Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 sierpnia 2017 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach

W rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie zasad

udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach,

szkołach i placówkach

(Dz. U. poz. 532) wprowadza się następujące zmiany

1)

tytuł rozporządzenia otrzymuje brzmienie

„

w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych

szkołach i placówkach

”

;

2)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Publiczne gimnazja, szkoły ponadgimnazjalne i placówki udzielają uczniom uczęszczającym

do tych szkół i placówek, ich rodzicom oraz nauczycielom pomocy psychologiczno-pedagogicznej

i organizują tę pomoc na zasadach określonych w rozporządzeniu.

”

;

3)

§ 3-5 otrzymują brzmienie

„

§ 3.

1.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna udzielana uczniowi w szkole i placówce polega na

rozpoznawaniu i zaspokajaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych ucznia

oraz rozpoznawaniu indywidualnych możliwości psychofizycznych ucznia i czynników środowiskowych

wpływających na jego funkcjonowanie w szkole i placówce, w celu wspierania potencjału

rozwojowego ucznia i stwarzania warunków do jego aktywnego i pełnego uczestnictwa

w życiu szkoły i placówki oraz w środowisku społecznym.

2.

Potrzeba objęcia ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną w szkole wynika w szczególności

1)

z niepełnosprawności;

2)

z niedostosowania społecznego;

3)

z zagrożenia niedostosowaniem społecznym;

4)

z zaburzeń zachowania lub emocji;

5)

ze szczególnych uzdolnień;

6)

ze specyficznych trudności w uczeniu się;

7)

z deficytów kompetencji i zaburzeń sprawności językowych;

8)

z choroby przewlekłej;

9)

z sytuacji kryzysowych lub traumatycznych;

10)

z niepowodzeń edukacyjnych;

11)

z zaniedbań środowiskowych związanych z sytuacją bytową ucznia i jego rodziny, sposobem

spędzania czasu wolnego i kontaktami środowiskowymi;

12)

z trudności adaptacyjnych związanych z różnicami kulturowymi lub ze zmianą środowiska

edukacyjnego, w tym związanych z wcześniejszym kształceniem za granicą.

3.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna udzielana w szkole i placówce rodzicom uczniów i

nauczycielom polega na wspieraniu rodziców i nauczycieli w rozwiązywaniu problemów

wychowawczych i dydaktycznych oraz rozwijaniu ich umiejętności wychowawczych w celu

zwiększania efektywności pomocy udzielanej uczniom.

§ 4.

Korzystanie z pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole i placówce jest dobrowolne

i nieodpłatne.

§ 5.

1.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczną organizuje dyrektor szkoły lub placówki.

2.

Pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole i placówce udzielają uczniom nauczyciele,

wychowawcy grup wychowawczych oraz specjaliści wykonujący w szkole i placówce zadania

z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej, w szczególności psycholodzy, pedagodzy,

logopedzi, doradcy zawodowi i terapeuci pedagogiczni, zwani dalej „specjalistami”.

3.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest organizowana i udzielana we współpracy z

1)

rodzicami uczniów;

2)

poradniami psychologiczno-pedagogicznymi, w tym poradniami specjalistycznymi, zwanymi

dalej „poradniami”;

3)

placówkami doskonalenia nauczycieli;

4)

innymi szkołami i placówkami;

5)

organizacjami pozarządowymi oraz innymi instytucjami i podmiotami działającymi na

rzecz rodziny, dzieci i młodzieży.

4.

Dyrektor szkoły lub placówki uzgadnia z podmiotami wskazanymi w ust. 3 warunki współpracy,

o której mowa w ust. 3.

”

;

4)

w § 6

a)

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna w szkole i placówce jest udzielana z inicjatywy

”

,

b)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

dyrektora szkoły lub placówki

”

,

c)

w pkt 11 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 12 w brzmieniu

„

12)

organizacji pozarządowej, innej instytucji lub podmiotu działających na rzecz rodziny,

dzieci i młodzieży.

”

;

5)

w § 7

a)

w ust. 1

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

W szkole pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest udzielana w trakcie bieżącej pracy

z uczniem oraz przez zintegrowane działania nauczycieli i specjalistów, a także w

formie

”

,

-

po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

zajęć rozwijających umiejętności uczenia się;

”

,

-

w pkt 4 wyraz „socjoterapeutycznych” zastępuje się wyrazami „rozwijających kompetencje emocjonalno-społeczne”,

-

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

zajęć związanych z wyborem kierunku kształcenia i zawodu oraz planowaniem kształcenia

i kariery zawodowej;

”

,

-

po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

zindywidualizowanej ścieżki kształcenia;

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W placówce pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest udzielana w trakcie bieżącej pracy

z uczniem oraz przez zintegrowane działania nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych

i specjalistów, a także w formie

1)

zajęć rozwijających uzdolnienia;

2)

zajęć rozwijających umiejętności uczenia się;

3)

zajęć specjalistycznych: korekcyjno-kompensacyjnych, logopedycznych, rozwijających

kompetencje emocjonalno-społeczne oraz innych zajęć o charakterze terapeutycznym;

4)

zajęć związanych z wyborem kierunku kształcenia i zawodu oraz planowaniem kształcenia

i kariery zawodowej;

5)

porad i konsultacji;

6)

warsztatów.

”

,

c)

w ust. 3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

W szkole dla dorosłych pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest udzielana w trakcie

bieżącej pracy ze słuchaczem oraz przez zintegrowane działania nauczycieli i specjalistów,

a także w formie

”

;

d)

w ust. 4 wyrazy „W przedszkolu, szkole i placówce” zastępuje się wyrazami „W szkole i placówce”,

e)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Dyrektor szkoły lub placówki organizuje wspomaganie szkoły i placówki w zakresie realizacji

zadań z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej polegające na zaplanowaniu i przeprowadzeniu

działań mających na celu poprawę jakości udzielanej pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

”

;

6)

w § 8

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Klasy terapeutyczne organizuje się dla uczniów wymagających dostosowania organizacji

i procesu nauczania oraz długotrwałej pomocy specjalistycznej z uwagi na trudności

w funkcjonowaniu w szkole lub oddziale wynikające z zaburzeń rozwojowych lub ze stanu

zdrowia, posiadających opinię poradni, z której wynika potrzeba objęcia ucznia pomocą

w tej formie.

”

,

b)

uchyla się ust. 2 i 6,

c)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Do klas terapeutycznych, za zgodą organu prowadzącego szkołę, w ramach posiadanych

środków, mogą uczęszczać uczniowie innej szkoły, z uwzględnieniem przepisów dotyczących

dowożenia uczniów do szkoły w związku z art. 308 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo

oświatowe

(Dz. U. z 2017 r. poz. 60 i 949).

”

,

d)

po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu

„

7a.

Nauka ucznia w klasie terapeutycznej trwa do czasu złagodzenia albo wyeliminowania

trudności w funkcjonowaniu ucznia w szkole lub oddziale, stanowiących powód objęcia

ucznia pomocą w tej formie.

”

,

e)

uchyla się ust. 8;

7)

w § 9 skreśla się wyrazy „oraz prowadzi się przy wykorzystaniu aktywnych metod pracy”,

8)

po § 9 dodaje się § 9a w brzmieniu

„

§ 9a.

Zajęcia rozwijające umiejętności uczenia się organizuje się dla uczniów w celu podnoszenia

efektywności uczenia się.

”

;

9)

w § 11 wyrazy „lub specyficznymi” zastępuje się wyrazami „, w tym specyficznymi”;

10)

§ 12 i § 13 otrzymują brzmienie

„

§ 12.

Zajęcia logopedyczne organizuje się dla uczniów z deficytami kompetencji i zaburzeniami

sprawności językowych. Liczba uczestników zajęć nie może przekraczać 4.

§ 13.

Zajęcia rozwijające kompetencje emocjonalno-społeczne organizuje się dla uczniów przejawiających

trudności w funkcjonowaniu społecznym. Liczba uczestników zajęć nie może przekraczać

10, chyba że zwiększenie liczby uczestników jest uzasadnione potrzebami uczniów.

”

;

11)

po § 13 dodaje się § 13a i § 13b w brzmieniu

„

§ 13a.

Inne zajęcia o charakterze terapeutycznym organizuje się dla uczniów z zaburzeniami

i odchyleniami rozwojowymi mających problemy w funkcjonowaniu w szkole lub placówce

oraz z aktywnym i pełnym uczestnictwem w życiu szkoły lub placówki. Liczba uczestników

zajęć nie może przekraczać 10.

§ 13b.

1.

Zindywidualizowana ścieżka kształcenia jest organizowana dla uczniów, którzy mogą

uczęszczać do szkoły, ale ze względu na trudności w funkcjonowaniu wynikające w szczególności

ze stanu zdrowia nie mogą realizować wszystkich zajęć edukacyjnych wspólnie z oddziałem

szkolnym i wymagają dostosowania organizacji i procesu nauczania do ich specjalnych

potrzeb edukacyjnych.

2.

Zindywidualizowana ścieżka kształcenia obejmuje wszystkie zajęcia edukacyjne, które

są realizowane

1)

wspólnie z oddziałem szkolnym oraz

2)

indywidualnie z uczniem.

3.

Objęcie ucznia zindywidualizowaną ścieżką kształcenia wymaga opinii publicznej poradni,

z której wynika potrzeba objęcia ucznia pomocą w tej formie.

4.

Do wniosku o wydanie opinii, o której mowa w ust. 3, dołącza się dokumentację określającą

1)

trudności w funkcjonowaniu ucznia w szkole;

2)

w przypadku ucznia obejmowanego zindywidualizowaną ścieżką kształcenia ze względu

na stan zdrowia - także wpływ przebiegu choroby na funkcjonowanie ucznia w szkole

oraz ograniczenia w zakresie możliwości udziału ucznia w zajęciach edukacyjnych wspólnie

z oddziałem szkolnym;

3)

w przypadku ucznia uczęszczającego do szkoły - także opinię nauczycieli i specjalistów

prowadzących zajęcia z uczniem, o funkcjonowaniu ucznia w szkole.

5.

Przed wydaniem opinii, o której mowa w ust. 3, publiczna poradnia we współpracy ze

szkołą oraz rodzicami ucznia albo pełnoletnim uczniem przeprowadza analizę funkcjonowania

ucznia uwzględniającą efekty udzielanej dotychczas przez szkołę pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

6.

Opinia, o której mowa w ust. 3, zawiera dane i informacje, o których mowa w przepisach

w sprawie szczegółowych zasad działania publicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych,

w tym publicznych poradni specjalistycznych, a ponadto wskazuje

1)

zakres, w jakim uczeń nie może brać udziału w zajęciach edukacyjnych wspólnie z oddziałem

szkolnym;

2)

okres objęcia ucznia zindywidualizowaną ścieżką kształcenia, nie dłuższy jednak niż

rok szkolny;

3)

działania, jakie powinny być podjęte w celu usunięcia barier i ograniczeń utrudniających

funkcjonowanie ucznia i jego uczestnictwo w życiu szkoły.

7.

Uczeń objęty zindywidualizowaną ścieżką kształcenia realizuje w danej szkole programy

nauczania, z dostosowaniem metod i form ich realizacji do jego indywidualnych potrzeb

rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych, w szczególności potrzeb

wynikających ze stanu zdrowia.

8.

Na wniosek rodziców ucznia albo pełnoletniego ucznia dyrektor szkoły ustala, z uwzględnieniem

opinii, o której mowa w ust. 3, tygodniowy wymiar godzin zajęć edukacyjnych realizowanych

indywidualnie z uczniem, uwzględniając konieczność realizacji przez ucznia podstawy

programowej kształcenia ogólnego lub podstawy programowej kształcenia w zawodach.

9.

Nauczyciele prowadzący zajęcia z uczniem objętym zindywidualizowaną ścieżką kształcenia

podejmują działania ukierunkowane na poprawę funkcjonowania ucznia w szkole.

10.

Zindywidualizowanej ścieżki kształcenia nie organizuje się dla

1)

uczniów objętych kształceniem specjalnym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie

art. 71b ust. 7 pkt 2 ustawy;

2)

uczniów objętych indywidualnym nauczaniem zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie

art. 71b ust. 8 ustawy.

”

;

12)

§ 14 i § 15 otrzymują brzmienie

„

§ 14.

1.

Godzina zajęć, o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 2-5, ust. 2 pkt 1-4 i ust. 3 pkt 1,

trwa 45 minut.

2.

Dopuszcza się prowadzenie zajęć, o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 2-5, ust. 2 pkt 1-4

i ust. 3 pkt 1, w czasie dłuższym lub krótszym niż 45 minut, z zachowaniem ustalonego

dla ucznia łącznego tygodniowego czasu tych zajęć, jeżeli jest to uzasadnione potrzebami

ucznia.

§ 15.

1.

Zajęcia rozwijające uzdolnienia, zajęcia rozwijające umiejętności uczenia się, zajęcia

dydaktyczno-wyrównawcze oraz zajęcia specjalistyczne prowadzą nauczyciele, wychowawcy

grup wychowawczych i specjaliści posiadający kwalifikacje odpowiednie do rodzaju zajęć.

2.

Zajęcia, o których mowa w ust. 1, prowadzi się przy wykorzystaniu aktywizujących metod

pracy.

”

;

13)

uchyla się § 16;

14)

§ 19 otrzymuje brzmienie

„

§ 19.

1.

Do zadań nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i specjalistów w szkole i placówce

należy w szczególności

1)

rozpoznawanie indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych

uczniów;

2)

określanie mocnych stron, predyspozycji, zainteresowań i uzdolnień uczniów;

3)

rozpoznawanie przyczyn niepowodzeń edukacyjnych lub trudności w funkcjonowaniu uczniów,

w tym barier i ograniczeń utrudniających funkcjonowanie uczniów i ich uczestnictwo

w życiu szkoły i placówki;

4)

podejmowanie działań sprzyjających rozwojowi kompetencji oraz potencjału uczniów w

celu podnoszenia efektywności uczenia się i poprawy ich funkcjonowania;

5)

współpraca z poradnią w procesie diagnostycznym i postdiagnostycznym, w szczególności

w zakresie oceny funkcjonowania uczniów, barier i ograniczeń w środowisku utrudniających

funkcjonowanie uczniów i ich uczestnictwo w życiu szkoły lub placówki oraz efektów

działań podejmowanych w celu poprawy funkcjonowania ucznia oraz planowania dalszych

działań.

2.

Nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych oraz specjaliści w szkole i placówce prowadzą

w szczególności

1)

obserwację pedagogiczną w trakcie bieżącej pracy z uczniami mającą na celu rozpoznanie

u uczniów

a)

trudności w uczeniu się, a także potencjału ucznia i jego zainteresowań,

b)

szczególnych uzdolnień;

2)

doradztwo edukacyjno-zawodowe.

3.

W przypadku stwierdzenia, że uczeń ze względu na potrzeby rozwojowe lub edukacyjne

oraz możliwości psychofizyczne wymaga objęcia pomocą psychologiczno-pedagogiczną,

nauczyciel, wychowawca grupy wychowawczej lub specjalista niezwłocznie udzielają uczniowi

tej pomocy w trakcie bieżącej pracy z uczniem i informują o tym

1)

w przypadku szkoły i placówki, w której funkcjonuje szkoła - wychowawcę klasy;

2)

w przypadku placówki, w której nie funkcjonuje szkoła - dyrektora placówki.

4.

Wychowawca klasy lub dyrektor placówki, o których mowa w ust. 3, informują innych

nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych lub specjalistów o potrzebie objęcia ucznia

pomocą psychologiczno-pedagogiczną w trakcie ich bieżącej pracy z uczniem, jeżeli

stwierdzą taką potrzebę, oraz we współpracy z nauczycielami, wychowawcami grup wychowawczych

lub specjalistami planują i koordynują pomoc psychologiczno-pedagogiczną w ramach

zintegrowanych działań nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i specjalistów

oraz bieżącej pracy z uczniem.

5.

W przypadku stwierdzenia przez wychowawcę klasy lub dyrektora placówki, o której mowa

w art. 2 pkt 7 ustawy, że konieczne jest objęcie ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną

w formach, o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 1-5a, ust. 2 pkt 1-4 i ust. 3 pkt 1, dyrektor

szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, ustala formy udzielania

tej pomocy, okres ich udzielania oraz wymiar godzin, w którym poszczególne formy będą

realizowane. Przy ustalaniu wymiaru poszczególnych form udzielania uczniowi pomocy

psychologiczno-pedagogicznej uwzględnia się wymiar godzin ustalony dla poszczególnych

form udzielania uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej, o którym mowa w ust.

6.

6.

Wymiar godzin poszczególnych form udzielania uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej,

o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 1-5a, ust. 2 pkt 1-4 i ust. 3 pkt 1, ustala dyrektor

szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, biorąc pod uwagę wszystkie

godziny, które w danym roku szkolnym mogą być przeznaczone na realizację tych form.

7.

Wychowawca klasy lub dyrektor placówki, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, oraz

nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych lub specjaliści, planując udzielanie uczniowi

pomocy psychologiczno-pedagogicznej, współpracują z rodzicami ucznia albo pełnoletnim

uczniem oraz, w zależności od potrzeb, z innymi podmiotami, o których mowa w § 6.

8.

W przypadku uczniów objętych pomocą psychologiczno-pedagogiczną wychowawcy grup wychowawczych

i specjaliści udzielający uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej wspierają nauczycieli

obowiązkowych zajęć edukacyjnych w dostosowaniu sposobów i metod pracy do możliwości

psychofizycznych ucznia.

9.

Nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych i specjaliści udzielający pomocy psychologiczno-pedagogicznej

uczniowi w formach, o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 1-5a, ust. 2 pkt 1-4 i ust. 3

pkt 1, oceniają efektywność udzielonej pomocy i formułują wnioski dotyczące dalszych

działań mających na celu poprawę funkcjonowania ucznia.

10.

W przypadku gdy uczeń był objęty pomocą psychologiczno-pedagogiczną w szkole lub placówce,

o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, odpowiednio wychowawca klasy lub dyrektor placówki,

o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, planując udzielanie uczniowi pomocy psychologiczno-pedagogicznej,

uwzględnia wnioski dotyczące dalszych działań mających na celu poprawę funkcjonowania

ucznia.

11.

W przypadku gdy z wniosków, o których mowa w ust. 9, wynika, że mimo udzielanej uczniowi

pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole lub placówce nie następuje poprawa funkcjonowania

ucznia w szkole lub placówce, dyrektor szkoły lub placówki, za zgodą rodziców ucznia

albo pełnoletniego ucznia, występuje do publicznej poradni z wnioskiem o przeprowadzenie

diagnozy i wskazanie sposobu rozwiązania problemu ucznia.

12.

Wniosek o przeprowadzenie diagnozy i wskazanie sposobu rozwiązania problemu ucznia,

o którym mowa w ust. 11, zawiera informacje o

1)

rozpoznanych indywidualnych potrzebach rozwojowych i edukacyjnych, możliwościach psychofizycznych

ucznia oraz potencjale rozwojowym ucznia;

2)

występujących trudnościach w funkcjonowaniu ucznia w szkole i placówce lub szczególnych

uzdolnieniach ucznia;

3)

działaniach podjętych przez nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i specjalistów

w celu poprawy funkcjonowania ucznia w szkole i placówce, formach pomocy psychologiczno-pedagogicznej

udzielanej uczniowi w szkole lub placówce, okresie ich udzielania oraz efektach podjętych

działań i udzielanej pomocy;

4)

wnioskach dotyczących dalszych działań mających na celu poprawę funkcjonowania ucznia,

o których mowa w ust. 9.

13.

Dyrektor szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, może wyznaczyć

inną niż wymieniona w ust. 4 osobę, której zadaniem będzie planowanie i koordynowanie

udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej uczniom w szkole lub placówce.

14.

Przepisy ust. 3-13 stosuje się odpowiednio do uczniów posiadających orzeczenie o potrzebie

indywidualnego nauczania lub opinię poradni, z tym że przy planowaniu udzielania uczniom

pomocy psychologiczno-pedagogicznej uwzględnia się także zalecenia zawarte w orzeczeniu

lub opinii.

15.

Przepisy ust. 3-10 i ust. 13 stosuje się odpowiednio do słuchaczy szkół dla dorosłych.

”

;

15)

w § 20

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W przypadku ucznia posiadającego orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego planowanie

i koordynowanie udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole lub placówce,

o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, w tym ustalenie dla ucznia form udzielania tej

pomocy, a w przypadku form, o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 1-5 i ust. 2 pkt 1-4 -

także okres ich udzielania oraz wymiar godzin, w którym poszczególne formy będą realizowane,

jest zadaniem zespołu, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 71b ust.

7 pkt 2 ustawy. Podczas planowania i koordynowania udzielania uczniowi pomocy psychologiczno-pedagogicznej

uwzględnia się wymiar godzin ustalony dla poszczególnych form udzielania uczniom pomocy

psychologiczno-pedagogicznej.

”

,

b)

uchyla się ust. 2 i 3;

16)

w § 21 uchyla się ust. 2;

17)

w § 22 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

O ustalonych dla ucznia formach, okresie udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej

oraz wymiarze godzin, w którym poszczególne formy pomocy będą realizowane, dyrektor

szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, niezwłocznie informuje pisemnie,

w sposób przyjęty w danej szkole lub placówce, rodziców ucznia albo pełnoletniego

ucznia.

”

;

18)

w § 23

a)

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Do zadań pedagoga i psychologa w

szkole i placówce należy w szczególności:”,

b)

pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

prowadzenie badań i działań diagnostycznych uczniów, w tym diagnozowanie indywidualnych

potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych uczniów w celu

określenia mocnych stron, predyspozycji, zainteresowań i uzdolnień uczniów oraz przyczyn

niepowodzeń edukacyjnych lub trudności w funkcjonowaniu uczniów, w tym barier i ograniczeń

utrudniających funkcjonowanie ucznia i jego uczestnictwo w życiu szkoły i placówki;

2)

diagnozowanie sytuacji wychowawczych w szkole lub placówce w celu rozwiązywania problemów

wychowawczych stanowiących barierę i ograniczających aktywne i pełne uczestnictwo

ucznia w życiu szkoły i placówki;

”

,

c)

pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

wspieranie nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i innych specjalistów w

a)

rozpoznawaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych

uczniów w celu określenia mocnych stron, predyspozycji, zainteresowań i uzdolnień

uczniów oraz przyczyn niepowodzeń edukacyjnych lub trudności w funkcjonowaniu uczniów,

w tym barier i ograniczeń utrudniających funkcjonowanie ucznia i jego uczestnictwo

w życiu szkoły lub placówki,

b)

udzielaniu pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

”

;

19)

§ 24 otrzymuje brzmienie

„

§ 24.

Do zadań logopedy w szkole i placówce należy w szczególności

1)

diagnozowanie logopedyczne, w tym prowadzenie badań przesiewowych w celu ustalenia

stanu mowy oraz poziomu rozwoju językowego uczniów;

2)

prowadzenie zajęć logopedycznych dla uczniów oraz porad i konsultacji dla rodziców

i nauczycieli w zakresie stymulacji rozwoju mowy uczniów i eliminowania jej zaburzeń;

3)

podejmowanie działań profilaktycznych zapobiegających powstawaniu zaburzeń komunikacji

językowej we współpracy z rodzicami uczniów;

4)

wspieranie nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i innych specjalistów w

a)

rozpoznawaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych

uczniów w celu określenia mocnych stron, predyspozycji, zainteresowań i uzdolnień

uczniów oraz przyczyn niepowodzeń edukacyjnych lub trudności w funkcjonowaniu uczniów,

w tym barier i ograniczeń utrudniających funkcjonowanie ucznia i jego uczestnictwo

w życiu szkoły i placówki,

b)

udzielaniu pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

”

;

20)

w § 25

a)

w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

prowadzenie zajęć związanych z wyborem kierunku kształcenia i zawodu oraz planowaniem

kształcenia i kariery zawodowej, z uwzględnieniem rozpoznanych mocnych stron, predyspozycji,

zainteresowań i uzdolnień uczniów;

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W przypadku braku doradcy zawodowego w szkole lub placówce dyrektor szkoły lub placówki

wyznacza nauczyciela, wychowawcę grupy wychowawczej lub specjalistę realizującego

zadania, o których mowa w ust. 1.

”

;

21)

§ 26 i § 27 otrzymują brzmienie

„

§ 26.

Do zadań terapeuty pedagogicznego należy w szczególności

1)

prowadzenie badań diagnostycznych uczniów z zaburzeniami i odchyleniami rozwojowymi

lub specyficznymi trudnościami w uczeniu się w celu rozpoznawania trudności oraz monitorowania

efektów oddziaływań terapeutycznych;

2)

rozpoznawanie przyczyn utrudniających uczniom aktywne i pełne uczestnictwo w życiu

szkoły lub placówki;

3)

prowadzenie zajęć korekcyjno-kompensacyjnych oraz innych zajęć o charakterze terapeutycznym;

4)

podejmowanie działań profilaktycznych zapobiegających niepowodzeniom edukacyjnym uczniów,

we współpracy z rodzicami uczniów;

5)

wspieranie nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i innych specjalistów w

a)

rozpoznawaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych

uczniów w celu określenia mocnych stron, predyspozycji, zainteresowań i uzdolnień

uczniów oraz przyczyn niepowodzeń edukacyjnych lub trudności w funkcjonowaniu uczniów,

w tym barier i ograniczeń utrudniających funkcjonowanie ucznia i jego uczestnictwo

w życiu szkoły lub placówki,

b)

udzielaniu pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

§ 27.

Wsparcie merytoryczne dla nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i specjalistów

udzielających pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole i placówce, na wniosek

dyrektora szkoły i placówki, zapewniają poradnie oraz placówki doskonalenia nauczycieli.

”

;

22)

po § 27 dodaje się § 27a w brzmieniu

„

§ 27a.

Przepisy rozporządzenia stosuje się także do klas gimnazjum lub szkoły ponadgimnazjalnej

prowadzonych w szkołach innego typu oraz dotychczasowych szkół artystycznych, o których

mowa w art. 363 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo

oświatowe.

”

.

Publiczne gimnazja, szkoły ponadgimnazjalne i placówki udzielają uczniom uczęszczającym

do tych szkół i placówek, ich rodzicom oraz nauczycielom pomocy psychologiczno-pedagogicznej

i organizują tę pomoc na zasadach określonych w rozporządzeniu.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2017 r.

1.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna udzielana uczniowi w szkole i placówce polega na

rozpoznawaniu i zaspokajaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych ucznia

oraz rozpoznawaniu indywidualnych możliwości psychofizycznych ucznia i czynników środowiskowych

wpływających na jego funkcjonowanie w szkole i placówce, w celu wspierania potencjału

rozwojowego ucznia i stwarzania warunków do jego aktywnego i pełnego uczestnictwa

w życiu szkoły i placówki oraz w środowisku społecznym.

2.

Potrzeba objęcia ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną w szkole wynika w szczególności

1)

z niepełnosprawności;

2)

z niedostosowania społecznego;

3)

z zagrożenia niedostosowaniem społecznym;

4)

z zaburzeń zachowania lub emocji;

5)

ze szczególnych uzdolnień;

6)

ze specyficznych trudności w uczeniu się;

7)

z deficytów kompetencji i zaburzeń sprawności językowych;

8)

z choroby przewlekłej;

9)

z sytuacji kryzysowych lub traumatycznych;

10)

z niepowodzeń edukacyjnych;

11)

z zaniedbań środowiskowych związanych z sytuacją bytową ucznia i jego rodziny, sposobem

spędzania czasu wolnego i kontaktami środowiskowymi;

12)

z trudności adaptacyjnych związanych z różnicami kulturowymi lub ze zmianą środowiska

edukacyjnego, w tym związanych z wcześniejszym kształceniem za granicą.

3.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna udzielana w szkole i placówce rodzicom uczniów i

nauczycielom polega na wspieraniu rodziców i nauczycieli w rozwiązywaniu problemów

wychowawczych i dydaktycznych oraz rozwijaniu ich umiejętności wychowawczych w celu

zwiększania efektywności pomocy udzielanej uczniom.

Korzystanie z pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole i placówce jest dobrowolne

i nieodpłatne.

1.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczną organizuje dyrektor szkoły lub placówki.

2.

Pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole i placówce udzielają uczniom nauczyciele,

wychowawcy grup wychowawczych oraz specjaliści wykonujący w szkole i placówce zadania

z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej, w szczególności psycholodzy, pedagodzy,

logopedzi, doradcy zawodowi i terapeuci pedagogiczni, zwani dalej „specjalistami”.

3.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest organizowana i udzielana we współpracy z

1)

rodzicami uczniów;

2)

poradniami psychologiczno-pedagogicznymi, w tym poradniami specjalistycznymi, zwanymi

dalej „poradniami”;

3)

placówkami doskonalenia nauczycieli;

4)

innymi szkołami i placówkami;

5)

organizacjami pozarządowymi oraz innymi instytucjami i podmiotami działającymi na

rzecz rodziny, dzieci i młodzieży.

4.

Dyrektor szkoły lub placówki uzgadnia z podmiotami wskazanymi w ust. 3 warunki współpracy,

o której mowa w ust. 3.

Zajęcia rozwijające umiejętności uczenia się organizuje się dla uczniów w celu podnoszenia

efektywności uczenia się.

Zajęcia logopedyczne organizuje się dla uczniów z deficytami kompetencji i zaburzeniami

sprawności językowych. Liczba uczestników zajęć nie może przekraczać 4.

Zajęcia rozwijające kompetencje emocjonalno-społeczne organizuje się dla uczniów przejawiających

trudności w funkcjonowaniu społecznym. Liczba uczestników zajęć nie może przekraczać

10, chyba że zwiększenie liczby uczestników jest uzasadnione potrzebami uczniów.

Inne zajęcia o charakterze terapeutycznym organizuje się dla uczniów z zaburzeniami

i odchyleniami rozwojowymi mających problemy w funkcjonowaniu w szkole lub placówce

oraz z aktywnym i pełnym uczestnictwem w życiu szkoły lub placówki. Liczba uczestników

zajęć nie może przekraczać 10.

1.

Zindywidualizowana ścieżka kształcenia jest organizowana dla uczniów, którzy mogą

uczęszczać do szkoły, ale ze względu na trudności w funkcjonowaniu wynikające w szczególności

ze stanu zdrowia nie mogą realizować wszystkich zajęć edukacyjnych wspólnie z oddziałem

szkolnym i wymagają dostosowania organizacji i procesu nauczania do ich specjalnych

potrzeb edukacyjnych.

2.

Zindywidualizowana ścieżka kształcenia obejmuje wszystkie zajęcia edukacyjne, które

są realizowane

1)

wspólnie z oddziałem szkolnym oraz

2)

indywidualnie z uczniem.

3.

Objęcie ucznia zindywidualizowaną ścieżką kształcenia wymaga opinii publicznej poradni,

z której wynika potrzeba objęcia ucznia pomocą w tej formie.

4.

Do wniosku o wydanie opinii, o której mowa w ust. 3, dołącza się dokumentację określającą

1)

trudności w funkcjonowaniu ucznia w szkole;

2)

w przypadku ucznia obejmowanego zindywidualizowaną ścieżką kształcenia ze względu

na stan zdrowia - także wpływ przebiegu choroby na funkcjonowanie ucznia w szkole

oraz ograniczenia w zakresie możliwości udziału ucznia w zajęciach edukacyjnych wspólnie

z oddziałem szkolnym;

3)

w przypadku ucznia uczęszczającego do szkoły - także opinię nauczycieli i specjalistów

prowadzących zajęcia z uczniem, o funkcjonowaniu ucznia w szkole.

5.

Przed wydaniem opinii, o której mowa w ust. 3, publiczna poradnia we współpracy ze

szkołą oraz rodzicami ucznia albo pełnoletnim uczniem przeprowadza analizę funkcjonowania

ucznia uwzględniającą efekty udzielanej dotychczas przez szkołę pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

6.

Opinia, o której mowa w ust. 3, zawiera dane i informacje, o których mowa w przepisach

w sprawie szczegółowych zasad działania publicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych,

w tym publicznych poradni specjalistycznych, a ponadto wskazuje

1)

zakres, w jakim uczeń nie może brać udziału w zajęciach edukacyjnych wspólnie z oddziałem

szkolnym;

2)

okres objęcia ucznia zindywidualizowaną ścieżką kształcenia, nie dłuższy jednak niż

rok szkolny;

3)

działania, jakie powinny być podjęte w celu usunięcia barier i ograniczeń utrudniających

funkcjonowanie ucznia i jego uczestnictwo w życiu szkoły.

7.

Uczeń objęty zindywidualizowaną ścieżką kształcenia realizuje w danej szkole programy

nauczania, z dostosowaniem metod i form ich realizacji do jego indywidualnych potrzeb

rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych, w szczególności potrzeb

wynikających ze stanu zdrowia.

8.

Na wniosek rodziców ucznia albo pełnoletniego ucznia dyrektor szkoły ustala, z uwzględnieniem

opinii, o której mowa w ust. 3, tygodniowy wymiar godzin zajęć edukacyjnych realizowanych

indywidualnie z uczniem, uwzględniając konieczność realizacji przez ucznia podstawy

programowej kształcenia ogólnego lub podstawy programowej kształcenia w zawodach.

9.

Nauczyciele prowadzący zajęcia z uczniem objętym zindywidualizowaną ścieżką kształcenia

podejmują działania ukierunkowane na poprawę funkcjonowania ucznia w szkole.

10.

Zindywidualizowanej ścieżki kształcenia nie organizuje się dla

1)

uczniów objętych kształceniem specjalnym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie

art. 71b ust. 7 pkt 2 ustawy;

2)

uczniów objętych indywidualnym nauczaniem zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie

art. 71b ust. 8 ustawy.

1.

Godzina zajęć, o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 2-5, ust. 2 pkt 1-4 i ust. 3 pkt 1,

trwa 45 minut.

2.

Dopuszcza się prowadzenie zajęć, o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 2-5, ust. 2 pkt 1-4

i ust. 3 pkt 1, w czasie dłuższym lub krótszym niż 45 minut, z zachowaniem ustalonego

dla ucznia łącznego tygodniowego czasu tych zajęć, jeżeli jest to uzasadnione potrzebami

ucznia.

1.

Zajęcia rozwijające uzdolnienia, zajęcia rozwijające umiejętności uczenia się, zajęcia

dydaktyczno-wyrównawcze oraz zajęcia specjalistyczne prowadzą nauczyciele, wychowawcy

grup wychowawczych i specjaliści posiadający kwalifikacje odpowiednie do rodzaju zajęć.

2.

Zajęcia, o których mowa w ust. 1, prowadzi się przy wykorzystaniu aktywizujących metod

pracy.

1.

Do zadań nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i specjalistów w szkole i placówce

należy w szczególności

1)

rozpoznawanie indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych

uczniów;

2)

określanie mocnych stron, predyspozycji, zainteresowań i uzdolnień uczniów;

3)

rozpoznawanie przyczyn niepowodzeń edukacyjnych lub trudności w funkcjonowaniu uczniów,

w tym barier i ograniczeń utrudniających funkcjonowanie uczniów i ich uczestnictwo

w życiu szkoły i placówki;

4)

podejmowanie działań sprzyjających rozwojowi kompetencji oraz potencjału uczniów w

celu podnoszenia efektywności uczenia się i poprawy ich funkcjonowania;

5)

współpraca z poradnią w procesie diagnostycznym i postdiagnostycznym, w szczególności

w zakresie oceny funkcjonowania uczniów, barier i ograniczeń w środowisku utrudniających

funkcjonowanie uczniów i ich uczestnictwo w życiu szkoły lub placówki oraz efektów

działań podejmowanych w celu poprawy funkcjonowania ucznia oraz planowania dalszych

działań.

2.

Nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych oraz specjaliści w szkole i placówce prowadzą

w szczególności

1)

obserwację pedagogiczną w trakcie bieżącej pracy z uczniami mającą na celu rozpoznanie

u uczniów

a)

trudności w uczeniu się, a także potencjału ucznia i jego zainteresowań,

b)

szczególnych uzdolnień;

2)

doradztwo edukacyjno-zawodowe.

3.

W przypadku stwierdzenia, że uczeń ze względu na potrzeby rozwojowe lub edukacyjne

oraz możliwości psychofizyczne wymaga objęcia pomocą psychologiczno-pedagogiczną,

nauczyciel, wychowawca grupy wychowawczej lub specjalista niezwłocznie udzielają uczniowi

tej pomocy w trakcie bieżącej pracy z uczniem i informują o tym

1)

w przypadku szkoły i placówki, w której funkcjonuje szkoła - wychowawcę klasy;

2)

w przypadku placówki, w której nie funkcjonuje szkoła - dyrektora placówki.

4.

Wychowawca klasy lub dyrektor placówki, o których mowa w ust. 3, informują innych

nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych lub specjalistów o potrzebie objęcia ucznia

pomocą psychologiczno-pedagogiczną w trakcie ich bieżącej pracy z uczniem, jeżeli

stwierdzą taką potrzebę, oraz we współpracy z nauczycielami, wychowawcami grup wychowawczych

lub specjalistami planują i koordynują pomoc psychologiczno-pedagogiczną w ramach

zintegrowanych działań nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i specjalistów

oraz bieżącej pracy z uczniem.

5.

W przypadku stwierdzenia przez wychowawcę klasy lub dyrektora placówki, o której mowa

w art. 2 pkt 7 ustawy, że konieczne jest objęcie ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną

w formach, o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 1-5a, ust. 2 pkt 1-4 i ust. 3 pkt 1, dyrektor

szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, ustala formy udzielania

tej pomocy, okres ich udzielania oraz wymiar godzin, w którym poszczególne formy będą

realizowane. Przy ustalaniu wymiaru poszczególnych form udzielania uczniowi pomocy

psychologiczno-pedagogicznej uwzględnia się wymiar godzin ustalony dla poszczególnych

form udzielania uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej, o którym mowa w ust.

6.

6.

Wymiar godzin poszczególnych form udzielania uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej,

o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 1-5a, ust. 2 pkt 1-4 i ust. 3 pkt 1, ustala dyrektor

szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, biorąc pod uwagę wszystkie

godziny, które w danym roku szkolnym mogą być przeznaczone na realizację tych form.

7.

Wychowawca klasy lub dyrektor placówki, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, oraz

nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych lub specjaliści, planując udzielanie uczniowi

pomocy psychologiczno-pedagogicznej, współpracują z rodzicami ucznia albo pełnoletnim

uczniem oraz, w zależności od potrzeb, z innymi podmiotami, o których mowa w § 6.

8.

W przypadku uczniów objętych pomocą psychologiczno-pedagogiczną wychowawcy grup wychowawczych

i specjaliści udzielający uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej wspierają nauczycieli

obowiązkowych zajęć edukacyjnych w dostosowaniu sposobów i metod pracy do możliwości

psychofizycznych ucznia.

9.

Nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych i specjaliści udzielający pomocy psychologiczno-pedagogicznej

uczniowi w formach, o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 1-5a, ust. 2 pkt 1-4 i ust. 3

pkt 1, oceniają efektywność udzielonej pomocy i formułują wnioski dotyczące dalszych

działań mających na celu poprawę funkcjonowania ucznia.

10.

W przypadku gdy uczeń był objęty pomocą psychologiczno-pedagogiczną w szkole lub placówce,

o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, odpowiednio wychowawca klasy lub dyrektor placówki,

o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, planując udzielanie uczniowi pomocy psychologiczno-pedagogicznej,

uwzględnia wnioski dotyczące dalszych działań mających na celu poprawę funkcjonowania

ucznia.

11.

W przypadku gdy z wniosków, o których mowa w ust. 9, wynika, że mimo udzielanej uczniowi

pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole lub placówce nie następuje poprawa funkcjonowania

ucznia w szkole lub placówce, dyrektor szkoły lub placówki, za zgodą rodziców ucznia

albo pełnoletniego ucznia, występuje do publicznej poradni z wnioskiem o przeprowadzenie

diagnozy i wskazanie sposobu rozwiązania problemu ucznia.

12.

Wniosek o przeprowadzenie diagnozy i wskazanie sposobu rozwiązania problemu ucznia,

o którym mowa w ust. 11, zawiera informacje o

1)

rozpoznanych indywidualnych potrzebach rozwojowych i edukacyjnych, możliwościach psychofizycznych

ucznia oraz potencjale rozwojowym ucznia;

2)

występujących trudnościach w funkcjonowaniu ucznia w szkole i placówce lub szczególnych

uzdolnieniach ucznia;

3)

działaniach podjętych przez nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i specjalistów

w celu poprawy funkcjonowania ucznia w szkole i placówce, formach pomocy psychologiczno-pedagogicznej

udzielanej uczniowi w szkole lub placówce, okresie ich udzielania oraz efektach podjętych

działań i udzielanej pomocy;

4)

wnioskach dotyczących dalszych działań mających na celu poprawę funkcjonowania ucznia,

o których mowa w ust. 9.

13.

Dyrektor szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, może wyznaczyć

inną niż wymieniona w ust. 4 osobę, której zadaniem będzie planowanie i koordynowanie

udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej uczniom w szkole lub placówce.

14.

Przepisy ust. 3-13 stosuje się odpowiednio do uczniów posiadających orzeczenie o potrzebie

indywidualnego nauczania lub opinię poradni, z tym że przy planowaniu udzielania uczniom

pomocy psychologiczno-pedagogicznej uwzględnia się także zalecenia zawarte w orzeczeniu

lub opinii.

15.

Przepisy ust. 3-10 i ust. 13 stosuje się odpowiednio do słuchaczy szkół dla dorosłych.

Do zadań logopedy w szkole i placówce należy w szczególności

1)

diagnozowanie logopedyczne, w tym prowadzenie badań przesiewowych w celu ustalenia

stanu mowy oraz poziomu rozwoju językowego uczniów;

2)

prowadzenie zajęć logopedycznych dla uczniów oraz porad i konsultacji dla rodziców

i nauczycieli w zakresie stymulacji rozwoju mowy uczniów i eliminowania jej zaburzeń;

3)

podejmowanie działań profilaktycznych zapobiegających powstawaniu zaburzeń komunikacji

językowej we współpracy z rodzicami uczniów;

4)

wspieranie nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i innych specjalistów w

a)

rozpoznawaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych

uczniów w celu określenia mocnych stron, predyspozycji, zainteresowań i uzdolnień

uczniów oraz przyczyn niepowodzeń edukacyjnych lub trudności w funkcjonowaniu uczniów,

w tym barier i ograniczeń utrudniających funkcjonowanie ucznia i jego uczestnictwo

w życiu szkoły i placówki,

b)

udzielaniu pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

Do zadań terapeuty pedagogicznego należy w szczególności

1)

prowadzenie badań diagnostycznych uczniów z zaburzeniami i odchyleniami rozwojowymi

lub specyficznymi trudnościami w uczeniu się w celu rozpoznawania trudności oraz monitorowania

efektów oddziaływań terapeutycznych;

2)

rozpoznawanie przyczyn utrudniających uczniom aktywne i pełne uczestnictwo w życiu

szkoły lub placówki;

3)

prowadzenie zajęć korekcyjno-kompensacyjnych oraz innych zajęć o charakterze terapeutycznym;

4)

podejmowanie działań profilaktycznych zapobiegających niepowodzeniom edukacyjnym uczniów,

we współpracy z rodzicami uczniów;

5)

wspieranie nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i innych specjalistów w

a)

rozpoznawaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych

uczniów w celu określenia mocnych stron, predyspozycji, zainteresowań i uzdolnień

uczniów oraz przyczyn niepowodzeń edukacyjnych lub trudności w funkcjonowaniu uczniów,

w tym barier i ograniczeń utrudniających funkcjonowanie ucznia i jego uczestnictwo

w życiu szkoły lub placówki,

b)

udzielaniu pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

Wsparcie merytoryczne dla nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i specjalistów

udzielających pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole i placówce, na wniosek

dyrektora szkoły i placówki, zapewniają poradnie oraz placówki doskonalenia nauczycieli.

Przepisy rozporządzenia stosuje się także do klas gimnazjum lub szkoły ponadgimnazjalnej

prowadzonych w szkołach innego typu oraz dotychczasowych szkół artystycznych, o których

mowa w art. 363 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo

oświatowe.