Ustawa z dnia 15 września 2017 r. o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania z solarium

1.

Ustawa określa

1)

zadania organów administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego w zakresie

ochrony zdrowia społeczeństwa przed następstwami korzystania z solarium;

2)

szczególne warunki świadczenia usług w zakresie udostępniania solarium.

2.

Przepisów ustawy nie stosuje się do urządzeń elektrycznych wyposażonych w lampy UV,

wykorzystywanych przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych w rozumieniu art. 5 pkt 40 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1938 i 2110).

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

małoletni - osobę, która nie ukończyła 18. roku życia;

2)

podmiot świadczący usługi w zakresie udostępniania solarium - osobę fizyczną, osobę

prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która świadczy

usługi w zakresie udostępniania solarium, niezależnie od formy prawnej, w jakiej prowadzi

tę działalność, oraz zasad, na jakich udostępnia solarium;

3)

promocja - publiczne rozdawanie rekwizytów związanych z usługami w zakresie udostępniania

solarium, oferowanie konsumentom tych usług po cenie niższej od normalnie stosowanej,

organizowanie premiowanej sprzedaży usług w zakresie udostępniania solarium lub konkursów

opartych na ich zakupie, a także innych form publicznego zachęcania do korzystania

z solarium, bez względu na formę dotarcia do adresata;

4)

reklama - rozpowszechnianie informacji o usługach w zakresie udostępniania solarium

lub symboli graficznych z nimi związanych, służące popularyzowaniu korzystania z solarium,

z wyłączeniem informacji używanych do celów handlowych pomiędzy podmiotami świadczącym

usługi w zakresie udostępniania solarium oraz zajmującymi się produkcją, obrotem hurtowym

i handlem solariami;

5)

solarium - urządzenie elektryczne wyposażone w lampy UV, wykorzystywane do naświetlania

skóry w celu wywołania opalenizny (hiperpigmentacji).

1.

Organy administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego są obowiązane do

podejmowania działań mających na celu ochronę zdrowia społeczeństwa przed następstwami

korzystania z solarium.

2.

Działania, o których mowa w ust. 1, obejmują w szczególności

1)

upowszechnianie wiedzy na temat szkodliwości korzystania z solarium, w szczególności

wśród dzieci i młodzieży;

2)

minimalizowanie negatywnych następstw korzystania z solarium;

3)

leczenie osób uzależnionych od solarium;

4)

profilaktykę nowotworów skóry, w szczególności czerniaka złośliwego.

3.

Działania, o których mowa w ust. 1, są uwzględniane w Narodowym Programie Zdrowia,

o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym

(Dz. U. poz. 1916 oraz z 2016 r. poz. 2003), i realizowane zgodnie z tym Programem.

4.

W ramach działań, o których mowa w ust. 1, organy administracji rządowej i jednostek

samorządu terytorialnego mogą współdziałać z samorządami zawodów medycznych, organizacjami

społecznymi, w tym organizacjami pacjentów, oraz innymi podmiotami zainteresowanymi

wsparciem działań, o których mowa w ust. 1.

Zabrania się reklamy i promocji usług w zakresie udostępniania solarium, w szczególności

1)

w telewizji, radiu, prasie, kinach, podmiotach leczniczych, szkołach i placówkach

oświatowo-wychowawczych, na terenie obiektów sportowo-rekreacyjnych oraz w innych

miejscach publicznych;

2)

na plakatach, w tym plakatach wielkoformatowych;

3)

w środkach usług informatycznych.

1.

Zabrania się udostępniania solarium małoletnim.

2.

W przypadku wątpliwości co do pełnoletności osoby zamierzającej skorzystać z solarium,

osoba udostępniająca solarium uprawniona jest do żądania okazania przez tę osobę dokumentu

potwierdzającego jej wiek.

3.

W razie nieokazania dokumentu, o którym mowa w ust. 2, osoba udostępniająca solarium

odmawia udostępnienia solarium.

1.

Podmiot świadczący usługi w zakresie udostępniania solarium obowiązany jest umieścić

w miejscu udostępniania solarium czytelne i widoczne informacje

1)

o treści: „Zakaz udostępniania solarium osobom, które nie ukończyły 18. roku życia

(art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o ochronie zdrowia przed następstwami

korzystania z solarium)”;

2)

o ryzyku związanym z korzystaniem z solarium.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wielkość, wzór

i sposób umieszczenia informacji, o których mowa w ust. 1, oraz treść informacji,

o której mowa w ust. 1 pkt 2, mając na względzie ich czytelność dla adresatów oraz

zwiększenie świadomości społeczeństwa w zakresie szkodliwości korzystania z solarium.

1.

Kontroli świadczenia usług w zakresie udostępniania solarium dokonują organy Państwowej

Inspekcji Sanitarnej i inne organy w zakresie posiadanych kompetencji określonych

w ustawach regulujących ich funkcjonowanie oraz na zasadach wskazanych w tych ustawach.

2.

W przypadku wątpliwości co do pełnoletności osoby korzystającej z solarium, organy,

o których mowa w ust. 1, są uprawnione do żądania okazania przez tę osobę dokumentu

potwierdzającego jej wiek.

1.

Organy, o których mowa w art. 7 ust. 1, mogą, w drodze decyzji, nałożyć na podmiot

świadczący usługi w zakresie udostępniania solarium karę pieniężną w wysokości od

1000 zł do 50 000 zł za

1)

udostępnienie solarium małoletniemu;

2)

nieumieszczenie w miejscu udostępniania solarium informacji, o których mowa w art.

6 ust. 1, albo umieszczenie informacji niespełniających wymagań określonych w tym

przepisie lub w przepisach wydanych na podstawie art. 6 ust. 2;

3)

reklamę lub promocję usług w zakresie udostępniania solarium;

4)

utrudnianie przeprowadzenia kontroli świadczenia usług w zakresie udostępniania solarium.

2.

Przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, uwzględnia się w

szczególności rodzaj i okoliczności naruszenia oraz jego potencjalny wpływ na zagrożenie

dla zdrowia publicznego.

3.

Karę pieniężną uiszcza się na rachunek budżetu państwa, wskazany przez organ, o którym

mowa w art. 7 ust. 1, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu tej

kary stała się ostateczna. Od kary pieniężnej nieuiszczonej w terminie nalicza się

odsetki ustawowe.

4.

W sprawach dotyczących kary pieniężnej stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768, 935, 1428 i 1537), z tym że uprawnienia organu podatkowego przysługują organowi, o którym mowa w art.

7 ust. 1.

W ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1261) w art. 4 w ust. 1 w pkt 10 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 11 w

brzmieniu

„

11)

wymagań określonych w ustawie z dnia 15 września 2017 r. o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania

z solarium

(Dz. U. poz. 2111).

”

.

W ustawie z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1414) w art. 16b w ust. 1 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7 w

brzmieniu

„

7)

usług w zakresie udostępniania solarium, w zakresie uregulowanym ustawą z dnia 15 września 2017 r. o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania

z solarium

(Dz. U. poz. 2111).

”

.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.