Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 września 2017 r. w sprawie sposobu ewidencjonowania mienia Skarbu Państwa

Rozporządzenie określa sposób ewidencjonowania mienia Skarbu Państwa, w tym sposób

prowadzenia zbiorczej ewidencji, o której mowa w art. 43 pkt 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym, oraz związane z tym obowiązki państwowych jednostek organizacyjnych, którym powierzono

to mienie.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

jednostce ewidencji podstawowej - należy przez to rozumieć państwową jednostkę organizacyjną

zobowiązaną do prowadzenia ewidencji mienia Skarbu Państwa, w zakresie przysługujących

jej uprawnień wynikających z praw majątkowych Skarbu Państwa, oraz właściwego ministra,

w zakresie praw majątkowych Skarbu Państwa nieprzypisanych państwowym jednostkom organizacyjnym

- na zasadach określonych w przepisach o rachunkowości;

2)

jednostce ewidencji przedmiotowej - należy przez to rozumieć podmiot zobowiązany na

podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ewidencji przedmiotowo wyróżnionych składników

mienia;

3)

jednostce pomocniczej ewidencji zbiorczej - należy przez to rozumieć jednostkę obsługującą

właściwego dysponenta części budżetu państwa lub jednostkę obsługującą właściwy organ

nadzorujący jednostkę ewidencji podstawowej na podstawie przepisów odrębnych;

4)

bilansie - należy przez to rozumieć bilans własny oraz bilans skonsolidowany, o których

mowa w przepisach o rachunkowości;

5)

bilansie łącznym - należy przez to rozumieć bilans łączny jednostek budżetowych i

placówek podległych dysponentowi części budżetowej, sporządzony zgodnie ze szczególnymi

zasadami rachunkowości dla jednostek budżetowych.

Przepisy rozporządzenia stosuje się również do niepaństwowych jednostek organizacyjnych

uprawnionych do wykonywania praw w odniesieniu do mienia Skarbu Państwa na podstawie

przepisów odrębnych z zakresu zadań zleconych administracji rządowej.

Jednostka ewidencji podstawowej sporządza sprawozdanie o stanie mienia Skarbu Państwa

na dzień 31 grudnia każdego roku, w formie bilansu, zgodnie z przepisami o rachunkowości.

1.

Jednostka ewidencji przedmiotowej sporządza sprawozdanie o stanie mienia Skarbu Państwa

na dzień 31 grudnia każdego roku w formie informacji, której przedmiot, zakres i stopień

szczegółowości jest zgodny z przedmiotem, zakresem i stopniem szczegółowości prowadzonej

ewidencji.

2.

Jednostka ewidencji przedmiotowej sporządzająca sprawozdanie o stanie mienia Skarbu

Państwa w formie wymaganej przez przepisy odrębne jest zwolniona z obowiązku, o którym

mowa w ust. 1.

1.

Jednostki ewidencji podstawowej przekazują jednostce pomocniczej ewidencji zbiorczej

kopie dokumentów, o których mowa w § 4, w terminach i na zasadach określonych dla

przekazywania sprawozdań finansowych, a jeżeli nie ma takiego obowiązku, w terminie

7 dni od dnia zatwierdzenia bilansu lub informacji o stanie mienia Skarbu Państwa.

2.

W odniesieniu do mienia Skarbu Państwa, znajdującego się poza granicami Rzeczypospolitej

Polskiej, jednostki ewidencji podstawowej przekazują kopię dokumentów, o których mowa

w § 4, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw zagranicznych.

3.

Jednostki ewidencji przedmiotowej łącznie z kopią bilansu przekazują, w trybie i w

terminach, o których mowa w ust. 1, kopię informacji lub sprawozdania, o których mowa

w § 5.

W przypadku gdy do prowadzenia danej ewidencji przedmiotowej są obowiązane jednostki

organizacyjne różnych szczebli, informację, o której mowa w § 5, przekazuje jednostka

ewidencji przedmiotowej najwyższego szczebla ewidencjonującego.

Jednostka pomocnicza ewidencji zbiorczej przekazuje Prezesowi Prokuratorii Generalnej

Rzeczypospolitej Polskiej

1)

kopię aktu o powołaniu, podziale, połączeniu lub likwidacji państwowej jednostki organizacyjnej

albo jego uwierzytelniony odpis, chyba że czynności te wynikają z przepisów prawa;

2)

kopię bilansu otwarcia w następstwie dokonanych zmian organizacyjnych;

3)

kopie dokumentów albo ich uwierzytelnione odpisy, na podstawie których nastąpiły w

danej jednostce organizacyjnej zmiany w dotychczasowym stanie mienia Skarbu Państwa,

wynikające ze zmian organizacyjnych - w terminie 30 dni od dnia ich wydania lub sporządzenia;

4)

bilanse łączne państwowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej

oraz informacje, o których mowa w § 7 - w terminie do dnia 30 czerwca roku następującego

po roku, którego dotyczy sprawozdanie;

5)

bilanse osób prawnych - w terminie do dnia 21 lipca roku następującego po roku, którego

dotyczy sprawozdanie.

Na pisemny wniosek Prezesa Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej jednostka

ewidencji podstawowej lub jednostka ewidencji przedmiotowej przekazuje dodatkową lub

uzupełniającą informację w zakresie prowadzonej ewidencji mienia Skarbu Państwa.

Każdy dokument sporządzony na potrzeby ewidencji mienia Skarbu Państwa powinien spełniać

wymogi formalne umożliwiające identyfikację podmiotu sporządzającego.

1.

Każdy dokument o stanie mienia Skarbu Państwa jest przekazywany w postaci papierowej,

jako oryginał albo poświadczona kopia dokumentu oryginalnego, lub w postaci elektronicznej.

2.

Dokument, o którym mowa w ust. 1, może być przekazany za pomocą środków komunikacji

elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1219).

1.

Dokumenty o stanie mienia Skarbu Państwa sporządzone przez jednostki ewidencji podstawowej

i jednostki ewidencji przedmiotowej stanowią źródło danych ewidencji zbiorczej majątku

Skarbu Państwa.

2.

Źródło danych ewidencji zbiorczej majątku Skarbu Państwa stanowią w szczególności

1)

kopie bilansów jednostek ewidencji podstawowej będących państwowymi osobami prawnymi;

2)

sprawozdania jednostek ewidencji przedmiotowej;

3)

informacje jednostek ewidencji przedmiotowej;

4)

bilanse łączne oraz informacje dodatkowe lub uzupełniające jednostek pomocniczych

ewidencji zbiorczej;

5)

obliczenia i szacunki dokonane na potrzeby ewidencji zbiorczej przez Prezesa Prokuratorii

Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej.

Do zadań Prezesa Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie, o

którym mowa w art. 43 pkt 1-3 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym, należy w szczególności

1)

gromadzenie danych o stanie mienia Skarbu Państwa;

2)

gromadzenie danych dotyczących uprawnień wynikających z praw majątkowych Skarbu Państwa,

przysługujących państwowym jednostkom organizacyjnym podległym organom władzy publicznej

niezależnie od posiadania przez nie osobowości prawnej;

3)

ustalanie i weryfikacja okresowa stanu mienia Skarbu Państwa;

4)

sporządzanie sprawozdań o stanie mienia Skarbu Państwa według stanu na dzień 31 grudnia

każdego roku.

1.

Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej sprawdza pod względem formalnym

i rachunkowym otrzymane dokumenty stanowiące źródło danych ewidencji zbiorczej mienia

Skarbu Państwa.

2.

W celu oceny merytorycznej prawidłowości otrzymanych dokumentów, stanowiących źródło

danych ewidencji zbiorczej mienia Skarbu Państwa, na wniosek Prezesa Prokuratorii

Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, jednostka ewidencji podstawowej lub jednostka

ewidencji przedmiotowej przedstawia dokumenty, na podstawie których jednostka sporządziła

bilans, sprawozdanie lub informację o stanie mienia Skarbu Państwa.

1.

W uzasadnionych przypadkach, w szczególności wobec braku pełnych lub wiarygodnych

danych co do stanu mienia Skarbu Państwa, Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej

Polskiej może zobowiązać jednostkę ewidencji podstawowej lub jednostkę ewidencji przedmiotowej

do przeprowadzenia inwentaryzacji części lub całości mienia Skarbu Państwa objętego

prowadzoną ewidencją.

2.

W komisji inwentaryzacyjnej, powołanej w trybie odrębnych przepisów, uczestniczy upoważniony

przedstawiciel Prezesa Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej.

Jeżeli przepisy odrębne nie nakładają obowiązku prowadzenia ewidencji w ujęciu wartościowym,

Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, na potrzeby ewidencji zbiorczej,

może

1)

dokonać oszacowania wartości ewidencjonowanych składników mienia Skarbu Państwa;

2)

ustalić wartość ewidencjonowanych składników mienia Skarbu Państwa.

Ewidencja zbiorcza mienia Skarbu Państwa jest prowadzona w ujęciu wartościowym, z

podziałem rodzajowym składników uwzględniającym ich przeznaczenie, sposób zagospodarowania

oraz ewidencjonowania, a także obejmuje dane dotyczące podmiotów wykonujących uprawnienia

wynikające z praw majątkowych Skarbu Państwa.

W ewidencji zbiorczej mienia Skarbu Państwa wyodrębnia się składniki wyróżnione rodzajowo

w następujące grupy

1)

rzeczowe aktywa trwałe, w szczególności

a)

grunty,

b)

budynki, lokale i obiekty inżynierii lądowej i wodnej,

c)

inne rzeczowe aktywa trwałe,

d)

środki trwałe w budowie;

2)

finansowe i inne aktywa trwałe

a)

wartości niematerialne i prawne,

b)

należności długoterminowe,

c)

akcje i udziały,

d)

inne papiery wartościowe,

e)

inne długoterminowe aktywa finansowe;

3)

składniki majątku obrotowego, w szczególności

a)

rzeczowe składniki majątku obrotowego, w tym zapasy,

b)

należności i roszczenia,

c)

środki pieniężne,

d)

krótkoterminowe papiery wartościowe przeznaczone do obrotu,

e)

inne aktywa, w szczególności składniki mienia zlikwidowanych lub upadłych

-

państwowych osób prawnych,

-

spółek prawa handlowego z udziałem Skarbu Państwa;

4)

inne składniki niemieszczące się w grupach rodzajowych wymienionych w pkt 1-3, a zwłaszcza

stanowiące pasywa państwowych jednostek organizacyjnych.

W ewidencji zbiorczej mienia Skarbu Państwa wyodrębnia się składniki podlegające ewidencji

na szczególnych zasadach i w zakresie określonym w odrębnych przepisach, w szczególności

1)

dobra kultury wpisane do inwentarza muzealiów - na podstawie ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach

(Dz. U. z 2017 r. poz. 972 i 1086);

2)

dobra kultury wpisane do rejestru zabytków - na podstawie ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1446, z późn. zm.;

3)

zasoby archiwalne - na podstawie ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1506 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 1086);

4)

zasoby biblioteczne - na podstawie ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach

(Dz. U. z 2012 r. poz. 642 i 908, z 2013 r. poz. 829 oraz z 2017 r. poz. 60 i 1086);

5)

zasoby wodne - na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne

(Dz. U. poz. 1566);

6)

drogi - na podstawie ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1440, 1920, 1948 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 191 i 1089);

7)

zasoby złóż kopalin - na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1131, z późn. zm.;

8)

lasy - na podstawie ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach

(Dz. U. z 2017 r. poz. 788);

9)

ustanowione ustawą monopole;

10)

rezerwy państwowe;

11)

zapasy agencyjne;

12)

zobowiązania Skarbu Państwa;

13)

obciążenia publicznoprawne Skarbu Państwa, w szczególności

a)

rekompensaty,

b)

zaplanowane w budżecie państwa przychody z prywatyzacji,

c)

gwarancje i poręczenia majątkowe,

d)

inne obciążenia praw majątkowych Skarbu Państwa mające cechy ustawowe obciążeń publicznoprawnych;

14)

inne zasoby, dla których przepisy odrębne nakazują prowadzić ewidencję praw majątkowych

na zasadach szczególnych.

W ewidencji zbiorczej mienia Skarbu Państwa wyodrębnia się wydzielone na podstawie

odrębnych przepisów składniki mienia Skarbu Państwa wformie majątków odrębnych, wszczególności

1)

zasób majątkowy oddany w zarząd Państwowemu Gospodarstwu Leśnemu - Lasy Państwowe;

2)

zasób majątku powierzonego

a)

Agencji Mienia Wojskowego,

b)

Krajowemu Ośrodkowi Wsparcia Rolnictwa,

c)

Agencji Rezerw Materiałowych,

d)

innym państwowym jednostkom organizacyjnym;

3)

zasób majątku w użytkowaniu innych państwowych jednostek organizacyjnych;

4)

zasób nieruchomości Skarbu Państwa w gospodarowaniu

a)

wojewodów,

b)

starostów,

c)

ministra właściwego do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa.

W ewidencji zbiorczej mienia Skarbu Państwa wyodrębnia się prawa majątkowe, które

stanowią wkład założycielski lub udział Skarbu Państwa w państwowych osobach prawnych,

w szczególności

1)

fundusz założycielski przedsiębiorstw państwowych;

2)

fundusz założycielski agencji wykonawczych;

3)

fundusz założycielski (statutowy) fundacji;

4)

fundusz zasadniczy w uczelniach publicznych;

5)

fundusz statutowy w instytutach badawczych;

6)

fundusz instytucji kultury;

7)

fundusz założycielski w samodzielnych publicznych zakładach opieki zdrowotnej;

8)

fundusz w państwowych funduszach celowych posiadających osobowość prawną;

9)

fundusz w instytucji gospodarki budżetowej;

10)

fundusz statutowy w parku narodowym.

1.

W ewidencji zbiorczej mienia Skarbu Państwa uwzględnia się sposób zagospodarowania

lub przeznaczenia składników majątku w podziale na

1)

zasoby majątkowe służące bezpośrednio realizacji publicznych zadań ustawowych przez

organy państwowe, w szczególności

a)

zasób ogólnonarodowego dziedzictwa kulturowego,

b)

grunty i zasoby naturalne;

2)

zasób majątkowy państwowego sektora finansów publicznych w użytkowaniu państwowych

jednostek budżetowych;

3)

zasoby majątkowe służące realizacji zadań publicznych państwa, wydzielone z majątku

Skarbu Państwa w formie majątku odrębnego lub praw udziałowych w państwowych osobach

prawnych;

4)

zasób majątkowy wyłączony z realizacji publicznych zadań ustawowych państwa, w szczególności

a)

prawa udziałowe Skarbu Państwa w podmiotach o charakterze gospodarczym,

b)

mienie pozostałe po likwidacji albo upadłości państwowych osób prawnych lub podmiotów,

w których Skarb Państwa posiadał swoje udziały;

5)

prawa majątkowe, które na mocy obowiązujących przepisów zostały przypisane bezpośrednio

państwu lub Skarbowi Państwa i nie zostały ujęte w wyżej określonych zasobach majątkowych.

2.

W ewidencji zbiorczej mienia Skarbu Państwa wyodrębnia się ponadto zasoby przeznaczone

na realizację zobowiązań publicznoprawnych, wynikające z odrębnych przepisów.

Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej prowadzi ewidencję zbiorczą

w jednolitym i spójnym systemie informatycznym.

Na podstawie danych zawartych w ewidencji zbiorczej Prezes Prokuratorii Generalnej

Rzeczypospolitej Polskiej, działając na podstawie art. 43 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym, sporządza, w terminie do dnia 30 września, sprawozdanie o stanie mienia Skarbu Państwa,

według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedniego.

Sprawozdanie o stanie mienia Skarbu Państwa, według stanu na dzień 31 grudnia 2016 r.,

sporządza się w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie rozporządzenia, na podstawie

danych zawartych w ewidencji zbiorczej mienia Skarbu Państwa, ustalonej z uwzględnieniem

przepisów obowiązujących do dnia 31 grudnia 2016 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.