Umowa międzynarodowa Konwencja Rady Europy w sprawie zintegrowanego podejścia do bezpieczeństwa, zabezpieczenia i obsługi podczas meczów piłki nożnej i innych imprez sportowych, sporządzona w Strasburgu dnia 4 maja 2016 r.

1.

Strony, w granicach swoich odpowiednich przepisów konstytucyjnych, podejmą niezbędne

kroki w celu wprowadzenia w życie postanowień niniejszej Konwencji w odniesieniu do

meczów lub turniejów piłki nożnej, rozgrywanych na ich terytorium przez zawodowe kluby

piłkarskie i drużyny narodowe.

2.

Strony mogą stosować postanowienia niniejszej Konwencji odpowiednio do innych dyscyplin

sportu lub innych imprez sportowych, odbywających się na ich terytorium, w tym amatorskich

meczów piłki nożnej, szczególnie w sytuacjach występowania zagrożeń dla bezpieczeństwa

i zabezpieczenia.

Celem niniejszej Konwencji jest zapewnienie bezpiecznego i przyjaznego otoczenia podczas

meczów piłki nożnej i innych imprez sportowych. W tym celu Strony

a.

przyjmą zintegrowane, wielopodmiotowe i zrównoważone podejście do bezpieczeństwa,

zabezpieczenia i obsługi w oparciu o zasady skutecznej współpracy i partnerstwa na

poziomie lokalnym, krajowym i międzynarodowym;

b.

zapewnią uznanie przez wszystkie instytucje publiczne i prywatne oraz inne zainteresowane

strony faktu, że kwestie bezpieczeństwa, zabezpieczenia i obsługi nie mogą być rozpatrywane

niezależnie od siebie nawzajem, a każdy z tych elementów może mieć bezpośredni wpływ

na zapewnienie dwóch pozostałych;

c.

uwzględnią dobre praktyki podczas opracowywania zintegrowanego podejścia do bezpieczeństwa,

zabezpieczenia i obsługi.

Do celów niniejszej Konwencji

a.

„środki bezpieczeństwa” oznaczają wszelkie środki opracowane i wdrożone w podstawowym

celu ochrony zdrowia i dobrego samopoczucia osób i grup uczestniczących biernie lub

czynnie w meczu piłki nożnej lub innej imprezie sportowej na stadionie lub poza stadionem,

lub też mieszkających lub pracujących w pobliżu miejsca odbywania się imprezy;

b.

„środki zabezpieczenia” oznaczają wszelkie środki opracowane i wdrożone w podstawowym

celu zapobiegania i zmniejszania ryzyka lub reagowania na wszelkie przypadki przemocy,

innej działalności przestępczej lub zakłócenia porządku w związku z meczem piłki nożnej

lub inną imprezą sportową, na stadionie lub poza stadionem;

c.

„środki obsługi” oznaczają wszelkie środki opracowane i wdrożone w podstawowym celu

zapewnienia osobom i grupom komfortu oraz poczucia, że ich uczestnictwo w meczu piłki

nożnej lub innej imprezy sportowej jest doceniane i mile widziane, na stadionie lub

poza stadionem;

d.

„instytucja” oznacza każdy podmiot publiczny lub prywatny mający obowiązki konstytucyjne,

ustawowe, regulacyjne lub inne obowiązki w zakresie opracowania i wdrożenia jakichkolwiek

środków bezpieczeństwa, zabezpieczenia lub obsługi, związanych z meczami piłki nożnej

lub innymi Imprezami sportowymi, na stadionie lub poza stadionem;

e.

„zainteresowana strona” oznacza widzów, społeczności lokalne lub inne podmioty, które

nie mają obowiązków ustawowych ani regulacyjnych, ale mogą odegrać ważną rolę we wspieraniu

działań na rzecz uczynienia meczów piłki nożnej lub innych imprez sportowych bezpiecznymi

i przyjaznymi, na stadionie i poza stadionem;

f.

„zintegrowane podejście” oznacza uznanie, że niezależnie od swojego podstawowego celu,

środki bezpieczeństwa, zabezpieczenia i obsługi podczas meczów piłki nożnej i innych

imprez sportowych nieodwołalnie nakładają się na siebie, są wzajemnie powiązane i

wzajemnie na siebie oddziałują, muszą być wyważone i nie mogą być opracowywane ani

wdrażane niezależnie od siebie nawzajem;

g.

„wielopodmiotowe zintegrowane podejście” oznacza uznanie, że zadania i działania poszczególnych

instytucji zaangażowanych w działania planistyczne i operacyjne dotyczące piłki nożnej

lub innych dyscyplin sportowych powinny być skoordynowane, uzupełniające się wzajemnie,

proporcjonalne oraz zaprojektowane i wdrażane w ramach kompleksowej strategii zapewnienia

bezpieczeństwa, zabezpieczenia i obsługi;

h.

„dobre praktyki” oznaczają środki zastosowane w jednym lub kilku krajach, które okazały

się bardzo skuteczne w realizacji wyznaczonego celu lub zadania;

i.

„właściwa instytucja” oznacza podmiot (publiczny lub prywatny) zaangażowany w organizację

i/lub zarządzanie meczem piłki nożnej lub inną imprezą sportową, odbywającą się na

stadionie sportowym lub poza stadionem.

1.

Strony zapewnią przyjęcie krajowych i lokalnych ustaleń koordynacyjnych, mających

na celu opracowanie i wdrożenie wielopodmiotowego zintegrowanego podejścia do bezpieczeństwa,

zabezpieczenia i obsługi na poziomie krajowym i lokalnym.

2.

Strony zapewnią przyjęcie ustaleń koordynacyjnych w celu określenia, analizy i oceny

ryzyka w obszarze bezpieczeństwa, zabezpieczenia i obsługi, a także umożliwienia wymiany

aktualnych informacji dotyczących oceny ryzyka.

3.

Strony zapewnią, aby ustalenia koordynacyjne objęły wszystkie kluczowe instytucje

publiczne i prywatne odpowiedzialne za kwestie bezpieczeństwa, zabezpieczenia i obsługi

związane z imprezą, zarówno na terenie odbywania się imprezy, jak i poza nim.

4.

Strony zapewnią, aby ustalenia koordynacyjne w pełni uwzględniały określone w niniejszej

Konwencji zasady zapewnienia bezpieczeństwa, zabezpieczenia i obsługi oraz aby strategie

krajowe i lokalne były opracowywane, regularnie oceniane i ulepszane w świetle krajowych

i międzynarodowych doświadczeń i dobrych praktyk.

5.

Strony zapewnią, aby krajowe ramy prawne, regulacyjne i administracyjne jasno określały

zadania i obowiązki właściwych instytucji oraz aby zadania te uzupełniały się wzajemnie,

były zgodne ze zintegrowanym podejściem i powszechnie zrozumiale na poziomie strategicznym

i operacyjnym.

1.

Strony zapewnią, aby krajowe ramy prawne, regulacyjne i administracyjne nakładały

obowiązek na organizatorów imprez sportowych, działających w porozumieniu ze wszystkimi

współpracującymi instytucjami, stworzenia bezpiecznego otoczenia dla wszystkich uczestników

i widzów.

2.

Strony zapewnią wprowadzenie przez właściwe władze publiczne przepisów lub ustaleń

gwarantujących skuteczność procedur przyznawania licencji stadionom, ustaleń dotyczących

certyfikacji oraz ogółu przepisów dotyczących bezpieczeństwa, a także zapewnią ich

stosowanie, monitorowanie oraz egzekwowanie.

3.

Strony zobowiążą odpowiednie instytucje do zapewnienia takich sposobów projektowania

infrastruktury stadionów i zarządzania tłumem, które zgodne są z normami krajowymi

i międzynarodowymi oraz dobrymi praktykami.

4.

Strony będą zachęcać odpowiednie instytucje do zapewnienia na stadionach środowiska

sprzyjającego integracji i przyjaznego dla wszystkich grup społecznych, w tym dzieci,

osób starszych i niepełnosprawnych, a także zapewnienia, w szczególności, odpowiednich

urządzeń sanitarnych, obiektów małej gastronomii i dobrych warunków widoczności wszystkim

widzom.

5.

Strony zapewnią, aby zasady funkcjonowania stadionów były kompleksowe; przewidywały

skuteczne współdziałanie z policją, służbami ratunkowymi i instytucjami partnerskimi;

oraz obejmowały jasne zasady i procedury postępowania w sprawach mogących mieć wpływ

na zarządzanie tłumem oraz związane z tym zagrożenia dla bezpieczeństwa i zabezpieczenia,

w szczególności

-

użycie środków pirotechnicznych;

-

wszelkie akty przemocy lub inne zachowania zabronione; oraz -wszelkie zachowania rasistowskie

lub inne zachowania dyskryminujące.

6.

Strony zobowiążą odpowiednie instytucje do zapewnienia, aby wszyscy pracownicy sektora

publicznego i prywatnego, zaangażowani w działania na rzecz uczynienia meczów piłki

nożnej i innych imprez sportowych bezpiecznymi i przyjaznymi, zostali wyposażeni i

przeszkoleni w sposób umożliwiający pełnienie swojej funkcji w sposób skuteczny i

właściwy.

7.

Strony będą zachęcać właściwe Instytucje do podkreślania potrzeby działania przez

zawodników, trenerów i innych przedstawicieli uczestniczących drużyn zgodnie z podstawowymi

zasadami sportowymi, takimi jak tolerancja, szacunek i zasada fair play oraz do uświadamiania

im, że akty przemocy, zachowania rasistowskie lub inne zachowania prowokacyjne mogą

wywierać negatywny wpływ na zachowania widzów.

1.

Strony będą zachęcać wszystkie instytucje i zainteresowane strony, zaangażowane w

organizację meczów piłki nożnej i innych imprez sportowych odbywających się w miejscach

publicznych, w tym władze miejskie, policję, lokalne społeczności i przedsiębiorców,

przedstawicieli kibiców, kluby piłkarskie i stowarzyszenia krajowe do wspólnego działania,

w szczególności, na rzecz

a.

dokonania oceny ryzyka i opracowania odpowiednich środków zapobiegawczych, mających

na celu zminimalizowanie zakłóceń i uspokojenie obaw lokalnej społeczności i przedsiębiorców,

w szczególności znajdujących się w pobliżu miejsca, w którym odbywa się impreza lub

jej zbiorowe oglądanie;

b.

tworzenia bezpiecznego i przyjaznego otoczenia w przestrzeni publicznej przeznaczonej

do gromadzenia się kibiców przed i po imprezie lub też w miejscach, w których można

oczekiwać kibiców przebywających tam z własnej inicjatywy, a także na trasach prowadzących

do miasta i z miasta lub na stadion i ze stadionu.

2.

Strony zapewnią, aby ocena ryzyka oraz środki bezpieczeństwa i zabezpieczenia uwzględniały

przejazd na stadion i ze stadionu.

Strony zapewnią opracowanie obejmujących wiele podmiotów planów awaryjnych i kryzysowych

oraz testowanie i udoskonalanie tych planów podczas regularnych wspólnych ćwiczeń.

Krajowe ramy prawne, regulacyjne lub administracyjne będą jasno wskazywać, która instytucja

jest odpowiedzialna za inicjowanie, nadzorowanie i certyfikowanie tych ćwiczeń.

1.

Strony będą zachęcać wszystkie instytucje do opracowania i realizacji polityki aktywnej

i regularnej komunikacji z kluczowymi zainteresowanymi stronami, w tym przedstawicielami

kibiców i społeczności lokalnych w oparciu o zasadę dialogu, w celu stworzenia zasad

partnerstwa i pozytywnej współpracy, a także zidentyfikowania rozwiązań potencjalnych

problemów.

2.

Strony będą zachęcać wszystkie Instytucje publiczne i prywatne oraz inne zainteresowane

strony, w tym społeczności lokalne i przedstawicieli kibiców do inicjowania lub uczestnictwa

w wielopodmiotowych projektach społecznych, edukacyjnych, zapobiegających przestępczości

i innych projektach społecznych mających na celu wspieranie wzajemnego poszanowania

i zrozumienia, zwłaszcza wśród kibiców, klubów i stowarzyszeń sportowych oraz instytucji

odpowiedzialnych za bezpieczeństwo i zabezpieczenie.

1.

Strony zapewnią opracowanie, regularną ocenę i doskonalenie strategii policyjnych

w świetle krajowych i międzynarodowych doświadczeń i dobrych praktyk oaz ich zgodność

z szerszym, zintegrowanym podejściem do bezpieczeństwa, zabezpieczenia i obsługi.

2.

Strony zapewnią, aby strategie policyjne uwzględniały dobre praktyki, w tym w szczególności

gromadzenie danych wywiadowczych, ciągłą ocenę ryzyka, rozmieszczenie sił porządkowych

oparte na ryzyku i adekwatne interwencje, mające na celu zapobieganie eskalacji zagrożeń

lub zakłóceń porządku, skuteczny dialog z kibicami i szerszą społecznością, gromadzenie

dowodów działalności przestępczej, a także udostępnianie tych dowodów właściwym organom

odpowiedzialnym za prowadzenie dochodzenia.

3.

Strony zapewnią partnerską współpracę policji z organizatorami, kibicami, społecznościami

lokalnymi oraz innymi zainteresowanymi stronami podczas działań na rzecz uczynienia

meczów piłki nożnej i innych imprez sportowych bezpiecznymi i przyjaznymi dla wszystkich.

1.

Strony podejmą wszelkie możliwe środki w celu zmniejszenia ryzyka udziału osób lub

grup w aktach przemocy i zakłóceniach porządku lub w ich organizowaniu.

2.

Strony, zgodnie z prawem krajowym i międzynarodowym, zapewnią skuteczne sposoby wykluczenia

z udziału w imprezach sportowych, odpowiednio do charakteru i miejsca wystąpienia

ryzyka, w celu zapobiegania aktom przemocy i zakłóceniom porządku.

3.

Strony, zgodnie z prawem krajowym i międzynarodowym, będą współpracować w dążeniu

do zapewnienia, że wobec osób dopuszczających się przestępstw za granicą zostaną zastosowane

odpowiednie kary w państwie, w którym przestępstwo zostało popełnione lub w państwie,

w którym osoba zamieszkuje lub którego jest obywatelem.

4.

W stosownych przypadkach, zgodnie z prawem krajowym i międzynarodowym, Strony rozważą

nadanie organom sądowym lub administracyjnym, odpowiedzialnym za nakładanie sankcji

na osoby, które spowodowały lub przyczyniły się do wystąpienia związanych z piłką

nożną aktów przemocy lub zakłóceń porządku, uprawnień do nałożenia ograniczeń w przejazdach

na mecze piłki nożnej, odbywające się w innym państwie.

1.

Strony będą ściśle współpracować we wszystkich sprawach objętych niniejszą Konwencją

i sprawach z nią związanych, w celu maksymalizacji współdziałania w zakresie imprez

międzynarodowych, wymiany doświadczeń i udziału w opracowywaniu dobrych praktyk.

2.

Strony, bez uszczerbku dla istniejących przepisów krajowych, dotyczących w szczególności

podziału kompetencji między poszczególne służby i organy, utworzą lub wyznaczą krajowy

punkt informacyjny ds. piłki nożnej (ang. National Football Information Point- NFIP)

w ramach służb policyjnych. Punkt krajowy będzie

a.

działać jako bezpośredni, Jedyny punkt kontaktowy służący wymianie ogólnych informacji

(strategicznych, operacyjnych i taktycznych) na temat meczów piłki nożnej o charakterze

międzynarodowym;

b.

prowadzić wymianę danych osobowych zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi i

międzynarodowymi;

c.

ułatwiać, koordynować lub organizować międzynarodową współpracę policyjną w związku

z meczami piłki nożnej o charakterze międzynarodowym;

d.

terminowo i skutecznie wykonywać powierzone mu zadania.

3.

Strony zapewnią ponadto, że krajowy punkt NFIP będzie stanowić krajowe źródło wiedzy

eksperckiej o policyjnym zabezpieczaniu meczów piłki nożnej, środowisku kibiców i

związanych z tym kwestiach bezpieczeństwa i zabezpieczenia.

4.

Każde Państwo-Strona niniejszej Konwencji przekaże na piśmie Komitetowi ds. bezpieczeństwa

i zabezpieczenia imprez sportowych, utworzonemu na mocy tej Konwencji, nazwę i dane

kontaktowe krajowego punktu NFIP oraz informację o wszelkich zmianach tych danych.

5.

Strony będą współpracować na poziomie międzynarodowym w dziedzinie wymiany dobrych

praktyk i informacji o projektach profilaktycznych, edukacyjnych i informacyjnych,

a także ustanowienia partnerstw z wszystkimi instytucjami uczestniczącymi w realizacji

krajowych i lokalnych inicjatyw koncentrujących się na społeczności lokalnej i kibicach

lub inicjowanych przez te grupy.

Klauzule proceduralne

Każda ze Stron przekaże Komitetowi ds. bezpieczeństwa i zabezpieczenia imprez sportowych,

w jednym z języków urzędowych Rady Europy, wszelkie stosowne informacje dotyczące

działań legislacyjnych lub innych działań podjętych w celu dostosowania się do postanowień

niniejszej Konwencji, w zakresie dotyczącym piłki nożnej lub innych dyscyplin sportowych.

1.

Do celów niniejszej Konwencji tworzy się niniejszym Komitet ds. bezpieczeństwa i zabezpieczenia

imprez sportowych.

2.

Każda ze Stron niniejszej Konwencji może być reprezentowana w tym komitecie przez

jednego lub więcej przedstawicieli, reprezentujących najważniejsze instytucje rządowe,

najlepiej odpowiedzialne za bezpieczeństwo i zabezpieczenia w sporcie, a także krajowy

punkt NFIP. Każda ze Stron Konwencji będzie dysponować jednym głosem.

3.

Każde państwo członkowskie Rady Europy lub inne państwo będące stroną Europejskiej

konwencji kulturalnej i niebędące stroną niniejszej Konwencji, a także każde państwo

niebędące stroną niniejszej Konwencji, ale będące stroną Konwencji nr 120, może być

reprezentowane w komitecie w charakterze obserwatora.

4.

Komitet może, w drodze jednomyślnej decyzji, zaprosić każde państwo niebędące członkiem

Rady Europy i niebędące stroną niniejszej Konwencji ani Konwencji nr 120 oraz każdą

organizację zainteresowaną posiadaniem swojej reprezentacji do uczestnictwa w charakterze

obserwatora w jednym lub więcej posiedzeniu Komitetu.

5.

Posiedzenia Komitetu będą zwoływane przez Sekretarza Generalnego Rady Europy. Pierwsze

posiedzenie odbędzie się w ciągu roku od dnia, w którym dziesięć państw członkowskich

Rady Europy wyraziło zgodę na związanie się postanowieniami niniejszej Konwencji.

Kolejne posiedzenia będą odbywały się przynajmniej raz w roku. Dodatkowo posiedzenie

Komitetu będzie zwoływane na każdorazowy wniosek większości Stron.

6.

Większość Stron będzie stanowić quorum dla odbycia posiedzenia Komitetu.

7.

Z zastrzeżeniem postanowień niniejszej Konwencji, Komitet opracuje i przyjmie w drodze

konsensusu swój regulamin wewnętrzny.

1.

Komitet będzie monitorował stosowanie niniejszej Konwencji Może on w szczególności

a.

w trybie ciągłym badać postanowienia Konwencji i rozważać wszelkie niezbędne zmiany;

b.

odbywać konsultacje i w stosownych przypadkach prowadzić wymianę informacji z zainteresowanymi

organizacjami;

c.

zalecać Stronom niniejszej Konwencji działania, jakie powinny podjąć w celu realizacji

jej postanowień;

d.

zalecać środki, jakie należy podjąć, aby opinia publiczna była informowana o działaniach

podejmowanych w ramach niniejszej Konwencji;

e.

formułować zalecenia dla Komitetu Ministrów dotyczące państw niebędących członkami

Rady Europy, które mają być zaproszone do przystąpienia do niniejszej Konwencji;

f.

formułować wszelkie propozycje mające na celu zwiększenie skuteczności niniejszej

Konwencji;

g.

ułatwiać gromadzenie, analizę i wymianę informacji, doświadczeń i dobrych praktyk

między państwami.

2.

Komitet, za uprzednią zgodą zainteresowanych Państw-Stron, będzie monitorował przestrzeganie

postanowień niniejszej Konwencji poprzez program wizyt prowadzonych w Państwach-Stronach,

mających na celu doradztwo i wsparcie w procesie realizacji postanowień niniejszej

Konwencji.

3.

Komitet będzie również gromadził informacje dostarczone przez Państwa-Strony zgodnie

z art.12 i przekazywać odpowiednie dane wszystkim Państwom-Stronom niniejszej Konwencji.

Komitet może w szczególności informować każde z Państw-Stron o wyznaczeniu nowego

krajowego punktu NFIP i przekazywać jego dane kontaktowe.

4.

W celu realizacji swoich zadań Komitet może z własnej inicjatywy organizować spotkania

grup ekspertów.

1.

Zmiany niniejszej Konwencji mogą zostać zaproponowane przez Stronę, Komitet ds. bezpieczeństwa

i zabezpieczenia imprez sportowych lub Komitet Ministrów Rady Europy.

2.

Wszelkie propozycje zmian kierowane będą do Sekretarza Generalnego Rady Europy, który

przekaże je państwom członkowskim Rady Europy, innym państwom będącym stronami Europejskiej

konwencji kulturalnej, każdemu państwu niebędącemu członkiem Rady Europy, które przystąpiło

do konwencji nr 120 przed dniem otwarcia niniejszej Konwencji do podpisu oraz każdemu

państwu niebędącemu członkiem Rady Europy, które przystąpiło do niniejszej Konwencji

lub zostało zaproszone do przystąpienia do niej zgodnie z postanowieniem art. 18.

3.

Każda propozycja zmiany zgłoszona przez Stronę lub Komitet Ministrów zostanie przekazana

komitetowi ds. bezpieczeństwa i zabezpieczenia imprez sportowych co najmniej na dwa

miesiące przed datą posiedzenia, na którym będzie rozpatrywana. Komitet ds. bezpieczeństwa

i zabezpieczenia imprez sportowych przedstawi Komitetowi Ministrów swoją opinię na

temat proponowanej zmiany.

4.

Komitet Ministrów rozważy wnioskowaną zmianę oraz każdą opinię Komitetu ds. bezpieczeństwa

i zabezpieczenia imprez sportowych i może uchwalić przyjęcie zmiany większością przewidzianą

w art. 20 lit. d) Statutu Rady Europy.

5.

Treść zmiany przyjętej przez Komitet Ministrów w trybie ust. 4 niniejszego artykułu

zostanie przekazana Stronom do akceptacji zgodnie z ich właściwymi procedurami wewnętrznymi.

6.

Każda zmiana przyjęta w trybie ust. 4 niniejszego artykułu wejdzie w życie pierwszego

dnia miesiąca następującego po upływie jednego miesiąca od dnia, w którym wszystkie

Strony powiadomiły Sekretarza Generalnego o przyjęciu przez siebie zmiany.

Postanowienia końcowe

1.

Niniejsza Konwencja będzie otwarta do podpisu dla państw członkowskich Rady Europy,

państw będących stronami Europejskiej konwencji kulturalnej oraz państw niebędących

członkami Rady Europy, które przed dniem otwarcia do podpisu niniejszej Konwencji

przystąpiły do europejskiej Konwencji w sprawie przemocy i ekscesów widzów w czasie

imprez sportowych, a w szczególności meczów piłki nożnej (ETS nr 120), otwartej do

podpisu w Strasburgu dnia 19 sierpnia 1985 r.

2.

Niniejsza Konwencja podlega ratyfikacji, przyjęciu lub zatwierdzeniu. Dokumenty ratyfikacyjne,

przyjęcia lub zatwierdzenia zostaną złożone u Sekretarza Generalnego Rady Europy.

3.

Żadne Państwo-Strona konwencji nr 120 nie może złożyć swoich dokumentów ratyfikacyjnych,

przyjęcia lub zatwierdzenia, jeżeli wcześniej nie wypowiedziało tej konwencji lub

nie uczyni tego równocześnie.

4.

Podczas składania dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia lub zatwierdzenia zgodnie z

ustępem poprzedzającym, umawiające się państwo może oświadczyć, że do dnia wejścia

w życie niniejszej Konwencji będzie stosować konwencję nr 120 zgodnie z postanowieniami

art. 17 ust. 1.

1.

Niniejsza Konwencja wejdzie w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie

jednego miesiąca od dnia, w którym trzy państwa członkowskie Rady Europy wyraziły

swoją zgodę na związanie się postanowieniami Konwencji w trybie postanowień art. 16.

2.

W odniesieniu do każdego Państwa-Sygnatariusza, które w terminie późniejszym wyrazi

swoją zgodę na związanie się postanowieniami niniejszej Konwencji, wejdzie ona w życie

pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie jednego miesiąca od dnia złożenia

dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia lub zatwierdzenia.

1.

Po wejściu w życie niniejszej Konwencji Komitet Ministrów Rady Europy może, po zasięgnięciu

opinii Stron, zaprosić każde państwo niebędące członkiem Rady do przystąpienia do

niniejszej Konwencji, podejmując decyzję większością przewidzianą w art. 20 lit. d)

Statutu Rady Europy i przy jednomyślnym głosowaniu przedstawicieli umawiających się

Stron, upoważnionych do zasiadania w Komitecie.

2.

W odniesieniu do każdego państwa przystępującego niniejsza Konwencja wejdzie w życie

w pierwszym dniu miesiąca następującego po upływie jednego miesiąca od dnia złożenia

dokumentu przystąpienia Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy.

3.

Strona niebędąca państwem członkowskim Rady Europy będzie wnosić wkład w finansowanie

Komitetu ds. bezpieczeństwa i zabezpieczenia imprez sportowych w sposób określony

przez Komitet Ministrów.

1.

W stosunkach między Stroną niniejszej Konwencji a stroną Konwencji nr 120, która nie

ratyfikowała niniejszej Konwencji nadal będą obowiązywać artykuły 4 i 5 Konwencji

nr 120.

2.

Po wejściu w życie niniejszej Konwencji, w sytuacji gdy państwo wypowiedziało Konwencję

nr 120, ale wypowiedzenie to nie weszło jeszcze w życie w dniu ratyfikacji niniejszej

Konwencji, stosuje się niniejszą Konwencję zgodnie z postanowieniami art. 17 ust.

2.

1.

Każde państwo, podczas podpisywania lub składania dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia,

zatwierdzenia tub przystąpienia, może określić terytorium lub terytoria, do których

niniejsza Konwencja będzie miała zastosowanie.

2.

Każde państwo może w dowolnym późniejszym terminie, w drodze oświadczenia złożonego

Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy, rozszerzyć stosowanie niniejszej Konwencji na

dowolne terytorium wskazane w oświadczeniu. W stosunku do takiego terytorium niniejsza

Konwencja wejdzie w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie jednego

miesiąca od dnia otrzymania oświadczenia przez Sekretarza Generalnego.

3.

Każde oświadczenie złożone zgodnie z postanowieniami ust. 1. i 2. może, w stosunku

do każdego wymienionego w nim terytorium, zostać wycofane w drodze powiadomienia skierowanego

do Sekretarza Generalnego. Wycofanie takie nabiera mocy pierwszego dnia miesiąca następującego

po upływie sześciu miesięcy od dnia otrzymania powiadomienia przez Sekretarza Generalnego.

1.

Każda ze Stron może, w dowolnym terminie, wypowiedzieć niniejszą Konwencję w drodze

powiadomienia skierowanego do Sekretarza Generalnego Rady Europy.

2.

Wypowiedzenie takie stanie się skuteczne pierwszego dnia miesiąca następującego po

upływie sześciu miesięcy od dnia otrzymania powiadomienia przez Sekretarza Generalnego.

Sekretarz Generalny Rady Europy powiadomi państwa członkowskie Rady Europy, inne państwa

będące Stronami Europejskiej konwencji kulturalnej oraz państwa, które przystąpiły

do niniejszej Konwencji, o

a.

każdym podpisie złożonym zgodnie z art. 16,

b.

każdym przypadku złożenia dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia lub zatwierdzenia oraz

deklaracji przystąpienia, zgodnie z art. 16 lub art. 18,

c.

każdej dacie wejścia w życie niniejszej Konwencji zgodnie z art. 17 i 18,

d.

każdej propozycji zmiany i każdej zmianie przyjętej zgodnie z art. 15 oraz dacie,

z którą zmiana wchodzi w życie,

e.

każdym oświadczeniu złożonym na podstawie postanowień art. 20,

f.

każdym wypowiedzeniu dokonanym stosownie do przepisów art. 21;

g.

każdej innej czynności, powiadomieniu lub informacji odnoszącej się do niniejszej

Konwencji.