Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 października 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o współpracy rozwojowej

1.

Ustawa określa organizację, zasady i formy współpracy rozwojowej podejmowanej z państwami

wymienionymi na liście biorców pomocy rozwojowej ustalonej przez Komitet Pomocy Rozwojowej

Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, w tym państwami objętymi programem

Partnerstwa Wschodniego, zwanymi dalej „państwami rozwijającymi się”, a także ze społeczeństwami

tych państw.

2.

Realizując współpracę rozwojową Rzeczpospolita Polska bierze pod uwagę cele współpracy

rozwojowej określone w wiążących ją umowach międzynarodowych.

1.

Przez współpracę rozwojową rozumie się ogół działań podejmowanych przez organy administracji

rządowej w celu udzielania państwom rozwijającym się lub ich społeczeństwom, zgodnie

z zasadą solidarności międzynarodowej

1)

pomocy rozwojowej polegającej w szczególności na

a)

promowaniu i wspieraniu rozwoju demokracji i społeczeństwa obywatelskiego, w tym rozwoju

parlamentaryzmu, zasad dobrego rządzenia i przestrzegania praw człowieka,

b)

wspieraniu ich trwałego rozwoju społeczno-gospodarczego, podejmowaniu działań zmierzających

do redukcji ubóstwa i poprawy stanu zdrowia ludności oraz podnoszenia poziomu wykształcenia

i kwalifikacji zawodowych ludności;

2)

pomocy humanitarnej polegającej w szczególności na zapewnieniu pomocy, opieki i ochrony

dla ludności, która została poszkodowana w wyniku konfliktów zbrojnych, klęsk żywiołowych

lub innych kryzysów humanitarnych spowodowanych przez naturę lub człowieka.

2.

Przez współpracę rozwojową rozumie się także działania edukacyjne na rzecz podniesienia

świadomości i zrozumienia problemów globalnych oraz współzależności między państwami,

zwane dalej „edukacją globalną”.

W realizowaniu współpracy rozwojowej mogą uczestniczyć w szczególności

1)

jednostki sektora finansów publicznych w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1870, z późn. zm.;

2)

podmioty, które mogą prowadzić działalność pożytku publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1817 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 60, 573 i 1909);

3)

przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1829, 1948, 1997 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 460 i 819);

4)

instytuty badawcze w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1158 i 1452).

Współpraca rozwojowa może być realizowana w szczególności w formie

1)

finansowania zadań powierzonych podmiotom uczestniczącym w realizowaniu współpracy

rozwojowej;

2)

przekazywania środków finansowych do budżetu państwa rozwijającego się;

3)

udzielania kredytów i pożyczek;

4)

redukcji oraz konwersji zadłużenia państwa rozwijającego się;

5)

współfinansowania lub udzielania wsparcia technicznego przy wdrażaniu działań finansowych

w szczególności z budżetów innych państw, Unii Europejskiej lub innych organizacji

międzynarodowych;

6)

wpłaty do międzynarodowych organizacji, instytucji, programów i funduszy;

7)

organizowania szkoleń i doradztwa dla podmiotów uczestniczących w realizowaniu współpracy

rozwojowej;

8)

opracowywania, wydawania i rozpowszechniania publikacji;

9)

organizowania działań informacyjnych.

1.

Współpracę rozwojową prowadzi się na podstawie Wieloletniego programu współpracy rozwojowej,

zwanego dalej „Programem”, sporządzanego na okresy nie krótsze niż 4 lata.

2.

Program określa cele oraz priorytety geograficzne i tematyczne pomocy rozwojowej,

pomocy humanitarnej i edukacji globalnej.

3.

W ramach realizacji Programu Rzeczpospolita Polska bierze pod uwagę ustalenia organizacji

międzynarodowych i regulacje Unii Europejskiej.

1.

Projekt Programu opracowuje minister właściwy do spraw zagranicznych.

2.

W celu przeprowadzenia konsultacji społecznych projekt Programu udostępnia się w Biuletynie

Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zagranicznych.

Termin zgłaszania uwag do projektu Programu wyznacza minister właściwy do spraw zagranicznych.

3.

Minister właściwy do spraw zagranicznych przedstawia projekt Programu Radzie Ministrów.

4.

Rada Ministrów przyjmuje i aktualizuje Program w drodze uchwały.

1.

Minister właściwy do spraw zagranicznych na podstawie Programu opracowuje co roku

Plan współpracy rozwojowej, zwany dalej „Planem”.

2.

Plan w szczególności określa

1)

zadania z zakresu współpracy rozwojowej, przewidziane do realizacji w latach budżetowych

objętych Planem;

2)

formy współpracy rozwojowej;

3)

wysokość środków finansowych przeznaczonych dla wskazanego państwa rozwijającego się

lub na dane zadanie z zakresu współpracy rozwojowej.

3.

Plan zamieszcza się na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego

do spraw zagranicznych oraz w Biuletynie Informacji Publicznej tego urzędu.

Organ administracji rządowej realizujący zadania z zakresu współpracy rozwojowej,

w przypadku wydatkowania środków finansowych, których jest dysponentem, jest obowiązany

do uzgodnienia założeń wydatkowania tych środków z ministrem właściwym do spraw zagranicznych.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych realizuje zadania z zakresu pomocy

rozwojowej prowadzonej w formie, o której mowa w art. 4 pkt 3 i 4, po zasięgnięciu

opinii ministra właściwego do spraw zagranicznych co do celowości podjęcia tych działań

z punktu widzenia realizacji celów Programu.

1.

Podmioty realizujące zadania z zakresu współpracy rozwojowej, o których mowa w art.

3 pkt 2 i 3, w zależności od okoliczności i specyfiki zadania, wyłania się w drodze

otwartego konkursu ofert w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie albo w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1579).

2.

Ze względu na ochronę życia lub zdrowia ludzkiego minister właściwy do spraw zagranicznych

może w przypadkach udzielania pomocy humanitarnej zlecić realizację zadania z zakresu

współpracy rozwojowej z pominięciem otwartego konkursu ofert. Przepisy art. 43, art. 47 i art. 151 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych stosuje się odpowiednio.

3.

Ze względu na szczególne warunki polityczne w państwie, na rzecz którego ma być realizowane

zadanie z zakresu współpracy rozwojowej, minister właściwy do spraw zagranicznych

może zlecić realizację tego zadania Fundacji Solidarności Międzynarodowej. Na realizację

zadania Fundacja otrzymuje dotację celową z części budżetowej, której dysponentem

jest minister właściwy do spraw zagranicznych. Fundacja nie może realizować zadań

z zakresu współpracy rozwojowej na podstawie ust. 1 lub 2.

4

Rada fundacji, o której mowa w ust. 3, składa się z posłów i senatorów powoływanych

na 4-letnią kadencję przez ministra właściwego do spraw zagranicznych w porozumieniu

odpowiednio z Marszałkiem Sejmu i Marszałkiem Senatu oraz innych osób posiadających

doświadczenie w zakresie współpracy rozwojowej.

4a

Minister właściwy do spraw zagranicznych powołuje i odwołuje Prezesa Zarządu fundacji,

o której mowa w ust. 3, po zasięgnięciu opinii jej Rady.

5.

Minister właściwy do spraw zagranicznych, w drodze umowy, może zlecić fundacji, o

której mowa w ust. 3, obsługę konkursu, o którym mowa w ust. 1.

1.

Organ administracji rządowej realizujący zadania z zakresu współpracy rozwojowej jest

obowiązany do sporządzania i przekazywania corocznie ministrowi właściwemu do spraw

zagranicznych sprawozdania z realizacji tych zadań, w tym wskazywania przedsięwzięć

finansowanych wyłącznie ze środków publicznych.

2

Fundacja, o której mowa w art. 10 ust. 3, jest obowiązana do sporządzania i przekazywania

corocznie ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych oraz sejmowej komisji właściwej

do spraw zagranicznych sprawozdania z realizacji zadań z zakresu współpracy rozwojowej

określonych w Planie.

3.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1 i 2, przekazuje się do dnia 15 kwietnia roku

następującego po roku, którego dotyczy sprawozdanie.

Realizowanie zadań z zakresu współpracy rozwojowej, finansowanych lub współfinansowanych

z budżetu państwa, których okres realizacji przekracza rok budżetowy, odbywa się na

podstawie umowy zawartej na okres przekraczający rok budżetowy, zawierającej zastrzeżenie

ograniczające możliwość powstawania zobowiązań z tytułu realizacji tej umowy, do wysokości

znajdującej pokrycie w planach finansowych na dany rok budżetowy podmiotu zlecającego

zadania z zakresu współpracy rozwojowej.

1.

Minister właściwy do spraw zagranicznych w zakresie współpracy rozwojowej

1)

koordynuje tę współpracę;

2)

realizuje zadania określone w Planie, w szczególności przez finansowanie zadań powierzonych

podmiotom uczestniczącym w realizowaniu współpracy rozwojowej;

3)

realizuje zadania przy wykorzystaniu programów oraz instrumentów finansowych Unii

Europejskiej;

4)

konsultuje planowane przedsięwzięcia z właściwymi organami państw rozwijających się;

5)

współpracuje z innymi państwami, Unią Europejską oraz innymi organizacjami międzynarodowymi;

6)

dokonuje wpłat do międzynarodowych organizacji, instytucji, programów i funduszy;

7)

udziela pomocy humanitarnej za pośrednictwem innych podmiotów uczestniczących w realizowaniu

współpracy rozwojowej lub we współpracy z tymi podmiotami;

8)

podejmuje lub wspiera działania z zakresu edukacji globalnej;

9)

prowadzi działania informacyjne;

10)

ocenia skuteczność realizacji celów współpracy rozwojowej określonych w Programie;

11)

gromadzi i przetwarza otrzymane od organów administracji rządowej informacje statystyczne

dotyczące środków publicznych przeznaczanych na wydatki i rozchody publiczne kwalifikowane

jako współpraca rozwojowa.

2.

Minister właściwy do spraw zagranicznych koordynuje współpracę rozwojową przez

1)

uzgadnianie założeń wydatkowania środków finansowych przeznaczonych na realizację

zadań z zakresu współpracy rozwojowej, których dysponentami są inne organy administracji

rządowej;

2)

opiniowanie programów i strategii rządowych pod względem ich spójności z celami i

priorytetami współpracy rozwojowej, określonymi w Programie;

3)

współpracę z organami administracji publicznej w zakresie udziału Rzeczypospolitej

Polskiej w międzynarodowych organizacjach, instytucjach, programach i funduszach;

4)

monitorowanie realizacji przez organy administracji rządowej zadań z zakresu współpracy

rozwojowej.

1.

Minister właściwy do spraw zagranicznych koordynuje współpracę rozwojową za pośrednictwem

Krajowego Koordynatora Współpracy Rozwojowej.

2.

Krajowego Koordynatora, o którym mowa w ust. 1, powołuje minister właściwy do spraw

zagranicznych spośród sekretarzy lub podsekretarzy stanu w urzędzie obsługującym tego

ministra.

1.

Przy ministrze właściwym do spraw zagranicznych ustanawia się Radę Programową Współpracy

Rozwojowej, zwaną dalej „Radą”, jako organ opiniodawczo-doradczy.

2.

Kadencja Rady trwa 4 lata.

3.

Rada działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu zatwierdzonego przez

ministra właściwego do spraw zagranicznych.

Do zadań Rady należy w szczególności

1)

przedstawianie propozycji dotyczących priorytetów geograficznych i tematycznych współpracy

rozwojowej;

2)

opiniowanie projektów Programu i Planu;

3)

opiniowanie rocznych sprawozdań z realizacji przez organy administracji rządowej zadań

z zakresu współpracy rozwojowej;

4)

opiniowanie projektów dokumentów rządowych związanych ze współpracą rozwojową.

1.

Rada składa się z 23 członków.

2.

W skład Rady wchodzi

1)

Krajowy Koordynator Współpracy Rozwojowej - jako przewodniczący;

2)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw finansów publicznych;

2a)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw energii;

2b)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw gospodarki złożami kopalin;

3)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw gospodarki;

4)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw wewnętrznych;

5)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw środowiska;

6)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego;

7)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw zdrowia;

8)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania;

9)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego;

10)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego;

11)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw rolnictwa;

12)

3 posłów;

13)

senator;

14)

4 przedstawicieli organizacji pozarządowych;

15)

przedstawiciel reprezentatywnych organizacji pracodawców w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach

dialogu społecznego

(Dz. U. poz. 1240);

16)

przedstawiciel środowiska naukowego.

3.

Członków Rady, o których mowa w ust. 2

1)

pkt 2-11 i 15 - powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw zagranicznych, na wniosek

właściwego podmiotu;

2)

pkt 12 - powołuje i odwołuje Marszałek Sejmu;

3)

pkt 13 - powołuje i odwołuje Marszałek Senatu;

4)

pkt 14 i 16 - powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw zagranicznych.

4.

Członkiem Rady nie może być osoba skazana prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo

lub umyślne przestępstwo skarbowe.

Posiedzenia Rady są zwoływane przez przewodniczącego Rady lub na wniosek co najmniej

4 członków Rady.

Obsługę administracyjno-biurową Rady zapewnia urząd obsługujący ministra właściwego

do spraw zagranicznych. Koszty funkcjonowania Rady związane z jej obsługą, a także

związane z uczestnictwem w jej posiedzeniach członków Rady, pokrywa się z części budżetu,

której dysponentem jest minister właściwy do spraw zagranicznych.

(pominięte)

Pierwszy skład Rady zostanie powołany w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie

ustawy. Pierwsza kadencja Rady rozpoczyna się z dniem powołania ostatniego jej członka.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.

Sprawy administracyjne i sądowoadministracyjne wszczęte na podstawie przepisów zmienianych

niniejszą ustawą i niezakończone przed dniem jej wejścia w życie są prowadzone na

podstawie dotychczasowych przepisów przez organy, które przejęły zadania i kompetencje

zgodnie z przepisami niniejszej ustawy.

1.

Minister właściwy do spraw zagranicznych w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie

ustawy, w porozumieniu odpowiednio z Marszałkiem Sejmu i Marszałkiem Senatu, powoła

skład Rady Fundacji Solidarności Międzynarodowej pierwszej kadencji oraz powoła Prezesa

Zarządu tej Fundacji.

2.

Członkowie Rady Fundacji Solidarności Międzynarodowej oraz Prezes jej Zarządu powołani

przed dniem wejścia w życie ustawy pełnią funkcje do czasu powołania członków Rady

oraz Prezesa Zarządu na podstawie ustawy zmienianej w art. 83, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r., z wyjątkiem

1)

art. 14 pkt 19 i pkt 32 w zakresie uchylenia art. 69a ust. 3 i 4, które wchodzą w

życie z dniem 1 stycznia 2019 r.;

2)

art. 97-99, art. 100 ust. 2, art. 114 ust. 2 i art. 116, które wchodzą w życie z dniem

następującym po dniu ogłoszenia;

3)

art. 19 pkt 32, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.;

4)

art. 95, który wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2016 r.