Ustawa z dnia 22 czerwca 2017 r. o zmianie ustawy o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej
Table of Provisions (7)
Statutory Text (7 Articles)
W ustawie z dnia 1 kwietnia 2016 r. o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju
totalitarnego przez nazwy budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej
(Dz. U. poz. 744) wprowadza się następujące zmiany
1)
w tytule ustawy wyrazy „budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej” zastępuje się wyrazami „jednostek organizacyjnych, jednostek pomocniczych gminy, budowli, obiektów i urządzeń
użyteczności publicznej oraz pomniki”;
2)
przed art. 1 dodaje się nazwę rozdziału w brzmieniu
„
Rozdział 1
Zakaz propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy jednostek
organizacyjnych, jednostek pomocniczych gminy, budowli, obiektów i urządzeń użyteczności
publicznej”;
3)
w art. 1
a)
w ust. 1 po wyrazie „Nazwy” dodaje się wyrazy „jednostek organizacyjnych, jednostek pomocniczych gminy,”,
b)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu
„
3.
Za jednostki organizacyjne uważa się w szczególności szkoły i ich zespoły, przedszkola,
szpitale, placówki opiekuńczo-wychowawcze, instytucje kultury oraz instytucje społeczne.
”
;
4)
w art. 2
a)
w ust. 1 po wyrazach „nadającej nazwę” dodaje się wyrazy „jednostce organizacyjnej, jednostce pomocniczej gminy,”,
b)
uchyla się ust. 2,
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie
„
3.
Opinia, o której mowa w ust. 1, jest przedstawiana w terminie miesiąca, a w sprawie
szczególnie skomplikowanej - nie później niż w terminie 2 miesięcy, od dnia doręczenia
żądania wojewody. Oczekiwanie na opinię wstrzymuje bieg terminu na stwierdzenie nieważności
aktu.
”
;
5)
w art. 3 uchyla się ust. 2;
6)
w art. 4 po wyrazie „nazw” dodaje się wyrazy „jednostek organizacyjnych,”;
7)
po art. 5 dodaje się rozdział 2 w brzmieniu
„
Rozdział 2
Zakaz propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez pomniki
Art. 5a.
1.
Pomniki nie mogą upamiętniać osób, organizacji, wydarzeń lub dat symbolizujących komunizm
lub inny ustrój totalitarny, ani w inny sposób takiego ustroju propagować. Przepis
art. 1 ust. 2 stosuje się.
2.
Przez pomniki rozumie się również kopce, obeliski, kolumny, rzeźby, posągi, popiersia,
kamienie pamiątkowe, płyty i tablice pamiątkowe, napisy i znaki.
3.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do pomników
1)
niewystawionych na widok publiczny;
2)
znajdujących się na terenie cmentarzy albo innych miejsc spoczynku;
3)
wystawionych na widok publiczny w ramach działalności artystycznej, edukacyjnej, kolekcjonerskiej,
naukowej lub o podobnym charakterze, w celu innym niż propagowanie ustroju totalitarnego;
4)
wpisanych - samodzielnie albo jako część większej całości - do rejestru zabytków.
Art. 5b.
1.
Wojewoda, w drodze decyzji, nakazuje właścicielowi albo użytkownikowi wieczystemu
nieruchomości, na której znajduje się pomnik, który nie spełnia warunków określonych
w art. 5a ust. 1, usunięcie tego pomnika.
2.
Wydanie decyzji o usunięciu pomnika wymaga opinii Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji
Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu potwierdzającej, że pomnik nie spełnia
warunków określonych w art. 5a ust. 1. Przepis art. 2 ust. 3 zdanie pierwsze stosuje
się odpowiednio.
3.
Organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1257) w stosunku do wojewody w sprawach o usunięcie pomnika jest minister właściwy do spraw
kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.
4.
Koszty usunięcia pomnika ponosi właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości,
na której znajduje się pomnik.
Art. 5c.
Do stwierdzenia przez wojewodę nieważności uchwały o wzniesieniu pomnika, który nie
spełnia warunków określonych w art. 5a ust. 1, przepisy art. 2 stosuje się odpowiednio.
”
;
8)
przed art. 6 dodaje się nazwę rozdziału w brzmieniu
„
Rozdział 3
Przepisy dostosowujące i przepis końcowy”;
9)
w art. 6 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie
„
3.
Wydanie zarządzenia zastępczego, o którym mowa w ust. 2, wymaga opinii Instytutu Pamięci
Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu potwierdzającej
niezgodność nazwy obowiązującej w dniu wejścia w życie ustawy z art. 1. Przepis art.
2 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
4.
Przepisy art. 3 ust. 4 oraz art. 5 stosuje się odpowiednio.
”
.
Obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy nazwy jednostek organizacyjnych oraz jednostek
pomocniczych gminy upamiętniające osoby, organizacje, wydarzenia lub daty symbolizujące
komunizm lub inny ustrój totalitarny lub propagujące taki ustrój w inny sposób, właściwy
organ jednostki samorządu terytorialnego, związku jednostek samorządu terytorialnego
albo związku metropolitalnego zmienia w terminie 12 miesięcy od dnia jej wejścia w
życie. Przepisy art. 1 ust. 2 i 3 oraz art. 6 ust. 2-4 ustawy zmienianej w art. 1
stosuje się odpowiednio.
1.
Właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości, na której w dniu wejścia w życie
ustawy znajduje się pomnik upamiętniający osoby, organizacje, wydarzenia lub daty
symbolizujące komunizm lub inny ustrój totalitarny lub propagujący taki ustrój w inny
sposób, usuwa ten pomnik w terminie 12 miesięcy od dnia jej wejścia w życie. Przepisy
art. 1 ust. 2 oraz art. 5a ust. 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się.
2.
W przypadku wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1, koszty usunięcia pomnika
zwraca Skarb Państwa ze środków budżetu państwa, których dysponentem jest wojewoda,
jeżeli właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości, na której znajdował się
pomnik, nie uczestniczył w procedurze wzniesienia tego pomnika.
3.
W przypadku niewykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art.
5b ustawy zmienianej w art. 1.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
1.
Pomniki nie mogą upamiętniać osób, organizacji, wydarzeń lub dat symbolizujących komunizm
lub inny ustrój totalitarny, ani w inny sposób takiego ustroju propagować. Przepis
art. 1 ust. 2 stosuje się.
2.
Przez pomniki rozumie się również kopce, obeliski, kolumny, rzeźby, posągi, popiersia,
kamienie pamiątkowe, płyty i tablice pamiątkowe, napisy i znaki.
3.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do pomników
1)
niewystawionych na widok publiczny;
2)
znajdujących się na terenie cmentarzy albo innych miejsc spoczynku;
3)
wystawionych na widok publiczny w ramach działalności artystycznej, edukacyjnej, kolekcjonerskiej,
naukowej lub o podobnym charakterze, w celu innym niż propagowanie ustroju totalitarnego;
4)
wpisanych - samodzielnie albo jako część większej całości - do rejestru zabytków.
1.
Wojewoda, w drodze decyzji, nakazuje właścicielowi albo użytkownikowi wieczystemu
nieruchomości, na której znajduje się pomnik, który nie spełnia warunków określonych
w art. 5a ust. 1, usunięcie tego pomnika.
2.
Wydanie decyzji o usunięciu pomnika wymaga opinii Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji
Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu potwierdzającej, że pomnik nie spełnia
warunków określonych w art. 5a ust. 1. Przepis art. 2 ust. 3 zdanie pierwsze stosuje
się odpowiednio.
3.
Organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1257) w stosunku do wojewody w sprawach o usunięcie pomnika jest minister właściwy do spraw
kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.
4.
Koszty usunięcia pomnika ponosi właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości,
na której znajduje się pomnik.
Do stwierdzenia przez wojewodę nieważności uchwały o wzniesieniu pomnika, który nie
spełnia warunków określonych w art. 5a ust. 1, przepisy art. 2 stosuje się odpowiednio.