Obwieszczenie Ministra Spraw Zagranicznych z dnia 13 października 2017 r. o sprostowaniu błędów

Dla celów niniejszego Protokołu

(a)

„Układ Antarktyczny” oznacza Układ Antarktyczny zawarty w Waszyngtonie 1 grudnia 1959 r.;

(b)

„obszar Układu Antarktycznego” oznacza obszar, do którego odnoszą się postanowienia

Układu Antarktycznego zgodnie z artykułem VI tego Układu;

(c)

„Spotkania Konsultatywne Układu Antarktycznego” oznaczają spotkania przewidziane w

artykule IX Układu Antarktycznego;

(d)

„Strony Konsultatywne Układu Antarktycznego” oznaczają Umawiające się Strony Układu

Antarktycznego uprawnione do wyznaczania przedstawicieli biorących udział w spotkaniach

przewidzianych w artykule IX tego Układu;

(e)

„system Układu Antarktycznego” oznacza Układ Antarktyczny, środki obowiązujące zgodnie

z tym Układem, związane z nim odrębne instrumenty międzynarodowe będące w mocy i środki

obowiązujące zgodnie z tymi instrumentami;

(f)

„Trybunał Arbitrażowy” oznacza Trybunał Arbitrażowy utworzony zgodnie z Aneksem do

niniejszego Protokołu, stanowiącym jego integralną część;

(g)

„Komitet” oznacza Komitet Ochrony Środowiska utworzony zgodnie z artykułem 11.

1.

Tworzy się Trybunał Arbitrażowy działający zgodnie z Protokołem, włączając niniejszy

Aneks.

2.

Sekretarzem, w rozumieniu niniejszego Aneksu, jest Sekretarz Generalny Stałego Trybunału

Arbitrażowego.

1.

Oddziaływanie na środowisko proponowanych działań wymienionych w artykule 8 Protokołu

rozpatruje się, przed ich rozpoczęciem, zgodnie z odpowiednimi procedurami narodowymi.

2.

Jeżeli dana działalność zostanie określona jako ta, która powoduje mniejsze niż niewielkie

lub przejściowe oddziaływanie na środowisko można ją podjąć natychmiast.

W rozumieniu niniejszego Załącznika

(a)

„miejscowy ssak” oznacza każdego osobnika należącego do klasy ssaków ( Mammalia ), zamieszkującego obszar Układu Antarktycznego lub znajdującego się sezonowo na tym

obszarze w wyniku naturalnej migracji;

(b)

„miejscowy ptak” oznacza każdego osobnika, w każdym cyklu swego życia (włącznie z

jajami) należącego do klasy ptaków ( Aves ), zamieszkującego obszar Układu Antarktycznego lub znajdującego się sezonowo na tym

obszarze w wyniku naturalnej migracji;

(c)

„miejscowa roślina” oznacza każdy rodzaj lądowej lub słodkowodnej roślinności, włączając

mszaki, porosty, grzyby i glony, w każdym stadium swego życia (włącznie z nasionami

i innymi zarodnikami), znajdującymi się na obszarze Układu Antarktycznego;

(d)

„miejscowy bezkręgowiec” oznacza każdego lądowego lub słodkowodnego bezkręgowca, w

każdym stadium swego życia, znajdującego się na obszarze Układu Antarktycznego;

(e)

„właściwa władza” oznacza każdą osobę lub agencję upoważnioną przez Stronę do wydawania

zezwoleń na podstawie niniejszego Załącznika;

(f)

„zezwolenie” oznacza formalne zezwolenie na piśmie wydane przez odpowiednią władzę;

(g)

„pozyskać” lub „pozyskiwanie” oznacza zabić, zranić lub schwytać miejscowego ssaka

lub ptaka albo je trzymać lub im dokuczać, albo też zabrać lub zniszczyć taką ilość

miejscowych roślin, że ich lokalne rozprzestrzenienie lub bogactwo byłyby istotnie

naruszone;

(h)

„szkodliwa interwencja” oznacza

(i)

przelot lub lądowanie helikopterów lub innych statków powietrznych, w sposób który

zakłóca spokój skupisk ptaków i fok;

(ii)

używanie pojazdów lub statków, włącznie z wodolotami i małymi łodziami, w sposób który

zakłóca spokój skupisk ptaków i fok;

(iii)

używanie środków wybuchowych lub broni palnej, w sposób który zakłóca spokój skupisk

ptaków i fok;

(iv)

świadome naruszania spokoju rozmnażających się lub opierzających się ptaków albo skupisk

ptaków i fok przez osoby idące pieszo;

(v)

istotne zniszczenie skupisk miejscowych roślin lądowych przez lądujące statki powietrzne,

jeżdżące pojazdy lub przez pieszych albo też w inny sposób; oraz

(vi)

każdą działalność, która skutkuje istotnymi niekorzystnymi zmianami siedlisk jakichkolwiek

gatunków lub populacji miejscowych ssaków, ptaków, roślin lub bezkręgowców.

(i)

„Międzynarodowa konwencja o uregulowaniu połowów wielorybów” oznacza konwencję sporządzoną

w Waszyngtonie dnia 2 grudnia 1946 r.;

(j)

„Umowa o ochronie albatrosów i petreli” oznacza umowę sporządzoną w Canberrze dnia

19 czerwca 2001 r.

1.

Niniejszy Załącznik stosuje się do działań podejmowanych na obszarze Układu Antarktycznego

w rezultacie programów badań naukowych, turystyki oraz wszelkiej innej rządowej i

pozarządowej działalności na obszarze Układu Antarktycznego, dla których wymagane

jest uprzednie zawiadomienie zgodnie z artykułem VII ustęp 5 Układu Antarktycznego,

włączając także wspomagające działania logistyczne.

2.

Ilość odpadów wytwarzanych lub niszczonych na obszarze Układu Antarktycznego powinna

być zmniejszona, jak tylko jest to praktycznie możliwe, aby obniżyć do minimum szkody

w środowisku Antarktyki oraz ingerencję w naturalne wartości Antarktyki dokonywane

poprzez badania naukowe i inne użytkowania Antarktyki, zgodnie z Układem Antarktycznym.

3.

Istotnymi czynnikami, które bierze się pod uwagę podczas planowania i prowadzenia

działań na obszarze Układu Antarktycznego, są kwestie składowania i niszczenia odpadów

oraz ich wywóz z obszaru Układu Antarktycznego, jak również ich recykling i zredukowanie

źródeł ich wytwarzania.

4.

Odpady wywożone z obszaru Układu Antarktycznego wracają, w maksymalnie możliwym zakresie,

do kraju, który organizował działalność powodującą powstanie odpadów, albo do innego

kraju, w którym podjęto działania w celu zniszczenia takich odpadów, zgodnie z odpowiednimi

porozumieniami międzynarodowymi.

5.

Poprzednie i aktualne miejsca niszczenia odpadów na lądzie oraz porzucone miejsca

prac w ramach działań antarktycznych zostaną oczyszczone przez sprawców takich zanieczyszczeń

i użytkowników tych miejsc. Nie można interpretować tego obowiązku jako wymagającego

(a)

usunięcia jakichkolwiek struktur określonych jako miejsce historyczne lub pomnik;

(b)

usunięcia jakichkolwiek struktur lub zabrania materiału odpadowego w okolicznościach,

gdy czynności te przy każdej praktycznej opcji mogłyby spowodować większą szkodę w

środowisku, aniżeli pozostawienie struktury lub materiału odpadowego na ich dotychczasowym

miejscu.

W rozumieniu niniejszego Załącznika

(a)

„zrzut” oznacza każde usunięcie takich substancji ze statku, bez względu na przyczynę,

i obejmuje każde ich przedostanie się do morza, pozbycie, rozlewanie, cieknięcie,

pompowanie, wydzielanie lub opróżnianie;

(b)

„odpady” oznaczają wszelkiego rodzaju odpady produktów spożywczych, odpady bytowe

i eksploatacyjne, z wyjątkiem świeżych ryb lub części, które powstały podczas normalnej

eksploatacji statku, wyłączając te substancje, których dotyczą artykuły 3 i 4;

(c)

„MARPOL 73/78” oznacza Międzynarodową konwencję o zapobieganiu zanieczyszczeniom ze

statków z 1973 r., zmienioną Protokołem z 1978 r. dotyczącym tej konwencji i innymi

zmianami, które weszły w życie w czasie późniejszym;

(d)

„szkodliwa substancja ciekła” oznacza każdą szkodliwą substancję ciekłą, określoną

w Załączniku II do MARPOL 73/78;

(e)

„olej” oznacza ropę naftową w każdej postaci, włączając w to ropę naftową, paliwo

olejowe, szlam, odpadki olejowe oraz produkty rafinowane (inne aniżeli produkty petrochemiczne

będące przedmiotem postanowień artykułu 4);

(f)

„mieszanina oleista” oznacza mieszaninę o jakiejkolwiek zawartości oleju;

(g)

„statek” oznacza jednostkę pływającą jakiegokolwiek typu używaną w środowisku morskim

i obejmuje wodoloty, poduszkowce, statki podwodne, urządzenia pływające oraz stałe

bądź pływające platformy.

W rozumieniu niniejszego Załącznika

(a)

„właściwa władza” oznacza jakąkolwiek osobę lub organ upoważniony przez Stronę do

wydawania zezwoleń, zgodnie z niniejszym Załącznikiem;

(b)

„zezwolenie” oznacza formalną zgodę w formie pisemnej, wydaną przez odpowiednie władze;

(c)

„Plan Zarządzania” oznacza plan zarządzania działaniami i ochrony szczególnych wartości

Szczególnie Chronionych Obszarów Antarktyki lub Szczególnie Zarządzanych Obszarów

Antarktyki.

Strony zobowiązują się do zapewnienia wszechstronnej ochrony środowiska Antarktyki

oraz zależnych od niej i powiązanych z nią ekosystemów i niniejszym uznają Antarktykę

za rezerwat naturalny przeznaczony dla pokoju i nauki.

1.

Każda Strona jest upoważniona do wyznaczenia nie więcej niż trzech arbitrów, z których

co najmniej jednego wyznacza się w ciągu trzech miesięcy od daty wejścia w życie Protokołu

w stosunku do tej Strony. Każdy arbiter powinien mieć doświadczenie w sprawach Antarktyki,

posiadać pogłębioną znajomość prawa międzynarodowego i cieszyć się bardzo wysokim

uznaniem za swoją bezstronność, kompetencję i nieskazitelny charakter. Nazwiska osób

w ten sposób wyznaczonych stanowią listę arbitrów. Każda Strona powinna w każdym czasie

utrzymywać na liście nazwisko co najmniej jednego arbitra.

2.

Z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3, arbiter wyznaczony przez Stronę pozostaje na

liście przez okres pięciu lat i będzie mógł być ponownie wyznaczony przez tę Stronę

na kolejne pięcioletnie okresy.

3.

Strona, która wyznaczyła arbitra, może wycofać nazwisko tego arbitra z listy. W przypadku

śmierci arbitra lub wycofania z listy przez Stronę z jakiegokolwiek powodu nazwiska

arbitra wyznaczonego przez nią, Strona, która wyznaczyła danego arbitra, powiadomi

o tym niezwłocznie Sekretarza. Arbiter, którego nazwisko zostało wycofane z listy,

kontynuuje swą działalność w jakimkolwiek Trybunale Arbitrażowym, do którego został

wyznaczony, aż do czasu zakończenia postępowania przed tym Trybunałem Arbitrażowym.

4.

Sekretarz zapewni stałą aktualizację listy arbitrów wyznaczonych zgodnie z niniejszym

artykułem.

1.

O ile nie zostanie stwierdzone, iż działalność będzie miała mniejsze niż niewielkie

lub przejściowe oddziaływanie na środowisko, lub o ile Wszechstronna ocena wpływu

na środowisko nie została sporządzona zgodnie z artykułem 3, przygotowuje się Wstępną

ocenę wpływu na środowisko. Jest ona dostatecznie szczegółowa, aby ustalić, czy proponowana

działalność może mieć większe aniżeli niewielkie lub przejściowe oddziaływanie na

środowisko, oraz zawiera

(a)

określenie proponowanej działalności, włącznie z jej celem, miejscem, czasem trwania

i intensywnością; oraz

(b)

rozpatrzenie alternatyw proponowanej działalności i oddziaływań, które ta działalność

może wywołać, włącznie z rozpatrzeniem kumulatywnych oddziaływań w świetle istniejących

oraz znanych planowanych działań.

2.

Jeżeli Wstępna ocena wpływu na środowisko wykaże, że proponowana działalność prawdopodobnie

nie będzie miała większego aniżeli niewielkie lub przejściowe oddziaływanie na środowisko,

działalność ta może zostać podjęta, pod warunkiem że zostaną zastosowane odpowiednie

procedury, włącznie z monitorowaniem, w celu zbadania i oceny oddziaływań tej działalności.

1.

Niniejszego Załącznika nie stosuje się w przypadkach nadzwyczajnych dotyczących bezpieczeństwa

życia ludzkiego albo statków, samolotów lub wyposażenia i instalacji o dużej wartości

albo też ochrony środowiska.

2.

Zawiadomienie o działaniach podjętych w przypadkach nadzwyczajnych przesyła się natychmiast

do wszystkich Stron i do Komitetu.

1.

Następujące odpady, jeśli powstały po wejściu w życie niniejszego Załącznika, wywożone

są z obszaru Układu Antarktycznego przez sprawców tych zanieczyszczeń

(a)

materiały radioaktywne;

(b)

baterie elektryczne;

(c)

paliwo, zarówno płynne, jak i stałe;

(d)

odpady zawierające szkodliwe ilości metali ciężkich lub silnie toksyczne lub trwałe

szkodliwe składniki;

(e)

polichlorek winylu (PCV), piana poliuretanu, piana polisterynu, kauczuk i oleje smarne,

drzewo impregnowane i inne produkty zawierające dodatki, które mogą wytworzyć szkodliwe

emisje w przypadku ich spalenia;

(f)

wszystkie inne odpady plastikowe, z wyjątkiem pojemników polietylenowych niskiej gęstości

(takich jak worki do składania odpadów), z tym że takie pojemniki będą spalone zgodnie

z artykułem 3 ustęp 1;

(g)

zbiorniki na paliwo; i

(h)

inne stałe niepalne odpadki,

pod warunkiem, że obowiązek wywiezienia zbiorników i stałych niepalnych odpadów, objętych

punktami (g) i (h), nie będzie miał zastosowania w okolicznościach, gdy wywiezienie

tych odpadów przy każdej praktycznej opcji mogłoby spowodować większą szkodę w środowisku,

aniżeli pozostawienie wspomnianych odpadów na ich dotychczasowym miejscu.

2.

Płynne odpady, do których nie stosuje się ustępu 1, oraz płynne odpady kanalizacyjne

i domowe są wywożone, w maksymalnie możliwym zakresie, z obszaru Układu Antarktycznego

przez sprawcę takich zanieczyszczeń.

3.

Następujące odpady są wywożone z obszaru Układu Antarktycznego przez sprawcę takich

zanieczyszczeń, o ile nie zostały one spalone, umieszczone w autoklawach lub w inny

sposób doprowadzone do stanu sterylności

(a)

resztki szkieletów wwiezionych zwierząt;

(b)

laboratoryjne kultury mikroorganizmów i roślinnych organizmów chorobotwórczych; oraz

(c)

wwiezione produkty ptasie.

Niniejszy Załącznik stosuje się, w odniesieniu do każdej Strony, do statków upoważnionych

do podnoszenia jej bandery i do jakichkolwiek innych statków zaangażowanych w działalność

antarktyczną lub wspierających tę działalność, o ile operują one na obszarze Układu

Antarktycznego.

Dla celów określonych w niniejszym Załączniku jakikolwiek obszar, w tym jakikolwiek

obszar morski, może zostać wyznaczony jako Szczególnie Chroniony Obszar Antarktyki

lub Szczególnie Zarządzany Obszar Antarktyki. Działania w tych obszarach będą zakazane,

ograniczone lub też prowadzone zgodnie z Planami Zarządzania, przyjętymi zgodnie z

postanowieniami niniejszego Załącznika.

1.

Ochrona środowiska Antarktyki oraz zależnych od niej i powiązanych z nią ekosystemów,

a także zachowanie istotnej wartości Antarktyki, włącznie z jej pierwotnym charakterem

i wartościami estetycznymi, oraz jej przydatnością do prowadzenia badań naukowych,

a w szczególności badań niezbędnych dla rozumienia środowiska globalnego, stanowią

podstawową płaszczyznę dla planowania i prowadzenia wszelkiej działalności na obszarze

Układu Antarktycznego.

2.

W tym celu

(a)

działalność na obszarze Układu Antarktycznego jest planowana i prowadzona w ten sposób,

aby ograniczyć jej szkodliwy wpływ na środowisko Antarktyki oraz zależne od niej i

powiązane z nią ekosystemy;

(b)

działalność na obszarze Układu Antarktycznego jest planowana i prowadzona w taki sposób,

aby uniknąć

(i)

szkodliwych skutków dla klimatu i zjawisk pogodowych;

(ii)

istotnie szkodliwych skutków dla jakości powietrza lub wody;

(iii)

istotnych zmian w środowisku atmosferycznym, lądowym (włącznie z wodnym), lodowym

lub morskim;

(iv)

szkodliwych zmian w rozmieszczeniu, bogactwie lub produktywności gatunków lub populacji

gatunków fauny i flory;

(v)

dalszego pogorszenia sytuacji zagrożonych lub będących w niebezpieczeństwie gatunków

lub populacji tych gatunków;

(vi)

degradacji lub poważnego ryzyka takiej degradacji obszarów mających biologiczne, naukowe,

historyczne, estetyczne znaczenie lub pierwotny charakter;

(c)

działalność na obszarze Układu Antarktycznego jest planowana i prowadzona w oparciu

o informacje pozwalające na uprzednią ocenę oddziaływania i podjęcie uzasadnionych

decyzji z punktu widzenia możliwych skutków tych działań dla środowiska Antarktyki

oraz zależnych od niej i powiązanych z nią ekosystemów, jak również wartości Antarktyki

dla prowadzenia badań naukowych; takie decyzje powinny w pełni uwzględniać

(i)

zakres działalności, włącznie z jej obszarem, czasem trwania i intensywnością;

(ii)

skumulowany wpływ działalności, zarówno poprzez efekt własny, jak i w połączeniu z

innymi działaniami na obszarze Układu Antarktycznego;

(iii)

czy działalność nie wpłynie szkodliwie na inną działalność na obszarze Układu Antarktycznego;

(iv)

czy technologie i procedury są odpowiednie do przeprowadzenia operacji bezpiecznej

dla środowiska;

(v)

czy istnieje zdolność monitorowania głównych parametrów środowiskowych i składników

ekosystemu, tak aby zidentyfikować i wcześnie ostrzec o jakichkolwiek szkodliwych

skutkach działalności, jak również przewidzieć takie zmiany stosowanych procedur,

jakie mogą być niezbędne w świetle wyników monitorowania lub szerszego poznania środowiska

Antarktyki oraz zależnych od niej i powiązanych z nią ekosystemów;

(vi)

czy istnieje zdolność niezwłocznego i efektywnego reagowania na wypadki, szczególnie

takie, które mogą potencjalnie wpływać na środowisko;

(d)

należy prowadzić systematyczne i skuteczne monitorowanie w celu umożliwienia oceny

skutków prowadzonej działalności, włącznie z weryfikacją przewidywanych skutków;

(e)

należy prowadzić systematyczne i skuteczne monitorowanie w celu ułatwienia wczesnego

wykrywania możliwych i nieprzewidywanych skutków działań prowadzonych zarówno wewnątrz,

jak i na zewnątrz obszaru Układu Antarktycznego w odniesieniu do środowiska Antarktyki

oraz zależnych od niej i powiązanych z nią ekosystemów.

3.

Działalność na obszarze Układu Antarktycznego jest planowana i prowadzona w taki sposób,

aby przyznać pierwszeństwo badaniom naukowym i zachować wartość Antarktyki jako obszaru

do prowadzenia wyżej wymienionych badań, włącznie z badaniami istotnymi dla rozumienia

środowiska globalnego.

4.

Działalność podejmowana na obszarze Układu Antarktycznego w związku z programami badań

naukowych, turystyką i wszelkimi innymi rządowymi i pozarządowymi działaniami na obszarze

Układu Antarktycznego, dla których uprzednie zawiadomienie jest wymagane zgodnie z

artykułem VII ustęp 5 Układu Antarktycznego, włącznie z towarzyszącymi logistycznymi

działaniami pomocniczymi

(a)

odbywa się w sposób zgodny z zasadami niniejszego artykułu; i

(b)

będzie zmodyfikowana, zawieszona lub zaniechana, jeżeli powoduje skutki dla środowiska

Antarktyki oraz zależnych od niej i powiązanych z nią ekosystemów niezgodne z tymi

zasadami lub tworzy ryzyko spowodowania takich skutków.

1.

Trybunał Arbitrażowy składa się z trzech arbitrów, którzy są wyznaczani w następujący

sposób

(a)

Strona sporu rozpoczynająca postępowanie wyznacza z listy wymienionej w artykule 2

jednego arbitra, który może być jej obywatelem. Nominacja ta będzie zamieszczona w

zawiadomieniu, o którym mowa w artykule 4.

(b)

W ciągu 40 dni od otrzymania tej notyfikacji inna strona sporu wyznaczy z listy wymienionej

w artykule 2 drugiego arbitra, który może być jej obywatelem.

(c)

W ciągu 60 dni od wyznaczenia drugiego arbitra strony sporu wyznaczą z listy wymienionej

w artykule 2, za porozumieniem, trzeciego arbitra.

Trzeci arbiter nie może być ani obywatelem strony sporu, ani osobą wyznaczoną z listy

wymienionej w artykule 2 przez stronę sporu, ani też posiadać tego samego obywatelstwa,

co którykolwiek z dwóch pierwszych arbitrów. Trzeci arbiter przewodniczy Trybunałowi

Arbitrażowemu.

(d)

Jeżeli drugi arbiter nie został wyznaczony w ustanowionym terminie lub jeżeli strony

sporu nie osiągnęły porozumienia w przewidzianym okresie co do powołania trzeciego

arbitra, arbiter lub arbitrzy będą wyznaczeni z listy wymienionej w artykule 2 i w

oparciu o zasady ujęte w punktach (b) i (c), na wniosek którejkolwiek strony sporu,

w ciągu 30 dni od dnia otrzymania takiego wniosku przez Prezesa Międzynarodowego Trybunału

Sprawiedliwości. Podczas wykonywania funkcji przyznanych mu w niniejszym punkcie Prezes

Trybunału konsultuje się ze stronami sporu.

(e)

Jeżeli Prezes Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości nie jest w stanie wykonywać

funkcji przyznanych mu w punkcie (d) lub jest obywatelem jednej ze stron sporu, funkcje

te będą wykonywane przez Wiceprezesa Trybunału; jeżeli jednak Wiceprezes nie jest

w stanie wykonywać funkcji lub jeżeli jest obywatelem jednej ze stron sporu, funkcje

powyższe będą wykonywane przez następnego członka Trybunału z najdłuższym stażem,

będącego w dyspozycji i niebędącego obywatelem jednej ze stron sporu.

2.

Każde zwolnione stanowisko będzie uzupełnione w trybie przewidzianym dla początkowego

wyznaczenia arbitra.

3.

W jakimkolwiek sporze dotyczącym więcej niż dwóch Stron, Strony, które mają ten sam

interes, wyznaczą w drodze porozumienia wspólnego arbitra w terminie określonym w

ustępie 1 punkt (b).

1.

Jeżeli Wstępna ocena wpływu na środowisko wykaże lub jeżeli w inny sposób zostanie

stwierdzone, że proponowana działalność prawdopodobnie będzie mieć większe aniżeli

niewielkie lub przejściowe oddziaływanie na środowisko, przygotowuje się Wszechstronną

ocenę wpływu na środowisko.

2.

Wszechstronna ocena wpływu na środowisko zawiera

(a)

określenie proponowanej działalności, włącznie z jej celem, miejscem, czasem trwania

i intensywnością, a także możliwe alternatywy działalności, włącznie z alternatywą

zaniechania działalności oraz określenie konsekwencji takich alternatyw;

(b)

określenie stanu początkowego warunków środowiskowych jako stanu odniesienia, z którym

przewidywane zmiany powinny być porównywane, a także prognozę co do późniejszego stanu

środowiska w przypadku niepodjęcia proponowanej działalności;

(c)

określenie metod i danych używanych w celu przewidywania skutków proponowanej działalności;

(d)

ocenę rodzaju, wielkości, czasu trwania i intensywności prawdopodobnych bezpośrednich

oddziaływań proponowanej działalności;

(e)

rozpatrzenie możliwych pośrednich i drugorzędnych oddziaływań proponowanej działalności;

(f)

rozpatrzenie kumulatywnych oddziaływań proponowanej działalności w świetle istniejących

oraz innych planowanych działań;

(g)

rozpoznanie środków, włącznie z programami monitorowania, które mogą zostać podjęte

w celu zmniejszenia do minimum lub osłabienia oddziaływań proponowanej działalności

i wykrycia oddziaływań nieprzewidzianych, które umożliwią wczesne ostrzeganie o ujemnych

następstwach działalności oraz pozwolą podjąć szybkie i skuteczne działania w odniesieniu

do wypadków;

(h)

rozpoznanie nieuchronnych oddziaływań proponowanej działalności;

(i)

rozpatrzenie skutków proponowanej działalności w odniesieniu do prowadzenia badań

naukowych i innych istniejących rodzajów użytkowania;

(j)

rozpoznanie braków w posiadanej wiedzy oraz niejasności napotkanych w czasie zbierania

informacji wymaganych zgodnie z niniejszym ustępem;

(k)

nietechniczne streszczenie informacji przewidzianych w niniejszym ustępie; oraz

(l)

nazwisko i adres osoby lub nazwę i adres organizacji, która przygotowała Wszechstronną

ocenę wpływu na środowisko oraz adres, pod który należy kierować uwagi do tego dokumentu.

3.

Projekt Wszechstronnej oceny wpływu na środowisko udostępnia się publicznie i rozsyła

się do wszystkich Stron, które również udostępnią go publicznie w celu uzyskania uwag.

Ustanawia się 90-dniowy termin dla przesyłania uwag.

4.

Projekt Wszechstronnej oceny wpływu na środowisko przesyła się do Komitetu w tym samym

czasie, w którym przesyła się go Stronom, i co najmniej na 120 dni przed najbliższym

Spotkaniem Konsultatywnym Układu Antarktycznego, w celu jego właściwego rozpatrzenia.

5.

Nie podejmuje się żadnej ostatecznej decyzji dotyczącej prowadzenia proponowanej działalności

na obszarze Układu Antarktycznego, zanim Spotkanie Konsultatywne Układu Antarktycznego,

po uzyskaniu rady Komitetu, nie będzie miało możliwości rozpatrzenia projektu Wszechstronnej

oceny wpływu na środowisko, przy czym decyzja co do podjęcia wspomnianej działalności

nie powinna być opóźniona z powodu wykonywania niniejszego ustępu więcej aniżeli o

15 miesięcy, licząc od daty rozesłania projektu Wszechstronnej oceny wpływu na środowisko.

6.

Ostateczny tekst Wszechstronnej oceny wpływu na środowisko zawiera uwagi nadesłane

w związku z projektem Wszechstronnej oceny wpływu na środowisko lub streszczenia tych

uwag. Ostateczny tekst Wszechstronnej oceny wpływu na środowisko, informacje dotyczące

jakiejkolwiek decyzji w sprawie tej oceny, a także ocenę znaczenia przewidywanych

oddziaływań w stosunku do korzyści z proponowanej działalności, rozsyła się do wszystkich

Stron, które udostępnią te dokumenty publicznie, co najmniej 60 dni przed rozpoczęciem

proponowanej działalności na obszarze Układu Antarktycznego.

1.

Pozyskiwanie lub szkodliwa interwencja są zabronione, z wyjątkiem działania zgodnego

z zezwoleniem.

2.

Zezwolenia takie określają dopuszczalne działania, w tym datę, miejsce i osobę działającą;

wydaje się je wyłącznie w następujących okolicznościach

(a)

w celu uzyskania próbek do badań naukowych lub naukowej informacji;

(b)

w celu uzyskania próbek dla muzeów, herbariów i ogrodów zoologicznych i botanicznych

albo innych edukacyjnych instytucji lub do innego użytku;

(c)

w celu uzyskania okazów dla ogrodów zoologicznych, aczkolwiek w przypadku miejscowych

ssaków i ptaków jedynie, jeśli nie jest możliwe pozyskanie ich z istniejących hodowli

w niewoli lub z powodu nieodpartej potrzeby ochrony; oraz

(d)

w przypadkach nieuniknionych skutków badań naukowych, dla których nie było upoważnienia

zgodnie z punktami (a), (b) lub (c), albo też takich skutków budowy lub funkcjonowania

pomocniczych instalacji naukowych.

3.

Wydawanie takich zezwoleń będzie limitowane w taki sposób, aby zapewnić, że

(a)

żadne miejscowe ssaki, ptaki lub rośliny nie będą pozyskiwane ponad te, które są niezbędne,

aby osiągnąć cele ustalone w ustępie 2;

(b)

jedynie mała liczba miejscowych ssaków lub ptaków będzie zabita i że w żadnym przypadku

miejscowe ssaki lub ptaki nie będą zabijane w miejscowej populacji w większej ilości,

aniżeli, włączając inne upoważnione pozyskania, może być odtworzona normalnie poprzez

naturalną reprodukcję w następnym sezonie;

(c)

zostanie utrzymana różnorodność gatunków, jak również siedlisk niezbędnych dla ich

istnienia, oraz równowaga systemów ekologicznych na obszarze Układu Antarktycznego;

4.

Wszystkie gatunki miejscowych ssaków, ptaków i roślin, wymienione w Dodatku A do niniejszego

Załącznika, są uznane za „Gatunki Specjalnie Chronione” i korzystają ze szczególnej

ochrony Stron.

5.

Uznanie gatunku za Gatunek Specjalnie Chroniony odbywa się według procedur i kryteriów

przyjętych przez Spotkanie Konsultatywne Układu Antarktycznego.

6.

Komitet dokonuje przeglądu i udziela rady, co do kryteriów uznania miejscowych ssaków,

ptaków, roślin czy bezkręgowców za Gatunki Specjalnie Chronione.

7.

Każda Strona, Komitet, Naukowy Komitet Badań Antarktycznych lub Komisja do Spraw Zachowania

Żywych Zasobów Morskich Antarktyki mogą zaproponować uznanie gatunku za Gatunek Specjalnie

Chroniony poprzez przedłożenie wniosku wraz z uzasadnieniem Spotkaniu Konsultatywnemu

Układu Antarktycznego.

8.

Nie wydaje się zezwoleń na pozyskanie Specjalnie Chronionych Gatunków, z wyjątkiem

przypadków: (a) niezbędnych dla celów naukowych; oraz (b) gdy to nie zagrozi przeżyciu

lub odtworzeniu tych gatunków lub miejscowej populacji.

9.

Używanie metod prowadzących do śmierci na Gatunkach Specjalnie Chronionych jest dozwolone

jedynie w przypadku braku odpowiednich metod alternatywnych.

10.

Wnioski o uznanie gatunku za Gatunek Specjalnie Chroniony kierowane są do Komitetu,

Naukowego Komitetu Badań Antarktycznych i w przypadku miejscowych ssaków oraz ptaków,

do Komisji do Spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki, oraz, jeśli jest

to właściwe, Spotkania Stron Umowy o ochronie albatrosów i petreli i innych organizacji.

Komitet, udzielając rady Spotkaniu Konsultatywnemu Układu Antarktycznego, czy dany

gatunek powinien zostać uznany za Gatunek Specjalnie Chroniony, bierze pod uwagę wszelkie

uwagi przedstawione przez Naukowy Komitet Badań Antarktycznych i w przypadku miejscowych

ssaków i ptaków, Komisji do Spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki, oraz,

jeśli to właściwe, Spotkanie Stron Umowy o ochronie albatrosów i petreli i inne organizacje.

11.

Wszelkie pozyskania miejscowych ssaków i ptaków odbywają się w taki sposób, aby stwarzać

jak najmniej bólu i możliwych cierpień.

1.

Uwzględniając postanowienia ustępu 2, odpady palne, inne aniżeli wymienione w artykule

2 ustęp 1, które nie zostały wywiezione z obszaru Układu Antarktycznego, spala się

w spalarniach, które zredukują w maksymalnie możliwym zakresie szkodliwe emisje gazów.

Należy wziąć pod uwagę wszelkie standardy emisji oraz wskazówki dotyczące sprzętu

udzielane m.in. przez Komitet i Naukowy Komitet Badań Antarktycznych. Stałe pozostałości

po takim spaleniu wywozi się z obszaru Układu Antarktycznego.

2.

Spalania odpadów na otwartej przestrzeni zaprzestaje się tak szybko, jak to jest możliwe,

lecz nie później niż do końca sezonu 1998/1999. Do czasu zrealizowania pełnego zakazu

takiej praktyki, o ile zachodzi konieczność zniszczenia odpadów poprzez spalenie na

otwartej przestrzeni, uwzględnia się kierunek i prędkość wiatru oraz rodzaj spalanych

odpadów, aby ograniczyć osadzanie się pozostałości i unikać takiego osadzania na obszarach

mających szczególne znaczenie z punktu widzenia biologicznego, naukowego, historycznego,

estetycznego lub pierwotności natury, włączając w szczególności obszary chronione

na mocy Układu Antarktycznego.

1.

Zakazany jest zrzut oleju lub mieszaniny oleistej do morza, z wyjątkiem przypadków,

na które zezwolono zgodnie z Załącznikiem I do MARPOL 73/78. W czasie operowania na

obszarze Układu Antarktycznego statki zatrzymują na pokładzie wszelki szlam, zanieczyszczony

balast, wodę z płukania pojemników oraz inne pozostałości oleju i mieszanki, które

nie mogą być zrzucane do morza. Statki zrzucają te pozostałości jedynie poza obszarem

Układu Antarktycznego w odpowiednich urządzeniach odbiorczych albo w inny sposób,

na który zezwolono, zgodnie z Załącznikiem I do MARPOL 73/78.

2.

Niniejszego artykułu nie stosuje się do

(a)

zrzutu do morza oleju lub mieszaniny oleistej na skutek uszkodzenia statku lub jego

urządzeń

(i)

pod warunkiem że podjęto wszelkie rozsądne środki po powstaniu uszkodzenia lub stwierdzeniu

wycieku, aby zapobiec zrzutowi lub zmniejszyć go do minimum; i

(ii)

z wyjątkiem przypadków, gdy właściciel lub kapitan działają albo z zamiarem spowodowania

uszkodzenia, albo nierozważnie i ze świadomością, że uszkodzenie mogłoby przypuszczalnie

nastąpić;

(b)

zrzutu do morza substancji zawierających olej, które były użyte dla zwalczania szczególnego

przypadku zanieczyszczenia, w celu zmniejszenia do minimum szkody wywołanej zanieczyszczeniem.

1.

Jakikolwiek obszar, w tym obszar morski, może zostać wyznaczony jako Szczególnie Chroniony

Obszar Antarktyki w celu ochrony szczególnych wartości środowiskowych, naukowych,

historycznych, estetycznych lub pierwotnych, wszelkiego połączenia wyżej wymienionych

wartości bądź prowadzonych lub planowanych badań naukowych.

2.

Strony dążą do wyodrębnienia w ramach systematycznych badań środowiskowo -geograficznych

oraz włączenia do grupy Szczególnie Chronionych Obszarów Antarktyki

(a)

obszarów wolnych od jakiejkolwiek ingerencji człowieka, co umożliwi w przyszłości

porównanie z miejscami dotkniętymi ludzką działalnością;

(b)

typowych przykładów większych lądowych ekosystemów, w tym lodowych i wodnych, oraz

ekosystemów morskich;

(c)

obszarów obejmujących istotne lub niespotykane zbiorowiska gatunków, w tym większe

kolonie rozmnażających się rodzimych ptaków i ssaków;

(d)

miejsc typowych dla przebywania jakichkolwiek gatunków lub jedynych znanych ich siedlisk;

(e)

obszarów będących obiektem szczególnego zainteresowania z punktu widzenia prowadzonych

lub planowanych badań naukowych;

(f)

przykładów szczególnych form geologicznych, glacjologicznych i geomorfologicznych;

(g)

obszarów posiadających szczególne wartości estetyczne i pierwotne;

(h)

miejsc lub pomników o uznanej wartości historycznej; oraz

(i)

wszelkich innych obszarów, jakie mogą okazać się niezbędne dla ochrony wartości określonych

w ustępie 1.

3.

Szczególnie Chronione Obszary oraz Miejsca o Szczególnym Znaczeniu Naukowym, wyznaczone

jako takie przez dotychczasowe Spotkania Konsultatywne Układu Antarktycznego, niniejszym

wyznacza się jako Szczególnie Chronione Obszary Antarktyki. Zgodnie z powyższym dokonuje

się zmiany ich nazewnictwa oraz numeracji.

4.

Wkraczanie na teren Szczególnie Chronionych Obszarów Antarktyki jest zabronione, z

wyjątkiem sytuacji, kiedy ma to miejsce na podstawie zezwolenia wydanego zgodnie z

artykułem 7.

1.

Niniejszy Protokół jest dokumentem uzupełniającym Układ Antarktyczny i nie modyfikuje

ani nie zmienia postanowień tego Układu.

2.

Żadne postanowienie niniejszego Protokołu nie narusza praw i obowiązków Stron tego

Protokołu wynikających z innych będących w mocy instrumentów międzynarodowych w systemie

Układu Antarktycznego.

Strona sporu, wszczynając postępowanie, powiadomi w formie pisemnej o powyższym drugą

stronę lub inne strony sporu, jak również Sekretarza. Powyższe zawiadomienie powinno

zawierać określenie roszczenia i podstawy, na której jest ono oparte. Zawiadomienie

zostanie przekazane przez Sekretarza wszystkim innym Stronom.

Jakakolwiek decyzja dotycząca proponowanej działalności, do której ma zastosowanie

artykuł 3, powinna być podejmowana, a jeżeli zostanie podjęta, niezależnie czy w swojej

pierwotnej, czy też w zmienionej formie, będzie oparta na Wszechstronnej ocenie wpływu

na środowisko, jak również na innych odpowiednich ocenach.

1.

Żadnych gatunków zwierząt lub roślin spoza obszaru Układu Antarktycznego nie wprowadza

się na ląd lub szelf lodowy albo też do wód obszaru Układu Antarktycznego, z wyjątkiem

przypadków objętych zezwoleniem.

2.

Psów nie wprowadza się na ląd, lodowce szelfowe lub pak lodowy.

3.

Zezwolenia, o których mowa w ustępie 1

(a)

zezwalają na wwóz wyłącznie roślin uprawnych i ich propagul w celu kontrolowanego

użycia oraz gatunków w celu eksperymentów kontrolowanych; oraz

(b)

określają liczebność poszczególnych gatunków, i jeśli to właściwe, wiek i płeć, a

także przedstawiają uzasadnienie wprowadzenia i środki ostrożności zapobiegające ucieczce

lub kontaktowi z fauną i florą.

4.

Wszelkie gatunki, dla których zezwolenie zostało wydane zgodnie z ustępami 1 i 3,

przed wygaśnięciem zezwolenia, wywozi się z obszaru Układu Antarktycznego albo niszczy

się przez spalenie lub w równie skuteczny sposób, który eliminuje ryzyko dla miejscowej

fauny i flory. Zezwolenie określa ten obowiązek.

5.

Jakikolwiek gatunek, wliczając potomstwo, nie będący gatunkiem miejscowym na obszarze

Układu Antarktycznego, który został wprowadzony na ten obszar bez zezwolenia wydanego

zgodnie z powyższymi ustępami 1 i 3, zostanie wywieziony lub unieszkodliwiony, jeśli

to możliwe, chyba że usunięcie lub unieszkodliwienie spowodowałoby większe szkody

w środowisku. Usunięcie lub unieszkodliwienie może następować poprzez spalenie lub

równie skuteczne metody zapewniające sterylność, chyba że zostanie stwierdzone, iż

nie stanowią one zagrożenia dla miejscowej flory i fauny. Ponadto, podjęte zostaną

wszelkie uzasadnione kroki zapewniające kontrolę następstw wprowadzenia celu uniknięcia

szkód wyrządzonych miejscowej faunie i florze.

6.

Żadnego postanowienia niniejszego artykułu nie stosuje się do wwozu żywności na obszar

Układu Antarktycznego, o ile nie będzie się w tym celu wwozić żywych zwierząt, a wszystkie

rośliny i części zwierząt oraz produkty będą przechowywane w ściśle kontrolowanych

warunkach i zostaną zniszczone zgodnie z Załącznikiem III do Protokołu.

7.

Każda Strona zapewni podjęcie środków ostrożności zapobiegających przypadkowemu wprowadzeniu

mikroorganizmów (np. wirusów, bakterii, drożdży, grzybów), niewystępujących w sposób

naturalny na obszarze Układu Antarktycznego.

8.

Żywy drób i inne ptaki nie są wprowadzane na obszar Układu Antarktycznego. Podejmowane

są wszelkie możliwe starania, aby drobiowe lub ptasie produkty wwożone do Antarktyki

były wolne od chorób (takich jak rzekomy pomór drobiu, gruźlica i zakażenie drożdżakowe),

mogących stanowić zagrożenie dla miejscowej flory i fauny. Niewykorzystane pozostałości

produktów drobiowych i ptasich są usuwane z obszaru Układu Antarktycznego lub unieszkodliwiane

poprzez spalenie lub równie skuteczne metody eliminujące ryzyko wprowadzenia mikroorganizmów

(np. wirusów, bakterii, drożdży, grzybów) do miejscowej flory i fauny.

9.

Celowe wprowadzenie niesterylnej ziemi na obszar Układu Antarktycznego jest zabronione.

Strony zapewniają, w maksymalnie możliwym stopniu, że niesterylna ziemia nie będzie

przypadkowo wwożona na obszar Układu Antarktycznego.

1.

Odpadów niewywiezionych lub niezniszczonych zgodnie z artykułami 2 i 3 nie niszczy

się na obszarach wolnych od lodu lub w systemach wód słodkich.

2.

Ciekłych odpadów kanalizacyjnych i domowych oraz innych ciekłych odpadów niewywiezionych

z obszaru Układu Antarktycznego, zgodnie z artykułem 2, nie umieszcza się, o ile jest

to tylko praktycznie możliwe, na paku lodowym, na lodowcach szelfowych lub na językach

lodowcowych, przy czym odpady wytwarzane przez stacje położone w środku lodowców szelfowych

lub na językach lodowcowych mogą być składane w głębokich szybach lodowych, o ile

takie składanie jest jedyną praktycznie opcją. Szyby takie nie będą umieszczane na

znanych liniach ruchu lodowców, które kończą się na wolnych od lodu obszarach lub

obszarach silnego topnienia lodu.

3.

Odpady wytwarzane w obozowiskach zostaną, w maksymalnie możliwym stopniu, wywiezione

przez sprawcę tych odpadów do stacji lub statków udzielających pomocy w celu ich zniszczenia

zgodnie z niniejszym Załącznikiem.

Zakazany jest zrzut do morza wszelkich szkodliwych substancji ciekłych oraz jakichkolwiek

innych chemicznych lub innych substancji w ilościach lub gęstościach szkodliwych dla

środowiska morskiego.

1.

Jakikolwiek obszar, w tym jakikolwiek obszar morski, gdzie prowadzona jest lub może

być w przyszłości prowadzona działalność, może zostać wyznaczony jako Szczególnie

Zarządzany Obszar Antarktyki w celu ułatwienia planowania i koordynacji działalności,

uniknięcia możliwych konfliktów, udoskonalenia współpracy między Stronami bądź zmniejszenia

wpływu na środowisko.

2.

Szczególnie Zarządzane Obszary Antarktyki mogą obejmować

(a)

obszary, gdzie działalność powoduje ryzyko wzajemnej ingerencji lub kumulatywnego

oddziaływania na środowisko; oraz

(b)

miejsca lub pomniki o uznanej wartości historycznej.

3.

Wkraczanie na teren Szczególnie Zarządzanych Obszarów Antarktyki nie wymaga zezwolenia.

4.

Niezależnie od postanowień ustępu 3 Szczególnie Zarządzany Obszar Antarktyki może

obejmować jeden lub więcej Szczególnie Chronionych Obszarów Antarktyki, na które wkraczanie

jest zabronione, z wyjątkiem sytuacji, kiedy ma to miejsce na podstawie zezwolenia

wydanego zgodnie z artykułem 7.

Strony konsultują się i współpracują z Umawiającymi się Stronami innych instrumentów

międzynarodowych obowiązujących w systemie Układu Antarktycznego i ich odpowiednimi

instytucjami, tak aby zagwarantować osiągnięcie celów i zasad niniejszego Protokołu

i uniknąć jakichkolwiek zakłóceń w osiąganiu celów i zasad tych instrumentów czy jakichkolwiek

niezgodności pomiędzy wykonywaniem tych instrumentów i niniejszego Protokołu.

1.

O ile strony sporu nie uzgodnią inaczej, arbitraż ma miejsce w Hadze, gdzie znajdują

się archiwa Trybunału Arbitrażowego. Trybunał Arbitrażowy przyjmie własne zasady postępowania.

Takie zasady powinny zapewnić, aby każda strona sporu miała pełną możliwość bycia

wysłuchaną oraz przedstawienia swojej sprawy; należy również zapewnić, aby postępowanie

prowadzone było sprawnie.

2.

Trybunał Arbitrażowy może zapoznać się z roszczeniem wzajemnym, powstałym podczas

postępowania, oraz wydać orzeczenie odnośnie do tego roszczenia.

1.

W celu oceny i weryfikacji oddziaływania jakiejkolwiek działalności podjętej na podstawie

ukończonej Wszechstronnej oceny wpływu na środowisko stosuje się procedury, włącznie

z odpowiednim monitorowaniem głównych parametrów dotyczących środowiska.

2.

Procedury wymienione w ustępie 1 i w artykule 2 ustęp 2 ustala się dla regularnego

i weryfikowalnego rejestrowania oddziaływania działalności, między innymi, w celu

(a)

umożliwienia realizacji oceny wskazującej, w jakiej mierze oddziaływania te zgodne

są z Protokołem;

(b)

dostarczania informacji użytecznych dla zmniejszenia do minimum lub ograniczania oddziaływań,

a także, jeśli to wskazane, informacji o konieczności zawieszenia, zaprzestania lub

zmiany działalności.

Każda Strona udostępni publicznie informacje dotyczące zakazanych działań i Gatunków

Specjalnie Chronionych, tym wszystkim osobom obecnym na obszarze Układu Antarktycznego

lub zamierzającym udać się na ten obszar, aby upewnić się, że osoby te rozumieją postanowienia

tego Załącznika i będą ich przestrzegać.

1.

Płynne odpady kanalizacyjne i domowe mogą być odprowadzane bezpośrednio do morza,

biorąc pod uwagę zdolność absorbującą przyjmującego środowiska morskiego i zakładając,

że

(a)

takie odprowadzenie znajduje się w miejscu, o ile to możliwe, gdzie istnieją warunki

do wstępnego rozcieńczenia i szybkiego rozproszenia; i

(b)

duże ilości takich odpadów (wytworzonych w stacjach, gdzie przeciętna tygodniowa frekwencja

podczas polarnego lata wynosi około 30 lub więcej osób), podlegają co najmniej maceracji.

2.

Produkty powstałe z zastosowania wobec odpadów kanalizacyjnych procesu Rotary Biological

Contacter lub innych podobnych procesów mogą zostać odprowadzone do morza, pod warunkiem

że nie wywoła to negatywnych skutków wobec miejscowego środowiska, a także pod warunkiem

że takie odprowadzenie jest zgodne z Załącznikiem IV do Protokołu.

1.

Zakazane jest usuwanie do morza wszelkich przedmiotów plastikowych, włącznie, lecz

nie tylko, z syntetycznymi linami, syntetycznymi sieciami rybackimi i plastikowymi

torbami na opady.

2.

Zakazane jest usuwanie do morza wszelkich innych odpadów, włącznie z produktami papierowymi,

szmatami, szkłem, metalem, butelkami, sprzętem kuchennym, popiołem, paletami, materiałami

do pokrywania i pakowania.

3.

Może być dozwolone usuwanie do morza odpadów żywnościowych, o ile zostały one przepuszczone

przez urządzenia rozdrabniające lub mielące, pod warunkiem że takie wyrzucenie zostanie

dokonane, z wyjątkiem przypadków dozwolonych w myśl Załącznika V do MARPOL 73/78,

tak daleko, jak tylko będzie to praktycznie możliwe, z lądu lub lodowców szelfowych,

a w każdym razie nie bliżej aniżeli 12 mil morskich. Takie rozdrobnione lub zmielone

odpady żywnościowe powinny przejść przez sito z otworami nie większymi aniżeli 25

milimetrów.

4.

O ile substancja lub materiał, do których odnosi się niniejszy artykuł, zmieszane

są z inną substancją lub innym materiałem, przeznaczonym do zrzucenia lub wyrzucenia,

i których zrzucenie lub wyrzucenie podlega różnym rygorom, mają zastosowane bardziej

surowe normy.

5.

Postanowienia ustępów 1 i 2 niniejszego artykułu nie mają zastosowania do

(a)

usuwania odpadów w wyniku uszkodzenia statku lub jego urządzeń, pod warunkiem że podjęto

wszelkie rozsądne kroki, przed i po powstaniu uszkodzenia, aby zapobiec usunięciu

lub zmniejszyć jego rozmiar do minimum; lub

(b)

przypadkowego zgubienia syntetycznych sieci rybackich, pod warunkiem że podjęto wszelkie

rozsądne kroki zaradcze, aby zapobiec takiej utracie.

6.

Strony wymagają, o ile jest to wskazane, prowadzenia rejestru odpadów.

1.

Którakolwiek ze Stron, Komitet, Naukowy Komitet Badań Antarktycznych lub Komisja do

Spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki może zaproponować wyznaczenie

danego obszaru jako Szczególnie Chronionego Obszaru Antarktyki lub Szczególnie Zarządzanego

Obszaru Antarktyki poprzez przedstawienie Spotkaniu Konsultatywnemu Układu Antarktycznego

proponowanego Planu Zarządzania.

2.

Obszar zaproponowany do wyznaczenia ma powierzchnię wystarczającą dla ochrony wartości,

które wymagają szczególnej ochrony lub zarządzania.

3.

Proponowany Plan Zarządzania zawiera odpowiednio

(a)

opis wartości, które wymagają szczególnej ochrony lub zarządzania;

(b)

wyszczególnienie celów i zadań Planu Zarządzania w celu ochrony lub zarządzania powyższymi

wartościami;

(c)

działania w ramach zarządzania, jakie zostaną podjęte w celu ochrony wartości, które

wymagają szczególnej ochrony;

(d)

okres wyznaczenia, o ile taki zostanie ustanowiony;

(e)

opis obszaru zawierający

(i)

współrzędne geograficzne, punkty graniczne oraz naturalne cechy, wyznaczające dany

obszar;

(ii)

dostęp do obszaru z lądu, morza lub powietrza, w tym morskie podejścia i kotwicowiska,

drogi dla pieszych i pojazdów znajdujące się na terenie obszaru oraz korytarze dla

samolotów i lądowiska;

(iii)

lokalizację konstrukcji, w tym stacji naukowych, urządzeń badawczych i ratowniczych,

zarówno na obszarze, jak i w pobliżu niego; oraz

(iv)

lokalizację na obszarze lub w pobliżu obszaru innych Szczególnie Chronionych Obszarów

Antarktyki lub Szczególnie Zarządzanych Obszarów Antarktyki, wyznaczonych zgodnie

z niniejszym Załącznikiem, lub innych chronionych obszarów wyznaczonych w zgodzie

ze środkami przyjętymi zgodnie z elementami systemu Układu Antarktycznego;

(f)

określenie stref w ramach obszaru, w których działalność powinna zostać zakazana,

ograniczona lub prowadzona w celu osiągnięcia celów i zadań, wskazanych w punkcie

(b);

(g)

mapy i fotografie pokazujące w wyraźny sposób granice obszaru w odniesieniu do cech

terenów otaczających ten obszar oraz zasadnicze cechy charakterystyczne danego obszaru;

(h)

dokumentację pomocniczą; (i) w odniesieniu do obszarów zaproponowanych do wyznaczenia

jako Szczególnie Chronione Obszary Antarktyki, wyraźną charakterystykę warunków, przy

których zaistnieniu odpowiednie władze mogą wydać zezwolenie dotyczące

(i)

dostępu do obszaru oraz poruszania się w nim lub ponad nim;

(ii)

działalności, jaka jest lub może być prowadzona w granicach tego obszaru, łącznie

z jej ograniczeniami co do czasu i miejsca;

(iii)

zainstalowania, zmiany lub usunięcia jakichkolwiek konstrukcji;

(iv)

lokalizacji obozowisk;

(v)

ograniczeń odnośnie do materiałów i organizmów, jakie mogą być wwożone na teren danego

obszaru;

(vi)

pozyskiwania lub szkodliwego wpływu na rodzimą florę i faunę;

(vii)

zbierania lub usuwania czegokolwiek niewwiezionego na teren obszaru przez posiadacza

zezwolenia;

(viii)

niszczenia odpadów;

(ix)

działań, jakie okażą się konieczne dla zapewnienia dalszego wypełniania celów i zadań

Planu Zarządzania; oraz

(x)

wymogów odnośnie do raportów, dotyczących wizyt na danym obszarze, które będą przekazywane

odpowiednim władzom.

(j)

w odniesieniu do obszarów zaproponowanych do wyznaczenia w charakterze Szczególnie

Zarządzanych Obszarów Antarktyki, kodeks postępowania dotyczący

(i)

dostępu do danego obszaru i poruszania się w nim oraz ponad nim;

(ii)

działalności, jaka jest lub może być prowadzona w granicach tego obszaru, włączając

jej ograniczenia co do czasu i miejsca;

(iii)

zainstalowania, zmiany lub usunięcia jakichkolwiek konstrukcji;

(iv)

lokalizacji obozowisk;

(v)

pozyskiwania lub szkodliwego wpływu na rodzimą florę i faunę;

(vi)

zbierania lub usuwania czegokolwiek niewwiezionego na teren obszaru przez osobę odwiedzającą

dany obszar;

(vii)

niszczenia odpadów; oraz

(viii)

wymogów odnośnie do raportów dotyczących wizyt na danym obszarze, które będą przekazywane

właściwym władzom; oraz

(k)

postanowienia dotyczące okoliczności, w których Strony powinny dążyć do wymiany informacji

przed podjęciem działań, które zamierzają przedsięwziąć.

1.

Strony współpracują przy planowaniu i prowadzeniu działalności na obszarze Układu

Antarktycznego. W tym celu każda Strona dołoży starań, aby

(a)

popierać wspólne programy o wartości naukowej, technicznej i edukacyjnej, dotyczące

ochrony środowiska Antarktyki oraz zależnych od niej i powiązanych z nią ekosystemów;

(b)

udzielać odpowiedniej pomocy innym Stronom przy przygotowywaniu ocen oddziaływania

na środowisko;

(c)

udzielać na prośbę innych Stron informacji odnośnie do wszelkiego potencjalnego ryzyka

dla środowiska w Antarktyce oraz udzielać im pomocy w celu zmniejszenia do minimum

skutków wypadków, które mogą zniszczyć środowisko Antarktyki lub zależne od niej i

powiązane z nią ekosystemy;

(d)

konsultować z innymi Stronami sprawę wyboru miejsc dla utworzenia stacji lub innych

instalacji w celu uniknięcia skumulowanych skutków nadmiernej ich koncentracji w danym

miejscu;

(e)

podejmować, jeśli jest to wskazane, wspólne ekspedycje, a także wspólnie użytkować

stacje i inne instalacje;

(f)

realizować takie kroki, które mogą być uzgodnione na Spotkaniach Konsultatywnych Układu

Antarktycznego.

2.

Każda Strona zobowiązuje się, w możliwym zakresie, dzielić się informacjami, które

mogą być pomocne innym Stronom przy planowaniu i prowadzeniu ich działalności na obszarze

Układu Antarktycznego w celu ochrony środowiska Antarktyki oraz zależnych od niej

i powiązanych z nią ekosystemów.

3.

Strony współpracują z tymi Stronami, które mogą sprawować jurysdykcję na obszarach

przylegających do obszaru Układu Antarktycznego w celu zapewnienia, aby działalność

na obszarze Układu Antarktycznego nie miała szkodliwych skutków na wymienionych obszarach.

1.

O ile Trybunał Arbitrażowy uzna prima facie , że ma jurysdykcję na podstawie Protokołu, może on

(a)

na życzenie każdej strony sporu wskazać takie środki tymczasowe, jakie uważa za niezbędne,

w celu zapewnienia poszanowania praw stron sporu;

(b)

polecić zastosowanie wszelkich środków tymczasowych, jakie uważa za właściwe w danych

okolicznościach, w celu zapobieżenia poważnej szkodzie w odniesieniu do środowiska

Antarktyki oraz zależnych od niej i powiązanych z nią ekosystemów.

2.

Strony sporu zastosują niezwłocznie wszelkie środki tymczasowe przewidziane w ustępie

1 punkt (b), w oczekiwaniu na orzeczenie w myśl artykułu 10.

3.

Niezależnie od terminu ustalonego w artykule 20 Protokołu, strona sporu może zgodnie

z artykułem 4 w każdym czasie, w drodze zawiadomienia skierowanego do innej strony

lub innych stron sporu oraz do Sekretarza, zażądać, aby Trybunał Arbitrażowy ukonstytuował

się pilnie w celu wskazania lub zalecenia pilnych środków tymczasowych zgodnie z artykułem

3, z tym że w każdym przypadku terminy określone w artykule 3 ustęp 1 punkty (b),

(c) i (d) zostaną skrócone do 14 dni. Trybunał Arbitrażowy orzeknie co do żądania

dotyczącego pilnych środków tymczasowych w ciągu dwóch miesięcy od wyznaczenia swego

przewodniczącego.

4.

Po podjęciu decyzji przez Trybunał Arbitrażowy co do żądania dotyczącego pilnych środków

tymczasowych podjętych zgodnie z ustępem 3, procedura rozstrzygnięcia sporu przebiegać

będzie zgodnie z artykułami 18, 19 i 20 Protokołu.

1.

Następujące informacje przesyła się Stronom, przekazuje Komitetowi i udostępnia publicznie

(a)

określenie procedur wymienionych w artykule 1;

(b)

roczna lista wszystkich Wstępnych ocen wpływu na środowisko, przygotowanych zgodnie

z artykułem 2, oraz decyzji podjętych w konsekwencji tych ocen;

(c)

istotne informacje otrzymane w związku z procedurami zastosowanymi zgodnie z artykułem

2 ustęp 2 i artykułem 5 oraz dotyczące wszelkich akcji podjętych w ich konsekwencji;

(d)

informacje wymienione w artykule 3 ustęp 6.

2.

Każdą Wstępną ocenę wpływu na środowisko, przygotowaną zgodnie z artykułem 2, udostępnia

się na żądanie.

1.

Strony podejmą kroki, aby

(a)

zbierać i wymieniać co roku wykazy (włącznie z wykazem zezwoleń) i dane statystyczne

odnośnie do liczby lub ilości każdego gatunku miejscowych ssaków, ptaków, roślin lub

bezkręgowców pozyskanych na obszarze Układu Antarktycznego;

(b)

uzyskać i wymienić informacje co do stanu miejscowych ssaków, ptaków, roślin i bezkręgowców

na obszarze Układu Antarktycznego oraz odnośnie do stopnia, w jakim gatunki lub populacje

potrzebują ochrony;

2.

Strony informują inne Strony jak również Komitet, tak wcześnie jak jest to możliwe

po zakończeniu letniego sezonu antarktycznego, ale w każdym przypadku najpóźniej 1

października każdego roku, o wszelkich krokach podjętych na podstawie ustępu 1, a

także o liczbie i rodzaju zezwoleń wydanych w oparciu o niniejszy Załącznik w poprzedzającym

okresie od 1 kwietnia do 31 marca.

Wszelkie odpady przeznaczone do wywiezienia z obszaru Układu Antarktycznego lub do

zniszczenia składuje się w taki sposób, aby zapobiec ich przeniknięciu do środowiska.

1.

Z wyjątkiem przypadków, które mogłyby w niewłaściwy sposób zakłócić działania antarktyczne

(a)

każda Strona zakaże wszelkiego zrzutu do morza nieprzerobionych ścieków („ścieki”

rozumiane zgodnie z definicją w Załączniku IV do MARPOL 73/78) w granicach do 12 mil

morskich, licząc od lądu lub lodowców szelfowych;

(b)

poza tą odległością zrzut ścieków zbieranych w pojemnikach nie odbywa się jednorazowo,

ale w umiarkowanych porcjach i, o ile jest to praktycznie możliwe, kiedy statek jest

w ruchu z prędkością nie mniejszą aniżeli 4 węzły.

Niniejszy ustęp nie odnosi się do statków upoważnionych do przewożenia do 10 osób.

2.

Strony wymagają, o ile jest to wskazane, prowadzenia rejestru zrzutu ścieków.

1.

Proponowane Plany Zarządzania przekazuje się Komitetowi, Naukowemu Komitetowi Badań

Antarktycznych oraz, jeśli to zasadne, Komisji do Spraw Zachowania Żywych Zasobów

Morskich Antarktyki. Przy formułowaniu porady dla Spotkania Konsultatywnego Układu

Antarktycznego Komitet bierze pod uwagę wszelkie komentarze poczynione przez Naukowy

Komitet Badań Antarktycznych oraz, jeśli jest to zasadne, Komisję do Spraw Zachowania

Żywych Zasobów Morskich Antarktyki. W dalszej kolejności Plany Zarządzania mogą zostać

przyjęte przez Strony Konsultatywne Układu Antarktycznego na podstawie środka przyjętego

podczas Spotkania Konsultatywnego Układu Antarktycznego zgodnie z artykułem IX ustęp

1 Układu Antarktycznego. O ile środek nie stanowi inaczej Plan uważa się za zatwierdzony

po upływie 90 dni od zamknięcia Spotkania Konsultatywnego Układu Antarktycznego, na

którym został przyjęty, pod warunkiem że żadna ze Stron Konsultatywnych nie poinformuje

depozytariusza, we wskazanym powyżej terminie, iż życzy sobie jego przedłużenia albo

nie jest w stanie zatwierdzić powyższego środka.

2.

Z uwzględnieniem postanowień artykułów 4 i 5 Protokołu, żaden z obszarów morskich

nie może zostać wyznaczony jako Szczególnie Chroniony Obszar Antarktyki lub Szczególnie

Zarządzany Obszar Antarktyki bez uprzedniej zgody Komisji do Spraw Zachowania Żywych

Zasobów Morskich Antarktyki.

3.

Wyznaczenia Szczególnie Chronionego Obszaru Antarktyki lub Szczególnie Zarządzanego

Obszaru Antarktyki dokonuje się na czas nieokreślony, o ile Plan Zarządzania nie stanowi

inaczej. Przegląd Planu Zarządzania wszczyna się nie rzadziej niż co pięć lat. W razie

potrzeby Plan podlega aktualizacji.

4.

Plany Zarządzania mogą być zmieniane lub uchylane zgodnie z ustępem 1 niniejszego

artykułu.

5.

Po zatwierdzeniu Planu Zarządzania depozytariusz niezwłocznie rozsyła go do wszystkich

Stron. Depozytariusz prowadzi rejestr wszystkich aktualnie przyjętych Planów Zarządzania.

Jakakolwiek działalność w odniesieniu do zasobów mineralnych, inna aniżeli badania

naukowe, jest zakazana.

Każda Strona, uważająca, że ma interes prawny, ogólny lub indywidualny, który może

być istotnie naruszony orzeczeniem Trybunału Arbitrażowego, może interweniować w trakcie

postępowania, o ile Trybunał Arbitrażowy nie postanowi inaczej.

1.

Niniejszego Załącznika nie stosuje się w przypadkach nadzwyczajnych dotyczących bezpieczeństwa

życia ludzkiego albo bezpieczeństwa statków, samolotów lub wyposażenia i instalacji

o dużej wartości albo też ochrony środowiska, które wymagają podjęcia działań bez

wypełniania procedur określonych w tym Załączniku.

2.

Zawiadomienie o działaniach podjętych w przypadkach nadzwyczajnych, które normalnie

wymagałyby przygotowania Wszechstronnej oceny wpływu na środowisko, będzie przesłane

natychmiast do wszystkich Stron i do Komitetu; pełne wyjaśnienie podjętych działań

zostanie dostarczone w ciągu 90 dni od ich realizacji.

Niniejszy Załącznik w żadnej mierze nie narusza praw i obowiązków Stron wynikających

z Międzynarodowej konwencji o uregulowaniu połowów wielorybów.

Nie sprowadza się na ląd lub lodowce szelfowe albo na wody obszaru Układu Antarktycznego

polichlorków bifenylu (PCB), ziemi niesterylnej, kulek polistyrenu lub innych podobnych

form opakowania ani też pestycydów (innych aniżeli potrzebne do celów naukowych, medycznych

lub higienicznych).

1.

Artykuły 3, 4, 5 i 6 niniejszego Załącznika nie będą mieć zastosowania w przypadkach

nadzwyczajnych dotyczących bezpieczeństwa statku i osób na pokładzie lub ratowania

życia na morzu.

2.

Zawiadomienie o działaniach podjętych w przypadkach nadzwyczajnych przesyła się natychmiast

do wszystkich Stron i do Komitetu.

1.

Każda Strona wyznaczy właściwe władze, które będą upoważnione do wydawania zezwoleń

na wszczynanie lub prowadzenie działalności w granicach Szczególnie Chronionych Obszarów

Antarktyki, zgodnie z wymogami Planu Zarządzania dotyczącego danego obszaru. Zezwolenie

zawiera stosowne części Planu Zarządzania oraz określa granice i usytuowanie obszaru,

dozwoloną działalność oraz informację na temat tego, kiedy, gdzie i przez kogo działalność

powyższa może zostać prowadzona, jak również wszelkie inne warunki ustanowione na

mocy Planu Zarządzania.

2.

W przypadku Szczególnie Chronionych Obszarów Antarktyki wyznaczonych jako takie przez

dotychczasowe Spotkania Konsultatywne Układu Antarktycznego, nie posiadających Planu

Zarządzania, odpowiednie władze mogą wydawać zezwolenia dla istotnych celów naukowych,

które nie mogą zostać osiągnięte gdziekolwiek indziej oraz które nie zagrożą naturalnemu

systemowi ekologicznemu w danym obszarze.

3.

Każda Strona wymaga od posiadacza zezwolenia zabierania ze sobą kopii zezwolenia w

czasie przebywania na terenie danego Szczególnie Chronionego Obszaru Antarktyki.

1.

Proponowana działalność, wymieniona w ustępie 2, jest przedmiotem procedur określonych

w Załączniku I w celu uprzedniego zbadania skutków takiej działalności w odniesieniu

do środowiska Antarktyki oraz zależnych od niej i powiązanych z nią ekosystemów, zgodnie

z tym, czy taka działalność jest uznana za wywołującą

(a)

mniejszy niż niewielki lub czasowy skutek,

(b)

niewielki lub czasowy skutek,

(c)

większy niż niewielki lub czasowy skutek.

2.

Każda Strona zapewnia, aby procedury badań przewidziane w Załączniku I były stosowane

w procesie przygotowywania decyzji dotyczących jakiejkolwiek działalności podejmowanej

na obszarze Układu Antarktycznego zgodnie z programami badań naukowych, turystyki

i innych rządowych i pozarządowych działań na obszarze Układu Antarktycznego, dla

których uprzednie zawiadomienie jest wymagane zgodnie z artykułem VII ustęp 5 Układu

Antarktycznego, włącznie z towarzyszącymi logistycznymi działaniami pomocniczymi.

3.

Procedury oceny przewidziane w Załączniku I stosuje się do każdej zmiany działalności

bez względu na to, czy taka zmiana wynika ze zwiększenia czy też zmniejszenia istniejącego

działania, z dodatkowego działania, z zamknięcia instalacji lub z innego powodu.

4.

Jeżeli działalność jest planowana wspólnie przez więcej niż jedną Stronę, zainteresowane

Strony wyznaczają jedną z nich do koordynowania wykonania procedur dotyczących oceny

oddziaływania na środowisko przewidzianych w Załączniku I.

Strony sporu ułatwiają pracę Trybunału Arbitrażowego i w szczególności, zgodnie z

ich prawem oraz używając wszelkich środków znajdujących się w ich dyspozycji, dostarczają

Trybunałowi wszelkich odpowiednich dokumentów i informacji, a także umożliwiają mu,

gdy to będzie niezbędne, powoływanie świadków lub ekspertów oraz uzyskiwanie ich zeznań.

1.

Niniejszy Załącznik może być poprawiony lub zmieniony przez przyjęcie środka zgodnie

z artykułem IX ustęp 1 Układu Antarktycznego. O ile środek ten nie stanowi inaczej,

poprawka lub zmiana są uważane za zatwierdzone i stają się obowiązujące po upływie

roku od zamknięcia Spotkania Konsultatywnego Układu Antarktycznego, na którym zostały

przyjęte, chyba że jedna lub więcej Stron Konsultatywnych Układu Antarktycznego notyfikuje

depozytariuszowi w ciągu tego okresu, że życzy sobie jego przedłużenia lub że nie

jest w stanie zatwierdzić tego środka.

2.

Każda poprawka lub zmiana niniejszego Załącznika, która staje się obowiązująca zgodnie

z ustępem 1 niniejszego artykułu, stanie się następnie obowiązująca w stosunku do

każdej innej Strony w dniu otrzymania przez depozytariusza zawiadomienia o jej zatwierdzeniu

przez tę Stronę.

Strony dokonują stałego przeglądu środków ochrony fauny i flory Antarktyki, biorąc

pod uwagę wszelkie zalecenia wydawane przez Komitet.

1.

Każda Strona, która prowadzi sama działania na obszarze Układu Antarktycznego, ustanowi

w odniesieniu do tych działań system klasyfikacji niszczenia odpadów będący podstawą

ewidencji odpadów i ułatwiający badania mające na celu ocenę zagrożeń dla otoczenia

ze strony działalności naukowej i towarzyszącej akcji logistycznej. W tym celu wytwarzane

odpady klasyfikuje się w sposób następujący

(a)

płynne odpady kanalizacyjne i domowe (grupa 1),

(b)

inne płynne odpady i chemikalia, włącznie z paliwami i olejami (grupa 2);

(c)

odpady stałe do spalenia (grupa 3);

(d)

inne stałe odpady (grupa 4);

(e)

materiały radioaktywne (grupa 5).

2.

W celu zmniejszenia dalszego szkodliwego wpływu odpadów na środowisko Antarktyki każda

Strona przygotuje i co roku dokona przeglądu i unowocześni plany gospodarowania odpadami

(włącznie z redukcją odpadów, ich składowaniem i niszczeniem), ze wskazaniem dla każdego

stałego miejsca, miejsc obozowania ogólnie oraz każdego statku (innego aniżeli małe

łodzie obsługujące stałe miejsca lub statki oraz biorąc pod uwagę plany gospodarki

istniejące dla statków)

(a)

programów oczyszczania istniejących miejsc niszczenia odpadów oraz porzuconych miejsc

prac;

(b)

bieżących oraz planowanych przedsięwzięć dotyczących gospodarowania odpadami i ich

definitywnego zniszczenia;

(c)

bieżących i planowanych przedsięwzięć dotyczących badania wpływu odpadów na środowisko

oraz systemów gospodarowania odpadami;

(d)

innych działań, w celu zminimalizowania wpływu na środowisko odpadów i gospodarowania

odpadami.

3.

W miarę możliwości każda Strona przygotuje także wykaz miejsc dawnych działań (takich

jak trasy, składy paliwa, obozowiska, rozbite samoloty), zanim informacje o nich zostaną

utracone, w celu wzięcia tych miejsc pod uwagę przy opracowywaniu przyszłych programów

naukowych (takich jak chemia śniegu, zanieczyszczenia porostów lub wiercenia w pokrywie

lodu).

Przy wykonywaniu postanowień niniejszego Załącznika należy poświęcić należytą uwagę

konieczności uniknięcia ujemnych skutków dla zależnych i powiązanych ekosystemów poza

obszarem Układu Antarktycznego.

1.

Miejsca lub pomniki o uznanej wartości historycznej, które zostały wyznaczone jako

Szczególnie Chronione Obszary Antarktyki lub Szczególnie Zarządzane Obszary Antarktyki

lub które znajdują się na terenie takich obszarów, zostają zaliczone do Miejsc i Pomników

Historycznych.

2.

Każda Strona może zaproponować zaliczenie do Historycznych Miejsc i Pomników jakiegokolwiek

miejsca lub pomnika o uznanej wartości historycznej, który nie został wyznaczony jako

Szczególnie Chroniony Obszar Antarktyki lub Szczególnie Zarządzany Obszar Antarktyki

lub który nie znajduje się na terenie takiego obszaru. Propozycja odnośnie do takiego

zaliczenia może zostać przyjęta przez Strony Konsultatywne Układu Antarktycznego na

mocy środka podjętego podczas Spotkania Konsultatywnego Układu Antarktycznego, zgodnie

z artykułem IX ustępu 1 Układu Antarktycznego. O ile środek nie stanowi inaczej, propozycję

uważa się za zatwierdzoną po upływie 90 dni od zamknięcia Spotkania Konsultatywnego

Układu Antarktycznego, na którym została przyjęta, pod warunkiem że żadna ze Stron

Konsultatywnych nie poinformuje depozytariusza, we wskazanym powyżej terminie, iż

życzy sobie jego przedłużenia albo nie jest w stanie zatwierdzić powyższej propozycji.

3.

Istniejące Historyczne Miejsca i Pomniki, zaliczone do takich przez dotychczasowe

Spotkania Konsultatywne Układu Antarktycznego, umieszcza się w wykazie Historycznych

Miejsc i Pomników, zgodnie z niniejszym artykułem.

4.

Umieszczone w wykazie Historyczne Miejsca i Pomniki nie mogą zostać uszkodzone, usunięte

ani zniszczone.

5.

Wykaz Historycznych Miejsc i Pomników może zostać uzupełniony zgodnie z ustępem 2.

Depozytariusz prowadzi wykaz aktualnych Historycznych Miejsc i Pomników.

1.

Załączniki do niniejszego Protokołu będą stanowiły jego integralną część.

2.

Dodatkowe załączniki, poza Załącznikami I-IV, mogą zostać przyjęte i staną się obowiązujące

zgodnie z artykułem IX Układu Antarktycznego.

3.

Poprawki i zmiany do załączników mogą być przyjęte i staną się obowiązujące zgodnie

z artykułem IX Układu Antarktycznego, chyba że jakikolwiek załącznik będzie zawierać

postanowienie dotyczące przyspieszonego obowiązywania poprawek i zmian.

4.

Załączniki i jakiekolwiek poprawki i zmiany do nich, które stały się obowiązujące

zgodnie z ustępami 2 i 3 staną się obowiązujące dla Umawiającej się Strony Układu

Antarktycznego, która nie jest Stroną Konsultatywną Układu Antarktycznego lub która

nie była Stroną Konsultatywną Układu Antarktycznego w czasie ich przyjęcia, kiedy

depozytariusz otrzyma zawiadomienie o ich zatwierdzeniu przez taką Umawiającą się

Stronę, chyba że sam załącznik przewiduje inny sposób rozpoczęcia obowiązywania poprawki

lub zmiany.

5.

Załączniki podlegają procedurom rozstrzygania sporów określonych w artykułach 18 do

20, chyba że któryś z Załączników przewiduje inaczej.

Jeżeli jedna ze stron sporu nie stawi się przed Trybunałem Arbitrażowym lub zaniecha

obrony swej sprawy, każda inna strona sporu może zwrócić się do Trybunału Arbitrażowego

o kontynuowanie postępowania i wydanie orzeczenia.

1.

Niniejszy Załącznik może być poprawiony lub zmieniony przez przyjęcie środka zgodnie

z artykułem IX ustęp 1 Układu Antarktycznego. O ile środek ten nie stanowi inaczej,

poprawka lub zmiana są uważane za zatwierdzone i stają się obowiązujące po upływie

roku od zamknięcia Spotkania Konsultatywnego Układu Antarktycznego, na którym zostały

przyjęte, chyba że jedna lub więcej Stron Konsultatywnych Układu Antarktycznego notyfikuje

depozytariuszowi w ciągu tego okresu, że życzy sobie przedłużenia tego okresu lub

że nie jest w stanie zatwierdzić tego środka.

2.

Każda poprawka lub zmiana niniejszego Załącznika, która staje się obowiązująca zgodnie

z ustępem 1 niniejszego artykułu, stanie się następnie obowiązująca w stosunku do

każdej innej Strony w dniu otrzymania przez depozytariusza zawiadomienia o jej zatwierdzeniu

przez tę Stronę.

1.

Plany gospodarki odpadami przygotowane zgodnie z artykułem 8, sprawozdania z ich wykonania

oraz wykazy wspomniane w artykule 8 ustęp 3 włącza się do rocznej wymiany informacji

dokonywanej zgodnie z artykułami III i VII Układu Antarktycznego oraz odnośnymi zaleceniami

przyjętymi na podstawie artykułu IX Układu Antarktycznego.

2.

Każda Strona prześle Komitetowi kopie swoich planów gospodarki odpadami oraz sprawozdania

z ich wykonania i przeglądu.

3.

Komitet może dokonać przeglądu planów gospodarki odpadami oraz sprawozdań z ich wykonania

i może przedstawić, w celu rozpatrzenia przez Strony, uwagi, włącznie z sugestiami

dotyczącymi zmniejszenia do minimum zagrożeń, a także modyfikacje i ulepszenia tych

planów.

4.

Strony mogą wymieniać informacje i udzielać rad na temat, między innymi, osiągalnych

technologii małoodpadowych, zmiany istniejących instalacji, specjalnych wymogów dla

częściowo czyszczonych wód oraz właściwych metod niszczenia i neutralizacji odpadów.

1.

Każda Strona zobowiązuje się zapewnić, że wszystkie statki upoważnione do podnoszenia

jej bandery i wszystkie inne statki zaangażowane w jej działalność antarktyczną lub

wspierające tę działalność, przed wejściem na obszar Układu Antarktycznego, będą wyposażone

w zbiornik lub zbiorniki o dostatecznej pojemności dla zatrzymania na pokładzie wszelkiego

szlamu, zanieczyszczonego balastu, wody z płukania pojemników oraz innych pozostałości

oleju i mieszanki, a także, że będą miały dostateczną pojemność do zatrzymania na

pokładzie odpadów podczas prowadzenia działań na obszarze Układu Antarktycznego, jak

również że zostaną zawarte porozumienia dotyczące zebrania pozostałości olejowych

i odpadów w urządzeniach odbiorczych po opuszczeniu wspomnianego obszaru. Statki mają

także dostateczną pojemność do zatrzymania na pokładzie szkodliwych substancji ciekłych.

2.

Każda Strona, z portów której statki wychodzą do obszaru Układu Antarktycznego lub

do portów której statki z tego obszaru zawijają, podejmie kroki, aby, o ile jest to

praktycznie możliwe, zapewnić udostępnienie odpowiednich urządzeń odbiorczych w celu

zebrania wszelkiego szlamu, zanieczyszczonego balastu, wody z płukania pojemników,

innych pozostałości oleju i mieszanek, a także odpadów ze statków, bez powodowania

zbędnej zwłoki i zgodnie z potrzebami statków korzystających z tych urządzeń.

3.

Strony, których statki korzystają z portów innych Stron, udając się na obszar Układu

Antarktycznego lub wracając z tego obszaru, powinny przeprowadzić konsultacje z tymi

Stronami w celu upewnienia się, czy utworzenie portowych urządzeń odbiorczych nie

będzie stanowić niesprawiedliwego obciążenia dla Stron sąsiadujących z obszarem Układu

Antarktycznego.

1.

Dla zagwarantowania, iż wszelkie osoby odwiedzające lub zamierzające odwiedzić Antarktykę

rozumieją oraz przestrzegają postanowień niniejszego Załącznika, każda Strona udostępni

informacje zawierające w szczególności

(a)

usytuowanie Szczególnie Chronionych Obszarów Antarktyki i Szczególnie Zarządzanych

Obszarów Antarktyki;

(b)

wykaz powyższych obszarów oraz ich mapy;

(c)

Plany Zarządzania, włączając wyszczególnienie zakazów mających zastosowanie do danego

obszaru;

(d)

usytuowanie Historycznych Miejsc i Pomników oraz stosowne zakazy lub ograniczenia.

2.

Każda Strona zapewni, aby usytuowanie oraz, jeżeli to możliwe, granice Szczególnie

Chronionych Obszarów Antarktyki, Szczególnie Zarządzanych Obszarów Antarktyki oraz

Historycznych Miejsc i Pomników zostały zaznaczone na jej mapach topograficznych,

hydrograficznych oraz w innych odpowiednich publikacjach.

3.

Strony współpracują ze sobą celem zagwarantowania, aby tam, gdzie to będzie stosowne,

granice Szczególnie Chronionych Obszarów Antarktyki, Szczególnie Zarządzanych Obszarów

Antarktyki oraz Historycznych Miejsc i Pomników zostały właściwie oznakowane w terenie.

1.

Spotkania Konsultatywne Układu Antarktycznego są, w oparciu o najlepszą naukową i

techniczną wiedzę, właściwe dla

(a)

Określenia, zgodnie z postanowieniami niniejszego Protokołu, ogólnej polityki wszechstronnej

ochrony środowiska Antarktyki i zależnych od niej i powiązanych z nią ekosystemów;

(b)

przyjęcia środków, zgodnie z artykułem IX Układu Antarktycznego, w celu wykonania

niniejszego Protokołu.

2.

Spotkania Konsultatywne Układu Antarktycznego dokonują przeglądu pracy Komitetu oraz

korzystają w pełni z jego rad i zaleceń przy wykonywaniu zadań wymienionych w ustępie

1, jak również z rad Naukowego Komitetu Badań Antarktycznych.

1.

Trybunał Arbitrażowy rozstrzyga przedłożone mu spory na podstawie postanowień Protokołu

i innych odpowiednich norm i zasad prawa międzynarodowego, które nie są sprzeczne

z tymi postanowieniami.

2.

Trybunał Arbitrażowy może orzekać ex aequo et bono w sporach mu przedłożonych, o ile strony sporu wyrażą na to zgodę.

Każda Strona

(a)

wyznaczy urzędnika do spraw gospodarki odpadami w celu rozwijania i kontroli planów

gospodarki odpadami; w terenie, w każdym miejscu, odpowiedzialność będzie przekazana

odpowiedniej osobie;

(b)

zapewni, aby członkowie jej ekspedycji zostali przeszkoleni w celu ograniczenia ujemnych

skutków ich działań wobec środowiska Antarktyki i aby zostali poinformowani o wymogach

niniejszego Załącznika i

(c)

zaniecha używania produktów z polichlorkiem winylu (PCV) oraz zapewni, aby jej ekspedycje

na obszar Układu Antarktycznego zostały uprzedzone, że jakiekolwiek produkty z PCV,

które mogą wnieść na ten obszar, muszą być następnie wywiezione, zgodnie z niniejszym

Załącznikiem.

Przy projektowaniu, budowie, instalowaniu armatury i wyposażeniu statków, używanych

do działalności antarktycznej lub działań wspierających te operacje, każda Strona

weźmie pod uwagę cele niniejszego Załącznika.

1.

Strony podejmują działania w celu

(a)

zbierania i wymiany rejestrów, w tym rejestrów zezwoleń oraz raportów z wizyt na terenie

Szczególnie Chronionych Obszarów Antarktyki, włączając inspekcje, oraz raportów z

inspekcji Szczególnie Zarządzanych Obszarów Antarktyki;

(b)

uzyskiwania i wymiany informacji na temat wszelkich ważniejszych zmian lub szkód spowodowanych

na terenie jakiegokolwiek Szczególnie Zarządzanego Obszaru Antarktyki, Szczególnie

Chronionego Obszaru Antarktyki lub Historycznych Miejsc i Pomników; oraz

(c)

ustanowienia jednakowych form, w których powyższe rejestry oraz informacja będą przekazywane

przez Strony zgodnie z ustępem 2.

2.

Każda Strona poinformuje inne Strony oraz Komitet, przed końcem listopada każdego

roku, o liczbie i charakterze zezwoleń wydanych na podstawie niniejszego Załącznika

w poprzedzającym okresie od 1 lipca do 30 czerwca.

3.

Każda Strona prowadząca, finansująca lub wydająca zgodę na badania bądź inne działania

w ramach Szczególnie Chronionych Obszarów Antarktyki lub Szczególnie Zarządzanych

Obszarów Antarktyki będzie prowadzić rejestr takiej działalności oraz przedstawiać

w ramach corocznej wymiany informacji na podstawie Układu Antarktycznego ogólny opis

działań prowadzonych na takich obszarach w poprzednim roku przez osoby podlegające

jej jurysdykcji.

4.

Każda Strona poinformuje inne Strony oraz Komitet przed końcem listopada każdego roku

o działaniach, jakie zostały przez nią podjęte dla wykonania postanowień niniejszego

Załącznika, włączając dane na temat wszelkich inspekcji na miejscu oraz działań podjętych

dla przeciwstawienia się przypadkom naruszenia postanowień przyjętego Planu Zarządzania

w odniesieniu do Szczególnie Chronionych Obszarów Antarktyki lub Szczególnie Zarządzanych

Obszarów Antarktyki.

1.

Tworzy się niniejszym Komitet Ochrony Środowiska.

2.

Każda Strona ma prawo być członkiem Komitetu i wyznaczyć swego przedstawiciela, któremu

mogą towarzyszyć eksperci i doradcy.

3.

Status obserwatora w Komitecie jest otwarty dla każdej Umawiającej się Strony Układu

Antarktycznego, która nie jest Stroną niniejszego Protokołu.

4.

Komitet zaprosi Przewodniczącego Naukowego Komitetu Badań Antarktycznych oraz Przewodniczącego

Komitetu Naukowego do Spraw Ochrony Żywych Zasobów Morskich Antarktyki do udziału

w charakterze obserwatorów podczas jego sesji. Komitet może również, za zgodą Spotkania

Konsultatywnego Układu Antarktycznego, zaprosić do udziału w charakterze obserwatorów

podczas jego sesji także inne odpowiednie naukowe, techniczne i związane z ochroną

środowiska organizacje, które mogą wnieść wkład do jego prac.

5.

Komitet przedstawia Spotkaniu Konsultatywnemu Układu Antarktycznego sprawozdanie z

każdej sesji. Sprawozdanie powinno obejmować wszystkie zagadnienia rozpatrywane na

sesji i odzwierciedlać wyrażone opinie. Sprawozdanie przesyła się Stronom i obserwatorom

uczestniczącym w sesji, a następnie udostępnia publicznie.

6.

Komitet przyjmuje reguły procedury, które podlegają zatwierdzeniu przez Spotkanie

Konsultatywne Układu Antarktycznego.

1.

Przed wydaniem orzeczenia Trybunał Arbitrażowy upewni się, że jest kompetentny w odniesieniu

do sporu oraz że roszczenie lub roszczenie wzajemne jest należycie uzasadnione od

strony faktycznej i prawnej.

2.

Do orzeczenia dołącza się uzasadnienie wskazujące na powody decyzji; orzeczenie komunikuje

się Sekretarzowi, który przesyła je wszystkim Stronom.

3.

Orzeczenie jest ostateczne i wiążące dla stron sporu i dla każdej Strony, która interweniowała

podczas postępowania, i podlega niezwłocznemu wykonaniu. Na życzenie strony sporu

lub Strony interweniującej Trybunał Arbitrażowy dokona interpretacji orzeczenia.

4.

Orzeczenie jest wiążące jedynie w odniesieniu do danego sporu.

5.

Jeżeli Trybunał Arbitrażowy nie zdecyduje inaczej, wydatki tego Trybunału, włącznie

z wynagrodzeniem arbitrów, pokrywane są przez strony sporu w równych częściach.

Niniejszy Załącznik podlega regularnemu przeglądowi w celu zapewnienia, że jest on

aktualny, odzwierciedla postęp dokonany w technologii i procedurach niszczenia odpadów

i przez to zapewnia maksymalną ochronę środowiska Antarktyki.

1.

Niniejszego Załącznika nie stosuje się do żadnego okrętu wojennego, jednostki pomocniczej

marynarki wojennej lub innego statku będącego własnością lub będącego w eksploatacji

państwa i używanego czasowo wyłącznie do niehandlowej służby rządowej. Jednakże każda

Strona podejmie odpowiednie kroki nie powodujące zakłóceń w działalności lub zdolnościach

operacyjnych takich okrętów, będących własnością lub używanych przez nią, w celu zapewnienia,

iż okręty te będą działać w sposób zgodny, na ile jest to rozsądne i praktycznie możliwe,

z niniejszym Załącznikiem.

2.

Przy stosowaniu ustępu 1 każda Strona weźmie pod uwagę znaczenie ochrony środowiska

Antarktyki.

3.

Każda Strona poinformuje inne Strony o tym, jak wykonuje to postanowienie.

4.

Procedura rozstrzygania sporów, przewidziana w artykułach 18 do 20 Protokołu, nie

ma zastosowania do niniejszego artykułu.

1.

Ograniczenia ustanowione oraz dopuszczone przez niniejszy Załącznik nie mają zastosowania

w przypadkach nadzwyczajnych dotyczących bezpieczeństwa życia ludzkiego lub bezpieczeństwa

statków morskich, samolotów lub wyposażenia i instalacji o dużej wartości lub też

ochrony środowiska.

2.

Zawiadomienie o działaniach podjętych w przypadkach nadzwyczajnych przesyła się niezwłocznie

do wszystkich Stron i Komitetu.

1.

Funkcje Komitetu polegają na udzielaniu rad i formułowaniu zaleceń dla Układających

się Stron w związku z wykonywaniem niniejszego Protokołu, włącznie z funkcjonowaniem

Załączników, w celu ich rozpatrzenia na Spotkaniach Konsultatywnych Układu Antarktycznego;

Komitet sprawuje także inne funkcje, jakie mogą być zlecone przez Spotkania Konsultatywne

Układu Antarktycznego. W szczególności Komitet udziela rad w odniesieniu do

(a)

skuteczności środków podjętych na podstawie niniejszego Protokołu;

(b)

konieczności aktualizacji, wzmocnienia lub polepszenia w inny sposób tych środków;

(c)

konieczności przyjęcia dodatkowych środków włącznie z dodatkowymi załącznikami, o

ile to właściwe;

(d)

zastosowania i wykonywania procedur oceny oddziaływania na środowisko, określonych

w artykule 8 oraz w Załączniku I;

(e)

środków minimalizujących lub łagodzących skutki działań wobec środowiska na obszarze

Układu Antarktycznego;

(f)

procedur w sytuacjach wymagających pilnego działania, włącznie z interwencją w sytuacjach

zagrożeń dla środowiska;

(g)

działania i dalszego rozwoju systemu Obszarów Chronionych Antarktyki;

(h)

procedur inspekcyjnych, włącznie z formatami sprawozdań i wykazami kontrolnymi dla

prowadzenia inspekcji;

(i)

zbierania, archiwizacji, wymiany i oceny informacji dotyczących ochrony środowiska;

(j)

stanu środowiska Antarktyki; oraz

(k)

konieczności badań naukowych, włącznie z monitorowaniem środowiska, związanych z wykonywaniem

niniejszego Protokołu.

2.

Wykonując swoje funkcje, Komitet, o ile to właściwe, konsultuje się z Naukowym Komitetem

Badań Antarktycznych, Komitetem Naukowym do Spraw Ochrony Żywych Zasobów Morskich

Antarktyki oraz innymi odpowiednimi naukowymi, technicznymi i związanymi z ochroną

środowiska organizacjami.

Wszystkie decyzje Trybunału Arbitrażowego, włącznie z tymi, o których mowa w artykułach

5, 6 i 11, podejmuje się większością głosów arbitrów, przy czym nie mogą oni wstrzymać

się od głosu.

1.

Niniejszego Załącznika nie stosuje się w przypadkach nadzwyczajnych dotyczących bezpieczeństwa

życia ludzkiego albo bezpieczeństwa statków, samolotów lub wyposażenia i instalacji

o dużej wartości albo też ochrony środowiska.

2.

Zawiadomienie o działaniach podjętych w przypadkach nadzwyczajnych przesyła się natychmiast

do wszystkich Stron i do Komitetu.

1.

W celu skuteczniejszego reagowania w sytuacjach zagrożenia zanieczyszczeniem albo

zanieczyszczenia morza na obszarze Układu Antarktycznego Strony, zgodnie z artykułem

15 Protokołu, sporządzą plany ewentualnościowe dla reagowania na przypadki zanieczyszczenia

morza, włączając w to plany ewentualnościowe dla statków (innych aniżeli małe ło

dzie działające w ustalonych miejscach lub ze statków) działających na obszarze Układu

Antarktycznego, a w szczególności dla statków przewożących olej, jako towar, jak również

dla wycieków oleju do środowiska morskiego, pochodzących z instalacji na brzegu. W

tym celu Strony

(a)

współpracują przy formułowaniu i wykonywaniu tych planów; i

(b)

korzystają z rad Komitetu, Międzynarodowej Organizacji Morskiej i innych organizacji

międzynarodowych.

2.

Strony ustalą również procedury wspólnego reagowania na nadzwyczajne zanieczyszczenia

oraz podejmują odpowiednie działania zgodnie z tymi procedurami.

1.

Niniejszy Załącznik może być poprawiony lub zmieniony przez przyjęcie środka zgodnie

z artykułem IX ustęp 1 Układu Antarktycznego. O ile środek ten nie stanowi inaczej,

poprawka lub zmiana są uważane za zatwierdzone i stają się obowiązujące po upływie

roku od zamknięcia Spotkania Konsultatywnego Układu Antarktycznego, na którym zostały

przyjęte, chyba że jedna lub więcej Stron Konsultatywnych Układu Antarktycznego notyfikuje

depozytariuszowi w ciągu tego okresu, że życzy sobie jego przedłużenia lub że nie

jest w stanie zatwierdzić tego środka.

2.

Każda poprawka lub zmiana niniejszego Załącznika, która staje się obowiązująca zgodnie

z ustępem 1 niniejszego artykułu, stanie się następnie obowiązująca w stosunku do

każdej innej Strony w dniu otrzymania przez depozytariusza zawiadomienia o jej zatwierdzeniu

przez tę Stronę.

1.

Każda Strona podejmuje właściwe środki w granicach swojej kompetencji, włącznie z

przyjęciem ustaw i przepisów, działaniami administracyjnymi i środkami przymusu, dla

zapewnienia przestrzegania niniejszego Protokołu.

2.

Każda Strona dokonuje właściwych wysiłków, zgodnych z Kartą Narodów Zjednoczonych,

w tym celu, aby nikt nie podejmował działalności sprzecznej z niniejszym Protokołem.

3.

Każda Strona notyfikuje wszystkim innym Stronom środki, jakie podejmie zgodnie z ustępami

1 i 2.

4.

Każda Strona zwraca uwagę wszystkim innym Stronom na jakąkolwiek działalność, która

według jej opinii narusza wykonywanie celów i zasad niniejszego Protokołu.

5.

Spotkania Konsultatywne Układu Antarktycznego zwracają uwagę jakiegokolwiek państwa,

które nie jest Stroną niniejszego Protokołu, na każdą działalność podjętą przez to

państwo, jego agendy, instytucje publiczne, osoby fizyczne lub prawne, statki, samoloty

lub inne środki transportu, które naruszają wykonywanie celów i zasad niniejszego

Protokołu.

1.

Niniejszy Aneks może być poprawiony lub zmieniony przez przyjęcie środka zgodnie z

artykułem IX ustęp 1 Układu Antarktycznego. O ile środek ten nie stanowi inaczej,

poprawka lub zmiana są uważane za zatwierdzone i stają się obowiązujące po upływie

roku od zamknięcia Spotkania Konsultatywnego Układu Antarktycznego, na którym zostały

przyjęte, chyba że jedna lub więcej Stron Konsultatywnych Układu Antarktycznego notyfikuje

depozytariuszowi w ciągu tego okresu, że życzy sobie jego przedłużenia lub że nie

jest w stanie zatwierdzić tego środka.

2.

Każda poprawka lub zmiana do niniejszego Aneksu, która staje się obowiązująca zgodnie

z ustępem 1 niniejszego artykułu, stanie się następnie obowiązująca w stosunku do

każdej innej Strony w dniu otrzymania przez depozytariusza zawiadomienia o jej zatwierdzeniu

przez tę Stronę.

1.

Niniejszy Załącznik może być poprawiony lub zmieniony przez przyjęcie środka zgodnie

z artykułem IX ustęp 1 Układu Antarktycznego. O ile środek ten nie stanowi inaczej,

poprawka lub zmiana są uważane za zatwierdzone i stają się obowiązujące po upływie

roku od zamknięcia Spotkania Konsultatywnego Układu Antarktycznego, na którym zostały

przyjęte, chyba że jedna lub więcej Stron Konsultatywnych Układu Antarktycznego notyfikuje

depozytariuszowi w ciągu tego okresu, że życzy sobie jego przedłużenia lub że nie

jest w stanie zatwierdzić tego środka.

2.

Każda poprawka lub zmiana niniejszego Załącznika, która staje się obowiązująca zgodnie

z ustępem 1 niniejszego artykułu, stanie się następnie obowiązująca w stosunku do

każdej innej Strony w dniu otrzymania przez depozytariusza zawiadomienia o jej zatwierdzeniu

przez tę Stronę.

Strony dokonują stałego przeglądu postanowień niniejszego Załącznika i innych środków

służących do zapobiegania zanieczyszczeniu środowiska morskiego Antarktyki, do zmniejszania

zanieczyszczenia i do reagowania na nie, włączając wszelkie poprawki i nowe regulacje

przyjęte w myśl MARPOL 73/78, w celu osiągnięcia celów niniejszego Załącznika.

1.

W celu wspierania ochrony środowiska Antarktyki oraz zależnych od niej i powiązanych

z nią ekosystemów, a także zapewnienia przestrzegania niniejszego Protokołu, Strony

Konsultatywne Układu Antarktycznego zorganizują, indywidualnie lub wspólnie, inspekcje

obserwatorów zgodnie z artykułem VII Układu Antarktycznego.

2.

Obserwatorami są

(a)

obserwatorzy wyznaczeni przez jakąkolwiek Stronę Konsultatywną Układu Antarktycznego,

będący obywatelami tej Strony; oraz

(b)

każdy obserwator wyznaczony na Spotkaniach Konsultatywnych Układu Antarktycznego dla

przeprowadzania inspekcji zgodnie z procedurami ustalonymi przez Spotkania Konsultatywne

Układu Antarktycznego.

3.

Strony ściśle współpracują z obserwatorami dokonującymi inspekcji oraz zapewniają,

aby podczas inspekcji obserwatorzy mieli dostęp do wszystkich części stacji, instalacji,

wyposażenia, statków i samolotów udostępnionych do inspekcji zgodnie z artykułem VII

ustęp 3 Układu Antarktycznego, jak również do wszystkich znajdujących się w nich dokumentów,

które są wymagane zgodnie z niniejszym Protokołem.

4.

Sprawozdania z inspekcji wysyła się do Stron, których stacje, instalacje, wyposażenie,

statki lub samoloty były przedmiotem sprawozdania. Po stworzeniu tym Stronom możliwości

przekazania uwag, sprawozdania wraz z uwagami doręcza się wszystkim Stronom oraz Komitetowi

i rozpatruje się je na najbliższym Spotkaniu Konsultatywnym Układu Antarktycznego,

a następnie udostępnia się publicznie.

Niniejszy Załącznik w żadnej mierze nie narusza szczególnych praw i obowiązków wynikających

z MARPOL 73/78 w odniesieniu do Stron, które są równocześnie Stronami MARPOL 73/78.

1.

W celu reagowania na zagrożenia dla środowiska na obszarze Układu Antarktycznego każda

Strona wyraża zgodę na

(a)

zastosowanie środków szybkich i skutecznych wobec takich zagrożeń, które mogą wyniknąć

podczas wykonywania programów badań naukowych, turystyki i innych rządowych lub pozarządowych

działań na obszarze Układu Antarktycznego, w odniesieniu do których uprzednie zawiadomienie

jest wymagane na podstawie artykułu VII ustęp 5 Układu Antarktycznego, włącznie z

towarzyszącymi logistycznymi działaniami pomocniczymi; oraz

(b)

stworzenie planów ewentualnościowych w celu reagowania na wypadki mające szkodliwy

wpływ na środowisko Antarktyki lub zależne od niej i powiązane z nią ekosystemy.

2.

W tym celu Strony będą

(a)

współpracować przy formułowaniu i wykonywaniu takich planów ewentualnościowych; oraz

(b)

ustalać procedury natychmiastowego zawiadomienia oraz wspólnych działań w sytuacji

zagrożeń dla środowiska.

3.

Przy wykonywaniu postanowień niniejszego artykułu Strony korzystają z rad odpowiednich

organizacji międzynarodowych.

1.

Niniejszy Załącznik może być poprawiony lub zmieniony przez przyjęcie środka zgodnie

z artykułem IX ustęp 1 Układu Antarktycznego. O ile środek ten nie stanowi inaczej,

poprawka lub zmiana są uważane za zatwierdzone i stają się obowiązujące po upływie

roku od zamknięcia Spotkania Konsultatywnego Układu Antarktycznego, na którym zostały

przyjęte, chyba że jedna lub więcej Stron Konsultatywnych Układu Antarktycznego notyfikuje

depozytariuszowi w ciągu tego okresu, że życzy sobie jego przedłużenia lub że nie

jest w stanie zatwierdzić tego środka.

2.

Każda poprawka lub zmiana niniejszego Załącznika, która staje się obowiązująca zgodnie

z ustępem 1 niniejszego artykułu, stanie się następnie obowiązująca w stosunku do

każdej innej Strony w dniu otrzymania przez depozytariusza zawiadomienia o jej zatwierdzeniu

przez tę Stronę.

Zgodnie z celami niniejszego Protokołu dotyczącymi wszechstronnej ochrony środowiska

Antarktyki oraz zależnych od niej i powiązanych z nią ekosystemów, Strony zobowiązują

się opracować reguły i procedury dotyczące odpowiedzialności za szkody wynikające

z działalności mającej miejsce na obszarze Układu Antarktycznego i obszarach objętych

niniejszym Protokołem. Te reguły i procedury zostaną włączone do jednego lub więcej

załączników, które będą przyjęte zgodnie z artykułem 9 ustęp 2.

1.

Każda Strona sporządzi sprawozdanie roczne z działań podjętych przez nią w celu wykonania

niniejszego Protokołu. Sprawozdanie to powinno zawierać zawiadomienia dokonane zgodnie

z artykułem 13 ustęp 3, plany ewentualnościowe sporządzone zgodnie z artykułem 15,

jak również wszelkie inne zawiadomienia i informacje wymagane przez niniejszy Protokół,

które nie są wskazane przez żadne inne postanowienie dotyczące przekazywania i wymiany

informacji.

2.

Sprawozdania sporządzone zgodnie z ustępem 1 przekazuje się wszystkim Stronom i Komitetowi,

rozpatruje się w trakcie najbliższego Spotkania Konsultatywnego Układu Antarktycznego

oraz udostępnia publicznie.

1.

W czasie podpisania, ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia niniejszego Protokołu lub

przystąpienia do niego, albo też później w dowolnym czasie, każda Strona może wybrać,

w drodze pisemnej deklaracji, jeden lub oba środki rozstrzygania sporów dotyczących

interpretacji lub stosowania artykułów 7, 8 i 15 oraz postanowień każdego załącznika,

chyba że dany załącznik przewiduje co innego, a także artykułu 13, o ile odnosi się

on do wspomnianych artykułów i postanowień

(a)

Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości;

(b)

Trybunał Arbitrażowy.

2.

Deklaracja złożona zgodnie z ustępem 1 nie będzie naruszać stosowania artykułu 18

i artykułu 20 ustęp 2.

3.

Uważa się, że Strona, która nie złożyła deklaracji zgodnie z ustępem 1 lub w odniesieniu

do której taka deklaracja utraciła moc, akceptuje właściwość Trybunału Arbitrażowego.

4.

Jeżeli strony sporu zaakceptowały ten sam środek rozstrzygania sporów, spór może być

poddany tylko tej procedurze, chyba że strony uzgodnią inaczej.

5.

Jeżeli strony sporu nie zaakceptowały tego samego środka rozstrzygania sporów lub

jeżeli obie strony zaakceptowały oba środki, spór może być przedłożony jedynie Trybunałowi

Arbitrażowemu, chyba że strony uzgodnią inaczej.

6.

Deklaracja złożona zgodnie z ustępem 1 pozostaje w mocy do czasu jej wygaśnięcia w

myśl jej postanowień lub po upływie trzech miesięcy od momentu złożenia depozytariuszowi

pisemnego zawiadomienia o jej odwołaniu.

7.

Nowa deklaracja, zawiadomienie o odwołaniu lub wygaśnięcie mocy deklaracji nie naruszają

w żadnej mierze toczących się postępowań przed Międzynarodowym Trybunałem Sprawiedliwości

lub Trybunałem Arbitrażowym, chyba że strony sporu uzgodnią inaczej.

8.

Deklaracje i zawiadomienia przewidziane w niniejszym artykule składane będą depozytariuszowi,

który prześle ich kopie wszystkim Stronom.

1.

Jeżeli strony sporu dotyczącego interpretacji lub stosowania artykułów 7, 8 lub 15

lub postanowień każdego Załącznika, o ile dany Załącznik nie przewiduje inaczej, a

także artykułu 13, o ile odnosi się on do wspomnianych artykułów i postanowień, nie

uzgodniły środków dla jego rozstrzygnięcia w ciągu 12 miesięcy od żądania konsultacji

w myśl artykułu 18, spór zostanie, na żądanie jednej ze stron sporu, przekazany do

rozstrzygnięcia zgodnie z procedurą ustaloną w artykule 19 ustępy 4 i 5.

2.

Trybunał Arbitrażowy nie będzie właściwy do decydowania lub orzekania w odniesieniu

do jakiejkolwiek sprawy wchodzącej w zakres artykułu IV Układu Antarktycznego. Ponadto

żadne postanowienie niniejszego Protokołu nie może być interpretowane w sposób przyznający

właściwość lub jurysdykcję Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości lub innemu

trybunałowi, ustanowionemu dla rozstrzygania sporów między Stronami, do decydowania

lub orzekania w odniesieniu do spraw wchodzących w zakres artykułu IV Układu Antarktycznego.

Niniejszy Protokół będzie otwarty do podpisu w Madrycie dnia 4 października 1991 r.,

a następnie w Waszyngtonie do dnia 3 października 1992 r. dla wszystkich państw, które

są Stronami Układu Antarktycznego.

1.

Niniejszy Protokół podlega ratyfikacji, przyjęciu lub zatwierdzeniu przez państwa,

które go podpisały.

2.

Po 3 października 1992 r. niniejszy Protokół będzie otwarty do przystąpienia dla każdego

państwa, które jest Stroną Układu Antarktycznego.

3.

Dokumenty ratyfikacyjne, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia składa się Rządowi

Stanów Zjednoczonych Ameryki, wyznaczonemu niniejszym na depozytariusza.

4.

Po wejściu w życie niniejszego Protokołu Strony Konsultatywne Układu Antarktycznego

nie będą podejmowały działań odnośnie do zawiadomienia dotyczącego prawa Umawiającej

się Strony Układu Antarktycznego do wyznaczenia przedstawicieli w celu uczestniczenia

w Spotkaniach Konsultatywnych Układu Antarktycznego zgodnie z artykułem IX ustęp 2

Układu Antarktycznego do czasu, aż ta Umawiająca się Strona uprzednio ratyfikuje,

przyjmie lub zatwierdzi ten Protokół albo do niego przystąpi.

1.

Niniejszy Protokół wejdzie w życie w trzydziestym dniu od daty złożenia dokumentów

ratyfikacyjnych, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia przez wszystkie państwa

będące Stronami Konsultatywnymi Układu Antarktycznego w dniu przyjęcia tego Protokołu.

2.

Dla każdej Umawiającej się Strony Układu Antarktycznego, która po wejściu w życie

niniejszego Protokołu złoży dokument ratyfikacyjny, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia,

Protokół ten wejdzie w życie w trzydziestym dniu od daty złożenia takiego dokumentu.

Nie jest dopuszczalne żadne zastrzeżenie do niniejszego Protokołu.

1.

Bez naruszania postanowień artykułu 9 niniejszy Protokół może być zmieniony lub poprawiony

w każdym czasie zgodnie z procedurami ustalonymi w artykule XII ustęp 1 punkty (a)

i (b) Układu Antarktycznego.

2.

Jeżeli po upływie 50 lat od dnia wejścia w życie niniejszego Protokołu którakolwiek

Strona Konsultatywna Układu Antarktycznego zażąda, przez zawiadomienie skierowane

do depozytariusza, zwołania konferencji w celu omówienia funkcjonowania Protokołu,

konferencję taką zwołuje się tak szybko, jak to możliwe.

3.

Zmiana lub poprawka zaproponowane na Konferencji Przeglądowej zwołanej zgodnie z ustępem

2, przyjęte będą przez większość Stron, włączając 3/4 państw, które są Stronami Konsultatywnymi

Układu Antarktycznego w czasie przyjęcia niniejszego Protokołu.

4.

Zmiana lub poprawka przyjęte zgodnie z ustępem 3 wejdą w życie po ratyfikacji, przyjęciu,

zatwierdzeniu lub przystąpieniu do nich przez 3/4 Stron Konsultatywnych Układu Antarktycznego,

włączając ratyfikację, przyjęcie, zatwierdzenie lub przystąpienie wszystkich państw,

które są Stronami Konsultatywnymi Układu Antarktycznego w czasie przyjęcia niniejszego

Protokołu.

5.

(a)

Jeśli chodzi o artykuł 7, zakaz podejmowania działalności w odniesieniu do zasobów

mineralnych Antarktyki, zawarty w tym artykule, będzie obowiązywał do czasu przyjęcia

wiążącego reżimu prawnego dotyczącego działalności w odniesieniu do zasobów mineralnych

Antarktyki, zawierającego uzgodnione środki określające, czy i na jakich warunkach

jakakolwiek taka działalność jest dopuszczalna. Reżim ten powinien w pełni chronić

interesy wszystkich państw wymienionych w artykule IV Układu Antarktycznego i stosować

zasady tam zawarte. Dlatego też, jeżeli zostanie zaproponowana zmiana lub poprawka

artykułu 7 na Konferencji Przeglądowej wymienionej w ustępie 2, taka zmiana lub poprawka

powinny zawierać taki wiążący reżim prawny.

(b)

Jeżeli żadna taka zmiana lub poprawka nie wejdą w życie w ciągu 3 lat od daty ich

przyjęcia, każda Strona może w dowolnym czasie po tej dacie notyfikować depozytariuszowi

swoje wycofanie się z niniejszego Protokołu, przy czym takie wycofanie nabierze mocy

po upływie 2 lat od otrzymania zawiadomienia przez depozytariusza.

Depozytariusz notyfikuje wszystkim Umawiającym się Stronom Układu Antarktycznego

(a)

podpisanie niniejszego Protokołu i złożenie dokumentów ratyfikacyjnych, przyjęcia,

zatwierdzenia lub przystąpienia;

(b)

datę wejścia w życie niniejszego Protokołu oraz każdego dodatkowego załącznika do

niego;

(c)

datę wejścia w życie każdej poprawki do niniejszego Protokołu lub każdej jego zmiany;

(d)

złożenie deklaracji i zawiadomień zgodnie z artykułem 19; i

(e)

każde zawiadomienie otrzymane zgodnie z artykułem 25 ustęp 5 punkt (b).

1.

Niniejszy Protokół, sporządzony w językach angielskim, francuskim, hiszpańskim i rosyjskim,

przy czym każdy tekst jest jednakowo autentyczny, złożono na przechowanie w archiwach

Rządu Stanów Zjednoczonych Ameryki, który przekaże należycie uwierzytelnione kopie

wszystkim Umawiającym się Stronom Układu Antarktycznego.

2.

Niniejszy Protokół zostanie zarejestrowany przez Depozytariusza z zgodnie z artykułem

102 Karty Narodów Zjednoczonych.