Ustawa z dnia 29 września 2017 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych

W ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1383 i 1386)wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 57 w ust. 1 w pkt 3 na końcu kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt

4 w brzmieniu

„

4)

nie ma ustalonego prawa do emerytury z Funduszu lub nie spełnia warunków do jej uzyskania.

”

;

2)

art. 61 otrzymuje brzmienie

„

Art. 61.

Prawo do renty, które ustało z powodu ustąpienia niezdolności do pracy, podlega przywróceniu,

jeżeli w ciągu 18 miesięcy od ustania prawa do renty ubezpieczony ponownie stał się

niezdolny do pracy, z zastrzeżeniem art. 101a.

”

;

3)

w art. 85

a)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Jeżeli w wyniku waloryzacji emerytura przyznana na podstawie art. 24a lub art. 27a,

osobie niemającej okresu składkowego i nieskładkowego wymaganego do ustalenia tej

emerytury w wysokości najniższej emerytury, jest niższa od obowiązujących od terminu

waloryzacji nowych kwot najniższych rent z tytułu niezdolności do pracy, emeryturę

tę podwyższa się odpowiednio do

1)

kwoty, o której mowa w art. 85 ust. 1 pkt 1, jeżeli emerytura z urzędu została przyznana

osobie uprzednio uprawnionej do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy;

2)

kwoty, o której mowa w art. 85 ust. 1 pkt 2, jeżeli emerytura z urzędu została przyznana

osobie uprzednio uprawnionej do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Kwoty najniższych świadczeń, o których mowa w ust. 1-2a, podwyższa się przy zastosowaniu

wskaźnika waloryzacji, o którym mowa w art. 89-94.

”

;

4)

art. 101a otrzymuje brzmienie

„

Art. 101a.

Prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy ustaje z dniem, od którego została przyznana

emerytura z Funduszu.

”

.

W ustawie z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków

przy pracy i chorób zawodowych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1773) w art. 17 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przy ustalaniu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej,

renty rodzinnej i dodatku do renty rodzinnej dla sieroty zupełnej z tytułu ubezpieczenia

wypadkowego, do ustalenia wysokości tych świadczeń oraz ich wypłaty stosuje się odpowiednio

przepisy ustawy o emeryturach i rentach z FUS, z wyjątkiem art. 57 ust. 1 pkt 4 oraz

art. 101a tej ustawy, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.

”

.

1.

Wysokość emerytury, przyznanej przed dniem 1 marca 2017 r. na podstawie art. 24a i

art. 27a ustawy zmienianej w art. 1, przysługującej w dniu wejścia w życie niniejszej

ustawy, ustala się ponownie z zastosowaniem art. 85 ust. 2a ustawy zmienianej w art.

1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Ponownego ustalenia wysokości emerytur, o których mowa w ust. 1, dokonuje się z urzędu

w najbliższym terminie waloryzacji emerytur i rent przypadającym po dniu wejścia w

życie niniejszej ustawy, z wyrównaniem od dnia 1 marca 2017 r.

Do spraw o przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy wszczętych i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Prawo do renty, które ustało z powodu ustąpienia niezdolności do pracy, podlega przywróceniu,

jeżeli w ciągu 18 miesięcy od ustania prawa do renty ubezpieczony ponownie stał się

niezdolny do pracy, z zastrzeżeniem art. 101a.

Prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy ustaje z dniem, od którego została przyznana

emerytura z Funduszu.