Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie publicznych placówek oświatowo-wychowawczych, młodzieżowych ośrodków wychowawczych, młodzieżowych ośrodków socjoterapii, specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych, specjalnych ośrodków wychowawczych, ośrodków rewalidacyjno-wychowawczych oraz placówek zapewniających opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania

Rozporządzenie określa

1)

rodzaje i szczegółowe zasady działania publicznych

a)

placówek oświatowo-wychowawczych,

b)

młodzieżowych ośrodków wychowawczych,

c)

młodzieżowych ośrodków socjoterapii,

d)

specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych,

e)

specjalnych ośrodków wychowawczych,

f)

ośrodków rewalidacyjno-wychowawczych,

g)

placówek zapewniających opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza

miejscem stałego zamieszkania

- zwanych dalej „placówkami”;

2)

warunki pobytu dzieci i młodzieży w placówkach;

3)

wysokość i zasady odpłatności wnoszonej przez rodziców za pobyt ich dzieci w placówkach;

4)

warunki i zasady działania wolontariuszy.

Placówki w działaniach edukacyjnych, wychowawczych i opiekuńczych respektują prawa

wychowanków oraz kierują się zasadami

1)

poszanowania godności wychowanka;

2)

poszanowania prywatności wychowanka;

3)

przyjaznej komunikacji z wychowankiem;

4)

wspierania kreatywnej aktywności wychowanka;

5)

odpowiedzialności wychowanka za swoje postępowanie;

6)

współodpowiedzialności nauczycieli i innych pracowników pedagogicznych zatrudnionych

w placówce za rozwijanie możliwości psychofizycznych wychowanka;

7)

kreatywności podejmowanych działań;

8)

otwartości na środowisko lokalne.

W realizacji zadań placówka współpracuje ze środowiskiem lokalnym oraz, w zależności

od potrzeb, z organizacjami pozarządowymi oraz innymi instytucjami działającymi na

rzecz rodziny, dzieci i młodzieży.

Placówkami oświatowo-wychowawczymi są

1)

placówki wychowania pozaszkolnego: pałace młodzieży, młodzieżowe domy kultury, międzyszkolne

ośrodki sportowe, ogniska pracy pozaszkolnej, ogrody jordanowskie i pozaszkolne placówki

specjalistyczne;

2)

szkolne schroniska młodzieżowe - całoroczne i sezonowe.

1.

Placówka wychowania pozaszkolnego realizuje zadania edukacyjne, wychowawcze, opiekuńcze,

profilaktyczne, prozdrowotne, kulturalne, sportowe i rekreacyjne.

2.

Placówka wychowania pozaszkolnego realizuje zadania przez

1)

prowadzenie zajęć wspierających rozwój dzieci i młodzieży, mających na celu

a)

rozwijanie zainteresowań, szczególnych uzdolnień, doskonalenie umiejętności oraz pogłębianie

wiedzy,

b)

kształtowanie umiejętności spędzania czasu wolnego,

c)

kształtowanie poszanowania dziedzictwa kulturowego regionu, kraju i innych kultur

oraz poczucia własnej tożsamości, w szczególności narodowej, etnicznej i językowej,

d)

przygotowanie do aktywnego uczestnictwa w życiu kulturalnym;

2)

organizowanie

a)

imprez kulturalnych, w szczególności przeglądów, wystaw i festiwali,

b)

wypoczynku, sportu i rekreacji dla dzieci i młodzieży,

c)

działań alternatywnych wśród dzieci i młodzieży niedostosowanych społecznie lub zagrożonych

niedostosowaniem społecznym.

3.

Placówka wychowania pozaszkolnego może realizować zadania również poza swoją siedzibą.

1.

W placówce wychowania pozaszkolnego są organizowane zajęcia stałe, okresowe lub okazjonalne,

wynikające z potrzeb środowiska lokalnego.

2.

Zajęcia, o których mowa w ust. 1, mogą być organizowane w grupach. Organizację zajęć

oraz liczbę wychowanków w grupie określa dyrektor placówki wychowania pozaszkolnego

w uzgodnieniu z organem prowadzącym.

3.

Organizację zajęć stałych określa się w tygodniowym rozkładzie zajęć placówki wychowania

pozaszkolnego.

Do zadań szkolnego schroniska młodzieżowego należy

1)

upowszechnianie wśród dzieci i młodzieży krajoznawstwa i różnych form turystyki jako

aktywnych form wypoczynku;

2)

prowadzenie poradnictwa i informacji krajoznawczo-turystycznej;

3)

zapewnienie dzieciom i młodzieży oraz ich opiekunom tanich miejsc noclegowych;

4)

zapewnienie opieki i wychowania dzieciom i młodzieży przebywającym w schronisku.

Szkolne schronisko młodzieżowe posiada

1)

powierzchnię mieszkalną nie mniejszą niż 2,5 m

2)

pomieszczenia mieszkalne wyposażone w łóżka lub tapczany, kołdry lub koce, bieliznę

pościelową, szafy ubraniowe lub wieszaki, stół, krzesła lub taborety, lustro i kosz

na śmieci;

3)

pomieszczenie do przechowywania bagażu i sprzętu turystycznego;

4)

pomieszczenie do suszenia odzieży;

5)

ogrzewanie zapewniające utrzymanie w pomieszczeniach temperatury co najmniej 18°C.

1.

Szkolne schronisko młodzieżowe całoroczne jest zlokalizowane w samodzielnym budynku

lub wydzielonej części budynku.

2.

Szkolne schronisko młodzieżowe sezonowe jest organizowane w pomieszczeniach szkoły

lub bursy.

Pora nocna w szkolnym schronisku młodzieżowym trwa od godziny 22

1.

Placówki oświatowo-wychowawcze mogą posiadać filie.

2.

Filię tworzy, przekształca i likwiduje organ prowadzący placówkę oświatowo-wychowawczą.

1.

Placówki oświatowo-wychowawcze prowadzą działalność w ciągu całego roku kalendarzowego

jako placówki, w których nie są przewidziane ferie szkolne.

2.

Szkolne schroniska młodzieżowe sezonowe prowadzą działalność w niektórych okresach

roku kalendarzowego, w tym w okresie ferii szkolnych oraz w dniach wolnych od zajęć

dydaktyczno-wychowawczych.

Młodzieżowe ośrodki wychowawcze są prowadzone dla dzieci i młodzieży

1)

niedostosowanych społecznie wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki,

metod pracy, wychowania, pomocy psychologiczno-pedagogicznej i resocjalizacji - jako

resocjalizacyjno-wychowawcze;

2)

niedostosowanych społecznie z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim,

wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy, wychowania, pomocy

psychologiczno-pedagogicznej i resocjalizacji - jako resocjalizacyjno-rewalidacyjne.

1.

Do zadań młodzieżowego ośrodka wychowawczego należy eliminowanie przejawów niedostosowania

społecznego oraz przygotowanie wychowanków do samodzielnego i odpowiedzialnego życia

po opuszczeniu ośrodka, zgodnego z obowiązującymi normami społecznymi i prawnymi.

2.

W statucie młodzieżowego ośrodka wychowawczego można wskazać szczególne obszary działalności

ośrodka dotyczące rozwiązywania określonych problemów wychowawczych wychowanków, w

tym wychowanek będących nieletnimi matkami.

3.

Młodzieżowy ośrodek wychowawczy współpracuje z Rzecznikiem Praw Obywatelskich w zakresie

przeprowadzanych w ośrodku wizyt, o których mowa w Protokole fakultatywnym do Konwencji

w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego

traktowania albo karania, przyjętego przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych

w Nowym Jorku dnia 18 grudnia 2002 r. (Dz. U. z 2007 r. poz. 192), stanowiącym załącznik

do uchwały nr 144/2005 Rady Ministrów z dnia 25 maja 2005 r.

Nieletni, wobec którego sąd rodzinny orzekł o umieszczeniu w młodzieżowym ośrodku

wychowawczym, staje się wychowankiem młodzieżowego ośrodka wychowawczego z dniem otrzymania

przez dyrektora ośrodka, za pośrednictwem poczty, skierowania nieletniego do ośrodka,

zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 81 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1654 oraz z 2017 r. poz. 773).

1.

Nieletniej wychowance w ciąży młodzieżowy ośrodek wychowawczy zapewnia odpowiednią

opiekę oraz przygotowanie do roli rodzicielskiej.

2.

Nieletniej wychowance w ciąży oraz po urodzeniu dziecka młodzieżowy ośrodek wychowawczy

zapewnia

1)

wyżywienie dostosowane do potrzeb wychowanki;

2)

opiekę i pomoc psychologiczną, w szczególności w zakresie budowania więzi i nawiązywania

kontaktów z dzieckiem oraz zaspokajania jego potrzeb.

3.

Młodzieżowy ośrodek wychowawczy wspiera nieletnią matkę w uczestniczeniu w bieżącej

pieczy nad dzieckiem i w jego wychowaniu, chyba że sąd opiekuńczy postanowi inaczej,

zgodnie z art. 96 § 2 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy

(Dz. U. z 2017 r. poz. 682).

1.

Młodzieżowe ośrodki socjoterapii są prowadzone dla dzieci i młodzieży, które

1)

z powodu zaburzeń rozwojowych, trudności w uczeniu się i zaburzeń w funkcjonowaniu

społecznym są zagrożone niedostosowaniem społecznym i wymagają stosowania specjalnej

organizacji nauki, metod pracy, wychowania, pomocy psychologiczno-pedagogicznej i

socjoterapii oraz

2)

posiadają orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane ze względu na zagrożenie

niedostosowaniem społecznym.

2.

Pobyt wychowanka w młodzieżowym ośrodku socjoterapii może trwać do czasu ukończenia

nauki w szkole wchodzącej w skład ośrodka lub w szkole, o której mowa w § 21 ust.

4, nie dłużej jednak niż do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym wychowanek

kończy 24. rok życia.

1.

Do zadań młodzieżowego ośrodka socjoterapii należy eliminowanie przejawów zaburzeń

zachowania oraz przygotowanie wychowanków do samodzielnego i odpowiedzialnego życia

po opuszczeniu ośrodka, zgodnego z obowiązującymi normami społecznymi i prawnymi.

2.

W statucie młodzieżowego ośrodka socjoterapii można wskazać szczególne obszary działalności

ośrodka dotyczące rozwiązywania określonych problemów wychowawczych wychowanków.

1.

Zadania, o których mowa w § 14 ust. 1 i § 18 ust. 1, są realizowane przez

1)

rozpoznawanie indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych, możliwości psychofizycznych

i zainteresowań wychowanków;

2)

udział wychowanków w zajęciach

a)

umożliwiających nabywanie umiejętności życiowych i społecznych ułatwiających prawidłowe

funkcjonowanie w środowisku rodzinnym i społecznym, w szczególności po opuszczeniu

ośrodka

-

resocjalizacyjnych - w przypadku wychowanków niedostosowanych społecznie,

-

socjoterapeutycznych - w przypadku wychowanków zagrożonych niedostosowaniem społecznym,

-

profilaktyczno-wychowawczych,

-

rewalidacyjnych - w przypadku wychowanków niepełnosprawnych,

-

innych o charakterze terapeutycznym,

b)

sportowych, turystycznych i rekreacyjnych, w tym zajęciach organizowanych na świeżym

powietrzu, o ile pozwalają na to warunki atmosferyczne,

c)

kulturalno-oświatowych,

d)

rozwijających zainteresowania;

3)

zapewnienie wsparcia wychowankom w okresie poprzedzającym opuszczenie ośrodka.

2.

Młodzieżowy ośrodek wychowawczy i młodzieżowy ośrodek socjoterapii organizują pomoc

psychologiczno-pedagogiczną i udzielają jej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie

art. 47 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, zwanej dalej „ustawą”.

3.

Zajęcia resocjalizacyjne, socjoterapeutyczne i profilaktyczno-wychowawcze, o których

mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a tiret pierwsze, drugie i trzecie, są ukierunkowane w szczególności

na

1)

wspieranie wychowanków nowo przyjętych;

2)

rozwijanie mocnych stron i zainteresowań wychowanków odpowiednio do ich możliwości

psychofizycznych;

3)

kształtowanie kompetencji indywidualnych i społecznych wychowanków oraz przygotowanie

ich do samodzielnego funkcjonowania w życiu dorosłym i aktywności zawodowej.

4.

Zajęcia sportowe, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, są organizowane w obiektach

posiadających warunki odpowiednie do realizacji tych zajęć.

5.

Zajęcia, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być organizowane również poza siedzibą

młodzieżowego ośrodka wychowawczego lub młodzieżowego ośrodka socjoterapii.

Młodzieżowy ośrodek wychowawczy i młodzieżowy ośrodek socjoterapii zapewniają wychowankom

pomoc w wyborze kierunku kształcenia i zawodu udzielaną w ramach zajęć organizowanych

zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 5 ustawy, odpowiednio

do ich indywidualnych potrzeb.

1.

W skład młodzieżowego ośrodka wychowawczego i młodzieżowego ośrodka socjoterapii wchodzi

co najmniej jedna z następujących szkół

1)

szkoła podstawowa specjalna;

2)

szkoła ponadpodstawowa specjalna.

2.

Wychowanek młodzieżowego ośrodka wychowawczego i młodzieżowego ośrodka socjoterapii

uczęszcza do szkoły funkcjonującej w ośrodku.

3.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach mających znaczenie dla skuteczności procesu

resocjalizacji wychowanka, za zgodą sądu rodzinnego, wychowanek młodzieżowego ośrodka

wychowawczego może uczęszczać do szkoły ponadpodstawowej funkcjonującej poza ośrodkiem.

Wniosek o wyrażenie przez sąd rodzinny zgody składa dyrektor młodzieżowego ośrodka

wychowawczego, dołączając do wniosku pozytywną opinię zespołu, o którym mowa w przepisach

wydanych na podstawie art. 127 ust. 19 pkt 2 ustawy, oraz zgodę organu prowadzącego

ośrodek.

4.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, po uzyskaniu pozytywnej opinii zespołu, o

którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 127 ust. 19 pkt 2 ustawy, oraz

za zgodą organu prowadzącego młodzieżowy ośrodek socjoterapii, wychowanek ośrodka

może uczęszczać do szkoły ponadpodstawowej funkcjonującej poza ośrodkiem.

5.

Do szkoły funkcjonującej w młodzieżowym ośrodku wychowawczym i młodzieżowym ośrodku

socjoterapii, za zgodą organu prowadzącego ośrodek, mogą również uczęszczać uczniowie

niebędący wychowankami ośrodków, posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego

wydane odpowiednio ze względu na niedostosowanie społeczne albo zagrożenie niedostosowaniem

społecznym, jeżeli szkoła dysponuje wolnymi miejscami.

6.

Szkoła prowadząca kształcenie zawodowe wchodząca w skład młodzieżowego ośrodka wychowawczego

lub młodzieżowego ośrodka socjoterapii, spełniająca warunki określone w art. 117 ust.

2 ustawy, może prowadzić kwalifikacyjne kursy zawodowe.

7.

W przypadku połączenia młodzieżowego ośrodka wychowawczego i młodzieżowego ośrodka

socjoterapii w zespół placówek, o którym mowa w art. 91 ust. 1 ustawy, w zespole może

funkcjonować tylko jedna szkoła tego samego typu, w której tworzy się odrębne oddziały

dla uczniów odpowiednio niedostosowanych społecznie albo zagrożonych niedostosowaniem

społecznym.

1.

Podstawową formą organizacyjną pracy z wychowankami w młodzieżowym ośrodku wychowawczym

i młodzieżowym ośrodku socjoterapii jest grupa wychowawcza. Grupa wychowawcza obejmuje

wychowanków w zbliżonym wieku, z uwzględnieniem ich indywidualnych potrzeb rozwojowych

i specyficznych problemów wychowawczych.

2.

Liczba wychowanków w grupie wychowawczej wynosi do 12.

3.

Grupą wychowawczą opiekuje się wychowawca grupy wychowawczej.

1.

W młodzieżowym ośrodku wychowawczym i młodzieżowym ośrodku socjoterapii, w zależności

od potrzeb wychowanków, tworzy się grupy usamodzielnienia.

2.

Grupą usamodzielnienia opiekuje się wychowawca grupy wychowawczej wyznaczony przez

dyrektora młodzieżowego ośrodka wychowawczego lub młodzieżowego ośrodka socjoterapii.

3.

W grupie usamodzielnienia wychowanek jest przygotowywany do radzenia sobie w codziennym

życiu, w szczególności umożliwia mu się nabywanie umiejętności

1)

samodzielnego przygotowywania posiłków;

2)

posługiwania się podstawowym sprzętem AGD;

3)

dbania o porządek;

4)

załatwiania spraw w urzędach oraz innych instytucjach;

5)

funkcjonowania na rynku pracy, w tym samokształcenia, podnoszenia kwalifikacji oraz

rozwijania zainteresowań;

6)

radzenia sobie w sytuacjach trudnych i rozwiązywania konfliktów.

1.

W młodzieżowym ośrodku wychowawczym i młodzieżowym ośrodku socjoterapii zatrudnia

się psychologów i pedagogów, a także, w zależności od potrzeb, innych specjalistów

oraz osoby prowadzące zajęcia, o których mowa w § 19 ust. 1 pkt 2 lit. b-d.

2.

Psychologa zatrudnia się w wymiarze nie niższym niż pełny wymiar zajęć. Dopuszcza

się zatrudnienie więcej niż jednego psychologa w łącznym wymiarze zajęć nie niższym

niż pełny wymiar zajęć.

3.

Pedagoga zatrudnia się w wymiarze nie niższym niż pełny wymiar zajęć. Dopuszcza się

zatrudnienie więcej niż jednego pedagoga w łącznym wymiarze zajęć nie niższym niż

pełny wymiar zajęć.

4.

W przypadku gdy liczba wychowanków w młodzieżowym ośrodku wychowawczym przekracza

36, tygodniowy obowiązkowy wymiar godzin zajęć określony na podstawie art. 42 ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1189) zwiększa się o co najmniej 1/3, w przeliczeniu na każdych kolejnych 12 wychowanków.

5.

W przypadku gdy liczba wychowanków w młodzieżowym ośrodku socjoterapii przekracza

36, tygodniowy obowiązkowy wymiar godzin zajęć określony na podstawie art. 42 ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela zwiększa się o co najmniej 1/4, w przeliczeniu na każdych kolejnych 12 wychowanków.

1.

Młodzieżowy ośrodek wychowawczy i młodzieżowy ośrodek socjoterapii zapewniają wychowankom

całodobową opiekę.

2.

Pora nocna trwa od godziny 22

3.

Opieka w porze nocnej jest sprawowana w sposób zapewniający nadzór nad wychowankami

oraz ich bezpieczeństwo.

4.

Opiekę w porze nocnej sprawują co najmniej dwie osoby, w tym co najmniej jeden wychowawca

grupy wychowawczej.

5.

W przypadku gdy w młodzieżowym ośrodku wychowawczym przebywa więcej niż 36 wychowanków,

liczbę osób sprawujących opiekę w porze nocnej zwiększa się o co najmniej jedną osobę

na każdych kolejnych 36 wychowanków.

6.

W przypadku gdy w młodzieżowym ośrodku socjoterapii przebywa więcej niż 48 wychowanków,

liczbę osób sprawujących opiekę w porze nocnej zwiększa się o co najmniej jedną osobę

na każdych kolejnych 48 wychowanków.

7.

Od zwiększenia liczby osób sprawujących opiekę w porze nocnej, o którym mowa w ust.

5 i 6, można odstąpić, jeżeli usytuowanie pokoi mieszkalnych wychowanków pozwala zapewnić

nadzór nad wychowankami oraz ich bezpieczeństwo.

8.

W uzasadnionych przypadkach może funkcjonować młodzieżowy ośrodek socjoterapii, który

nie zapewnia całodobowej opieki.

1.

Młodzieżowy ośrodek wychowawczy i młodzieżowy ośrodek socjoterapii zapewniają wychowankom

pokoje mieszkalne przeznaczone dla nie więcej niż 4 wychowanków, urządzone we współpracy

z wychowankami, zgodnie z ich potrzebami rozwojowymi i możliwościami psychofizycznymi.

Pokoje mieszkalne są wyposażone co najmniej w

1)

łóżka jednoosobowe lub tapczany, poduszki, kołdry i bieliznę pościelową;

2)

szafkę do przechowywania rzeczy osobistych dla każdego wychowanka;

3)

szafy ubraniowe.

2.

W młodzieżowym ośrodku wychowawczym i młodzieżowym ośrodku socjoterapii znajdują się

1)

pomieszczenia rekreacyjno-wypoczynkowe odpowiednie do potrzeb grup wychowawczych;

2)

pomieszczenie umożliwiające organizację spotkań całej społeczności ośrodka;

3)

odpowiednio wyposażone pomieszczenia do prowadzenia zajęć, o których mowa w § 19 ust.

1 pkt 2, oraz do indywidualnej pracy z wychowankiem;

4)

miejsce umożliwiające samodzielne przygotowywanie posiłków przez wychowanków, posiadające

odpowiednie warunki do przechowywania i obróbki żywności;

5)

pokój dla chorych;

6)

miejsce umożliwiające wychowankom samodzielne pranie rzeczy osobistych oraz ich suszenie;

7)

łazienki i toalety umożliwiające korzystanie z nich w sposób zapewniający intymność

i zgodność z zasadami higieny.

3.

W młodzieżowym ośrodku wychowawczym i młodzieżowym ośrodku socjoterapii mieszkają

wyłącznie wychowankowie.

1.

Młodzieżowy ośrodek wychowawczy i młodzieżowy ośrodek socjoterapii

1)

zapewniają odpowiednie warunki umożliwiające wychowankom kontakt z osobami spoza ośrodka,

z poszanowaniem ich prywatności;

2)

podejmują współpracę z rodzicami wychowanka.

2.

W przypadku gdy częstotliwość i jakość kontaktów wychowanka z rodzicami wskazuje na

trwałą przeszkodę w wykonywaniu władzy rodzicielskiej lub na rażące zaniedbywanie

przez rodziców obowiązków wobec dziecka, młodzieżowy ośrodek socjoterapii występuje

do sądu o zbadanie sytuacji dziecka.

3.

Młodzieżowy ośrodek wychowawczy i młodzieżowy ośrodek socjoterapii współpracują z

ośrodkami pomocy społecznej i powiatowymi centrami pomocy rodzinie w celu zapewnienia

usamodzielniającym się wychowankom pomocy, o której mowa w art. 88 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 930, z późn. zm., oraz w zakresie wynikającym z innych potrzeb rodziny wychowanka.

Młodzieżowy ośrodek wychowawczy i młodzieżowy ośrodek socjoterapii co najmniej dwa

razy w roku

1)

dokonują oceny efektów podejmowanych działań, w szczególności dydaktycznych, wychowawczych

i opiekuńczych;

2)

badają poziom bezpieczeństwa wychowanków.

Zespół, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 127 ust. 19 pkt 2 ustawy

1)

dokonuje oceny zasadności dalszego pobytu wychowanka w młodzieżowym ośrodku wychowawczym

albo młodzieżowym ośrodku socjoterapii;

2)

ustala, na wniosek rodziców wychowanka albo pełnoletniego wychowanka, zakres współpracy

młodzieżowego ośrodka wychowawczego albo młodzieżowego ośrodka socjoterapii z wychowankiem

i jego rodziną, po opuszczeniu przez wychowanka ośrodka.

1.

Młodzieżowy ośrodek wychowawczy prowadzi działalność przez cały rok kalendarzowy jako

placówka, w której nie są przewidziane ferie szkolne.

2.

Młodzieżowy ośrodek socjoterapii prowadzi działalność przez cały rok szkolny jako

placówka, w której są przewidziane ferie szkolne.

3.

Za zgodą organu prowadzącego, młodzieżowy ośrodek socjoterapii może również prowadzić

działalność w okresie zimowej lub wiosennej przerwy świątecznej lub w okresie ferii

szkolnych.

Młodzieżowy ośrodek wychowawczy i młodzieżowy ośrodek socjoterapii współpracują ze

szkołami ogólnodostępnymi w zakresie diagnozowania i rozwiązywania problemów dydaktyczno-wychowawczych

uczniów niedostosowanych społecznie lub zagrożonych niedostosowaniem społecznym uczęszczających

do tych szkół.

Specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze są prowadzone dla dzieci i młodzieży

1)

niesłyszących i słabosłyszących;

2)

niewidomych i słabowidzących;

3)

z niepełnosprawnością ruchową, w tym z afazją;

4)

z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim, umiarkowanym lub znacznym;

5)

z autyzmem, w tym z zespołem Aspergera;

6)

z niepełnosprawnościami sprzężonymi.

1.

Specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze są prowadzone dla dzieci i młodzieży, które

1)

wymagają stosowania specjalnych oddziaływań wychowawczych, pomocy psychologiczno-pedagogicznej

i zajęć rewalidacyjnych oraz

2)

posiadają orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane ze względu na niepełnosprawność,

o której mowa w § 32, oraz które z powodu tej niepełnosprawności nie mogą uczęszczać

do szkoły w miejscu zamieszkania.

2.

Specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze mogą być również prowadzone dla dzieci, które

1)

wymagają stosowania specjalnych oddziaływań wychowawczych, pomocy psychologiczno-pedagogicznej

i zajęć rewalidacyjnych oraz

2)

posiadają orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane ze względu na niepełnosprawność,

o której mowa w § 32, oraz które z powodu tej niepełnosprawności nie mogą uczęszczać

do przedszkola w miejscu zamieszkania.

3.

Pobyt wychowanka w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym może trwać do czasu zakończenia

wychowania przedszkolnego lub ukończenia nauki w szkole wchodzącej w skład ośrodka

lub w szkole, o której mowa w § 36 ust. 4, nie dłużej jednak niż do końca roku szkolnego

w roku kalendarzowym, w którym wychowanek kończy 24. rok życia.

Specjalne ośrodki wychowawcze są prowadzone dla dzieci i młodzieży

1)

niesłyszących i słabosłyszących;

2)

niewidomych i słabowidzących;

3)

z niepełnosprawnością ruchową, w tym z afazją;

4)

z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim, umiarkowanym lub znacznym;

5)

z autyzmem, w tym z zespołem Aspergera;

6)

z niepełnosprawnościami sprzężonymi;

7)

zagrożonych niedostosowaniem społecznym.

1.

Specjalne ośrodki wychowawcze są prowadzone dla dzieci i młodzieży, które

1)

wymagają stosowania specjalnych oddziaływań wychowawczych, pomocy psychologiczno-pedagogicznej

oraz odpowiednio zajęć rewalidacyjnych lub oddziaływań socjoterapeutycznych oraz

2)

posiadają orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane ze względu na niepełnosprawność,

o której mowa w § 34 pkt 1-6, lub zagrożenie niedostosowaniem społecznym oraz które

z powodu tej niepełnosprawności lub zagrożenia niedostosowaniem społecznym nie mogą

uczęszczać do szkoły w miejscu zamieszkania, specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego,

młodzieżowego ośrodka socjoterapii lub nie mogą przebywać w bursie.

2.

Wychowankami specjalnego ośrodka wychowawczego są dzieci i młodzież uczęszczające

do szkoły podstawowej lub szkoły ponadpodstawowej, nie dłużej jednak niż do końca

roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym wychowanek kończy

1)

24. rok życia - w przypadku wychowanków niepełnosprawnych;

2)

18. rok życia - w przypadku wychowanków zagrożonych niedostosowaniem społecznym.

3.

Specjalny ośrodek wychowawczy zapewnia wychowankom realizację obowiązku szkolnego

i obowiązku nauki poza ośrodkiem.

1.

W skład specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego wchodzi co najmniej jedna z następujących

szkół

1)

szkoła podstawowa specjalna;

2)

szkoła ponadpodstawowa specjalna.

2.

W skład specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego może również wchodzić przedszkole

specjalne utworzone na podstawie porozumienia między właściwymi organami prowadzącymi.

3.

Wychowanek specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego uczęszcza do szkoły funkcjonującej

w ośrodku albo przedszkola funkcjonującego w ośrodku, jeżeli takie przedszkole zostało

utworzone.

4.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, po uzyskaniu pozytywnej opinii zespołu, o

którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 127 ust. 19 pkt 2 ustawy, oraz

za zgodą organu prowadzącego specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy, wychowanek ośrodka

może uczęszczać do szkoły ponadpodstawowej funkcjonującej poza ośrodkiem.

5.

Do przedszkola lub szkoły funkcjonujących w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym,

za zgodą organu prowadzącego ośrodek, mogą również uczęszczać uczniowie niebędący

wychowankami ośrodka, posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane

ze względu na niepełnosprawność, o której mowa w § 32, jeżeli odpowiednio przedszkole

lub szkoła dysponują wolnymi miejscami.

6.

Jeżeli specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy dysponuje wolnymi miejscami, za zgodą

organu prowadzącego, w zajęciach, o których mowa w § 37 ust. 1 pkt 3, mogą uczestniczyć

dzieci i młodzież niebędące wychowankami ośrodka, na podstawie orzeczenia o potrzebie

kształcenia specjalnego wydanego ze względu na niepełnosprawność, o której mowa w

§ 32, lub opinii poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej.

7.

Szkoła prowadząca kształcenie zawodowe wchodząca w skład specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego,

spełniająca warunki określone w art. 117 ust. 2 ustawy, może prowadzić kwalifikacyjne

kursy zawodowe.

1.

Specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy i specjalny ośrodek wychowawczy

1)

rozpoznają indywidualne potrzeby rozwojowe i edukacyjne, możliwości psychofizyczne

i zainteresowania wychowanków;

2)

na bieżąco monitorują poziom bezpieczeństwa wychowanków i efekty podejmowanych działań,

w szczególności wychowawczych;

3)

zapewniają udział wychowanków w zajęciach

a)

umożliwiających nabywanie umiejętności życiowych i społecznych ułatwiających prawidłowe

funkcjonowanie w środowisku rodzinnym i społecznym, w szczególności po opuszczeniu

ośrodka

-

rewalidacyjnych,

-

profilaktyczno-wychowawczych,

-

innych o charakterze terapeutycznym,

b)

sportowych, turystycznych i rekreacyjnych, w tym zajęciach organizowanych na świeżym

powietrzu, o ile pozwalają na to warunki atmosferyczne,

c)

kulturalno-oświatowych,

d)

rozwijających zainteresowania;

4)

wspierają wychowanków w okresie poprzedzającym opuszczenie ośrodka.

2.

Specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy i specjalny ośrodek wychowawczy organizują pomoc

psychologiczno-pedagogiczną i udzielają jej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie

art. 47 ust. 1 pkt 5 ustawy.

3.

Zajęcia rewalidacyjne i profilaktyczno-wychowawcze, o których mowa w ust. 1 pkt 3

lit. a tiret pierwsze i drugie, są ukierunkowane w szczególności na

1)

wspieranie wychowanków nowo przyjętych;

2)

rozwijanie mocnych stron i zainteresowań wychowanków odpowiednio do ich możliwości

psychofizycznych;

3)

kształtowanie kompetencji indywidualnych i społecznych wychowanków oraz przygotowanie

ich do samodzielnego funkcjonowania w życiu dorosłym i aktywności zawodowej.

4.

Zajęcia sportowe, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. b, są organizowane w obiektach

posiadających warunki odpowiednie do realizacji tych zajęć.

5.

Zajęcia, o których mowa w ust. 1 pkt 3, mogą być organizowane również poza siedzibą

specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego lub specjalnego ośrodka wychowawczego.

Specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy i specjalny ośrodek wychowawczy zapewniają wychowankom

pomoc w wyborze kierunku kształcenia i zawodu udzielaną w ramach zajęć organizowanych

zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 5 ustawy, odpowiednio

do ich indywidualnych potrzeb.

1.

Podstawową formą organizacyjną pracy z wychowankami w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym

i specjalnym ośrodku wychowawczym jest grupa wychowawcza. Grupa wychowawcza obejmuje

wychowanków w zbliżonym wieku, z uwzględnieniem ich indywidualnych potrzeb rozwojowych.

2.

Liczba wychowanków w grupie wychowawczej odpowiada liczbie uczniów w oddziale odpowiedniego

rodzaju

1)

przedszkola specjalnego lub szkoły specjalnej - w przypadku specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego,

2)

szkoły specjalnej - w przypadku specjalnego ośrodka wychowawczego

- określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 111 ustawy.

3.

Grupą wychowawczą opiekuje się wychowawca grupy wychowawczej.

4.

Do grupy wychowawczej, za zgodą organu prowadzącego specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy

lub specjalny ośrodek wychowawczy, można zatrudnić pomoc wychowawcy.

5.

W specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym do grupy wychowawczej, w skład której wchodzą

wychowankowie z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym,

z niepełnosprawnością ruchową, w tym z afazją, z autyzmem, w tym z zespołem Aspergera,

lub z niepełnosprawnościami sprzężonymi, uczęszczający do przedszkola lub klas I-IV

szkoły podstawowej, zatrudnia się pomoc wychowawcy.

1.

W specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym zatrudnia się psychologów i pedagogów, a

także, w zależności od potrzeb, innych specjalistów oraz osoby prowadzące zajęcia,

o których mowa w § 37 ust. 1 pkt 3 lit. b-d.

2.

Psychologa zatrudnia się w wymiarze nie niższym niż pełny wymiar zajęć. Dopuszcza

się zatrudnienie więcej niż jednego psychologa w łącznym wymiarze zajęć nie niższym

niż pełny wymiar zajęć.

3.

Pedagoga zatrudnia się w wymiarze nie niższym niż pełny wymiar zajęć. Dopuszcza się

zatrudnienie więcej niż jednego pedagoga w łącznym wymiarze zajęć nie niższym niż

pełny wymiar zajęć.

4.

W przypadku gdy liczba wychowanków w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym przekracza

36, tygodniowy obowiązkowy wymiar godzin zajęć określony na podstawie art. 42 ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela zwiększa się o co najmniej 1/4, w przeliczeniu na każdych kolejnych 12 wychowanków.

W specjalnym ośrodku wychowawczym zatrudnia się, w zależności od potrzeb, psychologa,

pedagoga, a także innych specjalistów oraz osoby prowadzące zajęcia, o których mowa

w § 37 ust. 1 pkt 3 lit. b-d.

1.

Specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy i specjalny ośrodek wychowawczy zapewniają wychowankom

całodobową opiekę.

2.

Pora nocna trwa od godziny 22

3.

Opieka w porze nocnej jest sprawowana w sposób zapewniający nadzór nad wychowankami

oraz ich bezpieczeństwo.

4.

Opiekę w porze nocnej sprawują co najmniej dwie osoby, w tym co najmniej jeden wychowawca

grupy wychowawczej.

5.

W przypadku gdy w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym lub specjalnym ośrodku wychowawczym

przebywa więcej niż 48 wychowanków, liczbę osób sprawujących opiekę w porze nocnej

zwiększa się o co najmniej jedną osobę na każdych kolejnych 48 wychowanków.

6.

Od zwiększenia liczby osób sprawujących opiekę w porze nocnej, o którym mowa w ust.

5, można odstąpić, jeżeli usytuowanie pokoi mieszkalnych wychowanków pozwala zapewnić

nadzór nad wychowankami oraz ich bezpieczeństwo.

1.

Specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy i specjalny ośrodek wychowawczy zapewniają wychowankom

pokoje mieszkalne przeznaczone dla nie więcej niż 4 wychowanków, urządzone we współpracy

z wychowankami, zgodnie z ich potrzebami rozwojowymi i możliwościami psychofizycznymi.

Pokoje mieszkalne są wyposażone co najmniej w

1)

łóżka jednoosobowe lub tapczany, poduszki, kołdry i bieliznę pościelową;

2)

szafkę do przechowywania rzeczy osobistych, dla każdego wychowanka;

3)

szafy ubraniowe.

2.

W specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym i specjalnym ośrodku wychowawczym znajdują

się

1)

pomieszczenia rekreacyjno-wypoczynkowe odpowiednie do potrzeb grup wychowawczych;

2)

pomieszczenie umożliwiające organizację spotkań całej społeczności ośrodka;

3)

odpowiednio wyposażone pomieszczenia do prowadzenia zajęć, o których mowa w § 37 ust.

1 pkt 3, oraz do indywidualnej pracy z wychowankiem;

4)

miejsce umożliwiające samodzielne przygotowywanie posiłków przez wychowanków, posiadające

odpowiednie warunki do przechowywania i obróbki żywności;

5)

pokój dla chorych;

6)

miejsce umożliwiające wychowankom samodzielne pranie rzeczy osobistych oraz ich suszenie;

7)

łazienki i toalety umożliwiające korzystanie z nich w sposób zapewniający intymność

i zgodność z zasadami higieny.

1.

Specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy i specjalny ośrodek wychowawczy

1)

zapewniają odpowiednie warunki umożliwiające wychowankom kontakt z rodzicami, z poszanowaniem

ich prywatności;

2)

podejmują współpracę z rodzicami wychowanka.

2.

W przypadku gdy częstotliwość i jakość kontaktów wychowanka z rodzicami wskazuje na

trwałą przeszkodę w wykonywaniu władzy rodzicielskiej lub na rażące zaniedbywanie

przez rodziców obowiązków wobec dziecka, specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy i specjalny

ośrodek wychowawczy występują do sądu o zbadanie sytuacji dziecka.

3.

Specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy i specjalny ośrodek wychowawczy współpracują

z ośrodkami pomocy społecznej i powiatowymi centrami pomocy rodzinie w celu zapewnienia

usamodzielniającym się wychowankom pomocy, o której mowa w art. 88 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, oraz w zakresie wynikającym z innych potrzeb rodziny wychowanka.

Specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy i specjalny ośrodek wychowawczy co najmniej

dwa razy w roku dokonują oceny

1)

efektów podejmowanych działań, w szczególności dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych;

2)

poziomu bezpieczeństwa wychowanków.

Zespół, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 127 ust. 19 pkt 2 ustawy

1)

dokonuje oceny zasadności dalszego pobytu wychowanka w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym

albo specjalnym ośrodku wychowawczym;

2)

ustala, na wniosek rodziców wychowanka albo pełnoletniego wychowanka, zakres współpracy

specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego albo specjalnego ośrodka wychowawczego z

wychowankiem i jego rodziną, po opuszczeniu przez wychowanka ośrodka.

1.

Specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy i specjalny ośrodek wychowawczy prowadzą działalność

przez cały rok szkolny jako placówki, w których są przewidziane ferie szkolne.

2.

Za zgodą organu prowadzącego, specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy i specjalny ośrodek

wychowawczy mogą również prowadzić działalność w okresie zimowej lub wiosennej przerwy

świątecznej lub w okresie ferii szkolnych.

3.

Wychowankowie poniżej 10. roku życia mogą przebywać w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym

w okresie, o którym mowa w ust. 2, jedynie w przypadkach uzasadnionych sytuacją rodzinną.

Specjalny ośrodek wychowawczy współpracuje ze szkołą, do której uczęszcza wychowanek,

w zakresie opracowywania i realizowania indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego,

w szczególności w zakresie zajęć rewalidacyjnych lub socjoterapeutycznych i oddziaływań

wychowawczych.

Specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy współpracuje ze szkołami ogólnodostępnymi w

zakresie diagnozowania i rozwiązywania problemów dydaktyczno-wychowawczych uczniów

niepełnosprawnych uczęszczających do tych szkół.

1.

Ośrodki rewalidacyjno-wychowawcze umożliwiają dzieciom i młodzieży z niepełnosprawnością

intelektualną w stopniu głębokim, a także dzieciom i młodzieży z niepełnosprawnością

intelektualną z niepełnosprawnościami sprzężonymi realizację obowiązku rocznego przygotowania

przedszkolnego, obowiązku szkolnego i obowiązku nauki.

2.

Wychowankami ośrodków rewalidacyjno-wychowawczych są

1)

dzieci i młodzież z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim posiadające

orzeczenie o potrzebie zajęć rewalidacyjno-wychowawczych;

2)

dzieci i młodzież z niepełnosprawnościami sprzężonymi, z których jedną z niepełnosprawności

jest niepełnosprawność intelektualna, posiadające orzeczenie o potrzebie kształcenia

specjalnego.

3.

Dzieci i młodzież, o których mowa w ust. 2 pkt 1, są przyjmowane do ośrodków rewalidacyjno-wychowawczych

nie wcześniej niż od początku roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym kończą

3. rok życia. Pobyt wychowanka w ośrodku rewalidacyjno-wychowawczym trwa nie dłużej

niż do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym wychowanek kończy 25. rok

życia.

4.

Dzieci i młodzież, o których mowa w ust. 2 pkt 2, są przyjmowane do ośrodków rewalidacyjno-wychowawczych

nie wcześniej niż od początku roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym kończą

3. rok życia. W szczególnie uzasadnionych przypadkach przyjęte do ośrodka może być

dziecko, które ukończyło 2,5 roku życia. Pobyt wychowanka w ośrodku rewalidacyjno-wychowawczym

trwa nie dłużej niż do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym wychowanek

kończy 24. rok życia.

1.

Ośrodek rewalidacyjno-wychowawczy zapewnia wychowankom, o których mowa w § 50 ust.

2 pkt 1, udział w zajęciach

1)

rewalidacyjno-wychowawczych, prowadzonych indywidualnie lub w zespołach;

2)

terapeutycznych i usprawniających ruchowo, dostosowanych do potrzeb wychowanków;

3)

rekreacyjnych.

2.

Ośrodek rewalidacyjno-wychowawczy zapewnia wychowankom, o których mowa w § 50 ust.

2 pkt 2

1)

rozpoznawanie indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych, możliwości psychofizycznych

i zainteresowań wychowanków;

2)

udział w zajęciach

a)

umożliwiających nabywanie umiejętności życiowych i społecznych ułatwiających prawidłowe

funkcjonowanie w środowisku rodzinnym i społecznym

-

rewalidacyjnych,

-

profilaktyczno-wychowawczych,

-

innych o charakterze terapeutycznym,

b)

sportowych, turystycznych, rekreacyjnych i kulturalno-oświatowych, z uwzględnieniem

możliwości psychofizycznych wychowanków,

c)

rozwijających zainteresowania;

3)

realizację odpowiednio podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz podstawy

programowej kształcenia ogólnego.

3.

Ośrodek rewalidacyjno-wychowawczy organizuje pomoc psychologiczno-pedagogiczną i udziela

jej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 5 ustawy.

1.

Podstawową formą organizacyjną pracy z wychowankami w ośrodku rewalidacyjno-wychowawczym

jest grupa wychowawcza. Grupa wychowawcza obejmuje wychowanków w zbliżonym wieku,

z uwzględnieniem ich indywidualnych potrzeb rozwojowych.

2.

Liczba wychowanków w grupie wychowawczej wynosi

1)

w przypadku wychowanków z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim - do

4;

2)

w przypadku wychowanków z niepełnosprawnościami sprzężonymi, z których jedną z niepełnosprawności

jest niepełnosprawność intelektualna - do 8;

3)

w przypadku wychowanków z niepełnosprawnościami sprzężonymi, z których jedną z niepełnosprawności

jest niepełnosprawność intelektualna, a drugą niepełnosprawnością jest autyzm, w tym

zespół Aspergera - do 4.

3.

Grupą wychowawczą opiekuje się wychowawca grupy wychowawczej.

4.

Do każdej grupy wychowawczej zatrudnia się pomoc wychowawcy.

W ośrodku rewalidacyjno-wychowawczym zatrudnia się, w zależności od potrzeb, psychologa,

pedagoga lub innych specjalistów.

Ośrodek rewalidacyjno-wychowawczy zapewnia odpowiednio wyposażone pomieszczenia do

prowadzenia zajęć i indywidualnej pracy z wychowankiem.

1.

Ośrodek rewalidacyjno-wychowawczy współpracuje z rodzicami wychowanków w zakresie

realizacji działań edukacyjnych, wychowawczych i opiekuńczych.

2.

W przypadku gdy częstotliwość i jakość kontaktów wychowanka z rodzicami wskazuje na

trwałą przeszkodę w wykonywaniu władzy rodzicielskiej lub na rażące zaniedbywanie

przez rodziców obowiązków wobec dziecka, ośrodek rewalidacyjno-wychowawczy występuje

do sądu o zbadanie sytuacji dziecka.

Zespół, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 127 ust. 19 pkt 2 ustawy

1)

dokonuje oceny zasadności dalszego pobytu wychowanka w ośrodku rewalidacyjno-wychowawczym;

2)

ustala, na wniosek rodziców wychowanka, zakres współpracy ośrodka rewalidacyjno-wychowawczego

z wychowankiem i jego rodziną, po opuszczeniu przez wychowanka ośrodka.

1.

Ośrodek rewalidacyjno-wychowawczy prowadzi działalność przez cały rok szkolny, z wyjątkiem

sobót i dni ustawowo wolnych od pracy, jako placówka, w której są przewidziane ferie

szkolne.

2.

Czas pracy ośrodka rewalidacyjno-wychowawczego wynosi nie mniej niż 8 godzin dziennie.

Czas pracy ośrodka i organizację zajęć określa dyrektor ośrodka w uzgodnieniu z organem

prowadzącym.

Placówkami zapewniającymi opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza

miejscem stałego zamieszkania są bursy i domy wczasów dziecięcych.

Bursa zapewnia opiekę i wychowanie uczniom klas VII i VIII szkół podstawowych i szkół

ponadpodstawowych, dla dzieci i młodzieży, oraz szkół artystycznych, w tym uczniom

wymagającym stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania, a także

słuchaczom kolegiów pracowników służb społecznych, w wieku do 24. roku życia.

Bursa zapewnia wychowankom

1)

całodobową opiekę;

2)

warunki do nauki;

3)

pomoc w nauce;

4)

warunki do rozwijania zainteresowań i szczególnych uzdolnień;

5)

warunki umożliwiające uczestnictwo w kulturze, sporcie i turystyce.

Bursa realizuje zadania we współpracy z rodzicami wychowanka, szkołą, do której uczęszcza

wychowanek, oraz z poradniami psychologiczno-pedagogicznymi, w tym poradniami specjalistycznymi.

1.

W bursie działa zespół wychowawczy do spraw okresowej oceny sytuacji wychowanków,

powoływany przez dyrektora bursy.

2.

Do zadań zespołu wychowawczego należy w szczególności

1)

diagnozowanie problemów wychowawczych wychowanków;

2)

opracowanie planu wychowawczego na dany rok szkolny;

3)

dokonywanie okresowej analizy i oceny skuteczności podejmowanych działań wychowawczych;

4)

doskonalenie metod pracy wychowawczej.

3.

W skład zespołu wychowawczego wchodzą

1)

dyrektor bursy lub upoważniona przez niego osoba - jako przewodniczący zespołu;

2)

wychowawca grupy wychowawczej;

3)

w miarę potrzeb i możliwości - pedagog lub psycholog oraz inni specjaliści.

1.

Podstawową formą organizacyjną pracy z wychowankami w bursie jest grupa wychowawcza.

2.

Liczbę wychowanków w grupie wychowawczej określa dyrektor bursy w uzgodnieniu z organem

prowadzącym.

3.

Liczba wychowanków w grupie wychowawczej obejmującej wyłącznie wychowanków wymagających

stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania odpowiada liczbie

uczniów w oddziale odpowiedniego rodzaju szkoły specjalnej, określonej w przepisach

wydanych na podstawie art. 111 ustawy.

4.

Dopuszcza się tworzenie grup wychowawczych integracyjnych, w których liczba wychowanków

wynosi do 20, w tym do 5 wychowanków niepełnosprawnych.

5.

Grupą wychowawczą opiekuje się wychowawca grupy wychowawczej.

Wymiar zajęć opiekuńczych i wychowawczych z jedną grupą wychowawczą w bursie określa

tygodniowy rozkład zajęć, opracowany przez dyrektora bursy w uzgodnieniu z organem

prowadzącym.

1.

Pora nocna w bursie trwa od godziny 22

2.

Opiekę w porze nocnej sprawuje wychowawca grupy wychowawczej.

3.

W uzasadnionych przypadkach opiekę w porze nocnej może sprawować osoba niebędąca wychowawcą,

wyznaczona przez dyrektora bursy.

4.

Opieka w porze nocnej jest sprawowana w sposób zapewniający nadzór nad wychowankami

oraz ich bezpieczeństwo.

Do uczniów szkół policealnych i szkół artystycznych policealnych oraz słuchaczy kolegiów

pracowników służb społecznych nie stosuje się przepisów § 62-65, a przepisy § 60 i

§ 61 stosuje się odpowiednio.

1.

Bursa prowadzi działalność przez cały rok szkolny jako placówka, w której są przewidziane

ferie szkolne.

2.

Za zgodą organu prowadzącego, bursa może również prowadzić działalność w okresie ferii

szkolnych, zapewniając wychowankom zajęcia opiekuńcze i wychowawcze.

1.

Dom wczasów dziecięcych jest placówką przeznaczoną do okresowego pobytu dzieci i młodzieży

w celu wspierania ich fizycznego i psychicznego rozwoju oraz wzmocnienia ogólnej kondycji

psychofizycznej i kształtowania zachowań prozdrowotnych, z wykorzystaniem lokalnych

warunków klimatycznych.

2.

Dom wczasów dziecięcych prowadzi działalność dla uczniów szkół podstawowych i szkół

ponadpodstawowych, dla dzieci i młodzieży, z wyjątkiem szkół policealnych.

Do zadań domu wczasów dziecięcych w szczególności należy

1)

organizowanie zajęć edukacyjnych, wychowawczych, opiekuńczych i specjalistycznych;

2)

organizowanie zajęć mających na celu rozwijanie zainteresowań i uzdolnień wychowanków;

3)

organizowanie aktywnych form wypoczynku.

Okres pobytu wychowanka w domu wczasów dziecięcych nie powinien przekraczać 12 tygodni.

1.

Dom wczasów dziecięcych zapewnia wychowankom całodobową opiekę.

2.

Pora nocna trwa od godziny 22

3.

Opiekę w porze nocnej sprawuje wychowawca grupy wychowawczej.

4.

W uzasadnionych przypadkach opiekę w porze nocnej może sprawować osoba niebędąca wychowawcą,

wyznaczona przez dyrektora domu wczasów dziecięcych.

5.

Opieka w porze nocnej jest sprawowana w sposób zapewniający nadzór nad wychowankami

oraz ich bezpieczeństwo.

1.

Podstawową formą organizacyjną pracy z wychowankami w domu wczasów dziecięcych jest

grupa wychowawcza.

2.

Liczbę wychowanków w grupie wychowawczej określa dyrektor domu wczasów dziecięcych

w uzgodnieniu z organem prowadzącym.

3.

Liczba wychowanków w grupie wychowawczej obejmującej wyłącznie wychowanków wymagających

stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania odpowiada liczbie

uczniów w oddziale odpowiedniego rodzaju szkoły specjalnej, określonej w przepisach

wydanych na podstawie art. 111 ustawy.

4.

Dopuszcza się tworzenie grup wychowawczych integracyjnych, w których liczba wychowanków

wynosi do 20, w tym do 5 wychowanków niepełnosprawnych.

5.

Grupą wychowawczą opiekuje się wychowawca grupy wychowawczej.

1.

Wychowankowie przebywający w domu wczasów dziecięcych spełniają obowiązek szkolny

lub obowiązek nauki przez uczęszczanie do szkoły funkcjonującej w domu wczasów dziecięcych

lub do szkoły poza domem wczasów dziecięcych.

2.

Po zakończeniu pobytu wychowanka w domu wczasów dziecięcych dyrektor domu wczasów

dziecięcych przekazuje pisemną informację o bieżących ocenach uzyskanych przez wychowanka

oraz jego zachowaniu dyrektorowi szkoły macierzystej wychowanka oraz rodzicom.

Dom wczasów dziecięcych prowadzi działalność przez cały rok kalendarzowy jako placówka,

w której nie są przewidziane ferie szkolne.

1.

Szczegółową organizację zajęć w danym roku szkolnym określa arkusz organizacji placówki

opracowany przez dyrektora placówki w terminie do dnia 30 kwietnia danego roku. Arkusz

organizacji placówki, po zaopiniowaniu przez kuratora oświaty zgodnie z art. 51 ust.

1 pkt 12 ustawy, zatwierdza organ prowadzący w terminie do dnia 31 maja danego roku.

2.

W arkuszu organizacji placówki określa się w szczególności: liczbę pracowników placówki,

w tym pracowników zajmujących stanowiska kierownicze, liczbę godzin zajęć edukacyjnych

finansowanych ze środków przydzielonych przez organ prowadzący oraz liczbę godzin

zajęć prowadzonych przez poszczególnych nauczycieli i wychowawców.

3.

W arkuszu organizacji szkolnego schroniska młodzieżowego określa się w szczególności

1)

okres działalności schroniska;

2)

liczbę pracowników schroniska;

3)

liczbę miejsc noclegowych w schronisku;

4)

liczbę wykorzystanych miejsc noclegowych w poprzednim roku szkolnym;

5)

planowaną liczbę miejsc noclegowych dla dzieci i młodzieży w danym roku szkolnym.

1.

Zadania placówki realizują odpowiednio nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych

i specjaliści posiadający kwalifikacje odpowiednie do rodzaju prowadzonych zajęć oraz

inni pracownicy.

2.

Nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych, psycholodzy, pedagodzy i inni specjaliści,

prowadzący zajęcia z wychowankiem w młodzieżowym ośrodku wychowawczym, młodzieżowym

ośrodku socjoterapii, specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym, specjalnym ośrodku

wychowawczym i ośrodku rewalidacyjno-wychowawczym, realizują z wychowankiem tego ośrodka

indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny, o którym mowa w art. 127 ust. 3 ustawy

oraz przepisach wydanych na podstawie art. 127 ust. 19 pkt 2 ustawy.

1.

Placówki mogą współpracować z wolontariuszami.

2.

Dyrektor placówki informuje wolontariusza o specyfice działalności placówki i konieczności

zachowania tajemnicy w sprawach dotyczących wychowanków placówki.

3.

Dyrektor placówki zawiera z wolontariuszem porozumienie zawierające

1)

imię (imiona) i nazwisko wolontariusza;

2)

datę i miejsce urodzenia wolontariusza;

3)

numer PESEL wolontariusza, a w przypadku braku numeru PESEL - serię i numer dokumentu

potwierdzającego jego tożsamość;

4)

adres zamieszkania wolontariusza;

5)

zakres, sposób i czas wykonywania przez wolontariusza zadań;

6)

czas trwania porozumienia;

7)

zobowiązanie wolontariusza do wykonywania zadań we współpracy z osobami, o których

mowa w § 76 ust. 1;

8)

zobowiązanie wolontariusza do nieujawniania informacji dotyczących wychowanków placówki;

9)

postanowienie o możliwości rozwiązania porozumienia.

4.

Wolontariusz wykonuje zadania określone w porozumieniu we współpracy z osobami, o

których mowa w § 76 ust. 1, oraz pod nadzorem dyrektora placówki lub wyznaczonej przez

niego osoby.

1.

Rodzice dzieci i młodzieży przebywających w młodzieżowych ośrodkach wychowawczych,

młodzieżowych ośrodkach socjoterapii, specjalnych ośrodkach szkolno-wychowawczych,

specjalnych ośrodkach wychowawczych oraz ośrodkach rewalidacyjno-wychowawczych wnoszą

opłatę za posiłki w stołówce ośrodka równą wysokości kosztów surowca przeznaczonego

na wyżywienie.

2.

Rodzice dzieci i młodzieży przebywających w bursie wnoszą opłatę za

1)

posiłki w stołówce bursy równą wysokości kosztów surowca przeznaczonego na wyżywienie;

2)

zakwaterowanie w bursie w wysokości do 50% kosztu utrzymania miejsca; do kosztu tego

nie wlicza się wynagrodzeń pracowników i wydatków pochodnych od tych wynagrodzeń.

3.

Rodzice dzieci i młodzieży przebywających w domu wczasów dziecięcych wnoszą opłatę

za

1)

posiłki w stołówce domu wczasów dziecięcych równą wysokości kosztów surowca przeznaczonego

na wyżywienie;

2)

zakwaterowanie w domu wczasów dziecięcych w wysokości nie wyższej niż koszt utrzymania

miejsca.

4.

Wysokość opłat za posiłki, o których mowa w ust. 1, ust. 2 pkt 1 i ust. 3 pkt 1, a

także termin i sposób ich wnoszenia ustala dyrektor placówki w uzgodnieniu z organem

prowadzącym.

5.

Wysokość opłat za zakwaterowanie, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 2, a

także termin i sposób ich wnoszenia ustala organ prowadzący bursę lub dom wczasów

dziecięcych.

6.

Opłaty, o których mowa w ust. 2 i 3, nie mogą przekraczać łącznie 25% wysokości przeciętnego

wynagrodzenia w gospodarce narodowej w poprzednim roku kalendarzowym, ogłaszanego

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”, na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1383 i 1386).

7.

Jeżeli dziecko z uzasadnionych powodów nie mogło przebywać w placówce, opłaty, o których

mowa w ust. 1-3, są należne w wysokości proporcjonalnej do czasu faktycznego pobytu

dziecka.

8.

Organ prowadzący placówkę może zwolnić rodziców z całości lub części opłat, o których

mowa w ust. 1-3

1)

w przypadku szczególnie trudnej sytuacji materialnej rodziny, w szczególności gdy

dochód na osobę w rodzinie nie jest większy niż kwota, o której mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej;

2)

w szczególnie uzasadnionych przypadkach losowych.

9.

Organ prowadzący może upoważnić do udzielania zwolnień, o których mowa w ust. 8, dyrektora

placówki.

10.

Podmioty sprawujące instytucjonalną pieczę zastępczą nad wychowankiem zapewniają wychowankowi

podczas pobytu w młodzieżowym ośrodku wychowawczym, młodzieżowym ośrodku socjoterapii,

specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym, specjalnym ośrodku wychowawczym i ośrodku

rewalidacyjno-wychowawczym pokrycie kosztów wyżywienia, o których mowa w ust. 1, oraz

zaopatrzenia wychowanka w odzież, obuwie, środki czystości i środki higieny osobistej

oraz leki, okulary, podręczniki i pomoce szkolne, a także kieszonkowe.

1.

Wysokość opłat za korzystanie z miejsc noclegowych w szkolnym schronisku młodzieżowym

przez dzieci, młodzież i ich opiekunów ustala w wymiarze od osoby za dobę organ prowadzący

szkolne schronisko młodzieżowe, na wniosek dyrektora szkolnego schroniska młodzieżowego,

uwzględniając warunki, jakimi dysponuje dane schronisko.

2.

Opłaty, o których mowa w ust. 1, nie mogą przekraczać 3% wysokości przeciętnego wynagrodzenia,

o którym mowa w § 78 ust. 6.

Organy prowadzące młodzieżowe ośrodki wychowawcze, młodzieżowe ośrodki socjoterapii,

specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze i specjalne ośrodki wychowawcze, które w dniu

wejścia w życie rozporządzenia nie spełniają wymagań, o których mowa odpowiednio w

§ 26 i § 43, dostosują ośrodki do tych wymagań do dnia 31 sierpnia 2020 r.

Młodzieżowy ośrodek socjoterapii, w którym przebywają wychowankowie, wobec których

sąd rodzinny orzekł o umieszczeniu w młodzieżowym ośrodku socjoterapii na podstawie

ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich, prowadzi działalność przez cały rok kalendarzowy jako placówka, w której nie są

przewidziane ferie szkolne.

Wychowanek młodzieżowego ośrodka socjoterapii, wobec którego sąd rodzinny orzekł o

umieszczeniu w młodzieżowym ośrodku socjoterapii na podstawie ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich, w szczególnie uzasadnionych przypadkach mających znaczenie dla skuteczności procesu

resocjalizacji wychowanka, za zgodą sądu rodzinnego, może uczęszczać do szkoły ponadpodstawowej

funkcjonującej poza ośrodkiem. Wniosek o wyrażenie przez sąd rodzinny zgody składa

dyrektor młodzieżowego ośrodka socjoterapii, dołączając do wniosku pozytywną opinię

zespołu, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 127 ust. 19 pkt 2 ustawy,

oraz zgodę organu prowadzącego ośrodek.

Arkusze organizacji publicznych placówek oświatowo-wychowawczych, młodzieżowych ośrodków

wychowawczych, młodzieżowych ośrodków socjoterapii, specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych,

specjalnych ośrodków wychowawczych, ośrodków rewalidacyjno-wychowawczych oraz placówek

zapewniających opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem

stałego zamieszkania, zatwierdzone przez organ prowadzący przed dniem wejścia w życie

rozporządzenia, pozostają w mocy.

1.

Przepis § 41 stosuje się począwszy od roku szkolnego 2018/2019.

2.

W roku szkolnym 2017/2018 w specjalnym ośrodku wychowawczym zatrudnia się psychologów

i pedagogów, a także, w zależności od potrzeb, innych specjalistów oraz osoby prowadzące

zajęcia, o których mowa w § 37 ust. 1 pkt 3 lit. b-d, z tym że

1)

psychologa zatrudnia się w wymiarze nie niższym niż pełny wymiar zajęć. Dopuszcza

się zatrudnienie więcej niż jednego psychologa w łącznym wymiarze zajęć nie niższym

niż pełny wymiar zajęć;

2)

pedagoga zatrudnia się w wymiarze nie niższym niż pełny wymiar zajęć. Dopuszcza się

zatrudnienie więcej niż jednego pedagoga w łącznym wymiarze zajęć nie niższym niż

pełny wymiar zajęć;

3)

w przypadku gdy liczba wychowanków w specjalnym ośrodku wychowawczym przekracza 36,

tygodniowy obowiązkowy wymiar godzin zajęć określony na podstawie art. 42 ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela zwiększa się o co najmniej 1/4, w przeliczeniu na każdych kolejnych 12 wychowanków.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2017 r.