Ustawa z dnia 15 września 2017 r. o szczególnych rozwiązaniach zapewniających poprawę jakości i dostępności świadczeń opieki zdrowotnej

Ustawa określa szczególne rozwiązania zapewniające poprawę jakości i dostępności świadczeń

opieki zdrowotnej.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

gabinet profilaktyki zdrowotnej - gabinet profilaktyki zdrowotnej, o którym mowa w

art. 103 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe

(Dz. U. z 2017 r. poz. 59 i 949);

2)

instytut badawczy - instytut badawczy, o którym mowa w art. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1158 i 1452);

3)

podmiot leczniczy - podmiot leczniczy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1638, 1948 i 2260), dla którego podmiotem tworzącym w rozumieniu tej ustawy jest minister właściwy do

spraw zdrowia lub uczelnia medyczna lub w którym minister właściwy do spraw zdrowia

albo uczelnia medyczna dysponują bezpośrednio większością głosów na zgromadzeniu wspólników

albo na walnym zgromadzeniu;

4)

świadczeniodawca - świadczeniodawcę, o którym mowa w art. 5 pkt 41 lit. a ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1793, z późn. zm.;

5)

udostępniający - udostępniającego, o którym mowa w art. 89 ust. 4 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.

Poprawa jakości i dostępności świadczeń opieki zdrowotnej nastąpi przez zwiększenie

w 2017 r. środków finansowych przeznaczonych na wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną,

z uwzględnieniem

1)

świadczeniodawców będących udostępniającymi;

2)

świadczeniodawców, którzy realizują leczenie onkologiczne, o którym mowa w art. 32a ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych, i osiągnęli na dzień 31 grudnia 2016 r. najwyższą wartość wykonania, w danym województwie,

świadczeń opieki zdrowotnej w ramach tego leczenia oraz posiadają w strukturze organizacyjnej

oddziały o profilach: onkologia kliniczna lub chemioterapia, chirurgia onkologiczna

oraz radioterapia;

3)

świadczeniodawców, którzy mają zawartą umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

w zakresie leczenia szpitalnego w profilu lub rodzaju komórek organizacyjnych neonatologia

- trzeci poziom referencyjny, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 31d ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych, z wyłączeniem podmiotów leczniczych i instytutów badawczych;

4)

wyposażenia gabinetów profilaktyki zdrowotnej;

5)

zakupu pojazdów, w których są udzielane świadczenia zdrowotne z zakresu leczenia stomatologicznego

(dentobusów).

W 2017 r. wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, o których mowa w art. 3, jest

finansowane z budżetu państwa w wysokości nie wyższej niż 281,8 mln zł.

Minister właściwy do spraw zdrowia ze środków, o których mowa w art. 4, przyznaje

świadczeniodawcom dotacje celowe na wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, o których

mowa w art. 3 pkt 1-3. Do tych dotacji stosuje się przepisy art. 114 ust. 2-4 i art. 116 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.

1.

Wojewoda ze środków, o których mowa w art. 4, przekazuje jednostkom samorządu terytorialnego

dotację na zadanie własne polegające na prowadzeniu szkoły z przeznaczeniem na wyposażenie

gabinetu profilaktyki zdrowotnej w sprzęt, o którym mowa w przepisach wydanych na

podstawie art. 31d ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych, w części dotyczącej warunków realizacji świadczeń gwarantowanych pielęgniarki lub

higienistki szkolnej.

2.

Dotacja, o której mowa w ust. 1, może obejmować do 100% kosztów poniesionych na wyposażenie

gabinetu profilaktyki zdrowotnej, jednak do kwoty nie wyższej niż 6700 zł na jeden

gabinet.

3.

Jednostki samorządu terytorialnego w terminie 5 dni od dnia wejścia w życie ustawy

przekazują wojewodzie wnioski dotyczące dotacji, o której mowa w ust. 1, które zawierają

1)

dane identyfikacyjne jednostki samorządu terytorialnego

a)

nazwę,

b)

typ jednostki samorządu terytorialnego,

c)

identyfikator jednostki samorządu terytorialnego określony w przepisach wydanych na

podstawie art. 49 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1068 oraz z 2017 r. poz. 60),

d)

adres do korespondencji;

2)

nazwę i adres szkoły;

3)

wnioskowaną kwotę dofinansowania;

4)

oświadczenie, że gabinet profilaktyki zdrowotnej w szkole będzie prowadzony przez

podmiot wykonujący działalność leczniczą udzielający świadczeń zdrowotnych z zakresu

świadczeń gwarantowanych pielęgniarki lub higienistki szkolnej.

4.

Do wniosku dołącza się uzasadnienie wnioskowanej kwoty dofinansowania zawierające

wykaz oraz cenę planowanego do zakupienia sprzętu.

5.

W przypadku gdy jednostka samorządu terytorialnego prowadzi więcej niż jedną szkołę,

dopuszcza się sporządzenie jednego wniosku dla wszystkich szkół.

6.

Wojewoda w terminie do dnia 3 października 2017 r. przekazuje ministrowi właściwemu

do spraw zdrowia wniosek o uruchomienie środków z budżetu państwa kierowany do ministra

właściwego do spraw budżetu. Minister właściwy do spraw zdrowia po zatwierdzeniu wniosku

przekazuje go, w terminie do dnia 10 października 2017 r., do ministra właściwego

do spraw budżetu.

1.

Zakupu dentobusów ze środków, o których mowa w art. 4, dokonuje minister właściwy

do spraw zdrowia.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia przekazuje wojewodzie dentobus.

3.

Wojewoda udostępnia nieodpłatnie dentobus świadczeniodawcy wybranemu do udzielania

świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie leczenia stomatologicznego wykonywanego w tym

dentobusie w postępowaniu określonym w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych.

4.

Świadczeniodawca, o którym mowa w ust. 3, ponosi wszelkie koszty związane z utrzymaniem

dentobusu i korzystaniem z niego, w tym koszty ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej

posiadacza pojazdu mechanicznego za szkody powstałe w związku z ruchem tego pojazdu.

5.

Po zakończeniu obowiązywania umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej świadczeniodawca

zwraca wojewodzie dentobus w stanie niepogorszonym, z tym że nie ponosi odpowiedzialności

za jego zużycie będące następstwem prawidłowego korzystania.

1.

Maksymalny limit wydatków budżetu państwa będący skutkiem finansowym wejścia w życie

przepisów przedmiotowej ustawy w 2017 r. wyniesie łącznie 281,8 mln zł, w tym dla

części będącej w dyspozycji ministra właściwego do spraw zdrowia - 147,8 mln zł oraz

dla części będącej w dyspozycji wojewodów - 134 mln zł.

2.

W przypadku zagrożenia przekroczenia maksymalnego limitu wydatków, o którym mowa w

ust. 1, zakupów

1)

sprzętu i aparatury, o których mowa w art. 3 pkt 1-3,

2)

wyposażenia gabinetów profilaktyki zdrowotnej,

3)

dentobusów

- dokonuje się do wysokości przyznanego limitu lub unieważnia się postępowania o udzielenie

zamówienia publicznego, w ramach których są dokonywane zakupy tego sprzętu, aparatury

i wyposażenia.

3.

Organem właściwym do monitorowania wykorzystania łącznego limitu wydatków, o którym

mowa w ust. 1, jest minister właściwy do spraw zdrowia, a organami odpowiedzialnymi

za wdrożenie mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 2, są odpowiednio - w ramach

części budżetowych będących w ich dyspozycji - minister właściwy do spraw zdrowia

oraz właściwi wojewodowie.

W ustawie z dnia 4 listopada 2016 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. poz. 2173) w art. 6 w ust. 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

2017 r. - 258 mln zł;

2)

2018 r. - 251 mln zł;

”

.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.