Obwieszczenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 21 grudnia 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie szczególnych zasad rachunkowości domów maklerskich

Rozporządzenie określa szczególne zasady rachunkowości domów maklerskich, w tym zakres

informacji wykazywanych w sprawozdaniach finansowych oraz odpowiednio w skonsolidowanych

sprawozdaniach finansowych grup kapitałowych oraz w sprawozdaniach z działalności.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Rozporządzenie ma zastosowanie po raz pierwszy do sprawozdań finansowych sporządzonych

za rok obrotowy rozpoczynający się w 2016 r.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1)

ustawa - ustawę z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości;

2)

ustawa o obrocie instrumentami finansowymi - ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1636, 1948 i 1997);

3)

ustawa o giełdach towarowych - ustawę z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 719, 831, 904 i 1948);

4)

dom maklerski - niebędący bankiem podmiot prowadzący działalność maklerską, w rozumieniu

ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

5)

towarowy dom maklerski - podmiot, o którym mowa w art. 2 pkt 8 ustawy o giełdach towarowych;

6)

fundusz rozliczeniowy - fundusz, o którym mowa w art. 65 i art. 68d ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

7)

towary giełdowe - towary giełdowe, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. d i e ustawy o giełdach towarowych;

8)

(uchylony);

9

klient - osobę prawną, osobę fizyczną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości

prawnej, korzystającą z usług świadczonych przez dom maklerski;

10)

system kojarzenia ofert - system obrotu instrumentami finansowymi, określonymi w pkt

16, w którym przeciwstawne oferty kojarzone są według zasady najkorzystniejszej ceny,

bez ustalania kursów otwarcia i zamknięcia;

11)

dzień bilansowy - dzień, na który sporządza się sprawozdanie finansowe na podstawie

art. 45 ustawy, a także sprawozdania sporządzane przez dom maklerski na podstawie

odrębnych przepisów;

12)

izba gospodarcza - izbę, o której mowa w art. 92 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

13)

instrument zabezpieczający - to wskazany przez jednostkę instrument pochodny, od którego

oczekuje się i służy temu, że jego wartość godziwa lub wynikające z niego przepływy

pieniężne zrównoważą zmiany wartości godziwej lub przepływów pieniężnych pozycji zabezpieczanej

lub wskazany wyłącznie w celu zabezpieczenia ryzyka zmiany kursów walut inny składnik

aktywów finansowych, niebędący instrumentem pochodnym, albo zobowiązanie finansowe,

niebędące instrumentem pochodnym; nie mogą stanowić instrumentów zabezpieczających

wystawione przez jednostkę opcje, z wyjątkiem tych, które wystawiono w celu zamknięcia

pozycji w uprzednio nabytych opcjach, w tym wbudowanych w inny instrument finansowy;

14)

rynek regulowany - rynek, o którym mowa w art. 14 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

15)

uczestnik systemu rekompensat - dom maklerski uczestniczący w systemie, o którym mowa

w dziale V ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

16)

instrument pochodny - instrument finansowy lub inny kontrakt spełniający łącznie warunki

a)

wartość jest zależna od określonej stopy procentowej, ceny papieru wartościowego,

ceny towaru, kursu wymiany waluty obcej, indeksu opartego na cenie lub stopie procentowej,

albo innej zmiennej,

b)

nabycie nie wymaga żadnej płatności początkowej lub wymaga tylko niewielkiej płatności

początkowej mniejszej niż dla innych rodzajów kontraktów, dla których oczekuje się

podobnych reakcji na zmiany czynników rynkowych,

c)

rozliczenie nastąpi w przyszłości;

17)

zamortyzowany koszt składnika aktywów finansowych lub zobowiązania finansowego - wartość,

w jakiej składnik aktywów finansowych lub zobowiązanie finansowe zostały wycenione

w momencie początkowego ujęcia, pomniejszoną o spłaty kwoty kapitału oraz powiększoną

lub pomniejszoną o umorzenia wszelkich różnic pomiędzy wartością początkową a wartością

w terminie zapadalności lub wymagalności wyliczoną za pomocą efektywnej stopy procentowej

oraz pomniejszoną o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości;

18)

efektywna stopa procentowa - stopę, która dyskontuje oczekiwany strumień przyszłych

płatności pieniężnych do bieżącej wartości bilansowej netto przez okres do zapadalności

lub do momentu następnej rynkowej wyceny, stanowiącą wewnętrzną stopę zwrotu składnika

aktywów finansowych lub zobowiązania finansowego za dany okres; ustalenie tej stopy

obejmuje wszystkie opłaty płacone lub otrzymywane przez dom maklerski;

19)

alternatywny system obrotu - system, o którym mowa w art. 3 pkt 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

20)

rachunek papierów wartościowych - rachunek, o którym mowa w art. 4 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

21)

Krajowy Depozyt - Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A.;

22

CCP - podmiot, o którym mowa w art. 2 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia

4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza

rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji

(Dz. Urz. UE L 201 z 27.07.2012, str. 1, z późn. zm.)

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

W pasywach bilansu domu maklerskiego wykazuje się zobowiązania powstałe z tytułu zgromadzenia

środków pieniężnych należących do klientów na rachunkach pieniężnych klientów oraz

innych kontach klientów w domu maklerskim.

Informację o instrumentach finansowych klientów, przechowywanych lub rejestrowanych

przez dom maklerski w ramach usługi, o której mowa w art. 69 ust. 4 pkt 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, a także informację o towarach giełdowych klientów ujawnia się w informacji dodatkowej

sprawozdania finansowego domu maklerskiego oraz w informacji dodatkowej skonsolidowanego

sprawozdania finansowego grupy kapitałowej domu maklerskiego, w ujęciu wartościowym

i ilościowym.

1.

Instrumenty finansowe oraz towary giełdowe nabyte w imieniu i na rachunek własny domu

maklerskiego ujmuje się w księgach rachunkowych na dzień zawarcia transakcji.

2.

Podstawą zapisów na kontach pozabilansowych są zobowiązania o charakterze finansowym

albo gwarancyjnym (udzielone albo otrzymane) oraz inne zobowiązania w szczególności

związane z realizacją operacji kupna lub sprzedaży, udzielonymi albo otrzymanymi zabezpieczeniami,

a także wynikające z zawartych przez dom maklerski umów zobowiązujących do przeniesienia

praw do instrumentów pochodnych, niebędących instrumentami finansowymi w rozumieniu

art. 3 ust. 1 pkt 23 ustawy.

1.

Wpłaty i dopłaty na rzecz funduszu rozliczeniowego oraz zwrot nadpłat lub części wkładów

z tego funduszu ujmuje się na kontach rozrachunkowych.

2.

Wartość całości lub części wniesionych wpłat przeznaczonych na pokrycie zobowiązań

uczestników funduszu rozliczeniowego zwiększa pozostałe koszty operacyjne.

1.

Obowiązkowe wpłaty do systemu rekompensat, o którym mowa w dziale V ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, wykazuje się jako należności uczestnika systemu rekompensat od Krajowego Depozytu.

2.

Rezerwy, o których mowa w art. 138 ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, wykazuje się jako zobowiązania domu maklerskiego. W przypadku zwrotu przez Krajowy

Depozyt wniesionych przez dom maklerski wpłat zmniejsza się wartość utworzonej rezerwy

o wysokość tej nadwyżki.

3.

Pożytki naliczone w związku z zarządzaniem środkami pieniężnymi zgromadzonymi w systemie

rekompensat przez Krajowy Depozyt, przysługujące każdemu uczestnikowi systemu rekompensat,

powiększają należności uczestnika systemu rekompensat od Krajowego Depozytu i wykazywane

są jako rozliczenia międzyokresowe ujmowane w pasywach bilansu uczestnika systemu

rekompensat.

4.

Koszty prowadzenia przez Krajowy Depozyt systemu rekompensat, opłaty należne z tytułu

zarządzania systemem rekompensat oraz wypłaty środków pieniężnych z tytułu roszczeń

przysługujących uprawnionym podmiotom, określonym w dziale V ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, w części pochodzącej z pożytków, o których mowa w ust. 3, wykazywane są jako koszty

uzyskania pożytków i pomniejszają należności uczestnika systemu rekompensat.

5.

Należności, o których mowa w ust. 1, oraz rezerwy, o których mowa w ust. 2, prezentuje

się w sprawozdaniu finansowym domu maklerskiego po dokonaniu kompensaty.

1.

Dom maklerski w dniu nabycia lub powstania poszczególnych składników instrumentów

finansowych dokonuje ich klasyfikacji do następujących kategorii

1)

aktywa finansowe i zobowiązania finansowe przeznaczone do obrotu - instrumenty finansowe

nabyte w imieniu i na rachunek własny domu maklerskiego lub zobowiązania finansowe,

które zostały nabyte lub powstały w celu uzyskania korzyści w wyniku krótkoterminowych

(w terminie do trzech miesięcy) wahań cen; składnik instrumentów finansowych należy

zaliczyć do aktywów przeznaczonych do obrotu, jeżeli - niezależnie od powodu, dla

którego został nabyty - stanowi część portfela, który, jak wskazują dowody, wykorzystywany

był ostatnio dla realizacji korzyści w wyniku wahań cen; instrumenty pochodne będące

aktywami finansowymi lub zobowiązaniami finansowymi zawsze uznaje się za przeznaczone

do obrotu, z wyjątkiem sytuacji, gdy są one z założenia i faktycznie aktywami finansowymi

lub zobowiązaniami finansowymi służącymi do zrównoważenia zmiany wartości godziwej

lub przepływów środków pieniężnych zabezpieczanej pozycji;

2)

pożyczki udzielone oraz należności własne - niebędące instrumentami pochodnymi pożyczki

udzielone przez dom maklerski oraz inne należności własne domu maklerskiego, z wyjątkiem

tych pożyczek udzielonych oraz należności własnych, które dom maklerski przeznacza

do sprzedaży w krótkim terminie (do trzech miesięcy), które uznaje się za aktywa zaliczone

do kategorii określonej w pkt 1 albo kwalifikuje do kategorii określonej w pkt 4;

3)

aktywa finansowe utrzymywane do terminu zapadalności - instrumenty finansowe nabyte

w imieniu i na rachunek własny domu maklerskiego o określonych lub możliwych do określenia

płatnościach lub ustalonym terminie zapadalności, z wyjątkiem pożyczek udzielonych

i należności własnych;

4)

aktywa finansowe dostępne do sprzedaży - niebędące instrumentami pochodnymi instrumenty

finansowe nabyte w imieniu i na rachunek własny domu maklerskiego, które zostały wyznaczone

jako dostępne do sprzedaży albo niespełniające warunku zaliczenia do kategorii wymienionych

w pkt 1-3.

2.

Dom maklerski sporządza dokumentację opisującą przyjęte zasady zaliczania poszczególnych

składników instrumentów finansowych do wymienionych w ust. 1 kategorii.

W momencie początkowego ujęcia składników instrumentów finansowych, w tym aktywów

finansowych lub zobowiązań finansowych, dom maklerski wycenia je w wysokości kosztu

(ceny nabycia), czyli według wartości godziwej uiszczonej lub otrzymanej zapłaty,

z uwzględnieniem odpowiednio kosztów transakcji. Jeśli koszty transakcji są nieistotne,

to można ich nie uwzględniać w wartości początkowej instrumentów finansowych.

1

Wartość poszczególnych składników aktywów i pasywów, przychodów i związanych z nimi

kosztów ustala się oddzielnie. Nie można kompensować ze sobą wartości różnych co do

rodzaju aktywów i pasywów oraz przychodów i kosztów związanych z nimi, z zastrzeżeniem

ust. 2.

2.

Składnik aktywów finansowych może być skompensowany z zobowiązaniem finansowym oraz

wykazywany w bilansie w kwocie netto, jeśli dom maklerski

1)

posiada tytuł prawny do dokonania kompensaty kwot ujętych w sprawozdaniu;

2)

zamierza rozliczyć transakcję w kwocie netto albo zrealizować prawo wynikające z instrumentu

finansowego i jednocześnie uregulować zobowiązanie.

Obowiązek przeprowadzenia inwentaryzacji, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 ustawy,

uważa się za spełniony, jeżeli saldo należności lub zobowiązań w stosunku do domów

maklerskich, towarowych domów maklerskich z tytułu nierozliczonych transakcji zawartych

na rynku regulowanym i zabezpieczonych funduszem rozliczeniowym, ustalone przez dom

maklerski według stanu na dzień bilansowy, zostanie potwierdzone na pisemne żądanie

domu maklerskiego przez podmiot uprawniony na podstawie odrębnych przepisów do rozliczania

tych transakcji.

Wyceny aktywów finansowych oraz zobowiązań finansowych nabytych w imieniu i na rachunek

własny domu maklerskiego dokonuje się na dzień bilansowy, zgodnie z ustawą oraz w

ten sposób, że

1)

aktywa finansowe przeznaczone do obrotu wycenia się według wartości rynkowej, a aktywa

finansowe, dla których nie istnieje aktywny rynek - według określonej w inny sposób

wartości godziwej; różnicę z wyceny zalicza się odpowiednio do przychodów lub kosztów

z instrumentów finansowych przeznaczonych do obrotu;

2)

aktywa finansowe utrzymywane do terminu zapadalności wycenia się według zamortyzowanego

kosztu;

3)

pożyczki udzielone oraz należności własne, które nie zostały zaliczone do kategorii

aktywa i zobowiązania finansowe przeznaczone do obrotu, wycenia się według zamortyzowanego

kosztu;

4)

aktywa finansowe dostępne do sprzedaży wycenia się według wartości godziwej, a skutki

zmiany wartości godziwej odnosi się na kapitał (fundusz) z aktualizacji wyceny;

5)

akcje i udziały w jednostkach podporządkowanych wycenia się według ceny nabycia, z

uwzględnieniem odpisów z tytułu trwałej utraty wartości, lub według wartości godziwej;

6)

aktywa finansowe, których wartości godziwej nie można wiarygodnie ustalić, wycenia

się w cenie nabycia z uwzględnieniem odpisów z tytułu trwałej utraty wartości;

7)

zobowiązania finansowe przeznaczone do obrotu, w tym instrumenty pochodne będące zobowiązaniami,

wycenia się według wartości godziwej, z zastrzeżeniem, że zobowiązania finansowe będące

instrumentami pochodnymi powiązanymi z akcjami i udziałami, dla których nie istnieje

aktywny rynek i których wartości godziwej nie można ustalić w wiarygodny sposób, a

które muszą być rozliczone przez dostawę tych akcji i udziałów, należy wycenić według

ceny nabycia, z uwzględnieniem odpisów z tytułu trwałej utraty wartości; skutki zmiany

wartości godziwej zobowiązań finansowych przeznaczonych do obrotu odnosi się odpowiednio

do przychodów lub kosztów z instrumentów finansowych przeznaczonych do obrotu;

8)

zobowiązania finansowe nieprzeznaczone do obrotu i niebędące instrumentami pochodnymi

wycenia się w wysokości zamortyzowanego kosztu.

Przy wycenie rozchodu aktywów finansowych wycenianych w wartości godziwej przez wynik

finansowy lub dostępnych do sprzedaży, nabytych w imieniu i na rachunek własny domu

maklerskiego po różnych cenach i charakteryzujących się jednakowymi lub podobnymi

cechami, stosuje się metody, o których mowa w art. 34 ust. 4 pkt 1-3 ustawy.

W sprawach dotyczących instrumentów finansowych, które nie zostały uregulowane w ustawie

i niniejszym rozporządzeniu, stosuje się przepisy rozporządzenia wydanego na podstawie

art. 81 ust. 2 pkt 4 ustawy.

Dla ustalenia ceny sprzedaży netto instrumentów finansowych nabytych we własnym imieniu

i na rachunek własny domu maklerskiego stosuje się zasady ustalania ceny bieżącej

instrumentów finansowych klientów określone w § 16, 17 i 20.

1.

Wyceny instrumentów finansowych zapisanych na rachunkach papierów wartościowych klientów

prowadzonych przez dom maklerski, znajdujących się we wtórnym obrocie na rynku regulowanym,

dokonuje się na każdy dzień roboczy według cen bieżących, z zastrzeżeniem ust. 9.

2.

Przez cenę bieżącą rozumie się

1)

w przypadku papierów wartościowych notowanych na rynku regulowanym, z zastrzeżeniem

ust. 3 i 4

a)

w systemie notowań ciągłych, na których wyznaczany i ogłaszany jest kurs zamknięcia

- ostatni kurs zamknięcia w systemie notowań ciągłych,

b)

w systemie notowań ciągłych bez odrębnego wyznaczania kursu zamknięcia - cenę średnią

transakcji ważoną wolumenem obrotu z ostatniego dnia, w którym zawarto transakcję,

c)

w systemie notowań jednolitych - ostatni kurs ustalony w systemie kursu jednolitego,

d)

w systemie notowań polegającym na jednoczesnym wystawieniu ceny kupna i ceny sprzedaży

tego samego papieru wartościowego - ostatnią najniższą cenę z ofert kupna;

2)

w przypadku instrumentów finansowych notowanych w systemie kojarzenia ofert - cenę,

po jakiej została zawarta ostatnia transakcja;

3)

w przypadku zdematerializowanych papierów wartościowych, dla których nie jest możliwe

zastosowanie metod wyceny, o których mowa w pkt 1 - według ostatniej najniższej ceny

a)

zaproponowanej w wyniku ogłoszenia wezwania albo

b)

po jakiej zawarto transakcję pakietową.

3.

W przypadku papierów wartościowych notowanych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

dla których, ze względu na reguły przyjęte na danym rynku, za najbardziej reprezentatywny

kurs uznaje się inny niż podany w ust. 2 pkt 1 lit. a-d, szczegółowe metody i kryteria

wyceny określa dom maklerski.

4.

Przez cenę bieżącą dłużnych papierów wartościowych z naliczanymi odsetkami rozumie

się wyrażoną wartościowo cenę ustaloną w stosunku procentowym do wartości nominalnej,

powiększoną o naliczone odsetki.

5.

Dłużne papiery wartościowe nabywane z dyskontem lub premią wycenia się z zastosowaniem

odpowiednio odpisów dyskonta lub amortyzacji premii.

6.

Przez cenę bieżącą jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych rozumie się ostatnią

ogłoszoną przez fundusz inwestycyjny wartość aktywów netto na jednostkę uczestnictwa.

7.

Towary giełdowe wycenia się według zasad określonych w ust. 2 pkt 1.

8.

Jeżeli ostatnia cena bieżąca na danym rynku lub w danym systemie notowań nie jest

dostępna lub jest dostępna, ale ze względu na termin zawarcia ostatniej transakcji

nie odzwierciedla wartości rynkowej papieru wartościowego w dniu wyceny, wyceniając

ten papier wartościowy, należy uwzględnić ceny w zgłoszonych najlepszych ofertach

kupna i sprzedaży, z tym że uwzględnianie wyłącznie ceny w ofertach sprzedaży jest

niedopuszczalne. Jeżeli oferty, o których mowa w zdaniu poprzednim, zostały zgłoszone

po raz ostatni w takim terminie, że wycena papierów wartościowych w oparciu o te oferty

nie odzwierciedlałaby wartości rynkowej papieru wartościowego, uznaje się, że nie

jest możliwe ustalenie ceny bieżącej dla tych papierów wartościowych według zasad,

o których mowa w ust. 2.

9.

Jeżeli dla danych papierów wartościowych nie można określić ceny według zasad określonych

w ust. 2 i 3, ale cenę taką można określić dla papierów wartościowych tożsamych w

prawach z papierami wartościowymi należącymi do klientów, to na potrzeby wyceny papiery

wartościowe należące do klientów traktuje się tak, jakby były papierami wartościowymi

spełniającymi te warunki.

10.

W przypadku gdy nie jest możliwa wycena aktywów klientów według metod, o których mowa

w ust. 1-9, aktywa te wycenia się według wartości godziwej, pozwalającej na rzetelne

odzwierciedlenie wartości tych aktywów.

Za podstawę wyceny instrumentów finansowych klientów przyjmuje się, gdy instrumenty

finansowe są przedmiotem obrotu

1)

na kilku rynkach giełdowych - kurs ustalony na tej giełdzie, na której wolumen obrotów

był największy;

2)

w więcej niż jednym systemie notowań na jednej giełdzie - kurs ustalony w tym systemie

notowań, w którym wolumen obrotów był największy;

3)

na rynku giełdowym i jednocześnie na rynku pozagiełdowym - kurs ustalony na tym z

rynków, na którym wolumen obrotów był największy;

4)

na więcej niż jednym rynku pozagiełdowym - cenę bieżącą ustaloną na tym z rynków,

którego wolumen obrotów był największy;

5)

w więcej niż jednym systemie notowań na jednym rynku pozagiełdowym - cenę bieżącą

ustaloną w tym systemie notowań, w którym wolumen obrotów był największy.

1.

Zdematerializowane papiery wartościowe nienotowane na rynku regulowanym oraz w alternatywnym

systemie obrotu, należące do klientów, zapisane na rachunkach papierów wartościowych

prowadzonych przez dom maklerski, wycenia się według wartości nominalnej.

2.

Papiery wartościowe inne niż zdematerializowane, przechowywane przez dom maklerski

w formie dokumentu, wycenia się według wartości nominalnej.

Aktywa i pasywa oraz zobowiązania pozabilansowe wyrażone w walutach obcych wykazuje

się w złotych po przeliczeniu według kursu średniego danej waluty ogłaszanego przez

Narodowy Bank Polski na dzień bilansowy, z zastrzeżeniem § 20.

1.

Instrumenty finansowe wyrażone w walutach obcych wycenia się w walucie kraju notowania

lub - w przypadku nienotowanych papierów wartościowych - w walucie, w której instrument

finansowy jest denominowany, i wykazuje się w walucie polskiej po przeliczeniu według

średniego kursu ustalonego dla danej waluty przez Narodowy Bank Polski na dzień wyceny.

2.

Jeżeli instrumenty finansowe wyrażone w walutach obcych są notowane lub denominowane

w walutach, dla których Narodowy Bank Polski nie ustala kursu, to ich wartość należy

określić w relacji do wskazanej przez dom maklerski waluty, dla której jest ustalany

średni kurs przez Narodowy Bank Polski.

1.

Sprawozdanie finansowe domu maklerskiego obejmuje

1)

bilans i pozycje pozabilansowe;

2)

rachunek zysków i strat;

3)

zestawienie zmian w kapitale (funduszu) własnym;

4)

rachunek przepływów pieniężnych;

5)

informację dodatkową składającą się z wprowadzenia do sprawozdania finansowego oraz

dodatkowych informacji i objaśnień.

2.

Sprawozdanie finansowe domu maklerskiego zawiera co najmniej informacje określone

w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

Do rocznego jednostkowego i skonsolidowanego sprawozdania finansowego domu maklerskiego

dołącza się sprawozdanie z działalności, które powinno obejmować istotne informacje

o działalności oraz stanie majątkowym i sytuacji finansowej, a także ocenę uzyskiwanych

efektów oraz wskazanie czynników ryzyka i opis zagrożeń, a w szczególności informacje

o

1)

zdarzeniach istotnie wpływających na działalność domu maklerskiego, jakie nastąpiły

w roku obrotowym, a także po jego zakończeniu, do dnia zatwierdzenia sprawozdania

finansowego;

2)

przewidywanym rozwoju domu maklerskiego;

3)

aktualnej i przewidywanej sytuacji finansowej.

Do rocznego jednostkowego i skonsolidowanego sprawozdania finansowego domu maklerskiego,

o którym mowa w art. 110a ust. 1 pkt 4 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, dołącza się sprawozdanie z działalności obejmujące informacje, o których mowa w

§ 22, oraz informacje, o których mowa w art. 110w ust. 1 i 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi.

Skonsolidowane sprawozdanie finansowe grupy kapitałowej domu maklerskiego zawiera

co najmniej informacje określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

Przepisy rozporządzenia mają po raz pierwszy zastosowanie do sprawozdań finansowych

sporządzonych za rok obrotowy rozpoczynający się w 2009 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia