Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 października 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne

Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów

(dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne

1)

prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą;

2)

osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych

umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej

pozarolniczej działalności gospodarczej;

3)

będące osobami duchownymi;

4)

osiągające przychody ze sprzedaży, o której mowa w art. 20 ust. 1c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2032, z późn. zm., zwanej dalej „ustawą o podatku dochodowym”.

1.

Osoby fizyczne osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą

opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie

1)

ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych;

2)

karty podatkowej.

1a.

Osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy

lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach

prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów

ewidencjonowanych.

1b.

Osoby fizyczne osiągające przychody ze sprzedaży, o której mowa w art. 20 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

2.

Osoby duchowne, prawnie uznanych wyznań, opłacają zryczałtowany podatek dochodowy

od przychodów osób duchownych.

3.

Wpływy z podatku dochodowego opłacanego w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych

oraz zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób duchownych stanowią dochód

budżetu państwa.

4.

Wpływy z karty podatkowej stanowią dochody gmin.

Przychodów (dochodów) opodatkowanych w formach zryczałtowanych nie łączy się z przychodami

(dochodami) z innych źródeł podlegającymi opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym.

1.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

działalność usługowa - pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem są

czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług wprowadzoną

rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji

Wyrobów i Usług (PKWiU)

(Dz. U. poz. 1293 i 1435 oraz z 2009 r. poz. 256 i 1753)art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1068 oraz z 2017 r. poz. 60), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3;

2)

działalność gastronomiczna - usługi związane z przygotowaniem posiłków oraz sprzedażą

posiłków i towarów;

3)

działalność usługowa w zakresie handlu - sprzedaż, w stanie nieprzetworzonym, nabytych

uprzednio produktów (wyrobów) i towarów, w tym również takich, które zostały przez

sprzedawcę zapakowane lub rozważone do mniejszych opakowań albo rozlane do butelek,

puszek lub mniejszych pojemników;

4)

działalność wytwórcza - działalność, w wyniku której powstają nowe wyroby, w tym również

sprzedaż wyrobów własnej produkcji, prowadzoną przez podatnika;

5)

towary - towary handlowe, surowce i materiały podstawowe, z tym że

a)

towarami handlowymi są towary (wyroby) zakupione w celu dalszej odprzedaży, w stanie

nieprzetworzonym,

b)

surowcami i materiałami podstawowymi są materiały, które w procesie produkcji lub

przy świadczeniu usług stają się główną substancją gotowego wyrobu; do materiałów

podstawowych zalicza się również materiały stanowiące część składową (montażową) wyrobu

lub ściśle z wyrobem złączone, z tym że za surowce i materiały podstawowe nie uważa

się paliw i olejów zużywanych w transporcie;

6)

dowody zakupu - otrzymane faktury, rachunki, paragony, dowody wewnętrzne oraz opis

otrzymanego towaru;

7)

karty przychodów - indywidualne (imienne) karty przychodów pracowników, prowadzone

przez podatników dokonujących pracownikom wypłat należności ze stosunku pracy, o których

mowa w art. 12 ustawy o podatku dochodowym;

8)

podatek dochodowy na ogólnych zasadach - podatek dochodowy od osób fizycznych, opłacany

przy zastosowaniu podstawy obliczania podatku, o której mowa w art. 26 ustawy o podatku dochodowym, i skali, o której mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowym;

9)

księgi - księgi rachunkowe albo podatkową księgę przychodów i rozchodów, prowadzone

na zasadach określonych w odrębnych przepisach;

10)

gospodarstwo rolne - gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym;

11)

wolny zawód - pozarolniczą działalność gospodarczą wykonywaną osobiście przez lekarzy,

lekarzy stomatologów, lekarzy weterynarii, techników dentystycznych, felczerów, położne,

pielęgniarki, tłumaczy oraz nauczycieli w zakresie świadczenia usług edukacyjnych

polegających na udzielaniu lekcji na godziny, jeśli działalność ta nie jest wykonywana

na rzecz osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości

prawnej albo na rzecz osób fizycznych dla potrzeb prowadzonej przez nie pozarolniczej

działalności gospodarczej, z tym że za osobiste wykonywanie wolnego zawodu uważa się

wykonywanie działalności bez zatrudniania na podstawie umów o pracę, umów zlecenia,

umów o dzieło oraz innych umów o podobnym charakterze osób, które wykonują czynności

związane z istotą danego zawodu;

12)

pozarolnicza działalność gospodarcza - pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu

ustawy o podatku dochodowym;

13)

urząd skarbowy - urząd skarbowy, przy pomocy którego właściwy dla podatnika naczelnik

urzędu skarbowego wykonuje swoje zadania.

2.

Kwoty wyrażone w euro przelicza się na walutę polską według średniego kursu euro ogłaszanego

przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego

rok podatkowy.

3.

Do udokumentowania zakupu towarów stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące prowadzenia

podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

4.

Ilekroć w ustawie używa się oznaczenia „ex” przy symbolu danego grupowania PKWiU,

oznacza to, że zakres wyrobów lub usług jest węższy niż określony w tym grupowaniu.

Podatnicy opodatkowani na zasadach określonych w ustawie nie mają obowiązku prowadzenia

ksiąg, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

1.

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych

z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1f, w tym również, gdy działalność ta jest prowadzona

w formie spółki cywilnej osób fizycznych lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych

dalej „spółką”.

1a.

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane

lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne

oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu

umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń

z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

1b.

Przychody uzyskane z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych

umów o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1a, podlegają opodatkowaniu w formie

ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych również, jeżeli są uzyskiwane przez podatników,

o których mowa w art. 8 ust. 1.

1c.

Do przychodów, o których mowa w ust. 1, z tytułu różnic kursowych stosuje się odpowiednio art. 24c ustawy o podatku

dochodowym, z tym że ujemne różnice kursowe, o których mowa w art. 24c ustawy o podatku dochodowym, zmniejszają przychody uzyskane w roku podatkowym, w którym powstały te różnice.

1d.

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również przychody,

o których mowa w art. 20 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym.

1e.

Jeżeli w okresie rozliczeniowym, w którym podatnik ma obowiązek dokonać zmniejszenia

przychodów na podstawie art. 14 ust. 1m ustawy o podatku dochodowym, podatnik nie osiągnął przychodów lub osiągnięte przychody są niższe od kwoty zmniejszenia,

podatnik dokonuje zmniejszenia w kolejnych okresach rozliczeniowych.

1f.

Jeżeli korekta, o której mowa w art. 14 ust. 1m ustawy o podatku dochodowym, następuje

po zmianie formy opodatkowania na opodatkowanie w formie karty podatkowej, opodatkowanie

na zasadach ogólnych albo opodatkowanie na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym

(Dz. U. z 2014 r. poz. 511, z 2015 r. poz. 211 oraz z 2016 r. poz. 1948) albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych

(Dz. U. poz. 1206 i 1948), zmniejszenia lub zwiększenia przychodów dokonuje się w ostatnim okresie rozliczeniowym

przed zmianą formy opodatkowania.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

4.

Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności

wymienionej w ust. 1, jeżeli

1

w roku poprzedzającym rok podatkowy

a)

uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w wysokości

nieprzekraczającej 250 000 euro, lub

b)

uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma przychodów

wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 250 000 euro,

2)

rozpoczną wykonywanie działalności w roku podatkowym i nie korzystają z opodatkowania

w formie karty podatkowej - bez względu na wysokość przychodów.

5.

Jeżeli podatnik w roku poprzedzającym rok podatkowy prowadził działalność samodzielnie,

a także w formie spółki, opłaca w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych

1)

odrębnie z działalności wykonywanej samodzielnie i odrębnie z działalności wykonywanej

w formie spółki, gdy spełnia warunki określone w ust. 4 pkt 1, albo

2)

z działalności wykonywanej samodzielnie, gdy spełnia warunek określony w ust. 4 pkt

1 lit. a, a z działalności wykonywanej w formie spółki - gdy spełnia warunek określony

w ust. 4 pkt 1 lit. b.

6.

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych opłacają również podatnicy, którzy w roku

poprzedzającym rok podatkowy prowadzili działalność samodzielnie lub w formie spółki,

z której przychody były opodatkowane wyłącznie w formie karty podatkowej, lub za część

roku były opodatkowane w formie karty podatkowej i za część roku na ogólnych zasadach,

a łączne przychody w roku poprzedzającym rok podatkowy nie przekroczyły kwoty 250

000 euro; w tych przypadkach przychody opodatkowane w formie karty podatkowej oblicza

się wyłącznie na podstawie wystawionych faktur lub rachunków.

7.

W przypadku osiągania przychodów, o których mowa w ust. 1d, w tym również w ramach

wspólnej własności, wspólnego posiadania, wspólnego użytkowania upraw, hodowli lub

chowu lub w ramach wspólnego przedsięwzięcia, przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

1.

Do podatników rozpoczynających działalność w roku podatkowym, którzy w poprzednim

roku podatkowym nie prowadzili działalności, opodatkowanie ryczałtem od przychodów

ewidencjonowanych stosuje się od dnia uzyskania pierwszego przychodu. W przypadku

nowo utworzonej spółki za rozpoczęcie działalności uważa się datę uzyskania pierwszego

przychodu przez tę spółkę.

2.

Nie stanowi rozpoczęcia działalności w roku podatkowym

1)

całkowita lub częściowa zmiana branży lub przedmiotu działalności;

2)

zmiana umowy spółki lub zmiana wspólnika.

1.

Opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art.

6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników

1)

opłacających podatek wformie karty podatkowej na zasadach określonych w rozdziale

3;

2)

korzystających, na podstawie odrębnych przepisów, z okresowego zwolnienia od podatku

dochodowego;

3)

osiągających w całości lub w części przychody z tytułu

a)

prowadzenia aptek,

b)

działalności w zakresie udzielania pożyczek pod zastaw (prowadzenie lombardów),

c)

działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych,

d)

prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie wolnych zawodów innych

niż określone w art. 4 ust. 1 pkt 11,

e)

świadczenia usług wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy,

f)

działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych;

4)

wytwarzających wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym, na podstawie odrębnych przepisów,

z wyjątkiem wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii;

5)

podejmujących wykonywanie działalności w roku podatkowym po zmianie działalności wykonywanej

a)

samodzielnie na działalność prowadzoną w formie spółki z małżonkiem,

b)

w formie spółki z małżonkiem na działalność prowadzoną samodzielnie przez jednego

lub każdego z małżonków,

c)

samodzielnie przez małżonka na działalność prowadzoną samodzielnie przez drugiego

małżonka

- jeżeli małżonek lub małżonkowie przed zmianą opłacali z tytułu prowadzenia tej działalności

podatek dochodowy na ogólnych zasadach;

6)

rozpoczynających działalność samodzielnie lub w formie spółki, jeżeli podatnik lub

co najmniej jeden ze wspólników, przed rozpoczęciem działalności w roku podatkowym

lub w roku poprzedzającym rok podatkowy, wykonywał w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego

stosunku pracy czynności wchodzące w zakres działalności podatnika lub spółki.

2.

Jeżeli podatnicy wymienieni w ust. 1 pkt 6 nie zamierzają wykonywać działalności na

rzecz byłych lub obecnych pracodawców, mogą do dnia rozpoczęcia działalności, o którym

mowa w art. 7, zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania

podatnika o korzystaniu z opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

W przypadku gdy podatnik lub spółka dokona sprzedaży towarów handlowych lub wyrobów,

lub uzyska przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy,

traci prawo do ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i poczynając od dnia uzyskania

tego przychodu do końca roku podatkowego opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

3.

Jeżeli podatnik w roku poprzedzającym rok podatkowy nie uzyskał przychodu z działalności,

o której mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w

formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych z dniem uzyskania przychodów z tych

rodzajów działalności i od tego dnia opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

6.

(uchylony)

7.

(uchylony)

1.

Pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych

na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według

miejsca zamieszkania podatnika, nie później niż do dnia 20 stycznia roku podatkowego.

Jeżeli podatnik rozpoczyna prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w trakcie

roku podatkowego, pisemne oświadczenie składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu

według miejsca zamieszkania podatnika, nie później niż w dniu uzyskania pierwszego

przychodu. Oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych

na dany rok podatkowy podatnik może złożyć na podstawie przepisów o swobodzie działalności

gospodarczej. Jeżeli do dnia 20 stycznia roku podatkowego podatnik nie zgłosił likwidacji

działalności gospodarczej lub nie dokonał wyboru innej formy opodatkowania, uważa

się, że nadal prowadzi działalność opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

2.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, w przypadku prowadzenia działalności w formie

spółki składają wszyscy wspólnicy naczelnikom urzędów skarbowych właściwym według

miejsca zamieszkania każdego ze wspólników. Wspólnicy spółki cywilnej osób fizycznych

mogą złożyć oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych

na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

3.

W przypadku rozpoczęcia działalności gospodarczej w trakcie roku podatkowego i niezłożenia

w określonym terminie oświadczenia (wniosku), o którym mowa w ust. 1 lub w art. 29

ust. 1, podatnik jest obowiązany do założenia właściwych ksiąg i opłacania podatku

na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym.

4.

W przypadku osiągania przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a, przepisy dotyczące

oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych

stosuje się odpowiednio, z tym że podatnik rozpoczynający osiąganie takich przychodów

w trakcie roku podatkowego składa pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie

ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za dany rok podatkowy naczelnikowi urzędu

skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika nie później niż do 20

dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego

tytułu, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu

roku podatkowego.

5.

W przypadku osiągania przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1d, przepisy dotyczące

oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych

przez podatników prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą stosuje się odpowiednio.

6

W przypadku przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 15a ustawy o podatku dochodowym, pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych

na dany rok podatkowy podatnik składa nie później niż do 20. dnia miesiąca następującego

po miesiącu, w którym uzyskał te przychody, albo do końca roku podatkowego, jeżeli

pierwszy taki przychód uzyskał w grudniu roku podatkowego.

Zwolnienia od podatku dochodowego, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 43, 46, 47a, 71a, 111, 114, 122, 125, 129, 136 i 137 ustawy o podatku

dochodowym, stosuje się odpowiednio do podatników opłacających ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

1.

Podatnik uzyskujący przychody wymienione w art. 6 ust. 1, 1a i 1d, opłacający ryczałt

od przychodów ewidencjonowanych, może odliczyć od przychodów stratę, o której mowa

w art. 9 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym, oraz wydatki określone w art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, jeżeli nie zostały odliczone od dochodu lub nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania

przychodów na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym.

2.

W przypadku dokonywania odliczeń od przychodów, o których mowa w ust. 1, stosuje się

odpowiednio przepisy art. 9 ust. 3 i 3a oraz art. 26 ust. 5-7h, 13b i 13c ustawy o podatku dochodowym.

3.

Jeżeli podatnik uzyskuje przychody wymienione w art. 6 ust. 1, 1a lub 1d, opodatkowane

różnymi stawkami, i dokonuje odliczeń od przychodów, odliczeń tych dokonuje od każdego

rodzaju przychodu w takim stosunku, w jakim w roku podatkowym pozostają poszczególne

przychody opodatkowane różnymi stawkami w ogólnej kwocie przychodów.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.

1.

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi

1)

20% przychodów osiąganych w zakresie wolnych zawodów;

2)

17% przychodów ze świadczenia usług

a)

reprodukcji komputerowych nośników informacji (PKWiU 18.20.30.0),

b)

pośrednictwa w

-

sprzedaży hurtowej samochodów osobowych i furgonetek prowadzonej przez Internet (PKWiU

45.11.41.0),

-

pozostałej sprzedaży hurtowej samochodów osobowych i furgonetek (PKWiU 45.11.49.0),

-

sprzedaży hurtowej pozostałych pojazdów samochodowych (z wyłączeniem motocykli) prowadzonej

przez Internet (PKWiU 45.19.41.0),

-

pozostałej sprzedaży hurtowej pozostałych pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli

(PKWiU 45.19.49.0),

-

sprzedaży hurtowej części i akcesoriów do pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli

(PKWiU 45.31.20.0),

-

sprzedaży motocykli oraz części i akcesoriów do nich (PKWiU 45.40.40.0),

c)

pośrednictwa w sprzedaży hurtowej (PKWiU grupa 46.1), z zastrzeżeniem załącznika nr

2 do ustawy,

d)

parkingowych (PKWiU 52.21.24.0), obsługi centrali wzywania radio-taxi (PKWiU ex 52.21.29.0),

pilotowania na wodach morskich i przybrzeżnych (PKWiU ex 52.22.13.0), pilotowania

na wodach śródlądowych (PKWiU ex 52.22.14.0),

e)

związanych z zakwaterowaniem (PKWiU dział 55), z zastrzeżeniem załącznika nr 2 do

ustawy,

f)

związanych z wydawaniem

-

pakietów gier komputerowych (PKWiU ex 58.21.10.0), z wyłączeniem publikowania gier

komputerowych w trybie on-line,

-

pakietów oprogramowania systemowego (PKWiU 58.29.1),

-

pakietów oprogramowania użytkowego (PKWiU 58.29.2),

-

oprogramowania komputerowego pobieranego z Internetu (PKWiU ex 58.29.3), z wyłączeniem

pobierania oprogramowania w trybie on-line,

g)

związanych z doradztwem w zakresie sprzętu komputerowego (PKWiU 62.02.10.0), związanych

z oprogramowaniem (PKWiU ex 62.01.1), objętych grupowaniem „Oryginały oprogramowania

komputerowego” (PKWiU 62.01.2), związanych z doradztwem w zakresie oprogramowania

(PKWiU ex 62.02), w zakresie instalowania oprogramowania (PKWiU ex 62.09.20.0), związanych

z zarządzaniem siecią i systemami informatycznymi (PKWiU 62.03.1),

h)

przetwarzania danych (PKWiU ex 63.11.1), przesyłania strumieni audiowizualnych przez

Internet (PKWiU 63.11.2),

i)

zarządzania nieruchomościami na zlecenie (PKWiU 68.32.1), z zastrzeżeniem załącznika

nr 2 do ustawy,

j)

wynajmu i dzierżawy

-

samochodów osobowych i furgonetek, bez kierowcy (PKWiU 77.11.10.0),

-

pozostałych pojazdów samochodowych (z wyłączeniem motocykli), bez kierowcy (PKWiU

77.12.1),

-

środków transportu wodnego bez załogi (PKWiU 77.34.10.0),

-

środków transportu lotniczego bez załogi (PKWiU 77.35.10.0),

-

pojazdów szynowych (bez obsługi) (PKWiU 77.39.11.0),

-

kontenerów (PKWiU 77.39.12.0),

-

motocykli, przyczep kempingowych i samochodów z częścią mieszkalną, bez kierowcy (PKWiU

77.39.13.0),

k)

przez agencje pracy tymczasowej (PKWiU 78.20.1), pozostałych związanych z udostępnianiem

pracowników (PKWiU 78.30.1),

l)

przez agentów i pośredników turystycznych w zakresie rezerwacji biletów (PKWiU 79.11.1),

przez agentów i pośredników turystycznych w zakresie rezerwacji zakwaterowania, rejsów

wycieczkowych i wycieczek zorganizowanych (PKWiU 79.11.2), przez organizatorów turystyki

(PKWiU 79.12.1), związanych z promowaniem turystyki (PKWiU 79.90.11.0), w zakresie

informacji turystycznej (PKWiU 79.90.12.0), przez pilotów wycieczek i przewodników

turystycznych (PKWiU 79.90.20.0), w zakresie rezerwacji nieruchomości będących we

współwłasności (PKWiU 79.90.31.0),

m)

obsługi nieruchomości wykonywanej na zlecenie, polegającej m.in. na utrzymaniu porządku

w budynkach, kontroli systemów ogrzewania, wentylacji, klimatyzacji, wykonywaniu drobnych

napraw (PKWiU ex 81.10.10.0), z zastrzeżeniem załącznika nr 2 do ustawy, dezynfekcji

i tępienia szkodników (PKWiU 81.29.11.0),

n)

fotograficznych (PKWiU 74.20), z zastrzeżeniem załącznika nr 2 do ustawy,

o)

przyjmowania telefonów (PKWiU 82.99.12.0), centrów telefonicznych (call center) (PKWiU

82.20.10.0), powielania (PKWiU 82.19.11.0), związanych z organizowaniem kongresów,

targów i wystaw (PKWiU 82.30),

p)

poradnictwa dla dzieci dotyczącego problemów edukacyjnych (PKWiU ex 85.60.10.0),

r)

pomocy społecznej

-

bez zakwaterowania w zakresie odwiedzania i pomocy domowej świadczonych osobom w podeszłym

wieku przez instytucje o charakterze doraźnym (PKWiU ex 88.10.11.0),

-

bez zakwaterowania w zakresie opieki dziennej świadczonych osobom w podeszłym wieku

przez instytucje o charakterze doraźnym (PKWiU ex 88.10.12.0),

-

bez zakwaterowania związane z przystosowaniem zawodowym dla osób niepełnosprawnych

(PKWiU 88.10.13.0),

-

bez zakwaterowania w zakresie poradnictwa dla dzieci, gdzie indziej niesklasyfikowanych

(PKWiU 88.99.11.0),

-

doraźnej bez zakwaterowania (PKWiU 88.99.12.0),

-

bez zakwaterowania związane z przystosowaniem zawodowym dla osób bezrobotnych (PKWiU

88.99.13.0)

-

z zastrzeżeniem pkt 1 i 3-5;

3)

8,5%

a)

przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a,

b)

przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności gastronomicznej

w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, z zastrzeżeniem pkt

1, 2, 4 i 5 oraz załącznika nr 2 do ustawy,

c)

przychodów związanych ze zwalczaniem pożarów i zapobieganiem pożarom (PKWiU 84.25.11.0),

d)

przychodów ze świadczenia usług wychowania przedszkolnego (PKWiU 85.10.10.0),

e)

przychodów ze świadczenia usług związanych z działalnością ogrodów botanicznych i

zoologicznych oraz obszarów i obiektów ochrony przyrody (PKWiU 91.04.1),

f)

przychodów z działalności polegającej na wytwarzaniu przedmiotów (wyrobów) z materiału

powierzonego przez zamawiającego,

g)

prowizji uzyskanej przez komisanta ze sprzedaży na podstawie umowy komisu,

h)

prowizji uzyskanej przez kolportera prasy na podstawie umowy o kolportaż prasy,

i)

przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 11 i 12 ustawy o podatku dochodowym;

4)

5,5%

a)

przychodów z działalności wytwórczej, robót budowlanych lub w zakresie przewozów ładunków

taborem samochodowym o ładowności powyżej 2 ton,

b)

uzyskanej prowizji z działalności handlowej w zakresie sprzedaży jednorazowych biletów

komunikacji miejskiej, znaczków do biletów miesięcznych, znaczków pocztowych, żetonów

i kart magnetycznych do automatów,

c)

przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 14 ustawy o podatku dochodowym;

5)

3,0% przychodów

a)

z działalności gastronomicznej, z wyjątkiem przychodów ze sprzedaży napojów o zawartości

alkoholu powyżej 1,5%,

b)

z działalności usługowej w zakresie handlu,

c)

ze świadczenia usług związanych z produkcją zwierzęcą (PKWiU 01.62.10.0),

d)

z działalności rybaków morskich i zalewowych w zakresie sprzedaży ryb i innych surowców

pochodzących z własnych połowów, z wyjątkiem sprzedaży konserw oraz prezerw z ryb

i innych surowców z połowów,

e)

o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 2 i 5-10 ustawy o podatku dochodowym,

f)

z odpłatnego zbycia ruchomych składników majątku wykorzystywanych w pozarolniczej

działalności gospodarczej, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z tej działalności

gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym

składnik majątku został wycofany z działalności, i dniem jego zbycia nie upłynęło

sześć lat, będących

-

środkami trwałymi podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych

i prawnych,

-

składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, nie przekracza 1500 zł,

-

składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy

niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i

prawnych;

6)

2% przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1d.

2.

Podatek zryczałtowany, o którym mowa w ust. 1, pobiera się bez pomniejszania przychodu

o koszty uzyskania.

3.

Jeżeli podatnik obowiązany do prowadzenia ewidencji przychodów prowadzi działalność,

z której przychody są opodatkowane różnymi stawkami określonymi w ust. 1, ryczałt

od przychodów ewidencjonowanych ustala się według stawki właściwej dla przychodów

z każdego rodzaju działalności, pod warunkiem, że ewidencja przychodów jest prowadzona

w sposób umożliwiający określenie przychodów z każdego rodzaju działalności. W razie,

gdy podatnik, o którym mowa w zdaniu poprzednim, nie prowadzi ewidencji w sposób zapewniający

ustalenie przychodów dla każdego rodzaju działalności, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych

wynosi 8,5% przychodów, z tym że w przypadku osiągania również przychodów, o których

mowa w ust. 1 pkt 1, ryczałt wynosi 20% albo 17%, w przypadku osiągania również przychodów,

o których mowa w ust. 1 pkt 2.

4.

(uchylony)

5.

Przychody z udziału w spółce w odniesieniu do każdego podatnika określa się proporcjonalnie

do jego prawa do udziału w zysku. W razie braku przeciwnego dowodu przyjmuje się,

że prawa do udziału w zysku są równe.

5a.

Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio w przypadku osiągania przychodów, o których

mowa w art. 6 ust. 1d, w ramach wspólnej własności, wspólnego posiadania, wspólnego

użytkowania upraw, hodowli lub chowu lub w ramach wspólnego przedsięwzięcia.

6.

Zasada, o której mowa w ust. 5, ma również zastosowanie do małżonków, między którymi

istnieje wspólność majątkowa, osiągających przychody, o których mowa w art. 6 ust.

1a, chyba że złożą pisemne oświadczenie o opodatkowaniu całości przychodu przez jednego

z nich.

7.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, składa się właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego

najpóźniej do dnia 20 stycznia roku podatkowego, a w przypadku rozpoczęcia osiągania

przychodów w trakcie roku podatkowego w terminie pierwszej wpłaty na ryczałt od przychodów

ewidencjonowanych.

8.

Wybór zasady opodatkowania całości przychodu przez jednego z małżonków wyrażony w

oświadczeniu, o którym mowa w ust. 6, obowiązuje przy dokonywaniu wpłat na ryczałt

od przychodów ewidencjonowanych za cały dany rok podatkowy, chyba że w wyniku rozwodu

albo orzeczenia przez sąd separacji nastąpił podział majątku wspólnego małżonków i

przedmiot umowy przypadł temu z małżonków, na którym nie ciążył obowiązek dokonywania

wpłat na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

8a.

Wybór zasady opodatkowania całości przychodu przez jednego z małżonków, wyrażony w

oświadczeniu, o którym mowa w ust. 6, dotyczy również lat następnych, chyba że w terminie

do 20 stycznia roku podatkowego, małżonkowie zawiadomią w formie pisemnej właściwego

naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z opodatkowania całości przychodu przez

jednego z małżonków.

9.

Zasady określone w ust. 5 stosuje się odpowiednio do ulg podatkowych związanych z

działalnością prowadzoną w formie spółki.

9a.

Przepisy ust. 6-9 stosuje się odpowiednio do podatników osiągających przychody, o

których mowa w art. 6 ust. 1d.

10.

W przypadku odpłatnego zbycia praw majątkowych lub nieruchomości będących

1)

środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu

w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

2)

składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, nie przekracza 1500 zł,

3)

składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy

niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i

prawnych,

4)

składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział

w takim prawie, które nie podlegają ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych

- bez względu na okres ich nabycia - ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi

10% uzyskanego przychodu, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z pozarolniczej

działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu,

w którym składnik majątku został wycofany z działalności, i dniem jego zbycia nie

upłynęło sześć lat.

10a.

W przypadku odpłatnego zbycia budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim

budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim

lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub

udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego

prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego

w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie wykorzystywanych w pozarolniczej

działalności gospodarczej - jeżeli odpłatne zbycie zostało dokonane przed upływem

pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie

- stosuje się art. 21 ust. 1 pkt 131 i art. 30e ustawy o podatku dochodowym.

10b.

Ryczałt od przychodu, o którym mowa w ust. 10, jest płatny bez wezwania w terminie,

o którym mowa w art. 21 ust. 1 lub 1a, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy

którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika

wykonuje swoje zadania.

11.

(uchylony)

12.

Przepisy art. 27 ust. 8-9a ustawy o podatku dochodowym stosuje się odpowiednio.

1.

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych w pierwszej kolejności ulega obniżeniu o kwotę

składki na ubezpieczenie zdrowotne opłaconej przez podatnika, o której mowa w art. 27b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, jeżeli nie została odliczona od podatku dochodowego.

2.

W przypadku dokonywania obniżki, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy

art. 27b ust. 2-4 ustawy o podatku dochodowym.

Do ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, obniżonego zgodnie z art. 13, stosuje się odpowiednio art. 27g ustawy o podatku dochodowym.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

1.

Podatnicy oraz spółki, których wspólnicy są opodatkowani w formie ryczałtu od przychodów

ewidencjonowanych, są obowiązani posiadać i przechowywać dowody zakupu towarów, prowadzić

wykaz środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ewidencję wyposażenia

oraz, odrębnie za każdy rok podatkowy, ewidencję przychodów, zwaną dalej „ewidencją”,

z zastrzeżeniem ust. 3 i 3a.

1a.

Podatnicy będący przedsiębiorcami żeglugowymi w rozumieniu ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym oraz podatnicy będący przedsiębiorcami okrętowymi w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych prowadzący działalność opodatkowaną odpowiednio podatkiem tonażowym albo zryczałtowanym

podatkiem od wartości sprzedanej produkcji oraz inną działalność opodatkowaną ryczałtem

od przychodów ewidencjonowanych są obowiązani w ewidencji wyodrębnić przychody podlegające

opodatkowaniu odpowiednio podatkiem tonażowym albo zryczałtowanym podatkiem od wartości

sprzedanej produkcji i ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

2.

Obowiązek prowadzenia ewidencji powstaje od dnia, od którego ma zastosowanie opodatkowanie

w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

3.

Obowiązek prowadzenia ewidencji nie dotyczy podatników osiągających przychody, o których

mowa w art. 6 ust. 1a, jeżeli ich wysokość wynika z umowy zawartej w formie pisemnej,

oraz podatników osiągających przychody, o których mowa w art. 6 ust. 1d.

3a.

Obowiązek prowadzenia ewidencji wyposażenia nie dotyczy podatników osiągających przychody,

o których mowa w art. 6 ust. 1a i 1d. W przypadku, gdy podatnicy ci równocześnie osiągają

przychody, o których mowa w art. 6 ust. 1, ewidencją wyposażenia obejmuje się wyłącznie

wyposażenie związane z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą.

4.

Ewidencję oraz dowody, na podstawie których są dokonywane wpisy do ewidencji, a także

dowody zakupu, o których mowa w ust. 1, należy przechowywać w miejscu wykonywania

działalności lub, jeżeli działalność jest prowadzona w formie spółki, w miejscu wskazanym

przez podatnika lub podatników - jako ich siedziba, albo w biurze rachunkowym, któremu

zostało powierzone prowadzenie ewidencji. Jeżeli na zlecenie podatnika prowadzenie

ewidencji zostało powierzone biuru rachunkowemu, podatnik jest obowiązany w terminie

7 dni od dnia zawarcia umowy z biurem rachunkowym zawiadomić o tym właściwego naczelnika

urzędu skarbowego, wskazując w zawiadomieniu nazwę i adres biura oraz miejsce (adres)

przechowywania ewidencji i dowodów związanych z jej prowadzeniem. Podatnik może złożyć

zawiadomienie na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

5.

Ewidencją wyposażenia obejmuje się rzeczowe składniki majątku związane z wykonywaną

pozarolniczą działalnością gospodarczą, niezaliczone do środków trwałych, których

wartość początkowa, w rozumieniu art. 22g ustawy o podatku dochodowym, przekracza 1500 zł, zwane dalej „wyposażeniem”.

6.

Ewidencja wyposażenia powinna zawierać co najmniej następujące dane: numer kolejny

wpisu, datę nabycia, numer faktury lub rachunku, nazwę wyposażenia, cenę zakupu wyposażenia

lub koszt wytworzenia, datę likwidacji, w tym również datę sprzedaży lub darowizny,

oraz przyczynę likwidacji wyposażenia.

7.

Podatnicy, którzy w ciągu roku podatkowego utracili lub zrzekli się prawa do zryczałtowanego

opodatkowania podatkiem dochodowym w formie karty podatkowej albo zakładają po raz

pierwszy ewidencję wyposażenia, dokonują wyceny wyposażenia według cen zakupu lub

według wartości rynkowej z dnia założenia ewidencji.

8

Podatnicy osiągający przychody, o których mowa w art. 6 ust. 1d, są obowiązani prowadzić

odrębnie za każdy rok podatkowy ewidencję sprzedaży produktów roślinnych i zwierzęcych

zawierającą co najmniej: numer kolejnego wpisu, datę uzyskania przychodu, kwotę przychodu,

przychód narastająco od początku roku oraz ilość i rodzaj przetworzonych produktów.

Dzienne przychody są ewidencjonowane w dniu sprzedaży.

9.

Ewidencję sprzedaży, o której mowa w ust. 8, należy posiadać w miejscu sprzedaży przetworzonych

produktów roślinnych i zwierzęcych.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób prowadzenia ewidencji, szczegółowe warunki jakim powinna odpowiadać ewidencja,

aby stanowiła dowód w postępowaniu podatkowym, sposób dokumentowania przychodów oraz

obliczania należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych;

2)

sposób prowadzenia wykazu środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

o którym mowa w art. 15 ust. 1.

3)

(uchylony)

1.

W przypadku nieprowadzenia ewidencji lub prowadzenia jej niezgodnie z warunkami wymaganymi

do uznania jej za dowód w postępowaniu podatkowym, a także w przypadku stwierdzenia

istnienia związków gospodarczych podatnika, o których mowa w art. 25 ustawy o podatku dochodowym, organ podatkowy określi wartość niezewidencjonowanego przychodu, w tym również w

formie oszacowania, i określi od tej kwoty ryczałt zgodnie z ust. 2.

2.

Ryczałt, o którym mowa w ust. 1, stanowi pięciokrotność stawek, o których mowa w art.

12, które byłyby zastosowane do przychodu w przypadku jego ewidencjonowania; ryczałt

ten nie może być wyższy niż 75% przychodu, o którym mowa w ust. 1.

3

W przypadku prowadzenia ewidencji sprzedaży, o której mowa w art. 15 ust. 8, niezgodnie

z warunkami wymaganymi do uznania jej za dowód w postępowaniu podatkowym, organ podatkowy

określi wartość niezewidencjonowanego przychodu, w tym również w formie oszacowania,

i określi od tej kwoty ryczałt w wysokości pięciokrotności stawki, o której mowa w

art. 12 ust. 1 pkt 6.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Podatnicy, uzyskujący przychody wymienione w art. 6 ust. 1, są obowiązani sporządzić

spis z natury towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych,

półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadków, zwany dalej „spisem

z natury”, na dzień zaprowadzenia ewidencji oraz na koniec każdego roku podatkowego.

Spis z natury należy sporządzić również w razie zmiany wspólnika lub zmiany umowy

spółki, a także na dzień likwidacji działalności.

2.

Spis z natury powinien zawierać co najmniej następujące dane: nazwisko i imię właściciela

zakładu (nazwę firmy), datę sporządzenia spisu, numer kolejny pozycji arkusza spisu

z natury, szczegółowe określenie towaru i innych składników wymienionych w ust. 1,

jednostkę miary, ilość stwierdzoną w czasie spisu, cenę w złotych i groszach za jednostkę

miary, wartość wynikającą z przemnożenia ilości towaru przez jego cenę jednostkową,

łączną wartość spisu z natury oraz klauzulę „Spis zakończono na pozycji...”, podpisy

osób sporządzających spis oraz podpis właściciela zakładu (wspólników).

3.

Podatnik wycenia towary i inne składniki majątku objęte spisem z natury według cen

zakupu albo według cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu, jeżeli są one niższe od

cen zakupu, a także gdy nie jest możliwe ustalenie ceny zakupu. Przez cenę zakupu

rozumie się cenę, jaką nabywca płaci za zakupione składniki majątku, pomniejszoną

o podatek od towarów i usług, podlegający odliczeniu zgodnie z odrębnymi przepisami,

a przy imporcie - powiększoną o należne cło i podatek akcyzowy, opłaty wyrównawcze

oraz opłaty celne dodatkowe, zaś w przypadku otrzymania składnika majątku w drodze

darowizny lub spadku - wartość odpowiadającą cenie zakupu takiego samego lub podobnego

składnika.

4.

Podatnik jest obowiązany dokonać wyceny najpóźniej w terminie 14 dni od dnia zakończenia

spisu z natury.

5.

Podatnik jest obowiązany wpisać do ewidencji spis z natury według poszczególnych rodzajów

jego składników lub w jednej pozycji (sumie), jeżeli na podstawie spisu zostało sporządzone

odrębne szczegółowe zestawienie poszczególnych jego składników. Zestawienie to powinno

być przechowywane łącznie z ewidencją.

6.

W razie zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o likwidacji działalności gospodarczej,

w tym także w formie spółki niebędącej osobą prawną, lub zawiadomienia o wystąpieniu

wspólnika ze spółki niebędącej osobą prawną, przepis art. 24 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym stosuje się odpowiednio.

7.

Wykaz, o którym mowa w art. 24 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym, sporządza się również na dzień przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną

w jednoosobową spółkę kapitałową.

1.

Podatnicy są obowiązani za każdy miesiąc obliczać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych

i wpłacać go na rachunek urzędu skarbowego w terminie do dnia 20 następnego miesiąca,

a za miesiąc grudzień - w terminie złożenia zeznania.

1a.

Podatnicy mogą obliczać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych i wpłacać go na rachunek

urzędu skarbowego w terminie do dnia 20 następnego miesiąca po upływie kwartału, za

który ryczałt ma być opłacony, a za ostatni kwartał roku podatkowego - w terminie

złożenia zeznania.

1b.

Zasadę, o której mowa w ust. 1a, mogą stosować wyłącznie podatnicy, których otrzymane

przychody z działalności prowadzonej samodzielnie albo przychody spółki - w roku poprzedzającym

rok podatkowy - nie przekroczyły kwoty stanowiącej równowartość 25 000 euro.

1c.

Podatnicy, którzy wybrali opłacanie ryczałtu co kwartał, są obowiązani do dnia 20

stycznia roku podatkowego zawiadomić o tym naczelnika urzędu skarbowego właściwego

według miejsca zamieszkania podatnika. Jeżeli do dnia 20 stycznia roku podatkowego

podatnik nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej, nie dokonał wyboru innej

formy opodatkowania lub nie zawiadomił naczelnika urzędu skarbowego o zaprzestaniu

opłacania ryczałtu co kwartał, uważa się, że nadal opłaca ryczałt w ten sposób. Podatnik

może złożyć zawiadomienie na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

1d.

Podatnik, który na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej zawiesił

wykonywanie działalności gospodarczej, jest zwolniony, w zakresie tej działalności,

z obowiązków wynikających z ust. 1 lub 1a za okres objęty zawieszeniem.

1e.

Podatnik będący osobą fizyczną, który jest wspólnikiem spółki jawnej, jeżeli spółka

zawiesiła wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie

działalności gospodarczej, jest zwolniony, w zakresie tej działalności, z obowiązków

wynikających z ust. 1 lub 1a za okres objęty zawieszeniem.

1f.

Przepis ust. 1e stosuje się, jeżeli podatnik będący wspólnikiem spółki jawnej, nie

później niż przed upływem 7 dni od dnia złożenia wniosku o wpis informacji o zawieszeniu

wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności

gospodarczej, zawiadomi w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego

o okresie zawieszenia wykonywania tej działalności.

1g.

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych dotyczący okresu zawieszenia, o którym mowa

w ust. 1d i 1e, w danym roku podatkowym, podatnik jest obowiązany obliczyć i wpłacić

na rachunek urzędu skarbowego po wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej,

w terminie

1)

do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wznowiono wykonywanie działalności

gospodarczej - w przypadku podatników, o których mowa w ust. 1;

2)

do 20 dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym wznowiono wykonywanie działalności

gospodarczej - w przypadku podatników, o których mowa w ust. 1a.

1h.

Jeżeli wznowienie wykonywania działalności gospodarczej następuje w ostatnim miesiącu

roku podatkowego, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych dotyczący okresu zawieszenia,

o którym mowa w ust. 1d i 1e, w danym roku podatkowym, podatnik jest obowiązany obliczyć

i wpłacić na rachunek urzędu skarbowego w terminie, o którym mowa w ust. 2. W tym

samym terminie ryczałt od przychodów ewidencjonowanych są obowiązani obliczyć i wpłacić

na rachunek urzędu skarbowego podatnicy, o których mowa w ust. 1a, jeżeli wznowienie

wykonywania działalności gospodarczej następuje w ostatnim kwartale roku podatkowego.

1i.

W przypadku gdy wznowienie wykonywania działalności gospodarczej następuje w roku

następującym po roku podatkowym, w którym rozpoczęto zawieszenie, ryczałt od przychodów

ewidencjonowanych

1)

przypadający za okres zawieszenia w roku podatkowym, w którym zawieszenie rozpoczęto,

podatnik jest obowiązany obliczyć i wpłacić w terminie, o którym mowa w ust. 2;

2)

przypadający za okres zawieszenia w roku podatkowym, w którym wznowiono wykonywanie

działalności gospodarczej, podatnik jest obowiązany obliczyć i wpłacić na zasadach,

o których mowa w ust. 1g i 1h.

1j.

W przypadku gdy wznowienie wykonywania działalności gospodarczej następuje w roku

następującym dwa lata po roku podatkowym, w którym rozpoczęto zawieszenie, ryczałt

od przychodów ewidencjonowanych

1)

przypadający za okres zawieszenia w roku podatkowym, w którym zawieszenie rozpoczęto,

podatnik jest obowiązany obliczyć i wpłacić w terminie, o którym mowa w ust. 2;

2)

przypadający za okres zawieszenia w roku podatkowym następującym po roku, w którym

zawieszenie rozpoczęto, podatnik jest obowiązany obliczyć i wpłacić w terminie, o

którym mowa w ust. 2;

3)

przypadający za okres zawieszenia w roku podatkowym, w którym wznowiono wykonywanie

działalności gospodarczej, podatnik jest obowiązany obliczyć i wpłacić na zasadach,

o których mowa w ust. 1g i 1h.

1k

Przepisy ust. 1g-1j stosuje się odpowiednio do podatników, którzy zawiesili wykonywanie

działalności gospodarczej na okresy, o których mowa w art. 14a ust. 1d ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1829, 1948, 1997 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 460 i 819).

2.

Podatnicy są obowiązani złożyć w urzędzie skarbowym

1)

(uchylony)

2)

zeznanie według ustalonego wzoru o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych

odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych - w terminie do dnia

31 stycznia następnego roku.

2a.

Jeżeli podatnik, obliczając podatek należny, dokonał odliczeń od przychodu lub ryczałtu,

a następnie otrzymał zwrot odliczonych kwot (w całości lub w części), w zeznaniu podatkowym

składanym za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot, dolicza odpowiednio kwoty

poprzednio odliczone.

3.

Przy obliczaniu ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za poszczególne miesiące

podatnicy mogą uwzględniać odliczenia i obniżki, o których mowa w art. 11 i 13.

3a.

(uchylony)

3b.

(uchylony)

3c.

(uchylony)

3d.

(uchylony)

4.

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynikający z zeznania jest podatkiem należnym

za dany rok podatkowy, chyba że naczelnik urzędu skarbowego wyda decyzję, w której

określi inną wysokość podatku.

5.

W razie niezłożenia zeznania o wysokości osiągniętego przychodu, dokonanych odliczeniach

i kwocie należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, naczelnik urzędu skarbowego

wyda decyzję określającą wysokość zobowiązania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

6.

Podatnicy, którzy po raz pierwszy rozpoczęli prowadzenie pozarolniczej działalności

gospodarczej, są zwolnieni na warunkach określonych w ust. 8 z obowiązków wynikających

z ust. 1, z tytułu tej działalności, w roku podatkowym następującym

1)

bezpośrednio po roku, w którym rozpoczęli prowadzenie tej działalności, jeżeli w roku

jej rozpoczęcia działalność ta była prowadzona co najmniej przez pełnych 10 miesięcy,

albo

2)

dwa lata po roku, w którym rozpoczęli prowadzenie tej działalności, jeżeli nie został

spełniony warunek, o którym mowa w pkt 1.

7.

Przez podatnika rozpoczynającego po raz pierwszy prowadzenie pozarolniczej działalności

gospodarczej rozumie się osobę, która w roku rozpoczęcia tej działalności, a także

w okresie trzech lat, licząc od końca roku poprzedzającego rok jej rozpoczęcia, nie

prowadziła pozarolniczej działalności gospodarczej samodzielnie lub jako wspólnik

spółki niemającej osobowości prawnej oraz działalności takiej nie prowadził małżonek

tej osoby, o ile między małżonkami istniała w tym czasie wspólność majątkowa.

8.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 6, dotyczy podatników, którzy łącznie spełniają następujące

warunki

1)

w okresie poprzedzającym rok korzystania z tego zwolnienia osiągnęli przychód z pozarolniczej

działalności gospodarczej średniomiesięcznie w wysokości stanowiącej równowartość

w złotych kwoty co najmniej 1000 euro, przeliczonej według średniego kursu euro, ogłaszanego

przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia roku poprzedzającego rok rozpoczęcia

tej działalności;

2)

od dnia rozpoczęcia prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej do dnia 1

stycznia roku podatkowego, w którym rozpoczynają korzystanie ze zwolnienia, byli małym

przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów o działalności gospodarczej, a w okresie poprzedzającym

rok korzystania ze zwolnienia zatrudniali, na podstawie umowy o pracę, w każdym miesiącu

co najmniej 5 osób w przeliczeniu na pełne etaty;

3)

w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej nie wykorzystują środków trwałych

oraz wartości niematerialnych i prawnych, a także innych składników majątku - o znacznej

wartości - udostępnionych im nieodpłatnie przez osoby zaliczone do I i II grupy podatkowej

w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn, wykorzystywanych uprzednio

w działalności gospodarczej prowadzonej przez te osoby i stanowiących ich własność;

4)

złożyli właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenie o korzystaniu z tego

zwolnienia; oświadczenie składa się w formie pisemnej w terminie do dnia 31 stycznia

roku podatkowego, w którym podatnik będzie korzystał z tego zwolnienia.

9.

Przez znaczną wartość rozumie się łączną wartość środków trwałych oraz wartości niematerialnych

i prawnych, a także innych składników majątku - wymienionych w ust. 8 pkt 3 - stanowiącej

równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro przeliczonej według średniego

kursu euro, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia roku poprzedzającego

rok korzystania z tego zwolnienia. Przy określaniu tych wartości art. 19 ustawy o podatku dochodowym stosuje się odpowiednio.

10.

Podatnicy korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 6, są obowiązani do złożenia

zeznania, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, oraz do uiszczenia należnego ryczałtu od przychodów

ewidencjonowanych, za rok objęty tym zwolnieniem - z tytułu pozarolniczej działalności

gospodarczej - w pięciu kolejnych latach podatkowych następujących bezpośrednio po

roku, w którym korzystali ze zwolnienia - w wysokości 20% należnego ryczałtu wykazanego

w zeznaniu za rok objęty zwolnieniem; ryczałt ten płatny jest w terminach określonych

dla złożenia zeznań za pięć kolejnych lat podatkowych następujących bezpośrednio po

roku objętym tym zwolnieniem.

11.

Podatnicy tracą prawo do zwolnienia, jeżeli odpowiednio w roku lub za rok korzystania

ze zwolnienia albo w pięciu następnych latach podatkowych

1)

zlikwidowali działalność gospodarczą albo została ogłoszona ich upadłość lub upadłość

spółki, w której są wspólnikami lub

2)

osiągnęli przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej średniomiesięcznie w

wysokości stanowiącej równowartość w złotych kwoty niższej niż 1000 euro, przeliczonej

według średniego kursu euro, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego

dnia roku poprzedniego, lub

3)

w którymkolwiek z miesięcy w tych latach zmniejszą przeciętne miesięczne zatrudnienie

na podstawie umowy o pracę o więcej niż 10%, w stosunku do najwyższego przeciętnego

miesięcznego zatrudnienia w roku poprzedzającym rok podatkowy, lub

4)

mają zaległości z tytułu podatków stanowiących dochód budżetu państwa, ceł oraz składek

na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne, o którym mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1938); określenie lub wymierzenie winnej formie - w wyniku postępowania prowadzonego przez

właściwy organ - zaległości z wymienionych tytułów nie pozbawia podatnika prawa do

skorzystania ze zwolnienia, jeżeli zaległość ta wraz z odsetkami za zwłokę zostanie

uregulowana w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji ostatecznej.

12.

Przeciętne miesięczne zatrudnienie, o którym mowa w ust. 8 pkt 2 oraz ust. 11 pkt

3 ustala się w przeliczeniu na pełne etaty, pomijając liczby po przecinku; w przypadku,

gdy przeciętne miesięczne zatrudnienie jest mniejsze od jedności, przyjmuje się liczbę

jeden.

13.

Podatnicy, którzy utracili prawo do zwolnienia

1)

w miesiącach od stycznia do listopada roku podatkowego, w którym korzystają z tego

zwolnienia - są obowiązani do wpłaty należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych

w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym utracili prawo

do zwolnienia; w tym przypadku nie nalicza się odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu

ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za poszczególne miesiące;

2)

w okresie od dnia 1 grudnia roku podatkowego, w którym korzystają z tego zwolnienia

do terminu określonego dla złożenia zeznania o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości

dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za rok podatkowy,

w którym korzystali ze zwolnienia - są obowiązani do złożenia zeznania o wysokości

uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów

ewidencjonowanych za rok podatkowy objęty zwolnieniem i zapłaty tego ryczałtu w terminie

określonym dla złożenia zeznania; w tym przypadku nie nalicza się odsetek za zwłokę

od zaległości z tytułu ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za poszczególne miesiące

roku, w którym podatnicy korzystali ze zwolnienia;

3)

w okresie od upływu terminu określonego dla złożenia zeznania o wysokości uzyskanego

przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych

za rok podatkowy, w którym korzystali ze zwolnienia do końca piątego roku podatkowego

następującego po tym roku - są obowiązani do zapłaty należnego ryczałtu, o którym

mowa w ust. 10, wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od dnia następnego

po upływie terminu określonego dla złożenia zeznania o wysokości uzyskanego przychodu,

wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

w którym mieli obowiązek złożyć to zeznanie.

14.

Pomoc, o której mowa w ust. 6 i 10, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie

i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego

dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis.

1.

W przypadku wydania przez właściwy organ podatkowy, na podstawie przepisów ustawy

- Ordynacja podatkowa, decyzji o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody

ustalania ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi, w zakresie określonym

w tej decyzji stosuje się metodę w niej wskazaną.

2.

Podatnicy, którym właściwy organ podatkowy, na podstawie przepisów ustawy - Ordynacja

podatkowa, wydał decyzję o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania

ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi, dołączają do zeznania sprawozdanie

o realizacji uznanej metody ustalania ceny transakcyjnej.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 2, w celu usprawnienia weryfikacji stosowania

metody określonej w decyzji o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania

ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi, uwzględniający w szczególności dane

identyfikujące podmioty powiązane, wielkość sprzedaży uzyskanej przy zastosowaniu

uznanej metody ustalania ceny transakcyjnej, ceny stosowane w transakcjach z podmiotami

powiązanymi oraz okres stosowania metody.

1.

Naczelnik urzędu skarbowego właściwy miejscowo dla złożenia zeznania podatkowego,

na wniosek, o którym mowa w ust. 3, przekazuje na rzecz jednej organizacji pożytku

publicznego działającej na podstawie ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1817 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 60, 573 i 1909), wybranej przez podatnika z wykazu, o którym mowa w ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, zwanej dalej „organizacją pożytku publicznego”, kwotę w wysokości nieprzekraczającej

1% podatku należnego wynikającego

1)

z zeznania podatkowego złożonego w terminie określonym dla jego złożenia, albo

2)

z korekty zeznania, o którym mowa w pkt 1, jeżeli została dokonana w ciągu miesiąca

od upływu terminu dla złożenia zeznania podatkowego

- po jej zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy w dół.

2.

Warunkiem przekazania kwoty, o której mowa w ust. 1, jest zapłata w pełnej wysokości

podatku należnego stanowiącego podstawę obliczenia kwoty, która ma być przekazana

na rzecz organizacji pożytku publicznego, nie później niż w terminie dwóch miesięcy

od upływu terminu dla złożenia zeznania podatkowego. Za zapłacony podatek, o którym

mowa w zdaniu pierwszym, uważa się również zaległość podatkową, której wysokość nie

przekracza trzykrotności wartości opłaty pobieranej przez operatora wyznaczonego w

rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1481) za traktowanie przesyłki listowej jako przesyłki poleconej.

3.

Za wniosek uważa się wskazanie przez podatnika w zeznaniu podatkowym albo w korekcie

zeznania, o których mowa w ust. 1, jednej organizacji pożytku publicznego poprzez

podanie jej numeru wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego oraz kwoty do przekazania

na rzecz tej organizacji, w wysokości nieprzekraczającej 1% podatku należnego.

4.

Kwotę, o której mowa w ust. 1, naczelnik urzędu skarbowego przekazuje w terminie od

maja do lipca roku następującego po roku podatkowym, za który składane jest zeznanie

podatkowe, na rachunek bankowy właściwy do przekazania 1% podatku podany przez organizację

pożytku publicznego zgodnie z przepisami ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Kwota ta jest pomniejszana o koszty przelewu bankowego.

5.

Naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby organizacji pożytku publicznego,

we wrześniu roku następującego po roku podatkowym przekazuje organizacji pożytku publicznego

zbiorczą informację o

1)

danych identyfikacyjnych (imię, nazwisko i adres), oraz

2)

wysokości kwoty, o której mowa w ust. 1, przekazanej na rzecz tej organizacji,

3)

przeznaczeniu kwoty, o której mowa w ust. 1, przez organizację pożytku publicznego

(cel szczegółowy)

- jeżeli podatnik w zeznaniu podatkowym lub w korekcie zeznania, o których mowa w

ust. 1, wyraził zgodę na przekazanie organizacji pożytku publicznego danych wymienionych

w pkt 1 i 2, lub wskazał cel szczegółowy, o którym mowa w pkt 3.

6.

Naczelnik urzędu skarbowego odstępuje od przekazania 1% podatku na rzecz organizacji

pożytku publicznego, jeżeli

1)

organizacja nie podała, zgodnie z ustawą z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, numeru rachunku bankowego właściwego do przekazania 1% podatku lub numer tego rachunku

jest nieprawidłowy;

2)

organizacja została usunięta z wykazu prowadzonego zgodnie z art. 27a ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o

wolontariacie;

3)

podatnik we wniosku, o którym mowa w ust. 3, podał numer wpisu do Krajowego Rejestru

Sądowego, którego nie zawiera wykaz prowadzony zgodnie z art. 27a ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o

wolontariacie.

6a.

W przypadku gdy kwota wskazana we wniosku, o którym mowa w ust. 3 przekracza wysokość,

o której mowa w ust. 1, naczelnik urzędu skarbowego przekazuje kwotę w wysokości,

o której mowa w ust. 1, z uwzględnieniem ust. 4.

7.

Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, składający zeznanie podatkowe w trakcie roku podatkowego, wybierają organizację

pożytku publicznego z wykazu, o którym mowa w ust. 1, określonego za poprzedni rok

podatkowy.

8.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, uwzględniając potrzebę sprawnego

zorganizowania procesu przekazywania kwot z tytułu 1% podatku, może upoważnić, w drodze

rozporządzenia, podległy organ, inny niż określony w ust. 1, do realizacji zadania,

o którym mowa w ust. 1.

1.

W razie utraty warunków do opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych

podatnik jest obowiązany, poczynając od dnia, w którym nastąpiła utrata tych warunków,

zaprowadzić właściwe księgi - chyba, że jest zwolniony z tego obowiązku - i opłacać

podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

2.

W stosunku do podatników, o których mowa w ust. 1, podlegających za część roku opodatkowaniu

na ogólnych zasadach, za podstawę do określenia podatku dochodowego przyjmuje się

dochód osiągnięty po utracie warunków do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów

ewidencjonowanych.

3

Za utratę warunków do opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, o której

mowa w ust. 1, uważa się również niespełnienie, w trakcie roku podatkowego, warunków

określonych w art. 20 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym. W przypadku gdy podatnik prowadzi równocześnie pozarolniczą działalność gospodarczą

samodzielnie, utrata warunków dotyczy również przychodów osiąganych z działalności

gospodarczej prowadzonej samodzielnie.

1.

Zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej mogą płacić podatnicy prowadzący

działalność

1)

usługową lub wytwórczo-usługową, określoną w części I tabeli stanowiącej załącznik

nr 3 do ustawy, zwanej dalej „tabelą”, w zakresie wymienionym w załączniku nr 4 do

ustawy - przy zatrudnieniu nieprzekraczającym stanu określonego w tabeli;

2)

usługową w zakresie handlu detalicznego żywnością, napojami, wyrobami tytoniowymi

oraz kwiatami, z wyjątkiem napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5% - w warunkach

określonych w części II tabeli;

3)

usługową w zakresie handlu detalicznego artykułami nieżywnościowymi - w warunkach

określonych w części III tabeli, z wyjątkiem handlu paliwami silnikowymi, środkami

transportu samochodowego, częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych, ciągnikami

rolniczymi i motocyklami oraz z wyjątkiem handlu artykułami nieżywnościowymi objętego

koncesjonowaniem;

4)

gastronomiczną - jeżeli nie jest prowadzona sprzedaż napojów o zawartości alkoholu

powyżej 1,5% - w warunkach określonych w części IV tabeli;

5)

w zakresie usług transportowych wykonywanych przy użyciu jednego pojazdu - w warunkach

określonych w części V tabeli;

6)

w zakresie usług rozrywkowych - w warunkach określonych w części VI tabeli;

7)

w zakresie sprzedaży posiłków domowych w mieszkaniach, jeżeli nie jest prowadzona

sprzedaż napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5% - w warunkach określonych w części

VII tabeli;

8)

w wolnych zawodach, polegającą na świadczeniu usług w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego

- w warunkach określonych w części VIII tabeli;

9)

w wolnych zawodach, polegającą na świadczeniu przez lekarzy weterynarii usług weterynaryjnych,

w tym również sprzedaż preparatów weterynaryjnych (PKWiU ex 21.10.51.0, ex 21.20.13.0,

ex 21.20.21.0 oraz ex 21.20.23.0), w związku ze świadczonymi usługami - w warunkach

określonych w części IX tabeli;

10)

w zakresie opieki domowej nad dziećmi i osobami chorymi - w warunkach określonych

w części X tabeli;

11)

w zakresie usług edukacyjnych, polegającą na udzielaniu lekcji na godziny - w warunkach

określonych w części XI tabeli.

1a.

Zryczałtowany podatek w formie karty podatkowej mogą opłacać także - na zasadach i

w warunkach określonych w części XII tabeli - osoby fizyczne, w tym rolnicy równocześnie

prowadzący gospodarstwo rolne.

2.

(uchylony)

1.

Podatnicy prowadzący działalność opodatkowaną w formie karty podatkowej są zwolnieni

od obowiązku prowadzenia ksiąg, składania zeznań podatkowych oraz wpłacania zaliczek

na podatek dochodowy. Podatnicy ci są jednak obowiązani wydawać na żądanie klienta

rachunki i faktury, o których mowa w odrębnych przepisach, stwierdzające sprzedaż

wyrobu, towaru lub wykonanie usługi, oraz przechowywać w kolejności numerów kopie

tych rachunków i faktur w okresie pięciu lat podatkowych, licząc od końca roku, w

którym wystawiono rachunek lub fakturę.

2.

Do podatników, którzy w roku poprzedzającym rok podatkowy opłacali podatek dochodowy

na ogólnych zasadach lub w innej formie niż karta podatkowa albo którzy w roku podatkowym

rozpoczęli działalność, nie stosuje się zwolnień, o których mowa w ust. 1, w okresie

przed doręczeniem decyzji ustalającej opodatkowanie w formie karty podatkowej, nie

dłuższym jednak niż cztery miesiące. Kwoty podatku dochodowego zapłacone w okresie

przed doręczeniem decyzji ustalającej opodatkowanie w formie karty podatkowej zalicza

się na poczet podatku wynikającego z tej decyzji.

3.

Podatnicy, którzy w roku poprzedzającym rok podatkowy opłacali podatek dochodowy w

formie karty podatkowej, są obowiązani, do dnia otrzymania decyzji ustalającej wysokość

tego podatku, opłacać podatek dochodowy w formie karty podatkowej, w wysokości stawki

określonej w decyzji ustalającej jej wysokość na rok poprzedni. Kwoty podatku dochodowego

zapłacone w okresie przed doręczeniem decyzji ustalającej opodatkowanie w formie karty

podatkowej zalicza się na poczet podatku wynikającego z tej decyzji.

1.

Podatnicy prowadzący działalność, o której mowa w art. 23, podlegają opodatkowaniu

w formie karty podatkowej, jeżeli

1)

złożą wniosek o zastosowanie opodatkowania w tej formie;

2)

we wniosku, o którym mowa w pkt 1, zgłoszą prowadzenie działalności wymienionej w

jednej z 12 części tabeli;

3)

przy prowadzeniu działalności nie korzystają z usług osób niezatrudnionych przez siebie

na podstawie umowy o pracę oraz z usług innych przedsiębiorstw i zakładów, chyba że

chodzi o usługi specjalistyczne;

4)

nie prowadzą, poza jednym z rodzajów działalności wymienionej w art. 23, innej pozarolniczej

działalności gospodarczej;

5)

małżonek podatnika nie prowadzi działalności w tym samym zakresie;

6)

nie wytwarzają wyrobów opodatkowanych, na podstawie odrębnych przepisów, podatkiem

akcyzowym;

7)

pozarolnicza działalność gospodarcza zgłoszona we wniosku, o którym mowa w pkt 1,

nie jest prowadzona poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Nie wyłącza opodatkowania w formie karty podatkowej

1)

prowadzenie przez podatnika działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej,

w elektrowniach wodnych i wiatrowych, o mocy oddawanej do 5000 kilowatów, oraz wytwarzanie

biogazu,

2)

osiąganie przychodów z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych

umów o podobnym charakterze

- z których przychody (dochody) podlegają odrębnemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym

na ogólnych zasadach.

3.

Za usługi specjalistyczne w rozumieniu ust. 1 pkt 3 uważa się czynności i prace wchodzące

w inny niż zgłoszony zakres działalności, niezbędne do całkowitego wykonania wyrobu

lub świadczonej usługi, w tym również czynności i prace towarzyszące, o których mowa

w załączniku nr 4.

4.

Jeżeli podatnik we wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej

zgłosi prowadzenie działalności, określonej w art. 23 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 oraz w ust.

1a, w różnym zakresie lub prowadzi działalność w odrębnych zakładach, łączne zatrudnienie

nie może przekroczyć stanu zatrudnienia określonego dla zakresu działalności, dla

którego przewidziano najwyższy stan zatrudnienia.

5.

Podatnicy prowadzący działalność określoną w art. 23 ust. 1 pkt 1-6 mogą być opodatkowani

w formie karty podatkowej również wtedy, gdy działalność ta jest prowadzona w formie

spółki cywilnej, pod warunkiem że łączna liczba wspólników oraz zatrudnionych pracowników

nie przekracza stanu zatrudnienia określonego w tabeli.

6.

Przy ocenie warunków uzasadniających opodatkowanie w formie karty podatkowej i ustalaniu

wysokości podatku dochodowego w odniesieniu do podatników, o których mowa w art. 23

ust. 1 pkt 1, do liczby pracowników

1)

wlicza się również osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę nakładczą oraz członków

rodziny mających inne niż podatnik miejsce pobytu stałego lub czasowego;

2)

nie wlicza się

a)

członków rodziny pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym z podatnikiem, a

w razie gdy działalność prowadzona jest przez wspólników - tylko członków rodziny

jednego ze wspólników,

b)

osób zatrudnionych w celu nauki zawodu lub przyuczenia do wykonywania określonej pracy,

zgodnie z odrębnymi przepisami o nauce zawodu lub przyuczaniu do wykonywania określonej

pracy - w okresie nauki zawodu lub przyuczania oraz nie więcej niż trzech osób zatrudnionych

w okresie pierwszych dwunastu miesięcy po złożeniu przez nie egzaminu; na równi z

osobami zatrudnionymi w celu nauki zawodu lub przyuczenia do wykonywania określonej

pracy traktuje się uczniów szkół średnich oraz studentów, zatrudnionych w okresie

wakacji letnich i zimowych,

c)

(uchylona)

d)

pracowników zatrudnionych wyłącznie przy sprzedaży wyrobów, przyjmowaniu zleceń na

usługi, utrzymywaniu czystości w zakładzie, prowadzeniu kasy i księgowości, kierowców

i konwojentów - pod warunkiem, że podatnik określił na piśmie zakres czynności tych

pracowników,

e)

osób, na których rachunek jest prowadzona działalność po śmierci podatnika, jeżeli

osoby te nie biorą udziału w prowadzeniu działalności,

f)

nie więcej niż czterech bezrobotnych absolwentów skierowanych, na podstawie odrębnych

przepisów, przez właściwy urząd pracy do odbywania stażu u pracodawcy przez okres

nieprzekraczający dwunastu miesięcy,

g)

łącznie nie więcej niż trzech zatrudnionych bezrobotnych lub absolwentów - w rozumieniu

przepisów o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu - zarejestrowanych w urzędzie

pracy, przy czym okres zarejestrowania w urzędzie pracy bezrobotnego musi trwać co

najmniej 6 miesięcy w okresie bezpośrednio poprzedzającym jego zatrudnienie.

7.

Przy ocenie warunków uzasadniających opodatkowanie w formie karty podatkowej i ustalaniu

wysokości stawek podatku w odniesieniu do podatników, o których mowa w art. 23 ust.

1 pkt 2-6 i 11, do liczby pracowników nie wlicza się małżonka, z zastrzeżeniem pkt

2 objaśnień do części V tabeli oraz pkt 1 objaśnień do części XI tabeli, i niepełnoletnich

członków rodziny pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym z podatnikiem. W

razie prowadzenia działalności przez wspólników - do liczby pracowników nie wlicza

się małżonka i niepełnoletnich członków rodziny tylko jednego wspólnika. Przy prowadzeniu

działalności usługowej w zakresie handlu detalicznego i gastronomii - do liczby pracowników

nie wlicza się ponadto osób zatrudnionych w celu praktycznej nauki zawodu, zgodnie

z odrębnymi przepisami o nauce zawodu, oraz pracowników zatrudnionych wyłącznie do

utrzymywania czystości w zakładzie, pod warunkiem że podatnik określił na piśmie zakres

czynności tych pracowników.

8.

W przypadku powołania osób, o których mowa w ust. 6 pkt 2 lit. b, do odbycia zasadniczej

służby wojskowej w okresie pierwszych dwunastu miesięcy po złożeniu przez nie egzaminu,

okres niewliczania ich do stanu zatrudnienia przedłuża się o czas trwania służby,

jeżeli podatnik zawiadomi w formie pisemnej o tym fakcie naczelnika urzędu skarbowego

w terminie siedmiu dni od dnia powołania do służby.

1.

Wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej, z zastrzeżeniem art. 27 ust.

4, ustala się

1)

dla podatników prowadzących działalność gospodarczą określoną w art. 23 ust. 1 pkt

1, z wyjątkiem tabeli „Usługi inne, gdzie indziej w załączniku niewymienione” i pkt

5-11 - według stawek miesięcznych określonych w tabeli;

2)

dla podatników prowadzących działalność gospodarczą określoną w art. 23 ust. 1 pkt

1 w tabeli „Usługi inne, gdzie indziej w załączniku niewymienione”, pkt 2-4 i ust.

1a - w granicach stawek miesięcznych określonych w tabeli, biorąc pod uwagę wszystkie

okoliczności mające wpływ na rozmiary tej działalności.

2.

W przypadkach, o których mowa w art. 25 ust. 5, wysokość podatku dochodowego w formie

karty podatkowej ustala się według stawki określonej dla stanu zatrudnienia odpowiadającego

łącznej liczbie wspólników i pracowników.

3.

W przypadkach, o których mowa w art. 25 ust. 6 pkt 2 lit. e, wysokość podatku dochodowego

w formie karty podatkowej ustala się według stawki bezpośrednio poprzedzającej stawkę

określoną dla stanu zatrudnienia odpowiadającego łącznej liczbie wspólników i pracowników,

z tym że stawka ta nie może być niższa od określonej dla działalności wykonywanej

bez zatrudnienia pracowników.

4.

Jeżeli podatnik we wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej

zgłosi prowadzenie działalności wymienionej w art. 23 ust. 1 pkt 1 i ust. 1a w różnych

zakresach lub różnych miejscowościach, dla których przewidziano różne wysokości stawek

karty podatkowej, wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej ustala się

według stawki właściwej dla tego zakresu działalności i miejscowości, dla których

przewidziana jest stawka najwyższa. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do podatników

prowadzących działalność usługową w zakresie handlu detalicznego oraz działalność

gastronomiczną.

5.

Liczbę mieszkańców miejscowości określonych w tabeli przyjmuje się według stanu na

dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok podatkowy.

1.

Stawki karty podatkowej

1)

określone w części I tabeli obniża się o 20% dla podatników, którzy ukończyli do dnia

1 stycznia roku podatkowego 60 lat życia lub są osobami, w stosunku do których, na

podstawie odrębnych przepisów, orzeczono co najmniej lekki stopień niepełnosprawności,

jeżeli przy prowadzeniu działalności określonej w art. 23 ust. 1 pkt 1, z wyjątkiem

prowadzenia parkingów, nie zatrudniają pracowników, w tym również osób określonych

w art. 25 ust. 6 pkt 2 lit. a, nie licząc małżonka;

2)

określone w części V tabeli obniża się o 20% dla podatników, którzy ukończyli do dnia

1 stycznia roku podatkowego 60 lat życia lub są osobami, w stosunku do których, na

podstawie odrębnych przepisów, orzeczono co najmniej umiarkowany lub lekki stopień

niepełnosprawności, jeżeli przy prowadzeniu działalności w zakresie usług transportowych

nie zatrudniają pracowników i członków rodziny;

3)

określone w części I tabeli obniża się dla podatników, którzy zatrudniają pracowników

będących osobami, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono

co najmniej lekki stopień niepełnosprawności, o 10% na każdą osobę; obniżka stawki

nie dotyczy osób wymienionych w art. 25 ust. 6 pkt 2 lit. d.

2.

Na wniosek podatnika naczelnik urzędu skarbowego może dodatkowo obniżyć stawkę karty

podatkowej określoną w części I tabeli w przypadkach szczególnie uzasadnionych - w

stosunku do podatników, o których mowa w ust. 1.

3.

Na wniosek podatnika naczelnik urzędu skarbowego może obniżyć stawkę karty podatkowej

określoną w części I tabeli, jeżeli rozmiar działalności podatnika, przy zatrudnieniu

nieprzekraczającym jednego pracownika, wskazuje na to, że określona w tabeli stawka

byłaby oczywiście za wysoka.

4.

W przypadku gdy podatnik prowadzi działalność wymienioną w art. 23 ust. 1 pkt 2-5

i pkt 8-11 oraz w art. 23 ust. 1a w rozmiarach wskazujących na to, że określone w

częściach II-V i VIII-XII tabeli stawki byłyby oczywiście nieodpowiednie, stawki te

mogą być na wniosek podatnika lub z urzędu obniżone lub podwyższone, jednak nie więcej

niż o 50%.

5.

Podatnikom, którzy przy równoczesnym zatrudnieniu na podstawie umowy o pracę w pełnym

wymiarze czasu pracy wykonują usługi i nie zatrudniają pracowników oraz osób, o których

mowa w art. 25 ust. 6, stawki karty podatkowej określone w części I tabeli obniża

się o 80%; podatnicy ci nie mogą równocześnie korzystać z obniżek przewidzianych w

ust. 1-4.

6.

W przypadkach określonych w art. 25 ust. 5 obniżkę stawki, o której mowa w ust. 1

pkt 1 i w ust. 5, stosuje się, jeżeli wszyscy wspólnicy spełniają warunki uprawniające

do tej obniżki.

7.

Przepisy ust. 1 i 4 stosuje się odpowiednio do podatników, którzy przed dniem 1 września

1997 r. uzyskali orzeczenia o zakwalifikowaniu do jednej z trzech grup inwalidzkich

przez organy działające na podstawie przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym i o ubezpieczeniu

społecznym.

1.

W razie zatrudnienia przez podatnika przy prowadzeniu działalności określonej w art.

23 ust. 1 pkt 1, z wyjątkiem prowadzenia parkingów, pełnoletnich członków rodziny,

nie licząc małżonka, a w przypadkach określonych w art. 25 ust. 5 - pełnoletnich członków

rodziny jednego ze wspólników, nie licząc małżonka, a także w razie zatrudnienia osób,

o których mowa w art. 25 ust. 6 pkt 2 lit. d, podwyższa się stawkę karty podatkowej

z tytułu zatrudnienia każdej z tych osób za miesiące, w których była zatrudniona

1)

o 40% stawki określonej dla działalności prowadzonej bez zatrudnienia pracowników;

2)

o 30% stawki określonej dla działalności prowadzonej przy zatrudnieniu jednego pracownika;

3)

o 20% stawki określonej dla działalności prowadzonej przy zatrudnieniu dwóch pracowników;

4)

o 15% stawki określonej dla działalności prowadzonej przy zatrudnieniu trzech pracowników;

5)

o 10% stawki określonej dla działalności prowadzonej przy zatrudnieniu czterech i

pięciu pracowników.

2.

Wysokość stawki karty podatkowej ustalonej na podstawie ust. 1 nie może być wyższa

od stawki bezpośrednio następującej po stawce właściwej dla łącznej liczby wspólników

i pracowników.

3.

W przypadku rozwiązania umowy o pracę chociażby z jedną z osób, o których mowa w art.

25 ust. 6 pkt 2 lit. g, przed upływem 3 miesięcy od dnia zawarcia umowy, stawkę karty

podatkowej podwyższa się o 50%, poczynając od miesiąca następującego po miesiącu,

w którym nastąpiło rozwiązanie umowy o pracę, do upływu okresu 3 miesięcy, licząc

od dnia zawarcia umowy, która została rozwiązana.

4.

Przepis ust. 3 nie ma zastosowania

1)

jeżeli pracodawca, na podstawie Kodeksu pracy, rozwiązał umowę o pracę bez wypowiedzenia;

2)

w razie ponownego zawarcia umowy o pracę z inną osobą zarejestrowaną w urzędzie pracy,

nie później jednak niż w ciągu 10 dni po dniu rozwiązania poprzedniej umowy o pracę.

1.

Wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej, według ustalonego

wzoru, na dany rok podatkowy, podatnik składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego,

nie później niż do dnia 20 stycznia roku podatkowego. Jeżeli podatnik rozpoczyna działalność,

wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej składa właściwemu naczelnikowi

urzędu skarbowego przed rozpoczęciem działalności. Jeżeli do dnia 20 stycznia roku

podatkowego podatnik nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej lub nie dokonał

wyboru innej formy opodatkowania, uważa się, że prowadzi nadal działalność opodatkowaną

w tej formie. W przypadku prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w formie

spółki cywilnej wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej składa

jeden ze wspólników. Wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej

podatnik może dołączyć do wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności

Gospodarczej składanego na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

1a.

(uchylony)

2.

Podatnicy, którzy są zatrudnieni na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu

pracy w służbie weterynaryjnej organów administracji publicznej i wykonują równocześnie

działalność, o której mowa w art. 23 ust. 1 pkt 9, są obowiązani dołączyć do wniosku

oświadczenie w formie pisemnej o tym zatrudnieniu. Oświadczenie to, wraz z wnioskiem

o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej, podatnik może dołączyć do

wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, o

którym mowa w ust. 1.

3.

Właściwy miejscowo w sprawie podatku dochodowego opłacanego w formie karty podatkowej

jest naczelnik urzędu skarbowego według miejsca położenia zorganizowanego zakładu,

wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji działalności gospodarczej, a w razie niedopełnienia

zgłoszenia działalności do ewidencji lub gdy działalność jest wykonywana bez posiadania

zorganizowanego zakładu - według miejsca zamieszkania podatnika lub siedziby spółki,

a jeżeli nie można ustalić siedziby spółki - według miejsca zamieszkania jednego ze

wspólników.

4.

Jeżeli działalność jest prowadzona w kilku zorganizowanych zakładach na terenie objętym

właściwością miejscową kilku naczelników urzędów skarbowych właściwość ustala się

według miejsca wskazanego przez podatnika jako siedzibę działalności.

1.

Naczelnik urzędu skarbowego, uwzględniając wniosek o zastosowanie karty podatkowej,

wydaje decyzję ustalającą wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej,

odrębnie na każdy rok podatkowy. Jeżeli działalność jest prowadzona w formie spółki,

w decyzji tej wymienia się wszystkich jej wspólników.

2.

Jeżeli naczelnik urzędu skarbowego stwierdzi brak warunków do zastosowania opodatkowania

w formie karty podatkowej, wydaje decyzję odmowną. W tym przypadku podatnik jest obowiązany

płacić

1)

ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, jeżeli spełnia warunki określone w rozdziale

2, albo

2)

podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

3.

Podatnicy, o których mowa w ust. 2, korzystający dotychczas ze zwolnienia od obowiązku

prowadzenia ksiąg albo ewidencji, o której mowa w art. 15 ust. 1, są obowiązani do

założenia i prowadzenia właściwych ksiąg albo ewidencji, poczynając od pierwszego

dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym została doręczona decyzja odmawiająca

im zastosowania opodatkowania w formie karty podatkowej.

1.

Podatek dochodowy w formie karty podatkowej, wynikający z decyzji, o której mowa w

art. 30, podatnik obniża o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne opłaconej w roku

podatkowym, zgodnie z przepisami o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze

środków publicznych, o ile nie została odliczona od podatku dochodowego. Zasadę tę

stosuje się również do podatników, o których mowa w art. 25 ust. 5.

2.

Kwota składki na ubezpieczenie zdrowotne, o którym mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych, o którą pomniejsza się kartę podatkową, nie może przekroczyć 7,75% podstawy wymiaru

tej składki, określonej w odrębnych przepisach.

3.

Wysokość wydatków na cele, o których mowa w ust. 1, ustala się na podstawie dokumentów

stwierdzających ich poniesienie.

4.

Po upływie roku podatkowego, w terminie do dnia 31 stycznia, podatnik jest obowiązany

złożyć w urzędzie skarbowym roczną deklarację według ustalonego wzoru o wysokości

składki na ubezpieczenie zdrowotne, o którym mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych, zapłaconej i odliczonej od karty podatkowej w poszczególnych miesiącach.

5.

Podatnicy płacą podatek dochodowy w formie karty podatkowej, pomniejszony o zapłaconą

składkę na ubezpieczenie zdrowotne, o którym mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych, bez wezwania w terminie do dnia siódmego każdego miesiąca za miesiąc ubiegły, a

za grudzień - w terminie do dnia 28 grudnia roku podatkowego, na rachunek urzędu skarbowego.

6.

Przepisy ust. 1-5 stosuje się do składek, o których mowa w art. 27b ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym. Przepis art. 27b ust. 4 ustawy o podatku dochodowym stosuje się odpowiednio.

1.

Podatnik może zrzec się zastosowania opodatkowania w formie karty podatkowej w terminie

14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość podatku dochodowego w formie

karty podatkowej.

2.

Podatnik, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany od pierwszego dnia miesiąca następującego

po zrzeczeniu zaprowadzić

1)

ewidencję i płacić ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, jeżeli spełnia warunki

określone w rozdziale 2, albo

2)

właściwe księgi i płacić podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

3.

Do końca miesiąca, w którym podatnik zrzekł się zastosowania opodatkowania w formie

karty podatkowej, jest obowiązany opłacać podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

W tym przypadku podatnik jest obowiązany wpłacić - w terminie do 20 dnia miesiąca

następującego po miesiącu, w którym zrzekł się opodatkowania w formie karty podatkowej

- różnicę pomiędzy kwotą podatku dochodowego obliczonego na ogólnych zasadach za okres

od początku roku do końca miesiąca, w którym zrzekł się opodatkowania w formie karty

podatkowej, a kwotą podatku dochodowego zapłaconego w formie karty podatkowej, w okresie

przed zrzeczeniem się opodatkowania w tej formie.

1.

W razie rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego, podatek w formie karty

podatkowej za okres od dnia rozpoczęcia działalności do końca pierwszego miesiąca

pobiera się w wysokości 1/30 miesięcznej należności za każdy dzień.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do podatników, którzy korzystali ze zwolnienia

od podatku dochodowego i którym okres tego zwolnienia upłynął z pierwszym dniem danego

miesiąca.

3.

W razie likwidacji działalności w ciągu roku podatkowego i zgłoszenia tego naczelnikowi

urzędu skarbowego, podatek w formie karty podatkowej za ostatni miesiąc prowadzenia

działalności pobiera się za okres do dnia zaprzestania działalności w wysokości 1/30

miesięcznej należności za każdy dzień.

1.

W przypadku zgłoszenia przez podatnika przerwy w prowadzeniu działalności w danym

roku podatkowym nie pobiera się podatku opłacanego w formie karty podatkowej za cały

okres przerwy trwającej nieprzerwanie co najmniej 10 dni w wysokości 1/30 miesięcznej

należności za każdy dzień przerwy, jeżeli podatnik zawiadomi o tej przerwie najpóźniej

w dniu jej rozpoczęcia i w dniu poprzedzającym dzień jej zakończenia, z wyjątkiem

ust. 2.

2.

W sytuacji gdy przerwa w prowadzeniu działalności została spowodowana chorobą, podatnik

zawiadamia właściwego naczelnika urzędu skarbowego o okresie przerwy, wynikającym

ze zwolnienia lekarskiego, w dniu rozpoczęcia działalności po tej przerwie.

3.

W przypadku zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów

o swobodzie działalności gospodarczej nie pobiera się podatku opłacanego w formie

karty podatkowej za cały okres zawieszenia w wysokości 1/30 miesięcznej należności

za każdy dzień zawieszenia.

4.

Do podatników, którzy na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej

zawiesili wykonywanie działalności gospodarczej, w okresie objętym zawieszeniem, nie

mają zastosowania przepisy ust. 1 i 2.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r., z wyjątkiem

1)

art. 14 oraz art. 15 pkt 4 lit. a tiret trzecie i czwarte, które wchodzą w życie z

dniem 1 kwietnia 2017 r.;

2)

art. 13 pkt 2 i pkt 3 lit. b oraz art. 17, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2019 r.;

3)

art. 19 i art. 20, które wchodzą w życie z dniem 1 marca 2017 r.

1.

Podatnicy opodatkowani w formie karty podatkowej, z wyjątkiem prowadzących parkingi,

jeżeli przy prowadzeniu działalności zatrudniają pracowników, w tym również wymienionych

w art. 25 ust. 6 pkt 1, oraz osoby, o których mowa w art. 25 ust. 6 pkt 2 lit. a,

d, f i g, są obowiązani prowadzić książkę ewidencji zatrudnienia tych osób, zwaną

dalej „ewidencją zatrudnienia”.

2.

Podatnik jest obowiązany przechowywać ewidencję zatrudnienia w miejscu wykonywania

działalności albo w miejscu wskazanym przez podatnika jako jego siedziba, jeżeli działalność

jest wykonywana bez posiadania zorganizowanego zakładu.

3.

(uchylony)

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób prowadzenia ewidencji zatrudnienia.

1.

Podatnicy opodatkowani w formie karty podatkowej są obowiązani zawiadomić naczelnika

urzędu skarbowego

1)

o zmianach, jakie zaszły w stosunku do stanu faktycznego podanego w złożonym wniosku

o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej, które

a)

powodują utratę warunków do opodatkowania w formie karty podatkowej,

b)

mają wpływ na wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej, a w szczególności

o zmianach: w stanie zatrudnienia, miejsca prowadzenia działalności, rodzaju i zakresu

prowadzonej działalności, liczby stanowisk na parkingu oraz liczby i rodzaju urządzeń

przy prowadzeniu usług rozrywkowych, liczby godzin przeznaczonych na wykonywanie wolnego

zawodu w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego oraz wolnego zawodu w zakresie usług weterynaryjnych,

liczby sprzedawanych posiłków domowych, liczby godzin sprawowania opieki domowej nad

dziećmi i osobami chorymi, liczby godzin przeznaczonych na udzielanie lekcji;

2)

o likwidacji prowadzonej działalności.

1a.

Przepis art. 24 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym stosuje się odpowiednio w przypadku likwidacji działalności gospodarczej, w tym także

w formie spółki cywilnej, lub wystąpienia z takiej spółki, a także w przypadku przekształcenia

przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną w jednoosobową spółkę kapitałową.

2.

Nie uważa się za zwiększenie stanu zatrudnienia czasowego zatrudnienia pracownika

lub pełnoletniego członka rodziny w miejsce nieobecnego stałego pracownika, którego

nieobecność trwa nieprzerwanie co najmniej dziesięć dni i jest spowodowana szczególnymi

względami, w tym chorobą, urlopem, powołaniem na ćwiczenia wojskowe.

3.

W przypadkach wymienionych w ust. 2, jeżeli w miejsce nieobecnego stałego pracownika

podatnik nie zatrudni innego pracownika lub pełnoletniego członka rodziny, naczelnik

urzędu skarbowego obniża stawkę karty podatkowej w sposób określony w art. 37.

4.

Nie stanowi przeszkody do opodatkowania w formie karty podatkowej przekroczenie stanu

zatrudnienia określonego w części I, z wyjątkiem tabeli „Usługi inne, gdzie indziej

w załączniku niewymienione”, II, III i IV tabeli

1)

nie więcej niż o sześciu pracowników - jeżeli podatnik prowadzi działalność na terenie

gmin wymienionych w odrębnych przepisach, określających wykaz gmin zagrożonych szczególnie

wysokim bezrobociem strukturalnym oraz zawiadomi o tym naczelnika urzędu skarbowego,

albo

2)

nie więcej niż o pięciu pracowników - jeżeli podatnik prowadzący gospodarstwo rolne

wykonuje równocześnie pozarolniczą działalność gospodarczą w miejscowości o liczbie

mieszkańców do 5000 oraz zawiadomi o tym naczelnika urzędu skarbowego;

3)

nie więcej niż o trzech pracowników w latach 2003-2005.

5.

Podatnikowi spełniającemu równocześnie warunki określone w ust. 4 pkt 1-3 przysługuje

prawo do przekroczenia stanu zatrudnienia nie więcej niż o sześciu pracowników.

6.

Z tytułu zatrudnienia osób, o których mowa w ust. 4, stawka karty podatkowej nie ulega

zmianie.

7.

O zmianach, o których mowa w ust. 1, 2 i 4, podatnik jest obowiązany zawiadomić naczelnika

urzędu skarbowego, składając informację o zmianach we wniosku o zastosowanie karty

podatkowej lub likwidacji prowadzonej działalności, według ustalonego wzoru, najpóźniej

w terminie siedmiu dni od powstania okoliczności powodujących zmiany. Jeżeli zawiadomienie

dotyczy zatrudnienia osoby, o której mowa w art. 25 ust. 6 pkt 2 lit. d, należy w

nim również podać szczegółowy zakres czynności, które osoba ta ma wykonywać.

8.

Jeżeli w trakcie roku podatkowego gmina zostanie wyłączona z wykazu gmin zagrożonych

szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, preferencje, o których mowa w ust.

4 pkt 1 i w ust. 5, podatnik zachowuje do dnia 31 grudnia danego roku podatkowego.

9.

Liczbę mieszkańców, o której mowa w ust. 4 pkt 2, przyjmuje się według stanu na dzień

31 grudnia roku poprzedzającego rok podatkowy.

W razie zawiadomienia o zmianach, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1 lit. b i ust.

3, zmiana wysokości podatku w formie karty podatkowej następuje poczynając od miesiąca,

w którym zaszły okoliczności powodujące zmianę. Należność za ten miesiąc pobiera się

w wysokości 1/30 dotychczasowej miesięcznej należności za każdy dzień części miesiąca

przed dniem, w którym nastąpiła zmiana, zwiększonej lub zmniejszonej o 1/30 nowej

miesięcznej należności za każdy dzień pozostałej części tego miesiąca.

1.

Podatnik może zrzec się zastosowania opodatkowania w formie karty podatkowej w terminie

14 dni od dnia doręczenia decyzji zmieniającej wysokość podatku dochodowego w formie

karty podatkowej. Przepis art. 32 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

2.

Do końca miesiąca, w którym podatnik zrzekł się zastosowania opodatkowania w formie

karty podatkowej, opłaca on za każdy miesiąc podatek dochodowy w formie karty podatkowej,

w wysokości stawki określonej w decyzji w sprawie ustalenia jej wysokości na dany

rok.

1.

Podatnik, który zawiadomi w formie pisemnej naczelnika urzędu skarbowego o utracie

warunków do opodatkowania w formie karty podatkowej, jest obowiązany, poczynając od

dnia, w którym nastąpiła utrata tych warunków, zaprowadzić

1)

ewidencję i płacić ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, jeżeli spełnia warunki

określone w rozdziale 2, albo

2)

właściwe księgi - chyba że jest zwolniony od tego obowiązku - i płacić podatek dochodowy

na ogólnych zasadach.

2.

W stosunku do podatników, o których mowa w ust. 1 pkt 2, podlegających za część roku

opodatkowaniu na ogólnych zasadach, za podstawę do ustalenia podatku dochodowego za

ten okres przyjmuje się dochód osiągnięty od dnia utraty warunków do opodatkowania

w formie karty podatkowej.

1.

W przypadku, gdy podatnik

1)

poda we wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej dane niezgodne

ze stanem faktycznym, powodujące nieuzasadnione zastosowanie opodatkowania w formie

karty podatkowej bądź ustalenie wysokości podatku dochodowego w formie karty podatkowej

w kwocie niższej od należnej, lub

2)

prowadzi nierzetelnie (niezgodnie ze stanem faktycznym) ewidencję zatrudnienia bądź,

mimo obowiązku, nie prowadzi tej ewidencji, a stwierdzony stan zatrudnienia jest wyższy

od zgłoszonego naczelnikowi urzędu skarbowego, lub

3)

nie zawiadomi naczelnika urzędu skarbowego w terminie, o którym mowa w art. 36 ust.

7, o zmianach powodujących utratę warunków do opodatkowania w formie karty podatkowej

albo mających wpływ na podwyższenie wysokości podatku dochodowego w formie karty podatkowej,

bądź w zawiadomieniu poda dane w tym zakresie niezgodne ze stanem faktycznym, lub

4)

w rachunku lub fakturze stwierdzających sprzedaż wyrobu, towaru lub wykonanie usługi

poda dane istotnie niezgodne ze stanem faktycznym

- naczelnik urzędu skarbowego stwierdza wygaśnięcie decyzji, o której mowa w art.

30 ust. 1.

2.

W przypadkach określonych w ust. 1

1)

podatnicy są obowiązani płacić podatek dochodowy na ogólnych zasadach za cały rok

podatkowy;

2)

obowiązek założenia właściwych ksiąg powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego

po miesiącu, w którym została doręczona decyzja stwierdzająca wygaśnięcie decyzji

ustalającej wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej.

W razie zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 40, kwoty wpłacone z tytułu

karty podatkowej zalicza się na podatek dochodowy określony na ogólnych zasadach za

dany rok podatkowy.

1.

Osoby duchowne, osiągające przychody z opłat otrzymywanych w związku z pełnionymi

funkcjami o charakterze duszpasterskim, opłacają od tych przychodów podatek dochodowy

w formie ryczałtu od przychodów osób duchownych, zwany dalej „ryczałtem”.

2.

Osoby, o których mowa w ust. 1, zawiadamiają właściwego naczelnika urzędu skarbowego

o rozpoczęciu pełnienia funkcji o charakterze duszpasterskim w terminie 14 dni od

dnia objęcia funkcji.

1.

Kwartalne stawki ryczałtu od przychodów proboszczów i od przychodów wikariuszy określone

są odpowiednio w załącznikach nr 5 i 6 do ustawy.

2.

Kwartalne stawki ryczałtu od przychodów proboszczów i od przychodów wikariuszy, o

których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio do osób duchownych wszystkich wyznań,

sprawujących porównywalne funkcje.

3.

Liczbę mieszkańców przyjmuje się według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego

rok podatkowy.

1.

Ryczałt ulega obniżeniu o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, opłaconej zgodnie

z przepisami o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych

bezpośrednio przez osobę duchowną w kwartale, za jaki uiszczany jest ryczałt, o ile

składka ta nie została odliczona od podatku dochodowego.

2.

Kwota składki na ubezpieczenie zdrowotne, o którym mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych, o którą zmniejsza się stawkę ryczałtu od przychodów osób duchownych, nie może przekroczyć

7,75% podstawy wymiaru tej składki, określonej w odrębnych przepisach.

3.

Wysokość wydatków na cele, o których mowa w ust. 1, ustala się na podstawie dokumentów

stwierdzających ich poniesienie.

4.

Do dnia 31 stycznia roku następującego po roku podatkowym osoba duchowna jest obowiązana

złożyć w urzędzie skarbowym, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy

według miejsca wykonywania funkcji o charakterze duszpasterskim wykonuje swoje zadania,

roczną deklarację, według ustalonego wzoru, o wysokości składki na ubezpieczenie zdrowotne,

o którym mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych, zapłaconej i odliczonej od ryczałtu w poszczególnych kwartałach.

5.

Przepisy ust. 1-4 i art. 47 stosuje się do składek, o których mowa w art. 27b ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym. Przepis art. 27b ust. 4 ustawy o podatku dochodowym stosuje się odpowiednio.

1.

Wikariusze lub inni duchowni pełniący czasowo funkcje proboszczów opłacają ryczałt

według stawek określonych w załączniku nr 5.

2.

Osoby duchowne kierujące jednostkami kościelnymi posiadającymi samodzielną administrację

w wydzielonej części parafii (wikariaty eksponowane, kuracje, lokacje itd.) opłacają

ryczałt według stawek określonych w załączniku nr 5, właściwych dla liczby mieszkańców

tej części parafii. Proboszcz parafii opłaca w takim przypadku ryczałt według stawki

odpowiadającej liczbie mieszkańców, zmniejszonej o liczbę mieszkańców wydzielonej

części parafii.

3.

Rektorzy i inne osoby duchowne kierujące jednostkami kościelnymi posiadającymi samodzielną

administrację bez wydzielonej części parafii opłacają ryczałt według stawek określonych

w załączniku nr 6, dla parafii o liczbie mieszkańców powyżej 1000 do 3000, w zależności

od siedziby kierowanej jednostki lub miejsca zatrudnienia.

4.

Osoby duchowne niepełniące funkcji proboszczów, wikariuszy i rektorów, które osiągają

przychody wymienione w art. 42 ust. 1 z misji, rekolekcji oraz innych posług religijnych,

jeżeli zawiadomią naczelnika urzędu skarbowego o osiąganiu takich przychodów, opłacają

ryczałt według stawek określonych w załączniku nr 6 dla parafii o liczbie mieszkańców

powyżej 1000 do 3000, w zależności od miejsca zamieszkania.

1.

Naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca wykonywania funkcji o charakterze

duszpasterskim, zwany dalej „właściwym naczelnikiem urzędu skarbowego”, wydaje decyzję

ustalającą wysokość ryczałtu, odrębnie na każdy rok podatkowy.

2.

Właściwy naczelnik urzędu skarbowego, na wniosek osoby duchownej, odpowiednio obniża

stawki ryczałtu określone w załącznikach nr 5 i 6, jeżeli liczba wyznawców na danym

terenie stanowi mniejszość w ogólnej liczbie mieszkańców. Osoba duchowna jest obowiązana

dołączyć do wniosku oświadczenie o liczbie wyznawców. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Osoby duchowne opłacają ryczałt, pomniejszony o zapłaconą w kwartale składkę na ubezpieczenie

zdrowotne, o którym mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych, bez wezwania - w terminie do dnia 20 następnego miesiąca po upływie kwartału, a

za czwarty kwartał - do dnia 28 grudnia roku podatkowego, na rachunek urzędu skarbowego.

1.

W razie rozpoczęcia wykonywania funkcji w ciągu kwartału, stawkę ryczałtu za okres

od dnia rozpoczęcia wykonywania funkcji do końca kwartału ustala się za każdy dzień

w wysokości 1/90 części stawki kwartalnej.

2.

W razie zaprzestania na stałe wykonywania funkcji i zgłoszenia tego faktu właściwemu

naczelnikowi urzędu skarbowego, odpowiednio zmniejsza się stawkę ryczałtu w sposób

określony w ust. 1.

3.

W razie przerwy w wykonywaniu funkcji trwającej dłużej niż jeden miesiąc i zawiadomienia

o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego w ciągu trzech dni od dnia rozpoczęcia

przerwy, kwartalną stawkę ryczałtu zmniejsza się w sposób określony w ust. 1 o każdy

dzień przerwy trwającej ponad miesiąc.

1.

W razie zmiany miejsca wykonywania funkcji, osoba duchowna jest obowiązana w terminie

siedmiu dni zawiadomić o tym naczelników urzędów skarbowych właściwych według dotychczasowego

i nowego miejsca wykonywania funkcji oraz podać dane niezbędne do ustalenia wysokości

ryczałtu według nowego miejsca wykonywania funkcji. Obowiązek zawiadomienia dotyczy

również odpowiednio osób, których charakter wykonywanej funkcji ulega zmianie.

2.

W przypadkach określonych w ust. 1 właściwy naczelnik urzędu skarbowego, ustalając

wysokość ryczałtu za okres do końca roku podatkowego, stosuje odpowiednio przepis

art. 48 ust. 1.

Osoby duchowne opłacające ryczałt są zwolnione od obowiązku składania zeznań podatkowych

o wysokości osiągniętego dochodu ze źródła przychodu objętego ryczałtem.

1.

Osoby duchowne mogą zrzec się opodatkowania w formie ryczałtu za dany rok podatkowy,

do dnia 20 stycznia roku podatkowego lub do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia

pełnienia funkcji o charakterze duszpasterskim w przypadku rozpoczęcia pełnienia tych

funkcji w ciągu roku podatkowego, i opłacać za ten rok podatek dochodowy na ogólnych

zasadach, prowadząc podatkową księgę przychodów i rozchodów na zasadach określonych

w odrębnych przepisach.

2.

Zrzeczenia, o którym mowa w ust. 1, osoba duchowna dokonuje poprzez złożenie, właściwemu

naczelnikowi urzędu skarbowego, pisemnego oświadczenia lub w zawiadomieniu, o którym

mowa w art. 42 ust. 2, jeżeli osoba duchowna zrzeka się opodatkowania w formie ryczałtu

począwszy od dnia rozpoczęcia wykonywania funkcji o charakterze duszpasterskim.

3.

Osoby duchowne mogą zrzec się opłacania ryczałtu i opłacać podatek dochodowy na ogólnych

zasadach, prowadząc podatkową księgę przychodów i rozchodów na zasadach określonych

w odrębnych przepisach, zawiadamiając o tym na piśmie właściwego naczelnika urzędu

skarbowego w terminie 14 dni po otrzymaniu decyzji ustalającej wysokość ryczałtu.

4.

(uchylony)

1.

Podatnicy dokonujący pracownikom wypłat należności ze stosunku pracy, o których mowa

w art. 12 ustawy o podatku dochodowym, są obowiązani prowadzić karty przychodów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 7.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób prowadzenia kart przychodów.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzory

1)

(uchylony)

2)

zeznania, o którym mowa w art. 21 ust. 2 pkt 2,

3)

wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej, o którym mowa w art.

29 ust. 1,

4)

rocznych deklaracji o wysokości składki zapłaconej na ubezpieczenie zdrowotne, o których

mowa w art. 31 ust. 4 i 6 oraz art. 44 ust. 4 i 5,

5)

informacji o zmianach we wniosku o zastosowanie karty podatkowej lub likwidacji prowadzonej

działalności, o których mowa w art. 36 ust. 7,

wraz z objaśnieniami co do sposobu prawidłowego ich wypełnienia, terminu i miejsca

składania.

(uchylony)

1.

Stawki określone w załączniku nr 3, 5 i 6 do ustawy oraz kwota, o której mowa w objaśnieniach

do załącznika nr 3 do ustawy część I pkt 4, będą corocznie, poczynając od roku podatkowego

2004, podwyższane w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług

konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów roku poprzedzającego rok podatkowy

w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

2.

Przy obliczaniu kwot i stawek w sposób określony w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 3,

pomija się końcówki wyrażone w groszach.

3.

Przy obliczaniu stawek określonych w części I tabeli w zakresie usług parkingowych,

części VI oraz częściach VIII-XI tabeli stawki zaokrągla się do pełnych dziesiątek

groszy w ten sposób, że kwoty wynoszące

1)

mniej niż 5 groszy pomija się;

2)

5 i więcej groszy podwyższa się do pełnych dziesiątek groszy.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w terminie do dnia 30 listopada roku

poprzedzającego rok podatkowy ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” kwoty i stawki, obliczone zgodnie z art.

54.

2.

(uchylony)

(pominięty)

(pominięty)

Zwalnia się od podatku kwoty umorzenia zaległości oraz zwrotu wynikające z ustawy z dnia 25 lipca 2008 r. o szczególnych rozwiązaniach dla podatników uzyskujących

niektóre przychody poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. poz. 894 oraz z 2012 r. poz. 1529).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z tym że przepisy art. 16, art.

35 ust. 4, art. 52 ust. 2 oraz art. 56 pkt 4 lit. e wchodzą w życie z dniem ogłoszenia