Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 października 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o transporcie kolejowym

Przepisy ustawy określają

1)

zasady korzystania z infrastruktury kolejowej, zarządzania infrastrukturą kolejową

i jej utrzymania;

2)

zasady prowadzenia ruchu kolejowego i wykonywania przewozów kolejowych;

3)

warunki techniczne eksploatacji pojazdów kolejowych;

3a)

warunki zapewnienia interoperacyjności systemu kolei na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

4)

zasady i instrumenty regulacji transportu kolejowego;

5)

szczególne zasady i warunki przygotowania inwestycji dotyczących linii kolejowych,

w tym warunki lokalizacji i nabywania nieruchomości na ten cel oraz organy właściwe

w tych sprawach;

6)

czas pracy pracowników kolei wykonujących interoperacyjne usługi transgraniczne;

7)

zasady ochrony praw pasażerów w transporcie kolejowym.

(uchylony)

1.

Przepisów ustawy nie stosuje się do

1)

linii tramwajowych;

2)

transportu szynowego wykonywanego w ramach wewnątrzzakładowego procesu produkcji,

przetwórstwa lub dystrybucji, jednego lub kilku sąsiadujących przedsiębiorstw, w tym

na obszarze górniczym - kopalń odkrywkowych, zwałowisk odpadów, zakładów hutniczych

i koksowni, w trakcie którego pojazdy w nim uczestniczące nie wyjeżdżają poza obszar

przedsiębiorstw lub wyjeżdżają wyłącznie na infrastrukturę prywatną;

3)

transportu linowego i linowo-terenowego, z wyjątkiem art. 10 ust. 4-6.

2.

Przepisów rozdziałów 2-12, z wyjątkiem art. 5 ust. 1-2b oraz art. 38a-38ba, nie stosuje

się do infrastruktury nieczynnej.

3.

Przepisów rozdziałów 2-2b, 4a, 4b, 5b-6b, 7-8, 10 oraz art. 17a-17b, art. 18a-18f,

art. 23-23j, z wyjątkiem art. 5 ust. 1-2b oraz art. 25g, nie stosuje się do infrastruktury

prywatnej oraz do przedsiębiorców wykonujących na niej przewozy.

4.

Przepisów rozdziałów 6, 7 i 9 nie stosuje się do infrastruktury kolejowej znajdującej

się na obszarze warsztatów naprawczych taboru kolejowego, wagonowni lub lokomotywowni.

5.

Przepisów rozdziałów 4a, 5a-8, art. 5 ust. 3-6, art. 13 ust. 1, art. 17a-17b, art.

18a-18f, art. 23-23j oraz art. 59-64 nie stosuje się do kolei wąskotorowych.

6.

Przepisów rozdziałów 2b, 4a, 5b, 7-8 i 10, art. 17a-17b, art. 18a-18f, art. 23-23j,

z wyjątkiem art. 25g i art. 40 , nie stosuje się do bocznic kolejowych i przedsiębiorców wykonujących na nich przewozy.

7.

Przepisów rozdziałów 2, 4a-9 i 12, art. 23-23j nie stosuje się do metra. Przepisy

rozdziałów 2b i 10 stosuje się odpowiednio.

8.

Przepisów rozdziałów 4a i 5a oraz art. 23-23j nie stosuje się do sieci kolejowych,

które są funkcjonalnie wyodrębnione z systemu kolei i przeznaczone tylko do prowadzenia

przewozów wojewódzkich lub lokalnych oraz do przewoźników kolejowych prowadzących

działalność wyłącznie w obrębie tych sieci kolejowych.

9.

Przepisów rozdziału 4a oraz art. 23-23j nie stosuje się do

1)

infrastruktury kolejowej przewidzianej wyłącznie do użytku lokalnego, turystycznego

lub historycznego;

2)

pojazdów kolejowych przeznaczonych wyłącznie do użytku lokalnego lub turystycznego

oraz pojazdów historycznych nieporuszających się po sieci kolejowej.

Przepisów rozporządzenia (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października

2007 r. dotyczącego praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym

(Dz. Urz. UE L 315 z 03.12.2007, str. 14), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1371/2007/WE”, z wyjątkiem przepisów art. 4, art.

5, art. 8 ust. 1, art. 9, art. 11, art. 12, art. 16, art. 19, art. 20 ust. 1, art.

21 ust. 2, art. 22, art. 23, art. 24, art. 26, art. 27, art. 28 i art. 29 tego rozporządzenia,

nie stosuje się do miejskich, podmiejskich i regionalnych kolejowych przewozów osób.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1

infrastruktura kolejowa - elementy określone w załączniku nr 1 do ustawy;

1a

droga kolejowa - tor kolejowy albo tory kolejowe wraz z elementami wymienionymi w

pkt 2-12 załącznika nr 1 do ustawy, o ile są z nimi funkcjonalnie połączone, niezależnie

od tego, czy zarządza nimi ten sam podmiot;

1b

infrastruktura nieczynna - infrastruktura kolejowa, na której zarządca infrastruktury

nie dopuścił ruchu kolejowego;

1c

infrastruktura prywatna - infrastruktura kolejowa wykorzystywana wyłącznie do realizacji

własnych potrzeb jej właściciela lub jej zarządcy innych niż przewóz osób;

1d

kolej wąskotorowa - kolej, której tory mają szerokość mniejszą niż 1435 mm;

1e

pociąg - pojazd kolejowy albo skład pojazdów kolejowych, który spełnia wymagania określone

dla pociągu i któremu zarządca infrastruktury nadał status pociągu;

1f

manewr - zamierzony ruch pojazdu kolejowego albo składu pojazdów kolejowych oraz związane

z nim czynności na drodze kolejowej, z wyjątkiem wjazdu, wyjazdu i przejazdu pociągu

2

linia kolejowa - wyznaczona przez zarządcę infrastruktury droga kolejowa przystosowana

do prowadzenia ruchu pociągów;

2a)

linia kolejowa o znaczeniu państwowym - istniejąca lub projektowana linia kolejowa,

której budowa, utrzymanie i eksploatacja uzasadniona jest ważnymi względami gospodarczymi,

społecznymi, ekologicznymi lub obronnymi;

2b)

linia kolejowa o znaczeniu obronnym - linię kolejową, o znaczeniu państwowym, której

utrzymanie i eksploatację uzasadniają względy obronności państwa, w tym potrzeby Sił

Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i wojsk sojuszniczych w czasie podwyższenia gotowości

obronnej państwa i w czasie wojny, planowaną do objęcia osłoną techniczną;

2c)

linia kolejowa o znaczeniu wyłącznie obronnym - linię kolejową, o znaczeniu państwowym,

dla której jedynym kryterium zaliczenia do linii o znaczeniu państwowym są względy

obronności państwa, w tym potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i wojsk

sojuszniczych we wszystkich stanach gotowości obronnej państwa i w czasie wojny;

3)

przyległy pas gruntu - grunty wzdłuż linii kolejowych, usytuowane po obu ich stronach,

przeznaczone do zapewnienia bezpiecznego prowadzenia ruchu kolejowego;

3a)

pas gruntu pod linię kolejową - powierzchnię gruntu wykorzystywaną do budowy lub przebudowy

linii kolejowej określoną w decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej;

4

sieć kolejowa - układ połączonych ze sobą dróg kolejowych zarządzany przez zarządcę

infrastruktury;

4a)

plan transportowy - plan zrównoważonego rozwoju publicznego transportu zbiorowego

opracowany przez organizatora publicznego transportu zbiorowego i ogłoszony zgodnie

z ustawą z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1867, 1920 i 1954 oraz z 2017 r. poz. 60 i 730);

5)

odcinek linii kolejowej - część linii kolejowej zawartą między stacjami węzłowymi

albo między punktem początkowym lub końcowym linii kolejowej i najbliższą stacją węzłową;

6)

pojazd kolejowy - pojazd dostosowany do poruszania się na własnych kołach po torach

kolejowych, z napędem lub bez napędu;

6a)

(uchylony)

6b)

dysponent - podmiot będący właścicielem pojazdu kolejowego lub posiadający prawo do

korzystania z niego jako środka transportu, wpisany do krajowego rejestru pojazdów

kolejowych;

6c)

podmiot odpowiedzialny za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM

6d)

podmiot zamawiający - podmiot, który zamawia zaprojektowanie, budowę, odnowienie lub

modernizację podsystemu, w szczególności przewoźnika kolejowego, zarządcę infrastruktury

lub dysponenta;

6e)

krajowy rejestr pojazdów kolejowych (NVR

6f)

pojazd kolejowy specjalny - pojazd kolejowy przeznaczony do utrzymania, naprawy lub

budowy infrastruktury kolejowej, lub przeznaczony do prowadzenia działań ratowniczych;

6g)

krajowy rejestr infrastruktury (RINF) - rejestr infrastruktury kolejowej, a także

bocznic kolejowych eksploatowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

7

zarządca infrastruktury - podmiot odpowiedzialny za zarządzanie infrastrukturą kolejową

albo, w przypadku budowy nowej infrastruktury, podmiot, który przystąpił do jej budowy

w charakterze inwestora; zadania zarządcy infrastruktury mogą wykonywać różne podmioty;

8)

obszar kolejowy - powierzchnia gruntu określona działkami ewidencyjnymi, na której

znajduje się droga kolejowa, budynki, budowle i urządzenia przeznaczone do zarządzania,

eksploatacji i utrzymania linii kolejowej oraz przewozu osób i rzeczy;

8a

dworzec kolejowy - obiekt budowlany lub zespół obiektów budowlanych, w którym znajdują

się pomieszczenia przeznaczone do obsługi podróżnych korzystających z transportu kolejowego,

położony przy linii kolejowej;

9

przewoźnik kolejowy - przedsiębiorca uprawniony na podstawie licencji do wykonywania

przewozów kolejowych lub świadczenia usługi trakcyjnej lub podmiot wykonujący przewozy

na infrastrukturze kolei wąskotorowej;

9a)

usługa trakcyjna - działalność przewoźnika kolejowego polegającą na zapewnieniu pojazdu

kolejowego z napędem wraz z obsługą maszynistów do wykonywania przewozu kolejowego

albo zapewnienie obsługi maszynistów do prowadzenia pojazdu kolejowego z napędem;

9b

aplikant - przewoźnik kolejowy, międzynarodowe ugrupowanie interesów gospodarczych

obejmujące przewoźników kolejowych lub inny podmiot zainteresowany uzyskaniem zdolności

przepustowej, w szczególności organizator publicznego transportu kolejowego, spedytor,

nadawca ładunku lub operator transportu kombinowanego;

10

bocznica kolejowa - wyznaczona przez zarządcę infrastruktury droga kolejowa, połączona

bezpośrednio lub pośrednio z linią kolejową, służąca do wykonywania czynności ładunkowych,

utrzymaniowych lub postoju pojazdów kolejowych albo przemieszczania i włączania pojazdów

kolejowych do ruchu po sieci kolejowej;

10a

użytkownik bocznicy kolejowej - zarządca infrastruktury, który nie zarządza inną drogą

kolejową niż bocznica kolejowa;

11

zdolność przepustowa - możliwość eksploatacyjno-ruchowa drogi kolejowej do wykonania

na niej przejazdów pociągów albo manewrów w określonym czasie;

12

trasa pociągu - zdolność przepustowa zarezerwowana dla przejazdu pociągu;

13)

typ pojazdu kolejowego - pojazd kolejowy o określonych powtarzalnych rozwiązaniach

konstrukcyjnych;

14)

typ budowli - budowlę przeznaczoną do prowadzenia ruchu kolejowego o określonych powtarzalnych

parametrach technicznych i eksploatacyjnych;

14a)

typ urządzenia - urządzenie lub system przeznaczone do prowadzenia ruchu kolejowego

o określonych powtarzalnych parametrach technicznych i eksploatacyjnych;

15)

świadectwo dopuszczenia do eksploatacji typu - dokument uprawniający do eksploatacji

odpowiednio typu pojazdu kolejowego, typu budowli albo typu urządzenia;

15a)

certyfikat zgodności typu - dokument wystawiony przez jednostkę organizacyjną uprawnioną

do przeprowadzenia badań technicznych koniecznych do uzyskania świadectwa dopuszczenia

do eksploatacji typu potwierdzający przeprowadzenie tych badań z wynikiem pozytywnym;

15b)

certyfikat zgodności z typem - dokument wystawiony przez jednostkę organizacyjną uprawnioną

do przeprowadzenia badań technicznych koniecznych do stwierdzania zgodności z typem,

potwierdzający, że dane urządzenie, budowla albo pojazd kolejowy są zgodne z typem,

który uprzednio uzyskał świadectwo dopuszczenia do eksploatacji typu;

16)

(uchylony)

16a)

(uchylony)

17)

świadectwo sprawności technicznej pojazdu kolejowego - dokument potwierdzający, że

pojazd kolejowy jest sprawny technicznie;

18)

świadectwo bezpieczeństwa - dokument potwierdzający zdolność bezpiecznego prowadzenia

ruchu kolejowego i wykonywania przewozów kolejowych, wydawany podmiotom zwolnionym

z obowiązku uzyskania certyfikatu bezpieczeństwa i autoryzacji bezpieczeństwa;

18a)

certyfikat bezpieczeństwa - dokument potwierdzający posiadanie przez przewoźnika kolejowego

zaakceptowanego systemu zarządzania bezpieczeństwem oraz zdolność spełniania przez

niego wymagań bezpieczeństwa;

18b)

autoryzacja bezpieczeństwa - dokument potwierdzający ustanowienie przez zarządcę infrastruktury

systemu zarządzania bezpieczeństwem oraz zdolność spełniania przez niego wymagań niezbędnych

do bezpiecznego projektowania, eksploatacji i utrzymania infrastruktury kolejowej;

19)

umowa o świadczenie usług publicznych - umowa o świadczenie usług publicznych w zakresie

publicznego transportu zbiorowego w rozumieniu ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym;

19a)

organizator publicznego transportu kolejowego - organizator publicznego transportu

zbiorowego w rozumieniu ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym w zakresie odnoszącym się do pasażerskich przewozów kolejowych;

19b)

operator publicznego transportu kolejowego - operator publicznego transportu zbiorowego

w rozumieniu ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym w zakresie odnoszącym się do pasażerskich przewozów kolejowych;

19c)

przewóz o charakterze użyteczności publicznej - przewóz o charakterze użyteczności

publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym;

19d)

(uchylony)

20)

(uchylony)

20a

przewozy wojewódzkie - wojewódzkie przewozy pasażerskie w rozumieniu ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym;

20b

przewozy lokalne - powiatowe przewozy pasażerskie, powiatowo-gminne przewozy pasażerskie,

gminne przewozy pasażerskie lub metropolitarne przewozy pasażerskie w rozumieniu ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym;

21)

(uchylony)

22)

przewóz technologiczny - przejazd wykonywany na potrzeby zarządcy infrastruktury w

celu jej budowy, naprawy, utrzymania, nadzoru bądź usuwania awarii;

22a)

pasażerski przewóz okazjonalny - jednorazowy przewóz w zakresie pasażerskiego transportu

kolejowego mający na celu zaspokojenie potrzeb przewozowych nieprzewidzianych w realizowanych

na danej linii przewozach w ramach umowy o świadczenie usług publicznych lub na podstawie

decyzji o przyznaniu otwartego dostępu;

23)

rozkład jazdy pociągów - plan, według którego mają się odbywać przejazdy pociągów

na danej sieci kolejowej lub jej części w czasie, w którym on obowiązuje;

24)

(uchylony)

25)

(uchylony)

26)

system kolei - wyróżniona cechami funkcjonalnymi i technicznymi sieć kolejowa i pojazdy

kolejowe przeznaczone do ruchu po tej sieci;

26a)

transeuropejski system kolei - sieć kolejową określoną w decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 661/2010/UE z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie

unijnych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej

(Dz. Urz. UE L 204 z 05.08.2010, str. 1) oraz pojazdy kolejowe przeznaczone do poruszania się po tej sieci kolejowej;

27)

(uchylony)

28)

(uchylony)

29)

interoperacyjność systemu kolei - zdolność systemu kolei do zapewnienia bezpiecznego

i nieprzerwanego ruchu pociągów, spełniającego warunki techniczne, ruchowe, eksploatacyjne

i prawne, których zachowanie zapewnia dotrzymanie zasadniczych wymagań dotyczących

interoperacyjności systemu kolei i umożliwia efektywne poruszanie się po transeuropejskiej

sieci kolejowej;

30)

składnik interoperacyjności - podstawowe składniki, grupy składników, podzespoły lub

zespoły, które są włączone lub które mają być włączone do podsystemu, od którego pośrednio

lub bezpośrednio zależy interoperacyjność systemu kolei; składnikiem interoperacyjności

jest również oprogramowanie;

30a)

szczególny przypadek - część systemu kolei, dla którego, tymczasowo lub na stałe,

ustalono odrębne przepisy w technicznych specyfikacjach interoperacyjności ze względu

na istniejące ograniczenia geograficzne, topograficzne lub miejskie, lub ze względu

na konieczność zapewnienia zgodności z istniejącym systemem kolei;

30b)

punkty otwarte - wskazane w technicznych specyfikacjach interoperacyjności warunki

techniczne odnoszące się do zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności systemu

kolei, do których stosuje się przepisy krajowe;

30c

zaawansowany etap realizacji - etap planowania lub realizacji podsystemu, w trakcie

którego zmiana w zakresie specyfikacji technicznych byłaby nie do zaakceptowania z

uwagi na należycie uzasadnione przeszkody o charakterze prawnym, umownym, ekonomicznym,

finansowym, społecznym lub środowiskowym;

31)

podsystem - część systemu kolei o charakterze strukturalnym bądź funkcjonalnym, dla

której ustalono odrębne zasadnicze wymagania dotyczące interoperacyjności systemu

kolei;

32)

zasadnicze wymagania dotyczące interoperacyjności systemu kolei - wymagania określone

w dyrektywie w sprawie interoperacyjności systemu kolei we Wspólnocie, dotyczące składników

interoperacyjności, podsystemów i ich powiązań, które powinny być spełnione w transeuropejskim

systemie kolei w celu zapewnienia interoperacyjności systemu kolei;

33)

techniczne specyfikacje interoperacyjności - specyfikacje obejmujące podsystemy lub

ich części w celu spełnienia zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności systemu

kolei, ogłaszane przez Komisję Europejską w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

33a)

specyfikacje europejskie - wspólne techniczne specyfikacje, europejskie aprobaty techniczne

lub krajowe normy stanowiące transpozycję norm europejskich;

33b)

procedura weryfikacji WE podsystemu - czynności podejmowane przez producenta albo

jego upoważnionego przedstawiciela mającego siedzibę na terytorium państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, podmiot zamawiający, wykonawcę modernizacji, importera, inwestora,

dysponenta, zarządcę infrastruktury albo przewoźnika kolejowego, mające na celu wykazanie,

że podsystem jest zgodny z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności

systemu kolei, spełnia wymagania zawarte w odpowiednich przepisach Unii Europejskiej

oraz przepisach krajowych i może zostać dopuszczony do eksploatacji w systemie kolei;

34)

certyfikat weryfikacji WE podsystemu - dokument wydany przez jednostkę notyfikowaną

potwierdzający, że podsystem jest zgodny z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności

systemu kolei;

34a)

pośredni certyfikat weryfikacji WE podsystemu - dokument wydany przez jednostkę notyfikowaną

potwierdzający, że podsystem w całości albo części, na etapie projektowania lub budowy,

jest zgodny z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei;

34b)

certyfikat WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności

- dokument wydany przez jednostkę notyfikowaną potwierdzający, że składnik interoperacyjności

jest zgodny z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei

lub potwierdzający, że składnik interoperacyjności jest przydatny do stosowania;

34c)

(uchylony)

34d)

(uchylony)

34e)

(uchylony)

34f)

jednostka notyfikowana - podmiot odpowiedzialny za ocenę zgodności lub przydatności

do stosowania składnika interoperacyjności oraz odpowiedzialny za prowadzenie procedur

weryfikacji WE podsystemów;

35)

deklaracja weryfikacji WE podsystemu - oświadczenie producenta albo jego upoważnionego

przedstawiciela mającego siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

podmiotu zamawiającego, wykonawcy modernizacji, importera, inwestora, dysponenta,

zarządcy infrastruktury albo przewoźnika kolejowego stwierdzające, na jego wyłączną

odpowiedzialność, że podsystem, który został poddany procedurze weryfikacji WE podsystemu,

jest zgodny z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei

i spełnia wymagania zawarte w odpowiednich przepisach Unii Europejskiej oraz przepisach

krajowych;

35a)

pośrednia deklaracja weryfikacji WE podsystemu - oświadczenie producenta albo jego

upoważnionego przedstawiciela mającego siedzibę na terytorium państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, podmiotu zamawiającego, wykonawcy modernizacji, importera, inwestora,

dysponenta, zarządcy infrastruktury albo przewoźnika kolejowego stwierdzające, na

jego wyłączną odpowiedzialność, że podsystem w całości albo w części, na etapie projektowania

lub budowy, jest zgodny z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności

systemu kolei i spełnia wymagania zawarte w odpowiednich przepisach Unii Europejskiej

oraz przepisach krajowych;

35b)

deklaracja WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności

- oświadczenie producenta albo jego upoważnionego przedstawiciela mającego siedzibę

na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, podmiotu zamawiającego, wykonawcy

modernizacji, importera, inwestora, dysponenta, zarządcy infrastruktury albo przewoźnika

kolejowego stwierdzające, na jego wyłączną odpowiedzialność, że składnik interoperacyjności

jest zgodny z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei

i spełnia wymagania zawarte w odpowiednich przepisach Unii Europejskiej oraz przepisach

krajowych, lub potwierdzające, że składnik interoperacyjności jest przydatny do stosowania;

35c)

deklaracja zgodności z typem - oświadczenie producenta albo jego upoważnionego przedstawiciela

mającego siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, podmiotu

zamawiającego, wykonawcy modernizacji, importera, inwestora, dysponenta, zarządcy

infrastruktury, użytkownika bocznicy albo przewoźnika kolejowego stwierdzające, na

jego wyłączną odpowiedzialność, że dany pojazd kolejowy, urządzenie albo budowla są

zgodne odpowiednio z typem pojazdu, urządzenia albo budowli, który już otrzymał zezwolenie

na dopuszczenie do eksploatacji albo świadectwo dopuszczenia do eksploatacji typu;

36)

dopuszczenie do eksploatacji - czynności faktyczne i prawne konieczne do przekazania

podsystemu lub pojazdu kolejowego do użytkowania zgodnie z jego przeznaczeniem;

36a)

dopuszczenie do eksploatacji typu - czynności faktyczne i prawne konieczne do dopuszczenia

odpowiednio typu pojazdu kolejowego, typu budowli albo typu urządzenia do użytkowania,

kończące się wydaniem świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu;

36b)

zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji - dokument uprawniający zarządcę infrastruktury,

przewoźnika kolejowego, producenta albo jego upoważnionego przedstawiciela, importera,

podmiot zamawiający, wykonawcę modernizacji, inwestora, albo dysponenta do eksploatacji

podsystemu lub pojazdu kolejowego wprowadzanego po raz pierwszy do użytkowania;

36c

terminal towarowy - obiekt budowlany lub zespół obiektów budowlanych obejmujący drogę

kolejową, wyposażony w urządzenia ładunkowe, umożliwiający załadunek lub rozładunek

wagonów lub integrację różnych rodzajów transportu w zakresie przewozu towarów;

37)

środki publiczne - środki publiczne w rozumieniu przepisów o finansach publicznych;

37a)

państwo członkowskie Unii Europejskiej - państwo członkowskie Unii Europejskiej oraz

państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy

o Europejskim Obszarze Gospodarczym i Konfederację Szwajcarską;

38)

Agencja - Europejską Agencję Kolejową ustanowioną rozporządzeniem nr 881/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r.

ustanawiającym Europejską Agencję Kolejową

(Dz. Urz. UE L 164 z 30.04.2004, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 8, str. 214);

39)

system zarządzania bezpieczeństwem - organizację i działanie przyjęte przez zarządcę

infrastruktury i przewoźnika kolejowego dla zapewnienia bezpieczeństwa;

40)

wspólne wskaźniki bezpieczeństwa (CSI) - informacje statystyczne odnoszące się do

wypadków i incydentów kolejowych, skutków wypadków, bezpieczeństwa technicznego infrastruktury

kolejowej i zarządzania bezpieczeństwem;

41)

wspólne metody oceny bezpieczeństwa (CSM) - metody oceny bezpieczeństwa ustalone w

celu opisania sposobu oceny poziomu bezpieczeństwa, spełniania wymagań bezpieczeństwa

oraz zgodności z innymi wymaganiami dotyczącymi bezpieczeństwa;

42)

wspólne cele bezpieczeństwa (CST) - minimalne poziomy bezpieczeństwa, które powinny

być osiągnięte przez różne części transeuropejskiego systemu kolei i przez system

kolei jako całość, wyrażone w kryteriach akceptacji ryzyka;

43)

modernizacja - większe prace modyfikacyjne wykonywane w podsystemie lub w jego części,

poprawiające całkowite osiągi podsystemu;

44)

odnowienie - większe prace wymienne w podsystemie lub w części podsystemu, które nie

zmieniają całkowitych osiągów podsystemu;

45)

wypadek - niezamierzone nagłe zdarzenie lub ciąg takich zdarzeń z udziałem pojazdu

kolejowego, powodujące negatywne konsekwencje dla zdrowia ludzkiego, mienia lub środowiska;

do wypadków zalicza się w szczególności

a)

kolizje,

b)

wykolejenia,

c)

zdarzenia na przejazdach,

d)

zdarzenia z udziałem osób spowodowane przez pojazd kolejowy będący w ruchu,

e)

pożar pojazdu kolejowego;

46)

poważny wypadek - każdy wypadek spowodowany kolizją, wykolejeniem lub innym zdarzeniem

mającym oczywisty wpływ na regulacje bezpieczeństwa kolei lub na zarządzanie bezpieczeństwem

a

z przynajmniej jedną ofiarą śmiertelną lub przynajmniej 5 ciężko rannymi osobami,

lub

b)

powodujący znaczne zniszczenie pojazdu kolejowego, infrastruktury kolejowej lub środowiska,

które mogą zostać natychmiast oszacowane przez komisję badającą wypadek na co najmniej

2 miliony euro;

47

incydent - każde zdarzenie inne niż wypadek lub poważny wypadek, związane z ruchem

kolejowym i mające wpływ na jego bezpieczeństwo;

48)

postępowanie - proces mający na celu zapobieganie wypadkom i incydentom obejmujący

zbieranie i analizę informacji, wyciąganie wniosków dotyczących przyczyn wypadków

i incydentów oraz w uzasadnionych przypadkach opracowanie zaleceń dotyczących bezpieczeństwa;

49)

interoperacyjne usługi transgraniczne - usługi, których świadczenie wiąże się z przekroczeniem

granic Rzeczypospolitej Polskiej i wymaga przynajmniej dwóch certyfikatów bezpieczeństwa

od przedsiębiorstw kolejowych;

50

tajemnica przedsiębiorstwa - tajemnica przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji

(Dz. U. z 2003 r. poz. 1503, z późn. zm.;

51

obiekt infrastruktury usługowej - obiekt budowlany wraz z gruntem, na którym jest

usytuowany, oraz instalacjami i urządzeniami, przeznaczony w całości lub w części

do świadczenia jednej lub większej liczby usług, o których mowa w ust. 2 i 3 załącznika

nr 2 do ustawy;

52

operator obiektu infrastruktury usługowej - podmiot wykonujący działalność polegającą

na zarządzaniu obiektem infrastruktury usługowej lub świadczeniu na rzecz przewoźników

kolejowych co najmniej jednej z usług, o których mowa w ust. 2 i 3 załącznika nr 2

do ustawy;

53

stacja pasażerska - obiekt infrastruktury usługowej obejmujący dworzec kolejowy lub

perony wraz z infrastrukturą umożliwiającą pasażerom dotarcie do peronów, pieszo lub

pojazdem, z drogi publicznej lub dworca kolejowego;

54

operator stacji pasażerskiej - podmiot zarządzający dworcem kolejowym lub peronem;

55

stacja rozrządowa - stacja kolejowa wyposażona w urządzenia do rozrządu wagonów, w

skład której wchodzą urządzenia umożliwiające zestawianie składów pociągów i wykonywanie

manewrów;

56

tory postojowe - tory przeznaczone specjalnie do tymczasowego postoju pojazdów kolejowych

lub składów pojazdów kolejowych między dwoma okresami ich eksploatacji.

1.

Do postępowań i kontroli wszczętych przez Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

Do postępowań w sprawie wydania licencji wszczętych przez Prezesa Urzędu Transportu

Kolejowego i niezakończonych przed dniem wejścia w życie art. 1 pkt 53-58 niniejszej

ustawy stosuje się przepisy rozdziału 8 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu

dotychczasowym.

1

Do zadań zarządcy infrastruktury, zwanego dalej „zarządcą”, należy

1)

zarządzanie infrastrukturą kolejową polegające na

a)

nadawaniu drodze kolejowej statusu linii kolejowej przez określenie

-

elementów infrastruktury kolejowej wchodzących w jej skład,

-

jej punktu początkowego i końcowego,

-

stacji kolejowych wchodzących w jej skład,

-

odcinków, na jakie jest podzielona,

-

jej numeru,

b)

nadawaniu drodze kolejowej statusu bocznicy kolejowej przez określenie jej punktu

początkowego i końcowego,

c)

znoszeniu statusu linii kolejowej i bocznicy kolejowej,

d)

określaniu elementów infrastruktury kolejowej, które stanowią infrastrukturę prywatną

lub nieczynną,

e)

udostępnianiu dróg kolejowych, świadczeniu usług z tym związanych i pobieraniu z tego

tytułu opłat,

f)

prowadzeniu ruchu kolejowego;

2)

utrzymywanie infrastruktury kolejowej w stanie zapewniającym bezpieczny ruch kolejowy,

w tym nadzór nad funkcjonowaniem

a)

urządzeń sterowania ruchem kolejowym,

b)

przytorowych urządzeń kontroli bezpiecznej jazdy pociągów;

3)

zarządzanie nieruchomościami będącymi elementem infrastruktury kolejowej;

4)

budowa, rozwój i modernizacja sieci kolejowej.

1a

Przepisów ust. 1 pkt 1 lit. a-d i f nie stosuje się do zarządcy, który nie zarządza

torami kolejowymi.

2

Zarządca może zlecić innym podmiotom wykonywanie zadań zarządcy, o których mowa w

ust. 1 pkt 1 lit. f oraz pkt 2-4.

2a

Zarządca sporządza statut sieci kolejowej wskazujący linie kolejowe, bocznice kolejowe

oraz inne drogi kolejowe przez niego zarządzane, a także wskazujący, które z nich

stanowią infrastrukturę nieczynną lub prywatną. Zarządca umieszcza w statucie sieci

kolejowej również informację o elementach infrastruktury kolejowej wchodzących w skład

linii kolejowej, które są zarządzane przez innego zarządcę.

2b

Brak statutu sieci kolejowej, o którym mowa w ust. 2a, jest równoznaczny z nadaniem

zarządzanej infrastrukturze statusu infrastruktury nieczynnej.

2c

Podmioty, o których mowa w ust. 1a, przekazują zarządcy, o którym mowa w ust. 2a,

informację o elementach infrastruktury kolejowej, o których mowa w pkt 2-12 załącznika

nr 1 do ustawy, funkcjonalnie połączonych z liniami kolejowymi zarządcy, o którym

mowa w ust. 2a.

3

Zarządca, który udostępnia infrastrukturę kolejową, z wyjątkiem zarządcy, który udostępnia

wyłącznie infrastrukturę kolejową stanowiącą element obiektu infrastruktury usługowej,

nie jest uprawniony do wykonywania przewozów kolejowych, z wyjątkiem wykonywania przewozów

technologicznych dla własnych potrzeb.

3a

Przewoźnik kolejowy nie jest uprawniony do zarządzania infrastrukturą kolejową z wyjątkiem

infrastruktury kolejowej stanowiącej element obiektu infrastruktury usługowej, którego

jest operatorem, oraz infrastruktury prywatnej.

3b.

Przepisów ust. 3 i 3a oraz art. 37 ust. 3-8 nie stosuje się do przedsiębiorcy, który

łączy funkcję zarządcy i przewoźnika kolejowego poprzez zarządzanie infrastrukturą

kolejową i wykonywanie wyłącznie miejskich, podmiejskich lub regionalnych przewozów

kolejowych na sieciach kolejowych lub liniach kolejowych

1)

wydzielonych, o zasięgu lokalnym lub regionalnym, lub

2)

przeznaczonych wyłącznie do wykonywania miejskich lub podmiejskich przewozów kolejowych.

3c.

Do przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 3b, udostępniającego infrastrukturę kolejową

innym przewoźnikom kolejowym przepisy art. 37 ust. 3-8 stosuje się.

3d.

Jeżeli przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 3b lub 3c, znajduje się pod bezpośrednią

lub pośrednią kontrolą podmiotu wykonującego lub integrującego usługi transportu kolejowego

inne niż przewozy miejskie, podmiejskie lub regionalne, stosuje się następujące zasady

1)

środki publiczne nie mogą być przenoszone pomiędzy przedsiębiorcą a podmiotem wykonującym

lub integrującym usługi transportu kolejowego inne niż przewozy miejskie, podmiejskie

lub regionalne;

2)

przedsiębiorca prowadzi rachunkowość w sposób umożliwiający monitorowanie zakazu,

o którym mowa w pkt 1;

3)

przedsiębiorca sporządza bilans oraz rachunek zysków i strat oddzielnie od podmiotu

wykonującego lub integrującego usługi transportu kolejowego inne niż przewozy miejskie,

podmiejskie lub regionalne;

4)

przedsiębiorca, który nie jest obowiązany na podstawie przepisów o rachunkowości do

publikowania własnych sprawozdań finansowych, publikuje te sprawozdania na swoich

stronach internetowych.

3e.

Minister właściwy do spraw transportu ogłasza, w drodze obwieszczenia, wykaz przedsiębiorców,

o których mowa w ust. 3b i 3c.

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

6.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zasady współdziałania Ministra Obrony

Narodowej z zarządcami i przewoźnikami kolejowymi w zakresie dostosowania infrastruktury

kolejowej do wymogów obronności państwa, uwzględniając wymagania związane z obronnością

państwa.

Do wykonywania zadań zarządcy, o których mowa w art. 5 ust. 1, w odniesieniu do infrastruktury kolejowej o znaczeniu obronnym, przepisów

ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1834) nie stosuje się.

Na wniosek organizatora publicznego transportu kolejowego zarządca przygotowuje i

przedstawia informacje

1)

niezbędne do opracowania projektu planu transportowego;

2)

dotyczące przepustowości infrastruktury danej trasy i standardu jakości dostępu danej

linii kolejowej oraz zakres planowanych remontów oraz inwestycji infrastruktury kolejowej

służące do określenia warunków umowy o świadczenie usług publicznych.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, zakres i tryb

udzielania przez zarządcę infrastruktury organizatorowi publicznego transportu kolejowego

informacji, o których mowa w art. 5b, mając na uwadze potrzebę zapewnienia danych

niezbędnych do opracowania planu transportowego oraz do określenia warunków umowy

o świadczenie usług publicznych, a także konieczność przeprowadzenia właściwych analiz.

Zarządcy infrastruktury sporządzą pierwsze statuty sieci kolejowej, o których mowa

w art. 5 ust. 2a ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

nie później niż do dnia 9 grudnia 2017 r.

1.

Linie kolejowe dzielą się na

1)

linie o znaczeniu państwowym;

2)

linie pozostałe.

2.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, wykaz linii kolejowych, które ze

względów gospodarczych, społecznych, obronnych lub ekologicznych mają znaczenie państwowe,

z zastrzeżeniem ust. 3.

2a

Nie jest dozwolone znoszenie statusu linii kolejowej dla linii kolejowej o znaczeniu

państwowym.

3.

Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej,

określi, w drodze zarządzenia, wykaz linii kolejowych o znaczeniu wyłącznie obronnym.

4.

Zarządzenie, o którym mowa w ust. 3, nie podlega ogłoszeniu.

Umowy zawarte przez zarządców infrastruktury na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, o

której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, które nie spełniają warunków określonych

w art. 36n ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

zachowują moc do dnia 9 grudnia 2017 r.

Minister właściwy do spraw transportu może nałożyć na zarządców, w drodze decyzji,

obowiązek połączenia dróg kolejowych, jeżeli wymagają tego względy obronne lub inne

ważne względy państwa, pod warunkiem zapewnienia niezbędnych środków finansowych na

budowę, eksploatację i utrzymanie tego połączenia.

1.

Prezes Rady Ministrów powoła Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego na pierwszą kadencję

na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Prezes Urzędu Transportu Kolejowego oraz wiceprezesi Urzędu Transportu Kolejowego

powołani przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy pełnią swoją funkcję do czasu

powołania następców.

3.

Prezes Rady Ministrów nada statut Urzędu Transportu Kolejowego w terminie roku od

dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Do czasu nadania nowego statutu obowiązuje

statut dotychczasowy.

Grunty zajęte pod infrastrukturę kolejową są zwolnione od opłat z tytułu użytkowania

wieczystego.

1.

Autoryzacje bezpieczeństwa, certyfikaty bezpieczeństwa i świadectwa bezpieczeństwa

wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują ważność przez okres,

na jaki zostały wydane.

2.

Zarządcy infrastruktury i przewoźnicy kolejowi mogą prowadzić działalność na podstawie

autoryzacji bezpieczeństwa, certyfikatów bezpieczeństwa i świadectw bezpieczeństwa

wydanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Zarządca bocznicy kolejowej, na której dopuszczony jest ruch pociągów, może

1)

prowadzić na niej ruch pociągów do dnia 9 grudnia 2017 r.;

2)

w terminie do dnia 9 grudnia 2017 r. zmienić status bocznicy kolejowej na linię kolejową

bez konieczności zmiany autoryzacji bezpieczeństwa lub świadectwa bezpieczeństwa.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

1.

Wojewoda wydaje pozwolenie na budowę linii kolejowej lub poszczególnych odcinków tej

linii oraz wszystkich obiektów związanych z jej budową, przebudową i rozbudową, położonych

w granicach województwa, na zasadach i w trybie przepisów Prawa budowlanego oraz doręcza je wnioskodawcy, a pozostałe strony zawiadamia o jego wydaniu, w drodze

obwieszczenia, w urzędzie wojewódzkim i urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg

linii kolejowej, na stronach internetowych tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego, a

także w prasie lokalnej.

1a.

Przepisy ust. 1 dotyczące sposobu powiadomienia stron stosuje się odpowiednio do zawiadomienia

o wszczęciu postępowania o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Przepis ust. 1

stosuje się również w przypadku, gdy postępowanie dotyczy nieruchomości o nieuregulowanym

stanie prawnym oraz w sytuacji, gdy właściciel lub użytkownik wieczysty nie żyją,

a ich spadkobiercy nie wykazali prawa do spadku.

2.

Nie stwierdza się nieważności ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę linii kolejowej,

jeżeli wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji został złożony po upływie 14

dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, a inwestor rozpoczął budowę linii

kolejowej. Art. 158 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

3.

W przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o pozwoleniu na budowę linii kolejowej,

której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, sąd administracyjny po upływie 14

dni od dnia rozpoczęcia budowy linii kolejowej może stwierdzić jedynie, że decyzja

narusza prawo z przyczyn wyszczególnionych w art. 145 lub w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego.

4.

Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do decyzji o ustaleniu lokalizacji linii

kolejowej.

1.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

2.

(uchylony)

3.

W sprawach dotyczących lokalizacji linii kolejowych, realizowanych w trybie niniejszego

rozdziału, nie stosuje się przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym,

z zastrzeżeniem art. 9n ust. 2 i art. 9o ust. 3 pkt 4 lit. g, oraz przepisów ustawy z dnia 9 października

2015 r. o rewitalizacji

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1023, 1529 i 1566).

Nie można uzależnić wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej lub decyzji

o pozwoleniu na budowę linii kolejowej od spełnienia świadczeń lub warunków nieprzewidzianych

obowiązującymi przepisami.

Jeżeli realizacja inwestycji kolejowej wymaga zgody wodnoprawnej, odpowiednio Państwowe

Gospodarstwo Wodne Wody Polskie albo minister właściwy do spraw gospodarki wodnej

udzielają tej zgody w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia złożenia wniosku o

jej wydanie. W sprawach dotyczących zgody wodnoprawnej nie stosuje się art. 396 ust. 1 pkt 7, art. 407 ust. 2 pkt 3 oraz art. 422 pkt 3 ustawy z dnia 20

lipca 2017 r. - Prawo wodne. Dla ustalenia stanu prawnego nieruchomości, o których mowa w art. 409 ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, siedziby i adresy właścicieli tych nieruchomości określa się według katastru nieruchomości.

1.

Przepisy niniejszego rozdziału określają szczególne zasady i warunki przygotowania

inwestycji dotyczących linii kolejowych, w tym warunki lokalizacji i nabywania nieruchomości

na ten cel oraz organy właściwe w tych sprawach.

2.

Jeżeli roboty budowlane realizowane w ramach inwestycji dotyczącej linii kolejowej

zlokalizowane są na terenach zamkniętych, o których mowa w art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1629 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 60, 1509 i 1566) i nie wykraczają poza te tereny, inwestor może złożyć wniosek o uzyskanie decyzji

o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej w trybie niniejszego rozdziału albo o uzyskanie

decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego w trybie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1073 i 1566).

1.

Decyzję o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej wydaje wojewoda, na wniosek PKP Polskich

Linii Kolejowych Spółki Akcyjnej, zwanych dalej „PLK S.A.”, lub właściwej jednostki

samorządu terytorialnego.

2.

Do postępowania w sprawach o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej

stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), zwanej dalej „Kodeksem postępowania administracyjnego”, z zastrzeżeniem przepisów

niniejszej ustawy.

2a.

Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 1, nie czyni zadość wymaganiom ustalonym w przepisach

prawa, wojewoda wzywa wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 14 dni, z pouczeniem,

że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

3.

Wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej zawiera w szczególności

1)

mapę w skali co najmniej 1:5000, przedstawiającą proponowany przebieg linii kolejowej,

z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla planowanych obiektów budowlanych, opracowaną

z wykorzystaniem treści mapy zasadniczej, a w razie jej braku - innej mapy sytuacyjno-wysokościowej

w tej samej skali, zaś dla terenów zamkniętych z wykorzystaniem treści mapy, o której

mowa w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne;

2)

określenie zmian w dotychczasowym przeznaczeniu, zagospodarowaniu i uzbrojeniu terenu,

przy czym przez uzbrojenie terenu należy rozumieć wybudowane urządzenia, o których

mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2147, z późn. zm.;

3)

mapy z projektami podziału nieruchomości, w przypadku konieczności dokonania podziału

nieruchomości, sporządzone zgodnie z odrębnymi przepisami;

3a)

wykaz nieruchomości lub ich części, które planowane są do przejęcia na rzecz Skarbu

Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, zawierający oznaczenia działek według

katastru nieruchomości lub map z projektami podziału nieruchomości oraz powierzchnie

tych działek;

4)

opinie

a)

ministra właściwego do spraw zdrowia - w odniesieniu do inwestycji lokalizowanych

na obszarach, którym został nadany status uzdrowiska albo status obszaru ochrony uzdrowiskowej,

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach

ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1056),

b)

dyrektora właściwego urzędu morskiego - w odniesieniu do morskich portów i przystani

wraz z obszarami pasa technicznego oraz pasa ochronnego,

c)

właściwego organu nadzoru górniczego - w odniesieniu do terenów górniczych,

d

dyrektora właściwego regionalnego zarządu gospodarki wodnej - w odniesieniu do inwestycji

obejmujących wykonanie urządzeń wodnych oraz w odniesieniu do wykonywania obiektów

budowlanych lub robót na obszarach bezpośredniego zagrożenia powodzią,

d)

(uchylona)

e)

dyrektora właściwej regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe

- w odniesieniu do gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa, będących

w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe,

f)

właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków - w odniesieniu do dóbr kultury chronionych

na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1446, z późn. zm.,

g)

właściwego wojewody, marszałka województwa oraz starosty w zakresie zadań rządowych

albo samorządowych, służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa

w art. 39 ust. 3 pkt 3 i art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym - w odniesieniu do terenów nieobjętych aktualnymi planami zagospodarowania przestrzennego,

h)

właściwych miejscowo zarządu województwa, zarządu powiatu oraz wójta (burmistrza,

prezydenta miasta) - w odniesieniu do ochrony samorządowych obiektów infrastruktury,

i)

właściwego zarządcy drogi publicznej - w odniesieniu do drogi publicznej, która krzyżuje

się z linią kolejową,

j)

właściwego zarządcy infrastruktury kolejowej - w odniesieniu do projektowanej linii

kolejowej, która krzyżuje się z linią kolejową tego zarządcy lub jest lokalizowana

w obszarze kolejowym jego linii.

4.

Właściwy organ, na wniosek PLK S.A. lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego,

wydaje opinie, o których mowa w ust. 3 pkt 4, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od

dnia otrzymania wniosku o wydanie opinii. Niewydanie opinii w tym terminie traktuje

się jako brak zastrzeżeń do wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji linii

kolejowej.

5

Opinie, o których mowa w ust. 3 pkt 4, zastępują uzgodnienia, pozwolenia, opinie bądź

stanowiska właściwych organów wymagane odrębnymi przepisami.

5

Z zastrzeżeniem ust. 5a i 5b, opinie, o których mowa w ust. 3 pkt 4, zastępują uzgodnienia,

pozwolenia, opinie bądź stanowiska właściwych organów wymagane odrębnymi przepisami.

5a

Wojewoda uzgadnia projekt decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji linii kolejowej

z dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego

Wody Polskie w zakresie dotyczącym zabudowy i zagospodarowania przestrzennego terenu

położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią.

5b

Uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji linii kolejowej, o

którym mowa w ust. 5a, dokonuje się w drodze decyzji, o której mowa w art. 166 ust. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne

(Dz. U. poz. 1566), w terminie 14 dni od dnia doręczenia projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji linii

kolejowej. W przypadku niezajęcia stanowiska przez dyrektora regionalnego zarządu

gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie we wskazanym terminie

uzgodnienie uznaje się za dokonane.

5c

Stronami postępowania w sprawie wydania decyzji o uzgodnieniu projektu decyzji o ustaleniu

lokalizacji inwestycji linii kolejowej są wnioskodawca oraz inwestor.

6.

Wojewoda wysyła zawiadomienie o wszczęciu postępowania o wydanie decyzji o ustaleniu

lokalizacji linii kolejowej wnioskodawcy, właścicielom lub użytkownikom wieczystym

nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie tej decyzji na adres wskazany w katastrze

nieruchomości oraz zawiadamia pozostałe strony o wszczęciu tego postępowania w drodze

obwieszczeń w urzędzie wojewódzkim i urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg

linii kolejowej, na stronach internetowych tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego, a

także w prasie lokalnej. Doręczenie zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości

jest skuteczne.

6a.

W przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym oraz w sytuacji, gdy właściciel

lub użytkownik wieczysty nie żyją, a ich spadkobiercy nie wykazali prawa do spadku,

zawiadomienia, o którym mowa w ust. 6, dokonuje się w drodze obwieszczenia w urzędzie

wojewódzkim i urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg linii kolejowej, w Biuletynie

Informacji Publicznej na stronach podmiotowych tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego,

a także w prasie lokalnej.

7.

Decyzję o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej wydaje się w terminie 3 miesięcy od

dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1.

8.

Z dniem zawiadomienia, o którym mowa w ust. 6, nieruchomości stanowiące własność Skarbu

Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, objęte wnioskiem o wydanie decyzji

o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej, nie mogą być przedmiotem obrotu w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem ust. 10.

9.

Czynność prawna dokonana z naruszeniem ust. 8 jest nieważna.

10.

Przepisu ust. 8 nie stosuje się do gruntów wnoszonych przez Polskie Koleje Państwowe

Spółkę Akcyjną, zwane dalej „PKP S.A.”, w formie wkładu niepieniężnego do PLK S.A.

na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji

i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe”

11.

W przypadku zbycia własności lub prawa użytkowania wieczystego nieruchomości innej

niż wymieniona w ust. 8, objętej wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji

linii kolejowej, po doręczeniu zawiadomienia, o którym mowa w ust. 6, nabywca i zbywca

są zobowiązani do zgłoszenia właściwemu wojewodzie danych nowego właściciela lub użytkownika

wieczystego w terminie 7 dni od dnia zbycia. Brak terminowego dokonania powyższego

zgłoszenia i prowadzenie postępowania bez udziału nowego właściciela lub użytkownika

wieczystego nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego.

12.

Z dniem doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 6, w odniesieniu do nieruchomości

objętych wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej, do czasu

ostatecznego zakończenia postępowania w sprawie wydania takiej decyzji, nie wydaje

się decyzji o pozwoleniu na budowę dla innych inwestycji, a toczące się postępowania

w tych sprawach podlegają zawieszeniu do czasu ostatecznego zakończenia postępowania

w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej.

13.

W przypadku zgłoszenia zamiaru wykonywania robót budowlanych wszczęcie postępowania

w przedmiocie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej zobowiązuje

właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej do wniesienia sprzeciwu od

zgłoszenia.

14.

Przepisów ust. 12 i 13 nie stosuje się do postępowań dotyczących inwestycji celu publicznego,

których przygotowanie i realizacja następuje za zgodą podmiotu, na wniosek którego

wszczęto postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji linii

kolejowej.

1.

Podmioty zarządzające sieciami uzbrojenia terenu uzgadniają usunięcie kolizji przebiegu

sieci z inwestycją dotyczącą linii kolejowej w terminie 14 dni od dnia otrzymania

wniosku PLK S.A. lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego.

2.

Brak uzgodnienia w terminie określonym w ust. 1 oznacza zgodę na usunięcie kolizji

w sposób i na warunkach zaproponowanych przez PLK S.A. lub właściwą jednostkę samorządu

terytorialnego.

Decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej nie wydaje się w przypadku robót budowlanych

1)

polegających na remoncie, przebudowie lub rozbudowie linii kolejowej, jeżeli nie powodują

zmiany sposobu zagospodarowania terenu i użytkowania obiektu budowlanego oraz nie

zmieniają jego formy architektonicznej, a także nie są zaliczone do przedsięwzięć

wymagających przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko,

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2017 r. poz. 519, 785, 898, 1089, 1529, 1566 i 1888) lub

2)

niewymagających pozwolenia na budowę.

1.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej zawiera w szczególności

1)

linie rozgraniczające teren;

2)

warunki techniczne realizacji inwestycji;

3)

warunki wynikające z prawnie chronionych potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków

i dóbr kultury współczesnej oraz potrzeb obronności państwa;

4)

wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich;

5)

zatwierdzenie podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 9s ust. 1;

6)

określenie ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości w celu zapewnienia prawa do wejścia

na teren nieruchomości dla prowadzenia inwestycji kolejowej, w tym dokonania związanej

z nią budowy lub przebudowy układu drogowego lub urządzeń wodnych, lub założenia i

przeprowadzania na nich ciągów drenażowych przewodów i urządzeń służących do przesyłania

płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności i sygnalizacji,

a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych

do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także prac związanych z konserwacją,

utrzymaniem lub usuwaniem awarii;

7)

oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości lub map z projektami

podziału nieruchomości, które stają się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki

samorządu terytorialnego.

1a.

Do ograniczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 6, stosuje się odpowiednio przepisy art. 124 ust. 4-7 oraz art. 124a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

2.

Wojewoda doręcza decyzję o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej wnioskodawcy oraz

wysyła zawiadomienie o jej wydaniu właścicielom lub użytkownikom wieczystym nieruchomości

objętych wnioskiem o wydanie tej decyzji na adres wskazany w katastrze nieruchomości.

Pozostałe strony zawiadamia w drodze obwieszczeń w urzędzie wojewódzkim i urzędach

gmin właściwych ze względu na przebieg linii kolejowej, na stronach internetowych

tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego, a także w prasie lokalnej. Doręczenie zawiadomienia

na adres wskazany w katastrze nieruchomości jest skuteczne.

2a.

W przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym albo w sytuacji, gdy właściciel

lub użytkownik wieczysty nie żyją, a ich spadkobiercy nie wykazali prawa do spadku,

zawiadomienia o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej dokonuje się

w drodze obwieszczenia w urzędzie wojewódzkim i urzędach gmin właściwych ze względu

na przebieg linii kolejowej, w Biuletynie Informacji Publicznej na stronach podmiotowych

tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego, a także w prasie lokalnej.

3.

W zawiadomieniu o wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej zamieszcza

się informację o miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z treścią decyzji.

4.

Przepisy ust. 2-3 stosuje się odpowiednio do doręczenia i zawiadamiania stron o wydaniu

decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej wydanej przez organ drugiej instancji,

a także decyzji wydanych na podstawie art. 145, art. 155, art. 156 i art. 161-163 Kodeksu postępowania administracyjnego.

5.

Organem odwoławczym od decyzji wojewody o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej jest

minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa.

6.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej określa termin wydania nieruchomości

lub opróżnienia lokali i innych pomieszczeń. Termin ten nie może być krótszy niż 30

dni od dnia, kiedy decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna.

7.

Do zmiany decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stosuje się odpowiednio

przepis art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego, z zastrzeżeniem że zgodę wyraża wyłącznie strona, która złożyła wniosek o wydanie

decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej.

1.

Odwołanie strony od decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej rozpatruje się

w terminie 21 dni, a skargę do sądu administracyjnego - w terminie 60 dni, licząc

od dnia wpłynięcia odwołania do właściwego organu lub skargi do sądu.

2.

W postępowaniu przed organem odwoławczym oraz przed sądem administracyjnym nie można

uchylić decyzji w całości ani stwierdzić jej nieważności, gdy wadą dotknięta jest

tylko część decyzji dotycząca odcinka linii kolejowej, nieruchomości lub działki.

1.

Decyzją o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej zatwierdza się podział nieruchomości.

Mapy z projektami podziału nieruchomości stanowią integralną część decyzji o ustaleniu

lokalizacji linii kolejowej.

2.

Linie rozgraniczające teren ustalone decyzją o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej

stanowią linie podziału nieruchomości.

3.

Nieruchomości, o których mowa w art. 9q ust. 1 pkt 7, stają się z mocy prawa własnością

1)

Skarbu Państwa - w przypadku wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji linii

kolejowej złożonego przez PLK S.A.,

2)

jednostki samorządu terytorialnego - w przypadku wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu

lokalizacji linii kolejowej złożonego przez tę jednostkę

- z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna.

3a.

Jeżeli na nieruchomości, o której mowa w ust. 3, lub prawie użytkowania wieczystego

tej nieruchomości zostały ustanowione ograniczone prawa rzeczowe, z dniem w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna,

prawa te wygasają.

3b.

PLK S.A. nabywają z mocy prawa z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji linii

kolejowej stała się ostateczna, prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowych

nabytych z mocy prawa przez Skarb Państwa lub stanowiących jego własność, z wyłączeniem

nieruchomości, o których mowa w ust. 3e, oraz prawo własności budynków, innych urządzeń

i lokali znajdujących się na tych nieruchomościach.

3c.

Nie pobiera się pierwszej opłaty i opłat rocznych z tytułu nabycia prawa użytkowania

wieczystego nieruchomości w trybie niniejszego rozdziału, a nabycie prawa własności

budynków, innych urządzeń i lokali znajdujących się na nieruchomościach, o których

mowa w ust. 3b, następuje nieodpłatnie.

3d.

Dochód z tytułu nabycia praw, o których mowa w ust. 3b, jest zwolniony od podatku

dochodowego.

3e.

Nieruchomości, na których planowana jest budowa lub przebudowa dróg krajowych, określone

decyzją o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej, z dniem w którym decyzja ta stała

się ostateczna, wojewoda oddaje w trwały zarząd Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych

i Autostrad.

4.

Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania w przypadkach, o których mowa w

ust. 3 i 3a, stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem

art. 9y i 9z.

5.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stanowi podstawę do dokonania wpisów

w księdze wieczystej i w katastrze nieruchomości praw, o których mowa w ust. 3 i 3b.

6.

Przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje się do nieruchomości będących przedmiotem własności

albo użytkowania wieczystego PKP S.A. lub PLK S.A.

7.

Do dnia uzyskania pozwolenia na budowę, nieruchomości, o których mowa w ust. 3, mogą

być użytkowane nieodpłatnie przez dotychczasowych właścicieli lub osoby, które posiadały

inne tytuły prawne do nieruchomości, z zastrzeżeniem art. 9w.

8.

Z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna,

PLK S.A. lub właściwa jednostka samorządu terytorialnego uzyskuje prawo do dysponowania

nieruchomościami, o których mowa w ust. 3 i 3b, na cele budowlane w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 i 1529), zwanej dalej „Prawem budowlanym”, z uwzględnieniem art. 9w ust. 4.

1.

(uchylony)

2.

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w art. 9s ust. 3, została przejęta część nieruchomości,

a pozostała część nie nadaje się do prawidłowego wykorzystania na dotychczasowe cele

1)

PLK S.A. nabywają, w drodze umowy, na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego

nieruchomości, w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa tę część nieruchomości;

2)

jednostka samorządu terytorialnego nabywa, w drodze umowy, na wniosek właściciela

lub użytkownika wieczystego nieruchomości tę część nieruchomości.

3.

Z dniem zawarcia umowy, o której mowa w ust. 2 pkt 1, nabyta na rzecz Skarbu Państwa

nieruchomość należy do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa. Z tym dniem starosta na

podstawie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami gospodaruje przedmiotową nieruchomością.

4.

Notariusz sporządzający umowę, o której mowa w ust. 2, w terminie 7 dni od dnia jej

zawarcia, przesyła wypis aktu notarialnego tej umowy właściwemu staroście.

5.

Cena nabycia nieruchomości, o której mowa w ust. 2, nie może być wyższa od wartości

rynkowej praw do tej nieruchomości, oszacowanej przez rzeczoznawcę majątkowego, ustalonej

dla dotychczasowego sposobu zagospodarowania.

6.

Zapłaty ceny nabycia nieruchomości, o której mowa w ust. 2 pkt 2 lub ust. 3, dokonują

na rzecz zbywcy PLK S.A. albo jednostka samorządu terytorialnego w ciągu 30 dni od

dnia zawarcia umowy, o której mowa w ust. 2.

Do egzekucji obowiązków wynikających z decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej

stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

1.

Wojewoda nadaje decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej rygor natychmiastowej

wykonalności na wniosek PLK S.A. lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego,

uzasadniony interesem społecznym lub gospodarczym.

2.

Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli

jest to niezbędne do wykazania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane

w rozumieniu Prawa budowlanego.

3.

Decyzja, o której mowa w ust. 1

1)

przyznaje PLK S.A. albo jednostce samorządu terytorialnego prawo do dysponowania nieruchomością

na cele budowlane;

2)

zobowiązuje do niezwłocznego wydania nieruchomości, opróżnienia lokali i innych pomieszczeń;

3)

uprawnia do faktycznego objęcia nieruchomości w posiadanie przez PLK S.A. albo jednostkę

samorządu terytorialnego;

4)

uprawnia wojewodę do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

3a.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 4, projekt budowlany zawiera projekt zagospodarowania

działki lub terenu, sporządzony na mapie z naniesionymi projektami podziałów nieruchomości

wynikającymi z decyzji, o której mowa w ust. 1.

4.

W przypadku gdy decyzja, o której mowa w ust. 1, dotyczy nieruchomości zabudowanej

budynkiem mieszkalnym albo budynkiem, w którym został wyodrębniony lokal mieszkalny,

PLK S.A. albo jednostka samorządu terytorialnego są obowiązane, w terminie faktycznego

objęcia nieruchomości w posiadanie, do wskazania lokalu zamiennego w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie

gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1610 oraz z 2017 r. poz. 1442 i 1529).

5.

W przypadku gdy faktyczne objęcie nieruchomości w posiadanie następuje po upływie

terminu, o którym mowa w art. 9q ust. 6, PLK S.A. albo jednostka samorządu terytorialnego

nie mają obowiązku wskazania lokalu zamiennego.

6.

Osoba, której wskazano lokal zamienny jest obowiązana do jego opróżnienia najpóźniej

w dniu upływu terminu, o którym mowa w art. 9q ust. 6.

1.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stanowi podstawę do wydania przez

wojewodę decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu ustanowionego na nieruchomości przeznaczonej

na pas gruntu pod linię kolejową, stanowiącej własność Skarbu Państwa lub jednostki

samorządu terytorialnego.

2.

Jeżeli przeznaczona na pas linii kolejowej nieruchomość stanowiąca własność Skarbu

Państwa została uprzednio wydzierżawiona, wynajęta lub użyczona, decyzja o ustaleniu

lokalizacji linii kolejowej stanowi podstawę do wypowiedzenia przez PLK S.A. albo

jednostkę samorządu terytorialnego umowy dzierżawy, najmu lub użyczenia ze skutkiem

natychmiastowym. Za straty poniesione na skutek rozwiązania umowy przysługuje odszkodowanie

od PLK S.A. albo jednostki samorządu terytorialnego.

3.

(uchylony)

4.

Jeżeli przeznaczona na pas gruntu pod linię kolejową nieruchomość gruntowa stanowiąca

własność Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego została oddana w użytkowanie

wieczyste, użytkowanie to wygasa za odszkodowaniem, z dniem w którym decyzja o ustaleniu

lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna, ustalonym według zasad określonych

w przepisach o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem art. 9y oraz art. 9z.

5.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do użytkowania wieczystego nabytego w sposób

inny niż w drodze umowy zawartej w formie aktu notarialnego.

6.

Przepisów ust. 4 i 5 nie stosuje się do nieruchomości będących w użytkowaniu wieczystym

PKP S.A. lub PLK S.A.

1.

Za nieruchomości oraz ograniczone prawa rzeczowe do nieruchomości, o których mowa w art. 9s ust. 3 i 3a oraz art. 9x ust. 4, od podmiotu,

na rzecz którego wydawana jest decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej, przysługuje

odszkodowanie dotychczasowym właścicielom lub użytkownikom wieczystym nieruchomości,

a także osobom, którym przysługują ograniczone prawa rzeczowe do nieruchomości.

2.

Wysokość odszkodowania ustala wojewoda w drodze decyzji, w terminie 30 dni od dnia,

w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna.

3.

Wysokość odszkodowania ustala się na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego

przez rzeczoznawcę majątkowego, według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji

o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej przez organ pierwszej instancji oraz według

jej wartości w dniu wydania decyzji ustalającej wysokość odszkodowania. Odszkodowanie

podlega waloryzacji na dzień wypłaty według zasad obowiązujących w przypadku zwrotu

wywłaszczonych nieruchomości.

3a.

W przypadku, o którym mowa w art. 9s ust. 3a, wysokość odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi

lub użytkownikowi wieczystemu zmniejsza się o kwotę równą wartości wygaśniętych ograniczonych

praw rzeczowych.

3b.

Suma wysokości odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi

wieczystemu, z wyłączeniem kwot, o których mowa w ust. 3e i 3f, i wysokości odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych ustanowionych na tej nieruchomości lub na prawie użytkowania wieczystego nie może

przekroczyć wartości nieruchomości lub wartości prawa użytkowania wieczystego.

3c.

Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 9s ust. 3, lub na prawie użytkowania

wieczystego tych nieruchomości jest ustanowiona hipoteka, wysokość odszkodowania z

tytułu wygaśnięcia hipoteki ustala się w wysokości świadczenia głównego wierzytelności

zabezpieczonej hipoteką, wraz z odsetkami zabezpieczonymi tą hipoteką. Odszkodowanie

to podlega zaliczeniu na spłatę świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej

hipoteką wraz z odsetkami.

3d.

Odszkodowanie z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych w wysokości ustalonej na dzień, o którym mowa w ust. 3, wypłaca się osobom, którym

te prawa przysługiwały.

3e.

Jeżeli dotychczasowy właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości objętej decyzją

o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej odpowiednio wyda tę nieruchomość lub wyda

nieruchomość i opróżni lokal oraz inne pomieszczenia niezwłocznie, lecz nie później

niż w terminie 28 dni od dnia

1)

doręczenia zawiadomienia o wydaniu decyzji, o którym mowa w art. 9q ust. 2,

2)

doręczenia postanowienia o nadaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej

rygoru natychmiastowej wykonalności albo

3)

w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna

- wysokość odszkodowania powiększa się o kwotę równą 5% wartości nieruchomości lub

wartości prawa użytkowania wieczystego.

3f.

W przypadku gdy decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej dotyczy nieruchomości

zabudowanej budynkiem mieszkalnym albo budynkiem, w którym został wyodrębniony lokal

mieszkalny, wysokość odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub

użytkownikowi wieczystemu zamieszkałemu w tym budynku albo lokalu powiększa się o

kwotę 10 000 zł w odniesieniu do tej nieruchomości.

4.

Odszkodowanie jest wypłacane w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o ustaleniu

odszkodowania, o której mowa w ust. 2, stała się ostateczna.

5.

Jeżeli przejęcie nieruchomości, o których mowa w art. 9s ust. 3, dotyczy przejęcia

terenu, na którym zlokalizowane są obiekty infrastruktury służące wykonywaniu przez

jednostki samorządu terytorialnego zadań własnych, zrealizowane przy wykorzystaniu

środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub innych źródeł zagranicznych,

odszkodowanie powiększa się o kwotę podlegających zwrotowi środków pochodzących z

dofinansowania wraz z odsetkami należnymi zgodnie z przepisami regulującymi zasady

zwrotu dofinansowania. Odszkodowanie w części przenoszącej odszkodowanie należne na

zasadach wynikających z ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami przyznaje się pod warunkiem rozwiązującym dokonania przez jednostkę samorządu terytorialnego,

w trybie i terminie wynikającym z właściwych przepisów, zwrotu dofinansowania wraz

z należnymi odsetkami.

6.

Do finansowania wypłaty odszkodowań, o których mowa w ust. 1 i 2, wypłaty ceny nabycia

nieruchomości, o których mowa w art. 9t, oraz pozostałych kosztów związanych z jej

nabyciem, kosztów wynikających z realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 9w ust.

4, stosuje się przepisy art. 38 ust. 1 pkt 3 i ust. 2.

7.

Jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub gospodarczy, Skarb Państwa albo jednostka

samorządu terytorialnego mogą zrzec się w całości lub w części prawa do odszkodowania

za nieruchomości, o których mowa w art. 9q ust. 1 pkt 7, w formie pisemnej, pod rygorem

nieważności. Oświadczenie to może zostać złożone jedynie do czasu wydania ostatecznej

decyzji o ustaleniu odszkodowania.

8.

W przypadku zrzeczenia się prawa do odszkodowania za nieruchomości, o których mowa

w ust. 1

1)

przed wszczęciem postępowania ustalającego wysokość odszkodowania - postępowania nie

wszczyna się;

2)

w trakcie postępowania ustalającego wysokość odszkodowania - postępowanie umarza się.

1.

W przypadku gdy realizacja inwestycji kolejowej wymaga przejścia przez tereny wód

płynących bądź dróg publicznych, PLK S.A. lub właściwa jednostka samorządu terytorialnego

są uprawnione do ich nieodpłatnego zajęcia na czas realizacji inwestycji.

2.

Decyzję o zezwoleniu na nieodpłatne zajęcie pasa drogowego, o której mowa w art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1440, 1920, 1948 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 191 i 1089), wydaje zarządca drogi w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku.

3.

Jeżeli decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej został nadany rygor natychmiastowej

wykonalności decyzję o zezwoleniu na nieodpłatne zajęcie pasa drogowego wydaje się

niezwłocznie.

4

PLK S.A. albo jednostka samorządu terytorialnego nie później niż w terminie 30 dni

przed planowanym zajęciem terenu wód płynących uzgadnia w drodze pisemnego porozumienia

z odpowiednimi organami, o których mowa w art. 11 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1121) zakres, warunki i termin tego zajęcia.

4

PLK S.A. albo jednostka samorządu terytorialnego nie później niż w terminie 30 dni

przed planowanym zajęciem terenu wód płynących uzgadnia, w drodze pisemnego porozumienia

z odpowiednimi podmiotami, o których mowa w art. 212 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, zakres, warunki i termin tego zajęcia.

5.

W przypadku gdy decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej został nadany rygor

natychmiastowej wykonalności, porozumienie, o którym mowa w ust. 4, zawiera się niezwłocznie.

6.

Za szkody powstałe w wyniku działań, o których mowa w ust. 1, przysługuje od PLK S.A.

albo jednostki samorządu terytorialnego odszkodowanie, ustalone na zasadach wynikających

z Kodeksu cywilnego.

1.

Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe (Lasy Państwowe) zarządzające nieruchomościami,

o których mowa w art. 9q ust. 1 pkt 7, na podstawie ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach

(Dz. U. z 2017 r. poz. 788) są obowiązane do dokonania nieodpłatnie wycinki drzew i krzewów oraz ich uprzątnięcia

w terminie ustalonym w odrębnym porozumieniu między Lasami Państwowymi a PLK S.A.

lub właściwą jednostką samorządu terytorialnego.

2.

Drewno pozyskane z wycinki drzew i krzewów, o której mowa w ust. 1, staje się nieodpłatnie

własnością Lasów Państwowych.

3.

Koszty wycinki drzew i krzewów w wieku do 20 lat oraz ich uprzątnięcia ponoszą PLK

S.A. lub właściwa jednostka samorządu terytorialnego.

1.

Do gruntów rolnych i leśnych objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej

nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych.

2.

Do usuwania drzew i krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych decyzją

o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej, z wyjątkiem drzew i krzewów wpisanych do

rejestru zabytków, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2134, z późn. zm. w zakresie obowiązku uzyskiwania zezwoleń na ich usunięcie oraz opłat z tym związanych.

1.

Stronie odwołującej się od decyzji ustalającej wysokość odszkodowania, na jej wniosek,

wypłaca się kwotę określoną w tej decyzji. Wypłata tej kwoty nie ma wpływu na prowadzone

postępowanie odwoławcze.

2.

Przepisu ust. 1 zdanie pierwsze nie stosuje się, jeżeli stroną odwołującą się od decyzji

ustalającej wysokość odszkodowania jest podmiot, na wniosek którego została wydana

decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej.

Decyzje o przyznaniu otwartego dostępu wydane na podstawie przepisów rozdziału 5c

ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują ważność na okres,

na jaki zostały wydane.

1

Centralnym organem administracji rządowej będącym krajową władzą bezpieczeństwa i

krajowym regulatorem transportu kolejowego w rozumieniu przepisów Unii Europejskiej

z zakresu bezpieczeństwa, interoperacyjności i regulacji transportu kolejowego, właściwym

w sprawach

1)

regulacji transportu kolejowego,

2)

licencjonowania transportu kolejowego,

3)

nadzoru technicznego nad eksploatacją i utrzymaniem infrastruktury kolejowej oraz

pojazdów kolejowych,

4)

bezpieczeństwa ruchu kolejowego,

5)

interoperacyjności i spójności technicznej transportu kolejowego,

6)

licencji i świadectw maszynistów

- jest Prezes Urzędu Transportu Kolejowego, zwany dalej „Prezesem UTK”.

1a

Prezes UTK jest organem właściwym w sprawach nadzoru nad przestrzeganiem praw pasażerów

w transporcie kolejowym.

2

Właściwość Prezesa UTK w sprawach z zakresu regulacji transportu kolejowego, o której

mowa w ust. 1, oraz nadzoru nad przestrzeganiem praw pasażerów, o którym mowa w ust.

1a, nie dotyczy metra.

3.

Prezes UTK jest organem nadzoru rynku w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1398), w zakresie wyrobów przeznaczonych do stosowania w infrastrukturze kolejowej, na

bocznicach kolejowych, kolejach wąskotorowych oraz w metrze, związanych z prowadzeniem

i bezpieczeństwem ruchu, a także wykonywaniem przewozów osób i towarów oraz eksploatacją

pojazdów kolejowych.

3a.

Do oceny zgodności wyrobów, o których mowa w ust. 3, akredytacji, autoryzacji i notyfikacji

w tym zakresie, a także kontroli spełniania przez te wyroby wymagań lub stwarzania

przez nie zagrożenia i postępowań w ich sprawie, stosuje się przepisy ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku.

4.

Prezes UTK jest organem wyspecjalizowanym w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1226), w zakresie kolei linowych przeznaczonych do przewozu osób.

5.

Do oceny zgodności kolei linowych, o których mowa w ust. 4, autoryzacji i notyfikacji

w tym zakresie, a także kontroli spełniania przez te koleje linowe zasadniczych wymagań

i postępowań w ich sprawie, stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności.

6.

Do akredytacji w zakresie kolei linowych, o których mowa w ust. 4, stosuje się przepisy

ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku.

1.

Do rozkładów jazdy obowiązujących do dnia 9 grudnia 2017 r. oraz związanych z nimi

cenników, regulaminów i umów, a także ich zmian, stosuje się przepisy dotychczasowe,

z wyjątkiem art. 30 ust. 5c-5e ustawy, o której mowa w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym,

oraz stosuje się art. 30e ustawy, o której mowa w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

2.

Przepisów ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie

stosuje się do udostępniania obiektów infrastruktury usługowej w okresie do dnia 9

grudnia 2017 r.

3.

Do dnia 9 grudnia 2017 r. do rozkładów jazdy obowiązujących od dnia 10 grudnia 2017 r.

oraz związanych z nimi regulaminów i umów zarządca infrastruktury może stosować przepisy

dotychczasowe. W takim przypadku zarządca infrastruktury informuje Prezesa Urzędu

Transportu Kolejowego o swojej decyzji.

4.

Projekt cennika, o którym mowa w art. 33 ust. 13 ustawy, o której mowa w art. 1, w

brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, na rozkład jazdy pociągów obowiązujący od dnia

10 grudnia 2017 r. zarządca przedkłada do zatwierdzenia Prezesowi Urzędu Transportu

Kolejowego nie później niż do dnia 10 kwietnia 2017 r.

1.

Prezesa UTK powołuje Prezes Rady Ministrów spośród osób wyłonionych w drodze otwartego

i konkurencyjnego naboru.

2.

Na stanowisko Prezesa UTK może zostać powołana osoba, która

1)

jest obywatelem polskim;

2)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny albo tytuł inżyniera;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe popełnione

umyślnie;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Prezesa UTK

lub innych organów właściwych w sektorach sieciowych.

3.

Nabór na stanowisko Prezesa UTK przeprowadza zespół powołany przez Szefa Kancelarii

Prezesa Rady Ministrów z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów, liczący co najmniej

3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów.

Członków zespołu powołuje się spośród osób niezależnych finansowo i organizacyjnie

od ministra właściwego do spraw transportu.

4.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa UTK ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia

w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie Urzędu Transportu Kolejowego, w Biuletynie

Informacji Publicznej Urzędu Transportu Kolejowego oraz w Biuletynie Informacji Publicznej

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie zawiera

1)

nazwę i adres Urzędu Transportu Kolejowego;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

5.

Termin, o którym mowa w ust. 4 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

6.

W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania

zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych może być dokonana na zlecenie zespołu przez

osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie kwalifikacje do dokonania

tej oceny.

7.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 6, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących kandydatów ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie

naboru.

8.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres Urzędu Transportu Kolejowego;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

9.

Na wniosek Prezesa UTK Prezes Rady Ministrów powołuje 2 wiceprezesów Urzędu Transportu

Kolejowego, zwanych dalej „wiceprezesami UTK”, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego

i konkurencyjnego naboru.

10.

Nabór na stanowisko wiceprezesa UTK przeprowadza zespół powołany przez Prezesa UTK.

11.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowisko wiceprezesa UTK stosuje się odpowiednio

przepisy ust. 4-8.

12.

Wynik naboru na stanowisko Prezesa UTK i wiceprezesa UTK ogłasza się niezwłocznie

w sposób określony w ust. 4. Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres Urzędu Transportu Kolejowego;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona i nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu

przepisów Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

1.

Prezes UTK nie może zajmować innego stanowiska, z wyjątkiem stanowiska dydaktycznego

w szkole wyższej, ani wykonywać innych zajęć zarobkowych.

2.

Prezes UTK nie może należeć do partii politycznej, związku zawodowego ani prowadzić

działalności publicznej niedającej pogodzić się z bezstronnością i niezależnością

sprawowanego stanowiska.

3.

Prezes UTK i wiceprezesi UTK składają Prezesowi Rady Ministrów corocznie, w terminie

do dnia 31 grudnia, oświadczenie o braku powiązań z podmiotami podlegającymi regulacji

oraz braku konfliktu interesów. W oświadczeniu wskazuje się wszelkie bezpośrednie

albo pośrednie okoliczności, które można uznać za zagrażające ich niezależności i

wpływające na wykonywanie przez nich swoich funkcji.

4.

Osoba pełniąca funkcję Prezesa UTK lub wiceprezesa UTK podlega wyłączeniu od udziału

w postępowaniu w sprawie dotyczącej przedsiębiorcy, z którym łączył ją bezpośredni

albo pośredni związek w okresie roku przed wszczęciem postępowania.

1.

Kadencja Prezesa UTK trwa 5 lat od dnia powołania.

2.

Procedurę naboru na stanowisko Prezesa UTK na kolejną kadencję przeprowadza się nie

później niż 60 dni przed zakończeniem obowiązującej kadencji.

3.

Po upływie kadencji Prezes UTK pełni swoją funkcję do czasu powołania następcy.

4.

Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa UTK w przypadku

1)

ujawnienia, że nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 11 ust. 2;

2)

orzeczenia zakazu zajmowania kierowniczych stanowisk lub pełnienia funkcji związanych

ze szczególną odpowiedzialnością w organach państwa;

3)

choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań;

4)

zaistnienia okoliczności, które wpływają na niezależne sprawowanie funkcji;

5)

złożenia rezygnacji.

5.

Informację o odwołaniu Prezesa UTK wskazującą powody odwołania podaje się do publicznej

wiadomości przez ogłoszenie jej treści w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Transportu

Kolejowego oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

6.

W razie śmierci lub odwołania Prezesa UTK, do czasu powołania jego następcy, funkcję

Prezesa UTK pełni wiceprezes UTK wskazany przez Prezesa Rady Ministrów.

7.

Prezes Rady Ministrów odwołuje wiceprezesa UTK na wniosek Prezesa UTK.

8.

W okresie roku od dnia zaprzestania pełnienia funkcji Prezesa UTK lub wiceprezesa

UTK odpowiedzialnego za regulację transportu kolejowego osoba ta nie może sprawować

żadnej funkcji, w tym świadczyć pracy lub usług na podstawie jakiegokolwiek tytułu

prawnego, w podmiotach podlegających regulacji na podstawie przepisów ustawy.

1.

Operatorzy obiektów infrastruktury usługowej sporządzą statut obiektu, o którym mowa

w art. 36a ust. 2, oraz regulamin dostępu do obiektu, o którym mowa w art. 36f ustawy,

o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie później niż do dnia

9 grudnia 2017 r.

2.

Operatorzy obiektów infrastruktury usługowej przekażą Prezesowi Urzędu Transportu

Kolejowego dane rejestrowe ujęte w rejestrze obiektów infrastruktury usługowej nie

później niż do dnia 9 grudnia 2017 r.

3.

Prezes Urzędu Transportu Kolejowego utworzy rejestr obiektów infrastruktury usługowej

nie później niż w terminie 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Prezes UTK wykonuje swoje zadania przy pomocy Urzędu Transportu Kolejowego.

2.

W skład Urzędu Transportu Kolejowego wchodzą oddziały terenowe.

3

Prezes Rady Ministrów nadaje, w drodze zarządzenia, statut określający organizację

Urzędu Transportu Kolejowego oraz siedziby oddziałów terenowych.

4.

Szczegółową organizację oraz podział zadań w Urzędzie Transportu Kolejowego określa

Prezes UTK w regulaminie organizacyjnym.

Zarządcy linii kolejowych utworzą wspólny portal internetowy, o którym mowa w art.

36o ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie

później niż w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1

Do zadań Prezesa UTK, w zakresie regulacji transportu kolejowego, należy

1)

nadzór nad sprawiedliwym i niedyskryminującym traktowaniem przez zarządców wszystkich

aplikantów w zakresie dostępu do infrastruktury kolejowej przez

a)

kontrolę poprawności opracowania oraz stosowania regulaminu, o którym mowa w art.

32,

b)

nadzór nad zawieraniem umów o przydzielenie zdolności przepustowej oraz o wykorzystanie

zdolności przepustowej,

c)

rozpatrywanie spraw dotyczących pasażerskich przewozów okazjonalnych,

d)

nadzór nad poprawnością ustalania i pobierania przez zarządcę opłat za udostępnianie

infrastruktury kolejowej;

2)

nadzór nad sprawiedliwym i niedyskryminującym traktowaniem przez operatorów obiektu

infrastruktury usługowej wszystkich przewoźników kolejowych w zakresie dostępu do

obiektu infrastruktury usługowej przez

a)

kontrolę poprawności opracowania oraz stosowania regulaminu, o którym mowa w art.

36f,

b)

nadzór nad zawieraniem umów z operatorami obiektu infrastruktury usługowej,

c)

nadzór nad poprawnością ustalania i pobierania przez operatora obiektu infrastruktury

usługowej opłat za korzystanie z obiektu infrastruktury usługowej;

3)

opiniowanie projektów planów transportowych w zakresie przewozów pasażerskich w transporcie

kolejowym;

4)

opiniowanie projektów umów o świadczenie usług publicznych;

5)

wydawanie decyzji o przyznaniu otwartego dostępu;

6)

nadzór nad przestrzeganiem przez zarządców, przewoźników kolejowych i operatorów obiektu

infrastruktury usługowej przepisów dotyczących rachunkowości określonych w ustawie.

1a.

Do zadań Prezesa UTK, w zakresie nadzoru nad podmiotami, których działalność ma wpływ

na bezpieczeństwo ruchu kolejowego i bezpieczeństwo eksploatacji kolei, należy

1

wydawanie, przedłużanie ważności, zmiana i cofanie autoryzacji bezpieczeństwa, certyfikatów

bezpieczeństwa i świadectw bezpieczeństwa, o których mowa w art. 17d i art. 17e, oraz

prowadzenie i aktualizacja rejestrów tych dokumentów;

2)

wydawanie, przedłużanie ważności, zawieszanie, przywracanie i cofanie licencji maszynisty,

aktualizacja danych zawartych w licencji maszynisty, wydawanie wtórników licencji

maszynisty oraz prowadzenie i aktualizacja rejestru tych dokumentów;

3)

pełnienie funkcji organu certyfikującego określonego w art. 3 ust. 2 lit. c rozporządzenia Komisji (UE) nr 445/2011 z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie systemu certyfikacji

podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie w zakresie obejmującym wagony towarowe oraz

zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 653/2007

(Dz. Urz. UE L 122 z 11.05.2011, str. 22, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) nr 445/2011”;

3a)

przyznawanie, odmowa przyznania, cofanie, zawieszanie i zmiana zakresu uprawnień dla

jednostki organizacyjnej do wykonywania badań technicznych koniecznych do uzyskania

świadectw dopuszczenia do eksploatacji typu, stwierdzenia zgodności z typem oraz wydawania

certyfikatów zgodności typu i certyfikatów zgodności z typem, a także kontrola spełniania

przez jednostki organizacyjne uprawnione do wykonywania tych czynności wymagań określonych

w art. 22g ust. 2;

4)

kontrola spełniania warunków lub wymagań zawartych w autoryzacjach bezpieczeństwa,

certyfikatach bezpieczeństwa, świadectwach bezpieczeństwa oraz kontrola zgodności

działania zarządców lub przewoźników kolejowych z przepisami Unii Europejskiej i prawa

krajowego w zakresie bezpieczeństwa transportu kolejowego;

5)

nadzór nad ośrodkami szkolenia i egzaminowania maszynistów oraz kandydatów na maszynistów,

zwanymi dalej „ośrodkami szkolenia i egzaminowania”, oraz podmiotami uprawnionymi

do przeprowadzania badań lekarskich i psychologicznych oraz orzekania w celu sprawdzenia

spełnienia wymagań zdrowotnych, fizycznych i psychicznych, niezbędnych do uzyskania

licencji maszynisty oraz świadectwa maszynisty, a także zachowania ich ważności;

5a)

prowadzenie i aktualizacja

a)

rejestru ośrodków szkolenia i egzaminowania,

b)

listy podmiotów uprawnionych do przeprowadzania badań lekarskich i psychologicznych

oraz orzekania w celu sprawdzenia spełnienia wymagań zdrowotnych, fizycznych i psychicznych,

niezbędnych do uzyskania licencji maszynisty oraz świadectwa maszynisty, a także zachowania

ich ważności;

6)

kontrola spełniania przez zarządców, przewoźników kolejowych oraz użytkowników bocznic

kolejowych obowiązków w zakresie bezpieczeństwa transportu kolejowego, a w szczególności

a)

warunków prowadzenia ruchu kolejowego i sygnalizacji, określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 17 ust. 7,

b)

warunków technicznych eksploatacji pojazdów kolejowych, określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 20, w tym ważności świadectw sprawności technicznej, o których mowa

w art. 24, i dokumentów, które powinny znajdować się w pojeździe kolejowym będącym

w ruchu, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 25 ust. 1,

c)

warunków, jakie są obowiązani spełniać maszyniści, a także osoby zatrudnione na stanowiskach

bezpośrednio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego oraz prowadzeniem

określonych rodzajów pojazdów kolejowych, o których mowa w art. 22b ust. 1 i art.

22d ust. 1;

7

nadzór nad zachowaniem bezpieczeństwa w transporcie kolejowym oraz prawidłowym utrzymaniem

i eksploatacją linii kolejowych, bocznic kolejowych oraz innych dróg kolejowych;

7a)

nadzór nad postępowaniami prowadzonymi przez komisję kolejową, o której mowa w art.

28m ust. 1;

8)

analiza raportów w sprawie bezpieczeństwa, o których mowa w art. 17a ust. 4;

9)

monitorowanie, promowanie, wprowadzanie w życie oraz rozwijanie regulacji bezpieczeństwa,

łącznie z systemem krajowych zasad bezpieczeństwa.

1b

Do zadań Prezesa UTK w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem praw pasażerów w transporcie

kolejowym należy nadzór nad przestrzeganiem

1)

przepisów rozporządzenia nr 1371/2007/WE;

2)

zakazu stosowania bezprawnych praktyk naruszających zbiorowe interesy pasażerów w

transporcie kolejowym.

2.

Do zadań Prezesa UTK w zakresie spójności systemu kolejowego, w tym nadzoru nad rozwiązaniami

technicznymi, które mają wpływ na bezpieczeństwo ruchu kolejowego i bezpieczeństwo

systemu kolei, należy

1)

wydawanie zezwoleń na dopuszczenie do eksploatacji podsystemów strukturalnych składających

się na system kolei;

2)

wydawanie zezwoleń na dopuszczenie do eksploatacji pojazdów kolejowych zgodnych z

technicznymi specyfikacjami interoperacyjności, zwanymi dalej „TSI”, oraz pojazdów

kolejowych niezgodnych z TSI;

3)

wydawanie, odmowa wydania i cofanie świadectw dopuszczenia do eksploatacji typu oraz

prowadzenie i aktualizacja rejestru tych świadectw;

3a

autoryzacja jednostek oceniających zgodność ubiegających się o notyfikację;

4)

prowadzenie spraw związanych z rozpatrywaniem wniosków o nadanie, zmianę lub wycofanie

identyfikatora literowego dysponenta (VKM

5)

kontrola przewozu koleją towarów niebezpiecznych;

6)

prowadzenie i aktualizacja krajowego rejestru pojazdów kolejowych;

7)

nadawanie i zmiana europejskich numerów pojazdom kolejowym (EVN

7a)

prowadzenie i aktualizacja krajowego rejestru infrastruktury (RINF);

8)

prowadzenie spraw związanych z rozpatrywaniem wniosków o odstępstwa, przekazywanie

Komisji Europejskiej dokumentów niezbędnych do otrzymania odstępstw, o których mowa

w art. 25f;

9

wydawanie decyzji stwierdzających, czy niezbędne jest uzyskanie nowego zezwolenia

na dopuszczenie do eksploatacji dla podsystemu strukturalnego po modernizacji.

3.

Obowiązek uzyskania świadectw, o których mowa w ust. 2 pkt 3, nie dotyczy urządzeń

technicznych podlegających przepisom o dozorze technicznym.

3a

W celu realizacji zadań, o których mowa w ust. 1, Prezes UTK

1)

zbiera i analizuje informacje dotyczące rynku przewozów kolejowych, w tym

a)

monitoruje stan konkurencji na rynku przewozów kolejowych, w tym na rynku związanym

z międzynarodowymi usługami kolejowymi korzystając z konsultacji z organami regulacyjnymi

pozostałych państw członkowskich Unii Europejskiej, przez które przebiegają trasy

pociągów międzynarodowych, a w stosownych przypadkach z Komisją Europejską, oraz zwracając

się do nich o wszystkie konieczne informacje,

b)

co najmniej raz na 2 lata przeprowadza konsultacje z zainteresowanymi organizacjami

reprezentującymi pasażerów i korzystających z usług kolejowych przewozów towarowych,

aby uzyskać ich opinie o rynku kolejowym;

2)

współdziała z właściwymi organami w zakresie

a)

przeciwdziałania stosowaniu praktyk monopolistycznych przez zarządców i aplikantów,

b)

koordynowania funkcjonowania rynku transportu kolejowego,

c)

przestrzegania praw pasażerów;

3)

może żądać od zarządców, powołanych przez zarządców wspólnych organów odpowiedzialnych

za udostępnianie infrastruktury kolejowej, operatorów obiektu infrastruktury usługowej

i przewoźników kolejowych udzielenia niezbędnych informacji dla celów regulacji i

monitorowania rynku transportu kolejowego.

3b

Informacje, o których mowa w ust. 3a pkt 3, powinny być udzielone w terminie wskazanym

przez Prezesa UTK, nie krótszym niż 7 dni od dnia doręczenia żądania. Na uzasadniony

wniosek podmiotu, do którego zostało skierowane żądanie, Prezes UTK może przedłużyć

termin udzielenia informacji o 14 dni.

3c

Prezes UTK rozpatruje skargi

1)

aplikantów dotyczące

a)

regulaminu sieci, o którym mowa w art. 32,

b)

dostępu do infrastruktury kolejowej, w tym przydzielania zdolności przepustowej,

c)

systemu pobierania opłat za udostępnianie infrastruktury kolejowej;

2)

przewoźników kolejowych dotyczące dostępu do obiektów infrastruktury usługowej i sposobu

kalkulacji oraz systemu pobierania opłat za usługi świadczone w tych obiektach;

3)

w sprawach, o których mowa w art. 22b ust. 4;

4)

pasażerów w sprawie naruszenia praw pasażerów w transporcie kolejowym.

3d

W przypadku skargi lub wszczętego z własnej inicjatywy postępowania w sprawie dotyczącej

udostępniania infrastruktury kolejowej lub pobierania opłat związanych z międzynarodową

trasą pociągu, Prezes UTK konsultuje się z organami regulacyjnymi wszystkich pozostałych

państw członkowskich Unii Europejskiej, przez które przebiega dana międzynarodowa

trasa pociągu, a w stosownych przypadkach z Komisją Europejską, oraz występuje do

nich o wszystkie konieczne informacje w celu ustalenia, czy wystąpiło naruszenie przepisów

w tym zakresie.

3e

Prezes UTK, w stosownych przypadkach, w celu rozpatrzenia skargi, występuje o udzielenie

informacji niezbędnych do jej rozpatrzenia lub rozpoczyna konsultacje ze wszystkimi

właściwymi stronami.

4.

Prezes UTK jest uprawniony do kontroli przestrzegania przepisów i realizacji decyzji

oraz postanowień z zakresu kolejnictwa.

4a

Prezes UTK jest uprawniony do przeprowadzania audytów lub inicjowania audytów zewnętrznych

u zarządców, operatorów obiektów infrastruktury usługowej oraz przewoźników kolejowych,

w celu sprawdzenia przestrzegania przepisów dotyczących rozdziału rachunkowości. W

tym zakresie Prezes UTK jest upoważniony do zwracania się do zarządców, operatorów

obiektów infrastruktury usługowej oraz przewoźników kolejowych lub innych podmiotów

wykonujących lub integrujących różne rodzaje transportu kolejowego lub zarządzanie

infrastrukturą, o dostarczenie wszystkich lub części informacji na temat rachunkowości

uszczegółowionych w stopniu umożliwiającym weryfikację poprawności prowadzonej rachunkowości.

5.

(uchylony)

6.

(uchylony)

6a.

(uchylony)

7.

(uchylony)

7a.

(uchylony)

7b.

(uchylony)

7c.

Jeżeli Prezes UTK uzna, że obowiązujące specyfikacje europejskie nie spełniają zasadniczych

wymagań dotyczących interoperacyjności systemu kolei, informuje o tym Komisję Europejską.

7d.

Prezes UTK w ramach nadzoru nad podmiotami uprawnionymi do przeprowadzania badań lekarskich

i psychologicznych oraz orzekania w celu sprawdzenia spełnienia wymagań zdrowotnych,

fizycznych i psychicznych, niezbędnych do uzyskania licencji oraz świadectwa maszynisty,

a także zachowania ich ważności ma prawo

1)

wstępu do pomieszczeń podmiotu wykonującego badania lekarskie i psychologiczne;

2)

kontroli dokumentacji medycznej i psychologicznej związanej z wykonanymi badaniami

i orzekaniem;

3)

żądania ustnych i pisemnych wyjaśnień.

7e.

Czynności, o których mowa w ust. 7d, przeprowadza podmiot upoważniony przez Prezesa

UTK, spełniający wymagania, o których mowa w art. 22a ust. 6 i nie wpisany na listę,

o której mowa w art. 22a ust. 1 pkt 3.

7f.

Z przeprowadzonej kontroli, o której mowa w ust. 7d, sporządza się wystąpienie pokontrolne,

które zawiera opis stanu faktycznego, opis ewentualnych nieprawidłowości i wnioski

pokontrolne z określeniem terminu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.

7g.

Prezes UTK, w związku z zadaniami określonymi w ust. 1a i 2, może żądać pomocy technicznej

od zarządców, przewoźników kolejowych, jednostek notyfikowanych, podmiotów uprawnionych,

o których mowa w art. 23b ust. 1a, oraz jednostek organizacyjnych wykonujących zadania,

o których mowa w art. 22g ust. 1.

8

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb wykonywania kontroli przez Prezesa

UTK w ramach wykonywanego nadzoru, mając na uwadze skuteczność kontroli oraz właściwe

wykorzystanie jej wyników.

1.

Do postępowania przed Prezesem UTK stosuje się, z zastrzeżeniem art. 13b ust. 2 i

3, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

2.

W przypadku gdy wniosek do Prezesa UTK jest składany w postaci elektronicznej, a do

wniosku należy dołączyć dokument, który wnioskodawca posiada jedynie w postaci papierowej,

do wniosku można dołączyć elektroniczną kopię tego dokumentu.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2

1)

wnioskodawca jest obowiązany do zachowania oryginału dokumentu w postaci papierowej,

na podstawie którego sporządzono elektroniczną kopię dokumentu, o którym mowa w ust.

2;

2)

Prezes UTK może wezwać wnioskodawcę do okazania oryginału w postaci papierowej w przypadku

wystąpienia wątpliwości związanych z otrzymaną elektroniczną kopią dokumentu.

1.

W przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów, decyzji lub postanowień z zakresu kolejnictwa

Prezes UTK wydaje decyzję określającą zakres naruszenia oraz termin usunięcia nieprawidłowości.

2.

Od decyzji wydanych przez Prezesa UTK rozstrzygających co do istoty w sprawach, o

których mowa w art. 29c ust. 2, 3 i 9, art. 29e ust. 3, art. 30d ust. 3, art. 33 ust.

15 oraz art. 66 ust. 1, 2, 2aa i 3, przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie

- sądu ochrony konkurencji i konsumentów, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

3.

Do postanowień wydanych przez Prezesa UTK w sprawach, o których mowa w art. 29c ust.

2, 3 i 9, art. 29e ust. 3, art. 30d ust. 3, art. 33 ust. 15 oraz art. 66 ust. 1-2aa

i 3, na które służy zażalenie, przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio, z tym że zażalenie

wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.

4.

Postępowanie w sprawie odwołania od decyzji lub zażalenia na postanowienie Prezesa

UTK, o których mowa w ust. 2 i 3, toczy się według przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks

postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1822, z późn. zm. o postępowaniu w sprawach z zakresu regulacji transportu kolejowego.

1.

W zakresie regulacji transportu kolejowego Prezes UTK wydaje, na wniosek lub z urzędu,

decyzje, którym może w całości lub w części nadać rygor natychmiastowej wykonalności,

jeżeli wymaga tego interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. Odwołanie

wstrzymuje wykonanie decyzji jedynie w przypadku, gdy niezwłoczne jej wykonanie może

przynieść nieodwracalne lub wyraźnie nadmierne szkody wnoszącemu odwołanie.

2.

Wersje jawne decyzji dotyczących regulacji transportu kolejowego publikuje się w Dzienniku

Urzędowym Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego. Wersje jawne nie zawierają informacji

objętych tajemnicą przedsiębiorstwa lub stanowiących inną tajemnicę prawnie chronioną.

Zarządca infrastruktury sporządzi rejestr aktywów, o których mowa w art. 37a ustawy,

o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie później niż w terminie

3 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Prezes UTK nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie nieprawidłowości w określonym terminie

w razie stwierdzenia naruszenia przepisów dotyczących obowiązków zarządców, przewoźników

kolejowych oraz użytkowników bocznic kolejowych w zakresie bezpieczeństwa transportu

kolejowego, w szczególności

1)

zasad prowadzenia ruchu kolejowego i sygnalizacji, o których mowa w art. 17 ust. 7;

2)

warunków technicznych eksploatacji pojazdów kolejowych, o których mowa w art. 20,

w tym ważności świadectw sprawności technicznej, o których mowa w art. 24, i dokumentów,

które powinny znajdować się w pojeździe kolejowym będącym w ruchu, o których mowa

w art. 25;

3)

warunków, jakie są obowiązani spełniać maszyniści, a także osoby zatrudnione na stanowiskach

bezpośrednio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego oraz prowadzeniem

określonych rodzajów pojazdów kolejowych, o których mowa w art. 22-22d.

4)

(uchylony)

2

Prezes UTK, w drodze decyzji

1)

niezwłocznie po stwierdzeniu, że dalsza eksploatacja infrastruktury kolejowej wiąże

się z istotnym ryzykiem dla bezpieczeństwa ruchu kolejowego lub bezpieczeństwa przewozu

osób lub rzeczy, wstrzymuje ruch kolejowy lub wprowadza jego ograniczenia na drodze

kolejowej, której dotyczy ryzyko;

2)

wyłącza z eksploatacji pojazd kolejowy lub ogranicza jego eksploatację, w przypadku

gdy

a)

nie został on dopuszczony do eksploatacji zgodnie z przepisami ustawy lub

b)

nie spełnia wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 20 lub art.

24 ust. 5, a w przypadku wagonów towarowych - w przepisach rozporządzenia (UE) nr

445/2011, a jego dalsza eksploatacja wiąże się z istotnym ryzykiem dla bezpieczeństwa

ruchu kolejowego lub bezpieczeństwa przewozu osób lub rzeczy.

3.

Decyzje Prezesa UTK, o których mowa w ust. 2, podlegają natychmiastowej wykonalności.

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

6.

(uchylony)

7.

(uchylony)

1.

(uchylony)

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

5

Do skargi, o której mowa w art. 13 ust. 3c pkt 4, pasażer powinien dołączyć następujące

dokumenty

1)

kopię skargi lub reklamacji skierowanej do przewoźnika kolejowego, operatora stacji

pasażerskiej, sprzedawcy biletów, organizatora turystyki lub pośrednika turystycznego

w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1553);

2)

odpowiedź podmiotu, o którym mowa w pkt 1, na skargę lub reklamację, jeżeli została

udzielona;

3)

bilet na daną trasę, a w przypadku biletu elektronicznego - dane umożliwiające identyfikację

warunków zawartej umowy przewozu, w szczególności numer biletu, datę i godziny przewozu

oraz rodzaj pociągu, lub potwierdzenie rezerwacji;

4)

inne istotne dokumenty potwierdzające naruszenie prawa pasażerów w ruchu kolejowym.

5a

Do skargi pasażer może dołączyć wniosek o wszczęcie postępowania przed Rzecznikiem,

o którym mowa w art. 16a, w zakresie i trybie określonych w rozdziale 3a. W takim

przypadku Prezes UTK przekazuje Rzecznikowi, o którym mowa w art. 16a, dokumentację

sprawy w zakresie niezbędnym do rozpoznania wniosku.

6.

(uchylony)

1.

Zakazane jest stosowanie bezprawnych praktyk naruszających zbiorowe interesy pasażerów

w transporcie kolejowym, w szczególności naruszających przepisy ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe

(Dz. U. z 2015 r. poz. 915 oraz z 2016 r. poz. 1954 i 2260) w zakresie wymogu podawania do publicznej wiadomości rozkładu jazdy dla przewozu

osób, taryf i cenników, wykonywania umowy przewozu z uwzględnieniem obowiązku zapewnienia

podróżnym odpowiednich warunków bezpieczeństwa i higieny oraz użycia środków transportowych

odpowiednich do danego przewozu.

2.

(uchylony)

3.

Przepis ust. 1 nie narusza przepisów rozporządzenia nr 1371/2007/WE.

1.

Do czasu ustanowienia przez Radę Ministrów programu wieloletniego, o którym mowa w

art. 38a ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

finansowanie z budżetu państwa lub z Funduszu Kolejowego odbywa się na podstawie przepisów

ustawy, o której mowa w art. 1, lub ustawy, o której mowa w art. 4, w brzmieniu dotychczasowym.

2.

Przepisu art. 38a ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie stosuje się do programów wieloletnich, o których mowa w art. 38a ust.

2 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, ustanowionych

w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Minister właściwy do spraw transportu może dofinansowywać na dotychczasowych zasadach

ulgi, o których mowa w art. 34 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu

dotychczasowym, do czasu wejścia w życie przepisów wydanych na podstawie art. 38e

ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak

niż przez okres 3 lat od dnia wejścia w życie ustawy.

1.

Prezes UTK i pisemnie upoważnione przez niego osoby

1)

mają prawo wstępu na obszar kolejowy i na bocznice kolejowe oraz do pomieszczeń związanych

z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego oraz do pojazdów kolejowych wraz

z prawem przejazdu w pociągach i pojazdach kolejowych;

2)

mogą żądać pisemnych i ustnych wyjaśnień, okazywania dokumentów, udzielania informacji

oraz udostępniania wszelkich danych związanych z przedmiotem kontroli;

3)

mają prawo, w ramach kontroli wyrobów udostępnionych na rynku lub wprowadzonych do

obrotu przeprowadzać kontrolę zgodnie z przepisami

a)

rozdziału 7 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru

rynku - w przypadku kontroli, o których mowa w art. 10 ust. 3a,

b)

rozdziału 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności - w przypadku kontroli, o których mowa w art. 10 ust. 5.

1a

Czynności, które wiążą się z wykorzystaniem uprawnień, o których mowa w ust. 1 pkt

1 i 2, odbywają się w trybie kontroli, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie

art. 13 ust. 8.

2.

Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1829, 1948, 1997 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 460 i 819).

1.

W zakresie regulacji transportu kolejowego Prezes UTK współpracuje z organami regulacyjnymi

z innych państw członkowskich Unii Europejskiej, w tym w ramach sieci powołanej na

podstawie art. 57 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada

2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego

(Dz. Urz. UE L 343 z 14.12.2012, str. 32), w szczególności w zakresie

1)

wymiany informacji o swojej działalności i praktyce podejmowania decyzji, w szczególności

w kwestii stosowania przepisów prawa Unii Europejskiej z zakresu kolejnictwa;

2)

zadań dotyczących monitorowania rynku transportu kolejowego oraz rozpatrywania skarg

i prowadzenia postępowań;

3)

koordynacji procedur podejmowanych decyzji;

4)

spraw związanych z międzynarodowymi przewozami kolejowymi;

5)

opracowania wspólnych zasad i praktyk dotyczących rozstrzyganych spraw;

6)

przeglądu decyzji i praktyk organizacji zrzeszających zarządców;

7)

przekazywania informacji uzyskanych dla celów regulacji, kontroli i monitorowania

rynku transportu kolejowego.

2.

Prezes UTK przekazuje organom regulacyjnym z innych państw członkowskich Unii Europejskiej

informacje, o które wnioskują, z zastrzeżeniem możliwości wykorzystania ich wyłącznie

w celu rozpatrzenia skargi lub prowadzenia postępowania, o którym mowa w art. 13 ust.

3d.

3.

Prezes UTK, w przypadku otrzymania skargi lub wszczęcia sprawy z urzędu, w przypadku

gdy sprawa dotyczy również organu regulacyjnego z innego państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, przekazuje mu odpowiednie informacje w celu podjęcia przez ten organ

działań dotyczących zainteresowanych stron.

4.

Prezes UTK może wystąpić do Komisji Europejskiej o uczestniczenie w działaniach dotyczących

tras pociągów międzynarodowych w celu ułatwienia współpracy właściwych organów regulacyjnych.

1.

Prezes UTK publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Transportu Kolejowego

corocznie, do dnia 31 lipca, sprawozdanie z funkcjonowania rynku transportu kolejowego

za rok poprzedni.

2.

Prezes UTK publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Transportu Kolejowego

corocznie, do dnia 31 sierpnia, sprawozdanie ze stanu bezpieczeństwa ruchu kolejowego

za rok poprzedni.

3.

Prezes UTK przekazuje Komisji Europejskiej dane, o których mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1100 z dnia 7 lipca 2015 r.

w sprawie obowiązków sprawozdawczych państw członkowskich w ramach monitorowania rynku

kolejowego

(Dz. Urz. UE L 181 z 09.07.2015, str. 1).

Zarządcy infrastruktury oraz przewoźnicy kolejowi opracują plany biznesowe, o których

mowa w art. 38f i art. 38g ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie później niż w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

1

Czynności wykonywane przez Prezesa UTK określone w art. 13 ust. 1a pkt 1-3, 5 oraz

ust. 2 pkt 1-3a, 7 i 8-9 są odpłatne.

2.

Wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, z tytułu

1)

wydawania, przedłużania ważności lub zmiany

a)

autoryzacji bezpieczeństwa, certyfikatu bezpieczeństwa, świadectwa bezpieczeństwa,

certyfikatu podmiotowi odpowiedzialnemu za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM) w zakresie

wagonów towarowych - nie może być wyższa niż równowartość w złotych 5500 euro, ustalona

przy zastosowaniu kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski obowiązującego

w dniu wydania tych dokumentów,

b)

świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu

-

budowli - nie może być wyższa niż równowartość w złotych 7000 euro, ustalona na zasadach

określonych w lit. a,

-

urządzenia - nie może być wyższa niż równowartość w złotych 7000 euro, ustalona na

zasadach określonych w lit. a,

-

pojazdu kolejowego - nie może być wyższa niż równowartość w złotych 30 000 euro, ustalona

na zasadach określonych w lit. a;

2)

wydawania, przedłużania ważności, aktualizowania danych zawartych w licencji maszynisty

oraz wydawania wtórników licencji - nie może być wyższa niż równowartość w złotych

150 euro, ustalona na zasadach określonych w pkt 1 lit. a;

3)

nadzoru nad

a)

ośrodkami szkolenia i egzaminowania,

b)

podmiotami uprawnionymi do przeprowadzania badań lekarskich i psychologicznych oraz

orzekania w celu sprawdzenia spełnienia wymagań zdrowotnych, fizycznych i psychicznych,

niezbędnych do uzyskania licencji maszynisty oraz świadectwa maszynisty, a także zachowania

ich ważności

- nie może być wyższa niż równowartość w złotych 2000 euro rocznie, ustalona przy

zastosowaniu kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski obowiązującego

w dniu sporządzenia dokumentu pokontrolnego;

4)

wydania zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji

a)

podsystemów strukturalnych,

b)

pojazdów kolejowych zgodnych z TSI oraz pojazdów kolejowych niezgodnych z TSI

- nie może być wyższa niż równowartość w złotych 3000 euro, ustalona na zasadach określonych

w pkt 1 lit. a;

5)

nadawania i zmiany europejskiego numeru pojazdowi kolejowemu (EVN) - nie może być

wyższa niż równowartość w złotych 50 euro za pojazd, ustalona na zasadach określonych

w pkt 1 lit. a;

6)

wyrejestrowania pojazdu kolejowego - nie może być wyższa niż równowartość w złotych

25 euro za pojazd, ustalona na zasadach określonych w pkt 1 lit. a;

7

wydania decyzji, o których mowa w art. 25f ust. 5 i 6 - nie może być wyższa niż równowartość

w złotych 3000 euro, ustalona na zasadach określonych w pkt 1 lit. a;

8

autoryzacji jednostki oceniającej zgodność ubiegającej się o notyfikację - nie może

być wyższa niż równowartość w złotych 3000 euro, ustalona na zasadach określonych

w pkt 1 lit. a;

9

wydania decyzji stwierdzającej, czy niezbędne jest uzyskanie nowego zezwolenia na

dopuszczenie do eksploatacji dla podsystemu strukturalnego po modernizacji - nie może

być wyższa niż równowartość w złotych 3000 euro, ustalona na zasadach określonych

w pkt 1 lit. a.

3.

Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa.

4.

Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, czynności, za które pobierane

są opłaty, o których mowa w ust. 1, wysokość tych opłat, uwzględniając ust. 2 oraz

mając na uwadze pracochłonność tych czynności, a także tryb ich pobierania.

Przy Prezesie UTK działa Rzecznik Praw Pasażera Kolei, zwany dalej „Rzecznikiem”,

prowadzący postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów w sprawach dotyczących

zobowiązań umownych, w tym sprzedawcy biletów lub operatora turystycznego, wobec pasażera,

wynikających z umów przewozu osób, rzeczy lub zwierząt w transporcie kolejowym oraz

w sprawach dotyczących usług świadczonych na rzecz pasażerów przez przewoźnika kolejowego,

zarządcę infrastruktury kolejowej, właściciela dworca bądź zarządzającego dworcem,

zwanych dalej „sporami pasażerskimi”.

1.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich

(Dz. U. poz. 1823), z tym że spór może być prowadzony między przedsiębiorcami.

2.

Prowadząc postępowanie, Rzecznik przedstawia stronom propozycję rozwiązania sporu

pasażerskiego.

3.

Strony w terminie 7 dni od dnia przedstawienia propozycji rozwiązania sporu pasażerskiego

obowiązane są do podjęcia decyzji co do wyrażenia zgody na przedstawioną propozycję

rozwiązania sporu lub zastosowanie się do niej.

Rzecznik jest podmiotem uprawnionym do prowadzenia postępowania w sprawie pozasądowego

rozwiązywania sporów konsumenckich w rozumieniu ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich.

1.

Rzecznika powołuje Prezes UTK na pięcioletnią kadencję spośród osób, które

1)

korzystają z pełni praw publicznych;

2)

nie były skazane prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe ani nie orzeczono wobec nich zakazu zajmowania kierowniczych stanowisk lub

pełnienia funkcji związanych ze szczególną odpowiedzialnością w organach państwa;

3)

posiadają tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

4)

znają co najmniej jeden język obcy spośród języków roboczych Unii Europejskiej;

5)

cieszą się nieposzlakowaną opinią;

6)

nie są członkami partii politycznych.

2.

Obsługę organizacyjną Rzecznika zapewnia Urząd Transportu Kolejowego.

3.

Rzecznik nie może

1)

być członkiem zarządów, rad nadzorczych lub komisji rewizyjnych podmiotów, o których

mowa w art. 16a;

2)

być zatrudniony lub wykonywać innych zajęć w podmiotach, o których mowa w art. 16a,

które mogłyby wywoływać podejrzenie o jego stronniczość lub interesowność;

3)

posiadać w podmiotach, o których mowa w art. 16a, więcej niż 10% akcji lub udziałów

przedstawiających więcej niż 10% kapitału zakładowego - w każdym z tych podmiotów.

4.

Prezes UTK odwołuje Rzecznika przed upływem kadencji, na którą został powołany, w

przypadku

1)

rażącego naruszenia prawa przy wykonywaniu swojej funkcji;

2)

choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań;

3)

utraty kwalifikacji albo niespełniania warunków, o których mowa w ust. 1 i 3;

4)

złożenia rezygnacji.

5.

Po upływie kadencji Rzecznik pełni swoją funkcję do czasu powołania następcy.

1.

Postępowanie przed Rzecznikiem wszczyna się na wniosek pasażera.

2.

Warunkiem wystąpienia z wnioskiem o wszczęcie postępowania przed Rzecznikiem jest

podjęcie przez pasażera próby kontaktu z przewoźnikiem kolejowym, zarządcą infrastruktury

kolejowej, właścicielem dworca bądź zarządzającym dworcem, sprzedawcą biletów lub

operatorem turystycznym i bezpośredniego rozwiązania sporu pasażerskiego, w tym na

drodze postępowania reklamacyjnego.

3.

Wniosek o wszczęcie postępowania przed Rzecznikiem zawiera co najmniej elementy określone

w art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów

konsumenckich, z tym że wnioskodawca może wnosić o przedstawienie stronom propozycji rozwiązania

sporu.

4.

Do wniosku o wszczęcie postępowania przed Rzecznikiem dołącza się opis okoliczności

sprawy, informacje na temat dotychczasowego przebiegu sporu pasażerskiego oraz kopie

posiadanych przez wnioskodawcę dokumentów potwierdzających informacje zawarte we wniosku.

5.

Postępowanie przed Rzecznikiem jest dla pasażera wolne od opłat.

6.

Rzecznik odmawia rozpatrzenia sporu pasażerskiego w przypadku, gdy

1)

przedmiot sporu pasażerskiego wykracza poza kategorie sporów objęte właściwością Rzecznika;

2)

wnioskodawca nie podjął przed złożeniem wniosku o wszczęcie postępowania próby kontaktu

z drugą stroną i bezpośredniego rozwiązania sporu pasażerskiego;

3)

spór pasażerski jest błahy lub wniosek o wszczęcie postępowania przed Rzecznikiem

spowoduje uciążliwości dla drugiej strony;

4)

sprawa o to samo roszczenie między tymi samymi stronami jest w toku albo została już

rozpatrzona przez Rzecznika, inny właściwy podmiot albo sąd;

5)

wartość przedmiotu sporu pasażerskiego jest wyższa albo niższa od progów finansowych

określonych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 16g;

6)

wnioskodawca złożył wniosek o wszczęcie postępowania po upływie roku od dnia, w którym

podjął próbę kontaktu z drugą stroną i bezpośredniego rozwiązania sporu pasażerskiego;

7)

rozpatrzenie sporu pasażerskiego spowodowałoby poważne zakłócenie działania Rzecznika.

1.

Rzecznik wykonuje swoje zadania przy pomocy zespołu.

2.

Rzecznik pisemnie upoważnia członka zespołu, o którym mowa w ust. 1, do prowadzenia

postępowań w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów pasażerskich. Upoważniony członek

zespołu jest osobą prowadzącą postępowanie w rozumieniu ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich. Upoważnienie udzielane jest na czas określony.

3.

Rzecznik cofa upoważnienie członkowi zespołu, o którym mowa w ust. 1, przed upływem

okresu, na jaki zostało udzielone, w przypadku

1)

rażącego naruszenia prawa przy wykonywaniu funkcji;

2)

skazania prawomocnym wyrokiem za popełnione umyślnie przestępstwo lub przestępstwo

skarbowe;

3)

choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań;

4)

złożenia rezygnacji.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia

1)

organizację instytucji Rzecznika,

2)

sposób i formy prowadzenia postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów

pasażerskich, w tym sposób wnoszenia wniosków o wszczęcie postępowania oraz wymiany

informacji między stronami postępowania za pomocą środków komunikacji elektronicznej

lub przesyłką pocztową,

3)

szczegółową treść wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania

sporów pasażerskich i niezbędne dokumenty, które należy dołączyć do wniosku,

4)

wysokość progów finansowych wartości przedmiotu sporu, których przekroczenie uprawnia

Rzecznika do odmowy rozpatrzenia sporu pasażerskiego,

5)

szczegółowe kwalifikacje osób prowadzących postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania

sporów pasażerskich oraz minimalny czas, na jaki jest udzielane upoważnienie

- mając na uwadze konieczność zapewnienia łatwego dostępu do postępowania, sprawnego

rozwiązywania sporów oraz bezstronnego i niezależnego prowadzenia postępowania.

Przewoźnicy kolejowi, którym udzielono licencji na podstawie ustawy, o której mowa

w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, dostosują swoją działalność do wymagań, o których

mowa w art. 46 ust. 3 pkt 2 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie później niż w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

1.

Zarządcy, przewoźnicy kolejowi, użytkownicy bocznic kolejowych oraz przedsiębiorcy

zarządzający infrastrukturą i wykonujący przewozy w metrze są obowiązani spełniać

warunki techniczne i organizacyjne zapewniające

1)

bezpieczne prowadzenie ruchu kolejowego;

2)

bezpieczną eksploatację pojazdów kolejowych;

3)

ochronę przeciwpożarową i ochronę środowiska.

1a.

Producenci, podmioty zajmujące się utrzymaniem, dostawcy materiałów i części są obowiązani

zapewnić, że pojazdy kolejowe, zespoły, podzespoły i części są zgodne z warunkami

technicznymi i mogą być bezpiecznie eksploatowane przez przewoźników kolejowych i

zarządców.

1b.

Zarządcy, przewoźnicy kolejowi, użytkownicy bocznic kolejowych oraz przedsiębiorcy

zarządzający infrastrukturą i wykonujący przewozy w metrze są obowiązani w zakresie

określonym w ustawie do opracowania przepisów wewnętrznych w celu spełnienia warunków,

o których mowa w ust. 1.

1c

W przypadku istotnego ryzyka dla bezpieczeństwa ruchu kolejowego lub bezpieczeństwa

przewozu osób lub rzeczy zarządca obowiązany jest podjąć działania zmniejszające to

ryzyko, włącznie ze wstrzymaniem lub ograniczeniem ruchu kolejowego.

1d

Ruch pociągów dopuszcza się wyłącznie na liniach kolejowych.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

6.

(uchylony)

7.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, ogólne warunki

prowadzenia ruchu kolejowego i sygnalizacji, uwzględniając obowiązek opracowania przez

zarządców, przewoźników kolejowych i użytkowników bocznic kolejowych szczegółowych

przepisów wewnętrznych w tym zakresie.

1.

Zarządcy i przewoźnicy kolejowi tworzą systemy zarządzania bezpieczeństwem w celu

zapewnienia, że system kolejowy zdolny spełniać wspólne wymagania bezpieczeństwa (CST)

jest zgodny z wymaganiami krajowych przepisów bezpieczeństwa i z wymaganiami dotyczącymi

bezpieczeństwa ustanowionymi w TSI, przy stosowaniu wspólnych metod oceny bezpieczeństwa

(CSM).

2.

Zarządcy i przewoźnicy kolejowi tworzą systemy zarządzania bezpieczeństwem, tak aby

systemy te

1)

spełniały określone wymagania dostosowane do charakteru, rozmiaru i innych warunków

prowadzonej działalności;

2)

zapewniały nadzór nad ryzykiem związanym z wprowadzeniem przez zarządców i przewoźników

kolejowych nowych rozwiązań technicznych i technologicznych, łącznie z ryzykiem podwykonawców,

dostawców materiałów i usług związanych z utrzymaniem;

3)

uwzględniały ryzyko społeczne oraz ryzyko działalności osób trzecich.

3.

Zarządca tworzy system zarządzania bezpieczeństwem, tak aby uwzględniał on skutki

działania przewoźników kolejowych oraz stwarzał warunki umożliwiające wykonywanie

zadań wszystkim przewoźnikom kolejowym zgodnie z technicznymi specyfikacjami interoperacyjności,

krajowymi przepisami bezpieczeństwa i warunkami określonymi w ich certyfikatach bezpieczeństwa.

System ten powinien zapewniać koordynację działań zarządcy i przewoźników kolejowych

w sytuacjach awaryjnych na danej sieci kolejowej.

4.

Zarządcy i przewoźnicy kolejowi przedstawiają corocznie, w terminie do końca drugiego

kwartału, Prezesowi UTK raporty w sprawie bezpieczeństwa za poprzedni rok kalendarzowy.

5.

Raporty w sprawie bezpieczeństwa, o których mowa w ust. 4, powinny zawierać

1

informacje dotyczące spełniania wewnętrznych wymagań bezpieczeństwa oraz realizacji

programów poprawy bezpieczeństwa;

2)

przedstawienie wspólnych wskaźników bezpieczeństwa (CSI);

3)

zauważone nieprawidłowości i wnioski związane z eksploatacją kolei;

4)

wyniki wewnętrznych audytów bezpieczeństwa.

6.

Prezes UTK sporządza roczny raport w sprawie bezpieczeństwa zawierający

1)

informacje o

a)

stanie bezpieczeństwa kolei z uwzględnieniem realizacji wspólnych wskaźników bezpieczeństwa

(CSI),

b)

ważnych zmianach w prawodawstwie i uregulowaniach dotyczących bezpieczeństwa kolei,

c)

wydanych certyfikatach bezpieczeństwa i autoryzacjach bezpieczeństwa,

d)

certyfikatach dla podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM)

w zakresie wagonów towarowych, wydanych na podstawie art. 23j ust. 8;

2)

wnioski wynikające z nadzoru nad zarządcami i przewoźnikami kolejowymi.

7

Roczny raport, o którym mowa w ust. 6, Prezes UTK ogłasza, w drodze obwieszczenia,

w Dzienniku Urzędowym Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego oraz przekazuje Agencji

w terminie do dnia 30 września roku następnego po okresie sprawozdawczym.

8.

O każdej zmianie krajowych przepisów bezpieczeństwa minister właściwy do spraw transportu

powiadamia Komisję Europejską, chyba że przyczyny zmiany przepisów będą związane z

wdrożeniem TSI.

9.

Jeżeli po przyjęciu wspólnych wymagań bezpieczeństwa (CST) zamierza się wprowadzić

nowe krajowe przepisy bezpieczeństwa wymagające wyższego poziomu bezpieczeństwa lub

mogące mieć wpływ na działalność przewoźników kolejowych z innych państw członkowskich

Unii Europejskiej, minister właściwy do spraw transportu przeprowadza konsultacje

ze wszystkimi zainteresowanymi stronami i przedkłada do akceptacji Komisji Europejskiej

projekt tych przepisów wraz z uzasadnieniem przyczyn ich wprowadzenia.

10.

Minister właściwy do spraw transportu zawiesi na okres 6 miesięcy wejście w życie

przepisów, o których mowa w ust. 9, w przypadku gdy Komisja Europejska wyrazi wątpliwości

odnośnie zgodności ze wspólnymi metodami oceny bezpieczeństwa (CSM) lub odnośnie do

spełnienia przynajmniej wspólnych wymagań bezpieczeństwa (CST) lub uzna, że projekt

ten tworzy dyskryminacje lub wprowadza ukryte restrykcje w transporcie kolejowym między

państwami członkowskimi Unii Europejskiej.

11.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wspólne wskaźniki

bezpieczeństwa (CSI), które Prezes Urzędu Transportu Kolejowego zamieszcza w rocznym

raporcie w sprawie bezpieczeństwa, na podstawie wskaźników otrzymywanych od zarządców

i przewoźników kolejowych, a także sposób ich obliczania i zestawiania, kierując się

potrzebą zwiększenia poziomu bezpieczeństwa kolei.

Przewoźnik kolejowy, zarządca infrastruktury, podmiot odpowiedzialny za utrzymanie

pojazdu kolejowego (ECM), producent albo jego upoważniony przedstawiciel, dysponent,

importer, wykonawca modernizacji, inwestor oraz podmiot zamawiający realizują proces

zarządzania ryzykiem w zakresie i na zasadach określonych w rozporządzeniu Komisji

(UE) nr 402/2013 z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa

w zakresie wyceny i oceny ryzyka i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 352/2009 (Dz.

Urz. UE L 121 z 03.05.2013, str. 8).

Jednostki oceniające, o których mowa w art. 3 pkt 14 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 402/2013 z dnia 30 kwietnia

2013 r. w sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w zakresie wyceny i oceny ryzyka

i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 352/2009, wykonują działalność określoną w przepisach tego rozporządzenia na podstawie certyfikatu

akredytacji wydanego zgodnie z ustawą z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku.

1.

Warunkiem eksploatacji drogi kolejowej jest posiadanie przez jej zarządcę autoryzacji

bezpieczeństwa w zakresie elementów infrastruktury kolejowej, którymi zarządza.

2.

Warunku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do

1)

dróg kolejowych

a)

kolei wąskotorowych,

b)

funkcjonalnie oddzielonych od reszty systemu kolei

-

przeznaczonych do prowadzenia przewozów wojewódzkich lub lokalnych, lub

-

wpisanych do rejestru zabytków lub do inwentarza muzealiów,

c)

eksploatowanych wyłącznie w celach wykonywania przewozów rekreacyjno-wypoczynkowych

i okolicznościowych,

d)

stanowiących infrastrukturę prywatną,

e)

posiadających status bocznicy kolejowej;

2)

linii metra.

3.

Warunkiem eksploatacji drogi kolejowej, o której mowa w ust. 2 pkt 1, jest posiadanie

przez jej zarządcę świadectwa bezpieczeństwa.

4.

Przepisu ust. 3 nie stosuje się do zarządcy, który posiada autoryzację bezpieczeństwa.

1.

Warunkiem dopuszczenia przedsiębiorcy do korzystania z infrastruktury kolejowej jest

posiadanie certyfikatu bezpieczeństwa.

2.

Z obowiązku uzyskania certyfikatu bezpieczeństwa zwolnieni są przedsiębiorcy wykonujący

wyłącznie przewozy po drogach kolejowych, o których mowa w art. 17d ust. 2 pkt 1,

oraz torach stacyjnych wyznaczonych przez zarządcę do obsługi przewozów realizowanych

przez połączenie z infrastrukturą kolejową, o której mowa w art. 17d ust. 2 pkt 1

lit. c-e.

3.

Warunkiem dopuszczenia przedsiębiorcy do korzystania z infrastruktury kolejowej, o

której mowa w ust. 2, jest uzyskanie przez tego przedsiębiorcę świadectwa bezpieczeństwa.

4.

Przepisu ust. 3 nie stosuje się do przedsiębiorcy, który posiada certyfikat bezpieczeństwa.

5.

Przewoźnik kolejowy będący użytkownikiem bocznicy kolejowej może objąć zarządzane

przez siebie bocznice kolejowe certyfikatem bezpieczeństwa na warunkach określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ust. 4.

6.

Przedsiębiorca łączący funkcję zarządcy, o którym mowa w art. 17d ust. 3, oraz przedsiębiorcy,

o którym mowa w ust. 3, po spełnieniu wymogów, o których mowa w art. 19 ust. 1 i ust.

2 pkt 4, może uzyskać jedno świadectwo bezpieczeństwa zamiast świadectw bezpieczeństwa,

o których mowa w ust. 3 oraz w art. 17d ust. 3.

Warunkiem zarządzania infrastrukturą i wykonywania przewozów w metrze jest posiadanie

świadectwa bezpieczeństwa przez przedsiębiorcę wykonującego te funkcje.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 13 ust. 8, art. 16 ust.

4, art. 25ga ust. 4 i art. 25p ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu

dotychczasowym, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 13 ust. 8, art. 16 ust. 4 i art. 25ga ust. 4 ustawy, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

1.

Dokumentami uprawniającymi maszynistę do prowadzenia pojazdu kolejowego są licencja

maszynisty oraz świadectwo maszynisty.

2.

Z obowiązku uzyskania licencji maszynisty i świadectwa maszynisty zwolnieni są prowadzący

pojazdy kolejowe

1)

po drogach kolejowych, o których mowa w art. 17e ust. 2;

2)

specjalne, które nie są przeznaczone do samodzielnej jazdy po czynnych torach kolejowych;

3)

po liniach metra.

1.

Prezes UTK wydaje autoryzację bezpieczeństwa dla zarządcy mającego siedzibę na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Autoryzacja bezpieczeństwa obejmuje

1)

dokument potwierdzający akceptację systemu zarządzania bezpieczeństwem, o którym mowa

w art. 17a;

2)

dokument potwierdzający akceptację wewnętrznych regulacji w celu spełnienia przez

zarządcę określonych wymagań niezbędnych do bezpiecznego projektowania, eksploatacji

i utrzymania infrastruktury kolejowej, w tym systemu nadzoru ruchu kolejowego i sygnalizacji.

3.

Autoryzacja bezpieczeństwa jest wydawana na okres 5 lat i przedłużana co 5 lat na

wniosek zarządcy.

4.

W przypadku dokonania istotnych zmian w infrastrukturze kolejowej, sygnalizacji, w

zasilaniu energią lub w zasadach eksploatacji i utrzymania infrastruktury kolejowej

posiadacz autoryzacji bezpieczeństwa bezzwłocznie zawiadamia o tym Prezesa UTK.

5.

W przypadkach, o których mowa w ust. 4, autoryzacja bezpieczeństwa powinna być aktualizowana

w całości lub w części.

6.

Prezes UTK może

1)

żądać od zarządcy wystąpienia o zmianę autoryzacji bezpieczeństwa - po zmianie przepisów

bezpieczeństwa;

2)

cofnąć autoryzację bezpieczeństwa, podając przyczyny tej decyzji, w przypadku gdy

uzna, że autoryzowany zarządca nie spełnia warunków w zakresie bezpieczeństwa.

1.

Prezes UTK wydaje certyfikat bezpieczeństwa przewoźnikowi kolejowemu, który po raz

pierwszy rozpoczął lub zarejestrował swoją działalność na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej. Certyfikat bezpieczeństwa określa rodzaj i zakres działalności kolejowej

oraz składa się z

1)

części akceptującej system zarządzania bezpieczeństwem, o którym mowa w art. 17a;

2)

części sieciowej akceptującej uregulowania przyjęte przez przewoźnika kolejowego w

celu spełnienia wymagań niezbędnych do bezpiecznego wykonywania przewozów kolejowych

na danej sieci kolejowej; wymagania te dotyczą stosowania TSI i krajowych przepisów

bezpieczeństwa łącznie z przepisami dotyczącymi eksploatacji sieci kolejowej, uznawania

świadectw personelu kolejowego oraz uzyskania świadectw dopuszczenia do eksploatacji

typu pojazdu kolejowego lub zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego

na potrzeby kontroli zagrożeń i bezpiecznego wykonywania przewozów kolejowych na danej

sieci kolejowej.

2.

Certyfikat bezpieczeństwa w części akceptującej system zarządzania bezpieczeństwa,

wydany w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej jest ważny na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej dla tego samego rodzaju i zakresu działalności kolejowej.

3.

W przypadku przewoźnika kolejowego z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

który posiada certyfikat, o którym mowa w ust. 2, Prezes UTK wydaje certyfikat bezpieczeństwa

wyłącznie w części sieciowej.

4.

Certyfikat bezpieczeństwa jest wydawany na okres 5 lat i przedłużany co 5 lat na wniosek

przewoźnika kolejowego.

5.

W przypadku dokonania zmian dotyczących rodzaju i zakresu działalności, nowej kategorii

personelu lub nowego typu pojazdów kolejowych przewoźnik kolejowy bezzwłocznie zawiadamia

Prezesa UTK. Istotne zmiany dotyczące rodzaju i zakresu działalności wymagają zmiany

certyfikatu bezpieczeństwa w całości lub w części.

6.

Prezes UTK może dokonać zmiany odpowiedniej części certyfikatu bezpieczeństwa po każdej

zmianie przepisów bezpieczeństwa.

7.

O decyzji cofnięcia dodatkowych krajowych certyfikatów bezpieczeństwa Prezes UTK powiadamia

władzę bezpieczeństwa innego państwa, która wydała certyfikat bezpieczeństwa, o którym

mowa w ust. 1 pkt 1.

8.

Prezes UTK cofa certyfikat bezpieczeństwa w części lub w całości, w przypadku gdy

przewoźnik kolejowy

1)

przestał spełniać warunki wydania certyfikatu bezpieczeństwa, podając przyczyny tej

decyzji;

2)

nie podjął działalności w okresie 12 miesięcy od uzyskania certyfikatu bezpieczeństwa.

1

Prezes UTK podejmuje decyzję w sprawie wniosków o wydanie autoryzacji bezpieczeństwa

i certyfikatów bezpieczeństwa, w części dotyczącej systemów zarządzania bezpieczeństwem,

w terminie 3 miesięcy od daty złożenia wniosków.

2

Prezes UTK zgłasza Agencji każde wydanie, przedłużenie, zmianę lub cofnięcie autoryzacji

bezpieczeństwa i certyfikatów bezpieczeństwa w terminie 30 dni od dnia zaistnienia

tego zdarzenia. Zgłoszenie zawiera nazwę i adres przewoźnika kolejowego lub zarządcy,

datę wystawienia, zakres i ważność autoryzacji bezpieczeństwa lub certyfikatu bezpieczeństwa,

a w przypadku cofnięcia - także jego przyczyny.

1.

Pracownikom przewoźników kolejowych ubiegających się o certyfikat bezpieczeństwa zapewnia

się możliwość uczestniczenia w szkoleniach dla maszynistów i drużyn pociągowych oraz

swobodny i niedyskryminujący dostęp do zaplecza szkoleniowego, jeżeli szkolenie takie

jest warunkiem uzyskania certyfikatu bezpieczeństwa.

2

Szkolenie obejmuje znajomość tras przejazdów pociągów i procedur, systemu sterowania

ruchem kolejowym i sygnalizacji oraz sposobu postępowania w sytuacjach awaryjnych.

3.

Pracownikom zarządcy wykonującym istotne zadania dotyczące bezpieczeństwa zapewnia

się możliwość uczestniczenia w szkoleniach oraz niedyskryminujący dostęp do zaplecza

szkoleniowego.

4.

Szkolenia, o których mowa w ust. 1-3, organizują przewoźnicy kolejowi oraz zarządcy,

którzy ponoszą odpowiedzialność za poziom wyszkolenia i kwalifikacji pracowników wykonujących

prace związane z bezpieczeństwem.

5.

Jeżeli przewoźnik kolejowy lub zarządca nie ma warunków do organizowania szkoleń,

o których mowa w ust. 1-3, lub przeprowadzania egzaminów, kieruje odpłatnie pracownika

do innego przewoźnika kolejowego lub zarządcy. Opłata za szkolenie lub egzamin stanowi

dochód podmiotów prowadzących szkolenie lub egzamin.

6.

Opłata za szkolenie i egzamin powinna uwzględniać wyłącznie uzasadnione koszty oraz

niewielki zysk, nieprzekraczający 10% tych kosztów. Opłatę tę ustala się na niedyskryminujących

zasadach.

7.

Przewoźnik kolejowy lub zarządca organizujący szkolenie lub egzamin wydaje zainteresowanym

dokument potwierdzający odbycie szkolenia lub złożenie egzaminu.

8.

Nadzór nad szkoleniami i egzaminem w zakresie zgodności z wymaganiami dotyczącymi

bezpieczeństwa sprawuje Prezes UTK.

9.

Przewoźnicy kolejowi i zarządcy, zatrudniając nowych maszynistów i drużyny pociągowe

oraz innych pracowników wykonujących prace związane z bezpieczeństwem, biorą pod uwagę

odbyte szkolenia, kwalifikacje i doświadczenie kandydatów do pracy zdobyte wcześniej

u innego przewoźnika kolejowego lub zarządcy.

10.

Pracownik przewoźnika kolejowego lub zarządcy ma prawo do uzyskania kopii dokumentów

potwierdzających jego szkolenia, kwalifikacje i doświadczenie.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, podstawowe

wymagania i elementy systemu zarządzania bezpieczeństwem oraz dokumenty wymagane do

uzyskania sieciowej części certyfikatu bezpieczeństwa, mając na uwadze zarządzanie

bezpieczeństwem na różnych szczeblach struktury organizacyjnej zarządcy lub przewoźnika

kolejowego oraz zapewnienie ciągłego doskonalenia tego systemu.

Minister właściwy do spraw transportu, mając na uwadze ułatwienie dostępu do wykonywania

przewozów kolejowych, określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe wymagania w sprawie sposobu uzyskania certyfikatu bezpieczeństwa, wraz

z listą wymaganych dokumentów;

2)

sposób uzyskiwania dostępu do sieci kolejowej, o którą ubiegają się przewoźnicy kolejowi

w sieciowej części certyfikatu bezpieczeństwa.

1

Prezes UTK wydaje świadectwo bezpieczeństwa dla innego niż użytkownik bocznicy kolejowej

zarządcy infrastruktury kolejowej, o której mowa w art. 17d ust. 2, jeżeli przedstawi

on

1)

wykaz eksploatowanych typów pojazdów kolejowych, typów budowli i typów urządzeń;

2)

wykaz przepisów wewnętrznych, określających zasady i wymagania dotyczące bezpiecznego

prowadzenia ruchu kolejowego i utrzymania infrastruktury kolejowej;

3)

oświadczenie potwierdzające, że na stanowiskach bezpośrednio związanych z prowadzeniem

i bezpieczeństwem ruchu kolejowego zatrudnia pracowników spełniających warunki określone

w ustawie i wydanych na jej podstawie przepisach;

4)

w przypadku eksploatowania własnych pojazdów kolejowych

a)

oświadczenie o posiadaniu aktualnych świadectw sprawności technicznej eksploatowanych

pojazdów kolejowych,

b)

oświadczenie potwierdzające, że na stanowiskach bezpośrednio związanych z prowadzeniem

określonych rodzajów pojazdów kolejowych zatrudnia pracowników spełniających warunki

określone w ustawie i wydanych na jej podstawie przepisach.

2.

Prezes UTK wydaje świadectwo bezpieczeństwa dla przewoźnika kolejowego, jeżeli przedstawi

on

1)

wykaz eksploatowanych typów pojazdów kolejowych;

2)

(uchylony)

3

oświadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 4;

4)

wykaz przepisów wewnętrznych, określających warunki techniczne oraz zasady i wymagania

związane z utrzymaniem i eksploatacją pojazdów kolejowych.

5)

(uchylony)

3

Prezes UTK wydaje świadectwo bezpieczeństwa użytkownikowi bocznicy kolejowej, jeżeli

przedstawi on

1)

dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3;

2)

wykaz przepisów wewnętrznych, określających warunki prowadzenia ruchu kolejowego i

utrzymania infrastruktury na bocznicy kolejowej albo oświadczenie o stosowaniu przepisów

wewnętrznych innego zarządcy;

3)

w przypadku eksploatacji własnych pojazdów kolejowych

a)

wykaz przepisów wewnętrznych, określających zasady i wymagania organizacyjne związane

z utrzymaniem i eksploatacją pojazdów kolejowych albo oświadczenie o stosowaniu przepisów

wewnętrznych przewoźnika kolejowego,

b)

oświadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 4;

4)

regulamin pracy bocznicy kolejowej uzgodniony przez zarządcę infrastruktury kolejowej,

z którą bocznica kolejowa jest połączona.

3a.

Prezes UTK wydaje świadectwo bezpieczeństwa uprawniające przedsiębiorcę do zarządzania

infrastrukturą i wykonywania przewozów w metrze, jeżeli przedstawi on

1)

wykaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 1;

2)

wykaz przepisów wewnętrznych, określających

a)

szczegółowe warunki prowadzenia ruchu kolejowego oraz utrzymania i eksploatacji infrastruktury,

a także pojazdów kolejowych,

b)

warunki, jakie są obowiązani spełniać pracownicy wykonujący czynności na stanowiskach

bezpośrednio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego oraz prowadzeniem

pojazdów kolejowych.

4.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, warunki, tryb

wydawania, przedłużania, zmiany i cofania autoryzacji bezpieczeństwa, certyfikatów

bezpieczeństwa i świadectw bezpieczeństwa, mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa

w transporcie kolejowym.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, ogólne warunki

techniczne eksploatacji pojazdów kolejowych, tak aby

1)

spełnione były warunki bezpieczeństwa ruchu kolejowego;

2)

mogłyby być one przemieszczane w składach tych samych pociągów;

3)

ich przemieszczanie po liniach kolejowych było technicznie możliwe.

Minister właściwy do spraw transportu, na wniosek Prezesa UTK, określi, w drodze rozporządzenia,

procedury techniczne utrzymania i eksploatacji w transporcie kolejowym regulujące

1)

postępowanie osób wykonujących czynności na poszczególnych stanowiskach związanych

z bezpieczeństwem ruchu kolejowego,

2)

sposób obsługi określonych urządzeń, pojazdów kolejowych lub ich elementów,

3)

sposób przeprowadzania określonych czynności niezbędnych dla zapewnienia wykonywania

przewozów kolejowych

- mając na uwadze potrzebę zapewnienia jednolitych warunków wykonywania działalności

na sieci kolejowej Rzeczypospolitej Polskiej przez przewoźników kolejowych i zarządców

oraz względy bezpieczeństwa transportu kolejowego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 17 lit. b i c, które wchodzą w życie po upływie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 53-58, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;

3)

art. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.

Minister właściwy do spraw transportu może, w drodze decyzji, na wniosek przewoźnika

kolejowego, zarządcy lub użytkownika bocznicy kolejowej, w uzasadnionych przypadkach,

udzielić zezwolenia na odstępstwo od warunków technicznych eksploatacji pojazdów kolejowych

oraz prowadzenia ruchu kolejowego i sygnalizacji, po uzyskaniu opinii Prezesa UTK.

1.

Prezes UTK jest organem właściwym do wydawania, przedłużania ważności, zawieszania,

przywracania i cofania licencji maszynisty oraz aktualizacji danych zawartych w licencji

maszynisty i wydawania jej wtórników.

2.

Licencję maszynisty może uzyskać osoba, która

1)

nie była karana za przestępstwo umyślne;

2)

ukończyła 20 lat;

3

ma co najmniej wykształcenie zasadnicze zawodowe lub zasadnicze branżowe;

4)

spełnia wymagania zdrowotne, fizyczne i psychiczne określone w przepisach wydanych

na podstawie art. 22a ust. 11 pkt 2;

5)

odbyła szkolenie i zdała egzamin maszynisty.

2a.

Z obowiązku odbycia szkolenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 5, zwolnieni są kandydaci

na maszynistów ubiegający się o uzyskanie licencji maszynisty, którzy

1)

posiadają dyplom albo inny dokument potwierdzający kwalifikacje zawodowe w zawodach,

w których programy kształcenia zawierają zagadnienia z zakresu budowy pojazdów szynowych,

ruchu kolejowego i sygnalizacji kolejowej, lub

2)

ukończyli studia wyższe na kierunkach zawierających w programach studiów zagadnienia

z zakresu budowy pojazdów szynowych, ruchu kolejowego i sygnalizacji kolejowej.

2b.

Niekaralność, o której mowa w ust. 2 pkt 1, powinna być potwierdzona złożeniem przez

kandydata na maszynistę ubiegającego się o uzyskanie licencji maszynisty oświadczenia

o niekaralności. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli

następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych zeznań.

2c.

Posiadacz licencji maszynisty poddaje się badaniom lekarskim i psychologicznym oraz

uzyskuje orzeczenie lekarskie potwierdzające spełnienie wymagań zdrowotnych, fizycznych

i psychicznych, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 22a ust. 11 pkt

2. W przypadku nieuzyskania orzeczenia lekarskiego licencja maszynisty traci ważność.

2d.

Badania, o których mowa w ust. 2c, przeprowadza się co

1)

24 miesiące - do ukończenia 55. roku życia,

2)

12 miesięcy - po ukończeniu 55. roku życia

- chyba że orzeczenie lekarskie wskazuje krótszy okres.

2e.

Maszynista posiadający aktualne orzeczenie lekarskie potwierdzające spełnienie wymagań

zdrowotnych, fizycznych i psychicznych, niezbędnych do uzyskania albo zachowania ważności

świadectwa maszynisty, jest zwolniony z obowiązku, o którym mowa w ust. 2c.

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

5.

Licencja maszynisty jest wydawana, w drodze decyzji, na okres 10 lat, zgodnie ze wzorem

określonym w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 36/2010 z dnia 3 grudnia 2009 r. w sprawie wspólnotowych

wzorów licencji maszynisty, świadectw uzupełniających, uwierzytelnionych odpisów świadectw

uzupełniających oraz wniosków o wydanie licencji maszynisty zgodnie z dyrektywą 2007/59/WE

Parlamentu Europejskiego i Rady

(Dz. Urz. UE L 13 z 19.01.2010, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) nr 36/2010”. Po upływie tego okresu Prezes UTK,

na wniosek posiadacza licencji maszynisty, w drodze decyzji, przedłuża jej ważność,

wydając nowy dokument na kolejne 10 lat od dnia upływu terminu ważności dotychczasowej

licencji maszynisty, po uprzednim sprawdzeniu ważności orzeczenia lekarskiego potwierdzającego

spełnienie wymagań zdrowotnych, fizycznych i psychicznych, niezbędnych do uzyskania

albo zachowania ważności licencji maszynisty lub świadectwa maszynisty.

6.

Prezes UTK, w drodze decyzji, zawiesza licencję maszynisty osobie, która przestała

czasowo spełniać warunki określone w ust. 2 pkt 4.

6a.

Prezes UTK, w drodze decyzji, przywraca licencję maszynisty, która została zawieszona,

jeżeli jej posiadacz uzyskał orzeczenie lekarskie, o którym mowa w ust. 5.

7.

Prezes UTK, w drodze decyzji, cofa licencję maszynisty osobie, która przestała spełniać

warunek określony w ust. 2 pkt 1 lub trwale przestała spełniać warunek określony w

ust. 2 pkt 4.

8.

Decyzjom, o których mowa w ust. 6-7 i 12, Prezes UTK nadaje rygor natychmiastowej

wykonalności.

8a.

Posiadacz licencji maszynisty jest obowiązany zawiadomić Prezesa UTK o utracie tego

dokumentu, jego zniszczeniu w stopniu powodującym nieczytelność, a także o zmianie

stanu faktycznego wymagającej aktualizacji danych w nim zawartych, w terminie 30 dni

od dnia zaistnienia tego zdarzenia.

9.

W przypadkach, o których mowa w ust. 8a, Prezes UTK, na podstawie wniosku, wydaje

na okres pozostający do końca okresu ważności dotychczasowej licencji maszynisty wtórnik

licencji maszynisty, a w przypadku aktualizacji danych zawartych w tym dokumencie

- nową licencję maszynisty.

9a.

Posiadacz licencji maszynisty, który po wydaniu wtórnika licencji maszynisty odzyskał

utracony dokument, jest obowiązany zwrócić ten dokument Prezesowi UTK.

10.

O zawieszeniu, cofnięciu licencji maszynisty lub aktualizacji danych zawartych w licencji,

Prezes UTK niezwłocznie zawiadamia przewoźnika kolejowego lub zarządcę infrastruktury

kolejowej, u którego maszynista jest zatrudniony lub na którego rzecz świadczy usługi.

11.

Jeżeli licencja maszynisty została wydana przez organ innego państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, Prezes UTK, w przypadku stwierdzenia, że maszynista nie spełnia

warunków określonych w ust. 2, zwraca się do tego organu z wnioskiem o przeprowadzenie

kontroli lub o zawieszenie licencji maszynisty. O fakcie tym powiadamia Komisję Europejską.

12.

Prezes UTK, w drodze decyzji, może wydać zakaz prowadzenia pociągu lub pojazdu kolejowego

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez maszynistę, o którym mowa w ust. 11,

w okresie rozpatrywania wniosku, jeżeli jest to uzasadnione względami bezpieczeństwa

ruchu kolejowego.

13.

W przypadku wniosku organu z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej o przeprowadzenie

kontroli lub o zawieszenie licencji maszynisty, Prezes UTK rozpatruje wniosek w terminie

4 tygodni od dnia otrzymania. O sposobie załatwienia wniosku Prezes UTK powiadamia

właściwy organ tego państwa i Komisję Europejską.

14.

Licencje maszynistów wydane w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej są

ważne na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

15.

Na odcinkach linii kolejowych obejmujących przejścia graniczne z państwami sąsiadującymi

z Rzecząpospolitą Polską, nienależącymi do Unii Europejskiej, pociągi lub pojazdy

kolejowe prowadzi się zgodnie z międzynarodowymi porozumieniami lub umowami dwustronnymi.

1.

Prezes UTK prowadzi

1)

rejestr licencji maszynistów;

2)

rejestr ośrodków szkolenia i egzaminowania;

3)

listę podmiotów uprawnionych do przeprowadzania badań lekarskich i psychologicznych

oraz orzekania, w celu sprawdzenia spełnienia wymagań zdrowotnych, fizycznych i psychicznych,

niezbędnych do uzyskania licencji oraz świadectwa maszynisty, a także zachowania ich

ważności.

1a.

Prezes UTK udostępnia dane zgromadzone w rejestrze, o którym mowa w ust. 1 pkt 1,

na wniosek

1)

Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych zgodnie z art. 28h ust. 2 pkt 4 oraz

komisji kolejowej, o której mowa w art. 28m;

2)

Agencji - w celu przeprowadzenia oceny procesu przyznawania uprawnień maszynistom

w Unii Europejskiej;

3)

przewoźnika kolejowego, zarządcy lub innego podmiotu, u którego maszynista jest zatrudniony

lub na rzecz którego świadczy usługi - w celu sprawdzenia statusu licencji maszynisty;

4)

właściwego organu innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w zakresie dotyczącym

maszynistów prowadzących pociągi po infrastrukturze kolejowej tego państwa, w celu

a)

kontroli pociągów kursujących na obszarze jego właściwości,

b)

prowadzenia postępowań odnoszących się do przestrzegania przepisów Unii Europejskiej

dotyczących przyznawania uprawnień maszynistom,

c)

prowadzenia postępowania w sprawie poważnego wypadku, wypadku lub incydentu;

5)

innego podmiotu, jeżeli obowiązek udostępnienia danych wynika z odrębnych przepisów.

2.

Rejestr, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, oraz lista, o której mowa w ust. 1 pkt 3, są

jawne i udostępniane w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Prezesa

UTK.

3.

Za czynności Prezesa UTK w zakresie wpisu do rejestru, o którym mowa w ust. 1 pkt

2, oraz wpisu na listę, o której mowa w ust. 1 pkt 3, pobierana jest opłata w wysokości

stanowiącej równowartość w złotych 200 euro, ustalonej przy zastosowaniu kursu średniego,

ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu wpisu. Opłaty stanowią

dochód budżetu państwa.

4.

Prowadzenie ośrodka szkolenia i egzaminowania jest działalnością regulowaną w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

4a.

Przedsiębiorca prowadzący działalność, o której mowa w ust. 4, podlega wpisowi do

rejestru, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.

4b.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 4a, dotyczy również przedsiębiorcy z innego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej prowadzącego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

działalność, o której mowa w ust. 4, uznanego przez właściwy organ innego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej zgodnie z przepisami Komisji Europejskiej dotyczącymi

uznawania ośrodków szkoleniowych prowadzących szkolenia zawodowe dla maszynistów.

4c.

Zakres czynności wykonywanych przez ośrodek szkolenia i egzaminowania obejmuje

1)

szkolenie i egzaminowanie kandydatów na maszynistów ubiegających się o uzyskanie licencji

maszynisty w zakresie ogólnej wiedzy zawodowej,

2)

szkolenie i egzaminowanie kandydatów na maszynistów ubiegających się o uzyskanie świadectw

maszynisty w zakresie wiedzy i umiejętności dotyczących

a)

infrastruktury kolejowej,

b)

pojazdu kolejowego,

3)

przeprowadzanie szkoleń i sprawdzianów wiedzy i umiejętności maszynistów, lub

4)

szkolenie i egzaminowanie maszynistów z innych państw członkowskich Unii Europejskiej

w zakresie ogólnych kompetencji językowych, zasad ruchu kolejowego i sygnalizacji

na sieci kolejowej Rzeczypospolitej Polskiej.

5.

Działalność, o której mowa w ust. 4, może prowadzić przedsiębiorca

1)

(uchylony)

2)

w stosunku do którego nie została otwarta likwidacja lub nie ogłoszono upadłości;

3)

który nie był prawomocnie skazany za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści

majątkowych lub przestępstwo przeciwko dokumentom - dotyczy osoby fizycznej lub członków

organów osoby prawnej;

4)

który posiada warunki lokalowe i wyposażenie dydaktyczne umożliwiające prowadzenie

szkoleń i egzaminów;

5)

który prowadzi szkolenia na podstawie programów szkoleń, o których mowa odpowiednio

w przepisach wydanych na podstawie ust. 11 pkt 6 i art. 22b ust. 21 pkt 2;

5a)

zapewniający prowadzenie

a)

szkoleń przez instruktorów, którzy

-

spełniają wymagania dotyczące instruktorów określone w przepisach wydanych na podstawie

ust. 11 pkt 10,

-

są wpisani do wykazu, o którym mowa w ust. 8 pkt 1,

b)

egzaminów przez egzaminatorów, którzy

-

spełniają wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 11 pkt 10,

-

są wpisani do wykazu, o którym mowa w ust. 8 pkt 1,

-

złożyli pisemną deklarację prowadzenia egzaminów w sposób bezstronny i niedyskryminujący;

5b)

który zawiadamia Prezesa UTK, nie później niż 14 dni przed planowanym egzaminem, o

terminie i miejscu jego przeprowadzenia;

6)

który spełnia szczegółowe wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie ust.

11 pkt 9;

7)

który posiada zbiór obowiązujących przepisów w zakresie objętym programem szkoleń

i egzaminów;

8)

który nie zalega w regulowaniu zobowiązań podatkowych, opłat i składek na ubezpieczenie

społeczne.

6.

Badania lekarskie i psychologiczne w celu sprawdzenia spełnienia wymagań zdrowotnych,

fizycznych i psychicznych, niezbędnych do uzyskania licencji maszynisty oraz świadectwa

maszynisty, a także zachowania ich ważności, mogą prowadzić podmioty uprawnione do

wykonywania badań w służbie medycyny pracy, zajmujące się zadaniami medycyny kolejowej.

7.

Wpis do rejestru, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, a także na listę, o której mowa w

ust. 1 pkt 3, jest dokonywany na pisemny wniosek zainteresowanego podmiotu zawierający

następujące informacje

1)

firmę podmiotu;

2)

oznaczenie siedziby i adresu albo miejsca zamieszkania i adresu podmiotu;

3)

numer podmiotu w odpowiednim rejestrze;

4)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile podmiot taki numer posiada;

5)

zakres czynności, o których mowa w ust. 4c - w przypadku wpisu do rejestru, o którym

mowa w ust. 1 pkt 2.

8.

Przedsiębiorca ubiegający się o wpis do rejestru, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, wraz

z wnioskiem składa

1)

wykaz zawierający imiona i nazwiska instruktorów oraz egzaminatorów wraz z kserokopiami

dokumentów potwierdzających ich kwalifikacje i wykształcenie;

2)

deklaracje, o których mowa w ust. 5 pkt 5a lit. b tiret trzecie;

3)

pisemne oświadczenie następującej treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru ośrodków szkolenia i egzaminowania są kompletne

i zgodne z prawdą;

2)

spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka

szkolenia i egzaminowania maszynistów oraz kandydatów na maszynistów, określone w

ustawie z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym.

”

.

8a.

Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 4b, jest zwolniony z obowiązku składania dokumentów

potwierdzających spełnienie przez instruktorów i egzaminatorów wymagań określonych

w przepisach wydanych na podstawie ust. 11 pkt 10, jeżeli ich spełnienie zostało uprzednio

sprawdzone przez właściwy organ innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, a

nie odnoszą się one do prowadzenia szkoleń i egzaminów wyłącznie na sieci kolejowej

Rzeczypospolitej Polskiej.

9.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 8 pkt 3, powinno również określać

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres oraz adres zamieszkania;

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia

i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

9a.

W przypadku gdy przedsiębiorca prowadzący ośrodek szkolenia i egzaminowania składa

wniosek o

1)

wpisanie do wykazu, o którym mowa w ust. 8 pkt 1, instruktorów lub egzaminatorów prowadzących

odpowiednio szkolenia lub egzaminy w tym ośrodku szkolenia i egzaminowania - przepisy

ust. 8 pkt 1 i 2 stosuje się odpowiednio;

2)

rozszerzenie zakresu wykonywanych czynności - przepisy ust. 8 pkt 3 stosuje się odpowiednio.

9b.

Prezes UTK zatwierdza albo odmawia, w drodze decyzji, zatwierdzenia zmian, o których

mowa w ust. 9a.

9c.

Prezes UTK odmawia zatwierdzenia zmian, o których mowa w ust. 9a, jeżeli

1)

przedsiębiorca prowadzący ośrodek szkolenia i egzaminowania nie przedłożył wraz z

wnioskiem oświadczenia o spełnianiu wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie

ust. 11 pkt 9, niezbędnych do wykonywania działalności w zakresie czynności objętych

tym wnioskiem - dotyczy wniosku o rozszerzenie zakresu wykonywanych czynności;

2)

osoba, której dotyczy wniosek o wpis do wykazu, o którym mowa w ust. 8 pkt 1, nie

spełnia któregokolwiek z wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie ust.

11 pkt 10.

10.

Prezes UTK wykreśla, w drodze decyzji, ośrodek szkolenia i egzaminowania z rejestru,

o którym mowa w ust. 1 pkt 2, w przypadku

1)

określonym w art. 71 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej;

2)

wydania prawomocnego orzeczenia zakazującego przedsiębiorcy prowadzenia tej działalności;

3)

gdy wobec przedsiębiorcy ukończono postępowanie likwidacyjne albo upadłościowe obejmujące

likwidację majątku upadłego.

10a.

Rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności w zakresie prowadzenia ośrodka

szkolenia i egzaminowania jest

1)

prowadzenie szkoleń w sposób niezgodny z programami szkolenia;

2)

wydanie niezgodnie ze stanem faktycznym dokumentów potwierdzających ukończenie szkolenia

i zdanie egzaminu;

3)

uporczywe uchylanie się od obowiązku zawiadamiania Prezesa UTK o zamiarze przeprowadzenia

egzaminów;

4)

prowadzenie szkoleń lub egzaminów przez osoby niewpisane do wykazu, o którym mowa

w ust. 8 pkt 1;

5)

prawomocne skazanie przedsiębiorcy za przestępstwo, o którym mowa w ust. 5 pkt 3 -

dotyczy osoby fizycznej lub członków organów osoby prawnej.

10b.

Prezes UTK wykreśla, w drodze decyzji, z listy, o której mowa w ust. 1 pkt 3, podmiot,

który przestał spełniać wymagania, o których mowa w ust. 6, lub szczegółowe wymagania

określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 13.

11.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i tryb wydawania, przedłużania ważności, zawieszania, przywracania

i cofania licencji maszynisty, aktualizacji danych zawartych w licencji maszynisty

oraz wydawania jej wtórników;

2)

wymagania zdrowotne, fizyczne i psychiczne, jakie powinny spełniać osoby ubiegające

się o licencję maszynisty albo o zachowanie jej ważności;

3)

zakres badań lekarskich i psychologicznych oraz sposób oceny zdolności fizycznej i

psychicznej osób ubiegających się o licencję maszynisty albo o zachowanie jej ważności

oraz tryb orzekania o tej zdolności;

4)

wzory dokumentów potwierdzających zdolność fizyczną i psychiczną osób ubiegających

się o licencję maszynisty albo o zachowanie jej ważności;

5)

zakres wiedzy i umiejętności objętych szkoleniem i egzaminem niezbędny do uzyskania

licencji maszynisty;

6)

program oraz czas trwania szkolenia kandydatów na maszynistów ubiegających się o licencję

maszynisty;

7)

sposób, formę i tryb przygotowania oraz przeprowadzania egzaminów dla kandydatów na

maszynistów ubiegających się o licencję maszynisty, a także tryb pracy komisji egzaminacyjnej;

8)

sposób ustalania numeru identyfikacyjnego ośrodka szkolenia i egzaminowania wpisywanego

do rejestru, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zakres danych ujętych w rejestrze, a także

sposób uiszczania opłat za wpis do tego rejestru;

9)

szczegółowe wymagania w stosunku do przedsiębiorców ubiegających się o wpis do rejestru

ośrodków szkolenia i egzaminowania;

10)

wymagania kwalifikacyjne dla instruktorów i egzaminatorów wykonujących czynności w

ośrodku szkolenia i egzaminowania, a także rodzaje dokumentów potwierdzających ich

kwalifikacje i wykształcenie;

11)

warunki, sposób prowadzenia rejestru licencji maszynistów, zakres danych w nim ujętych

oraz okres ich przechowywania, wzór tego rejestru, a także tryb przekazywania danych

ujętych w rejestrze podmiotom, o których mowa w ust. 1a;

12)

wzór

a)

wniosku o wydanie licencji maszynisty, przedłużenie ważności, wydanie wtórnika, przywrócenie

tego dokumentu i aktualizację danych w nim zawartych,

b)

dokumentu potwierdzającego ukończenie szkolenia i zdanie egzaminu w celu uzyskania

licencji maszynisty,

c)

deklaracji, o której mowa w ust. 5 pkt 5a lit. b tiret trzecie.

12.

Minister właściwy do spraw transportu wyda rozporządzenie, o którym mowa w ust. 11,

mając na uwadze

1)

konieczność zapewnienia sprawności procedury uzyskiwania licencji maszynisty;

2)

konieczność uwzględnienia specyfiki pracy na stanowisku maszynisty przy określeniu

wymagań zdrowotnych, jakie powinny spełniać osoby ubiegające się o licencję maszynisty

albo o zachowanie jej ważności;

3)

konieczność przeprowadzenia badań niezbędnych dla właściwej oceny zdolności fizycznej

i psychicznej do prowadzenia pojazdów kolejowych;

4)

zapewnienie sprawności procedury wydawania dokumentów potwierdzających zdolność fizyczną

i psychiczną osób ubiegających się o licencję maszynisty albo o zachowanie jej ważności;

5)

zakres wiedzy i umiejętności niezbędny do bezpiecznego prowadzenia pociągów i pojazdów

kolejowych;

6)

konieczność zapewnienia odpowiedniej liczby godzin szkolenia dla kandydatów na maszynistów

ubiegających się o licencję maszynisty, zapewniającej uzyskanie znajomości faktów,

zasad, procesów i pojęć ogólnych związanych z pracą na stanowisku maszynisty;

7)

konieczność przeprowadzenia pisemnego egzaminu testowego dla kandydatów na maszynistów

ubiegających się o licencję maszynisty, zagwarantowania właściwej organizacji i odpowiedniego

poziomu merytorycznego tego egzaminu, a także zapewnienia jednakowych warunków ich

przeprowadzenia;

8)

zalecenia Komisji Europejskiej dotyczące procedury nadawania numerów identyfikacyjnych

ośrodkom szkolenia i egzaminowania;

9)

przepisy Unii Europejskiej dotyczące wymagań, jakie powinny spełniać ośrodki szkolenia

i egzaminów;

10)

konieczność zapewnienia odpowiedniego poziomu merytorycznego szkoleń oraz egzaminów

dla kandydatów na maszynistów ubiegających się o licencję maszynisty oraz określenia

dodatkowych wymagań dotyczących znajomości języka polskiego, zasad ruchu kolejowego

i sygnalizacji na sieci kolejowej Rzeczypospolitej Polskiej, dla instruktorów i egzaminatorów

z innych państw członkowskich Unii Europejskiej, prowadzących szkolenia i egzaminy

na sieci kolejowej Rzeczypospolitej Polskiej;

11)

przepisy Unii Europejskiej dotyczące rejestru licencji maszynistów;

12)

potrzebę ujednolicenia wydawanych dokumentów i ich zabezpieczenie przed podrobieniem

lub przerobieniem.

13.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania w stosunku do podmiotów

ubiegających się o wpis na listę podmiotów uprawnionych do przeprowadzania badań lekarskich

i psychologicznych oraz orzekania w celu sprawdzenia spełnienia wymagań zdrowotnych,

fizycznych i psychicznych, niezbędnych do uzyskania licencji maszynisty oraz świadectwa

maszynisty, a także zachowania ich ważności, tryb dokonywania wpisu na listę oraz

wykreślania z niej, zakres danych ujętych na liście, wzór wniosku o wpis na listę,

a także sposób uiszczania opłat, mając na uwadze

1)

konieczność zapewnienia właściwych kwalifikacji osób uprawnionych do przeprowadzania

badań w celu sprawdzenia spełnienia wymagań zdrowotnych, fizycznych i psychicznych

niezbędnych do uzyskania licencji maszynisty oraz świadectwa maszynisty, a także zachowania

ich ważności;

2)

konieczność zapewnienia właściwych warunków przeprowadzania takich badań;

3)

jasność i przejrzystość danych ujętych na liście.

1.

Przewoźnicy kolejowi i zarządcy wydają świadectwa maszynistom przez nich zatrudnionym

lub świadczącym usługi na ich rzecz, zgodnie ze wzorem określonym w załączniku II

do rozporządzenia (UE) nr 36/2010.

1a.

Warunkami niezbędnymi do uzyskania świadectwa maszynisty są

1)

posiadanie licencji maszynisty;

2)

odbycie szkolenia i zdanie egzaminu przeprowadzonych w trybie i w sposób określony

w przepisach wydanych na podstawie ust. 21 pkt 2 i 3 - dotyczy kandydatów na maszynistów;

3)

odbycie szkolenia i złożenie z wynikiem pozytywnym sprawdzianu wiedzy i umiejętności

przeprowadzonych w trybie i w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie

ust. 21 pkt 4 - dotyczy maszynistów ubiegających się o uzyskanie kolejnego świadectwa

maszynisty;

4)

uzyskanie orzeczenia lekarskiego potwierdzającego spełnienie wymagań zdrowotnych,

fizycznych i psychicznych, określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 22

pkt 1, po przeprowadzeniu badań lekarskich i psychologicznych.

2.

Świadectwo maszynisty uprawnia do prowadzenia pociągu lub pojazdu kolejowego u przewoźnika

kolejowego lub zarządcy, który je wydał, w ramach określonej kategorii uprawnień i

jest ważne na określoną w nim infrastrukturę kolejową oraz określone typy pojazdów

kolejowych. Kategorie i podkategorie uprawnień określa rozporządzenie (UE) nr 36/2010.

3.

Świadectwo maszynisty może zawierać uprawnienie do prowadzenia pociągów lub pojazdów

kolejowych we wszystkich kategoriach i podkategoriach, o których mowa w ust. 2.

3a.

W przypadku świadczenia usługi trakcyjnej dopuszcza się prowadzenie pociągu lub pojazdu

kolejowego przez maszynistę na podstawie świadectwa maszynisty wydanego przez innego

przewoźnika kolejowego lub zarządcę.

3b.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3a, przewoźnik kolejowy, na rzecz którego maszynista

prowadzi pojazd kolejowy lub pociąg jest obowiązany do zapewnienia zapoznania tego

maszynisty z obowiązującymi u niego regulacjami wewnętrznymi w zakresie niezbędnym

do bezpiecznego prowadzenia pojazdu kolejowego lub pociągu.

4.

Przewoźnicy kolejowi i zarządcy infrastruktury kolejowej ustanawiają procedury wydawania

świadectw maszynisty, będące częścią ich systemu zarządzania bezpieczeństwem, o którym

mowa w art. 17a.

5.

W procedurach wydawania świadectw, o których mowa w ust. 4, określa się w szczególności

1)

tryb wydawania świadectwa maszynisty, aktualizacji danych w nim zawartych, jego zawieszania

i cofania;

2)

tryb odwołania się od decyzji dotyczącej wydania świadectwa maszynisty, jego zawieszania

i cofania.

3)

(uchylony)

6.

Procedurę, o której mowa w ust. 4, przewoźnicy kolejowi i zarządcy infrastruktury

kolejowej podają do publicznej wiadomości w sposób przyjęty u każdego z nich.

7.

W celu zachowania ważności świadectwa maszynisty, maszynista przechodzi okresowe badania

lekarskie i psychologiczne oraz uzyskuje orzeczenie lekarskie potwierdzające spełnienie

wymagań zdrowotnych, fizycznych i psychicznych określonych w przepisach wydanych na

podstawie ust. 22 pkt 1 oraz przechodzi szkolenia, a także okresowe sprawdziany wiedzy

i umiejętności, w trybie i na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie

ust. 21 pkt 4.

7a.

Badania, o których mowa w ust. 7, przeprowadza się co

1)

24 miesiące - do ukończenia 55. roku życia,

2)

12 miesięcy - po ukończeniu 55. roku życia

- chyba że orzeczenie lekarskie wskazuje krótszy okres.

7b.

Badania, o których mowa w ust. 7, przeprowadza się w okresach krótszych niż okresy,

o których mowa w ust. 7a

1)

po każdym poważnym wypadku, w którym uczestniczył maszynista;

2)

po zakończeniu czasowej niezdolności do pracy spowodowanej chorobą, trwającej dłużej

niż 30 dni;

3)

w przypadku powrotu maszynisty do pracy po przerwie trwającej dłużej niż 6 miesięcy;

4)

w razie uzasadnionego podejrzenia utraty zdolności fizycznej lub psychicznej do kierowania

pojazdem kolejowym lub pociągiem;

5)

w przypadku określonym w ust. 16;

6)

w innych przypadkach określonych w przepisach dotyczących profilaktycznej ochrony

zdrowia pracowników.

7c.

Badania, o których mowa w ust. 1a pkt 4, ust. 7 i 7b, są wykonywane, z zastrzeżeniem

ust. 7a oraz przepisów wydanych na podstawie ust. 22, w zakresie i na zasadach określonych

w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1666, 2138 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 60 i 962).

7d.

Przejście przez maszynistę badań, o których mowa w ust. 1a pkt 4, ust. 7 i 7b, uznaje

się za równoznaczne ze spełnieniem obowiązków pracownika w zakresie wykonywania wstępnych,

okresowych i kontrolnych badań lekarskich, o których mowa w art. 229 § 1 i 2 Kodeksu pracy.

7e.

Przewoźnicy kolejowi i zarządcy nie mogą dopuścić do pracy na stanowisku maszynisty

osoby bez aktualnego orzeczenia lekarskiego potwierdzającego spełnienie wymagań zdrowotnych,

fizycznych i psychicznych, niezbędnych do uzyskania świadectwa maszynisty albo zachowania

jego ważności, z wyjątkiem przypadku określonego w ust. 18 pkt 4 w odniesieniu do

kandydatów na maszynistów.

7f.

Przewoźnicy kolejowi oraz zarządcy są obowiązani do

1)

kierowania maszynistów na badania lekarskie i psychologiczne w celu uzyskania świadectwa

maszynisty lub zachowania jego ważności;

2)

pokrywania kosztów badań lekarskich i psychologicznych, o których mowa w pkt 1;

3)

przechowywania orzeczeń lekarskich maszynistów.

7g.

Spełnienie przez przewoźników kolejowych i zarządców obowiązków, o których mowa w

ust. 7f pkt 1 i 2, uznaje się za równoznaczne ze spełnieniem obowiązków pracodawcy

w zakresie wykonywania wstępnych, okresowych i kontrolnych badań lekarskich, o których

mowa w art. 229 § 1 i 2 Kodeksu pracy.

8.

Przewoźnicy kolejowi lub zarządcy infrastruktury kolejowej cofają lub zawieszają w

całości lub w części ważność świadectwa maszynisty, gdy maszynista przestał spełniać

warunki niezbędne do posiadania świadectwa.

9.

(uchylony)

10.

Świadectwo maszynisty wygasa z mocy prawa z dniem rozwiązania lub wygaśnięcia umowy

o pracę lub innego stosunku prawnego wiążącego maszynistę z przewoźnikiem kolejowym

lub zarządcą infrastruktury kolejowej.

11.

W przypadku, o którym mowa w ust. 10, przewoźnik kolejowy i zarządca wydają maszyniście

odpis uzyskanego świadectwa maszynisty, którego wzór określa załącznik III do rozporządzenia

(UE) nr 36/2010, oraz inne dokumenty potwierdzające uzyskane kwalifikacje.

12.

Przewoźnik kolejowy lub zarządca infrastruktury kolejowej bezzwłocznie aktualizuje

świadectwo maszynisty, jeżeli jego posiadacz uzyskał dodatkowe uprawnienia dotyczące

pociągu, pojazdu kolejowego lub infrastruktury kolejowej.

13.

Przewoźnik kolejowy lub zarządca infrastruktury kolejowej cofa świadectwo maszynisty

osobie, która przestała spełniać warunki, o których mowa w ust. 7.

14.

Przewoźnicy kolejowi i zarządcy prowadzą rejestry wydawanych przez siebie świadectw

maszynistów.

14a.

Przewoźnicy kolejowi i zarządcy udostępniają dane zgromadzone w rejestrach, o których

mowa w ust. 14, oraz informację o treści wydanych świadectw maszynisty

1)

Prezesowi UTK;

2)

Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych zgodnie z art. 28h ust. 2 pkt 4 oraz

komisji kolejowej, o której mowa w art. 28m;

3)

właściwym organom innych państw członkowskich Unii Europejskiej, w przypadku wykonywania

przez przewoźnika kolejowego lub zarządcę działalności transgranicznej;

4)

innym podmiotom, jeżeli obowiązek udostępnienia danych wynika z odrębnych przepisów.

15.

Prezes UTK może wystąpić, do przewoźnika kolejowego lub zarządcy infrastruktury kolejowej,

z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli maszynisty lub o zawieszenie ważności świadectwa

maszynisty.

16.

Przewoźnik kolejowy lub zarządca infrastruktury kolejowej po otrzymaniu wniosku Prezesa

UTK obowiązany jest podjąć stosowne działania, w szczególności skierować maszynistę

na badania lekarskie lub poddać sprawdzeniu wiedzy i umiejętności, i, w terminie 4

tygodni od dnia otrzymania wniosku, przedłożyć Prezesowi UTK sprawozdanie z wykonanych

czynności.

17.

Prezes UTK może, w drodze decyzji, wydać zakaz prowadzenia pociągu lub pojazdu kolejowego

przez maszynistę w okresie rozpatrywania wniosku, o którym mowa w ust. 15, jeżeli

jest to uzasadnione względami bezpieczeństwa ruchu kolejowego. O decyzji tej Prezes

UTK informuje Komisję Europejską oraz inne właściwe organy.

18.

W przypadku

1)

zakłóceń w ruchu kolejowym w wyniku prowadzonych robót na torach lub powodujących

konieczność odstępstw od wykonywania przewozów kolejowych na podstawie obowiązującego

rozkładu jazdy pociągów, zgodnie z ustaleniami zarządcy,

2)

jednorazowych przewozów kolejowych, za zgodą zarządcy,

3)

dostawy lub prezentacji nowego pociągu lub pojazdu kolejowego,

4)

szkolenia lub egzaminowania maszynistów oraz kandydatów na maszynistów,

5)

wykonywania przewozów technologicznych

- jeżeli maszynista albo kandydat na maszynistę ubiegający się o świadectwo maszynisty

nie posiadają znajomości odcinków linii kolejowych, na których mają prowadzić pojazd

kolejowy lub pociąg, mogą go prowadzić, pod warunkiem że podczas jazdy obok nich znajduje

się inny maszynista lub przedstawiciel zarządcy posiadający udokumentowaną znajomość

tych odcinków.

19.

W przypadkach, o których mowa w ust. 18, w razie braku możliwości zapewnienia obecności

osób, o których mowa w tym przepisie, maszynista może prowadzić pojazd kolejowy lub

pociąg po spełnieniu warunków określonych w przepisach wydanych na podstawie art.

17 ust. 7.

20.

(uchylony)

20a.

Maszynista jest obowiązany niezwłocznie powiadomić przewoźnika kolejowego lub zarządcę,

na rzecz którego świadczy pracę lub usługi, o okolicznościach dotyczących jego stanu

zdrowia mających wpływ na zdolność prawidłowego realizowania przez niego uprawnień

wynikających z posiadanego świadectwa maszynisty.

20b.

Przepisy ust. 20a stosuje się odpowiednio do prowadzącego pojazdy kolejowe, który

świadczy pracę lub usługi na rzecz użytkownika bocznicy kolejowej lub przedsiębiorcy

wykonującego przewozy w obrębie bocznicy kolejowej.

21.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia

1)

zakres wiedzy i umiejętności dotyczących pojazdu kolejowego i infrastruktury kolejowej,

objętych szkoleniem i egzaminem, które są niezbędne do uzyskania świadectwa maszynisty,

2)

program oraz czas trwania szkolenia kandydatów na maszynistów ubiegających się o uzyskanie

świadectwa maszynisty,

3)

sposób, formę oraz tryb przygotowania i przeprowadzania egzaminów dla kandydatów na

maszynistów ubiegających się o uzyskanie świadectwa maszynisty oraz tryb pracy komisji

egzaminacyjnej przeprowadzającej te egzaminy,

4)

tryb oraz szczegółowe warunki i minimalną częstotliwość przeprowadzania szkoleń oraz

sprawdzianów wiedzy i umiejętności maszynistów,

5)

zakres danych dotyczących infrastruktury kolejowej ujęty w świadectwie maszynisty,

6)

szczegółowe warunki i sposób prowadzenia rejestru świadectw maszynistów, zakres danych

w nim ujętych, a także okres ich przechowywania, wzór tego rejestru oraz tryb udostępniania

danych ujętych w rejestrze podmiotom, o których mowa w ust. 14a

- mając na uwadze zakres wiedzy i umiejętności niezbędny do zapewnienia właściwych

kwalifikacji maszynistów, konieczność dostosowania programu szkolenia do wykształcenia

i doświadczenia zawodowego kandydatów na maszynistów, przy zapewnieniu niezbędnej

liczby godzin stażu stanowiskowego, szkolenia teoretycznego i praktycznego oraz prowadzenia

pojazdu kolejowego pod nadzorem, konieczność przeprowadzenia teoretycznej i praktycznej

części egzaminu dla kandydatów na maszynistów ubiegających się o uzyskanie świadectwa

maszynisty, zagwarantowania właściwej organizacji i odpowiedniego poziomu merytorycznego

tych egzaminów, a także zapewnienia jednakowych warunków ich przeprowadzenia, konieczność

zapewnienia ciągłości realizacji procesu doskonalenia zawodowego maszynistów i monitorowania

posiadanych przez nich uprawnień oraz przepisy Unii Europejskiej dotyczące rejestru

świadectw maszynistów.

22.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

wymagania zdrowotne, fizyczne i psychiczne, jakie powinny spełniać osoby ubiegające

się o świadectwo maszynisty albo o zachowanie jego ważności,

2)

zakres badań lekarskich i psychologicznych oraz sposób oceny zdolności fizycznej i

psychicznej osób ubiegających się o świadectwo maszynisty albo o zachowanie jego ważności

oraz tryb orzekania o tej zdolności,

3)

wzory dokumentów potwierdzających zdolność fizyczną i psychiczną osób ubiegających

się o świadectwo maszynisty albo o zachowanie jego ważności

- mając na uwadze konieczność przeprowadzenia badań niezbędnych dla właściwej oceny

zdolności fizycznej i psychicznej do prowadzenia pojazdów kolejowych, konieczność

uwzględnienia specyfiki pracy na stanowisku maszynisty przy określeniu wymagań zdrowotnych,

sprawność procedury wydawania dokumentów potwierdzających zdolność fizyczną i psychiczną

osób ubiegających się o świadectwo maszynisty albo o zachowanie jego ważności, a także

konieczność ujednolicenia wydawanych dokumentów i ich zabezpieczenie przed podrobieniem

lub przerobieniem.

1.

Przewoźnik kolejowy i zarządca mogą zawrzeć z kandydatem na maszynistę umowę zobowiązującą

tego kandydata do zwrotu części albo całości kosztów poniesionych na jego szkolenie,

jeżeli rozwiązanie lub wygaśnięcie umowy o pracę lub innego stosunku prawnego wiążącego

kandydata na maszynistę z odpowiednio przewoźnikiem kolejowym albo zarządcą nastąpiło

przed ustalonym w tej umowie terminem, z przyczyny leżącej po stronie tego kandydata.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku szkolenia maszynisty ubiegającego

się o uzyskanie kolejnego świadectwa maszynisty.

1.

Maszynista jest obowiązany do niezwłocznego poinformowania przewoźnika kolejowego

lub zarządcy, na rzecz których świadczy pracę lub usługi, w drodze pisemnego oświadczenia,

o

1)

świadczeniu pracy lub usług na rzecz więcej niż jednego przewoźnika kolejowego, zarządcy,

użytkownika bocznicy kolejowej lub przedsiębiorcy wykonującego przewozy w obrębie

bocznicy kolejowej albo

2)

niewykonywaniu czynności maszynisty albo prowadzącego pojazdy kolejowe na rzecz innego

przewoźnika kolejowego, zarządcy, użytkownika bocznicy kolejowej lub przedsiębiorcy

wykonującego przewozy w obrębie bocznicy kolejowej.

2.

Maszynista składa oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, w dniu rozpoczęcia pracy lub

świadczenia usług, a następnie w każdym przypadku podjęcia albo zaprzestania wykonywania

czynności maszynisty na rzecz więcej niż jednego podmiotu.

3.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, powinno zawierać informację dotyczącą

przeciętnej tygodniowej liczby godzin prowadzenia pojazdu kolejowego lub pociągu u

innego przewoźnika kolejowego, zarządcy, użytkownika bocznicy kolejowej lub przedsiębiorcy

wykonującego przewozy w obrębie bocznicy kolejowej.

4.

Jeżeli zostało złożone oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przewoźnik kolejowy

lub zarządca, przekazuje je Prezesowi UTK, nie później niż w terminie 14 dni od dnia

jego otrzymania.

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do prowadzącego pojazdy kolejowe, który

świadczy pracę lub usługi na rzecz użytkownika bocznicy kolejowej lub przedsiębiorcy

wykonującego przewozy w obrębie bocznicy kolejowej.

1.

Pracownicy zatrudnieni na stanowiskach bezpośrednio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem

ruchu kolejowego oraz z prowadzeniem określonych rodzajów pojazdów kolejowych: dyżurny

ruchu, nastawniczy, kierownik pociągu, ustawiacz, manewrowy, rewident taboru, automatyk,

toromistrz, dróżnik przejazdowy, prowadzący pojazdy kolejowe, o których mowa w art.

18 ust. 2 pkt 1 i 2, oraz pomocnik maszynisty pojazdów trakcyjnych, są obowiązani

1)

posiadać wymagane wykształcenie,

2)

spełniać wymagania zdrowotne, fizyczne i psychiczne,

3)

posiadać wymagane przygotowanie zawodowe,

4)

zdać egzamin kwalifikacyjny

- określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 3 pkt 1.

2.

Pracownicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani do posiadania i okazywania właściwemu

uprawnionemu organowi dokumentu upoważniającego do wykonywania czynności na stanowiskach,

o których mowa w ust. 1.

3.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia

1)

dla stanowisk, o których mowa w ust. 1, warunki, jakie są obowiązani spełniać zatrudnieni

na tych stanowiskach, a także warunki i sposób oceny ich zdolności fizycznych i psychicznych,

jednostki uprawnione do oceny zdolności fizycznej i psychicznej oraz tryb orzekania

o tej zdolności,

2)

sposób powoływania i tryb pracy komisji egzaminacyjnych stwierdzających kwalifikacje

pracowników zatrudnionych na stanowiskach, o których mowa w ust. 1, wzory dokumentów

potwierdzających te kwalifikacje i upoważniających do wykonywania czynności na tych

stanowiskach, wysokość wynagrodzenia członków komisji egzaminacyjnych oraz wysokość

opłat związanych ze stwierdzeniem kwalifikacji pracowników, uwzględniając przepis

ust. 4, a także sposób uiszczania tych opłat

- mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa w transporcie kolejowym, właściwych kwalifikacji

osób zatrudnionych na tych stanowiskach, odpowiednich warunków przeprowadzania oceny

zdolności fizycznej i psychicznej, nakład pracy członków komisji egzaminacyjnej oraz

ich kwalifikacje, a także koszty rzeczowe i osobowe związane ze stwierdzaniem kwalifikacji

pracowników.

4.

Wysokość opłaty związanej ze stwierdzeniem kwalifikacji pracowników zatrudnionych

na stanowiskach, o których mowa w ust. 1, nie może przekroczyć równowartości w złotych

30 euro, ustalonej przy zastosowaniu kursu średniego, ogłaszanego przez Narodowy Bank

Polski, obowiązującego w dniu wydania dokumentu potwierdzającego kwalifikacje pracownika.

1.

Minister właściwy do spraw transportu przeprowadza, nie rzadziej niż raz na 5 lat,

ocenę systemu uzyskiwania licencji maszynisty i świadectwa maszynisty, biorąc pod

uwagę konieczność zapewnienia sprawności i przejrzystości tego systemu oraz bezpieczeństwo

w ruchu kolejowym. Wyniki oceny są jawne.

2.

Minister właściwy do spraw transportu, w celu dokonania oceny, o której mowa w ust.

1, może żądać od Prezesa UTK, przewoźników kolejowych, zarządców infrastruktury kolejowej

udzielenia informacji oraz wyjaśnień niezbędnych do dokonania oceny.

3.

Wyniki oceny systemu uzyskiwania licencji maszynisty i świadectwa maszynisty przekazywane

są zainteresowanym podmiotom oraz Prezesowi UTK.

4.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w wyniku oceny, o której mowa w ust. 1,

minister właściwy do spraw transportu zwraca się do Prezesa UTK z wnioskiem o wyznaczenie

podmiotowi, u którego stwierdzono nieprawidłowości terminu ich usunięcia.

5.

Prezes UTK może nałożyć na przewoźnika kolejowego lub zarządcę infrastruktury kolejowej,

który nie usunął w wyznaczonym terminie nieprawidłowości stwierdzonych w wyniku oceny,

o której mowa w ust. 1, karę pieniężną w wysokości określonej w art. 66 ust. 2. Art.

66 ust. 4 stosuje się.

1.

Warunkiem dopuszczenia do eksploatacji typów budowli i typów urządzeń mających wpływ

na poziom bezpieczeństwa ruchu kolejowego, o których mowa w przepisach wydanych na

podstawie ust. 14 pkt 2, jest uzyskanie świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu

dla pierwszego ich egzemplarza.

2.

Jeżeli określony typ urządzeń albo budowli jest produkowany przez więcej niż jednego

producenta, wymagane jest uzyskanie świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu dla

pierwszego egzemplarza produkowanego przez każdego z tych producentów.

3.

Świadectwo dopuszczenia do eksploatacji typu wydaje się na czas nieokreślony, a w

przypadku nowych typów lub konieczności wykonania prób eksploatacyjnych, na czas określony

- przewidziany na przeprowadzenie tych prób.

4.

Organem właściwym w sprawach wydania, odmowy wydania i cofania świadectwa dopuszczenia

do eksploatacji typu jest Prezes UTK.

5.

Przed uzyskaniem świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu, typy urządzeń i typy

budowli podlegają badaniom technicznym.

6.

Badania techniczne przeprowadza jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 22g

ust. 9.

7.

Po przeprowadzeniu z wynikiem pozytywnym badań technicznych jednostka organizacyjna,

o której mowa w art. 22g ust. 9, wydaje certyfikat zgodności typu.

8.

Kolejne urządzenia albo budowle zgodne z typem, dla którego Prezes UTK wydał świadectwo

dopuszczenia do eksploatacji typu, uznaje się za dopuszczone do eksploatacji, jeżeli

1)

producent albo jego upoważniony przedstawiciel przeprowadził procedurę oceny zgodności

z typem, a następnie wystawił deklarację zgodności z typem, albo

2)

podmiot zamawiający, wykonawca modernizacji, importer, inwestor, dysponent, zarządca,

użytkownik bocznicy albo przewoźnik kolejowy wystawił deklarację zgodności z typem

dla urządzeń albo budowli, które zamierza wprowadzić do eksploatacji, po uprzednim

przeprowadzeniu przez jednostkę organizacyjną, o której mowa w art. 22g ust. 9, badań

technicznych niezbędnych do stwierdzenia zgodności z typem, zakończonych wydaniem

certyfikatu zgodności z typem.

9.

Prezes UTK, w drodze decyzji, cofa świadectwo dopuszczenia do eksploatacji typu w

przypadku stwierdzenia, że typ urządzenia albo typ budowli zagraża bezpieczeństwu

ruchu kolejowego lub bezpieczeństwu przewozu osób i rzeczy.

10.

Jeżeli stroną postępowania w sprawie cofnięcia świadectwa dopuszczenia do eksploatacji

typu jest producent albo jego upoważniony przedstawiciel, w decyzji, o której mowa

w ust. 9, Prezes UTK nakazuje mu

1)

odkupienie albo wymianę, we wskazanym terminie, odpowiednio urządzeń albo budowli

zgodnych z dopuszczonym typem na żądanie podmiotów, które faktycznie nimi władają;

2)

powiadomienie podmiotów władających odpowiednio urządzeniami albo budowlami, zgodnymi

z dopuszczonym typem, o cofnięciu świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu, określając

termin i sposób ich powiadomienia.

11

W odniesieniu do sieci kolejowych warunki, o których mowa w ust. 1 i 8, dotyczą typów

urządzeń i typów budowli przeznaczonych do eksploatacji

1)

na infrastrukturze prywatnej;

2)

w zakresie, o którym mowa w art. 3 ust. 8 i ust. 9 pkt 1;

3)

w przypadkach, o których mowa w art. 25d ust. 1 pkt 2-4;

4)

w przypadku przyznania przez Prezesa UTK odstępstw, o których mowa w art. 25f ust.

5 pkt 1 i 2 oraz ust. 6 pkt 1.

12.

Uzyskanie świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu nie jest wymagane dla typów

urządzeń i typów budowli, o których mowa w ust. 1, ujętych w TSI jako składniki interoperacyjności

i objętych deklaracją WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności.

13.

Przepisy ust. 1-12 stosuje się do typów pojazdów kolejowych, o których mowa w przepisach

wydanych na podstawie ust. 14 pkt 2, przeznaczonych do eksploatacji wyłącznie

1)

na bocznicach kolejowych;

1a

na infrastrukturze prywatnej;

2

na infrastrukturze kolei wąskotorowej;

3)

w metrze;

4

na sieci kolejowej, o której mowa w art. 3 ust. 8.

14.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb wydawania, odmowy wydania i cofania świadectw dopuszczenia do eksploatacji typu;

2)

wykaz rodzajów budowli, urządzeń oraz pojazdów kolejowych, dla których wymagane jest

uzyskanie świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu;

3)

zakres badań technicznych koniecznych do wydania świadectwa dopuszczenia do eksploatacji

typu oraz stwierdzenia zgodności z typem;

4)

szczegółowe warunki i tryb wydawania certyfikatów zgodności typu, certyfikatów zgodności

z typem oraz deklaracji zgodności z typem;

5)

warunki przeprowadzania prób eksploatacyjnych;

6)

procedurę oceny zgodności z typem;

7)

wzór

a)

świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu,

b)

certyfikatu zgodności typu,

c)

certyfikatu zgodności z typem,

d)

deklaracji zgodności z typem.

15.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 14, uwzględnia się

1)

konieczność zapewnienia sprawności stosowania procedury wydawania świadectw dopuszczenia

do eksploatacji typu;

2)

konieczność ujęcia w wykazie, o którym mowa w ust. 14 pkt 2, urządzeń mających wpływ

na bezpieczeństwo ruchu kolejowego, budowli stanowiących elementy nawierzchni kolejowej,

pojazdów kolejowych z napędem, wagonów i kolejowych pojazdów specjalnych;

3)

konieczność przeprowadzenia wszystkich niezbędnych badań umożliwiających stwierdzenie

spełniania wymagań określonych we właściwych specyfikacjach technicznych i dokumentach

normalizacyjnych;

4)

wymagania i procedury w zakresie dopuszczania do eksploatacji elementów systemu kolei

zawarte w przepisach Unii Europejskiej dotyczących interoperacyjności systemu kolei;

5)

moduły procedury oceny zgodności opisane w przepisach Unii Europejskiej ustanawiających

wspólne ramy wprowadzania produktów do obrotu;

6)

konieczność ujednolicenia wydawanych dokumentów.

1.

Prowadzenie działalności polegającej na wykonywaniu badań technicznych koniecznych

do uzyskania świadectw dopuszczenia do eksploatacji typu, a także stwierdzenia zgodności

z typem oraz wydawaniu certyfikatów zgodności typu i certyfikatów zgodności z typem,

wymaga uzyskania zgody Prezesa UTK.

2.

Zgoda na prowadzenie działalności, o której mowa w ust. 1, może być udzielona jednostce

organizacyjnej, która spełnia następujące wymagania

1)

zapewnia przeprowadzanie badań technicznych przez osoby posiadające wiedzę techniczną

w zakresie odpowiednio rodzajów budowli, urządzeń albo pojazdów kolejowych podlegających

badaniom technicznym i certyfikacji;

2)

jest niezależna i bezstronna w stosunku do podmiotów bezpośrednio lub pośrednio związanych

z procesem produkcji odpowiednio typów budowli, urządzeń albo pojazdów kolejowych

podlegających badaniom technicznym i certyfikacji;

3)

zapewnia przeprowadzanie badań technicznych przy użyciu niezbędnego sprzętu;

4)

uzyskała certyfikat akredytacji na podstawie ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku w zakresie odpowiadającym prowadzonej działalności.

3.

Prezes UTK, w drodze decyzji, udziela zgody na wykonywanie przez jednostkę organizacyjną

działalności, o której mowa w ust. 1, jeżeli jednostka ta spełnia wymagania określone

w ust. 2. Decyzja wskazuje rodzaje urządzeń, budowli lub pojazdów kolejowych, które

jednostka organizacyjna może badać i certyfikować.

4.

Prezes UTK, w drodze decyzji, odmawia udzielenia zgody na wykonywanie przez jednostkę

organizacyjną działalności, o której mowa w ust. 1, jeżeli jednostka ta nie spełnia

wymagań określonych w ust. 2.

5.

W przypadku stwierdzenia naruszeń wymagań określonych w ust. 2 Prezes UTK, w drodze

decyzji, zawiesza uprawnienie do wykonywania przez jednostkę organizacyjną działalności,

o której mowa w ust. 1, wyznaczając termin usunięcia naruszeń stanowiących podstawę

zawieszenia.

6.

Jednostka organizacyjna uprawniona do wykonywania działalności, o której mowa w ust.

1, może wystąpić do Prezesa UTK z wnioskiem o rozszerzenie zakresu uprawnień określonych

w decyzji, o której mowa w ust. 3. Prezes UTK, w drodze decyzji, rozszerza zakres

uprawnień tej jednostki organizacyjnej po stwierdzeniu spełniania wymagań, o których

mowa w ust. 2, w zakresie niezbędnym do przeprowadzania badań i certyfikacji rodzajów

urządzeń, budowli lub pojazdów kolejowych objętych wnioskiem.

7.

Prezes UTK, w drodze decyzji, ogranicza zakres uprawnień przyznanych jednostce organizacyjnej

w decyzji, o której mowa w ust. 3 albo 6, w razie zaprzestania spełniania wymagań

określonych w ust. 2, w zakresie niezbędnym do badania i certyfikacji określonych

rodzajów urządzeń, budowli lub pojazdów kolejowych.

8.

Prezes UTK, w drodze decyzji, cofa uprawnienie do wykonywania przez jednostkę organizacyjną

działalności, o której mowa w ust. 1, w przypadku

1)

bezskutecznego upływu terminu na usunięcie naruszeń stanowiących podstawę zawieszenia

uprawnień tej jednostki;

2)

stwierdzenia wydawania certyfikatów zgodności typu lub certyfikatów zgodności z typem

bez uprzedniego przeprowadzenia wszystkich badań technicznych wskazanych w przepisach

wydanych na podstawie art. 22f ust. 14 pkt 3;

3)

ukończenia wobec jednostki organizacyjnej postępowania likwidacyjnego albo upadłościowego

obejmującego likwidację majątku upadłego;

4)

złożenia przez jednostkę organizacyjną pisemnej informacji o zaprzestaniu wykonywania

tej działalności.

9.

Prezes UTK zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Urzędu

Transportu Kolejowego wykaz jednostek organizacyjnych uprawnionych do wykonywania

badań technicznych koniecznych do uzyskania świadectw dopuszczenia do eksploatacji

typu, stwierdzania zgodności z typem oraz wydawania certyfikatów zgodności typu i

certyfikatów zgodności z typem wraz ze wskazaniem zakresu ich uprawnień.

1.

(uchylony)

2.

(uchylony)

3.

Przewoźnik kolejowy lub zarządca może realizować przejazdy jedynie pojazdami kolejowymi,

które są oznaczone europejskim numerem pojazdu (EVN). Za zgodą Prezesa UTK przewoźnik

kolejowy lub zarządca może realizować przejazdy pojazdami kolejowymi eksploatowanymi

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oznakowanymi odrębnym od EVN systemem numeracji.

4.

W przypadku pojazdu kolejowego eksploatowanego lub pojazdu kolejowego, który ma być

eksploatowany na trasach kolejowych z państwami, w których szerokość toru różni się

od szerokości toru na głównej sieci kolejowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

przewoźnik kolejowy albo zarządca może realizować przejazdy pojazdem kolejowym eksploatowanym

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oznakowanym odrębnym od EVN systemem numeracji.

5.

W przypadku pojazdu kolejowego przemieszczającego się z państw innych niż państwa

członkowskie Unii Europejskiej po sieci kolejowej, której szerokość toru różni się

od szerokości toru głównej sieci kolejowej na terytorium państw członkowskich Unii

Europejskiej, mają zastosowanie przepisy, o których mowa w art. 25t, chyba że dwustronne

umowy międzynarodowe, których Rzeczpospolita Polska jest stroną, stanowią inaczej.

6.

(uchylony)

7.

(uchylony)

8.

(uchylony)

1.

Prezes UTK

1)

na wniosek dysponenta

a)

(uchylona)

b)

wprowadza zmiany danych rejestrowych w krajowym rejestrze pojazdów kolejowych (NVR)

dla pojazdu kolejowego w nim zarejestrowanego,

c)

wycofuje z eksploatacji pojazd kolejowy zarejestrowany w krajowym rejestrze pojazdów

kolejowych;

1a)

na wniosek zarządcy, przewoźnika kolejowego, dysponenta, producenta lub jego upoważnionego

przedstawiciela mającego siedzibę na terytorium Unii Europejskiej, wykonawcy modernizacji

lub importera

a)

rezerwuje europejski numer pojazdu (EVN) dla nowego lub modernizowanego pojazdu kolejowego

przed wydaniem dla niego zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji,

b)

nadaje europejski numer pojazdu (EVN) dla pojazdu kolejowego dopuszczonego po raz

pierwszy do eksploatacji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz rejestruje go

w krajowym rejestrze pojazdów (NVR);

2)

wykonując czynności, o których mowa w pkt 1, 1a i 4, sporządza raport, który przekazuje

wnioskodawcy;

3)

w drodze decyzji zawiesza rejestrację pojazdu kolejowego w przypadkach

a)

utraty ważności zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego,

b)

gdy nowy dysponent nie posiada identyfikatora literowego dysponenta (VKM),

c)

gdy na dzień wyrejestrowania aktualnie zarejestrowanego dysponenta żaden nowy dysponent

nie zaakceptował statusu dysponenta,

d)

gdy na dzień wyrejestrowania aktualnie zarejestrowanego podmiotu odpowiedzialnego

za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM) żaden nowy podmiot nie potwierdził przyjęcia

tej funkcji;

4)

w przypadku ustania przyczyn, o których mowa w pkt 3, na wniosek dysponenta rejestruje

pojazd kolejowy w krajowym rejestrze pojazdów kolejowych.

2.

Pojazd kolejowy wpisuje się do krajowego rejestru pojazdów kolejowych (NVR) po spełnieniu

następujących warunków

1)

posiadania ważnego zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji;

2)

posiadania identyfikatora literowego dysponenta (VKM);

3)

wskazania podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM).

3.

Wnioski, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 1a i 4, są rozpatrywane nie później niż w

terminie miesiąca od dnia złożenia kompletnego wniosku.

4.

W przypadku gdy pojazd kolejowy nie spełnia warunków, o których mowa w ust. 2, Prezes

UTK wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia braków w terminie nie dłuższym niż 30 dni od

dnia otrzymania wezwania, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje wydanie

decyzji o odmowie

1)

rejestracji pojazdu kolejowego w krajowym rejestrze pojazdów kolejowych (NVR);

2)

wprowadzenia zmiany danych rejestrowych w krajowym rejestrze pojazdów kolejowych (NVR).

1.

Pojazdy kolejowe przeznaczone do eksploatacji dzieli się na pojazdy

1)

zgodne z TSI,

2)

niezgodne z TSI

- obowiązującymi w dniu wydania zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji tych pojazdów.

1a.

Pojazdy kolejowe niezgodne z TSI podlegają weryfikacji obejmującej badania

1)

zgodności z krajowymi specyfikacjami technicznymi i dokumentami normalizacyjnymi określonymi

w przepisach wydanych na podstawie art. 25t,

2)

zgodności z siecią kolejową, w szczególności w zakresie zgodności charakterystyki

technicznej i eksploatacyjnej pojazdu kolejowego z infrastrukturą i stałymi instalacjami,

3)

parametrów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 25ta ust. 1

- przeprowadzane przez podmioty uprawnione do przeprowadzania badań niezbędnych do

dopuszczenia do eksploatacji pojazdów kolejowych niezgodnych z TSI, o których mowa

w przepisach wydanych na podstawie art. 25ta ust. 1 pkt 8.

1b.

Po zakończeniu z wynikiem pozytywnym badań, o których mowa w ust. 1a, podmiot uprawniony

wydaje certyfikat weryfikacji pojazdu kolejowego niezgodnego z TSI.

1c.

Na podstawie certyfikatu weryfikacji pojazdu kolejowego niezgodnego z TSI podmiot,

który wystąpił o przeprowadzenie weryfikacji, wydaje deklarację weryfikacji pojazdu

kolejowego niezgodnego z TSI.

2.

Przed wprowadzeniem do eksploatacji pojazd kolejowy powinien uzyskać od Prezesa UTK

zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji, z zastrzeżeniem art. 23c. Zezwolenie na

dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego może zawierać warunki użytkowania

tego pojazdu kolejowego.

3.

Z wnioskiem o wydanie zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego

zgodnego z TSI występuje zarządca, przewoźnik kolejowy, dysponent, producent, wykonawca

modernizacji albo importer, załączając dokumenty określone w art. 23e ust. 1.

4.

Prezes UTK wydaje zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji po sprawdzeniu złożonych

deklaracji weryfikacji WE podsystemu, o których mowa w art. 23e ust. 1.

5.

Prezes UTK wydaje zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego bez

przeprowadzania dalszych czynności sprawdzających, jeżeli wszystkie podsystemy strukturalne

pojazdu kolejowego uzyskały zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji zgodnie z postanowieniami

rozdziału 4a w zakresie dopuszczania podsystemów do eksploatacji.

6.

Z wnioskiem o wydanie zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego

niezgodnego z TSI obowiązującymi w dniu dopuszczania pojazdu kolejowego, w tym pojazdu

kolejowego objętego odstępstwami, występuje zarządca, przewoźnik kolejowy, dysponent,

producent, wykonawca modernizacji albo importer, załączając dokumenty określone w

art. 23e ust. 2. Dopuszczenie to uprawnia do poruszania się na sieci kolejowej położonej

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

7

Prezes UTK może żądać od podmiotu, o którym mowa w ust. 3 i 6, dostarczenia dodatkowych

informacji, przeprowadzenia analiz zagrożeń lub badań na sieci kolejowej, w celu sprawdzenia

zgodności technicznej pojazdu kolejowego z siecią kolejową i wymogami bezpieczeństwa.

Zakres i treść wymaganych informacji, analiz i badań Prezes UTK określa po konsultacji

z podmiotem, o którym mowa w ust. 3 i 6. Przepis art. 23e ust. 3 stosuje się odpowiednio.

8

W przypadku konieczności przeprowadzania badań, o których mowa w ust. 7, zarządca

i podmiot, o którym mowa w ust. 3 i 6, uzgadniają warunki i termin ich przeprowadzenia,

nie późniejszy niż 3 miesiące od dnia doręczenia wniosku Prezesa UTK.

8a

W przypadku gdy zarządca i podmiot, o którym mowa w ust. 3 i 6, nie dojdą do porozumienia

w zakresie warunków lub terminu przeprowadzenia badań, o których mowa w ust. 7, Prezes

UTK, na wniosek zarządcy lub podmiotu, o którym mowa w ust. 3 i 6, wydaje decyzję

w sprawie przeprowadzenia badań na sieci kolejowej, określając warunki i termin ich

przeprowadzenia. Decyzji nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

8b

Wniosek, o którym mowa w ust. 8a, zawiera projekt porozumienia o przeprowadzeniu badań,

o których mowa w ust. 7, oraz aktualne stanowiska stron, z zaznaczeniem tych części

porozumienia, których strony nie uzgodniły.

9.

W przypadku gdy wnioski, o których mowa w ust. 3 i 6, nie czynią zadość wymaganiom

określonym w art. 23e, Prezes UTK wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia braków w terminie

miesiąca od dnia otrzymania wezwania, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje

wydanie decyzji odmownej w przedmiocie dopuszczenia do eksploatacji.

10.

Wnioski, o których mowa w ust. 3 i 6, są rozpatrywane nie później niż w terminie 2

miesięcy od dnia złożenia kompletnego wniosku wraz z dokumentami określonymi odpowiednio

w art. 23e ust. 1 albo 2.

11.

Termin na zwrócenie się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, z uwagi na należycie

uzasadnione przyczyny, wynosi miesiąc od dnia doręczenia decyzji odmownej.

12.

Prezes UTK wniosek, o którym mowa w ust. 11, rozpatruje w terminie dwóch miesięcy

od dnia jego otrzymania.

13.

Prezes UTK, w przypadku złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, może pisemnie

zwrócić się do Agencji o opinię.

14.

Jeżeli Prezes UTK nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie dopuszczenia do eksploatacji

pojazdu kolejowego na podstawie wniosku o wydanie zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji

pojazdu kolejowego, o którym mowa w art. 23f ust. 1 albo art. 23g ust. 1, pojazd kolejowy

objęty treścią wniosku uznaje się za dopuszczony do eksploatacji po upływie trzech

miesięcy od końca terminu, o którym mowa w art. 23f ust. 4 albo art. 23g ust. 5. Uprawnienie

do eksploatacji jest ważne tylko na sieci kolejowej, w odniesieniu do której Prezes

UTK nie wydał rozstrzygnięcia w określonym terminie.

15.

W przypadku, o którym mowa w ust. 14, wniosek do Prezesa UTK, o którym mowa w art.

23f ust. 1 albo art. 23g ust. 1, z potwierdzoną datą jego złożenia stanowi dokument

potwierdzający uznanie pojazdu kolejowego za dopuszczony do eksploatacji, przy czym

przed rozpoczęciem eksploatacji należy poinformować o tym Prezesa UTK. Uprawnienie

do eksploatacji ważne jest wyłącznie do czasu wydania zezwolenia na dopuszczenie do

eksploatacji.

16.

W przypadku gdy zarządca albo przewoźnik kolejowy nie spełnia warunków technicznych

i organizacyjnych zapewniających

1)

bezpieczne prowadzenie ruchu kolejowego lub

2)

bezpieczną eksploatację pojazdów kolejowych, lub

3)

ochronę przeciwpożarową i ochronę środowiska

- Prezes UTK, w drodze decyzji, cofa uprawnienie, o którym mowa w ust. 14, lub może

cofnąć zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji wydane na podstawie art. 23f ust.

4 albo art. 23g ust. 5, stosując przegląd certyfikatów bezpieczeństwa i autoryzacji

bezpieczeństwa.

Nie wymaga uzyskania zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji pojazd kolejowy zgodny

z TSI, który uzyskał zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji w innym państwie członkowskim

Unii Europejskiej, jeżeli TSI dotyczące pojazdów nie określają punktów otwartych i

szczególnych przypadków, a pojazd ten porusza się wyłącznie po sieci kolejowej zgodnej

z TSI, które nie określają punktów otwartych i szczególnych przypadków.

1.

Zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego stanowi zezwolenie na

dopuszczenie typu pojazdu kolejowego.

2.

Postępowanie dotyczące dopuszczenia do eksploatacji kolejnych pojazdów zgodnych z

dopuszczonym typem rozpoczyna się od złożenia przez zarządcę, przewoźnika kolejowego,

dysponenta, producenta, wykonawcę modernizacji albo importera pojazdu kolejowego do

Prezesa UTK lub do krajowych organów do spraw bezpieczeństwa z innych państw członkowskich

Unii Europejskiej wniosku o wydanie zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji w oparciu

o zgodność pojazdu z typem. W takim przypadku krajowe organy do spraw bezpieczeństwa

współpracują ze sobą w celu uproszczenia procedury i zmniejszenia obciążeń administracyjnych.

3.

Dopuszczenie, o którym mowa w ust. 2, jest wydawane na podstawie deklaracji zgodności

z typem wystawionej przez wnioskodawcę, po stwierdzeniu zgodności z zasadniczymi wymaganiami

dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei.

3a.

Dokumentacja wymieniona w ust. 2 i 3 podlega badaniu przez Prezesa UTK pod kątem kompletności.

4.

Deklaracja zgodności z typem jest przygotowywana

1)

dla pojazdów zgodnych z TSI - zgodnie z procedurami weryfikacji WE zawartymi w TSI;

2)

dla pojazdów niezgodnych z TSI - zgodnie z procedurami weryfikacji WE określonymi

w modułach D lub E decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 768/2008/WE z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie

wspólnych ram dotyczących wprowadzania produktów do obrotu, uchylającej decyzję Rady

93/465/EWG

(Dz. Urz. UE L 218 z 13.08.2008, str. 82).

5.

Informację o wydaniu zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego,

o którym mowa w ust. 1, Prezes UTK przekazuje Agencji, w celu zarejestrowania typu

pojazdu kolejowego w europejskim rejestrze typów pojazdów dopuszczonych do eksploatacji,

prowadzonego przez Agencję.

6.

Prezes UTK w przypadku zmiany TSI lub przepisów krajowych, na podstawie których wydano

zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji typu pojazdu kolejowego, o którym mowa

w ust. 1, może, w drodze decyzji, nakazać uzyskanie nowego zezwolenia na dopuszczenie

do eksploatacji pojazdu kolejowego (odnowienie zezwolenia), biorąc pod uwagę konieczność

zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa oraz zgodności technicznej z zasadniczymi

wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei. Dokonując odnowienia zezwolenia,

weryfikuje się wyłącznie kryteria wynikające z przepisów ulegających zmianie.

7.

Odnowienie zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego nie powoduje

konieczności dokonywania zmian zezwoleń wydanych przed dniem wydania odnowienia zezwolenia.

8.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, wnioskodawca załącza informację czy wystąpił do

innych krajowych organów do spraw bezpieczeństwa z państw członkowskich Unii Europejskiej.

1.

Do wniosku, o którym mowa w art. 23b ust. 3, załącza się

1)

deklaracje weryfikacji WE podsystemu dla wszystkich podsystemów strukturalnych pojazdu

kolejowego, jeżeli wszystkie podsystemy strukturalne pojazdu kolejowego uzyskały zezwolenie

na dopuszczenie do eksploatacji zgodnie z postanowieniami rozdziału 4a w zakresie

dopuszczania podsystemów do eksploatacji;

2)

wszystkie deklaracje weryfikacji WE podsystemu, które potwierdzają

a)

zgodność podsystemów pojazdu kolejowego z TSI i ich bezpieczne zamontowanie,

b)

zgodność pojazdu kolejowego z siecią kolejową, w tym dokumenty potwierdzające zgodność

charakterystyki technicznej i eksploatacyjnej pojazdu kolejowego z infrastrukturą

i stałymi instalacjami,

c)

zgodność pojazdu kolejowego z przepisami wydanymi na podstawie art. 25t, mającymi

zastosowanie do punktów otwartych i szczególnych przypadków określonych w TSI.

2.

Do wniosku, o którym mowa w art. 23b ust. 6, załącza się

1)

dla podsystemów zgodnych z TSI obowiązującymi w dniu wydania zezwolenia na dopuszczenie

do eksploatacji pojazdu kolejowego dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 2;

2)

dla podsystemów niezgodnych z którąkolwiek z TSI obowiązujących w dniu wydania zezwolenia

na dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego dokumenty potwierdzające

a)

zgodność podsystemów pojazdu kolejowego z przepisami wydanymi na podstawie art. 25t,

b)

zgodność pojazdu kolejowego z siecią kolejową, w tym dokumenty potwierdzające zgodność

charakterystyki technicznej i eksploatacyjnej pojazdu kolejowego z infrastrukturą

i stałymi instalacjami,

c)

pozytywne wyniki kontroli parametrów pojazdu kolejowego określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 25ta ust. 1;

3)

certyfikat weryfikacji pojazdu kolejowego niezgodnego z TSI;

4)

deklarację weryfikacji pojazdu kolejowego niezgodnego z TSI.

3.

Dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b i ust. 2 pkt 2, należy załączyć w

formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne

(Dz. U. z 2017 r. poz. 570), zwanego dalej „dokumentem elektronicznym”, pozbawionego możliwości jego modyfikacji.

4.

Dokumentacja wymieniona w ust. 2 podlega badaniu przez Prezesa UTK pod kątem kompletności.

1.

Z wnioskiem o wydanie zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego

zgodnego ze wszystkimi TSI obowiązującymi w dniu wydania zezwolenia na dopuszczenie

do eksploatacji, dopuszczonego do eksploatacji w którymkolwiek z innych państw członkowskich

Unii Europejskiej, z wyłączeniem pojazdów, o których mowa w art. 23c, występuje zarządca,

przewoźnik kolejowy, dysponent, producent albo jego upoważniony przedstawiciel, wykonawca

modernizacji albo importer pojazdu kolejowego, do Prezesa UTK, załączając wyniki badań

pojazdu kolejowego przeprowadzonych przez jednostkę notyfikowaną.

2.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, poza dokumentem zezwalającym na dopuszczenie do

eksploatacji pojazdu kolejowego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, załącza

się

1)

dokumentację techniczną, która potwierdza zgodność pojazdu kolejowego z siecią kolejową,

w tym dokumenty potwierdzające zgodność charakterystyki technicznej i eksploatacyjnej

pojazdu kolejowego z infrastrukturą i stałymi instalacjami;

2)

dokumentację techniczną, która potwierdza zgodność pojazdu kolejowego z przepisami

wydanymi na podstawie art. 25t, mającymi zastosowanie do punktów otwartych i szczególnych

przypadków określonych w TSI;

3)

dokumentację zawierającą informacje o utrzymaniu pojazdu kolejowego, a w szczególności

o modernizacji lub odnowieniu, które zostały przeprowadzone po uzyskaniu zezwolenia

na dopuszczenie do eksploatacji;

4)

informacje o procedurze gromadzenia danych umożliwiające ich odczytanie i ocenę, jeżeli

informacje te nie są zharmonizowane z TSI - w przypadku pojazdów kolejowych wyposażonych

w rejestratory danych;

5)

informacje o przewidywanym użytkowaniu pojazdu kolejowego w sieci kolejowej.

2a.

Dokumentację i informacje, o których mowa w ust. 2, należy załączyć w formie dokumentu

elektronicznego, pozbawionego możliwości jego modyfikacji.

3.

Prezes UTK na podstawie dokumentów, o których mowa w ust. 2, sprawdza techniczną zgodność

pojazdu kolejowego z siecią kolejową z uwzględnieniem krajowych przepisów mających

zastosowanie do punktów otwartych i szczególnych przypadków, określonych w TSI.

3a.

Dokumentacja wymieniona w ust. 2 podlega badaniu przez Prezesa UTK pod kątem kompletności.

4.

Prezes UTK w przypadku, o którym mowa w ust. 1, wydaje zezwolenie na dopuszczenie

do eksploatacji, nie później niż w terminie

1)

dwóch miesięcy od dnia złożenia kompletnej dokumentacji, o której mowa w ust. 2;

2)

miesiąca od dnia przekazania dodatkowych informacji lub wyników analiz zagrożeń lub

badań na sieci kolejowej wymaganych przez Prezesa UTK, o których mowa w art. 23b ust.

7.

1.

Z wnioskiem o wydanie zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego

uprzednio dopuszczonego do eksploatacji na terytorium Unii Europejskiej, niezgodnego

z którąkolwiek z TSI, występuje dysponent albo producent pojazdu kolejowego, załączając

wyniki badań pojazdu kolejowego przeprowadzonych przez jednostkę notyfikowaną w odniesieniu

do podsystemów zgodnych z TSI albo podmiot uprawniony, o którym mowa w przepisach

wydanych na podstawie art. 25ta ust. 1 pkt 8, w odniesieniu do pojazdów kolejowych

niezgodnych z TSI.

2.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, załącza się

1)

dla podsystemów zgodnych z TSI obowiązującymi w dniu wydania zezwolenia na dopuszczenie

do eksploatacji pojazdu kolejowego dokumenty, o których mowa w art. 23e ust. 1;

1a)

zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego lub inny dokument potwierdzający

jego dopuszczenie do eksploatacji w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej

lub w ruchu międzynarodowym;

2)

dla podsystemów niezgodnych z którąkolwiek z TSI obowiązujących w dniu dopuszczenia

do eksploatacji pojazdu kolejowego dokumenty potwierdzające

a)

zgodność podsystemów pojazdu kolejowego z przepisami wydanymi na podstawie art. 25t,

b)

zgodność pojazdu kolejowego z siecią kolejową, w tym zgodność charakterystyki technicznej

i eksploatacyjnej pojazdu kolejowego z infrastrukturą i stałymi instalacjami,

c)

pozytywne wyniki kontroli parametrów pojazdu kolejowego określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 25ta ust. 1;

3)

dokumentację potwierdzającą spełnienie wymagań bezpieczeństwa ze wskazaniem przypadków

niestosowania TSI dla podsystemów i składników interoperacyjności, w przypadku uzyskania

odstępstwa od obowiązku stosowania TSI w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej;

4)

dane techniczne, plany utrzymania i charakterystyki eksploatacyjne pojazdu kolejowego;

5)

dokumentację zawierającą informacje o utrzymaniu pojazdu kolejowego, a w szczególności

o modernizacji lub odnowieniu, które zostały przeprowadzone po uzyskaniu zezwolenia

na dopuszczenie do eksploatacji;

6)

informacje o procedurze gromadzenia danych umożliwiające ich odczytanie i ocenę, jeżeli

informacje te nie są zharmonizowane z TSI - w przypadku pojazdów kolejowych wyposażonych

w rejestratory danych;

7)

informacje o przewidywanym użytkowaniu pojazdu kolejowego w sieci kolejowej.

2a.

Wyniki badań, o których mowa w ust. 1, a także dokumenty, dokumentację, dane techniczne

i informacje, o których mowa w ust. 2, należy załączyć w formie dokumentu elektronicznego,

pozbawionego możliwości jego modyfikacji.

3.

Prezes UTK na podstawie dokumentów, o których mowa w ust. 2, sprawdza techniczną zgodność

pojazdu kolejowego z siecią kolejową, w tym dokumenty potwierdzające zgodność charakterystyki

technicznej i eksploatacyjnej pojazdu kolejowego z infrastrukturą i stałymi instalacjami,

a także sprawdza spełnienie wymagań bezpieczeństwa przez pojazd kolejowy.

3a.

Dokumentacja wymieniona w ust. 2 podlega badaniu przez Prezesa UTK pod kątem kompletności.

4.

Prezes UTK może podważyć dokumenty, o których mowa w ust. 2 pkt 3, 4 i 6, jeżeli udowodni,

nie naruszając art. 25f, istnienie znacznego zagrożenia bezpieczeństwa.

5.

Prezes UTK w przypadku, o którym mowa w ust. 1, wydaje zezwolenie na dopuszczenie

do eksploatacji, nie później niż w terminie

1)

czterech miesięcy od dnia złożenia kompletnej dokumentacji, o której mowa w ust. 2;

2)

dwóch miesięcy od dnia przekazania dodatkowych analiz zagrożeń lub wyników badań na

sieci kolejowej wymaganych przez Prezesa UTK, o których mowa w art. 23b ust. 7.

W przypadku zmiany dysponenta nowy dysponent wstępuje w prawa i obowiązki podmiotu,

który uzyskał zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji, z chwilą wpisania go do

krajowego rejestru pojazdów kolejowych (NVR) jako dysponenta.

1.

W przypadku modernizacji pojazdu kolejowego jest wymagane uzyskanie nowego zezwolenia

na dopuszczenie do eksploatacji.

2.

Do uzyskania zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji, o którym mowa w ust. 1, stosuje

się art. 23b.

3.

Dysponent albo producent pojazdu kolejowego może złożyć do Prezesa UTK wniosek o zgodę

na odstąpienie od konieczności uzyskania nowego zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji.

4.

Prezes UTK, w drodze decyzji, wyraża zgodę, o której mowa w ust. 3, jeżeli modernizacja

nie powoduje zmian wpływających na bezpieczeństwo transportu kolejowego lub zgodność

z siecią kolejową, na której będzie eksploatowany pojazd kolejowy.

1.

Przed wydaniem zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji pojazdu kolejowego dysponent

określa podmiot odpowiedzialny za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM).

2.

Podmiot odpowiedzialny za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM) zapewnia jego utrzymanie

w sposób gwarantujący bezpieczną eksploatację zgodną z dokumentacją systemu utrzymania

pojazdu kolejowego, warunkami technicznymi eksploatacji pojazdów kolejowych, określonymi

w przepisach wydanych na podstawie art. 20 oraz w TSI.

3.

Podmiot odpowiedzialny za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM) powinien zapewnić utrzymanie

pojazdu kolejowego sam lub przy współudziale innych podmiotów zajmujących się utrzymaniem

pojazdów kolejowych, z którymi ma zawartą umowę.

4.

Podmioty odpowiedzialne za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM) w odniesieniu do wagonów

towarowych oraz podmioty zajmujące się utrzymaniem wagonów towarowych, wykonujące

w całości albo w części co najmniej jedną z funkcji utrzymania określoną w art. 4

ust. 1 lit. b-d rozporządzenia (UE) nr 445/2011, podlegają certyfikacji prowadzonej

przez Prezesa UTK na zasadach i w trybie określonym w art. 4-8 tego rozporządzenia.

5.

Prezes UTK, w drodze decyzji, wydaje certyfikaty, odmawia ich wydania, ogranicza zakres

stosowania, zmienia, zawiesza, cofa oraz przedłuża ważność certyfikatów, jeżeli zachodzą

przesłanki określone w art. 7 rozporządzenia (UE) nr 445/2011.

6.

Certyfikaty wydane w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej podmiotom, o

których mowa w ust. 4, są ważne na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli zostały

wydane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 445/2011.

7.

Zadania podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM) w przypadku

pojazdów kolejowych

1)

zarejestrowanych w państwie innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej i utrzymywanych

zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym państwie,

2)

eksploatowanych na liniach kolejowych, na których szerokość torów różni się od szerokości

torów głównej sieci kolejowej w Rzeczypospolitej Polskiej i w przypadku, których spełnienie

warunków określonych w ust. 2, zapewnia się w drodze umów międzynarodowych z państwami

innymi niż państwo członkowskie Unii Europejskiej,

3)

wpisanych do rejestru zabytków lub do inwentarza muzealiów oraz pojazdów kolejowych

wojskowych i pojazdów kolejowych specjalnych, których przejazd wymaga uzyskania zezwolenia

Prezesa UTK

- realizuje przewoźnik kolejowy przemieszczający te wagony na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

8.

Certyfikat dla podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM) w

odniesieniu do wagonów towarowych, o którym mowa w ust. 5, wydaje Prezes UTK, na okres

nie dłuższy niż pięć lat, przed wpisaniem pojazdu kolejowego do krajowego rejestru

pojazdów kolejowych. Informacja o pełnieniu roli podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie

pojazdu kolejowego zostaje wpisana do autoryzacji bezpieczeństwa, wydawanej zgodnie

z art. 18a, lub certyfikatu bezpieczeństwa, wydawanego zgodnie z art. 18b.

1.

Warunkiem dopuszczenia pojazdu kolejowego do eksploatacji jest świadectwo sprawności

technicznej.

2.

Świadectwa sprawności technicznej wydaje przewoźnik kolejowy, a dla pojazdów kolejowych

wykonujących przewozy w obrębie bocznicy kolejowej może wydawać użytkownik bocznicy

kolejowej, z zastrzeżeniem ust. 3.

3.

Świadectwa sprawności technicznej dla pojazdów kolejowych wykonujących przewozy technologiczne

oraz dla wieloczynnościowych i ciężkich maszyn do robót budowlanych wydaje eksploatujący

te pojazdy lub zarządca.

4.

Ważność świadectwa sprawności technicznej pojazdu kolejowego ustala się na czas określony.

4a.

Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do wagonów towarowych, dla których podmiot odpowiedzialny

za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM) w odniesieniu do wagonów towarowych wydał zapewnienie

potwierdzające dopuszczenie do użytkowania lub przywrócenie do eksploatacji, określone

w art. 3 ust. 2 lit. f i g rozporządzenia (UE) nr 445/2011.

5.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, tryb wydawania

oraz okresy ważności świadectw sprawności technicznej, ustalając wzór świadectwa i

warunki, jakie są niezbędne do jego uzyskania.

1.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wykaz dokumentów,

które powinny znajdować się w pojeździe kolejowym będącym w ruchu, umożliwiających

stwierdzenie stanu technicznego pojazdu kolejowego, oraz ich wzory.

2.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia

rejestru pojazdów kolejowych oraz sposób oznakowania pojazdów kolejowych, z uwzględnieniem

przepisów międzynarodowych.

1.

(uchylony)

2.

System kolei dzieli się na podsystemy

1)

strukturalne

a)

infrastruktura,

b)

energia,

c)

sterowanie - urządzenia przytorowe,

d)

sterowanie - urządzenia pokładowe,

e)

tabor;

2)

funkcjonalne

a)

ruch kolejowy,

b)

utrzymanie,

c)

aplikacje telematyczne dla przewozów pasażerskich i dla przewozów towarowych.

3.

Szczegółowy zakres podsystemów, o których mowa w ust. 2, określają TSI.

1.

Do oceny zgodności podsystemów, akredytacji, autoryzacji i notyfikacji w tym zakresie

oraz kontroli spełniania zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności systemu

kolei, a także postępowań w sprawie tych podsystemów, stosuje się odpowiednio przepisy

art. 4 pkt 1, 3, 9, 11, 14 i 24-27 oraz rozdziałów 4, 5 i 7 z wyłączeniem art. 35,

art. 74, art. 75 i art. 79 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności

i nadzoru rynku, z tym że ilekroć w tych przepisach jest mowa o „wprowadzeniu do obrotu” lub „wycofaniu

z obrotu”, rozumie się przez to odpowiednio „dopuszczenie do eksploatacji” lub „wycofanie

z eksploatacji”.

2.

Do oceny zgodności składników interoperacyjności, akredytacji, autoryzacji i notyfikacji

w tym zakresie oraz kontroli spełniania zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności

systemu kolei, a także postępowań w sprawie tych składników interoperacyjności, stosuje

się przepisy art. 4 pkt 1, 3, 9, 11, 14 i 24-27, art. 8 ust. 3 i 4 oraz rozdziałów 4, 5 i 7 z wyłączeniem

art. 35, art. 74, art. 75 i art. 79 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach

oceny zgodności i nadzoru rynku, z tym że ilekroć w tych przepisach jest mowa o „wprowadzeniu do obrotu” lub „wycofaniu

z obrotu”, rozumie się przez to odpowiednio „dopuszczenie do eksploatacji” lub „wycofanie

z eksploatacji”.

(uchylony)

1.

Podczas dokonywania oceny zgodności z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności

systemu kolei, podsystemy i składniki interoperacyjności poddaje się

1)

certyfikacji,

2)

badaniom,

3)

sprawdzeniu zgodności z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu

kolei

- przez jednostkę notyfikowaną.

2.

Domniemywa się, że podsystemy lub składniki interoperacyjności, dla których sporządzono

dokumentację potwierdzającą spełnienie zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności

systemu kolei w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, są zgodne z zasadniczymi

wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei określonymi w obowiązujących

przepisach odnoszących się do zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności

systemu kolei, jeżeli ocena zgodności została dokonana na podstawie TSI.

3.

Oznakowanie CE umieszcza się na składniku interoperacyjności, dla którego, po uzyskaniu

certyfikatu WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności,

została wystawiona deklaracja WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika

interoperacyjności tylko wtedy, gdy obowiązek oznakowania wynika z przepisów obowiązujących

na terytorium Unii Europejskiej odnoszących się do zasadniczych wymagań dotyczących

interoperacyjności systemu kolei.

4.

Podmioty, o których mowa w art. 25cb ust. 3 i art. 25cc ust. 8, są obowiązane przechowywać

dokumentację techniczną dotyczącą podsystemu i składnika interoperacyjności oraz przebiegu

i wyników dokonanej oceny zgodności przez cały okres eksploatacji podsystemu lub składnika

interoperacyjności.

5.

Dokonanie weryfikacji WE podsystemu jest obowiązkowe przed złożeniem wniosku o wydanie

zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji podsystemu w systemie kolei.

6.

Po uzyskaniu zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji podsystemu Prezes UTK, w trakcie

jego eksploatacji, może sprawdzić spełnienie wymagań bezpieczeństwa zawartych w TSI

lub przepisach wydanych na podstawie art. 25t w przypadku

1)

infrastruktury - w ramach wydawania autoryzacji bezpieczeństwa, zgodnie z art. 18a,

i kontroli spełnienia wymagań zawartych w autoryzacji bezpieczeństwa,

2)

pojazdów - w ramach wydawania certyfikatu bezpieczeństwa, zgodnie z art. 18b, i kontroli

spełnienia wymagań zawartych w certyfikacie bezpieczeństwa

- stosując procedury oceny i weryfikacji ustanowione w TSI lub przepisach wydanych

na podstawie art. 25t.

7.

Producent podsystemu albo jego upoważniony przedstawiciel, zarządca, przewoźnik kolejowy,

dysponent, importer, wykonawca modernizacji, inwestor albo podmiot zamawiający dołącza

dokumentację związaną z oceną zgodności do deklaracji weryfikacji WE podsystemu, którą

przesyła Prezesowi UTK oraz właściwemu organowi każdego państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, które o to wystąpi.

8.

Dokumentację i korespondencję związaną z oceną zgodności przedstawianą Prezesowi UTK

sporządza się w języku polskim.

1.

Jednostka notyfikowana dokonuje weryfikacji WE podsystemu z zasadniczymi wymaganiami

dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei określonymi w przepisach wydanych na

podstawie art. 25ta ust. 1.

2.

Producent podsystemu albo jego upoważniony przedstawiciel, zarządca, przewoźnik kolejowy,

dysponent, importer, wykonawca modernizacji, inwestor albo podmiot zamawiający zwraca

się do wybranej przez siebie jednostki notyfikowanej z wnioskiem o dokonanie na podstawie

TSI weryfikacji WE podsystemu z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności

systemu kolei.

3.

Producent podsystemu albo jego upoważniony przedstawiciel, zarządca, przewoźnik kolejowy,

dysponent, importer, wykonawca modernizacji, inwestor albo podmiot zamawiający jest

obowiązany przekazać Prezesowi UTK informację o wszczęciu procedury weryfikacji WE

podsystemu z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei

w terminie 14 dni od dnia podpisania umowy z jednostką notyfikowaną.

4.

Jednostka notyfikowana przeprowadza weryfikację WE podsystemu z zasadniczymi wymaganiami

dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei, obejmującą również interfejsy danego

podsystemu z systemem, do którego zostaje on włączony na etapie

1)

projektowania,

2)

budowy,

3)

końcowych prób podsystemu

- na podstawie informacji zawartych w TSI oraz w rejestrze infrastruktury i w europejskim

rejestrze typów pojazdów dopuszczonych do eksploatacji.

5.

Na wniosek producenta podsystemu albo jego upoważnionego przedstawiciela, zarządcy,

przewoźnika kolejowego, dysponenta, importera, wykonawcy modernizacji, inwestora albo

podmiotu zamawiającego, można podzielić podsystem na określone części lub sprawdzić

jego zgodność z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei

na określonych etapach procedury weryfikacji WE. Sprawdzenia zgodności z zasadniczymi

wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei można dokonać także dla określonej

części podsystemu na określonym etapie tej procedury.

5a.

Po przeprowadzeniu czynności, o których mowa w ust. 5, jeżeli spełnione są zasadnicze

wymagania dotyczące interoperacyjności systemu kolei, jednostka notyfikowana wydaje

pośredni certyfikat weryfikacji WE podsystemu.

5b.

Na podstawie pośredniego certyfikatu weryfikacji WE podsystemu podmiot, o którym mowa

w ust. 5, na rzecz którego wystawiono ten certyfikat, wystawia pośrednią deklarację

weryfikacji WE podsystemu, do której załącza dokumentację techniczną określoną w przepisach

wydanych na podstawie art. 25ta ust. 1 pkt 4.

5c.

Dokumenty, o których mowa w ust. 5a i 5b, zawierają odniesienie do właściwych TSI,

których dotyczyła ocena zgodności.

6.

W procedurze weryfikacji WE podsystemu jednostka notyfikowana uwzględnia pośrednie

certyfikaty weryfikacji WE podsystemu i sprawdza

1)

zgodność podsystemu z projektem i pośrednimi certyfikatami weryfikacji WE podsystemu,

o ile uprzednio zostały wydane;

2)

(uchylony)

3)

czy certyfikaty, o których mowa w pkt 1, uwzględniają wymagania TSI;

4)

zgodność całego podsystemu z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności

systemu kolei określonymi w TSI oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 25t;

5)

kompletność i poprawność deklaracji WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika

interoperacyjności wraz z kopiami certyfikatów WE zgodności lub przydatności do stosowania

składnika interoperacyjności dla wszystkich składników interoperacyjności zastosowanych

w podsystemie;

6)

czy budowle i urządzenia ujęte w wykazie, o którym mowa w art. 22f ust. 14 pkt 2,

wchodzące w skład podsystemu, zostały dopuszczone do eksploatacji zgodnie z przepisami

ustawy;

7)

wszystkie elementy podsystemu nieobjęte pośrednimi certyfikatami weryfikacji WE podsystemu;

8)

wyniki końcowych prób podsystemu.

7.

Po dokonaniu pozytywnej weryfikacji WE podsystemu, jednostka notyfikowana wydaje certyfikat

weryfikacji WE podsystemu.

7a.

Jeżeli jednostka notyfikowana nie sprawdziła w całości albo części zgodności ze wszystkimi

TSI, które mają zastosowanie dla danego podsystemu, certyfikat weryfikacji WE podsystemu

zawiera dokładne odniesienie do TSI albo ich części, z którymi zgodność nie została

sprawdzona.

7b.

Na podstawie certyfikatu weryfikacji WE podsystemu, producent podsystemu albo jego

upoważniony przedstawiciel, zarządca, przewoźnik kolejowy, dysponent, importer, wykonawca

modernizacji, inwestor albo podmiot zamawiający wystawia deklarację weryfikacji WE

podsystemu, do której załącza dokumentację techniczną określoną w przepisach wydanych

na podstawie art. 25ta ust. 1 pkt 4.

8.

Jednostka notyfikowana może wydać certyfikat weryfikacji WE podsystemu dla serii podsystemów

lub pewnych części tych podsystemów tylko w przypadku, gdy zezwala na to TSI.

8a.

W przypadku dokonania zmian w podsystemie objętym certyfikatem weryfikacji WE, jednostka

notyfikowana zaangażowana do przeprowadzenia weryfikacji WE tego podsystemu wykonuje

wyłącznie istotne i niezbędne badania oraz testy tych części podsystemu, które uległy

zmianie, oraz ich interfejsów z niezmienionymi częściami podsystemu.

9.

(uchylony)

1.

Składniki interoperacyjności spełniają następujące wymagania

1)

są dopuszczone do eksploatacji, w przypadku gdy umożliwiają osiągnięcie interoperacyjności

w ramach systemu kolei przy jednoczesnym spełnianiu zasadniczych wymagań dotyczących

interoperacyjności systemu kolei;

2)

są użytkowane na przeznaczonym dla nich obszarze użytkowania oraz są odpowiednio zamontowane

i utrzymywane;

3)

posiadają deklaracje WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności

z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei określonymi

w TSI oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 25t.

2.

Prezes UTK nie może

1)

zakazywać, ograniczać lub utrudniać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dopuszczenia

do eksploatacji składników interoperacyjności tworzących interoperacyjny system kolei,

które spełniają zasadnicze wymagania dotyczące interoperacyjności systemu kolei;

2)

wymagać kontroli, które już zostały przeprowadzone jako część procedury oceny zgodności

lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności określonej w przepisach

wydanych na podstawie art. 25ta ust. 1.

3.

W celu wydania deklaracji WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności

stosuje się przepisy określone w TSI.

4.

Na wniosek producenta albo jego upoważnionego przedstawiciela, jednostka notyfikowana

dokonuje oceny zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności

z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei. Ocena ta

jest dokonywana na podstawie TSI odpowiadającej podsystemowi, do którego należy składnik.

5.

Deklaracja WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności

stwierdza, że składnik interoperacyjności spełnia zasadnicze wymagania dotyczące interoperacyjności

systemu kolei określone w TSI lub specyfikacjach europejskich. W przypadku składnika

interoperacyjności będącego przedmiotem innych przepisów Unii Europejskiej obejmujących

swoim zakresem zasadnicze wymagania dotyczące interoperacyjności systemu kolei dla

składników interoperacyjności, deklaracja ta spełnia również wymagania określone w

tych przepisach.

6.

W przypadku gdy producent albo jego upoważniony przedstawiciel nie wystawi deklaracji

WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności, obowiązek

ten spoczywa na podmiocie wprowadzającym składnik interoperacyjności na rynek. Te

same obowiązki spoczywają również na każdym podmiocie, który łączy składniki interoperacyjności

różnego pochodzenia lub wytwarza je na swoje własne potrzeby.

7.

Po dokonaniu pozytywnej oceny zgodności składnika interoperacyjności z zasadniczymi

wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei, jednostka notyfikowana wydaje

certyfikat WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności

producentowi albo jego upoważnionemu przedstawicielowi. Na podstawie tego certyfikatu

wystawia się deklarację WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności.

8.

Producent składnika interoperacyjności albo jego upoważniony przedstawiciel albo podmiot

wprowadzający składnik interoperacyjności na rynek są obowiązani przekazywać Prezesowi

UTK deklarację WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności

przed wprowadzeniem go do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

9.

W przypadku gdy składnik interoperacyjności posiadający deklarację WE zgodności lub

przydatności do stosowania składnika interoperacyjności nie spełnia zasadniczych wymagań

dotyczących interoperacyjności systemu kolei, Prezes UTK zawiesza certyfikat WE zgodności

lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności oraz powiadamia o tym

Komisję Europejską i inne państwa członkowskie Unii Europejskiej.

10.

W przypadku gdy składnik interoperacyjności objęty deklaracją WE zgodności lub przydatności

do stosowania składnika interoperacyjności i wprowadzony na rynek nie spełnia zasadniczych

wymagań dotyczących interoperacyjności systemu kolei, Prezes UTK, w drodze decyzji

1)

ogranicza obszar jego stosowania lub

2)

zakazuje jego wykorzystania, lub

3)

nakazuje wycofanie go z rynku.

11.

Jeżeli Prezes UTK, biorąc pod uwagę zgodność z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi

interoperacyjności systemu kolei, stwierdzi, w drodze decyzji, iż deklaracja WE zgodności

lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności została niewłaściwie sporządzona,

producent albo jego upoważniony przedstawiciel mający siedzibę na terytorium Unii

Europejskiej albo podmiot wprowadzający go na rynek jest obowiązany do doprowadzenia

do zgodności składnika interoperacyjności z TSI oraz zaprzestania naruszenia na warunkach

określonych przez Prezesa UTK.

12.

W przypadku gdy naruszenie, o którym mowa w ust. 11, nie zostało usunięte, Prezes

UTK, w drodze decyzji

1)

ogranicza lub zakazuje wprowadzania danego składnika interoperacyjności na rynek lub

2)

nakazuje wycofanie go z rynku.

13.

W przypadkach, o których mowa w ust. 10 i 12, Prezes UTK powiadamia niezwłocznie Komisję

Europejską o zastosowanych środkach i podaje powody swojej decyzji, stwierdzając w

szczególności, czy niezgodność ta jest spowodowana

1)

brakiem możliwości spełnienia zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności

systemu kolei;

2)

nieprawidłowym zastosowaniem specyfikacji europejskich, jeżeli były one zastosowane;

3)

nieadekwatnością specyfikacji europejskich.

14.

Procedura oceny zgodności, o której mowa w ust. 4, nie jest przeprowadzana w przypadku

części zamiennych do podsystemów dopuszczonych do eksploatacji w dniu wejścia w życie

TSI.

1.

W przypadkach

1)

określonych w art. 25f lub

2)

sieci kolejowych albo ich części nieobjętych obowiązkiem stosowania TSI, lub

3)

typów urządzeń i typów budowli, o których mowa w art. 22f ust. 1, nieujętych we właściwej

TSI jako składniki interoperacyjności, lub

4)

szczególnych i punktów otwartych dla których konieczne jest zastosowanie przepisów

technicznych niezawartych we właściwej TSI

- Prezes UTK ustala listę właściwych krajowych specyfikacji technicznych i dokumentów

normalizacyjnych, których zastosowanie umożliwia spełnienie zasadniczych wymagań dotyczących

interoperacyjności systemu kolei.

2.

Prezes UTK aktualizuje i przekazuje ministrowi właściwemu do spraw transportu listę,

o której mowa w ust. 1

1)

przy każdej zmianie listy właściwych krajowych specyfikacji technicznych i dokumentów

normalizacyjnych lub

2)

po zgłoszeniu odstępstw, o których mowa w art. 25f, lub

3)

po publikacji TSI.

3.

Listę, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw transportu przekazuje Komisji

Europejskiej oraz na jej wniosek udostępnia pełny tekst krajowych specyfikacji technicznych

wskazanych na tej liście.

4.

Minister właściwy do spraw transportu nie informuje Komisji Europejskiej o przepisach

i ograniczeniach o lokalnym charakterze. W przypadku ich wprowadzenia informację o

tych przepisach i ograniczeniach umieszcza się w rejestrze infrastruktury.

5.

Minister właściwy do spraw transportu może upoważnić Prezesa UTK do dokonywania w

jego imieniu czynności, o których mowa w ust. 3 i 4.

6.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, weryfikacja podsystemu strukturalnego w oparciu

o krajowe specyfikacje techniczne i dokumenty normalizacyjne, jest prowadzona przez

jednostki notyfikowane.

7.

W przypadku dopuszczania do eksploatacji podsystemów strukturalnych na sieci kolejowej

albo jej części nieobjętej obowiązkiem stosowania TSI, dopuszcza się przeprowadzanie

procedur weryfikacji WE. Krajowych specyfikacji technicznych i dokumentów normalizacyjnych,

o których mowa w ust. 1, w zakresie ujętym w TSI, nie stosuje się.

1.

Zarządcy i przewoźnicy kolejowi mogą eksploatować wyłącznie podsystemy strukturalne,

na które Prezes UTK wydał zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji.

1a.

Podsystem strukturalny może być dopuszczony do eksploatacji w systemie kolei na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli

1)

jest zbudowany i zainstalowany w taki sposób, że spełnia zasadnicze wymagania dotyczące

interoperacyjności systemu kolei oraz jest zapewniona jego zgodność z istniejącym

systemem kolei, w skład którego wchodzi;

2)

składniki interoperacyjności, z których jest zbudowany, są właściwie zainstalowane

i wykorzystywane zgodnie z przeznaczeniem;

3)

urządzenia i budowle ujęte w wykazie, o którym mowa w art. 22f ust. 14 pkt 2, które

wchodzą w jego skład, zostały dopuszczone do eksploatacji zgodnie z przepisami ustawy.

1b.

W przypadku podsystemu strukturalnego, który wymaga uzyskania nowego zezwolenia na

dopuszczenie do eksploatacji po modernizacji, podsystem ten może być eksploatowany

na parametrach technicznych i eksploatacyjnych sprzed jej rozpoczęcia do czasu uzyskania

zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji, jednak nie dłużej niż przez okres 9 miesięcy

od zakończenia modernizacji. Szczegółowe zasady i warunki tej eksploatacji zarządca

określa w swoim systemie zarządzania bezpieczeństwem.

2.

Na wniosek zainteresowanego producenta podsystemu albo jego upoważnionego przedstawiciela,

zarządcy, przewoźnika kolejowego, dysponenta, importera, inwestora albo podmiotu zamawiającego

Prezes UTK wydaje zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji podsystemu strukturalnego.

Odmowa dopuszczenia do eksploatacji podsystemu strukturalnego następuje w drodze decyzji.

3.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, załącza się

1)

deklarację weryfikacji WE podsystemu;

2)

certyfikat weryfikacji WE podsystemu;

3)

dokumentację przebiegu weryfikacji WE podsystemu;

4)

kopie dokumentów potwierdzających dopuszczenie do eksploatacji urządzeń lub budowli

ujętych w wykazie, o którym mowa w art. 22f ust. 14 pkt 2, wchodzących w skład podsystemu.

3a.

W przypadkach, o których mowa w art. 25d ust. 1 pkt 2-4 oraz art. 25f ust. 5 pkt 1

i 2 i ust. 6 pkt 1, gdy w skład podsystemu nie wchodzą składniki interoperacyjności

objęte deklaracją WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności,

przepisów ust. 1a pkt 2 i ust. 3 pkt 1-3 nie stosuje się.

4.

Prezes UTK przed wydaniem zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji podsystemu strukturalnego

sprawdza jego zgodność z TSI dotyczącymi eksploatacji i utrzymania lub przepisami

wydanymi na podstawie art. 25t.

4a.

Dokumentacja wymieniona w ust. 3 pkt 3 podlega badaniu przez Prezesa UTK pod kątem

kompletności.

5.

Prezes UTK nie może zakazywać, ograniczać lub utrudniać budowy, dopuszczania do eksploatacji

oraz eksploatacji podsystemów strukturalnych tworzących system kolei, które spełniają

zasadnicze wymagania dotyczące interoperacyjności systemu kolei. W szczególności nie

może wymagać kontroli, które już zostały przeprowadzone

1)

jako część procedury prowadzącej do wydania deklaracji WE zgodności lub przydatności

do stosowania składnika interoperacyjności oraz deklaracji weryfikacji WE podsystemu,

określonej we właściwej TSI;

1a)

jako część procedury prowadzącej do wydania świadectwa dopuszczenia do eksploatacji

typu dla urządzeń albo budowli ujętych w wykazie, o którym mowa w art. 22f ust. 14

pkt 2, które wchodzą w skład podsystemu;

2)

w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w celu sprawdzenia zgodności z

takimi samymi wymaganiami, w takich samych warunkach eksploatacji.

6.

Prezes UTK może wymagać przeprowadzenia dodatkowych kontroli, gdy stwierdzi, że podsystem

strukturalny objęty deklaracją weryfikacji WE podsystemu, której towarzyszy dokumentacja

techniczna, nie jest zgodny z przepisami wydanymi na podstawie art. 25ta ust. 1, w

szczególności nie spełnia zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności systemu

kolei określonych w TSI.

7.

Prezes UTK informuje ministra właściwego do spraw transportu o dodatkowych kontrolach

oraz przedstawia przyczyny ich przeprowadzenia. Informacje te minister właściwy do

spraw transportu przekazuje Komisji Europejskiej.

8.

Prezes UTK, składając informację, o której mowa w ust. 7, określa, czy fakt nieosiągnięcia

pełnej zgodności z przepisami wydanymi na podstawie art. 25ta ust. 1 oraz z zasadniczymi

wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei określonymi w TSI jest wynikiem

1)

nieprzestrzegania zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności systemu kolei

zawartych w TSI albo nieprawidłowego stosowania danej TSI;

2)

nieadekwatności danej TSI.

1.

Producent podsystemu albo jego upoważniony przedstawiciel, zarządca, przewoźnik kolejowy,

dysponent, importer, wykonawca modernizacji, inwestor albo podmiot zamawiający może

wystąpić do Prezesa UTK z wnioskiem o przyznanie odstępstwa od obowiązku stosowania

TSI w przypadku

1)

publikacji nowych TSI w czasie

a)

projektowania lub budowy nowego podsystemu albo

b)

modernizacji lub odnowienia istniejącego podsystemu albo jego części

- będących na zaawansowanym etapie realizacji lub będących przedmiotem zobowiązań

umownych;

2)

projektów dotyczących odnowienia lub modernizacji istniejącego podsystemu - gdy skrajnia

ładunkowa, szerokość toru, odstęp między osiami torów lub system zasilania elektrotrakcyjnego

tego podsystemu nie są zgodne z TSI dotyczącymi tego podsystemu;

3)

projektów dotyczących odnowienia, rozbudowy lub modernizacji istniejącego podsystemu

- gdy zastosowanie TSI podważyłoby opłacalność ekonomiczną projektu lub spójność sieci

kolejowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

4)

konieczności szybkiego przywrócenia spójności sieci kolejowej w następstwie poważnego

wypadku lub klęski żywiołowej - gdy z przyczyn ekonomicznych lub technicznych nie

jest możliwe częściowe lub pełne zastosowanie TSI;

5)

pojazdów kolejowych jadących do lub z państw innych niż państwa członkowskie Unii

Europejskiej, w których szerokość toru różni się od tej, która jest stosowana na głównej

sieci kolejowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, załącza się dokumentację w formie papierowej oraz

w formie dokumentu elektronicznego zawierającą

1)

opis prac, urządzeń, budowli, pojazdów, oprogramowań i usług, których dotyczy odstępstwo,

dokładne określenie terminów realizacji przedsięwzięcia, którego dotyczy odstępstwo,

parametrów technicznych, położenia geograficznego oraz zakresu technicznego i eksploatacyjnego

oddziaływania na system kolei;

2)

odniesienie do TSI, których dotyczy wniosek o przyznanie odstępstwa;

3)

odniesienie do krajowych specyfikacji technicznych i dokumentów normalizacyjnych określonych

przez wnioskodawcę, wskazanych w przepisach wydanych na podstawie art. 25t;

4)

w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, dowody poświadczające zaawansowany etap

realizacji projektu;

5)

uzasadnienie techniczne, ekonomiczne, handlowe, eksploatacyjne lub administracyjne

wskazujące na konieczność udzielenia odstępstwa;

6)

inne dokumenty uzasadniające wniosek o przyznanie odstępstwa.

3.

Prezes UTK przekazuje Komisji Europejskiej informację o planowanym odstępstwie wraz

z dokumentacją, o której mowa w ust. 2, w formie papierowej oraz w formie dokumentu

elektronicznego, a także opis środków, jakie planuje podjąć w celu wspierania końcowej

interoperacyjności projektu. W przypadku nieznacznego odstępstwa opis ten nie jest

wymagany.

4.

Po przekazaniu informacji, o której mowa w ust. 3, Prezes UTK zawiesza postępowanie

w sprawie przyznania odstępstwa od obowiązku stosowania TSI do czasu wydania opinii

przez Komisję Europejską.

5.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 4, Prezes UTK, w drodze decyzji, może

1)

przyznać odstępstwo od obowiązku stosowania TSI po uprzednim uzyskaniu pozytywnej

opinii Komisji Europejskiej, albo

2)

przyznać odstępstwo od obowiązku stosowania TSI jeżeli Komisja Europejska nie wydała

opinii w terminie 6 miesięcy od dnia przekazania jej kompletnej dokumentacji, albo

3)

odmówić przyznania odstępstwa od obowiązku stosowania TSI, jeżeli stwierdzi, że nie

zachodzą okoliczności wskazane odpowiednio w ust. 1 pkt 1 albo 4.

6.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 5, Prezes UTK, w drodze decyzji,

może

1)

przyznać odstępstwo od obowiązku stosowania TSI, jeżeli Komisja Europejska

a)

wydała pozytywną opinię, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia przekazania

jej kompletnej dokumentacji, albo

b)

nie wydała opinii w terminie 6 miesięcy od dnia przekazania jej kompletnej dokumentacji,

albo

2)

odmówić przyznania odstępstwa od obowiązku stosowania TSI

a)

po uzyskaniu negatywnej opinii Komisji Europejskiej, wydanej nie później niż w terminie

6 miesięcy od dnia przekazania jej kompletnej dokumentacji, albo

b)

jeżeli stwierdzi, że nie zachodzą okoliczności wskazane odpowiednio w ust. 1 pkt 2,

3 albo 5.

7.

Niezależnie od złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, Prezes UTK przekazuje Komisji

Europejskiej, w terminie roku od dnia wejścia w życie każdej TSI, wykaz projektów

prowadzonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i będących na zaawansowanym etapie

realizacji.

1.

Prezes UTK prowadzi krajowy rejestr infrastruktury (RINF) w postaci elektronicznej,

zgodnie z przepisami wydanymi przez Komisję Europejską dotyczącymi wspólnej specyfikacji

rejestru infrastruktury kolejowej.

2.

W krajowym rejestrze infrastruktury (RINF) gromadzi się dane umożliwiające identyfikację

bocznic kolejowych oraz określonych części infrastruktury kolejowej wraz ze wskazaniem

charakterystyki i parametrów technicznych podsystemów strukturalnych, z których te

części się składają.

3.

Zarządcy i użytkownicy bocznic kolejowych są obowiązani do przekazywania Prezesowi

UTK danych dotyczących zarządzanej przez nich infrastruktury kolejowej oraz bocznic

kolejowych, które podlegają publikacji w krajowym rejestrze infrastruktury (RINF).

4.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia

1)

warunki, formę i tryb przekazywania Prezesowi UTK przez zarządców i użytkowników bocznic

kolejowych danych podlegających publikacji w krajowym rejestrze infrastruktury (RINF);

2)

sposób prowadzenia krajowego rejestru infrastruktury (RINF), w tym

a)

sposób wprowadzania danych rejestrowych, zmian danych rejestrowych oraz ich wykreślania

z krajowego rejestru infrastruktury (RINF),

b)

częstotliwość aktualizacji danych rejestrowych w krajowym rejestrze infrastruktury

(RINF);

3)

wzór krajowego rejestru infrastruktury (RINF), szczegółowy zakres danych rejestrowych

w nim ujętych oraz jego opis funkcjonalny i techniczny, w tym opis formatu danych

rejestrowych oraz wymagania w zakresie jego funkcjonowania.

5.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 4, uwzględnia się

1)

przepisy Unii Europejskiej dotyczące krajowych rejestrów infrastruktury;

2)

potrzebę zagwarantowania spójności pod względem zawartości danych i ich formatu z

rejestrami prowadzonymi przez zarządców w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej;

3)

parametry techniczno-eksploatacyjne infrastruktury kolejowej i bocznic kolejowych

ujęte w krajowym rejestrze infrastruktury (RINF).

1.

Krajowy rejestr pojazdów kolejowych prowadzony przez Prezesa UTK powinien zawierać

w szczególności

1)

informacje o deklaracji weryfikacji WE podsystemu i oznaczenie podmiotu, który ją

wydał;

2)

europejski numer pojazdu (EVN);

3)

dane identyfikacyjne właściciela pojazdu kolejowego i dysponenta;

4)

informacje o ograniczeniach w użytkowaniu pojazdu kolejowego;

5)

oznaczenie podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie pojazdu kolejowego (ECM);

6)

odnośniki do europejskiego rejestru typów pojazdów kolejowych prowadzonego przez Agencję.

2.

Dostęp do danych z krajowego rejestru pojazdów kolejowych mają podmioty określone

w przepisach wydanych przez Komisję Europejską dotyczących wspólnej specyfikacji krajowego

rejestru pojazdów kolejowych

1)

Prezes UTK jako jednostka rejestrująca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - posiada

nieograniczony dostęp do odczytu i możliwość dokonywania zmian w danych rejestrowych;

2)

posiadacz, przez którego rozumie się dysponenta, zgodnie z art. 4 pkt 6b - posiada

dostęp do odczytu danych dotyczących pojazdów, których jest dysponentem, oraz brak

możliwości ich aktualizacji;

3)

przedsiębiorstwo kolejowe, przez które rozumie się przewoźnika kolejowego, zgodnie

z art. 4 pkt 9 - posiada dostęp do odczytu danych na podstawie numeru pojazdu kolejowego,

z wyjątkiem danych dotyczących właściciela pojazdu, oraz brak możliwości ich aktualizacji;

4)

Państwowa Komisja Badania Wypadków Kolejowych i minister właściwy do spraw transportu

- posiadają nieograniczony dostęp do odczytu wszystkich danych dotyczących pojazdów

poddawanych kontroli lub audytowi oraz brak możliwości ich aktualizacji.

3.

Dysponent obowiązany jest informować Prezesa UTK o wszelkich zmianach danych dotyczących

pojazdu kolejowego zarejestrowanego w krajowym rejestrze pojazdów kolejowych w zakresie

danych objętych tym rejestrem, w tym o zaistnieniu okoliczności powodującej konieczność

wykreślenia pojazdu kolejowego z rejestru pojazdów kolejowych.

4.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób prowadzenia krajowego rejestru pojazdów kolejowych, w tym sposób rezerwacji

i nadawania europejskiego numeru pojazdu, wprowadzania zmian danych rejestrowych oraz

sposób wykreślania pojazdu kolejowego z tego rejestru;

2

zakres danych gromadzonych w krajowym rejestrze pojazdów kolejowych oraz jego opis

funkcjonalny i techniczny, w tym opis formatu danych oraz wymagania w zakresie jego

funkcjonowania;

3

wzór wniosku, o którym mowa w art. 23a ust. 1 pkt 1 i pkt 1a lit. b;

4)

wzór raportu, o którym mowa w art. 23a ust. 1 pkt 2.

5.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 4, uwzględnia się

1)

wspólne wytyczne i ustalenia Komisji Europejskiej dotyczące krajowego rejestru pojazdów

kolejowych;

2)

potrzebę

a)

zagwarantowania spójności pod względem zawartości danych i ich formatu z rejestrami

innych państw członkowskich Unii Europejskiej,

b)

zapewnienia należytego dostępu przedstawicieli właściwych organów i zainteresowanych

stron do danych zawartych w rejestrze,

c)

ujednolicenia i usprawnienia stosowanych dotychczas procedur w tym zakresie.

1.

Prezes UTK, w drodze decyzji, dokonuje autoryzacji jednostek oceniających zgodność

ubiegających się o notyfikację, zgodnie z ustawą z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku.

2.

Prezes UTK może, w drodze decyzji, zawiesić autoryzację, ograniczyć jej zakres lub

cofnąć autoryzację w przypadku stwierdzenia naruszenia warunków autoryzacji, o których

mowa w art. 28 ust. 1 lub 3 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności

i nadzoru rynku, lub niewypełniania obowiązków, o których mowa w art. 30 i art. 32-34 tej ustawy,

w zależności od charakteru i znaczenia naruszenia. Ograniczenie zakresu, zawieszenie

lub cofnięcie akredytacji stanowiącej podstawę autoryzacji skutkuje odpowiednio ograniczeniem

zakresu, zawieszeniem lub cofnięciem autoryzacji.

3.

Prezes UTK informuje Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o ograniczeniu

lub cofnięciu autoryzacji.

1.

Prezes UTK dokonuje notyfikacji autoryzowanych jednostek oceniających zgodność.

2.

W przypadku podjęcia decyzji, o której mowa w art. 25h ust. 2, Prezes UTK zawiesza

notyfikację, ogranicza jej zakres lub cofa notyfikację i o podjętej decyzji informuje

Komisję Europejską oraz państwa członkowskie Unii Europejskiej.

1.

Prezes UTK sprawuje nadzór nad działalnością jednostek notyfikowanych. Nadzór nad

działalnością jednostek notyfikowanych obejmuje również czynności związane z oceną

zgodności powierzone do wykonania podmiotom, o których mowa w art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru

rynku.

2.

Prezes UTK może powierzyć niektóre zadania z zakresu nadzoru, o którym mowa w ust.

1, Polskiemu Centrum Akredytacji w uzgodnieniu z jego dyrektorem.

3.

Prezes UTK zapewnia poufność informacji, które otrzymuje od jednostek notyfikowanych.

1.

Prezes UTK, biorąc pod uwagę uwarunkowania techniczne, okresowo sprawdza podsystem

dopuszczony do eksploatacji w zakresie warunków wymienionych w art. 25e ust. 1 i zasadniczych

wymagań dotyczących interoperacyjności systemu kolei odnoszących się do eksploatacji

i utrzymania podsystemu.

2.

W przypadkach modernizacji podsystemu strukturalnego zarządca albo przewoźnik kolejowy

przekazuje Prezesowi UTK dokumentację opisującą projekt wraz z oceną znaczenia wprowadzanej

zmiany, przeprowadzoną zgodnie z przepisami Komisji Europejskiej dotyczącymi wspólnej

metody oceny bezpieczeństwa w zakresie wyceny i oceny ryzyka.

3.

W przypadku odnowienia podsystemu strukturalnego objętego zasadniczymi wymaganiami

dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei zarządca albo przewoźnik kolejowy informuje

Prezesa UTK o zakresie prac.

4.

Prezes UTK, biorąc pod uwagę dokumentację i ocenę znaczenia zmiany, o których mowa

w ust. 2, uwarunkowania techniczne, kryteria bezpieczeństwa systemu kolei oraz strategię

wdrożenia stosownej TSI, w terminie nie dłuższym niż 4 miesiące, wydaje decyzję stwierdzającą,

czy w związku z planowanym zakresem prac niezbędne jest uzyskanie nowego zezwolenia

na dopuszczenie do eksploatacji dla podsystemu strukturalnego po modernizacji.

5.

Prezes UTK nakazuje uzyskanie nowego zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji dla

podsystemu strukturalnego po modernizacji, jeżeli przewidziane prace mogą negatywnie

wpłynąć na poziom bezpieczeństwa podsystemu.

5a.

W przypadku wydania decyzji nakazującej uzyskanie nowego zezwolenia na dopuszczenie

do eksploatacji dla podsystemu strukturalnego po modernizacji Prezes UTK określa w

niej stopień zastosowania TSI do modernizacji podsystemu.

6.

Jeżeli jest wymagane nowe zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji podsystemu oraz

jeżeli TSI nie została w pełni zastosowana, Prezes UTK przekazuje Komisji Europejskiej

informacje dotyczące

1)

przyczyn niepełnego zastosowania TSI;

2)

dokumentów zawierających parametry techniczne stosowane zamiast TSI;

3)

podmiotów odpowiedzialnych za przeprowadzenie procedury weryfikacji WE podsystemu.

1.

W przypadku stwierdzenia w wyniku kontroli, że podsystem lub składnik interoperacyjności

nie spełnia zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności systemu kolei, opłaty

związane z badaniami ponosi podmiot, w stosunku do którego została przeprowadzona

ta kontrola.

2.

Opłaty, o których mowa w ust. 1, ustala się na podstawie uzasadnionych kosztów badań,

z uwzględnieniem rodzaju badanego podsystemu lub składnika interoperacyjności oraz

stopnia skomplikowania i zakresu przeprowadzonych badań.

2a.

Opłaty, o których mowa w ust. 1, ustala Prezes UTK, w drodze postanowienia, na które

służy zażalenie.

3.

Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa.

4.

W przypadku stwierdzenia w wyniku kontroli, że podsystem lub składnik interoperacyjności

spełnia zasadnicze wymagania dotyczące interoperacyjności systemu kolei, opłaty związane

z badaniami ponosi budżet państwa.

5.

Do opłat, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji.

1.

W przypadku gdy w wyniku kontroli Prezes UTK stwierdzi, że składnik interoperacyjności

lub podsystem nie spełnia zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności systemu

kolei, może, w drodze decyzji, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, zakazać eksploatowania

podsystemu lub składnika interoperacyjności.

2.

W przypadku wszczęcia postępowania w sprawie eksploatacji podsystemu lub składnika

interoperacyjności niezgodnego z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności

systemu kolei Prezes UTK może, w drodze decyzji, przedłużyć zakaz, o którym mowa w

ust. 1, do czasu zakończenia postępowania.

3.

W przypadku gdy Prezes UTK stwierdzi, że składnik interoperacyjności lub podsystem

spełnia zasadnicze wymagania dotyczące interoperacyjności kolei, uchyla decyzję, o

której mowa w ust. 1.

1.

Stroną postępowania jest podmiot, który podjął eksploatację podsystemu strukturalnego

bez uzyskania od Prezesa UTK zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji lub w stosunku

do którego Prezes UTK wydał zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji podsystemu

niezgodnego z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności systemu kolei

i w stosunku do którego postępowanie zostało wszczęte.

2.

Organizacja społeczna może występować z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu,

tylko w przypadku gdy podmiot będący stroną postępowania jest członkiem tej organizacji.

1.

Prezes UTK jest uprawniony do kontroli jednostek notyfikowanych.

2.

Czynności kontrolne przeprowadza się po okazaniu legitymacji służbowej oraz doręczeniu

upoważnienia wydanego przez Prezesa UTK, które zawiera co najmniej

1)

wskazanie podstawy prawnej;

2)

oznaczenie organu kontroli;

3)

datę i miejsce wystawienia;

4)

imię i nazwisko pracownika organu kontroli uprawnionego do wykonania kontroli oraz

numer jego legitymacji służbowej;

5)

firmę przedsiębiorcy objętego kontrolą;

6)

określenie zakresu przedmiotowego kontroli;

7)

wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;

8)

podpis osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji;

9)

pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy.

3.

Osoby upoważnione przez Prezesa UTK do dokonania kontroli są uprawnione do

1)

wstępu na teren nieruchomości, obiektu i lokalu jednostki notyfikowanej w dniach i

godzinach jej pracy;

2)

żądania ustnych i pisemnych wyjaśnień oraz okazania dokumentów związanych z działalnością

objętą notyfikacją;

3)

żądania udzielenia, w wyznaczonym terminie, pisemnych i ustnych wyjaśnień w sprawach

objętych zakresem kontroli.

4.

Czynności kontrolnych dokonuje się w obecności kontrolowanego lub osoby przez niego

upoważnionej.

5.

Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół i przedstawia kontrolowanej jednostce

notyfikowanej.

6.

(uchylony)

(uchylony)

Do przedstawiania Prezesowi UTK wszystkich niezbędnych dokumentów i materiałów oraz

udzielania informacji, w zakresie niezbędnym do ustalenia, czy podsystem spełnia zasadnicze

wymagania dotyczące interoperacyjności systemu kolei i bezpieczeństwa kolei, są obowiązani

producent albo jego upoważniony przedstawiciel, inwestor, importer, dysponent, zarządca,

przewoźnik oraz jednostka notyfikowana.

1.

Jednostki notyfikowane dokonujące oceny zgodności składników interoperacyjności i

podsystemów są obowiązane do przekazywania informacji, wraz z uzasadnieniem, o zawieszonych

lub cofniętych certyfikatach zgodności Prezesowi UTK, a także innym jednostkom notyfikowanym.

2.

Jednostki notyfikowane są obowiązane do publikowania na swoich stronach internetowych,

corocznie, w terminie do końca pierwszego kwartału

1)

wykazu wniosków o dokonanie

a)

weryfikacji WE podsystemu oraz o dokonanie pośredniej weryfikacji WE podsystemu,

b)

oceny WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności;

2)

informacji o wydanych

a)

certyfikatach weryfikacji WE podsystemu i przypadkach odmowy ich wydania,

b)

pośrednich certyfikatach weryfikacji WE podsystemu i przypadkach odmowy ich wydania,

c)

certyfikatach WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności

i przypadkach odmowy ich wydania.

Jeżeli obowiązujące specyfikacje europejskie nie spełniają zasadniczych wymagań dotyczących

interoperacyjności systemu kolei, Prezes UTK informuje o tym Komisję Europejską.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, dla systemu

kolei wykaz właściwych krajowych specyfikacji technicznych i dokumentów normalizacyjnych,

których zastosowanie umożliwia spełnienie zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności

systemu kolei, mając na uwadze wymagania niezbędne dla zapewnienia bezpiecznego i

niezakłóconego ruchu pociągów w systemie kolei i listę Prezesa UTK, o której mowa

w art. 25d ust. 1.

1.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, dla systemu

kolei

1)

wykaz składników interoperacyjności dla podsystemów;

2)

zasadnicze wymagania dotyczące interoperacyjności systemu kolei dla podsystemów i

składników interoperacyjności;

3)

warunki przeprowadzania weryfikacji WE podsystemu;

3a)

warunki wydawania i aktualizowania deklaracji weryfikacji WE podsystemu;

4)

treść deklaracji weryfikacji WE podsystemu i pośredniej deklaracji weryfikacji WE

podsystemu oraz zakres dokumentacji technicznej załączanej do tych deklaracji;

5)

procedury weryfikacji pojazdów kolejowych niezgodnych z TSI oraz treść deklaracji

weryfikacji pojazdu kolejowego niezgodnego z TSI;

6)

treść deklaracji WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności;

7)

wykaz parametrów pojazdu kolejowego do skontrolowania w celu dopuszczenia do eksploatacji

pojazdów kolejowych niezgodnych z TSI;

8)

wykaz podmiotów uprawnionych do przeprowadzania badań niezbędnych do dopuszczenia

do eksploatacji pojazdów kolejowych niezgodnych z TSI.

2.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się

1)

obowiązujące TSI;

2)

wymagania niezbędne dla zapewnienia bezpiecznego i niezakłóconego ruchu pojazdów kolejowych

w systemie kolei;

3)

konieczność zapewnienia jednostce notyfikowanej wszelkich informacji, które są niezbędne

do właściwego przeprowadzenia weryfikacji WE podsystemu;

4)

konieczność załączenia do deklaracji weryfikacji WE podsystemu dokumentów zawierających

charakterystykę techniczną podsystemu oraz certyfikatów i deklaracji wytworzonych

w toku procedury weryfikacji WE podsystemu;

5)

konieczność załączenia do pośredniej deklaracji weryfikacji WE podsystemu dokumentów

zawierających charakterystykę techniczną całości albo części podsystemu na etapie

projektowania lub budowy podsystemu;

6)

konieczność przeprowadzenia procedur weryfikacji pojazdów kolejowych niezgodnych z

TSI w oparciu o moduły oceny zgodności;

7)

konieczność wskazania w deklaracji WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika

interoperacyjności modułów zastosowanych przy ocenie zgodności lub przydatności do

stosowania składnika interoperacyjności z zasadniczymi wymaganiami;

8)

konieczność przeprowadzenia badań parametrów odnoszących się do konstrukcji pojazdu

kolejowego, jego współdziałania z torem kolejowym, a także urządzeń, systemów, układów

i interfejsów niezbędnych dla zapewnienia wymaganego poziomu bezpieczeństwa;

9)

konieczność zapewnienia bezpieczeństwa przewozu osób i rzeczy.

1.

Do czasu pracy pracowników kolei wykonujących interoperacyjne usługi transgraniczne,

tj. członków obsługi pociągu oddelegowanych do wykonywania interoperacyjnych usług

transgranicznych na czas dłuższy niż godzina dziennie, stosuje się przepisy Umowy

zbiorowej zawartej między Europejską Federacją Pracowników Transportu (ETF) a Stowarzyszeniem

Kolei Europejskich (CER) w sprawie niektórych aspektów warunków pracy pracowników

wykonujących pracę w trasie, biorących udział w świadczeniu interoperacyjnych usług

transgranicznych, stanowiącej załącznik do dyrektywy Rady 2005/47/WE z dnia 18 lipca 2005 r. w sprawie umowy między Stowarzyszeniem

Kolei Europejskich (CER) a Europejską Federacją Pracowników Transportu (ETF) w sprawie

niektórych aspektów warunków pracy pracowników wykonujących pracę w trasie, uczestniczących

w świadczeniu interoperacyjnych usług transgranicznych w sektorze kolejowym

(Dz. Urz. UE L 195 z 27.07.2005, str. 15).

2.

Przepisy Umowy zbiorowej, o której mowa w ust. 1, stosuje się również do czasu pracy

pracowników kolei wykonujących interoperacyjne usługi transgraniczne w ramach transgranicznych

przewozów pasażerskich, transgranicznych przewozów towarowych w odległości nie większej

niż 15 kilometrów od granicy oraz przewozów między granicznymi stacjami kolejowymi

Rzepin, Tuplice, Zebrzydowice.

3.

Przez transgraniczne przewozy pasażerskie, o których mowa w ust. 2, rozumie się wojewódzkie

przewozy pasażerskie, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym realizowane w strefie transgranicznej.

4.

Przepisy Umowy zbiorowej, o której mowa w ust. 1, stosuje się również do czasu pracy

pracowników kolei wykonujących interoperacyjne usługi transgraniczne w pociągach,

które zaczynają i kończą bieg na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a korzystają

z infrastruktury kolejowej innego państwa obcego, nie zatrzymując się na jego terytorium.

W zakresie uregulowanym w Umowie zbiorowej, o której mowa w art. 25u ust. 1, nie stosuje

się przepisów Kodeksu pracy, chyba że przepisy te są korzystniejsze dla pracownika.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.

1.

Przy ministrze właściwym do spraw transportu działa niezależna, stała Państwowa Komisja

Badania Wypadków Kolejowych, prowadząca badania poważnych wypadków, wypadków i incydentów,

zwana dalej „Komisją”.

2.

Komisja wykonuje swoje zadania w imieniu ministra właściwego do spraw transportu.

3.

W skład Komisji wchodzą członkowie stali, w tym: przewodniczący, dwóch zastępców,

sekretarz i pozostali członkowie stali.

3a.

Członkowie Komisji są uprawnieni do prowadzenia postępowań, o których mowa w art.

28e ust. 1, 2 i 2a.

4.

Komisja może składać się również z członków doraźnych wyznaczanych z listy ministra

właściwego do spraw transportu przez przewodniczącego Komisji do udziału w postępowaniu.

5.

W zakresie nawiązywania i rozwiązywania stosunku pracy do członków stałych Komisji

stosuje się przepisy Kodeksu pracy, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy. Z dniem powołania z członkiem Komisji

zawiera się umowę o pracę.

6.

Przewodniczącego Komisji powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw transportu.

7.

Zastępcę przewodniczącego i sekretarza powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw

transportu, na wniosek przewodniczącego Komisji.

8.

Członka Komisji powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw transportu, po zasięgnięciu

opinii przewodniczącego Komisji.

9.

Minister właściwy do spraw transportu może, na wniosek uchwalony bezwzględną większością

głosów przez Komisję, odwołać członka Komisji.

10.

Członkiem Komisji może zostać osoba, która

1)

jest obywatelem polskim i korzysta z pełni praw publicznych;

2)

posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

3)

nie była karana za przestępstwo popełnione umyślnie;

4)

spełnia wymagania w zakresie wykształcenia.

11.

Członkostwo w Komisji wygasa z chwilą śmierci, niespełniania wymagań określonych w

ust. 10 lub przyjęcia rezygnacji złożonej ministrowi właściwemu do spraw transportu.

12.

W skład Komisji mogą wchodzić specjaliści z zakresu

1)

prowadzenia ruchu kolejowego;

2)

projektowania, budowy i utrzymania linii kolejowych, węzłów i stacji kolejowych;

3)

urządzeń zabezpieczenia i sterowania ruchem kolejowym i łączności;

4)

pojazdów kolejowych;

5)

elektroenergetyki kolejowej;

6)

przewozu koleją towarów niebezpiecznych.

13.

Za specjalistów z danego zakresu uważa się osoby posiadające wykształcenie wyższe,

odpowiednie uprawnienia oraz co najmniej pięcioletnią praktykę w danej dziedzinie.

13a.

Komisja podejmuje rozstrzygnięcia w formie uchwały.

14.

Członkowie Komisji, podejmując uchwałę, o której mowa w art. 28l ust. 1, kierują się

zasadą swobodnej oceny dowodów i nie są związani poleceniem co do treści podejmowanych

uchwał.

15.

W skład Komisji badającej poważny wypadek, wypadek lub incydent nie mogą wchodzić

członkowie doraźni zatrudnieni w jednostkach organizacyjnych, których infrastruktura

kolejowa, pracownicy lub pojazdy kolejowe uczestniczyli w zdarzeniu.

16.

Członkom doraźnym Komisji przysługuje wynagrodzenie ustalone w umowie cywilnoprawnej.

17.

Członek Komisji nie może występować w roli świadka i biegłego przed sądem lub innym

organem w zakresie spraw prowadzonych przez Komisję.

18.

W pracach Komisji uczestniczą, w miarę potrzeb, eksperci, a także pracownicy obsługi.

19.

Ekspertom za udział w pracach Komisji oraz sporządzanie opinii lub ekspertyzy przysługuje

wynagrodzenie ustalone w umowie cywilnoprawnej.

1.

Do czasu pracy członka stałego Komisji stosuje się przepisy Kodeksu pracy, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy.

2.

Okres rozliczeniowy czasu pracy członków stałych Komisji nie przekracza 1 miesiąca.

3.

Rozkład czasu pracy jest ustalany na okres nie krótszy niż 2 tygodnie, a w razie zaistnienia

poważnego wypadku, wypadku lub incydentu - na bieżąco.

4.

W razie zaistnienia poważnego wypadku, wypadku lub incydentu dobowy wymiar czasu pracy

członka Komisji może być wydłużony do 16 godzin.

5.

Okres odpoczynku po wydłużeniu czasu pracy, o którym mowa w ust. 4, nie może być krótszy

niż 8 godzin, pozostały czas odpoczynku stanowiący różnicę między liczbą przepracowanych

godzin a liczbą godzin udzielonego odpoczynku udziela się członkowi Komisji w okresie

7 dni od zakończenia pracy w przedłużonym dobowym wymiarze czasu pracy.

6.

W razie zaistnienia poważnego wypadku, wypadku lub incydentu odpoczynek, o którym

mowa w art. 133 Kodeksu pracy, może być udzielony w ciągu 7 dni od dnia, w którym ten odpoczynek był przewidziany.

7.

Członek Komisji pozostaje poza normalnymi godzinami pracy w gotowości do podjęcia

czynności badawczych (dyżur). Za czas dyżuru pełnionego w domu przysługuje wynagrodzenie

w wysokości wynikającej z liczby godzin pozostawania na dyżurze pomnożonej przez 30%

stawki godzinowej wynikającej z wynagrodzenia zasadniczego członka Komisji.

8.

W momencie powiadomienia o konieczności przystąpienia do czynności badawczych członek

Komisji jest obowiązany do niezwłocznego podjęcia tych czynności.

9.

Czas dojazdu na miejsce zdarzenia, liczony od momentu powiadomienia członka Komisji

o konieczności przystąpienia do badania poważnego wypadku, wypadku lub incydentu do

momentu przybycia na to miejsce, a także czas powrotu z tego miejsca do siedziby Komisji

lub miejsca zamieszkania, wlicza się do czasu pracy.

10.

Minister właściwy do spraw transportu, na wniosek przewodniczącego Komisji, może oddelegować

członka Komisji do wykonywania zadań poza siedzibą Komisji. Okres oddelegowania określa

przewodniczący Komisji.

11.

Do członków Komisji nie stosuje się przepisu art. 151.

Do członków stałych Komisji stosuje się odpowiednio przepisy art. 21-24, 26, 28 i 42

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1511, 2074 i 2261).

1.

Minister właściwy do spraw transportu zapewnia z części budżetu państwa, której jest

dysponentem, środki na prowadzenie działalności Komisji i jej obsługę, w tym w szczególności

na wynagrodzenia dla jej członków stałych, członków doraźnych, ekspertów, pracowników

obsługi oraz wyposażenie techniczne, koszty szkolenia, koszty tłumaczeń, prowadzenia

jej strony internetowej, a także koszty wykonywanych na zlecenie przewodniczącego

komisji ekspertyz, badań i analiz, koszty publikacji materiałów, oraz zapewni właściwe

zasoby niezbędne do prawidłowej realizacji zadań Komisji.

2.

Obsługę Komisji sprawują odpowiednie komórki organizacyjne urzędu obsługującego ministra

właściwego do spraw transportu.

3.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wzór legitymacji

członka Komisji, mając na uwadze dane niezbędne do identyfikacji tych osób.

4.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze zarządzenia, regulamin działania

Komisji, liczbę jej członków stałych oraz strukturę organizacyjną, uwzględniając charakter

wykonywanych przez nią zadań i konieczność zapewnienia odpowiednich zasobów niezbędnych

do prawidłowej realizacji zadań Komisji.

1.

Komisja prowadzi postępowanie po każdym poważnym wypadku.

2.

Komisja może prowadzić postępowanie w odniesieniu do wypadku lub incydentu, które

w nieznacznie różniących się warunkach byłyby poważnymi wypadkami powodującymi zaprzestanie

funkcjonowania podsystemów strukturalnych lub składników interoperacyjności transeuropejskiego

systemu kolei.

2a.

Komisja może prowadzić postępowanie w odniesieniu do wypadku i incydentu, innego niż

określony w ust. 2, o ile zaistniał on w okolicznościach uzasadniających podjęcie

takiego badania.

3.

Decyzję o podjęciu postępowania w sprawie wypadku lub incydentu, o którym mowa w ust.

2 i 2a, podejmuje przewodniczący Komisji, biorąc pod uwagę

1)

wagę wypadku lub incydentu;

2)

czy wypadek lub incydent tworzy serię wypadków lub incydentów odnoszących się do systemu

jako całości;

3)

wpływ wypadku lub incydentu na bezpieczeństwo kolei na poziomie wspólnotowym;

4)

wnioski zarządców, przewoźników kolejowych, ministra właściwego do spraw transportu,

Prezesa UTK lub państw członkowskich Unii Europejskiej.

3a.

Decyzję o podjęciu postępowania w sprawie wypadku lub incydentu, o którym mowa w ust.

2, przewodniczący Komisji podejmuje nie później niż w ciągu tygodnia od dnia uzyskania

informacji o ich zaistnieniu.

4.

W terminie tygodnia od dnia podjęcia decyzji o rozpoczęciu postępowania Komisja informuje

o tym Agencję, podając datę, czas i miejsce zdarzenia, jak również jego rodzaj i skutki

obejmujące ofiary śmiertelne, osoby ranne i odniesione przez nie rany oraz poniesione

straty materialne.

1.

Zakres postępowania i procedury ustala Komisja w zależności od wniosków, jakie zamierza

uzyskać z poważnego wypadku, wypadku lub incydentu w celu poprawy bezpieczeństwa,

z uwzględnieniem przepisów art. 28h, 28j i 28k.

2.

Postępowanie jest prowadzone przez Komisję niezależnie od prowadzonych w tym samym

czasie postępowań karnych lub innych postępowań mających na celu ustalenie winy lub

odpowiedzialności. Postępowania te nie mogą uniemożliwiać lub opóźniać badania poważnego

wypadku, wypadku lub incydentu prowadzonego przez Komisję.

3.

Postępowania prowadzone przez Komisję nie rozstrzygają o winie lub odpowiedzialności.

1.

Zarządcy, przewoźnicy kolejowi i użytkownicy bocznic kolejowych są obowiązani do natychmiastowego

zgłaszania poważnych wypadków, wypadków i incydentów Komisji oraz Prezesowi UTK.

2.

Prezes UTK informuje Komisję o wypadkach i incydentach, o których mowa w art. 28e

ust. 2, które w jego ocenie spełniają przesłanki określone w tym przepisie.

1.

W przypadku podjęcia postępowania, o którym mowa w art. 28e ust. 1, 2 lub 2a, Komisja

w możliwie najkrótszym czasie przystępuje do

1)

badania stanu istniejącego infrastruktury kolejowej, w tym urządzeń sterowania ruchem

kolejowym i sygnalizacji oraz pojazdów kolejowych;

2)

zabezpieczenia dokumentacji mającej związek z poważnym wypadkiem, wypadkiem lub incydentem;

3)

zabezpieczenia danych zarejestrowanych przez urządzenia rejestrujące w celu poddania

ich badaniom lub analizom;

4)

przesłuchania personelu pociągu i innych pracowników kolei uczestniczących w poważnym

wypadku, wypadku lub incydencie oraz innych świadków lub ma dostęp do wyników przesłuchań.

2.

Członkowie Komisji, po okazaniu legitymacji członka Komisji, są upoważnieni do

1)

dostępu do miejsca wypadku lub incydentu, pojazdów kolejowych, ich wraków i zawartości

oraz urządzeń i budynków związanych z prowadzeniem ruchu kolejowego;

2)

dostępu do protokołów oględzin i otwarcia zwłok ofiar śmiertelnych poważnych wypadków;

3)

dostępu do rejestratorów pokładowych i ich odczytów, a także innych zapisów;

4)

dostępu do wszystkich informacji mających znaczenie w postępowaniu, w tym posiadanych

przez zarządcę, przewoźnika kolejowego, użytkownika bocznicy kolejowej i Urząd Transportu

Kolejowego;

5)

żądania od związanych z poważnym wypadkiem, wypadkiem lub incydentem jednostek organizacyjnych

pomocy w prowadzeniu postępowania oraz dostarczenia potrzebnych materiałów i ekspertyz;

6)

wysłuchania osób;

7)

wstępu na obszar kolejowy;

8)

jazdy w kabinie pojazdów kolejowych z napędem;

9)

inspekcji zarządców, przewoźników kolejowych i użytkowników bocznic kolejowych w sprawach

bezpieczeństwa ruchu kolejowego w wyniku zaistniałego zdarzenia.

2a.

Eksperci biorący udział w pracach Komisji korzystają z uprawnień przysługujących członkom

Komisji, określonych w ust. 2, po okazaniu stosownego upoważnienia wydanego przez

przewodniczącego Komisji, w zakresie w nim określonym.

3.

Komisja powinna po przeprowadzeniu niezbędnych badań i czynności w możliwie najkrótszym

czasie umożliwić zarządcy udostępnienie infrastruktury kolejowej dla ruchu kolejowego.

4.

W celu zapewnienia poufności prowadzonego badania w sprawie poważnego wypadku, wypadku

lub incydentu uzyskane przez Komisję

1)

dowody z wysłuchania osób oraz inne dokumenty sporządzane lub otrzymane przez Komisję

w trakcie badania poważnego wypadku, wypadku lub incydentu,

2)

zapisy ujawniające tożsamość osób wysłuchanych w trakcie badania poważnego wypadku,

wypadku lub incydentu,

3)

informacje dotyczące osób, które uczestniczyły w poważnym wypadku, wypadku lub incydencie,

mające charakter informacji szczególnie chronionych lub prywatnych, w tym informacji

dotyczących ich stanu zdrowia

- nie mogą być udostępnione przez Komisję ani organom procesowym w postępowaniu karnym,

ani żadnym innym organom prowadzącym postępowanie mające na celu ustalenie odpowiedzialności

lub winy.

5.

Udostępnienie dowodów, dokumentów, zapisów i informacji, o których mowa w ust. 4,

może być dokonane wyłącznie na potrzeby postępowania przygotowawczego, sądowego, sądowo-administracyjnego

lub innego postępowania za zgodą sądu, jeżeli sąd uzna, że nadrzędny interes społeczny

uzasadnia ich ujawnienie. Właściwy do rozpoznania sprawy jest Sąd Okręgowy w Warszawie.

W razie konieczności Komisja może zwrócić się do podmiotów prowadzących postępowanie

w sprawie poważnych wypadków, wypadków lub incydentów w innych państwach członkowskich

Unii Europejskiej lub Agencji o przeprowadzenie ekspertyz, badań technicznych, analiz

i ocen.

1.

W przypadku gdy nie ma możliwości ustalenia, w którym państwie wydarzył się poważny

wypadek, wypadek lub incydent, lub jeżeli wydarzył się na granicy lub w jej pobliżu,

Komisja uzgadnia z właściwymi podmiotami prowadzącymi postępowanie w sprawie poważnych

wypadków, wypadków lub incydentów w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej,

który z podmiotów prowadzi postępowanie, lub uzgadnia prowadzenie postępowania we

współpracy.

2.

W przypadku prowadzenia postępowania przez Komisję podmiot, z którym przeprowadzono

uzgodnienia, o których mowa w ust. 1, ma prawo do udziału w postępowaniu i do uzyskania

jego pełnych wyników.

3.

Komisja zaprasza do udziału w postępowaniu podmioty prowadzące postępowanie w sprawie

poważnych wypadków, wypadków lub incydentów z państw członkowskich Unii Europejskiej,

których przewoźnicy kolejowi uczestniczyli w poważnym wypadku, wypadku lub incydencie.

1.

Komisja prowadzi postępowanie w sposób pozwalający na wysłuchanie uczestników, świadków

i innych zainteresowanych oraz umożliwia im dostęp do wyników postępowania.

2.

O prowadzonym postępowaniu i jego postępach Komisja informuje właściwego zarządcę

i przewoźnika kolejowego, Prezesa UTK, organ prowadzący postępowanie przygotowawcze,

poszkodowanych, osoby bliskie ofiarom śmiertelnym, właścicieli zniszczonego mienia,

producentów, służby ratunkowe oraz innych zainteresowanych, w miarę możliwości, umożliwiając

im przedkładanie opinii w sprawie postępowania i wnoszenie uwag do projektów raportów.

1.

Komisja sporządza raport z postępowania zawierający zalecenia w zakresie poprawy bezpieczeństwa

oraz zapobiegania poważnym wypadkom, wypadkom lub incydentom, przyjmując uchwałę w

tym zakresie.

2.

Zalecenia w zakresie poprawy bezpieczeństwa oraz zapobiegania poważnym wypadkom, wypadkom

lub incydentom nie mogą obejmować ustalania winy lub odpowiedzialności.

3.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, zawartość

raportu z postępowania w sprawie poważnych wypadków, wypadków lub incydentów, mając

na uwadze skutki poważnych wypadków, wypadków lub incydentów.

4.

Komisja przekazuje raport z postępowania

1)

Agencji;

2)

podmiotom, o których mowa w art. 28k ust. 2, oraz zainteresowanym podmiotom w innych

państwach członkowskich Unii Europejskiej - na ich wniosek.

5.

Komisja ogłasza raport z postępowania niezwłocznie po jego sporządzeniu, nie później

jednak niż 12 miesięcy od dnia zdarzenia.

6.

Komisja sporządza roczny raport z prac Komisji w roku poprzednim, zawierający wydane

zalecenia w zakresie poprawy bezpieczeństwa i działania podjęte zgodnie z tymi zaleceniami,

oraz przesyła go do Agencji. Roczny raport jest ogłaszany i przesyłany do Agencji

nie później niż do dnia 30 września.

7.

Komisja ogłasza raporty, o których mowa w ust. 1 i 6, w drodze obwieszczenia, w dzienniku

urzędowym ministra właściwego do spraw transportu.

8.

Zalecenia, o których mowa w ust. 1 i 6, są kierowane do Prezesa UTK, a w uzasadnionych

przypadkach do innych zainteresowanych podmiotów, w tym podmiotów w innych państwach

członkowskich Unii Europejskiej.

8a.

Prezes UTK dokonuje analizy skierowanych do niego zaleceń uwzględniając konieczność

zapewnienia systemowego podejścia do zarządzania bezpieczeństwem i minimalizacji ryzyka

w transporcie kolejowym.

8b.

Prezes UTK może uwzględnić zalecenia i przyjąć je do realizacji lub przekazać je w

całości albo w części do realizacji zarządcom, przewoźnikom kolejowym lub innym podmiotom,

których działalność ma wpływ na bezpieczeństwo ruchu kolejowego i bezpieczeństwo eksploatacji

kolei, podlegającym regulacji na podstawie przepisów ustawy. Prezes UTK informuje

Komisję o sposobie postępowania z jej zaleceniami.

9.

Prezes UTK sprawuje nadzór nad realizacją zaleceń przez podmioty, o których mowa w

ust. 8b.

9a.

Podmioty, o których mowa w ust. 8b, określają planowany sposób dalszego postępowania

z zaleceniem, uwzględniając kryteria, o których mowa w ust. 8a, a w stosownych przypadkach

także rozwiązania przyjęte w swoich systemach zarządzania bezpieczeństwem lub innych

systemach zarządzania.

9b.

Podmioty, o których mowa w ust. 8b, informują Prezesa UTK o planowanym postępowaniu

z zaleceniem, wskazując jego uzasadnienie.

9c.

Jeżeli planowane postępowanie z zaleceniem nie spełnia kryteriów, o których mowa w

ust. 8a, Prezes UTK i podmioty, o których mowa w ust. 8b, w razie potrzeby z udziałem

Komisji, współpracują w celu wypracowania porozumienia określającego inny sposób postępowania

z zaleceniem.

9d.

W przypadku braku podjęcia postępowania z zaleceniem, o którym mowa w ust. 9a, albo

nieosiągnięcia porozumienia co do sposobu jego wdrożenia, Prezes UTK może, w drodze

decyzji, nałożyć obowiązek wdrożenia zalecenia uwzględniając kryteria, o których mowa

w ust. 8a, oraz rozwiązania, o których mowa w ust. 9a. Prezes UTK wskazuje w decyzji

termin i sposób wdrożenia zaleceń.

10.

Podmioty, których dotyczą zalecenia, corocznie przedstawiają, w terminie do dnia 1

kwietnia, Komisji oraz Prezesowi UTK informacje o realizacji zaleceń oraz o podjętych

środkach zapobiegawczych i działaniach zmierzających do realizacji tych zaleceń.

11.

Prezes UTK przedstawia corocznie Komisji w terminie do dnia 30 kwietnia informację

o realizacji zaleceń wydanych przez Komisję w roku poprzednim oraz o podjętych działaniach

zmierzających do realizacji tych zaleceń.

1.

Postępowania w sprawach wypadków i incydentów prowadzi komisja kolejowa.

2.

W przypadku podjęcia przez Komisję postępowania w sprawie wypadku lub incydentu, o

których mowa w art. 28e ust. 2 lub 2a, komisja kolejowa przekazuje Komisji prowadzenie

postępowania.

3.

W skład komisji kolejowych wchodzą w szczególności przedstawiciele przewoźników kolejowych

lub zarządców, których pracownicy lub pojazdy kolejowe uczestniczyli w poważnym wypadku,

wypadku lub incydencie bądź których infrastruktura kolejowa ma związek z tym poważnym

wypadkiem, wypadkiem lub incydentem.

4.

(uchylony)

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, sposób powiadamiania

o poważnych wypadkach, wypadkach i incydentach, sposób powoływania przewodniczącego

komisji kolejowej oraz sposób prowadzenia postępowania i tryb pracy komisji kolejowych,

mając na uwadze konieczność ograniczenia skutków poważnych wypadków, wypadków i incydentów.

Przepisów rozdziału 5a nie stosuje się do zarządców infrastruktury kolejowej, o której

mowa w art. 17d ust. 2 pkt 1 lit. b tiret 2 i lit. c, oraz przewoźników kolejowych

wykonujących przewozy wyłącznie na tej infrastrukturze.

Umowy o świadczenie usług publicznych zawierane są przez organizatorów publicznego

transportu kolejowego wyłącznie na podstawie i w zakresie określonym w obowiązujących

planach transportowych.

1.

Prezes UTK opiniuje projekt planu transportowego, w zakresie kolejowych przewozów

pasażerskich, w terminie 21 dni od dnia jego doręczenia.

2.

Organizator publicznego transportu kolejowego przekazuje Prezesowi UTK projekt planu

transportowego przed jego uchwaleniem lub wydaniem wraz z dokumentacją stanowiącą

podstawę oceny uwarunkowań, o których mowa w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym, w zakresie określonym przez Prezesa UTK.

3.

Niezajęcie stanowiska w terminie, o którym mowa w ust. 1, uznaje się za pozytywne

zaopiniowanie projektu planu transportowego.

1.

Prezes UTK opiniuje, pod względem zgodności z planem transportowym, projekt umowy

o świadczenie usług publicznych w zakresie kolejowych przewozów pasażerskich, w terminie

21 dni od dnia jego doręczenia.

2

Organizator publicznego transportu kolejowego przekazuje do zaopiniowania Prezesowi

UTK projekt umowy, o której mowa w ust. 1, na 30 dni przed wszczęciem postępowania

o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1579) lub wszczęciem postępowania o zawarcie umowy koncesji w trybie przepisów ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi

(Dz. U. poz. 1920) albo przed bezpośrednim zawarciem umowy, o której mowa w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym.

3.

Niezajęcie stanowiska w terminie, o którym mowa w ust. 1, uznaje się za pozytywne

zaopiniowanie projektu umowy o świadczenie usług publicznych w zakresie kolejowych

przewozów pasażerskich.

4.

Organizator publicznego transportu kolejowego przekazuje Prezesowi UTK, potwierdzoną

za zgodność z oryginałem przez tego organizatora, kopię umowy o świadczenie usług

publicznych w zakresie kolejowych przewozów pasażerskich, w terminie 7 dni od dnia

jej zawarcia.

1.

Udostępnianie infrastruktury kolejowej polega na

1)

rozpatrywaniu wniosków aplikanta o przydzielenie zdolności przepustowej;

2)

przydzielaniu aplikantowi zdolności przepustowej, w tym

a)

przydzielaniu trasy pociągu,

b)

przydzielaniu zdolności przepustowej dla wykonania manewrów lub postoju pojazdów kolejowych;

3)

umożliwieniu przewoźnikowi kolejowemu wskazanemu przez aplikanta wykorzystania przydzielonej

zdolności przepustowej;

4)

umożliwieniu przewoźnikowi kolejowemu skorzystania z pozostałych usług, o których

mowa w ust. 1 załącznika nr 2 do ustawy.

2.

Przydzielenie zdolności przepustowej polega na określeniu przedziału czasu zarezerwowanego

dla aplikanta w celu umożliwienia przejazdu lub postoju pojazdów kolejowych.

3.

Przydzielenie zdolności przepustowej dla wykonania manewrów może polegać na określeniu

przedziału czasu, w którym zarządca umożliwi aplikantowi wykonanie manewrów.

1.

Przewoźnicy kolejowi są uprawnieni do minimalnego dostępu do infrastruktury kolejowej

z zachowaniem zasady równego ich traktowania. Minimalny dostęp do infrastruktury kolejowej

obejmuje usługi wymienione w ust. 1 załącznika nr 2 do ustawy.

2.

Przewoźnikom kolejowym z innych państw członkowskich Unii Europejskiej przysługuje

minimalny dostęp do infrastruktury kolejowej, o którym mowa w ust. 1, wyłącznie w

celu wykonywania

1)

międzynarodowych przewozów osób;

2)

przewozów rzeczy.

3.

Zarządca może ograniczyć minimalny dostęp do infrastruktury kolejowej

1)

ze względu na parametry techniczne pojazdów kolejowych z wyłączeniem dopuszczalnej

prędkości;

2)

wprowadzając zakaz wjazdu do tunelu pojazdów kolejowych z towarami niebezpiecznymi.

Zarządca może, po konsultacji z zainteresowanymi stronami, wskazać odcinki linii kolejowych,

na których określony rodzaj przewozów będzie uprzywilejowany, pod warunkiem

1)

zapewnienia dla pozostałych pociągów tras alternatywnych umożliwiających realizację

przewozu z tej samej stacji początkowej i do tej samej stacji końcowej, z uwzględnieniem

zastępowalności obu tras w związku ze świadczeniem przez przewoźnika kolejowego usług

przewozu towarowego lub pasażerskiego;

2)

zapewnienia możliwości wykorzystania pozostałej zdolności przepustowej przez pozostałe

pociągi;

3)

uzyskania zgody Prezesa UTK.

1.

Regularny przewóz kolejowy osób niebędący przewozem o charakterze użyteczności publicznej

jest wykonywany wyłącznie na podstawie decyzji o przyznaniu otwartego dostępu.

2.

Prezes UTK wydaje decyzję o przyznaniu otwartego dostępu na danej trasie międzynarodowej,

w przypadku gdy spełnione zostaną następujące warunki

1)

w wyniku przeprowadzonego badania, o którym mowa w art. 7 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 869/2014 z dnia 11 sierpnia 2014 r.

w sprawie nowych kolejowych przewozów pasażerskich

(Dz. Urz. UE L 239 z 12.08.2014, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem 869/2014”, Prezes UTK określi, że głównym celem proponowanych

nowych usług kolejowych jest przewóz pasażerów między stacjami znajdującymi się w

różnych państwach członkowskich Unii Europejskiej, albo żaden podmiot nie wystąpi

o przeprowadzenie takiego badania;

2)

w wyniku przeprowadzonego badania, o którym mowa w art. 12 rozporządzenia 869/2014,

Prezes UTK określi, że proponowane nowe międzynarodowe połączenie pasażerskie nie

zagraża równowadze ekonomicznej umowy o świadczenie usług publicznych, albo żaden

podmiot nie wystąpi o przeprowadzenie takiego badania.

3.

Prezes UTK wydaje decyzję o przyznaniu otwartego dostępu na danej trasie krajowej,

w przypadku gdy w wyniku przeprowadzonego badania Prezes UTK określi, że proponowane

krajowe połączenie pasażerskie nie zagraża równowadze ekonomicznej umowy o świadczenie

usług publicznych, albo żaden podmiot nie wystąpi o przeprowadzenie takiego badania.

W zakresie procedury przeprowadzenia badania, o którym mowa w zdaniu pierwszym, przepisy

rozporządzenia 869/2014, z wyłączeniem art. 13 i art. 14 tego rozporządzenia, stosuje

się odpowiednio.

4.

Prezes UTK w badaniu, o którym mowa w ust. 3, uznaje równowagę ekonomiczną umowy o

świadczenie usług publicznych za zagrożoną, w przypadku gdy skutkiem proponowanej

usługi będzie inne niż nieistotne obniżenie przychodów z przewozów realizowanych na

podstawie umowy.

5.

W decyzji o przyznaniu otwartego dostępu określa się w szczególności

1)

aplikanta, jego siedzibę i adres;

2)

trasy, na których mają być realizowane przewozy w ramach otwartego dostępu;

3)

okres, na jaki decyzja zostaje wydana;

4)

warunki oraz zakres wykorzystywania dostępu do infrastruktury kolejowej.

6.

Decyzja o przyznaniu otwartego dostępu jest wydawana na okres nieprzekraczający 5

lat.

7.

Prezes UTK dokonuje okresowej kontroli działalności przewoźników kolejowych wykonujących

usługę w ramach otwartego dostępu w zakresie warunków jej wykonywania określonych

w decyzji o przyznaniu otwartego dostępu.

8.

Decyzja o przyznaniu otwartego dostępu wygasa w przypadku likwidacji albo ogłoszenia

upadłości aplikanta, któremu decyzja została wydana.

9.

Prezes UTK uchyla decyzję o przyznaniu otwartego dostępu w przypadku

1)

wystąpienia rażącego naruszenia warunków określonych w tej decyzji;

2)

zaprzestania wykonywania przewozów przez co najmniej 6 miesięcy z przyczyn leżących

po stronie aplikanta.

1.

Aplikant nabywa prawo do składania wniosków o przydzielenie zdolności przepustowej

po zawarciu z zarządcą umowy o przydzielenie zdolności przepustowej.

2.

Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności

1)

prawa i obowiązki zarządcy i aplikanta w odniesieniu do przydzielonej zdolności przepustowej;

2)

sposób i terminy przekazywania zarządcy informacji o przewoźniku kolejowym uprawnionym

do wykorzystania zdolności przepustowej, która zostanie przydzielona aplikantowi.

3.

Zarządca może określić w umowie, o której mowa w ust. 1, wymagania dotyczące gwarancji

finansowych na zabezpieczenie płatności. Wymagania te muszą być odpowiednie, przejrzyste

i niedyskryminacyjne.

4.

W zakresie kolejowych przewozów osób innych niż przewozy okazjonalne zarządca zawiera

umowę o przydzielenie zdolności przepustowej w takim zakresie, w jakim aplikant zawarł

umowę o świadczenie usług publicznych, przedstawił oświadczenie organizatora publicznego

transportu kolejowego o zamiarze objęcia pociągów umową o świadczenie usług publicznych

albo uzyskał decyzję o przyznaniu otwartego dostępu.

1.

W przypadku gdy aplikant i zarządca nie dojdą do porozumienia w zakresie postanowień

umowy o przydzielenie zdolności przepustowej, Prezes UTK, na wniosek aplikanta, wydaje

decyzję w sprawie przydzielenia zdolności przepustowej, która zastępuje umowę o przydzielenie

zdolności przepustowej.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera projekt umowy o przydzielenie zdolności przepustowej

oraz aktualne stanowiska stron umowy, z zaznaczeniem tych części umowy, co do których

strony nie doszły do porozumienia.

3.

Prezes UTK wydaje decyzję w sprawie przydzielenia zdolności przepustowej, określając

w niej warunki umowy ustalone przez strony oraz dokonując rozstrzygnięć w tych częściach,

w których strony nie doszły do porozumienia.

4.

Decyzji, o której mowa w ust. 3, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

5.

Decyzja, o której mowa w ust. 3, wygasa w przypadku zawarcia umowy o przydzielenie

zdolności przepustowej.

1.

Zarządca przyjmuje wnioski o przydzielenie zdolności przepustowej na okres od północy

w drugą sobotę grudnia do północy w drugą sobotę grudnia kolejnego roku, zwany dalej

„okresem obowiązywania rocznego rozkładu jazdy pociągów”.

2.

Wniosek o przydzielenie zdolności przepustowej na więcej niż jednej sieci kolejowej

aplikant składa do jednego z zarządców, których sieci wniosek dotyczy.

3.

Kopię wniosku, o którym mowa w ust. 2, zarządca, który go otrzymał, przekazuje do

rozpatrzenia pozostałym zarządcom, których wniosek dotyczy.

4.

Zarządca, który otrzymał wniosek, o którym mowa w ust. 2, do czasu przydzielenia zdolności

przepustowej, współpracuje z pozostałymi zarządcami w imieniu aplikanta.

1.

Zarządca na podstawie otrzymanych wniosków przydziela zdolność przepustową.

2.

Zarządca na podstawie wniosku o przydzielenie trasy pociągu opracowuje rozkład jazdy

pociągu.

3.

Zarządca ustala procedurę opracowania rocznego rozkładu jazdy pociągów. Na podstawie

wniosków o przydzielenie trasy pociągu złożonych zgodnie z tą procedurą zarządca opracowuje

roczny rozkład jazdy pociągów.

4.

W przypadku ujawnienia odcinka linii kolejowej o niewystarczającej zdolności przepustowej

zarządca niezwłocznie powiadamia o tym Prezesa UTK oraz aplikantów, którzy wnioskowali

o przydzielenie zdolności przepustowej na tym odcinku linii kolejowej. Obowiązek powiadomienia

występuje również w przypadku ujawnienia odcinka linii kolejowej, na którym zarządca

przewiduje wystąpienie niewystarczającej zdolności przepustowej w kolejnym rocznym

rozkładzie jazdy pociągów.

5.

Przez niewystarczającą zdolność przepustową, o której mowa w ust. 4, rozumie się popyt

na zdolność przepustową odcinka linii kolejowej, który nie może być w pełni zaspokojony

w danym okresie czasu, nawet po dokonaniu koordynacji różnych wniosków o przydzielenie

zdolności przepustowej.

6.

Zarządca, w terminie 6 miesięcy od dnia powiadomienia, o którym mowa w ust. 4, jest

obowiązany dokonać analizy zdolności przepustowej odcinka linii kolejowej o niewystarczającej

zdolności przepustowej i przedłożyć jej wyniki Prezesowi UTK.

7.

Zarządca, w terminie 6 miesięcy od dnia przedłożenia wyników analizy zdolności przepustowej,

po konsultacjach z przewoźnikami wykonującymi przewozy na odcinku linii kolejowej,

którego analiza dotyczy, opracowuje plan powiększenia zdolności przepustowej i przedkłada

go Prezesowi UTK.

8.

Po opracowaniu rocznego rozkładu jazdy pociągów zarządca, na wniosek aplikanta

1)

może przydzielić dodatkową zdolność przepustową;

2)

może zmodyfikować przydzieloną zdolność przepustową;

3)

przyjmuje rezygnację z przydzielonej zdolności przepustowej.

9.

Wniosek, o którym mowa w ust. 8, dotyczący pociągu realizującego przewozy kolejowe

osób, zwanego dalej „pociągiem pasażerskim”

1)

którego rozkład jazdy ma zostać podany do publicznej wiadomości, aplikant składa w

terminie określonym przez zarządcę, nie późniejszym niż 40 dni przed wnioskowanym

terminem przejazdu;

2)

realizującego przewóz okazjonalny, aplikant składa co najmniej 7 dni przed wnioskowanym

terminem przejazdu.

10.

W przypadku gdy aplikant złoży wniosek o przydzielenie trasy pociągu w terminie późniejszym

niż 5 dni przed planowym uruchomieniem pociągu, zarządca może opracować uproszczony

rozkład jazdy pociągu, określający godzinę odjazdu pociągu ze stacji początkowej oraz

czas przejazdu pociągu bez uwzględnienia czasu postojów wynikających z ruchu innych

pociągów.

11.

Zarządca informuje aplikanta o przydzielonej zdolności przepustowej przez określenie

rozkładu jazdy pociągu, uproszczonego rozkładu jazdy pociągu lub przedziału czasu,

w którym przewoźnik kolejowy wskazany przez aplikanta może korzystać z infrastruktury

kolejowej.

12.

Zarządca może określić terminy zmiany rozkładu jazdy pociągów. Zmiany rozkładu jazdy

pociągów są wprowadzane nie częściej niż co 30 dni.

13.

Zarządca nie ujawnia informacji dostarczanych mu w trakcie procesu przydzielania zdolności

przepustowej stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa.

1.

W przypadku gdy zarządca odmówi rozpatrzenia wniosku o przydzielenie zdolności przepustowej

lub odmówi przydzielenia zdolności przepustowej, aplikant może złożyć skargę do Prezesa

UTK.

2.

Prezes UTK stwierdza, w drodze decyzji, że odmowa, o której mowa w ust. 1, nie wymaga

żadnych zmian, wymaga modyfikacji albo cofnięcia.

3.

Zarządca dokonuje modyfikacji odmowy albo cofa odmowę zgodnie z wytycznymi określonymi

przez Prezesa UTK w decyzji, o której mowa w ust. 2.

1.

Zdolność przepustowa przydzielona aplikantowi nie może być przekazana innemu aplikantowi.

2.

Zdolność przepustowa przydzielona aplikantowi, który nie jest przewoźnikiem kolejowym,

nie może być wykorzystana do realizacji innego rodzaju przewozów, niż wskazany we

wniosku o przydzielenie zdolności przepustowej.

3.

Aplikant może wskazać różnych przewoźników kolejowych uprawnionych do wykorzystania

zdolności przepustowej przydzielonej na podstawie poszczególnych wniosków.

4.

Aplikant, który jest przewoźnikiem kolejowym, nie może wskazać innego przewoźnika

kolejowego do wykorzystania przydzielonej mu zdolności przepustowej.

1.

Zarządca przedstawia przewoźnikowi kolejowemu wskazanemu przez aplikanta, w terminie

uzgodnionym z aplikantem, projekt umowy o wykorzystanie zdolności przepustowej.

2.

Przewoźnik kolejowy nabywa prawo do wykorzystania przydzielonej aplikantowi zdolności

przepustowej po zawarciu z zarządcą umowy o wykorzystanie zdolności przepustowej.

3.

Umowa, o której mowa w ust. 2, określa w szczególności prawa i obowiązki zarządcy

i przewoźnika kolejowego w odniesieniu do przydzielonej zdolności przepustowej oraz

sposób i warunki jej wykorzystania.

4.

Zarządca może określić w umowie, o której mowa w ust. 2, wymagania dotyczące gwarancji

finansowych na zabezpieczenie płatności. Wymagania te muszą być odpowiednie, przejrzyste

i niedyskryminacyjne.

5.

Umowa, o której mowa w ust. 2, zawierana jest na okres nie dłuższy niż okres obowiązywania

rocznego rozkładu jazdy pociągów.

6.

Rozwiązanie umowy o wykorzystanie zdolności przepustowej wymaga zgody Prezesa UTK,

udzielonej w drodze decyzji.

7.

Decyzję, o której mowa w ust. 6, wydaje się w terminie miesiąca od dnia wpływu wniosku

do Prezesa UTK i nadaje się jej rygor natychmiastowej wykonalności.

1.

W przypadku gdy przewoźnik i zarządca nie dojdą do porozumienia w zakresie postanowień

umowy o wykorzystanie zdolności przepustowej, Prezes UTK, na wniosek zarządcy lub

przewoźnika kolejowego, wydaje decyzję w sprawie wykorzystania zdolności przepustowej,

która zastępuje umowę o wykorzystanie zdolności przepustowej.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera projekt umowy o wykorzystanie zdolności przepustowej

oraz aktualne stanowiska stron, z zaznaczeniem tych części umowy, co do których strony

nie doszły do porozumienia.

3.

Prezes UTK wydaje decyzję w sprawie wykorzystania zdolności przepustowej, określając

w niej warunki umowy ustalone przez strony oraz dokonując rozstrzygnięć w tych częściach,

w których strony nie doszły do porozumienia.

4.

Decyzji, o której mowa w ust. 3, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

5.

Decyzja, o której mowa w ust. 3, wygasa w przypadku zawarcia umowy o wykorzystanie

zdolności przepustowej.

1.

Zarządca podaje do publicznej wiadomości rozkład jazdy pociągów pasażerskich w formie

ogłoszenia na swojej stronie internetowej nie później niż w terminie 21 dni przed

dniem jego wejścia w życie.

2.

Zarządca nie później niż w terminie 21 dni przed dniem wejścia w życie rozkładu jazdy

pociągów pasażerskich przekazuje go w postaci elektronicznej właściwym operatorom

stacji pasażerskich.

3.

Operator stacji pasażerskiej podaje do publicznej wiadomości w formie ogłoszeń w miejscu

powszechnie dostępnym w budynku dworca kolejowego oraz na peronach lub przy drogach

dojścia do peronów rozkład jazdy pociągów pasażerskich zatrzymujących się na tej stacji

obowiązujący do kolejnej planowanej jego zmiany, nie później niż w terminie 10 dni

przed dniem jego wejścia w życie.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do zmian rozkładu jazdy pociągów pasażerskich.

5.

Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do rozkładu jazdy pociągu pasażerskiego, dla którego

aplikant we wniosku o przydzielenie trasy pociągu określił, że rozkład jazdy pociągu

nie jest podawany do publicznej wiadomości.

1.

Zarządca monitoruje punktualność pociągów.

2.

Zarządca, w uzgodnieniu z przewoźnikami kolejowymi, ustala wielkość opóźnień pociągów

z podziałem na ich przyczyny.

3.

Przewoźnik kolejowy lub zarządca, który powoduje opóźnienie pociągu, wypłaca przewoźnikowi

kolejowemu, którego pociąg został opóźniony, rekompensatę.

4.

Zarządca opracowuje plan minimalizowania zakłóceń i poprawy wyników sieci kolejowej,

zwany dalej „planem wykonania”. Zarządca uzgadnia z przewoźnikami kolejowymi szczegóły

planu wykonania, w tym

1)

wielkość opóźnienia pociągu, dla której uznaje się, że pociąg kursuje planowo;

2)

oczekiwany, procentowy udział liczby pociągów przewoźnika kolejowego, które nie zostaną

opóźnione z jego winy;

3)

wysokość rekompensat należnych z tytułu opóźnienia pociągu, sposób ustalenia podmiotu

wypłacającego rekompensatę oraz podmiotu uprawnionego do otrzymania rekompensaty.

5.

Zarządca koordynuje wypłacanie rekompensat, o których mowa w ust. 4 pkt 3.

6.

Zarządca publikuje raz do roku na swojej stronie internetowej średni roczny poziom

wyników osiągnięty przez przewoźników kolejowych w oparciu o główne parametry ustalone

w ramach planu wykonania.

7.

Przepisów ust. 1-6 nie stosuje się do pociągów uruchomionych na podstawie wniosków

o przydzielenie tras pociągów, o których mowa w art. 30 ust. 10.

Zarządca opracowuje procedury rozwiązywania sporów dotyczących przydzielania zdolności

przepustowej oraz planu wykonania zapewniające bezstronność w odniesieniu do biorących

w nim udział stron oraz umożliwiające rozwiązanie sporu w terminie 10 dni roboczych.

1.

Korzystanie z drogi kolejowej nie może naruszać zasad bezpieczeństwa ruchu kolejowego,

bezpiecznego przewozu osób i rzeczy oraz ochrony środowiska, a także ochrony zabytków.

2.

W przypadku wystąpienia zakłóceń w ruchu pociągów spowodowanych przez awarię techniczną

lub wypadek zarządca podejmuje wszystkie konieczne kroki, aby przywrócić niezakłócony

ruch pociągów. W tym celu opracowuje on plan postępowania uwzględniający organy, które

należy poinformować w przypadku wystąpienia poważnych zdarzeń lub poważnych zakłóceń

w ruchu pociągów.

3.

W nagłych przypadkach skutkujących ograniczeniem zdolności przepustowej, dostęp do

przydzielonej zdolności przepustowej może zostać ograniczony bez uprzedzenia na tak

długo, jak to jest konieczne do usunięcia zaistniałych skutków w niezbędnym zakresie.

Zarządca może, jeżeli uzna to za konieczne, wymagać od przewoźników kolejowych, za

opłatą, udostępnienia mu zasobów, które uważa za najbardziej odpowiednie do niezwłocznego

przywrócenia niezakłóconego ruchu pociągów.

4.

Zarządca niezwłocznie informuje zainteresowane strony o braku dostępności zdolności

przepustowej w wyniku nieplanowanych prac w zakresie utrzymania infrastruktury kolejowej.

1

Na uzasadniony wniosek aplikanta zarządca może zawrzeć z aplikantem umowę o rezerwację

zdolności przepustowej w okresie wykraczającym poza okres obowiązywania rocznego rozkładu

jazdy pociągów, zwaną dalej „umową ramową”. Umowa ramowa określa w szczególności przybliżone

parametry zdolności przepustowej, w ramach której aplikantowi zostaną przydzielone

trasy pociągów. Umowa ramowa nie określa tras pociągów.

2

Umowa ramowa jest zawierana na okres nie dłuższy niż 5 lat i może być przedłużana

na kolejne okresy 5-letnie.

3

Zawarcie umowy ramowej na okres dłuższy niż 5 lat wymaga szczegółowego uzasadnienia

przez aplikanta istniejącymi, długoterminowymi umowami handlowymi lub poniesionymi

albo planowanymi inwestycjami

4.

Umowy ramowe mogą być zawierane na okres 15 lat w wyjątkowych, uzasadnionych przypadkach,

w przypadku usług świadczonych z wykorzystaniem infrastruktury kolejowej wymagającej

długoterminowych inwestycji.

4a.

Umowy ramowe zawierane na okres dłuższy niż 15 lat mogą być zawierane jedynie w wyjątkowych

przypadkach, w szczególności gdy usługi są świadczone z wykorzystaniem infrastruktury

kolejowej wymagającej długoterminowych inwestycji na dużą skalę oraz gdy inwestycje

takie objęte są zobowiązaniami umownymi, w tym wieloletnim planem amortyzacji.

5.

Postanowienia umów ramowych nie mogą uniemożliwiać korzystania z danej linii kolejowej

innym przewoźnikom kolejowym.

6

Projekt umowy ramowej, po parafowaniu przez strony, jest przedstawiany przez zarządcę

do zatwierdzenia przez Prezesa UTK.

7

Prezes UTK zatwierdza projekt umowy ramowej w drodze decyzji. Prezes UTK odmawia zatwierdzenia

projektu umowy ramowej, która nie spełnia wymogów, o których mowa w ust. 2-5.

8

Umowa ramowa może zostać zawarta po zatwierdzeniu jej projektu przez Prezesa UTK.

9

Zarządca udostępnia aplikantowi, na jego wniosek, postanowienia umowy ramowej, z zachowaniem

tajemnicy przedsiębiorstwa.

1.

Zarządca opracowuje regulamin, zwany dalej „regulaminem sieci”, określający zasady

udostępniania zarządzanej infrastruktury oraz obiektów infrastruktury usługowej połączonych

z siecią kolejową zarządcy, w szczególności

1)

tryb składania i rozpatrywania wniosków o przydzielenie zdolności przepustowej;

2)

charakterystykę infrastruktury kolejowej przeznaczonej do udostępniania oraz informacje

o warunkach dostępu do niej;

3)

cennik, o którym mowa w art. 33 ust. 13;

4)

warunki korzystania z udostępnionej infrastruktury kolejowej;

5)

zakres usług związanych z udostępnianiem infrastruktury kolejowej i warunki ich zapewnienia.

2.

Zarządca zapewnia, aby charakterystyka infrastruktury kolejowej określona w regulaminie

sieci była co najmniej raz do roku aktualizowana zgodnie z danymi ujętymi w krajowym

rejestrze infrastruktury.

3.

Regulamin sieci jest ogłaszany, w sposób zwyczajowo przyjęty, nie później niż na 4

miesiące przed terminem składania wniosków o przydzielenie zdolności przepustowej.

4.

Regulamin sieci jest ogłaszany co najmniej w dwóch językach urzędowych Unii Europejskiej,

w tym w języku polskim.

5.

Wprowadzenie do regulaminu sieci postanowień dotyczących linii kolejowych o znaczeniu

obronnym wymaga uzgodnienia z Ministrem Obrony Narodowej.

1.

Zarządca opracowuje system pobierania opłat na okres obowiązywania rocznego rozkładu

jazdy pociągów oparty na takich samych zasadach w odniesieniu do wszystkich aplikantów

dla całej sieci kolejowej.

2.

Zarządca może pobierać od aplikantów opłatę za obsługę wniosku o przydzielenie zdolności

przepustowej, jeżeli na podstawie wniosku nie została przydzielona zdolność przepustowa,

z wyłączeniem sytuacji, gdy zdolność przepustowa nie została przydzielona z przyczyn

leżących po stronie zarządcy. Opłata jest ustalana jako iloraz kosztów poniesionych

przez zarządcę na obsługę wniosków o przydzielenie zdolności przepustowej i liczby

wniosków złożonych w ostatnim zakończonym roku.

3.

Zarządca pobiera od aplikanta opłatę rezerwacyjną za niewykorzystanie przydzielonej

zdolności przepustowej, jeżeli aplikant nie wskaże przewoźnika kolejowego, który ma

wykorzystać przydzieloną zdolność przepustową, albo przewoźnik kolejowy wskazany przez

aplikanta nie zawrze z zarządcą umowy o wykorzystanie zdolności przepustowej. Opłata

jest ustalana jako procentowy udział opłaty, jaką poniósłby przewoźnik kolejowy za

wykorzystanie przydzielonej aplikantowi zdolności przepustowej. Zarządca nie pobiera

opłaty, jeżeli przewoźnik kolejowy wystąpił do Prezesa UTK o wydanie decyzji w sprawie

wykorzystania zdolności przepustowej.

4.

Zarządca pobiera od przewoźnika kolejowego opłatę za usługi wykonane w ramach minimalnego

dostępu do infrastruktury kolejowej, związane ze zrealizowanym przejazdem pociągu,

zwaną dalej „opłatą podstawową”.

5.

Opłata podstawowa jest obliczana jako iloczyn przebiegu pociągu i stawki jednostkowej

określonej dla przejazdu pociągu na odległość jednego kilometra.

6.

Stawki jednostkowe opłaty podstawowej ustalane są przez zarządcę po kosztach bezpośrednich,

jakie zarządca ponosi jako rezultat przejazdu pociągu. W celu odzyskania całości ponoszonych

kosztów zarządca może, jeżeli wykaże, że kondycja rynku to umożliwia, dokonać podwyżki

stawek.

7.

Zarządca może opracować, wspólnie z przewoźnikami kolejowymi, sposób zmniejszenia

opłaty podstawowej w zależności od realizacji przez przewoźnika kolejowego planu wykonania.

8.

Zarządca może pobierać od przewoźników kolejowych opłatę za usługi wykonane w ramach

minimalnego dostępu do infrastruktury kolejowej, związane ze zrealizowanymi manewrami,

zwaną dalej „opłatą manewrową”.

9.

Stawki jednostkowe opłaty manewrowej ustalane są przez zarządcę po kosztach bezpośrednich,

jakie zarządca ponosi jako rezultat wykonania manewrów.

10.

Zarządca określa maksymalny czas postoju pojazdów kolejowych w ramach minimalnego

dostępu do infrastruktury kolejowej, nie krótszy niż 2 godziny, w odniesieniu do którego

nie pobiera opłat za przydzieloną zdolność przepustową dla potrzeb postoju pojazdów

kolejowych.

11.

Zarządca może pobierać od przewoźników kolejowych opłatę rezerwacyjną za niewykorzystanie

przydzielonej zdolności przepustowej.

12.

Zarządca może pobierać opłaty za określone w regulaminie sieci usługi inne niż wymienione

w załączniku nr 2 do ustawy, które zarządca będzie świadczył wtedy, gdy ich wykonania

zażąda przewoźnik kolejowy w zgłoszonym wniosku.

13.

Zarządca opracowuje projekt cennika określającego

1)

opłatę za obsługę wniosku o przydzielenie zdolności przepustowej, o której mowa w

ust. 2;

2)

sposób ustalania stawki jednostkowej opłaty podstawowej na podstawie stawek cząstkowych

i współczynników korygujących wraz z określeniem ich wartości;

3)

sposób ustalania stawki jednostkowej opłaty manewrowej;

4)

sposób ustalania opłat rezerwacyjnych, o których mowa w ust. 3 i 11;

5)

sposób ustalania opłat za postój pojazdów kolejowych;

6)

opłaty, o których mowa w ust. 12, albo sposób ich ustalania.

14.

Projekt cennika, o którym mowa w ust. 13, zarządca, niezwłocznie po jego opracowaniu,

umieszcza w regulaminie sieci oraz, nie później niż w terminie 9 miesięcy przed rozpoczęciem

okresu obowiązywania rocznego rozkładu jazdy pociągów, przedkłada do zatwierdzenia

Prezesowi UTK w części dotyczącej sposobu ustalania stawki jednostkowej opłaty podstawowej

i manewrowej obejmującego kalkulację wysokości zastosowanych stawek cząstkowych i

współczynników.

15.

Prezes UTK w terminie 90 dni od dnia otrzymania projektu cennika, o którym mowa w

ust. 13, w drodze decyzji, zatwierdza go w części dotyczącej sposobu ustalania stawki

jednostkowej opłaty podstawowej i manewrowej albo odmawia jego zatwierdzenia w przypadku

stwierdzenia jego niezgodności z obowiązującymi przepisami.

16.

Zarządca jest obowiązany zaktualizować regulamin sieci w zakresie cennika, którego

projekt został zatwierdzony przez Prezesa UTK, w terminie 7 dni od dnia doręczenia

decyzji Prezesa UTK zatwierdzającej projekt cennika.

17.

Brak wydania decyzji, o której mowa w ust. 15, w wymaganym terminie jest równoważny

z decyzją zatwierdzającą projekt cennika, o którym mowa w ust. 13. W takim przypadku

zarządca jest obowiązany zaktualizować regulamin sieci w zakresie cennika, którego

projekt został zatwierdzony, w terminie 7 dni od upływu terminu, w którym decyzja,

o której mowa w ust. 15, powinna zostać podjęta.

18.

W przypadku odmowy zatwierdzenia projektu cennika, o którym mowa w ust. 13, zarządca

podejmuje decyzję o

1)

stosowaniu w okresie obowiązywania rozkładu jazdy pociągów, którego projekt cennika

dotyczył, cennika obowiązującego w poprzednim okresie obowiązywania rocznego rozkładu

jazdy pociągów albo

2)

opracowaniu nowego projektu cennika i ponownym przedstawieniu go do zatwierdzenia

w trybie, o którym mowa w ust. 15.

19.

W przypadku, o którym mowa w ust. 18 pkt 1, zarządca w terminie 30 dni od dnia doręczenia

decyzji Prezesa UTK odmawiającej zatwierdzenia projektu cennika, o którym mowa w ust.

13

1)

informuje Prezesa UTK o swojej decyzji;

2)

aktualizuje regulamin sieci w zakresie cennika, o którym mowa w ust. 13.

20.

W przypadku, o którym mowa w ust. 18 pkt 2, zarządca w terminie 30 dni od dnia doręczenia

decyzji Prezesa UTK odmawiającej zatwierdzenia projektu cennika, o którym mowa w ust.

13

1)

przedstawia Prezesowi UTK poprawiony projekt cennika, o którym mowa w ust. 13;

2)

aktualizuje regulamin sieci w zakresie projektu cennika.

21.

Jeżeli decyzja Prezesa UTK o zatwierdzeniu poprawionego projektu cennika, o którym

mowa w ust. 20 pkt 1, zostanie podjęta w terminie późniejszym niż 30 dni przed rozpoczęciem

okresu obowiązywania rocznego rozkładu jazdy

1)

cennik, którego projekt został zatwierdzony, wchodzi w życie 30 dni od dnia, w którym

decyzja została podjęta;

2)

do dnia wejścia w życie nowego cennika obowiązuje cennik obowiązujący w poprzednim

rocznym okresie obowiązywania rozkładu jazdy.

22.

Zarządca może podjąć decyzję o rezygnacji z opracowania projektu cennika, o którym

mowa w ust. 13, albo jego części, i stosowaniu na kolejny okres obowiązywania rocznego

rozkładu jazdy pociągów odpowiadającej mu części cennika obowiązującego w poprzednim

rocznym rozkładzie jazdy pociągów. W takim przypadku zarządca

1)

informuje Prezesa UTK o swojej decyzji;

2)

aktualizuje regulamin sieci w zakresie cennika, o którym mowa w ust. 13.

23.

Z opłat podstawowych i manewrowych na liniach kolejowych o znaczeniu wyłącznie obronnym

zwolnione są wojskowe jednostki budżetowe.

1

Opłata podstawowa może być podwyższana, w okresie przepełnienia, na odcinkach dróg

kolejowych o niewystarczającej zdolności przepustowej.

1a

Zarządca zaprzestaje pobierania podwyższonych opłat, o których mowa w ust. 1, jeżeli

1)

nie przedłożył planu powiększenia zdolności przepustowej albo

2)

nie realizuje działań określonych w planie powiększenia zdolności przepustowej.

1b

W przypadku, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, za zgodą Prezesa UTK, zarządca może kontynuować

pobieranie podwyższonych opłat przez okres nie dłuższy niż 3 lata, jeżeli

1)

plan powiększenia zdolności przepustowej nie może być zrealizowany z przyczyn od niego

niezależnych albo

2)

możliwe warianty powiększenia zdolności przepustowej nie mogą być zrealizowane z przyczyn

ekonomicznych.

2

Zarządca może przyznawać ulgi w opłacie podstawowej pod warunkiem zapewnienia ich

finansowania. Ulgi mogą być przyznane na czas ograniczony i na określonym odcinku

infrastruktury kolejowej w celu

1)

rozwijania nowych usług kolejowych lub

2)

korzystania z linii kolejowych o znacznym stopniu niewykorzystania zdolności przepustowej.

2a.

Ulgi przyznaje się na jednakowych zasadach dla wszystkich przewoźników kolejowych.

2b

Jeżeli ulgi wprowadza się dla podobnych usług, wprowadza się dla nich podobne systemy

ulg.

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

1.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb składania i rozpatrywania wniosków o przydzielenie zdolności przepustowej, o

których mowa w art. 29d ust. 1, w szczególności informacje jakie powinny znaleźć się

we wnioskach o przydzielenie zdolności przepustowej oraz warunki uznania, że odcinek

linii kolejowej posiada niewystarczającą zdolność przepustową;

2)

tryb wprowadzania zmian do rozkładu jazdy pociągów;

3)

zakres analizy zdolności przepustowej, o której mowa w art. 30 ust. 6;

4)

zakres planu powiększenia zdolności przepustowej, o którym mowa w art. 30 ust. 7;

5)

warunki korzystania przez przewoźników kolejowych z infrastruktury kolejowej;

6)

sposób kwalifikacji opóźnień pociągów;

7)

maksymalną wielkość opóźnienia pociągu, o którym mowa w art. 30f ust. 4 pkt 1, z uwzględnieniem

podziału na pociągi pasażerskie i pozostałe;

8)

minimalny procentowy udział liczby pociągów przewoźnika kolejowego, które nie zostaną

opóźnione z jego winy, o którym mowa w art. 30f ust. 4 pkt 2, z uwzględnieniem podziału

na pociągi pasażerskie i pozostałe;

9)

sposób ustalania opłat, o których mowa w art. 33 ust. 2-4, 8 i 11, oraz minimalne

stawki opłat, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3;

10)

sposób podwyższania opłaty podstawowej;

11)

sposób udzielania ulg w opłacie podstawowej;

12)

zakres przedmiotowy zagadnień, które w szczególności wymagają uregulowania umową ramową;

13)

sposób opracowania regulaminu sieci i zakres informacji w nim zawieranych.

2.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw transportu

uwzględni

1)

konieczność zapewnienia niedyskryminacyjnego traktowania aplikantów, w szczególności

w zakresie regulaminu sieci;

2)

odmienny sposób postępowania z wnioskami o przydzielenie zdolności przepustowej w

przypadku opracowania rozkładu jazdy pociągu i jego zmiany;

3)

odmienny sposób postępowania z wnioskami o przydzielenie zdolności przepustowej w

trybie przewidzianym dla rocznego rozkładu jazdy pociągów i pozostałymi wnioskami;

4)

potrzebę jak najlepszego wykorzystania istniejącej zdolności przepustowej;

5)

potrzebę prowadzenia prac utrzymaniowych skutkujących ograniczeniem zdolności przepustowej;

6)

czas niezbędny na opracowanie rozkładu jazdy pociągów;

7)

konieczność szczególnego traktowania tras pociągów międzynarodowych na etapie przydzielania

zdolności przepustowej;

8)

szczególny charakter pociągów pasażerskich, w tym świadczących usługę publiczną;

9)

konieczność podjęcia działań naprawczych w przypadku drogi kolejowej o niewystarczającej

zdolności przepustowej;

10)

potrzebę weryfikacji przez zarządcę uprawnień przewoźnika kolejowego do wykonywania

przewozów;

11)

potrzebę ustalenia strony, która ma ponieść konsekwencje za opóźnienie pociągu;

12)

potrzebę zapewnienia, że system opłat pobieranych za przejazd pociągu będzie adekwatny

do kosztów, jakie powoduje przejazd pociągu;

13)

potrzebę uzależnienia wysokości opłaty rezerwacyjnej od możliwości ponownego wykorzystania

przepustowości, z której dany aplikant zrezygnował.

1.

Zarządca może podjąć decyzję o niestosowaniu przepisów art. 29-35, w przypadku gdy

1)

sieć kolejowa jest przeznaczona wyłącznie do prowadzenia przewozów wojewódzkich lub

lokalnych;

2)

infrastruktura kolejowa stanowi element obiektu infrastruktury usługowej;

3)

infrastruktura kolejowa została uznana za lokalną infrastrukturę kolejową, która nie

ma żadnego strategicznego znaczenia dla funkcjonowania rynku kolejowego w decyzji

wydanej przez Komisję Europejską.

2.

Zarządca może podjąć decyzję o stosowaniu przepisów rozdziału 6 dotyczących przewoźników

kolejowych do przedsiębiorców wykonujących przewozy po drogach kolejowych, o których

mowa w art. 17e ust. 2.

3.

Zarządca, w przypadku gdy podejmie decyzję, o której mowa w ust. 1, lub decyzję, o

której mowa w ust. 2, niezwłocznie informuje o tym Prezesa UTK.

Przepisów art. 29-35 nie stosuje się do infrastruktury kolejowej

1)

przeznaczonej wyłącznie do przewozów osób wykonywanych przez przewoźnika kolejowego,

który równocześnie zarządza tą infrastrukturą bez udostępniania jej innym przewoźnikom;

2)

przeznaczonej do użytku właściciela w celu wykonywania przewozów rzeczy wyłącznie

dla jego własnych potrzeb;

3)

obejmującej linie kolejowe o szerokości torów innej niż 1435 mm.

1.

Udostępnianie obiektu infrastruktury usługowej, zwanego dalej „obiektem”, polega na

umożliwieniu przewoźnikom kolejowym, na ich wniosek, korzystania z usług, o których

mowa w ust. 2 i 3 załącznika nr 2 do ustawy, do świadczenia których obiekt został

specjalnie przystosowany. W przypadku gdy wymaga tego specyfika świadczonych usług,

udostępnianie obiektu obejmuje również korzystanie z obiektu.

2.

Zarządzający obiektem sporządza statut obiektu, w którym określa, czy obiekt przeznaczony

jest do udostępniania. Zarządzający obiektem świadczący usługi, o których mowa w ust.

2 załącznika nr 2 do ustawy, może określić, że obiekt nie jest przeznaczony do udostępniania

tylko w przypadku, gdy obiekt nie jest używany.

3.

Przewoźnicy kolejowi są uprawnieni do dostępu do udostępnianych obiektów, w których

są świadczone usługi, o których mowa w ust. 2 załącznika nr 2 do ustawy, na równych

i niedyskryminujących zasadach.

4.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 3, przysługuje również przewoźnikom kolejowym z

innych państw członkowskich Unii Europejskiej w zakresie obiektów położonych na sieci

kolejowej, do dostępu do której są uprawnieni.

5.

Jeżeli zarządzający obiektem przystosowanym do świadczenia usług, o których mowa w

ust. 2 załącznika nr 2 do ustawy, określi, że obiekt nie jest przeznaczony do udostępniania,

a przewoźnik kolejowy zgłosi zarządzającemu obiektem zainteresowanie dostępem do tego

obiektu, właściciel obiektu podaje do publicznej wiadomości, że obiekt przeznaczony

jest do wynajęcia lub dzierżawy, w całości albo w części, w celu świadczenia usług

w zakresie, w jakim przewoźnik kolejowy zgłosił zainteresowanie dostępem do tego obiektu.

6.

Jeżeli operator obiektu, zwany dalej „operatorem”, świadczy usługi, o których mowa

w ust. 3 załącznika nr 2 do ustawy, świadczy je na równych i niedyskryminujących zasadach.

1.

Operator określa sposób wnioskowania o dostęp do obiektu oraz termin składania wniosków.

2.

Operator rozpatruje wnioski, o których mowa w ust. 1, w terminie nie dłuższym niż

14 dni od dnia otrzymania wniosku przez operatora. Operator może stosować dłuższy

termin rozpatrywania wniosków pod warunkiem uzyskania zgody Prezesa UTK.

3.

Operator podejmuje wszelkie możliwe działania w celu uwzględnienia wszystkich złożonych

wniosków, o których mowa w ust. 1, przy czym nie jest on obowiązany do ponoszenia

jakichkolwiek nakładów, które są konieczne do realizacji tego celu.

4.

Operator może odmówić przewoźnikowi kolejowemu dostępu do obiektu, jeżeli wykaże,

że

1)

przewoźnik ten może wykonać planowany przewóz kolejowy na porównywalnych ekonomicznie

warunkach, korzystając z innego udostępnianego obiektu, z wyjątkiem sytuacji, gdy

przewoźnik poinformuje operatora, że operator wskazanego obiektu odmówił mu do niego

dostępu, lub

2)

pozytywne rozpatrzenie wniosku wiązałoby się z koniecznością poniesienia przez operatora

nakładów, o których mowa w ust. 3, lub

3)

ze względu na brak wystarczającej zdolności przepustowej pozytywne rozpatrzenie wniosku

uniemożliwiłoby temu operatorowi realizację uzasadnionych potrzeb własnych lub wykonanie

zobowiązań wynikających z umów zawartych uprzednio z innymi przewoźnikami kolejowymi.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, operator uzasadnia na piśmie swoją odmowę i przekazuje

ją przewoźnikowi kolejowemu.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, w odmowie, o której mowa w ust. 5, operator

wskazuje inny obiekt, który umożliwi przewoźnikowi kolejowemu wykonanie przewozu kolejowego

na porównywalnych ekonomicznie warunkach.

1.

Przewoźnik kolejowy nabywa prawo do korzystania z usług świadczonych w obiekcie po

zawarciu z operatorem umowy określającej w szczególności prawa i obowiązki operatora

i przewoźnika kolejowego związane ze świadczonymi usługami.

2.

W przypadku gdy operator jest zarządcą infrastruktury kolejowej udostępnianej na zasadach

opisanych w rozdziale 6, może zawrzeć z przewoźnikiem kolejowym jedną umowę zamiast

umowy, o której mowa w art. 30c ust. 2, oraz umowy, o której mowa w ust. 1, zawierającą

wszystkie postanowienia wymagane tymi umowami.

3.

Operator nie ujawnia informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa uzyskanych

w związku z udostępnianiem obiektu.

1.

Jeżeli operator odmówił dostępu do obiektu z naruszeniem przepisów art. 36b, przewoźnik

kolejowy może wnieść skargę do Prezesa UTK.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Prezes UTK może, w drodze decyzji, nakazać operatorowi

zapewnienie przewoźnikowi kolejowemu, w wyznaczonym terminie, dostępu do obiektu,

o ile stwierdzi wystąpienie naruszeń przepisów art. 36b.

1.

Operator określa wysokość opłat, które pobiera od przewoźników kolejowych za dostęp

do obiektu.

2.

Opłaty, o których mowa w ust. 1, nie mogą przekraczać kosztów udostępniania obiektu

ponoszonych przez operatora powiększonych o rozsądny zysk określony jako stopa zwrotu

z kapitału własnego ustalona przez operatora, uwzględniająca ewentualne ryzyka, w

szczególności związane z przychodami, oraz średnią stopę zwrotu dla danego sektora

w ostatnich latach, nie większą niż 10%.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do infrastruktury portowej w rozumieniu ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich

(Dz. U. z 2010 r. poz. 179, z 2015 r. poz. 1569 i 1642, z 2016 r. poz. 1954 oraz z 2017 r. poz. 785).

1.

Operator opracowuje regulamin dostępu do obiektu, zwany dalej „regulaminem obiektu”,

w którym określa w szczególności

1)

obiekty, których dotyczy, i ich rodzaje;

2)

zakres udostępniania obiektów, za który operator jest odpowiedzialny;

3)

procedurę udostępniania obiektów, w tym termin składania oraz zakres informacji, jakie

powinien zawierać wniosek, o którym mowa w art. 36b ust. 1;

4)

szczegółowe warunki techniczne dostępu do obiektów;

5)

wysokość opłat, o których mowa w art. 36e ust. 1.

2.

Regulamin obiektu podlega aktualizacji w razie zmiany informacji w nim zawartych.

3.

Operator nie później niż na 2 tygodnie przed dniem publikacji regulaminu sieci, określonym

w art. 32 ust. 3

1)

publikuje regulamin obiektu na swojej stronie internetowej;

2)

przekazuje Prezesowi UTK i zarządcy, z którego siecią kolejową jest połączony obiekt,

regulamin obiektu albo informuje ich o adresie strony internetowej, na której regulamin

obiektu został opublikowany.

4.

Prezes UTK, uwzględniając konieczność zapewnienia niedyskryminującego i równego traktowania

przewoźników kolejowych ubiegających się o dostęp do obiektu, z urzędu lub na wniosek

przewoźnika kolejowego, w drodze decyzji, nakazuje operatorowi wprowadzenie zmian

w opublikowanym regulaminie obiektu, jeżeli regulamin obiektu nie spełnia wymagań

określonych w przepisach niniejszego rozdziału.

5.

W decyzji, o której mowa w ust. 4, Prezes UTK może w szczególności nakazać zmianę

1)

wysokości opłat, o których mowa w art. 36e ust. 1, uwzględniając zasady kalkulacji

opłaty, o których mowa w art. 36e ust. 2, oraz wysokość opłat pobieranych przez innych

operatorów za udostępnianie i świadczenie usług w takich samych obiektach;

2)

terminów składania wniosków, o którym mowa w art. 36b ust. 1, uwzględniając zdolność

przepustową drogi kolejowej wchodzącej w skład obiektu, rodzaj usług w nim świadczonych

oraz uzasadnione potrzeby przewoźników kolejowych.

1.

Operator, który jest przewoźnikiem kolejowym, jeżeli udostępnia obiekt

1)

prowadzi odrębną rachunkowość dla działalności polegającej na zarządzaniu obiektami;

2)

w ramach ujawnień w informacji dodatkowej rocznego sprawozdania finansowego przedstawia

on odpowiednie pozycje bilansu oraz rachunki zysków i strat odrębnie dla działalności

polegającej na zarządzaniu obiektami infrastruktury usługowej.

2.

W przypadku gdy

1)

funkcje operatora wykonuje przedsiębiorca, który jest jednocześnie przewoźnikiem kolejowym

mającym pozycję dominującą, w rozumieniu ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów

(Dz. U. z 2017 r. poz. 229, 1089 i 1132), dla którego wykorzystuje się dany obiekt, albo

2)

operator jest bezpośrednio lub pośrednio kontrolowany przez przedsiębiorcę, o którym

mowa w pkt 1

- operator powinien być niezależny od przewoźnika kolejowego w zakresie organizacyjnym

i decyzyjnym.

3.

W celu zapewnienia niezależności, o której mowa w ust. 2, operator

1)

w zakresie dotyczącym struktury organizacyjnej posiada własny personel i wyodrębnione

komórki organizacyjne właściwe w sprawach udostępniania obiektów lub świadczenia usług

w tych obiektach, a także pobierania opłat od przewoźników kolejowych za te czynności;

2)

w zakresie dotyczącym podejmowania decyzji zapewnia, że zakres obowiązków powierzonych

członkom organów zarządzających lub pracownikom zajmującym stanowiska kierownicze

w komórkach organizacyjnych, o których mowa w pkt 1, nie obejmuje jakichkolwiek spraw

związanych z wykonywaniem działalności handlowej przez przewoźnika kolejowego, o którym

mowa w ust. 2 pkt 1;

3)

opracowuje i jest odpowiedzialny za realizację programu, w którym określa przedsięwzięcia,

jakie należy podjąć w celu zapewnienia niedyskryminacyjnego dostępu do obiektów lub

do świadczenia usług w tych obiektach, w tym szczegółowe obowiązki pracowników wynikające

z tych programów;

4)

wyznacza inspektora do spraw zgodności monitorującego realizację programu, o którym

mowa w pkt 3, który jest w swoich działaniach niezależny oraz ma dostęp do informacji

o działalności operatora, niezbędnych do wypełnienia jego zadań.

4.

Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się do obiektów wymienionych w ust. 2 pkt 1-4, 7 oraz

9 załącznika nr 2 do ustawy.

1.

Prezes UTK prowadzi rejestr obiektów infrastruktury usługowej, zwany dalej „rejestrem

obiektów”.

2.

W rejestrze obiektów gromadzi się następujące dane

1)

nazwę podmiotu, jego siedzibę i adres albo imię, nazwisko i adres zamieszkania

a)

właściciela obiektu,

b)

zarządzającego obiektem,

c)

operatora;

2)

sieci kolejowe, z którymi obiekt jest połączony;

3)

zakres usług, które mogą być świadczone w obiekcie.

3.

Zarządzający obiektem przekazują Prezesowi UTK dane, o których mowa w ust. 2, w zakresie

swojej właściwości.

Przepisów art. 36a-36h nie stosuje się do obiektów połączonych wyłącznie z infrastrukturą

kolejową, w stosunku do której zastosowano przynajmniej jedno z wyłączeń, o których

mowa w art. 35a ust. 1 pkt 1 i 3 albo art. 36, z wyjątkiem obiektów, które są niezbędne

do świadczenia usług przewozowych albo służą one lub mogą służyć więcej niż jednemu

klientowi końcowemu.

1.

Udostępnianie stacji pasażerskiej polega na

1)

umożliwieniu korzystania przez podróżnych ze stacji pasażerskiej;

2)

udostępnianiu przewoźnikom kolejowym, na zasadach określonych w rozdziale 6a

a)

powierzchni przeznaczonej do odprawy podróżnych lub umieszczenia dodatkowych informacji

handlowych lub

b)

systemu sprzedaży biletów obsługiwanego przez operatora stacji pasażerskiej.

2.

Operator stacji pasażerskiej może nie udostępniać podróżnym dworca kolejowego lub

peronu. W takim przypadku odpowiednio dworzec kolejowy lub peron nazywa się nieczynnym.

1.

Stacje pasażerskie są udostępniane podróżnym nieodpłatnie.

2.

Operator stacji pasażerskiej opracowuje i udostępnia w formie ogłoszeń na tablicach

informacyjnych regulamin korzystania ze stacji pasażerskiej przez podróżnych, w którym

w szczególności wymienia elementy stacji pasażerskiej, które są nieczynne.

3.

Jeżeli stacja pasażerska jest zarządzana przez kilku operatorów stacji pasażerskich,

opracowują oni wspólny regulamin korzystania ze stacji pasażerskiej.

4.

Operator stacji pasażerskiej zarządzający czynnym dworcem kolejowym obowiązany jest

zapewnić dla podróżnych poczekalnię.

1.

Nazwę stacji pasażerskiej określa zarządca linii kolejowej, przy której stacja pasażerska

jest położona. Jeżeli stacja pasażerska jest położona przy liniach kolejowych zarządzanych

przez różnych zarządców, nazwę stacji określają wszyscy zarządcy w porozumieniu.

2.

Koszty zmiany nazwy stacji pasażerskiej ponosi wnioskodawca.

1.

Minister właściwy do spraw transportu może określić, w drodze rozporządzenia, standardy

oznakowania stacji pasażerskich.

2.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się

1)

potrzebę zapewnienia jednolitości i czytelności oznakowania stacji pasażerskich;

2)

potrzebę poprawy obsługi pasażerów i zwiększenia dostępu do przewozów kolejowych,

w szczególności podróżnym o ograniczonej możliwości poruszania się.

1.

Prowadzenie ruchu kolejowego przez połączenie dróg kolejowych zarządzanych przez różnych

zarządców realizowane jest na podstawie zawartej między nimi umowy albo na podstawie

postanowień uzgodnionego przez zarządcę regulaminu pracy bocznicy kolejowej, o którym

mowa w art. 19 ust. 3 pkt 4.

2.

Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności

1)

punkty styku dróg kolejowych;

2)

jednostki organizacyjne wyznaczone do współpracy;

3)

zasady współpracy zarządców w zakresie udostępniania infrastruktury kolejowej, w tym

a)

zasady wzajemnego przekazywania wniosków o przydzielenie zdolności przepustowej,

b)

strony opracowujące rozkład jazdy pociągów co najmniej na częściach linii kolejowych

przylegających do punktu styku linii kolejowych,

c)

w przypadku, o którym mowa w art. 36o ust. 2, zasady pobierania opłat za udostępnianie

infrastruktury kolejowej,

d)

w odniesieniu do umów ramowych;

4)

zasady prowadzenia ruchu kolejowego co najmniej na częściach dróg kolejowych przylegających

do punktu styku dróg kolejowych;

5)

działania podejmowane w sytuacjach wyjątkowych i w trudnych warunkach;

6)

tryb wyjaśniania przyczyn poważnych wypadków, wypadków i incydentów oraz ich skutków

finansowych oraz sposób prowadzenia związanej z tym dokumentacji;

7)

zasady wzajemnych rozliczeń;

8)

tryb rozstrzygania sporów.

3.

Postanowienia umowy, o której mowa w ust. 1, nie mogą naruszać zasad bezpieczeństwa

ruchu kolejowego oraz bezpiecznego przewozu osób i rzeczy.

4.

Zarządca publikuje na swojej stronie internetowej postanowienia umowy, o której mowa

w ust. 1, w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 3.

1.

Zarządcy, których linie kolejowe są połączone, tworzą wspólny portal internetowy umożliwiający

uzyskanie informacji niezbędnych do uruchomienia pociągów przejeżdżających przez więcej

niż jedną sieć kolejową.

2.

Zarządcy linii kolejowych mogą wspólnie powołać lub wskazać podmiot odpowiedzialny

za udostępnianie infrastruktury kolejowej.