Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 października 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Komitecie do Spraw Europejskich

Ustawa określa zasady współpracy członków Rady Ministrów oraz innych organów administracji

rządowej w sprawach związanych z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej

w ramach Komitetu do Spraw Europejskich.

1.

W skład służby zagranicznej wchodzą

1)

członkowie korpusu służby cywilnej zatrudnieni w ministerstwie obsługującym ministra

właściwego do spraw zagranicznych,

2)

niebędące członkami korpusu służby cywilnej osoby zatrudnione w służbie zagranicznej,

3)

pełnomocni przedstawiciele Rzeczypospolitej Polskiej w innym państwie lub przy organizacji

międzynarodowej,

4)

członkowie służby zagranicznej przeniesieni na stanowiska w komórkach organizacyjnych

ministerstwa zapewniających obsługę zadań ministra właściwego do spraw członkostwa

Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej.

2.

W skład służby zagranicznej nie wchodzą

1)

członkowie korpusu służby cywilnej zatrudnieni w ministerstwie, o którym mowa w ust.

1 pkt 1, w komórkach organizacyjnych zapewniających obsługę zadań ministra właściwego

do spraw członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej,

2)

osoby zatrudnione w placówce zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie umowy

o pracę zawartej zgodnie z prawem państwa przyjmującego,

3)

osoby zatrudnione w placówce zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie umowy

o pracę zawartej na czas określony - wykonywania funkcji na placówce przez członka

rodziny - chyba że są one członkami korpusu służby cywilnej,

4)

konsul honorowy, o którym mowa w ustawie określonej w art. 4 pkt 3.

1.

Tworzy się Komitet do Spraw Europejskich, zwany dalej „Komitetem”.

2.

W skład Komitetu wchodzą

1)

Przewodniczący Komitetu - minister właściwy do spraw członkostwa Rzeczypospolitej

Polskiej w Unii Europejskiej, reprezentowany przez Sekretarza do Spraw Europejskich

będącego sekretarzem stanu w urzędzie obsługującym tego ministra, z zastrzeżeniem

ust. 4;

2)

członkowie

a)

ministrowie, których szczegółowy zakres działania określają przepisy wydane na podstawie

art. 33 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów

(Dz. U. z 2012 r. poz. 392 oraz z 2015 r. poz. 1064), reprezentowani przez sekretarza stanu albo podsekretarza stanu, z zastrzeżeniem

ust. 4,

b)

Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów albo wyznaczony przez niego sekretarz stanu

lub podsekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów,

c

Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo wyznaczony przez niego

wiceprezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Prezes Rady Ministrów przewodniczy posiedzeniom Komitetu, ilekroć bierze w nich udział.

W takim przypadku Przewodniczący Komitetu uczestniczy w posiedzeniu jako członek.

4.

W każdym czasie w pracach Komitetu może brać udział minister.

5.

W posiedzeniach Komitetu mogą uczestniczyć, bez prawa udziału w podejmowaniu rozstrzygnięć,

zaproszeni przez Przewodniczącego Komitetu przedstawiciele organów administracji rządowej

oraz inne zaproszone przez niego osoby.

1.

Rada Ministrów może upoważnić Komitet do

1)

rozpatrywania i rozstrzygania w zakresie

a)

stanowisk dotyczących dokumentów Unii Europejskiej podlegających konsultacjom z państwami

członkowskimi oraz ich ocen sformułowanych przez właściwe instytucje lub inne organy

Unii Europejskiej,

b)

przygotowania organów administracji rządowej do wykonywania zadań wynikających z członkostwa

Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej,

c)

informowania społeczeństwa o procesach integracji europejskiej i członkostwie Rzeczypospolitej

Polskiej w Unii Europejskiej,

d)

instrukcji na posiedzenia Rady i Komitetu Stałych Przedstawicieli oraz sprawozdań

z tych posiedzeń, a także informacji w sprawie stanowisk na posiedzenia Rady Europejskiej

i informacji o wynikach tych posiedzeń,

e)

projektów inicjatyw i stanowisk w sprawach związanych z funkcjonowaniem i polityką

Unii Europejskiej,

f)

założeń do stanowisk Rzeczypospolitej Polskiej w postępowaniach przed organami sądowymi

Unii Europejskiej oraz w prowadzonych przez instytucje Unii Europejskiej postępowaniach

w sprawie naruszenia przez Rzeczpospolitą Polską prawa Unii Europejskiej,

g)

informacji na temat wykorzystania przez Rzeczpospolitą Polską mechanizmów wsparcia

finansowego Unii Europejskiej i państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o

Wolnym Handlu (EFTA),

h)

dokumentów związanych z koordynacją wdrażania prawa Unii Europejskiej do polskiego

systemu prawa,

i)

współpracy Rady Ministrów z Sejmem i Senatem w sprawach związanych z członkostwem

Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej, określonych w odrębnych przepisach;

2)

uzgadniania projektów dokumentów rządowych zawierających

a)

stanowiska Rzeczypospolitej Polskiej wobec projektów umów międzynarodowych ustanawiających

Wspólnoty Europejskie oraz Unię Europejską lub określających zasady ich działania,

b)

stanowiska Rzeczypospolitej Polskiej przedstawiane w Radzie Europejskiej,

c)

skargi kierowane w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej do organów sądowych Unii Europejskiej,

d)

strategię działania Rzeczypospolitej Polskiej w ramach Unii Europejskiej.

2.

Rada Ministrów może upoważnić Komitet do rozpatrywania, rozstrzygania i uzgadniania

spraw innych niż wymienione w ust. 1, związanych z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej

w Unii Europejskiej.

3.

W przypadku gdy Rada Ministrów nie upoważni Komitetu w sprawach związanych z członkostwem

Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej, o których mowa w ust. 1 i 2, rozpatrywanie,

rozstrzyganie i uzgadnianie tych spraw następuje na zasadach i w trybie określonych

w regulaminie pracy Rady Ministrów.

1.

Przewodniczący Komitetu kieruje pracą Komitetu.

2.

Przewodniczący Komitetu może, z własnej inicjatywy lub na wniosek członka Komitetu,

tworzyć zespoły robocze, określając ich skład, zakres zadań oraz tryb i harmonogram

prac.

1.

Posiedzenia Komitetu odbywają się w obecności co najmniej połowy jego składu.

2.

Rozstrzygnięcia Komitetu zapadają w drodze uzgodnienia. W przypadku braku takiego

uzgodnienia Przewodniczący Komitetu, w porozumieniu z członkiem Komitetu właściwym

ze względu na przedmiot sprawy, sporządza protokół rozbieżności, który podlega rozpatrzeniu

przez Radę Ministrów.

Szczegółowy sposób i tryb działania Komitetu określa regulamin przyjęty przez Komitet

i zatwierdzony przez Radę Ministrów.

1.

Komitet przyjmuje plan pracy Komitetu i przedstawia go Radzie Ministrów do zatwierdzenia.

2.

Przewodniczący Komitetu przedstawia Radzie Ministrów półroczne sprawozdania z realizacji

planu, o którym mowa w ust. 1.

Obsługę Komitetu zapewnia urząd obsługujący ministra właściwego do spraw członkostwa

Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej.

W ustawie z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska

państwowe

(Dz. U. Nr 20, poz. 101, z późn. zm. w art. 2 w pkt 4 skreśla się wyrazy „, Sekretarza Komitetu Integracji Europejskiej”.

(pominięte)

W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. o gwarantowanych przez Skarb Państwa ubezpieczeniach

eksportowych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 59, poz. 609, z 2004 r. Nr 96, poz. 959 oraz z 2005 r. Nr 143, poz. 1204) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 10 w ust. 2 pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

środki przekazane przez ministra właściwego do spraw członkostwa Rzeczypospolitej

Polskiej w Unii Europejskiej, określone w art. 20 ust. 1,

”

;

2)

w art. 20 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Minister właściwy do spraw członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej

może przekazać Korporacji, na wydzielone rachunki, środki uzyskane z Unii Europejskiej

lub z innych źródeł na wspieranie eksportu do krajów nienależących do OECD, z przeznaczeniem

na finansowanie przedsięwzięć eksportowych.

”

.

W ustawie z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów

(Dz. U. z 2003 r. Nr 24, poz. 199, z późn. zm. w art. 14c pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

współdziałanie z ministrem właściwym do spraw członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej

w Unii Europejskiej w sprawie dostosowania prawa polskiego do prawa Unii Europejskiej

i jego wykonywania;

”

.

W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 65, poz. 437, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Kierowanie działami administracji rządowej, o których mowa w art. 5 pkt 8 i 27, powierza

się jednemu ministrowi.

”

;

2)

w art. 5 pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

członkostwo Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej;

”

;

3)

w art. 8 w ust. 2 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

współpracę w tworzeniu Wspólnej Taryfy Celnej;

”

;

4)

w art. 9 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Dział gospodarka obejmuje sprawy gospodarki, w tym konkurencyjności gospodarki, współpracy

gospodarczej z zagranicą, energetyki, oceny zgodności, miar i probiernictwa, własności

przemysłowej, innowacyjności, działalności gospodarczej, promocji gospodarki polskiej

w kraju i za granicą oraz współpracy z organizacjami samorządu gospodarczego.

2.

Do ministra właściwego do spraw gospodarki należą w szczególności sprawy

1)

kształtowania warunków podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej;

2)

podejmowania działań sprzyjających wzrostowi konkurencyjności oraz innowacyjności

gospodarki polskiej;

3)

formułowania założeń współpracy gospodarczej z zagranicą;

4)

współpracy z organizacjami międzynarodowymi o charakterze gospodarczym oraz prowadzenia

działań w zakresie kształtowania i realizacji zasad wymiany handlowej Unii Europejskiej

z krajami trzecimi, w tym w szczególności w ramach wspólnej polityki handlowej Unii

Europejskiej;

5)

promocji gospodarki, w tym wspierania rozwoju eksportu i inwestycji polskich za granicą

oraz wspierania napływu bezpośrednich inwestycji zagranicznych;

6)

nadzoru nad świadczeniem usług związanych z podpisem elektronicznym w rozumieniu przepisów

o podpisie elektronicznym;

7)

funkcjonowania krajowych systemów energetycznych, z uwzględnieniem zasad racjonalnej

gospodarki i potrzeb bezpieczeństwa energetycznego kraju;

8)

działalności związanej z wykorzystaniem energii atomowej na potrzeby społeczno-gospodarcze

kraju;

9)

kontroli obrotu z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym

dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa

w związku z porozumieniami i zobowiązaniami międzynarodowymi;

10)

wprowadzania środków administrowania obrotem z zagranicą towarami i usługami, a także

sprawy przywozu i wywozu technologii.

”

;

5)

art. 13 otrzymuje brzmienie

„

Art. 13.

1.

Dział członkostwo Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej obejmuje sprawy

1)

udziału organów administracji rządowej w pracach organów Unii Europejskiej;

2)

działalności informacyjnej i edukacyjnej służącej rozpowszechnianiu wiedzy o integracji

europejskiej i zasadach funkcjonowania Unii Europejskiej oraz polityce Rady Ministrów

w tej dziedzinie;

3)

zgodności polskiego systemu prawa z prawem Unii Europejskiej oraz ochrony interesów

Rzeczypospolitej Polskiej w postępowaniach przed organami sądowymi Unii Europejskiej

i Trybunałem Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA);

4)

przygotowania organów administracji rządowej do wykonywania zadań wynikających z członkostwa

Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej;

5)

zatrudnienia obywateli polskich w instytucjach i agendach Unii Europejskiej.

2.

Minister właściwy do spraw członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej

w zakresie spraw, o których mowa w ust. 1 pkt 1, w szczególności opracowuje strategię

polityki Rzeczypospolitej Polskiej w ramach Unii Europejskiej oraz inicjuje i opracowuje

dokumenty rządowe związane z udziałem w pracach organów Unii Europejskiej lub opiniuje

je pod względem zgodności z tą strategią.

3.

Minister właściwy do spraw członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej

w zakresie spraw, o których mowa w ust. 1 pkt 3, w szczególności

1)

koordynuje proces wdrażania prawa Unii Europejskiej do polskiego systemu prawa;

2)

przedstawia Radzie Ministrów opinie o zgodności z prawem Unii Europejskiej rządowych

projektów aktów prawa powszechnie obowiązującego oraz projektów umów międzynarodowych;

3)

opiniuje, na zasadach określonych w regulaminie Sejmu, projekty ustaw co do ich zgodności

z prawem Unii Europejskiej;

4)

zapewnia, z zastrzeżeniem przepisów odrębnych, reprezentację Rzeczypospolitej Polskiej

w postępowaniach przed organami sądowymi Unii Europejskiej i Trybunałem Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).

”

;

6)

art. 32 otrzymuje brzmienie

„

Art. 32.

1.

Dział sprawy zagraniczne obejmuje sprawy

1)

stosunków Rzeczypospolitej Polskiej z innymi państwami i organizacjami międzynarodowymi;

2)

reprezentowania i ochrony interesów Rzeczypospolitej Polskiej za granicą, w tym także

przed sądami i trybunałami międzynarodowymi, z zastrzeżeniem art. 13 ust. 1 pkt 3;

3)

koordynacji polityki zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej;

4)

reprezentowania i ochrony interesów polskich obywateli oraz polskich osób prawnych

za granicą, a także współpracy z Polakami zamieszkałymi za granicą, w tym wspierania

polskich instytucji kulturalnych i oświatowych za granicą;

5)

międzynarodowej współpracy na rzecz rozwoju i pomocy humanitarnej;

6)

kształtowania międzynarodowego wizerunku Rzeczypospolitej Polskiej;

7)

dyplomacji publicznej i kulturalnej, a także wspierania działań promujących polską

gospodarkę, kulturę, język, turystykę, technikę i naukę realizowanych w ramach innych

działów.

2.

Minister właściwy do spraw zagranicznych w zakresie spraw określonych w ust. 1 pkt

3 koordynuje działalność organów administracji rządowej oraz podległych im jednostek

przez

1)

coroczne opracowywanie, uzgadnianie i wnoszenie do rozpatrzenia przez Radę Ministrów

dokumentu rządowego określającego kierunki i cele polskiej polityki zagranicznej oraz

promocji interesów Rzeczypospolitej Polskiej na następny rok, a także opracowywanie

i przedkładanie Radzie Ministrów wieloletnich strategii w zakresie spraw zagranicznych;

2)

opiniowanie pod względem zgodności z dokumentem, o którym mowa w pkt 1, i przedkładanie

Prezesowi Rady Ministrów opinii na temat rocznych i wieloletnich planów współpracy

zagranicznej ministrów;

3)

współuczestniczenie w istotnych dla interesów Rzeczypospolitej Polskiej relacjach

międzynarodowych.

3.

Rada Ministrów, nie później niż do dnia 20 grudnia każdego roku, przyjmuje dokument,

o którym mowa w ust. 2 pkt 1; na jego podstawie minister właściwy do spraw zagranicznych

przedstawia Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej informację o zadaniach polskiej polityki

zagranicznej.

4.

Minister właściwy do spraw zagranicznych ustala organizację i kieruje działalnością

placówek zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej

(Dz. U. Nr 128, poz. 1403, z późn. zm., a także koordynuje działania związane z zapewnieniem ich bezpieczeństwa.

”

;

7)

w art. 38

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister kierujący działem administracji rządowej podejmuje w odniesieniu do tego

działu czynności w zakresie współpracy z zagranicą we współpracy z ministrem właściwym

do spraw zagranicznych, a w zakresie członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii

Europejskiej - we współpracy z ministrem właściwym do spraw członkostwa Rzeczypospolitej

Polskiej w Unii Europejskiej.

”

,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Ministrowie w zakresie kierowanych przez nich działów administracji rządowej opracowują

roczne i wieloletnie plany współpracy zagranicznej.

”

.

1.

Dział członkostwo Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej obejmuje sprawy

1)

udziału organów administracji rządowej w pracach organów Unii Europejskiej;

2)

działalności informacyjnej i edukacyjnej służącej rozpowszechnianiu wiedzy o integracji

europejskiej i zasadach funkcjonowania Unii Europejskiej oraz polityce Rady Ministrów

w tej dziedzinie;

3)

zgodności polskiego systemu prawa z prawem Unii Europejskiej oraz ochrony interesów

Rzeczypospolitej Polskiej w postępowaniach przed organami sądowymi Unii Europejskiej

i Trybunałem Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA);

4)

przygotowania organów administracji rządowej do wykonywania zadań wynikających z członkostwa

Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej;

5)

zatrudnienia obywateli polskich w instytucjach i agendach Unii Europejskiej.

2.

Minister właściwy do spraw członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej

w zakresie spraw, o których mowa w ust. 1 pkt 1, w szczególności opracowuje strategię

polityki Rzeczypospolitej Polskiej w ramach Unii Europejskiej oraz inicjuje i opracowuje

dokumenty rządowe związane z udziałem w pracach organów Unii Europejskiej lub opiniuje

je pod względem zgodności z tą strategią.

3.

Minister właściwy do spraw członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej

w zakresie spraw, o których mowa w ust. 1 pkt 3, w szczególności

1)

koordynuje proces wdrażania prawa Unii Europejskiej do polskiego systemu prawa;

2)

przedstawia Radzie Ministrów opinie o zgodności z prawem Unii Europejskiej rządowych

projektów aktów prawa powszechnie obowiązującego oraz projektów umów międzynarodowych;

3)

opiniuje, na zasadach określonych w regulaminie Sejmu, projekty ustaw co do ich zgodności

z prawem Unii Europejskiej;

4)

zapewnia, z zastrzeżeniem przepisów odrębnych, reprezentację Rzeczypospolitej Polskiej

w postępowaniach przed organami sądowymi Unii Europejskiej i Trybunałem Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).

W ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o ustanowieniu programu wieloletniego „Program dla

Odry - 2006”

(Dz. U. Nr 98, poz. 1067 i Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 216, poz. 1827 oraz z 2008 r. Nr 220, poz. 1427) w art. 5 w ust. 2

1)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

po jednym przedstawicielu ministrów właściwych do spraw: gospodarki wodnej, finansów

publicznych, administracji publicznej, członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii

Europejskiej, rozwoju wsi, rozwoju regionalnego, gospodarki, transportu, gospodarki

morskiej i środowiska,

”

;

2)

uchyla się pkt 3.

W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej

(Dz. U. Nr 128, poz. 1403, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 2 otrzymuje brzmienie

„

Art. 2.

1.

W skład służby zagranicznej wchodzą

1)

członkowie korpusu służby cywilnej zatrudnieni w ministerstwie obsługującym ministra

właściwego do spraw zagranicznych,

2)

niebędące członkami korpusu służby cywilnej osoby zatrudnione w służbie zagranicznej,

3)

pełnomocni przedstawiciele Rzeczypospolitej Polskiej w innym państwie lub przy organizacji

międzynarodowej,

4)

członkowie służby zagranicznej przeniesieni na stanowiska w komórkach organizacyjnych

ministerstwa zapewniających obsługę zadań ministra właściwego do spraw członkostwa

Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej.

2.

W skład służby zagranicznej nie wchodzą

1)

członkowie korpusu służby cywilnej zatrudnieni w ministerstwie, o którym mowa w ust.

1 pkt 1, w komórkach organizacyjnych zapewniających obsługę zadań ministra właściwego

do spraw członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej,

2)

osoby zatrudnione w placówce zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie umowy

o pracę zawartej zgodnie z prawem państwa przyjmującego,

3)

osoby zatrudnione w placówce zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie umowy

o pracę zawartej na czas określony - wykonywania funkcji na placówce przez członka

rodziny - chyba że są one członkami korpusu służby cywilnej,

4)

konsul honorowy, o którym mowa w ustawie określonej w art. 4 pkt 3.

”

;

2)

w art. 5 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Z zastrzeżeniem art. 2 ust. 1 pkt 4, służba zagraniczna nie działa w komórkach organizacyjnych

ministerstwa zapewniających obsługę zadań ministra właściwego do spraw członkostwa

Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej.

”

;

3)

w art. 6 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Dyrektor generalny służby zagranicznej wykonuje zadania dyrektora generalnego urzędu

wobec członków służby zagranicznej oraz członków korpusu służby cywilnej, o których

mowa w art. 2 ust. 2 pkt 1 i 3.

”

;

4)

po art. 24 dodaje się art. 24a w brzmieniu

„

Art. 24a.

Członek służby zagranicznej może być przeniesiony na stanowisko w komórce organizacyjnej

ministerstwa zapewniającej obsługę zadań ministra właściwego do spraw członkostwa

Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej.

”

;

5)

w art. 28a dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

O stanowiska dyrektorów biur do spraw budżetu i finansów, administracyjnych i majątkowych

placówek zagranicznych, audytu wewnętrznego, a także informatyki w urzędzie obsługującym

ministra właściwego do spraw zagranicznych może ubiegać się także członek personelu

pomocniczego lub inna osoba spełniająca wymagania określone w art. 12 ust. 1 pkt 4

i 5, którzy spełniają dodatkowo wymagania określone w art. 53 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej.

”

.

W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju

(Dz. U. Nr 116, poz. 1206, z późn. zm. w art. 39 w ust. 4 w pkt 1 lit. d otrzymuje brzmienie

„

d)

ministra właściwego do spraw członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej,

”

.

W ustawie z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 249, poz. 2104, z późn. zm. w art. 49 w ust. 1 uchyla się pkt 7.

1.

Znosi się Komitet Integracji Europejskiej.

2.

Urząd Komitetu Integracji Europejskiej ulega likwidacji.

1.

Należności i zobowiązania urzędu Komitetu Integracji Europejskiej stają się należnościami

i zobowiązaniami urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw członkostwa Rzeczypospolitej

Polskiej w Unii Europejskiej.

2.

Mienie Skarbu Państwa znajdujące się w dyspozycji urzędu Komitetu Integracji Europejskiej,

w tym nieruchomości znajdujące się w jego trwałym zarządzie, staje się mieniem odpowiednio

w dyspozycji oraz w trwałym zarządzie urzędu obsługującego ministra właściwego do

spraw członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej.

3.

W prawa i obowiązki Przewodniczącego Komitetu Integracji Europejskiej i Sekretarza

Komitetu Integracji Europejskiej wstępuje minister właściwy do spraw członkostwa Rzeczypospolitej

Polskiej w Unii Europejskiej.

4.

W prawa i obowiązki urzędu Komitetu Integracji Europejskiej wstępuje urząd obsługujący

ministra właściwego do spraw członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej.

5.

Postępowania oraz sprawy wszczęte w urzędzie Komitetu Integracji Europejskiej i niezakończone

przed dniem wejścia w życie ustawy są prowadzone przez urząd obsługujący ministra

właściwego do spraw członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej.

1.

Z dniem wejścia w życie ustawy członkowie korpusu służby cywilnej zatrudnieni w urzędzie

Komitetu Integracji Europejskiej stają się członkami korpusu służby cywilnej zatrudnionymi

w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw zagranicznych.

2.

Osobom zatrudnionym na wyższych stanowiskach w służbie cywilnej w urzędzie Komitetu

Integracji Europejskiej dyrektor generalny służby zagranicznej wyznaczy na czas określony,

nie dłuższy niż 3 miesiące, stanowiska w urzędzie obsługującym ministra właściwego

do spraw zagranicznych i określi wynagrodzenie nie niższe od otrzymywanego przed dniem

wejścia w życie ustawy.

1.

Dyrektor generalny urzędu Komitetu Integracji Europejskiej, w terminie 14 dni od dnia

ogłoszenia ustawy, zawiadamia na piśmie pracowników, o których mowa w art. 19, o zmianach,

jakie mają nastąpić w zakresie ich stosunków pracy. Przepisy art. 23ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1666, 2138 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 60 i 962) stosuje się odpowiednio.

2.

Przepisu ust. 1 zdanie drugie nie stosuje się do urzędników służby cywilnej, do których

stosuje się przepisy ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1889).

1.

Dyrektor generalny służby zagranicznej proponuje, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia

w życie ustawy, nowe warunki pracy i płacy pracownikom, o których mowa w art. 19,

zgodne z ich kwalifikacjami i przygotowaniem zawodowym.

2.

Dyrektor generalny służby zagranicznej, biorąc pod uwagę doświadczenie zawodowe danej

osoby, w tym doświadczenie w sferze stosunków zagranicznych, proponuje nowe warunki

pracy i płacy pracownikom, o których mowa w art. 19, niezatrudnionym w komórkach organizacyjnych

zapewniających obsługę zadań ministra właściwego do spraw członkostwa Rzeczypospolitej

Polskiej w Unii Europejskiej, spełniającym wymagania określone w art. 12 ust. 1 pkt 3-5 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 161 i 476), a po ich przyjęciu nadaje im stopień dyplomatyczny.

3.

Pracownikom, o których mowa w art. 19, niezatrudnionym w komórkach organizacyjnych

zapewniających obsługę zadań ministra właściwego do spraw członkostwa Rzeczypospolitej

Polskiej w Unii Europejskiej, oraz członkom służby zagranicznej nieposiadającym stopnia

dyplomatycznego dyrektor generalny służby zagranicznej, na ich wniosek złożony w terminie

30 dni od dnia wejścia w życie ustawy, nadaje stopień dyplomatyczny na okres 3 lat,

jeżeli osoby te w dniu wejścia w życie ustawy

1)

spełniają wymagania określone w art. 12 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej;

2)

udokumentują znajomość jednego języka obcego w sposób określony w przepisach o służbie

zagranicznej;

3)

posiadają co najmniej trzyletnie doświadczenie zawodowe w pracy w urzędach obsługujących

ministrów i przewodniczących komitetów wchodzących w skład Rady Ministrów lub w urzędach

centralnych organów administracji rządowej.

4.

W przypadku potwierdzenia znajomości drugiego języka obcego oraz ukończenia szkoleń

określonych przez pracodawcę przez osobę, której nadano stopień dyplomatyczny w trybie

określonym w ust. 3, w okresie 3 lat od dnia jego nadania stopień dyplomatyczny uważa

się za nadany na czas nieokreślony.

5.

Dyrektor generalny służby zagranicznej może wypowiedzieć umowę o pracę z zachowaniem

trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia pracownikowi, który otrzymał stopień dyplomatyczny

w trybie określonym w ust. 3, a który w okresie 3 lat od dnia jego nadania nie potwierdził

znajomości drugiego języka obcego oraz nie ukończył szkoleń określonych przez pracodawcę.

6.

Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio w przypadku nadania stopnia dyplomatycznego

przez ministra właściwego do spraw zagranicznych.

Przepisy art. 19-21 stosuje się odpowiednio do pracowników urzędu Komitetu Integracji

Europejskiej, którzy w dniu wejścia w życie ustawy

1)

są oddelegowani, w tym do instytucji i agend Unii Europejskiej, z tym że czynności

określone w art. 21 ust. 1 i 2 wobec tych pracowników dyrektor generalny służby zagranicznej

wykonuje za pośrednictwem konsulów Rzeczypospolitej Polskiej w państwach przyjmujących,

na terytoriach których znajdują się instytucje lub agendy, do których nastąpiło oddelegowanie;

2)

przebywają na urlopie macierzyńskim lub wychowawczym albo urlopie bezpłatnym, z tym

że terminy, o których mowa w art. 21 ust. 1 i 3-5, liczy się od dnia zakończenia urlopu.

1.

Pracownicy urzędu Komitetu Integracji Europejskiej, którzy w dniu wejścia w życie

ustawy są zatrudnieni na stanowiskach pomocniczych, robotniczych i obsługi, nieobjętych

mnożnikowym systemem wynagradzania, stają się pracownikami gospodarstwa pomocniczego

Ministerstwa Spraw Zagranicznych, z zachowaniem dotychczasowych warunków pracy i płacy.

2.

Dyrektor generalny urzędu Komitetu Integracji Europejskiej, w terminie 14 dni od dnia

ogłoszenia ustawy, zawiadamia na piśmie pracowników, o których mowa w ust. 1, o zmianach,

jakie mają nastąpić w zakresie ich stosunków pracy. Przepisy art. 23ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy stosuje się odpowiednio.

3.

Pracownikom, o których mowa w ust. 1, dyrektor gospodarstwa pomocniczego Ministerstwa

Spraw Zagranicznych proponuje, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy,

nowe warunki pracy i płacy, uwzględniając ich przygotowanie zawodowe.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do pracowników zatrudnionych w urzędzie

Komitetu Integracji Europejskiej na stanowiskach pomocniczych, robotniczych i obsługi,

którzy w dniu wejścia w życie ustawy przebywają na urlopie macierzyńskim, wychowawczym

albo urlopie bezpłatnym, z tym że termin, o którym mowa w ust. 3, liczy się od dnia

zakończenia urlopu.

Traci moc ustawa z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Komitecie Integracji Europejskiej

(Dz. U. poz. 494 oraz z 2001 r. poz. 1800).

Członek służby zagranicznej może być przeniesiony na stanowisko w komórce organizacyjnej

ministerstwa zapewniającej obsługę zadań ministra właściwego do spraw członkostwa

Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem art. 20 oraz art. 23

ust. 2, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia

1.

Dział sprawy zagraniczne obejmuje sprawy

1)

stosunków Rzeczypospolitej Polskiej z innymi państwami i organizacjami międzynarodowymi;

2)

reprezentowania i ochrony interesów Rzeczypospolitej Polskiej za granicą, w tym także

przed sądami i trybunałami międzynarodowymi, z zastrzeżeniem art. 13 ust. 1 pkt 3;

3)

koordynacji polityki zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej;

4)

reprezentowania i ochrony interesów polskich obywateli oraz polskich osób prawnych

za granicą, a także współpracy z Polakami zamieszkałymi za granicą, w tym wspierania

polskich instytucji kulturalnych i oświatowych za granicą;

5)

międzynarodowej współpracy na rzecz rozwoju i pomocy humanitarnej;

6)

kształtowania międzynarodowego wizerunku Rzeczypospolitej Polskiej;

7)

dyplomacji publicznej i kulturalnej, a także wspierania działań promujących polską

gospodarkę, kulturę, język, turystykę, technikę i naukę realizowanych w ramach innych

działów.

2.

Minister właściwy do spraw zagranicznych w zakresie spraw określonych w ust. 1 pkt

3 koordynuje działalność organów administracji rządowej oraz podległych im jednostek

przez

1)

coroczne opracowywanie, uzgadnianie i wnoszenie do rozpatrzenia przez Radę Ministrów

dokumentu rządowego określającego kierunki i cele polskiej polityki zagranicznej oraz

promocji interesów Rzeczypospolitej Polskiej na następny rok, a także opracowywanie

i przedkładanie Radzie Ministrów wieloletnich strategii w zakresie spraw zagranicznych;

2)

opiniowanie pod względem zgodności z dokumentem, o którym mowa w pkt 1, i przedkładanie

Prezesowi Rady Ministrów opinii na temat rocznych i wieloletnich planów współpracy

zagranicznej ministrów;

3)

współuczestniczenie w istotnych dla interesów Rzeczypospolitej Polskiej relacjach

międzynarodowych.

3.

Rada Ministrów, nie później niż do dnia 20 grudnia każdego roku, przyjmuje dokument,

o którym mowa w ust. 2 pkt 1; na jego podstawie minister właściwy do spraw zagranicznych

przedstawia Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej informację o zadaniach polskiej polityki

zagranicznej.

4.

Minister właściwy do spraw zagranicznych ustala organizację i kieruje działalnością

placówek zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej

(Dz. U. Nr 128, poz. 1403, z późn. zm., a także koordynuje działania związane z zapewnieniem ich bezpieczeństwa.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r., z wyjątkiem art. 4 ust. 1 pkt 6

i ust. 4 pkt 3, art. 12-14, art. 18-20, art. 26, art. 27, art. 32 ust. 5 i 6 oraz

art. 35, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2017 r.