Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 listopada 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zatrudnianiu osób pozbawionych wolności

1.

Zatrudnianie osób pozbawionych wolności odbywa się w trybie i na zasadach określonych

w przepisach Kodeksu karnego wykonawczego.

2.

Zatrudnianie osób pozbawionych wolności powinno mieć na celu przede wszystkim pozytywne

oddziaływanie na ich postawy. Osiąganie zysku powinno być podporządkowane resocjalizacji.

1.

Ryczałt z tytułu zwiększonych kosztów zatrudnienia osób pozbawionych wolności, którego

podstawą obliczenia są wynagrodzenia przysługujące za okresy przed dniem wejścia w

życie ustawy, wynosi 20% wartości tych wynagrodzeń.

2.

Przedsiębiorcy występujący o wypłatę ryczałtu obowiązani są do ujęcia w odrębnych

wnioskach wynagrodzeń przysługujących zatrudnionym osobom pozbawionym wolności za

okresy przed dniem wejścia w życie ustawy oraz wynagrodzeń przysługujących za okresy

od dnia wejścia w życie ustawy.

Ilekroć w ustawie jest mowa, bez bliższego oznaczenia, o zakładzie karnym, rozumie

się przez to również inne jednostki organizacyjne Służby Więziennej.

Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu ogłoszenia.

1.

W celu tworzenia warunków do zatrudniania osób pozbawionych wolności oraz prowadzenia

działalności gospodarczej mogą być tworzone przy zakładach karnych przywięzienne zakłady

pracy.

2.

Przywięzienny zakład pracy może być utworzony i prowadzony jako

1)

przedsiębiorstwo państwowe;

2)

spółka akcyjna lub spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, w której Skarb Państwa

lub państwowa osoba prawna ma więcej niż 50% udziałów albo akcji;

3)

(uchylony)

4)

instytucja gospodarki budżetowej.

3.

Osoby pozbawione wolności stanowią co najmniej 20% ogółu zatrudnionych w przywięziennym

zakładzie pracy.

4.

(uchylony)

1.

Organem założycielskim przedsiębiorstwa państwowego, o którym mowa w art. 3 ust. 2

pkt 1, zwanego dalej „przedsiębiorstwem”, jest Minister Sprawiedliwości.

2.

Minister Sprawiedliwości nadaje przedsiębiorstwu statut.

3.

Minister Sprawiedliwości zarządza łączenie i podział przedsiębiorstwa.

4.

Organem przedsiębiorstwa jest dyrektor przedsiębiorstwa.

5.

Dyrektora przedsiębiorstwa powołuje i odwołuje Dyrektor Generalny Służby Więziennej

po zasięgnięciu opinii dyrektora zakładu karnego, przy którym działa przedsiębiorstwo.

1.

Do przedsiębiorstwa stosuje się, z wyjątkiem art. 10, art. 12 ust. 2, art. 18, art. 35 i art. 63 ust. 3, ustawę z dnia 25 września

1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1384, z 2015 r. poz. 1322 oraz z 2016 r. poz. 1948 i 2260), w zakresie nieuregulowanym w ustawie.

2.

Do przedsiębiorstwa nie stosuje się ustawy z dnia 25 września 1981 r. o samorządzie załogi przedsiębiorstwa państwowego

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1543).

1.

Do spółki powstałej w wyniku komercjalizacji przedsiębiorstwa stosuje się przepisy

ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym

(Dz. U. poz. 2259 oraz z 2017 r. poz. 624, 1491 i 1529).

2.

Do osób pozbawionych wolności zatrudnionych w spółce powstałej w wyniku komercjalizacji

przedsiębiorstwa nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i niektórych uprawnieniach pracowników

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1055) oraz przepisu art. 324 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2171, 2260 i 2261 oraz z 2017 r. poz. 791).

1.

Przywięzienne zakłady pracy są zwolnione, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, z

1)

podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie i na zasadach określonych w przepisach

o tym podatku,

2)

niepodatkowych należności budżetowych,

3)

wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych,

4)

opłat z tytułu użytkowania lub użytkowania wieczystego gruntów stanowiących własność

Skarbu Państwa

- jeżeli średnioroczne zatrudnienie osób pozbawionych wolności w przeliczeniu na pełne

etaty w poprzednim roku podatkowym wynosiło co najmniej 50% ogółu zatrudnionych.

2.

W przypadku gdy w poprzednim roku podatkowym średnioroczne zatrudnienie osób pozbawionych

wolności w przeliczeniu na pełne etaty stanowiło mniej niż 50% ogółu zatrudnionych,

zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 2-4, wynoszą

1)

25% przy zatrudnieniu co najmniej 20% osób pozbawionych wolności;

2)

50% przy zatrudnieniu co najmniej 30% osób pozbawionych wolności;

3)

75% przy zatrudnieniu co najmniej 40% osób pozbawionych wolności.

3.

Jeżeli w poprzednim roku podatkowym zatrudnienie osób pozbawionych wolności w przeliczeniu

na pełne etaty wynosiło mniej niż 20% ogółem zatrudnionych, zwolnienia, o których

mowa w ust. 1 pkt 2-4, nie przysługują.

4.

Przywięzienne zakłady pracy rozpoczynające działalność korzystają ze zwolnień, o których

mowa w ust. 1 pkt 2-4, w pełnej wysokości, w roku podatkowym, w którym nastąpiło ich

zarejestrowanie.

1.

Tworzy się Fundusz Aktywizacji Zawodowej Skazanych oraz Rozwoju Przywięziennych Zakładów

Pracy, zwany dalej „Funduszem Aktywizacji”, którego dysponentem jest Dyrektor Generalny

Służby Więziennej.

2.

Fundusz Aktywizacji jest państwowym funduszem celowym.

3.

Przychodami Funduszu Aktywizacji są

1)

wpłaty przywięziennych zakładów pracy, w wysokości co najmniej 25% środków uzyskanych

z tytułu zwolnień określonych w art. 6 ust. 1 i 2;

2)

środki pieniężne pochodzące ze spadków, zapisów, darowizn, dotacji, zbiórek i innych

źródeł;

3)

środki pieniężne pochodzące z potrącenia określonego w art. 125 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy

(Dz. U. z 2017 r. poz. 665, 666, 768 i 1452).

Przywięzienny zakład pracy przekazuje środki finansowe, o których mowa w art. 6a ust.

3 pkt 1, w terminach wymagalności przewidzianych dla poszczególnych wpłat określonych

w art. 6 ust. 1.

1.

Środki Funduszu Aktywizacji przeznacza się na finansowanie działań w zakresie resocjalizacji

oraz wykonywania kary pozbawienia wolności, w szczególności na

1)

tworzenie nowych miejsc pracy dla osób pozbawionych wolności oraz ochronę istniejących;

2

tworzenie i utrzymanie w zakładach karnych infrastruktury związanej z realizacją ustawowych

zadań Służby Więziennej;

3)

modernizację przywięziennych zakładów pracy i ich produkcji;

4)

organizowanie nauki zawodu i doskonalenia zawodowego dla osób pozbawionych wolności;

5)

organizowanie szkolenia w zakresie aktywizacji zawodowej i umiejętności poszukiwania

pracy.

2

Z tytułu zwiększonych kosztów zatrudnienia osób pozbawionych wolności przedsiębiorcy

zatrudniający te osoby otrzymują ze środków Funduszu Aktywizacji ryczałt w wysokości

35% wartości wynagrodzeń przysługujących zatrudnionym osobom pozbawionym wolności;

wypłata ryczałtu następuje na wniosek tych przedsiębiorców.

3.

Ze środków Funduszu Aktywizacji mogą być przyznawane pożyczki bądź dotacje podmiotom

zatrudniającym osoby pozbawione wolności.

4.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady oraz

tryb finansowania działań, o których mowa w ust. 1, a także szczegółowe zasady, tryb

i terminy wypłaty ryczałtów oraz udzielania pożyczek i dotacji, jak również sposób

i tryb dokumentowania wydatków na zatrudnienie osób pozbawionych wolności oraz wysokości

i przeznaczenia pomocy wraz z wzorami dokumentów w tych sprawach, uwzględniając możliwości

finansowe Funduszu Aktywizacji.

Zwolnienia określone w art. 6 oraz pomoc ze środków Funduszu Aktywizacji nie przysługują

przywięziennym zakładom pracy, określonym w art. 3 ust. 2 pkt 1 i 2, które są w okresie

restrukturyzacji przeprowadzanej z wykorzystaniem pomocy publicznej, chyba że Komisja

Europejska została o nich poinformowana przed podjęciem decyzji o pomocy na restrukturyzację.

(uchylony)

(uchylony)

Istniejące w dniu wejścia w życie ustawy przedsiębiorstwa państwowe podległe Ministrowi Sprawiedliwości działające przy zakładach karnych, spółki prawa

handlowego powstałe z przekształcenia tych przedsiębiorstw lub utworzone przez te

przedsiębiorstwa oraz gospodarstwa pomocnicze przy zakładach karnych stają się przywięziennymi

zakładami pracy w rozumieniu art. 3 ust. 2 niniejszej ustawy.

(pominięte)

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r., z wyjątkiem

1)

art. 14 pkt 19 i pkt 32 w zakresie uchylenia art. 69a ust. 3 i 4, które wchodzą w

życie z dniem 1 stycznia 2019 r.;

2)

art. 97-99, art. 100 ust. 2, art. 114 ust. 2 i art. 116, które wchodzą w życie z dniem

następującym po dniu ogłoszenia;

3)

art. 19 pkt 32, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.;

4)

art. 95, który wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2016 r.