Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 października 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym

1.

Ustawę stosuje się do publicznych i niepublicznych szkół wyższych.

2.

Ustawy nie stosuje się do szkół wyższych i wyższych seminariów duchownych prowadzonych

przez kościoły i związki wyznaniowe, z wyjątkiem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego,

chyba że ustawa lub umowa między rządem a władzami kościołów lub związków wyznaniowych

stanowi inaczej.

1.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

uczelnia - szkołę prowadzącą studia wyższe, utworzoną w sposób określony w ustawie;

2)

uczelnia publiczna - uczelnię utworzoną przez państwo reprezentowane przez właściwy

organ władzy lub administracji publicznej;

3)

uczelnia niepubliczna - uczelnię utworzoną przez osobę fizyczną albo osobę prawną

niebędącą państwową ani samorządową osobą prawną;

4)

założyciel uczelni niepublicznej - osobę, o której mowa w pkt 3, która utworzyła uczelnię

lub prowadzi uczelnię na podstawie art. 26 ust. 3;

5)

studia wyższe - studia pierwszego stopnia, studia drugiego stopnia lub jednolite studia

magisterskie, prowadzone przez uczelnię uprawnioną do ich prowadzenia;

6)

(uchylony)

7)

studia pierwszego stopnia - formę kształcenia, na którą są przyjmowani kandydaci posiadający

świadectwo dojrzałości, kończącą się uzyskaniem kwalifikacji pierwszego stopnia;

8)

studia drugiego stopnia - formę kształcenia, na którą są przyjmowani kandydaci posiadający

co najmniej kwalifikacje pierwszego stopnia, kończącą się uzyskaniem kwalifikacji

drugiego stopnia;

9)

jednolite studia magisterskie - formę kształcenia, na którą są przyjmowani kandydaci

posiadający świadectwo dojrzałości, kończącą się uzyskaniem kwalifikacji drugiego

stopnia;

10)

studia trzeciego stopnia - studia doktoranckie, prowadzone przez uprawnioną jednostkę

organizacyjną uczelni, instytut naukowy Polskiej Akademii Nauk, instytut badawczy

lub międzynarodowy instytut naukowy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

utworzony na podstawie odrębnych przepisów, na które są przyjmowani kandydaci posiadający

kwalifikacje drugiego stopnia, kończące się uzyskaniem kwalifikacji trzeciego stopnia;

11)

studia podyplomowe - formę kształcenia, na którą są przyjmowani kandydaci posiadający

kwalifikacje co najmniej pierwszego stopnia, prowadzoną w uczelni, instytucie naukowym

Polskiej Akademii Nauk, instytucie badawczym lub Centrum Medycznym Kształcenia Podyplomowego,

kończące się uzyskaniem kwalifikacji podyplomowych;

11a)

forma studiów - studia stacjonarne i studia niestacjonarne;

12)

studia stacjonarne - formę studiów wyższych, w której co najmniej połowa programu

kształcenia jest realizowana w postaci zajęć dydaktycznych wymagających bezpośredniego

udziału nauczycieli akademickich i studentów;

13)

studia niestacjonarne - formę studiów wyższych, inną niż studia stacjonarne, wskazaną

przez senat uczelni;

14)

kierunek studiów - wyodrębnioną część jednego lub kilku obszarów kształcenia, realizowaną

w uczelni w sposób określony przez program kształcenia;

14a)

obszar kształcenia - zasób wiedzy i umiejętności z zakresu jednego z obszarów wiedzy

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym

oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1789);

14b)

program kształcenia - opis określonych przez uczelnię spójnych efektów kształcenia

właściwych dla obszaru lub obszarów kształcenia, zgodny z Krajowymi Ramami Kwalifikacji

dla Szkolnictwa Wyższego, oraz opis procesu kształcenia prowadzącego do osiągnięcia

tych efektów, wraz z przypisanymi do poszczególnych modułów tego procesu punktami

ECTS;

15)

(uchylony)

16)

(uchylony)

17)

(uchylony)

18)

standardy kształcenia - zbiór reguł kształcenia na studiach przygotowujących do wykonywania

zawodu nauczyciela oraz zawodów, dla których wymagania dotyczące procesu kształcenia

i jego efektów są określone w przepisach prawa Unii Europejskiej;

18a)

Krajowe Ramy Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego - ogólne charakterystyki efektów

uczenia się dla kwalifikacji na poziomach 6 i 7 Polskiej Ramy Kwalifikacji, o której

mowa w ustawie z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji

(Dz. U. z 2017 r. poz. 986 i 1475);

18b)

kwalifikacje - efekty kształcenia, poświadczone dyplomem, świadectwem, certyfikatem

lub innym dokumentem wydanym przez uprawnioną instytucję potwierdzającym uzyskanie

zakładanych efektów kształcenia;

18c)

efekty kształcenia - zasób wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych uzyskiwanych

w procesie kształcenia w systemie studiów oraz studiów trzeciego stopnia;

18d)

punkty ECTS - punkty zdefiniowane w europejskim systemie akumulacji i transferu punktów

zaliczeniowych jako miara średniego nakładu pracy osoby uczącej się, niezbędnego do

uzyskania zakładanych efektów kształcenia;

18e)

profil kształcenia - profil praktyczny lub profil ogólnoakademicki;

18ea)

profil praktyczny - profil programu kształcenia obejmującego moduły zajęć służące

zdobywaniu przez studenta umiejętności praktycznych i kompetencji społecznych, realizowany

przy założeniu, że ponad połowa programu studiów określonego w punktach ECTS obejmuje

zajęcia praktyczne kształtujące te umiejętności i kompetencje, w tym umiejętności

uzyskiwane na zajęciach warsztatowych, które są prowadzone przez osoby posiadające

doświadczenie zawodowe zdobyte poza uczelnią;

18eb)

profil ogólnoakademicki - profil programu kształcenia obejmującego moduły zajęć powiązane

z prowadzonymi w uczelni badaniami naukowymi, realizowany przy założeniu, że ponad

połowa programu studiów określonego w punktach ECTS obejmuje zajęcia służące zdobywaniu

przez studenta pogłębionej wiedzy;

18f)

kwalifikacje pierwszego stopnia - efekt kształcenia na studiach pierwszego stopnia,

zakończonych uzyskaniem tytułu zawodowego licencjata, inżyniera lub równorzędnego

określonego kierunku studiów i profilu kształcenia, potwierdzony odpowiednim dyplomem;

18g)

kwalifikacje drugiego stopnia - efekt kształcenia na studiach drugiego stopnia, zakończonych

uzyskaniem tytułu zawodowego magistra, magistra inżyniera lub równorzędnego określonego

kierunku studiów i profilu kształcenia, potwierdzony odpowiednim dyplomem;

18h)

kwalifikacje trzeciego stopnia - uzyskanie, w drodze przewodu doktorskiego przeprowadzonego

na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym

oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, stopnia naukowego doktora w określonej dziedzinie nauki w zakresie dyscypliny nauki

lub doktora sztuki określonej dziedziny sztuki w zakresie dyscypliny artystycznej,

potwierdzone odpowiednim dyplomem;

18i)

kwalifikacje podyplomowe - osiągnięcie zakładanych efektów kształcenia na studiach

podyplomowych, potwierdzone świadectwem;

18j)

filia uczelni - zamiejscową jednostkę organizacyjną uczelni, w której skład wchodzą

co najmniej dwie podstawowe jednostki organizacyjne uczelni;

18k)

student - osobę kształcącą się na studiach wyższych;

18l)

doktorant - uczestnika studiów doktoranckich;

18m)

słuchacz - uczestnika studiów podyplomowych;

18n)

efekty uczenia się - zasób wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych uzyskiwanych

w procesie uczenia się;

18o)

potwierdzenie efektów uczenia się - formalny proces weryfikacji posiadanych efektów

uczenia się zorganizowanego instytucjonalnie poza systemem studiów oraz uczenia się

niezorganizowanego instytucjonalnie, realizowanego w sposób i metodami zwiększającymi

zasób wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych, nie ma zastosowania do kierunku

analityka medyczna/medycyna laboratoryjna;

19)

immatrykulacja - akt przyjęcia w poczet studentów uczelni;

20)

(uchylony)

21)

(uchylony)

22)

uczelnia akademicka - uczelnię prowadzącą badania naukowe, w której co najmniej jedna

jednostka organizacyjna posiada uprawnienie do nadawania stopnia naukowego doktora;

23)

uczelnia zawodowa - uczelnię prowadzącą studia pierwszego lub drugiego stopnia albo

jednolite studia magisterskie nieposiadającą uprawnienia do nadawania stopnia naukowego

doktora;

24)

uczelnia wojskowa - uczelnię publiczną nadzorowaną przez Ministra Obrony Narodowej;

25)

uczelnia służb państwowych - uczelnię publiczną nadzorowaną przez ministra właściwego

do spraw wewnętrznych;

26)

uczelnia artystyczna - uczelnię publiczną nadzorowaną przez ministra właściwego do

spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego;

27)

uczelnia medyczna - uczelnię publiczną nadzorowaną przez ministra właściwego do spraw

zdrowia;

28)

uczelnia morska - uczelnię publiczną nadzorowaną przez ministra właściwego do spraw

gospodarki morskiej;

29)

podstawowa jednostka organizacyjna - wydział lub inną jednostkę organizacyjną uczelni

określoną w statucie, prowadzącą co najmniej jeden kierunek studiów, studia doktoranckie

lub badania co najmniej w jednej dyscyplinie naukowej;

30)

nauka i badania naukowe - także odpowiednio - sztukę i twórczość artystyczną;

31)

stopień naukowy doktora i stopień naukowy doktora habilitowanego - także odpowiednio

- stopień doktora sztuki i stopień doktora habilitowanego sztuki;

32)

tytuł naukowy profesora - także odpowiednio - tytuł profesora sztuki;

33)

podstawowe miejsce pracy - uczelnię albo jednostkę naukową, w której nauczyciel akademicki

lub pracownik naukowy jest zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy, wskazaną w akcie

stanowiącym podstawę zatrudnienia jako podstawowe miejsce pracy; w tym samym czasie

podstawowe miejsce pracy może być tylko jedno;

34)

jednostka naukowa - instytut naukowy Polskiej Akademii Nauk, instytut badawczy albo

międzynarodowy instytut naukowy utworzony na podstawie odrębnych przepisów, działający

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

35)

komercjalizacja bezpośrednia - sprzedaż wyników badań naukowych, prac rozwojowych

lub know-how związanego z tymi wynikami albo oddawanie do używania tych wyników lub

know-how, w szczególności na podstawie umowy licencyjnej, najmu oraz dzierżawy;

36)

komercjalizacja pośrednia - obejmowanie lub nabywanie udziałów lub akcji w spółkach

w celu wdrożenia lub przygotowania do wdrożenia wyników badań naukowych, prac rozwojowych

lub know-how związanego z tymi wynikami.

2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

studiach bez bliższego określenia - rozumie się przez to studia wyższe;

2)

poziomie kształcenia - rozumie się przez to studia pierwszego stopnia, studia drugiego

stopnia lub jednolite studia magisterskie albo studia trzeciego stopnia;

3)

związku uczelni, bez bliższego określenia - rozumie się przez to związek uczelni publicznych

albo związek uczelni niepublicznych;

4)

tytule zawodowym - rozumie się przez to tytuł licencjata, inżyniera, magistra, magistra

inżyniera lub tytuł równorzędny;

5)

komercjalizacji, bez bliższego określenia - rozumie się przez to komercjalizację bezpośrednią

i pośrednią.

3.

W uczelni, w której nie ma podstawowych jednostek organizacyjnych, przepisy ustawy

dotyczące takich jednostek stosuje się odpowiednio do całej uczelni.

4.

Jeżeli żadna z podstawowych jednostek organizacyjnych uczelni nie prowadzi

1)

działalności naukowej i studiów doktoranckich albo

2)

kierunku studiów

- przepisy ustawy dotyczące podstawowych jednostek organizacyjnych w zakresie tej

działalności stosuje się odpowiednio do całej uczelni.

1.

Wyraz „uniwersytet” może być używany w nazwie uczelni, której jednostki organizacyjne

posiadają uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora co najmniej w dziesięciu

dyscyplinach, w tym co najmniej po dwa uprawnienia w każdej z następujących grup dziedzin

nauki

1)

humanistycznych, prawnych, ekonomicznych lub teologicznych;

2)

matematycznych, fizycznych, nauk o Ziemi lub technicznych;

3)

biologicznych, medycznych, chemicznych, farmaceutycznych, rolniczych lub weterynaryjnych.

2.

Wyrazy „uniwersytet techniczny” mogą być używane w nazwie uczelni, której jednostki

organizacyjne posiadają uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora co najmniej

w dziesięciu dyscyplinach, w tym co najmniej sześć uprawnień w zakresie nauk technicznych.

3.

Wyraz „uniwersytet” uzupełniony innym przymiotnikiem lub przymiotnikami w celu określenia

profilu uczelni może być używany w nazwie uczelni, której jednostki organizacyjne

posiadają co najmniej sześć uprawnień do nadawania stopnia naukowego doktora, w tym

co najmniej cztery w zakresie nauk objętych profilem uczelni.

4.

Wyraz „politechnika” może być używany w nazwie uczelni, której jednostki organizacyjne

posiadają uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora co najmniej w sześciu

dyscyplinach, w tym co najmniej cztery w zakresie nauk technicznych.

5.

Wyraz „akademia” może być używany w nazwie uczelni, której jednostki organizacyjne

posiadają co najmniej dwa uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora.

W celu przyznania w 2017 r. dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych,

przeznaczonej na dofinansowanie uczelni publicznych, w których w roku akademickim

2016/2017 rozpoczęli studia pierwszego stopnia lub jednolite studia magisterskie studenci,

którzy w roku 2016 uzyskali najlepsze wyniki egzaminów maturalnych, dane, o których

mowa

1)

w art. 96b ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, zostaną przekazane w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy;

2)

w art. 96b ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, zostaną przekazane w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Uczelnia jest autonomiczna we wszystkich obszarach swojego działania na zasadach określonych

w ustawie.

2.

Uczelnie kierują się zasadami wolności nauczania, badań naukowych i twórczości artystycznej.

3.

Uczelnie, pełniąc misję odkrywania i przekazywania prawdy poprzez prowadzenie badań

i kształcenie studentów, stanowią integralną część narodowego systemu edukacji i nauki.

4.

Uczelnie współpracują z otoczeniem społeczno-gospodarczym, w szczególności w zakresie

prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych na rzecz podmiotów gospodarczych, w

wyodrębnionych formach działalności, w tym w drodze utworzenia spółki celowej, o której

mowa w art. 86a, a także przez udział przedstawicieli pracodawców w opracowywaniu

programów kształcenia i w procesie dydaktycznym.

5.

Organy administracji rządowej i organy jednostek samorządu terytorialnego mogą podejmować

decyzje dotyczące uczelni tylko w przypadkach przewidzianych w ustawach.

1.

Jednostki, którym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nadano status Krajowego

Naukowego Ośrodka Wiodącego, zachowują ten status do końca okresu, na który został

on nadany.

2.

Do jednostek, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe, z wyłączeniem

art. 84b ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1.

1.

Uczelnie wojskowe są jednocześnie jednostkami wojskowymi w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1430) i realizują zadania związane z obroną narodową.

2.

Zakres działania uczelni służb państwowych jako jednostki organizacyjnej właściwej

służby określają odrębne przepisy.

Komisja, o której mowa w art. 84a ust. 9 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym,

działa do czasu przekazania ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego ocen

efektów działania Krajowych Naukowych Ośrodków Wiodących.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 201 ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 3 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 201 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

1.

Uczelnia ma w szczególności prawo do

1)

prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych oraz określania ich kierunków;

2)

współpracy z innymi jednostkami akademickimi i naukowymi, w tym zagranicznymi, w realizacji

badań naukowych i prac rozwojowych, na podstawie porozumień w celu pozyskiwania funduszy

z realizacji badań, w tym z ich komercjalizacji oraz wspierania mobilności naukowców;

3)

wspierania badań naukowych prowadzonych przez młodych naukowców, w szczególności przez

przeprowadzanie konkursów finansowanych ze środków, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2045, z późn. zm.;

4)

prowadzenia kształcenia na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia,

jednolitych studiach magisterskich i studiach doktoranckich zgodnie z przysługującymi

jej uprawnieniami, w tym

a)

ustalania warunków przyjęcia na studia, w tym liczby miejsc na kierunkach i formach

studiów, z wyjątkiem studiów na kierunkach lekarskim i lekarsko-dentystycznym, w zakresie

w jakim mają do nich zastosowanie przepisy wydane na podstawie art. 8 ust. 9,

b)

ustalania programów kształcenia uwzględniających efekty kształcenia zgodnie z Krajowymi

Ramami Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego, zwanymi dalej „Krajowymi Ramami Kwalifikacji”;

5)

prowadzenia studiów podyplomowych, kursów dokształcających i szkoleń;

6)

wydawania dyplomów ukończenia studiów potwierdzających uzyskanie tytułu zawodowego,

świadectw ukończenia studiów podyplomowych, kursów dokształcających i szkoleń;

7)

potwierdzania efektów uczenia się na zasadach określonych w ustawie.

2.

Uprawnione jednostki organizacyjne uczelni mają prawo nadawania stopni naukowych doktora

i doktora habilitowanego oraz występowania o nadanie tytułu naukowego profesora na

zasadach określonych w ustawie z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach

i tytule w zakresie sztuki.

Uczelnia może prowadzić działalność gospodarczą wyodrębnioną organizacyjnie i finansowo

od działalności, o której mowa w art. 13 i art. 14, w zakresie i formach określonych

w statucie, w szczególności w formie spółek kapitałowych.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 96a ustawy zmienianej w

art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 96a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak

nie dłużej niż do dnia 30 czerwca 2017 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

1.

Studia w uczelni są prowadzone w ramach kierunku studiów; przyjęcie studenta na określony

kierunek studiów następuje nie później niż po upływie pierwszego roku studiów. Kierunek

studiów może być prowadzony przez podstawową jednostkę organizacyjną uczelni albo

łącznie przez kilka takich jednostek.

2.

Uczelnia, która ma co najmniej cztery uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora

habilitowanego może organizować indywidualne studia międzyobszarowe, obejmujące co

najmniej dwa obszary kształcenia i prowadzące do uzyskania dyplomu na co najmniej

jednym kierunku studiów, prowadzonym w danej uczelni przez podstawową jednostkę organizacyjną,

mającą uprawnienie do nadawania stopnia naukowego doktora w obszarze wiedzy związanym

z tym kierunkiem.

3.

Senat uczelni publicznej określa, w drodze uchwały, liczbę miejsc na poszczególnych

kierunkach studiów stacjonarnych na dany rok akademicki, kierując się zasadą odpowiedzialności

za jakość kształcenia oraz możliwościami zapewnienia finansowania ich ze środków publicznych,

a także dbając o zgodność struktury kierunków studiów z misją uczelni. Uchwałę senatu

przesyła się w terminie miesiąca od dnia jej podjęcia ministrowi właściwemu do spraw

szkolnictwa wyższego i właściwemu ministrowi nadzorującemu uczelnię, o którym mowa

w art. 33 ust. 2.

4.

Zwiększenie ogólnej liczby osób, które uczelnia publiczna może przyjąć na studia stacjonarne

na dany rok akademicki, powyżej 2% liczby studentów przyjętych na studia stacjonarne

na poprzedni rok akademicki następuje, na wniosek rektora, w drodze decyzji ministra

właściwego do spraw szkolnictwa wyższego albo w drodze decyzji właściwego ministra

nadzorującego uczelnię, o którym mowa w art. 33 ust. 2, podjętej w uzgodnieniu z ministrem

właściwym do spraw szkolnictwa wyższego, uwzględniającej

1)

strukturę kierunków studiów w uczelni i liczbę studentów na poszczególnych kierunkach

studiów, w tym kierunkach priorytetowych dla rozwoju kraju;

2)

osiągnięcia uczelni w określonych dziedzinach nauki i związany z nimi zakres kształcenia;

3)

oceny jakości kształcenia dokonane przez Polską Komisję Akredytacyjną;

4)

zasadę dążenia do zapewnienia równomiernego dostępu do studiów nieodpłatnych na obszarze

kraju;

5)

zapotrzebowanie rynku pracy na absolwentów poszczególnych kierunków studiów;

6)

liczbę studentów przyjętych na studia stacjonarne w poprzednim roku akademickim.

5.

(uchylony)

6.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

tryb podejmowania decyzji, o których mowa w ust. 4, termin składania wniosków, o których

mowa w ust. 4, i zakres danych zawartych we wnioskach, niezbędnych do podjęcia tych

decyzji, w szczególności informacje o możliwości zapewnienia udziału studentów kierunku

studiów o profilu ogólnoakademickim w badaniach naukowych prowadzonych przez podstawową

jednostkę organizacyjną oraz informacje o liczbie miejsc przewidzianych dla studentów

kierunku studiów o profilu praktycznym biorących udział w obowiązkowych praktykach

zawodowych, mając na względzie strukturę kształcenia i zapotrzebowanie rynku pracy

na absolwentów poszczególnych kierunków studiów.

7.

(uchylony)

8.

(uchylony)

9.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa

wyższego określi, w drodze rozporządzenia, limit przyjęć na kierunki lekarski i lekarsko-dentystyczny

w poszczególnych uczelniach, uwzględniając zasady określone w ust. 4, możliwości dydaktyczne

uczelni oraz zapotrzebowanie na absolwentów tych kierunków.

10.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, limit miejsc na kierunki

studiów dla kandydatów na żołnierzy zawodowych w poszczególnych uczelniach wojskowych,

uwzględniając możliwości dydaktyczne uczelni oraz zapotrzebowanie na absolwentów tych

kierunków.

11.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, limit miejsc

na kierunki studiów dla strażaków w służbie kandydackiej oraz dla strażaków w służbie

stałej skierowanych na studia przez właściwego przełożonego, uwzględniając możliwości

dydaktyczne uczelni oraz zapotrzebowanie na absolwentów tych kierunków.

1.

Studia podyplomowe trwają nie krócej niż dwa semestry. Program kształcenia powinien

umożliwiać uzyskanie przez słuchacza co najmniej 30 punktów ECTS. Uczelnia jest obowiązana

do określenia efektów kształcenia, uwzględniając ogólne charakterystyki efektów uczenia

się dla kwalifikacji na poziomach 6 i 7 Polskiej Ramy Kwalifikacji, oraz do określenia

sposobu ich weryfikowania i dokumentowania.

2.

Kwalifikacje po ukończeniu studiów podyplomowych

1)

na poziomie 6 - nadaje się osobom posiadającym kwalifikację pełną co najmniej na poziomie

6;

2)

na poziomie 7 - nadaje się osobom posiadającym kwalifikację pełną na poziomie 6 lub

7.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.

1.

(uchylony)

2.

(uchylony)

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

warunki, jakie muszą spełniać jednostki organizacyjne, aby prowadzić studia na określonym

kierunku, poziomie i profilu kształcenia, a w szczególności

a)

liczbę nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy lub stopień naukowy lub

będących osobami, które nabyły uprawnienia równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego

na podstawie art. 21a ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz

o stopniach i tytule w zakresie sztuki, zaliczanych do minimum kadrowego,

b)

proporcje liczby pracowników, o których mowa w lit. a, do liczby studentów na danym

kierunku studiów,

c)

zakres informacji objętych wnioskiem o nadanie podstawowej jednostce organizacyjnej

uczelni, o której mowa w art. 11 ust. 3 i 5, uprawnienia do prowadzenia studiów na

określonym kierunku, poziomie i profilu kształcenia, składanym w formie elektronicznej

do ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego,

d)

zakres informacji objętych wnioskiem o przywrócenie podstawowej jednostce organizacyjnej

uczelni uprawnienia do prowadzenia studiów na określonym kierunku, poziomie i profilu

kształcenia, składanym w formie elektronicznej do ministra właściwego do spraw szkolnictwa

wyższego

- uwzględniając zasady określone w art. 9a i art. 112a, potrzeby rynku pracy, a także

mając na celu zapewnienie wysokiej jakości kształcenia;

1a)

kierunki studiów, które są prowadzone jako jednolite studia magisterskie, kierunki

studiów, które są prowadzone jako studia drugiego stopnia, oraz kierunki studiów,

które mogą być prowadzone jako jednolite studia magisterskie, uwzględniając zróżnicowane

kwalifikacje absolwentów studiów pierwszego i drugiego stopnia oraz potrzeby rynku

pracy;

2)

warunki, jakie musi spełniać program kształcenia uwzględniając

a)

zakładane efekty kształcenia,

b)

opis procesu kształcenia prowadzącego do uzyskania tych efektów z punktami ECTS przypisanymi

do poszczególnych modułów,

c)

sposób weryfikacji efektów;

3)

(uchylony)

4)

(uchylony)

5)

szczegółowe warunki tworzenia i funkcjonowania filii oraz zamiejscowej podstawowej

jednostki organizacyjnej, uwzględniając obowiązek spełnienia warunków określonych

w przepisach wydanych na podstawie pkt 1, odrębnie dla każdego kierunku studiów.

1.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni zalicza do minimum kadrowego nauczyciela

akademickiego zatrudnionego w pełnym wymiarze czasu pracy, na podstawie złożonego

przez niego oświadczenia, o którym mowa w art. 112a, z tym że nauczyciele akademiccy

zaliczani do minimum kadrowego kierunków studiów o profilu praktycznym na zasadach,

o których mowa w ust. 2 i 3, posiadający doświadczenie zawodowe zdobyte poza uczelnią

mogą być zatrudnieni w wymiarze nie mniejszym niż 25% pełnego wymiaru czasu pracy.

1a.

Podstawowe jednostki organizacyjne uczelni prowadzące wspólnie kierunek studiów interdyscyplinarnych,

o których mowa w art. 10a ust. 1, mogą utworzyć wspólne minimum kadrowe dla tego kierunku

studiów.

2.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni prowadząca studia pierwszego lub drugiego

stopnia lub jednolite studia magisterskie o profilu praktycznym może zaliczyć do minimum

kadrowego, w miejsce nauczyciela akademickiego posiadającego tytuł naukowy profesora

lub stopień naukowy doktora habilitowanego lub będącego osobą, która nabyła uprawnienie

równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego na podstawie art. 21a ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz

o stopniach i tytule w zakresie sztuki, dwie osoby posiadające stopień naukowy doktora i znaczne doświadczenie zawodowe

zdobyte poza uczelnią w dziedzinie związanej z kierunkiem studiów.

3.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni, o której mowa w ust. 2, może zaliczyć

do minimum kadrowego, w miejsce nauczyciela akademickiego posiadającego stopień naukowy

doktora, dwie osoby posiadające tytuł zawodowy magistra i znaczne doświadczenie zawodowe

zdobyte poza uczelnią w dziedzinie związanej z kierunkiem studiów.

4.

Liczba osób, o których mowa w ust. 2 lub 3, nie może przekroczyć 50% liczby osób zaliczanych

do minimum kadrowego, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3

pkt 1, w grupie nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy profesora lub

stopień naukowy doktora habilitowanego lub będących osobami, które nabyły uprawnienia

równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego na podstawie art. 21a ustawy z dnia

14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule

w zakresie sztuki, a także 50% liczby osób zaliczonych do grupy nauczycieli akademickich

posiadających stopień naukowy doktora.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, standardy kształcenia dla kierunków

studiów: lekarskiego, lekarsko-dentystycznego, farmacji, pielęgniarstwa i położnictwa,

uwzględniając wymogi dotyczące kształcenia i szkolenia przygotowujące do wykonywania

zawodu lekarza, lekarza-dentysty, farmaceuty, pielęgniarki i położnej, określone w

przepisach Unii Europejskiej.

1a.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, standardy kształcenia na kierunku

analityka medyczna/medycyna laboratoryjna, uwzględniając wymogi dotyczące kształcenia

i szkolenia przygotowujące do wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

standardy kształcenia dla kierunków studiów weterynarii oraz architektury, uwzględniając

wymogi dotyczące kształcenia i szkolenia przygotowujące do wykonywania zawodu lekarza

weterynarii oraz architekta, określone w przepisach Unii Europejskiej.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze rozporządzenia, mając na uwadze wymagania

rynku pracy, standardy kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu nauczyciela,

uwzględniając

1)

efekty kształcenia w zakresie

a)

wiedzy merytorycznej i metodycznej,

b)

wiedzy pedagogicznej i psychologicznej, w tym w zakresie wychowania, z uwzględnieniem

przygotowania do pracy z uczniami o specjalnych potrzebach edukacyjnych,

c)

przygotowania w zakresie stosowania technologii informacyjnej,

d)

poziomu znajomości języka obcego;

2)

czas trwania studiów oraz studiów podyplomowych, wymiar i sposób organizacji praktyk.

(uchylony)

1.

Podstawowe jednostki organizacyjne dwóch lub więcej uczelni, spełniające warunki określone

w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1, mogą na podstawie uchwał senatów

tych uczelni prowadzić wspólnie kierunek studiów interdyscyplinarnych na określonym

poziomie i profilu kształcenia, jeżeli posiadają uprawnienia do nadawania stopnia

naukowego doktora habilitowanego, każda w ramach innej dyscypliny naukowej lub artystycznej

odpowiadającej kierunkowi studiów interdyscyplinarnych.

2.

Sposób prowadzenia studiów, o których mowa w ust. 1, i ich organizację oraz zasady

finansowania tych studiów i rozliczania kosztów ich prowadzenia określa umowa zawarta

między uczelniami.

3.

Absolwent kierunku studiów interdyscyplinarnych otrzymuje wspólny dyplom ukończenia

studiów spełniający wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 167

ust. 3.

1.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni posiadająca uprawnienie do nadawania stopnia

naukowego doktora habilitowanego i spełniająca warunki określone w przepisach wydanych

na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1 i 2 może prowadzić studia o profilu ogólnoakademickim

oraz studia o profilu praktycznym na określonym przez senat uczelni, w drodze uchwały,

kierunku studiów i poziomie kształcenia, w ramach obszarów kształcenia oraz dziedzin

odpowiadających uprawnieniom do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego.

Uchwała senatu uczelni określa efekty kształcenia, do których są dostosowane programy

studiów, w tym plany studiów, odpowiednio do poziomu i profilu kształcenia. W przypadku

kierunków studiów wymienionych w art. 9b uchwała senatu uwzględnia standardy kształcenia

określone dla tych kierunków.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do uczelni, w której nie ma podstawowej jednostki

organizacyjnej prowadzącej co najmniej jeden kierunek studiów, jeżeli w jej strukturze

występuje co najmniej jedna jednostka organizacyjna posiadająca uprawnienie do nadawania

stopnia naukowego doktora habilitowanego.

3.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni nieposiadająca uprawnienia do nadawania

stopnia naukowego doktora habilitowanego w obszarze kształcenia i dziedzinie, do których

jest przyporządkowany kierunek studiów, spełniająca warunki określone w przepisach

wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1 i 2, a także na podstawie art. 9c - w przypadku

kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu nauczyciela, która

1)

posiada uprawnienie do nadawania stopnia naukowego doktora w obszarze kształcenia

i dziedzinie, do których jest przyporządkowany kierunek studiów - może uzyskać uprawnienie

do prowadzenia, zgodnie z opisem efektów kształcenia określonym przez senat uczelni

a)

studiów o profilu praktycznym na tym kierunku i określonym poziomie kształcenia,

b)

studiów o profilu ogólnoakademickim na tym kierunku i określonym poziomie kształcenia;

2)

nie posiada uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora w obszarze kształcenia

i dziedzinie, do których jest przyporządkowany kierunek studiów - może uzyskać uprawnienie

do prowadzenia, zgodnie z opisem efektów kształcenia określonym przez senat uczelni

a)

studiów o profilu praktycznym na określonym kierunku i poziomie kształcenia,

b)

studiów o profilu ogólnoakademickim na określonym kierunku i poziomie kształcenia,

jeżeli

-

prowadzone na tym kierunku studia pierwszego lub drugiego stopnia uzyskały co najmniej

pozytywną ocenę jakości kształcenia Polskiej Komisji Akredytacyjnej,

-

zatrudnia w pełnym wymiarze czasu pracy co najmniej ośmiu nauczycieli akademickich

posiadających tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego lub

będących osobami, które nabyły uprawnienia równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego

na podstawie art. 21a ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz

o stopniach i tytule w zakresie sztuki, dla których uczelnia stanowi podstawowe miejsce pracy, reprezentujących dziedzinę

nauki lub sztuki związaną z danym kierunkiem studiów,

-

prowadzi badania naukowe w dziedzinie związanej z kierunkiem studiów.

4.

Podstawowym jednostkom organizacyjnym uczelni, o których mowa w ust. 3, uprawnienie

do prowadzenia studiów nadaje, na wniosek rektora, w drodze decyzji, minister właściwy

do spraw szkolnictwa wyższego, po zasięgnięciu opinii

1)

Polskiej Komisji Akredytacyjnej - dotyczącej efektów kształcenia określonych przez

senat uczelni oraz spełniania warunków określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 9 ust. 3 pkt 1 i 2, a także na podstawie art. 9c - w przypadku kształcenia przygotowującego

do wykonywania zawodu nauczyciela;

2)

właściwego ministra nadzorującego uczelnię, o którym mowa w art. 33 ust. 2.

5.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni nieposiadająca uprawnienia do nadawania

stopnia naukowego doktora habilitowanego w obszarze kształcenia i dziedzinie, do których

jest przyporządkowany kierunek studiów, spełniająca warunki określone w przepisach

wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1 i 2 oraz art. 9b, może uzyskać uprawnienie

do prowadzenia studiów na kierunku, o którym mowa w art. 9b, na podstawie decyzji

ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, wydanej po zasięgnięciu opinii

Polskiej Komisji Akredytacyjnej i właściwego ministra nadzorującego uczelnię, o którym

mowa w art. 33 ust. 2, oraz ministra właściwego do spraw zdrowia - w przypadku uprawnienia

do prowadzenia studiów na kierunku lekarskim, kierunku lekarsko-dentystycznym i kierunku

farmacja.

6.

Przepisy ust. 3-5 stosuje się odpowiednio do uczelni, w której nie ma podstawowej

jednostki organizacyjnej prowadzącej co najmniej jeden kierunek studiów, jeżeli w

jej strukturze nie występuje jednostka organizacyjna posiadająca uprawnienie do nadawania

stopnia naukowego doktora habilitowanego.

7.

Warunkiem wydania decyzji, o której mowa w ust. 5, uprawniającej do prowadzenia studiów

na kierunkach pielęgniarstwo lub położnictwo jest uzyskanie akredytacji ministra właściwego

do spraw zdrowia na podstawie art. 59 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1251, 1579 i 2020).

8.

Warunkiem wydania decyzji, o której mowa w ust. 4, uprawniającej do prowadzenia studiów

na kierunku analityka medyczna jest uzyskanie zgody ministra właściwego do spraw zdrowia.

W przypadku gdy o nadanie uprawnienia wystąpiła podstawowa jednostka organizacyjna

uczelni, nad którą nadzór sprawuje minister właściwy do spraw zdrowia, opinia, o której

mowa w ust. 4 pkt 2, nie jest wymagana.

9.

Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni prowadząca kształcenie na określonym kierunku

studiów i poziomie kształcenia o profilu praktycznym jest obowiązana uwzględnić w

programie kształcenia co najmniej trzymiesięczne praktyki zawodowe. Jednostka ta może

organizować kształcenie przemiennie w formie zajęć dydaktycznych realizowanych w uczelni

i w formie praktyk odbywanych u pracodawcy, uwzględniając realizację wszystkich efektów

kształcenia przewidzianych w programie kształcenia dla tego kierunku, poziomu i profilu

kształcenia.

10.

(uchylony)

11.

(uchylony)

12.

W publicznej uczelni zawodowej opis efektów kształcenia określa senat, po zasięgnięciu

opinii konwentu.

13.

Do prowadzenia studiów przez jednostki międzyuczelniane lub jednostki wspólne stosuje

się odpowiednio przepisy ust. 1-9 i art. 10a.

1.

Rektor zawiadamia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, ministra nadzorującego

uczelnię i Polską Komisję Akredytacyjną o uruchomieniu kształcenia na kierunku studiów,

w terminie miesiąca od dnia rozpoczęcia kształcenia na tym kierunku.

2.

(uchylony)

3.

W przypadku wątpliwości co do przestrzegania warunków prowadzenia studiów przez podstawowe

jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 11, minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego, po otrzymaniu zawiadomienia rektora o uruchomieniu kształcenia, występuje

do Polskiej Komisji Akredytacyjnej z wnioskiem o dokonanie oceny jakości kształcenia.

4.

W przypadku nieuruchomienia studiów na danym kierunku, poziomie i profilu kształcenia

w okresie dwóch lat od dnia uzyskania uprawnienia, o którym mowa w art. 11 ust. 3

i 5, uprawnienie to wygasa z mocy prawa.

5.

W przypadku gdy uczelnia nie przeprowadziła rekrutacji na dany kierunek, poziom i

profil kształcenia w okresie dwóch lat od końca semestru, w którym przeprowadzono

ostatnią rekrutację, rekrutacja na ten kierunek zostaje wstrzymana do końca cyklu

kształcenia, a uprawnienie do prowadzenia studiów wygasa z mocy prawa z dniem zakończenia

cyklu kształcenia na tym kierunku, poziomie i profilu kształcenia.

1.

Rektor niezwłocznie zawiadamia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego,

właściwego ministra nadzorującego uczelnię, o którym mowa w art. 33 ust. 2, i Polską

Komisję Akredytacyjną o zaprzestaniu spełniania przez podstawową jednostkę organizacyjną

warunków do prowadzenia studiów, w tym o zmianach w stanie zatrudnienia wpływających

na posiadanie uprawnienia do prowadzenia studiów.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może podjąć decyzję o cofnięciu albo

zawieszeniu podstawowej jednostce organizacyjnej uczelni uprawnienia do prowadzenia

studiów na danym kierunku, poziomie i profilu kształcenia w przypadku zaprzestania

spełniania przez tę jednostkę warunków do prowadzenia studiów, w tym zmian w stanie

zatrudnienia wpływających na posiadanie uprawnienia do prowadzenia studiów.

3.

W przypadku negatywnej oceny jakości kształcenia dokonanej przez Polską Komisję Akredytacyjną

minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, uwzględniając w szczególności rodzaj

i zakres stwierdzonych naruszeń, może podjąć decyzję o cofnięciu albo zawieszeniu

podstawowej jednostce organizacyjnej uczelni uprawnienia do prowadzenia studiów na

danym kierunku, poziomie i profilu kształcenia.

3a.

Przepis ust. 3 stosuje się także w przypadku odmowy albo cofnięcia akredytacji wydanej

na podstawie art. 59 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

4.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego powiadamia właściwego ministra nadzorującego

uczelnię, o którym mowa w art. 33 ust. 2, ministra właściwego do spraw zdrowia w przypadku

kierunków studiów, o których mowa w art. 11 ust. 5, oraz Polską Komisję Akredytacyjną

o podjętych decyzjach w sprawie zawieszenia lub cofnięcia podstawowej jednostce organizacyjnej

uprawnień do prowadzenia studiów oraz przywrócenia zawieszonych uprawnień.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia powiadamia ministra właściwego do spraw szkolnictwa

wyższego oraz Polską Komisję Akredytacyjną o nieudzieleniu lub cofnięciu podstawowej

jednostce organizacyjnej uczelni akredytacji dotyczącej prowadzenia kształcenia na

kierunkach pielęgniarstwo lub położnictwo.

1.

(uchylony)

2.

W okresie zawieszenia podstawowej jednostce organizacyjnej uczelni uprawnienia do

prowadzenia studiów na danym kierunku, poziomie i profilu kształcenia zostają wstrzymane

przyjęcia studentów na ten kierunek, poziom i profil kształcenia.

2a.

Wszczęcie postępowania w sprawie przywrócenia zawieszonego uprawnienia do prowadzenia

studiów na określonym kierunku, poziomie i profilu kształcenia następuje na wniosek

uczelni złożony do ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego. W przypadku

niezłożenia przez uczelnię wniosku przed upływem dwunastu miesięcy od dnia doręczenia

decyzji o zawieszeniu uprawnienia, o której mowa w art. 11b ust. 2 i 3, uprawnienie

to wygasa z mocy prawa z upływem ostatniego dnia tego terminu.

3.

Polska Komisja Akredytacyjna w terminie nie dłuższym niż trzy miesiące od dnia doręczenia

jej wniosku, o którym mowa w ust. 2a, wydaje opinię dotyczącą przywrócenia zawieszonego

uprawnienia.

4.

Po uzyskaniu opinii Polskiej Komisji Akredytacyjnej dotyczącej wniosku, o którym mowa

w ust. 2a, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego wydaje decyzję o przywróceniu

albo cofnięciu zawieszonego uprawnienia.

5.

W przypadku cofnięcia albo wygaśnięcia uprawnienia do prowadzenia studiów na danym

kierunku, poziomie i profilu kształcenia, o których mowa w ust. 2a i 4 oraz w art.

11b ust. 2 i 3, rektor uczelni zapewnia studentom możliwość kontynuowania studiów

na tym samym kierunku albo innym kierunku związanym z dyscypliną, do której był przyporządkowany

dotychczas prowadzony kierunek studiów.

6.

(uchylony)

7.

W przypadku cofnięcia albo wygaśnięcia uprawnienia do prowadzenia studiów na danym

kierunku, poziomie i profilu kształcenia z wnioskiem o przyznanie podstawowej jednostce

organizacyjnej, o której mowa w art. 11 ust. 3 i 5, uprawnienia do prowadzenia studiów

na tym samym kierunku, poziomie i profilu kształcenia uczelnia może wystąpić po upływie

dwudziestu czterech miesięcy od dnia wygaśnięcia uprawnienia albo doręczenia decyzji

o cofnięciu uprawnienia.

8.

W przypadku cofnięcia albo wygaśnięcia uprawnienia do prowadzenia studiów na danym

kierunku, poziomie i profilu kształcenia podstawowej jednostce organizacyjnej uczelni,

o której mowa w art. 11 ust. 1, uczelnia może utworzyć w tej jednostce ten sam kierunek

studiów po upływie dwudziestu czterech miesięcy od dnia wygaśnięcia uprawnienia albo

doręczenia decyzji o cofnięciu uprawnienia.

9.

W przypadku wydania przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego decyzji

o cofnięciu albo zawieszeniu podstawowej jednostce organizacyjnej uczelni, o której

mowa w art. 11 ust. 3 i 5, uprawnienia do prowadzenia studiów na danym kierunku, poziomie

i profilu kształcenia uczelnia może wystąpić z wnioskiem o przyznanie tej jednostce

uprawnienia do prowadzenia studiów na innym kierunku, poziomie i profilu kształcenia

po upływie dwunastu miesięcy od dnia doręczenia decyzji o cofnięciu albo zawieszeniu

uprawnienia.

10.

W przypadku wydania przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego decyzji

o cofnięciu albo zawieszeniu podstawowej jednostce organizacyjnej uczelni, o której

mowa w art. 11 ust. 1, uprawnienia do prowadzenia studiów na danym kierunku, poziomie

i profilu kształcenia uczelnia może utworzyć w tej jednostce inny kierunek studiów

po upływie dwunastu miesięcy od dnia doręczenia decyzji o cofnięciu albo zawieszeniu

uprawnienia.

Przepisy art. 11a-11c stosuje się odpowiednio do uczelni prowadzącej kierunek studiów

zgodnie z art. 2 ust. 4 pkt 2.

1.

W przypadku połączenia podstawowych jednostek organizacyjnych uczelni lub zmiany nazwy

podstawowej jednostki organizacyjnej uprawnienia do prowadzenia kierunków studiów

na określonym poziomie i profilu kształcenia zachowuje nowo utworzona podstawowa jednostka

organizacyjna lub podstawowa jednostka organizacyjna o nowej nazwie, jeżeli spełniają

one warunki określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1 i 2.

2.

(uchylony)

3.

W przypadku podziału podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni każde posiadane

uprawnienie do prowadzenia studiów na określonym kierunku, poziomie i profilu kształcenia

może zachować tylko jedna z nowo utworzonych podstawowych jednostek organizacyjnych

uczelni, jeżeli spełnia ona warunki określone w przepisach wydanych na podstawie art.

9 ust. 3 pkt 1 i 2.

3a.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, uprawnienia do prowadzenia kierunków studiów

na określonym poziomie i profilu kształcenia nie mogą być przenoszone poza siedzibę

uczelni na zamiejscowe jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 85 ust. 1.

3b.

W przypadku utworzenia zamiejscowej jednostki organizacyjnej, o której mowa w art.

85 ust. 1, w wyniku podziału podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni, zamiejscowa

jednostka organizacyjna może uzyskać uprawnienie do prowadzenia studiów na określonym

kierunku, poziomie i profilu kształcenia, zgodnie z art. 11.

3c.

Przepisów ust. 3a i 3b nie stosuje się w przypadku zmiany struktury organizacyjnej

uczelni w wyniku połączenia uczelni.

4.

Rektor uczelni jest obowiązany zawiadomić ministra właściwego do spraw szkolnictwa

wyższego, ministra nadzorującego uczelnię oraz Polską Komisję Akredytacyjną o zmianie,

o której mowa w ust. 1 lub 3, w terminie miesiąca od dnia jej dokonania.

Przepisy art. 11d stosuje się odpowiednio do przekształcenia uczelni

1)

nieposiadającej podstawowych jednostek organizacyjnych w uczelnię posiadającą podstawowe

jednostki organizacyjne;

2)

posiadającej podstawowe jednostki organizacyjne w uczelnię nieposiadającą podstawowych

jednostek organizacyjnych.

Uczelnia ma osobowość prawną.

1.

Podstawowymi zadaniami uczelni, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, są

1)

kształcenie studentów w celu zdobywania i uzupełniania wiedzy oraz umiejętności niezbędnych

w pracy zawodowej;

2)

wychowywanie studentów w poczuciu odpowiedzialności za państwo polskie, za umacnianie

zasad demokracji i poszanowanie praw człowieka;

3)

prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych, świadczenie usług badawczych oraz

transfer technologii do gospodarki;

4)

kształcenie i promowanie kadr naukowych;

5)

upowszechnianie i pomnażanie osiągnięć nauki, kultury narodowej i techniki, w tym

poprzez gromadzenie i udostępnianie zbiorów bibliotecznych i informacyjnych;

6)

prowadzenie studiów podyplomowych, kursów i szkoleń w celu kształcenia nowych umiejętności

niezbędnych na rynku pracy w systemie uczenia się przez całe życie;

7)

stwarzanie warunków do rozwoju kultury fizycznej studentów;

8)

działanie na rzecz społeczności lokalnych i regionalnych;

9)

stwarzanie osobom niepełnosprawnym warunków do pełnego udziału w

a)

procesie kształcenia,

b)

badaniach naukowych.

2.

Uczelnia zawodowa prowadząca wyłącznie studia o profilu praktycznym nie jest obowiązana

do wykonywania zadań określonych w ust. 1 pkt 3, 4 i 9 lit. b.

3.

Zadaniem uczelni medycznej lub podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni działającej

w dziedzinie nauk medycznych albo weterynaryjnych może być także uczestniczenie w

sprawowaniu opieki medycznej albo weterynaryjnej w zakresie i formach określonych

w przepisach o działalności leczniczej i przepisach o zakładach leczniczych dla zwierząt.

(uchylony)

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego prowadzi monitoring karier zawodowych

absolwentów, zwany dalej „monitoringiem”.

2.

Monitoring jest prowadzony na podstawie danych zawartych w wykazie, o którym mowa

w art. 170c, oraz danych gromadzonych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na kontach

ubezpieczonych lub kontach płatników składek.

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego przekazuje w formie elektronicznej

Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych raz w roku, w terminie do końca września, dane absolwentów,

którzy ukończyli studia w okresie pięciu lat kalendarzowych poprzedzających rok przekazania

danych, obejmujące

1)

numer PESEL, a w przypadku jego braku - numer dokumentu potwierdzającego tożsamość

oraz kraj wydania dokumentu tożsamości;

2)

informacje o ukończonych oraz odbywanych studiach, w tym

a)

nazwę uczelni,

b)

nazwę jednostki prowadzącej studia,

c)

formę studiów oraz kierunek, poziom i profil kształcenia,

d)

rok i miesiąc rozpoczęcia studiów,

e)

rok i miesiąc ukończenia studiów.

4.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych przekazuje w formie elektronicznej ministrowi właściwemu

do spraw szkolnictwa wyższego, w terminie trzech miesięcy od dnia otrzymania danych,

o których mowa w ust. 3, dane określone w ust. 3 pkt 2, uzupełnione o

1)

kod osoby ubezpieczonej wygenerowany przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, niepozwalający

na identyfikację absolwenta;

2)

rok urodzenia i płeć osoby ubezpieczonej;

3)

kod tytułu ubezpieczenia;

4)

pierwsze trzy cyfry kodu pocztowego adresu zameldowania lub adresu zamieszkania, lub

adresu do korespondencji osoby ubezpieczonej;

5)

kod Polskiej Klasyfikacji Działalności płatnika składek;

6)

kod płatnika składek wygenerowany przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, niepozwalający

na identyfikację płatnika;

7)

podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe osoby ubezpieczonej

lub podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie wypadkowe osoby ubezpieczonej, lub podstawę

wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne.

5.

Dane, o których mowa w ust. 4, są przekazywane za okres od stycznia roku, w którym

dany rocznik absolwentów objętych monitoringiem ukończył studia, do miesiąca przekazania

danych, o których mowa w ust. 3, przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.

Dane są przekazywane w podziale na miesiące tego okresu.

6.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych dokonuje połączenia danych, o których mowa w ust. 3

i ust. 4 pkt 2-7.

7.

W procesie tworzenia zbioru danych, o których mowa w ust. 4, Zakład Ubezpieczeń Społecznych

nie zapisuje na trwałym nośniku danych zawierających numer PESEL.

8.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych przechowuje dane, o których mowa w ust. 3, do dnia

przekazania ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego danych, o których

mowa w ust. 4.

9.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego nie upublicznia ani nie udostępnia

danych, o których mowa w ust. 4.

10.

Wyniki monitoringu w postaci zagregowanej, przedstawiające w szczególności losy zawodowe

grup absolwentów po roku, trzech latach i pięciu latach od ukończenia studiów, udostępnia

się na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw szkolnictwa

wyższego. Nie udostępnia się zagregowanych wyników monitoringu obejmujących mniej

niż dziesięć osób.

11.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego przechowuje dane, o których mowa w

ust. 4, przez okres pięciu lat od dnia przekazania danych przez Zakład Ubezpieczeń

Społecznych.

12.

W celu dostosowania programu kształcenia do potrzeb rynku pracy uczelnia może prowadzić

własny monitoring karier zawodowych swoich absolwentów.

13.

W celu prowadzenia monitoringu, o którym mowa w ust. 12, uczelnia może przetwarzać

dane osobowe absolwentów obejmujące

1)

imiona i nazwisko;

2)

adres do korespondencji;

3)

adres poczty elektronicznej.

Postępowania w sprawie wniesienia wkładu do spółki celowej, o której mowa w art. 86a

ustawy zmienianej w art. 6, w brzmieniu dotychczasowym, wszczęte i niezakończone do

dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, podlegają umorzeniu.

Uczelnia może prowadzić domy studenckie i stołówki studenckie.

„1. Do postępowań, o których mowa w art. 86e ust. 1 ustawy zmienianej w art. 6, w

brzmieniu dotychczasowym, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 6, w brzmieniu dotychczasowym.

1.

Władze publiczne, na zasadach określonych w ustawie, zapewniają uczelniom publicznym

środki finansowe niezbędne do wykonywania ich zadań oraz udzielają pomocy uczelniom

niepublicznym w zakresie i formach określonych w ustawie.

2.

Środki finansowe niezbędne do funkcjonowania Polskiej Komisji Akredytacyjnej są zapewniane

w części budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego. Środki finansowe niezbędne do funkcjonowania Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa

Wyższego, komisji dyscyplinarnej przy tej Radzie, komisji dyscyplinarnej powołanej

przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego oraz rzeczników dyscyplinarnych

powołanych przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego są zapewniane w

częściach budżetu państwa, których dysponentami są minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego i minister właściwy do spraw nauki. Funkcjonowanie Rzecznika Praw Absolwenta

jest finansowane w ramach środków przyznanych Radzie.

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość wynagrodzenia członków Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, członków

Polskiej Komisji Akredytacyjnej, wyznaczanych przez nie recenzentów i ekspertów, członków

komisji dyscyplinarnej przy tej Radzie, członków komisji dyscyplinarnej powołanej

przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, rzeczników dyscyplinarnych

powołanych przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego oraz Rzecznika

Praw Absolwenta, uwzględniając zasadę, że wysokość wynagrodzenia będzie ustalana w

relacji do minimalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego profesora zwyczajnego, określonej

w przepisach o wynagradzaniu nauczycieli akademickich, w wysokości adekwatnej do wykonywanych

zadań.

4.

Zwrot kosztów podróży członkom Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, członkom

Polskiej Komisji Akredytacyjnej i wyznaczonym przez nie recenzentom i ekspertom, członkom

komisji dyscyplinarnej przy tej Radzie, członkom komisji dyscyplinarnej powołanej

przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, rzecznikom dyscyplinarnym

powołanym przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego oraz Rzecznikowi

Praw Absolwenta następuje na zasadach określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 77

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1666, 2138 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 60 i 962).

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może zlecić Fundacji Rozwoju Systemu

Edukacji, będącej fundacją Skarbu Państwa, realizację zadań w zakresie szkolnictwa

wyższego w ramach programów Unii Europejskiej dotyczących kształcenia, szkolenia,

młodzieży i sportu. Na realizację tych zadań Fundacja Rozwoju Systemu Edukacji otrzymuje

dotację celową z części budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy

do spraw szkolnictwa wyższego.

1.

Akademickim tytułem honorowym jest tytuł doktora honoris causa.

2.

Tytuł doktora honoris causa nadaje senat, a w uczelni niepublicznej organ kolegialny

wskazany w statucie, na wniosek podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni uprawnionej

do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego.

3.

Szczegółowe warunki nadawania tytułu doktora honoris causa oraz tryb postępowania

określa statut uczelni.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1, art.

2, art. 4 i art. 9-12, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2017 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 2-4, które wchodzą w życie z dniem 24 kwietnia 2017 r.;

2)

art. 4 pkt 2 lit. d tiret pierwsze i lit. e, art. 6 w zakresie art. 188 ust. 5g, art.

8 pkt 1 lit. b tiret pierwsze i lit. d, art. 12 pkt 3 lit. a w zakresie art. 14 ust.

2 pkt 1 lit. ia i pkt 3 lit. b oraz art. 15, które wchodzą w życie po upływie 14 dni

od dnia ogłoszenia;

3)

art. 9, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.;

4)

art. 13, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Sprawy związane z funkcjonowaniem uczelni nieuregulowane w ustawie określa statut

uczelni, zwany dalej „statutem”.

1.

Utworzenie publicznej uczelni akademickiej, jej likwidacja oraz połączenie z inną

uczelnią publiczną następują w drodze ustawy, z zastrzeżeniem ust. 6.

1a.

Zmiana nazwy publicznej uczelni akademickiej następuje w drodze rozporządzenia ministra

właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, z zastrzeżeniem ust. 1b.

1b.

Zmiany nazwy publicznej uczelni akademickiej dokonuje, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw szkolnictwa wyższego, w drodze rozporządzenia

1)

Minister Obrony Narodowej - w odniesieniu do uczelni wojskowych;

2)

minister właściwy do spraw wewnętrznych - w odniesieniu do uczelni służb państwowych;

3)

minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego - w odniesieniu

do uczelni artystycznych;

4)

minister właściwy do spraw zdrowia - w odniesieniu do uczelni medycznych;

5)

minister właściwy do spraw gospodarki morskiej - w odniesieniu do uczelni morskich.

2.

Utworzenie publicznej uczelni zawodowej, jej likwidacja, zmiana nazwy oraz połączenie

z inną publiczną uczelnią zawodową następują w drodze rozporządzenia ministra właściwego

do spraw szkolnictwa wyższego.

3.

Likwidacja uczelni publicznej, jej połączenie z inną uczelnią publiczną oraz zmiana

jej nazwy następują po zasięgnięciu opinii senatu lub senatów uczelni, których te

akty dotyczą.

4.

Utworzenie publicznej uczelni zawodowej, jej likwidacja, zmiana nazwy albo połączenie

z inną publiczną uczelnią zawodową następują

1)

na wniosek sejmiku województwa;

2)

z inicjatywy

a)

Ministra Obrony Narodowej - w przypadku wojskowej uczelni zawodowej,

b)

ministra właściwego do spraw wewnętrznych - w przypadku uczelni zawodowej służb państwowych,

c)

ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego - w przypadku pozostałych publicznych

uczelni zawodowych.

4a.

Likwidacja albo zmiana nazwy publicznej uczelni zawodowej następują także na wniosek

rektora tej uczelni, a połączenie publicznej uczelni zawodowej z inną publiczną uczelnią

zawodową - na wniosek rektorów tych uczelni.

5.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 4, dołącza się akt notarialny zawierający zobowiązanie

przeniesienia, z dniem utworzenia publicznej uczelni zawodowej, na jej rzecz własności

nieruchomości niezbędnych do prawidłowego działania.

6.

Do włączenia uczelni publicznej do innej uczelni publicznej stosuje się odpowiednio

przepisy ust. 1 i 3, z tym że włączenie publicznej uczelni zawodowej do publicznej

uczelni akademickiej następuje w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw

szkolnictwa wyższego na wniosek rektorów uczelni po zaopiniowaniu przez ich senaty.

7.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, o których mowa w ust.

2, w przypadku tworzenia lub likwidacji wojskowej uczelni zawodowej, jej połączenia

z inną wojskową uczelnią zawodową oraz zmiany jej nazwy wykonuje Minister Obrony Narodowej

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego.

8.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, o których mowa w ust.

2, w przypadku tworzenia lub likwidacji uczelni zawodowej służb państwowych, jej połączenia

z inną uczelnią zawodową służb państwowych oraz zmiany jej nazwy wykonuje minister

właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa

wyższego.

1.

Akt prawny o utworzeniu uczelni publicznej określa jej nazwę oraz siedzibę.

2.

Pierwszego rektora uczelni publicznej powołuje minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego.

3.

Pierwszy statut uczelni publicznej nadaje minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego,

przy czym statut obowiązuje do czasu uchwalenia przez senat uczelni lub zatwierdzenia

przez odpowiedniego ministra nowego statutu.

4.

Pierwsza kadencja organów nowo utworzonej uczelni publicznej trwa do dnia 31 sierpnia

roku następującego po roku akademickim, w którym uczelnia została utworzona.

5.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w ust. 2 i

3 w odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych, medycznych

i morskich wykonują odpowiednio ministrowie wskazani w art. 33 ust. 2.

6.

Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio w przypadku połączenia uczelni publicznej

z inną uczelnią publiczną.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2017 r., z wyjątkiem art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy

zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, który wchodzi w życie z

dniem 1 września 2017 r.

1.

Z wnioskiem o pozwolenie na utworzenie uczelni niepublicznej może wystąpić do ministra

właściwego do spraw szkolnictwa wyższego osoba fizyczna albo osoba prawna niebędąca

państwową ani samorządową osobą prawną.

2.

Utworzenie uczelni niepublicznej oraz uzyskanie przez nią uprawnień do prowadzenia

studiów wyższych na danym kierunku i określonym poziomie kształcenia wymaga pozwolenia

ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.

2a.

Uzyskanie pozwolenia, o którym mowa w ust. 2, na prowadzenie studiów na kierunkach

pielęgniarstwo lub położnictwo wymaga posiadania akredytacji ministra właściwego do

spraw zdrowia na podstawie art. 59 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej.

3.

W pozwoleniu, o którym mowa w ust. 2, określa się założyciela uczelni, jej nazwę,

siedzibę, prowadzone kierunki studiów i poziom kształcenia, a także minimalną wielkość

i rodzaj środków majątkowych, które założyciel jest obowiązany przeznaczyć na jej

utworzenie i funkcjonowanie, z tym że wysokość środków finansowych nie może być niższa

niż 500 tysięcy złotych.

4.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego odmawia udzielenia pozwolenia, jeżeli

z wniosku o wydanie pozwolenia wynika, że uczelnia niepubliczna lub jej jednostki

organizacyjne nie będą spełniały warunków niezbędnych do prowadzenia studiów określonych

w ustawie i aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie.

5.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego odmawia udzielenia pozwolenia osobie

fizycznej, która

1)

została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

2)

została wpisana do rejestru dłużników niewypłacalnych Krajowego Rejestru Sądowego;

3)

posiada wymagalne zobowiązania wobec Skarbu Państwa.

6.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego odmawia udzielenia pozwolenia osobie

prawnej w przypadku

1)

postawienia w stan likwidacji;

2)

postawienia w stan upadłości;

3)

wpisania do rejestru dłużników niewypłacalnych Krajowego Rejestru Sądowego;

4)

posiadania wymagalnych zobowiązań wobec Skarbu Państwa;

5)

gdy w stosunku choćby do jednej z osób umocowanych do reprezentacji zachodzi przynajmniej

jedna z przesłanek określonych w ust. 5.

7.

Decyzje, o których mowa w ust. 5 i 6, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego

wydaje bez zasięgania opinii Polskiej Komisji Akredytacyjnej.

8.

Pozwolenie, o którym mowa w ust. 2, wydaje się na czas nieokreślony.

9.

(uchylony)

10.

(uchylony)

11.

(uchylony)

12.

(uchylony)

W związku z postępowaniem o wydanie pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej

pobierana jest opłata związana z kosztami postępowania opiniodawczego. Opłata stanowi

dochód budżetu państwa.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określa, w drodze rozporządzenia,

zakres danych i informacji objętych wnioskiem o wydanie pozwolenia na utworzenie uczelni

niepublicznej oraz sposób pobierania i wysokość opłaty na wydatki związane z kosztami

postępowania opiniodawczego, uwzględniając wykaz dokumentów, jakie muszą być dołączone

do wniosku, w tym wykaz dokumentów dotyczących założyciela uczelni i dokumentów dotyczących

zobowiązań i gwarancji finansowych oraz założeń organizacyjnych i dydaktycznych uczelni,

a także mając na uwadze, aby uczelnie były tworzone przez osoby właściwie do tego

przygotowane i gwarantujące należyte wypełnianie obowiązków założyciela oraz uwzględniając

zasadę, że pobierane opłaty powinny pokrywać rzeczywiste koszty ponoszone w związku

z prowadzonym postępowaniem.

1.

Po uzyskaniu pozwolenia, o którym mowa w art. 20 ust. 2, założyciel składa w formie

aktu notarialnego oświadczenie woli o założeniu uczelni niepublicznej, zwane dalej

„aktem założycielskim”. Akt założycielski określa w szczególności założyciela, nazwę,

siedzibę i szczegółowy zakres działalności uczelni, wielkość środków majątkowych przeznaczonych

na utworzenie uczelni, w tym wartość rzeczy przekazanych jej na własność, termin ich

przekazania oraz sposób dalszego finansowania uczelni.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego cofa pozwolenie, jeżeli

1)

założyciel w terminie trzech miesięcy od dnia uzyskania pozwolenia nie złoży aktu

założycielskiego, o którym mowa w ust. 1;

2)

założyciel nie przekazał środków majątkowych, o których mowa w ust. 1, w terminie

trzech miesięcy od dnia wpisania uczelni do rejestru;

3)

uczelnia niepubliczna w ciągu roku od dnia wpisu do rejestru, o którym mowa w art.

29 ust. 1, nie rozpoczęła kształcenia studentów.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może cofnąć pozwolenie na utworzenie

uczelni niepublicznej, w przypadku gdy

1)

po dniu wydania decyzji o pozwoleniu na utworzenie uczelni niepublicznej zaistniały

przesłanki określone w art. 20 ust. 5 lub 6;

2)

wszystkie uprawnienia podstawowych jednostek organizacyjnych uczelni do prowadzenia

kierunków studiów zostały cofnięte lub wygasły;

3)

działania lub zaniechania założyciela uczelni uniemożliwiają jej funkcjonowanie zgodnie

z prawem;

4)

uczelnia uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie oceny przez Polską Komisję Akredytacyjną;

5)

uczelnia lub jej założyciel uniemożliwiają lub utrudniają przeprowadzenie kontroli

działalności uczelni, o której mowa w art. 34 ust. 1, lub w wyznaczonym terminie nie

zaprzestali działalności niezgodnej z przepisami prawa, statutem lub pozwoleniem,

o którym mowa w art. 20 ust. 2, i nie usunęli jej skutków lub nie zrealizowali wniosków

lub zaleceń, o których mowa w art. 37 ust. 1 lub 2.

1.

Pierwszy statut uczelni niepublicznej nadaje jej założyciel.

2.

Pierwszego rektora uczelni niepublicznej powołuje założyciel uczelni. Pierwsza kadencja

rektora nowo utworzonej uczelni trwa do dnia 31 sierpnia roku następującego po roku

akademickim, w którym uczelnia została utworzona.

3.

Założyciel uczelni niepublicznej może podejmować decyzje dotyczące uczelni tylko w

przypadkach określonych przez jej statut.

Przepisy art. 20-24 stosuje się odpowiednio do połączenia uczelni niepublicznej z

inną uczelnią niepubliczną.

1.

W przypadku połączenia uczelni niepublicznych nowo powstała uczelnia wstępuje w prawa

i obowiązki łączonych uczelni, w tym w prawa i obowiązki nabyte przez te uczelnie

na podstawie decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.

2.

W przypadku włączenia uczelni niepublicznej do innej uczelni niepublicznej przepis

ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 16, który

wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2025 r.

1.

Założyciel, za zgodą ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, może zlikwidować

uczelnię niepubliczną po zapewnieniu studentom możliwości kontynuowania studiów.

2.

Postawienie uczelni niepublicznej w stan likwidacji następuje z mocy prawa z dniem,

w którym decyzja o cofnięciu pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej stała

się ostateczna; dzień ten jest dniem otwarcia likwidacji.

2a.

W okresie likwidacji uczelnia używa nazwy z dodaniem oznaczenia „w likwidacji”.

2b.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego dokonuje w rejestrze uczelni niepublicznych

i związków uczelni niepublicznych wpisu o dodaniu do nazwy uczelni oznaczenia „w likwidacji”.

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, na wniosek osoby, której udzielono

pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej, przenosi to pozwolenie w drodze decyzji,

na rzecz innej osoby fizycznej lub prawnej, jeżeli przyjmuje ona wszystkie warunki

zawarte w pozwoleniu oraz nie zachodzą przesłanki określone w art. 20 ust. 5 lub 6.

4.

Przepisy ust. 3 stosuje się odpowiednio do przeniesienia pozwolenia na wniosek osoby,

na którą, w drodze decyzji, pozwolenie na utworzenie uczelni niepublicznej zostało

przeniesione.

1.

Likwidacja uczelni niepublicznej polega na zadysponowaniu składnikami materialnymi

i niematerialnymi jej majątku po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli, w szczególności

pracowników i studentów.

2.

Majątek uczelni niepublicznej pozostały po zaspokojeniu wierzycieli przeznacza się

na cele określone w statucie.

3.

Likwidację uczelni niepublicznej prowadzi likwidator powołany przez założyciela w

trybie określonym w statucie.

3a.

Jeżeli założyciel uczelni niepublicznej nie powoła w terminie likwidatora, minister

właściwy do spraw szkolnictwa wyższego powołuje likwidatora uczelni oraz wyznacza

termin zakończenia likwidacji. Koszty likwidacji uczelni i wynagrodzenia likwidatora

są pokrywane zgodnie z zasadami określonymi w ust. 6 i 6a.

4.

Otwarcie likwidacji uczelni niepublicznej powoduje, że

1)

kompetencje organów uczelni w zakresie dysponowania jej majątkiem przejmuje likwidator;

2)

uczelnia nie prowadzi przyjęć na studia;

3)

uczelnia traci prawo do otrzymywania z budżetu państwa dotacji podmiotowych, o których

mowa w art. 94 ust. 4a oraz art. 94b;

4)

dotacja podmiotowa na zadania związane z bezzwrotną pomocą materialną dla studentów

i doktorantów, o której mowa w art. 94 ust. 4, jest przekazywana uczelni w zakresie

niezbędnym do realizacji tych zadań.

5.

Studia prowadzone w dniu otwarcia likwidacji mogą być kontynuowane nie dłużej niż

do końca roku akademickiego, w którym nastąpiło otwarcie likwidacji.

6.

Koszty likwidacji uczelni niepublicznej, w tym koszty wynagrodzenia likwidatora, są

pokrywane z jej majątku, z pierwszeństwem przed roszczeniami wierzycieli.

6a.

W przypadku gdy koszty likwidacji uczelni niepublicznej przekraczają jej majątek,

koszty wynagrodzenia likwidatora są pokrywane z majątku założyciela uczelni niepublicznej.

7.

Likwidator zawiadamia niezwłocznie ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego

o zakończeniu likwidacji. Z dniem zakończenia likwidacji uczelnia niepubliczna zostaje

wykreślona z rejestru, o którym mowa w art. 29 ust. 1.

8.

Tryb likwidacji uczelni niepublicznej w zakresie nieuregulowanym w ustawie określa

jej statut.

1.

W celu wspierania realizacji zadań, o których mowa w art. 13 i art. 14, uczelnie mogą

utworzyć związek uczelni publicznych albo związek uczelni niepublicznych.

1a.

Zadaniem związku uczelni jest w szczególności optymalizacja wykorzystania zasobów

uczelni tworzących związek, która może być realizowana przez

1)

administrowanie wydzielonym majątkiem uczelni;

2)

prowadzenie obsługi administracyjnej w zakresie kształcenia, systemu pomocy materialnej

i biur karier;

3)

prowadzenie działalności wydawniczej uczelni;

4)

obsługę uczelni w zakresie finansowym, kadrowym, pomocy prawnej i zamówień publicznych;

5)

wspieranie badań naukowych i prac rozwojowych prowadzonych w uczelniach.

2.

Związek uczelni ma osobowość prawną.

2a.

Do związku uczelni i realizowanych przez niego zadań na rzecz uczelni tworzących związek,

w zakresie, o którym mowa w ust. 1 i 1a, stosuje się przepisy art. 91.

2b.

Związek uczelni może prowadzić działalność gospodarczą wyodrębnioną finansowo od działalności,

o której mowa w ust. 1 i 1a, w zakresie i formach określonych w statucie.

3.

Utworzenie związku uczelni, zmiana jego nazwy, zmiana w jego składzie oraz jego likwidacja

następują w drodze decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego po podjęciu

przez właściwe organy kolegialne zainteresowanych uczelni uchwał o utworzeniu związku,

określających w szczególności uczestników związku, jego nazwę, siedzibę, zadania oraz

składniki mienia przekazywane przez uczestników w celu wykonywania zadań związku oraz

projekt statutu związku.

3a.

(uchylony)

4.

(uchylony)

4a.

W przypadku tworzenia związku uczelni publicznych z udziałem uczelni nadzorowanych

przez ministrów, o których mowa w art. 33 ust. 2, wydanie decyzji, o której mowa w

ust. 3, następuje po zasięgnięciu opinii właściwego ministra.

5.

Statut związku uczelni określa jego uczestników, ustrój, w tym organy jednoosobowe

i kolegialne, tryb ich wyboru, odwołania i uzupełniania składu oraz kompetencje, zasady

zatrudniania przez związek pracowników, zasady funkcjonowania oraz zasady finansowania

związku ze środków jego uczestników, a także tryb likwidacji związku, zadysponowanie

składnikami materialnymi i niematerialnymi pozostałymi po zaspokojeniu wierzycieli

w przypadku likwidacji związku albo zmiany jego składu.

6.

(uchylony)

7.

Związek uczelni i uczelnie wchodzące w jego skład mogą zostać przekształcone w uczelnię

w trybie właściwym dla połączenia uczelni publicznych albo uczelni niepublicznych.

1.

Uczelnia niepubliczna oraz związek uczelni niepublicznych uzyskują osobowość prawną

z chwilą wpisania do rejestru uczelni niepublicznych i związków uczelni niepublicznych,

zwanego dalej „rejestrem”.

2.

Wpis uczelni niepublicznej do rejestru jest dokonywany na wniosek jej założyciela,

a w przypadku związku uczelni niepublicznych - na zgodny wniosek wszystkich założycieli

uczelni tworzących związek.

3.

Rejestr prowadzi minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego.

4.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego odmawia wpisania uczelni niepublicznej

lub związku uczelni niepublicznych do rejestru, jeżeli akt założycielski lub statut

jest niezgodny z przepisami prawa lub udzielonym pozwoleniem.

5.

Rejestr jest jawny. Każdy ma prawo

1)

dostępu do danych zawartych w rejestrze;

2)

do otrzymania poświadczonych odpisów, wyciągów i zaświadczeń o danych zawartych w

rejestrze.

6.

Za wydawanie odpisów, wyciągów i zaświadczeń, o których mowa w ust. 5 pkt 2, jest

pobierana opłata. Opłata stanowi dochód budżetu państwa.

7.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określa, w drodze rozporządzenia

1)

sposób prowadzenia rejestru, uwzględniając dane, jakie musi zawierać wniosek o wpisanie

uczelni niepublicznej lub związku uczelni niepublicznych do rejestru, w tym rodzaj

dokumentów, które założyciele są obowiązani dołączyć do wniosku, nazwy rubryk rejestru,

tryb dokonywania wpisów i zmian w rejestrze oraz warunki wykreślenia z rejestru;

2)

szczegółowy tryb udostępniania rejestru, uwzględniając sposób sporządzania i wydawania

odpisów, wyciągów i zaświadczeń, o których mowa w ust. 5 pkt 2, oraz wysokość opłat

za ich wydawanie.

1.

Związek uczelni publicznych uzyskuje osobowość prawną z chwilą wpisania do rejestru

związków uczelni publicznych.

2.

Wpis związku uczelni publicznych do rejestru związków uczelni publicznych jest dokonywany

na zgodny wniosek wszystkich uczelni tworzących związek.

3.

Rejestr związków uczelni publicznych prowadzi minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego.

4.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego odmawia wpisania związku uczelni publicznych

do rejestru związków uczelni publicznych, jeżeli statut związku jest niezgodny z przepisami

prawa.

5.

Rejestr związków uczelni publicznych jest jawny. Każdy ma prawo

1)

dostępu do danych zawartych w rejestrze;

2)

do otrzymania poświadczonych odpisów, wyciągów i zaświadczeń o danych zawartych w

rejestrze.

6.

Za wydawanie odpisów, wyciągów i zaświadczeń, o których mowa w ust. 5 pkt 2, jest

pobierana opłata. Opłata stanowi dochód budżetu państwa.

7.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określa, w drodze rozporządzenia

1)

sposób prowadzenia rejestru związków uczelni publicznych, uwzględniając dane, jakie

musi zawierać wniosek o wpisanie związku uczelni publicznych do rejestru związków

uczelni publicznych, w tym rodzaj dokumentów, które należy dołączyć do wniosku, nazwy

rubryk rejestru związków uczelni publicznych, tryb dokonywania w nim wpisów i zmian

oraz warunki wykreślenia z rejestru związków uczelni publicznych;

2)

szczegółowy tryb udostępniania rejestru związków uczelni publicznych, uwzględniając

sposób sporządzania i wydawania odpisów, wyciągów i zaświadczeń, o których mowa w

ust. 5 pkt 2, oraz wysokość opłat za ich wydawanie.

Udzielenie albo odmowa udzielenia pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej,

cofnięcie pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej, nadanie i odmowa nadania

uprawnienia do prowadzenia studiów na danym kierunku, poziomie i profilu kształcenia,

zawieszenie lub cofnięcie oraz przywrócenie uprawnienia do prowadzenia studiów na

danym kierunku, poziomie i profilu kształcenia, pozwolenie na połączenie uczelni niepublicznych,

wpis albo odmowa wpisu związku uczelni publicznych do rejestru związków uczelni publicznych,

wpis albo odmowa wpisu uczelni niepublicznej lub związku uczelni niepublicznych do

rejestru, zarządzenie wpisu w rejestrze związków uczelni publicznych albo w rejestrze

oraz nakaz likwidacji uczelni niepublicznej następują w drodze decyzji administracyjnej.

1.

Uczelnia może na podstawie umowy utworzyć centrum naukowe z innymi uczelniami, instytutami

naukowymi Polskiej Akademii Nauk oraz instytutami badawczymi, w tym również z zagranicznymi

jednostkami naukowymi i instytutami międzynarodowymi prowadzącymi działalność naukowo-badawczą.

Centrum naukowe tworzy rektor, wskazując podstawową jednostkę organizacyjną uczelni,

która wchodzi w skład centrum. Uczelnia może również utworzyć centrum naukowe w ramach

swojej struktury.

2.

Rektor wskazuje również podstawową jednostkę organizacyjną uczelni, która będzie reprezentować

uczelnię w centrum Polskiej Akademii Nauk lub w centrum naukowo-przemysłowym utworzonym

przez instytut badawczy.

3.

Umowa, o której mowa w ust. 1, określa

1)

organizację, sposób funkcjonowania i finansowania centrum naukowego, w tym własność

aparatury badawczej, praw autorskich i praw pokrewnych oraz praw własności przemysłowej,

a także podział środków uzyskanych w wyniku komercjalizacji badań;

2)

sposób wykorzystania infrastruktury centrum naukowego oraz zasobów naukowych do prowadzenia

wspólnych studiów doktoranckich.

4.

Do zadań centrum naukowego należy

1)

prowadzenie, wspieranie i koordynowanie badań naukowych i prac rozwojowych;

2)

inicjowanie i koordynowanie udziału uczelni i innych jednostek naukowych w międzynarodowych

programach badawczych;

3)

inicjowanie organizowania środowiskowych centrów aparaturowych i nadzór nad nimi;

4)

współdziałanie w organizowaniu środowiskowych studiów doktoranckich;

5)

wspieranie mobilności pracowników naukowych uczelni, instytutów naukowych Polskiej

Akademii Nauk i instytutów badawczych;

6)

rozwijanie programów staży po uzyskaniu stopnia naukowego doktora w instytutach centrum;

7)

pozyskiwanie i obsługa projektów badawczych międzynarodowych, wspólnych projektów

badawczych krajowych i projektów finansowanych z funduszy europejskich.

5.

Uczelnie zawodowe mogą współdziałać z uczelniami akademickimi, w szczególności poprzez

zawieranie umów dotyczących zapewnienia wysokiego poziomu kształcenia w zakresie przedmiotów

podstawowych, rozwoju naukowego nauczycieli akademickich, kontynuacji studiów przez

absolwentów oraz wspierania uczelni zawodowych wysoko kwalifikowaną kadrą.

1.

Uczelnia może, na podstawie porozumienia z innymi uczelniami, tworzyć jednostki międzyuczelniane

i jednostki wspólne.

2.

Uczelnia może tworzyć, w trybie określonym w ust. 1, jednostki wspólne także z innymi

podmiotami, w szczególności z instytucjami naukowymi, w tym również zagranicznymi.

3.

Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, określa organizację, sposób funkcjonowania i

finansowania jednostki międzyuczelnianej lub jednostki wspólnej, zasady prowadzenia

studiów i kształcenia w innych formach, określonych w art. 13 ust. 1 pkt 6, oraz zasady

wydawania dyplomów ukończenia studiów i świadectw ukończenia kształcenia.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego ogłasza w wydawanym przez siebie dzienniku

urzędowym wykaz uczelni i związków uczelni.

2.

Wykaz, o którym mowa w ust. 1, zamieszcza się na stronie internetowej urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego sprawuje nadzór nad zgodnością działań

uczelni z przepisami prawa i statutem oraz z treścią udzielonego pozwolenia na utworzenie

uczelni niepublicznej, a także nad prawidłowością wydatkowania środków publicznych.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może żądać informacji i wyjaśnień

od organów uczelni oraz założyciela uczelni niepublicznej, a także dokonywać kontroli

działalności uczelni.

2.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego w zakresie nadzoru,

o którym mowa w ust. 1, sprawują odpowiednio

1)

Minister Obrony Narodowej - w odniesieniu do uczelni wojskowych;

2)

minister właściwy do spraw wewnętrznych - w odniesieniu do uczelni służb państwowych;

3)

minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego - w odniesieniu

do uczelni artystycznych;

4)

minister właściwy do spraw zdrowia - w odniesieniu do uczelni medycznych;

5)

minister właściwy do spraw gospodarki morskiej - w odniesieniu do uczelni morskich.

3.

Publiczne uczelnie teologiczne i wydziały teologiczne uczelni publicznych znajdują

się także, w zakresie określonym przez umowę międzynarodową zawartą ze Stolicą Apostolską

oraz ustawy regulujące stosunki między Rzeczpospolitą Polską a innymi kościołami i

związkami wyznaniowymi oraz przez statuty tych uczelni, pod nadzorem władz kościołów

i związków wyznaniowych.

1.

Kontrola, o której mowa w art. 33 ust. 1, obejmuje badanie zgodności działania organów

uczelni z przepisami prawa, statutem oraz uzyskanymi uprawnieniami, a w przypadku

uczelni niepublicznej - również z treścią udzielonego pozwolenia na jej utworzenie,

a także prawidłowości wydatkowania środków publicznych. Przedmiotem kontroli może

być również badanie warunków realizacji procesu dydaktycznego.

1a.

Do kontroli, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy o kontroli w administracji

rządowej.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

1

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego prowadzi System Informacji o Szkolnictwie

Wyższym w ramach Zintegrowanego Systemu Informacji o Nauce i Szkolnictwie Wyższym

„POL-on”, zwany dalej „Systemem POL-on”, obejmujący dane, o których mowa w art. 35

ust. 1 i 2 oraz ust. 3 pkt 2 i 3 oraz art. 100 ust. 3, repozytorium, o którym mowa

w art. 167b ust. 1, wykazy, o których mowa w art. 129a, art. 170c i art. 201a, a także

wykazy, o których mowa w art. 31a ust. 1 i art. 31b ust. 1, oraz bazę, o której mowa

w art. 31d ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym

oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki.

1

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego prowadzi System Informacji o Szkolnictwie

Wyższym w ramach Zintegrowanego Systemu Informacji o Nauce i Szkolnictwie Wyższym

„POL-on”, zwany dalej „Systemem POL-on”, obejmujący

1)

dane, o których mowa w art. 35 ust. 1 i 2 oraz ust. 3 pkt 2 i 3 oraz art. 100 ust.

3;

2)

repozytorium, o którym mowa w art. 167b ust. 1;

3)

wykazy, o których mowa w art. 129a, art. 170c i art. 201a;

4)

wykazy i wzory, o których mowa w art. 191b ust. 3a;

5)

wykazy i wzory, o których mowa w art. 29c ust. 2a ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym

oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki;

6)

wykazy, o których mowa w art. 31a ust. 1 i art. 31b ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych

i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki;

7)

bazę, o której mowa w art. 31d ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym

oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki.

1a.

Zintegrowany System Informacji o Nauce i Szkolnictwie Wyższym „POL-on” jest systemem

teleinformatycznym w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne

(Dz. U. z 2017 r. poz. 570) prowadzonym przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego oraz ministra

właściwego do spraw nauki.

1b.

Dane osobowe zgromadzone w Systemie POL-on nie są podawane do publicznej wiadomości,

z wyłączeniem następujących danych zamieszczonych w

1)

ogólnopolskim wykazie osób, którym nadano stopień doktora lub doktora habilitowanego,

o którym mowa w art. 31a ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz

o stopniach i tytule w zakresie sztuki

a)

imion i nazwiska,

b)

nadanego stopnia,

c)

obszaru wiedzy, dziedziny nauki lub sztuki, dyscypliny naukowej lub artystycznej,

a także specjalności - jeżeli została określona,

d)

danych jednostki organizacyjnej, która nadała stopień;

2)

ogólnopolskim wykazie osób, którym nadano tytuł profesora, o którym mowa w art. 31b ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz

o stopniach i tytule w zakresie sztuki

a)

imion i nazwiska,

b)

daty nadania tytułu,

c)

obszaru wiedzy i dziedziny nauki albo sztuki;

3)

ogólnopolskim wykazie nauczycieli akademickich i pracowników naukowych, o którym mowa

w art. 129a

a)

imion i nazwiska,

b)

tytułu zawodowego, stopnia naukowego lub tytułu naukowego,

c)

informacji o podstawowym miejscu pracy i miejscu dodatkowego zatrudnienia,

d)

informacji o prawomocnym orzeczeniu kary dyscyplinarnej, o której mowa w art. 140

ust. 1 pkt 3 i 4.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może zlecić instytutowi badawczemu

administrowanie bazami danych Systemu POL-on, zapewniając na ten cel środki finansowe.

3

Dane do Systemu POL-on wprowadzają, aktualizują, archiwizują i usuwają podmioty, o

których mowa w art. 129a ust. 3, art. 167b ust. 4 zdanie pierwsze, art. 170c ust. 2a i art. 201a

ust. 3 oraz w art. 31a ust. 3, art. 31b ust. 3 i art. 31d ust. 3 ustawy z dnia 14

marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w

zakresie sztuki, a także Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego oraz uczelnie prowadzone przez

kościoły i związki wyznaniowe otrzymujące dotacje i inne środki z budżetu państwa.

3

Dane do Systemu POL-on wprowadzają, aktualizują, archiwizują i usuwają podmioty, o

których mowa w art. 129a ust. 3, art. 167b ust. 4 zdanie pierwsze, art. 170c ust. 2a, art. 191b ust.

3a i art. 201a ust. 3 oraz w art. 29c ust. 2a, art. 31a ust. 3, art. 31b ust. 3 i

art. 31d ust. 3 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym

oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, a także Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego oraz uczelnie prowadzone przez

kościoły i związki wyznaniowe otrzymujące dotacje i inne środki z budżetu państwa.

4.

Rektor uczelni corocznie składa w Systemie POL-on oświadczenie potwierdzające, że

dane, o których mowa w ust. 1, oraz dane gromadzone w celu dokonania podziału dotacji,

o których mowa w art. 94-94b, wprowadzone przez niego do Systemu POL-on, są zgodne

ze stanem faktycznym. Oświadczenie nie obejmuje danych wprowadzanych do repozytorium,

o których mowa w art. 167b ust. 2. Oświadczenie dotyczące liczby studentów składa

się do dnia 15 grudnia według stanu na dzień 30 listopada, oświadczenie dotyczące

danych, o których mowa w art. 35 ust. 2 oraz art. 100 ust. 3 - jednocześnie z przekazaniem

tych danych w Systemie POL-on, a oświadczenie w pozostałym zakresie - do dnia 15 stycznia

według stanu na dzień 31 grudnia.

5.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do Przewodniczącego Centralnej Komisji do Spraw

Stopni i Tytułów, dyrektora Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, dyrektora

instytutu naukowego i pomocniczej jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk, dyrektora

instytutu badawczego, dyrektora państwowej jednostki organizacyjnej podległej Ministrowi

Sprawiedliwości, prowadzącej działalność naukową i badawczo-rozwojową, oraz dyrektora

międzynarodowego instytutu naukowego utworzonego na podstawie odrębnych przepisów,

działającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

6

Dostęp do danych zawartych w Systemie POL-on, o których mowa w ust. 1, przysługuje

1)

Prezesowi Głównego Urzędu Statystycznego w zakresie wynikającym z przepisów o statystyce

publicznej;

2)

Dyrektorowi Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej.

7

Dostęp do danych zawartych w Systemie POL-on, o których mowa w art. 43 ust. 6a, przysługuje

Komendantowi Głównemu Straży Granicznej.

1.

Rektor uczelni przedstawia, w terminie do dnia 30 listopada roku następującego po

roku sprawozdawczym, ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego roczne sprawozdanie

z działalności uczelni.

2.

Rektor uczelni publicznej przedstawia w terminie do dnia 30 czerwca roku następującego

po roku sprawozdawczym ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego sprawozdanie

z wykonania planu rzeczowo-finansowego.

2a.

Rektor uczelni niepublicznej przedstawia ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa

wyższego sprawozdanie z wykorzystania środków przyznanych na podstawie art. 94 ust.

4 i 4a oraz art. 94b.

3.

Rektor uczelni przekazuje ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego, w terminie

miesiąca od podjęcia, uchwały właściwych organów uczelni w sprawach

1)

(uchylony)

2)

uruchomienia lub zniesienia kierunku studiów wraz z informacją o obsadzie kadrowej

na prowadzonych kierunkach studiów;

3)

utworzenia zamiejscowej jednostki organizacyjnej wraz z informacją o bazie materialnej

i obsadzie kadrowej tej jednostki.

4)

(uchylony)

5)

(uchylony)

3a.

Rektor uczelni zamieszcza na stronie internetowej uczelni

1)

uchwałę w sprawie przyjęcia lub zmiany statutu oraz uchwałę w sprawie zasad i trybu

przyjmowania na studia i studia doktoranckie - w terminie 14 dni od dnia podjęcia

uchwał;

2)

uchwałę w sprawie przyjęcia lub zmiany regulaminu studiów lub studiów doktoranckich

wraz z uchwałami odpowiednio uczelnianego organu uchwałodawczego samorządu studenckiego

podjętymi na podstawie art. 161 ust. 2 lub uczelnianego organu uchwałodawczego samorządu

doktorantów podjętymi na podstawie art. 161 ust. 2 w związku z art. 196 ust. 6 - w

terminie 14 dni od dnia podjęcia uchwał przez te organy uchwałodawcze.

4.

Przepis ust. 3a stosuje się odpowiednio do organu zarządzającego związku uczelni.

5.

Przepisy ust. 1-3 w odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych,

medycznych oraz morskich stosuje się odpowiednio do ministrów wskazanych w art. 33

ust. 2.

5a.

Przepis ust. 3a pkt 1 stosuje się odpowiednio do założyciela uczelni niepublicznej

w przypadku nadania statutu przez założyciela.

6.

Organy, o których mowa w ust. 4 i 5, przekazują dane, o których mowa w ust. 1 i 2

oraz ust. 3 pkt 2 i 3 również ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego.

7.

(uchylony)

8.

Sprawozdania, o których mowa w ust. 1 i 2, składa się za pomocą formularzy w Systemie

POL-on.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego stwierdza nieważność

1)

uchwały organu kolegialnego uczelni lub decyzji rektora uczelni, z wyłączeniem decyzji

administracyjnej - w przypadku stwierdzenia jej niezgodności z przepisami prawa lub

statutem uczelni,

2)

decyzji założyciela uczelni niepublicznej w sprawie nadania statutu - w przypadku

stwierdzenia jej niezgodności z przepisami prawa

- nie później niż w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania uchwały lub decyzji.

1a.

Na rozstrzygnięcie ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego w sprawie stwierdzenia

nieważności uchwały lub decyzji służy, w terminie trzydziestu dni od dnia jego doręczenia,

skarga do właściwego sądu administracyjnego. Przepisy o zaskarżaniu do sądu administracyjnego

decyzji z zakresu administracji publicznej stosuje się odpowiednio.

2.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w ust. 1 w

odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych, medycznych oraz

morskich wykonują odpowiednio ministrowie wskazani w art. 33 ust. 2.

3.

Przepis ust. 1, w zakresie określonym w umowie, ustawach i statutach, o których mowa

w art. 33 ust. 3, stosuje się odpowiednio do kompetencji właściwych władz kościołów

i związków wyznaniowych w odniesieniu do uczelni teologicznych i wydziałów teologicznych

uczelni publicznych.

1.

Jeżeli uczelnia lub założyciel uczelni niepublicznej naruszają przepisy prawa, statut

lub pozwolenie, o którym mowa w art. 20 ust. 2, minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego wzywa organy uczelni lub założyciela uczelni niepublicznej do zaprzestania

tej działalności i usunięcia jej skutków, wyznaczając w tym celu odpowiedni termin.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się w przypadku stwierdzenia, że uczelnia lub założyciel uczelni

niepublicznej nie zrealizowali wniosków lub zaleceń sporządzonych w wyniku kontroli

działalności uczelni, o której mowa w art. 34 ust. 1.

3.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, o których mowa w ust.

1 i 2, w odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych, medycznych

oraz morskich wykonują odpowiednio ministrowie wskazani w art. 33 ust. 2 w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego.

1.

W przypadku stwierdzenia, że uczelnia organizuje lub prowadzi kształcenie prowadzące

do wydania dyplomu ukończenia studiów wyższych bez pozwolenia lub wymaganych uprawnień,

o których mowa w ustawie, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego nakazuje

uczelni zaprzestanie prowadzenia studiów. Decyzji w sprawie zaprzestania prowadzenia

studiów nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

2.

Organizowanie lub prowadzenie kształcenia prowadzącego do wydania dyplomu ukończenia

studiów, bez pozwolenia lub uprawnień wymaganych ustawą, stanowi podstawę do odpowiedzialności

rektora na zasadach określonych dla funkcjonariuszy publicznych.

3.

W przypadku stwierdzenia, że uczelnia utworzyła jednostkę organizacyjną niezgodnie

z przepisami ustawy, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego nakazuje likwidację

tej jednostki. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

4.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w ust. 1-3

w odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych, medycznych

oraz morskich wykonują odpowiednio ministrowie wskazani w art. 33 ust. 2 w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego zamieszcza na stronie internetowej

obsługującego go urzędu oraz w Systemie POL-on listę ostrzeżeń zawierającą informacje

o uczelniach dotyczące

1)

podstawowych jednostek organizacyjnych uczelni, które otrzymały negatywną ocenę programową

na prowadzonych kierunkach studiów;

2)

zawieszonych lub cofniętych uprawnień do prowadzenia studiów na określonym kierunku,

poziomie i profilu kształcenia;

3)

wygaśnięcia uprawnień do prowadzenia studiów na określonym kierunku, poziomie i profilu

kształcenia;

4)

cofnięcia pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej;

5)

likwidacji uczelni niepublicznej.

2.

Informację, o której mowa w ust. 1 pkt 1, zamieszcza się w terminie siedmiu dni od

dnia uprawomocnienia się uchwały prezydium Polskiej Komisji Akredytacyjnej lub dnia

przedstawienia ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego uchwały dotyczącej

ponownego rozpatrzenia sprawy.

3.

Informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 2-5, zamieszcza się w terminie siedmiu dni

od dnia podjęcia decyzji w tych sprawach.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może wystąpić do senatu uczelni z

wnioskiem o odwołanie rektora w przypadku stwierdzenia naruszenia przez rektora przepisów

prawa lub statutu. Senat uczelni po zaopiniowaniu wniosku przekazuje go organowi właściwemu

do odwołania rektora albo założycielowi uczelni niepublicznej, jeżeli jest właściwy

do odwołania rektora.

2.

Wnioski o odwołanie rektora rozpatrywane są w terminie trzydziestu dni od ich złożenia.

3.

Do czasu rozpatrzenia wniosku o odwołanie rektora minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego może zawiesić go w pełnieniu funkcji.

4.

Rektor zostaje zawieszony w pełnieniu funkcji z mocy prawa, w przypadku gdy toczy

się przeciwko niemu postępowanie karne z oskarżenia publicznego o przestępstwo umyślne

lub postępowanie o umyślne przestępstwo skarbowe.

5.

W przypadku rażącego naruszenia prawa przez rektora, minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego może odwołać rektora po zasięgnięciu opinii Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa

Wyższego oraz odpowiednio Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich albo Konferencji

Rektorów Zawodowych Szkół Polskich i wyznaczyć termin do powołania rektora w trybie

określonym w statucie uczelni.

5a.

Opinie, o których mowa w ust. 5, są przedstawiane ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa

wyższego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia wniosku o ich wydanie.

5b.

W przypadku bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w ust. 5a, wymóg zasięgnięcia

opinii uważa się za spełniony.

6.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w ust. 1,

3 i 5 w odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych, medycznych

oraz morskich wykonują odpowiednio ministrowie wskazani w art. 33 ust. 2.

7.

W sprawach, o których mowa w ust. 1-5b, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1257).

Tworzy się Narodową Agencję Wymiany Akademickiej.

Przepisy art. 33, art. 34, art. 36 ust. 1 oraz art. 37 stosuje się odpowiednio do

związku uczelni.

1

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego lub minister właściwy do spraw oświaty

i wychowania po zawiadomieniu ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, po

zasięgnięciu opinii senatu uczelni, mogą zlecić uczelni wykonanie określonego zadania

w dziedzinie nauczania lub kształcenia kadr naukowych, zapewniając odpowiednie środki

na jego realizację.

2.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w ust. 1 w

odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych, medycznych oraz

morskich wykonują odpowiednio ministrowie wskazani w art. 33 ust. 2.

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego lub minister właściwy do spraw oświaty

i wychowania, po zasięgnięciu opinii właściwego ministra wskazanego w art. 33 ust.

2, może zlecić uczelni wojskowej, służb państwowych, artystycznej, medycznej oraz

morskiej wykonanie zadania, o którym mowa w ust. 1.

4.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, w przypadku klęski żywiołowej lub

w celu wykonania zobowiązań międzynarodowych, może zlecić uczelni wykonanie także

innych zadań, zapewniając środki na ich realizację.

5.

Minister właściwy do spraw kultury fizycznej w uzgodnieniu z ministrem właściwym do

spraw szkolnictwa wyższego, po zasięgnięciu opinii senatu uczelni publicznej prowadzącej

kształcenie w zakresie sportu, może zlecić tej uczelni wykonanie określonego zadania

w dziedzinie nauczania lub kształcenia kadr dla potrzeb sportu, zapewniając odpowiednie

środki na jego realizację.

1.

Minister Obrony Narodowej może zlecić uczelni wojskowej wykonanie zadania związanego

z działaniem uczelni jako jednostki wojskowej, jeżeli zadanie to jest niezbędne ze

względu na potrzeby obronności i bezpieczeństwa publicznego, stan klęski żywiołowej

lub w celu wykonania zobowiązań międzynarodowych.

2.

Środki niezbędne do wykonania zadania, o którym mowa w ust. 1, zapewnia Minister Obrony

Narodowej, chyba że umowa o wykonanie tego zadania stanowi inaczej.

3.

Zadanie, o którym mowa w ust. 1, wykonują żołnierze zawodowi, kandydaci na żołnierzy

zawodowych lub pracownicy uczelni.

1.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może zlecić uczelni służb państwowych wykonanie

zadania związanego z działaniem uczelni jako jednostki organizacyjnej właściwej służby,

jeżeli zadanie to jest niezbędne ze względu na potrzeby bezpieczeństwa publicznego,

ochronę ludności lub w celu wykonania zobowiązań międzynarodowych.

2.

Środki niezbędne do wykonania zadania, o którym mowa w ust. 1, zapewnia minister właściwy

do spraw wewnętrznych, chyba że umowa o wykonanie tego zadania stanowi inaczej.

3.

Zadanie, o którym mowa w ust. 1, wykonują funkcjonariusze służb państwowych.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może prowadzić działania na rzecz

podniesienia poziomu wiedzy w zakresie szkolnictwa wyższego, w tym realizując projekty,

o których mowa w ustawie z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki

spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1460 i 1475).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 2017 r., z wyjątkiem

1)

art. 1, art. 2 pkt 2, art. 3-5, art. 6 pkt 10, 11, 12 lit. d, g i lit. h w zakresie

dodawanego w art. 23 ust. 10a, pkt 13, pkt 20 lit. a i b, pkt 21 i 22, art. 7-10,

art. 11 pkt 3 lit. e, art. 12 pkt 1-42 i 44-46, art. 13 pkt 2 lit. a-c, art. 14 pkt

1, 3, pkt 4 w zakresie zmienianego w art. 6 ust. 2, pkt 5 lit. a, pkt 7-10, pkt 13,

14 i pkt 15 lit. a w zakresie zmienianego w art. 29 ust. 5 i 6 i lit. b, art. 15 pkt

5, 6, 8 lit. b w zakresie dodawanego w art. 14 ust. 4b, pkt 9, 10, 17, 18 lit. a,

b i c w zakresie zmienianego w art. 30 ust. 2, pkt 19 i 20 oraz art. 16, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.;

2)

art. 14 pkt 2 i pkt 4 w zakresie zmienianego w art. 6 ust. 3, pkt 5 lit. b, pkt 6

i pkt 15 lit. a w zakresie zmienianego w art. 29 ust. 4, które wchodzą w życie z dniem

1 stycznia 2019 r.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej oraz ministrami właściwymi do spraw wewnętrznych, do spraw zdrowia, do spraw

kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, do spraw nauki oraz do spraw gospodarki

morskiej koordynuje współpracę uczelni z zagranicznymi instytucjami naukowymi w ramach

umów międzynarodowych zawieranych przez Rzeczpospolitą Polską.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego oraz odpowiednio ministrowie wskazani

w art. 33 ust. 2 przekazują nadzorowanym przez siebie uczelniom środki finansowe na

wykonanie realizowanych przez nie zadań wynikających z umów, o których mowa w ust.

1.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, z zastrzeżeniem ust. 2, określa,

w drodze rozporządzenia, warunki kierowania osób za granicę w celach naukowych, dydaktycznych

i szkoleniowych oraz szczególne ich uprawnienia, określając w szczególności

1)

formy kształcenia, na które mogą być kierowane osoby, oraz warunki, jakie muszą spełniać,

aby ubiegać się o skierowanie,

2)

formy pomocy materialnej dla osób skierowanych za granicę, w tym stypendia i zwrot

kosztów przejazdów,

3)

okresy i zasady wypłacania świadczeń osobom skierowanym za granicę,

4)

warunki i tryb odwoływania osób skierowanych za granicę,

5)

uprawnienia osób kierowanych za granicę pozostających w zatrudnieniu

- uwzględniając zapewnienie możliwie szerokiego dostępu do kształcenia i prowadzenia

badań naukowych za granicą.

2.

Warunki i tryb kierowania przez uczelnię za granicę jej pracowników, doktorantów i

studentów w celach, o których mowa w ust. 1, określa senat uczelni.

(uchylony)

1.

Osoby niebędące obywatelami polskimi, zwane dalej „cudzoziemcami”, mogą podejmować

i odbywać studia, studia doktoranckie oraz inne formy kształcenia, a także uczestniczyć

w badaniach naukowych i pracach rozwojowych na zasadach określonych w ustawie, z zastrzeżeniem

ust. 2.

2.

Na zasadach obowiązujących obywateli polskich mogą podejmować i odbywać kształcenie

oraz uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych, o których mowa w ust.

1

1)

cudzoziemcy, którym udzielono zezwolenia na pobyt stały;

1a)

(uchylony)

2)

cudzoziemcy posiadający status uchodźcy nadany w Rzeczypospolitej Polskiej;

3)

cudzoziemcy korzystający z ochrony czasowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

4)

pracownicy migrujący, będący obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o

Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, a także członkowie

ich rodzin, jeżeli mieszkają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

5)

cudzoziemcy, którym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej udzielono zezwolenia na

pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej;

6)

cudzoziemcy, którym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej udzielono zezwolenia na

pobyt czasowy w związku z okolicznością, o której mowa w art. 127, art. 159 ust. 1 lub art. 186 ust. 1 pkt 3 lub 4 ustawy z dnia 12 grudnia

2013 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1990, 1948 i 2066 oraz z 2017 r. poz. 60, 858 i 1543);

6a)

cudzoziemcy, którym udzielono ochrony uzupełniającej na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

7)

obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym

lub Konfederacji Szwajcarskiej i członkowie ich rodzin, posiadający prawo stałego

pobytu.

2a.

Cudzoziemcy, którzy posiadają kartę pobytu z adnotacją „dostęp do rynku pracy” lub

wizę Schengen lub wizę krajową wydaną w celu wykonywania pracy na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, mogą podejmować i odbywać studia wyższe, studia doktoranckie oraz kształcenie

w innych formach, a także uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych

na zasadach odpłatności. Osobom tym nie przysługuje prawo do stypendium socjalnego,

stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych i zapomóg.

2b

Cudzoziemcy, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 3, posiadający kartę pobytu z adnotacją

„dostęp do rynku pracy” lub wizę Schengen lub wizę krajową wydaną w celu wykonywania

pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, mogą podejmować i odbywać studia wyższe,

studia doktoranckie oraz kształcenie w innych formach, a także uczestniczyć w badaniach

naukowych i pracach rozwojowych bez odpłatności. Osobom tym nie przysługuje prawo

do stypendium socjalnego, stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych i zapomóg.

3.

Cudzoziemcy niewymienieni w ust. 2, z zastrzeżeniem ust. 5, mogą podejmować i odbywać

kształcenie oraz uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych, o których

mowa w ust. 1, na podstawie

1)

umów międzynarodowych, na zasadach określonych w tych umowach;

2)

umów zawieranych z podmiotami zagranicznymi przez uczelnie, na zasadach określonych

w tych umowach;

3)

decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego lub odpowiedniego ministra

wskazanego w art. 33 ust. 2;

4)

decyzji rektora uczelni.

4.

Cudzoziemcy, o których mowa w ust. 3, mogą podejmować i odbywać kształcenie oraz uczestniczyć

w badaniach naukowych i pracach rozwojowych, o których mowa w ust. 1

1)

jako stypendyści strony polskiej;

2)

na zasadach odpłatności;

3)

bez odpłatności i świadczeń stypendialnych;

4)

jako stypendyści strony wysyłającej, bez ponoszenia opłat za naukę;

5)

jako stypendyści uczelni.

5.

Obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państw

członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim

Obszarze Gospodarczym i członkowie ich rodzin, posiadający środki finansowe niezbędne

na pokrycie kosztów utrzymania podczas studiów, mogą podejmować i odbywać studia wyższe,

studia doktoranckie oraz inne formy kształcenia, a także uczestniczyć w badaniach

naukowych i pracach rozwojowych na zasadach obowiązujących obywateli polskich, z tym

że osobom tym nie przysługuje prawo do stypendium socjalnego, stypendium specjalnego

dla osób niepełnosprawnych i zapomóg, albo na zasadach określonych w ust. 3 i 4.

5a.

Posiadacze ważnej Karty Polaka mogą podejmować studia wyższe, studia doktoranckie

oraz inne formy kształcenia, a także uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach

rozwojowych na zasadach obowiązujących obywateli polskich albo na zasadach określonych

w ust. 3 i 4.

6.

Za członków rodzin osób, o których mowa w ust. 2 pkt 4 i 7 oraz w ust. 5, uważa się

osoby wymienione w art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich

Unii Europejskiej i członków ich rodzin

(Dz. U. z 2017 r. poz. 900).

6a.

Rektor uczelni niezwłocznie informuje ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego

oraz Komendanta Głównego Straży Granicznej o

Rektor uczelni niezwłocznie wprowadza do Systemu POL-on dane o

1)

przyjęciu na studia cudzoziemców, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 4;

2

niepodjęciu kształcenia przez cudzoziemców, o których mowa w ust. 3, lub skreśleniu

ich z listy studentów, podając imię i nazwisko, datę urodzenia, adres stałego zamieszkania,

informacje o posiadaniu Karty Polaka lub spełnieniu wymagań określonych w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1392, z 2015 r. poz. 1274 oraz z 2017 r. poz. 60 i 858).

6b

Rektor przekazuje ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego, w terminie

do 15 stycznia każdego roku, wykazy cudzoziemców, o których mowa w ust. 3 i 4, sporządzone

według stanu na dzień 31 grudnia poprzedniego roku, ze wskazaniem osób posiadających

Kartę Polaka lub spełniających wymagania określone w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia

9 listopada 2000 r. o repatriacji, które zawierają: imię i nazwisko cudzoziemca, państwo

zamieszkania, kierunek i rok studiów lub inny rodzaj kształcenia oraz jednostkę organizacyjną

uczelni, w której cudzoziemiec odbywa kształcenie, a także warunki finansowe kształcenia.

6b.

(uchylony)

7

Cudzoziemcy, którzy spełniają wymagania określone w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji i studiujący w kraju swojego zamieszkania, mogą być stypendystami, o których mowa

w ust. 4 pkt 1.

8

Stypendystom, o których mowa w ust. 4 pkt 1, stypendia przyznaje Dyrektor Narodowej

Agencji Wymiany Akademickiej lub odpowiednio minister wskazany w art. 33 ust. 2.

9

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego oraz odpowiednio ministrowie wskazani

w art. 33 ust. 2 zamieszczają w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej

urzędu ich obsługującego informację o maksymalnej wysokości stypendiów, o których

mowa w ust. 8.

Z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego, Narodowa Agencja Wymiany Akademickiej otrzymuje

1)

dotację podmiotową przeznaczoną na pokrycie bieżących kosztów zarządzania realizowanymi

zadaniami, o których mowa w art. 2 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej

(Dz. U. poz. 1530);

2)

dotacje celowe przeznaczone na realizację zadań, o których mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej;

3)

dotacje celowe na finansowanie lub dofinansowanie kosztów inwestycji dotyczących obsługi

realizacji zadań, o których mowa w pkt 1.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określa, w drodze rozporządzenia

1)

formy studiów i szkoleń, na które mogą być przyjmowani cudzoziemcy,

2)

wymagania, jakie muszą spełniać cudzoziemcy ubiegający się o przyjęcie na studia,

studia doktoranckie i szkolenia lub o uczestniczenie w badaniach naukowych i pracach

rozwojowych, uwzględniając poziom wykształcenia odpowiedni do podjęcia danej formy

studiów lub szkolenia, stan zdrowia i predyspozycje do studiów na określonych kierunkach

oraz rodzaje dokumentów, które są obowiązani przedstawić,

3)

(uchylony)

4)

sposób ustalania w uczelniach publicznych odpłatności za studia, studia doktoranckie,

szkolenia i uczestniczenie w badaniach naukowych i pracach rozwojowych, uwzględniając

planowane koszty kształcenia, możliwość obniżania i zwalniania z opłat i organy uprawnione

do podejmowania decyzji w tych sprawach oraz sposób wnoszenia opłat i przypadki, w

których opłaty podlegają zwrotowi

- mając na uwadze zapewnienie możliwie szerokiego dostępu do kształcenia i prowadzenia

badań naukowych na terenie Rzeczypospolitej Polskiej oraz urzeczywistnienie zasady

równego traktowania.

2

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia, wymagania, jakie muszą spełniać

cudzoziemcy, o których mowa w art. 43 ust. 7, mając na uwadze potrzebę zapewnienia

możliwie szerokiego dostępu do kształcenia i prowadzenia badań naukowych w kraju zamieszkania

oraz urzeczywistnienia zasady równego traktowania.

3.

Stypendystom, o których mowa w art. 43 ust. 7, stypendia mogą być wypłacane za pośrednictwem

polskich placówek konsularnych lub polskich organizacji pozarządowych.

4.

Warunki przyznawania stypendiów cudzoziemcom, o których mowa w art. 43 ust. 4 pkt

5, oraz ich wysokość ustala przyznający stypendium.

1.

Rada Główna Nauki i Szkolnictwa Wyższego, zwana dalej „Radą”, jest wybieralnym organem

przedstawicielskim nauki i szkolnictwa wyższego.

2.

Rada w swoich pracach kieruje się zasadą rzetelności, bezstronności i przejrzystości.

3.

Rada współdziała z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego, ministrem właściwym

do spraw nauki oraz z innymi organami władzy i administracji publicznej w ustalaniu

polityki państwa w zakresie szkolnictwa wyższego, polityki naukowej i innowacyjnej

państwa, a w szczególności

1)

wyraża z własnej inicjatywy opinie we wszystkich sprawach dotyczących szkolnictwa

wyższego, nauki, kultury i oświaty; może również zwracać się w tych sprawach do organów

władzy publicznej, jednostek naukowych i uczelni, w tym o udzielenie wyjaśnień i informacji,

zawiadamiając o tym ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i ministra właściwego

do spraw nauki oraz innych ministrów;

2)

sporządza opinie w sprawach przedstawionych przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa

wyższego, ministra właściwego do spraw nauki oraz inne organy władzy i administracji

publicznej lub z inicjatywy własnej;

3)

opiniuje projekty aktów prawnych dotyczących szkolnictwa wyższego oraz rozwoju nauki

i innowacyjności, a także zawieranych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych

dotyczących szkolnictwa wyższego i nauki;

4)

wyraża opinie w sprawach projektu budżetu państwa w zakresie części, których dysponentami

są minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego oraz minister właściwy do spraw

nauki, w sprawach zasad przyznawania uczelniom dotacji z budżetu państwa, a także

w sprawach środków na naukę i szkolnictwo wyższe przewidzianych w częściach budżetu

państwa, których dysponentami są ministrowie wskazani w art. 33 ust. 2;

5)

opiniuje plany i sprawozdania z działalności Narodowego Centrum Nauki i Narodowego

Centrum Badań i Rozwoju;

6)

(uchylony)

7)

wyraża opinie w sprawie Krajowych Ram Kwalifikacji;

8)

wyraża opinie w sprawie standardów kształcenia dla kierunków studiów, o których mowa

w art. 9b i 9c.

9)

(uchylony)

4.

Rada może współpracować z krajowymi i międzynarodowymi organizacjami działającymi

w obszarze szkolnictwa wyższego i nauki.

1.

W skład Rady wchodzą

1)

nauczyciele akademiccy wybrani przez Konferencję Rektorów Akademickich Szkół Polskich

oraz Konferencję Rektorów Zawodowych Szkół Polskich spośród kandydatów wyłonionych

przez uczelnie na podstawie wyborów - w liczbie czternastu, z podziałem tej liczby

pomiędzy obie Konferencje proporcjonalnie do łącznej liczby studentów studiujących

w uczelniach członkowskich każdej z tych Konferencji;

2)

przedstawiciele Polskiej Akademii Nauk, wybrani przez Prezydium Polskiej Akademii

Nauk - w liczbie pięciu;

3)

przedstawiciele instytutów badawczych, wybrani przez Radę Główną Instytutów Badawczych

- w liczbie czterech;

4)

studenci, wybrani przez Parlament Studentów Rzeczypospolitej Polskiej - w liczbie

czterech;

5)

doktoranci, wybrani przez Krajową Reprezentację Doktorantów - w liczbie dwóch;

6)

przedstawiciele pracodawców, wybrani przez organizacje pracodawców - w liczbie trzech.

1a.

Nauczyciele akademiccy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, reprezentują wszystkie obszary

wiedzy, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym

oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki.

2.

Kandydaci na członków Rady nie mogą mieć w dniu rozpoczęcia kadencji więcej niż siedemdziesiąt

lat.

3.

Podmioty wybierające kandydatów na członków Rady kierują się zasadami dążenia do wyrównywania

udziału kobiet i mężczyzn w pracach Rady oraz zapewnienia w jej składzie osobowym

właściwej reprezentacji instytucjonalnej i kadrowej.

1.

Członkostwa w Radzie nie można łączyć z członkostwem w

1)

Polskiej Komisji Akredytacyjnej;

2)

Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów;

3)

Radzie Głównej Instytutów Badawczych;

4)

Komitecie Ewaluacji Jednostek Naukowych.

2.

Członkiem Rady nie może być również osoba będąca założycielem uczelni niepublicznej

lub pełniąca funkcję

1)

rektora, prorektora lub kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni;

2)

kanclerza uczelni;

3)

dyrektora instytutu naukowego Polskiej Akademii Nauk;

4)

dyrektora instytutu badawczego;

5)

prezesa lub wiceprezesa Polskiej Akademii Nauk;

6)

prezesa lub wiceprezesa Polskiej Akademii Umiejętności;

7)

dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju lub Narodowego Centrum Nauki.

3.

Członkiem Rady może być osoba, która

1)

korzysta z pełni praw publicznych;

2)

ma nieposzlakowaną opinię i przestrzega zasad etyki naukowej;

3)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe.

4.

Ta sama osoba może pełnić funkcję członka Rady nie dłużej niż przez dwie następujące

po sobie kadencje.

5.

Kadencja Rady rozpoczyna się 1 stycznia i trwa cztery lata. Przedstawiciele studentów

i doktorantów są powoływani na członków Rady na okres określony odpowiednio w statucie

Parlamentu Studentów Rzeczypospolitej Polskiej i Krajowej Reprezentacji Doktorantów.

1.

Przewodniczący Rady stwierdza wygaśnięcie mandatu członka Rady w przypadku

1)

śmierci;

2)

złożenia rezygnacji;

3)

niespełniania choćby jednego z wymagań określonych w art. 46a;

4)

nieuczestniczenia w pracach Rady przez okres dłuższy niż sześć miesięcy.

2.

W przypadku wygaśnięcia mandatu członka Rady w trakcie kadencji dokonuje się na jego

miejsce wyboru nowej osoby w trybie określonym w art. 46, na okres do końca kadencji.

Niepełnej kadencji nie wlicza się do okresu, o którym mowa w art. 46a ust. 4.

1.

Rada działa na posiedzeniach plenarnych i przez swoje organy. Organizację i tryb działania

Rady oraz jej organy i ich kompetencje określa statut, uchwalony przez Radę na posiedzeniu

plenarnym.

1a.

Rada na posiedzeniu plenarnym podejmuje uchwałę w sprawie udzielenia absolutorium

przewodniczącemu Rady po każdym roku jego działalności. Zasady udzielania absolutorium

określa statut Rady.

1b.

W przypadku nieudzielenia absolutorium przewodniczącemu Rady, Rada dokonuje wyboru

nowego przewodniczącego.

2.

W posiedzeniach plenarnych Rady uczestniczą z głosem doradczym przedstawiciele reprezentatywnych

organizacji związkowych w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego

(Dz. U. poz. 1240) działających w uczelniach, instytutach badawczych i Polskiej Akademii Nauk, po jednym

z każdego związku.

3.

Rektor, na wniosek członka Rady będącego nauczycielem akademickim, może zwolnić go

całkowicie lub częściowo z obowiązków dydaktycznych.

1.

Przy Radzie działa Rzecznik Praw Absolwenta, powoływany przez ministra właściwego

do spraw szkolnictwa wyższego.

2.

Rzecznik Praw Absolwenta współdziała z Radą w zakresie ograniczenia barier w dostępie

do wykonywania zawodu zgodnego z kierunkiem studiów absolwenta. W tym celu Rzecznik

Praw Absolwenta analizuje sytuację absolwentów na rynku pracy i stopień ich dostępu

do określonych zawodów oraz przedstawia wnioski Radzie i ministrowi właściwemu do

spraw szkolnictwa wyższego.

1.

Rada zamieszcza uchwały podjęte w sprawach, o których mowa w art. 45 ust. 3, na swojej

stronie internetowej.

2.

Obsługę administracyjną Rady i Rzecznika Praw Absolwenta wykonują jednostki organizacyjne

urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.

Rektorzy uczelni, dyrektorzy instytutów badawczych i dyrektorzy instytutów naukowych

Polskiej Akademii Nauk wprowadzą do Systemu Informacji o Szkolnictwie Wyższym, w zakresie

dotyczącym kierowanych przez nich jednostek, wzory i wykazy, o których mowa w

1)

art. 29c ust. 2a ustawy zmienianej w art. 35,

2)

art. 191b ust. 3a ustawy zmienianej w art. 36

- w terminie do dnia 31 stycznia 2018 r.

1.

Polską Komisję Akredytacyjną, zwaną dalej „Komisją”, powołuje minister właściwy do

spraw szkolnictwa wyższego.

2.

W skład Komisji wchodzi

1)

nie mniej niż osiemdziesięciu i nie więcej niż dziewięćdziesięciu członków powoływanych

przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego;

2)

przewodniczący Parlamentu Studentów Rzeczypospolitej Polskiej, który jest członkiem

Komisji z mocy prawa.

3.

Członkowie Komisji są powoływani spośród kandydatów zgłoszonych przez Radę, Konferencję

Rektorów Akademickich Szkół Polskich, Konferencję Rektorów Zawodowych Szkół Polskich,

Parlament Studentów Rzeczypospolitej Polskiej, Krajową Reprezentację Doktorantów,

senaty uczelni oraz ogólnokrajowe stowarzyszenia naukowe i organizacje pracodawców.

4.

Członków Komisji, stanowiących nie więcej niż 50% jej składu, o którym mowa w ust.

2 pkt 1, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego powołuje spośród osób pełniących

funkcję członka Komisji w dotychczasowej kadencji, uwzględniając ocenę ich pracy dokonywaną

przez prezydium Komisji.

5.

Przewodniczącego Komisji i sekretarza minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego

powołuje spośród osób, o których mowa w ust. 3 lub 4.

6.

Członkiem Komisji może być nauczyciel akademicki posiadający co najmniej stopień naukowy

doktora, zatrudniony w uczelni jako podstawowym miejscu pracy.

7.

Wymagania, o których mowa w ust. 6, nie dotyczą przedstawicieli organizacji pracodawców.

8.

Powołując członków Komisji, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego uwzględnia

wymóg reprezentowania w składzie Komisji przedstawicieli wszystkich obszarów kształcenia

oraz zapewnia co najmniej 30% udział kobiet w jej składzie.

9.

Członkowie Komisji nie mogą mieć w dniu rozpoczęcia kadencji Komisji więcej niż siedemdziesiąt

lat.

10.

Do członków Komisji stosuje się odpowiednio przepisy art. 46a ust. 1-3.

11.

Przewodniczący Komisji stwierdza wygaśnięcie mandatu członka Komisji z przyczyn określonych

w art. 46b ust. 1. Do powołania nowego członka Komisji stosuje się odpowiednio przepis

art. 46b ust. 2 zdanie pierwsze.

12.

Członek Komisji może być odwołany, na wniosek prezydium Komisji, przez ministra właściwego

do spraw szkolnictwa wyższego. Do powołania nowego członka Komisji stosuje się odpowiednio

przepis art. 46b ust. 2 zdanie pierwsze.

13.

Kadencja Komisji rozpoczyna się dnia 1 stycznia i trwa cztery lata.

14.

Rektor, na wniosek członka Komisji będącego nauczycielem akademickim, może zwolnić

go całkowicie lub częściowo z obowiązku prowadzenia zajęć dydaktycznych.

1.

Komisja jest instytucją działającą niezależnie na rzecz doskonalenia jakości kształcenia.

2.

Komisja w swoich pracach kieruje się zasadą rzetelności, bezstronności i przejrzystości

oraz dążeniem do wyrównywania udziału kobiet i mężczyzn w jej pracach.

3.

Komisja dokonuje oceny jakości kształcenia na kierunkach studiów (ocena programowa),

mając na uwadze

1)

programy kształcenia, z uwzględnieniem misji i strategii rozwoju uczelni;

2)

standardy kształcenia określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9b i art.

9c;

3)

kwalifikacje nauczycieli akademickich oraz innych osób prowadzących zajęcia ze studentami;

4)

współpracę z otoczeniem społeczno-gospodarczym w procesie kształcenia;

5)

skuteczność wewnętrznego systemu zapewnienia jakości kształcenia;

6)

funkcjonowanie potwierdzania efektów uczenia się;

7)

umiędzynarodowienie procesu kształcenia;

8)

akredytacje i certyfikaty instytucji krajowych i międzynarodowych;

9)

infrastrukturę wykorzystywaną do realizacji efektów kształcenia;

10)

wsparcie studentów w procesie uczenia się.

4.

(uchylony)

4a.

(uchylony)

5.

Komisja dokonuje oceny programowej z inicjatywy własnej lub na wniosek uczelni oraz,

w przypadkach określonych w art. 11a ust. 3 i art. 49 ust. 4, na wniosek ministra

właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.

6.

Do członków oraz ekspertów Komisji stosuje się odpowiednio przepisy art. 24 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Wyłączenia członka Komisji lub eksperta dokonuje przewodniczący Komisji.

7.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

ogólne kryteria oceny programowej, uwzględniając potrzebę zapewnienia wysokiej jakości

kształcenia.

Ministrowie, o których mowa w art. 33 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 36, przekażą

Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej, w terminie do dnia 31 stycznia 2018 r., przekazane

do urzędów obsługujących tych ministrów przed dniem 1 stycznia 2018 r. wykazy osób

upoważnionych do podpisywania dokumentów, o których mowa w art. 29c ust. 1 ustawy

zmienianej w art. 35 oraz w art. 191b ust. 3 ustawy zmienianej w art. 36, a także

wzory podpisów tych osób, pieczęci urzędowych oraz wzory dyplomów i świadectw.

1.

Komisja przedstawia ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego

1)

opinie w sprawie utworzenia uczelni oraz przyznania uczelni lub jej podstawowej jednostce

organizacyjnej uprawnienia do prowadzenia studiów na określonym kierunku, poziomie

i profilu kształcenia;

2)

wyniki oceny programowej, w tym kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu

nauczyciela, a także przestrzegania warunków prowadzenia studiów;

3)

opinie w sprawie przywrócenia zawieszonego uprawnienia do prowadzenia studiów na określonym

kierunku, poziomie i profilu kształcenia;

4)

opinie w sprawie utworzenia przez uczelnię zagraniczną uczelni lub filii, o których

mowa w art. 85 ust. 5.

2.

Opinie w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, oraz wyniki oceny programowej

w odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych, medycznych

oraz morskich Komisja przekazuje również odpowiednio ministrom wskazanym w art. 33

ust. 2.

3.

W sprawach, o których mowa w ust. 1, Komisja może zwracać się do uczelni o udzielenie

wyjaśnień i informacji oraz przeprowadzać wizytacje uczelni.

4.

Na wniosek ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego Komisja niezwłocznie

dokonuje w uczelni lub jej jednostce organizacyjnej oceny programowej, w zakresie

wskazanym we wniosku.

5.

Komisja może dokonywać oceny programowej na wniosek zainteresowanej uczelni, w tym

uczelni, o której mowa w art. 1 ust. 2.

6.

Komisja dokonując oceny programowej stosuje skalę ocen: wyróżniająca, pozytywna, warunkowa,

negatywna.

7.

Opinie w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3 i 4, wraz z uzasadnieniem Komisja

przedstawia w terminie nie dłuższym niż trzy miesiące od dnia doręczenia wniosku.

W uzasadnionych przypadkach przewodniczący Komisji może wystąpić z wnioskiem o przedłużenie

tego terminu.

8.

Wyniki oceny programowej wraz z uzasadnieniem Komisja przedstawia ministrowi właściwemu

do spraw szkolnictwa wyższego w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia

podjęcia uchwały.

9.

Komisja może przetwarzać dane osobowe nauczycieli akademickich i innych osób prowadzących

zajęcia ze studentami oraz studentów ocenianych uczelni w zakresie niezbędnym do wykonywania

zadań, o których mowa w ust. 1-4.

Komisja współpracuje z krajowymi i międzynarodowymi instytucjami i organizacjami działającymi

w obszarze szkolnictwa wyższego, w szczególności z tymi, których przedmiotem działania

jest ocena jakości kształcenia i akredytacja.

Do postępowań w sprawach dotyczących wydania opinii lub zaświadczenia, o których mowa

w art. 191a ust. 6 ustawy zmienianej w art. 36 w brzmieniu dotychczasowym, wszczętych

i niezakończonych przed dniem wejścia w życie art. 36 pkt 7, stosuje się przepisy

dotychczasowe.

1.

Komisja działa na posiedzeniach plenarnych oraz przez swoje organy.

2.

Organami Komisji są

1)

przewodniczący;

2)

sekretarz;

3)

prezydium.

3.

W skład prezydium wchodzą

1)

przewodniczący Komisji;

2)

sekretarz;

3)

przewodniczący zespołów, o których mowa w ust. 4 pkt 1;

4)

przewodniczący Parlamentu Studentów Rzeczypospolitej Polskiej;

5)

dwaj przedstawiciele organizacji pracodawców.

4.

W skład Komisji wchodzą

1)

zespoły działające w ramach obszarów kształcenia;

2)

zespół odwoławczy.

5.

W skład zespołu, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, wchodzi co najmniej czterech członków

Komisji będących przedstawicielami obszaru kształcenia, w tym co najmniej trzech posiadających

tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego w dziedzinach lub

dyscyplinach naukowych związanych z tym obszarem kształcenia, a także co najmniej

jeden przedstawiciel organizacji pracodawców.

6.

W skład zespołu, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, wchodzą członkowie Komisji - co najmniej

po jednym przedstawicielu każdego obszaru kształcenia. Członkostwa w zespole odwoławczym

nie można łączyć z członkostwem w zespole, o którym mowa w ust. 4 pkt 1.

Stypendia, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zostały przyznane na

podstawie art. 43 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 36, wypłaca Narodowa Agencja Wymiany

Akademickiej.

1.

Przewodniczącego Komisji oraz jej sekretarza powołuje i odwołuje minister właściwy

do spraw szkolnictwa wyższego.

2.

Przewodniczący Komisji zwołuje posiedzenia plenarne Komisji, przewodniczy jej obradom,

reprezentuje ją na zewnątrz oraz podpisuje uchwały Komisji.

3.

Sekretarz zapewnia sprawne funkcjonowanie Komisji i wykonywanie przez nią zadań.

4.

Przewodniczących zespołów, o których mowa w art. 50 ust. 4, wybierają ich członkowie

ze swego grona.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2017 r., z wyjątkiem

1)

art. 35 pkt 2 lit. c oraz pkt 4, art. 36 pkt 1 lit. a, b i d, pkt 3 lit. b i c, pkt

8 lit. c oraz art. 48, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.;

2)

art. 2 ust. 3 pkt 5, art. 35 pkt 2 lit. a oraz pkt 3 i art. 36 pkt 7 i pkt 8 lit.

b, które wchodzą w życie z dniem 1 lutego 2018 r.

1.

Prezydium podejmuje uchwały w sprawach, o których mowa w art. 49 ust. 1 i 4, kierując

się sprawozdaniem przedłożonym przez jeden z zespołów, o których mowa w art. 50 ust.

4 pkt 1.

2.

Strona niezadowolona z uchwały prezydium podjętej w sprawach, o których mowa w art.

49 ust. 1 i 4, może zwrócić się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wniosek

kieruje się do Komisji w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia uchwały. Prezydium

podejmuje uchwałę w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące od dnia doręczenia wniosku

Komisji.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, jest opiniowany przez zespół odwoławczy.

4.

W opiniowaniu wniosku, o którym mowa w ust. 2, nie mogą brać udziału eksperci Komisji,

którzy uczestniczyli w pierwszym opiniowaniu sprawy.

5.

Przewodniczący zespołu odwoławczego uczestniczy z prawem głosu w posiedzeniach prezydium,

na których są podejmowane uchwały w sprawach wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy.

1.

Organizację i tryb działania Komisji, szczegółowe kompetencje jej organów, szczegółowe

kryteria i tryb dokonywania oceny programowej oraz sposób wyznaczania recenzentów

określa statut uchwalony przez Komisję na posiedzeniu plenarnym.

1a.

Statut, o którym mowa w ust. 1, wchodzi w życie, jeżeli minister właściwy do spraw

szkolnictwa wyższego nie zgłosi w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania statutu

zastrzeżeń co do jego zgodności z prawem.

2.

Obsługę administracyjną i finansową Komisji wykonuje Biuro Polskiej Komisji Akredytacyjnej,

zwane dalej „biurem”.

3.

Biuro jest państwową jednostką budżetową finansowaną ze środków ustalanych w części

budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego.

4.

Dyrektora biura powołuje i odwołuje przewodniczący Komisji. Powołanie dyrektora biura

następuje po przeprowadzeniu konkursu. Pozostałych pracowników biura zatrudnia dyrektor

po przeprowadzeniu otwartego i konkurencyjnego naboru.

5.

Szczegółowy zakres działalności biura oraz jego organizację określa regulamin organizacyjny

nadany przez przewodniczącego Komisji.

1.

Komisja zamieszcza na swojej stronie internetowej uchwały dotyczące oceny programowej

wraz z uzasadnieniem oraz raporty zespołów oceniających w terminie czternastu dni

od dnia, w którym uchwała stała się prawomocna.

2.

Uchwały wraz z uzasadnieniem Komisja zamieszcza również w Biuletynie Informacji Publicznej.

1.

Uczelnie akademickie, w których kształci się łącznie więcej niż połowa ogólnej liczby

studentów studiujących w uczelniach akademickich, mogą utworzyć Konferencję Rektorów

Akademickich Szkół Polskich. Konferencja Rektorów Akademickich Szkół Polskich posiada

osobowość prawną.

2.

Uczelnie zawodowe, w których kształci się łącznie więcej niż połowa ogólnej liczby

studentów studiujących w uczelniach zawodowych, mogą utworzyć Konferencję Rektorów

Zawodowych Szkół Polskich. Konferencja Rektorów Zawodowych Szkół Polskich posiada

osobowość prawną.

3.

Do konferencji rektorów, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy

art. 10 ust. 1, art. 10a ust. 1 i 2, art. 11, art. 25, art. 28 i art. 29 oraz art.

33-39 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach

(Dz. U. z 2017 r. poz. 210), z zachowaniem przepisów niniejszej ustawy.

4.

Organem nadzorującym konferencje rektorów, o których mowa w ust. 1 i 2, jest minister

właściwy do spraw szkolnictwa wyższego.

5.

Statuty konferencji rektorów, o których mowa w ust. 1 i 2, określają w szczególności

zasady członkostwa zwykłego oraz członkostwa stowarzyszonego - indywidualnego i zbiorowego,

a także kryteria reprezentacji uczelni członkowskich różnych typów w organach konferencji.

6.

Kadencja organów konferencji rektorów, o których mowa w ust. 1 i 2, jest zgodna z

kadencją organów uczelni publicznych.

1.

Konferencje rektorów, o których mowa w art. 54 ust. 1 i 2, działają na rzecz rozwoju

szkolnictwa wyższego, nauki i kultury, a w szczególności

1)

występują do organów władzy publicznej w istotnych sprawach szkolnictwa wyższego,

nauki i kultury oraz w żywotnych sprawach środowiska akademickiego;

2)

wyrażają z własnej inicjatywy opinie i przedstawiają wnioski w sprawach dotyczących

szkolnictwa wyższego, nauki i kultury;

3)

wspierają i monitorują działania na rzecz systematycznego podnoszenia jakości kształcenia

oraz promowania jednostek oferujących kształcenie wysokiej jakości, co mogą realizować

poprzez środowiskowe komisje akredytacyjne.

2.

Organy władzy publicznej zasięgają opinii konferencji rektorów, o których mowa w art.

54 ust. 1 i 2, w sprawach

1)

zasad działania i kierunków rozwoju szkolnictwa wyższego, systemu badań naukowych,

kształcenia i pomocy materialnej dla studentów i doktorantów, zarządzania uczelniami,

kształcenia kadr i polityki naukowej oraz bazy materialnej szkół wyższych;

2)

projektu budżetu państwa w części dotyczącej szkolnictwa wyższego;

3)

projektów aktów prawnych dotyczących szkolnictwa wyższego, nauki i kultury, a także

promocji nauki polskiej za granicą;

4)

rozwiązań w systemie oświaty mających znaczenie dla szkół wyższych.

3.

Termin na wyrażenie opinii w sprawach, o których mowa w ust. 2 pkt 2-4, wynosi miesiąc.

W przypadku bezskutecznego upływu tego terminu wymóg zasięgnięcia opinii uważa się

za spełniony.

1.

Statut uczelni publicznej uchwala jej senat większością co najmniej dwóch trzecich

głosów swojego składu, po zasięgnięciu opinii związków zawodowych działających w uczelni.

1a.

Związki zawodowe przedstawiają opinię w terminie 30 dni.

1b.

W przypadku bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w ust. 1a, wymóg zasięgnięcia

opinii uważa się za spełniony.

2.

Statut uczelni publicznej wchodzi w życie z dniem określonym w uchwale senatu.

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

5.

Statut uczelni wojskowej i uczelni służb państwowych wchodzi w życie z dniem wydania

odpowiednio przez Ministra Obrony Narodowej lub ministra właściwego do spraw wewnętrznych

decyzji zatwierdzającej statut, chyba że w statucie został określony termin późniejszy.

1.

Statut publicznej uczelni teologicznej jest uchwalany przez właściwy organ uczelni

w porozumieniu z właściwymi władzami kościołów i związków wyznaniowych oraz po zasięgnięciu

opinii związków zawodowych działających w uczelni. Przepisy art. 56 ust. 1a i 1b stosuje

się odpowiednio. Statut wchodzi w życie z dniem określonym w uchwale właściwego organu

tej uczelni.

2.

Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio do innych uczelni publicznych, w których działa

teologiczna podstawowa jednostka organizacyjna, z tym że porozumienie z właściwymi

władzami kościołów i związków wyznaniowych dotyczy tylko postanowień statutu związanych

z funkcjonowaniem teologicznej podstawowej jednostki organizacyjnej.

1.

Statut uczelni niepublicznej nadaje jej założyciel albo uchwala organ kolegialny uczelni

wskazany w statucie, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 1, po zasięgnięciu opinii związków

zawodowych działających w uczelni.

1a.

Związki zawodowe przedstawiają opinię w terminie 30 dni.

1b.

W przypadku bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w ust. 1a, wymóg zasięgnięcia

opinii uważa się za spełniony.

2.

Statut uczelni niepublicznej określa sposób przejęcia funkcji założyciela w razie

jego śmierci, jeżeli jest osobą fizyczną, albo likwidacji, jeżeli jest osobą prawną,

oraz zasady i tryb likwidacji uczelni, z uwzględnieniem zobowiązań założyciela uczelni

w przypadku jej likwidacji. Przejęcie funkcji założyciela wymaga zgody ministra właściwego

do spraw szkolnictwa wyższego wyrażonej w formie decyzji administracyjnej.

3.

(uchylony)

4.

Statut uczelni niepublicznej wchodzi w życie z dniem określonym w uchwale organu kolegialnego

wskazanego w statucie lub w decyzji założyciela.

5.

(uchylony)

Przepisy art. 56-58 stosuje się odpowiednio do zmiany w statucie.

1.

Organami kolegialnymi uczelni publicznej są senat i rady podstawowych jednostek organizacyjnych,

z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Statut publicznej uczelni może przewidywać zamiast lub obok senatu inny organ kolegialny.

3.

Przepisy ustawy dotyczące senatu uczelni mogą być stosowane, w zakresie określonym

w statucie uczelni, do organu kolegialnego.

4.

W publicznej uczelni, jeżeli statut tak stanowi, obok senatu lub organu kolegialnego

może działać konwent.

4a.

W publicznej uczelni zawodowej działa konwent.

5.

Organy kolegialne uczelni niepublicznej określa jej statut. Przepisy ustawy dotyczące

senatu stosuje się odpowiednio do najwyższego organu kolegialnego uczelni niepublicznej.

6.

Organami jednoosobowymi uczelni są rektor i kierownicy podstawowych jednostek organizacyjnych.

Kierownikiem wydziału jest dziekan.

6a.

W uczelniach nieposiadających podstawowej jednostki organizacyjnej prowadzącej co

najmniej jeden kierunek studiów zadania rady podstawowej jednostki organizacyjnej

w zakresie prowadzenia studiów wykonuje senat uczelni, a zadania kierownika podstawowej

jednostki organizacyjnej - rektor.

7.

Statut uczelni niepublicznej może przewidywać istnienie innego, oprócz rektora, organu

jednoosobowego.

8.

Organami wyborczymi uczelni publicznej są kolegia elektorów.

9.

W organach kolegialnych uczelni i organach wyborczych uczelni publicznej są reprezentowani

nauczyciele akademiccy, doktoranci, studenci oraz pracownicy niebędący nauczycielami

akademickimi.

1.

Skład senatu uczelni określa statut.

2.

Statut uczelni publicznej określa tryb wyboru i procentowy udział w składzie senatu

przedstawicieli nauczycieli akademickich, doktorantów, studentów oraz pracowników

niebędących nauczycielami akademickimi, z uwzględnieniem ust. 3.

3.

Udział przedstawicieli studentów i doktorantów w senacie uczelni nie może być mniejszy

niż 20%. Liczbę przedstawicieli studentów i doktorantów ustala się proporcjonalnie

do liczebności obu tych grup w uczelni, z tym że studenci i doktoranci są reprezentowani

co najmniej przez jednego przedstawiciela każdej z tych grup.

4.

W publicznej uczelni akademickiej nauczyciele akademiccy posiadający tytuł naukowy

profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego stanowią więcej niż połowę statutowego

składu senatu, nie więcej jednak niż trzy piąte.

5.

W publicznej uczelni zawodowej nauczyciele akademiccy posiadający co najmniej stopień

naukowy doktora stanowią więcej niż połowę statutowego składu senatu, z tym że statut

uczelni zawodowej prowadzącej studia drugiego stopnia lub jednolite studia magisterskie

może ustalić inny skład senatu.

6.

Przewodniczącym senatu uczelni jest rektor.

7.

W posiedzeniach senatu uczelni publicznej uczestniczą, z głosem doradczym, kanclerz,

kwestor, dyrektor biblioteki głównej oraz przedstawiciele związków zawodowych działających

w tej uczelni, po jednym z każdego związku.

8.

W publicznej uczelni zawodowej w skład senatu wchodzą kanclerz oraz przedstawiciel

uczelni wskazany przez rektora uczelni akademickiej, z którą publiczna uczelnia zawodowa

współdziała na podstawie zawartej umowy.

1.

Kompetencje senatu uczelni określa statut uczelni, z wyjątkiem spraw uregulowanych

w ustawie.

2.

W uczelni, w której nie ma podstawowych jednostek organizacyjnych, senat pełni również

funkcję rady takiej jednostki.

3.

Senat uczelni zatwierdza sprawozdanie finansowe uczelni zgodnie z przepisami o rachunkowości.

1.

W skład konwentu uczelni publicznej wchodzą przedstawiciele

1)

otoczenia społeczno-gospodarczego uczelni i samorządu terytorialnego - stanowiący

nie mniej niż połowę składu;

2)

uczelni.

1a.

(uchylony)

2.

W skład konwentu publicznej uczelni zawodowej mogą wchodzić przedstawiciele uczelni

akademickiej, z którą publiczna uczelnia zawodowa współdziała.

3.

Szczegółowy skład konwentu oraz sposób powoływania jego członków określa statut.

4.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, skład konwentu nadzorowanych

przez niego uczelni, uwzględniając zadania uczelni jako jednostki wojskowej.

5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, skład konwentu

nadzorowanych przez niego uczelni zawodowych, uwzględniając zadania uczelni jako jednostki

właściwej służby państwowej.

1.

Kompetencje konwentu uczelni publicznej określa statut.

2.

Statut uczelni publicznej może określać wspólne kompetencje senatu i konwentu, a także

ustalać tryb zwoływania i prowadzenia wspólnych posiedzeń oraz podejmowania wspólnych

uchwał.

1.

Uchwały senatu uczelni publicznej podjęte w zakresie kompetencji stanowiących są wiążące

dla innych organów uczelni publicznej, jej pracowników, doktorantów i studentów.

2.

Rektor uczelni publicznej zawiesza wykonanie uchwały senatu naruszającej przepisy

ustawy lub statutu uczelni i w terminie czternastu dni od jej podjęcia zwołuje posiedzenie

senatu w celu ponownego rozpatrzenia uchwały. Jeżeli senat nie zmieni albo nie uchyli

zawieszonej uchwały, rektor przekazuje ją ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa

wyższego lub właściwemu ministrowi wskazanemu w art. 33 ust. 2, w celu rozpatrzenia

w trybie określonym w art. 36 ust. 1.

3.

Rektor uczelni publicznej zawiesza wykonanie uchwały senatu naruszającej ważny interes

uczelni i w terminie czternastu dni od jej podjęcia zwołuje posiedzenie senatu w celu

ponownego rozpatrzenia uchwały. Zawieszona uchwała wchodzi w życie, jeżeli senat wypowie

się za jej utrzymaniem większością co najmniej trzech czwartych głosów, w obecności

co najmniej dwóch trzecich swojego statutowego składu.

4.

Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się do uczelni niepublicznej, jeżeli jej statut nie stanowi

inaczej.

1.

Rektor kieruje działalnością uczelni i reprezentuje ją na zewnątrz, jest przełożonym

pracowników, studentów i doktorantów uczelni.

1a.

Rektor opracowuje i realizuje strategię rozwoju uczelni, uchwalaną przez organ kolegialny

uczelni wskazany w statucie. Uchwała może określić środki na wdrażanie tej strategii,

w tym pochodzące z funduszu rozwoju uczelni.

2.

Rektor uczelni publicznej podejmuje decyzje we wszystkich sprawach dotyczących uczelni,

z wyjątkiem spraw zastrzeżonych przez ustawę lub statut do kompetencji innych organów

uczelni lub kanclerza, w szczególności

1)

podejmuje decyzje dotyczące mienia i gospodarki uczelni, w tym w zakresie zbycia lub

obciążenia mienia, do wysokości określonej w art. 90 ust. 4;

2)

(uchylony)

3)

sprawuje nadzór nad działalnością dydaktyczną i badawczą uczelni;

3a)

sprawuje nadzór nad wdrożeniem i doskonaleniem uczelnianego systemu zapewnienia jakości

kształcenia;

4)

sprawuje nadzór nad administracją i gospodarką uczelni;

5)

dba o przestrzeganie prawa oraz zapewnienie bezpieczeństwa na terenie uczelni;

6)

określa zakres obowiązków prorektorów.

3.

(uchylony)

4.

Rektor uczelni wojskowej oraz uczelni służb państwowych jest jednocześnie komendantem

uczelni w rozumieniu przepisów, odpowiednio, o służbie wojskowej albo o właściwej

służbie państwowej.

5.

Do kompetencji rektora uczelni niepublicznej należą sprawy, o których mowa w ust.

2 pkt 3 i 5, oraz inne sprawy określone w statucie uczelni.

6.

Statut uczelni niepublicznej może przekazać kompetencje określone w ust. 2 pkt 1 i

4 do właściwości organu, o którym mowa w art. 60 ust. 7.

1.

Skład rady podstawowej jednostki organizacyjnej określa statut.

2.

Przewodniczącym rady podstawowej jednostki organizacyjnej jest jej kierownik.

3.

Statut określa tryb wyboru i procentowy udział w składzie rady podstawowej jednostki

organizacyjnej przedstawicieli nauczycieli akademickich, doktorantów, studentów oraz

pracowników niebędących nauczycielami akademickimi jednostki, z uwzględnieniem ust.

4 i 5.

4.

Udział przedstawicieli studentów i doktorantów w radzie podstawowej jednostki organizacyjnej

uczelni nie może być mniejszy niż 20%. Liczbę przedstawicieli studentów i doktorantów

ustala się proporcjonalnie do liczebności obu tych grup w podstawowej jednostce organizacyjnej,

z tym że studenci i doktoranci są reprezentowani co najmniej przez jednego przedstawiciela

każdej z tych grup.

5.

W uczelni akademickiej, nauczyciele akademiccy posiadający tytuł naukowy profesora

lub stopień naukowy doktora habilitowanego stanowią więcej niż połowę statutowego

składu rady podstawowej jednostki organizacyjnej.

6.

W posiedzeniach rady podstawowej jednostki organizacyjnej uczestniczą, z głosem doradczym,

przedstawiciele związków zawodowych działających w uczelni, po jednym z każdego związku.

1.

Do kompetencji rady podstawowej jednostki organizacyjnej należy w szczególności

1)

ustalanie ogólnych kierunków działalności jednostki;

2)

uchwalanie, po zasięgnięciu opinii właściwego organu samorządu studenckiego, zgodnie

z wytycznymi ustalonymi przez senat uczelni publicznej lub organ kolegialny uczelni

niepublicznej, programów studiów, w tym planów studiów;

3)

uchwalanie, po zasięgnięciu opinii właściwego organu samorządu doktorantów, zgodnie

z wytycznymi ustalonymi przez senat uczelni publicznej lub organ kolegialny uczelni

niepublicznej, planów i programów studiów doktoranckich;

4)

uchwalanie, zgodnie z wytycznymi ustalonymi przez senat uczelni publicznej lub organ

kolegialny uczelni niepublicznej, planów i programów studiów podyplomowych oraz kursów

dokształcających;

5)

przypisywanie poziomów Polskiej Ramy Kwalifikacji do kwalifikacji nadawanych po ukończeniu

studiów podyplomowych, z uwzględnieniem art. 21 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji;

6)

podejmowanie decyzji o włączeniu do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji kwalifikacji

nadawanych po ukończeniu studiów podyplomowych, uwzględniając informacje, o których

mowa w art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji;

7)

występowanie do ministra właściwego, o którym mowa w art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji, z wnioskiem o włączenie do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji kwalifikacji nadawanych

po ukończeniu kursów dokształcających i szkoleń, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt

5.

2.

Szczegółowe kompetencje rady podstawowej jednostki organizacyjnej określa statut.

3.

Uchwały rady podstawowej jednostki organizacyjnej w sprawach należących do jej kompetencji

są wiążące dla kierownika, pracowników, doktorantów i studentów tej jednostki.

4.

Od uchwały rady podstawowej jednostki organizacyjnej kierownikowi tej jednostki służy

odwołanie do senatu uczelni.

5.

Senat uczelni uchyla uchwałę rady podstawowej jednostki organizacyjnej sprzeczną z

ustawą, statutem, uchwałą senatu lub najwyższego organu kolegialnego uczelni niepublicznej,

regulaminami i innymi przepisami wewnętrznymi uczelni lub naruszającą ważny interes

uczelni.

1.

Tryb zwoływania posiedzeń i tryb pracy organów kolegialnych uczelni określa jej statut.

2.

Uchwały organów kolegialnych uczelni zapadają zwykłą większością głosów w obecności

co najmniej połowy statutowej liczby ich członków, chyba że ustawa lub statut określają

wyższe wymagania.

1.

Kompetencje kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni określa statut.

Do kompetencji kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni należy w szczególności

opracowanie strategii rozwoju jednostki zgodnej ze strategią rozwoju uczelni.

2.

Od decyzji kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej służy odwołanie do rektora.

3.

Rektor uchyla decyzję kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej sprzeczną z

ustawą, statutem, uchwałą senatu lub najwyższego organu kolegialnego uczelni niepublicznej,

uchwałą rady tej jednostki organizacyjnej, regulaminami lub innymi przepisami wewnętrznymi

uczelni lub naruszającą ważny interes uczelni.

1.

Statut uczelni publicznej określa skład kolegium elektorów oraz tryb wyboru jego członków,

tryb wyboru organów jednoosobowych, przedstawicieli do organów kolegialnych oraz osób

pełniących inne funkcje z wyboru, z zachowaniem następujących zasad

1)

jednoosobowe organy są wybierane przez kolegia elektorów; nie mniej niż 20% składu

kolegium elektorów stanowią przedstawiciele studentów i doktorantów; liczbę przedstawicieli

studentów i doktorantów ustala się proporcjonalnie do liczebności obu tych grup odpowiednio

w uczelni lub jednostce organizacyjnej, z tym że studenci i doktoranci są reprezentowani

co najmniej przez jednego przedstawiciela każdej z tych grup;

2)

czynne prawo wyborcze przysługuje nauczycielom akademickim zatrudnionym w uczelni

jako podstawowym miejscu pracy, pracownikom niebędącym nauczycielami akademickimi,

studentom oraz doktorantom;

3)

bierne prawo wyborcze przysługuje nauczycielom akademickim zatrudnionym w uczelni

jako podstawowym miejscu pracy, którzy nie ukończyli sześćdziesiątego siódmego roku

życia, a w przypadku osób posiadających tytuł profesora - siedemdziesiątego roku życia,

pracownikom niebędącym nauczycielami akademickimi, zatrudnionym w pełnym wymiarze

czasu pracy, studentom oraz doktorantom;

3a)

wymóg zatrudnienia nie dotyczy kandydatów na rektora;

4)

każdy wyborca, o którym mowa w pkt 2, ma prawo do zgłaszania kandydatów;

5)

głosowanie jest tajne;

6)

wybór uważa się za dokonany, jeżeli kandydat uzyskał więcej niż połowę ważnych głosów,

chyba że statut uczelni wymaga innej większości kwalifikowanej;

7)

czas i miejsce wyborów podaje się do wiadomości w takim terminie i w taki sposób,

aby wyborca miał możliwość wzięcia udziału w wyborach;

8)

wybory przeprowadzają komisje wyborcze, powołane w trybie określonym w statucie.

2.

Tryb wyboru oraz czas trwania kadencji przedstawicieli studentów i doktorantów określają

odpowiednio regulamin samorządu studenckiego i regulamin samorządu doktorantów.

3.

W publicznych uczelniach zawodowych czynne prawo wyborcze przysługuje także nauczycielom

akademickim zatrudnionym w uczelni jako dodatkowym miejscu pracy.

4.

(uchylony)

1.

Rektor uczelni publicznej może być powołany w drodze wyborów albo w drodze konkursu.

2.

Rektorem uczelni może być osoba posiadająca co najmniej stopień naukowy doktora, chyba

że statut określa wyższe wymagania w tym zakresie. Warunkiem pełnienia funkcji rektora

jest zatrudnienie w uczelni jako podstawowym miejscu pracy.

2a.

Sposób powołania rektora, szczegółowe wymagania kwalifikacyjne, jakie musi spełniać

kandydat na rektora oraz warunki i tryb przeprowadzania konkursu określa statut.

2b.

Do konkursu na rektora może przystąpić nauczyciel akademicki, który w roku przeprowadzania

konkursu nie ukończył sześćdziesiątego siódmego roku życia, a w przypadku osób posiadających

tytuł profesora - siedemdziesiątego roku życia.

3.

Rektor uczelni publicznej niespełniający w dniu powołania wymogu zatrudnienia w uczelni

jest zatrudniany z pominięciem konkursu, o którym mowa w art. 118a, najpóźniej w dniu

poprzedzającym objęcie funkcji rektora.

4.

W przypadku utworzenia nowej uczelni publicznej stosunek pracy z pierwszym jej rektorem

nawiązuje minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, a w odniesieniu do uczelni

wojskowej, służb państwowych, artystycznej, medycznej oraz morskiej odpowiednio właściwy

minister wskazany w art. 33 ust. 2.

5.

W publicznej uczelni morskiej rektor może być wybrany także spośród osób zatrudnionych

w tej uczelni na stanowisku profesora nadzwyczajnego i posiadających najwyższy stopień

oficerski, ustalony w przepisach o kwalifikacjach zawodowych i składzie załóg polskich

statków morskich, zwany dalej „najwyższym stopniem oficerskim”. W publicznej uczelni

artystycznej rektor może być wybrany także spośród osób zatrudnionych w tej uczelni

na stanowisku profesora nadzwyczajnego i odznaczających się wybitnymi osiągnięciami

artystycznymi.

6.

Przewodniczący komisji wyborczej oraz przewodniczący komisji konkursowej są obowiązani

niezwłocznie zawiadomić ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego lub właściwego

ministra wskazanego w art. 33 ust. 2 o wyborze rektora albo wyłonieniu rektora w drodze

konkursu.

1.

Rektora uczelni wojskowej Minister Obrony Narodowej

1)

wyznacza spośród żołnierzy zawodowych albo

2)

powołuje spośród byłych żołnierzy zawodowych

- spełniających warunki określone w art. 72 ust. 2.

2.

Rektor uczelni wojskowej, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, niespełniający w dniu powołania

wymogu zatrudnienia w uczelni jest zatrudniany z pominięciem konkursu, o którym mowa

w art. 118a, najpóźniej w dniu poprzedzającym objęcie funkcji rektora.

3.

Prorektora właściwego do spraw realizacji zadań uczelni wojskowej jako jednostki wojskowej

wyznacza Minister Obrony Narodowej na wniosek rektora spośród żołnierzy zawodowych.

4.

Rektor uczelni wojskowej, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, oraz prorektor właściwy do

spraw realizacji zadań uczelni wojskowej jako jednostki wojskowej są nauczycielami

akademickimi. W decyzji o wyznaczeniu rektora lub prorektora Minister Obrony Narodowej

określa przyporządkowanie do jednej z grup nauczycieli akademickich, o których mowa

w art. 108, oraz do jednego ze stanowisk, o których mowa w art. 110, z zachowaniem

przepisów art. 114-116.

1.

Rektora uczelni służb państwowych jako jednostki organizacyjnej właściwej służby wyznacza

minister właściwy do spraw wewnętrznych spośród funkcjonariuszy właściwej służby państwowej,

spełniających warunki określone w art. 72 ust. 2.

2.

W szczególnych przypadkach minister właściwy do spraw wewnętrznych może wyznaczyć

rektora uczelni służb państwowych spośród oficerów, niespełniających warunków określonych

w art. 72 ust. 2, posiadających stopień we właściwej służbie państwowej odpowiadający

co najmniej stopniowi generała brygady.

3.

Prorektora właściwego do spraw realizacji zadań uczelni służb państwowych jako jednostek

organizacyjnych właściwej służby wyznacza minister właściwy do spraw wewnętrznych

na wniosek rektora, spośród funkcjonariuszy właściwej służby państwowej.

1.

Prorektorzy w uczelni publicznej są powoływani w drodze wyborów albo w drodze konkursu.

Sposób powoływania prorektorów, ich liczbę, szczegółowe wymagania kwalifikacyjne oraz

warunki, zasady i tryb przeprowadzania konkursu określa statut. Warunkiem pełnienia

funkcji prorektora jest zatrudnienie w uczelni jako podstawowym miejscu pracy.

2.

(uchylony)

3.

Osoba kandydująca na prorektora do spraw studenckich musi uzyskać zgodę większości

przedstawicieli studentów i doktorantów w organie dokonującym wyboru lub w komisji

rozstrzygającej konkurs. Niezajęcie stanowiska w terminie wskazanym w statucie uważa

się za wyrażenie zgody.

4.

Jeżeli nowo wybrany rektor uczelni morskiej nie posiada najwyższego stopnia oficerskiego,

co najmniej jeden z prorektorów powinien posiadać taki stopień.

1.

W uczelni publicznej kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej lub jego zastępcy

są powoływani w drodze wyborów albo w drodze konkursu.

2.

Warunkiem pełnienia funkcji kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej lub jego

zastępcy jest zatrudnienie w uczelni jako podstawowym miejscu pracy.

3.

Sposób powoływania i odwoływania osób, o których mowa w ust. 1, liczbę zastępców kierownika

podstawowej jednostki organizacyjnej, szczegółowe wymagania kwalifikacyjne oraz warunki,

zasady i tryb przeprowadzania konkursu określa statut.

4.

(uchylony)

5.

Przepis art. 75 ust. 3 stosuje się odpowiednio do wyboru prodziekana właściwego do

spraw studenckich, a jeżeli statut przewiduje wybór zastępców kierowników podstawowych

jednostek organizacyjnych niebędących wydziałami, także do wyboru zastępcy właściwego

do spraw studenckich.

6.

Jeżeli statut przewiduje powoływanie kierowników podstawowych jednostek organizacyjnych

i ich zastępców, kandydatura zastępcy kierownika właściwego do spraw studenckich wymaga

zgody organu samorządu studenckiego lub organu samorządu doktorantów danej jednostki

organizacyjnej, wskazanego w regulaminie samorządu studenckiego i samorządu doktorantów.

Jeżeli samorząd studencki i samorząd doktorantów nie zajmą stanowiska w tej sprawie

w terminie siedmiu dni, kandydaturę uważa się za przyjętą.

1.

Kadencja kolegialnych i jednoosobowych organów uczelni publicznej trwa cztery lata

i rozpoczyna się w dniu 1 września w roku wyborów, a kończy w dniu 31 sierpnia w roku,

w którym upływa kadencja.

2.

W uczelni publicznej rektor, prorektor, kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej

i jego zastępca nie mogą być powołani do pełnienia tej samej funkcji na więcej niż

dwie następujące po sobie kadencje.

2a.

W uczelni publicznej ta sama osoba nie może być członkiem senatu lub członkiem konwentu

dłużej niż dwie następujące po sobie kadencje. Nie dotyczy to osób wchodzących w skład

senatu lub konwentu w związku z pełnieniem funkcji organu jednoosobowego uczelni,

a także prorektora, jeżeli zgodnie ze statutem wchodzi on w skład senatu lub konwentu.

2b.

Ograniczenia wynikające z ust. 2a nie dotyczą uczelni publicznych nadzorowanych przez

ministra właściwego do spraw kultury i dziedzictwa narodowego.

3.

Statut uczelni publicznej określa

1)

przypadki wygaśnięcia mandatu członka organu kolegialnego przed upływem kadencji;

2)

przypadki wygaśnięcia mandatu organu jednoosobowego i jego zastępcy przed upływem

kadencji;

3)

tryb wyborów uzupełniających;

4)

zasady powierzenia obowiązków organu jednoosobowego w przypadku

a)

wygaśnięcia mandatu przed upływem kadencji,

b)

zawieszenia osoby pełniącej funkcję organu jednoosobowego w pełnieniu obowiązków.

3a.

W przypadku wygaśnięcia mandatu organu jednoosobowego uczelni i jego zastępcy oraz

mandatu członka organu kolegialnego w trakcie kadencji dokonuje się wyboru na ich

miejsce nowych osób na okres do końca kadencji, a w przypadku osób powołanych w drodze

konkursu przeprowadza się ponownie konkurs. Niepełnej kadencji nie wlicza się do okresu,

o którym mowa w ust. 1.

4.

Organy kolegialne uczelni publicznej pełnią swoje funkcje do czasu ukonstytuowania

się organów nowej kadencji.

1.

Rektor i prorektor uczelni publicznej powołani w drodze wyborów mogą być odwołani

przez organ, który dokonał wyboru, a w przypadku rektora i prorektora powołanych w

drodze konkursu przez senat uczelni kwalifikowaną większością dwóch trzecich statutowego

składu senatu, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6.

2.

Wniosek o odwołanie rektora może być zgłoszony przez co najmniej połowę statutowego

składu senatu uczelni. Wniosek o odwołanie prorektora może być zgłoszony przez rektora,

a pisemny wniosek o odwołanie prorektora właściwego do spraw studenckich może być

zgłoszony również przez co najmniej trzy czwarte przedstawicieli studentów i doktorantów

wchodzących w skład senatu.

3.

Uchwała o odwołaniu rektora jest podejmowana większością co najmniej trzech czwartych

głosów w obecności co najmniej dwóch trzecich statutowego składu organu, który dokonał

wyboru.

4.

Uchwała o odwołaniu prorektora jest podejmowana bezwzględną większością głosów w obecności

co najmniej dwóch trzecich statutowego składu organu, który dokonał wyboru.

5.

Rektora uczelni wojskowej i prorektora właściwego do realizacji zadań tej uczelni

jako jednostki wojskowej może odwołać Minister Obrony Narodowej w trybie określonym

w przepisach o służbie żołnierzy zawodowych.

6.

Rektora uczelni służb państwowych i prorektora właściwego do spraw realizacji zadań

tej uczelni jako jednostki organizacyjnej właściwej służby może odwołać minister właściwy

do spraw wewnętrznych w trybie określonym w przepisach o służbie funkcjonariuszy właściwej

służby państwowej.

1.

Funkcji organu jednoosobowego uczelni lub jego zastępcy nie może pełnić osoba pełniąca

funkcję organu jednoosobowego w innej uczelni albo będąca założycielem innej uczelni

niepublicznej.

2.

Statut może zakazać łączenia funkcji członka organu kolegialnego uczelni z funkcją

organu jednoosobowego innej uczelni, ze statusem założyciela innej uczelni niepublicznej

będącego osobą fizyczną albo ze statusem członka organu osoby prawnej będącej założycielem

innej uczelni niepublicznej.

1.

Organy jednoosobowe uczelni niepublicznej i ich zastępców powołuje i odwołuje założyciel

lub organ wskazany w statucie, po zasięgnięciu opinii senatu uczelni. Założyciel zwołuje

posiedzenie senatu w celu zasięgnięcia opinii w sprawie powołania i odwołania organów

jednoosobowych i ich zastępców.

2.

Szczegółowy tryb powoływania i odwoływania organów jednoosobowych uczelni niepublicznej

określa statut.

1.

Kanclerz uczelni publicznej kieruje jej administracją i gospodarką w zakresie określonym

przez statut oraz rektora.

2.

Kanclerza uczelni publicznej zatrudnia rektor po zasięgnięciu opinii senatu.

3.

Kanclerz uczelni publicznej odpowiada za swoją działalność przed rektorem.

1.

Kwestor uczelni publicznej pełni funkcję głównego księgowego i jest zastępcą kanclerza.

Obowiązki i uprawnienia kwestora jako głównego księgowego regulują odrębne przepisy.

2.

Kwestora uczelni publicznej powołuje i odwołuje rektor na wniosek kanclerza.

1.

Organizację oraz zasady działania administracji uczelni publicznej określa regulamin

organizacyjny, chyba że statut stanowi inaczej. Tryb ustalania regulaminu organizacyjnego

określa statut.

2.

Organizację oraz zasady działania administracji uczelni niepublicznej określa regulamin

organizacyjny nadany przez założyciela lub przez organ wskazany w statucie.

1.

Podstawowe jednostki organizacyjne uczelni, w tym jednostki zamiejscowe, tworzy, przekształca

i likwiduje rektor po zasięgnięciu opinii senatu.

2.

(uchylony)

3.

W uczelni mogą być tworzone inne jednostki organizacyjne. Rodzaje, warunki i tryb

tworzenia, likwidacji i przekształcania tych jednostek, z zastrzeżeniem art. 85 ust.

1-4, określa statut.

3a.

W uczelni w celu organizacji indywidualnych studiów międzyobszarowych, o których mowa

w art. 8 ust. 2, może być utworzona międzywydziałowa jednostka organizacyjna uczelni,

której rada określa programy studiów, w tym plany studiów.

3b.

Kierownik jednostki, o której mowa w ust. 3a, wykonuje uprawnienia kierownika podstawowej

jednostki organizacyjnej, o których mowa w art. 175 i art. 190, jeżeli statut uczelni

nie stanowi inaczej.

4.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

1.

Uczelnia w celu realizacji zadań dydaktycznych może utworzyć poza swoją siedzibą zamiejscową

jednostkę organizacyjną w formie

1)

podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni;

2)

filii.

2.

(uchylony)

3.

Uczelnia może utworzyć poza swoją siedzibą zamiejscową jednostkę organizacyjną o zadaniach

innych niż dydaktyczne, także w formie innej niż określona w ust. 1.

4.

Utworzenie za granicą zamiejscowej jednostki organizacyjnej uczelni wymaga pozwolenia

ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, wydanego w drodze decyzji administracyjnej,

po uzyskaniu pozytywnej opinii ministra właściwego do spraw zagranicznych.

5.

Uczelnie zagraniczne mogą tworzyć uczelnie i filie z siedzibą na obszarze Rzeczypospolitej

Polskiej, po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, wydanej

po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw zagranicznych i Komisji.

6.

Uczelnię lub filię może tworzyć uczelnia zagraniczna, która uzyskała pozytywną ocenę

agencji oceniającej jakość kształcenia uznawanej przez władze macierzystego kraju

albo zarejestrowanej w Europejskim Rejestrze Agencji Akredytacyjnych (EQAR) lub agencji

innego kraju, której oceny są uznawane przez Komisję.

7.

Do uczelni i filii utworzonych przez uczelnie zagraniczne nie mają zastosowania przepisy

niniejszej ustawy, z wyjątkiem ust. 5 i 6.

1.

W celu lepszego wykorzystania potencjału intelektualnego i technicznego uczelni oraz

transferu wyników prac naukowych do gospodarki, uczelnie mogą prowadzić akademickie

inkubatory przedsiębiorczości oraz centra transferu technologii.

2.

Akademicki inkubator przedsiębiorczości tworzy się w celu wsparcia działalności gospodarczej

środowiska akademickiego lub pracowników uczelni i studentów będących przedsiębiorcami.

3.

Akademicki inkubator przedsiębiorczości utworzony

1)

w formie jednostki ogólnouczelnianej działa na podstawie regulaminu zatwierdzonego

przez senat uczelni;

2)

w formie spółki kapitałowej działa na podstawie dokumentów ustrojowych.

4.

Centrum transferu technologii tworzy się w celu komercjalizacji bezpośredniej.

5.

Centrum transferu technologii utworzone w formie jednostki ogólnouczelnianej działa

na podstawie regulaminu zatwierdzonego przez senat uczelni, a w przypadku uczelni

niepublicznej - przez organ wskazany w statucie.

6.

W akademickim inkubatorze przedsiębiorczości lub centrum transferu technologii, utworzonych

w formie ogólnouczelnianych jednostek organizacyjnych, tworzy się rady nadzorujące,

których skład i kompetencje określone są odpowiednio w ich regulaminach.

7.

Dyrektora akademickiego inkubatora przedsiębiorczości lub centrum transferu technologii,

działających w formie jednostek ogólnouczelnianych, zatrudnia rektor, po zasięgnięciu

opinii senatu uczelni, a w przypadku uczelni niepublicznej - organ wskazany w statucie,

spośród kandydatów przedstawionych przez rady nadzorujące tych jednostek.

1.

Uczelnia, w celu komercjalizacji pośredniej, może utworzyć wyłącznie jednoosobową

spółkę kapitałową, z zastrzeżeniem art. 86b ust. 1, zwaną dalej „spółką celową”. Na

pokrycie kapitału zakładowego spółki celowej uczelnia może wnieść w całości albo w

części wkład niepieniężny (aport) w postaci wyników badań naukowych lub prac rozwojowych,

w szczególności będących wynalazkiem, wzorem użytkowym, wzorem przemysłowym lub topografią

układu scalonego, wyhodowaną albo odkrytą i wyprowadzoną odmianą rośliny, oraz know-how

związanego z tymi wynikami. Spółkę celową tworzy rektor za zgodą senatu uczelni, a

w przypadku uczelni niepublicznej - organ wskazany w statucie.

1a

Uczelnia w celu, o którym mowa w ust. 1, może utworzyć więcej niż jedną spółkę celową.

2.

Uczelnia, w drodze odpłatnej albo nieodpłatnej umowy, może powierzyć spółce celowej

zarządzanie prawami do wyników lub do know-how, o których mowa w ust. 1, w zakresie

komercjalizacji bezpośredniej.

3.

(uchylony)

3a

Do wykonywania czynności w zakresie komercjalizacji oraz do wniesienia wkładu do spółki

celowej, w tym w celu jej utworzenia, nie stosuje się przepisów art. 38-41 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym

(Dz. U. poz. 2259 oraz z 2017 r. poz. 624, 1491 i 1529).

4.

Wypłaconą dywidendę spółki celowej uczelnia przeznacza na działalność statutową uczelni.

1.

Spółka celowa może zostać utworzona przez kilka uczelni publicznych albo kilka uczelni

niepublicznych. Uczelnia publiczna może przystąpić do spółki celowej utworzonej przez

inną uczelnię publiczną, a uczelnia niepubliczna może przystąpić do spółki celowej

utworzonej przez inną uczelnię niepubliczną. Wspólnikami lub akcjonariuszami spółki

celowej mogą być wyłącznie uczelnie.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, każda z uczelni może powierzyć spółce celowej

zadania, o których mowa w art. 86a ust. 2, w drodze odrębnej umowy.

Do wykonywania czynności w zakresie komercjalizacji oraz do wniesienia wkładu do spółki

celowej, w tym w celu jej utworzenia, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących

Skarbowi Państwa

(Dz. U. z 2016 r. poz. 154, 888, 1933 i 1954)

1.

Senat, a w przypadku uczelni niepublicznej - organ wskazany w statucie, uchwala

1)

regulamin zarządzania prawami autorskimi i prawami pokrewnymi oraz prawami własności

przemysłowej oraz zasad komercjalizacji, który określa w szczególności

a)

prawa i obowiązki uczelni, pracowników oraz studentów i doktorantów w zakresie ochrony

i korzystania z praw autorskich i praw pokrewnych oraz praw własności przemysłowej,

b)

zasady wynagradzania twórców,

c)

zasady i procedury komercjalizacji,

d)

zasady korzystania z majątku uczelni wykorzystywanego do komercjalizacji oraz świadczenia

usług naukowo-badawczych;

2)

regulamin korzystania z infrastruktury badawczej uczelni, który określa w szczególności

a)

prawa i obowiązki uczelni oraz jej pracowników, doktorantów lub studentów w zakresie

korzystania z infrastruktury badawczej przy prowadzeniu badań naukowych lub prac rozwojowych,

b)

zasady korzystania i wysokość opłat za korzystanie z infrastruktury badawczej do prowadzenia

badań naukowych lub prac rozwojowych przez podmioty inne niż wskazane w lit. a.

2.

W regulaminie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, senat uczelni publicznej określa ponadto

1)

zasady podziału środków uzyskanych z komercjalizacji między twórcą będącym pracownikiem

uczelni publicznej a tą uczelnią;

2)

zasady i tryb przekazywania uczelni publicznej przez pracownika, studenta lub doktoranta

tej uczelni informacji o wynikach badań naukowych lub prac rozwojowych oraz o know-how

związanym z tymi wynikami, informacji o uzyskanych przez pracownika środkach z komercjalizacji

oraz zasady i tryb przekazywania przez pracownika przysługujących uczelni publicznej

części środków uzyskanych z komercjalizacji;

3)

zasady i tryb przekazywania pracownikowi przez uczelnię publiczną informacji o decyzjach,

o których mowa w art. 86e ust. 1 i 2, oraz zasady i tryb przekazywania przez uczelnię

publiczną przysługujących pracownikowi części środków uzyskanych z komercjalizacji.

Do wyników

1)

badań naukowych będących wynalazkiem, wzorem użytkowym, wzorem przemysłowym lub topografią

układu scalonego, wyhodowaną albo odkrytą i wyprowadzoną odmianą rośliny,

2)

prac rozwojowych

- powstałych w ramach wykonywania przez pracownika uczelni publicznej obowiązków ze

stosunku pracy oraz do know-how związanego z tymi wynikami stosuje się przepisy art.

86e-86h.

1

Pracownik przekazuje uczelni publicznej informację o wynikach badań naukowych lub

prac rozwojowych oraz o know-how związanym z tymi wynikami. W przypadku złożenia przez

pracownika oświadczenia o zainteresowaniu przeniesieniem praw do tych wyników i związanego

z nimi know-how, uczelnia publiczna w terminie trzech miesięcy podejmuje decyzję w

sprawie ich komercjalizacji.

1a

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, pracownik może złożyć w formie pisemnej w terminie

czternastu dni od dnia przekazania uczelni publicznej informacji o wynikach i związanym

z nimi know-how. Termin trzech miesięcy, o którym mowa w ust. 1, biegnie od dnia złożenia

oświadczenia.

2.

W przypadku podjęcia przez uczelnię publiczną decyzji o niekomercjalizacji albo po

bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, uczelnia jest zobowiązana,

w terminie trzydziestu dni, do złożenia pracownikowi oferty zawarcia bezwarunkowej

i odpłatnej umowy o przeniesienie praw do wyników badań naukowych lub prac rozwojowych

oraz know-how związanego z tymi wynikami, łącznie z informacjami, utworami wraz z

własnością nośników, na których utwory te utrwalono, i doświadczeniami technicznymi,

przekazanymi zgodnie z ust. 5 pkt 2. Umowa powinna zostać zawarta w formie pisemnej,

pod rygorem nieważności. Wynagrodzenie przysługujące uczelni publicznej za przeniesienie

praw nie może być wyższe niż 5% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za pracę w

gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego.

3.

W przypadku nieprzyjęcia przez pracownika oferty zawarcia umowy, o której mowa w ust.

2, prawa do wyników badań naukowych lub prac rozwojowych oraz know-how związanego

z tymi wynikami, łącznie z informacjami, utworami wraz z własnością nośników, na których

utwory te utrwalono, i doświadczeniami technicznymi, przekazanymi zgodnie z ust. 5

pkt 2, przysługują uczelni publicznej.

4.

Przepisy ust. 1-3 oraz art. 86h nie dotyczą przypadków, gdy badania naukowe lub prace

rozwojowe były prowadzone

1)

na podstawie umowy ze stroną finansującą lub współfinansującą te badania lub prace,

przewidującej zobowiązanie do przeniesienia praw do wyników badań naukowych lub prac

rozwojowych na rzecz tej strony lub na rzecz innego podmiotu niż strona umowy (badania

lub prace zlecone);

2)

z wykorzystaniem środków finansowych, których zasady przyznawania lub wykorzystywania

określają odmienny niż w ustawie sposób dysponowania wynikami badań naukowych lub

prac rozwojowych oraz know-how związanym z tymi wynikami.

5.

Pracownik uczelni publicznej jest zobowiązany do

1)

zachowania poufności wyników badań naukowych lub prac rozwojowych oraz know-how związanego

z tymi wynikami,

2)

przekazania uczelni publicznej wszystkich posiadanych przez niego informacji, utworów

wraz z własnością nośników, na których utwory te utrwalono, i doświadczeń technicznych

potrzebnych do komercjalizacji,

3)

powstrzymania się od prowadzenia jakichkolwiek działań zmierzających do wdrażania

wyników,

4)

współdziałania w procesie komercjalizacji, w tym w postępowaniach zmierzających do

uzyskania praw wyłącznych

- nie dłużej niż przez okres przysługiwania praw uczelni publicznej.

1.

W przypadku komercjalizacji pracownikowi przysługuje od uczelni publicznej nie mniej

niż

1)

50% wartości środków uzyskanych przez uczelnię z komercjalizacji bezpośredniej, obniżonych

o nie więcej niż 25% kosztów bezpośrednio związanych z tą komercjalizacją, które zostały

poniesione przez uczelnię lub spółkę celową;

2)

50% wartości środków uzyskanych przez spółkę celową w następstwie danej komercjalizacji

pośredniej, obniżonych o nie więcej niż 25% kosztów bezpośrednio związanych z tą komercjalizacją,

które zostały poniesione przez uczelnię lub spółkę celową.

2.

W przypadku komercjalizacji dokonanej przez pracownika, uczelni publicznej przysługuje

25% wartości środków uzyskanych przez pracownika z komercjalizacji, obniżonych o nie

więcej niż 25% kosztów bezpośrednio związanych z tą komercjalizacją, które zostały

poniesione przez pracownika.

3.

Przez koszty związane bezpośrednio z komercjalizacją rozumie się koszty zewnętrzne,

w szczególności koszty ochrony prawnej, ekspertyz, wyceny wartości przedmiotu komercjalizacji

i opłat urzędowych. Do kosztów tych nie wlicza się kosztów poniesionych przed podjęciem

decyzji o komercjalizacji oraz wynagrodzenia, o którym mowa w art. 86e ust. 2.

4.

(uchylony)

1.

Przepisy art. 86e i art. 86f w zakresie dotyczącym odpowiednio wysokości wynagrodzenia

oraz udziału w środkach uzyskanych z komercjalizacji określają wysokość łącznego wynagrodzenia

oraz udziału w tych środkach, przysługujących

1)

pracownikom wchodzącym w skład zespołu badawczego od uczelni publicznej;

2)

uczelni publicznej od pracowników wchodzących w skład zespołu badawczego.

2.

Pracownik wchodzący w skład zespołu badawczego ma prawo dochodzić od uczelni publicznej

przysługującej mu części udziału w środkach z komercjalizacji, o których mowa w ust.

1 pkt 1.

3.

Pracownik wchodzący w skład zespołu badawczego odpowiada wobec uczelni publicznej

za zobowiązania, o których mowa w ust. 1 pkt 2, do wysokości przypadającego mu udziału

we współwłasności wyników badań naukowych lub prac rozwojowych oraz know-how związanego

z tymi wynikami.

Po otrzymaniu od pracownika informacji o wynikach badań naukowych lub prac rozwojowych

oraz o know-how związanym z tymi wynikami, o których mowa w art. 86d, uczelnia publiczna

oraz pracownik mogą, w sposób odmienny niż stanowi ustawa, określić w drodze umowy

prawa do tych wyników lub sposób i tryb komercjalizacji tych wyników.

W sprawach nieuregulowanych ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 880 i 1089), ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 776) oraz ustawy z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin

(Dz. U. z 2016 r. poz. 843 oraz z 2017 r. poz. 1238).

Status szpitali będących bazą dydaktyczną i naukowo-badawczą uczelni medycznych lub

innych uczelni prowadzących działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk medycznych

regulują przepisy o działalności leczniczej.

1.

W uczelni działa system biblioteczno-informacyjny, którego podstawę stanowi biblioteka.

Organizację i funkcjonowanie systemu biblioteczno-informacyjnego uczelni, w tym zasady

korzystania z niego przez osoby niebędące pracownikami, doktorantami lub studentami

uczelni, określa statut.

2.

Dyrektora biblioteki zatrudnia rektor po zasięgnięciu opinii senatu uczelni. W uczelni

akademickiej dyrektorem biblioteki może być osoba posiadająca uprawnienia do zajmowania

stanowisk wymienionych w art. 113 lub stopień naukowy.

3.

W uczelni działa rada biblioteczna jako organ opiniodawczy rektora. Skład i kompetencje

rady bibliotecznej oraz tryb jej powoływania określa statut uczelni.

4.

Uczelnia w związku z funkcjonowaniem systemu biblioteczno-informacyjnego może przetwarzać

określone w jej statucie dane osobowe osób korzystających z tego systemu.

5.

Zbiór danych osobowych, o których mowa w ust. 4, jest zwolniony z obowiązku rejestracji

zbiorów danych osobowych, o których mowa w art. 40 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 922).

6.

Uczelnia prowadzi archiwum. Działalność archiwum regulują przepisy ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1506 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 1086).

Mienie uczelni obejmuje własność i inne prawa majątkowe.

1.

W akcie o utworzeniu uczelni publicznej wskazuje się mienie lub organ, który ją w

to mienie wyposaża.

2.

Na wyposażenie, o którym mowa w ust. 1, tworzonej uczelni przeznacza się nieruchomości

z zasobu nieruchomości Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego. Na

wyposażenie uczelni tworzonej z połączenia kilku uczelni przeznacza się nieruchomości

stanowiące własność łączonych uczelni; na jej wyposażenie mogą być również przeznaczone

nieruchomości z zasobu nieruchomości Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego.

3.

Skarb Państwa oraz jednostki samorządu terytorialnego mogą przekazywać uczelniom nieruchomości

w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2147, z późn. zm..

4

Na zasadach określonych w art. 38-41 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym dokonanie przez uczelnię publiczną czynności prawnej w zakresie rozporządzenia składnikami

aktywów trwałych, w rozumieniu przepisów o rachunkowości oraz dokonanie przez uczelnię

publiczną czynności prawnej w zakresie oddania tych składników do korzystania innemu

podmiotowi, na okres dłuższy niż 180 dni w roku kalendarzowym, wymaga zgody Prezesa

Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadkach gdy wartość rynkowa

tych składników albo wartość rynkowa przedmiotu czynności prawnej, przekracza kwotę

2 000 000 złotych. Do wniosku o wyrażenie zgody dołącza się zgodę senatu uczelni.

5.

W przypadku likwidacji uczelni publicznej jej mienie, po spłaceniu zobowiązań, staje

się, odpowiednio do źródła pochodzenia tego mienia zgodnie z ust. 2, mieniem Skarbu

Państwa albo mieniem jednostki samorządu terytorialnego. O przeznaczeniu mienia zlikwidowanej

uczelni publicznej decyduje minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, a w przypadku

uczelni wojskowej, służb państwowych, artystycznej, medycznej oraz morskiej odpowiednio

ministrowie wskazani w art. 33 ust. 2.

6.

Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do mienia przekazanego uczelni niepublicznej

w trybie ust. 3.

7.

(uchylony)

1.

Działalność uczelni, o której mowa w art. 13 ust. 1 i art. 14, podlega zwolnieniu

z podatku dochodowego, podatku od towarów i usług, podatku od nieruchomości, podatku

rolnego, podatku leśnego i podatku od czynności cywilnoprawnych na zasadach określonych

w odrębnych ustawach.

2.

Uczelnia jest zwolniona z opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu

Państwa, z wyjątkiem opłat określonych w przepisach o gospodarowaniu nieruchomościami

rolnymi Skarbu Państwa.

1.

Działalność uczelni publicznej jest finansowana z dotacji z budżetu państwa na zadania

ustawowo określone oraz może być finansowana z przychodów własnych.

2.

Przychody własne uczelnia publiczna gromadzi na odrębnych rachunkach bankowych.

3.

Środki z dotacji z budżetu państwa na zadania ustawowo określone uczelnia niepubliczna

gromadzi na odrębnych rachunkach bankowych.

1.

Wydatki budżetu państwa planowane na finansowanie działalności uczelni publicznych,

w części dotyczącej wynagrodzeń waloryzowane są corocznie, co najmniej o średnioroczny

wskaźnik wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej ustalony w ustawie budżetowej

na dany rok budżetowy.

2.

Wydatki budżetu państwa planowane na finansowanie działalności uczelni publicznych,

w części niedotyczącej wynagrodzeń waloryzowane są corocznie, co najmniej o średnioroczny

wskaźnik wzrostu cen towarów i usług ustalony w ustawie budżetowej na dany rok budżetowy.

1.

Z budżetu państwa uczelnia publiczna otrzymuje dotacje na

1)

zadania związane z

a)

kształceniem studentów studiów stacjonarnych,

b)

kształceniem uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich,

c)

kształceniem kadr naukowych,

d)

utrzymaniem uczelni, w tym na remonty;

2)

zadania uczelni wojskowej związane z obroną narodową;

3)

zadania uczelni służb państwowych związane z bezpieczeństwem obywateli i ochroną ludności;

4)

zadania uczelni artystycznej związane z działalnością kulturalną w rozumieniu przepisów

o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej;

5)

zadania uczelni morskiej związane z utrzymaniem statków szkolnych i specjalistycznych

ośrodków szkoleniowych dla kadr morskich;

6)

zadania uczelni kształcącej personel lotniczy dla lotnictwa cywilnego, związane z

utrzymaniem powietrznych statków szkolnych i specjalistycznych ośrodków szkoleniowych

kadr powietrznych;

7)

zadania związane z bezzwrotną pomocą materialną dla studentów w zakresie określonym

w art. 173 ust. 1 oraz dla doktorantów w zakresie określonym w art. 199 ust. 1;

8)

zadania związane ze świadczeniami zdrowotnymi, wykonywanymi w ramach kształcenia studentów

studiów stacjonarnych w podstawowej jednostce organizacyjnej uczelni medycznej lub

innej uczelni publicznej, w której prowadzone jest kształcenie na kierunkach medycznych

pod bezpośrednim nadzorem nauczycieli akademickich posiadających kwalifikacje do wykonywania

zawodu medycznego właściwego ze względu na treści kształcenia;

9)

zadania związane z prowadzeniem podyplomowego kształcenia w celu zdobywania specjalizacji

przez lekarzy, lekarzy dentystów, lekarzy weterynarii, farmaceutów, pielęgniarki i

położne oraz przez diagnostów laboratoryjnych;

10)

dofinansowanie lub finansowanie kosztów realizacji inwestycji, w tym służących kształceniu

studentów i doktorantów, będących osobami niepełnosprawnymi - realizowanych w szczególności

z udziałem środków z budżetu państwa, państwowych funduszy celowych lub środków rozwojowych

pochodzących z Unii Europejskiej lub z innych źródeł zagranicznych, o których mowa

w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1376 i 1475) oraz ustawie z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki

spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020;

11)

zadania związane ze stwarzaniem studentom i doktorantom, będącym osobami niepełnosprawnymi

warunków do pełnego udziału w procesie kształcenia.

2.

Uczelnia publiczna w ramach dotacji na pomoc materialną dla studentów i doktorantów,

o której mowa w ust. 1 pkt 7, może dofinansować remonty domów oraz stołówek studenckich.

3.

Dotacje, o których mowa w ust. 1, są udzielane z budżetu państwa z części, której

dysponentem jest minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, z tym że dla

1)

uczelni wojskowej dotacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i 10, są udzielane z części,

której dysponentem jest Minister Obrony Narodowej, z zastrzeżeniem, że dotacja, o

której mowa w ust. 1 pkt 1, w zakresie dotyczącym zadań związanych z kształceniem

studentów studiów stacjonarnych oraz uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich

obejmuje żołnierzy zawodowych lub kandydatów na żołnierzy zawodowych;

2)

uczelni służb państwowych dotacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3, 7, 10 i 11, są

udzielane z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych;

3)

uczelni artystycznej dotacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 4, 7, 10 i 11, są udzielane

z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego;

4)

uczelni morskiej dotacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 5, 7, 10 i 11, są udzielane

z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw gospodarki morskiej;

5)

uczelni kształcącej personel lotniczy dla lotnictwa cywilnego dotacje, o których mowa

w ust. 1 pkt 6, są udzielane z części, której dysponentem jest minister właściwy do

spraw transportu;

6)

uczelni medycznej lub innej uczelni publicznej będącej podmiotem, który utworzył lub

prowadzi podmiot leczniczy prowadzący szpital, w części dotyczącej jednostek organizacyjnych

tej uczelni prowadzących działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk medycznych,

dotacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 7-11, są udzielane z części, której dysponentem

jest minister właściwy do spraw zdrowia.

4.

Uczelnia niepubliczna otrzymuje dotację na zadania związane z bezzwrotną pomocą materialną

dla studentów, w zakresie określonym w art. 173 ust. 1 oraz dla doktorantów, w zakresie

określonym w art. 199 ust. 1.

4a.

Uczelnia niepubliczna otrzymuje dotację na zadania związane ze stwarzaniem studentom

i doktorantom będącym osobami niepełnosprawnymi warunków do pełnego udziału w procesie

kształcenia.

5.

(uchylony)

6.

Uczelnia może otrzymywać inne środki finansowe z budżetu państwa oraz z budżetów jednostek

samorządu terytorialnego lub ich związków, przy czym z budżetów tych jednostek i ich

związków może otrzymywać także dotacje celowe na zadania, o których mowa w ust. 1,

jeżeli dotowane zadanie jest związane z zadaniami własnymi jednostek samorządu terytorialnego.

7.

(uchylony)

Dotacje na zadania, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt 7, dla doktorantów w jednostkach

naukowych, w zakresie określonym w art. 199 ust. 1, są udzielane z części budżetu,

której dysponentem jest minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego.

1.

W budżecie państwa jest określana dotacja podmiotowa na dofinansowanie zadań projakościowych,

przeznaczona na

1)

(uchylony)

2)

dofinansowanie podstawowych jednostek organizacyjnych uczelni prowadzących kierunek

studiów, który uzyskał ocenę wyróżniającą Komisji w ramach oceny programowej;

3)

(uchylony)

4)

finansowanie zadań związanych z kształceniem uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich

prowadzonych w uczelniach niepublicznych; dotacja nie przysługuje, jeżeli

a)

wydano prawomocną decyzję o cofnięciu uprawnienia do prowadzenia w danej uczelni jednego

z kierunków studiów w okresie ostatnich pięciu lat lub

b)

kierunek studiów prowadzony w uczelni lub jej podstawowej jednostce organizacyjnej

uzyskał ocenę negatywną Komisji w ramach oceny programowej;

5)

finansowanie zwiększenia wysokości stypendiów doktoranckich, o których mowa w art.

200a, dla nie więcej niż 30% najlepszych doktorantów w uczelniach publicznych i niepublicznych;

6

dofinansowanie uczelni publicznych, w których w danym roku akademickim rozpoczęli

studia pierwszego stopnia lub jednolite studia magisterskie studenci, którzy w roku

rozpoczęcia studiów uzyskali najlepsze wyniki egzaminów maturalnych.

1a.

(uchylony)

2.

(uchylony)

3

Wydatki budżetu państwa planowane na dotację, o której mowa w ust. 1, są waloryzowane

corocznie co najmniej o średnioroczny wskaźnik, o którym mowa w art. 93 ust. 2.

4

Dotacja, o której mowa w ust. 1, jest udzielana z budżetu państwa z części, której

dysponentem jest minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego.

Środki finansowe przyznawane na finansowanie zadań określonych w art. 94 ust. 1 pkt

1-9 i 11, ust. 4 i 4a oraz art. 94b ust. 1 są przekazywane w formie dotacji podmiotowej,

a środki finansowe na dofinansowanie lub finansowanie kosztów realizacji inwestycji,

a także zakupów środków trwałych służących kształceniu studentów i doktorantów, będących

osobami niepełnosprawnymi, określone w art. 94 ust. 1 pkt 10, są przekazywane w formie

dotacji celowej.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

sposób podziału i tryb przekazywania uczelniom niepublicznym dotacji, o której mowa

w art. 94b ust. 1 pkt 4, biorąc pod uwagę liczbę uczestników stacjonarnych studiów

doktoranckich i kosztochłonność stacjonarnych studiów doktoranckich w poszczególnych

dziedzinach nauki i sztuki oraz mając na względzie podniesienie jakości kształcenia

uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich w uczelni niepublicznej.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego przyznaje dotacje, o których mowa

w art. 94 ust. 1, 4 i 4a, określając ich wysokość i przeznaczenie. Dotacje, o których

mowa w art. 94 ust. 3, przyznaje właściwy minister, określając ich wysokość i przeznaczenie.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób i tryb ustalania wskaźników kosztochłonności dla poszczególnych kierunków studiów

stacjonarnych pierwszego i drugiego stopnia jednolitych studiów magisterskich oraz

obszarów kształcenia, a także dla stacjonarnych studiów doktoranckich w poszczególnych

dziedzinach nauki, mając na uwadze warunki związane z prowadzeniem tych studiów,

2)

sposób podziału dotacji, o której mowa w art. 94 ust. 1 pkt 7 i ust. 4 oraz art. 94a,

biorąc pod uwagę w szczególności liczbę studentów i doktorantów, w tym znajdujących

się w trudnej sytuacji materialnej oraz liczbę studentów i doktorantów, będących osobami

niepełnosprawnymi,

3)

tryb udzielania oraz zasady i tryb rozliczania dotacji, o której mowa w art. 94 ust.

1 pkt 10

- aby zapewnić efektywne wydatkowanie tych środków, z uwzględnieniem jakości kształcenia.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej oraz ministrami właściwymi do spraw wewnętrznych, do spraw zdrowia, do spraw

kultury i ochrony dziedzictwa narodowego oraz do spraw gospodarki morskiej określi,

w drodze rozporządzenia, sposób podziału dotacji, o których mowa w art. 94 ust. 1

pkt 1-6, 8, 9 i 11 oraz ust. 4a, biorąc pod uwagę w szczególności

1)

w zakresie zadań, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt 1 - kosztochłonność kierunków

studiów stacjonarnych i stacjonarnych studiów doktoranckich w poszczególnych dziedzinach

nauki oraz jakość kształcenia i liczbę studentów studiów stacjonarnych i uczestników

stacjonarnych studiów doktoranckich,

2)

w zakresie zadań, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt 8 - dane o liczbie studentów

studiów stacjonarnych, w ramach kształcenia których są wykonywane zadania związane

z udzielaniem świadczeń zdrowotnych,

3)

w zakresie zadań, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt 11 i ust. 4a - dane o liczbie

studentów i doktorantów będących osobami niepełnosprawnymi

- aby zapewnić efektywne wydatkowanie tych środków.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

sposób podziału i tryb przekazywania dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych,

o których mowa w art. 94b ust. 1 pkt 2, 5 i 6, biorąc pod uwagę jakość kształcenia,

a ponadto

1)

w zakresie zadań, o których mowa w art. 94b ust. 1 pkt 2 - możliwość dofinansowania

nie więcej niż dwudziestu pięciu podstawowych jednostek organizacyjnych uczelni przez

okres trzech lat, dane o liczbie nauczycieli akademickich, studentów studiów stacjonarnych

i uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich w jednostkach organizacyjnych uczelni

prowadzących kierunek studiów, który uzyskał ocenę wyróżniającą Komisji w ramach oceny

programowej, oraz jakość badań naukowych;

2)

w zakresie zadań, o których mowa w art. 94b ust. 1 pkt 5 - dane o liczbie uczestników

stacjonarnych studiów doktoranckich;

3)

w zakresie zadań, o których mowa w art. 94b ust. 1 pkt 6 - możliwość dofinansowania

uczelni publicznej przez okres roku, dane o liczbie studentów, którzy w danym roku

akademickim rozpoczęli studia pierwszego stopnia lub jednolite studia magisterskie

i w roku rozpoczęcia studiów

a)

z części pisemnej egzaminu maturalnego z przedmiotu na poziomie rozszerzonym lub dwujęzycznym

uzyskali 100% punktów możliwych do zdobycia lub

b)

stanowili nie więcej niż 3% osób, które przystąpiły do części pisemnej egzaminu maturalnego

z przedmiotu na poziomie rozszerzonym lub dwujęzycznym i uzyskały co najmniej 85%

punktów możliwych do zdobycia.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, w celu przyznania dotacji, o której

mowa w art. 94b ust. 1 pkt 6, pozyskuje od

1)

Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, o której mowa w art. 9a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1943, z późn. zm. - dane obejmujące wyniki egzaminu maturalnego w danym roku z poszczególnych przedmiotów

na poziomie rozszerzonym i dwujęzycznym, przedstawione w procentach na skali centylowej;

2)

okręgowych komisji egzaminacyjnych, o których mowa w art. 9c ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

a)

numery PESEL albo

b)

imiona, nazwiska, płeć i daty urodzenia - w przypadku braku numeru PESEL

- osób, które w danym roku uzyskały najlepsze wyniki egzaminu maturalnego z poszczególnych

przedmiotów na poziomie rozszerzonym lub dwujęzycznym, mieszczące się w przedziałach

ustalonych przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, wraz z tymi wynikami.

2.

Dane, o których mowa w ust. 1, są przekazywane ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa

wyższego w postaci elektronicznej w terminie

1)

do dnia 30 września - w przypadku danych przekazywanych przez Centralną Komisję Egzaminacyjną;

2)

do dnia 30 listopada - w przypadku danych przekazywanych przez okręgowe komisje egzaminacyjne.

3.

Na podstawie danych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oraz danych, o których mowa w

art. 170c ust. 2, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego ustala liczbę studentów

niezbędną do obliczenia wysokości dotacji, o której mowa w art. 94b ust. 1 pkt 6.

Minister może zlecić to zadanie instytutowi badawczemu, któremu zlecił, w drodze umowy,

administrowanie bazami danych Systemu POL-on, zapewniając na ten cel środki finansowe.

4.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego nie upublicznia ani nie udostępnia

danych, o których mowa w ust. 1.

5.

Dane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są przechowywane przez okres pięciu lat, liczony

od początku roku następującego po roku przyznania dotacji, o której mowa w art. 94b

ust. 1 pkt 6.

Zasady i tryb finansowania badań naukowych i prac rozwojowych prowadzonych w uczelni,

zakwalifikowanych do finansowania ze środków przewidzianych w budżecie państwa na

naukę, określa ustawa z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki.

1.

Przychodami uczelni publicznej są w szczególności

1)

dotacje z budżetu państwa, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt 1-6, 8, 9 i 11 oraz

art. 94b;

2)

uzyskane z budżetu państwa środki na naukę, o których mowa w ustawie wymienionej w

art. 97;

3)

odpłatności za świadczone usługi edukacyjne oraz za kształcenie na studiach i studiach

doktoranckich prowadzonych w formach niestacjonarnych, a także za świadczone przez

uczelnie artystyczne usługi artystyczne;

3a)

opłaty za postępowanie związane z potwierdzeniem efektów uczenia się;

4)

opłaty za postępowanie związane z przyjęciem na studia;

5)

jednorazowe opłaty za wydanie dyplomu, świadectwa oraz innego dokumentu związanego

z tokiem studiów;

6)

odpłatności za usługi badawcze i specjalistyczne, specjalistyczne i wysokospecjalistyczne

usługi diagnostyczne, rehabilitacyjne lub lecznicze, a także opłaty licencyjne i przychody

z działalności kulturalnej;

7)

przychody z działalności gospodarczej;

8)

przychody z udziałów i odsetek;

9)

przychody ze sprzedaży składników własnego mienia oraz z odpłatności za korzystanie

z tych składników przez osoby trzecie na podstawie umowy najmu, dzierżawy albo innej

umowy;

10)

przychody z tytułu darowizn, dziedziczenia, zapisów oraz ofiarności publicznej;

11)

środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, niepodlegające zwrotowi;

12)

środki, o których mowa w art. 94 ust. 6;

13)

przychody z wynagrodzenia, o którym mowa w art. 86e ust. 2, oraz z części środków

przysługujących uczelni z tytułu komercjalizacji dokonanej przez pracowników.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

maksymalną wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1 pkt 4, uwzględniając specyfikę

kierunków studiów, w tym konieczność przeprowadzenia testów sprawdzających uzdolnienia

artystyczne lub sprawność fizyczną kandydata.

2a.

Rektor uczelni ustala na rok akademicki wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1 pkt

4, uwzględniając zasadę, że opłata nie może przekraczać kosztów planowanych do poniesienia

w zakresie niezbędnym do wykonywania czynności związanych z przyjmowaniem na studia

na danym kierunku i określonym poziomie kształcenia.

3.

Niewykorzystane w danym roku środki finansowe pozostają w dyspozycji uczelni.

1.

Uczelnia publiczna może pobierać opłaty za świadczone usługi edukacyjne związane z

1)

kształceniem studentów na studiach niestacjonarnych oraz uczestników niestacjonarnych

studiów doktoranckich;

1a)

(uchylony)

1b)

(uchylony)

2)

powtarzaniem określonych zajęć na studiach stacjonarnych oraz stacjonarnych studiach

doktoranckich z powodu niezadowalających wyników w nauce;

3)

prowadzeniem studiów w języku obcym;

4)

prowadzeniem zajęć nieobjętych planem studiów, w tym zajęć uzupełniających efekty

kształcenia niezbędne do podjęcia studiów drugiego stopnia na określonym kierunku;

5)

prowadzeniem studiów podyplomowych, kursów dokształcających oraz szkoleń;

6)

przeprowadzaniem potwierdzania efektów uczenia się.

1a.

(uchylony)

1b.

(uchylony)

2.

Wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, ustala rektor uczelni publicznej, z tym że

opłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, nie mogą przekraczać kosztów ponoszonych

w zakresie niezbędnym do uruchomienia i prowadzenia w danej uczelni, odpowiednio studiów

lub studiów doktoranckich, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz zajęć na studiach i

studiach doktoranckich, o których mowa w ust. 1 pkt 2, z uwzględnieniem kosztów przygotowania

i wdrażania strategii rozwoju uczelni, w szczególności rozwoju kadr naukowych i infrastruktury

dydaktyczno-naukowej, w tym amortyzacji i remontów.

2a.

(uchylony)

3.

Senat uczelni publicznej określa zasady pobierania opłat wiążące rektora przy zawieraniu

umowy, o której mowa w art. 160a ust. 1, oraz tryb i warunki zwalniania - w całości

lub części - z tych opłat studentów lub doktorantów, w szczególności tych, którzy

osiągają wybitne wyniki w nauce lub uczestniczyli w międzynarodowych programach stypendialnych,

a także tych, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji materialnej.

4.

Zasady pobierania opłat i wysokość opłat w uczelni niepublicznej określa organ wskazany

w statucie, z tym że opłaty za świadczone usługi edukacyjne związane z kształceniem

studentów na studiach i studiach doktoranckich oraz opłaty związane z powtarzaniem

określonych zajęć na studiach i studiach doktoranckich nie mogą przekraczać kosztów

ponoszonych w zakresie niezbędnym do uruchomienia i prowadzenia w danej uczelni, odpowiednio

studiów lub studiów doktoranckich oraz zajęć na studiach lub studiach doktoranckich,

z uwzględnieniem kosztów przygotowania i wdrażania strategii rozwoju uczelni, w szczególności

rozwoju kadr naukowych i infrastruktury dydaktyczno-naukowej, w tym amortyzacji i

remontów.

5.

Wysokość opłat za przeprowadzenie potwierdzenia efektów uczenia się nie może przekroczyć

kosztów ponoszonych w zakresie świadczenia tej usługi o więcej niż 20%.

6.

Informację o wysokości opłat za usługi edukacyjne, o których mowa w ust. 1 i 4, uczelnia

zamieszcza na swojej stronie internetowej.

Uczelnia nie pobiera opłat za rejestrację na kolejny semestr lub rok studiów, egzaminy,

w tym egzamin poprawkowy, egzamin komisyjny, egzamin dyplomowy, wydanie dziennika

praktyk zawodowych, złożenie i ocenę pracy dyplomowej oraz wydanie suplementu do dyplomu.

1.

Uczelnia publiczna pokrywa koszty swojej działalności, zobowiązania oraz wydatki na

rozwój i inne potrzeby z przychodów określonych w art. 98 ust. 1.

2.

Uczelnia publiczna prowadzi samodzielną gospodarkę finansową na podstawie planu rzeczowo-finansowego,

zatwierdzanego przez senat uczelni, zgodnie z przepisami o finansach publicznych oraz

o rachunkowości.

2a.

Uczelnia niepubliczna prowadzi samodzielną gospodarkę finansową na podstawie planu

rzeczowo-finansowego, zatwierdzanego przez organ kolegialny wskazany w statucie uczelni,

zgodnie z przepisami o rachunkowości, a w zakresie gospodarowania środkami pochodzącymi

z budżetu państwa, również zgodnie z przepisami o finansach publicznych.

2b.

W uczelni rokiem obrotowym jest rok kalendarzowy.

3.

Uczelnia publiczna przekazuje ministrowi, który sprawuje nad nią nadzór, plan rzeczowo-finansowy

w terminie czternastu dni od dnia jego uchwalenia.

1.

Uczelnia publiczna, w której suma strat netto w okresie nie dłuższym niż pięć ostatnich

lat przekracza 25% kwoty dotacji z budżetu państwa otrzymanej w roku poprzedzającym

bieżący rok budżetowy na zadania, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt 1-6, 8, 9 i

11, jest obowiązana do opracowania programu naprawczego.

2.

Uczelnia publiczna opracowuje program naprawczy nie później niż w okresie trzech miesięcy

od stwierdzenia straty, o której mowa w ust. 1.

3.

Program naprawczy obejmuje działania mające na celu odzyskanie równowagi finansowej

przez zrównoważenie kosztów działalności z przychodami określonymi w art. 98 ust.

1 w okresie nie dłuższym niż do końca roku, w którym upływają trzy lata od dnia uchwalenia

programu naprawczego.

4.

Senat uczelni publicznej uchwala program naprawczy i przedkłada go ministrowi nadzorującemu

uczelnię. Senat uczelni publicznej przedkłada ministrowi okresowe sprawozdania z wykonania

programu naprawczego wraz ze sprawozdaniem z wykonania planu rzeczowo-finansowego,

o którym mowa w art. 35 ust. 2. Pierwsze sprawozdanie składa się w roku kalendarzowym

następującym po roku, w którym program naprawczy został uchwalony.

5.

W przypadku gdy

1)

uczelnia publiczna nie wprowadzi programu naprawczego w trybie określonym w ust. 2-4

lub

2)

ocena rezultatów programu naprawczego przedstawianych w okresowych sprawozdaniach,

o których mowa w ust. 4, wskazuje, że nie zostaną osiągnięte jego cele, lub

3)

w ostatnim roku realizacji programu naprawczego wystąpił warunek opracowania programu

naprawczego, o którym mowa w ust. 1, lub

4)

ocena rezultatów programu naprawczego przedstawionych w okresowym sprawozdaniu, o

którym mowa w ust. 4, złożonym po zakończeniu ostatniego roku realizacji programu

naprawczego, wskazuje, że nie zostały osiągnięte jego cele

- minister nadzorujący tę uczelnię powołuje, na okres nie dłuższy niż trzy lata, osobę

pełniącą obowiązki rektora, powierzając jej zadania dotyczące opracowania i wdrożenia

programu naprawczego.

6.

Z dniem powołania osoby pełniącej obowiązki rektora

1)

dotychczasowy rektor uczelni publicznej zostaje zawieszony w pełnieniu obowiązków;

w okresie zawieszenia rektorowi nie przysługuje dodatek funkcyjny do wynagrodzenia;

2)

zawieszona zostaje działalność organów kolegialnych uczelni publicznej w zakresie

decydowania o gospodarce finansowej, w szczególności w zakresie kompetencji określonych

w art. 90 ust. 4; pozostałe kompetencje organów kolegialnych są realizowane na zasadach

dotychczasowych;

3)

osoba pełniąca obowiązki rektora staje się przewodniczącym senatu uczelni publicznej.

7.

Zawieszenie, o którym mowa w ust. 6 pkt 1 i 2, pozostaje bez wpływu na upływ kadencji

rektora i członków organów kolegialnych. W przypadku gdy kadencja rektora upłynie

w trakcie okresu, na który została powołana osoba pełniąca obowiązki rektora, do końca

tego okresu nie przeprowadza się wyboru lub konkursu na rektora na kolejną kadencję.

8.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

zakres i tryb realizacji programu naprawczego prowadzącego do uzyskania równowagi

finansowej, uwzględniając poziom zadłużenia i specyfikę uczelni.

1.

Uczelnia publiczna tworzy

1)

fundusz zasadniczy;

2)

inne fundusze, których utworzenie przewidują odrębne przepisy.

1a.

Uczelnia może utworzyć fundusz rozwoju uczelni.

2.

Zysk netto przeznacza się na fundusz zasadniczy, a w przypadku utworzenia funduszu

rozwoju uczelni, również na ten fundusz.

3.

Stratę netto pokrywa się z funduszu zasadniczego.

4.

Roczne sprawozdanie finansowe uczelni publicznej podlega badaniu przez biegłego rewidenta.

1.

Fundusz zasadniczy odzwierciedla wartość mienia uczelni publicznej.

2.

W uczelni publicznej środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, z wyjątkiem

budynków i lokali oraz obiektów inżynierii lądowej i wodnej, podlegają amortyzacji

na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

3.

Budynki i lokale oraz obiekty inżynierii lądowej i wodnej są umarzane.

1.

Uczelnia tworzy fundusz pomocy materialnej dla studentów i doktorantów.

2.

Fundusz, o którym mowa w ust. 1, tworzy się z

1)

dotacji, o której mowa w art. 94 ust. 1 pkt 7 i ust. 4, z wyłączeniem środków na stypendia

ministra, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 4;

2)

opłat za korzystanie z domu studenckiego;

3)

opłat za korzystanie ze stołówki studenckiej;

4)

innych przychodów, w tym z opłat za wynajem pomieszczeń w domach i stołówkach studenckich.

3.

Fundusz pomocy materialnej dla studentów i doktorantów w części, o której mowa w ust.

2 pkt 1, przeznacza się na wypłaty stypendiów i zapomóg, a w przypadku uczelni publicznej

także na remonty domów oraz stołówek studenckich. Dotacja przeznaczona na pomoc materialną

dla doktorantów nie może być mniejsza niż wynika to z proporcji liczby doktorantów

do liczby studentów oraz nie większa niż 6% wysokości dotacji określonej w ust. 2

pkt 1.

4.

Fundusz pomocy materialnej dla studentów i doktorantów w części, o której mowa w ust.

2 pkt 2-4, przeznacza się na pokrycie kosztów utrzymania domów i stołówek studenckich,

w tym na wynagrodzenia pracowników zatrudnionych w tych domach i stołówkach studenckich,

oraz na odpis na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych dla tych pracowników.

4a.

Odpis na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych dla pracowników, o których mowa w

ust. 4, zatrudnionych w uczelni publicznej jest dokonywany zgodnie z art. 157.

5.

Fundusz pomocy materialnej dla studentów i doktorantów w części, o której mowa w ust.

2 pkt 2-4, może być również przeznaczony na wypłatę stypendiów i zapomóg oraz na remonty

i modernizację domów i stołówek studenckich, a także na pokrywanie kosztów, o których

mowa w ust. 6.

6.

Uczelnia może przeznaczyć część dotacji, o której mowa w art. 94 ust. 1 pkt 7 i ust.

4, w wysokości nieprzekraczającej w danym roku budżetowym 0,2%, na pokrywanie ponoszonych

przez uczelnię kosztów realizacji zadań związanych z przyznawaniem i wypłacaniem stypendiów

i zapomóg dla studentów i doktorantów.

7.

Niewykorzystane w danym roku budżetowym środki funduszu pomocy materialnej dla studentów

i doktorantów pochodzące ze źródła, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, przechodzą na rok

następny do wykorzystania na cele określone w ust. 3, a środki pochodzące ze źródeł

określonych w ust. 2 pkt 2-4 - na cele określone w ust. 4-6.

8.

Środki funduszu pomocy materialnej dla studentów i doktorantów wydatkowane z naruszeniem

ust. 3-7 podlegają zwrotowi do funduszu.

Przepis art. 103 stosuje się odpowiednio do jednostek naukowych prowadzących studia

doktoranckie.

1.

Uczelnia może utworzyć, ze środków innych niż określone w art. 94 ust. 1 i 6, własny

fundusz stypendialny na stypendia dla pracowników i studentów oraz doktorantów, a

uczelnia wojskowa także dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową

na stanowiskach służbowych w tej uczelni. Stypendia z tego funduszu mogą być przyznawane,

jeżeli statut uczelni tak stanowi, niezależnie od stypendiów, o których mowa w art.

173 ust. 1 oraz w art. 199 ust. 1.

2.

Stypendia, o których mowa w ust. 1, są przyznawane studentom i doktorantom w uzgodnieniu

odpowiednio z uczelnianym organem wykonawczym samorządu studenckiego wskazanym w regulaminie

samorządu studenckiego lub z uczelnianym organem wykonawczym samorządu doktorantów

wskazanym w regulaminie samorządu doktorantów.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady gospodarki finansowej

uczelni publicznych, w tym

1)

zasady sporządzania planu rzeczowo-finansowego,

2)

zasady tworzenia oraz zmian stanu funduszy, w tym funduszu rozwoju uczelni,

3)

zasady rozliczania, w tym ewidencji kosztów, biorąc pod uwagę

a)

rozliczanie kosztów według rodzajów działalności, z wyodrębnieniem finansowania z

dotacji z budżetu państwa oraz z przychodów własnych,

b)

rozliczanie kosztów w ramach działalności dydaktycznej w podziale na koszty kształcenia

na studiach stacjonarnych i studiach niestacjonarnych,

4)

sposób dostosowania dotychczasowych zasad gospodarki finansowej uczelni do postanowień

ustawy

- w celu zapewnienia efektywnego wykorzystania środków publicznych.

Prowadzenie przez uczelnię działalności dydaktycznej, naukowej, badawczej, doświadczalnej,

artystycznej, sportowej, rehabilitacyjnej lub diagnostycznej nie stanowi działalności

gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1829, 1948, 1997 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 460 i 819).

1.

W przypadku gdy w uczelni niepublicznej niewykorzystane środki pochodzące z dotacji

na dofinansowanie zadania, o którym mowa w art. 94 ust. 4 lub 4a lub art. 94b ust.

1, na koniec poprzedniego roku budżetowego przewyższają kwotę dotacji kalkulacyjnej

na dofinansowanie danego zadania na dany rok budżetowy

1)

minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego nie przyznaje uczelni dotacji na dofinansowanie

danego zadania;

2)

uczelnia dokonuje zwrotu do budżetu państwa niewykorzystanych środków dotacji na dofinansowanie

danego zadania w kwocie stanowiącej różnicę między stanem środków na koniec poprzedniego

roku budżetowego a wysokością dotacji kalkulacyjnej.

2.

Do zwrotu środków stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1870, z późn. zm. dotyczące zwrotu dotacji niewykorzystanej do końca roku budżetowego, z tym że dotacja

podlega zwrotowi w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania przez uczelnię od ministra

właściwego do spraw szkolnictwa wyższego informacji o wysokości dotacji kalkulacyjnej.

3.

Wysokość dotacji kalkulacyjnej ustala się dla zadań, o których mowa

1)

w art. 94 ust. 4 - biorąc pod uwagę dane o liczbie studentów i doktorantów, w tym

znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej, oraz liczbie studentów i doktorantów,

będących osobami niepełnosprawnymi;

2)

w art. 94 ust. 4a - biorąc pod uwagę dane o liczbie studentów i doktorantów, będących

osobami niepełnosprawnymi;

3)

(uchylony)

4)

w art. 94b ust. 1 pkt 2 - biorąc pod uwagę dane o liczbie nauczycieli akademickich,

studentów studiów stacjonarnych i uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich

w jednostkach organizacyjnych uczelni prowadzących kierunek studiów, który uzyskał

ocenę wyróżniającą Komisji w ramach oceny programowej, oraz możliwość dofinansowania

jednostek organizacyjnych uczelni przez okres trzech lat;

5)

w art. 94b ust. 1 pkt 4 - biorąc pod uwagę liczbę uczestników stacjonarnych studiów

doktoranckich i kosztochłonność stacjonarnych studiów doktoranckich w poszczególnych

dziedzinach nauki i sztuki;

6)

w art. 94b ust. 1 pkt 5 - biorąc pod uwagę dane o liczbie uczestników stacjonarnych

studiów doktoranckich.

Pracownikami uczelni są nauczyciele akademiccy oraz pracownicy niebędący nauczycielami

akademickimi.

Nauczycielami akademickimi są

1)

pracownicy naukowo-dydaktyczni;

2)

pracownicy dydaktyczni;

3)

pracownicy naukowi;

4)

dyplomowani bibliotekarze oraz dyplomowani pracownicy dokumentacji i informacji naukowej.

1.

Nauczycielem akademickim może zostać osoba, która

1)

posiada kwalifikacje określone w ustawie;

2)

ma pełną zdolność do czynności prawnych;

3)

nie została ukarana prawomocnym wyrokiem sądowym za przestępstwo umyślne;

4)

nie została ukarana karą dyscyplinarną wymienioną w art. 140 ust. 1 pkt 4;

5)

korzysta z pełni praw publicznych.

2.

(uchylony)

3.

Zatrudnienie w uczelni w charakterze nauczyciela akademickiego cudzoziemca następuje

bez konieczności uzyskania zezwolenia i zgody organu zatrudnienia. Zezwolenia i zgody

nie wymaga także powierzenie cudzoziemcowi innej pracy zarobkowej w zakresie zadań,

o których mowa w art. 111.

3a.

Przy zatrudnianiu osoby, o której mowa w ust. 3, a także obywatela polskiego, który

stopień naukowy, stopień w zakresie sztuki lub tytuł zawodowy uzyskał za granicą,

można odstąpić od warunków określonych w art. 114.

4.

Osoba, o której mowa w ust. 3, podlega obowiązkowi ubezpieczeń społecznych i ubezpieczeń

zdrowotnych, a także korzysta z uprawnień przewidzianych w ustawie oraz innych uprawnień

na zasadach obowiązujących obywateli polskich pozostających w stosunku pracy.

1.

Pracownicy naukowo-dydaktyczni i naukowi są zatrudniani na stanowiskach

1)

profesora zwyczajnego;

2)

profesora nadzwyczajnego;

3)

profesora wizytującego;

4)

adiunkta;

5)

asystenta.

2.

Pracownicy dydaktyczni są zatrudniani na stanowiskach

1)

starszego wykładowcy;

2)

wykładowcy;

3)

lektora lub instruktora.

3.

W uczelni zawodowej pracownicy dydaktyczni mogą być zatrudniani także na stanowiskach

wskazanych w ust. 1 pkt 1-3 i 5.

4.

(uchylony)

1.

Pracownicy naukowo-dydaktyczni są obowiązani

1)

kształcić i wychowywać studentów, w tym nadzorować opracowywanie przez studentów prac

zaliczeniowych, semestralnych, dyplomowych, pod względem merytorycznym i metodycznym;

2)

prowadzić badania naukowe i prace rozwojowe, rozwijać twórczość naukową albo artystyczną;

3)

uczestniczyć w pracach organizacyjnych uczelni.

2.

Pracownicy naukowi mają obowiązki określone w ust. 1 pkt 2 i 3.

3.

Do obowiązków nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy profesora lub stopień

naukowy doktora habilitowanego należy również kształcenie kadry naukowej.

4.

Pracownicy dydaktyczni są obowiązani

1)

kształcić i wychowywać studentów, w tym nadzorować opracowywanie przez studentów prac

zaliczeniowych, semestralnych, dyplomowych, pod względem merytorycznym i metodycznym;

2)

podnosić swoje kwalifikacje zawodowe;

3)

uczestniczyć w pracach organizacyjnych uczelni.

5.

Nauczyciele akademiccy zatrudnieni w uczelni zawodowej mogą uczestniczyć w pracach

badawczych. Warunki prowadzenia tych prac określa organ kolegialny uczelni wskazany

w statucie.

1.

Nauczyciele akademiccy zatrudnieni w uczelni medycznej lub innej uczelni prowadzącej

działalność w dziedzinie nauk medycznych uczestniczą w sprawowaniu opieki zdrowotnej

poprzez wykonywanie zadań dydaktycznych i badawczych w powiązaniu z udzielaniem świadczeń

zdrowotnych w jednostkach organizacyjnych niezbędnych do prowadzenia działalności

dydaktycznej i badawczej udostępnionych tym uczelniom na zasadach określonych w przepisach

o działalności leczniczej.

2.

W udzielaniu świadczeń zdrowotnych, o których mowa w ust. 1, nauczyciele akademiccy

uczestniczą na podstawie odrębnej umowy zawartej z podmiotem prowadzącym działalność

leczniczą udostępniającym jednostkę, o której mowa w ust. 1.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do podstawowych jednostek organizacyjnych

uczelni publicznych działających w zakresie nauk weterynaryjnych.

1.

Nauczyciel akademicki składa w uczelni oświadczenie, w którym upoważnia wybraną podstawową

jednostkę organizacyjną uczelni, a w uczelni nieposiadającej podstawowych jednostek

organizacyjnych prowadzących co najmniej jeden kierunek studiów - uczelnię, do zaliczania

go do minimum kadrowego jednego kierunku jednolitych studiów magisterskich albo jednego

kierunku studiów pierwszego stopnia oraz drugiego stopnia albo jednego kierunku studiów

tylko pierwszego stopnia albo jednego kierunku studiów tylko drugiego stopnia.

2.

Nauczyciel akademicki może dodatkowo złożyć w jednostce organizacyjnej tej samej uczelni

albo w jednostce organizacyjnej innej uczelni co najwyżej jedno oświadczenie, upoważniające

tę jednostkę do zaliczenia go do minimum kadrowego jednego kierunku studiów pierwszego

stopnia.

3.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 1 i 2, składa się przed rozpoczęciem roku akademickiego,

nie później jednak niż do dnia 30 czerwca roku poprzedzającego rok akademicki, lub

przed rozpoczęciem semestru w przypadku zmian w zatrudnieniu wpływających na minimum

kadrowe.

Dyplomowani bibliotekarze oraz dyplomowani pracownicy dokumentacji i informacji naukowej

są zatrudniani na stanowiskach

1)

starszego kustosza dyplomowanego, starszego dokumentalisty dyplomowanego;

2)

kustosza dyplomowanego, dokumentalisty dyplomowanego;

3)

adiunkta bibliotecznego, adiunkta dokumentacji i informacji naukowej;

4)

asystenta bibliotecznego, asystenta dokumentacji i informacji naukowej.

1.

Na stanowisku profesora zwyczajnego może być zatrudniona osoba posiadająca tytuł naukowy

profesora.

2.

Na stanowisku profesora nadzwyczajnego może być zatrudniona osoba posiadająca stopień

naukowy doktora habilitowanego lub tytuł naukowy profesora.

3.

Na stanowisku profesora wizytującego może być zatrudniona osoba będąca pracownikiem

innej uczelni, posiadająca stopień naukowy doktora habilitowanego lub tytuł naukowy

profesora, z zastrzeżeniem art. 115 ust. 3.

4.

W uczelni morskiej na stanowisku profesora nadzwyczajnego może być zatrudniona także

osoba posiadająca stopień naukowy doktora oraz najwyższy stopień morski.

5.

Na stanowisku adiunkta może być zatrudniona osoba, która posiada co najmniej stopień

naukowy doktora.

6.

Na stanowisku asystenta może być zatrudniona osoba, która posiada co najmniej tytuł

zawodowy magistra lub tytuł równorzędny.

7.

Na stanowiskach pracowników dydaktycznych, o których mowa w art. 110 ust. 2, mogą

być zatrudnione osoby posiadające tytuł zawodowy magistra lub tytuł równorzędny.

8.

(uchylony)

9.

Na stanowiskach, o których mowa w art. 113, mogą być zatrudnione osoby posiadające

tytuł zawodowy magistra lub tytuł równorzędny.

1.

Na stanowisku profesora nadzwyczajnego lub profesora wizytującego może być zatrudniona

osoba niespełniająca wymagań określonych odpowiednio w art. 114 ust. 2 i 3, jeżeli

posiada stopień naukowy doktora oraz znaczne i twórcze osiągnięcia w pracy naukowej,

zawodowej lub artystycznej, potwierdzone w trybie określonym w statucie.

1a.

Warunkiem zatrudnienia na stanowisku profesora nadzwyczajnego osoby niespełniającej

wymagań określonych w art. 114 ust. 2 jest uzyskanie pozytywnej opinii Centralnej

Komisji do Spraw Stopni i Tytułów.

1b.

(uchylony)

2.

(uchylony)

3.

W uczelni wojskowej na stanowisku profesora wizytującego może być zatrudniona osoba

posiadająca co najmniej stopień wojskowy generała brygady lub kontradmirała.

3a.

W uczelni służb państwowych na stanowisku profesora wizytującego może być zatrudniona

osoba posiadająca stopień we właściwej służbie państwowej odpowiadający co najmniej

stopniowi generała brygady.

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

1.

Statut uczelni może określać dodatkowe wymagania i kwalifikacje zawodowe osób zatrudnianych

na stanowiskach, o których mowa w art. 110.

2.

Statut uczelni określa dodatkowe wymagania i kwalifikacje zawodowe osób zatrudnionych

na stanowiskach, o których mowa w art. 113.

(uchylony)

1.

Nawiązanie stosunku pracy z nauczycielem akademickim następuje na podstawie mianowania

albo umowy o pracę. Na podstawie mianowania zatrudnia się wyłącznie nauczyciela akademickiego

posiadającego tytuł naukowy profesora. Zatrudnienie na podstawie mianowania następuje

w pełnym wymiarze czasu pracy.

2.

Stosunek pracy z nauczycielem akademickim w uczelni publicznej nawiązuje i rozwiązuje

rektor w trybie określonym w statucie, z zastrzeżeniem art. 121 ust. 4.

3.

Stosunek pracy z nauczycielem akademickim w uczelni niepublicznej nawiązuje i rozwiązuje

organ uczelni wskazany w statucie, z zastrzeżeniem art. 121 ust. 5, w trybie określonym

w statucie.

4.

(uchylony)

5.

W uczelni wojskowej żołnierzy zawodowych wyznacza się na stanowiska nauczycieli akademickich

na zasadach i w trybie określonych w przepisach o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych,

na wniosek rektora, z zachowaniem przepisów art. 114-116.

6.

W uczelni służb państwowych funkcjonariuszy wyznacza się na stanowiska nauczycieli

akademickich na zasadach i w trybie określonych w przepisach dotyczących tych służb,

z zachowaniem przepisów ustawy.

7.

Pomiędzy nauczycielem akademickim a zatrudnionym w tej samej uczelni jego małżonkiem,

krewnym lub powinowatym do drugiego stopnia włącznie oraz osobą pozostającą w stosunku

przysposobienia, opieki lub kurateli nie może powstać stosunek bezpośredniej podległości

służbowej. Nie dotyczy to osób pełniących funkcje organów jednoosobowych uczelni,

dla których ustawa przewiduje powoływanie ich w drodze wyborów.

1.

Nawiązanie stosunku pracy z nauczycielem akademickim w uczelni publicznej, na czas

określony lub nieokreślony, w wymiarze przekraczającym połowę pełnego wymiaru czasu

pracy, następuje po przeprowadzeniu otwartego konkursu. Tryb i warunki postępowania

konkursowego określa statut.

2.

Informację o konkursach, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 72 ust. 1, art. 75 ust.

1 i art. 76 ust. 1, ogłasza się na stronach internetowych uczelni, urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego oraz ministra nadzorującego uczelnię,

a także na stronach internetowych Komisji Europejskiej w europejskim portalu dla mobilnych

naukowców, przeznaczonym do publikacji ofert pracy naukowców.

3.

Nauczyciela akademickiego, który nabył uprawnienia emerytalne, można zatrudnić ponownie

na tym samym stanowisku, w tej samej uczelni bez postępowania konkursowego.

4.

Przepisów o postępowaniu konkursowym nie stosuje się w przypadku zatrudnienia na czas

określony nauczyciela akademickiego

1)

skierowanego do pracy w uczelni na podstawie umowy zawartej z zagraniczną instytucją

naukową;

2)

będącego beneficjentem krajowego konkursu ogłoszonego przez Narodowe Centrum Nauki

lub Narodowe Centrum Badań i Rozwoju lub międzynarodowego konkursu na realizację projektu

badawczego związanego z obszarem kształcenia;

3)

zatrudnianego na czas realizacji projektu finansowanego

a)

ze środków pochodzących z Unii Europejskiej,

b)

przez inny podmiot przyznający grant;

4)

na tym samym stanowisku, jeżeli poprzednie zatrudnienie trwało nie krócej niż trzy

lata.

1.

Akt mianowania oraz umowa o pracę zawierane z nauczycielem akademickim określają strony

umowy, rodzaj umowy, datę jej zawarcia oraz warunki pracy i płacy, w szczególności

1)

rodzaj pracy;

2)

miejsce wykonywania pracy;

3)

informację, czy uczelnia jest podstawowym miejscem pracy w rozumieniu ustawy;

4)

wynagrodzenie za pracę odpowiadające rodzajowi pracy, ze wskazaniem składników wynagrodzenia;

5)

wymiar czasu pracy;

6)

termin rozpoczęcia pracy.

2.

Warunkiem zawarcia z nauczycielem akademickim stosunku pracy na podstawie mianowania

jest złożenie na piśmie oświadczenia, że uczelnia jest dla niego podstawowym miejscem

pracy w rozumieniu ustawy.

1.

Okres zatrudnienia na stanowisku asystenta osoby nieposiadającej stopnia naukowego

doktora oraz okres zatrudnienia na stanowisku adiunkta osoby nieposiadającej stopnia

naukowego doktora habilitowanego, a także warunki skracania i przedłużania oraz zawieszania

tych okresów określa statut, z tym że zatrudnienie na każdym z tych stanowisk osoby

nieposiadającej stopnia naukowego doktora lub doktora habilitowanego nie może trwać

dłużej niż osiem lat.

2.

Do okresu, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się przerwy związanej z

1)

urlopem macierzyńskim, urlopem na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopem ojcowskim,

urlopem rodzicielskim lub urlopem wychowawczym, udzielonych na zasadach określonych

w przepisach ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy;

2)

pobieraniem zasiłku chorobowego lub świadczenia rehabilitacyjnego w związku z niezdolnością

do pracy, w tym spowodowaną chorobą wymagającą rehabilitacji leczniczej.

1.

(uchylony)

2.

Mianowanie następuje na czas nieokreślony lub określony.

3.

(uchylony)

4.

Mianowania na stanowisko profesora zwyczajnego lub profesora nadzwyczajnego osoby

pełniącej funkcję rektora uczelni publicznej dokonuje minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego na wniosek senatu tej uczelni.

5.

Przepis ust. 4 stosuje się do uczelni niepublicznej, jeżeli statut tej uczelni nie

stanowi inaczej.

6.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w ust. 4 w

odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych, medycznych oraz

morskich wykonują odpowiednio ministrowie wskazani w art. 33 ust. 2.

1.

Rektor, na wniosek nauczyciela akademickiego, wystawia nauczycielowi akademickiemu

legitymację służbową.

2.

Za wydanie legitymacji służbowej, o której mowa w ust. 1, pobierane są opłaty związane

z kosztami wydania dokumentu; wysokość tej opłaty nie może przekroczyć wysokości kosztów

wytworzenia dokumentu. Opłaty stanowią przychód uczelni.

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

wzór oraz tryb wystawiania legitymacji służbowej, o której mowa w ust. 1, uwzględniając

potrzebę poświadczenia zatrudnienia na stanowisku nauczyciela akademickiego.

1.

Stosunek pracy z mianowanym nauczycielem akademickim może być rozwiązany

1)

w drodze porozumienia stron;

2)

przez wypowiedzenie dokonane przez jedną ze stron;

3)

bez wypowiedzenia.

2.

Rozwiązanie stosunku pracy z mianowanym nauczycielem akademickim za wypowiedzeniem

następuje z końcem semestru, z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia.

3.

W uczelni wojskowej nauczyciela akademickiego będącego żołnierzem zawodowym zwalnia

się ze stanowiska na zasadach i w trybie określonych w przepisach o służbie wojskowej

żołnierzy zawodowych.

4.

W uczelni służb państwowych rozwiązanie stosunku pracy z mianowanym nauczycielem akademickim

będącym funkcjonariuszem właściwej służby państwowej następuje na zasadach i w trybie

określonych w przepisach dotyczących tych służb, z zachowaniem przepisów ustawy.

1.

Rektor może rozwiązać za wypowiedzeniem stosunek pracy z mianowanym nauczycielem akademickim

w przypadku

1)

czasowej niezdolności do pracy spowodowanej chorobą, jeżeli okres tej niezdolności

przekracza okres zasiłkowy, a w przypadku stwierdzenia przez uprawnionego lekarza

poprawy stanu zdrowia i możliwości powrotu do pracy, jeżeli okres ten przekracza dwa

lata;

2)

wszczęcia postępowania w sprawie likwidacji uczelni;

3)

otrzymania przez nauczyciela akademickiego oceny negatywnej, o której mowa w art.

132;

4)

podjęcia lub wykonywania przez nauczyciela akademickiego dodatkowego zatrudnienia

bez zgody rektora, o której mowa w art. 129 ust. 1 i 10.

2.

Rektor rozwiązuje za wypowiedzeniem stosunek pracy z nauczycielem akademickim w przypadku

otrzymania przez nauczyciela akademickiego dwóch kolejnych ocen negatywnych, o których

mowa w art. 132.

Stosunek pracy z mianowanym nauczycielem akademickim może być rozwiązany również z

innych ważnych przyczyn, po uzyskaniu opinii organu kolegialnego wskazanego w statucie

uczelni.

Rektor może rozwiązać stosunek pracy z mianowanym nauczycielem akademickim bez wypowiedzenia

w przypadku

1)

trwałej utraty zdolności do pracy na zajmowanym stanowisku, stwierdzonej orzeczeniem

lekarza orzecznika w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych, jeżeli nie ma możliwości zatrudnienia pracownika na innym stanowisku,

odpowiednim do jego stanu zdrowia i kwalifikacji zawodowych, albo gdy nauczyciel odmawia

przejścia do takiej pracy;

2)

niedostarczenia w wyznaczonym terminie orzeczenia potwierdzającego zdolność do pracy

na zajmowanym stanowisku, wydanego przez lekarza prowadzącego badania okresowe lub

kontrolne;

3)

dopuszczenia się

a)

czynu określonego w art. 115 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych stwierdzonego prawomocnym wyrokiem sądowym,

b)

stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem komisji dyscyplinarnej

-

przywłaszczenia sobie autorstwa albo wprowadzenia w błąd co do autorstwa całości lub

części cudzego utworu albo artystycznego wykonania,

-

rozpowszechnienia, bez podania nazwiska lub pseudonimu twórcy, cudzego utworu w wersji

oryginalnej albo w postaci opracowania,

-

rozpowszechnienia, bez podania nazwiska lub pseudonimu twórcy, cudzego artystycznego

wykonania albo publicznego zniekształcenia takiego utworu, artystycznego wykonania,

fonogramu, wideogramu lub nadania,

-

innego sposobu naruszenia cudzych praw autorskich lub praw pokrewnych,

-

fałszowania badań lub wyników badań naukowych lub innego oszustwa naukowego,

-

innego oszustwa naukowego;

4)

skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne.

1.

Stosunek pracy mianowanego nauczyciela akademickiego wygasa z mocy prawa w przypadku

1)

stwierdzenia, że mianowanie nastąpiło na podstawie fałszywych lub nieważnych dokumentów;

2)

prawomocnego orzeczenia przez sąd utraty praw publicznych;

3)

prawomocnego ukarania karą dyscyplinarną pozbawienia prawa wykonywania zawodu nauczyciela

akademickiego na stałe lub na czas określony;

4)

prawomocnego orzeczenia środka karnego w postaci zakazu zajmowania określonego stanowiska

w przypadku, gdy orzeczenie to dotyczy wykonywania obowiązków nauczyciela akademickiego;

5)

upływu trzymiesięcznego okresu nieobecności w pracy z powodu tymczasowego aresztowania;

6)

odbywania kary pozbawienia wolności lub ograniczenia wolności;

7)

upływu okresu mianowania;

8)

śmierci nauczyciela akademickiego.

2.

Stosunek pracy mianowanego nauczyciela akademickiego zatrudnionego w uczelni publicznej

wygasa z końcem roku akademickiego, w którym ukończył on 67. rok życia, jeżeli nabył

prawo do emerytury. Jeżeli z ukończeniem 67. roku życia osoba ta nie nabyła prawa

do emerytury, wygaśnięcie stosunku pracy następuje z końcem roku akademickiego, w

którym nabędzie to prawo. Stosunek pracy mianowanego nauczyciela akademickiego posiadającego

tytuł naukowy profesora, zatrudnionego na stanowisku profesora nadzwyczajnego lub

zwyczajnego w uczelni publicznej, wygasa z końcem roku akademickiego, w którym ukończył

on 70. rok życia.

3.

Wygaśnięcie stosunku pracy stwierdza rektor.

4.

Stosunek pracy mianowanego nauczyciela akademickiego pełniącego funkcję rektora, z

końcem roku akademickiego, w którym ukończył on 70. rok życia, przekształca się -

na czas pozostały do zakończenia pełnienia tej funkcji - w stosunek pracy na podstawie

umowy o pracę.

5.

Stosunek pracy mianowanego nauczyciela akademickiego pełniącego funkcję prorektora,

kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej i jego zastępcy, z końcem roku akademickiego,

w którym ukończył on 67. rok życia, a w przypadku mianowanego nauczyciela akademickiego

posiadającego tytuł naukowy profesora z końcem roku akademickiego, w którym ukończył

on 70. rok życia, przekształca się - na czas pozostały do zakończenia pełnienia tej

funkcji - w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę.

1.

Rozwiązanie lub wygaśnięcie umowy o pracę z nauczycielem akademickim następuje na

zasadach określonych w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, z tym że rozwiązanie stosunku pracy, za wypowiedzeniem następuje z końcem semestru.

2.

Rektor może rozwiązać za wypowiedzeniem stosunek pracy nauczyciela akademickiego zatrudnionego

na podstawie umowy o pracę również w przypadku określonym w art. 124 ust. 1 pkt 3.

1.

Nauczyciel akademicki zatrudniony w uczelni publicznej może podjąć lub kontynuować

zatrudnienie w ramach stosunku pracy tylko u jednego dodatkowego pracodawcy prowadzącego

działalność dydaktyczną lub naukowo-badawczą. Podjęcie lub kontynuowanie przez nauczyciela

akademickiego dodatkowego zatrudnienia w ramach stosunku pracy u pracodawcy, o którym

mowa w zdaniu pierwszym, wymaga zgody rektora. Podjęcie lub kontynuowanie dodatkowego

zatrudnienia bez zgody rektora stanowi podstawę rozwiązania stosunku pracy za wypowiedzeniem

w uczelni publicznej stanowiącej podstawowe miejsce pracy.

2.

Rektor odmawia wyrażenia zgody, o której mowa w ust. 1, jeżeli świadczenie usług dydaktycznych

lub naukowych u innego pracodawcy zmniejsza zdolność prawidłowego funkcjonowania uczelni

lub wiąże się z wykorzystaniem jej urządzeń technicznych i zasobów uczelni.

3.

Nauczyciel akademicki prowadzący działalność gospodarczą informuje o tym rektora uczelni,

która jest dla niego podstawowym miejscem pracy.

4.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do nauczycieli akademickich podejmujących zatrudnienie

w ramach stosunku pracy

1)

w urzędach, o których mowa w art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, 2 i 4a ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach

urzędów państwowych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1511, 2074 i 2261);

2)

w organach towarzystw naukowych i zawodowych;

3)

w organach wymiaru sprawiedliwości;

4)

w instytucjach kultury;

5)

we władzach Polskiej Akademii Nauk i Polskiej Akademii Umiejętności;

6)

w samorządowych kolegiach odwoławczych;

7)

w jednostkach, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.

5.

Podjęcie lub kontynuowanie dodatkowego zatrudnienia w ramach stosunku pracy przez

nauczyciela akademickiego, będącego organem jednoosobowym uczelni publicznej wymaga

uzyskania zgody wskazanego w statucie organu kolegialnego uczelni. Zgoda jest wydawana

na okres kadencji. W przypadku powołania nauczyciela akademickiego do pełnienia funkcji

organu jednoosobowego kolejnej kadencji okres, którego dotyczy zgoda ulega przedłużeniu

o cztery miesiące.

6.

Zgoda, o której mowa w ust. 1, jest wydawana w terminie dwóch miesięcy od dnia wystąpienia

o zgodę na podjęcie lub kontynuowanie dodatkowego zatrudnienia, a zgoda w przypadku,

o którym mowa w ust. 5, w terminie dwóch miesięcy od dnia rozpoczęcia kadencji organu

jednoosobowego.

7.

W terminie czterech miesięcy od dnia nieuzyskania zgody właściwego organu kolegialnego

na kontynuowanie przez nauczyciela akademickiego będącego organem jednoosobowym uczelni

publicznej dodatkowego zatrudnienia w ramach stosunku pracy nauczyciel akademicki

jest obowiązany zaprzestać kontynuowania dodatkowego zatrudnienia w ramach stosunku

pracy. Niezaprzestanie kontynuowania dodatkowego zatrudnienia powoduje wygaśnięcie

mandatu organu jednoosobowego uczelni publicznej.

8.

Wypowiedzenie stosunku pracy, o którym mowa w ust. 1, następuje z końcem miesiąca

następującego po miesiącu, w którym rektor powziął wiadomość o niezaprzestaniu przez

nauczyciela akademickiego kontynuowania dodatkowego zatrudnienia, a w odniesieniu

odpowiednio do rektora uczelni wojskowej, służb państwowych, artystycznej, medycznej

oraz morskiej - właściwy minister wskazany w art. 33 ust. 2, z tym, że rozwiązanie

stosunku pracy następuje zgodnie z art. 128 ust. 1. Wygaśnięcie mandatu, o którym

mowa w ust. 7, następuje z dniem stwierdzenia niezaprzestania kontynuowania dodatkowego

zatrudnienia.

9.

Wypowiedzenia stosunku pracy oraz wygaśnięcie mandatu, o których mowa w ust. 1 i 7,

dokonuje lub stwierdza rektor, w stosunku do rektora uczelni publicznej, minister

właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, a w stosunku do rektora odpowiednio uczelni

wojskowej, służb państwowych, artystycznej, medycznej oraz morskiej - właściwy minister

wskazany w art. 33 ust. 2, na wniosek senatu uczelni.

10.

W uczelni wojskowej żołnierze zawodowi pełniący służbę na stanowiskach nauczycieli

akademickich występują o zgodę, o której mowa w ust. 1, w trybie określonym w przepisach

o zawodowej służbie wojskowej. Podjęcie dodatkowego zatrudnienia w ramach stosunku

pracy u innego pracodawcy bez uzyskania zgody skutkuje skierowaniem przez rektora

wniosku o zwolnienie ze stanowiska nauczyciela akademickiego, w trybie określonym

w przepisach o zawodowej służbie wojskowej.

11.

Przepisy ust. 1-8 stosuje się odpowiednio do uczelni niepublicznej, jeżeli statut

nie stanowi inaczej. Wypowiedzenia stosunku pracy oraz wygaśnięcie mandatu w stosunku

do rektora uczelni niepublicznej dokonuje lub stwierdza założyciel. Do rozwiązania

stosunku pracy stosuje się przepis art. 128 ust. 1.

12.

(uchylony)

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego prowadzi ogólnopolski wykaz nauczycieli

akademickich i pracowników naukowych.

2.

W wykazie zamieszcza się następujące dane dotyczące nauczyciela akademickiego lub

pracownika naukowego

1)

imiona i nazwisko;

2)

numer PESEL, a w przypadku jego braku - numer dokumentu potwierdzającego tożsamość

oraz kraj wydania dokumentu tożsamości;

3)

kraj pochodzenia - w przypadku cudzoziemców;

4)

rok urodzenia;

5)

płeć;

6)

tytuł zawodowy, stopień naukowy lub tytuł naukowy;

7)

informacje o uprawnieniach równoważnych z uprawnieniami doktora habilitowanego nabytych

na podstawie art. 21a ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz

o stopniach i tytule w zakresie sztuki;

8)

informacje o podstawowym miejscu pracy i miejscu dodatkowego zatrudnienia;

9)

informacje o zaliczeniu do minimum kadrowego;

10)

informacje o prawomocnym orzeczeniu kary dyscyplinarnej, o której mowa w art. 140

ust. 1 pkt 3 i 4.

3.

Dane, o których mowa w ust. 2 pkt 1-9, wprowadzają do Systemu POL-on rektorzy uczelni,

dyrektorzy instytutów naukowych i pomocniczych jednostek naukowych Polskiej Akademii

Nauk, dyrektorzy instytutów badawczych, dyrektor Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego,

dyrektorzy państwowych jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Sprawiedliwości,

prowadzących działalność naukową i badawczo-rozwojową, oraz dyrektorzy międzynarodowych

instytutów naukowych utworzonych na podstawie odrębnych przepisów, działających na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3a.

Dane, o których mowa w ust. 2 pkt 10, wprowadzają do Systemu POL-on rektorzy uczelni,

a w przypadku gdy w dniu uprawomocnienia się orzeczenia kary dyscyplinarnej nauczyciel

akademicki nie jest zatrudniony w uczelni, w której zostało wszczęte postępowanie

dyscyplinarne - minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego.

4.

Dostęp do danych zawartych w wykazie przysługuje

1)

właściwym ministrom wskazanym w art. 33 ust. 2, organom Centralnej Komisji do Spraw

Stopni i Tytułów, Komitetowi Ewaluacji Jednostek Naukowych, Radzie oraz Komisji;

2)

rektorom uczelni, Prezesowi Polskiej Akademii Nauk, dyrektorom instytutów naukowych

i pomocniczych jednostek naukowych Polskiej Akademii Nauk, dyrektorom instytutów badawczych,

dyrektorowi Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, dyrektorom państwowych jednostek

organizacyjnych podległych Ministrowi Sprawiedliwości, prowadzących działalność naukową

i badawczo-rozwojową, oraz dyrektorom międzynarodowych instytutów naukowych utworzonych

na podstawie odrębnych przepisów, działających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

- w zakresie danych dotyczących nauczycieli akademickich i pracowników naukowych zatrudnionych

w kierowanych przez nich jednostkach.

5.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 2 pkt 7-10, zamieszczanych w wykazie;

2)

tryb i terminy wprowadzania danych do wykazu oraz aktualizowania, archiwizowania i

usuwania tych danych;

3)

tryb i sposób udostępniania danych.

6.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, wydając rozporządzenie, o którym

mowa w ust. 5, uwzględni potrzebę zapewnienia

1)

kompletności i aktualności zgromadzonych w wykazie danych służących właściwej realizacji

zadań z zakresu polityki kadrowej przez podmioty wymienione w ust. 4;

2)

odpowiedniego poziomu ochrony przetwarzanych danych.

1.

Czas pracy nauczyciela akademickiego jest określony zakresem jego obowiązków dydaktycznych,

naukowych i organizacyjnych.

2.

Zasady ustalania zakresu obowiązków nauczycieli akademickich, rodzaje zajęć dydaktycznych

objętych zakresem tych obowiązków, w tym wymiar zadań dydaktycznych dla poszczególnych

stanowisk, oraz zasady obliczania godzin dydaktycznych określa senat.

3.

Roczny wymiar zajęć dydaktycznych wynosi

1)

od 120 do 240 godzin dydaktycznych - dla pracowników naukowo-dydaktycznych;

2)

od 240 do 360 godzin dydaktycznych - dla pracowników dydaktycznych, z zastrzeżeniem

pkt 3;

3)

od 300 do 540 godzin dydaktycznych - dla pracowników dydaktycznych zatrudnionych na

stanowiskach lektorów i instruktorów lub równorzędnych.

4.

Rektor może obniżyć wymiar zajęć dydaktycznych poniżej dolnej granicy wymiaru ustalonej

zgodnie z ust. 3, w przypadku powierzenia nauczycielowi akademickiemu wykonywania

ważnych zadań lub realizowania przez nauczyciela akademickiego projektów badawczych

lub innych zadań przewidzianych w statucie.

5.

Szczegółowy zakres i wymiar obowiązków nauczyciela akademickiego ustala kierownik

jednostki organizacyjnej określonej w statucie.

6

Zajęcia dydaktyczne mogą być wykonywane również poza uczelnią, a w szczególności w

szkole podstawowej i ponadpodstawowej prowadzonych przez uczelnię na zasadach określonych

przez senat.

7.

Obowiązkowy wymiar czasu pracy pracowników, o których mowa w art. 113, a także pracowników

bibliotecznych oraz pracowników dokumentacji i informacji naukowej, zatrudnionych

na stanowiskach kustosza bibliotecznego, starszego bibliotekarza i starszego dokumentalisty,

wynosi 36 godzin tygodniowo.

8.

Statut uczelni niepublicznej może ustanowić inny niż określony w ust. 3 i 7 wymiar

zajęć dydaktycznych oraz wymiar czasu pracy pracowników, o których mowa w art. 113,

a także pracowników bibliotecznych oraz pracowników dokumentacji i informacji naukowej

zatrudnionych na stanowiskach: kustosza bibliotecznego, starszego bibliotekarza i

starszego dokumentalisty.

1.

W szczególnych przypadkach, uzasadnionych koniecznością realizacji programu kształcenia,

nauczyciel akademicki może być obowiązany prowadzić zajęcia dydaktyczne w godzinach

ponadwymiarowych, w rozmiarze nieprzekraczającym dla pracownika naukowo-dydaktycznego

1/4, a dla pracownika dydaktycznego 1/2 wymiaru obowiązków dydaktycznych, określonego

zgodnie z art. 130 ust. 3 i 4.

2.

Nauczycielowi akademickiemu, za jego zgodą, może być powierzone prowadzenie zajęć

dydaktycznych w wymiarze przekraczającym liczbę godzin ponadwymiarowych określoną

w ust. 1. Zasady oraz tryb powierzania tych zajęć określa senat.

3.

Nauczyciela akademickiego w ciąży lub wychowującego dziecko w wieku do jednego roku

nie można zatrudniać w godzinach ponadwymiarowych bez jego zgody.

1.

Wszyscy nauczyciele akademiccy podlegają okresowej ocenie, w szczególności w zakresie

należytego wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 111, oraz przestrzegania

prawa autorskiego i praw pokrewnych, a także prawa własności przemysłowej.

2.

Oceny dokonuje podmiot wskazany w statucie uczelni, nie rzadziej niż raz na cztery

lata lub na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej, w której nauczyciel akademicki

jest zatrudniony. Kryteria oceny oraz tryb jej dokonywania, z uwzględnieniem możliwości

zasięgania opinii ekspertów spoza uczelni, określa statut.

3.

Podmiot, o którym mowa w ust. 2, dokonując oceny nauczyciela akademickiego, uwzględnia

ocenę dokonywaną co najmniej raz w roku akademickim przez studentów i doktorantów

w zakresie wypełniania obowiązków dydaktycznych przez tego nauczyciela akademickiego.

Zasady dokonywania oceny przez studentów i doktorantów i sposób jej wykorzystania

określa statut uczelni.

4.

Do okresu, o którym mowa w ust. 2, nie wlicza się okresu nieobecności w pracy wynikającej

z przebywania na urlopie macierzyńskim, urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego,

urlopie ojcowskim, urlopie rodzicielskim, urlopie wychowawczym lub urlopie dla poratowania

zdrowia oraz okresu służby wojskowej lub służby zastępczej.

1.

Nauczycielowi akademickiemu przysługuje prawo do urlopu wypoczynkowego w wymiarze

trzydziestu sześciu dni roboczych w ciągu roku. Urlop wypoczynkowy powinien być wykorzystany

w okresie wolnym od zajęć dydaktycznych.

2.

Nauczyciel akademicki uzyskuje prawo do pierwszego urlopu wypoczynkowego w ostatnim

dniu poprzedzającym letnią przerwę w zajęciach dydaktycznych, a prawo do drugiego

i dalszych urlopów - z początkiem każdego następnego roku kalendarzowego.

3.

Nauczyciel akademicki ma prawo do urlopu wypoczynkowego w wymiarze proporcjonalnym

do okresu zatrudnienia w przypadkach

1)

zatrudnienia w ciągu roku kalendarzowego;

2)

ustania stosunku pracy w ciągu roku kalendarzowego;

3)

podjęcia pracy po powrocie z urlopu bezpłatnego, wychowawczego oraz urlopu dla poratowania

zdrowia.

4.

Nauczyciel akademicki zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu pracy ma prawo do urlopu

wypoczynkowego w wymiarze proporcjonalnym do wymiaru zatrudnienia.

5.

W przypadku niewykorzystania urlopu wypoczynkowego z powodu rozwiązania lub wygaśnięcia

stosunku pracy nauczycielowi akademickiemu przysługuje ekwiwalent pieniężny za okres

niewykorzystanego urlopu.

6.

Dni wolnych od pracy wynikających z rozkładu czasu pracy w pięciodniowym tygodniu

pracy nie wlicza się do urlopu wypoczynkowego.

7.

Tryb udzielania urlopu wypoczynkowego określa senat uczelni lub organ wskazany w statucie.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r., z wyjątkiem

1)

art. 14 pkt 19 i pkt 32 w zakresie uchylenia art. 69a ust. 3 i 4, które wchodzą w

życie z dniem 1 stycznia 2019 r.;

2)

art. 97-99, art. 100 ust. 2, art. 114 ust. 2 i art. 116, które wchodzą w życie z dniem

następującym po dniu ogłoszenia;

3)

art. 19 pkt 32, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.;

4)

art. 95, który wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2016 r.

1.

Rektor może udzielić nauczycielowi akademickiemu posiadającemu co najmniej stopień

naukowy doktora, nie częściej niż raz na siedem lat zatrudnienia w danej uczelni,

płatnego urlopu naukowego w wymiarze nieprzekraczającym roku w celu przeprowadzenia

badań poza uczelnią.

2.

(uchylony)

3.

Nauczyciel akademicki przygotowujący rozprawę doktorską może otrzymać płatny urlop

naukowy w wymiarze nieprzekraczającym trzech miesięcy.

4.

Nauczyciel akademicki może, za zgodą rektora, uzyskać urlop bezpłatny dla celów naukowych.

5.

Nauczyciel akademicki zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy, po przepracowaniu

co najmniej piętnastu lat w uczelni, ma prawo do płatnego urlopu dla poratowania zdrowia

w celu przeprowadzenia zaleconego leczenia, jeżeli stan jego zdrowia wymaga powstrzymania

się od pracy.

5a.

Łączny wymiar urlopu dla poratowania zdrowia w całym okresie zatrudnienia nauczyciela

akademickiego nie może przekroczyć jednego roku.

5b.

W przypadku gdy urlop dla poratowania zdrowia jest wykorzystywany w częściach, kolejnego

urlopu można udzielić nie wcześniej niż po upływie trzech lat od dnia zakończenia

ostatnio udzielonego urlopu.

5c.

O potrzebie udzielenia nauczycielowi akademickiemu urlopu dla poratowania zdrowia

orzeka lekarz posiadający uprawnienia do wykonywania badań profilaktycznych zgodnie

z przepisami wydanymi na podstawie art. 229 § 8 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, wykonujący działalność w jednostce służby medycyny pracy, z którą uczelnia zawarła

umowę, o której mowa w art. 12 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1184 oraz z 2017 r. poz. 60), zwany dalej „uprawnionym lekarzem”.

5d.

Uprawniony lekarz przeprowadza badanie lekarskie na podstawie skierowania wydanego

przez rektora na wniosek nauczyciela akademickiego o udzielenie urlopu dla poratowania

zdrowia.

5e.

Uprawniony lekarz orzeka o potrzebie udzielenia nauczycielowi akademickiemu urlopu

dla poratowania zdrowia i określa czas potrzebny na przeprowadzenie zalecanego leczenia

na podstawie

1)

wyników przeprowadzonego przez siebie badania lekarskiego;

2)

wyników badań pomocniczych lub konsultacji specjalistycznych, których wykonanie uzna

za niezbędne;

3)

dokumentacji medycznej z przebiegu dotychczasowego leczenia.

5f.

Po przeprowadzeniu badania lekarskiego uprawniony lekarz wydaje orzeczenie lekarskie

o potrzebie udzielenia nauczycielowi akademickiemu urlopu dla poratowania zdrowia,

zwane dalej „orzeczeniem lekarskim”.

5g.

Nauczycielowi akademickiemu oraz uczelni przysługuje odwołanie od orzeczenia lekarskiego

do wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy właściwego ze względu na miejsce zamieszkania

nauczyciela akademickiego lub ze względu na siedzibę uczelni. W przypadku gdy orzeczenie

lekarskie zostało wydane przez uprawnionego lekarza zatrudnionego w wojewódzkim ośrodku

medycyny pracy, odwołanie od tego orzeczenia wnosi się do instytutu badawczego w dziedzinie

medycyny pracy najbliższego ze względu na miejsce zamieszkania nauczyciela akademickiego

lub ze względu na siedzibę uczelni.

5h.

Odwołanie wraz z uzasadnieniem wnosi się na piśmie w terminie czternastu dni od dnia

otrzymania orzeczenia lekarskiego, za pośrednictwem uprawnionego lekarza, który wydał

orzeczenie lekarskie.

5i.

Uprawniony lekarz, za którego pośrednictwem jest wnoszone odwołanie, przekazuje je

wraz z dokumentacją badań podmiotowi odwoławczemu w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania

odwołania.

5j.

Badanie lekarskie w trybie odwoławczym przeprowadza się w terminie trzydziestu dni

od dnia otrzymania odwołania.

5k.

Orzeczenie lekarskie wydane w trybie odwoławczym jest ostateczne.

5l.

Koszty badań, o których mowa w ust. 5e pkt 1 i 2, przeprowadzanych nie częściej niż

raz na trzy lata oraz koszty badań przeprowadzanych w trybie odwoławczym ponosi uczelnia.

6.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa

wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

zakres oraz tryb przeprowadzania badania lekarskiego, któremu jest obowiązany poddać

się nauczyciel akademicki,

2)

wzór skierowania na badanie lekarskie w celu stwierdzenia potrzeby udzielenia nauczycielowi

akademickiemu urlopu dla poratowania zdrowia,

3)

wzór orzeczenia lekarskiego o potrzebie udzielenia nauczycielowi akademickiemu urlopu

dla poratowania zdrowia

- uwzględniając konieczność przyjęcia obiektywnych i niezbędnych kryteriów oceny stanu

zdrowia dokonywanej w celu stwierdzenia potrzeby leczenia oraz określenia czasu na

jego przeprowadzenie, a także zapewnienia jednolitości stosowanych dokumentów.

7.

Rektor udziela nauczycielowi akademickiemu urlopu dla poratowania zdrowia na podstawie

orzeczenia lekarskiego.

8.

(uchylony)

9.

(uchylony)

10.

Nauczyciel akademicki korzystający z urlopu dla poratowania zdrowia nie może w tym

czasie wykonywać pracy zarobkowej ani prowadzić działalności gospodarczej.

11.

Wynagrodzenie za czas płatnych urlopów, o których mowa w ust. 1, 3 i 5, oblicza się

jak wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy.

12.

Szczegółowe zasady i tryb udzielania urlopów, o których mowa w ust. 1, 3 i 5, określa

statut.

1.

Pracownicy uczelni niebędący nauczycielami akademickimi są zatrudniani na podstawie

umowy o pracę. Umowę o pracę zawiera rektor lub inny organ uczelni wskazany w statucie.

2.

Do pracowników niebędących nauczycielami akademickimi stosuje się odpowiednio przepisy

art. 118 ust. 7 i art. 138 ust. 1.

1.

W sprawach dotyczących stosunku pracy pracowników uczelni, nieuregulowanych w ustawie,

stosuje się przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

2.

Spory o roszczenia ze stosunku pracy pracownika uczelni rozpatrują sądy pracy.

1.

Nauczyciel akademicki oraz członkowie jego rodziny mają prawo do świadczeń na podstawie

przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, z uwzględnieniem

przepisów ust. 2 i 3.

2.

Nauczyciel akademicki będący żołnierzem zawodowym ma prawo do zaopatrzenia emerytalnego

na podstawie przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin.

3

Nauczyciel akademicki będący funkcjonariuszem służb państwowych ma prawo do zaopatrzenia

emerytalnego na podstawie przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,

Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin,

jeżeli spełnia warunki określone w tych przepisach.

3

Nauczyciel akademicki będący funkcjonariuszem służb państwowych ma prawo do zaopatrzenia

emerytalnego na podstawie przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,

Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej

oraz ich rodzin, jeżeli spełnia warunki określone w tych przepisach.

1.

Nauczyciele akademiccy przechodzący na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do

pracy mają prawo do jednorazowej odprawy w wysokości trzykrotnego wynagrodzenia zasadniczego

otrzymanego za ostatni miesiąc zatrudnienia.

2.

Mianowany nauczyciel akademicki przechodzący na emeryturę w związku z osiągnięciem

67. roku życia nie może zostać ponownie mianowany.

1.

Nauczyciel akademicki podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej za postępowanie uchybiające

obowiązkom nauczyciela akademickiego lub godności zawodu nauczyciela akademickiego.

2.

Odpowiedzialność, o której mowa w niniejszym rozdziale, nie wyłącza odpowiedzialności

dyscyplinarnej lub zawodowej przewidzianej w odrębnych przepisach.

3.

Postępowanie dyscyplinarne może być wszczęte również po ustaniu zatrudnienia nauczyciela

akademickiego w uczelni. Przepis art. 144 ust. 2a stosuje się odpowiednio.

4.

Postępowanie dyscyplinarne toczy się przed komisjami dyscyplinarnymi do spraw nauczycieli

akademickich i jest dwuinstancyjne.

1.

Karami dyscyplinarnymi są

1)

upomnienie;

2)

nagana;

3)

nagana z pozbawieniem prawa do pełnienia funkcji kierowniczych w uczelniach na okres

od trzech miesięcy do pięciu lat;

4)

pozbawienie prawa do wykonywania zawodu nauczyciela akademickiego na okres od pięciu

miesięcy do pięciu lat lub na stałe.

2.

Odpis prawomocnego orzeczenia kary dyscyplinarnej z uzasadnieniem dołącza się do akt

osobowych nauczyciela akademickiego.

1.

Karę upomnienia za przewinienia dyscyplinarne mniejszej wagi nakłada rektor po uprzednim

wysłuchaniu nauczyciela akademickiego.

2.

Nauczyciel akademicki ukarany przez rektora karą upomnienia może wnieść odwołanie

do uczelnianej komisji dyscyplinarnej do spraw nauczycieli akademickich. Odwołanie

wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia zawiadomienia o ukaraniu.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, komisja nie może wymierzyć kary surowszej.

1.

W sprawach dyscyplinarnych nauczycieli akademickich orzekają

1)

w pierwszej instancji - uczelniana komisja dyscyplinarna do spraw nauczycieli akademickich

w składzie

a)

trzech członków, gdy rzecznik dyscyplinarny wniósł o zastosowanie kary określonej

w art. 140 ust. 1 pkt 1-3,

b)

pięciu członków, gdy rzecznik dyscyplinarny wniósł o zastosowanie kary określonej

w art. 140 ust. 1 pkt 4;

2)

w drugiej instancji - komisja dyscyplinarna do spraw nauczycieli akademickich przy

Radzie w składzie

a)

trzech członków, gdy rozpatrywana jest sprawa, w której orzeczono karę określoną w

art. 140 ust. 1 pkt 1-3,

b)

pięciu członków, gdy rozpatrywana jest sprawa, w której orzeczono karę określoną w

art. 140 ust. 1 pkt 4.

2.

Jeżeli w toku postępowania zostaną ujawnione okoliczności uzasadniające rozpoznanie

sprawy w składzie pięcioosobowym, komisja orzekająca wydaje postanowienie o rozpoznaniu

sprawy w takim składzie. Nowych członków składu orzekającego wyznacza przewodniczący

uczelnianej komisji dyscyplinarnej do spraw nauczycieli akademickich lub komisji dyscyplinarnej

do spraw nauczycieli akademickich przy ministrze albo przy Radzie.

3.

W składach orzekających komisji, o których mowa w ust. 1, co najmniej jeden z członków

powinien być studentem.

4.

W składzie orzekającym komisji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, co najmniej jeden z

członków powinien mieć wyższe wykształcenie prawnicze.

5.

Przewodniczącym składu orzekającego powinien być nauczyciel akademicki posiadający

tytuł naukowy lub stopień naukowy nie niższy niż tytuł naukowy lub stopień naukowy

obwinionego.

1.

W sprawach dyscyplinarnych osób, o których mowa w art. 145 ust. 6, w pierwszej instancji

orzeka komisja dyscyplinarna powołana przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa

wyższego do prowadzenia postępowań dyscyplinarnych wszczynanych na wniosek rzecznika

dyscyplinarnego powołanego przez ministra.

2.

W sprawach, o których mowa w ust. 1, w drugiej instancji orzeka komisja dyscyplinarna,

o której mowa w art. 142 ust. 1 pkt 2.

3.

W skład komisji, o której mowa w ust. 1, minister powołuje szesnastu członków.

4.

Do komisji, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 142 ust.

1 pkt 1, ust. 2, 4 i 5.

1.

Komisja dyscyplinarna, o której mowa w art. 142 ust. 1 pkt 1, pochodzi z wyboru. Tryb

wyboru określa statut.

2.

Komisję dyscyplinarną, o której mowa w art. 142 ust. 1 pkt 2, wybiera Rada. Tryb wyboru

określa regulamin uchwalony przez Radę.

2a.

Osoby pełniące funkcje organów jednoosobowych uczelni mogą być członkami komisji dyscyplinarnej

po upływie czterech lat od zaprzestania pełnienia tych funkcji.

3.

Komisje dyscyplinarne są niezawisłe w zakresie orzekania.

4.

Komisje dyscyplinarne rozstrzygają samodzielnie wszelkie zagadnienia faktyczne oraz

prawne i nie są związane rozstrzygnięciami innych organów stosujących prawo, z wyjątkiem

prawomocnego skazującego wyroku sądu oraz opinii komisji, o której mowa w art. 144a.

5.

Postanowienia i orzeczenia składu orzekającego zapadają zwykłą większością głosów.

6.

Kadencja komisji dyscyplinarnej, o której mowa w art. 142 ust. 1 pkt 1, trwa cztery

lata i rozpoczyna się z początkiem kadencji organów uczelni.

7.

Kadencja komisji dyscyplinarnych, o których mowa w art. 142 ust. 1 pkt 2 i art. 142a,

trwa cztery lata i rozpoczyna się w dniu 1 stycznia.

8.

Obsługę komisji dyscyplinarnych, o których mowa w art. 142 ust. 1 pkt 2 i art. 142a,

wykonują komórki organizacyjne urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw szkolnictwa

wyższego.

1.

Postępowanie dyscyplinarne komisja dyscyplinarna wszczyna na wniosek rzecznika dyscyplinarnego

po przeprowadzeniu przez niego postępowania wyjaśniającego wszczętego z urzędu lub

na polecenie organu, który go powołał.

2.

Postępowanie wyjaśniające rzecznik dyscyplinarny wszczyna niezwłocznie, nie później

niż w terminie trzech miesięcy od dnia powzięcia wiadomości o popełnieniu czynu skutkującego

możliwością poniesienia odpowiedzialności dyscyplinarnej.

2a.

Postępowanie wyjaśniające nie może być wszczęte po upływie pięciu lat od popełnienia

czynu, z zastrzeżeniem że jeżeli czyn zawiera znamiona przestępstwa, postępowanie

wyjaśniające może być wszczęte aż do upływu okresu przedawnienia przewidzianego dla

tego przestępstwa.

2b.

W przypadku niewszczęcia postępowania wyjaśniającego w terminie, o którym mowa w ust.

2, rzecznik dyscyplinarny niezwłocznie informuje o tym rektora i ministra nadzorującego

uczelnię.

3.

Rzecznik dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające z urzędu, w szczególności

w przypadku gdy nauczycielowi akademickiemu zarzuca się popełnienie czynu polegającego

na

1)

przywłaszczeniu sobie autorstwa albo wprowadzeniu w błąd co do autorstwa całości lub

części cudzego utworu albo artystycznego wykonania;

2)

rozpowszechnieniu, bez podania nazwiska lub pseudonimu twórcy, cudzego utworu w wersji

oryginalnej albo w postaci opracowania;

3)

rozpowszechnieniu, bez podania nazwiska lub pseudonimu twórcy, cudzego artystycznego

wykonania albo publicznym zniekształceniu takiego utworu, artystycznego wykonania,

fonogramu, wideogramu lub nadania;

4)

naruszeniu cudzych praw autorskich lub praw pokrewnych w inny sposób;

5)

sfałszowaniu badań lub wyników badań naukowych lub dokonaniu innego oszustwa naukowego;

6)

przyjęciu lub żądaniu korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy w związku

z pełnieniem funkcji lub zajmowaniem stanowiska w uczelni;

7)

powołaniu się na wpływy w uczelni, instytucji państwowej lub samorządowej albo wywoływaniu

przekonania innej osoby lub utwierdzaniu jej w przekonaniu o istnieniu takich wpływów

i podjęciu się pośrednictwa w załatwieniu sprawy w zamian za korzyść majątkową lub

osobistą albo jej obietnicę;

8)

udzieleniu albo obietnicy udzielenia korzyści majątkowej lub osobistej w zamian za

pośrednictwo w załatwieniu sprawy w uczelni poprzez wywarcie wpływu na decyzję, działanie

lub zaniechanie osoby pełniącej funkcję lub zajmującej stanowisko w uczelni, w związku

z pełnieniem tej funkcji lub zajmowaniem stanowiska.

4.

Rzecznik dyscyplinarny w terminie trzech miesięcy od dnia wszczęcia postępowania wyjaśniającego

powinien skierować do właściwej komisji dyscyplinarnej wniosek o wszczęcie postępowania

dyscyplinarnego lub wydać postanowienie o umorzeniu postępowania wyjaśniającego.

4a.

Komisja dyscyplinarna wydaje orzeczenie nie później niż w terminie dwóch lat od dnia

przekazania wniosku rzecznika dyscyplinarnego o wszczęcie postępowania.

5.

Nie stosuje się przedawnienia w odniesieniu do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego

wobec nauczyciela akademickiego, któremu zarzuca się popełnienie czynu, o którym mowa

w ust. 3 pkt 1-5.

6.

Kary dyscyplinarne określone w art. 140 ust. 1 pkt 1 i 2 ulegają zatarciu po upływie

trzech lat, a kary określone w art. 140 ust. 1 pkt 3 i 4, z wyłączeniem kary orzeczonej

na stałe, po upływie pięciu lat od dnia doręczenia nauczycielowi akademickiemu prawomocnego

orzeczenia o ukaraniu, jeżeli w tym okresie nie został on ponownie ukarany dyscyplinarnie

albo ukarany sądownie za przestępstwo umyślne. Odpis orzeczenia o ukaraniu, dołączony

do akt osobowych nauczyciela akademickiego, podlega usunięciu z tych akt z dniem zatarcia

kary.

7.

Komisja dyscyplinarna, która orzekła karę dyscyplinarną, z wyłączeniem kary, o której

mowa w art. 140 ust. 1 pkt 4, orzeczonej na stałe, na wniosek ukaranego złożony nie

wcześniej niż po upływie dwóch lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia o ukaraniu

może postanowić o jej zatarciu.

W sprawach naruszeń dyscyplinarnych, które stanowią jednocześnie naruszenie zasad

etyki w nauce, w szczególności określonych w art. 144 ust. 3 pkt 1-5, komisja dyscyplinarna

może zwrócić się o wydanie opinii do komisji do spraw etyki w nauce, o której mowa

w art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1869). Opinia komisji do spraw etyki w nauce wiąże komisję dyscyplinarną w ustaleniu treści

naruszenia.

1.

Rzeczników dyscyplinarnych w uczelni powołuje rektor spośród nauczycieli akademickich

posiadających co najmniej stopień naukowy doktora habilitowanego.

1a.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego powołuje szesnastu rzeczników dyscyplinarnych

spośród nauczycieli akademickich, z których

1)

ośmiu reprezentuje po jednym z obszarów wiedzy określonych w przepisach wydanych na

podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym

oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki i posiada co najmniej stopień naukowy doktora habilitowanego;

2)

ośmiu posiada co najmniej stopień doktora nauk prawnych.

2.

(uchylony)

3.

Rzecznik dyscyplinarny jest związany poleceniami organu, który go powołał.

4.

Kadencja rzeczników dyscyplinarnych powoływanych przez rektora trwa cztery lata i

rozpoczyna się z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym rozpoczęła

się kadencja organów uczelni.

5.

Kadencja rzeczników dyscyplinarnych powoływanych przez ministra właściwego do spraw

szkolnictwa wyższego trwa cztery lata i rozpoczyna się w dniu 1 stycznia.

6.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego poleca rzecznikom dyscyplinarnym powołanym

przez ministra wszczęcie postępowania wyjaśniającego w przypadku powzięcia wiadomości

o przewinieniu dyscyplinarnym zarzucanym rektorom, prorektorom, przewodniczącemu komisji,

o której mowa w art. 142 ust. 1 pkt 1, oraz przewodniczącemu i członkom komisji, o

której mowa w art. 142 ust. 1 pkt 2 i art. 142a.

1.

Rzecznicy dyscyplinarni powołani przez ministra tworzą Konwent Rzeczników przy ministrze

właściwym do spraw szkolnictwa wyższego.

2.

Do zadań Konwentu Rzeczników należy

1)

formułowanie opinii i wniosków w sprawach niebędących przedmiotem postępowania dyscyplinarnego,

dotyczących dobrych praktyk w nauce i pracy akademickiej, w tym w sprawach kierowanych

do ministra właściwego do spraw nauki i ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego;

2)

formułowanie opinii w sprawach szczególnie skomplikowanych wynikających z prowadzonych

postępowań, na wniosek uczelnianych komisji dyscyplinarnych, z wyłączeniem spraw zastrzeżonych

dla komisji, o której mowa w art. 144a;

3)

inicjowanie prac nad projektami określającymi zasady dobrych praktyk w nauce i szkolnictwie

wyższym.

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

organizację wewnętrzną Konwentu Rzeczników oraz tryb realizacji zadań przez Konwent

Rzeczników, mając na uwadze promowanie dobrych praktyk w nauce i szkolnictwie wyższym

oraz zapewnienie wsparcia uczelnianym komisjom dyscyplinarnym.

1.

Obwiniony ma prawo do korzystania z pomocy wybranego przez siebie obrońcy. W przypadku

gdy rzecznik dyscyplinarny wnosi o orzeczenie kary, o której mowa w art. 140 ust.

1 pkt 4, a obwiniony nie ma obrońcy z wyboru, przewodniczący składu orzekającego wyznacza

obrońcę z urzędu spośród nauczycieli akademickich uczelni.

2.

Posiedzenie komisji dyscyplinarnej może odbyć się pod nieobecność obwinionego lub

rzecznika dyscyplinarnego, o ile zostali oni prawidłowo zawiadomieni o terminie i

miejscu posiedzenia.

2a.

Rozprawa dyscyplinarna jest jawna tylko dla pracowników danej uczelni, osoby pokrzywdzonej,

przedstawicieli Rady i ministra sprawującego nadzór nad uczelnią, osoby, na żądanie

której prowadzi się postępowanie w przypadku gdy obwiniony zmarł, obrońcy oraz, za

zgodą obwinionego, dla przedstawiciela związku zawodowego, którego obwiniony jest

członkiem.

3.

Od orzeczenia uczelnianej komisji dyscyplinarnej do spraw nauczycieli akademickich

oraz komisji, o której mowa w art. 142a, strony mogą odwołać się do komisji, o której

mowa w art. 142 ust. 1 pkt 2, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia orzeczenia

wraz z uzasadnieniem.

4.

Od prawomocnego orzeczenia komisji dyscyplinarnej, o której mowa w art. 142 ust. 1

pkt 2, stronom służy odwołanie do Sądu Apelacyjnego w Warszawie - Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych. Do odwołania stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące apelacji. Od orzeczenia sądu apelacyjnego nie służy skarga kasacyjna.

5.

Informację o prawomocnym orzeczeniu w sprawach naruszeń, o których mowa w art. 144

ust. 3 pkt 1-5, komisja dyscyplinarna przekazuje do wiadomości organu przyznającego

środki finansowe na naukę.

6.

Postępowanie dyscyplinarne zakończone prawomocnym orzeczeniem można wznowić, jeżeli

1)

w związku z postępowaniem dopuszczono się rażącego naruszenia prawa, a istnieje uzasadniona

podstawa do przyjęcia, że mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia;

2)

po wydaniu orzeczenia ujawniono nowe fakty lub dowody nieznane w chwili jego wydania,

wskazujące na to, że obwiniony jest niewinny, skazano go za popełnienie innego czynu

lub komisja bezpodstawnie umorzyła postępowanie;

3)

w trakcie postępowania naruszono przepisy, przez co uniemożliwiono lub w poważnym

stopniu utrudniono obwinionemu korzystanie z prawa do obrony, albo skład komisji nie

odpowiadał warunkom określonym w art. 142, albo zasiadała w niej osoba podlegająca

wyłączeniu.

7.

Wznowienie nie może nastąpić z przyczyny wymienionej w ust. 6 pkt 1, jeżeli była ona

przedmiotem rozpoznania przez sąd apelacyjny w trybie określonym w ust. 4.

8.

Wznowienie postępowania dyscyplinarnego na niekorzyść obwinionego nie jest dopuszczalne

po jego śmierci albo po upływie trzech lat od popełnienia czynu będącego podstawą

orzeczenia, a gdy czyn stanowił przestępstwo - po upływie okresu przedawnienia ścigania

tego przestępstwa lub w razie wykonania kary i jej zatarcia.

9.

Wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego mogą składać, w terminie trzydziestu

dni od dnia powzięcia wiadomości o przyczynie uzasadniającej wznowienie: obwiniony,

obrońca, rzecznik dyscyplinarny, a po śmierci obwinionego lub gdy zachodzą uzasadnione

wątpliwości co do jego poczytalności - także jego małżonek, krewny w linii prostej,

brat lub siostra.

1.

Rektor może zawiesić w pełnieniu obowiązków nauczyciela akademickiego, przeciwko któremu

wszczęto postępowanie karne lub dyscyplinarne, a także w toku postępowania wyjaśniającego,

jeżeli ze względu na wagę i wiarygodność przedstawionych zarzutów celowe jest odsunięcie

go od wykonywania obowiązków.

2.

Nauczyciel akademicki zostaje z mocy prawa zawieszony w pełnieniu obowiązków z dniem

jego tymczasowego aresztowania.

3.

Zawieszenie w pełnieniu obowiązków nie może trwać dłużej niż sześć miesięcy, chyba

że przeciwko nauczycielowi akademickiemu toczy się nadal postępowanie karne.

1.

Wynagrodzenie zasadnicze nauczyciela akademickiego w okresie zawieszenia w pełnieniu

obowiązków może ulec obniżeniu najwyżej do połowy, a tymczasowo aresztowanego ulega

obniżeniu najwyżej do połowy, począwszy od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego

następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zawieszenie. W okresie zawieszenia w

pełnieniu obowiązków nie przysługują dodatki do wynagrodzenia.

2.

Jeżeli postępowanie dyscyplinarne lub karne zakończy się umorzeniem z braku dowodów

winy albo wydaniem orzeczenia lub wyroku uniewinniającego, nauczycielowi akademickiemu

należy wypłacić pozostałą część pełnego wynagrodzenia.

1.

Ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego w postępowaniu wyjaśniającym i

dyscyplinarnym przysługują uprawnienia rektora, jeżeli przewinienie jest zarzucane

rektorowi, prorektorom, przewodniczącemu komisji, o której mowa w art. 142 ust. 1

pkt 1, oraz przewodniczącemu i członkom komisji, o której mowa w art. 142 ust. 1 pkt

2 i art. 142a.

2.

Uprawnienia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego określone w ust. 1 w

odniesieniu do uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych, medycznych oraz

morskich wykonują odpowiednio ministrowie wskazani w art. 33 ust. 2.

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy tryb postępowania wyjaśniającego i postępowania dyscyplinarnego, w tym

przebieg postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego, tryb zawieszania i wznawiania

postępowania dyscyplinarnego, sposób i warunki wzywania i przesłuchiwania obwinionego,

świadków i biegłych oraz przeprowadzania innych dowodów, a także sposób wykonywania

kar dyscyplinarnych i ich zatarcia, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia rzetelności,

obiektywności, przejrzystości i sprawności rozpatrywania spraw.

Do postępowania dyscyplinarnego wobec nauczycieli akademickich w sprawach nieuregulowanych

w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1904), z wyłączeniem art. 82.

1.

Warunki wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą

dla pracowników zatrudnionych w uczelni publicznej do czasu objęcia ich układem zbiorowym

pracy lub regulaminem wynagradzania określi, w drodze rozporządzenia, minister właściwy

do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy,

ustalając

1)

wysokość minimalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego w odniesieniu do poszczególnych

stanowisk oraz wysokość i warunki przyznawania innych składników wynagrodzenia, tak

aby wysokość przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w uczelni publicznej, w poszczególnych

grupach stanowisk pracowników w relacji do kwoty bazowej określanej w ustawie budżetowej

dla członków korpusu służby cywilnej wymienionych w art. 5 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w

państwowej sferze budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. z 2016 r. poz. 966 i 1948) nie była niższa

a)

w grupie stanowisk profesorów - od 391,8%,

b)

w grupie stanowisk docentów, adiunktów i starszych wykładowców, starszych kustoszy

dyplomowanych, starszych dokumentalistów dyplomowanych, kustoszy dyplomowanych i dokumentalistów

dyplomowanych, a także adiunktów bibliotecznych i adiunktów dokumentacji i informacji

naukowej - od 261,2%,

c)

w grupie stanowisk asystentów, wykładowców, lektorów, instruktorów, asystentów bibliotecznych,

asystentów dokumentacji i informacji naukowej - od 130,6%,

d)

w grupie pracowników niebędących nauczycielami akademickimi od 130,6%

- kwoty bazowej określanej w ustawie budżetowej, z uwzględnieniem zasady, że wysokość

indywidualnych stawek poszczególnych składników wynagrodzenia pracowników uczelni

ustala rektor;

2)

składniki wynagrodzenia, które wypłacane są nauczycielowi akademickiemu miesięcznie

z góry i inne składniki wynagrodzenia nauczyciela akademickiego, z uwzględnieniem

zasady, że prawo do wypłacanego z góry wynagrodzenia wygasa z ostatnim dniem miesiąca,

w którym ustał stosunek pracy, z tym że pracownik zachowuje wypłacone za ten miesiąc

wynagrodzenie;

3)

wykaz podstawowych stanowisk pracy i wymagania kwalifikacyjne dla pracowników niebędących

nauczycielami akademickimi, uwzględniając obecnie istniejące w uczelniach nazwy stanowisk

pracy i tradycję akademicką;

4)

przypadki, w których nauczyciel akademicki traci prawo do przyznanego dodatku funkcyjnego,

uwzględniając długość okresu niepełnienia funkcji;

5)

okresy pracy i inne okresy uprawniające do dodatku za staż pracy, o którym mowa w

art. 154 ust. 3, z uwzględnieniem zasady, że zaliczeniu podlegają

a)

zakończone okresy zatrudnienia,

b)

inne okresy uwzględniane na podstawie odrębnych przepisów jako okresy, od których

zależą uprawnienia pracownicze,

c)

okresy asystenckich studiów przygotowawczych, odbytych na podstawie przepisów dotyczących

zasad i warunków tworzenia w szkołach wyższych asystenckich studiów przygotowawczych,

d)

okresy pobytu za granicą wynikające ze skierowania udzielonego na podstawie przepisów

o kierowaniu za granicę pracowników w celach naukowych, dydaktycznych i szkoleniowych;

6)

sposób obliczania godzinowej stawki wynagrodzenia zasadniczego oraz dodatków określanych

stawką miesięczną wynikających z osobistego zaszeregowania nauczyciela akademickiego

oraz pracownika niebędącego nauczycielem akademickim, z uwzględnieniem zasady, że

miesięczne stawki dzieli się przez liczbę godzin pracy przypadających do przepracowania

w danym miesiącu, a w odniesieniu do nauczycieli akademickich przez liczbę 156, biorąc

pod uwagę wysokość wynagrodzenia i dodatków określonych stawką miesięczną;

7)

sposób ustalania i zaliczania godzin pracy, w tym godzin ponadwymiarowych przypadających

w okresie usprawiedliwionej nieobecności w pracy dla celu ustalenia wysokości wynagrodzenia

przysługującego w tym okresie, uwzględniając zasady, że

a)

w czasie choroby lub innej nieprzewidzianej, usprawiedliwionej nieobecności nauczyciela

akademickiego godziny zajęć dydaktycznych wynikające z pensum dydaktycznego, które

według planu zajęć przypadałyby na okres tej nieobecności, zalicza się, dla celów

ustalenia liczby godzin zajęć dydaktycznych, jako godziny przepracowane zgodnie z

planem,

b)

wymiar godzin ponadwymiarowych ustala się na podstawie rozliczenia faktycznie przepracowanych

godzin,

c)

nauczycielowi akademickiemu, dla którego nie zaplanowano obciążenia dydaktycznego

z powodu jego zatrudnienia po rozpoczęciu roku akademickiego, przewidzianej nieobecności

w pracy związanej w szczególności z długotrwałą chorobą, urlopem bezpłatnym lub innym

zwolnieniem od pracy, odbywaniem służby wojskowej, urlopem macierzyńskim, urlopem

na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopem ojcowskim, urlopem rodzicielskim albo

ustania stosunku pracy przed zakończeniem roku akademickiego, zalicza się do przepracowanych

godzin zajęć dydaktycznych jedną trzydziestą ustalonego dla danego stanowiska rocznego

pensum za każdy tydzień nieobecności przypadającej za okres, w którym prowadzone są

w uczelni zajęcia dydaktyczne

- biorąc pod uwagę normy czasu pracy wynikające z przepisu ustawy.

2.

Wynagrodzenie przysługujące rektorowi uczelni publicznej ustala minister właściwy

do spraw szkolnictwa wyższego, a uczelni wojskowej, służb państwowych, artystycznej,

medycznej oraz morskiej - odpowiednio minister wskazany w art. 33 ust. 2.

3.

W uczelni publicznej wynagrodzenia rektorów, prorektorów, kanclerzy i kwestorów są

jawne, nie podlegają ochronie danych osobowych.

4.

Środki na wynagrodzenia dla pracowników uczelni publicznej określa senat w ramach

środków posiadanych przez uczelnię.

5.

Wynagrodzenie i inne świadczenia dla pracowników uczelni wojskowych będących żołnierzami

zawodowymi określają przepisy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

6.

Wynagrodzenie i inne świadczenia dla pracowników uczelni służb państwowych będących

funkcjonariuszami służb państwowych określają przepisy właściwe dla tych służb.

7.

W okresie wykonywania zadań powierzonych zgodnie z art. 130 ust. 4 część wynagrodzenia

za pracę związana z wykonywaniem tych zadań może być finansowana także ze środków

pozabudżetowych, w tym przyznanych na ten cel przez podmioty zagraniczne.

8.

Senat uczelni może przeznaczyć dodatkowe środki na zwiększenie wynagrodzeń, jeżeli

uczelnia posiada na ten cel środki pochodzące z innych źródeł niż określone w art.

94 ust. 1. Zasady podziału tych środków są ustalane z zachowaniem uprawnień związków

zawodowych.

1.

(uchylony)

2.

(uchylony)

3.

Z dniem wejścia w życie układu zbiorowego pracy lub regulaminu wynagradzania do pracowników

objętych układem lub regulaminem wynagradzania przestają mieć zastosowanie przepisy

wydane na podstawie art. 151 ust. 1.

1.

Nauczycielowi akademickiemu przysługuje w okresie urlopu wypoczynkowego wynagrodzenie,

jakie otrzymywałby, gdyby w tym czasie pracował. Zmienne składniki wynagrodzenia są

obliczane na podstawie przeciętnego wynagrodzenia z okresu dwunastu miesięcy poprzedzających

miesiąc rozpoczęcia urlopu. Jeżeli zatrudnienie trwało krócej, to przeciętne wynagrodzenie

oblicza się z całego okresu zatrudnienia z uwzględnieniem stawek wynagrodzenia obowiązujących

w okresie urlopu.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

sposób ustalania wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy oraz ekwiwalentu za okres niewykorzystanego

urlopu wypoczynkowego, uwzględniając w szczególności, że wysokość ekwiwalentu pieniężnego

jest ustalana zgodnie z zasadami stosowanymi przy obliczaniu wynagrodzenia za okres

urlopu wypoczynkowego.

1.

(uchylony)

2.

(uchylony)

3.

Pracownikowi uczelni publicznej przysługuje dodatek za staż pracy w wysokości 1% wynagrodzenia

zasadniczego za każdy rok pracy, wypłacany w okresach miesięcznych, poczynając od

czwartego roku pracy, z tym że dodatek ten nie może przekroczyć 20% wynagrodzenia

zasadniczego.

1.

Nauczyciele akademiccy mogą otrzymywać za osiągnięcia naukowe, dydaktyczne lub organizacyjne

albo za całokształt dorobku nagrody rektora oraz nagrody ministra właściwego do spraw

szkolnictwa wyższego.

2.

Nauczyciele akademiccy zatrudnieni w uczelni wojskowej, uczelni służb państwowych,

uczelni artystycznej, uczelni morskiej lub uczelni medycznej mogą otrzymywać za osiągnięcia

naukowe, dydaktyczne lub organizacyjne albo za całokształt dorobku nagrody rektora

oraz nagrody właściwego ministra wskazanego w art. 33 ust. 2, na zasadach i w trybie

określonych w ust. 3-7.

3.

Środki budżetowe na nagrody ministra, o których mowa w ust. 1 i 2, określa się w wysokości

0,05% planowanej rocznej dotacji, o której mowa w art. 94 ust. 1 pkt 1. Środki te

pozostają w tych częściach budżetu państwa, których dysponentami są właściwi ministrowie

zgodnie z art. 94 ust. 3.

4.

Uczelnia publiczna nalicza środki na nagrody rektora, o których mowa w ust. 1 i 2,

w wysokości 2% planowanych przez uczelnię rocznych środków na wynagrodzenia osobowe

dla nauczycieli akademickich.

5.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej oraz ministrami właściwymi do spraw wewnętrznych, do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego, do spraw zdrowia oraz do spraw gospodarki morskiej określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb przyznawania nagród ministrów wymienionych

w ust. 1 i 2, uwzględniając

1)

rodzaje nagród oraz ich wysokość, ustalaną w relacji do minimalnej stawki wynagrodzenia

profesora zwyczajnego, określonej na podstawie art. 151 ust. 1 pkt 1;

2)

tryb postępowania kwalifikacyjnego.

6.

Zasady i tryb przyznawania nagród rektora określa regulamin ustalony przez senat uczelni

publicznej.

7.

Pracownicy niebędący nauczycielami akademickimi mogą otrzymywać za osiągnięcia w pracy

zawodowej nagrody rektora.

8.

Uczelnia publiczna nalicza środki na nagrody rektora, o których mowa w ust. 7, w wysokości

1% planowanych przez uczelnie rocznych środków na wynagrodzenia osobowe dla tej grupy

pracowników. Zasady podziału i przyznawania nagród określa statut.

1.

Pracownicy uczelni publicznej mają prawo do nagród jubileuszowych, z tytułu wieloletniej

pracy, w wysokości

1)

za 20 lat pracy - 75% wynagrodzenia miesięcznego;

2)

za 25 lat pracy - 100% wynagrodzenia miesięcznego;

3)

za 30 lat pracy - 150% wynagrodzenia miesięcznego;

4)

za 35 lat pracy - 200% wynagrodzenia miesięcznego;

5)

za 40 lat pracy - 300% wynagrodzenia miesięcznego;

6)

za 45 lat pracy - 400% wynagrodzenia miesięcznego.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

okresy pracy i inne okresy uprawniające do nagrody jubileuszowej oraz sposób obliczania

i wypłacania, uwzględniając, że

1)

pracownikowi pozostającemu jednocześnie w więcej niż jednym stosunku pracy okresy

uprawniające do nagrody ustala się odrębnie dla każdego stosunku pracy;

2)

podstawę do obliczenia wysokości nagrody stanowi wynagrodzenie przysługujące pracownikowi

w dniu jej wypłaty, a jeżeli dla pracownika jest to korzystniejsze - wynagrodzenie

przysługujące w dniu nabycia prawa do nagrody, przy czym uwzględnia się składniki

wynagrodzenia i inne świadczenia ze stosunku pracy przyjmowane do obliczania ekwiwalentu

pieniężnego za urlop wypoczynkowy;

3)

wypłata nagrody następuje niezwłocznie po nabyciu przez pracownika prawa do niej;

4)

w przypadku rozwiązania stosunku pracy z powodu przejścia na emeryturę lub rentę z

tytułu niezdolności do pracy nagrodę tę wypłaca się w dniu rozwiązania stosunku pracy,

jeżeli do nabycia prawa do nagrody brakuje mniej niż dwanaście miesięcy.

3.

Pracownikowi uczelni publicznej przysługuje dodatkowe wynagrodzenie roczne na zasadach

określonych w przepisach o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym pracowników jednostek

sfery budżetowej.

1.

Dla pracowników uczelni publicznych tworzy się odpis na zakładowy fundusz świadczeń

socjalnych w wysokości 6,5% planowanych przez uczelnię rocznych wynagrodzeń osobowych.

2.

W uczelniach publicznych mogą być tworzone pracownicze programy emerytalne wykorzystujące

zakładowy fundusz świadczeń socjalnych do wysokości 30%.

3.

Odpis na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych na jednego byłego pracownika uczelni

publicznej będącego emerytem lub rencistą wynosi za dany rok kalendarzowy 10% rocznej

sumy najniższej emerytury lub renty z roku poprzedniego, ustalonej zgodnie z art. 94 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1383 i 1386).

4.

Odpisy, o których mowa w ust. 1 i 3, stanowią w uczelni publicznej jeden fundusz.

4a.

Z zakładowych żłobków i klubów dziecięcych mogą korzystać dzieci studentów i uczestników

studiów doktoranckich.

4b.

Opłaty, o których mowa w art. 58 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat

3

(Dz. U. z 2016 r. poz. 157 oraz z 2017 r. poz. 60 i 1428), zwiększają zakładowy fundusz świadczeń socjalnych.

5.

W sprawach nieuregulowanych w ust. 1, 3 i 4 stosuje się przepisy o zakładowym funduszu

świadczeń socjalnych.

Przepisów działu III ustawy nie stosuje się do żołnierzy w czynnej służbie wojskowej,

wyznaczonych do wykonywania zadań poza wojskiem, na stanowiskach nauczycieli akademickich

w jednostkach organizacyjnych uczelni.

Studia w uczelni są prowadzone jako studia pierwszego lub drugiego stopnia. Jednolite

studia magisterskie są prowadzone na kierunkach określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 1a oraz art. 9b.

1.

Organizację i tok studiów oraz związane z nimi prawa i obowiązki studenta określa

regulamin studiów.

1a.

Regulamin studiów określa także warunki i tryb uczestniczenia wybitnie uzdolnionych

uczniów w zajęciach przewidzianych tokiem studiów na kierunkach zgodnych z uzdolnieniami

oraz zasady zaliczania tych zajęć.

2.

Studia w uczelni są prowadzone zgodnie z efektami kształcenia, do których są dostosowane

programy studiów, w tym plany studiów.

3.

(uchylony)

1.

Warunki pobierania opłat związanych z odbywaniem studiów, o których mowa w art. 98

ust. 1 pkt 5, oraz opłat za usługi edukacyjne, o których mowa w art. 99 ust. 1 pkt

1-6, a także wysokość tych opłat określa umowa między uczelnią a studentem lub osobą

przyjętą na studia, zawarta w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

2.

Umowa jest zawierana nie wcześniej niż po wydaniu decyzji o przyjęciu na studia i

nie później niż w terminie trzydziestu dni od rozpoczęcia zajęć.

3.

Umowa jest zawierana na cały przewidywany okres studiów; student nie jest obowiązany

do uiszczania opłat innych niż określone w umowie.

4.

Opłaty określone w umowie uczelnia może pobierać nie wcześniej niż po jej zawarciu.

5.

Wzór umowy określa senat uczelni publicznej, a w przypadku uczelni niepublicznej -

organ wskazany w statucie.

6.

Uczelnia jest obowiązana zamieścić wzór umowy na swojej stronie internetowej.

7.

Roszczenia wynikające z umowy przedawniają się z upływem trzech lat.

1.

Regulamin studiów uchwala senat uczelni co najmniej na pięć miesięcy przed początkiem

roku akademickiego.

2.

Regulamin studiów wchodzi w życie z początkiem roku akademickiego, po uzgodnieniu

z uczelnianym organem uchwałodawczym samorządu studenckiego. Jeżeli w ciągu trzech

miesięcy od uchwalenia regulaminu senat uczelni i uczelniany organ uchwałodawczy samorządu

studenckiego nie dojdą do porozumienia w sprawie jego treści, regulamin wchodzi w

życie na mocy ponownej uchwały senatu uczelni podjętej większością co najmniej dwóch

trzecich głosów jego statutowego składu.

3.

W uczelniach wojskowych oraz w uczelniach służb państwowych regulamin studiów wchodzi

w życie po zatwierdzeniu odpowiednio przez Ministra Obrony Narodowej albo ministra

właściwego do spraw wewnętrznych.

4.

Do zmiany regulaminu studiów stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1-3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

warunki, jakim muszą odpowiadać postanowienia regulaminu studiów w uczelniach, uwzględniając

1)

czas trwania roku akademickiego,

2)

warunki i tryb odbywania zajęć dydaktycznych,

3)

stosowane skale ocen,

4)

tryb przeprowadzania, na wniosek studenta lub promotora, otwartego egzaminu dyplomowego,

5)

tryb skreślania z listy studentów,

6)

warunki

a)

odbywania studiów według indywidualnego programu studiów, w tym planu studiów, z uwzględnieniem

opieki naukowej,

b)

przyznawania urlopów,

c)

wznawiania studiów,

d)

zmiany kierunku lub formy studiów,

e)

przeprowadzania egzaminów i uzyskiwania zaliczeń,

f)

dopuszczenia do egzaminu dyplomowego,

g)

ukończenia studiów,

7)

warunki właściwej realizacji procesu dydaktycznego, z uwzględnieniem szczególnych

potrzeb studentów będących osobami niepełnosprawnymi,

8)

warunki odbywania studiów przez studentów przyjętych na studia w wyniku potwierdzenia

efektów uczenia się, z uwzględnieniem indywidualnego planu studiów i opieki naukowej

- mając na uwadze potrzebę zapewnienia prawidłowego wykonywania praw studenta w toku

studiów.

1.

Studia w uczelni są prowadzone jako studia stacjonarne lub niestacjonarne.

2.

W uczelni publicznej liczba studentów studiujących na studiach stacjonarnych nie może

być mniejsza od liczby studentów studiujących na studiach niestacjonarnych.

W uczelni służb państwowych do liczby studentów studiujących na studiach niestacjonarnych

nie wlicza się strażaków w służbie stałej skierowanych na te studia przez właściwego

przełożonego, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1-3, 5, 6 i 8 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży

Pożarnej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1204, 1321 i 1567).

1.

Wykłady w uczelni są otwarte, jeżeli jej statut nie stanowi inaczej.

2.

Zajęcia dydaktyczne w uczelni oraz sprawdziany wiedzy lub umiejętności, a także egzaminy

dyplomowe, mogą być prowadzone w języku obcym w zakresie i na warunkach określonych

w regulaminie studiów. W języku obcym mogą być również prowadzone sprawdziany wiedzy

lub umiejętności w trakcie przyjęć na studia oraz przygotowywane prace dyplomowe.

Uczelnia przyjmująca na studia cudzoziemców organizuje dla tych osób zajęcia z języka

polskiego.

3.

Zajęcia dydaktyczne na studiach mogą być prowadzone także z wykorzystaniem metod i

technik kształcenia na odległość.

4.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

warunki, jakie muszą być spełnione, aby mogły być prowadzone zajęcia dydaktyczne,

o których mowa w ust. 3, uwzględniając zapewnienie przez uczelnię odpowiedniej dostępności

dla studentów zajęć prowadzonych z wykorzystaniem metod i technik kształcenia na odległość

oraz właściwej proporcji czasu tych zajęć, odpowiednio na studiach stacjonarnych oraz

na studiach niestacjonarnych, do całkowitego czasu zajęć na studiach.

1.

Wynikającym z programu kształcenia zajęciom zaliczonym przez studenta przypisuje się

punkty ECTS.

2.

W celu uzyskania dyplomu ukończenia studiów pierwszego stopnia student jest obowiązany

uzyskać co najmniej 180 punktów ECTS, studiów drugiego stopnia - co najmniej 90 punktów

ECTS, jednolitych studiów magisterskich - co najmniej 300 punktów ECTS w systemie

studiów pięcioletnich oraz 360 punktów ECTS w systemie studiów sześcioletnich.

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może określić, w drodze rozporządzenia,

wyższą liczbę punktów ECTS konieczną do uzyskania dyplomu ukończenia studiów uwzględniając

obszary kształcenia, kierunki studiów i poziomy kształcenia.

1.

Regulamin studiów uwzględnia przenoszenie i uznawanie zajęć zaliczonych przez studenta

w jednostce organizacyjnej uczelni macierzystej lub w innej uczelni, w tym zagranicznej.

2.

Studentowi przenoszącemu zajęcia zaliczone w uczelni innej niż macierzysta, w tym

zagranicznej, przypisuje się taką liczbę punktów ECTS, jaka jest przypisana efektom

kształcenia uzyskiwanym w wyniku realizacji odpowiednich zajęć i praktyk w jednostce

przyjmującej.

2a.

Warunkiem przeniesienia zajęć zaliczonych w innej jednostce organizacyjnej uczelni

macierzystej albo poza uczelnią macierzystą, w tym w uczelni zagranicznej, w miejsce

punktów przypisanych zajęciom i praktykom określonym w planie studiów i programie

kształcenia jest stwierdzenie zbieżności uzyskanych efektów kształcenia, w trybie

określonym w regulaminie studiów.

2b.

Jeden punkt ECTS odpowiada efektom kształcenia, których uzyskanie wymaga od studenta

średnio 25-30 godzin pracy, przy czym liczba godzin pracy studenta obejmuje zajęcia

organizowane przez uczelnię, zgodnie z planem studiów, oraz jego indywidualną pracę.

3.

(uchylony)

1.

Studia licencjackie trwają co najmniej sześć semestrów, a studia inżynierskie co najmniej

siedem semestrów.

2.

Do okresu studiów pierwszego stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich zalicza

się praktykę zawodową studenta.

2a.

Do okresu studiów pierwszego i drugiego stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich

strażaków w służbie kandydackiej zalicza się praktykę zawodową studenta.

3.

Senat uczelni może określić warunki zwalniania studenta z obowiązku odbycia praktyki.

4.

Studia drugiego stopnia trwają od trzech do pięciu semestrów.

5.

Jednolite studia magisterskie trwają od dziewięciu do dwunastu semestrów.

6.

Studia niestacjonarne mogą trwać jeden lub dwa semestry dłużej niż odpowiednie studia

stacjonarne.

1.

Absolwenci studiów otrzymują uczelniane dyplomy ukończenia studiów, potwierdzające

uzyskanie odpowiedniego tytułu zawodowego i suplementy do dyplomów. Absolwenci studiów

podyplomowych i kursów dokształcających otrzymują świadectwa ukończenia tych studiów

lub kursów.

1a.

Wzór dyplomu zatwierdza senat uczelni. Rektor przekazuje zatwierdzony wzór dyplomu

niezwłocznie ministrowi nadzorującemu uczelnię oraz ministrowi właściwemu do spraw

szkolnictwa wyższego.

2.

Datą ukończenia studiów jest data złożenia egzaminu dyplomowego, w przypadku kierunków

lekarskiego, lekarsko-dentystycznego i weterynarii - data złożenia ostatniego wymaganego

planem studiów egzaminu, a w przypadku kierunku farmacja oraz kierunków związanych

z kształceniem w zakresie ratownictwa medycznego i fizjoterapii - data zaliczenia

ostatniej, przewidzianej w planie studiów praktyki.

2a.

Osoba, która ukończyła studia pierwszego stopnia, zachowuje prawa studenta do dnia

31 października roku, w którym ukończyła te studia, z wyłączeniem prawa do pomocy

materialnej, o której mowa w art. 173.

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

tytuły zawodowe nadawane absolwentom studiów pierwszego i drugiego stopnia oraz jednolitych

studiów magisterskich, uwzględniając istniejące tytuły zawodowe;

2)

warunki wydawania i niezbędne elementy dyplomów, w tym dyplomów wspólnych i świadectw

studiów podyplomowych, oraz umieszczanie na dyplomach znaków graficznych informujących

o poziomie Polskiej Ramy Kwalifikacji, o których mowa w art. 10 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji, biorąc pod uwagę poziomy i formę kształcenia oraz rodzaje tytułów zawodowych;

3)

wzór suplementu do dyplomu, uwzględniając zakres niezbędnych informacji.

1.

Warunkiem przystąpienia do egzaminu dyplomowego jest pozytywna ocena pracy dyplomowej.

2.

Praca dyplomowa jest samodzielnym opracowaniem określonego zagadnienia naukowego lub

artystycznego lub dokonaniem artystycznym prezentującym ogólną wiedzę i umiejętności

studenta związane z danym kierunkiem studiów, poziomem i profilem kształcenia oraz

umiejętności samodzielnego analizowania i wnioskowania.

3.

Pracę dyplomową może stanowić w szczególności praca pisemna, opublikowany artykuł,

praca projektowa, w tym projekt i wykonanie programu lub systemu komputerowego, oraz

praca konstrukcyjna, technologiczna lub artystyczna.

4.

Uczelnia jest obowiązana do sprawdzania pisemnych prac dyplomowych przed egzaminem

dyplomowym z wykorzystaniem Jednolitego Systemu Antyplagiatowego, o którym mowa w

art. 167c ust. 1.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego prowadzi ogólnopolskie repozytorium

pisemnych prac dyplomowych.

2.

W repozytorium zamieszcza się

1)

tytuł pracy dyplomowej;

2)

imiona i nazwisko autora pracy dyplomowej;

3)

imiona i nazwisko promotora pracy dyplomowej;

4)

imiona i nazwiska recenzentów pracy dyplomowej;

5)

nazwę podstawowej jednostki organizacyjnej;

6)

nazwę uczelni;

7)

datę zdania egzaminu dyplomowego;

8)

nazwę kierunku studiów;

9)

treść pracy dyplomowej.

3.

W repozytorium nie zamieszcza się prac zawierających informacje podlegające ochronie

na podstawie przepisów o ochronie informacji niejawnych.

4.

Dane, o których mowa w ust. 2, wprowadzają do Systemu POL-on rektorzy uczelni. Dostęp

do danych przysługuje promotorowi pracy dyplomowej oraz Komisji.

5.

Rektor uczelni jest obowiązany do wprowadzenia pracy dyplomowej do repozytorium niezwłocznie

po zdaniu egzaminu dyplomowego.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego prowadzi Jednolity System Antyplagiatowy

współpracujący z ogólnopolskim repozytorium pisemnych prac dyplomowych oraz zapewnia

uczelniom nieodpłatne korzystanie z tego systemu.

2.

Opracowanie systemu, o którym mowa w ust. 1, i administrowanie tym systemem minister

właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może zlecić instytutowi badawczemu, nadzorowanemu

przez ministra właściwego do spraw nauki, którego przedmiot działania jest ściśle

związany ze świadczeniem usług w zakresie systemów informacyjnych, zapewniając środki

finansowe na ten cel.

1.

Studia pierwszego i drugiego stopnia oraz jednolite studia magisterskie mogą być prowadzone

wspólnie przez różne uczelnie i instytucje naukowe, w tym z udziałem zagranicznych

uczelni i instytucji naukowych, na podstawie zawartego przez nie porozumienia.

2.

Przedmiotem porozumienia może być prowadzenie studiów na kierunku i poziomie kształcenia,

w którym podstawowe jednostki organizacyjne uczelni polskich będących stronami porozumienia

mają uprawnienia do prowadzenia studiów na poziomie kształcenia nie niższym niż poziom

określony w porozumieniu.

3.

Absolwenci studiów, o których mowa w ust. 1, mogą otrzymać dyplom wspólny, spełniający

wymogi określone w przepisach wydanych na podstawie art. 167 ust. 3.

1.

Uczelnia może prowadzić studia o profilu praktycznym z udziałem podmiotów gospodarczych.

2.

Sposób prowadzenia i organizację studiów, o których mowa w ust. 1, określa umowa zawarta

w formie pisemnej między uczelnią a podmiotem gospodarczym. Umowa może określać

1)

możliwość prowadzenia zajęć ze studentami, w szczególności praktycznych, przez pracowników

podmiotów gospodarczych;

2)

udział podmiotu gospodarczego w opracowaniu programu kształcenia;

3)

sposób dofinansowania studiów przez podmiot gospodarczy;

4)

efekty kształcenia;

5)

sposób realizacji praktyk i staży.

1.

Uczelnia może prowadzić studia we współpracy z organem nadającym uprawnienie do wykonywania

zawodu, organem przeprowadzającym postępowanie egzaminacyjne w ramach uzyskiwania

uprawnień do wykonywania zawodu, organem samorządu zawodowego, organizacją gospodarczą

lub organem rejestrowym.

2.

Sposób prowadzenia i organizację studiów, o których mowa w ust. 1, określa umowa zawarta

w formie pisemnej między uczelnią a podmiotem, o którym mowa w ust. 1. Umowa może

określać

1)

sposób prowadzenia zajęć ze studentami;

2)

udział podmiotu, o którym mowa w ust. 1, w opracowaniu programu kształcenia;

3)

efekty kształcenia, z uwzględnieniem wiedzy i umiejętności sprawdzanych w postępowaniu

kwalifikacyjnym o nadanie uprawnień do wykonywania zawodu;

4)

sposób realizacji praktyk i staży.

1.

Do odbywania studiów w uczelni może być dopuszczona osoba, która spełnia warunki rekrutacji

ustalone przez uczelnię oraz ma

1

świadectwo dojrzałości albo świadectwo dojrzałości i zaświadczenie o wynikach egzaminu

maturalnego z poszczególnych przedmiotów, o których mowa w ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - w przypadku ubiegania się o przyjęcie na studia pierwszego stopnia lub jednolite

studia magisterskie;

1

w przypadku ubiegania się o przyjęcie na studia pierwszego stopnia lub jednolite studia

magisterskie

a)

świadectwo dojrzałości, lub

b)

świadectwo dojrzałości i zaświadczenie o wynikach egzaminu maturalnego z poszczególnych

przedmiotów, o których mowa w ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, lub

c)

świadectwo dojrzałości i dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe w zawodzie nauczanym

na poziomie technika, o którym mowa w ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, lub

d)

świadectwo dojrzałości i zaświadczenie o wynikach egzaminu maturalnego z poszczególnych

przedmiotów, o którym mowa w ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, oraz dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe w zawodzie nauczanym na poziomie

technika, o którym mowa w ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty;

2

tytuł magistra, licencjata, inżyniera lub równorzędny i spełnia warunki określone

na podstawie ust. 2 - w przypadku ubiegania się o przyjęcie na studia drugiego stopnia.

2

w przypadku ubiegania się o przyjęcie na studia drugiego stopnia - tytuł magistra,

licencjata, inżyniera lub równorzędny i spełnia warunki określone w ust. 2.

1a.

(uchylony)

2.

Senat uczelni ustala, w drodze uchwały, warunki, tryb oraz termin rozpoczęcia i zakończenia

rekrutacji, w tym prowadzonej w drodze elektronicznej, dla poszczególnych kierunków

studiów. Uchwałę podaje się do wiadomości publicznej nie później niż do dnia 31 maja

roku poprzedzającego rok akademicki, którego uchwała dotyczy. W przypadku uruchomienia

nowego kierunku studiów lub nowo utworzonej uczelni senat podejmuje uchwałę oraz podaje

ją niezwłocznie do wiadomości publicznej.

2a.

Uchwała, o której mowa w ust. 2, uwzględnia możliwość przeprowadzania rekrutacji uzupełniającej

dla absolwentów, którzy ubiegali się o przyjęcie na studia pierwszego stopnia lub

jednolite studia magisterskie na danym kierunku studiów na rok akademicki, na który

jest przeprowadzana rekrutacja, oraz których wynik egzaminu maturalnego z danego przedmiotu

lub przedmiotów został podwyższony w wyniku odwołania, o którym mowa w art. 44zzz ust. 7 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.

3

Podstawę przyjęcia na studia pierwszego stopnia lub jednolite studia magisterskie

stanowią wyniki egzaminu maturalnego. Senat uczelni ustala w trybie określonym na

podstawie ust. 2, jakie wyniki egzaminu maturalnego stanowią podstawę przyjęcia na

studia.

3

Podstawę przyjęcia na studia pierwszego stopnia lub jednolite studia magisterskie

stanowią wyniki

1)

egzaminu dojrzałości, lub

2)

egzaminu maturalnego, lub

3)

egzaminu dojrzałości lub egzaminu maturalnego i egzaminu lub egzaminów potwierdzających

kwalifikacje w zawodzie

- ujęte odpowiednio na świadectwie dojrzałości, zaświadczeniu lub dyplomie, o których

mowa w ust. 1 pkt 1. Senat uczelni ustala w trybie określonym na podstawie ust. 2,

jakie wyniki egzaminów stanowią podstawę przyjęcia na studia.

4

Uczelnia może przeprowadzić dodatkowe egzaminy wstępne, w trybie określonym na podstawie

ust. 2, tylko w przypadku konieczności sprawdzenia uzdolnień artystycznych, sprawności

fizycznej lub szczególnych predyspozycji do podejmowania studiów na danym kierunku

niesprawdzanych w trybie egzaminu maturalnego, lub gdy osoba ubiegająca się o przyjęcie

na studia posiada świadectwo dojrzałości uzyskane za granicą. Egzaminy te nie mogą

dotyczyć przedmiotów objętych egzaminem maturalnym.

4

Uczelnia może przeprowadzić dodatkowe egzaminy wstępne, w trybie określonym na podstawie

ust. 2, tylko w przypadku konieczności sprawdzenia uzdolnień artystycznych, sprawności

fizycznej lub szczególnych predyspozycji do podejmowania studiów na danym kierunku

niesprawdzanych w trybie egzaminu maturalnego albo egzaminu potwierdzającego kwalifikacje

w zawodzie, lub gdy osoba ubiegająca się o przyjęcie na studia posiada świadectwo

dojrzałości uzyskane za granicą. Egzaminy te nie mogą dotyczyć przedmiotów objętych

egzaminem maturalnym lub kwalifikacji objętej egzaminem potwierdzającym kwalifikacje

w zawodzie.

5.

Warunki i tryb rekrutacji w przypadku egzaminów wstępnych, o których mowa w ust. 4,

powinny uwzględniać szczególne potrzeby kandydatów na studia, będących osobami niepełnosprawnymi.

6.

Jeżeli podstawę przyjęcia na studia stanowią wyniki egzaminu dojrzałości, senat uczelni

może podjąć uchwałę o przeprowadzeniu egzaminów wstępnych, w trybie określonym na

podstawie ust. 2.

6a.

Jeżeli podstawę przyjęcia na studia stanowią wyniki egzaminu dojrzałości i zaświadczenie

o wynikach egzaminu maturalnego z poszczególnych przedmiotów, o którym mowa w ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, senat uczelni może podjąć uchwałę o przeprowadzeniu egzaminów wstępnych, w trybie

określonym na podstawie ust. 2, z wyłączeniem przedmiotów wymienionych w zaświadczeniu.

7.

Przepisy ust. 3 i 4 dotyczące egzaminu maturalnego oraz jego wyników stosuje się odpowiednio

do egzaminu zagranicznego potwierdzonego świadectwem lub innym dokumentem uznanym

w Rzeczypospolitej Polskiej za dokument uprawniający do ubiegania się o przyjęcie

na studia wyższe zgodnie z art. 93 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, egzaminu zagranicznego, jeżeli wynikające z niego uprawnienie do ubiegania się o

przyjęcie na studia wyższe zostało potwierdzone w Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie

z art. 93a tej ustawy, oraz egzaminu zagranicznego potwierdzonego świadectwem lub

innym dokumentem, dyplomem IB lub dyplomem EB, o których mowa w art. 93 ust. 1 tej

ustawy, oraz wyników tego egzaminu.

8.

Szczegółowe zasady przyjmowania na studia w uczelni publicznej laureatów oraz finalistów

olimpiad stopnia centralnego określa senat uczelni na okres co najmniej trzech lat.

9.

Senat uczelni może określić szczegółowe zasady przyjmowania na studia laureatów konkursów

międzynarodowych oraz ogólnopolskich, w tym organizowanych przez uczelnię.

10.

Rekrutację przeprowadzają komisje rekrutacyjne powołane przez kierownika podstawowej

jednostki organizacyjnej lub inny organ wskazany w statucie. Komisja rekrutacyjna

podejmuje decyzje w sprawach przyjęcia na studia.

11.

Komisji rekrutacyjnej nie powołuje się w przypadku gdy wstęp na studia jest wolny.

Decyzje w sprawie przyjęcia na studia podejmuje w takim przypadku kierownik podstawowej

jednostki organizacyjnej uczelni lub inny organ wskazany w statucie.

12.

Od decyzji komisji rekrutacyjnej służy odwołanie, w terminie czternastu dni od dnia

doręczenia decyzji, do uczelnianej komisji rekrutacyjnej, powołanej w trybie określonym

w statucie.

13.

Od decyzji kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni lub innego organu

wskazanego w statucie służy odwołanie do rektora, w terminie czternastu dni od dnia

doręczenia decyzji.

14.

Podstawą odwołania w przypadkach, o których mowa w ust. 12 i 13, może być jedynie

wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia, określonych zgodnie z

ust. 2.

15.

Po rozpatrzeniu odwołania wnoszonego w trybie ust. 12 decyzję podejmuje uczelniana

komisja rekrutacyjna, a po rozpatrzeniu odwołania wnoszonego w trybie ust. 13 decyzję

podejmuje rektor. Decyzja ta jest ostateczna.

16.

Wyniki postępowania rekrutacyjnego są jawne.

17.

W uczelni wojskowej i w uczelni służb państwowych warunki i tryb przyjęcia na studia

kandydatów na żołnierzy zawodowych i funkcjonariuszy służb państwowych ustala, na

wniosek senatu, odpowiednio Minister Obrony Narodowej lub minister właściwy do spraw

wewnętrznych.

1.

Osoba przyjęta na studia nabywa prawa studenta z chwilą immatrykulacji i złożenia

ślubowania, którego treść określa statut uczelni.

2.

Student rozpoczynający studia ma prawo do przeszkolenia w zakresie praw i obowiązków

studenta.

3.

Szkolenia prowadzi samorząd studencki uczelni we współpracy z Parlamentem Studentów

Rzeczypospolitej Polskiej. Parlament Studentów Rzeczypospolitej Polskiej zapewnia

przedstawicielom samorządów studenckich przygotowanie do prowadzenia szkoleń oraz

podejmuje działania promocyjne dotyczące praw i obowiązków studenta.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego prowadzi ogólnopolski wykaz studentów,

z wyłączeniem studentów uczelni wojskowych będących żołnierzami.

2.

W wykazie zamieszcza się następujące dane dotyczące studenta

1)

imiona i nazwisko;

2)

numer PESEL, a w przypadku jego braku - numer dokumentu potwierdzającego tożsamość

oraz kraj wydania dokumentu tożsamości;

3)

obywatelstwo;

4)

w przypadku cudzoziemców

a)

kraj pochodzenia,

b)

informacje o podjęciu i odbywaniu studiów na zasadach obowiązujących obywateli polskich,

c

informacje o przyjęciu na studia na podstawie

-

umów międzynarodowych,

-

umów zawieranych z podmiotami zagranicznymi przez uczelnie,

-

decyzji właściwego ministra,

-

decyzji rektora uczelni,

d

informacje o warunkach finansowych kształcenia

-

jako stypendyści strony polskiej,

-

na zasadach odpłatności,

-

bez odpłatności i świadczeń stypendialnych,

-

jako stypendyści strony wysyłającej, bez ponoszenia opłat za naukę,

-

jako stypendyści uczelni,

e

informacje o posiadaniu Karty Polaka lub o spełnianiu wymagań określonych w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji;

5)

rok urodzenia;

6)

płeć;

7)

miejsce zamieszkania przed rozpoczęciem studiów: wieś lub miasto;

8)

sumę uzyskanych przez studenta punktów ECTS na każdym kierunku studiów, poziomie i

profilu kształcenia;

9)

rodzaj przyznanych świadczeń pomocy materialnej;

10)

liczbę punktów ECTS, która w wyniku potwierdzenia efektów uczenia się została zaliczona

studentowi do danego programu kształcenia określonego kierunku, poziomu i profilu

kształcenia;

11)

numer dyplomu ukończenia studiów na określonym kierunku, poziomie i profilu kształcenia;

12)

datę ukończenia studiów i nazwę uzyskanego tytułu zawodowego albo datę skreślenia

z listy studentów.

2a.

Dane, o których mowa w ust. 2 oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 170d, wprowadzają

do Systemu POL-on rektorzy uczelni oraz rektorzy uczelni prowadzonych przez kościoły

i związki wyznaniowe otrzymujących dotacje i inne środki z budżetu państwa.

3.

Dostęp do danych zawartych w wykazie przysługuje właściwym ministrom wskazanym w art.

33 ust. 2, Komisji oraz rektorom w zakresie danych dotyczących studentów kształcących

się w kierowanych przez nich uczelniach.

4.

(uchylony)

5

Dostęp do danych zawartych w wykazie dotyczących imienia, nazwiska, numeru PESEL,

a w przypadku jego braku - numeru dokumentu potwierdzającego tożsamość, daty rozpoczęcia