Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 listopada 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin
Table of Provisions (73)
Statutory Text (73 Articles)
Zaopatrzenie określone niniejszą ustawą przysługuje
1)
inwalidom wojennym;
2)
inwalidom wojskowym;
3)
członkom rodzin, pozostałym po żołnierzach poległych, zmarłych lub zaginionych w czasie
służby wojskowej oraz po inwalidach wojennych i wojskowych.
Zaopatrzenie obejmuje
1)
świadczenia pieniężne
a)
rentę inwalidzką
b)
rentę rodzinną,
c)
dodatki do rent,
d)
zasiłek pogrzebowy;
2)
świadczenia w naturze
a)
świadczenia lecznicze i położnicze,
b)
protezowanie,
c)
przysposobienie zawodowe,
d)
pobyt w domu rencistów;
3)
inne uprawnienia i przywileje.
Zaopatrzenie określone w ustawie przysługuje z funduszy państwowych.
1.
Prawo do świadczeń pieniężnych ustalają i świadczenia wypłacają właściwe do spraw
rent organy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
2.
(uchylony)
(uchylony)
„2. Waloryzacji od dnia 1 marca 2017 r., polegającej na pomnożeniu ich kwoty przez
wskaźnik waloryzacji ustalony zgodnie z art. 89 ustawy, o której mowa w art. 1, podlegają
1)
dodatek, o którym mowa w art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela
(Dz. U. z 2016 r. poz. 1379);
2)
dodatek, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach
będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego
(Dz. U. z 2016 r. poz. 1255);
3)
świadczenie pieniężne, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 2 września 1994 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach
przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach
węgla, kamieniołomach, zakładach rud uranu i batalionach budowlanych
(Dz. U. z 2014 r. poz. 1373);
4)
świadczenie pieniężne, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym
osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III
Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich
(Dz. U. z 2014 r. poz. 1001);
5)
dodatki, o których mowa w art. 75 ust. 2 i art. 76 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach
z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych;
6)
świadczenie pieniężne, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej
oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych
(Dz. U. poz. 693 i 1220).
1.
Inwalidą wojennym jest żołnierz, który został zaliczony do jednej z grup inwalidów
1)
pełnienia w okresie wojny 1939-1945 służby w Wojsku Polskim, w polskich formacjach
wojskowych przy armiach sojuszniczych oraz w oddziałach ruchu podziemnego lub partyzanckiego
prowadzących na obszarze Państwa Polskiego walkę z hitlerowskim okupantem;
2)
uczestniczenia w walkach z oddziałami Ukraińskiej Powstańczej Armii oraz grupami Wehrwolfu.
2.
Za inwalidę wojennego uważa się również żołnierza mającego obywatelstwo polskie, który
został zaliczony do jednej z grup inwalidów
Za inwalidztwo
1)
w walce z wrogiem;
2)
na froncie lub w związku z pobytem na froncie;
3)
wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej w czasie
określonym w art. 6;
4)
w związku z pobytem w niewoli lub w obozie dla internowanych;
5)
w związku z udziałem w ruchu podziemnym lub partyzanckim oraz z pobytem w niewoli,
w obozach koncentracyjnych lub w więzieniach za udział w tym ruchu.
Za inwalidę wojennego uważa się również osobę mającą obywatelstwo polskie, która została
zaliczona do jednej z grup inwalidów
1)
pełnieniem służby w wojskowych oddziałach ludowych w czasie wojny domowej w Hiszpanii
lub w okresie internowania w następstwie tej służby;
2)
udziałem w obronie Poczty Gdańskiej we wrześniu 1939 r. i w walkach o Cytadelę Poznańską
w lutym 1945 r.;
3)
uczestniczeniem w konwojach w okresie wojny 1939-1945 w charakterze członka załóg
handlowych statków morskich;
4)
udziałem w Powstaniu Wielkopolskim oraz Powstaniach Śląskich;
5)
rozminowywaniem kraju w czasie pełnienia służby w Siłach Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej
Ludowej po zakończeniu wojny 1939-1945.
1.
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ogłosi, w formie komunikatu, w Dzienniku Urzędowym
Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, co najmniej na 7 dni roboczych przed najbliższym
terminem waloryzacji, należne od tego terminu kwoty dodatków i świadczeń, o których
mowa w art. 6 ust. 2, oraz kwoty maksymalnych zmniejszeń, o których mowa w art. 5
ust. 8.
2.
W 2017 r. Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie wydaje komunikatów, o których
mowa w
1)
art. 90 ust. 5 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela;
2)
art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach
będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego;
3)
art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 2 września 1994 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach
przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach
węgla, kamieniołomach, zakładach rud uranu i batalionach budowlanych;
4)
art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym
osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III
Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich;
5)
art. 94 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych.
Renta inwalidzka
Renta inwalidzka
1)
100% podstawy jej wymiaru - dla inwalidów I
2)
75% podstawy jej wymiaru - dla inwalidów III grupy
W 2017 r. do świadczeń emerytalno-rentowych wypłacanych z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
i Funduszu Emerytur Pomostowych, którymi dysponuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych,
oraz świadczeń emerytalno-rentowych wypłacanych z Funduszu Emerytalno-Rentowego, którym
dysponuje Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, nie stosuje się przepisu
art. 29 ust. 10 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych
(Dz. U. z 2016 r. poz. 1870, 1948, 1984 i 2260).
1
Podstawę wymiaru renty inwalidzkiej
2.
Waloryzacji podstawy wymiaru renty inwalidzkiej
3.
Podwyższenia podstawy wymiaru renty inwalidzkiej
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2017 r., z wyjątkiem art. 9 oraz art. 10 ust.
2, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
1.
Do renty inwalidzkiej
2.
Dodatek, o którym mowa w ust. 1, przysługuje w wysokości i na zasadach określonych
w przepisach o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, z tym że
dodatek pielęgnacyjny z tytułu zaliczenia do I grupy inwalidów
(uchylony)
Inwalidzie wojennemu, wymagającemu leczenia sanatoryjnego, przysługuje prawo do skierowania
na pobyt w sanatorium co najmniej raz na 3 lata niezależnie od przysługującego mu
z tytułu zatrudnienia urlopu wypoczynkowego.
1.
Inwalida wojenny może być poddany specjalnemu leczeniu, przeszkoleniu oraz usprawnieniu
w ośrodkach rehabilitacji w celu całkowitego lub częściowego przywrócenia zdolności
do pracy albo zapobieżenia pogorszeniu stanu zdrowia.
2.
W zakresie specjalnego leczenia, przeszkolenia oraz usprawnienia stosuje się odpowiednio
przepisy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
1.
Inwalidzie wojennemu przysługuje prawo do ulgi 100% przy przejazdach tramwajami i
autobusami (trolejbusami) komunikacji miejskiej, bez względu na miejsce zamieszkania.
2.
Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje także przewodnikowi towarzyszącemu
inwalidzie wojennemu zaliczonemu do I grupy inwalidzkiej
3.
Inwalidzie wojennemu przysługuje prawo do ulgi w wysokości 37% w komunikacji krajowej
przy przejazdach środkami publicznego transportu zbiorowego kolejowego w 1 i 2 klasie
pociągów i autobusowego w komunikacji zwykłej, przyspieszonej i pospiesznej - na podstawie
biletów jednorazowych, z zastrzeżeniem ust. 4.
4.
Inwalidzie wojennemu zaliczonemu do I grupy inwalidów
5.
Do ulgi w wysokości 95% w komunikacji krajowej przy przejazdach środkami publicznego
transportu zbiorowego kolejowego w 1 i 2 klasie pociągów i autobusowego w komunikacji
zwykłej, przyspieszonej i pospiesznej jest uprawniony przewodnik lub opiekun towarzyszący
w podróży inwalidzie wojennemu zaliczonemu do I grupy inwalidów
6.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje dokumentów
poświadczających uprawnienia do korzystania z ulgowych przejazdów, o których mowa
w ust. 3-5.
(uchylony)
1.
Inwalidzie wojennemu zapewnia się pracę odpowiadającą jego sprawności fizycznej i
kwalifikacjom zawodowym.
2.
Starosta na wniosek inwalidy wojennego kieruje go do pracy. Pracodawca, do którego
inwalida został skierowany, jest obowiązany zatrudnić go stosownie do sprawności fizycznej
i kwalifikacji zawodowych.
3.
Rozwiązanie z inwalidą wojennym stosunku pracy przez pracodawcę może być dokonane
tylko po uzyskaniu pisemnej zgody starosty
1)
bez wypowiedzenia - z przyczyn określonych w przepisach dotyczących rozwiązywania
umów o pracę bez wypowiedzenia;
2)
za wypowiedzeniem - tylko z ważnych przyczyn zawinionych przez inwalidę albo gdy następuje
likwidacja pracodawcy.
4.
Zgoda, o której mowa w ust. 3, nie jest wymagana do rozwiązania stosunku pracy z inwalidą
wojennym
1)
zatrudnionym na podstawie powołania;
2)
który spełnia warunki do uzyskania emerytury.
Inwalidzie wojennemu pozostającemu w zatrudnieniu zwiększa się przysługujący mu urlop
wypoczynkowy o 10 dni roboczych. Zwiększenie to nie przysługuje jednak inwalidzie
korzystającemu z urlopu w wymiarze przekraczającym 26 dni roboczych w ciągu roku.
1.
Inwalidzie wojennemu zalicza się czas jego służby wojskowej oraz okresy pobytu w niewoli
i w obozach dla internowanych, w obozach koncentracyjnych lub w więzieniach w związku
z udziałem w ruchu podziemnym lub partyzanckim w czasie od dnia 1 września 1939 r.
do dnia 9 maja 1945 r. do okresów zatrudnienia, od których zależy przyznanie lub wysokość
wszelkich świadczeń przysługujących pracownikom od pracodawcy.
2.
Do okresów zatrudnienia, od których zależy przyznanie lub wysokość wszelkich świadczeń
przysługujących pracownikom od pracodawcy, zalicza się również okresy służby i działalności,
o których mowa w art. 8.
3.
Okresy, o których mowa w ust. 1 i 2, zalicza się w wymiarze podwójnym do okresu zatrudnienia,
od którego zależy przyznanie emerytury lub renty.
1.
Inwalida wojenny, który ma wymagany do uzyskania emerytury okres zatrudnienia, może
na swój wniosek przejść na emeryturę po osiągnięciu wieku
1)
50 lat przez kobietę i 55 lat przez mężczyznę, jeżeli został zaliczony do I
2)
55 lat przez kobietę i 60 lat przez mężczyznę, jeżeli został zaliczony do III grupy
inwalidów
2.
Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio również do inwalidy nabywającego prawo do
emerytury z innego tytułu niż zatrudnienie.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się do osób urodzonych przed dniem 1 stycznia 1949 r.
1.
Inwalida wojenny wymagający szczególnej opieki korzysta z pierwszeństwa w umieszczeniu,
na jego wniosek, w domu kombatanta lub w domu pomocy społecznej. Na pokrycie kosztów
utrzymania w tych domach można dokonywać potrąceń z renty według zasad określonych
w przepisach o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
2.
Potrąceń na pokrycie kosztów utrzymania, o których mowa w ust. 1, można dokonywać
również w razie pobytu powyżej 1 roku w podmiotach leczniczych w rozumieniu przepisów
o działalności leczniczej w związku z udzielaniem świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych.
3.
Szczegółowe zasady dokonywania potrąceń, o których mowa w ust. 2, określa w drodze
rozporządzenia minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw zdrowia, uwzględniając stan rodzinny osób pobierających
renty.
(uchylony)
Inwalidzie wojennemu przysługuje zwolnienie z opłat abonamentowych za używanie odbiorników
radiowych i telewizyjnych.
1.
Inwalidzie wojennemu zaliczonemu do I dziale II w grupie 3 załącznika do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności
ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1170, 1089 i 1926), z tym że jeżeli suma ubezpieczenia przekracza równowartość 6000 euro przeliczonych
na złote według kursu średniego euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski z dnia
opłacania składki, refundacja przysługuje od części opłaconej składki ustalonej w
takiej proporcji, w jakiej kwota stanowiąca równowartość 6000 euro pozostaje do rzeczywistej
sumy ubezpieczenia.
2.
Refundacja przysługuje w odniesieniu do jednego pojazdu samochodowego będącego własnością
inwalidy wojennego i niesłużącego do zarobkowego przewozu.
3.
Refundacja przysługuje inwalidzie wojennemu, jeżeli nie korzysta z refundacji lub
ulgi na podstawie innych przepisów.
4.
Wypłaty kwoty refundacji, o której mowa w ust. 1, dokonuje, na wniosek uprawnionego
do refundacji, organ rentowy wypłacający rentę, a w przypadku gdy prawo do renty uległo
zawieszeniu - organ rentowy, który ustalił prawo do renty, po okazaniu oryginału umowy
ubezpieczenia i udokumentowaniu opłacenia składki.
5.
Kwota refundacji, o której mowa w ust. 1, jest wypłacana przez organy rentowe ze środków
będących w dyspozycji tych organów i finansowana z budżetu państwa.
6.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia,
tryb postępowania przy przyznawaniu i wypłacaniu refundacji, w szczególności terminy
rozpatrywania wniosków, sposób postępowania w przypadku uzyskania przez inwalidę wojennego
zwrotu składki od ubezpieczyciela oraz sposób postępowania w przypadku, gdy w danym
roku kalendarzowym przedmiotem ubezpieczenia jest więcej niż jeden pojazd samochodowy,
kierując się koniecznością zapewnienia sprawności postępowania przy rozpatrywaniu
wniosków o refundację.
1.
Dokumentem potwierdzającym prawo do korzystania z uprawnień, o których mowa w ustawie,
jest książka inwalidy wojennego (wojskowego) wystawiona przez organ rentowy.
2.
Książka inwalidy wojennego (wojskowego), o której mowa w ust. 1, podlega z dniem śmierci
inwalidy wojennego (wojskowego) anulowaniu przez organ rentowy.
3.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia,
tryb wydawania i anulowania książek inwalidy wojennego (wojskowego), dokumenty wymagane
do wydania książek inwalidy wojennego (wojskowego) oraz wzór książki inwalidy wojennego
(wojskowego), kierując się koniecznością zapewnienia sprawności postępowania przy
wydawaniu książek inwalidów wojennych (wojskowych).
1.
Świadczenia określone w niniejszym rozdziale przysługują uprawnionym członkom rodziny
pozostałym po
1)
żołnierzach formacji wymienionych w art. 6, którzy polegli w walce z wrogiem lub zmarli
wskutek następstw zranień, kontuzji i innych obrażeń lub chorób doznanych w okolicznościach
określonych w art. 7;
2)
osobach, które poległy w okolicznościach określonych w art. 8 lub zmarłych wskutek
następstw zranień i kontuzji doznanych w tych okolicznościach;
3)
zmarłych inwalidach wojennych.
2.
Za członków rodziny uprawnionych do świadczeń uważa się
1)
małżonka, który
a)
osiągnął wiek: kobieta 50 lat, mężczyzna 65 lat albo
b)
jest inwalidą
c)
wychowuje co najmniej jedno z dzieci, wnuków lub rodzeństwa uprawnione do renty rodzinnej
po poległym - zmarłym, które nie osiągnęło 16 lat, a jeżeli kształci się w szkole
- 18 lat życia, lub sprawuje pieczę nad dzieckiem zaliczonym do I
2)
dzieci, wnuki i rodzeństwo, jeżeli spełniają warunki do uzyskania renty rodzinnej,
określone w przepisach o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych;
3)
rodziców, którzy pozostawali na utrzymaniu
a)
żołnierza, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, w chwili jego powołania do służby wojskowej,
b)
osoby, o której mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, w chwili jej śmierci lub bezpośrednio przed
podjęciem działalności, o której mowa w art. 8.
1.
Uprawnionym członkom rodziny przysługuje renta rodzinna w wysokości
1)
70% podstawy wymiaru dla jednej osoby;
2)
75% podstawy wymiaru dla dwóch osób;
3)
85% podstawy wymiaru dla trzech i więcej osób.
2.
Podstawę wymiaru renty rodzinnej stanowi kwota ustalona w myśl art. 11, z tym że za
podstawę wymiaru renty rodzinnej po zmarłym inwalidzie wojennym przyjmuje się kwotę,
która stanowiłaby podstawę wymiaru renty dla tego inwalidy.
3.
(uchylony)
(uchylony)
Do rent rodzinnych przysługują dodatki dla sierot zupełnych, dodatek pielęgnacyjny
z tytułu zaliczenia do I grupy inwalidów
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.
Osobie pobierającej rentę rodzinną przysługuje prawo do bezpłatnych świadczeń leczniczych,
przedmiotów ortopedycznych, protez, środków pomocniczych, leków i środków opatrunkowych
oraz do świadczeń położniczych w zakresie i na warunkach określonych w przepisach
o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Osobom pobierającym rentę rodzinną przysługuje pierwszeństwo w umieszczaniu dzieci
w żłobkach, domach dziecka oraz przedszkolach.
1.
Inwalidą wojskowym jest żołnierz niezawodowy Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,
który został zaliczony do jednej z grup inwalidów
1
w czasie odbywania czynnej służby wojskowej w okresie pokoju, z wyjątkiem terytorialnej
służby wojskowej pełnionej dyspozycyjnie;
2)
w ciągu 3 lat od zwolnienia z tej służby, jeżeli inwalidztwo
2.
Nie uważa się za inwalidę wojskowego żołnierza zwolnionego z czynnej służby wojskowej
podczas pierwszych 6 tygodni jej odbywania z powodu choroby, która powstała niewątpliwie
przed stawieniem się żołnierza do służby wojskowej i nie uległa pogorszeniu wskutek
tej służby.
W zależności od przyczyny powstania inwalidztwo
1.
Za inwalidztwo
1)
wypadku pozostającego w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej w rozumieniu
przepisów o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób
pozostających w związku ze służbą wojskową;
2)
chorób zakaźnych panujących w miejscu służbowego pobytu żołnierza;
3)
chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej;
4)
istotnego pogorszenia stanów chorobowych w związku ze szczególnymi właściwościami
lub warunkami służby wojskowej.
2.
Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia
społecznego oraz ministrem właściwym do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia,
wykazy chorób i stanów chorobowych, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, określając
w szczególności rodzaj schorzenia i jego związek ze służbą wojskową.
Inwalidztwo
1)
powstało z innych przyczyn niż określone w art. 32;
2)
jest następstwem wypadku lub choroby, których wyłączną przyczyną było udowodnione
przez jednostkę wojskową umyślne lub rażąco niedbałe działanie albo zaniedbanie żołnierza
naruszające obowiązujące przepisy lub rozkazy, jeżeli jego przełożeni zapewnili warunki
odpowiadające tym przepisom i sprawowali we właściwy sposób nadzór nad ich przestrzeganiem,
a żołnierz posiadał potrzebne umiejętności do wykonywania określonych czynności i
był należycie przeszkolony w zakresie znajomości tych przepisów;
3)
jest następstwem wypadku, do którego w znacznym stopniu przyczynił się sam żołnierz
będąc w stanie nietrzeźwym;
4)
zranienie, kontuzja i inne obrażenie lub choroba zostały spowodowane przez żołnierza
rozmyślnie.
Żołnierzami niezawodowymi w rozumieniu art. 30 są żołnierze
1)
odbywający zasadniczą służbę wojskową;
2)
odbywający przeszkolenie wojskowe;
3)
pełniący służbę przygotowawczą;
4)
pełniący służbę kandydacką;
5)
odbywający ćwiczenia wojskowe;
6)
pełniący okresową służbę wojskową;
7)
pełniący służbę wojskową w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny.
1.
Renta inwalidzka
2.
Prawo do renty inwalidzkiej
3.
Renta inwalidzka
Renta inwalidzka
Inwalidztwo
Procent podstawy wymiaru w razie zaliczenia do
grupy inwalidów
III grupy inwalidów
w związku ze służbą wojskową
100
75
bez związku ze służbą wojskową
80
60
Podstawę wymiaru renty inwalidzkiej
1.
Do renty inwalidzkiej
2.
Dodatek, o którym mowa w ust. 1, przysługuje w wysokości i na zasadach określonych
w przepisach o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
(uchylony)
Prawo do renty inwalidy wojskowego, którego niezdolność do pracy nie pozostaje w związku
ze służbą wojskową, ulega zawieszeniu lub wysokość tej renty ulega zmniejszeniu na
zasadach określonych w przepisach o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Inwalidom wojskowym przysługują uprawnienia określone w art. 13 -18 oraz 21-23c.
1.
Zaopatrzenie przewidziane dla inwalidów wojskowych przysługuje również
1)
małoletnim kandydatom na żołnierzy zawodowych kształconym w szkołach i orkiestrach
wojskowych, którzy stali się inwalidami w czasie odbywania tej nauki lub w ciągu 3
lat po zwolnieniu ze szkoły (orkiestry), jeżeli inwalidztwo
2)
studentom szkół wyższych odbywającym zajęcia wojskowe w studium wojskowym szkoły wyższej,
którzy wskutek choroby lub kalectwa nabytego w związku z odbywaniem tych zajęć stali
się inwalidami w czasie odbywania zajęć lub w ciągu 3 lat od ich ukończenia lub zwolnienia
od obowiązku ich odbywania;
3)
osobom powołanym do odbycia czynnej służby wojskowej oraz osobom zwolnionym z tej
służby, które w związku z wypadkiem powstałym bez ich winy w drodze z miejsca zamieszkania
do jednostki wojskowej lub z powrotem stały się inwalidami bezpośrednio wskutek wypadku
lub najpóźniej w ciągu 3 lat od wypadku.
2.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego w porozumieniu z Ministrem Obrony
Narodowej może w drodze rozporządzenia przyznać prawo do zaopatrzenia przewidzianego
dla inwalidów wojskowych również innym osobom niż wymienione w ust. 1, jeżeli obowiązki
lub zadania wykonywane przez te osoby wynikają z przepisów o powszechnym obowiązku
obrony Rzeczypospolitej Polskiej lub określone są przepisami szczególnymi, a zakres
i charakter tych obowiązków uzasadnia traktowanie osób wykonujących te obowiązki na
równi z żołnierzami.
1.
Świadczenia określone w niniejszym rozdziale przysługują członkom rodziny
1)
żołnierza, który zmarł
a)
w czasie odbywania czynnej służby wojskowej lub
b)
w ciągu 3 lat od zwolnienia ze służby wojskowej, jeżeli śmierć nastąpiła wskutek chorób
powstałych lub urazów doznanych w czasie odbywania służby wojskowej;
2)
inwalidy wojskowego uprawnionego w chwili śmierci do renty inwalidzkiej
2.
Świadczenia przysługują również członkom rodziny żołnierza, który zaginął w czasie
pełnienia służby wojskowej. Prawo do tych świadczeń wygasa z upływem terminu, w którym
najwcześniej mogło nastąpić uznanie żołnierza za zmarłego.
3.
Za pozostającą w związku ze służbą wojskową uważa się śmierć, która nastąpiła wskutek
przyczyn wymienionych w art. 32.
4.
Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do członków rodzin osób wymienionych w art.
42.
1.
Członkami rodziny uprawnionymi do świadczeń są: dzieci, wnuki, rodzeństwo, małżonek
i rodzice, jeżeli spełniają warunki wymagane do uzyskania renty rodzinnej w myśl przepisów
o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
W razie śmierci albo zaginięcia żołnierza w czasie wykonywania zadań służbowych poza
granicami państwa, związanych z realizacją celów, o których mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych
Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa
(Dz. U. z 2014 r. poz. 1510), albo jeżeli śmierć żołnierza pozostająca w związku ze służbą jest następstwem czynu
karalnego, renta rodzinna przysługuje małżonkowi bez względu na wiek i stan zdrowia.
3.
W razie śmierci żołnierza w ciągu 3 lat po zwolnieniu ze służby wojskowej, jeżeli
śmierć nastąpiła wskutek chorób powstałych lub urazów doznanych w czasie wykonywania
zadań służbowych poza granicami państwa, związanych z realizacją celów, o których
mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych
Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa, albo jeżeli śmierć żołnierza zwolnionego ze służby wojskowej pozostająca w związku
ze służbą jest następstwem chorób powstałych lub urazów doznanych w wyniku czynu karalnego,
renta rodzinna przysługuje małżonkowi bez względu na wiek i stan zdrowia.
1.
Uprawnionym członkom rodziny przysługuje renta rodzinna, która wynosi miesięcznie
Liczba członków rodzinyuprawnionych do renty
Procent podstawy wymiaru w razie śmierci
w związku ze służbą wojskową
bez związku ze służbą wojskową
jedna osoba
70
60
dwie osoby
75
65
trzy i więcej osób
85
75
1a.
W razie śmierci albo zaginięcia żołnierza w przypadkach, o których mowa w art. 44
ust. 2 i 3, renta rodzinna wynosi miesięcznie 100% podstawy wymiaru.
2.
W przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 2, renta rodzinna przysługuje w wysokości
przewidzianej dla rodziny po żołnierzu zmarłym.
Podstawę wymiaru renty rodzinnej stanowi kwota ustalona w myśl art. 11, z tym że za
podstawę wymiaru renty rodzinnej po zmarłym inwalidzie wojskowym przyjmuje się kwotę,
która stanowiłaby podstawę wymiaru renty dla tego inwalidy.
(uchylony)
Do rent rodzinnych przysługują dodatki przewidziane w art. 27 na zasadach określonych
w tym przepisie.
Prawo do renty rodzinnej przysługującej po żołnierzu, którego śmierć nie pozostaje
w związku ze służbą wojskową, ulega zawieszeniu lub wysokość tej renty ulega zmniejszeniu
na zasadach określonych w przepisach o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych.
Osoby pobierające renty rodzinne mają również prawo do świadczeń określonych w art.
28 i 29.
1.
Dziecku, które pobiera rentę rodzinną z przyczyn określonych w art. 43 ust. 1, Minister
Obrony Narodowej przyznaje pomoc pieniężną na kontynuowanie nauki.
2.
Pomoc, o której mowa w ust. 1, przysługuje dzieciom do ukończenia nauki w szkole,
jeżeli ukończyły 16 rok życia, nie dłużej jednak niż do ukończenia 25 roku życia.
3.
Wydatki z tytułu pomocy, o której mowa w ust. 1, są pokrywane z budżetu państwa z
części, której dysponentem jest Minister Obrony Narodowej.
4.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki, wysokość
i tryb przyznawania pomocy, o której mowa w ust. 1, uwzględniając dokumenty stanowiące
podstawę do jej przyznania, tryb postępowania i właściwość organu realizującego wypłatę
pomocy oraz sposób i terminy wypłaty pomocy.
1.
Prawo do świadczeń powstaje z dniem spełnienia się wszystkich warunków wymaganych
przez ustawę do uzyskania tego prawa.
2.
Prawo do świadczeń ustaje
1)
gdy odpadnie którykolwiek z warunków wymaganych do uzyskania świadczeń;
2)
gdy osoba pobierająca świadczenia uzależnione od inwalidztwa
3)
ze śmiercią osoby uprawnionej.
W razie ustania prawa do renty inwalidzkiej
Prawa do świadczeń nie nabywa, a nabyte traci osoba, która wywołała przestępstwem
umyślnym okoliczności uzasadniające powstanie prawa do świadczeń lub ich zwiększenie.
1.
Inwalidzie wojennemu i wojskowemu, którego inwalidztwo
1)
rentę inwalidzką
2)
emeryturę powiększoną o połowę renty inwalidzkiej
1a.
Kwota połowy emerytury, o której mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje połowę łącznej kwoty
emerytury z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i emerytury kapitałowej wypłacanej na
podstawie odrębnych przepisów oraz nie może być niższa niż kwota należnej emerytury
kapitałowej, przy czym emerytura kapitałowa wypłacana jest w pełnej wysokości.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do inwalidy wojennego, który nabył prawo do
renty inwalidzkiej
2a.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osoby pobierającej uposażenie w stanie spoczynku
przyznane ze względu na wiek.
3.
W przypadkach niewymienionych w ust. 1 i 2 osobie uprawnionej do renty inwalidzkiej
3a.
Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do osoby pobierającej uposażenie w stanie spoczynku
przyznane z powodu choroby lub utraty sił albo uposażenie rodzinne.
4.
Inwalida, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, ust. 2, 2a oraz w ust. 3 i 3a, zachowuje prawo
do dodatku pielęgnacyjnego oraz innych uprawnień, które przysługiwałyby mu z tytułu
renty inwalidzkiej
(uchylony)
1.
Świadczenia przyznaje się na wniosek osoby uprawnionej.
2.
Prawo do świadczeń ustala organ rentowy w formie decyzji.
3.
Od decyzji organu rentowego przysługują osobie zainteresowanej środki prawne przewidziane
w odrębnych przepisach.
4.
Do postępowania w sprawie ustalania prawa do świadczeń i wypłaty świadczeń stosuje
się przepisy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Przewidziane
w tych przepisach obowiązki zakładów pracy ciążą na właściwych jednostkach wojskowych
w zakresie określonym przez Ministra Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw zabezpieczenia społecznego.
1.
Związek zranień, kontuzji i innych obrażeń lub chorób z działaniami wojennymi lub
mającymi charakter wojennych albo ze służbą wojskową oraz związek śmierci żołnierza
z tymi działaniami lub tą służbą ustala wojskowa komisja lekarska. Wojskowa komisja
lekarska ustala również związek śmierci ze służbą wojskową żołnierza zwolnionego ze
służby, jeżeli śmierć nastąpiła w podmiocie leczniczym, którego podmiotem tworzącym
jest Minister Obrony Narodowej. Związek zranień i kontuzji z działaniami wymienionymi
w art. 8 ustala wojskowa komisja lekarska.
2.
Niezdolność do pracy, datę jej powstania, związek niezdolności do pracy z działaniami
wojennymi lub mającymi charakter wojennych albo ze służbą wojskową, związek śmierci
ze służbą wojskową żołnierza zwolnionego ze służby, który zmarł poza podmiotem, o
którym mowa w ust. 1, oraz związek śmierci inwalidy ze służbą wojskową ustala lekarz
orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub komisja lekarska Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych, na podstawie orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej.
W razie śmierci osoby pobierającej rentę inwalidzką
1.
Renty inwalidzkie
2.
Jeżeli osoba, o której mowa w ust. 1, uprawniona jest z tytułu inwalidztwa
3.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do rent rodzinnych.
4.
Osobom, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługują uprawnienia określone w art. 12,
13 , 15, 16, 18 i 21-23c, a osobom, o których mowa w ust. 3, określone w art. 27 i
28.
1.
Świadczenia przewidziane w ustawie dla inwalidów wojskowych przysługują również osobom
zaliczonym do jednej z grup inwalidów
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do rent rodzinnych.
1.
Inwalidzi i wdowy, którzy w myśl przepisów obowiązujących przed wejściem w życie ustawy
mieli prawo do świadczeń w naturze mimo braku uprawnień do świadczeń pieniężnych,
prawo to nadal zachowują.
2.
Inwalidom uznanym w myśl przepisów obowiązujących przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy za inwalidów wojennych z tytułu utraty zdolności zarobkowej od 25 do 44%, pozostającej
w związku ze służbą w Wojsku Polskim lub w armiach sojuszniczych, przyznaje się, w
razie zaliczenia do I
Rada Ministrów może w drodze rozporządzenia
1)
podwyższać renty i dodatki do rent;
2)
podwyższać podstawę wymiaru rent, określoną w art. 11 ust. 1 oraz w art. 25 ust. 2
pkt 1 ;
3)
zmieniać wysokość kwot, o których mowa w art. 37 ust. 5 , art. 46 ust. 2 i art. 59
ust. 2 i 3.
Przewidziane w ustawie uprawnienia Ministra Obrony Narodowej przysługują ministrowi
właściwemu do spraw wewnętrznych w stosunku do żołnierzy pełniących służbę w podległych
mu jednostkach.
W sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio: art. 12-14, 70, 74, 83, 88-93, 102, art. 103 ust. 3, art. 107, 107a, 114 i 126-144
ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1383 i 1386).