PL
Ustawa z dnia 12 lipca 2017 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw
Table of Provisions (63)
Statutory Text (63 Articles)
W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych
(Dz. U. z 2016 r. poz. 2062, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 1 § 3 otrzymuje brzmienie
„
§ 3.
Sądy powszechne wykonują również inne zadania z zakresu ochrony prawnej, powierzone
w drodze ustaw lub przez wiążące Rzeczpospolitą Polską prawo międzynarodowe lub prawo
stanowione przez organizację międzynarodową, jeżeli z wiążącej Rzeczpospolitą Polską
umowy ją konstytuującej wynika, że jest ono stosowane bezpośrednio.
”
;
2)
po art. 9a dodaje się art. 9aa w brzmieniu
„
Art. 9aa.
Uprawnienia Ministra Sprawiedliwości przewidziane niniejszą ustawą mogą zostać powierzone
sekretarzowi stanu lub podsekretarzowi stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości, z wyjątkiem
uprawnienia do wydania decyzji o przeniesieniu sędziego w przypadkach określonych
w art. 75 § 2.
”
;
3)
w art. 11 w § 3 skreśla się zdanie trzecie;
4)
po art. 16a dodaje się art. 16b-16d w brzmieniu
„
Art. 16b.
§ 1.
W okręgu sądowym działa koordynator do spraw współpracy międzynarodowej i praw człowieka
w sprawach cywilnych.
§ 2.
W zakresie dotyczącym współpracy międzynarodowej, prawa europejskiego i praw człowieka
w sprawach cywilnych, w szczególności praw dziecka i praw rodziny koordynator do spraw
współpracy międzynarodowej i praw człowieka w sprawach cywilnych
1)
udziela sędziom, asesorom sądowym, referendarzom sądowym i asystentom sędziów, na
ich wniosek, informacji
a)
o zasadach i trybie uzyskania informacji o prawie i praktyce państwa obcego,
b)
z zakresu techniki pracy oraz wykonywania czynności administracji sądowej istotnych
dla prawidłowego przygotowania wniosku o pomoc prawną oraz orzeczeń podlegających
wzajemnemu uznawaniu,
c)
o zasadach i trybie współpracy w ramach Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych
i handlowych,
d)
o zasadach i trybie ustalenia organu właściwego w państwie obcym do wykonania wniosku
o pomoc prawną lub udzielenie informacji dotyczącej stanu realizacji tego wniosku,
e)
o sposobie uzyskania informacji o treści standardów wynikających z Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie
dnia 4 listopada 1950 r.
(Dz. U. z 1993 r. poz. 284, z późn. zm.;
2)
wspomaga osoby pełniące funkcję punktów kontaktowych Europejskiej Sieci Sądowej w
sprawach cywilnych i handlowych w realizacji ich zadań;
3)
informuje prezesa właściwego sądu lub przewodniczącego właściwego wydziału o celowości
zorganizowania narady sędziów, asesorów sądowych i referendarzy sądowych, w szczególności
w celu przedstawienia zagadnień prawnych budzących wątpliwości oraz zagadnień, w których
orzecznictwo jest niejednolite, a także w celu zapewnienia przestrzegania standardów
wynikających z Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie
dnia 4 listopada 1950 r., oraz może brać w niej udział;
4)
informuje prezesa właściwego sądu o potrzebie analizy orzecznictwa i ewentualnego
wystąpienia z informacją, o której mowa w art. 22 § 1 pkt 2;
5)
informuje sędziów, asesorów sądowych, referendarzy sądowych i asystentów sędziów o
istotnym bieżącym orzecznictwie Sądu Najwyższego i organów międzynarodowych;
6)
kontroluje aktualność informacji umieszczonych na stronach internetowych sądu.
§ 3.
Koordynator do spraw współpracy międzynarodowej i praw człowieka w sprawach cywilnych
wykonuje zadania, o których mowa w § 2, we wszystkich sądach na obszarze właściwości
danego sądu okręgowego.
§ 4.
Koordynatorowi do spraw współpracy międzynarodowej i praw człowieka w sprawach cywilnych,
udostępnia się akta sądowe w celu wykonywania przez niego zadań, o których mowa w
§ 2.
§ 5.
Koordynator do spraw współpracy międzynarodowej i praw człowieka w sprawach cywilnych
wchodzi w skład Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych i handlowych.
§ 6.
Koordynatora do spraw współpracy międzynarodowej i praw człowieka w sprawach cywilnych
powołuje prezes sądu okręgowego, w drodze zarządzenia, spośród sędziów, asesorów sądowych
lub referendarzy sądowych tego sądu okręgowego lub sądów rejonowych na obszarze jego
właściwości wyróżniających się wiedzą z zakresu współpracy międzynarodowej, prawa
europejskiego i praw człowieka w sprawach cywilnych, w szczególności praw dziecka
i praw rodziny oraz wykazujących odpowiednią znajomość języków obcych.
Art. 16c.
Minister Sprawiedliwości, w drodze zarządzenia, tworzy i znosi punkty kontaktowe Europejskiej
Sieci Sądowej w sprawach cywilnych i handlowych.
Art. 16d.
§ 1.
W okręgu sądowym działa koordynator do spraw współpracy międzynarodowej i praw człowieka
w sprawach karnych.
§ 2.
W zakresie dotyczącym współpracy międzynarodowej, prawa europejskiego i praw człowieka
w sprawach karnych koordynator do spraw współpracy międzynarodowej i praw człowieka
w sprawach karnych
1)
udziela sędziom, asesorom sądowym, referendarzom sądowym i asystentom sędziów na ich
wniosek informacji
a)
o zasadach i trybie uzyskania informacji o prawie i praktyce państwa obcego,
b)
z zakresu techniki pracy oraz wykonywania czynności administracji sądowej istotnych
dla prawidłowego przygotowania wniosku o pomoc prawną, europejskiego nakazu aresztowania
oraz innych orzeczeń podlegających wzajemnemu uznawaniu,
c)
o zasadach i trybie współpracy w ramach Europejskiej Sieci Sądowej,
d)
o zasadach i trybie ustalenia organu właściwego w państwie obcym do wykonania wniosku
o pomoc prawną lub udzielenia informacji dotyczącej stanu realizacji tego wniosku,
e)
o zasadach i trybie ustalenia organu właściwego w państwie obcym do wykonania europejskiego
nakazu aresztowania lub innego orzeczenia podlegającego wzajemnemu uznawaniu lub udzielenia
informacji dotyczącej stanu realizacji tego nakazu lub orzeczenia,
f)
o sposobie uzyskania informacji o treści standardów wynikających z Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie
dnia 4 listopada 1950 r.;
2)
informuje prezesa właściwego sądu lub przewodniczącego właściwego wydziału o celowości
zorganizowania narady sędziów, asesorów sądowych i referendarzy sądowych, w szczególności
w celu przedstawienia zagadnień prawnych budzących wątpliwości oraz zagadnień, w których
orzecznictwo jest niejednolite, a także w celu zapewnienia przestrzegania standardów
wynikających z Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie
dnia 4 listopada 1950 r., oraz może brać w niej udział;
3)
informuje prezesa właściwego sądu o potrzebie analizy orzecznictwa i ewentualnego
wystąpienia z informacją, o której mowa w art. 22 § 1 pkt 2;
4)
informuje sędziów, asesorów sądowych, referendarzy sądowych i asystentów sędziów o
istotnym bieżącym orzecznictwie Sądu Najwyższego i organów międzynarodowych;
5)
kontroluje aktualność informacji umieszczonych na stronach internetowych sądu.
§ 3.
Koordynator do spraw współpracy międzynarodowej i praw człowieka w sprawach karnych
wykonuje zadania, o których mowa w § 2, we wszystkich sądach na obszarze właściwości
danego sądu okręgowego.
§ 4.
Koordynatorowi do spraw współpracy międzynarodowej i praw człowieka w sprawach karnych
udostępnia się akta sądowe w celu wykonywania przez niego zadań, o których mowa w
§ 2.
§ 5.
Koordynatora do spraw współpracy międzynarodowej i praw człowieka w sprawach karnych
powołuje prezes sądu okręgowego, w drodze zarządzenia, spośród sędziów, asesorów sądowych
lub referendarzy sądowych tego sądu okręgowego lub sądów rejonowych na obszarze jego
właściwości wyróżniających się wiedzą z zakresu współpracy międzynarodowej, prawa
europejskiego i praw człowieka oraz wykazujących odpowiednią znajomość języków obcych.
”
;
5)
w art. 22a
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
Prezes sądu apelacyjnego w sądzie apelacyjnym, a prezes sądu okręgowego w sądzie okręgowym
i sądach rejonowych, działających w okręgu sądowym, ustala, po zasięgnięciu opinii
kolegium właściwego sądu, najpóźniej do końca listopada każdego roku, podział czynności,
który określa
1)
przydział sędziów, asesorów sądowych i referendarzy sądowych do wydziałów sądu,
2)
zakres obowiązków sędziów, asesorów sądowych i referendarzy sądowych i sposób ich
uczestniczenia w przydziale spraw,
3)
plan dyżurów oraz zastępstw sędziów, asesorów sądowych i referendarzy sądowych
- przy uwzględnieniu specjalizacji sędziów, asesorów sądowych i referendarzy sądowych
w rozpoznawaniu poszczególnych rodzajów spraw, konieczności zapewnienia właściwego
rozmieszczenia sędziów, asesorów sądowych i referendarzy sądowych w wydziałach sądu
i równomiernego rozłożenia ich obowiązków oraz potrzeby zagwarantowania sprawnego
postępowania sądowego.
”
,
b)
po § 4 dodaje się § 4a-4c w brzmieniu
„
§ 4a.
Przeniesienie sędziego do innego wydziału wymaga zgody sędziego.
§ 4b.
Nie wymaga zgody sędziego przeniesienie go do innego wydziału, jeżeli
1)
przeniesienie następuje do wydziału, w którym rozpoznaje się sprawy z tego samego
zakresu;
2)
żaden inny sędzia w wydziale, z którego następuje przeniesienie, nie wyraził zgody
na przeniesienie;
3)
przenoszony sędzia jest przydzielony do wydziału, o którym mowa w § 2.
§ 4c.
Przepisów § 4b pkt 1 i 2 nie stosuje się do sędziego, którego w okresie trzech lat
przeniesiono do innego wydziału bez jego zgody. Przy przeniesieniu sędziego do innego
wydziału bez jego zgody w przypadku, o którym mowa w § 4b pkt 2, bierze się pod uwagę
w szczególności staż pracy sędziów w wydziale, z którego następuje przeniesienie.
”
;
6)
art. 23-25 otrzymują brzmienie
„
Art. 23.
§ 1.
Prezesa sądu apelacyjnego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów sądu apelacyjnego
albo sądu okręgowego. Po powołaniu prezesa sądu apelacyjnego Minister Sprawiedliwości
przedstawia go właściwemu zgromadzeniu ogólnemu sędziów apelacji.
§ 2.
Wiceprezesa sądu apelacyjnego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów sądu
apelacyjnego albo sądu okręgowego, na wniosek prezesa tego sądu.
Art. 24.
§ 1.
Prezesa sądu okręgowego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów sądu apelacyjnego,
sądu okręgowego albo sądu rejonowego. Po powołaniu prezesa sądu okręgowego Minister
Sprawiedliwości przedstawia go właściwemu zgromadzeniu ogólnemu sędziów okręgu.
§ 2.
Wiceprezesa sądu okręgowego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów sądu
apelacyjnego, sądu okręgowego albo sądu rejonowego, na wniosek prezesa tego sądu.
Art. 25.
§ 1.
Prezesa sądu rejonowego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów sądu okręgowego
albo sądu rejonowego. Po powołaniu prezesa sądu rejonowego Minister Sprawiedliwości
albo prezes przełożonego sądu apelacyjnego albo sądu okręgowego przedstawia go zebraniu
sędziów danego sądu rejonowego.
§ 2.
Wiceprezesa sądu rejonowego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów sądu
okręgowego albo sądu rejonowego, na wniosek prezesa tego sądu.
”
;
7)
art. 27 otrzymuje brzmienie
„
Art. 27.
§ 1.
Prezes i wiceprezes sądu mogą być odwołani przez Ministra Sprawiedliwości w toku kadencji
w przypadku
1)
rażącego lub uporczywego niewywiązywania się z obowiązków służbowych;
2)
gdy dalszego pełnienia funkcji nie da się pogodzić z innych powodów z dobrem wymiaru
sprawiedliwości;
3)
stwierdzenia szczególnie niskiej efektywności działań w zakresie pełnionego nadzoru
administracyjnego lub organizacji pracy w sądzie lub sądach niższych;
4)
złożenia rezygnacji z pełnionej funkcji.
§ 2.
Odwołanie prezesa albo wiceprezesa sądu następuje po zasięgnięciu opinii Krajowej
Rady Sądownictwa. Zamiar odwołania, wraz z pisemnym uzasadnieniem, Minister Sprawiedliwości
przedstawia Krajowej Radzie Sądownictwa w celu uzyskania opinii.
§ 3.
Występując o opinię do Krajowej Rady Sądownictwa Minister Sprawiedliwości może zawiesić
prezesa albo wiceprezesa sądu w pełnieniu czynności. Przepis art. 22b § 2 stosuje
się odpowiednio.
§ 4.
Negatywna opinia Krajowej Rady Sądownictwa dotycząca odwołania prezesa sądu jest dla
Ministra Sprawiedliwości wiążąca, jeżeli uchwała w tej sprawie została podjęta większością
dwóch trzecich głosów.
§ 5.
Niewydanie opinii przez Krajową Radę Sądownictwa w terminie trzydziestu dni od dnia
przedstawienia przez Ministra Sprawiedliwości zamiaru odwołania prezesa albo wiceprezesa
sądu nie stoi na przeszkodzie odwołaniu.
§ 6.
W przypadku złożenia przez prezesa albo wiceprezesa sądu rezygnacji z pełnionej funkcji
w toku kadencji, Minister Sprawiedliwości odwołuje go bez zasięgania opinii, o której
mowa w § 2.
”
;
8)
w art. 29 w § 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie
„
1)
wyraża opinię w sprawie powołania do pełnienia funkcji rzecznika prasowego albo powierzenia
obowiązków rzecznika prasowego w sądzie apelacyjnym oraz wyraża opinię w sprawie zwolnienia
z pełnienia tej funkcji albo wykonywania tych obowiązków;
”
;
9)
w art. 31 w § 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie
„
1)
wyraża opinię w sprawie powołania do pełnienia funkcji rzecznika prasowego albo powierzenia
obowiązków rzecznika prasowego w sądzie okręgowym oraz wyraża opinię w sprawie zwolnienia
z pełnienia tej funkcji albo wykonywania tych obowiązków;
”
;
10)
w art. 33 po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu
„
§ 2a.
Zgromadzeniu ogólnemu sędziów apelacji, na którym ma być wyrażona opinia o informacji
rocznej o działalności sądów, o której mowa w art. 37h § 1, przewodniczy sędzia wybrany
na tym zgromadzeniu.
”
;
11)
w art. 37c
a)
§ 1 i 2 otrzymują brzmienie
„
§ 1.
Wizytacje poszczególnych wydziałów sądu zarządza prezes sądu, o którym mowa w art.
37a § 1 i 2, stosownie do potrzeb, w szczególności przy uwzględnieniu wyników sprawowanego
nadzoru administracyjnego.
§ 2.
Wizytacje wydziałów sądu apelacyjnego przeprowadzają sędziowie wizytatorzy zajmujący
stanowisko sędziego sądu apelacyjnego.
”
,
b)
po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu
„
§ 2a.
Wizytacje wydziałów sądu okręgowego przeprowadzają sędziowie wizytatorzy zajmujący
stanowisko sędziego sądu apelacyjnego lub sądu okręgowego.
”
,
c)
§ 3 otrzymuje brzmienie
„
§ 3.
Wizytacje wydziałów sądu rejonowego przeprowadzają sędziowie wizytatorzy zajmujący
stanowisko sędziego sądu okręgowego lub sądu rejonowego.
”
;
12)
art. 37d otrzymuje brzmienie
„
Art. 37d.
§ 1.
Sędziego wizytatora powołuje prezes sądu apelacyjnego, na okres czterech lat, spośród
sędziów posiadających co najmniej dziesięcioletni staż pracy na stanowisku sędziego.
Przed powołaniem sędziego wizytatora prezes sądu apelacyjnego zasięga opinii Ministra
Sprawiedliwości.
§ 2.
Przy wydawaniu opinii Minister Sprawiedliwości bierze pod uwagę także względy organizacyjne,
w szczególności potrzebę powoływania sędziego wizytatora w danym sądzie.
§ 3.
Jeżeli Minister Sprawiedliwości w terminie trzydziestu dni od dnia przedstawienia
przez prezesa sądu apelacyjnego zamiaru powołania sędziego wizytatora nie wyda opinii,
uważa się, że opinia jest pozytywna.
§ 4.
Kandydatów do pełnienia funkcji sędziów wizytatorów spośród sędziów sądów okręgowych
i sądów rejonowych, działających na obszarze apelacji, przedstawia prezes właściwego
sądu okręgowego, po zasięgnięciu opinii kolegium właściwego sądu okręgowego.
”
;
13)
w art. 37e
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
Prezes sądu apelacyjnego może zwrócić prezesowi lub wiceprezesowi sądu, działającego
na obszarze apelacji, uwagę na piśmie, jeżeli stwierdzi uchybienia w zakresie kierowania
sądem, sprawowania wewnętrznego nadzoru administracyjnego albo wykonywania innych
czynności administracyjnych.
”
,
b)
dodaje się § 4-9 w brzmieniu
„
§ 4.
Uprawnienie, o którym mowa w § 1, przysługuje również prezesowi sądu wobec sędziego
lub asesora sądowego pełniącego funkcję przewodniczącego wydziału, zastępcy przewodniczącego
wydziału albo kierownika sekcji w przypadku stwierdzenia uchybienia w zakresie sprawowania
wewnętrznego nadzoru administracyjnego albo wykonywania innych czynności administracyjnych.
§ 5.
Sędzia lub asesor sądowy pełniący funkcję przewodniczącego wydziału, zastępcy przewodniczącego
wydziału albo kierownika sekcji, którego dotyczy zwrócona uwaga, może w terminie czternastu
dni od dnia zwrócenia uwagi złożyć prezesowi właściwego sądu pisemne zastrzeżenie.
§ 6.
Prezes lub wiceprezes sądu, którego dotyczy zwrócona uwaga, może w terminie czternastu
dni od dnia zwrócenia uwagi złożyć prezesowi sądu przełożonego pisemne zastrzeżenie.
§ 7.
W przypadku złożenia zastrzeżenia prezes właściwego sądu w terminie czternastu dni
od dnia złożenia zastrzeżenia uchyla uwagę albo przekazuje sprawę do rozpoznania prezesowi
sądu przełożonego, zawiadamiając sędziego lub asesora sądowego o sposobie rozpatrzenia
zastrzeżenia. Prezes sądu apelacyjnego przekazuje sprawę do rozpoznania Ministrowi
Sprawiedliwości.
§ 8.
Przepisy art. 37 § 6 i 7 stosuje się odpowiednio.
§ 9.
Zwrócenie uwagi może być połączone z obniżeniem dodatku funkcyjnego w stopniu odpowiadającym
wadze uchybienia, w granicach od 15% do 50% wysokości dodatku, na okres od miesiąca
do sześciu miesięcy. W razie uchylenia uwagi dokonuje się wyrównania dodatku do poprzedniej
wysokości.
”
;
14)
w art. 37g
a)
w § 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie
„
1)
dokonuje oceny informacji rocznych o działalności sądów, o których mowa w art. 37h
§ 1;
”
,
b)
§ 3 otrzymuje brzmienie
„
§ 3.
Zarządzając przeprowadzenie czynności, o których mowa w § 2, Minister Sprawiedliwości
wyznacza prezesowi sądu apelacyjnego zakres i termin ich przeprowadzenia. W uzasadnionych
przypadkach Minister Sprawiedliwości może zarządzić przeprowadzenie czynności przez
sędziów wizytatorów z obszaru innej apelacji lub przez służbę nadzoru, o której mowa
w art. 9a § 2.
”
;
15)
po art. 37g dodaje się art. 37ga w brzmieniu
„
Art. 37ga.
§ 1.
Minister Sprawiedliwości może zwrócić prezesowi lub wiceprezesowi sądu apelacyjnego
uwagę na piśmie, jeżeli stwierdzi uchybienia w zakresie kierowania sądem, sprawowania
wewnętrznego nadzoru administracyjnego albo wykonywania innych czynności administracyjnych
i żądać usunięcia jego skutków.
§ 2.
Prezes lub wiceprezes sądu apelacyjnego, którego dotyczy zwrócona uwaga, może w terminie
czternastu dni od dnia zwrócenia uwagi złożyć Ministrowi Sprawiedliwości pisemne zastrzeżenie.
§ 3.
W przypadku złożenia zastrzeżenia, Minister Sprawiedliwości w terminie czternastu
dni od dnia złożenia zastrzeżenia uchyla uwagę albo przekazuje sprawę do rozpoznania
Krajowej Radzie Sądownictwa, zawiadamiając prezesa lub wiceprezesa sądu apelacyjnego
o sposobie rozpatrzenia zastrzeżenia.
§ 4.
Przepisy art. 37 § 6 i 7 stosuje się odpowiednio.
§ 5.
Zwrócenie uwagi może być połączone z obniżeniem dodatku funkcyjnego w stopniu odpowiadającym
wadze uchybienia, w granicach od 15% do 50% wysokości dodatku, na okres od miesiąca
do sześciu miesięcy. W razie uchylenia uwagi dokonuje się wyrównania dodatku do poprzedniej
wysokości.
”
;
16)
w art. 37h
a)
po § 1 dodaje się § 1a i 1b w brzmieniu
„
§ 1a.
Prezes sądu okręgowego sporządza informację roczną o działalności sądów, działających
na obszarze okręgu, w zakresie powierzonych mu zadań, którą po zaopiniowaniu przez
zgromadzenie ogólne sędziów okręgu przedkłada prezesowi sądu apelacyjnego, nie później
niż do końca lutego każdego roku.
§ 1b.
Prezes sądu rejonowego sporządza informację roczną o działalności sądu, w zakresie
powierzonych mu zadań, którą po zaopiniowaniu przez zebranie sędziów tego sądu przedkłada
prezesowi sądu okręgowego, nie później niż do końca stycznia każdego roku.
”
,
b)
§ 3 i 4 otrzymują brzmienie
„
§ 3.
Informacja, o której mowa w § 1, podlega ocenie dokonywanej przez Ministra Sprawiedliwości.
Oceny dokonuje się w terminie do końca września roku, w którym informacja została
złożona.
§ 4.
Informacje, o których mowa w § 1a i 1b, podlegają ocenie dokonywanej przez prezesów,
którym zostały złożone. Oceny dokonuje się w terminie do dwóch miesięcy od dnia złożenia
informacji. Jeżeli żądano uzupełnienia informacji, oceny dokonuje się w terminie miesiąca
od dnia uzupełnienia informacji.
”
,
c)
dodaje się § 5-13 w brzmieniu
„
§ 5.
Ocena informacji rocznej może być pozytywna z wyróżnieniem, pozytywna, pozytywna z
zastrzeżeniem albo negatywna.
§ 6.
Niewykonanie w terminie obowiązków, o których mowa w § 1-1b, jest równoznaczne z negatywną
oceną informacji, chyba że, z uwagi na szczególne okoliczności, termin zostanie przedłużony
przez organ uprawniony do oceny informacji.
§ 7.
Prezes sądu apelacyjnego, którego informacja została oceniona negatywnie, może w terminie
czternastu dni od dnia poinformowania go o tym złożyć Ministrowi Sprawiedliwości pisemne
zastrzeżenie.
§ 8.
W przypadku złożenia zastrzeżenia, Minister Sprawiedliwości w terminie miesiąca od
dnia złożenia zastrzeżenia zmienia ocenę albo przekazuje sprawę do rozpoznania Krajowej
Radzie Sądownictwa, zawiadamiając prezesa sądu o sposobie rozpatrzenia zastrzeżenia.
Krajowa Rada Sądownictwa zmienia albo utrzymuje w mocy ocenę.
§ 9.
Prezes sądu okręgowego lub sądu rejonowego, którego informacja została oceniona negatywnie,
może w terminie czternastu dni od dnia poinformowania go o tym złożyć prezesowi sądu,
któremu informacja została złożona, pisemne zastrzeżenie.
§ 10.
W przypadku złożenia zastrzeżenia prezes sądu, któremu informacja została złożona,
w terminie czternastu dni od dnia złożenia zastrzeżenia zmienia ocenę albo przekazuje
sprawę do rozpoznania prezesowi sądu przełożonego. Prezes sądu apelacyjnego przekazuje
sprawę do rozpoznania Ministrowi Sprawiedliwości. Prezes sądu przełożonego albo Minister
Sprawiedliwości zmienia albo utrzymuje w mocy ocenę.
§ 11.
Dokonanie negatywnej oceny może być połączone z obniżeniem dodatku funkcyjnego w stopniu
odpowiadającym wadze uchybienia, w granicach od 15% do 50% wysokości dodatku, na okres
od miesiąca do roku. W razie zmiany oceny dokonuje się wyrównania dodatku do poprzedniej
wysokości.
§ 12.
Dokonanie oceny pozytywnej z wyróżnieniem może być połączone z podwyższeniem dodatku
funkcyjnego do wysokości 150% maksymalnej wysokości tego dodatku wskazanej w przepisach
wykonawczych wydanych na podstawie art. 91 § 8, na okres do roku.
§ 13.
Odpis informacji rocznej prezesa sądu okręgowego lub sądu rejonowego wraz z odpisem
oceny tej informacji organ, który dokonał oceny, przekazuje do wiadomości Ministrowi
Sprawiedliwości.
”
;
17)
w art. 40
a)
po § 2 dodaje się § 2a i 2b w brzmieniu
„
§ 2a.
W terminie czternastu dni od dnia doręczenia postanowienia zawierającego wytknięcie
uchybienia, sędzia lub asesor sądowy wchodzący w skład sądu orzekającego w pierwszej
instancji może wnieść odwołanie od tego postanowienia do Sądu Najwyższego.
§ 2b.
Sąd Najwyższy po rozpoznaniu odwołania utrzymuje w mocy zaskarżone postanowienie albo
uchyla je w całości lub części.
”
,
b)
§ 3 i 4 otrzymują brzmienie
„
§ 3.
Odpis prawomocnego postanowienia zawierającego wytknięcie uchybienia dołącza się do
akt osobowych sędziego lub asesora sądowego. Do akt osobowych dołącza się także złożone
przez sędziego lub asesora sądowego wyjaśnienia oraz odwołanie.
§ 4.
Po upływie pięciu lat od dnia uprawomocnienia się postanowienia zawierającego wytknięcie
uchybienia prezes sądu z urzędu zarządza usunięcie z akt osobowych dokumentów, o których
mowa w § 3. Jednocześnie z usunięciem dokumentów z akt osobowych wszelkie dane dotyczące
wytknięcia uchybienia usuwa się z wykazu służbowego, o którym mowa w art. 67 § 1.
Jeżeli jednak w tym okresie stwierdzono kolejną oczywistą obrazę przepisów przy rozpoznawaniu
sprawy przez sąd odwoławczy, skutkującą wytknięciem uchybienia, lub zwrócono uwagę
w trybie art. 37 § 4, dopuszczalne jest tylko jednoczesne usunięcie wszystkich dokumentów
i danych.
”
;
18)
w art. 41
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,
w drodze rozporządzenia, regulamin wewnętrznego urzędowania sądów powszechnych określający
1)
wewnętrzną organizację i porządek funkcjonowania sądów,
2)
szczegółowe zasady przydziału spraw, w tym
a)
sposób dokonywania losowania spraw,
b)
zasady ustalania składów wieloosobowych,
c)
podział spraw na kategorie, w których dokonuje się losowego przydziału spraw,
d)
zasady zmniejszenia przydziału spraw ze względu na pełnione funkcje i usprawiedliwione
nieobecności oraz podstawy czasowego wstrzymania przydziału spraw,
e)
warunki uczestniczenia w przydziale tylko niektórych kategorii spraw rozpoznawanych
w wydziale,
f)
zasady pełnienia dyżurów oraz rodzaje spraw podlegających przydzieleniu zgodnie z
planem dyżurów,
g)
zasady sporządzania planu zastępstw oraz rodzaje czynności podejmowanych zgodnie z
planem zastępstw,
h)
zasady podziału terytorialnego obszarów właściwości sądów opiekuńczych i nieletnich
oraz przydziału tych obszarów sędziom,
i)
zasady przydziału spraw rejestrowych, wieczystoksięgowych i związanych z wykonaniem
orzeczeń,
3)
sposób realizacji zadań związanych z funkcjonowaniem Europejskiej Sieci Sądowej w
sprawach cywilnych i handlowych,
4)
porządek czynności w sądach, porządek urzędowania organów sądów i wykonywania zadań
sędziów, asesorów sądowych i referendarzy sądowych pełniących funkcje kierownicze,
tok czynności administracyjnych w sprawach należących do właściwości sądów, dopuszczalne
systemy i rozkład czasu urzędowania, warunki i tryb udostępniania i przesyłania akt
i dokumentów z akt oraz warunki udostępniania pomieszczeń dla uczestników postępowania,
świadków i innych osób przebywających w sądach
- uwzględniając zasady sprawności, racjonalności, ekonomicznego i szybkiego działania
oraz potrzebę zapewnienia rzetelnego wykonywania zadań powierzonych sądom, a także
potrzebę zapewnienia równomiernego i obiektywnego obciążenia sędziów, asesorów sądowych
i referendarzy sądowych obowiązkami, zapewnienia zbliżonego prawdopodobieństwa udziału
w składzie wieloosobowym, wykorzystania rozwiązań informatycznych do losowego przydziału
spraw oraz zastosowania innych sposobów losowego przydziału spraw w przypadku braku
możliwości korzystania z tych rozwiązań, jak również wprowadzenia podziału spraw na
kategorie obejmujące sprawy o zbliżonym stopniu skomplikowania i pracochłonności.
”
,
b)
po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu
„
§ 1a.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa oraz właściwego
zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji, zgromadzenia ogólnego sędziów okręgu albo
zebrania sędziów sądu rejonowego, może określić, w drodze rozporządzenia, w zakresie,
o którym mowa w § 1, regulamin wewnętrznego urzędowania sądów powszechnych zawierający
regulacje odmienne od zawartych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie §
1, stosowany przez czas określony nie dłuższy niż dwa lata, w nie więcej niż dwóch
sądach rejonowych lub dwóch okręgach sądowych, lub na obszarze nie więcej niż dwóch
apelacji, uwzględniając konieczność zweryfikowania działania w praktyce tych regulacji.
”
;
19)
w art. 47 § 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
Prezes sądu może zarządzić przydzielenie dodatkowego sędziego lub asesora sądowego
do sprawy, jeżeli istnieje prawdopodobieństwo, że będzie ona trwać czas dłuższy. W
razie potrzeby można przydzielić dwóch dodatkowych sędziów lub asesorów sądowych wskazując
kolejność, w której będą oni wstępować do udziału w naradzie i głosowaniu.
”
;
20)
po art. 47 dodaje się art. 47a-47c w brzmieniu
„
Art. 47a.
§ 1.
Sprawy są przydzielane sędziom i asesorom sądowym losowo, w ramach poszczególnych
kategorii spraw, chyba że sprawa podlega przydziałowi sędziemu pełniącemu dyżur.
§ 2.
Przydział spraw w ramach poszczególnych kategorii jest równy, chyba że został zmniejszony
z uwagi na pełnioną funkcję, uczestniczenie w przydziale spraw innej kategorii lub
z innych przyczyn przewidzianych ustawą.
§ 3.
Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do przydziału spraw referendarzom sądowym.
§ 4.
Sprawy z zakresu prawa opiekuńczego i nieletnich oraz inne sprawy należące do sądu opiekuńczego mogą być przydzielane
według kryterium terytorialnego. Szczególne zasady przydziału mogą zostać ustanowione
także w sprawach rejestrowych, wieczystoksięgowych oraz związanych z wykonaniem orzeczeń.
§ 5.
W razie przydzielenia sprawy wymagającej nadzwyczajnego nakładu pracy, sędzia sprawozdawca
może zwrócić się do prezesa sądu z wnioskiem o wstrzymanie przydziału kolejnych spraw
na czas określony. Prezes sądu rozpoznaje wniosek niezwłocznie. Decyzję prezesa sądu
wraz z uzasadnieniem doręcza się sędziemu, którego dotyczy, oraz podaje do wiadomości
sędziów danego sądu. Od decyzji prezesa sądu sędziemu, którego decyzja dotyczy, oraz
grupie co najmniej 10% sędziów danego sądu przysługuje odwołanie do kolegium sądu
w terminie siedmiu dni od dnia jej doręczenia albo podania do wiadomości. Uchwałę
kolegium sądu wraz z uzasadnieniem doręcza się sędziemu, którego decyzja dotyczy,
oraz podaje do wiadomości wszystkich sędziów danego sądu.
Art. 47b.
§ 1.
Zmiana składu sądu może nastąpić tylko w przypadku niemożności rozpoznania sprawy
w dotychczasowym składzie albo długotrwałej przeszkody w rozpoznaniu sprawy w dotychczasowym
składzie. Przepis art. 47a stosuje się odpowiednio.
§ 2.
Jeżeli konieczne jest podjęcie czynności w sprawie, w szczególności gdy wynika to
z odrębnych przepisów lub przemawia za tym wzgląd na sprawność postępowania, a skład
sądu, któremu została przydzielona sprawa, nie może jej podjąć, czynność ta jest podejmowana
przez skład sądu wyznaczony zgodnie z planem zastępstw, a jeżeli czynność nie jest
objęta planem zastępstw, przez skład sądu wyznaczony zgodnie z art. 47a.
§ 3.
Decyzje w sprawach, o których mowa w § 1 i 2, podejmuje prezes sądu albo upoważniony
przez niego sędzia.
§ 4.
Zmiana miejsca służbowego sędziego lub delegowanie do innego sądu oraz zakończenie
delegowania nie stanowi przeszkody do podejmowania czynności w sprawach przydzielonych
w dotychczasowym miejscu służbowym albo miejscu pełnienia służby, aż do ich zakończenia.
§ 5.
Na wniosek sędziego lub z urzędu kolegium sądu właściwe dla nowego miejsca służbowego
sędziego lub miejsca jego delegowania może zwolnić sędziego z obowiązku rozpoznania
części lub wszystkich spraw, w szczególności w razie znacznej odległości od tego sądu
do nowego miejsca służbowego sędziego lub miejsca jego delegowania, a także przy uwzględnieniu
stopnia zaawansowania rozpoznawanych spraw. Przed podjęciem uchwały kolegium sądu
zasięga opinii prezesów właściwych sądów.
§ 6.
Przepisy § 4 i 5 stosuje się odpowiednio w przypadku przeniesienia do innego wydziału
tego samego sądu.
Art. 47c.
Przewodniczący składu sądu może sprawdzić dane osobowe osób obecnych w miejscu dokonywania
czynności sądowej na podstawie dowodu osobistego lub innego dokumentu stwierdzającego
tożsamość. W przypadku odmowy poddania się sprawdzeniu tożsamości lub braku możliwości
jej sprawdzenia przewodniczący składu sądu może zobowiązać taką osobę do opuszczenia
miejsca dokonywania czynności sądowej.
”
;
21)
po art. 51 dodaje się art. 51a i art. 51b w brzmieniu
„
Art. 51a.
§ 1.
Sąd z urzędu ustala i stosuje właściwe prawo obce. Sąd może zwrócić się do Ministra
Sprawiedliwości o udzielenie tekstu tego prawa oraz wyjaśnienie obcej praktyki sądowej.
§ 2.
Sąd może zwrócić się do Ministra Sprawiedliwości również o udzielenie informacji co
do istnienia wzajemności w stosunkach z państwem obcym.
§ 3.
Celem ustalenia treści prawa obcego lub obcej praktyki sądowej albo istnienia wzajemności
sąd może zastosować także inne środki, w tym zasięgnąć opinii biegłych.
Art. 51b.
W razie wątpliwości co do istnienia przywileju lub immunitetu wynikającego z prawa
międzynarodowego sąd może zwrócić się do ministra właściwego do spraw zagranicznych
o informację.
”
;
22)
po art. 53b dodaje się art. 53c w brzmieniu
„
Art. 53c.
§ 1.
Minister Sprawiedliwości może zażądać przedstawienia mu akt sprawy, w której sąd zwrócił
się o udzielenie tekstu prawa obcego, wyjaśnienie obcej praktyki sądowej lub informację
co do istnienia wzajemności w stosunkach z państwem obcym.
§ 2.
Minister Sprawiedliwości może zażądać przedstawienia mu akt sprawy lub niezbędnych
informacji w celu wykonywania zadań związanych z reprezentowaniem Rzeczypospolitej
Polskiej przed sądami międzynarodowymi, komitetami traktatowymi, organizacjami międzynarodowymi
lub międzynarodowymi sądami arbitrażowymi.
§ 3.
Akta spraw zakończonych mogą być udostępniane jednostkom organizacyjnym prowadzącym
działalność naukową lub badawczo-rozwojową dla celów naukowych i badawczych, a także
Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury dla celów dydaktycznych.
”
;
23)
w art. 57a § 7 otrzymuje brzmienie
„
§ 7.
Kandydat na wolne stanowisko sędziowskie zajmujący stanowisko sędziego albo prokuratora,
który w okresie poprzedzającym obwieszczenie był delegowany do pełnienia czynności
administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej jednostce organizacyjnej
podległej Ministrowi Sprawiedliwości lub przez niego nadzorowanej, Kancelarii Prezydenta
Rzeczypospolitej Polskiej albo urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw
zagranicznych, do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt stu spraw określonych
w § 1 lub 2 lub spraw zarejestrowanych w referacie kandydata lub przez niego nadzorowanych
w okresie delegowania, a także opis wykonywanych w okresie delegowania czynności wraz
z opinią przełożonego.
”
;
24)
w art. 57b § 6 otrzymuje brzmienie
„
§ 6.
Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się odpisy znajdujących
się w aktach osobowych prawomocnych wyroków orzekających karę dyscyplinarną oraz dokumentów
dotyczących zwrócenia uwagi lub wytknięcia uchybienia, o których mowa w art. 37 §
4 i art. 40 § 1 ustawy, a także art. 65 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym
(Dz. U. z 2016 r. poz. 1254, 2103 i 2261 oraz z 2017 r. poz. 38).
”
;
25)
w art. 64
a)
§ 1 i 1a otrzymują brzmienie
„
§ 1.
Na stanowisko sędziego sądu apelacyjnego może być powołany sędzia sądu powszechnego
lub sądu wojskowego, który posiada co najmniej dziesięcioletni okres pracy na stanowisku
sędziego lub prokuratora.
§ 1a.
Na stanowisko sędziego sądu apelacyjnego może być powołany również prokurator, który
posiada co najmniej dziesięcioletni okres pracy na stanowisku prokuratora lub sędziego.
”
,
b)
w § 2 pkt 1 i 1a otrzymują brzmienie
„
1)
wykonywał zawód adwokata, radcy prawnego lub notariusza co najmniej przez dziesięć
lat;
1a)
zajmował stanowisko Prezesa, wiceprezesa, radcy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej
Polskiej co najmniej przez dziesięć lat;
”
;
26)
w art. 69
a)
w § 1 po wyrazach „sześć miesięcy” dodaje się wyrazy „i nie wcześniej niż na dwanaście miesięcy”,
b)
po § 1a dodaje się § 1b w brzmieniu
„
§ 1b.
Minister Sprawiedliwości może wyrazić zgodę na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego,
mając na względzie racjonalne wykorzystanie kadr sądownictwa powszechnego oraz potrzeby
wynikające z obciążenia zadaniami poszczególnych sądów. W przypadku niezakończenia
postępowania związanego z dalszym zajmowaniem stanowiska sędziego po ukończeniu przez
niego wieku, o którym mowa w § 1, sędzia pozostaje na stanowisku do czasu zakończenia
tego postępowania.
”
,
c)
§ 3 otrzymuje brzmienie
„
§ 3.
W razie wyrażenia przez Ministra Sprawiedliwości zgody, o której mowa w § 1b, sędzia
może zajmować stanowisko nie dłużej niż do ukończenia 70. roku życia. Sędzia ten może
przejść w stan spoczynku za trzymiesięcznym uprzedzeniem, składając odpowiednie oświadczenie
Ministrowi Sprawiedliwości. Okres uprzedzenia ulega wydłużeniu o przysługujący sędziemu
urlop wypoczynkowy niewykorzystany do końca okresu uprzedzenia. Na wniosek sędziego
Minister Sprawiedliwości może udzielić zgody na przejście w stan spoczynku przed upływem
okresu uprzedzenia.
”
;
27)
w art. 71 uchyla się § 1;
28)
w art. 74 § 1a otrzymuje brzmienie
„
§ 1a.
Sędzia przeniesiony w stan spoczynku z przyczyn, o których mowa w art. 70 § 1, ma
prawo powrotu na stanowisko zajmowane poprzednio albo stanowisko równorzędne poprzednio
zajmowanemu, jeżeli przedstawi zaświadczenie stwierdzające, że jest zdolny, ze względu
na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków sędziego, wydane przez lekarza orzecznika
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
”
;
29)
w art. 77
a)
w § 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2a i 2b w brzmieniu
„
2a)
w Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej - na wniosek Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej,
2b)
w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw zagranicznych - na wniosek ministra
właściwego do spraw zagranicznych,
”
,
b)
§ 2b otrzymuje brzmienie
„
§ 2b.
Sędzia nie może łączyć funkcji orzekania z pełnieniem czynności administracyjnych
w Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi
Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej, Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej albo urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw zagranicznych.
”
,
c)
§ 4 otrzymuje brzmienie
„
§ 4.
Sędzia delegowany na podstawie § 1 pkt 2-2b oraz § 2a, na czas nieokreślony, może
być odwołany z delegowania lub z niego ustąpić za trzymiesięcznym uprzedzeniem. W
pozostałych przypadkach delegowania sędziego, odwołanie lub ustąpienie sędziego następuje
bez zachowania okresu uprzedzenia.
”
;
30)
w art. 78
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
Sędziemu delegowanemu do pełnienia czynności w Ministerstwie Sprawiedliwości, Kancelarii
Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej albo urzędzie obsługującym ministra właściwego
do spraw zagranicznych mogą być powierzane obowiązki na stanowiskach urzędniczych,
z wyłączeniem stanowiska dyrektora generalnego urzędu.
”
,
b)
§ 1b-4 otrzymują brzmienie
„
§ 1b.
Do Ministerstwa Sprawiedliwości, Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,
urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zagranicznych albo Krajowej Szkoły
Sądownictwa i Prokuratury może być delegowany jedynie sędzia wyróżniający się wysokim
poziomem wiedzy prawniczej oraz wykazujący znajomość problematyki w zakresie powierzanych
mu obowiązków.
§ 2.
Sędzia delegowany do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości,
Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, urzędzie obsługującym ministra właściwego
do spraw zagranicznych albo Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, a także do
prowadzenia zajęć szkoleniowych w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury ma prawo
do wynagrodzenia zasadniczego przysługującego mu na zajmowanym stanowisku sędziowskim
oraz dodatku za długoletnią pracę. W okresie delegowania sędzia otrzymuje dodatek
funkcyjny, określony w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 91 § 8.
§ 3.
W okresie delegowania, ze względu na charakter pracy i zakres wykonywanych zadań,
sędziemu może być przyznany przez Ministra Sprawiedliwości dodatek specjalny w kwocie
nieprzekraczającej łącznie 40% wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego. Dodatek
przyznaje się na czas określony, a w indywidualnych przypadkach - także na czas nieokreślony.
Dodatek dla sędziów delegowanych do Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
oraz urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zagranicznych może być przyznany,
na wniosek Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej albo ministra właściwego do spraw
zagranicznych.
§ 4.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach dodatek specjalny może przekraczać wysokość,
o której mowa w § 3.
”
,
c)
po § 4 dodaje się § 4a i 4b w brzmieniu
„
§ 4a.
W okresie delegowania do Ministerstwa Sprawiedliwości Minister Sprawiedliwości może
kierować sędziego, za jego zgodą, do udziału w różnych formach podnoszenia kwalifikacji
zawodowych w zakresie problematyki dotyczącej powierzonych mu obowiązków.
§ 4b.
Koszty podnoszenia kwalifikacji zawodowych, o których mowa w § 4a, są pokrywane z
części budżetowej „Sprawiedliwość”, której dysponentem jest Minister Sprawiedliwości.
”
,
d)
§ 5 otrzymuje brzmienie
„
§ 5.
Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa określi,
w drodze rozporządzenia, tryb i szczegółowe warunki delegowania sędziów do pełnienia
obowiązków w Ministerstwie Sprawiedliwości, Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej oraz urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw zagranicznych, a
także pełnienia czynności administracyjnych lub prowadzenia zajęć szkoleniowych w
Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury oraz tryb i szczegółowe warunki realizacji
prawa do nieodpłatnego zakwaterowania i zwrotu kosztów zamieszkania w miejscu delegowania,
w tym maksymalną wysokość zwrotu kosztów faktycznie poniesionych oraz wysokość miesięcznego
ryczałtu, z uwzględnieniem możliwości zróżnicowania jego wysokości w zależności od
miejscowości delegowania, a także tryb, szczegółowe warunki przyznawania i zakres
innych świadczeń, mając na względzie zakres świadczeń przysługujących pracownikom
odbywającym podróże służbowe oraz czasowo przenoszonym.
”
;
31)
w art. 82a dodaje się § 5 w brzmieniu
„
§ 5.
Sędzia, o ile jest to możliwe, najpóźniej na trzy dni przed rozpoczęciem szkolenia
lub korzystania z innej formy doskonalenia zawodowego, zawiadamia o tym prezesa właściwego
sądu, jeżeli w związku z korzystaniem z doskonalenia zawodowego będzie przebywał więcej
niż dzień poza miejscowością będącą siedzibą sądu, w którym pełni służbę. Prezes sądu
rejonowego zawiadamia o tym prezesa przełożonego sądu okręgowego, prezes sądu okręgowego
prezesa przełożonego sądu apelacyjnego, zaś prezes sądu apelacyjnego Ministra Sprawiedliwości.
”
;
32)
po art. 83 dodaje się art. 83a w brzmieniu
„
Art. 83a.
Prawo do urlopu wychowawczego sędzia, który nie pełni funkcji, może wykonywać także
przez zmniejszenie przydziału spraw co najwyżej o 50% z jednoczesnym obniżeniem wynagrodzenia
zasadniczego w tym samym stopniu. Do wykonywania prawa do zmniejszenia przydziału
spraw stosuje się odpowiednio przepisy o urlopach wychowawczych, z tym że żądanie
zmniejszenia przydziału spraw lub zmiany zakresu zmniejszenia należy złożyć za co
najmniej dwumiesięcznym uprzedzeniem.
”
;
33)
w art. 87
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
Sędziowie i dyrektorzy sądów oraz ich zastępcy są obowiązani do złożenia oświadczenia
o swoim stanie majątkowym. Oświadczenie o stanie majątkowym dotyczy majątku osobistego
oraz objętego małżeńską wspólnością majątkową. Oświadczenie to powinno zawierać w
szczególności informacje o
1)
posiadanych zasobach pieniężnych;
2)
posiadanych nieruchomościach i tytułach prawnych do ich posiadania;
3)
posiadanych rzeczach ruchomych o wartości jednostkowej powyżej 10.000 zł;
4)
posiadanych udziałach i akcjach w spółkach prawa handlowego;
5)
posiadanych instrumentach finansowych w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
(Dz. U. z 2016 r. poz. 1636, z późn. zm. innych niż wskazane w pkt 4;
6)
dochodach podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, uzyskanych
w okresie roku przed dniem, na który składane jest oświadczenie, o ile ich łączna
wartość przekracza 10.000 zł, i ich źródłach, z wyłączeniem dochodów uzyskanych w
związku z pełnieniem urzędu na stanowisku sędziowskim albo zatrudnieniem na stanowisku
dyrektora sądu lub zastępcy dyrektora sądu;
7)
nabytym przez składającego oświadczenie albo jego małżonka od Skarbu Państwa, innej
państwowej osoby prawnej, jednostek samorządu terytorialnego, ich związków lub samorządowej
osoby prawnej, mieniu, które podlegało zbyciu w drodze przetargu;
8)
wierzytelnościach i zobowiązaniach pieniężnych o wartości powyżej 10.000 zł.
”
,
b)
§ 2 i 3 otrzymują brzmienie
„
§ 2.
Oświadczenie, o którym mowa w § 1, sędziowie składają właściwemu terytorialnie prezesowi
sądu apelacyjnego, zaś dyrektorzy sądów i ich zastępcy - Ministrowi Sprawiedliwości.
§ 3.
Analizy danych zawartych w oświadczeniu, o którym mowa w § 1, złożonym przez sędziego,
dokonuje właściwe terytorialnie kolegium sądu apelacyjnego w terminie do dnia 30 czerwca
każdego roku i przedstawia jej wyniki zgromadzeniu ogólnemu sędziów apelacji. Analizy
danych zawartych w oświadczeniu, o którym mowa w § 1, złożonym przez dyrektora sądu
lub zastępcę dyrektora sądu dokonuje Minister Sprawiedliwości w terminie do dnia 30
czerwca każdego roku.
”
,
c)
§ 5 otrzymuje brzmienie
„
§ 5.
Oświadczenie, o którym mowa w § 1, składa się w terminie 30 dni od dnia objęcia urzędu
sędziego albo powołania na stanowisko dyrektora sądu lub zastępcy dyrektora sądu,
według stanu na dzień objęcia urzędu albo powołania, a następnie co roku do dnia 30
kwietnia, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedniego, a także w terminie 30
dni od dnia opuszczenia urzędu sędziego albo odwołania ze stanowiska dyrektora sądu
lub zastępcy dyrektora sądu, według stanu na dzień opuszczenia urzędu albo odwołania.
”
,
d)
po § 5 dodaje się § 5a w brzmieniu
„
§ 5a.
Oświadczenie składane w związku z objęciem urzędu sędziego albo powołaniem na stanowisko
dyrektora sądu lub zastępcy dyrektora sądu nie zawiera informacji, o których mowa
w § 1 pkt 6. Oświadczenie składane w związku z opuszczeniem urzędu sędziego albo odwołaniem
ze stanowiska dyrektora sądu lub zastępcy dyrektora sądu zawiera informacje, o których
mowa w § 1 pkt 6, za okres od 1 stycznia roku opuszczenia urzędu albo odwołania do
dnia opuszczenia urzędu albo odwołania.
”
,
e)
§ 6 otrzymuje brzmienie
„
§ 6.
Informacje zawarte w oświadczeniu, o którym mowa w § 1, są jawne, także co do imienia
i nazwiska, z wyjątkiem danych adresowych, informacji o miejscu położenia nieruchomości,
a także informacji umożliwiających identyfikację ruchomości. Na wniosek sędziego,
dyrektora sądu lub zastępcy dyrektora sądu, który złożył oświadczenie, podmiot uprawniony
do odebrania oświadczenia może zdecydować o objęciu informacji zawartych w oświadczeniu
ochroną przewidzianą dla informacji niejawnych o klauzuli tajności „zastrzeżone”,
określoną w przepisach ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych, jeżeli ujawnienie tych informacji mogłoby powodować zagrożenie dla składającego
oświadczenie lub osób dla niego najbliższych. Minister Sprawiedliwości jest uprawniony
do zniesienia tej klauzuli w odniesieniu do oświadczeń, o których mowa w § 1, złożonych
przez sędziów. W stosunku do tego uprawnienia przepisu art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych nie stosuje się.
”
,
f)
§ 8 otrzymuje brzmienie
„
§ 8.
Jeden egzemplarz oświadczenia o stanie majątkowym podmiot uprawniony do odebrania
oświadczenia przekazuje do urzędu skarbowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania
sędziego, dyrektora sądu lub zastępcy dyrektora sądu. Właściwy urząd skarbowy jest
uprawniony do analizy danych zawartych w oświadczeniu, w tym również do porównania
jego treści z treścią uprzednio złożonych oświadczeń oraz rocznych zeznań podatkowych
(PIT). Jeżeli wynik analizy budzi uzasadnione wątpliwości co do legalności pochodzenia
majątku ujawnionego w oświadczeniu, urząd skarbowy kieruje sprawę do właściwego postępowania,
prowadzonego na podstawie odrębnych przepisów.
”
;
34)
art. 88 otrzymuje brzmienie
„
Art. 88.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza oświadczenia,
o którym mowa w art. 87 § 1, zawierający szczegółowy zakres informacji zawieranych
w oświadczeniu oraz klauzulę, o której mowa w art. 87 § 9, mając na uwadze konieczność
rzetelnego wykazania stanu majątkowego osób obowiązanych do składania oświadczeń.
”
;
35)
w art. 89 dodaje się § 3 w brzmieniu
„
§ 3.
Przepis § 1 nie dotyczy żądań, wystąpień ani zażaleń kierowanych przez sędziego bezpośrednio
do Krajowej Rady Sądownictwa, Rzecznika Praw Obywatelskich lub Ministra Sprawiedliwości.
”
;
36)
w art. 92 dodaje się § 6 w brzmieniu
„
§ 6.
Gratyfikację jubileuszową wypłaca się w dniu przejścia sędziego w stan spoczynku,
jeżeli w tym dniu sędziemu brakuje do okresu pracy, od którego zależy nabycie prawa
do gratyfikacji jubileuszowej, mniej niż dwanaście miesięcy.
”
;
37)
w art. 94
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
W okresie nieobecności w pracy z powodu choroby sędzia otrzymuje 80% wynagrodzenia,
nie dłużej jednak niż przez okres roku. Do okresu tego wlicza się okresy poprzedniej
przerwy w pełnieniu służby z powodu choroby lub płatnego urlopu dla poratowania zdrowia,
jeżeli okres czynnej służby nie przekroczył 30 dni. Po upływie roku w okresie dalszej
nieobecności w pracy z powodu choroby sędzia otrzymuje 50% wynagrodzenia.
”
,
b)
w § 1a część wspólna otrzymuje brzmienie
„
-
sędzia zachowuje prawo do 100% wynagrodzenia, nie dłużej jednak niż przez okres roku;
przepis § 1 zdanie drugie i trzecie stosuje się.
”
;
38)
w art. 94b w § 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie
„
2)
Minister Sprawiedliwości - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej prezesa
sądu apelacyjnego oraz sędziego delegowanego do wykonywania czynności w Ministerstwie
Sprawiedliwości, Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz urzędzie obsługującym
ministra właściwego do spraw zagranicznych.
”
;
39)
po art. 94c dodaje się art. 94d-94g w brzmieniu
„
Art. 94d.
§ 1.
Sędziego, który nie pełnił służby z powodu choroby lub płatnego urlopu dla poratowania
zdrowia przez okres roku, ustalony zgodnie z art. 94 § 1 zdanie drugie i złożył wniosek
o skierowanie na badanie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Minister
Sprawiedliwości kieruje na to badanie.
§ 2.
Minister Sprawiedliwości może także z urzędu skierować sędziego, o którym mowa w §
1, na badanie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
§ 3.
W przypadku wydania przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych orzeczenia
o dalszej niezdolności do pełnienia obowiązków sędziego, gdy leczenie lub rehabilitacja
lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy, Minister Sprawiedliwości udziela sędziemu
urlopu rehabilitacyjnego na czas od miesiąca do trzech miesięcy.
§ 4.
W okresie urlopu rehabilitacyjnego, co miesiąc od daty wydania orzeczenia, o którym
mowa w § 3, sędzia jest obowiązany poddać się badaniu kontrolnemu lekarza orzecznika
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, który wydaje orzeczenie o dalszej niezdolności do
pełnienia obowiązków sędziego albo o zdolności do pełnienia obowiązków sędziego, chyba
że Minister Sprawiedliwości, udzielając urlopu rehabilitacyjnego, zwolni sędziego
z tego obowiązku.
§ 5.
Orzeczenia, o których mowa w § 3 i 4, lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych
doręcza zainteresowanemu sędziemu oraz prezesowi sądu okręgowego albo sądu apelacyjnego,
a także Ministrowi Sprawiedliwości.
§ 6.
Od orzeczenia lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, o którym mowa w
§ 3 i 4, sędziemu przysługuje sprzeciw do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,
w ciągu 7 dni od dnia doręczenia tego orzeczenia.
§ 7.
Koszty badania i wydania orzeczenia przez lekarza orzecznika oraz komisję lekarską
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych pokrywa Skarb Państwa ze środków pozostających w dyspozycji
Ministra Sprawiedliwości.
Art. 94e.
§ 1.
Listę lekarzy orzeczników Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, uprawnionych do przeprowadzania
badań, o których mowa w art. 94d § 1, 2 i 4, wraz ze wskazaniem ich specjalizacji,
ustala Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Prezesem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
§ 2.
W przypadkach, o których mowa w art. 94d § 1, 2 i 4, lekarza orzecznika wskazuje Minister
Sprawiedliwości z listy, o której mowa w § 1, biorąc pod uwagę jego specjalizację
oraz mając na względzie potrzebę zapewnienia niezwłocznego przeprowadzenia badania.
Art. 94f.
W okresie urlopu rehabilitacyjnego sędziemu przysługuje 80% wynagrodzenia.
Art. 94g.
§ 1.
Niepoddanie się przez sędziego badaniu lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,
o którym mowa w art. 94d § 4, powoduje obniżenie wynagrodzenia do wysokości 50%.
§ 2.
Jeżeli sędzia lub inna osoba wykaże, że niepoddanie się badaniu, o którym mowa w art.
94d § 4, nastąpiło z przyczyn niezależnych od sędziego, Minister Sprawiedliwości nakazuje
wypłatę sędziemu równowartości niewypłaconej części wynagrodzenia.
”
;
40)
w art. 105
a)
w § 1 po wyrazach „art. 77 § 1, 6-6b i 8,” dodaje się wyrazy „art. 78 § 3,”,
b)
w § 2 wyrazy „art. 69 § 1 i 2” zastępuje się wyrazami „art. 69 § 1, 1b i 2” oraz wyrazy „art. 37d § 1 i 2” zastępuje się wyrazami „art. 37d § 1 i 4”;
41)
w dziale II uchyla się rozdział 2a;
42)
art. 106zg otrzymuje brzmienie
„
Art. 106zg.
Do asesorów sądowych stosuje się odpowiednio przepisy art. 67, art. 82, art. 83a,
art. 85-90, art. 95 i art. 97.
”
;
43)
w art. 149a po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu
„
§ 1a.
Prezes sądu nie ogłasza konkursu, jeśli obsadzenie zwolnionego lub przydzielonego
stanowiska następuje przez przeniesienie referendarza sądowego.
”
;
44)
w art. 151a
a)
po § 1 dodaje się § 1a-1d w brzmieniu
„
§ 1a.
O wolnym stanowisku referendarza sądowego Minister Sprawiedliwości ogłasza w Biuletynie
Informacji Publicznej. Referendarz sądowy zainteresowany przeniesieniem na inne miejsce
służbowe może w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia złożyć do Ministra Sprawiedliwości
wniosek o przeniesienie.
§ 1b.
Jeżeli jeden lub więcej wniosków, o których mowa w § 1a, zostało złożonych wyłącznie
przez referendarzy zatrudnionych na obszarze apelacji, w której ogłoszono o wolnym
stanowisku, Minister Sprawiedliwości przekazuje je prezesowi właściwego sądu apelacyjnego.
§ 1c.
Referendarza sądowego zatrudnionego przez co najmniej 3 lata w dotychczasowym miejscu
służbowym przenosi, zgodnie z jego wnioskiem, Minister Sprawiedliwości albo prezes
sądu apelacyjnego. W przypadku złożenia przez więcej niż jednego referendarza sądowego
zatrudnionego przez co najmniej trzy lata w dotychczasowym miejscu służbowym wniosku
o przeniesienie na to samo wolne stanowisko, prezes sądu apelacyjnego albo Minister
Sprawiedliwości przenosi jednego z nich, mając na względzie racjonalne wykorzystanie
kadr sądownictwa powszechnego, potrzeby wynikające z obciążenia zadaniami poszczególnych
sądów, a także okoliczności wynikające z uzasadnienia wniosku.
§ 1d.
W przypadku obsadzenia wolnego stanowiska przez przeniesienie referendarza sądowego
na inne miejsce służbowe Minister Sprawiedliwości ogłasza w Biuletynie Informacji
Publicznej dokonanie przeniesienia.
”
,
b)
w § 5 część wspólna otrzymuje brzmienie
„
-
na czas określony, nie dłuższy niż dwa lata, albo na czas nieokreślony. Przepisy art.
78 § 1b, 4a i 4b stosuje się odpowiednio.
”
;
45)
w art. 151b
a)
§ 2b otrzymuje brzmienie
„
§ 2b.
Poza wynagrodzeniem zasadniczym referendarzowi przysługuje dodatek za długoletnią
pracę, o którym mowa w art. 91 § 7, oraz gratyfikacja jubileuszowa, na zasadach określonych
w art. 92 § 3-6, a także jednorazowa odprawa w razie ustania stosunku pracy w związku
z przejściem na rentę z tytułu niezdolności do pracy lub emeryturę, na zasadach określonych
w przepisach o pracownikach sądów i prokuratury.
”
,
b)
§ 3 otrzymuje brzmienie
„
§ 3.
Przepisy art. 45 § 1, art. 82a § 1 i 3, art. 83a, art. 87-89, art. 92 § 1 i 2, art.
93 oraz art. 97 § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do referendarzy, z tym że urlopu,
o którym mowa w art. 93, udziela prezes właściwego sądu apelacyjnego.
”
;
46)
w art. 155 w § 3b pkt 1 otrzymuje brzmienie
„
1)
asystent, który zajmował stanowisko asystenta sędziego przez co najmniej dziesięć
lat i uzyskiwał pozytywne okresowe oceny, albo
”
;
47)
w art. 155e w § 2 część wspólna otrzymuje brzmienie
„
-
na czas określony, nie dłuższy niż dwa lata, albo na czas nieokreślony. Przepisy art.
78 § 1b, 4a i 4b stosuje się odpowiednio.
”
;
48)
w art. 170 § 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
Ławnik może zostać wyznaczony do udziału w rozprawach do dwunastu dni w ciągu roku.
Liczba tych dni może być zwiększona przez prezesa sądu tylko z ważnych przyczyn, a
zwłaszcza w przypadku konieczności zakończenia rozprawy z udziałem tego ławnika.
”
;
49)
w art. 171 § 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
Prezes sądu może zarządzić przydzielenie dodatkowego ławnika do sprawy, jeżeli istnieje
prawdopodobieństwo, że będzie ona trwać czas dłuższy. W razie potrzeby można przydzielić
dwóch ławników dodatkowych wskazując kolejność, w której będą oni wstępować do udziału
w naradzie i głosowaniu.
”
;
50)
tytuł działu IVa otrzymuje brzmienie
„
Przetwarzanie danych osobowych, telekomunikacyjnych, pocztowych i internetowych oraz
informatyzacja sądów powszechnych
”
;
51)
po art. 175c dodaje się art. 175d-175g w brzmieniu
„
Art. 175d.
Minister Sprawiedliwości w celu wykonania zadań określonych w ustawie, pełni funkcję
koordynującą, o której mowa w art. 40 ust. 2 decyzji Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia,
funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS
II)
(Dz. Urz. UE L 205 z 7.08.2007, str. 63, z późn. zm. i zapewnia sądom dostęp do danych, w tym do przetwarzania danych osobowych w tym
systemie.
Art. 175e.
§ 1.
Minister Sprawiedliwości może powołać koordynatora do spraw informatyzacji sądownictwa
powszechnego.
§ 2.
Sędziemu powołanemu do pełnienia funkcji koordynatora do spraw informatyzacji sądownictwa
powszechnego przysługuje dodatek funkcyjny.
Art. 175f.
§ 1.
Minister Sprawiedliwości może, w drodze decyzji, przyznać Skarbowi Państwa uprawnienia
wynikające z autorskich praw majątkowych do programu komputerowego obsługującego sądowe
systemy informatyczne, zwanego dalej „programem komputerowym”, w zakresie niezbędnym
do wykonywania zadań sądów.
§ 2.
Decyzja, o której mowa w § 1, może zostać wydana, jeżeli zagrożona jest sprawność
działania lub ciągłość funkcjonowania programu komputerowego lub systemu teleinformatycznego
wykorzystującego program komputerowy, lub jeżeli zapewnienia ich sprawności działania
lub ciągłości funkcjonowania wymaga ważny interes państwa lub dobro wymiaru sprawiedliwości,
a porozumienie w tym zakresie z osobą, której przysługują autorskie prawa majątkowe
do programu komputerowego, napotyka przeszkody.
§ 3.
W decyzji, o której mowa w § 1, określa się
1)
zakres uprawnień, które mogą obejmować
a)
korzystanie z programu komputerowego,
b)
trwałe lub czasowe zwielokrotnienie programu komputerowego w całości lub części jakimikolwiek
środkami i w jakiejkolwiek formie,
c)
tłumaczenie, przystosowywanie, zmiany układu programu komputerowego lub wprowadzanie
w nim jakichkolwiek innych zmian,
d)
rozpowszechnianie, w tym użyczenie lub najem, programu komputerowego lub jego kopii,
e)
zwielokrotnianie kodu lub tłumaczenie jego formy;
2)
czas korzystania z uprawnień nie dłuższy niż dwadzieścia lat.
§ 4.
W decyzji, o której mowa w § 1, Minister Sprawiedliwości może nałożyć na osobę, której
przysługują autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, obowiązek wydania
dokumentacji i kodów źródłowych tego programu, w tym bibliotek i instrukcji niezbędnych
do osiągnięcia kodu wynikowego. W takim przypadku decyzja może określać format i formę
przekazania dokumentacji i kodów źródłowych.
§ 5.
Decyzji, o której mowa w § 1, może zostać nadany rygor natychmiastowej wykonalności.
Art. 175g.
§ 1.
Minister Sprawiedliwości określa, w drodze decyzji, po zasięgnięciu opinii biegłego,
wysokość wynagrodzenia należnego osobie, której przysługują autorskie prawa majątkowe
do programu komputerowego, stanowiącego ekwiwalent nabytych przez Skarb Państwa, na
podstawie decyzji, o której mowa w art. 175f § 1, uprawnień wynikających z autorskich
praw majątkowych do tego programu.
§ 2.
Od decyzji, o której mowa w § 1, przysługuje odwołanie do sądu powszechnego.
§ 3.
Wynagrodzenie, o którym mowa w § 1, wyczerpuje wszelkie roszczenia osoby, której przysługują
autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, względem Skarbu Państwa wynikające
z przeniesienia na rzecz Skarbu Państwa uprawnień określonych w decyzji, o której
mowa w art. 175f § 1.
”
.
W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. z 2016 r. poz. 1822, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
uchyla się art. 1116;
2)
uchyla się art. 1143.
W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy
(Dz. U. z 2017 r. poz. 665, 666 i 768) w art. 43
1)
po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu
„
§ 1a.
Fundusz może posługiwać się skrótem nazwy w brzmieniu „Fundusz Sprawiedliwości”.
”
;
2)
§ 2 otrzymuje brzmienie
„
§ 2.
Fundusz jest państwowym funduszem celowym ukierunkowanym na pomoc pokrzywdzonym i
świadkom, przeciwdziałanie przestępczości oraz pomoc postpenitencjarną, którego dysponentem
jest Minister Sprawiedliwości, zwany dalej „dysponentem Funduszu”.
”
;
3)
w § 8
a)
po pkt 1 dodaje się pkt 1a-1e w brzmieniu
„
1a)
pomoc, o której mowa w pkt 1, udzielaną przez jednostki zaliczane do sektora finansów
publicznych;
1b)
szkolenia dla organów prowadzących postępowania karne i ich pracowników podnoszące
kompetencje w zakresie postępowania z osobami pokrzywdzonymi przestępstwem i świadkami
oraz propagowania alternatywnych metod rozwiązywania konfliktów, w szczególności mediacji
w sprawach rodzinnych, nieletnich i karnych;
1c)
realizację przez jednostki sektora finansów publicznych zadań ustawowych związanych
z ochroną interesów osób pokrzywdzonych przestępstwem i świadków, a także wykrywaniem
i zapobieganiem przestępczości oraz likwidacją skutków pokrzywdzenia przestępstwem;
1d)
finansowanie alternatywnych metod rozwiązywania konfliktów, w szczególności mediacji
w sprawach rodzinnych, nieletnich i karnych;
1e)
edukację z zakresu przeciwdziałania przemocy i przestępczości w szczególności funkcjonariuszy
Policji i pracowników jednostek oświatowych oraz ochrony zdrowia;
”
,
b)
pkt 2-3 otrzymują brzmienie
„
2)
pomoc postpenitencjarną osobom pozbawionym wolności, zwalnianym z zakładów karnych
i aresztów śledczych oraz osobom im najbliższym, udzielaną przez zawodowych kuratorów
sądowych oraz Służbę Więzienną;
2a)
pomoc psychologiczną świadkom i osobom im najbliższym;
3)
pomoc postpenitencjarną osobom, o których mowa w pkt 2, udzielaną przez podmioty wymienione
w art. 38 § 1, z wyłączeniem osób godnych zaufania;
”
,
c)
w pkt 4
-
wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie
„
działalność podejmowaną lub powierzoną przez dysponenta Funduszu, mającą na celu wsparcie
i rozwój systemu pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem i świadkom oraz pomocy
postpenitencjarnej, a także przeciwdziałanie przyczynom przestępczości, w szczególności
na
”
,
-
lit. b-d otrzymują brzmienie
„
b)
podejmowanie przedsięwzięć o charakterze edukacyjnym i informacyjnym, w tym dotyczących
przyczyn i uwarunkowań przestępczości oraz jej zapobiegania,
c)
pokrywanie kosztów związanych z organizowaniem i prowadzeniem kształcenia, studiów
podyplomowych, kursów dokształcających i szkoleń,
d)
podejmowanie, organizowanie i zlecanie badań naukowych i prac rozwojowych oraz współpracy
z innymi jednostkami w tym zakresie, dotyczących sytuacji oraz potrzeb osób pokrzywdzonych
przestępstwem, świadków oraz osób skazanych, a także przyczyn i uwarunkowań przestępczości
oraz jej zapobiegania,
”
,
-
dodaje się lit. e-g w brzmieniu
„
e)
promowanie systemu pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem i świadkom oraz pomocy
postpenitencjarnej,
f)
upowszechnianie wiedzy na temat praw osób pokrzywdzonych przestępstwem oraz alternatywnych
metod rozwiązywania konfliktów, w szczególności mediacji w sprawach rodzinnych, nieletnich
i karnych,
g)
działania wspierające rodziny zagrożone dysfunkcyjnością, w szczególności w zakresie
profilaktyki i terapii uzależnień oraz współuzależnień i rozwiązywania konfliktów
w rodzinie.
”
;
4)
§ 9-11 otrzymują brzmienie
„
§ 9.
Powierzenie realizacji zadań, o których mowa w § 8 pkt 1, 1b, 1d i 2a-4, jednostkom
niezaliczanym do sektora finansów publicznych odbywa się w trybie otwartego konkursu
ofert.
§ 9a.
Do realizacji pomocy prawnej i psychologicznej osobom pokrzywdzonym przestępstwem
oraz pomocy psychologicznej świadkom na terenie sądu, jednostki organizacyjnej prokuratury
lub jednostki organizacyjnej Policji wymagana jest zgoda prezesa sądu, kierownika
jednostki organizacyjnej prokuratury bądź komendanta jednostki organizacyjnej Policji.
Podmiot przystępujący do otwartego konkursu ofert dołącza do oferty dokument potwierdzający
tę zgodę.
§ 10.
Dysponent Funduszu, udzielając dotacji celowej, zwanej dalej „dotacją”, na realizację
w trybie otwartego konkursu ofert zadań, o których mowa w § 8 pkt 1, 1b, 1d i 2a-4,
zawiera z jednostką niezaliczaną do sektora finansów publicznych umowę o treści ustalonej
przez dysponenta Funduszu.
§ 11.
Jednostki niezaliczane do sektora finansów publicznych, z którymi została zawarta
umowa, są obowiązane do prowadzenia wyodrębnionej ewidencji księgowej otrzymanych
środków i dokonywanych z tych środków wydatków oraz posiadania odrębnego rachunku
bankowego przeznaczonego tylko do obsługi tych środków.
”
;
5)
§ 15 i 15a otrzymują brzmienie
„
§ 15.
W przypadku wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem lub pobranych nienależnie
lub w nadmiernej wysokości stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych
(Dz. U. z 2016 r. poz. 1870, z późn. zm. dotyczące dotacji udzielonych z budżetu państwa.
§ 15a.
Podmioty które wykorzystały niezgodnie z przeznaczeniem nie więcej niż 10 % przyznanych
środków w ramach dotacji nie mogą brać udziału w otwartym konkursie ofert do dnia
zwrotu środków wraz z odsetkami.
”
;
6)
po § 15a dodaje się § 15b w brzmieniu
„
§ 15b.
Podmioty które wykorzystały niezgodnie z przeznaczeniem co najmniej 10% przyznanych
im środków w ramach dotacji nie mogą brać udziału w otwartym konkursie ofert do dnia
zwrotu środków wraz z odsetkami i przez następne 12 miesięcy od tego dnia.
”
;
7)
po § 18 dodaje się § 18a w brzmieniu
„
§ 18a.
Koszty obsługi Funduszu są pokrywane ze środków tego Funduszu.
”
;
8)
w § 19
a)
pkt 2 otrzymuje brzmienie
„
2)
tryb udzielania pomocy osobom pozbawionym wolności, zwalnianym z zakładów karnych
i aresztów śledczych oraz osobom im najbliższym,
”
,
b)
po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu
„
3a)
warunki finansowania wydatków, o których mowa w § 8 pkt 1a-1e, 2a i 4, tryb składania
wniosków oraz przekazywania środków,
”
.
W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego
(Dz. U. z 2016 r. poz. 1749, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
uchyla się art. 351;
2)
w art. 517e w § 3 skreśla się wyrazy „,art. 351 § 1”.
W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych
(Dz. U. z 2016 r. poz. 358, 2103 i 2261) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 11
a)
§ 3 otrzymuje brzmienie
„
§ 3.
Prezesa sądu wojskowego i jego zastępcę powołuje, spośród sędziów sądów wojskowych,
Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej.
”
,
b)
uchyla się § 4,
c)
w § 5
-
wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie
„
Prezes sądu wojskowego i jego zastępca mogą być odwołani przez Ministra Sprawiedliwości
w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej w toku kadencji w przypadku
”
,
-
pkt 1 otrzymuje brzmienie
„
1)
rażącego lub uporczywego niewywiązywania się z obowiązków służbowych;
”
,
-
dodaje się pkt 3 i 4 w brzmieniu
„
3)
stwierdzenia szczególnie niskiej efektywności działań w zakresie pełnionego nadzoru
administracyjnego lub organizacji pracy w sądzie lub sądach niższych;
4)
złożenia rezygnacji z pełnionej funkcji.
”
,
d)
§ 6 otrzymuje brzmienie
„
§ 6.
Odwołanie prezesa sądu wojskowego albo jego zastępcy następuje po zasięgnięciu opinii
Krajowej Rady Sądownictwa. Zamiar odwołania, wraz z pisemnym uzasadnieniem, Minister
Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej przedstawia Krajowej Radzie
Sądownictwa w celu uzyskania opinii.
”
,
e)
po § 6 dodaje się § 6a i 6b w brzmieniu
„
§ 6a.
Występując o opinię do Krajowej Rady Sądownictwa Minister Sprawiedliwości w porozumieniu
z Ministrem Obrony Narodowej może zawiesić prezesa sądu wojskowego albo jego zastępcę
w pełnieniu czynności. Przepis art. 22b § 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych stosuje się odpowiednio.
§ 6b.
Negatywna opinia Krajowej Rady Sądownictwa dotycząca odwołania prezesa sądu wojskowego
jest dla Ministra Sprawiedliwości wiążąca, jeżeli uchwała w tej sprawie została podjęta
większością dwóch trzecich głosów.
”
,
f)
§ 7 i 8 otrzymują brzmienie
„
§ 7.
Niewydanie opinii przez Krajową Radę Sądownictwa w terminie 30 dni od dnia przedstawienia
przez Ministra Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej zamiaru
odwołania prezesa sądu wojskowego albo jego zastępcy nie stoi na przeszkodzie odwołaniu.
§ 8.
W przypadku złożenia przez prezesa sądu wojskowego albo jego zastępcę rezygnacji z
pełnionej funkcji w toku kadencji, Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem
Obrony Narodowej odwołuje go bez zasięgania opinii, o której mowa w § 6.
”
;
2)
po art. 11 dodaje się art. 11a w brzmieniu
„
Art. 11a.
§ 1.
Prezes wojskowego sądu okręgowego jest powoływany na okres 4 lat i nie może być ponownie
powołany do pełnienia funkcji prezesa lub jego zastępcy w tym sądzie przed upływem
4 lat od dnia zakończenia kadencji.
§ 2.
Zastępca prezesa wojskowego sądu okręgowego jest powoływany na okres 4 lat i nie może
być ponownie powołany do pełnienia tej samej funkcji w tym sądzie przed upływem 4
lat od dnia zakończenia kadencji.
§ 3.
Prezes wojskowego sądu garnizonowego jest powoływany na okres 4 lat, najwyżej na dwie
kolejne kadencje, i nie może być powołany do pełnienia funkcji prezesa lub jego zastępcy
przed upływem 4 lat od dnia zakończenia pełnienia tej funkcji.
§ 4.
Zastępca prezesa wojskowego sądu garnizonowego jest powoływany na okres 4 lat, najwyżej
na 2 kolejne kadencje.
§ 5.
W przypadku podziału sądu lub połączenia sądów, przy obejmowaniu funkcji prezesa sądu
wojskowego albo jego zastępcy w sądzie utworzonym wskutek podziału lub połączenia,
do okresu kadencji zalicza się okres pełnienia takiej samej funkcji w sądzie, który
uległ podziałowi lub połączeniu.
”
;
3)
w art. 12 § 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
Kolegium wojskowego sądu okręgowego, zwane dalej „kolegium”, składa się z prezesa
wojskowego sądu okręgowego oraz 6 członków, w tym 3 sędziów wojskowego sądu okręgowego
i 3 sędziów wojskowych sądów garnizonowych, wybranych przez Zgromadzenie spośród sędziów
orzekających w sądach działających na obszarze właściwości wojskowego sądu okręgowego.
”
;
4)
w art. 28
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
Sędziowie są obowiązani do złożenia oświadczenia o swoim stanie majątkowym. Oświadczenie
o stanie majątkowym dotyczy majątku osobistego oraz objętego małżeńską wspólnością
majątkową. Oświadczenie to powinno zawierać w szczególności informacje o
1)
posiadanych zasobach pieniężnych;
2)
posiadanych nieruchomościach i tytułach prawnych do ich posiadania;
3)
posiadanych rzeczach ruchomych o wartości jednostkowej powyżej 10.000 zł;
4)
posiadanych udziałach i akcjach w spółkach prawa handlowego;
5)
posiadanych instrumentach finansowych w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
(Dz. U. z 2016 r. poz. 1636, z późn. zm. innych niż wskazane w pkt 4;
6)
dochodach podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, uzyskanych
w okresie roku przed dniem, na który składane jest oświadczenie, o ile ich łączna
wartość przekracza 10.000 zł, i ich źródłach, z wyłączeniem dochodów uzyskanych w
związku z pełnieniem urzędu na stanowisku sędziowskim;
7)
nabytym przez składającego oświadczenie albo jego małżonka od Skarbu Państwa, innej
państwowej osoby prawnej, jednostek samorządu terytorialnego, ich związków lub samorządowej
osoby prawnej, mieniu, które podlegało zbyciu w drodze przetargu;
8)
wierzytelnościach i zobowiązaniach pieniężnych o wartości powyżej 10.000 zł.
”
,
b)
§ 4 otrzymuje brzmienie
„
§ 4.
Oświadczenie, o którym mowa w § 1, składa się w terminie 30 dni od dnia objęcia urzędu
sędziego, według stanu na dzień objęcia urzędu, a następnie co roku do dnia 30 kwietnia,
według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedniego, a także w terminie 30 dni od dnia
opuszczenia urzędu sędziego, według stanu na dzień opuszczenia urzędu.
”
,
c)
po § 4 dodaje się § 4a w brzmieniu
„
§ 4a.
Oświadczenie składane w związku z objęciem urzędu sędziego nie zawiera informacji,
o których mowa w § 1 pkt 6. Oświadczenie składane w związku z opuszczeniem urzędu
sędziego zawiera informacje, o których mowa w § 1 pkt 6, za okres od dnia 1 stycznia
roku opuszczenia urzędu do dnia opuszczenia urzędu.
”
;
5)
art. 29 otrzymuje brzmienie
„
Art. 29.
Do złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 28, stosuje się odpowiednio formularz,
którego wzór określony jest w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 88 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych.
”
.
W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1277 i 1343) po art. 17c dodaje się art. 17d i art. 17e w brzmieniu
„
Art. 17d.
1.
Minister Sprawiedliwości może, w drodze decyzji, przyznać Skarbowi Państwa uprawnienia
wynikające z autorskich praw majątkowych do programu komputerowego obsługującego komornicze
systemy informatyczne, zwanego dalej „programem komputerowym”, w zakresie niezbędnym
do wykonywania zadań komorników sądowych.
2.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, może zostać wydana, jeżeli zagrożona jest sprawność
działania lub ciągłość funkcjonowania programu komputerowego lub systemu teleinformatycznego
wykorzystującego program komputerowy, lub jeżeli zapewnienia ich sprawności działania
lub ciągłości funkcjonowania wymaga ważny interes państwa lub dobro wymiaru sprawiedliwości,
a porozumienie w tym zakresie z osobą, której przysługują autorskie prawa majątkowe
do programu komputerowego, napotyka przeszkody.
3.
W decyzji, o której mowa w ust. 1, określa się
1)
zakres uprawnień, które mogą obejmować
a)
korzystanie z programu komputerowego,
b)
trwałe lub czasowe zwielokrotnienie programu komputerowego w całości lub części jakimikolwiek
środkami i w jakiejkolwiek formie,
c)
tłumaczenie, przystosowywanie, zmiany układu programu komputerowego lub wprowadzanie
w nim jakichkolwiek innych zmian,
d)
rozpowszechnianie, w tym użyczenie lub najem, programu komputerowego lub jego kopii,
e)
zwielokrotnianie kodu lub tłumaczenie jego formy;
2)
czas korzystania z uprawnień nie dłuższy niż 20 lat.
4.
W decyzji, o której mowa w ust. 1, Minister Sprawiedliwości może nałożyć na osobę,
której przysługują autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, obowiązek
wydania dokumentacji i kodów źródłowych tego programu, w tym bibliotek i instrukcji
niezbędnych do osiągnięcia kodu wynikowego. W takim przypadku decyzja może określać
format i formę przekazania dokumentacji i kodów źródłowych.
5.
Decyzji, o której mowa w ust. 1, może zostać nadany rygor natychmiastowej wykonalności.
Art. 17e.
1.
Minister Sprawiedliwości określa, w drodze decyzji, po zasięgnięciu opinii biegłego,
wysokość wynagrodzenia należnego osobie, której przysługują autorskie prawa majątkowe
do programu komputerowego, stanowiącego ekwiwalent nabytych przez Skarb Państwa, na
podstawie decyzji, o której mowa w art. 17d ust. 1, uprawnień wynikających z autorskich
praw majątkowych do tego programu.
2.
Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do sądu powszechnego.
3.
Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1, wyczerpuje wszelkie roszczenia osoby, której
przysługują autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, względem Skarbu Państwa
wynikające z przeniesienia na rzecz Skarbu Państwa uprawnień określonych w decyzji,
o której mowa w art. 17d ust. 1.
”
.
W ustawie z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym
(Dz. U. z 2016 r. poz. 1254, 2103 i 2261 oraz z 2017 r. poz. 38) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 31
a)
uchyla się § 3,
b)
§ 5 otrzymuje brzmienie
„
§ 5.
W sprawach przeniesienia sędziego w stan spoczynku, o którym mowa w § 1 i 4, podejmuje
uchwałę Krajowa Rada Sądownictwa, na wniosek sędziego albo Kolegium Sądu Najwyższego.
”
;
2)
w art. 45
a)
uchyla się § 4,
b)
§ 5 otrzymuje brzmienie
„
§ 5.
W okresie nieobecności w pracy z powodu choroby sędzia otrzymuje 80% wynagrodzenia,
nie dłużej jednak niż przez okres roku. Do okresu tego wlicza się okresy poprzedniej
przerwy w pełnieniu służby z powodu choroby lub płatnego urlopu dla poratowania zdrowia,
jeżeli okres czynnej służby nie przekroczył 30 dni. Po upływie roku w okresie nieobecności
w pracy z powodu choroby sędzia otrzymuje 50% wynagrodzenia.
”
,
c)
w § 5a część wspólna otrzymuje brzmienie
„
-
sędzia zachowuje prawo do 100% wynagrodzenia, nie dłużej jednak niż przez okres roku;
przepis § 5 zdanie drugie i trzecie stosuje się.
”
,
d)
dodaje się § 9 w brzmieniu
„
§ 9.
Sędziemu może zostać udzielony urlop rehabilitacyjny na zasadach określonych w art. 94d-94g ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych.
”
.
W ustawie z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1158) w art. 66
1)
ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Przepisy art. 1 ust. 3, art. 2, art. 22, art. 23, art. 28 ust. 1 i 2, art. 29-32,
art. 39, art. 41-46, art. 47 ust. 1-4, 6 i 7 oraz art. 48-50 stosuje się odpowiednio
do państwowych jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Sprawiedliwości, prowadzących
działalność naukową i badawczo-rozwojową (jednostka organizacyjna).
”
;
2)
dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu
„
4.
Dyrektora, jego zastępców, głównego księgowego oraz pracownika naukowego w okresie
trwania stosunku pracy obowiązuje zakaz prowadzenia działalności konkurencyjnej wobec
jednostki organizacyjnej, jeżeli zakaz ten został określony w odrębnej umowie.
5.
Do zakazu, o którym mowa w ust. 4, stosuje się przepisy art. 101.
”
.
W ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa
(Dz. U. z 2016 r. poz. 976 i 2261 oraz z 2017 r. poz. 1139) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 3 w ust. 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie
„
5)
wyraża opinię w sprawie odwołania prezesa albo wiceprezesa sądu powszechnego oraz
prezesa albo zastępcy prezesa sądu wojskowego;
”
;
2)
w art. 39 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu
„
2.
O złożeniu wniosku, o którym mowa w ust. 1, Przewodniczący zawiadamia w terminie 14
dni Ministra Sprawiedliwości.
”
.
Uprawnienia Ministra Sprawiedliwości przewidziane niniejszą ustawą mogą zostać powierzone
sekretarzowi stanu lub podsekretarzowi stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości, z wyjątkiem
uprawnienia do wydania decyzji o przeniesieniu sędziego w przypadkach określonych
w art. 75 § 2.
W ustawie z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze
(Dz. U. poz. 177, 1579, 2103, 2149 i 2261 oraz z 2017 r. poz. 38 i 1139) wprowadza się następujące zmiany
1)
po art. 12 dodaje się art. 12a i art. 12b w brzmieniu
„
Art. 12a.
§ 1.
Minister Sprawiedliwości może, w drodze decyzji, przyznać Skarbowi Państwa uprawnienia
wynikające z autorskich praw majątkowych do programu komputerowego obsługującego prokuratorskie
systemy informatyczne, zwanego dalej „programem komputerowym”, w zakresie niezbędnym
do wykonywania zadań prokuratury.
§ 2.
Decyzja, o której mowa w § 1, może zostać wydana, jeżeli zagrożona jest sprawność
działania lub ciągłość funkcjonowania programu komputerowego, lub systemu teleinformatycznego
wykorzystującego program komputerowy, lub jeżeli zapewnienia ich sprawności działania
lub ciągłości funkcjonowania wymaga ważny interes państwa lub dobro wymiaru sprawiedliwości,
a porozumienie w tym zakresie z osobą, której przysługują autorskie prawa majątkowe
do programu komputerowego, napotyka przeszkody.
§ 3.
W decyzji, o której mowa w § 1, określa się
1)
zakres uprawnień, które mogą obejmować
a)
korzystanie z programu komputerowego,
b)
trwałe lub czasowe zwielokrotnienie programu komputerowego w całości lub części jakimikolwiek
środkami i w jakiejkolwiek formie,
c)
tłumaczenie, przystosowywanie, zmiany układu programu komputerowego lub wprowadzanie
w nim jakichkolwiek innych zmian,
d)
rozpowszechnianie, w tym użyczenie lub najem, programu komputerowego lub jego kopii,
e)
zwielokrotnianie kodu lub tłumaczenie jego formy;
2)
czas korzystania z uprawnień nie dłuższy niż 20 lat.
§ 4.
W decyzji, o której mowa w § 1, Minister Sprawiedliwości może nałożyć na osobę, której
przysługują autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, obowiązek wydania
dokumentacji i kodów źródłowych tego programu, w tym bibliotek i instrukcji niezbędnych
do osiągnięcia kodu wynikowego. W takim przypadku decyzja może określać format i formę
przekazania dokumentacji i kodów źródłowych.
§ 5.
Decyzji, o której mowa w § 1, może zostać nadany rygor natychmiastowej wykonalności.
Art. 12b.
§ 1.
Minister Sprawiedliwości określa, w drodze decyzji, po zasięgnięciu opinii biegłego,
wysokość wynagrodzenia należnego osobie, której przysługują autorskie prawa majątkowe
do programu komputerowego, stanowiącego ekwiwalent nabytych przez Skarb Państwa, na
podstawie decyzji, o której mowa w art. 12a § 1, uprawnień wynikających z autorskich
praw majątkowych do tego programu.
§ 2.
Od decyzji, o której mowa w § 1, przysługuje odwołanie do sądu powszechnego.
§ 3.
Wynagrodzenie, o którym mowa w § 1, wyczerpuje wszelkie roszczenia osoby, której przysługują
autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, względem Skarbu Państwa wynikające
z przeniesienia na rzecz Skarbu Państwa uprawnień określonych w decyzji, o której
mowa w art. 12a § 1.
”
;
2)
w art. 36 po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu
„
§ 2a.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze zarządzenia, zakres działania sekretariatów
i innych działów administracji w Biurze Lustracyjnym i oddziałowych biurach lustracyjnych,
biorąc pod uwagę specyfikę zadań tych jednostek organizacyjnych i konieczność zapewnienia
racjonalności ich funkcjonowania, a także potrzebę maksymalnego odciążenia prokuratorów
i innych pracowników merytorycznych od prac biurowych oraz sprawnego przepływu informacji
niezbędnych w pracy tych jednostek organizacyjnych.
”
;
3)
w art. 43 dodaje się § 6 w brzmieniu
„
§ 6.
Krajowa Rada Prokuratorów uchwala zbiór zasad etyki zawodowej prokuratorów i czuwa
nad ich przestrzeganiem.
”
;
4)
w art. 75 po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu
„
§ 1a.
Wymagania, o których mowa w § 1 pkt 6, nie dotyczą osoby, która zdała egzamin adwokacki
lub radcowski i
1)
przez co najmniej 3 lata wykonywała czynności związane z tworzeniem lub stosowaniem
prawa w urzędach obsługujących organy państwowe lub
2)
posiada stopień naukowy doktora nauk prawnych.
”
;
5)
w art. 104
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
Prokuratorzy są obowiązani do złożenia oświadczenia o swoim stanie majątkowym. Oświadczenie
o stanie majątkowym dotyczy majątku osobistego oraz objętego małżeńską wspólnością
majątkową. Oświadczenie to powinno zawierać w szczególności informacje o
1)
posiadanych zasobach pieniężnych;
2)
posiadanych nieruchomościach i tytułach prawnych do ich posiadania;
3)
posiadanych rzeczach ruchomych o wartości jednostkowej powyżej 10.000 zł;
4)
posiadanych udziałach i akcjach w spółkach prawa handlowego;
5)
posiadanych instrumentach finansowych w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
(Dz. U. z 2016 r. poz. 1636, z późn. zm. innych niż wskazane w pkt 4;
6)
dochodach podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, uzyskanych
w okresie roku przed dniem, na który składane jest oświadczenie, o ile ich łączna
wartość przekracza 10.000 zł, i ich źródłach, z wyłączeniem dochodów uzyskanych w
związku z zajmowaniem stanowiska prokuratora;
7)
nabytym przez składającego oświadczenie albo jego małżonka od Skarbu Państwa, innej
państwowej osoby prawnej, jednostek samorządu terytorialnego, ich związków lub samorządowej
osoby prawnej, mieniu, które podlegało zbyciu w drodze przetargu;
8)
wierzytelnościach i zobowiązaniach pieniężnych o wartości powyżej 10.000 zł.
”
,
b)
§ 5 otrzymuje brzmienie
„
§ 5.
Oświadczenie, o którym mowa w § 1, składa się w terminie 30 dni od dnia objęcia stanowiska
prokuratora, według stanu na dzień jego objęcia, a następnie co roku do dnia 30 kwietnia,
według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedniego, a także w terminie 30 dni od dnia
opuszczenia stanowiska prokuratora, według stanu na dzień jego opuszczenia.
”
,
c)
po § 5 dodaje się § 5a w brzmieniu
„
§ 5a.
Oświadczenie składane w związku z objęciem stanowiska prokuratora nie zawiera informacji,
o których mowa w § 1 pkt 6. Oświadczenie składane w związku z opuszczeniem stanowiska
prokuratora zawiera informacje, o których mowa w § 1 pkt 6, za okres od dnia 1 stycznia
roku opuszczenia stanowiska do dnia jego opuszczenia.
”
;
6)
art. 105 otrzymuje brzmienie
„
Art. 105.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza oświadczenia,
o którym mowa w art. 104 § 1, zawierający szczegółowy zakres informacji zawieranych
w oświadczeniu oraz klauzulę, o której mowa w art. 104 § 6, mając na uwadze konieczność
rzetelnego wykazania stanu majątkowego osób obowiązanych do składania oświadczeń.
”
;
7)
po art. 106 dodaje się art. 106a w brzmieniu
„
Art. 106a.
§ 1.
Prokurator Generalny może delegować
1)
prokuratora Głównej Komisji do oddziałowej komisji;
2)
prokuratora oddziałowej komisji do innej oddziałowej komisji lub Głównej Komisji;
3)
prokuratora Biura Lustracyjnego do oddziałowego biura lustracyjnego;
4)
prokuratora oddziałowego biura lustracyjnego do innego oddziałowego biura lustracyjnego
lub Biura Lustracyjnego.
§ 2.
Do delegowania prokuratorów Instytutu Pamięci Narodowej stosuje się odpowiednio przepisy
o delegowaniu prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury do innej
jednostki organizacyjnej prokuratury.
”
;
8)
w art. 109 w § 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie
„
2)
zwrot kosztów pierwszego przejazdu z miejsca stałego zamieszkania do miejsca delegowania,
zwrot kosztów ostatniego przejazdu z miejsca delegowania do miejsca stałego zamieszkania
oraz zwrot kosztów przejazdów odbywanych nie częściej niż raz w tygodniu do miejsca
stałego zamieszkania i z powrotem na warunkach określonych w przepisach wydanych na
podstawie art. 77Kodeksu pracy według zasad obowiązujących przy podróżach służbowych na obszarze kraju;
”
;
9)
w art. 115
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
W okresie nieobecności w pracy z powodu choroby prokurator otrzymuje 80% wynagrodzenia,
nie dłużej jednak niż przez okres roku. Do okresu tego wlicza się okresy poprzedniej
przerwy w pełnieniu służby z powodu choroby lub płatnego urlopu dla poratowania zdrowia,
jeżeli okres czynnej służby nie przekroczył 30 dni. Po upływie roku w okresie nieobecności
w pracy z powodu choroby prokurator otrzymuje 50% wynagrodzenia.
”
,
b)
w § 2 część wspólna otrzymuje brzmienie
„
-
prokurator zachowuje prawo do 100% wynagrodzenia, nie dłużej jednak niż przez okres
roku; przepis § 1 zdanie drugie i trzecie stosuje się.
”
;
10)
w art. 127 w § 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie
„
Do prokuratorów stosuje się odpowiednio przepisy art. 69-71, art. 73, art. 74, art. 76, art. 85 § 4, art. 94d-94g, art. 99-102 i art.
104 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej.
”
;
11)
w art. 174 po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu
„
§ 1a.
Prokurator Generalny może mianować asesorem prokuratury osobę, która spełnia warunki
określone w art. 75 § 1 pkt 1-5 i 8, zdała egzamin adwokacki lub radcowski i
1)
przez co najmniej 3 lata wykonywała czynności związane z tworzeniem lub stosowaniem
prawa w urzędach obsługujących organy państwowe lub
2)
posiada stopień naukowy doktora nauk prawnych.
”
.
W ustawie z dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze
(Dz. U. poz. 178 i 2103) po art. 64 dodaje się art. 64a w brzmieniu
„
Art. 64a.
Do przewinień dyscyplinarnych popełnionych przed dniem wejścia w życie ustawy, o której
mowa w art. 1, stosuje się przepisy o przedawnieniu karalności przewinień dyscyplinarnych
w brzmieniu nadanym tą ustawą, chyba że termin przedawnienia już upłynął.
”
.
§ 1.
Prezes wojskowego sądu okręgowego jest powoływany na okres 4 lat i nie może być ponownie
powołany do pełnienia funkcji prezesa lub jego zastępcy w tym sądzie przed upływem
4 lat od dnia zakończenia kadencji.
§ 2.
Zastępca prezesa wojskowego sądu okręgowego jest powoływany na okres 4 lat i nie może
być ponownie powołany do pełnienia tej samej funkcji w tym sądzie przed upływem 4
lat od dnia zakończenia kadencji.
§ 3.
Prezes wojskowego sądu garnizonowego jest powoływany na okres 4 lat, najwyżej na dwie
kolejne kadencje, i nie może być powołany do pełnienia funkcji prezesa lub jego zastępcy
przed upływem 4 lat od dnia zakończenia pełnienia tej funkcji.
§ 4.
Zastępca prezesa wojskowego sądu garnizonowego jest powoływany na okres 4 lat, najwyżej
na 2 kolejne kadencje.
§ 5.
W przypadku podziału sądu lub połączenia sądów, przy obejmowaniu funkcji prezesa sądu
wojskowego albo jego zastępcy w sądzie utworzonym wskutek podziału lub połączenia,
do okresu kadencji zalicza się okres pełnienia takiej samej funkcji w sądzie, który
uległ podziałowi lub połączeniu.
W ustawie z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz
niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 437 i 2103 oraz z 2017 r. poz. 1139) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 1
a)
uchyla się pkt 5,
b)
uchyla się pkt 81,
c)
uchyla się pkt 109;
2)
w art. 28 skreśla się wyrazy „, z wyjątkiem art. 1 pkt 5, 81 i 109, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.”.
§ 1.
Minister Sprawiedliwości może, w drodze decyzji, przyznać Skarbowi Państwa uprawnienia
wynikające z autorskich praw majątkowych do programu komputerowego obsługującego prokuratorskie
systemy informatyczne, zwanego dalej „programem komputerowym”, w zakresie niezbędnym
do wykonywania zadań prokuratury.
§ 2.
Decyzja, o której mowa w § 1, może zostać wydana, jeżeli zagrożona jest sprawność
działania lub ciągłość funkcjonowania programu komputerowego, lub systemu teleinformatycznego
wykorzystującego program komputerowy, lub jeżeli zapewnienia ich sprawności działania
lub ciągłości funkcjonowania wymaga ważny interes państwa lub dobro wymiaru sprawiedliwości,
a porozumienie w tym zakresie z osobą, której przysługują autorskie prawa majątkowe
do programu komputerowego, napotyka przeszkody.
§ 3.
W decyzji, o której mowa w § 1, określa się
1)
zakres uprawnień, które mogą obejmować
a)
korzystanie z programu komputerowego,
b)
trwałe lub czasowe zwielokrotnienie programu komputerowego w całości lub części jakimikolwiek
środkami i w jakiejkolwiek formie,
c)
tłumaczenie, przystosowywanie, zmiany układu programu komputerowego lub wprowadzanie
w nim jakichkolwiek innych zmian,
d)
rozpowszechnianie, w tym użyczenie lub najem, programu komputerowego lub jego kopii,
e)
zwielokrotnianie kodu lub tłumaczenie jego formy;
2)
czas korzystania z uprawnień nie dłuższy niż 20 lat.
§ 4.
W decyzji, o której mowa w § 1, Minister Sprawiedliwości może nałożyć na osobę, której
przysługują autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, obowiązek wydania
dokumentacji i kodów źródłowych tego programu, w tym bibliotek i instrukcji niezbędnych
do osiągnięcia kodu wynikowego. W takim przypadku decyzja może określać format i formę
przekazania dokumentacji i kodów źródłowych.
§ 5.
Decyzji, o której mowa w § 1, może zostać nadany rygor natychmiastowej wykonalności.
§ 1.
Minister Sprawiedliwości określa, w drodze decyzji, po zasięgnięciu opinii biegłego,
wysokość wynagrodzenia należnego osobie, której przysługują autorskie prawa majątkowe
do programu komputerowego, stanowiącego ekwiwalent nabytych przez Skarb Państwa, na
podstawie decyzji, o której mowa w art. 12a § 1, uprawnień wynikających z autorskich
praw majątkowych do tego programu.
§ 2.
Od decyzji, o której mowa w § 1, przysługuje odwołanie do sądu powszechnego.
§ 3.
Wynagrodzenie, o którym mowa w § 1, wyczerpuje wszelkie roszczenia osoby, której przysługują
autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, względem Skarbu Państwa wynikające
z przeniesienia na rzecz Skarbu Państwa uprawnień określonych w decyzji, o której
mowa w art. 12a § 1.
W ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. z 2017 r. poz. 38) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 7
a)
w pkt 1 lit. a otrzymuje brzmienie
„
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
Sędzia przechodzi w stan spoczynku z dniem ukończenia 60 roku życia w przypadku kobiety,
a z dniem ukończenia 65 roku życia w przypadku mężczyzny, chyba że nie później niż
na sześć miesięcy i nie wcześniej niż na dwanaście miesięcy przed ukończeniem tego
wieku oświadczy Ministrowi Sprawiedliwości wolę dalszego zajmowania stanowiska i przedstawi
zaświadczenie stwierdzające, że jest zdolny, ze względu na stan zdrowia, do pełnienia
obowiązków sędziego, wydane na zasadach określonych dla kandydata na stanowisko sędziowskie.”,
”
,
”
,
b)
pkt 2 otrzymuje brzmienie
„
2)
w art. 100
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
Sędziemu, który został przeniesiony w stan spoczynku, w razie zmiany ustroju sądów
lub zmiany granic okręgów sądowych, przysługuje do czasu osiągnięcia wieku 60 lat
w przypadku kobiety, a 65 lat w przypadku mężczyzny, uposażenie w wysokości wynagrodzenia
pobieranego na ostatnio zajmowanym stanowisku.
”
,
b)
§ 4a i 4b otrzymują brzmienie
„
§ 4a.
W przypadku, o którym mowa w § 1, sędzia w stanie spoczynku otrzymuje jednorazową
odprawę z chwilą osiągnięcia wieku 60 lat w przypadku kobiety, a 65 lat w przypadku
mężczyzny.
§ 4b.
Sędziemu, który powrócił na stanowisko poprzednio zajmowane albo stanowisko równorzędne
poprzednio zajmowanemu w trybie art. 71c § 4 albo art. 74 § 1a, w razie przejścia
lub przeniesienia w stan spoczynku przysługuje jednorazowa odprawa w kwocie stanowiącej
różnicę między wysokością odprawy wyliczonej na dzień przejścia lub przeniesienia
w stan spoczynku a wysokością odprawy wypłaconej. W przypadku, o którym mowa w § 1,
odprawa przysługuje z chwilą osiągnięcia wieku 60 lat w przypadku kobiety, a 65 lat
w przypadku mężczyzny.”.
”
;
”
;
2)
w art. 8 pkt 1 otrzymuje brzmienie
„
1)
w § 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie
„
1)
po ukończeniu 60 roku życia w przypadku kobiety, a 65 roku życia w przypadku mężczyzny;”;
”
;
”
;
3)
w art. 16 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie
„
1)
w art. 43 § 5 otrzymuje brzmienie
„
§ 5.
Krajowa Rada Prokuratorów opiniuje wnioski o wyrażenie zgody na dalsze zajmowanie
stanowiska prokuratora po ukończeniu 60 roku życia w przypadku kobiety, a 65 roku
życia w przypadku mężczyzny.
”
;
2)
w art. 127
a)
§ 2 otrzymuje brzmienie
„
§ 2.
Prokurator może nadal zajmować stanowisko po ukończeniu 60 roku życia w przypadku
kobiety, a 65 roku życia w przypadku mężczyzny, jeżeli Prokurator Generalny na wniosek
prokuratora, po przedstawieniu zaświadczenia stwierdzającego, że jest zdolny ze względu
na stan zdrowia do pełnienia obowiązków prokuratora, oraz po zasięgnięciu opinii Prokuratora
Krajowego, Krajowej Rady Prokuratorów oraz właściwego prokuratora przełożonego, wyrazi
zgodę na dalsze zajmowanie stanowiska przez prokuratora.
”
,
b)
w § 3 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie
„
Wniosek i zaświadczenie, o których mowa w § 2, składa się Prokuratorowi Generalnemu
najpóźniej na 6 miesięcy przed ukończeniem 60 roku życia przez kobietę, a 65 roku
życia przez mężczyznę.”.
”
;
”
;
4)
w art. 26 ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Sędzia, który najpóźniej w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy ukończył 60. rok
życia w przypadku kobiety, a 65. rok życia w przypadku mężczyzny lub którym w dniu
wejścia w życie niniejszej ustawy pozostało mniej niż 6 miesięcy do ukończenia odpowiednio
60. albo 65. roku życia, przechodzą w stan spoczynku z dniem następującym po upływie
6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że przed tą datą złożą
oświadczenie i zaświadczenie, o których mowa w art. 69 § 1 ustawy, o której mowa w
art. 7, lub takie oświadczenie i zaświadczenie złożyli na podstawie przepisów dotychczasowych.
”
;
5)
w art. 27 ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Prokurator, który najpóźniej w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy ukończył 60.
rok życia w przypadku kobiety, a 65. rok życia w przypadku mężczyzny, lub którym w
dniu wejścia w życie niniejszej ustawy pozostało mniej niż 6 miesięcy do ukończenia
odpowiednio 60. albo 65. roku życia, przechodzą w stan spoczynku z dniem następującym
po upływie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że w tym terminie
złożą wniosek i zaświadczenie, o których mowa w art. 127 § 2 ustawy, o której mowa
w art. 16, lub taki wniosek i takie zaświadczenie złożyli na podstawie przepisów dotychczasowych.
”
.
Do osób, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zgłosiły swoją kandydaturę
na stanowisko sędziego sądu apelacyjnego, stosuje się przepis art. 64 ustawy zmienianej
w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.
Umowy, o których mowa w art. 28 ust. 3 i art. 47 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 8,
zawarte z pracownikami państwowych jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi
Sprawiedliwości, prowadzących działalność naukową i badawczo-rozwojową przed dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują ważność.
Przepisów art. 69 § 1b i 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą nie stosuje się do sędziów, którzy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
oświadczyli Ministrowi Sprawiedliwości wolę dalszego zajmowania stanowiska i przedstawili
zaświadczenie stwierdzające, że są zdolni, ze względu na stan zdrowia, do pełnienia
obowiązków sędziego, o ile oświadczenie i zaświadczenie zostały złożone nie wcześniej
niż na 12 miesięcy przed dniem osiągnięcia wieku, z którego ukończeniem sędzia przechodzi
w stan spoczynku.
§ 1.
W okręgu sądowym działa koordynator do spraw współpracy międzynarodowej i praw człowieka
w sprawach cywilnych.
§ 2.
W zakresie dotyczącym współpracy międzynarodowej, prawa europejskiego i praw człowieka
w sprawach cywilnych, w szczególności praw dziecka i praw rodziny koordynator do spraw
współpracy międzynarodowej i praw człowieka w sprawach cywilnych
1)
udziela sędziom, asesorom sądowym, referendarzom sądowym i asystentom sędziów, na
ich wniosek, informacji
a)
o zasadach i trybie uzyskania informacji o prawie i praktyce państwa obcego,
b)
z zakresu techniki pracy oraz wykonywania czynności administracji sądowej istotnych
dla prawidłowego przygotowania wniosku o pomoc prawną oraz orzeczeń podlegających
wzajemnemu uznawaniu,
c)
o zasadach i trybie współpracy w ramach Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych
i handlowych,
d)
o zasadach i trybie ustalenia organu właściwego w państwie obcym do wykonania wniosku
o pomoc prawną lub udzielenie informacji dotyczącej stanu realizacji tego wniosku,
e)
o sposobie uzyskania informacji o treści standardów wynikających z Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie
dnia 4 listopada 1950 r.
(Dz. U. z 1993 r. poz. 284, z późn. zm.;
2)
wspomaga osoby pełniące funkcję punktów kontaktowych Europejskiej Sieci Sądowej w
sprawach cywilnych i handlowych w realizacji ich zadań;
3)
informuje prezesa właściwego sądu lub przewodniczącego właściwego wydziału o celowości
zorganizowania narady sędziów, asesorów sądowych i referendarzy sądowych, w szczególności
w celu przedstawienia zagadnień prawnych budzących wątpliwości oraz zagadnień, w których
orzecznictwo jest niejednolite, a także w celu zapewnienia przestrzegania standardów
wynikających z Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie
dnia 4 listopada 1950 r., oraz może brać w niej udział;
4)
informuje prezesa właściwego sądu o potrzebie analizy orzecznictwa i ewentualnego
wystąpienia z informacją, o której mowa w art. 22 § 1 pkt 2;
5)
informuje sędziów, asesorów sądowych, referendarzy sądowych i asystentów sędziów o
istotnym bieżącym orzecznictwie Sądu Najwyższego i organów międzynarodowych;
6)
kontroluje aktualność informacji umieszczonych na stronach internetowych sądu.
§ 3.
Koordynator do spraw współpracy międzynarodowej i praw człowieka w sprawach cywilnych
wykonuje zadania, o których mowa w § 2, we wszystkich sądach na obszarze właściwości
danego sądu okręgowego.
§ 4.
Koordynatorowi do spraw współpracy międzynarodowej i praw człowieka w sprawach cywilnych,
udostępnia się akta sądowe w celu wykonywania przez niego zadań, o których mowa w
§ 2.
§ 5.
Koordynator do spraw współpracy międzynarodowej i praw człowieka w sprawach cywilnych
wchodzi w skład Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych i handlowych.
§ 6.
Koordynatora do spraw współpracy międzynarodowej i praw człowieka w sprawach cywilnych
powołuje prezes sądu okręgowego, w drodze zarządzenia, spośród sędziów, asesorów sądowych
lub referendarzy sądowych tego sądu okręgowego lub sądów rejonowych na obszarze jego
właściwości wyróżniających się wiedzą z zakresu współpracy międzynarodowej, prawa
europejskiego i praw człowieka w sprawach cywilnych, w szczególności praw dziecka
i praw rodziny oraz wykazujących odpowiednią znajomość języków obcych.
Minister Sprawiedliwości, w drodze zarządzenia, tworzy i znosi punkty kontaktowe Europejskiej
Sieci Sądowej w sprawach cywilnych i handlowych.
§ 1.
W okręgu sądowym działa koordynator do spraw współpracy międzynarodowej i praw człowieka
w sprawach karnych.
§ 2.
W zakresie dotyczącym współpracy międzynarodowej, prawa europejskiego i praw człowieka
w sprawach karnych koordynator do spraw współpracy międzynarodowej i praw człowieka
w sprawach karnych
1)
udziela sędziom, asesorom sądowym, referendarzom sądowym i asystentom sędziów na ich
wniosek informacji
a)
o zasadach i trybie uzyskania informacji o prawie i praktyce państwa obcego,
b)
z zakresu techniki pracy oraz wykonywania czynności administracji sądowej istotnych
dla prawidłowego przygotowania wniosku o pomoc prawną, europejskiego nakazu aresztowania
oraz innych orzeczeń podlegających wzajemnemu uznawaniu,
c)
o zasadach i trybie współpracy w ramach Europejskiej Sieci Sądowej,
d)
o zasadach i trybie ustalenia organu właściwego w państwie obcym do wykonania wniosku
o pomoc prawną lub udzielenia informacji dotyczącej stanu realizacji tego wniosku,
e)
o zasadach i trybie ustalenia organu właściwego w państwie obcym do wykonania europejskiego
nakazu aresztowania lub innego orzeczenia podlegającego wzajemnemu uznawaniu lub udzielenia
informacji dotyczącej stanu realizacji tego nakazu lub orzeczenia,
f)
o sposobie uzyskania informacji o treści standardów wynikających z Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie
dnia 4 listopada 1950 r.;
2)
informuje prezesa właściwego sądu lub przewodniczącego właściwego wydziału o celowości
zorganizowania narady sędziów, asesorów sądowych i referendarzy sądowych, w szczególności
w celu przedstawienia zagadnień prawnych budzących wątpliwości oraz zagadnień, w których
orzecznictwo jest niejednolite, a także w celu zapewnienia przestrzegania standardów
wynikających z Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie
dnia 4 listopada 1950 r., oraz może brać w niej udział;
3)
informuje prezesa właściwego sądu o potrzebie analizy orzecznictwa i ewentualnego
wystąpienia z informacją, o której mowa w art. 22 § 1 pkt 2;
4)
informuje sędziów, asesorów sądowych, referendarzy sądowych i asystentów sędziów o
istotnym bieżącym orzecznictwie Sądu Najwyższego i organów międzynarodowych;
5)
kontroluje aktualność informacji umieszczonych na stronach internetowych sądu.
§ 3.
Koordynator do spraw współpracy międzynarodowej i praw człowieka w sprawach karnych
wykonuje zadania, o których mowa w § 2, we wszystkich sądach na obszarze właściwości
danego sądu okręgowego.
§ 4.
Koordynatorowi do spraw współpracy międzynarodowej i praw człowieka w sprawach karnych
udostępnia się akta sądowe w celu wykonywania przez niego zadań, o których mowa w
§ 2.
§ 5.
Koordynatora do spraw współpracy międzynarodowej i praw człowieka w sprawach karnych
powołuje prezes sądu okręgowego, w drodze zarządzenia, spośród sędziów, asesorów sądowych
lub referendarzy sądowych tego sądu okręgowego lub sądów rejonowych na obszarze jego
właściwości wyróżniających się wiedzą z zakresu współpracy międzynarodowej, prawa
europejskiego i praw człowieka oraz wykazujących odpowiednią znajomość języków obcych.
1.
Prezesi i wiceprezesi sądów powołani na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art.
1, w brzmieniu dotychczasowym, mogą zostać odwołani przez Ministra Sprawiedliwości,
w okresie nie dłuższym niż 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, bez
zachowania wymogów określonych w art. 27 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą.
2.
Prezesi sądów apelacyjnych i sądów okręgowych powołani na podstawie przepisów ustawy
zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, w okresie 6 miesięcy od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy, zaś prezesi sądów apelacyjnych i sądów okręgowych powołani
po raz pierwszy na podstawie art. 23 i art. 24 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, w okresie 6 miesięcy od dnia powołania, dokonają przeglądu
funkcji przewodniczących wydziałów, zastępców przewodniczących wydziałów, kierowników
sekcji, a także sędziów wizytatorów w podległych im sądach i w tym okresie mogą odwołać
z pełnienia tych funkcji. Przepisów art. 11 § 3a zdanie drugie, zdanie trzecie i zdanie
czwarte ustawy zmienianej w art. 1 nie stosuje się.
1.
Minister Sprawiedliwości może, w drodze decyzji, przyznać Skarbowi Państwa uprawnienia
wynikające z autorskich praw majątkowych do programu komputerowego obsługującego komornicze
systemy informatyczne, zwanego dalej „programem komputerowym”, w zakresie niezbędnym
do wykonywania zadań komorników sądowych.
2.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, może zostać wydana, jeżeli zagrożona jest sprawność
działania lub ciągłość funkcjonowania programu komputerowego lub systemu teleinformatycznego
wykorzystującego program komputerowy, lub jeżeli zapewnienia ich sprawności działania
lub ciągłości funkcjonowania wymaga ważny interes państwa lub dobro wymiaru sprawiedliwości,
a porozumienie w tym zakresie z osobą, której przysługują autorskie prawa majątkowe
do programu komputerowego, napotyka przeszkody.
3.
W decyzji, o której mowa w ust. 1, określa się
1)
zakres uprawnień, które mogą obejmować
a)
korzystanie z programu komputerowego,
b)
trwałe lub czasowe zwielokrotnienie programu komputerowego w całości lub części jakimikolwiek
środkami i w jakiejkolwiek formie,
c)
tłumaczenie, przystosowywanie, zmiany układu programu komputerowego lub wprowadzanie
w nim jakichkolwiek innych zmian,
d)
rozpowszechnianie, w tym użyczenie lub najem, programu komputerowego lub jego kopii,
e)
zwielokrotnianie kodu lub tłumaczenie jego formy;
2)
czas korzystania z uprawnień nie dłuższy niż 20 lat.
4.
W decyzji, o której mowa w ust. 1, Minister Sprawiedliwości może nałożyć na osobę,
której przysługują autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, obowiązek
wydania dokumentacji i kodów źródłowych tego programu, w tym bibliotek i instrukcji
niezbędnych do osiągnięcia kodu wynikowego. W takim przypadku decyzja może określać
format i formę przekazania dokumentacji i kodów źródłowych.
5.
Decyzji, o której mowa w ust. 1, może zostać nadany rygor natychmiastowej wykonalności.
1.
Minister Sprawiedliwości określa, w drodze decyzji, po zasięgnięciu opinii biegłego,
wysokość wynagrodzenia należnego osobie, której przysługują autorskie prawa majątkowe
do programu komputerowego, stanowiącego ekwiwalent nabytych przez Skarb Państwa, na
podstawie decyzji, o której mowa w art. 17d ust. 1, uprawnień wynikających z autorskich
praw majątkowych do tego programu.
2.
Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do sądu powszechnego.
3.
Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1, wyczerpuje wszelkie roszczenia osoby, której
przysługują autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, względem Skarbu Państwa
wynikające z przeniesienia na rzecz Skarbu Państwa uprawnień określonych w decyzji,
o której mowa w art. 17d ust. 1.
1.
Prezesi wojskowych sądów okręgowych i wojskowych sądów garnizonowych oraz ich zastępcy
powołani na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 5, w brzmieniu dotychczasowym,
mogą zostać odwołani przez Ministra Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony
Narodowej, w okresie nie dłuższym niż 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy, bez zachowania wymogów określonych w art. 11 ustawy zmienianej w art. 5, w
brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
2.
Prezesi sądów wojskowych powołani na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art.
5, w brzmieniu dotychczasowym, w okresie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy, zaś prezesi wojskowych sądów okręgowych i wojskowych sądów garnizonowych powołani
po raz pierwszy na podstawie art. 11 ustawy zmienianej w art. 5, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, w okresie 6 miesięcy od dnia powołania, dokonają przeglądu funkcji
przewodniczących wydziałów, kierowników sekcji, a także sędziów wizytatorów w podległych
im sądach i w tym okresie mogą odwołać z pełnienia tych funkcji.
Do sędziów oraz prokuratorów, których okres niepełnienia służby z powodu choroby lub
płatnego urlopu dla poratowania zdrowia w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi
rok lub więcej, stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu powrotu do pełnienia czynnej
służby. W przypadku powrotu do czynnej służby, przy ustalaniu okresów poprzedniej
przerwy w pełnieniu służby z powodu choroby lub płatnego urlopu dla poratowania zdrowia,
o których mowa w art. 94 § 1 ustawy zmienianej w art. 1, art. 45 § 5 ustawy zmienianej
w art. 7 oraz art. 115 § 1 ustawy zmienianej w art. 10, uwzględnia się okresy przerwy
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, jeżeli okres czynnej służby nie przekroczył
30 dni.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 41 § 1 ustawy zmienianej
w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na
podstawie art. 41 § 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
nie dłużej jednak niż przez okres 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,
oraz mogą być zmieniane na podstawie przepisu upoważniającego w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą.
Do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 41 § 1 pkt
2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, sprawy przydziela
przewodniczący wydziału zgodnie z dotychczasowymi przepisami wykonawczymi wydanymi
na podstawie art. 41 § 1 ustawy zmienianej w art. 1, z tym że do przydziału spraw
rozpoznawanych na podstawie ustawy zmienianej w art. 4, stosuje się przepis art. 351
tej ustawy oraz przepisy wykonawcze wydane na jego podstawie, w brzmieniu dotychczasowym.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 78 § 5 ustawy zmienianej
w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na
podstawie art. 78 § 5 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
§ 1.
Prezesa sądu apelacyjnego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów sądu apelacyjnego
albo sądu okręgowego. Po powołaniu prezesa sądu apelacyjnego Minister Sprawiedliwości
przedstawia go właściwemu zgromadzeniu ogólnemu sędziów apelacji.
§ 2.
Wiceprezesa sądu apelacyjnego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów sądu
apelacyjnego albo sądu okręgowego, na wniosek prezesa tego sądu.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 43 § 19 ustawy zmienianej
w art. 3, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na
podstawie art. 43 § 19 ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
§ 1.
Prezesa sądu okręgowego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów sądu apelacyjnego,
sądu okręgowego albo sądu rejonowego. Po powołaniu prezesa sądu okręgowego Minister
Sprawiedliwości przedstawia go właściwemu zgromadzeniu ogólnemu sędziów okręgu.
§ 2.
Wiceprezesa sądu okręgowego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów sądu
apelacyjnego, sądu okręgowego albo sądu rejonowego, na wniosek prezesa tego sądu.
Przepis art. 37h ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
stosuje się po raz pierwszy do informacji rocznych o działalności sądów składanych
za rok 2017.
§ 1.
Prezesa sądu rejonowego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów sądu okręgowego
albo sądu rejonowego. Po powołaniu prezesa sądu rejonowego Minister Sprawiedliwości
albo prezes przełożonego sądu apelacyjnego albo sądu okręgowego przedstawia go zebraniu
sędziów danego sądu rejonowego.
§ 2.
Wiceprezesa sądu rejonowego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów sądu
okręgowego albo sądu rejonowego, na wniosek prezesa tego sądu.
Informacje zawarte w oświadczeniach o stanie majątkowym sędziów złożonych przed dniem
6 stycznia 2017 r. według stanu na dzień 31 grudnia 2016 r. udostępnia się w Biuletynie
Informacji Publicznej w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Przepisy art. 87 § 6 i 6a ustawy zmienianej w art. 1, art. 28 § 5 i 5a ustawy zmienianej
w art. 5 oraz art. 10 ust. 3a i 3b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu
prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne
(Dz. U. z 2006 r. poz. 1584, z późn. zm. stosuje się odpowiednio.
Przepisy art. 87 ustawy zmienianej w art. 1, art. 28 ustawy zmienianej w art. 5 oraz
art. 104 ustawy zmienianej w art. 10, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, a także
wzory formularzy oświadczeń o stanie majątkowym, o których mowa w art. 88 ustawy zmienianej
w art. 1, oraz w art. 105 ustawy zmienianej w art. 10, stosuje się po raz pierwszy
do oświadczeń o stanie majątkowym składanych według stanu na dzień 31 grudnia 2017 r.
Do oświadczeń majątkowych składanych do dnia 31 grudnia 2017 r. stosuje się przepisy
dotychczasowe.
§ 1.
Prezes i wiceprezes sądu mogą być odwołani przez Ministra Sprawiedliwości w toku kadencji
w przypadku
1)
rażącego lub uporczywego niewywiązywania się z obowiązków służbowych;
2)
gdy dalszego pełnienia funkcji nie da się pogodzić z innych powodów z dobrem wymiaru
sprawiedliwości;
3)
stwierdzenia szczególnie niskiej efektywności działań w zakresie pełnionego nadzoru
administracyjnego lub organizacji pracy w sądzie lub sądach niższych;
4)
złożenia rezygnacji z pełnionej funkcji.
§ 2.
Odwołanie prezesa albo wiceprezesa sądu następuje po zasięgnięciu opinii Krajowej
Rady Sądownictwa. Zamiar odwołania, wraz z pisemnym uzasadnieniem, Minister Sprawiedliwości
przedstawia Krajowej Radzie Sądownictwa w celu uzyskania opinii.
§ 3.
Występując o opinię do Krajowej Rady Sądownictwa Minister Sprawiedliwości może zawiesić
prezesa albo wiceprezesa sądu w pełnieniu czynności. Przepis art. 22b § 2 stosuje
się odpowiednio.
§ 4.
Negatywna opinia Krajowej Rady Sądownictwa dotycząca odwołania prezesa sądu jest dla
Ministra Sprawiedliwości wiążąca, jeżeli uchwała w tej sprawie została podjęta większością
dwóch trzecich głosów.
§ 5.
Niewydanie opinii przez Krajową Radę Sądownictwa w terminie trzydziestu dni od dnia
przedstawienia przez Ministra Sprawiedliwości zamiaru odwołania prezesa albo wiceprezesa
sądu nie stoi na przeszkodzie odwołaniu.
§ 6.
W przypadku złożenia przez prezesa albo wiceprezesa sądu rezygnacji z pełnionej funkcji
w toku kadencji, Minister Sprawiedliwości odwołuje go bez zasięgania opinii, o której
mowa w § 2.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 13,
który wchodzi w życie z dniem 1 października 2017 r.
Do złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 28, stosuje się odpowiednio formularz,
którego wzór określony jest w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 88 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych.
§ 1.
Sędziego wizytatora powołuje prezes sądu apelacyjnego, na okres czterech lat, spośród
sędziów posiadających co najmniej dziesięcioletni staż pracy na stanowisku sędziego.
Przed powołaniem sędziego wizytatora prezes sądu apelacyjnego zasięga opinii Ministra
Sprawiedliwości.
§ 2.
Przy wydawaniu opinii Minister Sprawiedliwości bierze pod uwagę także względy organizacyjne,
w szczególności potrzebę powoływania sędziego wizytatora w danym sądzie.
§ 3.
Jeżeli Minister Sprawiedliwości w terminie trzydziestu dni od dnia przedstawienia
przez prezesa sądu apelacyjnego zamiaru powołania sędziego wizytatora nie wyda opinii,
uważa się, że opinia jest pozytywna.
§ 4.
Kandydatów do pełnienia funkcji sędziów wizytatorów spośród sędziów sądów okręgowych
i sądów rejonowych, działających na obszarze apelacji, przedstawia prezes właściwego
sądu okręgowego, po zasięgnięciu opinii kolegium właściwego sądu okręgowego.
§ 1.
Minister Sprawiedliwości może zwrócić prezesowi lub wiceprezesowi sądu apelacyjnego
uwagę na piśmie, jeżeli stwierdzi uchybienia w zakresie kierowania sądem, sprawowania
wewnętrznego nadzoru administracyjnego albo wykonywania innych czynności administracyjnych
i żądać usunięcia jego skutków.
§ 2.
Prezes lub wiceprezes sądu apelacyjnego, którego dotyczy zwrócona uwaga, może w terminie
czternastu dni od dnia zwrócenia uwagi złożyć Ministrowi Sprawiedliwości pisemne zastrzeżenie.
§ 3.
W przypadku złożenia zastrzeżenia, Minister Sprawiedliwości w terminie czternastu
dni od dnia złożenia zastrzeżenia uchyla uwagę albo przekazuje sprawę do rozpoznania
Krajowej Radzie Sądownictwa, zawiadamiając prezesa lub wiceprezesa sądu apelacyjnego
o sposobie rozpatrzenia zastrzeżenia.
§ 4.
Przepisy art. 37 § 6 i 7 stosuje się odpowiednio.
§ 5.
Zwrócenie uwagi może być połączone z obniżeniem dodatku funkcyjnego w stopniu odpowiadającym
wadze uchybienia, w granicach od 15% do 50% wysokości dodatku, na okres od miesiąca
do sześciu miesięcy. W razie uchylenia uwagi dokonuje się wyrównania dodatku do poprzedniej
wysokości.
§ 1.
Sprawy są przydzielane sędziom i asesorom sądowym losowo, w ramach poszczególnych
kategorii spraw, chyba że sprawa podlega przydziałowi sędziemu pełniącemu dyżur.
§ 2.
Przydział spraw w ramach poszczególnych kategorii jest równy, chyba że został zmniejszony
z uwagi na pełnioną funkcję, uczestniczenie w przydziale spraw innej kategorii lub
z innych przyczyn przewidzianych ustawą.
§ 3.
Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do przydziału spraw referendarzom sądowym.
§ 4.
Sprawy z zakresu prawa opiekuńczego i nieletnich oraz inne sprawy należące do sądu opiekuńczego mogą być przydzielane
według kryterium terytorialnego. Szczególne zasady przydziału mogą zostać ustanowione
także w sprawach rejestrowych, wieczystoksięgowych oraz związanych z wykonaniem orzeczeń.
§ 5.
W razie przydzielenia sprawy wymagającej nadzwyczajnego nakładu pracy, sędzia sprawozdawca
może zwrócić się do prezesa sądu z wnioskiem o wstrzymanie przydziału kolejnych spraw
na czas określony. Prezes sądu rozpoznaje wniosek niezwłocznie. Decyzję prezesa sądu
wraz z uzasadnieniem doręcza się sędziemu, którego dotyczy, oraz podaje do wiadomości
sędziów danego sądu. Od decyzji prezesa sądu sędziemu, którego decyzja dotyczy, oraz
grupie co najmniej 10% sędziów danego sądu przysługuje odwołanie do kolegium sądu
w terminie siedmiu dni od dnia jej doręczenia albo podania do wiadomości. Uchwałę
kolegium sądu wraz z uzasadnieniem doręcza się sędziemu, którego decyzja dotyczy,
oraz podaje do wiadomości wszystkich sędziów danego sądu.
§ 1.
Zmiana składu sądu może nastąpić tylko w przypadku niemożności rozpoznania sprawy
w dotychczasowym składzie albo długotrwałej przeszkody w rozpoznaniu sprawy w dotychczasowym
składzie. Przepis art. 47a stosuje się odpowiednio.
§ 2.
Jeżeli konieczne jest podjęcie czynności w sprawie, w szczególności gdy wynika to
z odrębnych przepisów lub przemawia za tym wzgląd na sprawność postępowania, a skład
sądu, któremu została przydzielona sprawa, nie może jej podjąć, czynność ta jest podejmowana
przez skład sądu wyznaczony zgodnie z planem zastępstw, a jeżeli czynność nie jest
objęta planem zastępstw, przez skład sądu wyznaczony zgodnie z art. 47a.
§ 3.
Decyzje w sprawach, o których mowa w § 1 i 2, podejmuje prezes sądu albo upoważniony
przez niego sędzia.
§ 4.
Zmiana miejsca służbowego sędziego lub delegowanie do innego sądu oraz zakończenie
delegowania nie stanowi przeszkody do podejmowania czynności w sprawach przydzielonych
w dotychczasowym miejscu służbowym albo miejscu pełnienia służby, aż do ich zakończenia.
§ 5.
Na wniosek sędziego lub z urzędu kolegium sądu właściwe dla nowego miejsca służbowego
sędziego lub miejsca jego delegowania może zwolnić sędziego z obowiązku rozpoznania
części lub wszystkich spraw, w szczególności w razie znacznej odległości od tego sądu
do nowego miejsca służbowego sędziego lub miejsca jego delegowania, a także przy uwzględnieniu
stopnia zaawansowania rozpoznawanych spraw. Przed podjęciem uchwały kolegium sądu
zasięga opinii prezesów właściwych sądów.
§ 6.
Przepisy § 4 i 5 stosuje się odpowiednio w przypadku przeniesienia do innego wydziału
tego samego sądu.
Przewodniczący składu sądu może sprawdzić dane osobowe osób obecnych w miejscu dokonywania
czynności sądowej na podstawie dowodu osobistego lub innego dokumentu stwierdzającego
tożsamość. W przypadku odmowy poddania się sprawdzeniu tożsamości lub braku możliwości
jej sprawdzenia przewodniczący składu sądu może zobowiązać taką osobę do opuszczenia
miejsca dokonywania czynności sądowej.
§ 1.
Sąd z urzędu ustala i stosuje właściwe prawo obce. Sąd może zwrócić się do Ministra
Sprawiedliwości o udzielenie tekstu tego prawa oraz wyjaśnienie obcej praktyki sądowej.
§ 2.
Sąd może zwrócić się do Ministra Sprawiedliwości również o udzielenie informacji co
do istnienia wzajemności w stosunkach z państwem obcym.
§ 3.
Celem ustalenia treści prawa obcego lub obcej praktyki sądowej albo istnienia wzajemności
sąd może zastosować także inne środki, w tym zasięgnąć opinii biegłych.
W razie wątpliwości co do istnienia przywileju lub immunitetu wynikającego z prawa
międzynarodowego sąd może zwrócić się do ministra właściwego do spraw zagranicznych
o informację.
§ 1.
Minister Sprawiedliwości może zażądać przedstawienia mu akt sprawy, w której sąd zwrócił
się o udzielenie tekstu prawa obcego, wyjaśnienie obcej praktyki sądowej lub informację
co do istnienia wzajemności w stosunkach z państwem obcym.
§ 2.
Minister Sprawiedliwości może zażądać przedstawienia mu akt sprawy lub niezbędnych
informacji w celu wykonywania zadań związanych z reprezentowaniem Rzeczypospolitej
Polskiej przed sądami międzynarodowymi, komitetami traktatowymi, organizacjami międzynarodowymi
lub międzynarodowymi sądami arbitrażowymi.
§ 3.
Akta spraw zakończonych mogą być udostępniane jednostkom organizacyjnym prowadzącym
działalność naukową lub badawczo-rozwojową dla celów naukowych i badawczych, a także
Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury dla celów dydaktycznych.
Do przewinień dyscyplinarnych popełnionych przed dniem wejścia w życie ustawy, o której
mowa w art. 1, stosuje się przepisy o przedawnieniu karalności przewinień dyscyplinarnych
w brzmieniu nadanym tą ustawą, chyba że termin przedawnienia już upłynął.
Prawo do urlopu wychowawczego sędzia, który nie pełni funkcji, może wykonywać także
przez zmniejszenie przydziału spraw co najwyżej o 50% z jednoczesnym obniżeniem wynagrodzenia
zasadniczego w tym samym stopniu. Do wykonywania prawa do zmniejszenia przydziału
spraw stosuje się odpowiednio przepisy o urlopach wychowawczych, z tym że żądanie
zmniejszenia przydziału spraw lub zmiany zakresu zmniejszenia należy złożyć za co
najmniej dwumiesięcznym uprzedzeniem.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza oświadczenia,
o którym mowa w art. 87 § 1, zawierający szczegółowy zakres informacji zawieranych
w oświadczeniu oraz klauzulę, o której mowa w art. 87 § 9, mając na uwadze konieczność
rzetelnego wykazania stanu majątkowego osób obowiązanych do składania oświadczeń.
§ 1.
Sędziego, który nie pełnił służby z powodu choroby lub płatnego urlopu dla poratowania
zdrowia przez okres roku, ustalony zgodnie z art. 94 § 1 zdanie drugie i złożył wniosek
o skierowanie na badanie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Minister
Sprawiedliwości kieruje na to badanie.
§ 2.
Minister Sprawiedliwości może także z urzędu skierować sędziego, o którym mowa w §
1, na badanie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
§ 3.
W przypadku wydania przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych orzeczenia
o dalszej niezdolności do pełnienia obowiązków sędziego, gdy leczenie lub rehabilitacja
lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy, Minister Sprawiedliwości udziela sędziemu
urlopu rehabilitacyjnego na czas od miesiąca do trzech miesięcy.
§ 4.
W okresie urlopu rehabilitacyjnego, co miesiąc od daty wydania orzeczenia, o którym
mowa w § 3, sędzia jest obowiązany poddać się badaniu kontrolnemu lekarza orzecznika
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, który wydaje orzeczenie o dalszej niezdolności do
pełnienia obowiązków sędziego albo o zdolności do pełnienia obowiązków sędziego, chyba
że Minister Sprawiedliwości, udzielając urlopu rehabilitacyjnego, zwolni sędziego
z tego obowiązku.
§ 5.
Orzeczenia, o których mowa w § 3 i 4, lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych
doręcza zainteresowanemu sędziemu oraz prezesowi sądu okręgowego albo sądu apelacyjnego,
a także Ministrowi Sprawiedliwości.
§ 6.
Od orzeczenia lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, o którym mowa w
§ 3 i 4, sędziemu przysługuje sprzeciw do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,
w ciągu 7 dni od dnia doręczenia tego orzeczenia.
§ 7.
Koszty badania i wydania orzeczenia przez lekarza orzecznika oraz komisję lekarską
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych pokrywa Skarb Państwa ze środków pozostających w dyspozycji
Ministra Sprawiedliwości.
§ 1.
Listę lekarzy orzeczników Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, uprawnionych do przeprowadzania
badań, o których mowa w art. 94d § 1, 2 i 4, wraz ze wskazaniem ich specjalizacji,
ustala Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Prezesem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
§ 2.
W przypadkach, o których mowa w art. 94d § 1, 2 i 4, lekarza orzecznika wskazuje Minister
Sprawiedliwości z listy, o której mowa w § 1, biorąc pod uwagę jego specjalizację
oraz mając na względzie potrzebę zapewnienia niezwłocznego przeprowadzenia badania.
W okresie urlopu rehabilitacyjnego sędziemu przysługuje 80% wynagrodzenia.
§ 1.
Niepoddanie się przez sędziego badaniu lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,
o którym mowa w art. 94d § 4, powoduje obniżenie wynagrodzenia do wysokości 50%.
§ 2.
Jeżeli sędzia lub inna osoba wykaże, że niepoddanie się badaniu, o którym mowa w art.
94d § 4, nastąpiło z przyczyn niezależnych od sędziego, Minister Sprawiedliwości nakazuje
wypłatę sędziemu równowartości niewypłaconej części wynagrodzenia.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza oświadczenia,
o którym mowa w art. 104 § 1, zawierający szczegółowy zakres informacji zawieranych
w oświadczeniu oraz klauzulę, o której mowa w art. 104 § 6, mając na uwadze konieczność
rzetelnego wykazania stanu majątkowego osób obowiązanych do składania oświadczeń.
§ 1.
Prokurator Generalny może delegować
1)
prokuratora Głównej Komisji do oddziałowej komisji;
2)
prokuratora oddziałowej komisji do innej oddziałowej komisji lub Głównej Komisji;
3)
prokuratora Biura Lustracyjnego do oddziałowego biura lustracyjnego;
4)
prokuratora oddziałowego biura lustracyjnego do innego oddziałowego biura lustracyjnego
lub Biura Lustracyjnego.
§ 2.
Do delegowania prokuratorów Instytutu Pamięci Narodowej stosuje się odpowiednio przepisy
o delegowaniu prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury do innej
jednostki organizacyjnej prokuratury.
Do asesorów sądowych stosuje się odpowiednio przepisy art. 67, art. 82, art. 83a,
art. 85-90, art. 95 i art. 97.
Minister Sprawiedliwości w celu wykonania zadań określonych w ustawie, pełni funkcję
koordynującą, o której mowa w art. 40 ust. 2 decyzji Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia,
funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS
II)
(Dz. Urz. UE L 205 z 7.08.2007, str. 63, z późn. zm. i zapewnia sądom dostęp do danych, w tym do przetwarzania danych osobowych w tym
systemie.
§ 1.
Minister Sprawiedliwości może powołać koordynatora do spraw informatyzacji sądownictwa
powszechnego.
§ 2.
Sędziemu powołanemu do pełnienia funkcji koordynatora do spraw informatyzacji sądownictwa
powszechnego przysługuje dodatek funkcyjny.
§ 1.
Minister Sprawiedliwości może, w drodze decyzji, przyznać Skarbowi Państwa uprawnienia
wynikające z autorskich praw majątkowych do programu komputerowego obsługującego sądowe
systemy informatyczne, zwanego dalej „programem komputerowym”, w zakresie niezbędnym
do wykonywania zadań sądów.
§ 2.
Decyzja, o której mowa w § 1, może zostać wydana, jeżeli zagrożona jest sprawność
działania lub ciągłość funkcjonowania programu komputerowego lub systemu teleinformatycznego
wykorzystującego program komputerowy, lub jeżeli zapewnienia ich sprawności działania
lub ciągłości funkcjonowania wymaga ważny interes państwa lub dobro wymiaru sprawiedliwości,
a porozumienie w tym zakresie z osobą, której przysługują autorskie prawa majątkowe
do programu komputerowego, napotyka przeszkody.
§ 3.
W decyzji, o której mowa w § 1, określa się
1)
zakres uprawnień, które mogą obejmować
a)
korzystanie z programu komputerowego,
b)
trwałe lub czasowe zwielokrotnienie programu komputerowego w całości lub części jakimikolwiek
środkami i w jakiejkolwiek formie,
c)
tłumaczenie, przystosowywanie, zmiany układu programu komputerowego lub wprowadzanie
w nim jakichkolwiek innych zmian,
d)
rozpowszechnianie, w tym użyczenie lub najem, programu komputerowego lub jego kopii,
e)
zwielokrotnianie kodu lub tłumaczenie jego formy;
2)
czas korzystania z uprawnień nie dłuższy niż dwadzieścia lat.
§ 4.
W decyzji, o której mowa w § 1, Minister Sprawiedliwości może nałożyć na osobę, której
przysługują autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, obowiązek wydania
dokumentacji i kodów źródłowych tego programu, w tym bibliotek i instrukcji niezbędnych
do osiągnięcia kodu wynikowego. W takim przypadku decyzja może określać format i formę
przekazania dokumentacji i kodów źródłowych.
§ 5.
Decyzji, o której mowa w § 1, może zostać nadany rygor natychmiastowej wykonalności.
§ 1.
Minister Sprawiedliwości określa, w drodze decyzji, po zasięgnięciu opinii biegłego,
wysokość wynagrodzenia należnego osobie, której przysługują autorskie prawa majątkowe
do programu komputerowego, stanowiącego ekwiwalent nabytych przez Skarb Państwa, na
podstawie decyzji, o której mowa w art. 175f § 1, uprawnień wynikających z autorskich
praw majątkowych do tego programu.
§ 2.
Od decyzji, o której mowa w § 1, przysługuje odwołanie do sądu powszechnego.
§ 3.
Wynagrodzenie, o którym mowa w § 1, wyczerpuje wszelkie roszczenia osoby, której przysługują
autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, względem Skarbu Państwa wynikające
z przeniesienia na rzecz Skarbu Państwa uprawnień określonych w decyzji, o której
mowa w art. 175f § 1.