Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 listopada 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

§ 1.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji

publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami

jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między

tymi organami a organami administracji rządowej.

§ 2.

Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli

ustawy nie stanowią inaczej.

Sądami administracyjnymi są Naczelny Sąd Administracyjny oraz wojewódzkie sądy administracyjne.

§ 1.

Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji,

wojewódzkie sądy administracyjne.

§ 2.

Naczelny Sąd Administracyjny sprawuje nadzór nad działalnością wojewódzkich sądów

administracyjnych w zakresie orzekania w trybie określonym ustawami, a w szczególności

rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń tych sądów i podejmuje uchwały wyjaśniające

zagadnienia prawne oraz rozpoznaje inne sprawy należące do właściwości Naczelnego

Sądu Administracyjnego na mocy innych ustaw.

Sędziowie sądów administracyjnych i asesorzy sądowi w sprawowaniu swojego urzędu są

niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji oraz ustawom.

§ 1.

Sędziów sądów administracyjnych do pełnienia urzędu na stanowisku sędziowskim powołuje

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa.

§ 2.

Sędziowie sądów administracyjnych są powoływani na stanowisko sędziego wojewódzkiego

sądu administracyjnego, z wyznaczeniem miejsca służbowego (siedziby) sędziego, albo

na stanowisko sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 3.

Asesorów sądowych do pełnienia urzędu na stanowisku asesora sądowego powołuje Prezydent

Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa.

§ 4.

Asesorzy sądowi są powoływani na pięć lat, z wyznaczeniem miejsca służbowego (siedziby)

asesora sądowego w wojewódzkim sądzie administracyjnym.

§ 1.

Do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego wojewódzkiego sądu administracyjnego może

być powołany ten, kto

1)

ma obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich;

2)

jest nieskazitelnego charakteru;

3)

ukończył wyższe studia prawnicze w Polsce i uzyskał tytuł magistra lub zagraniczne

uznane w Polsce;

4)

jest zdolny, ze względu na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków sędziego;

5)

ukończył 35 lat życia;

6)

wyróżnia się wysokim poziomem wiedzy w dziedzinie administracji publicznej oraz prawa

administracyjnego i innych dziedzin prawa związanych z działaniem organów administracji

publicznej;

7

pozostawał co najmniej osiem lat na stanowisku sędziego, prokuratora, prezesa, wiceprezesa,

lub radcy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo przynajmniej przez

osiem lat wykonywał zawód adwokata, radcy prawnego lub notariusza albo przez dziesięć

lat pozostawał w instytucjach publicznych na stanowiskach związanych ze stosowaniem

lub tworzeniem prawa administracyjnego lub pracował w charakterze asesora sądowego

w wojewódzkim sądzie administracyjnym co najmniej dwa lata.

§ 2.

Wymagania, o których mowa w § 1 pkt 7, nie dotyczą osób z tytułem naukowym profesora

lub ze stopniem naukowym doktora habilitowanego nauk prawnych.

§ 3.

W wyjątkowych przypadkach Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Krajowej

Rady Sądownictwa, może powołać kandydata na stanowisko sędziego mimo krótszych, niż

określone w § 1 pkt 7, okresów pozostawania na stanowiskach wymienionych w tym punkcie

lub wykonywania zawodu adwokata, radcy prawnego lub notariusza.

§ 4.

Osoby, o których mowa w § 2, mogą być zatrudnione na stanowisku sędziego również w

niepełnym wymiarze czasu pracy.

§ 1.

Do pełnienia urzędu na stanowisku asesora sądowego może być powołany ten, kto ukończył

30 lat i spełnia wymagania

1)

o których mowa w art. 6 § 1 pkt 1-4 i 6;

2

przez co najmniej cztery lata pozostawał na stanowisku sędziego, prokuratora lub prezesa,

wiceprezesa, lub radcy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo co najmniej

przez cztery lata wykonywał zawód adwokata, radcy prawnego lub notariusza albo przez

sześć lat pozostawał w instytucjach publicznych na stanowiskach związanych ze stosowaniem

lub tworzeniem prawa administracyjnego.

§ 2.

Wymagania, o których mowa w § 1 pkt 2, nie dotyczą osób z tytułem naukowym profesora

lub ze stopniem naukowym doktora habilitowanego nauk prawnych.

§ 3.

Kandydaturę na stanowisko asesora sądowego zgłasza się prezesowi właściwego wojewódzkiego

sądu administracyjnego.

§ 4.

Prezes właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, po stwierdzeniu spełnienia

przez kandydata warunków i wymogów, o których mowa w § 1 i 2, przekazuje zgłoszenie

Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 5.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, po zasięgnięciu opinii kolegium sądu, przedstawia

Krajowej Radzie Sądownictwa kandydaturę na stanowisko asesora sądowego wraz z oceną

kwalifikacji.

§ 1

Do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego może

być powołany ten, kto spełnia wymagania określone w art. 6 § 1 pkt 1-4 i 6, jeżeli

ukończył 40 lat oraz pozostawał co najmniej dziesięć lat na stanowisku sędziego, prokuratora,

prezesa, wiceprezesa, lub radcy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej

albo przynajmniej przez dziesięć lat wykonywał zawód adwokata, radcy prawnego lub

notariusza. Wymaganie ukończenia 40 lat nie dotyczy sędziego, który co najmniej przez

trzy lata pozostawał na stanowisku sędziego wojewódzkiego sądu administracyjnego.

§ 2.

Do powołania na stanowisko sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego stosuje się

także przepisy art. 6 § 2-4.

Oświadczenie o stanie majątkowym, o którym mowa w art. 87 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2062, z późn. zm., sędziowie wojewódzkiego sądu administracyjnego składają właściwemu prezesowi wojewódzkiego

sądu administracyjnego, a prezes wojewódzkiego sądu administracyjnego i sędziowie

Naczelnego Sądu Administracyjnego - Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego. Analizy

danych zawartych w oświadczeniu o stanie majątkowym dokonuje kolegium właściwego sądu

administracyjnego.

Sądem dyscyplinarnym w sprawach dyscyplinarnych sędziów sądów administracyjnych i

asesorów sądowych jest Naczelny Sąd Administracyjny. Rzecznikiem dyscyplinarnym w

tych sprawach jest Rzecznik Dyscyplinarny Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W sądach administracyjnych są zatrudnieni starsi referendarze sądowi, referendarze

sądowi, starsi asystenci sędziów, asystenci sędziów oraz urzędnicy i inni pracownicy

sądowi.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego ustala zasady biurowości w sądach administracyjnych.

Zwierzchni nadzór nad działalnością administracyjną sądów administracyjnych sprawuje

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 1.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może delegować, na czas określony, sędziego

wojewódzkiego sądu administracyjnego, za jego zgodą, do pełnienia obowiązków sędziego

w Naczelnym Sądzie Administracyjnym.

§ 2.

Minister Sprawiedliwości, na wniosek Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, może

delegować, na czas określony, sędziego sądu apelacyjnego lub sędziego sądu okręgowego,

za jego zgodą, do pełnienia obowiązków sędziego w sądzie administracyjnym.

§ 1.

Projekt dochodów i wydatków Naczelnego Sądu Administracyjnego obejmuje także dochody

i wydatki wojewódzkich sądów administracyjnych. Projekt dochodów i wydatków w brzmieniu

ustalonym przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego minister właściwy do spraw

finansów publicznych włącza do projektu budżetu państwa.

§ 2.

W zakresie wykonywania budżetu sądów administracyjnych Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego

przysługują uprawnienia ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

§ 1.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego informuje Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

i Krajową Radę Sądownictwa o działalności sądów administracyjnych.

§ 2.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego informuje Prezesa Rady Ministrów o problemach

funkcjonowania administracji publicznej wynikających ze spraw rozpatrywanych przez

sądy administracyjne.

§ 1.

Wojewódzki sąd administracyjny tworzy się dla jednego województwa lub dla większej

liczby województw.

§ 2.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego,

w drodze rozporządzenia, tworzy i znosi wojewódzkie sądy administracyjne oraz ustala

ich siedziby i obszar właściwości, a także może tworzyć, poza siedzibą sądu, i znosić

wydziały zamiejscowe tych sądów.

§ 1.

Wojewódzki sąd administracyjny dzieli się na wydziały, które tworzy i znosi Prezes

Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 2.

Wydziałem w wojewódzkim sądzie administracyjnym kieruje prezes lub wiceprezes sądu

albo wyznaczony sędzia.

§ 1.

W skład wojewódzkiego sądu administracyjnego wchodzą: prezes sądu, wiceprezes sądu

lub wiceprezesi sądu, sędziowie i asesorzy sądowi.

§ 2.

Liczbę sędziów, wiceprezesów sądu i asesorów sądowych w wojewódzkim sądzie administracyjnym

określa Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Organami wojewódzkiego sądu administracyjnego są: prezes sądu, zgromadzenie ogólne

sędziów wojewódzkiego sądu administracyjnego, zwane dalej „zgromadzeniem ogólnym”,

oraz kolegium wojewódzkiego sądu administracyjnego, zwane dalej „kolegium sądu”.

§ 1.

Prezes wojewódzkiego sądu administracyjnego kieruje sądem i reprezentuje go na zewnątrz,

pełni czynności administracji sądowej i inne czynności przewidziane w ustawie.

§ 2.

Prezes wojewódzkiego sądu administracyjnego w zakresie administracji sądowej jest

organem podległym Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 3.

Prezesa wojewódzkiego sądu administracyjnego zastępuje wiceprezes sądu lub wyznaczony

sędzia.

§ 1.

Prezesa i wiceprezesa sądu w wojewódzkim sądzie administracyjnym powołuje Prezes Naczelnego

Sądu Administracyjnego spośród sędziów wojewódzkiego sądu administracyjnego lub Naczelnego

Sądu Administracyjnego, po zasięgnięciu opinii zgromadzenia ogólnego tego sądu.

§ 1a.

Prezes i wiceprezes sądu w wojewódzkim sądzie administracyjnym są powoływani na okres

pięciu lat, najwyżej na dwie kolejne kadencje.

§ 2.

Jeżeli opinia nie zostanie wydana w terminie dwóch miesięcy od przedstawienia kandydata

właściwemu zgromadzeniu ogólnemu, Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może powołać

prezesa wojewódzkiego sądu administracyjnego bez opinii.

§ 3.

W przypadku wydania przez zgromadzenie ogólne negatywnej opinii o kandydacie, Prezes

Naczelnego Sądu Administracyjnego może go powołać po uzyskaniu pozytywnej opinii Krajowej

Rady Sądownictwa. Negatywna opinia Krajowej Rady Sądownictwa jest dla Prezesa Naczelnego

Sądu Administracyjnego wiążąca.

§ 4.

Jeżeli Krajowa Rada Sądownictwa w terminie trzydziestu dni od dnia przedstawienia

przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego zamiaru powołania sędziego na stanowisko

prezesa sądu, mimo negatywnej opinii zgromadzenia ogólnego tego sądu, nie wyda opinii,

uważa się, że opinia jest pozytywna.

§ 1.

Prezes i wiceprezes sądu w wojewódzkim sądzie administracyjnym mogą być odwołani przez

Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w toku kadencji w przypadku

1)

rażącego niewywiązywania się z obowiązków służbowych;

2)

gdy dalszego pełnienia funkcji z innych powodów nie da się pogodzić z dobrem wymiaru

sprawiedliwości.

§ 2.

Odwołanie prezesa i wiceprezesa sądu w wojewódzkim sądzie administracyjnym następuje

po zasięgnięciu opinii zgromadzenia ogólnego tego sądu i Krajowej Rady Sądownictwa.

W przypadku niewydania opinii w terminie miesiąca od przedstawienia zamiaru odwołania

prezesa albo wiceprezesa sądu, uważa się, że opinia jest pozytywna.

§ 3.

W przypadku złożenia w toku kadencji przez prezesa albo wiceprezesa sądu w wojewódzkim

sądzie administracyjnym rezygnacji z pełnionej funkcji, Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego

odwołuje go bez zasięgania opinii, o której mowa w § 2.

§ 1.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, prezes wojewódzkiego sądu administracyjnego

oraz inne osoby powołane do kierowania i nadzoru nad działalnością administracyjną

mają prawo wglądu w czynności właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, mogą

być obecni na rozprawie toczącej się z wyłączeniem jawności, mogą żądać wyjaśnień

oraz usunięcia uchybień. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz prezes wojewódzkiego

sądu administracyjnego mogą uchylać zarządzenia administracyjne niezgodne z prawem.

§ 2.

W ramach czynności nadzoru nad działalnością administracyjną wojewódzkich sądów administracyjnych,

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może zarządzić przeprowadzenie wizytacji

sądu lub lustracji w sądzie.

§ 3.

W przypadku stwierdzenia uchybienia w zakresie sprawności postępowania sądowego, Prezes

Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz prezes wojewódzkiego sądu administracyjnego

mogą zwrócić na nie uwagę i żądać usunięcia skutków uchybienia.

§ 4.

Czynności, o których mowa w § 1 i 2, nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której sędziowie

i asesorzy sądowi są niezawiśli.

§ 5.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy

tryb wykonywania nadzoru nad działalnością administracyjną wojewódzkich sądów administracyjnych

przez organy i osoby do tego wyznaczone. Określając szczegółowy tryb wykonywania nadzoru

należy uwzględnić, że nadzór ma służyć sprawnemu i rzetelnemu wykonywaniu zadań powierzonych

sądowi.

§ 1.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej ustala, w drodze rozporządzenia, regulamin określający

szczegółowo tryb wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych.

§ 2.

W regulaminie, o którym mowa w § 1, określa się w szczególności

1)

wewnętrzną organizację sądów;

2)

porządek funkcjonowania sądów;

3)

tryb czynności sądowych zapewniających sprawne i szybkie ich wykonywanie;

4)

tryb wyznaczania składów orzekających w dostosowaniu do specjalizacji orzeczniczej

sędziów i wpływu spraw;

5)

przypadki wyznaczania składów orzekających w drodze losowania z ustaleniem zasad losowania.

§ 1.

Zgromadzenie ogólne składa się z sędziów wojewódzkiego sądu administracyjnego.

§ 1a.

W zgromadzeniu ogólnym mogą uczestniczyć asesorzy sądowi, bez prawa udziału w głosowaniu.

§ 2.

Przewodniczącym zgromadzenia ogólnego jest prezes wojewódzkiego sądu administracyjnego,

który zwołuje zgromadzenie ogólne co najmniej raz w roku.

§ 3.

Do podjęcia uchwał zgromadzenia ogólnego wymagana jest obecność przynajmniej połowy

liczby jego członków. Uchwały zapadają bezwzględną większością głosów.

§ 4.

Zgromadzenie ogólne

1)

rozpatruje informację prezesa wojewódzkiego sądu administracyjnego o rocznej działalności

sądu;

2)

przedstawia Krajowej Radzie Sądownictwa kandydatów na stanowiska sędziów wojewódzkiego

sądu administracyjnego;

3)

wyraża opinię w sprawie powołania lub odwołania prezesa wojewódzkiego sądu administracyjnego

oraz opinię w sprawie powołania lub odwołania wiceprezesa wojewódzkiego sądu administracyjnego;

4)

ustala skład liczbowy kolegium sądu oraz wybiera jego członków i dokonuje zmian w

jego składzie;

5)

wybiera spośród członków zgromadzenia ogólnego dwóch przedstawicieli, którzy uczestniczą

w Zgromadzeniu Ogólnym Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego wybierającym członków

Krajowej Rady Sądownictwa;

6)

zgłasza kandydatów na członków Krajowej Rady Sądownictwa;

7)

rozpatruje i opiniuje inne sprawy przedłożone przez prezesa wojewódzkiego sądu administracyjnego

lub zgłoszone przez członków zgromadzenia ogólnego.

§ 1.

Kolegium sądu

1)

ustala podział czynności w sądzie i określa szczegółowe zasady przydziału spraw poszczególnym

sędziom i asesorom sądowym oraz referendarzom sądowym i starszym referendarzom sądowym;

2)

przedstawia zgromadzeniu ogólnemu opinię o kandydatach na stanowiska sędziów lub asesorów

sądowych;

3)

rozpatruje sprawy przedstawiane zgromadzeniu ogólnemu;

4)

rozpatruje inne sprawy przedstawione przez prezesa sądu lub z własnej inicjatywy.

§ 2.

Kadencja kolegium sądu trwa trzy lata.

§ 3.

Przewodniczącym kolegium sądu jest prezes sądu.

§ 4.

Do podejmowania uchwał przez kolegium sądu stosuje się art. 24 § 3.

(uchylony)

§ 1.

Na stanowisko referendarza sądowego, do wykonywania czynności w postępowaniu mediacyjnym

oraz innych czynności sędziowskich określonych w ustawach, może być mianowany ten,

kto spełnia wymagania określone w art. 6 § 1 pkt 1-3 oraz pozostawał co najmniej trzy

lata na stanowiskach związanych ze stosowaniem lub tworzeniem prawa administracyjnego.

§ 2.

Na stanowisko starszego referendarza sądowego może być mianowany referendarz sądowy,

który zajmował stanowisko referendarza sądowego przez co najmniej dziesięć lat, nie

był karany za przewinienia dyscyplinarne, a także uzyskiwał pozytywne okresowe oceny

kwalifikacyjne.

§ 1.

Na stanowisku asystenta sędziego, do samodzielnego wykonywania czynności administracji

sądowej oraz czynności przygotowania spraw sądowych do ich rozpoznania, może być zatrudniony

ten, kto spełnia wymagania określone w art. 6 § 1 pkt 1-3.

§ 2.

Na stanowisku starszego asystenta sędziego może być zatrudniony asystent sędziego,

który zajmował stanowisko asystenta sędziego przez co najmniej pięć lat, nie był karany

za przewinienia dyscyplinarne, a także uzyskiwał pozytywne okresowe oceny kwalifikacyjne.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej określa, w drodze rozporządzenia, stanowiska i

wymagane kwalifikacje urzędników sądowych oraz pracowników wojewódzkich sądów administracyjnych,

a także szczegółowe zasady wynagradzania i tabele wynagrodzenia zasadniczego oraz

wysokość dodatku z tytułu zajmowanego stanowiska lub pełnionej funkcji referendarzy

sądowych, starszych referendarzy sądowych, asystentów sędziów, starszych asystentów

sędziów, urzędników oraz innych pracowników tych sądów, uwzględniając zasadę różnicowania

wynagrodzenia w zależności od stanowiska i wymaganych kwalifikacji, potrzebę zapewnienia

prawidłowej organizacji działalności administracyjnej, właściwego poziomu funkcjonowania

sekretariatów sądowych oraz wysokiego poziomu kultury pracy, sprawności, racjonalności,

szybkości i profesjonalizmu przy wykonywaniu czynności niezbędnych do sprawnego przebiegu

postępowania.

§ 1.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do wojewódzkich sądów administracyjnych oraz

sędziów, asesorów sądowych, starszych referendarzy sądowych, referendarzy sądowych,

starszych asystentów sędziów, asystentów sędziów stosuje się odpowiednio przepisy

o ustroju sądów powszechnych, z tym że

1)

przepisów dotyczących systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie w sprawie

powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu powszechnego albo asesora

sądowego nie stosuje się;

2)

do wynagrodzeń sędziów stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące wynagrodzeń sędziów

sądu apelacyjnego;

3)

wynagrodzenie zasadnicze asesora sądowego odpowiada wynagrodzeniu zasadniczemu sędziego

sądu okręgowego według stawki czwartej, powiększonemu o należną składkę z tytułu ubezpieczenia

społecznego.

§ 2.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do urzędników i innych pracowników wojewódzkich

sądów administracyjnych stosuje się przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury

(Dz. U. z 2017 r. poz. 246 i 1139).

§ 3.

Określone w przepisach, o których mowa w § 1 i 2, uprawnienia Ministra Sprawiedliwości

przysługują Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W skład Naczelnego Sądu Administracyjnego wchodzą: Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego,

wiceprezesi oraz sędziowie.

Organami Naczelnego Sądu Administracyjnego są: Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego,

Zgromadzenie Ogólne Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego i Kolegium Naczelnego

Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny ma siedzibę w Warszawie.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Naczelnego

Sądu Administracyjnego, ustala, w drodze rozporządzenia, liczbę stanowisk sędziowskich

w Naczelnym Sądzie Administracyjnym, w tym liczbę wiceprezesów tego Sądu.

§ 1.

Na czele Naczelnego Sądu Administracyjnego stoi Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego,

który kieruje jego pracami i reprezentuje na zewnątrz.

§ 2.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego pełni czynności przewidziane w niniejszej

ustawie i w odrębnych przepisach, a także wykonuje czynności administracji sądowej

w stosunku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 1.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego ma prawo wglądu w czynności Naczelnego Sądu

Administracyjnego, może być obecny na rozprawie toczącej się z wyłączeniem jawności,

może żądać wyjaśnień i usunięcia uchybień. W przypadku stwierdzenia uchybienia w zakresie

sprawności postępowania sądowego, Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może zwrócić

na nie uwagę i żądać usunięcia skutków uchybienia.

§ 2.

Czynności, o których mowa w § 1, nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której sędziowie

są niezawiśli.

§ 1.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może wystąpić o podjęcie przez Naczelny Sąd

Administracyjny uchwały wyjaśniającej przepisy prawne, których stosowanie wywołało

rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych.

§ 2.

W sprawach, o których mowa w § 1, stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi.

Wiceprezesi Naczelnego Sądu Administracyjnego są zastępcami Prezesa Naczelnego Sądu

Administracyjnego w zakresie określonym przez Prezesa.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może zlecić poszczególne czynności z zakresu

administracji sądowej sędziom oraz upoważnić ich do załatwiania określonych spraw

w jego imieniu.

§ 1.

Naczelny Sąd Administracyjny dzieli się na: Izbę Finansową, Izbę Gospodarczą i Izbę

Ogólnoadministracyjną.

§ 2.

Izba Finansowa sprawuje, w granicach i trybie określonym przez właściwe przepisy,

nadzór nad orzecznictwem wojewódzkich sądów administracyjnych w sprawach zobowiązań

podatkowych i innych świadczeń pieniężnych, do których mają zastosowanie przepisy

podatkowe oraz o egzekucji świadczeń pieniężnych.

§ 3.

Izba Gospodarcza sprawuje, w granicach i trybie określonym przez właściwe przepisy,

nadzór nad orzecznictwem wojewódzkich sądów administracyjnych w sprawach działalności

gospodarczej, ochrony własności przemysłowej, budżetu, dewizowych, papierów wartościowych,

bankowości, ubezpieczeniowych, ceł, cen, stawek taryfowych oraz opłat, z wyjątkiem

opłat w sprawach, o których mowa w § 4.

§ 4.

Izba Ogólnoadministracyjna sprawuje, w granicach i trybie określonym przez właściwe

przepisy, nadzór nad orzecznictwem wojewódzkich sądów administracyjnych w sprawach

niewymienionych w § 2 i 3, a w szczególności w sprawach z zakresu budownictwa i nadzoru

budowlanego, zagospodarowania przestrzennego, gospodarki wodnej, ochrony środowiska,

rolnictwa, leśnictwa, zatrudnienia, ustroju samorządu terytorialnego, gospodarki nieruchomościami,

prywatyzacji mienia, powszechnego obowiązku wojskowego, spraw wewnętrznych, a także

cen, opłat i stawek taryfowych, jeżeli są związane ze sprawami należącymi do właściwości

tej Izby.

§ 5.

Pracami każdej z Izb kieruje wiceprezes wyznaczony do pełnienia tej funkcji przez

Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 1.

W Naczelnym Sądzie Administracyjnym działa Kancelaria Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego

oraz Biuro Orzecznictwa.

§ 2.

Do zakresu działania Kancelarii Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego należy wykonywanie

zadań związanych z pełnieniem przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego czynności

w zakresie tworzenia warunków do sprawnego funkcjonowania sądów administracyjnych,

w szczególności w sprawach finansowych, kadrowych i administracyjno-gospodarczych.

Kancelarią Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego kieruje Szef Kancelarii Prezesa

Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 3.

Do zakresu działania Biura Orzecznictwa należy wykonywanie zadań związanych z pełnieniem

przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego czynności w zakresie sprawności postępowania

sądowego oraz orzecznictwa sądów administracyjnych. Biurem Orzecznictwa kieruje dyrektor,

którym jest wiceprezes lub sędzia.

§ 4.

Szczegółowy zakres zadań Kancelarii Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz

Biura Orzecznictwa określa regulamin wewnętrznego urzędowania, o którym mowa w art.

43.

§ 1.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, za zgodą Kolegium Naczelnego Sądu Administracyjnego,

tworzy i znosi wydziały w Izbach, o których mowa w art. 39, Kancelarii Prezesa Naczelnego

Sądu Administracyjnego i w Biurze Orzecznictwa oraz powołuje i odwołuje przewodniczących

wydziałów, Szefa Kancelarii Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego i dyrektora

Biura Orzecznictwa.

§ 2.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może także powoływać i odwoływać zastępców

przewodniczących wydziałów w Izbach, o których mowa w art. 39, zastępców Szefa Kancelarii

Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego i zastępców dyrektora Biura Orzecznictwa

oraz naczelników wydziałów w Kancelarii Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego

i w Biurze Orzecznictwa.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego wydaje zbiór urzędowy orzeczeń sądów administracyjnych.

Regulamin wewnętrznego urzędowania Naczelnego Sądu Administracyjnego uchwala Zgromadzenie

Ogólne Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego. Regulamin podlega ogłoszeniu w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

§ 1.

Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego powołuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

na sześcioletnią kadencję spośród dwóch kandydatów przedstawionych przez Zgromadzenie

Ogólne Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 2.

Kandydatów na stanowisko Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego wybiera Zgromadzenie

Ogólne Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego spośród sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego,

którzy w głosowaniu tajnym uzyskali kolejno największą liczbę głosów. Wybór powinien

być dokonany nie później niż trzy miesiące przed upływem kadencji urzędującego Prezesa

Naczelnego Sądu Administracyjnego. W przypadku opróżnienia stanowiska w trakcie kadencji,

wyboru kandydatów dokonuje się w terminie jednego miesiąca. Przepisu art. 46 § 5 zdanie

drugie nie stosuje się.

§ 3.

Obradom Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w części dotyczącej

wyboru kandydatów na stanowisko Prezesa przewodniczy najstarszy wiekiem sędzia uczestniczący

w tym Zgromadzeniu.

§ 1.

Wiceprezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego powołuje na pięcioletnią kadencję Prezydent

Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, złożony

za zgodą Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 2.

Wiceprezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może być odwołany przez Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej na wniosek Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w toku kadencji w przypadku

1)

rażącego niewywiązywania się z obowiązków służbowych;

2)

gdy dalszego pełnienia funkcji z innych powodów nie da się pogodzić z dobrem wymiaru

sprawiedliwości.

§ 3.

Wystąpienie z wnioskiem o odwołanie wiceprezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego

następuje po uzyskaniu zgody Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 4.

W przypadku złożenia w toku kadencji przez wiceprezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego

rezygnacji z pełnionej funkcji, Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego występuje

z wnioskiem o odwołanie go bez uzyskania zgody, o której mowa w § 3.

§ 1.

Zgromadzenie Ogólne Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego tworzą sędziowie Naczelnego

Sądu Administracyjnego. Przewodniczącym Zgromadzenia Ogólnego jest Prezes Naczelnego

Sądu Administracyjnego.

§ 2.

Zgromadzenie Ogólne Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego

1)

rozpatruje informację Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego o rocznej działalności

Naczelnego Sądu Administracyjnego;

2)

przedstawia Krajowej Radzie Sądownictwa kandydatów na stanowiska sędziów;

3)

wybiera kandydatów na stanowisko Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego;

4)

wyraża zgodę w sprawie powołania i odwołania wiceprezesów Naczelnego Sądu Administracyjnego;

5)

ustala skład liczbowy Kolegium Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wybiera jego

członków i dokonuje zmian w jego składzie;

6)

rozpatruje i opiniuje inne sprawy przedłożone przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego

lub zgłoszone przez członków Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 3.

(uchylony)

§ 4.

Zgromadzenie Ogólne Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zwołuje Prezes Naczelnego

Sądu Administracyjnego co najmniej raz w roku.

§ 5.

Do podjęcia uchwał Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego

wymagana jest obecność co najmniej połowy liczby jego członków. Uchwały zapadają bezwzględną

większością głosów.

§ 1.

Kolegium Naczelnego Sądu Administracyjnego

1)

ustala podział czynności w Naczelnym Sądzie Administracyjnym i określa szczegółowe

zasady przydziału spraw poszczególnym sędziom;

2)

przedstawia Zgromadzeniu Ogólnemu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego opinię

o kandydatach na stanowiska sędziów;

3)

wyraża zgodę w sprawie tworzenia i znoszenia wydziałów oraz powołania i odwołania

przewodniczących wydziałów, Szefa Kancelarii Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego

i dyrektora Biura Orzecznictwa;

4)

rozpatruje sprawy przedstawiane Zgromadzeniu Ogólnemu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego;

5)

rozpatruje i opiniuje inne sprawy przedłożone przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego

lub z własnej inicjatywy.

§ 2.

Kadencja Kolegium Naczelnego Sądu Administracyjnego trwa trzy lata.

§ 3.

Przewodniczącym Kolegium Naczelnego Sądu Administracyjnego jest Prezes Naczelnego

Sądu Administracyjnego.

§ 4.

Do podejmowania uchwał przez Kolegium Naczelnego Sądu Administracyjnego stosuje się

art. 46 § 5.

§ 1.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawy dyscyplinarne sędziów sądów administracyjnych

i asesorów sądowych

1)

w pierwszej instancji - w składzie trzech sędziów;

2)

w drugiej instancji - w składzie siedmiu sędziów.

§ 2.

Do orzekania w sprawach dyscyplinarnych uprawnieni są wszyscy sędziowie Naczelnego

Sądu Administracyjnego z wyjątkiem Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, wiceprezesów

Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Rzecznika Dyscyplinarnego Naczelnego Sądu Administracyjnego

i jego zastępcy.

§ 3.

Skład sądu dyscyplinarnego wyznacza Kolegium Naczelnego Sądu Administracyjnego w drodze

losowania, z listy sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego. Składowi orzekającemu

przewodniczy sędzia najstarszy służbą na stanowisku sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego.

§ 4.

Rzecznika Dyscyplinarnego Naczelnego Sądu Administracyjnego i jego zastępcę wybiera

Kolegium Naczelnego Sądu Administracyjnego na okres czterech lat.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie, do Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz do

sędziów, urzędników i pracowników tego Sądu, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące

Sądu Najwyższego. Określone w tych przepisach uprawnienia Pierwszego Prezesa Sądu

Najwyższego przysługują Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Ustawa wchodzi w życie w terminieustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju

sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. poz. 1271, z późn. zm..

„3. Osoby będące w dniu wejścia w życie ustawy starszymi radcami Prokuratorii Generalnej

Skarbu Państwa albo radcami Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa stają się radcami

Prokuratorii Generalnej. Pozostałe warunki zatrudnienia i wysokość wynagrodzenia pozostają

bez zmian.

„1. Ilekroć przepisy odrębne uzależniają skutki prawne, w tym nabycia uprawnień do

wykonywania zawodu notariusza, radcy prawnego lub adwokata, a także objęcia stanowiska

sędziego lub prokuratora, od określonego stażu na stanowisku radcy w Prokuratorii

Generalnej do stażu tego zalicza się również okres zatrudnienia w Prokuratorii Generalnej

Skarbu Państwa na stanowisku radcy lub starszego radcy, wiceprezesa i Prezesa.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r., z wyjątkiem art. 4 ust. 1 pkt 6

i ust. 4 pkt 3, art. 12-14, art. 18-20, art. 26, art. 27, art. 32 ust. 5 i 6 oraz

art. 35, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2017 r.