Obwieszczenie Ministra Spraw Zagranicznych z dnia 27 września 2017 r. o sprostowaniu błędów

1.

Antarktyka będzie wykorzystywana wyłącznie w celach pokojowych. Zabrania się w szczególności

wszelkich przedsięwzięć o charakterze wojskowym, jak tworzenie baz i fortyfikacji

wojskowych, przeprowadzanie manewrów wojskowych oraz doświadczeń ze wszelkimi rodzajami

broni.

2.

Niniejszy Układ nie zabrania korzystania z personelu lub sprzętu wojskowego dla badań

naukowych lub dla wszelkich innych celów pokojowych.

Wolność badań naukowych w Antarktyce oraz współpraca w tej dziedzinie, jak to miało

miejsce podczas Międzynarodowego Roku Geofizycznego, będą kontynuowane zgodnie z postanowieniami

niniejszego Układu.

1.

W celu rozszerzenia współpracy międzynarodowej w dziedzinie badań naukowych w Antarktyce,

jak przewidziano w artykule II niniejszego Układu, Umawiające się Strony zgadzają

się, że w maksymalnie możliwym i praktycznie osiągalnym stopniu

a)

dokonuje się wymiany informacji co do planów prac naukowych w Antarktyce, aby zapewnić

maksymalną oszczędność środków i skuteczność prac,

b)

dokonuje się wymiany personelu naukowego między ekspedycjami i stacjami w Antarktyce,

c)

dokonuje się wymiany danych i rezultatów obserwacji naukowych w Antarktyce i zapewnia

się swobodny dostęp do nich.

2.

Przy wykonaniu postanowień niniejszego artykułu udziela się wszechstronnego poparcia

ustanowieniu stosunków rzeczowej współpracy z tymi agencjami wyspecjalizowanymi Organizacji

Narodów Zjednoczonych i innymi organizacjami międzynarodowymi, które są zainteresowane

w sprawach Antarktyki pod względem naukowym lub technicznym.

1.

Żadne postanowienie niniejszego Układu nie będzie interpretowane jako

a)

zrzeczenie się przez którąkolwiek z Umawiających się Stron zgłoszonych poprzednio

praw lub roszczeń do suwerenności terytorialnej w Antarktyce,

b)

całkowite lub częściowe zrzeczenie się przez którąkolwiek z Umawiających się Stron

jakiejkolwiek podstawy roszczeń do suwerenności terytorialnej w Antarktyce, którą

ta Strona może posiadać w wyniku swej działalności lub działalności swoich obywateli

w Antarktyce lub na skutek innych przyczyn,

c)

narażenie na szwank pozycji którejkolwiek z Umawiających się Stron odnośnie do uznawania

bądź nieuznawania przez nią prawa lub roszczeń, lub podstawy roszczeń do suwerenności

terytorialnej w Antarktyce jakiegokolwiek innego państwa.

2.

Żadne posunięcia lub działania, dokonane w okresie pozostawania niniejszego Układu

w mocy, nie stwarzają podstawy do zgłoszenia, podtrzymania lub negowania roszczeń

do suwerenności terytorialnej w Antarktyce i nie stwarzają żadnych praw do suwerenności

w Antarktyce. Żadnego nowego roszczenia lub zwiększenia istniejącego roszczenia do

suwerenności terytorialnej w Antarktyce nie można zgłaszać w okresie pozostawania

niniejszego Układu w mocy.

1.

Przedstawiciele Umawiających się Stron, wymienionych w preambule niniejszego Układu,

zbiorą się w mieście Canberra nie później niż w dwa miesiące po wejściu w życie niniejszego

Układu, a następnie zbierać się będą w odpowiednich miejscach w celu wymiany informacji,

wzajemnych konsultacji w sprawach Antarktyki, będących przedmiotem wspólnego zainteresowania,

opracowania i zalecenia swoim Rządom środków mających się przyczynić do realizacji

zasad i celów niniejszego Układu, uwzględniając środki dotyczące

a)

wykorzystania Antarktyki wyłącznie w celach pokojowych,

b)

ułatwiania badań naukowych w Antarktyce,

c)

ułatwiania międzynarodowej współpracy naukowej w Antarktyce,

d)

ułatwiania realizacji praw inspekcji, przewidzianych w artykule VII niniejszego Układu,

e)

kwestii dotyczących wykonywania jurysdykcji w Antarktyce,

f)

ochrony i zachowania żywych zasobów w Antarktyce.

2.

Każdej Umawiającej się Stronie, która stała się uczestnikiem niniejszego Układu, przez

przystąpienie zgodnie z postanowieniem artykułu XIII, przysługuje prawo mianowania

przedstawicieli uczestniczących w naradach wspomnianych w ustępie 1 niniejszego artykułu,

tak długo, jak Umawiające się Strony wykazują zainteresowanie Antarktyką przez prowadzenie

tam istotnej pracy naukowo-badawczej, takiej jak założenie stacji naukowej lub wysłanie

wyprawy naukowej.

3.

Sprawozdania obserwatorów, wspomnianych w artykule VII niniejszego Układu, przesyłane

są do przedstawicieli Umawiających się Stron, którzy uczestniczą w naradach wspomnianych

w ustępie 1 niniejszego artykułu.

4.

Środki wymienione w ustępie 1 niniejszego artykułu wchodzą w życie po zaaprobowaniu

ich przez wszystkie Umawiające się Strony, których przedstawiciele byli uprawnieni

do udziału w naradach zwołanych dla rozpatrzenia tych środków.

5.

Poszczególne lub wszystkie prawa ustanowione niniejszym Układem mogą być wykonywane

z dniem wejścia w życie Układu niezależnie od tego, czy środki mające ułatwić wykonywanie

tych praw były czy też nie były zaproponowane, rozpatrzone lub zaaprobowane, jak to

przewiduje niniejszy artykuł.

1.

Zabrania się wszelkich wybuchów jądrowych w Antarktyce oraz usuwania w tym rejonie

odpadów promieniotwórczych.

2.

W razie zawarcia umów międzynarodowych w sprawie wykorzystania energii jądrowej, włączając

w to wybuchy jądrowe i usuwanie odpadów promieniotwórczych, w jakich będą uczestniczyć

wszystkie Umawiające się Strony, których przedstawiciele uprawnieni są do udziału

w naradach przewidzianych w artykule IX, ustanowione przez takie umowy zasady stosowane

będą w Antarktyce.

Postanowienia niniejszego Układu dotyczą rejonu położonego na południe od 60 równoleżnika

szerokości geograficznej południowej, włączając w to wszystkie szelfy lodowe, lecz

nic w niniejszym Układzie nie uszczupla i w żadnej mierze nie narusza praw jakiegokolwiek

państwa lub wykonywania tych praw zgodnie z prawem międzynarodowym dotyczącym otwartego

morza, w granicach tego rejonu.

1.

Dla osiągnięcia celów i zapewnienia przestrzegania postanowień niniejszego Układu

każda z Umawiających się Stron, której przedstawiciele uprawnieni są do uczestnictwa

w naradach wspomnianych w artykule IX niniejszego Układu, ma prawo mianować obserwatorów

do przeprowadzenia jakiejkolwiek inspekcji, przewidzianej w niniejszym artykule. Obserwatorzy

są obywatelami tych Umawiających się Stron, które ich mianują. Nazwiska obserwatorów

podaje się do wiadomości wszystkim pozostałym Umawiającym się Stronom uprawnionym

do mianowania obserwatorów; zakończenie ich funkcji jest przedmiotem analogicznego

zawiadomienia.

2.

Każdy obserwator, mianowany zgodnie z postanowieniami ustępu 1 niniejszego artykułu,

ma całkowicie wolny dostęp w każdej chwili do każdego lub do wszystkich rejonów Antarktyki.

3.

Wszystkie rejony Antarktyki łącznie ze wszystkimi stacjami, urządzeniami i sprzętem

w tych rejonach oraz wszystkie statki morskie i powietrzne w miejscach wyładunku i

załadunku ładunków lub personelu w Antarktyce są w każdej chwili dostępne dla dokonania

inspekcji przez każdego z obserwatorów mianowanych zgodnie z postanowieniami ustępu

1 niniejszego artykułu.

4.

Każda z Umawiających się Stron, uprawniona do mianowania obserwatorów, może w każdej

chwili przeprowadzić inspekcję powietrzną dowolnego rejonu lub wszystkich rejonów

Antarktyki.

5.

Każda z Umawiających się Stron od chwili wejścia dla niej w życie niniejszego Układu

informuje inne Umawiające się Strony i później zawiadamia je zawczasu

a)

o wszystkich wyprawach do Antarktyki lub w obszar Antarktyki, podejmowanych przez

jej statki lub jej obywateli, oraz o wszystkich wyprawach do Antarktyki, które są

organizowane na jej terytorium lub z jej terytorium wyruszają,

b)

o wszystkich stacjach w Antarktyce, zajmowanych przez jej obywateli,

c)

o wszelkim personelu lub sprzęcie wojskowym przeznaczonym do wysłania przez nią do

Antarktyki z przestrzeganiem warunków przewidzianych w ustępie 2 artykułu I niniejszego

Układu.

1.

W celu ułatwienia wykonania ich funkcji na podstawie niniejszego Układu i bez uszczerbku

dla pozycji każdej z Umawiających się Stron w sprawie jurysdykcji nad wszystkimi innymi

osobami w Antarktyce, obserwatorzy mianowani zgodnie z postanowieniami ustępu 1 artykułu

VII oraz personel naukowy, który Strony wymieniają między sobą w myśl ustępu 1 litery

b) artykułu III Układu, a także personel towarzyszący wszelkim takim osobom, podlegają

jurysdykcji tylko tej Umawiającej się Strony, której są obywatelami w odniesieniu

do wszelkich czynów lub zaniedbań, mających miejsce podczas ich pobytu w Antarktyce,

związanego z wykonywaniem ich funkcji.

2.

Bez uszczerbku dla postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu i przed podjęciem środków,

przewidzianych w ustępie 1 literze e) artykułu IX, zainteresowane Umawiające się Strony

w przypadku każdego sporu dotyczącego wykonywania jurysdykcji w Antarktyce przeprowadzą

natychmiast między sobą konsultacje w celu osiągnięcia akceptowalnego dla nich rozwiązania.

Każda z Umawiających się Stron zobowiązuje się do podjęcia odpowiednich wysiłków,

zgodnie z Kartą Narodów Zjednoczonych, by w Antarktyce nikt nie prowadził jakiejkolwiek

działalności sprzecznej z zasadami lub celami niniejszego Układu.

1.

W razie powstawania jakiegokolwiek sporu między dwiema lub kilkoma Umawiającymi się

Stronami co do interpretacji lub stosowania niniejszego Układu, Strony te przeprowadzą

między sobą konsultacje w celu rozstrzygnięcia sporu w drodze rokowań, badań, pośrednictwa,

koncyliacji, arbitrażu, postępowania sądowego lub innymi sposobami pokojowymi stosownie

do swego wyboru.

2.

Wszelki tego rodzaju spór, który nie będzie rozstrzygnięty w ten sposób, przekazuje

się, za każdorazową zgodą wszystkich Stron uczestniczących w sporze, do rozstrzygnięcia

Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości; w braku rozstrzygnięcia Strony uczestniczące

w sporze nie będą jednak zwolnione z obowiązku dalszego poszukiwania rozstrzygnięcia

sporu za pomocą jakiegokolwiek z różnych środków pokojowych, wymienionych w ustępie

1 niniejszego artykułu.

1.

a)

Niniejszy Układ może być w każdym czasie zmieniony lub poprawiony za zgodą wszystkich

Umawiających się Stron, których przedstawiciele uprawnieni są do udziału w naradach

przewidzianych w artykule IX. Każda taka zmiana lub każda poprawka wchodzi w życie

po otrzymaniu przez rząd-depozytariusza od wszystkich tych Umawiających się Stron

zawiadomienia o jej ratyfikacji.

b)

Następnie taka zmiana lub poprawka wchodzi w życie w stosunku do każdej Umawiającej

się Strony po otrzymaniu od niej przez rząd-depozytariusza zawiadomienia o ratyfikacji.

Każdą Umawiającą się Stronę, od której nie otrzymano zawiadomienia o ratyfikacji w

okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie zmiany lub poprawki, zgodnie z postanowieniami

ustępu 1 litery a) niniejszego artykułu, uważać się będzie za nie będącą już uczestnikiem

Układu od dnia wygaśnięcia tego terminu.

2.

a)

Jeżeli po upływie trzydziestu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu którakolwiek

z Umawiających się Stron, której przedstawiciele uprawnieni są do udziału w naradach

przewidzianych w artykule IX, zażąda, przez zawiadomienie skierowane do rządu-depozytariusza,

zwołania konferencji wszystkich Umawiających się Stron w celu omówienia funkcjonowania

Układu, konferencję taką zwołuje się tak szybko, jak to możliwe.

b)

Każdą zmianę lub poprawkę do niniejszego Układu, zaaprobowaną na wspomnianej konferencji

przez większość reprezentowanych na niej Umawiających się Stron, włączając większość

tych Stron, których przedstawiciele uprawnieni są do udziału w naradach, przewidzianych

w artykule IX, rząd-depozytariusz podaje do wiadomości wszystkich Umawiających się

Stron natychmiast po zakończeniu konferencji. Każda zmiana lub poprawka wchodzi w

życie zgodnie z postanowieniami ustępu 1 niniejszego artykułu.

c)

Jeżeli taka zmiana lub poprawka nie wejdzie w życie zgodnie z postanowieniami ustępu

1 litery a) niniejszego artykułu w ciągu dwóch lat od daty zawiadomienia wszystkich

Umawiających się Stron, każda Umawiająca się Strona może w każdej chwili, po zakończeniu

tego terminu, notyfikować rządowi-depozytariuszowi wypowiedzenie niniejszego Układu,

zaś takie wypowiedzenie nabierze mocy po upływie dwóch lat od daty otrzymania tej

notyfikacji przez rząd-depozytariusza.

1.

Niniejszy Układ podlega ratyfikacji przez państwa, które go podpisały. Będzie on otwarty

do przystąpienia dla każdego państwa będącego członkiem Organizacji Narodów Zjednoczonych

lub dla każdego innego państwa, które może być zaproszone do przystąpienia do Układu

za zgodą wszystkich Umawiających się Stron, których przedstawiciele uprawnieni są

do udziału w naradach, przewidzianych w artykule IX niniejszego Układu.

2.

Ratyfikacja niniejszego Układu lub przystąpienie do niego dokonywane jest przez każde

państwo zgodnie z jego przepisami konstytucyjnymi.

3.

Dokumenty ratyfikacyjne i dokumenty przystąpienia składa się na przechowanie Rządowi

Stanów Zjednoczonych Ameryki, który jest rządem-depozytariuszem.

4.

Rząd-depozytariusz zawiadamia wszystkie państwa, które podpisały Układ, oraz państwa,

które do niego przystąpiły, o dacie złożenia każdego dokumentu ratyfikacyjnego lub

dokumentu przystąpienia oraz o dacie wejścia w życie Układu i każdej zmiany lub poprawki

do niego.

5.

Po złożeniu dokumentów ratyfikacyjnych przez wszystkie państwa, które go podpisały,

niniejszy Układ wejdzie w życie dla tych państw oraz dla państw, które złożyły dokumenty

przystąpienia. W przyszłości Układ wejdzie w życie dla każdego państwa, które do niego

przystąpi, po złożeniu przez nie dokumentu przystąpienia.

6.

Rząd-depozytariusz zarejestruje niniejszy Układ zgodnie z postanowieniami artykułu

102 Karty Narodów Zjednoczonych.

Niniejszy Układ sporządzono w języku angielskim, francuskim, rosyjskim i hiszpańskim,

przy czym każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny i zdeponowano w archiwum

Rządu Stanów Zjednoczonych Ameryki, który przekaże należycie uwierzytelnione kopie

Układu Rządom państw, które go podpisały lub które do niego przystąpiły.