Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o zmianie ustawy - Prawo prasowe

W ustawie z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe

(Dz. U. poz. 24, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 i w art. 9 w pkt 1 wyrazy „Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej” zastępuje się wyrazami „Rzeczypospolitej Polskiej”;

2)

w art. 9 w pkt 2 i w art. 41 wyrazy „rad narodowych” zastępuje się wyrazami „organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego”;

3)

w art. 10 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Dziennikarz ma prawo odmówić wykonania polecenia służbowego, jeżeli oczekuje się od

niego publikacji, która łamie zasady rzetelności, obiektywizmu i staranności zawodowej,

o których mowa w art. 12 ust. 1.

3.

Dziennikarz może nie zgodzić się na publikację materiału prasowego, jeżeli wprowadzono

do niego zmiany wypaczające sens i wymowę jego wersji.

”

;

4)

w art. 14

a)

uchyla się ust. 2,

b)

w ust. 4 wyrazy „ust. 2” zastępuje się wyrazami „art. 14a”;

5)

po art. 14 dodaje się art. 14a w brzmieniu

„

Art. 14a.

1.

Dziennikarz nie może odmówić osobie udzielającej informacji autoryzacji dosłownie

cytowanej wypowiedzi, o ile nie była ona uprzednio publikowana lub była wygłoszona

publicznie.

2.

Dziennikarz informuje osobę udzielającą informacji przed jej udzieleniem o prawie

do autoryzacji dosłownie cytowanej wypowiedzi.

3.

Osoba udzielająca informacji niezwłocznie po uzyskaniu od dziennikarza informacji,

o której mowa w ust. 2, zgłasza mu żądanie autoryzacji dosłownie cytowanej wypowiedzi.

4.

Osoba udzielająca informacji dokonuje autoryzacji dosłownie cytowanej wypowiedzi niezwłocznie,

nie później jednak niż w ciągu

1)

6 godzin - w odniesieniu do dzienników,

2)

24 godzin - w odniesieniu do czasopism

- chyba że strony umówią się inaczej.

5.

Bieg terminów, o których mowa w ust. 4, rozpoczyna się od momentu przekazania w sposób

wzajemnie uzgodniony tekstu dosłownie cytowanej wypowiedzi przewidzianego do publikacji

w prasie osobie udzielającej informacji lub osobie przez nią upoważnionej, tak aby

osoba ta mogła się zapoznać z treścią tego tekstu.

6.

Nie stanowi autoryzacji zaproponowanie przez osobę udzielającą informacji nowych pytań,

przekazanie nowych informacji lub odpowiedzi ani zmiana kolejności wypowiedzi w autoryzowanym

tekście materiału przewidzianego do publikacji w prasie.

7.

W przypadku niedokonania lub odmowy dokonania autoryzacji w terminach określonych

w ust. 4 uznaje się, że dosłownie cytowana wypowiedź została autoryzowana bez zastrzeżeń.

”

;

6)

uchyla się rozdział 3;

7)

w art. 20 w ust. 1 w zdaniu pierwszym wyraz „wojewódzkim” zastępuje się wyrazem „okręgowym”;

8)

w art. 25 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Redaktorem naczelnym dziennika lub czasopisma nie może być osoba skazana za zbrodnię

wymienioną w rozdziale XVII ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1137, z późn. zm., jeżeli nie upłynął okres 10 lat od zakończenia odbywania kary, oraz osoba skazana

za występek tego samego rodzaju, jeżeli nie upłynął okres 3 lat od zakończenia odbywania

kary, osoba skazana za przestępstwo popełnione w wyniku motywacji zasługującej na

szczególne potępienie, a także osoba, która co najmniej trzykrotnie była karana za

przestępstwa określone w niniejszej ustawie. Organ rejestracyjny w uzgodnieniu z ministrem

właściwym do spraw zagranicznych może zwolnić redaktora naczelnego od wymogu posiadania

obywatelstwa polskiego.

”

;

9)

po art. 49a dodaje się art. 49b w brzmieniu

„

Art. 49b.

1.

Kto publikuje dosłownie cytowaną wypowiedź bez umożliwienia osobie udzielającej informacji

dokonania autoryzacji na zasadach określonych w art. 14a

-

podlega karze grzywny.

2.

Karze, o której mowa w ust. 1, nie podlega, kto publikuje wypowiedź identyczną z udzieloną

przez osobę udzielającą informacji.

”

;

10)

art. 54c otrzymuje brzmienie

„

Art. 54c.

Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art. 45 i art. 49b, następuje na podstawie

przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1713, z późn. zm..

”

.

Do autoryzacji dosłownie cytowanej wypowiedzi udzielonej przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Dziennikarz nie może odmówić osobie udzielającej informacji autoryzacji dosłownie

cytowanej wypowiedzi, o ile nie była ona uprzednio publikowana lub była wygłoszona

publicznie.

2.

Dziennikarz informuje osobę udzielającą informacji przed jej udzieleniem o prawie

do autoryzacji dosłownie cytowanej wypowiedzi.

3.

Osoba udzielająca informacji niezwłocznie po uzyskaniu od dziennikarza informacji,

o której mowa w ust. 2, zgłasza mu żądanie autoryzacji dosłownie cytowanej wypowiedzi.

4.

Osoba udzielająca informacji dokonuje autoryzacji dosłownie cytowanej wypowiedzi niezwłocznie,

nie później jednak niż w ciągu

1)

6 godzin - w odniesieniu do dzienników,

2)

24 godzin - w odniesieniu do czasopism

- chyba że strony umówią się inaczej.

5.

Bieg terminów, o których mowa w ust. 4, rozpoczyna się od momentu przekazania w sposób

wzajemnie uzgodniony tekstu dosłownie cytowanej wypowiedzi przewidzianego do publikacji

w prasie osobie udzielającej informacji lub osobie przez nią upoważnionej, tak aby

osoba ta mogła się zapoznać z treścią tego tekstu.

6.

Nie stanowi autoryzacji zaproponowanie przez osobę udzielającą informacji nowych pytań,

przekazanie nowych informacji lub odpowiedzi ani zmiana kolejności wypowiedzi w autoryzowanym

tekście materiału przewidzianego do publikacji w prasie.

7.

W przypadku niedokonania lub odmowy dokonania autoryzacji w terminach określonych

w ust. 4 uznaje się, że dosłownie cytowana wypowiedź została autoryzowana bez zastrzeżeń.

1.

Kto publikuje dosłownie cytowaną wypowiedź bez umożliwienia osobie udzielającej informacji

dokonania autoryzacji na zasadach określonych w art. 14a

-

podlega karze grzywny.

2.

Karze, o której mowa w ust. 1, nie podlega, kto publikuje wypowiedź identyczną z udzieloną

przez osobę udzielającą informacji.

Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art. 45 i art. 49b, następuje na podstawie

przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1713, z późn. zm..