Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 września 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego

Tworzy się Służbę Kontrwywiadu Wojskowego, zwaną dalej „SKW”, jako służbę specjalną,

właściwą w sprawach ochrony przed zagrożeniami wewnętrznymi dla obronności Państwa,

bezpieczeństwa i zdolności bojowej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, zwanych

dalej „SZ RP”, oraz innych jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych

przez Ministra Obrony Narodowej.

Tworzy się Służbę Wywiadu Wojskowego, zwaną dalej „SWW”, jako służbę specjalną, właściwą

w sprawach ochrony przed zagrożeniami zewnętrznymi dla obronności Państwa, bezpieczeństwa

i zdolności bojowej SZ RP oraz innych jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych

przez Ministra Obrony Narodowej.

1.

Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego, zwany dalej „Szefem SKW”, i Szef Służby Wywiadu

Wojskowego, zwany dalej „Szefem SWW”, są centralnymi organami administracji rządowej,

działającymi odpowiednio przy pomocy SKW i SWW, będącymi urzędami administracji rządowej.

2.

Szef SKW oraz Szef SWW podlegają Ministrowi Obrony Narodowej, z zastrzeżeniem określonych

w ustawie uprawnień Prezesa Rady Ministrów lub Ministra Koordynatora Służb Specjalnych,

w przypadku jego powołania.

3.

Działalność Szefa SKW oraz Szefa SWW podlega kontroli Sejmu.

1.

Nazwy: Służba Kontrwywiadu Wojskowego i Służba Wywiadu Wojskowego oraz ich skróty

„SKW” i „SWW” przysługują wyłącznie Służbom, o których mowa w art. 1 i 2.

2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

„jednostkach organizacyjnych MON” - należy przez to rozumieć inne, niż SZ RP jednostki

organizacyjne podległe lub nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej;

2)

„Kolegium do Spraw Służb Specjalnych” - należy przez to rozumieć organ działający

przy Radzie Ministrów, o którym mowa w ustawie z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji

Wywiadu

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1897, 1948 i 1955 oraz z 2017 r. poz. 60, 768 i 1321);

3)

„Ministrze Koordynatorze Służb Specjalnych” - należy rozumieć Ministra - członka Rady

Ministrów, którego zakres działania, wyznaczony na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów

(Dz. U. z 2012 r. poz. 392 oraz z 2015 r. poz. 1064), obejmuje zadania związane z działalnością służb specjalnych, w rozumieniu ustawy,

o której mowa w pkt 2, w tym koordynację działalności służb specjalnych.

1.

Do zadań SKW należy

1

rozpoznawanie, zapobieganie oraz wykrywanie, popełnianych przez żołnierzy pełniących

czynną służbę wojskową, funkcjonariuszy SKW i SWW oraz pracowników SZ RP i innych

jednostek organizacyjnych MON, przestępstw

a)

przeciwko pokojowi, ludzkości oraz przestępstw wojennych określonych w rozdziale XVI ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1137, z późn. zm., a także innych ustawach i umowach międzynarodowych,

b)

przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej określonych w rozdziale XVII ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oraz takich czynów skierowanych przeciwko państwom obcym, które zapewniają wzajemność,

c)

określonych w art. 140 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny,

d)

określonych w art. 228-230 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, jeżeli mogą one zagrażać bezpieczeństwu lub zdolności bojowej SZ RP lub innych jednostek

organizacyjnych MON,

e)

przeciwko ochronie informacji określonych w rozdziale XXXIII ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, jeżeli mogą one zagrażać bezpieczeństwu lub zdolności bojowej SZ RP lub innych jednostek

organizacyjnych MON, a także takich czynów skierowanych przeciwko państwom obcym,

które zapewniają wzajemność,

f)

określonych w art. 33 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami,

technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także

dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1050),

g)

innych niż określone w lit. a-f, godzących w bezpieczeństwo potencjału obronnego państwa,

SZ RP oraz jednostek organizacyjnych MON, a także państw, które zapewniają wzajemność,

h)

określonych w art. 232, art. 233 § 1, 1a, 4 i 6, art. 234, art. 235, art. 236 § 1 i art. 239 § 1

ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, jeżeli dotyczą przestępstw, o których mowa w lit. a-g,

jak również ujawnianie mienia zagrożonego przepadkiem w związku z tymi przestępstwami;

2)

współdziałanie z Żandarmerią Wojskową i innymi organami uprawnionymi do ścigania przestępstw

wymienionych w pkt 1;

2a)

rozpoznawanie, zapobieganie oraz wykrywanie zdarzeń oraz przestępstw o charakterze

terrorystycznym godzących w bezpieczeństwo potencjału obronnego państwa, SZ RP oraz

jednostek organizacyjnych MON;

3)

realizowanie, w granicach swojej właściwości, zadań określonych w przepisach ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1167 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 935);

4)

uzyskiwanie, gromadzenie, analizowanie, przetwarzanie i przekazywanie właściwym organom

informacji mogących mieć znaczenie dla obronności państwa, bezpieczeństwa lub zdolności

bojowej SZ RP lub innych jednostek organizacyjnych MON, w zakresie określonym w pkt

1, oraz podejmowanie działań w celu eliminowania ustalonych zagrożeń;

5)

prowadzenie kontrwywiadu radioelektronicznego oraz przedsięwzięć z zakresu ochrony

kryptograficznej i kryptoanalizy;

6)

uczestniczenie w planowaniu i przeprowadzaniu kontroli realizacji umów międzynarodowych

dotyczących rozbrojenia;

7)

ochrona bezpieczeństwa jednostek wojskowych, innych jednostek organizacyjnych MON

oraz żołnierzy wykonujących zadania służbowe poza granicami państwa;

8)

ochrona bezpieczeństwa badań naukowych i prac rozwojowych zleconych przez SZ RP i

inne jednostki organizacyjne MON oraz produkcji i obrotu towarami, technologiami i

usługami o przeznaczeniu wojskowym zamówionymi przez SZ RP i inne jednostki organizacyjne

MON, w zakresie określonym w pkt 1;

9)

podejmowanie działań, przewidzianych dla SKW, w innych ustawach, a także umowach międzynarodowych,

którymi Rzeczpospolita Polska jest związana.

2.

Zadania SKW obejmują również rozpoznawanie oraz wykrywanie przestępstw, o których

mowa w ust. 1, popełnionych we współdziałaniu z żołnierzami pełniącymi czynną służbę

wojskową, funkcjonariuszami SKW i SWW lub pracownikami SZ RP i innych jednostek organizacyjnych

MON.

3.

Działalność SKW poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej może być prowadzona w związku

z jej działalnością na terytorium państwa wyłącznie w zakresie realizacji zadań określonych

w ust. 1 i 2.

1.

Do zadań SWW należy

1)

uzyskiwanie, gromadzenie, analizowanie, przetwarzanie i przekazywanie właściwym organom

informacji mogących mieć istotne znaczenie dla

a)

bezpieczeństwa potencjału obronnego Rzeczypospolitej Polskiej,

b)

bezpieczeństwa i zdolności bojowej SZ RP,

c)

warunków realizacji, przez SZ RP, zadań poza granicami państwa;

2)

rozpoznawanie i przeciwdziałanie

a)

militarnym zagrożeniom zewnętrznym godzącym w obronność Rzeczypospolitej Polskiej,

b)

zagrożeniom międzynarodowym terroryzmem;

3)

rozpoznawanie międzynarodowego obrotu bronią, amunicją i materiałami wybuchowymi oraz

towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa,

a także rozpoznawanie międzynarodowego obrotu bronią masowej zagłady i zagrożeń związanych

z rozprzestrzenianiem tej broni oraz środków jej przenoszenia;

3a)

rozpoznawanie, przeciwdziałanie i zapobieganie zdarzeniom o charakterze terrorystycznym

wymierzonym przeciwko personelowi i mieniu SZ RP poza granicami państwa oraz zwalczanie

skutków takich zdarzeń;

4)

rozpoznawanie i analizowanie zagrożeń występujących w rejonach napięć, konfliktów

i kryzysów międzynarodowych, mających wpływ na obronność państwa oraz zdolność bojową

SZ RP, a także podejmowanie działań mających na celu eliminowanie tych zagrożeń;

5)

prowadzenie wywiadu elektronicznego na rzecz SZ RP oraz przedsięwzięć z zakresu kryptoanalizy

i kryptografii;

6)

współdziałanie w organizowaniu polskich przedstawicielstw wojskowych za granicą;

7)

uczestniczenie w planowaniu i przeprowadzaniu kontroli realizacji umów międzynarodowych

dotyczących rozbrojenia;

8)

podejmowanie innych działań przewidzianych dla SWW w odrębnych ustawach, a także umowach

międzynarodowych, którymi Rzeczpospolita Polska jest związana.

2.

Zadania, o których mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 3, są realizowane poza granicami

Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Działalność SWW na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może być prowadzona wyłącznie

w związku z jej działalnością poza granicami państwa, a realizacja czynności, o których

mowa w art. 29, art. 31 ust. 1, art. 33 ust. 1 oraz art. 34 ust. 1 dopuszczalna jest

wyłącznie za pośrednictwem SKW albo Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, odpowiednio

do ich kompetencji.

1.

Minister Obrony Narodowej określa kierunki działania SKW i SWW w drodze wytycznych.

W przypadku powołania Ministra Koordynatora Służb Specjalnych określenie kierunków

działania SKW i SWW w drodze wytycznych następuje w uzgodnieniu z tym ministrem. Wytyczne

zatwierdza Prezes Rady Ministrów.

2.

Szefowie SKW i SWW, najpóźniej na 3 miesiące przed końcem roku kalendarzowego, przedstawiają

Ministrowi Obrony Narodowej, każdy w zakresie swojej właściwości, roczne plany działania

na rok następny.

3.

Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojej właściwości, przedstawiają corocznie do

dnia 31 marca Prezesowi Rady Ministrów oraz Ministrowi Obrony Narodowej sprawozdania

z działalności i wykonania budżetu SKW i SWW za poprzedni rok kalendarzowy.

4.

Wytyczne, o których mowa w ust. 1, oraz plany i sprawozdania, o których mowa w ust.

2 i 3, opiniuje Kolegium do Spraw Służb Specjalnych.

5.

Plany i sprawozdania, o których mowa w ust. 2 i 3, zatwierdza Minister Obrony Narodowej.

6.

Minister Obrony Narodowej przekazuje niezwłocznie Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej

wytyczne, o których mowa w ust. 1, oraz zatwierdzone plany i sprawozdania, o których

mowa w ust. 2 i 3, wraz z opiniami, o których mowa w ust. 4.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia niepodlegającego ogłoszeniu,

formy i tryb współdziałania SKW i SWW.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

1.

Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojej właściwości, w celu realizacji zadań podległych

sobie służb mogą podejmować współpracę z właściwymi organami i służbami innych państw.

2.

Podjęcie współpracy, o której mowa w ust. 1, może nastąpić po uzyskaniu zgody Prezesa

Rady Ministrów. Prezes Rady Ministrów przed wyrażeniem zgody zasięga opinii Ministra

Obrony Narodowej.

1.

SKW i SWW przy realizacji swoich zadań współdziałają

1

ze Sztabem Generalnym Wojska Polskiego i innymi komórkami organizacyjnymi Ministerstwa

Obrony Narodowej oraz Dowódcą Generalnym Rodzajów Sił Zbrojnych, Dowódcą Operacyjnym

Rodzajów Sił Zbrojnych, Dowódcą Wojsk Obrony Terytorialnej, Szefem Inspektoratu Wsparcia

Sił Zbrojnych, dowódcami garnizonów wojskowych i jednostek wojskowych;

2)

odpowiednimi organami, służbami i instytucjami podległymi ministrowi właściwemu do

spraw wewnętrznych;

3)

odpowiednimi organami i jednostkami organizacyjnymi podległymi ministrowi właściwemu

do spraw finansów publicznych;

4)

odpowiednimi organami, służbami i instytucjami podległymi ministrowi właściwemu do

spraw zagranicznych;

5)

innymi organami, służbami i instytucjami uprawnionymi do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych.

1a.

W celu realizacji współdziałania, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, w szczególności dla

zapewnienia bezpieczeństwa i właściwej realizacji zadań SWW poza granicami państwa,

w SWW mogą być tworzone zespoły zadaniowe składające się z funkcjonariuszy SWW, żołnierzy

zawodowych wyznaczonych na stanowiska służbowe w SWW oraz żołnierzy pełniących służbę

w oddziałach lub pododdziałach SZ RP.

1b.

Żołnierze pełniący służbę w oddziałach lub pododdziałach SZ RP, wchodzący w skład

zespołów zadaniowych, o których mowa w ust. 1a, wykonują polecenia i rozkazy według

procedur obowiązujących w SWW. Żołnierzom tym przysługują uprawnienia, o których mowa

w art. 26, art. 28 i art. 30.

2

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia niepodlegającego ogłoszeniu,

zakres i tryb współdziałania SKW i SWW ze Sztabem Generalnym Wojska Polskiego i innymi

komórkami organizacyjnymi Ministerstwa Obrony Narodowej oraz Dowódcą Generalnym Rodzajów

Sił Zbrojnych, Dowódcą Operacyjnym Rodzajów Sił Zbrojnych, Dowódcą Wojsk Obrony Terytorialnej,

Szefem Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych, dowódcami garnizonów wojskowych i jednostek

wojskowych.

2a.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia niepodlegającego ogłoszeniu,

sposób i tryb tworzenia zespołów zadaniowych, o których mowa w ust. 1a, oraz wyznaczania

żołnierzy pełniących służbę w oddziałach lub pododdziałach SZ RP do składu takich

zespołów.

3.

Minister Obrony Narodowej i minister właściwy do spraw zagranicznych określą, w drodze

zarządzenia niepodlegającego ogłoszeniu, formy i tryb współdziałania SKW i SWW z organami,

służbami i instytucjami podległymi ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych, uwzględniając

właściwość tych organów, służb i instytucji.

4.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, formy i tryb współdziałania

SKW i SWW z odpowiednimi organami, służbami i instytucjami podległymi ministrowi właściwemu

do spraw wewnętrznych, z odpowiednimi organami i jednostkami organizacyjnymi podległymi

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, a także z innymi organami, służbami

i instytucjami uprawnionymi do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych, uwzględniając

właściwość tych organów, służb i instytucji.

1.

Działalność SKW i SWW jest finansowana z budżetu państwa z części - obrona narodowa.

2.

Koszty realizacji zadań SKW i SWW, w zakresie których - ze względu na wyłączenie ich

jawności - nie mogą być stosowane przepisy o finansach publicznych, rachunkowości

i zamówieniach publicznych, są finansowane z utworzonego na ten cel dla każdej ze

służb funduszu operacyjnego.

3.

Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojej właściwości, po zatwierdzeniu przez Ministra

Obrony Narodowej, określają, w drodze zarządzeń, stanowiące informacje niejawne szczegółowe

zasady tworzenia i gospodarowania funduszem operacyjnym, o którym mowa w ust. 2.

1.

Organy administracji rządowej, organy samorządu terytorialnego, instytucje państwowe

oraz przedsiębiorcy prowadzący działalność w zakresie użyteczności publicznej są obowiązani,

w zakresie swojego działania, do współdziałania z SKW i SWW, a w szczególności do

udzielania pomocy w realizacji zadań SKW i SWW.

2.

Przedsiębiorcy, instytucje oraz inne organizacje realizujące umowy z jednostkami organizacyjnymi

MON, w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych oraz produkcji i obrotu towarami,

technologiami i usługami o przeznaczeniu wojskowym są obowiązane, w zakresie realizowanych

umów, do współdziałania z SKW i SWW, jeżeli nie stoi to w sprzeczności z ich prawnie

chronionym interesem.

1.

Szefów SKW i SWW powołuje i odwołuje, na wniosek Ministra Obrony Narodowej, Prezes

Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz Kolegium

do Spraw Służb Specjalnych i Sejmowej Komisji do Spraw Służb Specjalnych.

2.

Prezes Rady Ministrów zwracając się do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o wyrażenie

opinii w sprawie, o której mowa w ust. 1, załącza opinie Kolegium do Spraw Służb Specjalnych

i Sejmowej Komisji do Spraw Służb Specjalnych.

3.

Minister Obrony Narodowej, na wniosek Szefa właściwej służby, powołuje i odwołuje

zastępców Szefa SKW i Szefa SWW, po zasięgnięciu opinii Sejmowej Komisji do Spraw

Służb Specjalnych.

W stosunku do żołnierzy zawodowych wyznaczonych na stanowiska Szefa SKW, Szefa SWW

lub ich zastępców nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1726 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 60), w zakresie przepisów określających zasady i tryb wyznaczania oraz zwalniania ze

stanowisk służbowych.

Powołanie na stanowisko Szefa SKW, Szefa SWW lub ich zastępców osoby niebędącej żołnierzem

zawodowym albo funkcjonariuszem SKW albo SWW, jest równoznaczne z nawiązaniem stosunku

pracy na podstawie powołania, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1666, 2138 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 60 i 962).

Szefem SKW i Szefem SWW może zostać osoba, która

1)

posiada wyłącznie obywatelstwo polskie;

2)

korzysta z pełni praw publicznych;

3)

wykazuje nieskazitelną postawę moralną, obywatelską i patriotyczną;

4)

daje rękojmię należytego wykonywania zadań;

5)

spełnia wymagania określone w przepisach ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych w zakresie dostępu do informacji niejawnych o klauzuli tajności „ściśle tajne”;

6)

posiada wyższe wykształcenie;

7)

nie pełniła służby zawodowej, nie pracowała i nie była współpracownikiem organów bezpieczeństwa

państwa, wymienionych w art. 5 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1575);

8)

nie została skazana prawomocnym wyrokiem sądu dyscyplinarnego za czyn, o którym mowa

w art. 1 ust. 1 lub 3 ustawy z dnia 3 grudnia 1998 r. o odpowiedzialności dyscyplinarnej

sędziów, którzy w latach 1944-1989 sprzeniewierzyli się niezawisłości sędziowskiej

(Dz. U. z 1999 r. poz. 1 oraz z 2001 r. poz. 1070).

1.

Odwołanie Szefa SKW albo Szefa SWW z zajmowanego stanowiska następuje w przypadku

1)

rezygnacji z zajmowanego stanowiska;

2)

zrzeczenia się obywatelstwa polskiego lub nabycia obywatelstwa innego państwa;

3)

skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

4)

utraty predyspozycji niezbędnych do zajmowania stanowiska.

2.

Odwołanie Szefa SKW albo Szefa SWW z zajmowanego stanowiska może nastąpić w przypadku

niewykonywania obowiązków z powodu choroby trwającej nieprzerwanie ponad 3 miesiące.

W przypadku zwolnienia stanowiska Szefa SKW albo Szefa SWW lub czasowej niemożności

sprawowania przez niego funkcji, Prezes Rady Ministrów może powierzyć pełnienie obowiązków

Szefa, na czas nie dłuższy niż 3 miesiące, jego zastępcy lub, na wniosek Ministra

Obrony Narodowej, innej osobie.

1.

Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojej właściwości, powiadamiając Ministra Obrony

Narodowej, przekazują niezwłocznie Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej i Prezesowi

Rady Ministrów informacje mogące mieć istotne znaczenie dla bezpieczeństwa i międzynarodowej

pozycji Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojej właściwości, przekazują niezwłocznie Prezydentowi

Rzeczypospolitej Polskiej informacje, o których mowa w ust. 1, w każdym przypadku,

kiedy Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej tak zadecyduje.

3.

Jeśli informacje, o których mowa w ust. 1, dotyczą spraw objętych zakresem działania

właściwego ministra, Szef SKW lub Szef SWW przekazuje je temu ministrowi, chyba że

Prezes Rady Ministrów zadecyduje inaczej.

1.

Szefowie SKW i SWW kierują podległymi sobie służbami bezpośrednio lub przez swoich

zastępców.

2.

Szefowie SKW i SWW mogą upoważnić podległych żołnierzy zawodowych lub funkcjonariuszy

do załatwiania spraw w ich imieniu w określonym zakresie, z zastrzeżeniem, że upoważnienie

Szefa SKW nie może obejmować spraw, o których mowa w art. 29 ust. 3, art. 33 ust.

1 i art. 34 ust. 1, a także art. 31, z wyłączeniem upoważnienia zastępcy Szefa SKW

w zakresie określonym w art. 31 ust. 7a.

3.

Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojej właściwości, w drodze zarządzeń niepodlegających

ogłoszeniu, określają sposoby, metody i formy wykonywania zadań w służbach w zakresie

nieobjętym innymi przepisami.

1.

Minister Obrony Narodowej, po uzyskaniu zgody Prezesa Rady Ministrów, nadaje, w drodze

zarządzeń, odrębnie dla SKW i SWW statut, który określa ich organizację wewnętrzną.

2.

Szefowie SKW i SWW, po uzyskaniu zgody Ministra Obrony Narodowej, w drodze zarządzeń,

każdy w zakresie swojej właściwości, nadają regulaminy organizacyjne jednostkom organizacyjnym

każdej ze służb, w których określają ich strukturę wewnętrzną i szczegółowe zadania.

3.

Szefowie SKW i SWW, w drodze zarządzeń, każdy w zakresie swojej właściwości, tworzą,

przekształcają i likwidują ośrodki szkolenia służb, określając ich strukturę, zadania

oraz zasady funkcjonowania w zakresie nieobjętym innymi przepisami.

4.

Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojej właściwości, mogą tworzyć zespoły o charakterze

stałym lub doraźnym, określając ich nazwę, skład osobowy oraz szczegółowy zakres i

tryb działania.

1.

Dla zapewnienia bezpieczeństwa i zdolności bojowej jednostek wojskowych SZ RP realizujących

zadania za granicą w skład tych jednostek mogą wchodzić jednostki organizacyjne SKW

i SWW.

2.

Funkcjonariusze SKW i SWW pełniący służbę w jednostkach organizacyjnych SKW i SWW,

o których mowa w ust. 1, wykonują polecenia i rozkazy według procedur obowiązujących

w SZ RP.

3.

Do funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące

uprawnień żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami państwa.

4.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia, tryb i sposób powoływania

jednostek organizacyjnych SKW i SWW, wchodzących w skład jednostek wojskowych SZ RP

realizujących zadania za granicą, uwzględniając konieczność zapewnienia bezpieczeństwa

i zdolności bojowej tych jednostek oraz przepisy regulujące funkcjonowanie jednostek

Sił Zbrojnych.

W SKW i SWW mogą być zatrudniani pracownicy.

Żołnierze zawodowi wyznaczeni na stanowiska służbowe w SKW albo SWW posiadają uprawnienia

i podlegają obowiązkom określonym w niniejszym rozdziale odpowiednio dla funkcjonariuszy

SKW albo SWW.

W granicach zadań, o których mowa w art. 5, funkcjonariusze SKW wykonują czynności

1)

operacyjno-rozpoznawcze;

2)

analityczno-informacyjne;

3)

wynikające z przepisów ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

W granicach zadań, o których mowa w art. 6 ust. 1, funkcjonariusze SWW wykonują czynności

1)

operacyjno-rozpoznawcze;

2)

analityczno-informacyjne.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1)

art. 14 ust. 6, art. 30a ust. 4, art. 59a ust. 7 i art. 134a ust. 12 ustawy zmienianej

w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 14 ust. 6, art. 30a ust. 4, art. 59a ust. 7 i art. 134a ust. 12 ustawy

zmienianej w art. 1,

2)

art. 67 ust. 4 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 67 ust. 4 pkt 4 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

3)

art. 45 ustawy zmienianej w art. 6 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 34b ustawy zmienianej w art. 6, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą,

4)

art. 67 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 21 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 67 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 21, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą,

5)

art. 10 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 24 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 24, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą

- nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Jeżeli informacje i materiały uzyskane w wyniku czynności podjętych przez SKW albo

SWW wskazują, że sprawa będąca ich przedmiotem należy do zakresu działania innych

organów, służb lub instytucji, SKW albo SWW przekazują, z zastrzeżeniem ust. 5-7,

uzyskane informacje i materiały właściwemu podmiotowi.

2.

Jeżeli informacje i materiały uzyskane w wyniku czynności podjętych przez organy,

służby lub instytucje uprawnione do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych

wskazują, że sprawa będąca przedmiotem tych czynności należy do zakresu działania

SKW albo SWW, podmioty te przekazują uzyskane informacje i materiały właściwej służbie.

3.

Jeżeli informacje i materiały uzyskane przez SKW albo SWW wskazują na uzasadnione

podejrzenie popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego albo potwierdzają

jego popełnienie, SKW albo SWW przedstawia je właściwemu prokuratorowi, w celu podjęcia

decyzji w zakresie ich dalszego procesowego wykorzystania.

4.

Jeżeli informacje i materiały uzyskane przez SKW albo SWW dostatecznie uzasadniają

podejrzenie popełnienia wykroczenia lub wykroczenia skarbowego albo potwierdzają jego

popełnienie, SKW albo SWW zawiadamia organ właściwy dla ścigania sprawcy.

5.

Jeżeli w toku realizacji czynności operacyjno-rozpoznawczych ujawnią się okoliczności

wskazujące na to, że sprawa będąca przedmiotem tych czynności nie pozostaje w kompetencji

SKW albo SWW, Szef właściwej służby może podjąć decyzję o jej kontynuowaniu, jeżeli

jest to uzasadnione bezpieczeństwem państwa.

6.

Szef SKW albo Szef SWW podejmuje decyzję, o której mowa w ust. 5, za zgodą Prezesa

Rady Ministrów, z zastrzeżeniem ust. 7. Wniosek w tej sprawie Szef SKW albo Szef SWW

przedstawia za pośrednictwem Ministra Obrony Narodowej, powiadamiając Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej.

7.

W przypadku powołania Ministra Koordynatora Służb Specjalnych, zgodę, o której mowa

w ust. 6, wyraża Minister Koordynator Służb Specjalnych.

8.

Szef SKW albo Szef SWW, niezwłocznie po uzyskaniu zgody, o której mowa w ust. 6 albo

7, powiadamia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o kontynuacji czynności, o których

mowa w ust. 5.

9.

Minister Obrony Narodowej, za zgodą Prezesa Rady Ministrów, określi, w drodze zarządzenia,

sposób i tryb realizacji przez SKW i SWW obowiązków określonych w ust. 1, 3 i 4, uwzględniając

przepisy ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych.

1.

Jeżeli informacje lub materiały uzyskane przez SKW podczas realizacji zadań, o których

mowa w art. 5 ust. 1

1)

wskazują na popełnienie przestępstwa szpiegostwa albo

2)

uprawdopodobniają działalność zmierzającą do popełnienia przestępstwa o charakterze

terrorystycznym

- Szef SKW może, w przypadku gdy jest to uzasadnione względami bezpieczeństwa państwa,

odstąpić od obowiązku zawiadomienia właściwego prokuratora o uzasadnionym podejrzeniu

popełnienia tego przestępstwa oraz osobie, która według uzyskanych przez SKW informacji

lub materiałów może być jego sprawcą.

2.

Szef SKW może odstąpić od obowiązku, o którym mowa w ust. 1, w przypadku gdy sprawca

przestępstwa szpiegostwa albo podejrzewany o przestępstwa o charakterze terrorystycznym

świadomie i dobrowolnie

1)

ujawnił wszelkie okoliczności popełnionego czynu lub prowadzonej działalności;

2)

zobowiązał się do podjęcia tajnej współpracy z SKW.

3.

Szef SKW może odstąpić od obowiązku, o którym mowa w ust. 1, po zasięgnięciu opinii

Prokuratora Generalnego oraz Ministra Koordynatora Służb Specjalnych, jeżeli został

powołany.

4.

Odstąpienie od obowiązku, o którym mowa w ust. 1, dotyczy funkcjonariuszy publicznych

wykonujących czynności w postępowaniu określonym w niniejszym artykule.

5.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy sprawca przestępstwa szpiegostwa

lub podejrzewany o przestępstwa o charakterze terrorystycznym

1)

popełnił umyślne przestępstwo przeciwko życiu albo inne przestępstwo umyślne, którego

skutkiem jest śmierć człowieka, ciężki uszczerbek na zdrowiu, albo

2)

współdziałał w popełnieniu takiego przestępstwa lub usiłował je popełnić, albo

3)

nakłaniał inną osobę do popełnienia czynu zabronionego, o którym mowa w pkt 1.

6.

W przypadku gdy sprawca przestępstwa szpiegostwa lub podejrzewany o przestępstwa o

charakterze terrorystycznym mimo podjęcia tajnej współpracy z SKW prowadzi nadal działalność

na szkodę SZ RP lub obronności Rzeczypospolitej Polskiej niezgodnie z warunkami tej

współpracy albo popełnił jedno z przestępstw, o których mowa w ust. 5, lub współdziałał

w popełnieniu takiego przestępstwa, albo nakłaniał do jego popełnienia, Szef SKW powiadamia

o tym właściwego prokuratora.

7.

Szef SKW powiadamia właściwego prokuratora także w przypadku, gdy zostanie ujawnione,

że sprawca przestępstwa szpiegostwa lub podejrzewany o przestępstwa o charakterze

terrorystycznym, który podjął tajną współpracę z SKW, świadomie nie ujawnił wszelkich

okoliczności czynu lub działalności, o których mowa w ust. 1.

8.

W przypadku zagrożenia życia lub zdrowia osoby, o której mowa w ust. 1, lub osób przez

nią wskazanych Szef SKW stosuje wobec tej osoby lub osób przez nią wskazanych odpowiednie

do zagrożenia środki ochronne, a także zapewnia niezbędne środki pomocy, w tym, w

szczególnie uzasadnionych przypadkach, także pomoc finansową. Przepisy art. 39 ust.

3 i art. 40 stosuje się odpowiednio.

9.

Szef SKW cofa ochronę lub pomoc w przypadku

1)

umyślnego naruszania przez osobę objętą ochroną lub pomocą, o których mowa w ust.

8, zasad albo zaleceń w zakresie tej ochrony lub pomocy;

2)

zaistnienia co najmniej jednej z okoliczności, o których mowa w ust. 5-7.

10.

W razie cofnięcia ochrony lub pomocy w przypadkach, o których mowa w ust. 9, sprawca

przestępstwa szpiegostwa lub podejrzewany o przestępstwa o charakterze terrorystycznym

jest obowiązany do zwrotu Szefowi SKW równowartości świadczeń otrzymanych w ramach

pomocy, a także do zwrotu dokumentów określonych w art. 39 ust. 3, jeżeli zostały

mu wydane. Przepis stosuje się odpowiednio do osób chronionych, o których mowa w ust.

8.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.

1.

Funkcjonariusze SKW i SWW, wykonując czynności operacyjno-rozpoznawcze mają prawo

1)

żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, organów administracji rządowej

i samorządu terytorialnego oraz przedsiębiorców prowadzących działalność w zakresie

użyteczności publicznej; wymienione instytucje, organy i przedsiębiorcy są obowiązani,

w zakresie swojego działania, do udzielania nieodpłatnie tej pomocy, w ramach obowiązujących

przepisów prawa;

2)

zwracania się o niezbędną pomoc do innych, niż wymienieni w pkt 1, przedsiębiorców,

jednostek organizacyjnych i organizacji społecznych, jak również zwracania się w nagłych

wypadkach do każdej osoby o udzielenie doraźnej pomocy, w ramach obowiązujących przepisów

prawa.

2.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób przeprowadzania

czynności, o których mowa w ust. 1, uwzględniając obowiązki funkcjonariusza SKW i

SWW występującego z żądaniem udzielenia pomocy lub zwracającego się o tę pomoc.

1.

Funkcjonariusze SKW i SWW mają prawo przeprowadzania doprowadzenia, o którym mowa

w art. 4 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego

i broni palnej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1120), lub konwoju, o którym mowa w art. 4 pkt 3 tej ustawy.

2.

Funkcjonariusze SKW i SWW wykonujący zadania w zakresie przeprowadzania doprowadzenia

lub konwoju, jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa tego doprowadzenia

lub konwoju, mają prawo wydawania poleceń określonego zachowania się.

3.

Do wykonywania zadań w zakresie przeprowadzania doprowadzenia lub konwoju stosuje

się przepisy art. 30-30b.

1.

Funkcjonariusze SKW, wykonując czynności służące realizacji zadań, o których mowa

w art. 5, mają prawo obserwowania i rejestrowania przy użyciu środków technicznych

obrazu zdarzeń w miejscach publicznych oraz dźwięku towarzyszącego tym zdarzeniom

w trakcie wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych na podstawie

ustawy.

2.

Na sposób przeprowadzenia czynności, o których mowa w ust. 1, w terminie 7 dni od

dnia gdy podmiot dowiedział się o dokonanych wobec niego czynnościach - przysługuje

zażalenie do prokuratora właściwego ze względu na miejsce przeprowadzenia czynności.

Do zażalenia stosuje się przepisy postępowania karnego w zakresie dotyczącym postępowania

odwoławczego.

3.

Materiały, z czynności o których mowa w ust. 1, które nie stanowią informacji potwierdzających

popełnienie przestępstwa lub nie są istotne dla bezpieczeństwa potencjału obronnego

SZ RP, podlegają niezwłocznie protokolarnemu, komisyjnemu zniszczeniu. Zniszczenie

materiałów zarządza Szef SKW.

4.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki przeprowadzania

i dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1, uwzględniając dostosowany do

sytuacji sposób przeprowadzania przez funkcjonariuszy SKW czynności podejmowanych

w ramach ustawowych uprawnień oraz obowiązki funkcjonariuszy podczas realizacji tych

czynności.

1.

W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a-c, f oraz g,

Szef SKW może zarządzić o zastosowaniu urządzeń uniemożliwiających telekomunikację

na określonym obszarze, przez czas niezbędny do wykonywania czynności przez SKW, z

uwzględnieniem konieczności minimalizacji skutków braku możliwości korzystania z usług

telekomunikacyjnych.

2.

O zastosowaniu urządzeń, o których mowa w ust. 1, Szef SKW niezwłocznie informuje

Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej.

1.

W przypadkach, o których mowa w art. 11 pkt 1-3, 6, 8, 9, 12 i 13 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu

bezpośredniego i broni palnej, funkcjonariusz SKW może użyć środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w art.

12 ust. 1 pkt 1, 2, 7, 9, 11, pkt 12 lit. a i d, pkt 13 i 18 tej ustawy, lub wykorzystać

te środki.

2.

W przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1 lit. a-c i e, pkt 2 i pkt 4 lit. c tiret trzecie oraz w art. 47 pkt

1, pkt 2 lit. a, pkt 3 i 5-7 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego

i broni palnej, funkcjonariusz SKW może użyć broni palnej lub ją wykorzystać.

1.

W przypadkach, o których mowa w art. 11 pkt 1-3, 5, 6, 8-10, 12 i 13 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu

bezpośredniego i broni palnej, funkcjonariusz SWW może użyć środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w art.

12 ust. 1 pkt 1, pkt 2 lit. a i b, pkt 7, 9, pkt 12 lit. a, pkt 13 i 18 tej ustawy,

lub wykorzystać te środki.

2.

W przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1 lit. a-c i e, pkt 2 i pkt 3 lit. a oraz w art. 47 pkt 1, 6 i 7 ustawy

z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej, funkcjonariusz SWW może użyć broni palnej lub ją wykorzystać.

Użycie i wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego i broni palnej przez funkcjonariuszy

SKW i SWW oraz dokumentowanie tego użycia i wykorzystania odbywa się na zasadach określonych

w ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej.

1.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych przez SKW w celu

realizacji zadań określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1, 5, 7 i 8 oraz ust. 2, gdy inne

środki okazały się bezskuteczne albo będą nieprzydatne, sąd, na pisemny wniosek Szefa

SKW, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może, w drodze postanowienia,

zarządzić kontrolę operacyjną.

1a.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się wraz z materiałami uzasadniającymi

potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej.

2.

Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, wydaje Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie.

3.

W przypadkach niecierpiących zwłoki, jeżeli mogłoby to spowodować utratę informacji

lub zatarcie albo zniszczenie dowodów przestępstwa, Szef SKW może zarządzić, po uzyskaniu

pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, kontrolę operacyjną, zwracając się jednocześnie

do sądu, o którym mowa w ust. 2, z wnioskiem o wydanie postanowienia w tej sprawie.

W razie nieudzielenia przez sąd zgody w terminie 5 dni od dnia zarządzenia kontroli

operacyjnej Szef SKW wstrzymuje kontrolę operacyjną oraz poleca niezwłoczne, protokolarne

i komisyjne zniszczenie materiałów zgromadzonych podczas jej stosowania.

4.

Kontrola operacyjna prowadzona jest niejawnie i polega na

1)

uzyskiwaniu i utrwalaniu treści rozmów prowadzonych przy użyciu środków technicznych,

w tym za pomocą sieci telekomunikacyjnych;

2)

uzyskiwaniu i utrwalaniu obrazu lub dźwięku osób z pomieszczeń, środków transportu

lub miejsc innych niż miejsca publiczne;

3)

uzyskiwaniu i utrwalaniu treści korespondencji, w tym korespondencji prowadzonej za

pomocą środków komunikacji elektronicznej;

4)

uzyskiwaniu i utrwalaniu danych zawartych w informatycznych nośnikach danych, telekomunikacyjnych

urządzeniach końcowych, systemach informatycznych i teleinformatycznych;

5)

uzyskiwaniu dostępu i kontroli zawartości przesyłek.

5.

Wniosek Szefa SKW, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać w szczególności

1)

numer sprawy i jej kryptonim, jeżeli został jej nadany;

2)

okoliczności uzasadniające potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej, w tym stwierdzonej

bezskuteczności lub nieprzydatności innych środków;

3)

dane osoby lub inne dane pozwalające na jednoznaczne określenie podmiotu lub przedmiotu,

wobec którego stosowana będzie kontrola operacyjna, ze wskazaniem miejsca lub sposobu

jej stosowania;

4)

cel, czas i rodzaj prowadzonej kontroli operacyjnej.

6.

Kontrolę operacyjną zarządza się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Sąd, o którym

mowa w ust. 2, może, na pisemny wniosek Szefa SKW, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody

Prokuratora Generalnego, na okres nie dłuższy niż kolejne 3 miesiące, wydać postanowienie

o jednorazowym przedłużeniu kontroli operacyjnej, jeżeli nie ustały przyczyny zarządzenia

tej kontroli.

7.

W uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania kontroli operacyjnej pojawią się

nowe okoliczności istotne dla zapobieżenia lub wykrycia przestępstwa albo ustalenia

sprawcy i uzyskania dowodów przestępstwa, sąd, o którym mowa w ust. 2, na pisemny

wniosek Szefa SKW, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może

wydawać, również po upływie okresów, o których mowa w ust. 6, kolejne postanowienia

o przedłużeniu kontroli operacyjnej na następujące po sobie okresy, z których żaden

nie może trwać dłużej niż 12 miesięcy.

7a.

Szef SKW może upoważnić swojego zastępcę do składania wniosków, o których mowa w ust.

1, 3, 6 i 7, lub do zarządzania kontroli operacyjnej w trybie ust. 3.

8.

Do wniosków, o których mowa w ust. 3, 6 i 7, stosuje się odpowiednio przepisy ust.

1a i 5. Sąd przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1, 3, 6 i 7, zapoznaje

się z materiałami uzasadniającymi wniosek, w szczególności zgromadzonymi podczas stosowania

kontroli operacyjnej zarządzonej w tej sprawie.

9.

Wnioski, o których mowa w ust. 1, 3, 6 i 7, sąd rozpoznaje jednoosobowo, przy czym

czynności sądu związane z rozpoznawaniem tych wniosków powinny być realizowane w warunkach

przewidzianych dla przekazywania, przechowywania i udostępniania informacji niejawnych

oraz z odpowiednim zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1749, z późn. zm.. W posiedzeniu sądu może wziąć udział wyłącznie prokurator i przedstawiciel Szefa

SKW.

10.

Na postanowienia sądu, o których mowa w

1)

ust. 1, 3, 6 i 7 - przysługuje zażalenie Szefowi SKW;

2)

ust. 3 i 14c - przysługuje zażalenie Prokuratorowi Generalnemu.

Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

11.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy oraz usługodawca świadczący usługi

drogą elektroniczną są obowiązani do zapewnienia na własny koszt warunków technicznych

i organizacyjnych umożliwiających prowadzenie przez SKW kontroli operacyjnej.

11a.

Usługodawca świadczący usługi drogą elektroniczną będący mikro- lub małym przedsiębiorcą

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1829, 1948, 1997 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 460 i 819) zapewnia warunki techniczne i organizacyjne umożliwiające prowadzenie przez SKW kontroli

operacyjnej stosownie do posiadanej infrastruktury.

12.

Kontrola operacyjna powinna być zakończona niezwłocznie po ustaniu przyczyn jej zarządzenia,

najpóźniej jednak z upływem okresu, na który została wprowadzona.

13.

Szef SKW informuje Prokuratora Generalnego o wynikach kontroli operacyjnej po jej

zakończeniu, a na jego żądanie również o przebiegu tej kontroli, przedstawiając zebrane

w jej toku materiały.

14.

W przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub

mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego Szef SKW przekazuje Prokuratorowi

Generalnemu wszystkie materiały zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej.

W postępowaniu przed sądem, w odniesieniu do tych materiałów, stosuje się odpowiednio

art. 393 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania

karnego.

14a.

(uchylony)

14b.

(uchylony)

14c.

(uchylony)

14d.

(uchylony)

14e.

(uchylony)

14f.

W przypadku, gdy materiały, o których mowa w ust. 14

1)

zawierają informacje, o których mowa w art. 178 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego, Szef SKW zarządza ich niezwłoczne, komisyjne i protokolarne zniszczenie;

2)

mogą zawierać informacje, o których mowa w art. 178a i art. 180 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego, z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których mowa w art. 240 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, albo informacje stanowiące tajemnice związane z wykonywaniem zawodu lub funkcji,

o których mowa w art. 180 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego, Szef SKW przekazuje Prokuratorowi Generalnemu te materiały.

14g.

W przypadku, o którym mowa w ust. 14f pkt 2, Prokurator Generalny niezwłocznie po

otrzymaniu materiałów, kieruje je do sądu, który zarządził kontrolę operacyjną, albo

wyraził na nią zgodę w trybie określonym w ust. 3, wraz z wnioskiem o

1)

stwierdzenie, które z przekazanych materiałów zawierają informacje, o których mowa

w ust. 14f pkt 2;

2)

dopuszczenie do wykorzystania w postępowaniu karnym materiałów zawierających informacje

stanowiące tajemnice związane z wykonywaniem zawodu lub funkcji, o których mowa w

art. 180 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego, nieobjęte zakazami określonymi w art. 178a i art. 180 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których mowa w art. 240 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.

14h.

Sąd, niezwłocznie po złożeniu wniosku przez Prokuratora Generalnego, wydaje postanowienie

o dopuszczeniu do wykorzystania w postępowaniu karnym materiałów, o których mowa w

ust. 14g pkt 2, gdy jest to niezbędne dla dobra wymiaru sprawiedliwości, a okoliczność

nie może być ustalona na podstawie innego dowodu, a także zarządza niezwłoczne zniszczenie

materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne.

14i.

Na postanowienie sądu w przedmiocie dopuszczenia do wykorzystania w postępowaniu karnym

materiałów, o których mowa w ust. 14g pkt 2, Prokuratorowi Generalnemu przysługuje

zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

14j.

Szef SKW jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu materiałów, o

którym mowa w ust. 14h, oraz niezwłocznego, komisyjnego i protokolarnego zniszczenia

materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Szef

SKW niezwłocznie informuje Prokuratora Generalnego o zniszczeniu tych materiałów.

15.

Zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej materiały, które nie stanowią

informacji potwierdzających zaistnienie przestępstwa, podlegają niezwłocznemu, protokolarnemu,

komisyjnemu zniszczeniu. Zniszczenie materiałów zarządza Szef SKW.

15a.

O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa

w ust. 15, Szef SKW jest obowiązany do niezwłocznego poinformowania Prokuratora Generalnego.

15b.

Sąd, Prokurator Generalny i Szef SKW prowadzą rejestry wniosków, zarządzeń, zgód i

postanowień dotyczących kontroli operacyjnej. Rejestry prowadzi się w formie elektronicznej,

z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych.

16.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób dokumentowania kontroli

operacyjnej oraz przechowywania i przekazywania wniosków i zarządzeń, a także przechowywania,

przekazywania oraz przetwarzania i niszczenia materiałów uzyskanych podczas stosowania

tej kontroli, uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru podejmowanych

czynności i uzyskanych materiałów oraz wzory stosowanych druków i rejestrów.

1.

SKW może uzyskiwać niezbędne do realizacji zadań, o których mowa w art. 5, dane niestanowiące

treści odpowiednio, przekazu telekomunikacyjnego, przesyłki pocztowej albo przekazu

w ramach usługi świadczonej drogą elektroniczną, określone w

1)

art. 180c i art. 180d ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1489, z późn. zm., zwane dalej „danymi telekomunikacyjnymi”,

2)

art. 82 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1481), zwane dalej „danymi pocztowymi”,

3)

art. 18 ust. 1-5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1219), zwane dalej „danymi internetowymi”

- oraz może je przetwarzać bez wiedzy i zgody osoby, której dotyczą.

2.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy lub usługodawca świadczący usługi

drogą elektroniczną udostępnia nieodpłatnie dane, o których mowa w ust. 1

1)

na pisemny wniosek Szefa SKW lub osoby przez niego upoważnionej;

2)

na ustne żądanie funkcjonariusza SKW, posiadającego pisemne upoważnienie Szefa SKW;

3)

za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej funkcjonariuszowi SKW posiadającemu pisemne

upoważnienie Szefa SKW.

3.

O udostępnieniu danych w trybie określonym w ust. 2 pkt 2 przedsiębiorca telekomunikacyjny,

operator pocztowy lub usługodawca świadczący usługi drogą elektroniczną informuje

niezwłocznie Szefa SKW.

4.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy oraz usługodawca świadczący usługi

drogą elektroniczną są obowiązani udostępnić dane, o których mowa w ust. 1, funkcjonariuszom

wskazanym we wniosku.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, udostępnianie danych, o których mowa w

ust. 1, odbywa się bez udziału pracowników przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, operatora

pocztowego lub usługodawcy świadczącego usługi drogą elektroniczną lub przy niezbędnym

ich współudziale, jeżeli możliwość taką przewiduje porozumienie zawarte pomiędzy Szefem

SKW a tym podmiotem.

6.

Udostępnienie SKW danych telekomunikacyjnych, pocztowych lub internetowych może nastąpić

za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej, jeżeli

1)

wykorzystywane sieci i system teleinformatyczny zapewniają

a)

możliwość ustalenia osoby uzyskującej te dane, ich rodzaju oraz czasu, w którym zostały

uzyskane,

b)

zabezpieczenie techniczne i organizacyjne uniemożliwiają osobie nieuprawnionej dostęp

do tych danych;

2)

jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem zadań wykonywanych przez SKW albo prowadzonych

przez nią czynności.

7.

Szef SKW prowadzi rejestr wystąpień o uzyskanie danych telekomunikacyjnych, pocztowych

i internetowych zawierający informacje identyfikujące jednostkę organizacyjną SKW

i funkcjonariusza SKW uzyskującego te dane, ich rodzaj, cel uzyskania oraz czas, w

którym zostały uzyskane. Rejestr prowadzi się w formie elektronicznej, z zachowaniem

przepisów o ochronie informacji niejawnych.

8.

Dane, o których mowa w ust. 1, które mają znaczenie dla postępowania karnego, Szef

SKW przekazuje Prokuratorowi Generalnemu. Prokurator Generalny podejmuje decyzję o

zakresie i sposobie wykorzystania przekazanych danych.

9.

Dane, o których mowa w ust. 1, które nie mają znaczenia dla postępowania karnego albo

nie są istotne dla obronności Państwa, podlegają niezwłocznemu, komisyjnemu i protokolarnemu

zniszczeniu.

1.

Kontrolę nad uzyskiwaniem przez SKW danych telekomunikacyjnych, pocztowych lub internetowych

sprawuje Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie.

2.

Szef SKW przekazuje, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych, sądowi,

o którym mowa w ust. 1, w okresach półrocznych, sprawozdanie obejmujące

1)

liczbę przypadków pozyskania w okresie sprawozdawczym danych telekomunikacyjnych,

pocztowych lub internetowych oraz rodzaj tych danych;

2)

kwalifikacje prawne czynów, w związku z zaistnieniem których wystąpiono o dane telekomunikacyjne,

pocztowe lub internetowe.

3.

W ramach kontroli, o której mowa w ust. 1, sąd może zapoznać się z materiałami uzasadniającymi

udostępnienie SKW danych telekomunikacyjnych, pocztowych lub internetowych.

4.

Sąd, o którym mowa w ust. 1, informuje Szefa SKW o wyniku kontroli w terminie 30 dni

od jej zakończenia.

5.

Kontroli, o której mowa w ust. 1, nie podlega uzyskiwanie danych na podstawie art.

32b ust. 1.

1.

W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 5, SKW może uzyskiwać dane

1)

z wykazu, o którym mowa w art. 179 ust. 9 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne,

2)

o których mowa w art. 161 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne,

3)

w przypadku użytkownika, który nie jest osobą fizyczną numer zakończenia sieci oraz

siedzibę lub miejsce wykonywania działalności gospodarczej, firmę lub nazwę i formę

organizacyjną tego użytkownika,

4)

w przypadku stacjonarnej publicznej sieci telekomunikacyjnej - także nazwę miejscowości

oraz ulicy, przy której znajduje się zakończenie sieci, udostępnione użytkownikowi

- oraz może je przetwarzać bez wiedzy i zgody osoby, której dotyczą.

2.

Do udostępniania i przetwarzania danych, o których mowa w ust. 1, art. 32 ust. 2-9

stosuje się.

1.

W sprawach o przestępstwa, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, czynności operacyjno-rozpoznawcze

zmierzające do sprawdzenia uzyskanych wcześniej wiarygodnych informacji o popełnieniu

przestępstwa oraz wykrycia jego sprawców i uzyskania dowodów jego popełnienia mogą

polegać na dokonaniu w sposób niejawny nabycia, zbycia lub przejęcia przedmiotów pochodzących

z przestępstwa, ulegających przepadkowi albo których wytwarzanie, posiadanie, przewożenie

lub którymi obrót są zabronione, a także przyjęciu lub wręczeniu korzyści majątkowej.

2.

Szef SKW może zarządzić, na czas określony, czynności wymienione w ust. 1, po uzyskaniu

pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, którego na bieżąco informuje o przebiegu tych

czynności i ich wyniku.

2a.

Przed wydaniem pisemnej zgody Prokurator Generalny zapoznaje się z materiałami uzasadniającymi

potrzebę przeprowadzenia czynności, o których mowa w ust. 1.

3.

Czynności określone w ust. 1 nie mogą polegać na kierowaniu działaniami wyczerpującymi

znamiona czynu zabronionego pod groźbą kary.

4.

W przypadku potwierdzenia informacji o przestępstwie określonym w art. 5 ust. 1 pkt 1 Szef SKW przekazuje Prokuratorowi Generalnemu wszystkie materiały

zgromadzone w wyniku wykonywania czynności. W postępowaniu przed sądem, w odniesieniu

do tych materiałów, stosuje się odpowiednio art. 393 § 1 zdanie pierwsze ustawy z

dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

5.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania

i dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1. Rozporządzenie powinno, uwzględniając

niejawny charakter czynności, ustalać sposób przechowywania, przekazywania i niszczenia

materiałów i dokumentów uzyskanych lub wytworzonych w związku z realizacją czynności,

o których mowa w ust. 1, a także określać wzory stosowanych druków i rejestrów.

1.

W sprawach o przestępstwa, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, w ramach czynności

operacyjno-rozpoznawczych zmierzających do udokumentowania tych przestępstw albo ustalenia

tożsamości osób uczestniczących w tych przestępstwach lub przejęcia przedmiotów przestępstwa,

Szef SKW może zarządzić niejawne nadzorowanie wytwarzania, przemieszczania, przechowywania

i obrotu przedmiotami przestępstwa, jeżeli nie stworzy to zagrożenia dla życia lub

zdrowia ludzkiego.

2.

O zarządzeniu, przebiegu i wynikach czynności podjętych w trybie ust. 1 Szef SKW niezwłocznie

zawiadamia Prokuratora Generalnego, który może nakazać ich zaniechanie.

3.

Stosownie do zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, urzędy, instytucje i podmioty prowadzące

działalność w dziedzinie poczty i transportu, organy celne oraz organy Straży Granicznej

są obowiązane dopuścić do dalszego przewozu przesyłki zawierające przedmioty przestępstwa

w stanie nienaruszonym lub po ich usunięciu albo zastąpieniu w całości lub w części.

4.

W przypadku potwierdzenia informacji o przestępstwie Szef SKW przekazuje Prokuratorowi

Generalnemu wszystkie materiały zgromadzone w wyniku wykonywania czynności. W postępowaniu

przed sądem, w odniesieniu do tych materiałów, stosuje się odpowiednio art. 393 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania

karnego.

5.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania

i dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1. Rozporządzenie powinno, uwzględniając

niejawny charakter czynności, ustalać sposób przechowywania, przekazywania i niszczenia

materiałów i dokumentów uzyskanych lub wytworzonych w związku z realizacją czynności,

o których mowa w ust. 1, a także określać wzory stosowanych druków i rejestrów.

Nie popełnia przestępstwa, kto, będąc do tego uprawnionym, wykonuje czynności określone

w art. 33 ust. 1, jeżeli zostały zachowane warunki określone w art. 33 ust. 3, a także

kto wykonuje czynności określone w art. 34 ust. 1.

Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 33 ust. 1 i 34 ust. 1, może być

stosowana kontrola korespondencji lub środki techniczne na zasadach określonych w

art. 31.

W zakresie swojej właściwości SKW i SWW mogą uzyskiwać informacje, w tym także niejawnie,

gromadzić je, sprawdzać i przetwarzać.

1.

W zakresie swojej właściwości SKW i SWW mogą zbierać, także niejawnie, wszelkie dane

osobowe, w tym również, jeżeli jest to uzasadnione charakterem realizowanych zadań,

dane wskazane w art. 27 i 28 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 922), a także korzystać z danych osobowych i innych informacji uzyskanych w wyniku wykonywania

czynności operacyjno-rozpoznawczych przez uprawnione do tego organy, służby i instytucje

państwowe oraz przetwarzać je, w rozumieniu ustawy o ochronie danych osobowych, bez wiedzy i zgody osoby, której te dane dotyczą.

2.

Administrator zbioru danych jest obowiązany nieodpłatnie udostępnić dane osobowe,

o których mowa w ust. 1, na podstawie imiennego upoważnienia wydanego odpowiednio

przez Szefa SKW albo Szefa SWW okazanego przez funkcjonariusza wraz z legitymacją

służbową.

3.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzeń, odrębnie dla SKW i SWW,

wzór upoważnienia, o którym mowa w ust. 2, uwzględniając konieczność wskazania w upoważnieniu

zakresu danych osobowych mających podlegać udostępnieniu.

4.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzeń, odrębnie dla SKW i SWW, zakres,

warunki i tryb przekazywania odpowiednio SKW i SWW informacji przez organy, służby

i instytucje państwowe, o których mowa w ust. 1, uwzględniając zakres i sposób działania

tych instytucji, potrzebę minimalizowania kosztów udostępniania oraz konieczność szczegółowej

ochrony danych osobowych.

1.

W związku z wykonywaniem swoich zadań SKW i SWW zapewniają ochronę środków, form i

metod realizacji zadań, zgromadzonych informacji oraz własnych obiektów i danych identyfikujących

funkcjonariuszy tych służb.

2.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych funkcjonariusze SKW i SWW mogą

posługiwać się dokumentami, które uniemożliwiają ustalenie danych identyfikujących

funkcjonariusza oraz środków, którymi posługuje się przy wykonywaniu zadań służbowych.

3.

Osoby udzielające SKW i SWW pomocy przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych

mogą posługiwać się dokumentami, o których mowa w ust. 2.

4.

SWW, na potrzeby uprawnionych organów, służb i instytucji państwowych, sporządza i

wydaje dokumenty wojskowe oraz dokumenty SKW i SWW, uniemożliwiające ustalenie danych

identyfikujących żołnierzy, funkcjonariuszy albo pracowników tych organów, służb i

instytucji oraz osób udzielających im pomocy przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych,

a także prowadzi rejestr tych dokumentów. Sporządzanie i wydawanie dokumentów na potrzeby

organów, służb i instytucji innych niż SWW następuje na ich wniosek.

5.

Na pisemny wniosek Szefa SKW albo Szefa SWW uprawnione organy, służby i instytucje

państwowe wydają dokumenty i znaki identyfikujące osobom posługującym się nimi jako

funkcjonariusze lub pracownicy tych organów, służb lub instytucji państwowych.

6.

Nie popełnia przestępstwa

1)

kto poleca sporządzenie lub kieruje sporządzeniem dokumentów, o których mowa w ust.

2 i 3;

2)

kto sporządza dokumenty, o których mowa w ust. 2 i 3;

3)

kto udziela pomocy w sporządzeniu dokumentów, o których mowa w ust. 2 i 3;

4)

funkcjonariusz SKW, SWW, żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe w SKW

albo SWW lub osoba wymieniona w ust. 3, posługujący się przy wykonywaniu czynności

operacyjno-rozpoznawczych dokumentami, o których mowa w ust. 2 i 3.

7.

Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojego działania, określą, w drodze zarządzeń,

szczegółowy tryb wydawania i przechowywania dokumentów, o których mowa w ust. 2 i

3, oraz posługiwania się tymi dokumentami, z uwzględnieniem wymogów dotyczących ochrony

informacji niejawnych.

1.

SKW i SWW przy wykonywaniu swoich zadań mogą korzystać, z zastrzeżeniem art. 41, z

pomocy osób niebędących ich funkcjonariuszami. Zabronione jest, z zastrzeżeniem ust.

2, ujawnianie danych o osobie udzielającej SKW i SWW pomocy przy wykonywaniu czynności

operacyjno-rozpoznawczych.

2.

Ujawnienie danych o osobie, o której mowa w ust. 1, może nastąpić jedynie w przypadkach

określonych w art. 43 ust. 4.

3.

Za udzielenie pomocy osobom, o których mowa w ust. 1, może być przyznane wynagrodzenie

wypłacane z funduszu operacyjnego.

4.

Jeśli w czasie korzystania lub w związku z korzystaniem przez SKW i SWW z pomocy osób,

o których mowa w ust. 1, osoby te utraciły życie lub poniosły uszczerbek na zdrowiu,

osobom tym lub ich spadkobiercom przysługuje odszkodowanie, renta inwalidzka i rodzinna

oraz świadczenia wyrównawcze, na zasadach i w trybie określonych w przepisach o świadczeniach

osobistych na rzecz obrony w czasie pokoju.

5.

Jeśli w czasie korzystania lub w związku z korzystaniem przez SKW i SWW z pomocy osób,

o których mowa w ust. 1, osoby te poniosły szkodę w mieniu, osobom tym przysługuje

ryczałt albo odszkodowanie, na zasadach i w trybie określonych w przepisach o świadczeniach

rzeczowych na rzecz obrony w czasie pokoju.

6.

Osoba, o której mowa w ust. 1, nie może ujawniać faktu udzielania pomocy ani okoliczności

związanych z jej udzieleniem.

1.

SKW i SWW nie mogą przy wykonywaniu swoich zadań korzystać z tajnej współpracy

1)

posłów i senatorów;

2)

osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze

stanowiska państwowe

(Dz. U. z 2011 r. poz. 430 i 654, z 2015 r. poz. 1348 i 1960 oraz z 2016 r. poz. 2261);

3)

dyrektorów generalnych w ministerstwach, urzędach centralnych lub urzędach wojewódzkich;

4)

sędziów, asesorów sądowych, prokuratorów, adwokatów i radców prawnych;

5)

członków rady nadzorczej, członków zarządu oraz dyrektorów programów „Telewizji Polskiej

- Spółka Akcyjna” i „Polskiego Radia - Spółka Akcyjna”, a także dyrektorów terenowych

oddziałów „Telewizji Polskiej - Spółka Akcyjna”;

6)

dyrektora generalnego, dyrektorów biur oraz kierowników oddziałów regionalnych „Polskiej

Agencji Prasowej - Spółka Akcyjna”;

7)

nadawców w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1414);

8)

redaktorów naczelnych, dziennikarzy lub osób prowadzących działalność wydawniczą,

o których mowa w ustawie z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe

(Dz. U. poz. 24, z późn. zm.;

9)

rektorów, prorektorów i kierowników podstawowych jednostek organizacyjnych w publicznych

i niepublicznych szkołach wyższych;

10)

członków Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Polskiej Komisji Akredytacyjnej

i Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów.

2.

Funkcjonariusze SKW i SWW w okresie pełnienia służby nie mogą

1)

być członkami zarządów, rad nadzorczych lub komisji rewizyjnych spółek prawa handlowego;

2)

być członkami zarządów, rad nadzorczych lub komisji rewizyjnych spółdzielni, z wyjątkiem

rad nadzorczych spółdzielni mieszkaniowych;

3)

być członkami zarządów fundacji prowadzących działalność gospodarczą;

4)

posiadać w spółkach prawa handlowego więcej niż 10% akcji lub udziały przedstawiające

więcej niż 10% kapitału zakładowego - w każdej z tych spółek;

5)

prowadzić działalności gospodarczej na własny rachunek lub wspólnie z innymi osobami,

a także zarządzać taką działalnością lub być przedstawicielem czy pełnomocnikiem w

prowadzeniu takiej działalności.

3.

Szefowie SKW i SWW, w celu realizacji zadań SKW albo SWW, mogą wydać zgodę na

1)

korzystanie z tajnej współpracy z osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 8,

2)

sprawowanie funkcji, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3,

3)

posiadanie akcji lub udziałów, o których mowa w ust. 2 pkt 4,

4)

prowadzenie działalności, o której mowa w ust. 2 pkt 5

- jeżeli jest to uzasadnione względami bezpieczeństwa państwa, po uzyskaniu zgody

Prezesa Rady Ministrów, z zastrzeżeniem ust. 4. Wniosek w tej sprawie Szefowie SKW

i SWW przedstawiają za pośrednictwem Ministra Obrony Narodowej.

4.

W przypadku powołania Ministra Koordynatora Służb Specjalnych, Szefowie SKW i SWW

wyrażają zgodę, o której mowa w ust. 3, po uzyskaniu zgody Ministra Koordynatora Służb

Specjalnych.

Funkcjonariusze SKW i SWW składają odpowiednio Szefowi SKW albo Szefowi SWW oświadczenie

o swoim stanie majątkowym, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej

przez osoby pełniące funkcje publiczne

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1393), w trybie określonym w tych przepisach.

1.

Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojego działania, mogą zezwalać funkcjonariuszom

i pracownikom SKW i SWW oraz byłym funkcjonariuszom i pracownikom, po ustaniu stosunku

służbowego lub stosunku pracy w SKW i SWW, a także osobom udzielającym im pomocy w

wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych, na udzielenie informacji niejawnej

określonej osobie lub instytucji.

2.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, wobec byłych żołnierzy i pracowników Wojskowych

Służb Informacyjnych przysługuje Ministrowi Obrony Narodowej.

3.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie może dotyczyć udzielenia informacji o

1)

osobie, jeżeli zostały uzyskane w wyniku prowadzonych przez SKW, SWW albo inne organy,

służby lub instytucje państwowe czynności operacyjno-rozpoznawczych;

2)

szczegółowych formach i zasadach przeprowadzania czynności operacyjno-rozpoznawczych

oraz o stosowanych w związku z ich prowadzeniem środkach i metodach;

3)

osobie, o której mowa w art. 40 ust. 1, udzielającej pomocy SKW i SWW;

4)

osobie udzielającej pomocy Wojskowym Służbom Informacyjnym w wykonywaniu czynności

operacyjno-rozpoznawczych lub wojskowym jednostkom organizacyjnym realizującym zadania

z zakresu wywiadu i kontrwywiadu wojskowego przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o Wojskowych Służbach Informacyjnych

(Dz. U. poz. 1326 i 1750 oraz z 2004 r. poz. 177, 1800 i 2703)

4.

Zakazu określonego w ust. 3 nie stosuje się w przypadku żądania prokuratora albo sądu,

zgłoszonego w celu ścigania karnego za czyn zabroniony, stanowiący zbrodnię lub występek,

którego skutkiem jest śmierć, albo żądania Rzecznika Interesu Publicznego Rzecznika Interesu Publicznego

5.

Zakazu określonego w ust. 3 nie stosuje się również w przypadku żądania prokuratora

lub sądu uzasadnionego podejrzeniem popełnienia przestępstwa ściganego z oskarżenia

publicznego w związku z wykonywaniem czynności operacyjno-rozpoznawczych.

6.

W razie odmowy zwolnienia funkcjonariusza, pracownika lub osoby udzielającej im pomocy

w wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych od obowiązku zachowania w tajemnicy

informacji niejawnych o klauzuli tajności „tajne” lub „ściśle tajne” albo odmowy zezwolenia

na udostępnienie materiałów stanowiących informacje niejawne o klauzuli tajności „tajne”

lub „ściśle tajne” pomimo żądania prokuratora lub sądu, zgłoszonego w związku z postępowaniem

karnym o przestępstwo określone w art. 105 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny lub o zbrodnię godzącą w życie ludzkie albo o występek przeciwko życiu lub zdrowiu,

gdy jego następstwem była śmierć człowieka, Szef SKW albo Szef SWW przedstawia żądane

materiały oraz wyjaśnienie Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego. Jeżeli Pierwszy

Prezes Sądu Najwyższego stwierdzi, że uwzględnienie żądania prokuratora lub sądu jest

konieczne do prawidłowości postępowania karnego, Szef SKW albo Szef SWW jest obowiązany

zwolnić od zachowania tajemnicy lub udostępnić materiały objęte tajemnicą.

1.

SKW i SWW zapewniają ochronę wykorzystywanych przez siebie urządzeń oraz obszarów

i obiektów, a także przebywających w nich osób, przez wewnętrzną służbę ochrony.

2.

Funkcjonariusze wykonujący zadania w zakresie ochrony w granicach chronionych obszarów

i obiektów mają prawo

1)

ustalania uprawnień osób do przebywania na obszarach lub w obiektach chronionych,

2)

legitymowania osób w celu ustalenia ich tożsamości,

3)

wydawania poleceń dotyczących określonego zachowania się w granicach chronionych obszarów

i obiektów, w tym ich opuszczenia,

4)

ujęcia osób stwarzających bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzkiego, a także

zagrożenie dla chronionego mienia, w celu niezwłocznego oddania tych osób Policji

lub innym właściwym organom,

5)

dokonywania kontroli osobistej, przeglądania zawartości bagaży, a także sprawdzania

środków transportu i ładunków,

6)

usunięcia pojazdów z miejsca postoju

- jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa chronionych urządzeń, a także

obszarów, obiektów oraz przebywających w nich osób.

3.

Czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 2, 4 i 6, mogą być wykonywane również w miejscu

bezpośrednio sąsiadującym z chronionymi urządzeniami, obszarami lub obiektami, jeżeli

jest to niezbędne do zapewnienia ich bezpieczeństwa lub bezpieczeństwa przebywających

w nich osób.

4.

Czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 4 i 5, wykonuje się z poszanowaniem dóbr osobistych

osoby, w stosunku do której zostały podjęte.

5.

Do wykonywania zadań w zakresie ochrony, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy

art. 30-30b.

Służbę funkcjonariuszy SKW i SWW, określa ustawa z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego

oraz Służby Wywiadu Wojskowego

(Dz. U. z 2017 r. poz. 861 i 1321).

1.

Zawodową służbę wojskową żołnierzy zawodowych na stanowiskach służbowych w SKW i SWW,

w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie, określają przepisy ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

2.

Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim żołnierzy zawodowych, o których mowa w ust.

1, w przypadkach uzasadnionych charakterem, miejscem, sposobem lub rodzajem wykonywanych

zadań służbowych stwierdza się na zasadach określonych w art. 96c ust. 2 i 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby

Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego.

2a

W zakresie bezpieczeństwa i higieny służby żołnierzy zawodowych, o których mowa w

ust. 1, stosuje się odpowiednio zasady określone w art. 11a ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu

Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego.

1.

Wyznaczenie żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe w SKW lub SWW następuje po

przeprowadzeniu postępowania kwalifikacyjnego. Przepisy art. 4 i art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy

Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego stosuje się odpowiednio.

2.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzeń, odrębnie dla SKW i SWW,

szczegółowe formy i tryb przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego wobec żołnierzy

ubiegających się o wyznaczenie na stanowisko służbowe w SKW lub SWW, oraz wzór kwestionariusza

osobowego, uwzględniając potrzebę uzyskania takich informacji o kandydacie, które

są niezbędne do podjęcia decyzji o przyjęciu do służby w SKW lub SWW.

1.

Legitymacja służbowa SKW albo SWW jest dokumentem potwierdzającym pełnienie służby

w SKW albo SWW, a także posiadanie uprawnień wynikających z zakresu działania tych

służb.

2.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzeń, odrębnie dla SKW i SWW,

wzór legitymacji służbowej SKW i SWW oraz innych dokumentów SKW i SWW, organy właściwe

do ich wydawania, wymiany i unieważniania oraz dokonywania w nich wpisów, przypadki,

w których legitymacja służbowa lub inne dokumenty podlegają zwrotowi, wymianie lub

unieważnieniu, a także tryb postępowania w przypadku ich utraty, jak również sposób

posługiwania się legitymacją służbową oraz innymi dokumentami, uwzględniając w szczególności

okres ważności legitymacji, okoliczności uzasadniające jej wymianę i zwrot, zadania

przełożonych w zakresie wydawania legitymacji i dokonywania w niej wpisów, treść legitymacji,

a także regulacje dotyczące innych dokumentów, w tym zwłaszcza dokumentów uprawniających

do świadczeń lekarskich.

1.

Żołnierzy zawodowych wyznaczają i zwalniają ze stanowisk służbowych Szefowie SKW i

SWW na zasadach i w trybie określonym w ustawie z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

2.

Jeżeli żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe w SKW lub SWW pełni zawodową

służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby terminowej, z dniem wyznaczenia

na stanowisko służbowe w SKW lub SWW kontrakt na pełnienie służby terminowej staje

się z mocy prawa kontraktem na pełnienie służby stałej. Fakt ten, organ, który wyznaczył

na stanowisko służbowe, stwierdza w rozkazie personalnym.

1.

Żołnierzowi zawodowemu można powierzyć, na okres do 6 miesięcy, pełnienie obowiązków

służbowych na innym stanowisku. W takim przypadku uposażenie żołnierza nie może być

obniżone.

2.

Żołnierza, gdy jest to uzasadnione realizacją zadań SKW albo SWW, w której pełni służbę,

za jego zgodą, można oddelegować do wykonywania zadań służbowych poza SKW albo SWW,

po przeniesieniu go do dyspozycji Szefa tej służby.

3.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzeń, odrębnie dla SKW i SWW,

warunki i tryb oddelegowania, uprawnienia i obowiązki żołnierza w czasie oddelegowania,

wysokość i sposób wypłacania uposażenia i innych świadczeń pieniężnych przysługujących

oddelegowanemu żołnierzowi, uwzględniając miejsce oraz charakter i zakres wykonywanych

przez niego zadań służbowych poza SKW albo SWW, a także ustali, z uwzględnieniem przepisów

o ochronie informacji niejawnych, szczególne uprawnienia i obowiązki żołnierza pełniącego

służbę poza granicami kraju.

W stosunku do osób pełniących zawodową służbę wojskową w SKW i SWW, polecenie określonego

działania lub zaniechania wydane służbowo przez osobę niebędącą żołnierzem zawodowym,

zajmującą stanowisko służbowe w SKW lub SWW, ma moc rozkazu wojskowego.

1.

Funkcjonariusz SKW albo SWW oraz żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe

w SKW albo w SWW, który

1)

jest członkiem zarządu, rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej spółki prawa handlowego,

2)

jest członkiem zarządu, rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej spółdzielni, z wyjątkiem

rady nadzorczej spółdzielni mieszkaniowej,

3)

jest członkiem zarządu fundacji prowadzącej działalność gospodarczą,

4)

posiada w spółkach prawa handlowego więcej niż 10% akcji lub udziały przedstawiające

więcej niż 10% kapitału zakładowego - w każdej z tych spółek lub

5)

prowadzi działalności gospodarczą na własny rachunek lub wspólnie z innymi osobami

zarządza taką działalnością lub jest przedstawicielem czy pełnomocnikiem w prowadzeniu

takiej działalności

- podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

2.

Nie popełnia przestępstwa określonego w ust. 1 funkcjonariusz albo żołnierz, który

uzyskał zgodę odpowiednio Szefa SKW albo Szefa SWW, o której mowa w art. 41 ust. 3

pkt 2-4.

1.

Funkcjonariusz SKW albo SWW oraz żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe

w SKW albo w SWW, który wbrew przepisom ustawy, wykorzystuje informacje uzyskane podczas

lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, do wpływania na działalność organów

władzy publicznej, przedsiębiorców lub nadawców w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji oraz redaktorów naczelnych, dziennikarzy lub osób prowadzących działalność wydawniczą,

o których mowa w ustawie z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe

-

podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

2.

Jeżeli sprawca czynu, o którym mowa w ust. 1, działa w celu osiągnięcia korzyści osobistej

lub majątkowej

-

podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.

1.

Osoba, która pełniła służbę w SKW albo w SWW oraz osoba, która pełniła służbę lub

była zatrudniona w Wojskowych Służbach Informacyjnych lub w wojskowych jednostkach

organizacyjnych realizujących zadania z zakresu wywiadu i kontrwywiadu wojskowego

przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o Wojskowych Służbach Informacyjnychart. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji oraz redaktorów naczelnych, dziennikarzy lub osób prowadzących działalność wydawniczą,

o których mowa w ustawie z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe

-

podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

2.

Jeżeli sprawca czynu, o którym mowa w ust. 1, działa w celu osiągnięcia korzyści osobistej

lub majątkowej

-

podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.

1.

Funkcjonariusz SKW albo SWW oraz żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe

w SKW albo w SWW, który tajnie współpracuje z nadawcą w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji oraz redaktorem naczelnym, dziennikarzem lub osobą prowadzącą działalność wydawniczą,

o których mowa w ustawie z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe

-

podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

2.

Nie popełnia przestępstwa określonego w ust. 1 funkcjonariusz albo żołnierz, który

uzyskał zgodę odpowiednio Szefa SKW albo Szefa SWW, o której mowa w art. 41 ust. 3

pkt 1.

Ustawa wchodzi w życie w terminieustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Służbie Kontrwywiadu

Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego oraz ustawę o służbie funkcjonariuszy Służby

Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego.