Ustawa z dnia 7 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2032, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 22 po ust. 1r dodaje się ust. 1s w brzmieniu

„

1s.

W przypadku dokonania wpłaty na poczet nabycia fabrycznie nowego środka trwałego,

o którym mowa w art. 22k ust. 14, spełniającego warunki określone w art. 22k ust.

15, którego dostawa zostanie wykonana w następnych okresach sprawozdawczych, podatnicy

mogą zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów dokonaną wpłatę do wysokości kwoty,

o której mowa w art. 22k ust. 14.

”

;

2)

w art. 22k dodaje się ust. 14-21 w brzmieniu

„

14.

Podatnicy prowadzący działalność gospodarczą mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych

od wartości początkowej nabytych fabrycznie nowych środków trwałych zaliczonych do

grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone

do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości

nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 000 zł. Kwota 100 000 zł obejmuje sumę

odpisów amortyzacyjnych i wpłaty na poczet nabycia środka trwałego, o której mowa

w art. 22 ust. 1s, zaliczonej do kosztów uzyskania przychodów.

15.

Przepis ust. 14 stosuje się, pod warunkiem że

1)

wartość początkowa jednego środka trwałego, o którym mowa w ust. 14, nabytego w roku

podatkowym, wynosi co najmniej 10 000 zł lub

2)

łączna wartość początkowa co najmniej dwóch środków trwałych, o których mowa w ust.

14, nabytych w roku podatkowym, wynosi co najmniej 10 000 zł, a wartość początkowa

każdego z nich przekracza 3500 zł.

16.

Kwotę jednorazowego odpisu amortyzacyjnego, o której mowa w ust. 14, pomniejsza się

o wysokość zaliczonej do kosztów uzyskania przychodów wpłaty na poczet nabycia środka

trwałego, o której mowa w art. 22 ust. 1s.

17.

W przypadku, o którym mowa w ust. 15 pkt 2, kwotę jednorazowego odpisu amortyzacyjnego,

o której mowa w ust. 14, pomniejsza się o kwotę odpisów amortyzacyjnych dokonanych

przez podatnika od środków trwałych, o których mowa w ust. 14.

18.

Do odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, o których mowa w ust. 14, stosuje

się odpowiednio przepis ust. 8, z tym że suma dokonanych odpisów amortyzacyjnych i

wpłaty na poczet nabycia środka trwałego, o której mowa w art. 22 ust. 1s, zaliczonej

do kosztów uzyskania przychodów, nie może przekroczyć wartości początkowej tych środków

trwałych.

19.

W przypadku spółki niebędącej osobą prawną kwota limitu odpisów amortyzacyjnych, o

której mowa w ust. 14, odnosi się do łącznej wartości odpisów przypadających zgodnie

z art. 8 na wspólników tej spółki.

20.

Jeżeli w związku z nabyciem środka trwałego podatnik ma prawo do dokonania jednorazowego

odpisu amortyzacyjnego, o którym mowa w ust. 7 i 14, to dokonuje on odpisu amortyzacyjnego

na podstawie ust. 7 albo 14.

21.

Jeżeli podatnik zaliczył do kosztów uzyskania przychodów wpłatę na poczet nabycia

środka trwałego, o której mowa w art. 22 ust. 1s, a następnie

1)

przed nabyciem środka trwałego, o którym mowa w ust. 14

a)

zlikwidował działalność gospodarczą albo

b)

zmienił formę opodatkowania na zryczałtowaną formę opodatkowania określoną odpowiednio

w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym, w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych, albo

2)

po nabyciu środka trwałego, o którym mowa w ust. 14

a)

nie dokonał jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od środka trwałego lub

b)

zbył odpłatnie środek trwały

- jest obowiązany do zwiększenia przychodów o wpłatę na poczet nabycia środka trwałego,

o której mowa w art. 22 ust. 1s, odpowiednio na ostatni dzień prowadzenia działalności

przed jej likwidacją, na ostatni dzień prowadzenia działalności przed zmianą formy

opodatkowania, na dzień, w którym podatnik dokonał pierwszego odpisu na podstawie

ust. 1 lub art. 22i, albo na dzień odpłatnego zbycia środka trwałego.

”

;

3)

w art. 29 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa

żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego

przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego

przez pasażera - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 10% przychodów;

”

.

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1888, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 15 po ust. 1zc dodaje się ust. 1zd w brzmieniu

„

1zd.

W przypadku dokonania wpłaty na poczet nabycia fabrycznie nowego środka trwałego,

o którym mowa w art. 16k ust. 14, spełniającego warunki określone w art. 16k ust.

15, którego dostawa zostanie wykonana w następnych okresach sprawozdawczych, podatnicy

mogą zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów dokonaną wpłatę do wysokości kwoty,

o której mowa w art. 16k ust. 14.

”

;

2)

w art. 16k dodaje się ust. 14-21 w brzmieniu

„

14.

Podatnicy mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej

nabytych fabrycznie nowych środków trwałych zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji

w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych

oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym

kwoty 100 000 zł. Kwota 100 000 zł obejmuje sumę odpisów amortyzacyjnych i wpłaty

na poczet nabycia środka trwałego, o której mowa w art. 15 ust. 1zd, zaliczonej do

kosztów uzyskania przychodów.

15.

Przepis ust. 14 stosuje się, pod warunkiem że

1)

wartość początkowa jednego środka trwałego, o którym mowa w ust. 14, nabytego w roku

podatkowym, wynosi co najmniej 10 000 zł lub

2)

łączna wartość początkowa co najmniej dwóch środków trwałych, o których mowa w ust.

14, nabytych w roku podatkowym, wynosi co najmniej 10 000 zł, a wartość początkowa

każdego z nich przekracza 3500 zł.

16.

Kwotę jednorazowego odpisu amortyzacyjnego, o której mowa w ust. 14, pomniejsza się

o wysokość zaliczonej do kosztów uzyskania przychodów wpłaty na poczet nabycia środka

trwałego, o której mowa w art. 15 ust. 1zd.

17.

W przypadku, o którym mowa w ust. 15 pkt 2, wysokość jednorazowego odpisu amortyzacyjnego,

o której mowa w ust. 14, pomniejsza się o kwotę odpisów amortyzacyjnych dokonanych

przez podatnika od środków trwałych, o których mowa w ust. 14.

18.

Do odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, o których mowa w ust. 14, stosuje

się odpowiednio przepis ust. 8, z tym że suma dokonanych odpisów amortyzacyjnych i

wpłaty na poczet nabycia środka trwałego, o której mowa w art. 15 ust. 1zd, zaliczonej

do kosztów uzyskania przychodów, nie może przekroczyć wartości początkowej tych środków

trwałych.

19.

W przypadku spółki niebędącej osobą prawną kwota limitu odpisów amortyzacyjnych, o

której mowa w ust. 14, odnosi się do łącznej wartości odpisów przypadających zgodnie

z art. 5 na wspólników tej spółki.

20.

Jeżeli w związku z nabyciem środka trwałego podatnik ma prawo do dokonania jednorazowego

odpisu amortyzacyjnego, o którym mowa w ust. 7 i 14, to dokonuje on odpisu amortyzacyjnego

na podstawie ust. 7 albo 14.

21.

Jeżeli podatnik zaliczył do kosztów uzyskania przychodów wpłatę na poczet nabycia

środka trwałego, o której mowa w art. 15 ust. 1zd, a następnie

1)

przed nabyciem środka trwałego, o którym mowa w ust. 14

a)

zlikwidował działalność gospodarczą albo

b)

zmienił formę opodatkowania na zryczałtowaną formę opodatkowania określoną odpowiednio

w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych, albo

2)

po nabyciu środka trwałego, o którym mowa w ust. 14

a)

nie dokonał jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od środka trwałego lub

b)

zbył odpłatnie środek trwały

- jest obowiązany do zwiększenia przychodów o wpłatę na poczet nabycia środka trwałego,

o której mowa w art. 15 ust. 1zd, odpowiednio na ostatni dzień prowadzenia działalności

przed jej likwidacją, na ostatni dzień prowadzenia działalności przed zmianą formy

opodatkowania, na dzień, w którym podatnik dokonał pierwszego odpisu na podstawie

ust. 1 lub art. 16i, albo na dzień odpłatnego zbycia środka trwałego.

”

;

3)

w art. 21 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa

żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego

przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego

przez pasażera

”

.

1.

Przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

mają zastosowanie do środków trwałych nabytych od dnia 1 stycznia 2017 r. i dokonanych

od tego dnia wpłat na poczet nabycia tych środków.

2.

Podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, których rok podatkowy jest inny niż

kalendarzowy i zakończył się po dniu 31 grudnia 2016 r., a przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy, stosują przepisy ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, do środków trwałych nabytych od dnia 1 stycznia 2017 r. i dokonanych

od tego dnia wpłat na poczet nabycia tych środków.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.