których

mowa w ust. 20, i informuje o tych aktualizacjach Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki

oraz operatorów systemów elektroenergetycznych, do których sieci jest przyłączone,

z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie

chronionych.

22.

Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego oraz przedsiębiorstwo energetyczne

zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej przyłączone do sieci przesyłowej przekazują

operatorowi systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego

informacje o strukturze i wielkościach zdolności wytwórczych i dystrybucyjnych przyjętych

w planach, o których mowa w ust. 2 i 4, lub prognozach, o których mowa w ust. 20,

stosownie do postanowień instrukcji opracowanej przez operatora systemu przesyłowego

elektroenergetycznego lub operatora systemu połączonego elektroenergetycznego.

1.

Podmioty prowadzące przed dniem wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 32 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1 działalność polegającą na wytwarzaniu,

magazynowaniu lub przeładunku, przesyłaniu lub dystrybucji oraz obrocie paliwami ciekłymi,

w tym obrocie tymi paliwami z zagranicą, które w związku z wejściem w życie niniejszej

ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 32 ust. 6 ustawy zmienianej

w art. 1, są obowiązane do uzyskania koncesji lub, w przypadkach innych niż określone

w art. 16, zmiany zakresu posiadanej koncesji, składają wniosek o udzielenie lub zmianę

koncesji w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 32 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, nieuzupełniony w wyznaczonym przez Prezesa Urzędu

Regulacji Energetyki terminie w sposób spełniający wszystkie wymagane ustawą zmienianą

w art. 1 warunki, pozostawia się bez rozpoznania.

1

W przypadku możliwości wystąpienia długookresowego zagrożenia bezpieczeństwa dostaw

energii elektrycznej, po stwierdzeniu przez ministra właściwego do spraw energii na

podstawie sprawozdania, o którym mowa w art. 15b ust. 3, że istniejące i będące w

trakcie budowy moce wytwórcze energii elektrycznej oraz przedsięwzięcia racjonalizujące

jej zużycie nie zapewniają długookresowego bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej,

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki ogłasza, organizuje i przeprowadza przetarg na

budowę nowych mocy wytwórczych energii elektrycznej lub realizację przedsięwzięć zmniejszających

zapotrzebowanie na tę energię.

2.

W ogłoszeniu o przetargu określa się przedmiot przetargu, jego zakres, warunki uczestnictwa,

rodzaje instrumentów ekonomiczno-finansowych określone w odrębnych przepisach, umożliwiających

budowę nowych mocy wytwórczych lub realizację przedsięwzięć zmniejszających zapotrzebowanie

na energię elektryczną na warunkach preferencyjnych, oraz miejsce i termin udostępnienia

dokumentacji przetargowej.

3.

Do przetargu stosuje się odpowiednio przepisy art. 9i ust. 4-9.

3a.

W przetargu mogą uczestniczyć także podmioty niebędące przedsiębiorstwami energetycznymi.

4.

Przed skierowaniem ogłoszenia o przetargu do Biuletynu Urzędu Regulacji Energetyki

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki uzgadnia z ministrem właściwym do spraw finansów

publicznych i z innymi właściwymi organami administracji państwowej rodzaje instrumentów,

o których mowa w ust. 2.

5.

Określając w dokumentacji przetargowej kryteria oceny ofert oraz dokonując wyboru

oferty na budowę nowych mocy wytwórczych energii elektrycznej lub realizację przedsięwzięć

zmniejszających zapotrzebowanie na tę energię, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

kieruje się

1)

polityką energetyczną państwa;

2)

bezpieczeństwem systemu elektroenergetycznego;

3)

wymaganiami dotyczącymi ochrony zdrowia i środowiska oraz bezpieczeństwa publicznego;

4)

efektywnością energetyczną i ekonomiczną przedsięwzięcia;

5)

lokalizacją budowy nowych mocy wytwórczych energii elektrycznej;

6)

rodzajem paliw przeznaczonych do wykorzystania w nowych mocach wytwórczych energii

elektrycznej;

7

wynikami oceny, o której mowa w art. 10c ust. 1, oraz analizą kosztów i korzyści.

6.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przekazuje Komisji Europejskiej warunki przetargu

w terminie umożliwiającym ich opublikowanie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

co najmniej na 6 miesięcy przed dniem zamknięcia składania ofert o przystąpieniu do

przetargu.

7.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki zawiera z uczestnikiem przetargu, którego oferta

została wybrana, umowę, w której określa się w szczególności obowiązki uczestnika,

rodzaje instrumentów, o których mowa w ust. 2, oraz zasady rozliczania wsparcia finansowego

wynikającego z tych instrumentów.

8

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania

co do zawartości dokumentacji przetargowej na budowę nowych mocy wytwórczych energii

elektrycznej lub na realizację przedsięwzięć zmniejszających zapotrzebowanie na energię

elektryczną oraz warunki i tryb organizowania i przeprowadzania przetargu,

w tym powoływania i pracy komisji przetargowej, kierując się potrzebą zapewnienia

przejrzystych warunków i kryteriów przetargu oraz równoprawnego traktowania jego uczestników.

1.

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego

realizuje w pierwszej kolejności działania niezbędne w celu zapewnienia bezpieczeństwa

dostaw energii elektrycznej, ochrony interesów odbiorców i ochrony środowiska.

2.

Zysk operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego

elektroenergetycznego w rozumieniu ustawy z dnia 1 grudnia 1995 r. o wpłatach z zysku przez jednoosobowe spółki Skarbu

Państwa

(Dz. U. z 2016 r. poz. 286) przeznacza się w pierwszej kolejności na finansowanie realizacji zadań i obowiązków,

o których mowa w art. 9c ust. 2.

Operator systemu przesyłowego gazowego oraz operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego

opracowują plan rozwoju sieci przesyłowej, o którym mowa w art. 16 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, po raz pierwszy, w terminie 2 lat

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 163a-163c

ustawy zmienianej w art. 1, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.

1.

Podmioty prowadzące działalność wymagającą wpisu do rejestru podmiotów przywożących

na mocy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą składają kompletny

wniosek o wpis do rejestru w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 32 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1.

2.

Do czasu uzyskania rozstrzygnięcia w przedmiocie wpisu do rejestru podmiotów przywożących,

o którym mowa w art. 32a ustawy zmienianej w art. 1, podmioty prowadzące działalność

wymagającą wpisu do rejestru pod

miotów przywożących na mocy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą prowadzą działalność na dotychczasowych zasadach.

Samorząd województwa uczestniczy w planowaniu zaopatrzenia w energię i paliwa na obszarze

województwa w zakresie określonym w art. 19 ust. 5 oraz bada zgodność planów zaopatrzenia

w energię i paliwa z polityką energetyczną państwa.

1.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki oraz wiceprezes Urzędu Regulacji Energetyki powołani

na podstawie dotychczasowych przepisów pełnią swoją funkcję do czasu wyłonienia Prezesa

Urzędu Regulacji Energetyki i wiceprezesa Urzędu Regulacji Energetyki w drodze otwartego

i konkurencyjnego naboru.

2.

W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, Prezes Rady Ministrów

ogłosi konkurs na stanowisko Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki.

1.

Do zadań własnych gminy w zakresie zaopatrzenia w energię elektryczną, ciepło i paliwa

gazowe należy

1)

planowanie i organizacja zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe

na obszarze gminy;

2

planowanie oświetlenia znajdujących się na terenie gminy

a)

miejsc publicznych,

b)

dróg gminnych, dróg powiatowych i dróg wojewódzkich,

c)

dróg krajowych, innych niż autostrady i drogi ekspresowe w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1440, 1920, 1948 i 2255), przebiegających w granicach terenu zabudowy,

d)

części dróg krajowych, innych niż autostrady i drogi ekspresowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu

Drogowym

(Dz. U. z 2015 r. poz. 641, z późn. zm., wymagających odrębnego oświetlenia

-

przeznaczonych do ruchu pieszych lub rowerów,

-

stanowiących dodatkowe jezdnie obsługujące ruch z terenów przyległych do pasa drogowego

drogi krajowej;

3

finansowanie oświetlenia znajdujących się na terenie gminy

a)

ulic,

b)

placów,

c)

dróg gminnych, dróg powiatowych i dróg wojewódzkich,

d)

dróg krajowych, innych niż autostrady i drogi ekspresowe w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, przebiegających w granicach terenu zabudowy,

e)

części dróg krajowych, innych niż autostrady i drogi ekspresowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu

Drogowym, wymagających odrębnego oświetlenia

-

przeznaczonych do ruchu pieszych lub rowerów,

-

stanowiących dodatkowe jezdnie obsługujące ruch z terenów przyległych do pasa drogowego

drogi krajowej;

4)

planowanie i organizacja działań mających na celu racjonalizację zużycia energii i

promocję rozwiązań zmniejszających zużycie energii na obszarze gminy;

5

ocena potencjału wytwarzania energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji oraz

efektywnych energetycznie systemów ciepłowniczych lub chłodniczych na obszarze gminy.

2.

Gmina realizuje zadania, o których mowa w ust. 1, zgodnie z

1)

miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu

- z kierunkami rozwoju gminy zawartymi w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania

przestrzennego gminy;

2)

odpowiednim programem ochrony powietrza przyjętym na podstawie art. 91 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2016 r. poz. 672, z późn. zm..

3.

(uchylony)

3a.

(uchylony)

4.

(uchylony)

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy dyrektorzy oddziałów terenowych Urzędu Regulacji

Energetyki stają się członkami służby cywilnej zajmującymi wyższe stanowiska w służbie

cywilnej, a ich stosunek pracy przekształca się w umowę o pracę lub mianowanie w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. Nr 227, poz. 1505, z późn. zm. oraz ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm..

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 2 w zakresie art. 3 ust. 12 i 13, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2018 r.;

2)

art. 1 pkt 18 w zakresie art. 21b ust. 12, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia

2015 r.

1.

Przedsiębiorstwa energetyczne, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

wykonywały działalność polegającą na wytwarzaniu paliw ciekłych lub obrocie paliwami

ciekłymi z zagranicą w przypadku, o którym mowa w art. 33 ust. 1d ustawy zmienianej

w art. 1, składają wniosek o zmianę koncesji na obrót paliwami ciekłymi w celu dostosowania

działalności do warunków, o których mowa w art. 33 ust. 1b pkt 1 i 3 w związku z art.

33 ust. 1d ustawy zmienianej w art. 1, w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 32 ust. 6 ustawy zmienianej w art.

1.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, nieuzupełniony w wyznaczonym przez Prezesa Urzędu

Regulacji Energetyki terminie w sposób spełniający wszystkie wymagane ustawą zmienianą

w art. 1 warunki, pozostawia się bez rozpoznania.

3.

W przypadku niezłożenia wniosku o zmianę koncesji na obrót paliwami ciekłymi w terminie,

o którym mowa w ust. 1, albo nieuzupełnienia go zgodnie z ust. 2, prowadzenie po terminie

do złożenia albo uzupełnienia wniosku działalności polegającej na obrocie paliwami

ciekłymi w przypadku, o którym mowa w art. 33 ust. 1d ustawy zmienianej w art. 1,

stanowi prowadzenie działalności z naruszeniem warunków udzielonej koncesji.

1.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) opracowuje projekt założeń do planu zaopatrzenia

w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe, zwany dalej „projektem założeń”.

2.

Projekt założeń sporządza się dla obszaru gminy co najmniej na okres 15 lat i aktualizuje

co najmniej raz na 3 lata.

3.

Projekt założeń powinien określać

1)

ocenę stanu aktualnego i przewidywanych zmian zapotrzebowania na ciepło, energię elektryczną

i paliwa gazowe;

2)

przedsięwzięcia racjonalizujące użytkowanie ciepła, energii elektrycznej i paliw gazowych;

3

możliwości wykorzystania istniejących nadwyżek i lokalnych zasobów paliw i energii,

z uwzględnieniem energii elektrycznej i ciepła wytwarzanych w instalacjach odnawialnego

źródła energii, energii elektrycznej i ciepła użytkowego wytwarzanych w kogeneracji

oraz zagospodarowania ciepła odpadowego z instalacji przemysłowych;

3a

możliwości stosowania środków poprawy efektywności energetycznej w rozumieniu art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej;

4)

zakres współpracy z innymi gminami.

4.

Przedsiębiorstwa energetyczne udostępniają nieodpłatnie wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi

miasta) plany, o których mowa w art. 16 ust. 1, w zakresie dotyczącym terenu tej gminy

oraz propozycje niezbędne do opracowania projektu założeń.

5.

Projekt założeń podlega opiniowaniu przez samorząd województwa w zakresie koordynacji

współpracy z innymi gminami oraz w zakresie zgodności z polityką energetyczną państwa.

6.

Projekt założeń wykłada się do publicznego wglądu na okres 21 dni, powiadamiając o

tym w sposób przyjęty zwyczajowo w danej miejscowości.

7.

Osoby i jednostki organizacyjne zainteresowane zaopatrzeniem w ciepło, energię elektryczną

i paliwa gazowe na obszarze gminy mają prawo składać wnioski, zastrzeżenia i uwagi

do projektu założeń.

8.

Rada gminy uchwala założenia do planu zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i

paliwa gazowe, rozpatrując jednocześnie wnioski, zastrzeżenia i uwagi zgłoszone w

czasie wyłożenia projektu założeń do publicznego wglądu.

Oddziały terenowe Urzędu Regulacji Energetyki utworzone na podstawie dotychczasowych

przepisów wykonują zadania określone w tych przepisach do czasu utworzenia struktury

terenowej Urzędu Regulacji Energetyki zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art.

21 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2016 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 18 lit. h, pkt 34 lit. c w zakresie zmiany w art. 73 ust. 7, pkt 38 w zakresie

zmiany w art. 80 ust. 5, pkt 58 oraz pkt 62 lit. d, które wchodzą w życie z dniem

31 sierpnia 2016 r.;

2)

art. 1 pkt 2 lit. c i d, pkt 3 w zakresie zmiany w art. 4 ust. 3, pkt 17 w zakresie

dodania art. 38b, pkt 23 lit. c tiret drugie, trzecie i piąte, pkt 24, pkt 32 lit.

c, pkt 34 lit. a, pkt 35 lit. a, pkt 37 lit. a oraz art. 18, które wchodzą w życie

z dniem 1 stycznia 2017 r.;

3)

art. 1 pkt 34 lit. b w zakresie dodania w art. 73 ust. 3a pkt 4 i 5, który wchodzi

w życie z dniem 1 lipca 2017 r.;

4)

art. 1 pkt 21, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.

1.

W terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy podmioty prowadzące

działalność w zakresie magazynowania paliw ciekłych z wykorzystaniem bezzbiornikowych

magazynów paliw ciekłych składają wniosek o udzielenie koncesji na magazynowanie paliw

ciekłych, koncesji na magazynowanie lub przeładunek paliw ciekłych albo zmianę posiadanej

koncesji na magazynowanie paliw ciekłych.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, nieuzupełniony w wyznaczonym przez Prezesa Urzędu

Regulacji Energetyki terminie w sposób spełniający wszystkie wymagane ustawą zmienianą

w art. 1 warunki, pozostawia się bez rozpoznania.

3.

W przypadku niezłożenia wniosku w terminie, o którym mowa w ust. 1, albo nieuzupełnienia

go zgodnie z ust. 2, prowadzenie po terminie do złożenia albo uzupełnienia wniosku

działalności polegającej na magazynowaniu paliw ciekłych z wykorzystaniem bezzbiornikowych

magazynów paliw ciekłych stanowi prowadzenie działalności bez wymaganej koncesji albo

z naruszeniem warunków udzielonej koncesji.

1.

W przypadku gdy plany przedsiębiorstw energetycznych nie zapewniają realizacji założeń,

o których mowa w art. 19 ust. 8, wójt (burmistrz, prezydent miasta) opracowuje projekt

planu zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe, dla obszaru gminy

lub jej części. Projekt planu opracowywany jest na podstawie uchwalonych przez radę

tej gminy założeń i winien być z nim zgodny.

2.

Projekt planu, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać

1)

propozycje w zakresie rozwoju i modernizacji poszczególnych systemów zaopatrzenia

w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe, wraz z uzasadnieniem ekonomicznym;

1a)

propozycje w zakresie wykorzystania odnawialnych źródeł energii i wysokosprawnej kogeneracji;

1b

propozycje stosowania środków poprawy efektywności energetycznej w rozumieniu art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej;

2)

harmonogram realizacji zadań;

3)

przewidywane koszty realizacji proponowanych przedsięwzięć oraz źródło ich finansowania;

4

ocenę potencjału wytwarzania energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji oraz

efektywnych energetycznie systemów ciepłowniczych lub chłodniczych na obszarze gminy.

3.

(uchylony)

4.

Rada gminy uchwala plan zaopatrzenia, o którym mowa w ust. 1.

5.

W celu realizacji planu, o którym mowa w ust. 1, gmina może zawierać umowy z przedsiębiorstwami

energetycznymi.

6.

W przypadku gdy nie jest możliwa realizacja planu na podstawie umów, rada gminy -

dla zapewnienia zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe - może

wskazać w drodze uchwały tę część planu, z którą prowadzone na obszarze gminy działania

muszą być zgodne.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 6 ust. 4 oraz art. 9 ust.

3 ustawy zmienianej w art. 1, zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 6 ust. 8 oraz art. 9 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

W terminie dwóch miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przedsiębiorstwa

energetyczne wykonujące działalność polegającą na wytwarzaniu paliw ciekłych lub obrocie

paliwami ciekłymi z zagranicą na podstawie koncesji wydanych przed dniem wejścia w

życie niniejszej ustawy informują Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o sposobie spełnienia

wymagań, o których mowa w art. 33 ust. 1b pkt 4 ustawy zmienianej w art. 1, albo o

zawartej umowie, o której mowa w art. 10 lub art. 11 ustawy zmienianej w art. 10.

2.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki cofa koncesję na wytwarzanie paliw ciekłych lub

koncesję na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą w przypadku niezłożenia przez przedsiębiorstwo

energetyczne informacji o spełnieniu wymagań, o których mowa w art. 33 ust. 1 pkt

4 ustawy zmienianej w art. 1, albo o zawartej umowie, o której mowa w art. 10 lub

art. 11 ustawy zmienianej w art. 10, w terminie, o którym mowa w ust. 1.

1.

Zadania z zakresu spraw regulacji gospodarki paliwami i energią oraz promowania konkurencji

realizuje Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, zwany dalej „Prezesem URE”.

2.

Prezes URE jest centralnym organem administracji rządowej.

2a

Prezesa URE powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego

i konkurencyjnego naboru. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa URE.

2b.

Stanowisko Prezesa URE może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Prezesa URE.

2c.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa URE ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia

w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej

urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie

powinno zawierać

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

2d.

Termin, o którym mowa w ust. 2c pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

2e.

Nabór na stanowisko Prezesa URE przeprowadza zespół, powołany przez Szefa Kancelarii

Prezesa Rady Ministrów z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów, liczący co najmniej

3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów.

2f.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 2e, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

2g.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 2f, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

2h

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia Szefowi

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

2i.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

2j.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

2k.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

2l

Prezes URE jest powoływany na pięcioletnią kadencję i może być ponownie powołany tylko

raz. Po upływie kadencji Prezes URE pełni swoją funkcję do czasu powołania następcy.

2m

Prezes URE może zostać odwołany, przez Prezesa Rady Ministrów, przed upływem kadencji,

na którą został powołany, wyłącznie w przypadku

1)

rażącego naruszenia prawa;

2)

skazania prawomocnym wyrokiem sądu za popełnione umyślnie przestępstwo lub przestępstwo

skarbowe;

3)

orzeczenia zakazu zajmowania kierowniczych stanowisk lub pełnienia funkcji związanych

ze szczególną odpowiedzialnością w organach państwa;

4)

choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań;

5)

złożenia rezygnacji.

2n

Wiceprezes URE tymczasowo, do czasu powołania nowego Prezesa URE, wykonuje obowiązki

Prezesa URE w razie

1)

śmierci Prezesa URE;

2)

odwołania Prezesa URE przed upływem kadencji;

3)

stwierdzenia nieważności powołania Prezesa URE lub innych przyczyn nieobjęcia urzędu

po dokonaniu powołania.

2o

Osoba wykonująca obowiązki Prezesa URE nie może dokonać zwolnienia, o którym mowa

w art. 49 ust. 1.

3.

(uchylony)

4.

Prezes URE wykonuje zadania, o których mowa w ust. 1, przy pomocy Urzędu Regulacji

Energetyki, zwanego dalej „URE”.

5

Wiceprezesa URE powołuje Prezes URE spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i

konkurencyjnego naboru. Prezes URE odwołuje wiceprezesa URE.

5a

Nabór na stanowisko Wiceprezesa Urzędu Regulacji Energetyki przeprowadza zespół, powołany

przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza

i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia

się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku,

na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

5b

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowisko, o którym mowa w ust. 5, stosuje się

odpowiednio ust. 2b, 2d, 2f, 2g oraz 2i-2k. Informacje o naborze na stanowisko wiceprezesa

Urzędu Regulacji Energetyki ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie

dostępnym w siedzibie urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Regulacji

Energetyki. Do ogłoszenia stosuje się przepisy ust. 2c zdanie drugie.

5c

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia Prezesowi

Urzędu Regulacji Energetyki.

5d

Wiceprezes Urzędu Regulacji Energetyki jest powoływany na pięcioletnią kadencję i

może być ponownie powołany tylko raz. Po upływie kadencji Wiceprezes Urzędu Regulacji

Energetyki pełni swoją funkcję do czasu powołania następcy.

6

Prezes Rady Ministrów, w drodze zarządzenia, nadaje statut URE, określający jego organizację

wewnętrzną oraz strukturę terenową.

Organami właściwymi w sprawach regulacji gospodarki paliwami i energią dla

1)

jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych,

jednostek organizacyjnych Policji, Państwowej Straży Pożarnej, Straży Granicznej i

Biura Ochrony Rządu oraz jednostek organizacyjnych więziennictwa podległych Ministrowi

Sprawiedliwości są inspekcje gospodarki energetycznej powoływane przez właściwych

ministrów w uzgodnieniu z Prezesem URE;

2)

jednostek organizacyjnych Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego

Biura Antykorupcyjnego są inspekcje gospodarki energetycznej powoływane przez Szefów

tych Agencji w uzgodnieniu z Prezesem URE.

1.

Przedsiębiorstwa energetyczne, będące w dniu 3 września 2009 r. właścicielami sieci

przesyłowej, zachowują prawo do realizacji umów o świadczenie usług przesyłania paliw

gazowych, zawartych przed tym dniem, do czasu ich wygaśnięcia, bez możliwości ich

przedłużenia. Czynność prawna mająca na celu przedłużenie terminu obowiązywania tych

umów jest nieważna.

2.

Przedsiębiorstwa energetyczne informują Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o umowach,

o których mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Postępowania o udzielenie koncesji na obrót gazem ziemnym z zagranicą wszczęte na

podstawie art. 33 ust. 1a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym,

i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy umarza się.

(uchylony)

Do umów o powierzenie wykonywania obowiązków operatora systemu przesyłowego gazowego

albo operatora systemu połączonego gazowego, zawartych przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe, do czasu wygaśnięcia umów,

o których mowa w art. 22 niniejszej ustawy.

1.

Przedsiębiorstwa energetyczne, posiadające przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy koncesje na wytwarzanie paliw ciekłych lub obrót paliwami ciekłymi z zagranicą

wyłącznie w zakresie gazu płynnego LPG, dla których przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy niewymagane było złożenie zabezpieczenia majątkowego, o którym mowa w art.

38a ustawy zmienianej w art. 1, składają to zabezpieczenie w terminie trzech miesięcy

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

W przypadku niezłożenia przez przedsiębiorstwo energetyczne zabezpieczenia majątkowego

w terminie, o którym mowa w ust. 1, koncesja na wytwarzanie paliw ciekłych lub koncesja

na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą obejmujące wyłącznie gaz płynny LPG, wydane

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, wygasają z upływem ostatniego dnia

tego terminu.

3.

Utrata mocy koncesji, o których mowa w ust. 2, nie wymaga stwierdzenia ich wygaśnięcia

w trybie określonym w art. 162 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

1.

Prezes URE reguluje działalność przedsiębiorstw energetycznych zgodnie z ustawą i polityką energetyczną państwa, zmierzając do równoważenia interesów przedsiębiorstw energetycznych

i odbiorców paliw i energii.

1a.

(uchylony)

2.

Do zakresu działania Prezesa URE należy

1)

udzielanie i cofanie koncesji;

2)

zatwierdzanie i kontrolowanie stosowania taryf paliw gazowych, energii elektrycznej

i ciepła pod względem zgodności z zasadami określonymi w art. 44, 45 i 46, w tym analizowanie

i weryfikowanie kosztów przyjmowanych przez przedsiębiorstwa energetyczne jako uzasadnione

do kalkulacji cen i stawek opłat w taryfach;

3)

ustalanie

a)

współczynników korekcyjnych określających projektowaną poprawę efektywności funkcjonowania

przedsiębiorstwa energetycznego oraz zmianę warunków wykonywania przez to przedsiębiorstwo

danego rodzaju działalności gospodarczej,

b)

okresu obowiązywania taryf i współczynników korekcyjnych, o których mowa w lit. a,

c)

wysokości uzasadnionego zwrotu z kapitału, o którym mowa w art. 45 ust. 1 pkt 1, dla

przedsiębiorstw energetycznych przedkładających taryfy do zatwierdzenia,

d)

maksymalnego udziału opłat stałych w łącznych opłatach za świadczenie usług przesyłania

lub dystrybucji dla poszczególnych grup odbiorców w taryfach dla paliw gazowych i

energii, w przypadkach gdy wymaga tego ochrona interesów odbiorców,

e

jednostkowych opłat zastępczych, o których mowa w art. 9a ust. 10,

f)

wskaźnika referencyjnego, o którym mowa w art. 47 ust. 2f;

3a)

opracowywanie wytycznych i zaleceń zapewniających jednolitą formę planów, o których

mowa w art. 16 ust. 1;

4)

kontrolowanie wykonania obowiązków, o których mowa w art. 9a;

4a

kontrolowanie wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 49a ust. 1 i 2 oraz w

art. 49b ust. 1;

5)

uzgadnianie projektów planów, o których mowa w art. 16;

6)

wyznaczanie operatorów systemu, o których mowa w art. 9h ust. 1, 3 i 9, oraz publikowanie

w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki i zamieszczanie na swojej stronie internetowej

w Biuletynie Informacji Publicznej informacji o danych adresowych, obszarze działania

i okresie, na który zostali wyznaczeni operatorami systemu;

6a

przyznawanie certyfikatu niezależności;

6b

kontrolowanie wypełniania przez właściciela sieci przesyłowej oraz operatora systemu

przesyłowego gazowego obowiązków określonych w niniejszej ustawie oraz umowie, o której

mowa w art. 9h ust. 3 pkt 2, w tym monitorowanie powiązań pomiędzy właścicielem sieci

przesyłowej a operatorem systemu przesyłowego gazowego oraz przepływu informacji między

nimi;

6c

informowanie Komisji Europejskiej o wyznaczeniu operatorów systemów przesyłowych;

7)

udzielanie i cofanie zwolnienia z obowiązku świadczenia usług, o których mowa w art.

4 ust. 2, art. 4c, art. 4d ust. 1 i art. 4e ust. 1;

8)

zatwierdzanie instrukcji ruchu i eksploatacji sieci, o których mowa w art. 9g;

9)

organizowanie i przeprowadzanie przetargów dotyczących

a)

wyłaniania sprzedawców z urzędu,

b)

budowy nowych mocy wytwórczych energii elektrycznej i realizacji przedsięwzięć zmniejszających

zapotrzebowanie na energię elektryczną;

10)

kontrolowanie standardów jakościowych obsługi odbiorców oraz kontrolowanie na wniosek

odbiorcy dotrzymania parametrów jakościowych paliw gazowych i energii elektrycznej;

11

kontrolowanie realizacji przez operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego

lub operatora systemu połączonego elektroenergetycznego oraz innych uczestników rynku

energii elektrycznej obowiązków wynikających z przepisów rozporządzenia (WE) nr 714/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r.

w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii

elektrycznej i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1228/2003, a także wykonywanie innych obowiązków organu regulacyjnego wynikających z tego rozporządzenia

oraz obowiązków wynikających z rozporządzeń wydanych na podstawie art. 6 i art. 18

rozporządzenia 714/2009;

11a

kontrolowanie realizacji przez operatora systemu przesyłowego gazowego lub operatora

systemu połączonego gazowego oraz innych uczestników rynku paliw gazowych obowiązków

wynikających z przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r.

w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylającego rozporządzenie

(WE) nr 1775/2005, wykonywanie innych obowiązków organu regulacyjnego wynikających z tego rozporządzenia

oraz zatwierdzanie odpowiednich punktów w systemie przesyłowym, objętych obowiązkiem,

o którym mowa w art. 18 tego rozporządzenia, a także wykonywanie obowiązków organu

regulacyjnego wynikających z rozporządzeń przyjętych na podstawie art. 8 oraz art.

23 rozporządzenia 715/2009;

11b

zatwierdzanie metod alokacji zdolności przesyłowych i zarządzania ograniczeniami,

opracowanych zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 714/2009 z dnia 13 lipca 2009 r.

w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii

elektrycznej i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1228/2003 oraz rozporządzeń przyjętych na podstawie art. 6 i art. 18 rozporządzenia 714/2009

lub rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r.

w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowej gazu ziemnego i uchylającego rozporządzenie

(WE) nr 1775/2005 oraz rozporządzeń przyjętych na podstawie art. 8 oraz art. 23 rozporządzenia 715/2009;

12)

rozstrzyganie sporów w zakresie określonym w art. 8 ust. 1;

13)

nakładanie kar pieniężnych na zasadach określonych w ustawie;

14)

współdziałanie z właściwymi organami w przeciwdziałaniu praktykom przedsiębiorstw

energetycznych ograniczającym konkurencję;

14a)

współdziałanie z organem właściwym w sprawach nadzoru nad rynkiem kapitałowym, o którym

mowa w art. 1 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym

(Dz. U. z 2016 r. poz. 174, z późn. zm. w zakresie niezbędnym do właściwego wykonywania zadań określonych w ustawie;

14b

współpraca z organami regulacyjnymi państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw

członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim

Obszarze Gospodarczym oraz z Agencją, w szczególności w zakresie sporządzania i stosowania

kodeksów sieci oraz zatwierdzania metod zarządzania ograniczeniami opracowanymi zgodnie

z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 714/2009 z dnia 13 lipca 2009 r.

w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii

elektrycznej i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1228/2003 oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r.

w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylającego rozporządzenie

(WE) nr 1775/2005, a także w zakresie integracji krajowych sektorów energetycznych na poziomie regionalnym;

14c

zawieranie umów z organami regulacyjnymi państw członkowskich Unii Europejskiej lub

państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy

o Europejskim Obszarze Gospodarczym w celu zacieśniania współpracy w zakresie regulacji;

14d

zwracanie się do Agencji w sprawie zgodności decyzji wydanych przez inne organy regulacyjne,

o których mowa w pkt 14b, z wytycznymi, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 714/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r.

w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii

elektrycznej i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1228/2003 lub w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r.

w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylającym rozporządzenie

(WE) nr 1775/2005 oraz informowanie Komisji Europejskiej o niezgodności tych decyzji;

15)

ustalanie metod kontroli i podejmowanie działań dla poprawy efektywności przedsiębiorstw

energetycznych;

16)

określanie i publikowanie wskaźników i cen wskaźnikowych istotnych dla procesu kształtowania

taryf;

17)

publikowanie informacji służących zwiększeniu efektywności użytkowania paliw i energii;

18

zbieranie i przetwarzanie informacji dotyczących przedsiębiorstw energetycznych, w

tym obliczanie i ogłaszanie w terminie do dnia 31 marca każdego roku

a)

średnich cen sprzedaży energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji

obliczonych oddzielnie dla energii elektrycznej wytworzonej w jednostkach kogeneracji,

o których mowa w art. 9l ust. 1 pkt 1-2,

b)

średniej ceny sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym oraz sposób jej

obliczenia,

c)

średnich cen sprzedaży ciepła, wytworzonego w należących do przedsiębiorstw posiadających

koncesje jednostkach wytwórczych niebędących jednostkami kogeneracji

-

opalanych paliwami węglowymi,

-

opalanych paliwami gazowymi,

-

opalanych olejem opałowym,

-

stanowiących instalacje odnawialnego źródła energii,

d)

średniej ceny energii elektrycznej dla odbiorcy energii elektrycznej w gospodarstwie

domowym uwzględniającej opłatę za świadczenie usługi dystrybucji energii elektrycznej,

obliczanej na podstawie cen zawartych w umowach kompleksowych

- w poprzednim roku kalendarzowym;

18a

zbieranie i przetwarzanie informacji dotyczących przedsiębiorstw energetycznych, w

tym obliczanie i ogłaszanie, w terminie do 90 dni od dnia zakończenia każdego kwartału,

średnich cen sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym w poprzednim kwartale,

oraz ogłaszanie sposobu ich obliczania;

19)

gromadzenie informacji dotyczących istniejącej, będącej w budowie lub planowanej infrastruktury

energetycznej w sektorach

a

gazu ziemnego i energii elektrycznej, w tym energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach

odnawialnego źródła energii, z wyłączeniem infrastruktury dotyczącej wytwarzania energii

elektrycznej z biogazu rolniczego,

b)

biopaliw ciekłych, o których mowa w ustawie o biokomponentach i biopaliwach ciekłych

- znajdujących się w obszarze zainteresowania Unii Europejskiej i przekazywanie ich

do ministra właściwego do spraw energii, w terminie do 15 lipca roku sprawozdawczego,

o którym mowa w rozporządzeniu 256/2014 w zakresie określonym w pkt 2-4 załącznika

do tego rozporządzenia;

19a)

przekazywanie do Komisji Europejskiej informacji, o których mowa w art. 9c ust. 11;

19b

wykonywanie zadań, obowiązków oraz korzystanie z uprawnień określonych w sposób wiążący

dla organu regulacyjnego w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1227/2011 z dnia 25 października

2011 r. w sprawie integralności i przejrzystości hurtowego rynku energii, zwanym dalej „rozporządzeniem 1227/2011”, oraz współpraca z Agencją, organami regulacyjnymi

państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, organem

właściwym w sprawach ochrony konkurencji i konsumentów oraz organem właściwym w sprawach

nadzoru nad rynkiem finansowym, w zakresie niezbędnym do wykonywania obowiązków określonych

w rozporządzeniu 1227/2011

20)

monitorowanie funkcjonowania systemu gazowego i elektroenergetycznego w zakresie

a)

zasad zarządzania i rozdziału przepustowości połączeń międzysystemowych, z którymi

istnieją wzajemne połączenia, we współpracy z właściwymi organami państw członkowskich

Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,

b)

mechanizmów bilansowania systemu gazowego lub systemu elektroenergetycznego i zarządzania

ograniczeniami w krajowym systemie gazowym i elektroenergetycznym,

c)

warunków przyłączania podmiotów do sieci i ich realizacji oraz dokonywania napraw

tej sieci,

d)

wypełniania obowiązku publikowania przez operatorów systemów przesyłowych i dystrybucyjnych

informacji dotyczących połączeń międzysystemowych, korzystania z sieci i rozdziału

zdolności przesyłowych stronom umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji

paliw gazowych lub energii, z uwzględnieniem konieczności traktowania tych informacji

jako poufnych ze względów handlowych,

e)

warunków świadczenia usług magazynowania paliw gazowych, usług skraplania gazu ziemnego

oraz innych usług świadczonych przez przedsiębiorstwa energetyczne,

f)

bezpieczeństwa dostarczania paliw gazowych i energii elektrycznej,

g)

wypełniania przez operatorów systemów przesyłowych i dystrybucyjnych ich zadań,

h)

wypełniania przez przedsiębiorstwo energetyczne obowiązków wymienionych w art. 44;

21

wydawanie świadectw pochodzenia z kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust. 1, oraz

ich umarzanie;

21a

wydawanie, na wniosek organu właściwego do wydania pozwolenia zintegrowanego, o którym

mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, opinii dotyczącej skutków ekonomicznych, w tym wpływu na opłacalność wytwarzania

energii, zastosowania do źródeł spalania paliw drugiej zasady łączenia, o której mowa

w art. 157a ust. 2 pkt 2 tej ustawy;

21b

kontrolowanie przedsiębiorstwa energetycznego lub podmiotu przywożącego na zasadach

określonych w ustawie;

21c

prowadzenie w postaci elektronicznej

a)

rejestru podmiotów przywożących,

b)

wykazu podmiotów, które złożyły wnioski o udzielenie, zmianę lub cofnięcie koncesji

albo o udzielenie lub zmianę promesy koncesji,

c)

rejestru przedsiębiorstw energetycznych posiadających koncesję,

d)

wykazu podmiotów posiadających promesę koncesji,

e)

wykazu podmiotów, wobec których toczyło się postępowanie w sprawie udzielenia koncesji,

które zostało następnie umorzone lub zakończyło się odmową udzielenia koncesji lub

pozostawieniem wniosku bez rozpoznania,

f)

wykazu przedsiębiorstw energetycznych, którym cofnięto koncesję,

g)

wykazu podmiotów, którym koncesja wygasła, wraz z podaniem podstawy i daty wygaśnięcia

koncesji;

21d

podejmowanie działań informacyjnych mających na celu ochronę uzasadnionych interesów

odbiorców paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym,

w szczególności publikowanie na stronie internetowej URE informacji dotyczących powtarzających

się lub istotnych problemów prowadzących do sporów między przedsiębiorstwami energetycznymi

a odbiorcami paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym,

a także o przedsiębiorstwach energetycznych, na które zostały złożone uzasadnione

skargi tych odbiorców dotyczące tych problemów;

22)

wykonywanie innych zadań określonych w ustawie lub ustawach odrębnych.

2a.

Prezes URE w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 19 i 20, w szczególności sporządza

raport przedstawiający i oceniający

1)

warunki podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania,

przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej;

2

realizację planów, o których mowa w art. 16 ust. 2 i 4, z uwzględnieniem zamierzeń

inwestycyjnych wynikających ze sprawozdania, o którym mowa w art. 15b ust. 3.

2b.

Raport, o którym mowa w ust. 2a, może zawierać także propozycje zmian przepisów określających

warunki funkcjonowania systemu elektroenergetycznego, o których mowa w art. 9 ust.

3, i szczegółowych zasad kształtowania taryf dla energii elektrycznej, określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 3, służących rozwojowi zdolności wytwórczych

i przesyłowych energii elektrycznej, zgodnie z przyjętą polityką energetyczną państwa,

o której mowa w art. 15a, i wnioskami wynikającymi ze sprawozdania, o którym mowa

w art. 15b ust. 3.

2c

Prezes URE przekazuje raport, o którym mowa w ust. 2a, ministrowi właściwemu do spraw

energii, co 2 lata, w terminie do dnia 30 czerwca danego roku.

2d.

Raport, o którym mowa w ust. 2a, podlega publikacji w Biuletynie Urzędu Regulacji

Energetyki.

3

W sprawach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 5, z wyjątkiem spraw wymienionych w art.

32 ust. 1 pkt 4, niezbędna jest opinia właściwego miejscowo zarządu województwa.

3a

W sprawach z wniosku o udzielenie, przedłużenie albo cofnięcie koncesji na wytwarzanie

paliw ciekłych, magazynowanie lub przeładunek paliw ciekłych oraz obrót paliwami ciekłymi

z zagranicą z wyłączeniem spraw o zmianę tych koncesji, Prezes URE zasięga opinii

Prezesa Agencji Rezerw Materiałowych, ministra właściwego do spraw finansów publicznych,

Prokuratora Generalnego oraz Komendanta Głównego Policji.

3a

W sprawach z wniosku o udzielenie, przedłużenie albo cofnięcie koncesji na wytwarzanie

paliw ciekłych, magazynowanie lub przeładunek paliw ciekłych oraz obrót paliwami ciekłymi

z zagranicą z wyłączeniem spraw o zmianę tych koncesji, Prezes URE zasięga opinii

Prezesa Agencji Rezerw Materiałowych, Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, Prokuratora

Generalnego oraz Komendanta Głównego Policji.

3b

Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 3a, Prezes URE przekazuje Prezesowi Agencji

Rezerw Materiałowych umowy przedwstępne wobec umów, o których mowa w art. 10 lub art.

11 ustawy, o której mowa w art. 33 ust. 1a pkt 2.

3c

Organy, o których mowa w ust. 3a, wydają w formie postanowienia opinie zawierające

ocenę spełnienia przez wnioskodawcę określonych w rozdziale 5 wymogów udzielenia,

przedłużenia albo cofnięcia koncesji, w zakresie, w jakim wynika to z właściwości

ich działania określonych w przepisach odrębnych.

4.

Nieprzedstawienie przez zarząd województwa opinii w sprawach wymienionych w ust. 2

pkt 1 i 5, w terminie 14 dni od dnia wpłynięcia sprawy do zaopiniowania, jest równoznaczne

z wydaniem pozytywnej opinii.

4a

Nieprzedstawienie przez Prezesa Agencji Rezerw Materiałowych, ministra właściwego

do spraw finansów publicznych, Prokuratora Generalnego lub Komendanta Głównego Policji

opinii, o której mowa w ust. 3a, w terminie 21 dni od dnia wpływu wniosku do zaopiniowania,

jest równoznaczne z wydaniem opinii pozytywnej.

4a

Nieprzedstawienie przez Prezesa Agencji Rezerw Materiałowych, Szefa Krajowej Administracji

Skarbowej, Prokuratora Generalnego lub Komendanta Głównego Policji opinii, o której

mowa w ust. 3a, w terminie 21 dni od dnia wpływu wniosku do zaopiniowania, jest równoznaczne

z wydaniem opinii pozytywnej.

5

Prezes URE uchyla decyzję wydaną w sprawach, o których mowa w ust. 2, jeżeli Komisja

Europejska stwierdziła jej niezgodność z przepisami wydanymi na podstawie rozporządzenia (WE) nr 714/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu

do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej i uchylającego

rozporządzenie (WE) nr 1228/2003 lub rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r.

w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylającego rozporządzenie

(WE) nr 1775/2005, w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania informacji od Komisji Europejskiej o konieczności

jej uchylenia, i informuje o tym uchyleniu Komisję Europejską.

6

Prezes URE współpracując z organami regulacyjnymi państw członkowskich Unii Europejskiej

lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz z Agencją zapewnia taki sam stopień

poufności otrzymanych informacji, jaki jest wymagany od organu udostępniającego informacje.

7

Prezes URE kontroluje zapewnienie równego i otwartego dostępu do sieci transportowej

dwutlenku węgla i podziemnych składowisk dwutlenku węgla oraz rozstrzyga spory w zakresie

określonym w art. 11n ust. 7.

1.

Uczestnik rynku rejestruje się, zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia 1227/2011,

w krajowym rejestrze uczestników rynku, o którym mowa w art. 9 ust. 2 tego rozporządzenia.

2.

Rejestracji, o której mowa w ust. 1, dokonuje się na formularzu rejestracyjnym, o

którym mowa w art. 9 ust. 4 rozporządzenia 1227/2011, udostępnianym na stronie internetowej

URE.

1.

Prezes URE przeprowadza kontrolę lub prowadzi postępowanie wyjaśniające w sprawach

manipulacji na rynku lub próby manipulacji na rynku oraz niezgodnego z prawem wykorzystywania

informacji wewnętrznej w zakresie produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie

hurtowym, które nie są instrumentami finansowymi.

2.

Przez niezgodne z prawem wykorzystywanie informacji wewnętrznej rozumie się działania

wbrew zakazom określonym w art. 3 ust. 1 rozporządzenia 1227/2011.

1.

Kontrola, o której mowa w art. 23b, zwana dalej „kontrolą REMIT”, jest prowadzona

przez upoważnionego pracownika URE, zwanego dalej „pracownikiem kontrolującym”, u

każdego uczestnika rynku lub podmiotu działającego w imieniu uczestnika rynku, zwanych

dalej „podmiotami kontrolowanymi”.

2.

Prezes URE może upoważnić do udziału w kontroli REMIT osoby posiadające wiadomości

specjalne, jeżeli do jej przeprowadzenia niezbędne są tego rodzaju wiadomości.

3.

Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli REMIT oraz do udziału w tej kontroli zawiera

1)

oznaczenie organu kontroli;

2)

wskazanie podstawy prawnej kontroli;

3)

datę i miejsce wystawienia upoważnienia;

4)

imię, nazwisko i stanowisko oraz numer dokumentu potwierdzającego tożsamość pracownika

kontrolującego lub osoby, o której mowa w ust. 2;

5)

oznaczenie podmiotu kontrolowanego;

6)

określenie przedmiotu i zakresu kontroli;

7)

określenie daty rozpoczęcia kontroli i przewidywanej daty jej zakończenia;

8)

podpis osoby udzielającej upoważnienia, z podaniem zajmowanego stanowiska lub sprawowanej

funkcji;

9)

pouczenie o prawach i obowiązkach podmiotu kontrolowanego.

4.

Pracownik kontrolujący doręcza podmiotowi kontrolowanemu lub osobie przez niego upoważnionej

upoważnienie do przeprowadzenia kontroli REMIT.

5.

W razie nieobecności podmiotu kontrolowanego lub osoby przez niego upoważnionej, upoważnienie

do przeprowadzenia kontroli REMIT może być okazane innemu pracownikowi podmiotu kontrolowanego,

który może być uznany za osobę, o której mowa w art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, lub przywołanemu świadkowi, którym powinien być funkcjonariusz publiczny, niebędący

jednak pracownikiem organu przeprowadzającego kontrolę. W takim przypadku upoważnienie

doręcza się niezwłocznie podmiotowi kontrolowanemu, nie później jednak niż trzeciego

dnia od dnia wszczęcia tej kontroli.

1.

W toku kontroli REMIT pracownik kontrolujący ma prawo

1)

wstępu na grunt oraz do budynków, lokali lub innych pomieszczeń oraz środków transportu

podmiotu kontrolowanego;

2)

żądania udostępnienia akt, ksiąg, wszelkiego rodzaju dokumentów i nośników informacji

związanych z przedmiotem kontroli oraz ich odpisów i wyciągów, a także sporządzania

z nich notatek i kopii;

3)

żądania od osób, o których mowa w art. 23e ust. 1, ustnych wyjaśnień dotyczących przedmiotu

kontroli;

4)

żądania informacji od osób, które biorą lub brały udział w sposób pośredni lub bezpośredni

w zawieraniu kontrolowanych transakcji;

5)

przeprowadzania kontroli w siedzibie podmiotu kontrolowanego.

2.

Osobie upoważnionej do udziału w kontroli REMIT na podstawie art. 23c ust. 2 przysługują

uprawnienia pracownika kontrolującego, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, oraz uprawnienie

do udziału wraz z pracownikiem kontrolującym w przeszukaniu, o którym mowa w art.

23g.

3.

W toku kontroli REMIT pracownik kontrolujący może korzystać z pomocy funkcjonariuszy

innych organów kontroli państwowej lub Policji. Organy kontroli państwowej lub Policja

wykonują czynności na polecenie kontrolującego.

4.

W uzasadnionych przypadkach przebieg kontroli REMIT lub poszczególne czynności w jej

toku, po uprzednim poinformowaniu podmiotu kontrolowanego, mogą być utrwalane przy

pomocy urządzeń rejestrujących obraz lub dźwięk. Informatyczne nośniki danych w rozumieniu

przepisów o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne,

na których zarejestrowano przebieg kontroli lub poszczególne czynności w jej toku,

stanowią załącznik do protokołu kontroli.

1.

W toku kontroli REMIT podmiot kontrolowany, osoba przez niego upoważniona, posiadacz

lokalu mieszkalnego, pomieszczenia, nieruchomości lub środka transportu, o których

mowa w art. 23g ust. 1, są obowiązani do współdziałania z pracownikiem kontrolującym

polegającego na

1)

udzielaniu żądanych informacji;

2)

umożliwianiu wstępu na grunt oraz do budynków, lokali lub innych pomieszczeń oraz

środków transportu;

3)

udostępnianiu akt, ksiąg i wszelkiego rodzaju dokumentów lub innych nośników informacji.

2.

Osoby, o których mowa w ust. 1, mogą odmówić współdziałania, gdy naraziłoby to je

lub ich małżonka, wstępnych, zstępnych, rodzeństwo oraz powinowatych w tej samej linii

lub stopniu, jak również osoby pozostające w stosunku przysposobienia, opieki lub

kurateli, a także osobę pozostającą we wspólnym pożyciu, na odpowiedzialność karną.

Prawo odmowy współdziałania w toku kontroli REMIT trwa po ustaniu małżeństwa lub rozwiązaniu

stosunku przysposobienia, opieki lub kurateli, a także po ustaniu wspólnego pożycia.

1.

Podmiot kontrolowany zapewnia pracownikowi kontrolującemu oraz osobom upoważnionym

do udziału w kontroli REMIT warunki i środki niezbędne do sprawnego przeprowadzenia

kontroli, a w szczególności

1)

sporządza we własnym zakresie kopie dokumentów, w tym wydruki z nośników informacji,

a także informatycznych nośników danych, wskazanych przez pracownika kontrolującego;

2)

zapewnia w miarę możliwości samodzielne zamknięte pomieszczenie, jeżeli jest to niezbędne

do przeprowadzenia kontroli;

3)

zapewnia wydzielone miejsce do przechowywania dokumentów i zabezpieczonych przedmiotów;

4)

udostępnia środki łączności, którymi dysponuje, w zakresie niezbędnym do wykonywania

czynności kontrolnych.

2.

Podmiot kontrolowany dokonuje potwierdzenia za zgodność z oryginałem sporządzonych

kopii dokumentów i wydruków. W przypadku odmowy potwierdzenia za zgodność z oryginałem

potwierdza je pracownik kontrolujący, o czym czyni wzmiankę w protokole kontroli.

3.

Czynności kontrolne mogą być podejmowane również poza siedzibą podmiotu kontrolowanego,

w szczególności w siedzibie URE, jeżeli jest to uzasadnione charakterem tych czynności

oraz może przyczynić się do szybszego i skuteczniejszego przeprowadzenia kontroli.

1.

Jeżeli istnieją uzasadnione podstawy do przypuszczenia, że w lokalu mieszkalnym lub

w jakimkolwiek innym pomieszczeniu, nieruchomości lub środku transportu są przechowywane

przedmioty, akta, księgi, dokumenty i inne informatyczne nośniki danych w rozumieniu

przepisów o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne,

mogące mieć wpływ na ustalenie stanu faktycznego istotnego dla prowadzonego postępowania,

pracownik kontrolujący w toku kontroli REMIT może również dokonać przeszukania tych

pomieszczeń lub rzeczy, za zgodą sądu ochrony konkurencji i konsumentów, udzieloną

na wniosek Prezesa URE.

2.

Jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie poważnego naruszenia przepisów ustawy, w szczególności

wtedy, gdy mogłoby dojść do zatarcia dowodów, z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1,

Prezes URE może wystąpić przed wszczęciem postępowania kontrolnego.

3.

Sąd ochrony konkurencji i konsumentów wydaje w ciągu 48 godzin postanowienie w sprawie,

o której mowa w ust. 1. Na postanowienie sądu ochrony konkurencji i konsumentów nie

przysługuje zażalenie.

4.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1749, 1948, 2138 i 2261) mające zastosowanie do przeszukania stosuje się odpowiednio.

1.

Pracownik kontrolujący lub osoby upoważnione do udziału w kontroli REMIT ustalają

stan faktyczny na podstawie dowodów zebranych w toku tej kontroli, a w szczególności

dokumentów, przedmiotów, oględzin oraz ustnych lub pisemnych wyjaśnień i oświadczeń

oraz innych nośników informacji.

2.

Dowody, o których mowa w ust. 1, mogą zostać zabezpieczone przez

1)

pozostawienie ich w wydzielonym lub oddzielnym, zamkniętym i opieczętowanym pomieszczeniu

podmiotu kontrolowanego;

2)

złożenie, za pokwitowaniem udzielonym podmiotowi kontrolowanemu, na przechowanie w

wyznaczonym miejscu.

1.

Prezes URE w toku kontroli REMIT może wydać postanowienie o zajęciu akt, ksiąg, innych

wszelkiego rodzaju dokumentów lub informatycznych nośników danych, w rozumieniu przepisów

o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, oraz innych

przedmiotów mogących stanowić dowód w sprawie, na czas niezbędny do przeprowadzenia

kontroli, nie dłuższy niż 7 dni.

2.

Osobę posiadającą przedmioty, o których mowa w ust. 1, pracownik kontrolujący wzywa

do wydania ich dobrowolnie, a w razie odmowy można przeprowadzić ich odebranie w trybie

przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

3.

Na postanowienie o zajęciu przedmiotów, o których mowa w ust. 1, zażalenie przysługuje

osobom, których prawa zostały naruszone. Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania

postanowienia.

4.

Do zabezpieczenia na miejscu kontroli, w celu wykonywania czynności w toku kontroli,

akt, ksiąg, innych wszelkiego rodzaju dokumentów lub informatycznych nośników danych

oraz innych przedmiotów mogących stanowić dowód w sprawie, jak również pomieszczeń

podmiotu kontrolowanego, w których znajdują się te dokumenty lub przedmioty, nie stosuje

się przepisów ust. 1-3.

1.

Przedmioty podlegające zajęciu, o którym mowa w art. 23i ust. 1, w czasie kontroli

REMIT należy, po dokonaniu oględzin i sporządzeniu protokołu zajęcia, zabrać albo

oddać na przechowanie osobie godnej zaufania z zaznaczeniem obowiązku ich przedstawienia

na każde żądanie Prezesa URE.

2.

Protokół zajęcia przedmiotów powinien zawierać: oznaczenie sprawy, z którą zajęcie

ma związek, podanie dokładnej godziny rozpoczęcia i zakończenia czynności, dokładną

listę zajętych przedmiotów i, w miarę potrzeby, ich opis, a ponadto wskazanie postanowienia

Prezesa URE o zajęciu. Protokół podpisuje dokonujący zajęcia i przedstawiciel podmiotu

kontrolowanego.

3.

Dokonujący zajęcia przedmiotów jest obowiązany do natychmiastowego wręczenia osobom

zainteresowanym pokwitowania stwierdzającego, jakie przedmioty i przez kogo zostały

zajęte, oraz do niezwłocznego powiadomienia osoby, której przedmioty zostały zajęte.

4.

Zajęte przedmioty należy zwrócić niezwłocznie po stwierdzeniu, że są zbędne dla prowadzonego

postępowania, albo po uchyleniu przez sąd ochrony konkurencji i konsumentów postanowienia

o zajęciu przedmiotów, jednak nie później niż po upływie terminu, o którym mowa w

art. 23i ust. 1.

1.

Przebieg przeprowadzonej kontroli REMIT pracownik kontrolujący przedstawia w protokole

kontroli.

2.

Protokół kontroli powinien zawierać w szczególności

1)

wskazanie nazwy albo imienia i nazwiska oraz adresu podmiotu kontrolowanego;

2)

datę rozpoczęcia i zakończenia kontroli;

3)

imię, nazwisko i stanowisko pracownika kontrolującego;

4)

określenie przedmiotu i zakresu kontroli;

5)

opis stanu faktycznego ustalonego w trakcie kontroli oraz wykaz dowodów zebranych

w toku kontroli;

6)

opis załączników;

7)

pouczenie podmiotu kontrolowanego zawierające informację o prawie zgłaszania zastrzeżeń

do protokołu oraz o prawie odmowy podpisania protokołu.

3.

Materiał dowodowy zgromadzony w toku kontroli REMIT stanowi załącznik do protokołu

kontroli.

1.

Protokół kontroli REMIT podpisują pracownik kontrolujący i podmiot kontrolowany.

2.

Przed podpisaniem protokołu kontroli podmiot kontrolowany w terminie 7 dni od dnia

przedstawienia tego protokołu do podpisu może złożyć na piśmie zastrzeżenia do przedstawionego

protokołu.

3.

W razie zgłoszenia zastrzeżeń, o których mowa w ust. 2, pracownik kontrolujący dokonuje

ich analizy i w razie potrzeby podejmuje dodatkowe czynności kontrolne, a w przypadku

stwierdzenia zasadności zastrzeżeń zmienia lub uzupełnia odpowiednią część protokołu

kontroli w formie aneksu do protokołu.

4.

W razie nieuwzględnienia zastrzeżeń, w całości lub w części, pracownik kontrolujący

informuje o tym podmiot kontrolowany na piśmie.

5.

O odmowie podpisania protokołu kontroli pracownik kontrolujący czyni wzmiankę w protokole.

6.

Protokół kontroli sporządza się w dwóch egzemplarzach, z których jeden pozostawia

się podmiotowi kontrolowanemu, z wyłączeniem materiału dowodowego pozostającego w

posiadaniu tego podmiotu.

7.

Wraz z protokołem kontroli Prezes URE może zgłosić zalecenia usunięcia przez podmiot

kontrolowany nieprawidłowości stwierdzonych na podstawie wyników kontroli REMIT, zwane

dalej „zaleceniami”, wyznaczając termin, nie krótszy niż 14 dni, do usunięcia tych

nieprawidłowości.

8.

W przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy wymaga tego bezpieczeństwo obrotu lub interes

inwestorów, Prezes URE może zgłosić zalecenia przed zakończeniem kontroli, wyznaczając

podmiotowi kontrolowanemu termin do usunięcia nieprawidłowości krótszy niż 14 dni.

O zgłoszeniu zaleceń w tym trybie zamieszcza się wzmiankę w protokole kontroli.

9.

Bieg terminu do usunięcia przez podmiot kontrolowany nieprawidłowości wskazanych w

zaleceniach rozpoczyna się w dniu następującym po dniu otrzymania tych zaleceń.

10.

Podmiot kontrolowany niezwłocznie, nie później niż w dniu następnym po upływie terminu

do usunięcia nieprawidłowości wskazanych w zaleceniach, przekazuje Prezesowi URE informację

o sposobie ich uwzględnienia, wskazując szczegółowy sposób usunięcia stwierdzonych

nieprawidłowości.

1.

Prezes URE, Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego oraz Prezes Urzędu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów współpracują i wzajemnie przekazują informacje, w tym informacje

prawnie chronione na podstawie odrębnych przepisów, w zakresie niezbędnym do wykonywania

zadań wynikających z rozporządzenia 1227/2011, w tym na potrzeby prowadzonej kontroli

lub postępowania wyjaśniającego, o których mowa w art. 23b. Organy te są obowiązane

zapewnić ochronę informacji przekazywanych na podstawie rozporządzenia 1227/2011 oraz

zapobiegać ich niezgodnemu z prawem wykorzystywaniu.

2.

Do przekazywania przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów informacji,

o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 73 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r.

o ochronie konkurencji i konsumentów.

3.

Organy, o których mowa w ust. 1, mogą zawierać porozumienia o współpracy i wymianie

informacji.

1.

Prezes URE może przekazać do publicznej wiadomości informację o środkach lub sankcjach

zastosowanych za naruszenie obowiązków określonych w rozporządzeniu 1227/2011.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, nie może zawierać danych osobowych. Do publicznej

wiadomości podaje się firmę (nazwę) podmiotu, którego działalności dotyczy naruszenie

przepisów rozporządzenia 1227/2011, a w przypadku gdy podmiot ten prowadzi działalność

pod innym oznaczeniem, do publicznej wiadomości podaje się także to oznaczenie.

3.

Zakazu, o którym mowa w ust. 2, nie narusza podanie do publicznej wiadomości firmy

(nazwy), pod którą prowadzi działalność osoba fizyczna.

4.

Informacje, o których mowa w ust. 1, są podawane poprzez zamieszczenie na stronie

internetowej Prezesa URE.

1.

W przypadku gdy w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa określonego w art.

57a-57d postępowanie przygotowawcze jest prowadzone z urzędu lub na podstawie zawiadomienia

Prezesa URE lub innego podmiotu, prokurator zawiadamia o tym Prezesa URE, wskazując

w zawiadomieniu firmę (nazwę) lub inne oznaczenie podmiotu, pod którym prowadzi on

działalność, w związku z którą jest prowadzone postępowanie.

2.

Prokurator lub sąd w sprawach o przestępstwa określone w art. 57a-57d przekazują Prezesowi

URE informacje o prawomocnej odmowie wszczęcia postępowania przygotowawczego albo

o prawomocnym umorzeniu postępowania przygotowawczego, a w przypadku wniesienia aktu

oskarżenia informację o prawomocnym orzeczeniu sądu.

1.

W celu ustalenia, czy istnieją podstawy do złożenia zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia

przestępstwa określonego w art. 57a-57d, Prezes URE może zarządzić przeprowadzenie

postępowania wyjaśniającego. Postępowanie wyjaśniające nie może trwać dłużej niż 6

miesięcy.

2.

Postępowanie wyjaśniające prowadzi pracownik URE pisemnie upoważniony przez Prezesa

URE. W zakresie upoważnienia przepisy art. 23c ust. 3-5 stosuje się odpowiednio.

3.

Do złożenia pisemnych lub ustnych wyjaśnień oraz do wydania dokumentu lub innego nośnika

informacji można wezwać każdego, kto dysponuje określoną wiedzą, dokumentem lub nośnikiem.

Przepis art. 23e stosuje się odpowiednio.

4.

Do czynności podejmowanych w toku postępowania wyjaśniającego przepisy art. 23d ust.

1 i 4, art. 23f oraz art. 23i stosuje się odpowiednio.

5

W toku postępowania wyjaśniającego, w granicach koniecznych do sprawdzenia, czy zachodzi

uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa określonego w art. 57a-57d, Prezes

URE może zażądać od

1)

Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej - udostępnienia określonych informacji stanowiących

tajemnicę skarbową;

2)

podmiotów i instytucji, o których mowa w art. 8 ust. 4 lit. b-f rozporządzenia 1227/2011,

udostępniania informacji, określonych w art. 8 ust. 1 tego rozporządzenia, stanowiących

tajemnicę zawodową w rozumieniu odrębnych ustaw.

Przekazanie informacji, o których mowa w punktach poprzedzających, nie stanowi naruszenia

obowiązku zachowania odpowiednio tajemnicy skarbowej i tajemnicy zawodowej.

5

W toku postępowania wyjaśniającego, w granicach koniecznych do sprawdzenia, czy zachodzi

uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa określonego w art. 57a-57d, Prezes

URE może zażądać od

1)

Szefa Krajowej Administracji Skarbowej - udostępnienia określonych informacji stanowiących

tajemnicę skarbową;

2)

podmiotów i instytucji, o których mowa w art. 8 ust. 4 lit. b-f rozporządzenia 1227/2011,

udostępniania informacji, określonych w art. 8 ust. 1 tego rozporządzenia, stanowiących

tajemnicę zawodową w rozumieniu odrębnych ustaw.

Przekazanie informacji, o których mowa w punktach poprzedzających, nie stanowi naruszenia

obowiązku zachowania odpowiednio tajemnicy skarbowej i tajemnicy zawodowej.

6.

Po zakończeniu postępowania wyjaśniającego Prezes URE składa zawiadomienie o podejrzeniu

popełnienia przestępstwa, wszczyna kontrolę REMIT albo zarządza zamknięcie postępowania

wyjaśniającego.

7.

Do zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa dołącza się akta postępowania

wyjaśniającego z załącznikami.

8.

Zamknięcie postępowania wyjaśniającego nie stanowi przeszkody do ponownego jego przeprowadzenia

o ten sam czyn, chyba że nastąpiło przedawnienie karalności przestępstwa.

1.

Prezes URE przeprowadza kontrolę lub prowadzi postępowanie wyjaśniające w sprawie

naruszenia

1)

warunków prowadzenia działalności objętej koncesjami, o których mowa w art. 32 ust.

1 pkt 1-4, w zakresie, w jakim dotyczą paliw ciekłych, albo wpisem do rejestru podmiotów

przywożących lub

2)

warunków udzielonych koncesji, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1-4, w zakresie,

w jakim dotyczą paliw ciekłych.

2.

Kontrole, o których mowa w ust. 1, prowadzone są zgodnie z planem kontroli, przygotowywanym

corocznie przez Prezesa URE.

3.

W ramach realizacji zadań lub kontroli prowadzonych na zasadach i w trybach określonych

w odrębnych przepisach: Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Generalny Inspektor

Kontroli Skarbowej, Szef Służby Celnej, Prezes Agencji Rezerw Materiałowych, Prezes

Urzędu Dozoru Technicznego, Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, Inspekcja

Handlowa, Państwowa Inspekcja Pracy oraz organy: Policji, Prokuratury, Inspekcji Ochrony

Środowiska, Państwowej Straży Pożarnej, nadzoru budowlanego, administracji miar i

Państwowej Inspekcji Sanitarnej kontrolują spełnienie obowiązku

W ramach realizacji zadań lub kontroli prowadzonych na zasadach i w trybach określonych

w odrębnych przepisach: Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szef Krajowej Administracji

Skarbowej, Prezes Agencji Rezerw Materiałowych, Prezes Urzędu Dozoru Technicznego,

Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, Inspekcja Handlowa, Państwowa Inspekcja

Pracy oraz organy: Policji, Prokuratury, Inspekcji Ochrony Środowiska, Państwowej

Straży Pożarnej, nadzoru budowlanego, administracji miar i Państwowej Inspekcji Sanitarnej

kontrolują spełnienie obowiązku

1)

posiadania koncesji, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1-4, w zakresie, w jakim

dotyczą paliw ciekłych;

2)

wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 32a;

3)

zgłoszenia do Prezesa URE infrastruktury paliw ciekłych, o którym mowa w art. 43e.

4.

Organy, o których mowa w ust. 3, mogą kontrolować spełnienie wymogu prowadzenia sprzedaży

paliw ciekłych i świadczenia usług magazynowania lub przeładunku paliw ciekłych, przesyłania

lub dystrybucji paliw ciekłych w sposób zgodny z art. 43a.

5.

W toku postępowania kontrolnego lub wyjaśniającego, Prezes URE współpracuje z organami,

o których mowa w ust. 3, które zobowiązane są do przekazywania Prezesowi URE wszelkich

posiadanych informacji i dokumentów, które mogą posłużyć do stwierdzenia, czy nastąpiło

naruszenie warunków, o których mowa w ust. 1.

1.

W celu wparcia właściwej realizacji postępowań kontrolnych, o których mowa w art.

23r ust. 3 i 4, Prezes URE publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Regulacji

Energetyki informator kontroli, zawierający opis wymagań i obowiązków wynikających

z przepisów, które powinny być sprawdzane w toku kontroli przeprowadzanej na podstawie

przepisów odrębnych.

2.

Prezes URE co najmniej raz w roku przekazuje organom kontroli aktualny informator,

o którym mowa w ust. 1.

Do prowadzenia kontroli, o której mowa w art. 23r ust. 1, przepisy art. 23c-23l stosuje

się odpowiednio.

1.

W przypadku gdy w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa określonego w art.

57g postępowanie przygotowawcze jest prowadzone z urzędu lub na podstawie zawiadomienia

Prezesa URE lub innego podmiotu, prokurator zawiadamia o tym Prezesa URE, wskazując

w zawiadomieniu firmę (nazwę) lub inne oznaczenie podmiotu, pod którym prowadzi on

działalność, w związku z którą jest prowadzone postępowanie.

2.

Prokurator lub sąd w sprawach o przestępstwo określone w art. 57g przekazują Prezesowi

URE informacje o prawomocnej odmowie wszczęcia postępowania przygotowawczego albo

o prawomocnym umorzeniu postępowania przygotowawczego, a w przypadku wniesienia aktu

oskarżenia informację o prawomocnym orzeczeniu sądu.

W celu ustalenia, czy istnieją podstawy do złożenia zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia

przestępstwa określonego w art. 57g, Prezes URE może zarządzić przeprowadzenie postępowania

wyjaśniającego. Przepisy art. 23p ust. 1-4 oraz 6-8 stosuje się odpowiednio.

Przepisów art. 4j ust. 3 i 3a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie stosuje się do umów zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Zabezpieczenia majątkowe, o których mowa w art. 38a ust. 1 ustawy zmienianej w art.

1, złożone do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy zachowują ważność do czasu, na jaki zostały ustanowione.

2.

W terminie miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Prezes Urzędu Regulacji

Energetyki przekazuje właściwym ze względu na aktualną siedzibę przedsiębiorstwa energetycznego

naczelnikom urzędów celnych zabezpieczenia majątkowe złożone przed dniem wejścia w

życie niniejszej ustawy.

3.

Naczelnik urzędu celnego niezwłocznie informuje przedsiębiorstwo energetyczne o przekazaniu

zabezpieczenia majątkowego przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki.

4.

Od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy organem właściwym w zakresie przyjęcia,

przedłużenia terminu ważności, podwyższenia wysokości, zmiany formy, pokrycia należności,

zwrotu lub zwolnienia zabezpieczenia majątkowego, o którym mowa w ust. 1, jest naczelnik

urzędu celnego właściwy ze względu na aktualną siedzibę przedsiębiorstwa energetycznego.

5.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy właściwy ze względu na siedzibę przedsiębiorstwa

energetycznego naczelnik urzędu celnego wstępuje z mocy prawa w całokształt praw i

obowiązków Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki wynikających z zabezpieczeń majątkowych,

o których mowa w art. 38a ustawy zmienianej w art. 1, złożonych przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy.

1

Prezes URE składa ministrowi właściwemu do spraw energii corocznie, w terminie do

dnia 30 kwietnia każdego roku, sprawozdanie ze swojej działalności, w tym ocenę bezpieczeństwa

dostarczania paliw gazowych i energii elektrycznej, stosownie do zakresu działania

określonego w art. 23 ust. 2, oraz przedstawia, na jego żądanie, informacje z zakresu

swojej działalności.

2.

(uchylony)

Obowiązek, o którym mowa w art. 49b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem paliwami

gazowymi realizuje od dnia

1)

wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2013 r. - w ilości nie mniejszej

niż 30% gazu ziemnego wysokometanowego wprowadzonego do sieci przesyłowej po dniu

wejścia w życie niniejszej ustawy;

2)

1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2014 r. - w ilości nie mniejszej niż 40% gazu

ziemnego wysokometanowego wprowadzonego do sieci przesyłowej;

3)

1 stycznia 2015 r. - w ilości nie mniejszej niż 55% gazu ziemnego wysokometanowego

wprowadzonego do sieci przesyłowej.

„1. W terminie czterech miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Prezes

Urzędu Regulacji Energetyki publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Regulacji

Energetyki rejestr, o którym mowa w art. 32a, rejestr, o którym mowa w art. 43b ust.

1, oraz wykazy, o których mowa w art. 41 ust. 7 i art. 43 ust. 11 ustawy zmienianej

w art. 1.

(uchylony)

Gwarancja pochodzenia, o której mowa w art. 11g ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, może zostać wydana dla energii elektrycznej

wytworzonej w odnawialnym źródle energii w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

(uchylony)

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki obliczy i ogłosi po raz pierwszy, do dnia 30 września

2013 r., średnią cenę energii elektrycznej dla odbiorcy energii elektrycznej w gospodarstwie

domowym, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. d ustawy zmienianej w art. 1,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, na potrzeby ustalania dodatku energetycznego.

(uchylony)

Dodatek energetyczny przysługuje odbiorcy wrażliwemu energii elektrycznej od dnia

1 stycznia 2014 r.

1.

Prezes URE ma prawo wglądu do ksiąg rachunkowych przedsiębiorstwa energetycznego oraz

może żądać przedstawienia informacji dotyczących wykonywanej przez to przedsiębiorstwo

działalności gospodarczej, w tym informacji o jego projektach inwestycyjnych, z zachowaniem

przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych.

2

Prezes URE ma prawo wglądu do dokumentów, żądania przedstawienia dokumentów lub informacji

mających znaczenie dla oceny wykonania obowiązków, o których mowa w art. 9a, art.

9l, art. 9m i art. 49a ust. 1 i 2, lub badania zgodności ze stanem faktycznym deklaracji,

o której mowa w art. 9a ust. 7, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych

i innych informacji prawnie chronionych.

Organ przeprowadzający kontrolę przedsiębiorstwa energetycznego, informuje Prezesa

URE o stwierdzonych naruszeniach prawa, mogących stanowić naruszenia warunków wykonywania

działalności określonych w koncesji lub w przepisach regulujących działalność gospodarczą

objętą koncesją, z wyłączeniem informacji, do których otrzymania Prezes URE nie jest

uprawniony.

Tajemnica służbowa, o której mowa w art. 17 rozporządzenia 1227/2011, może być ujawniana

wyłącznie na żądanie

1)

sądu lub prokuratora w związku z

a)

toczącym się przeciwko osobie fizycznej, będącej stroną umowy, czynności lub transakcji

objętych tajemnicą służbową, postępowaniem karnym lub karnym skarbowym,

b)

toczącym się postępowaniem karnym lub karnym skarbowym o przestępstwo popełnione w

związku z działaniem osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości

prawnej, będącej stroną umowy, czynności lub transakcji objętych tajemnicą służbową,

c)

wykonaniem wniosku o udzielenie pomocy prawnej, pochodzącego od państwa obcego, które

na mocy ratyfikowanej umowy międzynarodowej wiążącej Rzeczpospolitą Polską ma prawo

występować o udostępnienie tajemnicy służbowej;

2)

Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej - w związku z prowadzonym przez inspektora

kontroli skarbowej postępowaniem w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie

skarbowe, w zakresie informacji dotyczących danej osoby fizycznej, prawnej lub jednostki

organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej:organu Krajowej Administracji Skarbowej - w związku z prowadzonym przez ten organ

postępowaniem w sprawie o przestępstwo, przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe,

w zakresie informacji dotyczących danej osoby fizycznej, prawnej lub jednostki organizacyjnej

nieposiadającej osobowości prawnej

a)

przeciwko osobie fizycznej, będącej stroną umowy, czynności lub transakcji objętych

tajemnicą służbową,

b)

popełnione w zakresie działalności osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej

osobowości prawnej, będącej stroną umowy, czynności lub transakcji objętych tajemnicą

służbową;

3)

Prezesa Najwyższej Izby Kontroli lub upoważnionego przez niego kontrolera - w zakresie

danych dotyczących jednostki kontrolowanej, niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego

w prowadzonym postępowaniu kontrolnym dotyczącym tej jednostki, określonym w ustawie z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1096 oraz z 2016 r. poz. 677 i 2261);

4)

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Agencji Wywiadu,

Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Policji, Żandarmerii

Wojskowej, Straży Granicznej, Służby Więziennej, Biura Ochrony Rządu i ich upoważnionych

pisemnie funkcjonariuszy lub żołnierzy - w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia

postępowania sprawdzającego na podstawie przepisów o ochronie informacji niejawnych;

5)

Prezesa URE - w związku z wykonywaniem zadań wynikających z rozporządzenia 1227/2011;

6)

Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - w zakresie realizacji zadań wynikających

z ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów;

7)

Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego - w zakresie realizacji zadań wynikających

z ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym;

8)

Policji - jeżeli jest to konieczne do skutecznego zapobieżenia popełnieniu przestępstwa,

jego wykrycia albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów, na zasadach i w trybie

określonych w art. 20 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1782, 1948 i 1955 oraz z 2017 r. poz. 60);

9)

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - jeżeli jest to konieczne do skutecznego zapobieżenia

popełnieniu przestępstwa, jego wykrycia albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów,

na zasadach i w trybie określonych w art. 34 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji

Wywiadu

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1897, 1948 i 1955 oraz z 2017 r. poz. 60);

10)

Centralnego Biura Antykorupcyjnego - jeżeli jest to konieczne do skutecznego zapobieżenia

popełnieniu przestępstwa, jego wykrycia albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów,

na zasadach i w trybie określonych w art. 23 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1310, 1948, 1955 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 60);

11)

komornika sądowego - w związku z toczącym się postępowaniem egzekucyjnym lub zabezpieczającym

w sprawie roszczeń wobec podmiotu będącego stroną umowy lub innej czynności prawnej

objętej tajemnicą służbową - w zakresie informacji dotyczących tego podmiotu;

12)

administracyjnego organu egzekucyjnego - w związku z toczącym się postępowaniem egzekucyjnym

lub zabezpieczającym.