Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie zasad organizacji i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach

Publiczne przedszkola i oddziały przedszkolne w szkołach podstawowych, zwane dalej

„przedszkolami”, publiczne szkoły oraz publiczne placówki, o których mowa w art. 2 pkt 3, 4, 7 i 8 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, zwane dalej „placówkami”, udzielają uczniom uczęszczającym do tych przedszkoli,

szkół i placówek, ich rodzicom oraz nauczycielom pomocy psychologiczno-pedagogicznej

i organizują tę pomoc na zasadach określonych w rozporządzeniu.

1.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna udzielana uczniowi w przedszkolu, szkole i placówce

polega na rozpoznawaniu i zaspokajaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych

ucznia oraz rozpoznawaniu indywidualnych możliwości psychofizycznych ucznia i czynników

środowiskowych wpływających na jego funkcjonowanie w przedszkolu, szkole i placówce,

w celu wspierania potencjału rozwojowego ucznia i stwarzania warunków do jego aktywnego

i pełnego uczestnictwa w życiu przedszkola, szkoły i placówki oraz w środowisku społecznym.

2.

Potrzeba objęcia ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną w przedszkolu, szkole i

placówce wynika w szczególności

1)

z niepełnosprawności;

2)

z niedostosowania społecznego;

3)

z zagrożenia niedostosowaniem społecznym;

4)

z zaburzeń zachowania lub emocji;

5)

ze szczególnych uzdolnień;

6)

ze specyficznych trudności w uczeniu się;

7)

z deficytów kompetencji i zaburzeń sprawności językowych;

8)

z choroby przewlekłej;

9)

z sytuacji kryzysowych lub traumatycznych;

10)

z niepowodzeń edukacyjnych;

11)

z zaniedbań środowiskowych związanych z sytuacją bytową ucznia i jego rodziny, sposobem

spędzania czasu wolnego i kontaktami środowiskowymi;

12)

z trudności adaptacyjnych związanych z różnicami kulturowymi lub ze zmianą środowiska

edukacyjnego, w tym związanych z wcześniejszym kształceniem za granicą.

3.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna udzielana w przedszkolu, szkole i placówce rodzicom

uczniów i nauczycielom polega na wspieraniu rodziców i nauczycieli w rozwiązywaniu

problemów wychowawczych i dydaktycznych oraz rozwijaniu ich umiejętności wychowawczych

w celu zwiększania efektywności pomocy udzielanej uczniom.

Korzystanie z pomocy psychologiczno-pedagogicznej w przedszkolu, szkole i placówce

jest dobrowolne i nieodpłatne.

1.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczną organizuje dyrektor przedszkola, szkoły lub placówki.

2.

Pomocy psychologiczno-pedagogicznej w przedszkolu, szkole i placówce udzielają uczniom

nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych oraz specjaliści wykonujący w przedszkolu,

szkole i placówce zadania z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej, w szczególności

psycholodzy, pedagodzy, logopedzi, doradcy zawodowi i terapeuci pedagogiczni, zwani

dalej „specjalistami”.

3.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest organizowana i udzielana we współpracy z

1)

rodzicami uczniów;

2)

poradniami psychologiczno-pedagogicznymi, w tym poradniami specjalistycznymi, zwanymi

dalej „poradniami”;

3)

placówkami doskonalenia nauczycieli;

4)

innymi przedszkolami, szkołami i placówkami;

5)

organizacjami pozarządowymi oraz innymi instytucjami i podmiotami działającymi na

rzecz rodziny, dzieci i młodzieży.

4.

Dyrektor przedszkola, szkoły lub placówki uzgadnia z podmiotami wskazanymi w ust.

3 warunki współpracy, o której mowa w ust. 3.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna w przedszkolu, szkole i placówce jest udzielana

z inicjatywy

1)

ucznia;

2)

rodziców ucznia;

3)

dyrektora przedszkola, szkoły lub placówki;

4)

nauczyciela, wychowawcy grupy wychowawczej lub specjalisty, prowadzących zajęcia z

uczniem;

5)

pielęgniarki środowiska nauczania i wychowania lub higienistki szkolnej;

6)

poradni;

7)

asystenta edukacji romskiej;

8)

pomocy nauczyciela;

9)

asystenta nauczyciela lub osoby, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, zwanej dalej „ustawą”, lub asystenta wychowawcy świetlicy, o których mowa w art.

15 ust. 7 ustawy;

10)

pracownika socjalnego;

11)

asystenta rodziny;

12)

kuratora sądowego;

13)

organizacji pozarządowej, innej instytucji lub podmiotu działających na rzecz rodziny,

dzieci i młodzieży.

1.

W przedszkolu pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest udzielana w trakcie bieżącej

pracy z uczniem oraz przez zintegrowane działania nauczycieli i specjalistów, a także

w formie

1)

zajęć rozwijających uzdolnienia;

2)

zajęć specjalistycznych: korekcyjno-kompensacyjnych, logopedycznych, rozwijających

kompetencje emocjonalno-społeczne oraz innych zajęć o charakterze terapeutycznym;

3)

zindywidualizowanej ścieżki realizacji obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego;

4)

porad i konsultacji.

2.

W szkole pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest udzielana w trakcie bieżącej pracy

z uczniem oraz przez zintegrowane działania nauczycieli i specjalistów, a także w

formie

1)

klas terapeutycznych;

2)

zajęć rozwijających uzdolnienia;

3)

zajęć rozwijających umiejętności uczenia się;

4)

zajęć dydaktyczno-wyrównawczych;

5)

zajęć specjalistycznych: korekcyjno-kompensacyjnych, logopedycznych, rozwijających

kompetencje emocjonalno-społeczne oraz innych zajęć o charakterze terapeutycznym;

6)

zajęć związanych z wyborem kierunku kształcenia i zawodu - w przypadku uczniów szkół

podstawowych oraz uczniów szkół ponadpodstawowych;

7)

zindywidualizowanej ścieżki kształcenia;

8)

porad i konsultacji;

9)

warsztatów.

3.

W placówce pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest udzielana w trakcie bieżącej pracy

z uczniem oraz przez zintegrowane działania nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych

i specjalistów, a także w formie

1)

zajęć rozwijających uzdolnienia;

2)

zajęć rozwijających umiejętności uczenia się;

3)

zajęć specjalistycznych: korekcyjno-kompensacyjnych, logopedycznych, rozwijających

kompetencje emocjonalno-społeczne oraz innych zajęć o charakterze terapeutycznym;

4)

zajęć związanych z wyborem kierunku kształcenia i zawodu - w przypadku uczniów szkół

podstawowych oraz uczniów szkół ponadpodstawowych;

5)

porad i konsultacji;

6)

warsztatów.

4.

W szkole dla dorosłych pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest udzielana w trakcie

bieżącej pracy ze słuchaczem oraz przez zintegrowane działania nauczycieli i specjalistów,

a także w formie

1)

zajęć związanych z wyborem kierunku kształcenia i zawodu;

2)

porad i konsultacji;

3)

warsztatów i szkoleń.

5.

W przedszkolu, szkole i placówce pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest udzielana

rodzicom uczniów i nauczycielom w formie porad, konsultacji, warsztatów i szkoleń.

6.

Dyrektor przedszkola, szkoły lub placówki organizuje wspomaganie przedszkola, szkoły

i placówki w zakresie realizacji zadań z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej

polegające na zaplanowaniu i przeprowadzeniu działań mających na celu poprawę jakości

udzielanej pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

Zajęcia rozwijające uzdolnienia organizuje się dla uczniów szczególnie uzdolnionych.

Liczba uczestników zajęć nie może przekraczać 8.

Zajęcia korekcyjno-kompensacyjne organizuje się dla uczniów z zaburzeniami i odchyleniami

rozwojowymi, w tym specyficznymi trudnościami w uczeniu się. Liczba uczestników zajęć

nie może przekraczać 5.

Zajęcia logopedyczne organizuje się dla uczniów z deficytami kompetencji i zaburzeniami

sprawności językowych. Liczba uczestników zajęć nie może przekraczać 4.

Zajęcia rozwijające kompetencje emocjonalno-społeczne organizuje się dla uczniów przejawiających

trudności w funkcjonowaniu społecznym. Liczba uczestników zajęć nie może przekraczać

10, chyba że zwiększenie liczby uczestników jest uzasadnione potrzebami uczniów.

Inne zajęcia o charakterze terapeutycznym organizuje się dla uczniów z zaburzeniami

i odchyleniami rozwojowymi mających problemy w funkcjonowaniu w przedszkolu, szkole

lub placówce oraz z aktywnym i pełnym uczestnictwem w życiu przedszkola, szkoły lub

placówki. Liczba uczestników zajęć nie może przekraczać 10.

1.

Zindywidualizowana ścieżka realizacji obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego

oraz zindywidualizowana ścieżka kształcenia, zwane dalej „zindywidualizowaną ścieżką”,

są organizowane dla uczniów, którzy mogą uczęszczać do przedszkola lub szkoły, ale

ze względu na trudności w funkcjonowaniu wynikające w szczególności ze stanu zdrowia

nie mogą realizować wszystkich zajęć wychowania przedszkolnego lub zajęć edukacyjnych

wspólnie z oddziałem przedszkolnym lub szkolnym i wymagają dostosowania organizacji

i procesu nauczania do ich specjalnych potrzeb edukacyjnych.

2.

Zindywidualizowana ścieżka obejmuje wszystkie zajęcia wychowania przedszkolnego lub

zajęcia edukacyjne, które są realizowane

1)

wspólnie z oddziałem przedszkolnym lub szkolnym oraz

2)

indywidualnie z uczniem.

3.

Objęcie ucznia zindywidualizowaną ścieżką wymaga opinii publicznej poradni, z której

wynika potrzeba objęcia ucznia pomocą w tej formie.

4.

Do wniosku o wydanie opinii, o której mowa w ust. 3, dołącza się dokumentację określającą

1)

trudności w funkcjonowaniu ucznia w przedszkolu lub szkole;

2)

w przypadku ucznia obejmowanego zindywidualizowaną ścieżką ze względu na stan zdrowia

- także wpływ przebiegu choroby na funkcjonowanie ucznia w przedszkolu lub szkole

oraz ograniczenia w zakresie możliwości udziału ucznia w zajęciach wychowania przedszkolnego

lub zajęciach edukacyjnych wspólnie z oddziałem przedszkolnym lub szkolnym;

3)

w przypadku ucznia uczęszczającego do przedszkola lub szkoły - także opinię nauczycieli

i specjalistów prowadzących zajęcia z uczniem, o funkcjonowaniu ucznia w przedszkolu

lub szkole.

5.

Przed wydaniem opinii, o której mowa w ust. 3, publiczna poradnia we współpracy z

przedszkolem lub szkołą oraz rodzicami ucznia albo pełnoletnim uczniem przeprowadza

analizę funkcjonowania ucznia uwzględniającą efekty udzielanej dotychczas przez przedszkole

lub szkołę pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

6.

Opinia, o której mowa w ust. 3, zawiera dane i informacje, o których mowa w przepisach

w sprawie szczegółowych zasad działania publicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych,

w tym publicznych poradni specjalistycznych, a ponadto wskazuje

1)

zakres, w jakim uczeń nie może brać udziału w zajęciach wychowania przedszkolnego

lub zajęciach edukacyjnych wspólnie z oddziałem przedszkolnym lub szkolnym;

2)

okres objęcia ucznia zindywidualizowaną ścieżką, nie dłuższy jednak niż rok szkolny;

3)

działania, jakie powinny być podjęte w celu usunięcia barier i ograniczeń utrudniających

funkcjonowanie ucznia i jego uczestnictwo w życiu przedszkola lub szkoły.

7.

Uczeń objęty zindywidualizowaną ścieżką realizuje w danym przedszkolu lub w danej

szkole program wychowania przedszkolnego lub programy nauczania, z dostosowaniem metod

i form ich realizacji do jego indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz

możliwości psychofizycznych, w szczególności potrzeb wynikających ze stanu zdrowia.

8.

Na wniosek rodziców ucznia albo pełnoletniego ucznia dyrektor przedszkola lub szkoły

ustala, z uwzględnieniem opinii, o której mowa w ust. 3, tygodniowy wymiar godzin

zajęć wychowania przedszkolnego lub zajęć edukacyjnych realizowanych indywidualnie

z uczniem, uwzględniając konieczność realizacji przez ucznia podstawy programowej

wychowania przedszkolnego, podstawy programowej kształcenia ogólnego lub podstawy

programowej kształcenia w zawodach.

9.

Nauczyciele prowadzący zajęcia z uczniem objętym zindywidualizowaną ścieżką podejmują

działania ukierunkowane na poprawę funkcjonowania ucznia w przedszkolu lub szkole.

10.

Zindywidualizowanej ścieżki nie organizuje się dla

1)

uczniów objętych kształceniem specjalnym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie

art. 127 ust. 19 pkt 2 ustawy;

2)

uczniów objętych indywidualnym obowiązkowym rocznym przygotowaniem przedszkolnym albo

indywidualnym nauczaniem zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 127 ust.

20 ustawy.

1.

Klasy terapeutyczne organizuje się dla uczniów wymagających dostosowania organizacji

i procesu nauczania oraz długotrwałej pomocy specjalistycznej z uwagi na trudności

w funkcjonowaniu w szkole lub oddziale wynikające z zaburzeń rozwojowych lub ze stanu

zdrowia, posiadających opinię poradni, z której wynika potrzeba objęcia ucznia pomocą

w tej formie.

2.

Zajęcia w klasach terapeutycznych prowadzą nauczyciele właściwych zajęć edukacyjnych.

3.

Nauczanie w klasach terapeutycznych jest prowadzone według realizowanych w danej szkole

programów nauczania, z dostosowaniem metod i form ich realizacji do indywidualnych

potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych uczniów.

4.

Liczba uczniów w klasie terapeutycznej nie może przekraczać 15.

5.

Do klas terapeutycznych, za zgodą organu prowadzącego szkołę, w ramach posiadanych

środków, mogą uczęszczać uczniowie innej szkoły, z uwzględnieniem przepisów art. 39

ust. 2-4 ustawy.

6.

Nauka ucznia w klasie terapeutycznej trwa do czasu złagodzenia albo wyeliminowania

trudności w funkcjonowaniu ucznia w szkole lub oddziale, stanowiących powód objęcia

ucznia pomocą w tej formie.

Zajęcia rozwijające umiejętności uczenia się organizuje się dla uczniów w celu podnoszenia

efektywności uczenia się.

Zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze organizuje się dla uczniów mających trudności w nauce,

w szczególności w spełnianiu wymagań edukacyjnych wynikających z podstawy programowej

kształcenia ogólnego dla danego etapu edukacyjnego. Liczba uczestników zajęć nie może

przekraczać 8.

1.

Godzina zajęć, o których mowa w § 6 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 2-6, ust. 3 pkt 1-4

i ust. 4 pkt 1, trwa 45 minut.

2.

Dopuszcza się prowadzenie zajęć, o których mowa w § 6 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt

2-6, ust. 3 pkt 1-4 i ust. 4 pkt 1, w czasie dłuższym lub krótszym niż 45 minut, z

zachowaniem ustalonego dla ucznia łącznego tygodniowego czasu tych zajęć, jeżeli jest

to uzasadnione potrzebami ucznia.

1.

Zajęcia rozwijające uzdolnienia, zajęcia rozwijające umiejętności uczenia się, zajęcia

dydaktyczno-wyrównawcze oraz zajęcia specjalistyczne prowadzą nauczyciele, wychowawcy

grup wychowawczych i specjaliści posiadający kwalifikacje odpowiednie do rodzaju zajęć.

2.

Zajęcia, o których mowa w ust. 1, prowadzi się przy wykorzystaniu aktywizujących metod

pracy.

W przypadku

1)

szkoły podstawowej, branżowej szkoły I stopnia, liceum ogólnokształcącego i technikum,

2)

placówek, o których mowa w art. 2 pkt 4 ustawy

- zajęcia związane z wyborem kierunku kształcenia i zawodu uzupełniają działania szkoły

i placówki w zakresie doradztwa zawodowego.

Porady, konsultacje, warsztaty i szkolenia prowadzą nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych

i specjaliści.

1.

Do zadań nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i specjalistów w przedszkolu,

szkole i placówce należy w szczególności

1)

rozpoznawanie indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych

uczniów;

2)

określanie mocnych stron, predyspozycji, zainteresowań i uzdolnień uczniów;

3)

rozpoznawanie przyczyn niepowodzeń edukacyjnych lub trudności w funkcjonowaniu uczniów,

w tym barier i ograniczeń utrudniających funkcjonowanie uczniów i ich uczestnictwo

w życiu przedszkola, szkoły lub placówki;

4)

podejmowanie działań sprzyjających rozwojowi kompetencji oraz potencjału uczniów w

celu podnoszenia efektywności uczenia się i poprawy ich funkcjonowania;

5)

współpraca z poradnią w procesie diagnostycznym i postdiagnostycznym, w szczególności

w zakresie oceny funkcjonowania uczniów, barier i ograniczeń w środowisku utrudniających

funkcjonowanie uczniów i ich uczestnictwo w życiu przedszkola, szkoły lub placówki

oraz efektów działań podejmowanych w celu poprawy funkcjonowania ucznia oraz planowania

dalszych działań.

2.

Nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych oraz specjaliści w przedszkolu, szkole

i placówce prowadzą w szczególności

1)

w przedszkolu - obserwację pedagogiczną mającą na celu wczesne rozpoznanie u dziecka

dysharmonii rozwojowych i podjęcie wczesnej interwencji, a w przypadku dzieci realizujących

obowiązkowe roczne przygotowanie przedszkolne - obserwację pedagogiczną zakończoną

analizą i oceną gotowości dziecka do podjęcia nauki w szkole (diagnoza przedszkolna);

2)

w szkole

a)

obserwację pedagogiczną w trakcie bieżącej pracy z uczniami mającą na celu rozpoznanie

u uczniów

-

trudności w uczeniu się, w tym w przypadku uczniów klas I-III szkoły podstawowej deficytów

kompetencji i zaburzeń sprawności językowych oraz ryzyka wystąpienia specyficznych

trudności w uczeniu się, a także potencjału ucznia i jego zainteresowań,

-

szczególnych uzdolnień,

b)

wspomaganie uczniów w wyborze kierunku kształcenia i zawodu w trakcie bieżącej pracy

z uczniami.

3.

W przypadku stwierdzenia, że uczeń ze względu na potrzeby rozwojowe lub edukacyjne

oraz możliwości psychofizyczne wymaga objęcia pomocą psychologiczno-pedagogiczną,

nauczyciel, wychowawca grupy wychowawczej lub specjalista niezwłocznie udzielają uczniowi

tej pomocy w trakcie bieżącej pracy z uczniem i informują o tym

1)

w przypadku szkoły i placówki, w której funkcjonuje szkoła - wychowawcę klasy;

2)

w przypadku przedszkola i placówki, w której nie funkcjonuje szkoła - dyrektora przedszkola

lub placówki.

4.

Wychowawca klasy lub dyrektor przedszkola lub placówki, o których mowa w ust. 3, informuje

innych nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych lub specjalistów o potrzebie objęcia

ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną w trakcie ich bieżącej pracy z uczniem,

jeżeli stwierdzi taką potrzebę, oraz we współpracy z nauczycielami, wychowawcami grup

wychowawczych lub specjalistami planuje i koordynuje pomoc psychologiczno-pedagogiczną

w ramach zintegrowanych działań nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i specjalistów

oraz bieżącej pracy z uczniem.

5.

W przypadku stwierdzenia przez wychowawcę klasy lub dyrektora przedszkola lub placówki,

o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, że konieczne jest objęcie ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną

w formach, o których mowa w § 6 ust. 1 pkt 1-3, ust. 2 pkt 1-7, ust. 3 pkt 1-4 oraz

ust. 4 pkt 1, dyrektor przedszkola, szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt

7 ustawy, ustala formy udzielania tej pomocy, okres ich udzielania oraz wymiar godzin,

w którym poszczególne formy będą realizowane. Przy ustalaniu wymiaru poszczególnych

form udzielania uczniowi pomocy psychologiczno-pedagogicznej uwzględnia się wymiar

godzin ustalony dla poszczególnych form udzielania uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej,

o którym mowa w ust. 6.

6.

Wymiar godzin poszczególnych form udzielania uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej,

o których mowa w § 6 ust. 1 pkt 1-3, ust. 2 pkt 1-7, ust. 3 pkt 1-4 oraz ust. 4 pkt

1, ustala dyrektor przedszkola, szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 7

ustawy, biorąc pod uwagę określoną w arkuszu organizacji przedszkola, szkoły lub placówki

odpowiednio liczbę godzin zajęć z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz

innych zajęć wspomagających proces kształcenia lub liczbę godzin zajęć prowadzonych

przez nauczycieli i wychowawców grup wychowawczych.

7.

Wychowawca klasy lub dyrektor przedszkola lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt

7 ustawy, oraz nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych lub specjaliści, planując

udzielanie uczniowi pomocy psychologiczno-pedagogicznej, współpracują z rodzicami

ucznia albo pełnoletnim uczniem oraz, w zależności od potrzeb, z innymi podmiotami,

o których mowa w § 5.

8.

W przypadku uczniów objętych pomocą psychologiczno-pedagogiczną wychowawcy grup wychowawczych

i specjaliści udzielający uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej wspierają nauczycieli

obowiązkowych zajęć edukacyjnych w dostosowaniu sposobów i metod pracy do możliwości

psychofizycznych ucznia.

9.

Nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych i specjaliści udzielający pomocy psychologiczno-pedagogicznej

uczniowi w formach, o których mowa w § 6 ust. 1 pkt 1-3, ust. 2 pkt 1-7, ust. 3 pkt

1-4 oraz ust. 4 pkt 1, oceniają efektywność udzielonej pomocy i formułują wnioski

dotyczące dalszych działań mających na celu poprawę funkcjonowania ucznia.

10.

W przypadku gdy uczeń był objęty pomocą psychologiczno-pedagogiczną w przedszkolu,

szkole lub placówce, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, odpowiednio wychowawca klasy

lub dyrektor przedszkola lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, planując

udzielanie uczniowi pomocy psychologiczno-pedagogicznej, uwzględnia wnioski dotyczące

dalszych działań mających na celu poprawę funkcjonowania ucznia.

11.

W przypadku gdy z wniosków, o których mowa w ust. 9, wynika, że mimo udzielanej uczniowi

pomocy psychologiczno-pedagogicznej w przedszkolu, szkole lub placówce nie następuje

poprawa funkcjonowania ucznia w przedszkolu, szkole lub placówce, dyrektor przedszkola,

szkoły lub placówki, za zgodą rodziców ucznia albo pełnoletniego ucznia, występuje

do publicznej poradni z wnioskiem o przeprowadzenie diagnozy i wskazanie sposobu rozwiązania

problemu ucznia.

12.

Wniosek o przeprowadzenie diagnozy i wskazanie sposobu rozwiązania problemu ucznia,

o którym mowa w ust. 11, zawiera informacje o

1)

rozpoznanych indywidualnych potrzebach rozwojowych i edukacyjnych, możliwościach psychofizycznych

ucznia oraz potencjale rozwojowym ucznia;

2)

występujących trudnościach w funkcjonowaniu ucznia w przedszkolu, szkole i placówce

lub szczególnych uzdolnieniach ucznia;

3)

działaniach podjętych przez nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i specjalistów

w celu poprawy funkcjonowania ucznia w przedszkolu, szkole i placówce, formach pomocy

psychologiczno-pedagogicznej udzielanej uczniowi w przedszkolu, szkole lub placówce,

okresie ich udzielania oraz efektach podjętych działań i udzielanej pomocy;

4)

wnioskach dotyczących dalszych działań mających na celu poprawę funkcjonowania ucznia,

o których mowa w ust. 9.

13.

Dyrektor przedszkola, szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, może

wyznaczyć inną niż wymieniona w ust. 4 osobę, której zadaniem będzie planowanie i

koordynowanie udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej uczniom w przedszkolu,

szkole lub placówce.

14.

Przepisy ust. 3-13 stosuje się odpowiednio do uczniów posiadających orzeczenie o potrzebie

indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego, orzeczenie o potrzebie

indywidualnego nauczania lub opinię poradni, z tym że przy planowaniu udzielania uczniom

pomocy psychologiczno-pedagogicznej uwzględnienia się także zalecenia zawarte w orzeczeniach

lub opiniach.

15.

Przepisy ust. 3-10 i ust. 13 stosuje się odpowiednio do słuchaczy szkół dla dorosłych.

W przypadku ucznia posiadającego orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego planowanie

i koordynowanie udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w przedszkolu, szkole

i placówce, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, w tym ustalenie dla ucznia form udzielania

tej pomocy, a w przypadku form, o których mowa w § 6 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt

1-6 oraz ust. 3 pkt 1-4 - także okres ich udzielania oraz wymiar godzin, w którym

poszczególne formy będą realizowane, jest zadaniem zespołu, o którym mowa w przepisach

wydanych na podstawie art. 127 ust. 19 pkt 2 ustawy. Podczas planowania i koordynowania

udzielania uczniowi pomocy psychologiczno-pedagogicznej uwzględnia się wymiar godzin

ustalony dla poszczególnych form udzielania uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

Nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych i specjaliści udzielający uczniom pomocy

psychologiczno-pedagogicznej prowadzą dokumentację zgodnie z przepisami wydanymi na

podstawie art. 47 ust. 1 pkt 7 ustawy.

1.

O potrzebie objęcia ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną informuje się rodziców

ucznia albo pełnoletniego ucznia.

2.

O ustalonych dla ucznia formach, okresie udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej

oraz wymiarze godzin, w którym poszczególne formy pomocy będą realizowane, dyrektor

przedszkola, szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, niezwłocznie

informuje pisemnie, w sposób przyjęty w danym przedszkolu, szkole lub placówce, rodziców

ucznia albo pełnoletniego ucznia.

Do zadań pedagoga i psychologa w przedszkolu, szkole i placówce należy w szczególności

1)

prowadzenie badań i działań diagnostycznych uczniów, w tym diagnozowanie indywidualnych

potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych uczniów w celu

określenia mocnych stron, predyspozycji, zainteresowań i uzdolnień uczniów oraz przyczyn

niepowodzeń edukacyjnych lub trudności w funkcjonowaniu uczniów, w tym barier i ograniczeń

utrudniających funkcjonowanie ucznia i jego uczestnictwo w życiu przedszkola, szkoły

i placówki;

2)

diagnozowanie sytuacji wychowawczych w przedszkolu, szkole lub placówce w celu rozwiązywania

problemów wychowawczych stanowiących barierę i ograniczających aktywne i pełne uczestnictwo

ucznia w życiu przedszkola, szkoły i placówki;

3)

udzielanie uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej w formach odpowiednich do rozpoznanych

potrzeb;

4)

podejmowanie działań z zakresu profilaktyki uzależnień i innych problemów dzieci i

młodzieży;

5)

minimalizowanie skutków zaburzeń rozwojowych, zapobieganie zaburzeniom zachowania

oraz inicjowanie różnych form pomocy w środowisku przedszkolnym, szkolnym i pozaszkolnym

uczniów;

6)

inicjowanie i prowadzenie działań mediacyjnych i interwencyjnych w sytuacjach kryzysowych;

7)

pomoc rodzicom i nauczycielom w rozpoznawaniu i rozwijaniu indywidualnych możliwości,

predyspozycji i uzdolnień uczniów;

8)

wspieranie nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i innych specjalistów w

a)

rozpoznawaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych

uczniów w celu określenia mocnych stron, predyspozycji, zainteresowań i uzdolnień

uczniów oraz przyczyn niepowodzeń edukacyjnych lub trudności w funkcjonowaniu uczniów,

w tym barier i ograniczeń utrudniających funkcjonowanie ucznia i jego uczestnictwo

w życiu przedszkola, szkoły i placówki,

b)

udzielaniu pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

Do zadań logopedy w przedszkolu, szkole i placówce należy w szczególności

1)

diagnozowanie logopedyczne, w tym prowadzenie badań przesiewowych w celu ustalenia

stanu mowy oraz poziomu rozwoju językowego uczniów;

2)

prowadzenie zajęć logopedycznych dla uczniów oraz porad i konsultacji dla rodziców

i nauczycieli w zakresie stymulacji rozwoju mowy uczniów i eliminowania jej zaburzeń;

3)

podejmowanie działań profilaktycznych zapobiegających powstawaniu zaburzeń komunikacji

językowej we współpracy z rodzicami uczniów;

4)

wspieranie nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i innych specjalistów w

a)

rozpoznawaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych

uczniów w celu określenia mocnych stron, predyspozycji, zainteresowań i uzdolnień

uczniów oraz przyczyn niepowodzeń edukacyjnych lub trudności w funkcjonowaniu uczniów,

w tym barier i ograniczeń utrudniających funkcjonowanie ucznia i jego uczestnictwo

w życiu przedszkola, szkoły i placówki,

b)

udzielaniu pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

1.

Do zadań doradcy zawodowego należy w szczególności

1)

systematyczne diagnozowanie zapotrzebowania uczniów na informacje edukacyjne i zawodowe

oraz pomoc w planowaniu kształcenia i kariery zawodowej;

2)

gromadzenie, aktualizacja i udostępnianie informacji edukacyjnych i zawodowych właściwych

dla danego poziomu kształcenia;

3)

prowadzenie zajęć związanych z wyborem kierunku kształcenia i zawodu z uwzględnieniem

rozpoznanych mocnych stron, predyspozycji, zainteresowań i uzdolnień uczniów;

4)

koordynowanie działalności informacyjno-doradczej prowadzonej przez szkołę i placówkę;

5)

współpraca z innymi nauczycielami w tworzeniu i zapewnieniu ciągłości działań w zakresie

zajęć związanych z wyborem kierunku kształcenia i zawodu;

6)

wspieranie nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i innych specjalistów w udzielaniu

pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

2.

W przypadku braku doradcy zawodowego w szkole lub placówce dyrektor szkoły lub placówki

wyznacza nauczyciela, wychowawcę grupy wychowawczej lub specjalistę realizującego

zadania, o których mowa w ust. 1.

Do zadań terapeuty pedagogicznego należy w szczególności

1)

prowadzenie badań diagnostycznych uczniów z zaburzeniami i odchyleniami rozwojowymi

lub specyficznymi trudnościami w uczeniu się w celu rozpoznawania trudności oraz monitorowania

efektów oddziaływań terapeutycznych;

2)

rozpoznawanie przyczyn utrudniających uczniom aktywne i pełne uczestnictwo w życiu

przedszkola, szkoły i placówki;

3)

prowadzenie zajęć korekcyjno-kompensacyjnych oraz innych zajęć o charakterze terapeutycznym;

4)

podejmowanie działań profilaktycznych zapobiegających niepowodzeniom edukacyjnym uczniów,

we współpracy z rodzicami uczniów;

5)

wspieranie nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i innych specjalistów w

a)

rozpoznawaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych

uczniów w celu określenia mocnych stron, predyspozycji, zainteresowań i uzdolnień

uczniów oraz przyczyn niepowodzeń edukacyjnych lub trudności w funkcjonowaniu uczniów,

w tym barier i ograniczeń utrudniających funkcjonowanie ucznia i jego uczestnictwo

w życiu przedszkola, szkoły i placówki,

b)

udzielaniu pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

Wsparcie merytoryczne dla nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i specjalistów

udzielających pomocy psychologiczno-pedagogicznej w przedszkolu, szkole i placówce,

na wniosek dyrektora przedszkola, szkoły i placówki, zapewniają poradnie oraz placówki

doskonalenia nauczycieli.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2017 r., z wyjątkiem § 18 pkt 2,

który wchodzi w życie z dniem 1 września 2018 r.