Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 listopada 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

Ustawa określa zasady i tryb ujawniania informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa

państwa oraz treści tych dokumentów, znajdujących się w archiwum Instytutu Pamięci

Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, zwanego dalej „Instytutem

Pamięci Narodowej”, tryb składania oraz oceny zgodności z prawdą oświadczeń dotyczących

pracy lub służby w organach bezpieczeństwa państwa lub współpracy z tymi organami

w okresie od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia 31 lipca 1990 r.

1.

Organami bezpieczeństwa państwa, w rozumieniu ustawy, są

1)

Resort Bezpieczeństwa Publicznego Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego;

2)

Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego;

3)

Komitet do Spraw Bezpieczeństwa Publicznego;

4)

jednostki organizacyjne podległe organom, o których mowa w pkt 1-3, a w szczególności

jednostki Milicji Obywatelskiej w okresie do dnia 14 grudnia 1954 r.;

5)

instytucje centralne Służby Bezpieczeństwa Ministerstwa Spraw Wewnętrznych oraz podległe

im jednostki terenowe w wojewódzkich, powiatowych i równorzędnych komendach Milicji

Obywatelskiej oraz w wojewódzkich, rejonowych i równorzędnych urzędach spraw wewnętrznych;

6)

Akademia Spraw Wewnętrznych;

7)

Zwiad Wojsk Ochrony Pogranicza;

8)

Zarząd Główny Służby Wewnętrznej jednostek wojskowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych

oraz podległe mu komórki;

9)

Informacja Wojskowa;

10)

Wojskowa Służba Wewnętrzna;

11)

Zarząd II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego;

12)

inne służby Sił Zbrojnych prowadzące działania operacyjno-rozpoznawcze lub dochodzeniowo-śledcze,

w tym w rodzajach broni oraz w okręgach wojskowych.

13)

(utracił moc)

14)

(utracił moc)

2.

(utracił moc)

3.

Jednostkami Służby Bezpieczeństwa, w rozumieniu ustawy, są te jednostki Ministerstwa

Spraw Wewnętrznych, które z mocy prawa podlegały rozwiązaniu w chwili zorganizowania

Urzędu Ochrony Państwa, oraz te jednostki, które były ich poprzedniczkami.

1.

Dokumentami organów bezpieczeństwa państwa, w rozumieniu ustawy, są

1)

wszelkie nośniki informacji, niezależnie od formy przechowywania informacji, w tym

w szczególności: akta, kartoteki, rejestry, pliki komputerowe, pisma, mapy, plany,

filmy i inne nośniki obrazu, nośniki dźwięku i wszelkich innych form zapisu, a także

kopie, odpisy i inne duplikaty tych nośników informacji;

2)

niezbędne do analizy informacji środki pomocnicze, a w szczególności programy na użytek

zautomatyzowanego przetwarzania danych

- podlegające przekazaniu do archiwum Instytutu Pamięci Narodowej na podstawie przepisów

ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1575).

2.

Dokumentami organów bezpieczeństwa państwa, w rozumieniu niniejszej ustawy, są również

podlegające przekazaniu do archiwum Instytutu Pamięci Narodowej akta sądowe oraz orzeczenia

wydane przez sądy w każdej sprawie, która toczyła się w związku z dokumentami, o których

mowa w ust. 1.

3.

Dokument dotyczy danej osoby, w rozumieniu niniejszej ustawy, jeżeli zawiera informacje,

w szczególności dane osobowe, które pozwalają na identyfikację tej osoby na podstawie

tego lub innych dokumentów.

1.

Współpracą w rozumieniu ustawy jest świadoma i tajna współpraca z ogniwami operacyjnymi

lub śledczymi organów bezpieczeństwa państwa w charakterze tajnego informatora lub

pomocnika przy operacyjnym zdobywaniu informacji.

2.

Współpracą w rozumieniu ustawy jest również świadome działanie, którego obowiązek

wynikał z ustawy obowiązującej w czasie tego działania w związku z pełnioną funkcją,

zajmowanym stanowiskiem, wykonywaną pracą lub pełnioną służbą, jeżeli informacje przekazywane

były organom bezpieczeństwa państwa w zamiarze naruszenia wolności i praw człowieka

i obywatela.

3.

Służbą w rozumieniu ustawy nie jest pełnienie jej w organach, o których mowa w art.

2, której obowiązek wynikał z ustawy obowiązującej w tym czasie.

1.

Osoby urodzone przed dniem 1 sierpnia 1972 r., które w dniu wejścia w życie niniejszej

ustawy są członkami zarządu polskiego związku sportowego, mają obowiązek złożenia

oświadczenia, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia powiadomienia, o którym mowa w ust.

2.

2.

Minister właściwy do spraw kultury fizycznej, w terminie jednego miesiąca od dnia

wejścia w życie niniejszej ustawy, powiadamia osoby, o których mowa w ust. 1, o obowiązku

złożenia temu organowi oświadczenia, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, oraz informuje o skutku niedopełnienia tego obowiązku.

3.

Osoby, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy złożyły oświadczenie, o

którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, w związku z wykonywaniem funkcji publicznej, z którą związany jest obowiązek złożenia

tego oświadczenia, albo kandydowaniem na taką funkcję, składają informację o uprzednim

jego złożeniu.

4.

W przypadku niezłożenia w terminie oświadczenia, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, przez osobę, obowiązaną do jego złożenia na podstawie ust. 1, następuje skutek określony w art. 21e ust. 1 ustawy z dnia 18 października

2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat

1944-1990 oraz treści tych dokumentów.

5.

Pozbawienie funkcji publicznej osoby, o której mowa w ust. 4, następuje z mocy prawa

z dniem, w którym upłynął termin do złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów. Fakt pozbawienia funkcji publicznej stwierdza podmiot właściwy w sprawie pozbawienia

lub stwierdzenia wygaśnięcia funkcji publicznej.

Osobami pełniącymi funkcje publiczne w rozumieniu ustawy są

1)

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

poseł, senator, poseł do Parlamentu Europejskiego;

3)

osoba zajmująca kierownicze stanowisko państwowe w rozumieniu ustawy z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska

państwowe

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1998);

4)

członek Rady Polityki Pieniężnej;

5)

członek Zarządu Narodowego Banku Polskiego;

6)

członek Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej;

7)

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia i jego zastępcy;

8)

Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i jego zastępcy;

9)

Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego i jego zastępcy;

10)

Przewodniczący, Zastępcy Przewodniczącego oraz członkowie Komisji Nadzoru Finansowego;

11)

osoby wchodzące w skład służby zagranicznej w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 161 i 476);

12)

osoby powołane lub mianowane na podstawie przepisów innych ustaw na inne, niż wymienione

w pkt 3-11 i 14, stanowiska przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Sejm, Prezydium

Sejmu, Senat, Prezydium Senatu, Sejm i Senat, Marszałka Sejmu, Marszałka Senatu lub

Prezesa Rady Ministrów;

13)

prezes sądu;

14)

sędzia i prokurator;

15)

kierownik powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury;

16

radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej;

17)

organ i członek organu jednostki samorządu terytorialnego, organu związku jednostek

samorządu terytorialnego oraz organu jednostki pomocniczej jednostki samorządu terytorialnego,

której obowiązek utworzenia wynika z ustawy;

18)

rektor i prorektor publicznej lub niepublicznej szkoły wyższej, członek Rady Głównej

Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Polskiej Komisji Akredytacyjnej i Centralnej Komisji

do Spraw Stopni i Tytułów;

18a

Dyrektor Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej i jego zastępcy;

18b

członkowie Rady Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej;

19)

członek rady nadzorczej, członek zarządu, dyrektor programu i jego zastępcy, wydawca

lub autor audycji publicystycznej lub informacyjnej oraz dyrektor terenowego oddziału

i agencji „Telewizji Polskiej - Spółka Akcyjna”, „Polskiego Radia - Spółka Akcyjna”,

a także członek Zarządu, członek Rady Nadzorczej oraz członek Rady Programowej „Polskiej

Agencji Prasowej - Spółka Akcyjna”, dyrektor oddziału, dyrektor biura, redaktor naczelny

„Polskiej Agencji Prasowej - Spółka Akcyjna” oraz członek rady nadzorczej, członek

zarządu, dyrektor i jego zastępcy w spółce radiofonii regionalnej;

20)

(utracił moc)

21)

(utracił moc)

22)

dyrektor generalny Najwyższej Izby Kontroli oraz pracownicy Najwyższej Izby Kontroli

nadzorujący lub wykonujący czynności kontrolne;

23)

(utracił moc)

24)

osoby zajmujące kierownicze stanowiska

a)

w urzędach organów władzy publicznej, w tym naczelnych i centralnych organach administracji

państwowej: dyrektora departamentu lub jednostki równorzędnej, jego zastępcy oraz

naczelnika wydziału lub jednostki równorzędnej,

b)

w administracji rządowej w województwie: dyrektora i jego zastępcy, kierownika zespolonej

służby, inspekcji lub straży i jego zastępcy, kierownika w organie administracji niezespolonej

i jego zastępcy;

25)

osoba zajmująca wysokie stanowisko państwowe w rozumieniu ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o państwowym zasobie kadrowym i wysokich stanowiskach

państwowych

(Dz. U. poz. 1217 z późn. zm.

26)

pracownicy Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego zajmujący stanowiska dyrektora pionu

i jego zastępcy, dyrektora departamentu lub jednostki równorzędnej i jego zastępcy

oraz naczelnika wydziału lub jednostki równorzędnej;

27)

pracownicy Narodowego Banku Polskiego zajmujący stanowiska dyrektora departamentu

lub jednostki równorzędnej, jego zastępcy oraz naczelnika wydziału lub jednostki równorzędnej,

jego zastępcy oraz doradcy prezesa, terenowego koordynatora inspekcji, głównego specjalisty

kierującego zespołem, kierownika zespołu, kierownika sekcji i głównego specjalisty;

28)

pracownicy Instytutu Pamięci Narodowej;

29)

członek Rady Narodowego Funduszu Zdrowia, dyrektor i zastępcy dyrektora oddziału wojewódzkiego

Narodowego Funduszu Zdrowia, dyrektor i zastępcy dyrektora departamentów (komórek

równorzędnych) w centrali Narodowego Funduszu Zdrowia oraz główny księgowy Narodowego

Funduszu Zdrowia;

30)

dyrektor (kierownik) komórki organizacyjnej w centrali Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,

dyrektor oddziału w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych i ich zastępcy;

31)

dyrektor biura centrali Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, dyrektor oddziału

regionalnego Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego i ich zastępcy;

32)

skarbnik województwa, powiatu lub gminy oraz sekretarz powiatu lub gminy;

33)

prezes, wiceprezes i członkowie samorządowych kolegiów odwoławczych;

34)

pracownicy regionalnych izb obrachunkowych zajmujący stanowiska: prezesa, członka

kolegium, naczelnika wydziału oraz inspektora do spraw kontroli;

35)

(uchylony)

36)

członek zarządu, członek rady nadzorczej banku państwowego;

37)

dyrektor przedsiębiorstwa państwowego, jego zastępca oraz osoba zarządzająca przedsiębiorstwem

na podstawie umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem państwowym;

38)

(uchylony)

39)

członek zarządu, członek rady nadzorczej spółki handlowej z udziałem Skarbu Państwa,

w której udział Skarbu Państwa przekracza 50% kapitału zakładowego lub 50% liczby

akcji;

40)

członek zarządu, członek rady nadzorczej w spółce handlowej z udziałem jednostki samorządu

terytorialnego, w której udział jednostki samorządu terytorialnego przekracza 50%

kapitału zakładowego lub 50% liczby akcji;

41)

(uchylony)

42)

osoba będąca przedstawicielem Skarbu Państwa w radzie nadzorczej spółki handlowej

innej niż wymieniona w pkt 39;

43)

osoba będąca przedstawicielem jednostki samorządu terytorialnego w radzie nadzorczej

spółki handlowej, innej niż wymieniona w pkt 40;

44)

pracownicy nauki i szkolnictwa wyższego

a)

(utraciła moc)

b)

osoba zajmująca w publicznej szkole wyższej, w Polskiej Akademii Nauk lub w instytucie

badawczym stanowisko kierownika lub zastępcy kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej,

w szczególności dziekana albo prodziekana wydziału,

c)

osoba zajmująca w publicznej szkole wyższej, w Polskiej Akademii Nauk lub w instytucie

badawczym stanowisko dyrektora instytutu, wicedyrektora instytutu, kanclerza, kwestora,

prezesa, wiceprezesa, sekretarza naukowego;

45

dyrektor szkoły publicznej lub niepublicznej;

46)

dyrektor Centralnej Komisji Egzaminacyjnej i dyrektor okręgowej komisji egzaminacyjnej;

47)

adwokat, radca prawny, notariusz;

48)

komornik;

49)

(utracił moc)

50)

(utracił moc)

51)

audytor wewnętrzny w rozumieniu ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych

(Dz. U. poz. 2104, z późn. zm.

52)

(utracił moc)

53)

(utracił moc)

54)

dyrektor i zastępcy dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju;

55)

żołnierze zawodowi zajmujący stanowiska służbowe o stopniach etatowych pułkowników

(komandorów) i generałów (admirałów) oraz zajmujący stanowiska służbowe komendantów

wojskowych komend uzupełnień oraz ich zastępców;

56)

dyrektor i zastępcy dyrektora Narodowego Centrum Nauki;

57)

dyrektor Centrum Polsko-Rosyjskiego Dialogu i Porozumienia;

58

osoba zatrudniona w jednostce organizacyjnej Krajowej Administracji Skarbowej w rozumieniu

art. 1 ust. 4 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej

(Dz. U. poz. 1947, z późn. zm. albo funkcjonariusz Służby Celno-Skarbowej;

59

Szef Krajowej Administracji Skarbowej i jego zastępcy;

60

członek zarządu polskiego związku sportowego;

61

Dyrektor Narodowego Instytutu Wolności - Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego

i jego zastępcy, członkowie Rady Narodowego Instytutu Wolności - Centrum Rozwoju Społeczeństwa

Obywatelskiego.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Obowiązek złożenia oświadczenia, dotyczącego pracy lub służby w organach bezpieczeństwa

państwa lub współpracy z tymi organami w okresie od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia

31 lipca 1990 r., zwanego dalej „oświadczeniem lustracyjnym”, mają osoby, o których

mowa w art. 4, urodzone przed dniem 1 sierpnia 1972 r.

2.

Oświadczenie lustracyjne składa się w chwili wyrażenia zgody na kandydowanie lub zgody

na objęcie lub wykonywanie funkcji, a w przypadku żołnierza zawodowego przed doręczeniem

mu decyzji o wyznaczeniu na stanowisko służbowe.

3.

Złożenie oświadczenia lustracyjnego powoduje wygaśnięcie obowiązku jego powtórnego

złożenia w przypadku późniejszego kandydowania lub wykonywania funkcji publicznej,

z którą związany jest obowiązek złożenia oświadczenia.

3a.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3, osoba zobowiązana do złożenia oświadczenia lustracyjnego

składa organowi właściwemu do przedłożenia oświadczenia informację o uprzednim złożeniu

oświadczenia lustracyjnego.

3b.

W przypadku późniejszego kandydowania lub wykonywania funkcji publicznej, z którą

związany jest obowiązek złożenia oświadczenia lustracyjnego przez osobę, która złożyła

oświadczenie lustracyjne na zasadach określonych w art. 11 ust. 4, osoba ta może powtórnie

złożyć oświadczenie lustracyjne.

4.

Tryb składania oświadczeń przez osoby, o których mowa w art. 4 pkt 1, 2 i 17, pochodzące

z wyborów powszechnych, określają przepisy odpowiednich ustaw regulujących zasady

przeprowadzania wyborów.

5.

Organy, którym składane są oświadczenia lustracyjne, przekazują je niezwłocznie do

Biura Lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej celem rozpoznania w trybie określonym

w ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, chyba że z przepisów odrębnych wynika obowiązek przekazania oświadczenia do oddziałowego

biura lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej, z zastrzeżeniem art. 21c.

1.

Osoby zobowiązane do złożenia oświadczenia lustracyjnego, które pełnią służbę w Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego albo

Służbie Wywiadu Wojskowego i wykonywały lub wykonują czynności operacyjno-rozpoznawcze

poza granicami państwa w celu ochrony jego bezpieczeństwa, obronności lub bezpieczeństwa

i zdolności bojowej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz innych jednostek

organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, w oświadczeniu

lustracyjnym nie podają informacji o pracy lub służbie w organach bezpieczeństwa państwa.

2.

Osoby, o których mowa w ust. 1, równocześnie ze złożeniem oświadczenia lustracyjnego

składają, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych, deklarację zawierającą

informacje o pracy lub służbie w organach bezpieczeństwa państwa.

3.

Wzór deklaracji, o której mowa w ust. 2, stanowi załącznik nr 3 do ustawy.

4.

Deklarację składa się odpowiednio Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji

Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego albo Służby Wywiadu Wojskowego.

5.

Organ, któremu składana jest deklaracja, przekazuje ją niezwłocznie Prezesowi Instytutu

Pamięci Narodowej.

6.

Do deklaracji znajdujących się w Instytucie Pamięci Narodowej nie może mieć dostępu

żadna inna osoba poza przedstawicielami wyznaczonymi przez odpowiednio Szefa Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa Agencji Wywiadu oraz - w zakresie deklaracji przekazanych

przez Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego albo Szefa Służby Wywiadu Wojskowego -

przez Ministra Obrony Narodowej, a także przez Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej

w celu realizacji czynności, o których mowa w art. 52a pkt 2 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji

Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

Właściwym organem do przedłożenia oświadczenia lustracyjnego jest w stosunku do osób

kandydujących na funkcję publiczną, o której mowa w art. 4

1)

pkt 1 i 2 - Państwowa Komisja Wyborcza;

2)

pkt 3

a)

w stosunku do osoby desygnowanej na stanowisko Prezesa Rady Ministrów - Prezydent

Rzeczypospolitej Polskiej,

b)

w stosunku do kandydata na kierownicze stanowisko państwowe, na które powołuje lub

mianuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej lub Prezes Rady Ministrów - powołujący

lub mianujący,

c)

w stosunku do kandydata na kierownicze stanowisko państwowe, na które powołuje, wybiera

lub mianuje Sejm, Prezydium Sejmu, Sejm i Senat lub Marszałek Sejmu - Marszałek Sejmu,

d)

w stosunku do kandydata na kierownicze stanowisko państwowe, na które powołuje lub

mianuje Senat lub Marszałek Senatu - Marszałek Senatu,

e)

w stosunku do kandydata na kierownicze stanowisko państwowe, na które powołuje lub

mianuje organ inny niż wymienione w lit. b-d - organ powołujący lub mianujący;

3)

pkt 4 - Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej;

4)

pkt 5 - Prezes Narodowego Banku Polskiego;

5)

pkt 6 - właściwy organ wybierający lub powołujący;

6)

pkt 7 - minister właściwy do spraw zdrowia;

7)

pkt 8 - Prezes Rady Ministrów;

8)

pkt 9 - minister właściwy do spraw rozwoju wsi;

9)

pkt 10 - właściwy organ powołujący, wyznaczający lub delegujący;

10)

pkt 11 - minister właściwy do spraw zagranicznych;

11)

pkt 12 - właściwy organ powołujący lub mianujący;

12)

pkt 13

a)

w stosunku do kandydata na funkcję prezesa sądu powszechnego oraz prezesa sądu wojskowego

- Minister Sprawiedliwości,

b)

w stosunku do kandydata na funkcję prezesa wojewódzkiego sądu administracyjnego -

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego;

13)

pkt 14

a)

w stosunku do kandydata na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego lub sędziego

Trybunału Stanu - Marszałek Sejmu,

b)

w stosunku do osoby niebędącej sędzią, ubiegającej się o stanowisko sędziego Sądu

Najwyższego - Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego,

c)

w stosunku do osoby niebędącej sędzią, ubiegającej się o stanowisko sędziego sądu

administracyjnego - Krajowa Rada Sądownictwa,

d)

w stosunku do kandydata na stanowisko sędziego sądu powszechnego lub wojskowego -

Krajowa Rada Sądownictwa,

e)

w stosunku do kandydata na stanowisko prokuratora - Prokurator Generalny;

14)

pkt 15 - Prokurator Generalny;

15

pkt 16 - Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej;

16)

pkt 17 - w stosunku do osoby ubiegającej się o funkcję organu lub członka organu jednostki

samorządu terytorialnego oraz członka organu jednostki pomocniczej jednostki samorządu

terytorialnego, której obowiązek utworzenia wynika z ustawy, pochodzącego z wyborów

powszechnych - właściwa komisja wyborcza; w stosunku do pozostałych osób - właściwy

wojewoda;

17

pkt 18 i 18a - minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego;

17a

pkt 18b - właściwy organ powołujący;

18

pkt 19 - organ lub podmiot uprawniony do wykonywania praw z akcji lub udziałów należących

do Skarbu Państwa, a w stosunku do członków rad nadzorczych jednostek publicznej radiofonii

i telewizji - właściwy organ powołujący;

19)

pkt 20

20)

pkt 21

a)

w stosunku do członka zarządu lub rady nadzorczej wydawcy, wspólnika spółki osobowej

będącej wydawcą lub osoby fizycznej będącej wydawcą w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe - właściwy organ rejestracyjny;

b)

(utraciła moc)

21)

pkt 22 - Prezes Najwyższej Izby Kontroli;

22)

pkt 23

23)

pkt 24

a)

lit. a - odpowiednio właściwy minister lub kierownik urzędu,

b)

lit. b - właściwy wojewoda;

24)

pkt 25 - właściwy organ powołujący;

25)

pkt 26 - Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego;

26)

pkt 27 - Prezes Narodowego Banku Polskiego;

27)

pkt 28 - Prezes Instytutu Pamięci Narodowej;

28)

pkt 29 - minister właściwy do spraw zdrowia;

29)

pkt 30 - Prezes Rady Ministrów;

30)

pkt 31 - minister właściwy do spraw rozwoju wsi;

31)

pkt 32 - właściwy organ powołujący;

32)

pkt 33 - Prezes Rady Ministrów;

33)

pkt 34 - w stosunku do kandydata na prezesa regionalnej izby obrachunkowej - Prezes

Rady Ministrów; w stosunku do kandydata na członka kolegium regionalnej izby obrachunkowej,

a także naczelnika wydziału lub inspektora do spraw kontroli w regionalnej izbie obrachunkowej

- prezes tej izby;

34)

(uchylony)

35)

pkt 36 - Prezes Rady Ministrów;

36)

pkt 37 - właściwy organ założycielski;

37

pkt 39 - organ lub podmiot uprawniony do wykonywania praw z akcji lub udziałów należących

do Skarbu Państwa;

38)

pkt 40 - właściwy wojewoda;

39

pkt 42 - organ lub podmiot uprawniony do wykonywania praw z akcji lub udziałów należących

do Skarbu Państwa;

40)

pkt 43 - właściwy wojewoda;

41)

pkt 44 - właściwy rektor lub kierownik jednostki zatrudniającej;

42)

pkt 45 - właściwy kurator oświaty;

43)

pkt 46 - minister właściwy do spraw oświaty i wychowania;

44)

pkt 47

a)

w stosunku do osoby ubiegającej się o wpis na listę adwokatów lub radców prawnych

- właściwa okręgowa rada adwokacka lub okręgowa izba radców prawnych,

b)

w stosunku do osoby ubiegającej się o powołanie do wykonywania zawodu notariusza -

Minister Sprawiedliwości;

45)

pkt 48 - Minister Sprawiedliwości;

46)

pkt 49

47)

pkt 50

48)

pkt 51 - kierownik jednostki sektora finansów publicznych;

49)

(utracił moc)

50)

(uchylony)

51)

pkt 54 i 56 - minister właściwy do spraw nauki;

52)

pkt 55 - Minister Obrony Narodowej;

53)

pkt 57 - minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego;

54

pkt 58 - kierownikowi jednostki organizacyjnej Krajowej Administracji Skarbowej;

55

pkt 59 - ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych;

56

pkt 60 - minister właściwy do spraw kultury fizycznej;

57

pkt 61 - Przewodniczący Komitetu do spraw Pożytku Publicznego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

6-10, które wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Osoby składające oświadczenie lustracyjne, w zakresie jego treści, są zwolnione z

mocy prawa z obowiązku zachowania w tajemnicy informacji niejawnych.

1.

Wzór oświadczenia lustracyjnego stanowi załącznik nr 1a do ustawy, z zastrzeżeniem

art. 11 ust. 5.

2.

Wzór informacji o złożeniu oświadczenia lustracyjnego, o której mowa w art. 7 ust.

3a, stanowi załącznik nr 2a do ustawy.

1.

(utracił moc)

2.

(utracił moc)

3.

(utracił moc)

4.

Złożenie oświadczenia lustracyjnego w związku z pełnieniem w Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego

albo Centralnym Biurze Antykorupcyjnym funkcji publicznej, o której mowa w art. 4

pkt 24, następuje z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych. Przepisów

ust.1-3

5.

Wzór oświadczenia lustracyjnego składanego na zasadach określonych w ust. 4 stanowi

załącznik nr 4 do ustawy.

(uchylony)

Treść oświadczenia lustracyjnego kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,

posła lub senatora, posła do Parlamentu Europejskiego oraz kandydata na pochodzący

z wyborów powszechnych organ i członka organu jednostki samorządu terytorialnego oraz

członka organu jednostki pomocniczej jednostki samorządu terytorialnego, której obowiązek

utworzenia wynika z ustawy, stwierdzającego fakt ich pracy lub służby w organach bezpieczeństwa

państwa lub współpracy z nimi, w części A określonej wzorem stanowiącym załącznik

nr 1a do ustawy, podaje się do publicznej wiadomości również w obwieszczeniu wyborczym.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

W sprawach zgodności z prawdą oświadczeń lustracyjnych orzeka, w składzie 3 sędziów,

sąd okręgowy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej oświadczenie

lustracyjne.

1.

Rozprawa w postępowaniu lustracyjnym odbywa się jawnie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a.

2.

Sąd może wyłączyć jawność części rozprawy

1)

na wniosek osoby lustrowanej, w zakresie, w jakim mogą zostać ujawnione okoliczności

dotyczące tej osoby, o których mowa w art. 22 ust. 3 pkt 1, albo

2

z urzędu, w zakresie, w jakim mogą zostać ujawnione okoliczności, o których mowa w

art. 22 ust. 3 pkt 1, dotyczące innej osoby lub innych osób, chyba że były one pracownikami

lub funkcjonariuszami organów bezpieczeństwa państwa.

2a.

Sąd może wyłączyć jawność całości albo części rozprawy również na żądanie prokuratora

Biura Lustracyjnego lub prokuratora oddziałowego biura lustracyjnego Instytutu Pamięci

Narodowej, jeżeli zachodzi obawa ujawnienia informacji niejawnych.

3.

Akta zakończonych postępowań lustracyjnych, przeprowadzonych bez wyłączenia jawności

rozprawy, są jawne.

4.

W terminie 7 dni od dnia wydania orzeczenia sąd wydaje postanowienie w sprawie jawności

akt postępowania lustracyjnego w zakresie, w jakim postępowanie prowadzono z wyłączeniem

jawności, albo odmawia ich ujawnienia. Sąd postanawia o jawności akt w przypadku,

gdy nie zostały w nich ujawnione okoliczności, o których mowa w ust. 2 lub 2a. Na

postanowienie sądu przysługuje zażalenie.

5.

Każdy ma prawo wystąpić z wnioskiem do Instytutu Pamięci Narodowej o udostępnienie

do wglądu kopii akt sprawy lustracyjnej zakończonej prawomocnym orzeczeniem sądu.

Przepis art. 22 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

W zakresie nieuregulowanym przepisami niniejszej ustawy do postępowania lustracyjnego,

w tym odwoławczego oraz kasacyjnego, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

1.

Wszczęcie postępowania lustracyjnego następuje, z zastrzeżeniem ust. 3-5 i art. 21c

wniosek prokuratora Biura Lustracyjnego lub prokuratora oddziałowego biura lustracyjnego

Instytutu Pamięci Narodowej.

2.

Prokurator Biura Lustracyjnego lub prokurator oddziałowego biura lustracyjnego Instytutu

Pamięci Narodowej występuje z wnioskiem do sądu w przypadku powstania wątpliwości

co do zgodności oświadczenia lustracyjnego z prawdą. Czynności związane z rozpoznawaniem

oświadczeń lustracyjnych i kierowaniem do sądu wniosków o wszczęcie postępowania lustracyjnego

określa ustawa z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

3.

Sąd wszczyna postępowanie na wniosek osoby, która złożyła oświadczenie lustracyjne,

stwierdzające fakt jej pracy lub służby w organach bezpieczeństwa państwa lub współpracy

z nimi, a domaga się ustalenia, że jej praca, służba lub współpraca była wymuszona

poprzez groźbę utraty życia lub zdrowia przez nią lub osoby jej najbliższe w rozumieniu

Kodeksu karnego.

4.

(utracił moc)

5

Wniosek o wszczęcie postępowania może złożyć do sądu również osoba, która przed dniem

wejścia w życie ustawy pełniła funkcję publiczną, o której mowa w art. 4, która została

publicznie pomówiona o fakt pracy lub służby w organach bezpieczeństwa państwa lub

współpracy z nimi w okresie od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia 31 lipca 1990 r., i złożyła

oświadczenie lustracyjne.

5a

W przypadkach, o których mowa w ust. 3-5, sąd przekazuje oświadczenie lustracyjne

do Biura Lustracyjnego lub oddziałowego biura lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej

w celu przygotowania postępowania lustracyjnego oraz przedstawienia stanowiska w sprawie

zgodności oświadczenia z prawdą.

6.

W przypadku, gdy osoba, o której mowa w ust. 4ust.1

7.

Informacje o wszczęciu postępowania lustracyjnego oraz o sposobie jego zakończenia,

w tym treść orzeczeń sądu kończących postępowanie w każdej instancji, zamieszczane

są w rejestrze, o którym mowa w art. 11 ust.1

1.

Do osoby poddanej postępowaniu lustracyjnemu, zwanej dalej „osobą lustrowaną”, mają

zastosowanie przepisy dotyczące oskarżonego w postępowaniu karnym.

2.

Do prokuratora Biura Lustracyjnego i prokuratora oddziałowego biura lustracyjnego

Instytutu Pamięci Narodowej w postępowaniu lustracyjnym mają zastosowanie przepisy

dotyczące oskarżyciela publicznego w postępowaniu karnym. Udział prokuratora Biura

Lustracyjnego lub prokuratora oddziałowego biura lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej

w postępowaniu lustracyjnym jest obowiązkowy.

1.

Postępowanie lustracyjne w pierwszej instancji kończy się wydaniem orzeczenia na piśmie.

Do orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące wyroku.

2.

Sąd wydaje orzeczenie stwierdzające fakt złożenia przez osobę lustrowaną niezgodnego

z prawdą oświadczenia lustracyjnego albo stwierdzające, że oświadczenie było prawdziwe.

2a.

Wydając orzeczenie stwierdzające fakt złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego,

sąd orzeka utratę prawa wybieralności w wyborach do Sejmu, Senatu i Parlamentu Europejskiego

oraz w wyborach powszechnych organu i członka organu jednostki samorządu terytorialnego

oraz organu jednostki pomocniczej jednostki samorządu terytorialnego, której obowiązek

utworzenia wynika z ustawy, na okres od 3 do 10 lat.

2b

Wydając orzeczenie stwierdzające fakt złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego,

sąd orzeka zakaz pełnienia funkcji publicznej, o której mowa w art. 4 pkt 2-57 i 61,

na okres od 3 do 10 lat.

2c.

Orzeczenie sądu wymaga uzasadnienia.

3

Wprzypadku gdy w trakcie postępowania lustracyjnego zostanie stwierdzone, iż osoba

lustrowana, podejmując pracę lub służbę w organach bezpieczeństwa państwa albo współpracę

z nimi, działała pod przymusem w obawie utraty życia lub zdrowia przez nią lub przez

osoby dla niej najbliższe w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, fakt ten podawany jest w orzeczeniu sądu.

1.

Orzeczenie sądu wraz z uzasadnieniem doręcza się niezwłocznie stronie.

2.

W terminie 14 dni od dnia otrzymania orzeczenia stronie przysługuje apelacja, w której

może ona również złożyć wnioski dowodowe.

3.

Apelację rozpoznaje się na rozprawie.

4.

Sąd wyznacza termin rozprawy nie później niż na 30 dzień od dnia przyjęcia apelacji.

5.

Orzeczenie sądu wydane w drugiej instancji jest prawomocne. Uzasadnienie orzeczenia

sporządza się z urzędu w terminie 30 dni od daty wydania orzeczenia.

6

W postępowaniu lustracyjnym kasację od prawomocnego orzeczenia sądu mogą wnieść wyłącznie

Prokurator Generalny oraz Rzecznik Praw Obywatelskich z urzędu lub na wniosek osoby

lustrowanej. Kasacja może być wniesiona

1)

z powodu rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia;

2)

jeżeli utrzymanie orzeczenia w mocy byłoby rażąco niesprawiedliwe.

7.

Do wniosku osoby lustrowanej, o którym mowa w ust. 6, załącza się prawomocne orzeczenie

wraz z uzasadnieniem.

8.

Termin do wniesienia kasacji wynosi 12 miesięcy od daty uprawomocnienia się orzeczenia.

9.

Kasacja w stosunku do tej samej osoby lustrowanej i tego samego orzeczenia może być

przez ten sam uprawniony podmiot wniesiona tylko raz.

10.

Sąd Najwyższy rozpoznaje kasację w terminie 3 miesięcy od daty jej wniesienia.

Po otrzymaniu od Państwowej Komisji Wyborczej oświadczenia kandydata na Prezydenta

Rzeczypospolitej Polskiej lub informacji, o których mowa w art. 297 § 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy

(Dz. U. z 2017 r. poz. 15 i 1089), sąd wydaje orzeczenie w pierwszej instancji w terminie 21 dni, a w drugiej instancji

w terminie 14 dni. Orzeczenie sądu niezwłocznie doręcza się Państwowej Komisji Wyborczej.

1.

Do wznowienia postępowania lustracyjnego, w zakresie nieuregulowanym przepisami niniejszej

ustawy, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

2.

Postępowanie lustracyjne zakończone prawomocnym orzeczeniem wznawia się, jeżeli

1)

w związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa, które zostało stwierdzone

prawomocnym wyrokiem, a istnieje uzasadniona podstawa do przyjęcia, że przestępstwo

to mogło mieć wpływ na treść orzeczenia;

2)

po wydaniu orzeczenia ujawnią się nowe fakty lub dowody nieznane przedtem sądowi,

wskazujące na to, że prawomocne orzeczenie z powodu nowych faktów i dowodów jest oczywiście

niesłuszne.

3.

Postępowania na niekorzyść osoby lustrowanej nie wznawia się po upływie 10 lat od

uprawomocnienia się orzeczenia.

4.

Postępowanie lustracyjne może być wznowione z urzędu, na wniosek osoby, w sprawie

której wydano prawomocne orzeczenie, lub na wniosek dyrektora Biura Lustracyjnego

Instytutu Pamięci Narodowej.

5.

W razie śmierci osoby, w sprawie której wydano prawomocne orzeczenie, wniosek o wznowienie

postępowania lustracyjnego na jej korzyść może także złożyć osoba najbliższa zmarłego

w rozumieniu art. 115 § 11 Kodeksu karnego.

1

Prawomocne orzeczenie sądu, stwierdzające fakt złożenia przez osobę lustrowaną niezgodnego

z prawdą oświadczenia lustracyjnego, traktuje się jako obligatoryjną przesłankę pozbawienia

tej osoby pełnionej przez nią funkcji publicznej, o której mowa w art. 4 pkt 2-54,

56, 57 i 61, z zastrzeżeniem art. 21f.

2.

Orzeczenie sądu, o którym mowa w ust. 1, prezes sądu przesyła podmiotowi właściwemu

w sprawie pozbawienia osoby lustrowanej pełnienia funkcji publicznej.

3

Pozbawienie osoby lustrowanej pełnionej przez nią funkcji publicznej następuje z mocy

prawa z dniem doręczenia podmiotowi, o którym mowa w ust. 2, orzeczenia sądu, o którym

mowa w ust. 1.

4.

Przepisów ust. 1 i 3 nie stosuje się w stosunku do osób, wobec których przepisy odrębne

przewidują pozbawienie pełnionej funkcji, w szczególności odwołanie lub skreślenie

z właściwej listy albo rejestru, w przypadku złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia

lustracyjnego, stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem sądu.

1

Przepisy art. 21e ust. 1 i 3 nie dotyczą sędziów, prokuratorów, radców Prokuratorii

Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, adwokatów, radców prawnych, notariuszy i komorników,

którzy w tym zakresie podlegają sądownictwu dyscyplinarnemu. Przepis art. 21e ust.

2 stosuje się odpowiednio.

2.

Za złożenie przez osoby pełniące funkcje wymienione w ust. 1 niezgodnego z prawdą

oświadczenia lustracyjnego, stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu, sąd dyscyplinarny

orzeka karę złożenia z urzędu lub inną przewidzianą w odpowiednich ustawach karę dyscyplinarną

skutkującą pozbawieniem pełnionej funkcji publicznej.

3.

Z żądaniem wszczęcia postępowania dyscyplinarnego w sprawach określonych w ust. 2,

może wystąpić także prokurator Biura Lustracyjnego lub prokurator oddziałowego biura

lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej.

Prawomocne orzeczenie sądu stwierdzające fakt złożenia przez osobę lustrowaną niezgodnego

z prawdą oświadczenia lustracyjnego powoduje pozbawienie tej osoby na lat 10 biernego

prawa wyborczego na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

(uchylony)

1.

Każdemu przysługuje prawo dostępu do informacji zawartych w dokumentach organów bezpieczeństwa

państwa, znajdujących się w Instytucie Pamięci Narodowej, dotyczących

1)

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

Marszałka Sejmu i Marszałka Senatu;

3)

posłów i senatorów oraz posłów do Parlamentu Europejskiego;

4)

Prezesa Rady Ministrów i członków Rady Ministrów;

5)

Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, Prezesa Sądu Najwyższego oraz sędziów Sądu Najwyższego;

6)

Prezesa Trybunału Konstytucyjnego, wiceprezesa Trybunału Konstytucyjnego oraz sędziów

Trybunału Konstytucyjnego;

7)

Prezesa i wiceprezesów Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz sędziów Naczelnego Sądu

Administracyjnego;

8)

Przewodniczącego Trybunału Stanu, zastępców przewodniczącego Trybunału Stanu oraz

członków Trybunału Stanu;

8a)

Rzecznika Praw Obywatelskich;

8b)

Rzecznika Praw Dziecka;

8c)

Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych;

9)

Prezesa Najwyższej Izby Kontroli i wiceprezesów Najwyższej Izby Kontroli;

10)

Prezesa i wiceprezesów Prokuratorii Generalnej;

11)

Prezesa Narodowego Banku Polskiego i wiceprezesów Narodowego Banku Polskiego;

11a)

członka Rady Polityki Pieniężnej;

12)

prezesa sądu apelacyjnego, prezesa wojskowego sądu okręgowego oraz prezesa wojewódzkiego

sądu administracyjnego;

13)

członka Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji;

14)

Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej oraz członków Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej;

15)

Prokuratora Generalnego oraz prokuratorów Prokuratury Krajowej, prokuratora regionalnego

oraz prokuratorów Instytutu Pamięci Narodowej;

16)

Szefa Kancelarii Prezydenta, Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Szefa Kancelarii

Sejmu i Szefa Kancelarii Senatu;

17)

osób pełniących funkcje sekretarza stanu i podsekretarza stanu;

18)

(utracił moc)

19)

(utracił moc)

20)

wójtów, burmistrzów i prezydentów miast oraz członków zarządów powiatów i województw.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się do osób, które wyraziły zgodę na kandydowanie lub zgodę

na objęcie funkcji, o których mowa w ust. 1.

3.

Prawo dostępu do informacji, o którym mowa w ust. 1 i 2, podlega wyłączeniu w zakresie

dotyczącym

1

informacji ujawniających pochodzenie etniczne lub rasowe, przekonania religijne, przynależność

wyznaniową oraz danych o stanie zdrowia i życiu seksualnym;

2)

danych osobowych innych osób, chyba że były one pracownikami lub funkcjonariuszami

organów bezpieczeństwa państwa;

3)

danych adresowych i numerów PESEL.

3a.

Osoby, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą wyrazić pisemną zgodę na ujawnienie informacji,

o których mowa w ust. 3 pkt 1.

4.

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do osób, które pełniły funkcje publiczne,

o których mowa w ust. 1, począwszy od dnia 24 sierpnia 1989 r. Udostępnianie informacji

następuje na zasadach określonych w art. 25-28.

5.

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do osób, o których mowa w art. 52a pkt 8 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji

Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. Udostępnianie informacji następuje na zasadach określonych w art. 25-28.

1.

Informacje, dotyczące osoby, o której mowa w art. 22, Prezes Instytutu Pamięci Narodowej

udostępnia w Biuletynie Informacji Publicznej nie później niż po upływie 30 dni od

dnia objęcia przez nią funkcji publicznej albo wyrażenia zgody na kandydowanie lub

objęcie funkcji publicznej.

2.

W przypadku, gdy pisemna zgoda na ujawnienie informacji, o których mowa w art. 22

ust. 3, została wyrażona po udostępnieniu informacji w Biuletynie Informacji Publicznej,

Prezes Instytutu Pamięci Narodowej zamieszcza je niezwłocznie w Biuletynie Informacji

Publicznej.

3.

W okresie udostępniania informacji dotyczących osoby, o której mowa w art. 22 ust.

1 lub 2, w Biuletynie Informacji Publicznej, prawo dostępu do informacji dotyczących

tej osoby przysługuje również na zasadach określonych w art. 25-28.

1.

Informacje dotyczące osób, o których mowa w art. 22 ust. 1, są udostępniane w Biuletynie

Informacji Publicznej przez okres pełnienia funkcji publicznej osoby, której dotyczą.

2.

Informacje dotyczące osób, o których mowa w art. 22 ust. 2, są udostępniane w Biuletynie

Informacji Publicznej przez okres poprzedzający objęcie funkcji publicznej.

3.

Po upływie okresów, o których mowa w ust. 1 i 2, prawo dostępu do informacji dotyczących

osób, o których mowa w art. 22 ust. 1 i 2, przysługuje na zasadach określonych w art.

25-28.

1.

Informacje, o których mowa w art. 22, udostępnia się na wniosek złożony w formie pisemnej,

skierowany do dyrektora oddziału Instytutu Pamięci Narodowej, właściwego ze względu

na miejsce zamieszkania osoby, której dotyczą informacje.

2.

Wniosek o udostępnienie informacji powinien zawierać

1)

oznaczenie organu, do którego wniosek jest skierowany;

2)

oznaczenie wnioskodawcy poprzez podanie: imienia, nazwiska, adresu zamieszkania, imion

rodziców, daty i miejsca urodzenia oraz numeru PESEL;

3)

informacje umożliwiające identyfikację osoby pełniącej funkcję publiczną, której mają

dotyczyć dokumenty, z którymi wnioskodawca chce się zapoznać; w szczególności: imię

i nazwisko tej osoby, a także funkcję publiczną, o której mowa w art. 22 ust. 1, pełnioną

przez daną osobę;

4)

podpis wnioskodawcy.

3.

W przypadku osoby, o której mowa w art. 22 ust. 2, we wniosku wskazuje się funkcję

publiczną, której dotyczyło wyrażenie zgody na kandydowanie lub objęcie funkcji.

4.

Wniosek składa się osobiście we właściwym oddziale Instytutu Pamięci Narodowej lub

za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1481), pod warunkiem poświadczenia podpisu wnioskodawcy przez notariusza lub inną osobę

uprawnioną do uwierzytelniania podpisów zgodnie z prawem państwa, w którym czynność

ta zostanie dokonana.

5.

W przypadku stwierdzenia przez organ braków formalnych wniosku przepisy art. 64 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

1.

Udostępnienie informacji następuje poprzez umożliwienie wnioskodawcy zapoznania się

z treścią dokumentów będących nośnikami takich informacji.

2.

Udostępnienie dokumentów wnioskodawcy powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki.

3.

Dokumenty udostępnia się wnioskodawcy wyłącznie w siedzibie Instytutu Pamięci Narodowej

lub jego oddziału, po uprzednim zawiadomieniu wnioskodawcy o terminie i miejscu ich

udostępnienia.

4.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 3, powinno nastąpić nie później niż na 7 dni przed

wskazanym w tym zawiadomieniu terminem udostępnienia dokumentów.

1.

Organ odmawia udostępnienia informacji w przypadku, gdy udostępnienie informacji nie

jest możliwe, a także gdy złożony wniosek odnosi się do informacji zawartych w dokumentach

niedotyczących osoby, o której mowa w art. 22.

2.

Odmowa udostępnienia informacji, o których mowa w art. 22, a także umorzenie postępowania

o udostępnienie informacji następują w drodze decyzji wydawanej przez właściwego dyrektora

oddziału Instytutu Pamięci Narodowej.

3.

Organ umarza postępowanie w przypadku cofnięcia wniosku przez wnioskodawcę lub śmierci

wnioskodawcy.

4.

Do decyzji, o których mowa w ust. 2, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

5.

Organem odwoławczym od decyzji, o których mowa w ust. 2, jest Prezes Instytutu Pamięci

Narodowej.

1.

Na decyzje wydane przez organ odwoławczy stronie służy skarga do wojewódzkiego sądu

administracyjnego.

2.

W postępowaniu przed sądami administracyjnymi prowadzonym na skutek wniesienia skargi,

o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 i 1370), z tym że

1)

przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 14 dni od dnia otrzymania

skargi;

2)

skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią

na skargę.

1.

Kto, składając zeznanie mające służyć za dowód w postępowaniu lustracyjnym, zeznaje

nieprawdę lub zataja prawdę, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat

5.

2.

Warunkiem odpowiedzialności jest, aby przyjmujący zeznanie, działając w zakresie swoich

uprawnień, uprzedził osobę, o której mowa w ust. 1, o odpowiedzialności karnej za

fałszywe zeznania lub odebrał od niej przyrzeczenie.

3.

Nie podlega karze, kto nie wiedząc o prawie odmowy zeznania lub odpowiedzi na pytania,

zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę z obawy przed odpowiedzialnością karną grożącą

jemu samemu lub jego najbliższym.

4.

Jeżeli czyn, określony w ust. 1, został popełniony przez osobę, która pełniła służbę

zawodową lub pracowała w organach bezpieczeństwa państwa, o których mowa w art. 2,

sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

5.

Skazując sprawcę, który popełnił przestępstwo określone w ust. 1 lub 4, sąd orzeka

środek karny w postaci zakazu pełnienia funkcji publicznych, o których mowa w art.

4, na okres 10 lat.

1.

Kto posiadając bez tytułu prawnego dokumenty organów bezpieczeństwa państwa, w rozumieniu

art. 3, nie wydaje ich Prezesowi Instytutu Pamięci Narodowej, podlega karze pozbawienia

wolności od 3 miesięcy do lat 5.

2.

Jeżeli dokumenty, o których mowa w ust. 1, zostały wytworzone przez sprawcę lub przy

jego udziale w ramach czynności wykonywanych w związku z jego pracą lub służbą w organach

bezpieczeństwa państwa, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do

lat 8.

(pominięte)

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2017 r., z wyjątkiem

1)

art. 35 pkt 2 lit. c oraz pkt 4, art. 36 pkt 1 lit. a, b i d, pkt 3 lit. b i c, pkt

8 lit. c oraz art. 48, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.;

2)

art. 2 ust. 3 pkt 5, art. 35 pkt 2 lit. a oraz pkt 3 i art. 36 pkt 7 i pkt 8 lit.

b, które wchodzą w życie z dniem 1 lutego 2018 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 45 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Osoba urodzona przed dniem 1 sierpnia 1972 r., która w dniu wejścia w życie niniejszej

ustawy pełni funkcję publiczną wymienioną w art. 4, ma obowiązek złożenia oświadczenia,

o którym mowa w art. 7 ust. 1, w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia powiadomienia,

o którym mowa w ust. 2.

2.

Właściwy organ, o którym mowa w art. 8, w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy, powiadamia osobę, o której mowa w ust. 1, o obowiązku przedłożenia

temu organowi oświadczenia, o którym mowa w art. 7 ust. 1, oraz informuje o skutku

niedopełnienia tego obowiązku, z zastrzeżeniem ust. 2a.

2a.

W stosunku do osób pełniących funkcje organu lub członka organu jednostki samorządu

terytorialnego lub organu jednostki pomocniczej jednostki samorządu terytorialnego,

której obowiązek utworzenia wynika z ustawy, pochodzących z wyborów powszechnych,

organem właściwym do dokonania czynności, o których mowa w ust. 2, jest wojewoda.

3.

W stosunku do osób, o których mowa w ust. 1, jeżeli pełnią więcej niż jedną funkcję

publiczną wymienioną w art. 4, obowiązek złożenia oświadczenia, o którym mowa w art.

7 ust. 1, uznaje się za spełniony, jeżeli złożą one to oświadczenie jednemu z organów

właściwych do przedłożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 8. Pozostałym organom

właściwym należy przedłożyć informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a.

4.

Osoba, która po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy nadal kandyduje lub ubiega

się o objęcie funkcji publicznej, wymienionej w art. 4, ma obowiązek złożenia oświadczenia,

o którym mowa w art. 7 ust. 1, przed objęciem tej funkcji.

1

W przypadku niezłożenia w terminie oświadczenia lustracyjnego przez osobę, zobowiązaną

do jego złożenia na podstawie art. 56 ust. 1, następuje skutek określony w art. 21e

ust. 1.

2

Pozbawienie funkcji publicznej osoby, o której mowa w ust. 1, następuje z mocy prawa

z dniem, w którym upłynął termin do złożenia oświadczenia. Fakt pozbawienia funkcji

publicznej stwierdza podmiot właściwy w sprawie pozbawienia lub stwierdzenia wygaśnięcia

funkcji publicznej.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do sędziego, który w przypadku niezłożenia

oświadczenia w terminie, podlega w tym zakresie sądownictwu dyscyplinarnemu. Za niezłożenie

przez sędziego oświadczenia, sąd dyscyplinarny orzeka karę złożenia sędziego z urzędu.

Przepisów o przedawnieniu w postępowaniu dyscyplinarnym nie stosuje się.

4.

Z żądaniem wszczęcia postępowania dyscyplinarnego w sprawach określonych w ust. 3,

występują podmioty, o których mowa w art. 114 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych.

Do dnia 31 grudnia 2007 r. przepisy art. 4 pkt23

W terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Prezes Instytutu Pamięci

Narodowej utworzy rejestr oświadczeń, o którym mowa w art. 11 ust.1

1

W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Instytut Pamięci Narodowej

rozpocznie publikację katalogów, o których mowa w art. 52a pkt 5-8 ustawy wymienionej

w art. 39.

2.

(utracił moc)

1.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy kończy się kadencja Rzecznika Interesu Publicznego

i jego zastępców.

2.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy mienie i dokumenty będące we władaniu Rzecznika

Interesu Publicznego przechodzą z mocy prawa we władanie Instytutu Pamięci Narodowej.

2a.

Należności i zobowiązania Biura Rzecznika Interesu Publicznego stają się z dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy należnościami i zobowiązaniami Instytutu Pamięci Narodowej.

2b.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy Instytut Pamięci Narodowej wstępuje w prawa

i obowiązki wynikające z umów i porozumień zawartych przez Biuro Rzecznika Interesu

Publicznego.

3.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy pracownicy Biura Rzecznika Interesu Publicznego

stają się z mocy prawa pracownikami Instytutu Pamięci Narodowej.

4.

Stosunki pracy z pracownikami, o których mowa w ust. 3, wygasają z upływem 3 miesięcy

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, jeżeli przed upływem 2 miesięcy od dnia

wejścia w życie niniejszej ustawy nie zostaną im zaproponowane nowe warunki pracy

lub płacy na dalszy okres albo w razie ich nieprzyjęcia przed upływem 2 miesięcy i

2 tygodni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

5.

Pracodawca jest obowiązany powiadomić na piśmie pracownika odpowiednio o terminie

wygaśnięcia stosunku pracy albo o skutkach nieprzyjęcia nowych warunków pracy lub

płacy.

6.

Wcześniejsze rozwiązanie stosunku pracy przez pracodawcę może nastąpić za wypowiedzeniem.

Przepis art. 41

Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio.

7.

Pracownicy, o których mowa w ust. 3, zachowują uprawnienia pracownicze wynikające

z aktów, na których podstawie powstał ich stosunek pracy przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy, do dnia

1)

upływu 2 miesięcy i 2 tygodni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, jeżeli przyjęli

proponowane warunki pracy lub płacy na dalszy okres, albo

2)

wygaśnięcia stosunku pracy, o którym mowa w ust. 4, albo

3)

wypowiedzenia, o którym mowa w ust. 6.

8.

W przypadku wygaśnięcia stosunku pracy, o którym mowa w ust. 4, lub wypowiedzenia,

o którym mowa w ust. 6, pracownikom

1)

mianowanym - przysługuje świadczenie pieniężne przewidziane w art. 13

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1511, 2074 i 2261);

2)

innym niż wymienieni w pkt 1 - przysługuje odprawa, o której mowa w art. 8 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami

stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1474).

W terminie, o którym mowa w art. 63b ust. 2, Prezes Sądu Apelacyjnego w Warszawie

przekaże Prezesowi Instytutu Pamięci Narodowej dokumenty, o których mowa w art. 3.

1.

Nie później niż w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy minister

właściwy do spraw wewnętrznych oraz Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Szef

Agencji Wywiadu przekażą do archiwum Instytutu Pamięci Narodowej dokumenty organów

bezpieczeństwa państwa, a także akta funkcjonariuszy i żołnierzy wytworzone lub gromadzone

w okresie do dnia 31 lipca 1990 r.

2.

Nie później niż w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Minister

Obrony Narodowej przekaże do archiwum Instytutu Pamięci Narodowej dokumenty organów

bezpieczeństwa państwa, a także akta funkcjonariuszy i żołnierzy tych służb wytworzone

lub gromadzone w okresie do dnia 31 grudnia 1990 r.

3.

Nie później niż w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy dyrektorzy

Archiwum Akt Nowych oraz innych archiwów państwowych przekażą do archiwum Instytutu

Pamięci Narodowej dokumenty, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy wymienionej

w art. 39.

4.

Nie później niż w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy dyrektorzy

Archiwum Akt Nowych oraz innych archiwów państwowych przygotują do udostępnienia pracownikom

i prokuratorom Instytutu Pamięci Narodowej dokumenty wytworzone lub zgromadzone przez

Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk oraz wojewódzkie i miejskie urzędy

kontroli prasy, publikacji i widowisk, Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk

oraz okręgowe urzędy, a także przez Urząd do Spraw Wyznań oraz terenowe organy administracji

państwowej o właściwości szczególnej do spraw wyznań stopnia wojewódzkiego.

4a.

W terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Szef Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Szef Agencji Wywiadu oraz Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu

z Prezesem Instytutu Pamięci Narodowej, ustalą, czy w odniesieniu do dokumentów przekazywanych

do archiwum Instytutu Pamięci Narodowej w trybie określonym w ust. 1-3, nie zachodzą

przesłanki do zastrzeżenia dostępu, o którym mowa w art. 39 ust. 1 ustawy wymienionej

w art. 39. Wniosek o zatwierdzenie zastrzeżenia dostępu do określonych dokumentów,

o którym mowa w art. 39 ust. 3 ustawy wymienionej w art. 39, powinien zostać złożony

przed przekazaniem dokumentów do Instytutu Pamięci Narodowej.

5.

Prezes Instytutu Pamięci Narodowej może, w każdym czasie, zażądać od organów, o których

mowa w ust. 1-3, dokumentów nieprzekazanych. Przekazanie dokumentów następuje w terminie

wyznaczonym przez Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej.

5a.

Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do innych instytucji i organów władzy publicznej.

6.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, Minister Obrony Narodowej oraz Szef Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Szef Agencji Wywiadu mogą wykonać dla potrzeb urzędu

kopie akt funkcjonariuszy pozostających w służbie, które powstały w okresach, o których

mowa odpowiednio w ust. 1 lub 2.

1.

Wnioski i pytania, o których mowa w art. 30 ustawy wymienionej w art. 39, w brzmieniu

dotychczasowym, niezrealizowane do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, traktuje

się jako wniosek, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 39, w brzmieniu

ustalonym niniejszą ustawą.

2.

Do spraw, o których mowa w ust. 1, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w

życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy w brzmieniu ustalonym niniejszą ustawą.

3.

W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy pokrzywdzony w rozumieniu

art. 6 ustawy, o której mowa w art. 39, w brzmieniu dotychczasowym, który uzyskał

prawo wglądu do dotyczących go dokumentów i nie zrealizował tego prawa przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy, może uzyskać wgląd do dotyczących go dokumentów

na zasadach określonych w ustawie, o której mowa w art. 39, w brzmieniu dotychczasowym,

po złożeniu oświadczenia, o którym mowa w art. 7 ust. 1 albo informacji, o której

mowa w art. 7 ust. 3a, do Biura Lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej lub oddziałowego

biura lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej, właściwego miejscowo ze względu na

realizację prawa wglądu do dokumentów.

1.

Postępowania lustracyjne wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, toczą się według przepisów dotychczasowych, z zastrzeżeniem ust. 2-6.

2.

W postępowaniach, o których mowa w ust. 1, uprawnienia i obowiązki Rzecznika Interesu

Publicznego przejmuje dyrektor Biura Lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej lub

wyznaczony przez niego prokurator Biura Lustracyjnego albo oddziałowego biura lustracyjnego

Instytutu Pamięci Narodowej.

3.

W postępowaniach, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 18.

4.

Postępowania lustracyjne wszczęte i niezakończone w pierwszej instancji przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy, rozpatruje sąd okręgowy, właściwy ze względu na

miejsce zamieszkania osoby składającej oświadczenie lustracyjne.

5.

Postępowania lustracyjne wszczęte i niezakończone w drugiej instancji przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy, rozpatruje sąd apelacyjny, właściwy ze względu

na miejsce zamieszkania osoby składającej oświadczenie lustracyjne.

6.

Sprawy, o których mowa w ust. 4 i 5, Prezes Sądu Apelacyjnego w Warszawie niezwłocznie

przekaże właściwym sądom do rozpoznania.

7.

Sąd okręgowy w przypadku, o którym mowa w ust. 4, oraz sąd apelacyjny w przypadku,

o którym mowa w ust. 5, prowadzi rozprawę od początku.

1.

Akta zakończonych postępowań lustracyjnych, przeprowadzonych na podstawie przepisów

ustawy z dnia 11 kwietnia 1997 r. o ujawnieniu pracy lub służby w organach bezpieczeństwa

państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje publiczne

(Dz. U. z 1999 r. poz. 428, z późn. zm., są jawne, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.

2.

W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Sąd Apelacyjny w Warszawie

w składzie jednego sędziego wydaje postanowienie w sprawie jawności akt, o których

mowa w ust. 1, albo odmawia ich ujawnienia. Na postanowienie sądu osobie lustrowanej

oraz prokuratorowi Biura Lustracyjnego lub prokuratorowi oddziałowego biura lustracyjnego

Instytutu Pamięci Narodowej, przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego.

3.

Sąd rozpatruje sprawy, o których mowa w ust. 1, według kolejności wpływu wniosków

Rzecznika Interesu Publicznego do Wydziału Lustracyjnego Sądu Apelacyjnego w Warszawie.

4.

Sąd postanawia o jawności akt w przypadku, gdy nie zostały w nich ujawnione okoliczności,

o których mowa w art. 18 ust. 2 lub 2a.

5.

Niezwłocznie po rozpoznaniu zażalenia, o którym mowa w ust. 2, albo po upływie terminu

do jego wniesienia, Prezes Sądu Apelacyjnego w Warszawie przekazuje akta, o których

mowa w ust. 1, Prezesowi Instytutu Pamięci Narodowej.

6.

Do akt, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepis art. 18 ust. 5.

W terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, Państwowa Komisja Wyborcza

przekaże Prezesowi Instytutu Pamięci Narodowej będące w jej posiadaniu oświadczenia

lustracyjne, złożone na podstawie ustawy, o której mowa w art. 66.

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szef Agencji Wywiadu i Minister Obrony Narodowej,

w porozumieniu z Prezesem Instytutu Pamięci Narodowej, w odniesieniu do dokumentów

przekazanych do Instytutu Pamięci Narodowej, dokonają w okresie 12 miesięcy od dnia

wejścia w życie niniejszej ustawy ich przeglądu w celu podjęcia decyzji o ich zastrzeżeniu,

o którym mowa w art. 39 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 39.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych dokona, na uzgodniony wniosek Pierwszego

Prezesa Sądu Najwyższego i Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej, przeniesienia planowanych

dochodów i wydatków budżetowych Rzecznika Interesu Publicznego, odpowiednio do treści

art. 60.

2.

Rada Ministrów zapewni sfinansowanie w roku 2006 realizacji przez Instytut Pamięci

Narodowej zadań określonych w niniejszej ustawie.

Traci moc ustawa z dnia 11 kwietnia 1997 r. o ujawnieniu pracy lub służby w organach bezpieczeństwa

państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje publiczne

(Dz. U. z 1999 r. poz. 428, z późn. zm., z wyjątkiem art. 30.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 marca 2007 r., z wyjątkiem

1)

art. 39 pkt 7 i art. 57, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia

2)

(uchylony)

3)

(utracił moc)

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r., z wyjątkiem

1)

art. 14 pkt 19 i pkt 32 w zakresie uchylenia art. 69a ust. 3 i 4, które wchodzą w

życie z dniem 1 stycznia 2019 r.;

2)

art. 97-99, art. 100 ust. 2, art. 114 ust. 2 i art. 116, które wchodzą w życie z dniem

następującym po dniu ogłoszenia;

3)

art. 19 pkt 32, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.;

4)

art. 95, który wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2016 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r., z wyjątkiem art. 4 ust. 1 pkt 6

i ust. 4 pkt 3, art. 12-14, art. 18-20, art. 26, art. 27, art. 32 ust. 5 i 6 oraz

art. 35, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2017 r.

Pracownik oraz funkcjonariusz urodzony przed dniem 1 sierpnia 1972 r. składa w terminie

do dnia 31 marca 2017 r. oświadczenie, o którym mowa w

1)

art. 144 ust. 2 ustawy, o której mowa art. 1, oraz

2)

art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1721); przepis art. 7 ust. 3a tej ustawy stosuje się odpowiednio.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2017 r., z wyjątkiem

1)

art. 1, art. 4 pkt 1 i pkt 11 lit. c i d, lit. e w zakresie § 12 i 13 oraz lit. f,

art. 11, art. 13, art. 27, art. 38 pkt 39 lit. a tiret drugie, pkt 65 lit. a, pkt

68 lit. a w zakresie pkt 1, pkt 76 lit. b tiret drugie, art. 119, art. 148, art. 160

ust. 2 i 3, art. 162 ust. 1 pkt 1, art. 164, art. 165 ust. 1, 2 i 6, art. 178, art.

190 ust. 1, art. 201 ust. 1 i art. 259 ust. 1, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 150, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.;

2a)

art. 112 pkt 2-4, które wchodzą w życie z dniem 27 lutego 2017 r.;

3)

art. 4 pkt 12, art. 163 pkt 3, art. 168, art. 172 pkt 6 oraz art. 192 ust. 1-4, które

wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.;

4)

art. 149a, który wchodzi w życie z dniem 4 czerwca 2018 r.