Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 maja 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń produktów rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych

Ustawa reguluje

1

zadania oraz właściwość organów w zakresie oceny wniosków o rejestrację nazw pochodzenia,

oznaczeń geograficznych i gwarantowanych tradycyjnych specjalności produktów rolnych

lub środków spożywczych, zwanych dalej „wnioskami o rejestrację”, określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada

2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(Dz. Urz. UE L 343 z 14.12.2012, str. 1), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 1151/2012”, oraz przepisach Unii Europejskiej wydanych

w trybie tego rozporządzenia;

2)

warunki tymczasowej ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nazw pochodzenia

oraz oznaczeń geograficznych produktów rolnych i środków spożywczych;

3

zadania oraz właściwość organów i jednostek organizacyjnych w zakresie kontroli i

certyfikacji produktów rolnych i środków spożywczych posiadających chronioną nazwę

pochodzenia, chronione oznaczenie geograficzne albo będących gwarantowanymi tradycyjnymi

specjalnościami;

4

zasady oraz tryb kontroli produktów rolnych i środków spożywczych posiadających chronioną

nazwę pochodzenia, chronione oznaczenie geograficzne albo będących gwarantowanymi

tradycyjnymi specjalnościami;

5)

warunki prowadzenia listy produktów tradycyjnych.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

wnioskodawcy - należy przez to rozumieć wnioskodawcę, o którym mowa w art. 49 ust.

1 rozporządzenia nr 1151/2012;

2)

rejestrze gwarantowanych tradycyjnych specjalności − należy przez to rozumieć rejestr

gwarantowanych tradycyjnych specjalności, o którym mowa w art. 22 rozporządzenia nr

1151/2012;

3)

rejestrze chronionych nazw pochodzenia oraz chronionych oznaczeń geograficznych −

należy przez to rozumieć rejestr chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń

geograficznych, o którym mowa w art. 11 rozporządzenia nr 1151/2012;

4)

specyfikacji - należy przez to rozumieć specyfikację produktu, o której mowa w art.

7 lub art. 19 rozporządzenia nr 1151/2012.

Do postępowania w sprawie oceny wniosków o rejestrację oraz oceny wniosków o wpis

produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego na listę produktów tradycyjnych

w zakresie nieuregulowanym ustawą stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Rejestr wewnętrzny wniosków, o którym mowa w art. 14 ustawy wymienionej w art. 1,

z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy staje się rejestrem wewnętrznym wniosków,

o którym mowa w art. 14 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

Do kontroli, o których mowa w art. 40 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych

i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy

dotychczasowe.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych jest organem właściwym do

1

przyjmowania i oceny wniosku o rejestrację oraz wniosku o zmianę wniosku o rejestrację;

2

przekazywania Komisji Europejskiej

a)

jednolitego dokumentu, o którym mowa w art. 8 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1151/2012,

zwanego dalej „jednolitym dokumentem”,

b)

wniosku o rejestrację, o którym mowa w art. 20 rozporządzenia nr 1151/2012,

c)

wniosku o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji, o którym mowa w art. 53 rozporządzenia

nr 1151/2012;

3)

przyjmowania i rozpatrywania zastrzeżenia, o którym mowa w art. 17;

4

prowadzenia postępowania w przypadku złożenia sprzeciwu przez inne państwo wobec wniosku

o rejestrację zgłoszonego przez Rzeczpospolitą Polską;

5

przyjmowania i zgłaszania sprzeciwu oraz prowadzenia postępowania w przypadku złożenia

sprzeciwu przez Rzeczpospolitą Polską wobec wniosku o rejestrację zgłoszonego przez

inne państwo;

6

przekazywania do Komisji Europejskiej informacji o organach i jednostkach organizacyjnych

właściwych w sprawach kontroli i certyfikacji produktów rolnych i środków spożywczych

posiadających chronioną nazwę pochodzenia, chronione oznaczenie geograficzne lub będących

gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami.

1.

Wnioskodawcy, których wnioski o rejestrację nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych

i gwarantowanych tradycyjnych specjalności zostały przekazane Komisji Europejskiej

i w których jako organ przeprowadzający kontrolę zgodności procesu produkcji produktu

rolnego lub środka spożywczego ze specyfikacją został wskazany Główny Inspektor Jakości

Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy przekażą ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych, w formie

pisemnej, informacje o nazwie i adresie organu lub jednostki organizacyjnej, właściwych

w sprawach kontroli i certyfikacji, o których mowa w art. 39 ust. 1 ustawy wymienionej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych po otrzymaniu informacji, o których mowa

w ust. 1, przekaże je Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych

i Komisji Europejskiej oraz zamieści je na stronie internetowej urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 46 ustawy zmienianej w

art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 46 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż 6

miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Tworzy się Radę do Spraw Tradycyjnych i Regionalnych Nazw Produktów Rolnych i Środków

Spożywczych, zwaną dalej „Radą”, jako organ opiniodawczo-doradczy ministra właściwego

do spraw rynków rolnych.

2.

Członków Rady powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw rynków rolnych.

3.

Rada działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu, zatwierdzonego przez

ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

4.

W skład Rady wchodzą

1)

przewodniczący - przedstawiciel ministra właściwego do spraw rynków rolnych;

2)

6 członków powołanych spośród osób wyróżniających się wiedzą o sprawach związanych

z produktami regionalnymi i tradycyjnymi, w szczególności w zakresie prawa własności

przemysłowej, tradycji i kultury polskiej oraz etnografii.

5.

Członkom Rady przysługuje ryczałtowe wynagrodzenie za udział w posiedzeniu Rady.

6.

Koszty obsługi administracyjno-biurowej Rady oraz koszty ryczałtowego wynagrodzenia,

o którym mowa w ust. 5, są wypłacane z budżetu państwa, z części, której dysponentem

jest minister właściwy do spraw rynków rolnych.

7.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość ryczałtowego

wynagrodzenia, jakie przysługuje członkom Rady za udział w posiedzeniu Rady, mając

na względzie zakres zadań wykonywanych przez Radę.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Rada opiniuje

1)

wnioski o rejestrację, w tym wnioski o rejestrację, o których mowa w art. 22 ust.

1 pkt 3;

2

wnioski o zmianę wniosku o rejestrację;

3)

zastrzeżenia do wniosków o rejestrację;

4

uzasadnione oświadczenia o sprzeciwie wobec wniosków o rejestrację, o których mowa

w art. 28a ust. 2;

5

uzasadnione oświadczenia o sprzeciwie wobec wniosków o rejestrację, o których mowa

w art. 32 ust. 1.

Wniosek o rejestrację może dotyczyć tylko jednego produktu rolnego lub środka spożywczego,

z wyjątkiem art. 5 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r.

ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)

nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(Dz. Urz. UE L 179 z 19.06.2014, str. 36, z późn. zm.).

Wniosek o rejestrację poza elementami określonymi odpowiednio w art. 8 albo art. 20

rozporządzenia nr 1151/2012 zawiera

1)

wskazanie

a)

osoby działającej w imieniu wnioskodawcy,

b)

adresu do korespondencji wnioskodawcy;

2)

wykaz dokumentów lub informacji dołączonych do wniosku o rejestrację.

1.

Jeżeli towar lub usługa w miejscu pochodzenia korzysta z ochrony, a z pochodzeniem

z określonego regionu lub miejscowości są związane ich szczególne cechy lub właściwości,

czynem nieuczciwej konkurencji jest fałszywe lub oszukańcze używanie takich chronionych

oznaczeń geograficznych i chronionych nazw pochodzenia.

2.

Czynem nieuczciwej konkurencji jest także używanie oznaczeń i nazw, o których mowa

w ust. 1, nawet z dodatkiem „rodzaj”, „typ”, „metoda” albo równoznacznym.

Wniosek o rejestrację

1)

sporządza się w języku polskim, pismem drukowanym w czarnym kolorze;

2

składa się w postaci papierowej oraz na informatycznym nośniku danych.

Jeżeli dokumenty dołączone do wniosku o rejestrację zostały sporządzone w języku obcym,

do wniosku dołącza się także ich tłumaczenie na język polski sporządzone przez tłumacza

przysięgłego oraz podpisane przez wnioskodawcę.

1.

Jeżeli do wniosku o rejestrację dołączone są mapy, to powinny

1)

być sporządzone w formacie A4 (210 x 297 mm);

2)

być przedstawione w formie umożliwiającej bezpośrednią reprodukcję;

3)

zawierać oznaczenie skali, w jakiej zostały sporządzone.

2.

(uchylony)

1.

Wniosek o rejestrację złożony do ministra właściwego do spraw rynków rolnych sprawdza

się pod względem spełnienia wymogów formalnych w terminie 14 dni od dnia wpłynięcia

tego wniosku.

2

W przypadku stwierdzenia, że wniosek nie spełnia wymogów formalnych, minister właściwy

do spraw rynków rolnych wzywa wnioskodawcę do usunięcia braków w wyznaczonym terminie,

nie krótszym jednak niż 14 dni od dnia otrzymania wezwania.

3.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do wniosku o rejestrację po uzupełnieniu braków.

4.

W przypadku nieusunięcia braków minister właściwy do spraw rynków rolnych pozostawia

wniosek bez rozpoznania.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z wnioskodawcą może wprowadzić

poprawki do wniosku o rejestrację w celu usunięcia oczywistych omyłek i błędów językowych.

Poprawki te nie mogą mieć wpływu na merytoryczną zawartość wniosku.

1

Dane i informacje dotyczące wniosku o rejestrację

1)

datę i godzinę wpływu wniosku spełniającego wymogi formalne do ministra właściwego

do spraw rynków rolnych,

2)

zgłoszoną nazwę produktu rolnego lub środka spożywczego,

3)

nazwę albo imię i nazwisko wnioskodawcy,

4

informacje, czy wnioskodawca ubiega się o rejestrację nazwy pochodzenia, oznaczenia

geograficznego albo gwarantowanej tradycyjnej specjalności produktu rolnego lub środka

spożywczego

- wpisuje się do rejestru wewnętrznego wniosków o rejestrację nazw pochodzenia, oznaczeń

geograficznych i gwarantowanych tradycyjnych specjalności produktów rolnych i środków

spożywczych, zwanego dalej „rejestrem wewnętrznym wniosków”.

2.

Rejestr wewnętrzny wniosków prowadzi minister właściwy do spraw rynków rolnych.

3.

Rejestr wewnętrzny wniosków jest jawny.

O kolejności rozpoczęcia opiniowania wniosków o rejestrację przez Radę decydują data

i godzina wpłynięcia wniosku o rejestrację, wpisane do rejestru wewnętrznego wniosków.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w terminie 14 dni od dnia wpisania danych,

o których mowa w art. 14 ust. 1, do rejestru wewnętrznego wniosków

1)

powiadamia o tym wnioskodawcę;

2)

przekazuje wniosek Radzie;

3)

ogłasza w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw rynków rolnych dane i informacje,

o których mowa w art. 14 ust. 1;

4

zamieszcza na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw

rynków rolnych treść wniosku o rejestrację.

1.

Osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości

prawnej, mająca uzasadniony interes może złożyć do ministra właściwego do spraw rynków

rolnych zastrzeżenie do wniosku o rejestrację, w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia

w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw rynków rolnych danych i informacji,

o których mowa w art. 14 ust. 1.

2.

Zastrzeżenie zawiera

1)

nazwę, siedzibę i adres albo imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres wnoszącego

zastrzeżenie;

2)

wskazanie uzasadnionego interesu wnoszącego zastrzeżenie.

3.

Datę wpływu zastrzeżenia spełniającego wymogi formalne do ministra właściwego do spraw

rynków rolnych wpisuje się do rejestru wewnętrznego wniosków.

4.

Zastrzeżenie może dotyczyć tylko jednego wniosku o rejestrację.

5.

Do zastrzeżenia stosuje się odpowiednio przepisy art. 9 pkt 1 i art. 10-13.

1

W przypadku niewniesienia zastrzeżenia do wniosku o rejestrację Rada, w terminie 30

dni od dnia upływu terminu na wniesienie zastrzeżenia, wydaje opinię do tego wniosku

o spełnianiu wymagań określonych w rozporządzeniu nr 1151/2012.

2

Minister właściwy do spraw rynków rolnych może wystąpić do wnioskodawcy o uzupełnienie

lub wyjaśnienie, w wyznaczonym terminie, danych i informacji zawartych we wniosku

o rejestrację.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, termin wydania opinii przez Radę liczy się od

dnia otrzymania uzupełnienia lub wyjaśnienia.

1

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, po uzyskaniu opinii Rady, o której mowa

w art. 18 ust. 1

1)

wydaje decyzję o stwierdzeniu spełniania wymagań określonych w rozporządzeniu nr 1151/2012,

a następnie przekazuje niezwłocznie Komisji Europejskiej

a)

wniosek o rejestrację, jeżeli wniosek dotyczy rejestracji gwarantowanej tradycyjnej

specjalności,

b)

jednolity dokument oraz wpisuje nazwę na listę, o której mowa w art. 35 ust. 2, jeżeli

wniosek dotyczy rejestracji nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego albo

2)

wydaje decyzję o odmowie przekazania wniosku o rejestrację gwarantowanej tradycyjnej

specjalności lub jednolitego dokumentu Komisji Europejskiej.

2.

Do decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się przepisu art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w terminie 7 dni od dnia wpisania zastrzeżenia

do rejestru wewnętrznego wniosków

1)

powiadamia o tym wnioskodawcę i wnoszącego zastrzeżenie;

2)

przekazuje zastrzeżenie Radzie.

1

W przypadku wniesienia zastrzeżenia do wniosku o rejestrację Rada, w terminie 30 dni

od dnia otrzymania zastrzeżenia, wydaje opinię do tego wniosku o zasadności wniesionego

zastrzeżenia oraz spełnianiu przez wniosek o rejestrację wymagań określonych w rozporządzeniu

nr 1151/2012.

2

Minister właściwy do spraw rynków rolnych może wystąpić do wnioskodawcy lub wnoszącego

zastrzeżenie o uzupełnienie lub wyjaśnienie, w wyznaczonym terminie, informacji zawartych

we wniosku o rejestrację lub w zastrzeżeniu.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, termin wydania opinii przez Radę liczy się od

dnia otrzymania uzupełnienia lub wyjaśnienia.

1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, po uzyskaniu opinii Rady, o której mowa

w art. 21 ust. 1, w terminie 14 dni od dnia wydania opinii

1

w przypadku gdy wniosek o rejestrację jest zasadny, a zastrzeżenie jest niezasadne

- wydaje decyzję o stwierdzeniu spełniania wymagań określonych w rozporządzeniu nr

1151/2012 i oddaleniu zastrzeżenia, jeżeli zastrzeżenie nie zostało oddalone na podstawie

art. 22a, a następnie przekazuje niezwłocznie Komisji Europejskiej

a)

wniosek o rejestrację, jeżeli wniosek dotyczy rejestracji gwarantowanej tradycyjnej

specjalności,

b)

jednolity dokument oraz wpisuje nazwę na listę, o której mowa w art. 35 ust. 2, jeżeli

wniosek dotyczy rejestracji nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego;

2

w przypadku gdy wniosek o rejestrację jest niezasadny - wydaje decyzję o odmowie przekazania

wniosku o rejestrację lub jednolitego dokumentu Komisji Europejskiej i umarza postępowanie

w zakresie wniesionego zastrzeżenia;

3)

w przypadku gdy wniosek i zastrzeżenie są zasadne - wzywa wnioskodawcę do złożenia

w wyznaczonym terminie, uzgodnionego z wnoszącym zastrzeżenie, wniosku o rejestrację.

2.

Do decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się przepisu art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, po uzyskaniu opinii Rady, o której mowa

w art. 21 ust. 1, w przypadku gdy wniosek o rejestrację i zastrzeżenie do tego wniosku

są zasadne, a z zastrzeżenia wynika, że wnoszący zastrzeżenie wykorzystywał nazwę,

która ma zostać zarejestrowana jako nazwa pochodzenia lub oznaczenie geograficzne,

przez co najmniej 5 lat poprzedzających dzień ogłoszenia w dzienniku urzędowym ministra

właściwego do spraw rynków rolnych danych i informacji, o których mowa w art. 14 ust.

1, może, w drodze decyzji, zezwolić wnoszącemu zastrzeżenie na używanie nazwy w okresie

przejściowym, o którym mowa w art. 15 ust. 4 rozporządzenia nr 1151/2012, i oddalić

zastrzeżenie.

1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych w przypadku złożenia wniosku o rejestrację,

o którym mowa w art. 22 ust. 1 pkt 3, przekazuje ten wniosek Radzie.

2

Rada w terminie 30 dni od dnia przekazania wniosku o rejestrację przez ministra właściwego

do spraw rynków rolnych wydaje opinię do tego wniosku o spełnianiu przez wniosek o

rejestrację, o którym mowa w art. 22 ust. 1 pkt 3, wymagań określonych w rozporządzeniu

nr 1151/2012.

3

Minister właściwy do spraw rynków rolnych może wystąpić do wnioskodawcy o uzupełnienie

lub wyjaśnienie, w wyznaczonym terminie, informacji zawartych we wniosku o rejestrację.

1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, po uzyskaniu opinii Rady, o której mowa

w art. 23 ust. 2, w terminie 14 dni od dnia wydania opinii

1)

wydaje decyzję o stwierdzeniu spełniania wymagań określonych w rozporządzeniu nr 1151/2012,

a następnie

a

przekazuje niezwłocznie Komisji Europejskiej wniosek o rejestrację, jeżeli wniosek

dotyczy rejestracji gwarantowanej tradycyjnej specjalności,

b

przekazuje niezwłocznie Komisji Europejskiej jednolity dokument oraz wpisuje nazwę

na listę, o której mowa w art. 35 ust. 2, jeżeli wniosek dotyczy rejestracji nazwy

pochodzenia lub oznaczenia geograficznego produktu rolnego lub środka spożywczego,

albo

2

wydaje decyzję o odmowie przekazania wniosku o rejestrację lub jednolitego dokumentu

Komisji Europejskiej.

2.

Do decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się przepisu art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych w przypadku niezłożenia wniosku o rejestrację,

o którym mowa w art. 22 ust. 1 pkt 3, wydaje decyzję o odmowie przekazania wniosku

o rejestrację do Komisji Europejskiej, w terminie 14 dni od dnia upływu wyznaczonego

terminu do złożenia tego wniosku.

Przepisy art. 7-25 stosuje się odpowiednio do wniosku o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji,

z tym że dokumenty, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1, art. 22 ust. 1 pkt 1 oraz

art. 24 ust. 1 pkt 1, przekazuje się Komisji Europejskiej, jeżeli z przepisów rozporządzenia

nr 1151/2012 wynika obowiązek przekazywania Komisji Europejskiej informacji zmienianych

we wniosku o rejestrację.

(uchylony)

Osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości

prawnej, mająca uzasadniony interes, w postępowaniu w sprawie rejestracji nazwy pochodzenia,

oznaczenia geograficznego lub gwarantowanej tradycyjnej specjalności produktów rolnych

lub środków spożywczych, może złożyć do ministra właściwego do spraw rynków rolnych

zawiadomienie o sprzeciwie, o którym mowa w art. 51 ust. 1 rozporządzenia nr 1151/2012,

wobec wniosku o rejestrację, w terminie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia w Dzienniku

Urzędowym Unii Europejskiej

1)

wniosku o rejestrację lub wniosku o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji produktu rolnego

lub środka spożywczego będącego gwarantowaną tradycyjną specjalnością,

2)

jednolitego dokumentu - w przypadku wniosku o rejestrację lub wniosku o zatwierdzenie

zmiany w specyfikacji produktu rolnego lub środka spożywczego posiadającego chronioną

nazwę pochodzenia lub chronione oznaczenie geograficzne

− złożonego przez wnioskodawcę, którego siedziba lub miejsce zamieszkania znajduje

się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych niezwłocznie przekazuje Komisji Europejskiej

zawiadomienie o sprzeciwie wobec wniosku o rejestrację.

2.

W przypadku złożenia zawiadomienia o sprzeciwie wobec wniosku o rejestrację podmiot,

o którym mowa w art. 28, składa do ministra właściwego do spraw rynków rolnych uzasadnione

oświadczenie o sprzeciwie, o którym mowa w art. 51 ust. 2 rozporządzenia nr 1151/2012,

w terminie 30 dni od dnia złożenia zawiadomienia o sprzeciwie wobec wniosku o rejestrację.

3.

Do uzasadnionego oświadczenia o sprzeciwie, o którym mowa w art. 51 ust. 2 rozporządzenia

nr 1151/2012, stosuje się odpowiednio przepisy art. 9 pkt 1, art. 10-13, art. 17 ust.

2 i 3 oraz art. 18 ust. 2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych niezwłocznie przekazuje Radzie uzasadnione

oświadczenie o sprzeciwie, o którym mowa w art. 51 ust. 2 rozporządzenia nr 1151/2012.

Rada, w terminie 14 dni od dnia przekazania uzasadnionego oświadczenia o sprzeciwie,

o którym mowa w art. 51 ust. 2 rozporządzenia nr 1151/2012, wydaje opinię o spełnianiu

przez uzasadnione oświadczenie o sprzeciwie wymagań określonych w art. 10 albo art.

21 rozporządzenia nr 1151/2012.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, biorąc pod uwagę opinię Rady, o której

mowa w art. 30, niezwłocznie po jej otrzymaniu

1)

przekazuje uzasadnione oświadczenie o sprzeciwie Komisji Europejskiej - w przypadku

gdy uzasadnione oświadczenie o sprzeciwie spełnia wymagania określone w art. 10 albo

art. 21 rozporządzenia nr 1151/2012;

2)

wydaje decyzję o odmowie przekazania uzasadnionego oświadczenia o sprzeciwie Komisji

Europejskiej − w przypadku gdy uzasadnione oświadczenie o sprzeciwie nie spełnia wymagań

określonych w art. 10 albo art. 21 rozporządzenia nr 1151/2012.

1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych niezwłocznie powiadamia wnioskodawcę o otrzymaniu

1)

zawiadomienia o sprzeciwie,

2)

uzasadnionego oświadczenia o sprzeciwie

− wobec wniosku o rejestrację, ze strony innego państwa.

2.

Wnioskodawca, w terminie 30 dni od dnia otrzymania powiadomienia, o którym mowa w

ust. 1, może przedstawić na piśmie ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych stanowisko

do złożonego zawiadomienia o sprzeciwie lub uzasadnionego oświadczenia o sprzeciwie

wobec wniosku o rejestrację.

3.

Do uzasadnionego oświadczenia o sprzeciwie złożonego przez inne państwo stosuje się

odpowiednio art. 29 i art. 30.

(uchylony)

1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje państwu, które złożyło sprzeciw

wobec wniosku o rejestrację, uzgodnione z wnioskodawcą stanowisko w sprawie sprzeciwu

oraz proponuje środki zmierzające do osiągnięcia porozumienia.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych po przekazaniu stanowiska, o którym mowa

w ust. 1, podejmuje działania zmierzające do osiągnięcia porozumienia.

3.

Po osiągnięciu porozumienia minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje Komisji

Europejskiej informację o osiągniętym porozumieniu.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 12 pkt

5, art. 13, art. 17 pkt 2 oraz art. 28, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy

od dnia ogłoszenia.

1

Nazwy produktów rolnych i środków spożywczych od dnia wydania decyzji, o której mowa

w art. 19 ust. 1 pkt 1, art. 22 ust. 1 pkt 1 lub art. 24 ust. 1 pkt 1, podlegają na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tymczasowej ochronie, zwanej dalej „tymczasową

ochroną krajową”.

2.

Listę produktów rolnych i środków spożywczych podlegających tymczasowej ochronie krajowej

prowadzi minister właściwy do spraw rynków rolnych.

3.

Lista, o której mowa w ust. 2, jest jawna.

4

Lista, o której mowa w ust. 2, jest umieszczana na stronach internetowych urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

1.

Tymczasowa ochrona krajowa wygasa

1

z dniem dokonania wpisu nazwy produktu rolnego lub środka spożywczego do rejestru

chronionych nazw pochodzenia oraz chronionych oznaczeń geograficznych;

2)

z dniem odmowy - w przypadku odmowy dokonania wpisu do rejestru, o którym mowa w pkt

1.

2

Po dokonaniu wpisu nazwy produktu rolnego lub środka spożywczego do rejestru, o którym

mowa w ust. 1 pkt 1, oraz w przypadku odmowy dokonania wpisu, o której mowa w ust.

1 pkt 2, nazwę produktu rolnego lub środka spożywczego skreśla się z listy, o której

mowa w art. 35 ust. 2.

Podmiot wytwarzający zgodnie z wymaganiami zawartymi w specyfikacji produkt rolny

lub środek spożywczy, którego nazwa pochodzenia lub oznaczenie geograficzne została

wpisana na listę, o której mowa w art. 35 ust. 2, ma prawo do używania w obrocie nazwy

wpisanej na tę listę.

Nazwy wpisane na listę, o której mowa w art. 35 ust. 2, nie mogą być używane w obrocie

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli produkty rolne lub środki spożywcze,

których one dotyczą, nie spełniają warunków będących podstawą wpisu nazwy na tę listę

1)

nawet wtedy, gdy takie użycie nie ma na celu wskazywania pochodzenia geograficznego

produktów rolnych i środków spożywczych oraz wtedy, gdy rzeczywiste miejsce wytworzenia

produktów rolnych i środków spożywczych jest wskazane;

2)

nawet przy użyciu wyrażeń „w stylu”, „rodzaju”, „przy użyciu metody”, „tak jak produkowane

w”, „imitacja” lub „podobne”;

3)

w oryginalnym brzmieniu albo w tłumaczeniu;

4)

z innym mylącym lub fałszywym odniesieniem do miejsca pochodzenia, właściwości lub

podstawowych cech produktu na opakowaniu wewnętrznym lub zewnętrznym, w materiale

reklamowym lub dokumentach odnoszących się do danego produktu;

5)

w zakresie innych praktyk mogących wprowadzić w błąd co do prawdziwego pochodzenia

produktu.

Przepisów art. 38 nie stosuje się

1)

jeżeli nazwa podlegająca tymczasowej ochronie krajowej jest wykorzystywana do produktów,

które nie mogą być porównywane do produktów zarejestrowanych pod tą nazwą, i stosowanie

tej nazwy nie doprowadzi do czerpania korzyści z renomy nazwy podlegającej tymczasowej

ochronie krajowej lub

2)

w przypadku, o którym mowa w art. 22a.

1.

Organami i jednostkami organizacyjnymi właściwymi w sprawach kontroli i certyfikacji

produktów rolnych i środków spożywczych posiadających chronioną nazwę pochodzenia,

chronione oznaczenie geograficzne lub będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami

są

1

minister właściwy do spraw rynków rolnych − upoważniający jednostki certyfikujące,

spełniające wymagania określone w art. 37 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1151/2012

i akredytowane zgodnie z art. 39 rozporządzenia nr 1151/2012, do przeprowadzania kontroli,

wydawania i cofania certyfikatów potwierdzających zgodność procesu produkcji produktów

rolnych i środków spożywczych posiadających chronioną nazwę pochodzenia, chronione

oznaczenie geograficzne lub będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami ze

specyfikacją, zwanych dalej „certyfikatami zgodności”;

2

Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, zwany dalej „Głównym

Inspektorem”, sprawujący nadzór nad upoważnionymi przez ministra właściwego do spraw

rynków rolnych jednostkami certyfikującymi, zwanymi dalej „upoważnionymi jednostkami

certyfikującymi”;

3)

upoważnione jednostki certyfikujące przeprowadzające kontrole oraz wydające i cofające

certyfikaty zgodności;

4

wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, zwany dalej „wojewódzkim

inspektorem”, przeprowadzający kontrolę zgodności procesu produkcji produktów rolnych

i środków spożywczych posiadających chronioną nazwę pochodzenia, chronione oznaczenie

geograficzne lub będących gwarantowaną tradycyjną specjalnością ze specyfikacją;

5

Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, zwana dalej „Inspekcją”,

sprawująca nadzór nad produkcją produktów rolnych lub środków spożywczych posiadających

chronione nazwy pochodzenia, chronione oznaczenia geograficzne lub będących gwarantowanymi

tradycyjnymi specjalnościami.

2

Kontrola, o której mowa w ust. 1 pkt 4, jest przeprowadzana zgodnie z zasadami oceny

jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, o której mowa w przepisach o jakości

handlowej artykułów rolno-spożywczych.

3

Nadzór, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, jest sprawowany na podstawie przepisów o jakości

handlowej artykułów rolno-spożywczych dotyczących postępowania kontrolnego.

1.

Główny Inspektor w ramach nadzoru, o którym mowa w art. 39 ust. 1 pkt 2

1)

przeprowadza audyty i inspekcje upoważnionych jednostek certyfikujących w zakresie

a)

stosowania przez nie procedur kontrolnych,

b)

posiadanych środków technicznych,

c)

posiadanych przez pracowników kwalifikacji;

2

dokonuje sprawdzenia dokumentów dotyczących kontroli producentów produktów rolnych

lub środków spożywczych posiadających chronioną nazwę pochodzenia, chronione oznaczenie

geograficzne lub będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami, zwanych dalej

„producentami”;

3

przeprowadza analizy danych dostarczanych przez upoważnione jednostki certyfikujące,

dotyczących kontroli zgodności procesu produkcji produktów rolnych i środków spożywczych

posiadających chronioną nazwę pochodzenia, chronione oznaczenie geograficzne lub będących

gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami ze specyfikacją;

4

przekazuje upoważnionym jednostkom certyfikującym wnioski wynikające z ustaleń audytu

lub inspekcji;

5

nakłada na upoważnione jednostki certyfikujące obowiązek wykonania w wyznaczonym terminie

odpowiednich działań naprawczych związanych z funkcjonowaniem tych jednostek;

6

zatwierdza plan kontroli zgodności procesu produkcji produktów rolnych lub środków

spożywczych posiadających chronioną nazwę pochodzenia, chronione oznaczenie geograficzne

lub będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami ze specyfikacją.

1a

Jeżeli na podstawie wniosków wynikających z ustaleń audytu lub inspekcji, o których

mowa w ust. 1 pkt 4, Główny Inspektor stwierdzi, że jednostka certyfikująca nie realizuje

odpowiednio zadań, powierzonych jej na podstawie art. 41 ust. 3, lub jeżeli jednostka

certyfikująca nie wykona działań naprawczych, o których mowa w ust. 1 pkt 5, kierując

się stopniem zagrożenia interesów producentów kontrolowanych przez tę jednostkę, może,

w drodze decyzji, zakazać jednostce certyfikującej przyjmowania nowych wniosków o

przeprowadzenie kontroli zgodności, o której mowa w art. 42 ust. 1, oraz nałożyć obowiązek

wykonania w wyznaczonym terminie przez tę jednostkę odpowiednich działań naprawczych.

2.

Organy Inspekcji mogą

1)

żądać od upoważnionych jednostek certyfikujących wszelkich dodatkowych informacji

związanych ze sprawowanym nadzorem;

2)

dokonać sprawdzenia prawidłowości kontroli dokonanych przez upoważnione jednostki

certyfikujące u producentów.

3

Do przeprowadzanych audytów i inspekcji w ramach nadzoru, o którym mowa w ust. 1 i

2, stosuje się odpowiednio przepisy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

1.

Jednostka certyfikująca ubiegająca się o uzyskanie upoważnienia do przeprowadzania

kontroli oraz wydawania i cofania certyfikatów zgodności występuje do ministra właściwego

do spraw rynków rolnych z wnioskiem w tym zakresie.

2.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się

1)

certyfikat akredytacji w zakresie, o którym mowa w art. 39 ust. 1 pkt 1;

2

dokumenty lub informacje niezbędne do stwierdzenia spełniania wymagań określonych

w art. 36 ust. 2 rozporządzenia nr 1151/2012.

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych wydaje decyzję upoważniającą jednostkę certyfikującą

do przeprowadzania kontroli oraz do wydawania i cofania certyfikatów zgodności, jeżeli

jednostka ta spełnia wymagania określone w przepisach, o których mowa w ust. 2 pkt

2.

4.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych w decyzji, o której mowa w ust. 3, nadaje

upoważnionej jednostce certyfikującej numer identyfikacyjny.

5

Minister właściwy do spraw rynków rolnych na wniosek Głównego Inspektora wydaje decyzję

o cofnięciu upoważnionej jednostce certyfikującej upoważnienia do przeprowadzania

kontroli oraz do wydawania i cofania certyfikatów zgodności w przypadku stwierdzenia,

że jednostka certyfikująca nie wykonała odpowiednich działań naprawczych w terminie

określonym w decyzji, o której mowa w art. 40 ust. 1a, lub w przypadku gdy jednostka

certyfikująca nie spełnia wymagań określonych w art. 36 ust. 2 rozporządzenia nr 1151/2012.

6

W przypadku cofnięcia upoważnienia jednostce certyfikującej, o którym mowa w ust.

5, certyfikaty zgodności wydane przez tę jednostkę zachowują ważność przez okres nie

dłuższy niż 90 dni od dnia, w którym decyzja o cofnięciu upoważnienia jednostce certyfikującej

stała się ostateczna.

7

Od dnia, w którym decyzja o cofnięciu upoważnienia jednostce certyfikującej stała

się ostateczna, do dnia wyboru przez producenta, o którym mowa w art. 42 ust. 2, innego

podmiotu kontrolującego, uprawnienia jednostki certyfikującej w zakresie nadzoru wydanych

certyfikatów zgodności wykonuje Inspekcja.

1

Kontrola zgodności procesu produkcji produktów rolnych i środków spożywczych posiadających

chronioną nazwę pochodzenia, chronione oznaczenie geograficzne lub będących gwarantowaną

tradycyjną specjalnością ze specyfikacją jest dokonywana na wniosek producenta przez

wojewódzkiego inspektora lub upoważnioną jednostkę certyfikującą.

2.

Wyboru podmiotu kontrolującego, o którym mowa w ust. 1, dokonuje producent.

2a

Wniosek o dokonanie kontroli, o której mowa w ust. 1, przez wojewódzkiego inspektora

składa się na formularzu udostępnionym przez wojewódzkiego inspektora.

3.

Koszty kontroli, o której mowa w ust. 1, ponosi producent.

4

Po dokonaniu kontroli, o której mowa w ust. 1, wojewódzki inspektor wydaje świadectwo

jakości potwierdzające zgodność procesu produkcji produktu rolnego lub środka spożywczego

ze specyfikacją. W świadectwie jakości określa się termin jego ważności.

5

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzór świadectwa

jakości potwierdzającego zgodność procesu produkcji produktu rolnego lub środka spożywczego

ze specyfikacją, mając na względzie prawidłowe oznaczanie produktów rolnych i środków

spożywczych oraz ich rodzaj.

1.

Upoważniona jednostka certyfikująca prowadzi wykaz producentów, którym wydano lub

cofnięto certyfikat zgodności, zawierający co najmniej

1)

nazwę albo imię i nazwisko producenta;

2)

siedzibę i adres albo miejsce zamieszkania i adres producenta;

3)

nazwę wytwarzanego produktu rolnego lub środka spożywczego;

4)

datę wydania lub cofnięcia certyfikatu zgodności.

2.

Wykaz, o którym mowa w ust. 1, upoważniona jednostka certyfikująca przekazuje Głównemu

Inspektorowi w terminie do 10. dnia każdego miesiąca, według stanu za poprzedni miesiąc.

3.

Wykaz, o którym mowa w ust. 1, sporządza się na formularzach opracowanych i udostępnionych

przez Głównego Inspektora i przekazuje się za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej.

4.

Główny Inspektor prowadzi wykaz producentów, posiadających ważny certyfikat zgodności

lub ważne świadectwo jakości, o którym mowa w art. 42 ust. 4.

5.

Główny Inspektor zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej

Inspekcji wykaz producentów, o którym mowa w ust. 4.

1.

Upoważniona jednostka certyfikująca przekazuje Głównemu Inspektorowi, do dnia 31 stycznia

każdego roku

1)

sprawozdanie z kontroli przeprowadzonych w poprzednim roku;

2)

wykaz kontrolowanych producentów zawierający

a)

nazwę albo imię i nazwisko producenta,

b)

siedzibę i adres albo miejsce zamieszkania i adres producenta,

c)

rodzaj wytwarzanego produktu rolnego lub środka spożywczego,

d)

wielkość produkcji uzyskanej przez producenta w roku poprzedzającym złożenie sprawozdania;

3)

informacje o stosowanych procedurach kontrolnych.

2

Sprawozdanie, wykaz oraz informacje, o których mowa w ust. 1, sporządza się na formularzach

opracowanych i udostępnionych przez Głównego Inspektora i przekazuje się w postaci

papierowej oraz za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej.

3.

Główny Inspektor przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych, do dnia

31 marca każdego roku, zestawienie zbiorcze sporządzone na podstawie sprawozdań, wykazów

oraz informacji, o których mowa w ust. 1, sporządzonych przez poszczególne upoważnione

jednostki certyfikujące.

4.

Upoważniona jednostka certyfikująca informuje ministra właściwego do spraw rynków

rolnych o zmianie danych i informacji zawartych we wniosku, o którym mowa w art. 41

ust. 1, oraz w dokumentach dołączonych do wniosku.

1

W przypadku stwierdzenia w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 42

ust. 1, że produkt rolny lub środek spożywczy nie spełnia wymagań określonych w specyfikacji,

przeprowadzający kontrolę wzywa producenta do usunięcia uchybień w wyznaczonym terminie.

2

W przypadku nieusunięcia uchybień w terminie, o którym mowa w ust. 1, upoważniona

jednostka certyfikująca odmawia wydania producentowi certyfikatu zgodności albo cofa

certyfikat zgodności oraz niezwłocznie informuje o tym Głównego Inspektora, ministra

właściwego do spraw rynków rolnych oraz inne upoważnione jednostki certyfikujące.

3

W przypadku nieusunięcia uchybień, o których mowa w ust. 1, wojewódzki inspektor wydaje

decyzję

1)

zakazującą używania chronionej nazwy pochodzenia, chronionego oznaczenia geograficznego

lub gwarantowanej tradycyjnej specjalności, używania symbolu chronionej nazwy pochodzenia,

chronionego oznaczenia geograficznego lub gwarantowanej tradycyjnej specjalności,

zwrotów: „chroniona nazwa pochodzenia”, „chronione oznaczenie geograficzne” lub „gwarantowana

tradycyjna specjalność” oraz odpowiadających im skrótów „ChNP”, „ChOG” lub „GTS”;

2)

zakazującą wprowadzania produktu rolnego lub środka spożywczego do obrotu lub

3)

nakazującą wycofanie produktu rolnego lub środka spożywczego z obrotu.

1.

Inspekcja Handlowa współpracuje z Inspekcją przy sprawowaniu nadzoru, o którym mowa

w art. 39 ust. 1 pkt 5, w zakresie wprowadzania do obrotu produktów rolnych lub środków

spożywczych posiadających chronione nazwy pochodzenia, chronione oznaczenia geograficzne

lub będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami lub odwołujących się do chronionych

nazw pochodzenia, chronionych oznaczeń geograficznych lub gwarantowanych tradycyjnych

specjalności.

2.

Główny Inspektor przekazuje Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów posiadane

informacje o producentach produktów rolnych lub środków spożywczych posiadających

chronione nazwy pochodzenia, chronione oznaczenia geograficzne lub będących gwarantowanymi

tradycyjnymi specjalnościami.

3.

Wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej właściwy ze względu na miejsce przeprowadzanej

- na zasadach określonych w odrębnych przepisach - kontroli podmiotów prowadzących

działalność w zakresie wprowadzania do obrotu produktów rolnych lub środków spożywczych

posiadających chronione nazwy pochodzenia, chronione oznaczenia geograficzne lub będących

gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami lub odwołujących się do chronionych nazw

pochodzenia, chronionych oznaczeń geograficznych lub gwarantowanych tradycyjnych specjalności

przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi właściwemu ze względu na miejsce prowadzenia

tej działalności dane i informacje o wykrytych w trakcie kontroli naruszeniach i podejrzeniach

naruszenia przepisów dotyczących rejestracji i ochrony nazw i oznaczeń produktów rolnych

i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych w zakresie tych produktów.

4.

Szczegółowe warunki i sposób współpracy przy sprawowaniu nadzoru, o którym mowa w

art. 39 ust. 1 pkt 5, w zakresie wprowadzania do obrotu produktów rolnych lub środków

spożywczych posiadających chronione nazwy pochodzenia, chronione oznaczenia geograficzne

lub będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami lub odwołujących się do chronionych

nazw pochodzenia, chronionych oznaczeń geograficznych lub gwarantowanych tradycyjnych

specjalności, określa porozumienie zawarte między Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów a Głównym Inspektorem.

1.

Opłatę pobiera się za dokonanie oceny

1)

wniosku o rejestrację, z wyłączeniem wniosków, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt

3;

2)

zastrzeżenia do wniosku o rejestrację;

3

wniosku o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji;

4)

sprzeciwu, o którym mowa w art. 28.

2.

Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa.

3.

Opłatę wnosi się na rachunek bankowy urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw

rynków rolnych.

4

Dowód wniesienia opłaty dołącza się do wniosku o rejestrację, zastrzeżenia do wniosku

o rejestrację, wniosku o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji oraz sprzeciwu, o którym

mowa w art. 28.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, stawki

opłat za czynności, o których mowa w art. 45 ust. 1, mając na względzie zakres czynności

podejmowanych przy ocenie wniosków o rejestrację, zastrzeżeń do wniosków o rejestrację,

wniosków o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji oraz sprzeciwów, o których mowa w art.

28.

1

Produkty rolne i środki spożywcze przeznaczone do spożycia przez ludzi, o których

mowa w załączniku I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w załączniku I

do rozporządzenia nr 1151/2012, oraz napoje spirytusowe, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia

2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń

geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr

1576/89

(Dz. Urz. UE L 39 z 13.02.2008, str. 16, z późn. zm.), których jakość lub wyjątkowe cechy i właściwości wynikają ze stosowania tradycyjnych

metod produkcji, stanowiące element dziedzictwa kulturowego regionu, w którym są wytwarzane,

oraz będące elementem tożsamości społeczności lokalnej, zwane dalej „produktami tradycyjnymi”,

mogą być wpisane na listę produktów tradycyjnych.

1a

Za tradycyjne metody produkcji uważa się metody wykorzystywane co najmniej od 25 lat.

2.

Listę produktów tradycyjnych prowadzi minister właściwy do spraw rynków rolnych.

3.

Lista produktów tradycyjnych zawiera informacje, o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt

3.

4.

Lista produktów tradycyjnych jest umieszczana na stronach internetowych urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

Nazwa produktu tradycyjnego umieszczona na liście produktów tradycyjnych nie podlega

ochronie wynikającej z niniejszej ustawy, a użycie nazwy produktu tradycyjnego odnoszącej

się do obszaru geograficznego nie stanowi uznania pochodzenia tego produktu z obszaru,

do którego nawiązuje ta nazwa.

Z wnioskiem o wpis produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego na

listę produktów tradycyjnych, zwanym dalej „wnioskiem o wpis na listę produktów tradycyjnych”,

mogą wystąpić osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające

osobowości prawnej wytwarzające dany produkt rolny, środek spożywczy lub napój spirytusowy.

1.

Wniosek o wpis na listę produktów tradycyjnych zawiera

1)

nazwę oraz siedzibę i adres albo imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres

wnioskodawcy;

2)

wskazanie adresu do korespondencji;

3)

opis produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego zawierający

a)

nazwę produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego,

b)

rodzaj produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego,

c)

charakterystykę produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego,

d)

surowce wykorzystywane do produkcji produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju

spirytusowego,

e

informacje dotyczące tradycji, pochodzenia oraz historii produktu rolnego, środka

spożywczego lub napoju spirytusowego, potwierdzające spełnienie wymagań określonych

w art. 47 ust. 1,

f)

metodę produkcji,

g

streszczenie informacji, o których mowa w lit. a-c i e, zawierające nie więcej niż

3000 znaków drukarskich łącznie ze spacjami.

2.

Wniosek o wpis na listę produktów tradycyjnych jest składany do właściwego miejscowo

marszałka województwa.

3

Wniosek o wpis na listę produktów tradycyjnych jest składany w formie papierowej oraz

na informatycznym nośniku danych.

4

Streszczenie informacji, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 lit. g, jest umieszczane na

stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

1.

Marszałek województwa sprawdza wniosek o wpis na listę produktów tradycyjnych pod

względem spełniania wymogów formalnych oraz dokonuje oceny w zakresie spełniania przez

produkt rolny, środek spożywczy lub napój spirytusowy, którego dotyczy wniosek o wpis

na listę produktów tradycyjnych, wymagań określonych w art. 47 ust. 1.

2.

Marszałek województwa przed dokonaniem oceny, o której mowa w ust. 1, zwraca się do

izby gospodarczej zrzeszającej podmioty wytwarzające produkty tradycyjne o wyrażenie,

w terminie 30 dni, opinii w zakresie spełniania przez produkt rolny, środek spożywczy

lub napój spirytusowy, którego dotyczy wniosek o wpis na listę produktów tradycyjnych,

wymagań określonych w art. 47 ust. 1. W przypadku niewydania opinii w terminie 30

dni wymóg zasięgnięcia opinii uważa się za spełniony.

3

Marszałek województwa może wystąpić do wnioskodawcy o uzupełnienie lub wyjaśnienie,

w wyznaczonym terminie, informacji zawartych we wniosku o wpis na listę produktów

tradycyjnych.

Do wniosku o wpis na listę produktów tradycyjnych stosuje się odpowiednio art. 13.

1.

Jeżeli produkt rolny, środek spożywczy lub napój spirytusowy spełnia wymagania określone

w art. 47 ust. 1, marszałek województwa przesyła ministrowi właściwemu do spraw rynków

rolnych potwierdzoną przez siebie kopię wniosku o wpis na listę produktów tradycyjnych

wraz z kopią opinii, o której mowa w art. 51 ust. 2.

2.

(uchylony)

3.

W przypadku niewydania przez izbę gospodarczą opinii, o której mowa w art. 51 ust.

2, w terminie 30 dni, marszałek województwa przesyła ministrowi właściwemu do spraw

rynków rolnych wyłącznie kopię wniosku o wpis na listę produktów tradycyjnych.

4.

Marszałek województwa wydaje decyzję o odmowie przekazania ministrowi właściwemu do

spraw rynków rolnych dokumentów, o których mowa w ust. 1, w przypadku, gdy produkt

rolny, środek spożywczy lub napój spirytusowy nie spełnia wymagań określonych w art.

47 ust. 1.

1

Minister właściwy do spraw rynków rolnych po otrzymaniu dokumentów, o których mowa

w art. 52 ust. 1, dokonuje wpisu produktu tradycyjnego na listę produktów tradycyjnych.

2

Minister właściwy do spraw rynków rolnych może wystąpić do marszałka województwa o

uzupełnienie lub wyjaśnienie, w wyznaczonym terminie, informacji zawartych we wniosku

o wpis na listę produktów tradycyjnych.

3

Minister właściwy do spraw rynków rolnych wydaje decyzję o odmowie dokonania wpisu

produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego na listę produktów tradycyjnych,

w przypadku gdy dany produkt rolny, środek spożywczy lub napój spirytusowy nie spełnia

wymagań określonych w art. 47 ust. 1.

1.

Podmioty, o których mowa w art. 49, mogą wystąpić z wnioskiem o zmianę opisu produktu

rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego wpisanego na listę produktów

tradycyjnych.

2.

Do wniosku o zmianę opisu produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego

wpisanego na listę produktów tradycyjnych stosuje się odpowiednio art. 50-53.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych skreśla, w drodze decyzji, produkt tradycyjny

z listy produktów tradycyjnych, w przypadku gdy nie ma możliwości wytworzenia produktu

rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego o cechach i właściwościach, które

były podstawą do umieszczenia tego produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju

spirytusowego na liście produktów tradycyjnych.

(uchylony)

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku

o wpis na listę produktów tradycyjnych, mając na względzie ujednolicenie zakresu informacji

dotyczących wytwarzanego produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego.

1.

Jednostka certyfikująca, która

1)

nie przekazuje Głównemu Inspektorowi w terminie do 10. dnia każdego miesiąca wykazu,

o którym mowa w art. 42a ust. 1, lub przekazuje wykaz niezgodnie z art. 42a ust. 3,

lub przekazuje wykaz zawierający niekompletne lub nieprawdziwe informacje,

2)

nie przekazuje Głównemu Inspektorowi sprawozdania, wykazu oraz informacji, o których

mowa w art. 43 ust. 1, w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku lub przekazuje

sprawozdanie, wykaz oraz informacje zawierające niekompletne lub nieprawdziwe dane,

3)

nie informuje Głównego Inspektora, ministra właściwego do spraw rynków rolnych lub

innych upoważnionych jednostek certyfikujących o odmowie wydania producentowi certyfikatu

zgodności lub cofnięciu certyfikatu zgodności

- podlega karze pieniężnej w wysokości do dziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia

miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający rok nałożenia tej kary, ogłaszanego

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski” na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych, zwanego dalej „przeciętnym wynagrodzeniem”.

2.

Jednostka certyfikująca, która

1)

wydaje certyfikaty zgodności niezgodnie ze specyfikacją,

2)

nie wykonuje działań naprawczych, o których mowa w art. 40 ust. 1 pkt 5,

3)

nie udzieli informacji, o których mowa w art. 40 ust. 2 pkt 1,

4)

działa niezgodnie z zakresem udzielonego upoważnienia, o którym mowa w art. 41 ust.

3,

5)

prowadzi kontrolę, o której mowa w art. 42 ust. 1, niezgodnie z zasadami określonymi

na podstawie art. 37 lub art. 39 rozporządzenia nr 1151/2012

- podlega karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotności przeciętnego wynagrodzenia.

3.

Kto działa jako upoważniona jednostka certyfikująca bez upoważnienia, o którym mowa

w art. 41 ust. 3, podlega karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotności przeciętnego

wynagrodzenia.

1.

Kto używa nazwy zarejestrowanej jako chroniona nazwa pochodzenia, chronione oznaczenie

geograficzne lub gwarantowana tradycyjna specjalność do produktu rolnego lub środka

spożywczego niezgodnego ze specyfikacją lub narusza zakres jej ochrony określony w

art. 13 ust. 1 lub art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 1151/2012, podlega karze pieniężnej

w wysokości do dziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia.

2.

Kto używa oznaczenia, jego skrótu lub symbolu z naruszeniem art. 44 ust. 1 rozporządzenia

nr 1151/2012, podlega karze pieniężnej w wysokości do 200% korzyści majątkowej uzyskanej

lub korzyści majątkowej, którą można uzyskać za wprowadzony do obrotu produkt rolny

lub środek spożywczy.

3.

Kto wprowadza do obrotu produkt rolny lub środek spożywczy posiadający chronioną nazwę

pochodzenia, chronione oznaczenie geograficzne lub będący gwarantowaną tradycyjną

specjalnością, który wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 12 ust. 3 lub art. 23 ust.

3 rozporządzenia nr 1151/2012 nie został oznakowany albo został oznakowany z naruszeniem

tych przepisów, podlega karze pieniężnej w wysokości do trzykrotności przeciętnego

wynagrodzenia.

4.

Kto ponownie wprowadza do obrotu produkt rolny lub środek spożywczy, o którym mowa

w ust. 3, który wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 12 ust. 3 lub art. 23 ust. 3

rozporządzenia nr 1151/2012 nie został oznakowany albo został oznakowany z naruszeniem

tych przepisów, podlega karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotności przeciętnego

wynagrodzenia, nie niższej od wysokości kary pieniężnej nałożonej poprzednio za takie

naruszenie.

5.

Kto ponownie używa nazwy zarejestrowanej jako chroniona nazwa pochodzenia, chronione

oznaczenie geograficzne lub gwarantowana tradycyjna specjalność do produktu rolnego

lub środka spożywczego niezgodnego ze specyfikacją lub narusza zakres jej ochrony

określony w art. 13 ust. 1 lub art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 1151/2012, podlega

karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotności przeciętnego wynagrodzenia, nie

niższej od wysokości kary pieniężnej nałożonej poprzednio za takie naruszenie.

1.

Kary pieniężne, o których mowa w art. 58a, nakłada Główny Inspektor w drodze decyzji.

2.

Kary pieniężne, o których mowa w art. 58b, nakłada w drodze decyzji właściwy ze względu

na miejsce przeprowadzonej kontroli wojewódzki inspektor albo wojewódzki inspektor

Inspekcji Handlowej.

3.

Kary pieniężne, o których mowa w art. 58a i art. 58b, nakłada się przy uwzględnieniu

stopnia szkodliwości czynu, zakresu naruszenia, dotychczasowej działalności podmiotu

dokonującego naruszenia i wielkości jego obrotów.

4.

Termin zapłaty kar pieniężnych, o których mowa w art. 58a i art. 58b, wynosi 30 dni

od dnia, w którym decyzja o nałożeniu kary stała się ostateczna.

5.

Środki finansowe pochodzące z kar pieniężnych, o których mowa w art. 58a i art. 58b,

stanowią dochód budżetu państwa i są wnoszone na rachunek bieżący dochodów państwowej

jednostki budżetowej obsługującej odpowiednio Głównego Inspektora, wojewódzkiego inspektora

albo wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej, który wydał decyzję o nałożeniu

kary.

6.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale do kar pieniężnych, o których mowa

w art. 58a i art. 58b, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935).

1.

Kary pieniężnej nie nakłada się, jeżeli od dnia popełnienia czynu upłynęło 5 lat.

2.

Kary pieniężnej nie pobiera się po upływie 5 lat od dnia wydania ostatecznej decyzji

o nałożeniu kary.

3.

Egzekucja nałożonych kar pieniężnych wraz z odsetkami za zwłokę następuje w trybie

przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

4.

W przypadku uchylenia albo stwierdzenia nieważności decyzji o nałożeniu kary pieniężnej

albo uwzględnienia skargi na decyzję o nałożeniu kary pieniężnej przez organ, który

wydał decyzję, albo przez sąd administracyjny, uiszczona kara pieniężna podlega zwrotowi

w terminie 14 dni od dnia, w którym wydana decyzja lub orzeczenie o zwrocie tej kary

stały się ostateczne.

5.

W przypadku niskiego stopnia szkodliwości czynu, niewielkiego zakresu naruszenia lub

braku stwierdzenia istotnych uchybień w dotychczasowej działalności podmiotu dokonującego

naruszenia, można odstąpić od nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 58a

i art. 58b.

Jeżeli naruszenie, o którym mowa w art. 58b, wyczerpuje jednocześnie znamiona naruszenia,

o którym mowa w art. 40a ust. 1 pkt 3 lub 4 lub ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości

handlowej artykułów rolno-spożywczych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1604, 1948, 1961 i 2007 oraz z 2017 r. poz. 624) lub art. 25 ust. 1 pkt 3, 4 lub 5 lub ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie

ekologicznym

(Dz. U. z 2015 r. poz. 497 oraz z 2016 r. poz. 1001 i 1579), karę pieniężną wymierza się na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

W ustawie z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji

(Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 162, poz. 1693 i Nr 172, poz. 1804) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 9 otrzymuje brzmienie

„

Art. 9.

1.

Jeżeli towar lub usługa w miejscu pochodzenia korzysta z ochrony, a z pochodzeniem

z określonego regionu lub miejscowości są związane ich szczególne cechy lub właściwości,

czynem nieuczciwej konkurencji jest fałszywe lub oszukańcze używanie takich chronionych

oznaczeń geograficznych i chronionych nazw pochodzenia.

2.

Czynem nieuczciwej konkurencji jest także używanie oznaczeń i nazw, o których mowa

w ust. 1, nawet z dodatkiem „rodzaj”, „typ”, „metoda” albo równoznacznym.

”

;

2)

w art. 16 w ust. 3 pkt 6-8 otrzymują brzmienie

„

6)

w odniesieniu do towarów z chronionym oznaczeniem geograficznym lub chronioną nazwą

pochodzenia odnosi się zawsze do towarów z takim samym oznaczeniem;

7)

nie wykorzystuje w nieuczciwy sposób renomy znaku towarowego, oznaczenia przedsiębiorstwa

lub innego oznaczenia odróżniającego konkurenta ani też chronionego oznaczenia geograficznego

lub chronionej nazwy pochodzenia produktów konkurencyjnych;

8)

nie przedstawia towaru lub usługi jako imitacji czy naśladownictwa towaru lub usługi

opatrzonych chronionym znakiem towarowym, chronionym oznaczeniem geograficznym lub

chronioną nazwą pochodzenia albo innym oznaczeniem odróżniającym.

”

.

(pominięte)

W ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej

(Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 oraz z 2004 r. Nr 33, poz. 286) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 132 w ust. 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1

„

1

zarejestrowanego oznaczenia geograficznego lub nazwy pochodzenia produktu rolnego

lub środka spożywczego, o których mowa w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie ochrony oznaczeń

geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

(Dz. Urz. WE L 208 z 24.07.1992 r., z późn. zm.);

”

;

2)

w art. 174 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Ilekroć w przepisach niniejszego działu jest mowa o towarach, nie dotyczy to usług,

produktów rolnych wymienionych w załączniku I do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę

Europejską oraz produktów rolnych i środków spożywczych wymienionych w załącznikach

do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie ochrony oznaczeń

geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

(Dz. Urz. WE L 208 z 24.07.1992 r., z późn. zm.).

”

;

3)

uchyla się art. 179

W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 44, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 13 uchyla się ust. 5-11;

2)

w art. 17 w ust. 1 pkt 1 lit. e otrzymuje brzmienie

„

e)

kontrola artykułów rolno-spożywczych posiadających zarejestrowane, na podstawie odrębnych

przepisów, chronione nazwy pochodzenia, chronione oznaczenia geograficzne albo nazwy

specyficznego charakteru oraz współpraca z jednostkami sprawującymi taką kontrolę

w innych państwach,

”

;

3)

w art. 30a ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. e), wojewódzki

inspektor, w drodze decyzji, może zakazać wprowadzenia do obrotu artykułu niespełniającego

wymagań w zakresie chronionych nazw pochodzenia, chronionych oznaczeń geograficznych

albo nazw specyficznego charakteru.

”

.

W ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. o wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia

zwierzęcego

(Dz. U. Nr 33, poz. 288) w art. 2 pkt 15 otrzymuje brzmienie

„

15)

produkty pochodzenia zwierzęcego o tradycyjnym charakterze - produkty rolne i środki

spożywcze, o których mowa w przepisach krajowych i w przepisach Unii Europejskiej

dotyczących oznaczeń geograficznych, nazw pochodzenia i świadectw specyficznego charakteru

produktów rolnych i środków spożywczych oraz produkty rolne i środki spożywcze umieszczone

na liście produktów tradycyjnych, prowadzonej przez ministra właściwego do spraw rynków

rolnych;

”

.

1.

Zgłoszenia oznaczeń i nazw, o których mowa w art. 179

2.

Zgłoszenia wraz z aktami Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej przekaże ministrowi

właściwemu do spraw rynków rolnych w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

3.

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej o przekazaniu ministrowi właściwemu do spraw

rynków rolnych zgłoszeń poinformuje niezwłocznie podmioty, które ich dokonały.

4.

Termin, w którym dokonuje się oceny wniosków o rejestrację, stosuje się odpowiednio

do zgłoszeń, z tym że liczy się go od dnia otrzymania zgłoszenia przez ministra właściwego

do spraw rynków rolnych.

5.

Od zgłoszeń nie pobiera się opłaty za dokonanie oceny wniosku o rejestrację.

(pominięty)

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia