Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 maja 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych

Ustawa reguluje zasady ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz rekultywacji i poprawiania

wartości użytkowej gruntów.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Gruntami rolnymi, w rozumieniu ustawy, są grunty

1)

określone w ewidencji gruntów jako użytki rolne;

2)

pod stawami rybnymi i innymi zbiornikami wodnymi, służącymi wyłącznie dla potrzeb

rolnictwa;

3)

pod wchodzącymi w skład gospodarstw rolnych budynkami mieszkalnymi oraz innymi budynkami

i urządzeniami służącymi wyłącznie produkcji rolniczej oraz przetwórstwu rolno-spożywczemu;

4)

pod budynkami i urządzeniami służącymi bezpośrednio do produkcji rolniczej uznanej

za dział specjalny, stosownie do przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych

i podatku dochodowym od osób prawnych;

5)

parków wiejskich oraz pod zadrzewieniami i zakrzewieniami śródpolnymi, w tym również

pod pasami przeciwwietrznymi i urządzeniami przeciwerozyjnymi;

6)

rodzinnych ogrodów działkowych i ogrodów botanicznych;

7)

pod urządzeniami: melioracji wodnych, przeciwpowodziowych i przeciwpożarowych, zaopatrzenia

rolnictwa w wodę, kanalizacji oraz utylizacji ścieków i odpadów dla potrzeb rolnictwa

i mieszkańców wsi;

8)

zrekultywowane dla potrzeb rolnictwa;

9)

torfowisk i oczek wodnych;

10)

pod drogami dojazdowymi do gruntów rolnych.

2.

Gruntami leśnymi, w rozumieniu ustawy, są grunty

1)

określone jako lasy w przepisach o lasach;

2)

zrekultywowane dla potrzeb gospodarki leśnej;

3)

pod drogami dojazdowymi do gruntów leśnych.

3.

Nie uważa się za grunty rolne gruntów znajdujących się pod parkami i ogrodami wpisanymi

do rejestru zabytków.

1.

Ochrona gruntów rolnych polega na

1)

ograniczaniu przeznaczania ich na cele nierolnicze lub nieleśne;

2)

zapobieganiu procesom degradacji i dewastacji gruntów rolnych oraz szkodom w produkcji

rolniczej, powstającym wskutek działalności nierolniczej i ruchów masowych ziemi;

3)

rekultywacji i zagospodarowaniu gruntów na cele rolnicze;

4)

zachowaniu torfowisk i oczek wodnych jako naturalnych zbiorników wodnych;

5)

ograniczaniu zmian naturalnego ukształtowania powierzchni ziemi.

2.

Ochrona gruntów leśnych polega na

1)

ograniczaniu przeznaczania ich na cele nieleśne lub nierolnicze;

2)

zapobieganiu procesom degradacji i dewastacji gruntów leśnych oraz szkodom w drzewostanach

i produkcji leśnej, powstającym wskutek działalności nieleśnej i ruchów masowych ziemi;

3)

przywracaniu wartości użytkowej gruntom, które utraciły charakter gruntów leśnych

wskutek działalności nieleśnej;

4)

poprawianiu ich wartości użytkowej oraz zapobieganiu obniżania ich produkcyjności;

5)

ograniczaniu zmian naturalnego ukształtowania powierzchni ziemi.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

gruntach bez bliższego określenia - rozumie się przez to grunty rolne i leśne;

2)

budynkach i urządzeniach służących wyłącznie produkcji rolniczej oraz przetwórstwu

rolno-spożywczemu - rozumie się przez to budynki i urządzenia służące przechowywaniu

środków produkcji, prowadzeniu produkcji rolniczej, przetwarzaniu i magazynowaniu

wyprodukowanych w gospodarstwie produktów rolniczych;

3)

osobach - rozumie się przez to osobę fizyczną lub prawną albo jednostkę organizacyjną

nieposiadającą osobowości prawnej;

4)

właścicielu - rozumie się przez to również posiadacza samoistnego, zarządcę lub użytkownika,

użytkownika wieczystego i dzierżawcę;

5)

wójcie - rozumie się przez to również burmistrza lub prezydenta miasta;

6)

przeznaczeniu gruntów na cele nierolnicze lub nieleśne - rozumie się przez to ustalenie

innego niż rolniczy lub leśny sposobu użytkowania gruntów rolnych oraz innego niż

leśny sposobu użytkowania gruntów leśnych;

7)

warstwie próchnicznej - rozumie się przez to wierzchnią warstwę gleby o zawartości

powyżej 1,5% próchnicy glebowej; miąższość tej warstwy określa się w decyzji, o której

mowa w art. 11 ust. 1;

8)

glebach pochodzenia organicznego - rozumie się przez to wytworzone przy udziale materii

organicznej, w warunkach nadmiernego uwilgotnienia, gleby torfowe i murszowe;

9)

glebach pochodzenia mineralnego - rozumie się przez to inne gleby niż wymienione w

pkt 8;

10)

oczkach wodnych - rozumie się przez to naturalne śródpolne i śródleśne zbiorniki wodne

o powierzchni do 1 ha, niepodlegające klasyfikacji gleboznawczej;

11)

wyłączeniu gruntów z produkcji - rozumie się przez to rozpoczęcie innego niż rolnicze

lub leśne użytkowanie gruntów; nie uważa się za wyłączenie z produkcji gruntów, o

których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3, jeżeli przerwa w rolniczym użytkowaniu tych obiektów

jest spowodowana zmianą kierunków produkcji rolniczej i trwa nie dłużej niż 5 lat;

12)

należności - rozumie się przez to jednorazową opłatę z tytułu trwałego wyłączenia

gruntów z produkcji;

13)

opłacie rocznej - rozumie się przez to opłatę roczną z tytułu użytkowania na cele

nierolnicze lub nieleśne gruntów wyłączonych z produkcji, w wysokości 10% należności,

uiszczaną: w razie trwałego wyłączenia - przez lat 10, a w przypadku nietrwałego wyłączenia

- przez okres tego wyłączenia, nie dłużej jednak niż przez 20 lat od chwili wyłączenia

tych gruntów z produkcji;

14)

obszarach ograniczonego użytkowania - rozumie się przez to obszary tworzone na podstawie

przepisów o ochronie środowiska;

15)

utracie albo ograniczeniu wartości użytkowej gruntów - rozumie się przez to całkowity

zanik albo zmniejszenie zdolności produkcyjnej gruntów;

16)

gruntach zdegradowanych - rozumie się przez to grunty, których rolnicza lub leśna

wartość użytkowa zmalała, w szczególności w wyniku pogorszenia się warunków przyrodniczych

albo wskutek zmian środowiska oraz działalności przemysłowej, a także wadliwej działalności

rolniczej;

17)

gruntach zdewastowanych - rozumie się przez to grunty, które utraciły całkowicie wartość

użytkową w wyniku przyczyn, o których mowa w pkt 16;

18)

rekultywacji gruntów - rozumie się przez to nadanie lub przywrócenie gruntom zdegradowanym

albo zdewastowanym wartości użytkowych lub przyrodniczych przez właściwe ukształtowanie

rzeźby terenu, poprawienie właściwości fizycznych i chemicznych, uregulowanie stosunków

wodnych, odtworzenie gleb, umocnienie skarp oraz odbudowanie lub zbudowanie niezbędnych

dróg;

19)

zagospodarowaniu gruntów - rozumie się przez to rolnicze, leśne lub inne użytkowanie

gruntów zrekultywowanych;

20)

drogach dojazdowych do gruntów rolnych i leśnych - rozumie się przez to drogi zakładowe

prowadzące do gospodarstw rolnych i leśnych oraz drogi wiejskie w rozumieniu przepisów

o drogach publicznych;

21)

urządzeniach turystycznych - rozumie się przez to parkingi, pola biwakowe, wieże widokowe,

kładki, szlaki turystyczne (ścieżki dydaktyczne) i miejsca widokowe;

22)

planie urządzenia lasu - rozumie się przez to plan urządzenia lasu, określony w przepisach

o lasach;

23)

typie siedliskowym lasu - rozumie się przez to jednostkę klasyfikacji siedlisk leśnych,

stosowaną w planie urządzenia lasu;

24)

inwestycji - rozumie się przez to budowę, jak również modernizację budowli lub urządzeń,

które wymagają wyłączenia gruntów z produkcji;

25)

zakładzie przemysłowym - rozumie się przez to osobę, której działalność może powodować

utratę lub ograniczenie wartości użytkowej gruntów;

26)

działalności przemysłowej - rozumie się przez to działalność nierolniczą i nieleśną,

powodującą utratę albo ograniczenie wartości użytkowej gruntów;

27)

przepływie nienaruszalnym - rozumie się przez to przepływ minimalnej ilości wody,

niezbędnej do utrzymania życia biologicznego w cieku wodnym;

28)

ruchach masowych ziemi - rozumie się przez to ruchy masowe ziemi w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2017 r. poz. 519, 785 i 898);

29

zwartej zabudowie - rozumie się przez to zgrupowanie nie mniej niż 5 budynków, za

wyjątkiem budynków o funkcji wyłącznie gospodarczej, pomiędzy którymi największa odległość

sąsiadujących ze sobą budynków nie przekracza 100 m;

30

obszarze zwartej zabudowy - rozumie się przez to obszar wyznaczony przez obwiednię

prowadzoną w odległości 50 m od zewnętrznych krawędzi skrajnych budynków tworzących

zwartą zabudowę lub po zewnętrznych granicach działek, na których położone są te budynki,

jeśli ich odległość od tych granic jest mniejsza niż 50 m.

1.

Jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, właściwym w sprawach ochrony

gruntów rolnych jest starosta, a gruntów leśnych - dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów

Państwowych, z wyjątkiem obszarów parków narodowych, gdzie właściwym jest dyrektor

parku.

2.

Zadania starosty, o których mowa w ustawie, są zadaniami z zakresu administracji rządowej.

3.

Zadania marszałka województwa, o których mowa w art. 7 ust. 2 i 4, w art. 22c oraz

w art. 26 ust. 1, są zadaniami własnymi samorządu województwa.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Na cele nierolnicze i nieleśne można przeznaczać przede wszystkim grunty oznaczone

w ewidencji gruntów jako nieużytki, a w razie ich braku - inne grunty o najniższej

przydatności produkcyjnej.

2.

Przy budowie, rozbudowie lub modernizacji obiektów związanych z działalnością przemysłową,

a także innych obiektów budowlanych należy stosować takie rozwiązania, które ograniczają

skutki ujemnego oddziaływania na grunty.

1.

Przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, wymagającego

zgody, o której mowa w ust. 2, dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego,

sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

1a

Przepisu, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do terenów, dla których miejscowego

planu zagospodarowania przestrzennego nie sporządza się.

2.

Przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne

1

gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III - wymaga uzyskania zgody ministra

właściwego do spraw rozwoju wsi, z zastrzeżeniem ust. 2a,

2)

gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa - wymaga uzyskania zgody Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa

3)

(uchylony)

4)

(uchylony)

5)

pozostałych gruntów leśnych

- wymaga uzyskania zgody marszałka województwa wyrażanej po uzyskaniu opinii izby

rolniczej.

2a

Nie wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi przeznaczenie

na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III,

jeżeli grunty te spełniają łącznie następujące warunki

1)

co najmniej połowa powierzchni każdej zwartej części gruntu zawiera się w obszarze

zwartej zabudowy;

2)

położone są w odległości nie większej niż 50 m od granicy najbliższej działki budowlanej

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2147 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 624 i 820);

3)

położone są w odległości nie większej niż 50 metrów od drogi publicznej w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1440, 1920, 1948 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 191);

4)

ich powierzchnia nie przekracza 0,5 ha, bez względu na to, czy stanowią jedną całość,

czy stanowią kilka odrębnych części.

3.

Wyrażenie zgody, o której mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 5, następuje na wniosek wójta (burmistrza,

prezydenta miasta). Do wniosku dotyczącego gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu

Państwa wójt (burmistrz, prezydent miasta) dołącza opinię dyrektora regionalnej dyrekcji

Lasów Państwowych, a w odniesieniu do gruntów parków narodowych - opinię dyrektora

parku.

3a.

Stroną w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, jest wójt (burmistrz, prezydent miasta).

4.

Do wniosku dotyczącego gruntów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, marszałek województwa

dołącza swoją opinię i przekazuje wniosek odpowiedniemu ministrowi w terminie do 30

dni od chwili złożenia wniosku przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta).

5.

Organ wyrażający zgodę, o którym mowa w ust. 2, może żądać złożenia wniosku w kilku

wariantach, przedstawiających różne kierunki projektowanego przestrzennego rozwoju

zabudowy.

6.

(uchylony)

1.

Przepisów art. 7 nie stosuje się do okresowego, na czas nie dłuższy niż 10 lat, wyłączenia

gruntów z produkcji w zakresie niezbędnym do

1)

podjęcia natychmiastowych działań interwencyjnych niezbędnych do zwalczania klęsk

żywiołowych i ich następstw, jak również usuwania następstw wypadków losowych;

2)

poszukiwania lub rozpoznawania węglowodorów, węgla kamiennego, węgla brunatnego, rud

metali, z wyjątkiem darniowych rud żelaza, metali w stanie rodzimym, rud pierwiastków

promieniotwórczych, siarki rodzimej, soli kamiennej, soli potasowej, gipsu i anhydrytu,

kamieni szlachetnych.

2.

Wyłączenie, o którym mowa w ust. 1, nie zwalnia z obowiązków określonych w rozdziale

5, a wyłączenie dokonane na cele określone w ust. 1 pkt 2 - z obowiązków określonych

w rozdziale 3.

1.

Zasady zaliczania lasów do lasów ochronnych określają przepisy o lasach.

2.

W lasach ochronnych mogą być wznoszone budynki i budowle służące gospodarce leśnej,

obronności lub bezpieczeństwu państwa, oznakowaniu nawigacyjnemu, geodezyjnemu, ochronie

zdrowia oraz urządzenia służące turystyce.

3.

W przypadkach uzasadnionych ważnymi względami społecznymi i brakiem innych gruntów

lasy ochronne mogą być przeznaczone na inne cele niż określone w ust. 2, po uzyskaniu

zgody właściwego organu wymienionego w art. 7 ust. 2.

1.

Wniosek, o którym mowa w art. 7 ust. 4, powinien zawierać

1)

uzasadnienie potrzeby zmiany przeznaczenia gruntów, o których mowa w art. 7 ust. 2;

2)

wykaz powierzchni gruntów, o których mowa w pkt 1, z uwzględnieniem klas bonitacyjnych

gruntów rolnych i typów siedliskowych gruntów leśnych;

3)

ekonomiczne uzasadnienie projektowanego przeznaczenia, uwzględniające w szczególności

a)

sumę należności i opłat rocznych za grunty projektowane do przeznaczenia na cele nierolnicze

i nieleśne,

b)

przewidywany rozmiar strat, które poniesie rolnictwo i leśnictwo w wyniku ujemnego

oddziaływania inwestycji lokalizowanych na gruntach projektowanych do przeznaczenia

na cele nierolnicze i nieleśne.

2.

Do wniosku powinna być dołączona mapa gminy lub miasta, z oznaczeniem gruntów zabudowanych,

z wyjątkiem gruntów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 i 4 oraz ust. 2 pkt 1, klas

bonitacyjnych gruntów rolnych i typów siedliskowych gruntów leśnych oraz granic gruntów,

o których mowa w ust. 1 pkt 1, wykonana w skali takiej jak mapa planu zagospodarowania

gminy lub miasta. W odniesieniu do gruntów leśnych mapa stanowiąca załącznik do wniosku

zawiera treść mapy gospodarczej lasów.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, dotyczący gruntów o obszarze ponad 10 ha na cele

inwestycji górniczych, powinien zawierać oprócz danych określonych w ust. 1 i 2 także

wariantowe rozwiązania w zakresie rekultywacji i zagospodarowania gruntów w trakcie

i po zakończeniu działalności przemysłowej, określające dla każdego wariantu koszty

rekultywacji i zagospodarowania oraz straty, które poniesie rolnictwo i leśnictwo.

4.

Organ wyrażający zgodę, o którym mowa w art. 7 ust. 2, może w szczególnie uzasadnionym

przypadku odstąpić od wymogu przedkładania uzasadnienia ekonomicznego oraz rozwiązań

wariantowych, o których mowa w ust. 3.

Przepisów rozdziału 2 nie stosuje się do gruntów rolnych położonych w granicach administracyjnych

miast.

1.

Wyłączenie z produkcji użytków rolnych wytworzonych z gleb pochodzenia mineralnego

i organicznego, zaliczonych do klas I, II, III, IIIa, IIIb, oraz użytków rolnych klas

IV, IVa, IVb, V i VI wytworzonych z gleb pochodzenia organicznego, a także gruntów,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2-10, oraz gruntów leśnych, przeznaczonych na cele

nierolnicze i nieleśne - może nastąpić po wydaniu decyzji zezwalających na takie wyłączenie.

1a.

W decyzji dotyczącej wyłączenia z produkcji użytków rolnych wytworzonych z gleb pochodzenia

mineralnego i organicznego, zaliczonych do klas I, II, III, IIIa, IIIb, a także gruntów,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2-10, oraz gruntów leśnych, przeznaczonych na cele

nierolnicze i nieleśne określa się obowiązki związane z wyłączeniem.

1b.

Wniosek o wyłączenie z produkcji użytków rolnych klas IV, IVa, IVb, V i VI wytworzonych

z gleb pochodzenia organicznego jest wiążący, a decyzja ma charakter deklaratoryjny.

2.

W odniesieniu do gruntów wchodzących w skład parków narodowych decyzje, o których

mowa w ust. 1 i 1a, wydają dyrektorzy tych parków, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 5.

3.

Decyzje, o których mowa w ust. 1-2, dotyczące gruntów wymienionych w art. 8, mogą

być wydane po dniu faktycznego wyłączenia gruntów z produkcji.

4.

Wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1-2, następuje przed uzyskaniem pozwolenia

na budowę.

5.

Osoba ubiegająca się o wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1-2, celem wydobywania

torfów jest obowiązana przedstawić właściwemu organowi następujące dokumenty

1)

dokumentację określającą położenie, powierzchnię i miąższość torfowiska oraz rodzaj

występującego tam torfu;

2)

projekt eksploatacji, uwzględniający podział na etapy i termin jej zakończenia;

3)

projekt rekultywacji torfowiska i termin jej zakończenia;

4)

ocenę wpływu eksploatacji torfowiska na środowisko przyrodnicze, ze szczególnym uwzględnieniem

gospodarki wodnej.

6.

Nie wymaga się decyzji, o których mowa w ust. 1-2, jeżeli grunty rolne mają być użytkowane

na cele leśne.

1.

Osoba, która uzyskała zezwolenie na wyłączenie gruntów z produkcji, jest obowiązana

uiścić należność i opłaty roczne, a w odniesieniu do gruntów leśnych - także jednorazowe

odszkodowanie w razie dokonania przedwczesnego wyrębu drzewostanu. Obowiązek taki

powstaje od dnia faktycznego wyłączenia gruntów z produkcji.

2.

Właściciel, który w okresie 2 lat zrezygnuje w całości lub w części z uzyskanego prawa

do wyłączenia gruntów z produkcji rolniczej lub leśnej, otrzymuje zwrot należności,

jaką uiścił, odpowiednio do powierzchni gruntów niewyłączonych z produkcji. Zwrot

uiszczonej należności następuje w terminie do trzech miesięcy od dnia zgłoszenia rezygnacji.

3.

W razie zbycia gruntów, co do których wydano decyzje, o których mowa w art. 11 ust.

1-2, a niewyłączonych jeszcze z produkcji, obowiązek uiszczenia należności i opłat

rocznych ciąży na nabywcy, który wyłączył grunt z produkcji. Zbywający jest obowiązany

uprzedzić nabywcę o tym obowiązku.

4.

W razie zbycia gruntów wyłączonych z produkcji, obowiązek uiszczania opłat rocznych

przechodzi na nabywcę. Zbywający jest obowiązany uprzedzić o tym nabywcę.

5.

Wysokość jednorazowego odszkodowania za przedwczesny wyrąb drzewostanu stanowi różnicę

między spodziewaną wartością drzewostanu w wieku rębności, określonym w planie urządzania

lasu, a wartością w chwili jego wyrębu. W drzewostanach młodszych, w których nie można

pozyskać sortymentów drzewnych, odszkodowanie to stanowi wartość kosztów poniesionych

na założenie i pielęgnację drzewostanów.

5a.

Minister właściwy do spraw środowiska określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

zasady ustalania jednorazowego odszkodowania, o którym mowa w ust. 5, za przedwczesny

wyrąb drzewostanu, uwzględniając wartość drzewostanów, stopień zadrzewienia drzewostanu

w wieku wyrębu faktycznego, powierzchnię drzewostanu oraz aktualną cenę sprzedaży

1 m

6.

Należność pomniejsza się o wartość gruntu, ustaloną według cen rynkowych stosowanych

w danej miejscowości w obrocie gruntami, w dniu faktycznego wyłączenia tego gruntu

z produkcji.

7.

Należność za wyłączenie z produkcji 1 ha gruntów rolnych wymienionych w art. 2 ust.

1 pkt 1, 3 i 5 wynosi

Grunty orne i sady, pod budynkami i urządzeniamiwchodzącymi w skład gospodarstw rolnych oraz podzadrzewieniami i zakrzewieniami śródpolnymi, w tympod pasami przeciwwietrznymi i urządzeniamiprzeciwerozyjnymi

Łąki i pastwiska trwałe, pod budynkami i urządzeniamiwchodzącymi w skład gospodarstw rolnych oraz podzadrzewieniami i zakrzewieniami śródpolnymi, w tympod pasami przeciwwietrznymi i urządzeniamiprzeciwerozyjnymi

klasa

należność (w zł)

klasa

należność (w zł)

wytworzone z gleb pochodzenia mineralnego i organicznego

I

437 175

Ł i Ps I

437 175

II

378 885

Ł i Ps II

361 398

IIIa

320 595

Ł i Ps III

291 450

IIIb

262 305

wytworzone z gleb pochodzenia organicznego

IVa

204 015

Ł i Ps IV

174 870

IVb

145 725

ŁV

145 725

V

116 580

Ps V

116 580

VI

87 435

Ł i Ps VI

87 435

8.

(uchylony)

9.

Należność za wyłączenie z produkcji parków wiejskich oraz gruntów wymienionych w art.

2 ust. 1 pkt 4 i 10 ustala się jak za grunty pod budynkami i urządzeniami wchodzącymi

w skład gospodarstw rolnych oraz grunty pod zadrzewieniami i zakrzewieniami śródpolnymi.

10.

Należność za wyłączenie z produkcji 1 ha gruntów pod stawami rybnymi oraz za grunty

wymienione w art. 2 ust. 1 pkt 6-9 wynosi 233 160 zł.

11.

Należność za wyłączenie z produkcji 1 ha gruntu leśnego bez drzewostanu wynosi

Lp.

Typy siedliskowe lasów

Równowartość ceny1 mogłaszanej przez Główny UrządStatystyczny

1

Lasy: świeży, wilgotny, łęgowy i górski oraz ols jesionowy i ols górski

2000

2

Lasy mieszane: świeży, wilgotny i bagienny, wyżynny, górski i ols

1500

3

Bory mieszane: świeży, wilgotny, bagienny, wyżynny i górski

1150

4

Bory: świeży, wilgotny, górski

600

5

Bory: suchy i bagienny

250

12.

Należność i opłaty roczne za wyłączenie z produkcji gruntów leśnych w lasach ochronnych

są wyższe o 50% od należności i opłat, o których mowa w ust. 11.

13.

Należność uiszcza się w terminie do 60 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.

14.

Opłatę roczną za dany rok uiszcza się w terminie do dnia 30 czerwca tego roku, przyjmując

1)

w odniesieniu do gruntów rolnych kwoty określone na podstawie ust. 7;

2)

w odniesieniu do gruntów leśnych za podstawę ustalenia cenę 1 m

15.

(uchylony)

16.

Na wniosek organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego marszałek województwa

- w odniesieniu do gruntów rolnych, dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych

- w odniesieniu do gruntów leśnych, a w odniesieniu do obszarów wchodzących w skład

parków narodowych - dyrektor parku mogą umorzyć całość lub część należności i opłat

rocznych, a w odniesieniu do gruntów leśnych również jednorazowe odszkodowanie w razie

dokonania przedwczesnego wyrębu drzewostanu w przypadku inwestycji o charakterze użyteczności

publicznej z zakresu oświaty i wychowania, kultury, kultu religijnego oraz ochrony

zdrowia i opieki społecznej, jeżeli inwestycja ta służy zaspokojeniu potrzeb lokalnej

społeczności, oraz dotyczącej powiększenia lub założenia cmentarza, jeżeli obszar

gruntu podlegający wyłączeniu nie przekracza 1 ha i nie ma możliwości zrealizowania

inwestycji na gruncie nieobjętym ochroną.

17.

Na wniosek organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego marszałek województwa

może umorzyć całość lub część należności i opłat rocznych w odniesieniu do gruntów

rolnych w przypadku inwestycji zmierzającej do osiągnięcia celów, o których mowa w

art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, przeznaczonej na cele inne niż określone w ust. 16, jeżeli obszar gruntu podlegający

wyłączeniu nie przekracza 1 ha i nie ma możliwości zrealizowania inwestycji na gruncie

nieobjętym ochroną.

Obowiązek uiszczenia należności i opłat rocznych, a w odniesieniu do gruntów leśnych

również jednorazowego odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 1, nie dotyczy wyłączenia

gruntów z produkcji rolniczej lub leśnej na cele budownictwa mieszkaniowego

1)

do 0,05 ha w przypadku budynku jednorodzinnego;

2)

do 0,02 ha, na każdy lokal mieszkalny, w przypadku budynku wielorodzinnego.

1.

Przy wyłączaniu gruntów z produkcji w celu budowy zbiorników wodnych należność i opłaty

roczne określa się proporcjonalnie do udziału osób w eksploatacji tych zbiorników.

2.

Jeżeli w eksploatacji zbiorników wodnych, o których mowa w ust. 1, przewiduje się

udział osób wykorzystujących wodę na cele produkcji rolniczej, leśnej, wytwarzania

energii elektrycznej w elektrowniach wodnych o mocy zainstalowanej nie większej niż

10 MW lub ochrony przeciwpowodziowej, zawiesza się na lat 10 uiszczenie proporcjonalnej

części sumy należności i opłat rocznych. Proporcjonalną część sumy należności i opłat

rocznych ustala się stosownie do udziału tych osób, określonego w dokumentacji technicznej

eksploatacji zbiornika, z tym że ustalony w tej dokumentacji przepływ nienaruszalny

zalicza się do eksploatacji zbiornika dla potrzeb rolnictwa. Zawieszoną część sumy

należności i opłat rocznych umarza się po upływie 10 lat.

3.

W razie zmniejszenia udziału osób, o których mowa w ust. 2, w eksploatacji zbiornika

w okresie 10 lat od rozpoczęcia jego eksploatacji, osoby przejmujące część lub całość

tego udziału uiszczają należności i opłaty roczne proporcjonalnie do wielkości przejętego

udziału w eksploatacji zbiornika w oparciu o protokół zdawczo-odbiorczy.

1.

W razie wyłączania gruntów z produkcji, w decyzji o wyłączeniu, o której mowa w art.

11 ust. 1 i 2, można, po zasięgnięciu opinii wójta, nałożyć obowiązek zdjęcia oraz

wykorzystania na cele poprawy wartości użytkowej gruntów próchnicznej warstwy gleby

z gruntów rolnych klas I, II, IIIa, IIIb, III, IVa i IV oraz z torfowisk.

2.

W razie niewykonania obowiązku określonego w ust. 1, osoba wyłączająca grunty z produkcji

uiszcza za każdy 1 m

1)

z gleb klasy I i II oraz gleb pochodzenia organicznego - 291,45 zł;

2)

z gleb pochodzenia mineralnego, zaliczonych do klas III, IIIa i IIIb - 233,16 zł;

3)

z gleb pochodzenia mineralnego, zaliczonych do klas IVa i IV - 174,87 zł.

1.

Właściciel gruntów stanowiących użytki rolne oraz gruntów zrekultywowanych na cele

rolne jest obowiązany do przeciwdziałania degradacji gleb, w tym szczególnie erozji

i ruchom masowym ziemi.

2.

Właściwy organ wymieniony w art. 5, ze względu na ochronę gleb przed erozją i ruchami

masowymi ziemi, może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntów, o których mowa

w ust. 1, zalesienie, zadrzewienie lub zakrzewienie gruntów, lub założenie na nich

trwałych użytków zielonych. Właścicielowi gruntów przysługuje zwrot kosztów zakupu

niezbędnych nasion i sadzonek ze środków budżetu województwa, o których mowa w art.

22b ust. 1.

3.

Jeżeli wykonanie nakazu, o którym mowa w ust. 2, spowoduje szkody wynikające ze zmniejszenia

produkcji roślinnej, właścicielowi gruntów przysługuje odszkodowanie ze środków budżetu

województwa, o których mowa w art. 22b ust. 1, wypłacane przez okres 10 lat.

4.

Obowiązek utrzymywania w stanie sprawności technicznej urządzeń przeciwerozyjnych

oraz urządzeń melioracji szczegółowych ciąży na właścicielu gruntów, na których znajdują

się te urządzenia.

5.

W razie wystąpienia z winy właściciela innych form degradacji gruntów, o których mowa

w ust. 1, w tym również spowodowanej nieprzestrzeganiem przepisów o ochronie roślin

uprawnych przed chorobami, szkodnikami i chwastami, wójt, w drodze decyzji, nakazuje

właścicielowi gruntów wykonanie w określonym terminie odpowiednich zabiegów. W razie

niewykonania decyzji wójt zleca wykonanie zastępcze tych zabiegów na koszt właściciela

gruntów, wykorzystując do czasu zwrotu kosztów wykonania zastępczego środki budżetu

województwa, o których mowa w art. 22b ust. 1.

1.

Dla gruntów położonych na obszarach ograniczonego użytkowania, istniejących wokół

zakładów przemysłowych, opracowuje się, na koszt odpowiedzialnych zakładów, plany

gospodarowania na tych gruntach.

2.

Projekt planu gospodarowania na gruntach, o których mowa w ust. 1, powinien określać

1)

rodzaje występujących zanieczyszczeń i ich stężenie;

2)

wpływ zanieczyszczeń lub innego szkodliwego oddziaływania na istniejący sposób zagospodarowania,

z ewentualnym podziałem strefy ochronnej na części;

3)

aktualne kierunki produkcji roślinnej oraz wielkość tej produkcji;

4)

rośliny, które mogą być uprawiane, zalecenia dotyczące ich uprawy oraz proponowany

sposób ich gospodarczego wykorzystania;

5)

sposób przeciwdziałania zmniejszeniu wartości użytkowej gleb;

6)

spodziewany poziom globalnej produkcji rolniczej lub leśnej;

7)

wykaz gospodarstw rolnych prowadzących produkcję rolniczą;

8)

wysokość przewidywanych odszkodowań z tytułu obniżenia poziomu produkcji lub zmiany

kierunku produkcji;

9)

ewentualne obowiązki związane z prowadzeniem produkcji zwierzęcej, w tym również rybackiej;

10)

ewentualne nakłady niezbędne do zmiany kierunków produkcji;

11)

przewidywany obszar i koszty nabycia gruntów przez zakład przemysłowy.

3.

Projekt planu powinien być wyłożony w urzędzie gminy do wglądu właścicieli gruntów

na okres 30 dni w celu zgłoszenia uwag i wniosków. O wyłożeniu projektu planu do wglądu

urząd gminy powiadamia właścicieli gruntów na piśmie.

4.

Rada gminy podejmuje jako zadanie własne uchwałę w przedmiocie zatwierdzenia planu,

po uzyskaniu opinii izby rolniczej, a także placówek naukowych lub innych osób upoważnionych

przez ministra właściwego do spraw rozwoju wsi w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw środowiska. Koszty sporządzenia opinii pokrywa zakład przemysłowy.

5.

W razie prowadzenia produkcji w sposób naruszający ustalenia planu, o których mowa

w ust. 2 pkt 4 i 9, wójt, w porozumieniu z wojewódzkim inspektorem sanitarnym

6.

Wykonanie decyzji, o której mowa w ust. 5, następuje bez odszkodowania.

1.

Jeżeli właściciel gruntów, o których mowa w art. 16 ust. 1, poniósł szkodę przez obniżenie

poziomu produkcji rolniczej lub leśnej, przysługuje mu z tego tytułu odszkodowanie

od zakładu przemysłowego. W przypadku obniżenia poziomu produkcji w okresie trzech

lat co najmniej o jedną trzecią dotychczasowej wartości, zakład jest obowiązany, na

wniosek właściciela, wykupić całość lub część tych gruntów według cen wolnorynkowych.

2.

Jeżeli w wyniku realizacji planu, o którym mowa w art. 16 ust. 1, zachodzi potrzeba

zmiany kierunku produkcji rolniczej lub leśnej, zakład przemysłowy jest obowiązany

zwrócić właścicielowi gruntów poniesione z tego tytułu nakłady i koszty oraz wypłacić

równowartość szkód wynikłych ze zmiany kierunków produkcji.

1.

Na gruntach, o których mowa w art. 16 ust. 1, starosta zapewnia prowadzenie co 3 lata

okresowych badań poziomu skażenia gleb i roślin. Jeżeli okresowe badania wykażą, że

uzyskiwane płody nie nadają się do spożycia lub przetworzenia, kosztami badań należy

obciążyć zakład przemysłowy, a skażone grunty wyłącza się z produkcji w trybie określonym

w art. 11 ust. 1. Skutki tych decyzji obciążają zakład przemysłowy odpowiedzialny

za skażenie.

2.

Na żądanie właściciela gruntów wyłączonych z produkcji, zakład przemysłowy, o którym

mowa w ust. 1, jest obowiązany nabyć te grunty wraz z budynkami i urządzeniami. Przepis

art. 17 stosuje się odpowiednio.

3.

Jeżeli wyłączenie gruntów z produkcji następuje w wyniku ujemnego oddziaływania obiektów

lub urządzeń należących do kilku osób, odpowiedzialność tych osób jest solidarna.

4.

Pierwsze badania okresowe, o których mowa w ust. 1, należy przeprowadzić do końca

1996 r.

Przepisy art. 16-18 stosuje się odpowiednio także do gruntów zdewastowanych i zdegradowanych,

położonych poza obszarami ograniczonego użytkowania.

1.

Osoba powodująca utratę albo ograniczenie wartości użytkowej gruntów jest obowiązana

do ich rekultywacji na własny koszt.

2.

Rekultywacji na cele rolnicze gruntów położonych, w rozumieniu przepisów o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym, na obszarach rolniczej przestrzeni produkcyjnej,

zdewastowanych lub zdegradowanych przez nieustalone osoby, w wyniku klęsk żywiołowych

lub ruchów masowych ziemi, dokonuje właściwy organ wymieniony w art. 5, przy wykorzystaniu

środków budżetu województwa, o których mowa w art. 22b ust. 1, a rekultywacji gruntów

leśnych i gruntów przeznaczonych do zalesienia - przy wykorzystaniu środków pochodzących

z budżetu państwa, na zasadach określonych w przepisach o lasach.

2a.

Rekultywacji na cele inne niż wymienione w ust. 2 pozostałych gruntów zdewastowanych

lub zdegradowanych przez nieustalone osoby, w wyniku klęsk żywiołowych lub ruchów

masowych ziemi, dokonuje właściwy organ wymieniony w art. 5, przy wykorzystaniu środków

pochodzących z budżetu państwa lub środków osób zainteresowanych prowadzeniem działalności

na zrekultywowanych gruntach.

3.

Rekultywację i zagospodarowanie gruntów planuje się, projektuje i realizuje na wszystkich

etapach działalności przemysłowej.

4.

Rekultywację gruntów prowadzi się w miarę jak grunty te stają się zbędne całkowicie,

częściowo lub na określony czas do prowadzenia działalności przemysłowej oraz kończy

się w terminie do 5 lat od zaprzestania tej działalności.

5.

Jeżeli działalność przemysłowa powodująca obowiązek rekultywacji gruntów prowadzona

jest przez kilka osób, obowiązek ten ciąży na każdej z nich, odpowiednio do zakresu

działalności powodującej potrzebę rekultywacji.

6.

W przypadku zmiany osoby zobowiązanej do rekultywacji gruntów, w drodze decyzji właściwego

organu wymienionego w art. 5, następuje przekazanie praw i obowiązków wynikających

z wcześniej wydanych decyzji.

Na terenach przewidywanego osiadania gruntów na skutek działalności górniczej zakład

przemysłowy, na wniosek właściciela, rozpoczyna rekultywację przed wystąpieniem degradacji

gruntów.

1.

Decyzje w sprawach rekultywacji i zagospodarowania określają

1)

stopień ograniczenia lub utraty wartości użytkowej gruntów, ustalony na podstawie

opinii, o których mowa w art. 28 ust. 5;

2)

osobę obowiązaną do rekultywacji gruntów;

3)

kierunek i termin wykonania rekultywacji gruntów;

4)

uznanie rekultywacji gruntów za zakończoną.

2.

W sprawach, o których mowa w ust. 1, decyzje wydaje starosta, po zasięgnięciu opinii

1)

dyrektora właściwego terenowo okręgowego urzędu górniczego - w odniesieniu do działalności

górniczej;

2)

dyrektora regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych lub dyrektora parku narodowego -

w odniesieniu do gruntów o projektowanym leśnym kierunku rekultywacji;

3)

wójta (burmistrza, prezydenta miasta).

3.

Osoby obowiązane do rekultywacji gruntów zawiadamiają organ, o którym mowa w ust.

2, w terminie do dnia 28 lutego każdego roku o powstałych w ubiegłym roku zmianach

w zakresie gruntów podlegających rekultywacji.

1.

Przepisów art. 20 i art. 22 nie stosuje się do rekultywacji gruntów, które zostały

zanieczyszczone substancjami, preparatami, organizmami lub mikroorganizmami.

2.

Do rekultywacji gruntów, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio do gruntów

zanieczyszczonych

1)

po dniu 30 kwietnia 2007 r. - przepisy ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1789 oraz z 2015 r. poz. 277 i 1926);

2)

przed dniem 30 kwietnia 2007 r. - przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska.

1.

Dochodami budżetu województwa związanymi z wyłączaniem z produkcji gruntów rolnych

są pobierane na podstawie ustawy

1)

należności;

2)

opłaty roczne;

3)

opłaty z tytułu niewykonania obowiązku zdjęcia i wykorzystania próchnicznej warstwy

gleby;

4)

opłaty oraz należności i opłaty roczne podwyższone, określone w art. 28 ust. 1-4;

5)

odsetki z tytułu należności i opłat, o których mowa w pkt 1-4.

2.

Zarząd województwa gromadzi dochody, o których mowa w ust. 1, na wyodrębnionym rachunku

bankowym.

3.

Dochody, o których mowa w ust. 1, są niepodatkowymi należnościami budżetowymi o charakterze

publiczno-prawnym w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1870, z późn. zm..

4

Marszałek województwa jest wierzycielem i organem egzekucyjnym uprawnionym do egzekucji

należności za zobowiązania z tytułu dochodów, o których mowa w ust. 1.

1.

Ze środków budżetu województwa, w zakresie ustalonym w ustawie, finansowane są ochrona,

rekultywacja i poprawa jakości gruntów rolnych oraz wypłata odszkodowań przewidzianych

ustawą, w szczególności

1)

rekultywacja na cele rolnicze gruntów, które utraciły lub zmniejszyły wartość użytkową

wskutek działalności nieustalonych osób;

2)

rolnicze zagospodarowanie gruntów zrekultywowanych;

3)

użyźnianie gleb o niskiej wartości produkcyjnej, ulepszanie rzeźby terenu i struktury

przestrzennej gleb, usuwanie kamieni i odkrzaczanie;

4)

przeciwdziałanie erozji gleb i ruchom masowym ziemi na gruntach rolnych, w tym zwrot

kosztów zakupu nasion i sadzonek, utrzymanie w stanie sprawności technicznej urządzeń

przeciwerozyjnych oraz odszkodowania, o których mowa w art. 15 ust. 3;

5)

budowa i renowacja zbiorników wodnych służących małej retencji;

6)

budowa i modernizacja dróg dojazdowych do gruntów rolnych;

7)

wdrażanie i upowszechnianie wyników prac naukowo-badawczych związanych z ochroną gruntów

rolnych;

8)

wykonywanie badań płodów rolnych uzyskiwanych na obszarach ograniczonego użytkowania,

o których mowa w art. 16, oraz niezbędnych dokumentacji i ekspertyz z zakresu ochrony

gruntów rolnych;

9)

wykonywanie zastępcze obowiązków określonych w ustawie;

10)

rekultywacja nieużytków i użyźnianie gleb na potrzeby nowo zakładanych rodzinnych

ogrodów działkowych;

11)

zakup sprzętu pomiarowego i informatycznego oraz oprogramowania, niezbędnego do zakładania

i aktualizowania operatów ewidencji gruntów oraz prowadzenia spraw ochrony gruntów

rolnych, do wysokości 5% rocznych dochodów, o których mowa w art. 22b ust. 1.

2.

Dochody, o których mowa w art. 22b, powinny być w pierwszej kolejności przeznaczane

na wykonywanie prac wymienionych w ust. 1 na obszarze tych gmin, w których powstają

te dochody oraz istnieją warunki uzyskania wzrostu produkcji rolniczej, rekompensującej

straty poniesione w wyniku zmniejszenia obszaru gruntów rolnych.

3.

Przy przydzielaniu środków uzyskanych z dochodów, o których mowa w art. 22b ust. 1,

właścicielom gruntów, na ich wniosek, należy uwzględniać udział własny tych właścicieli

w kosztach robót oraz efektywność projektowanych przedsięwzięć.

1.

Kontrolę stosowania przepisów ustawy sprawują Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa

2.

Osoby przeprowadzające kontrolę są uprawnione do

1)

wstępu na grunt i teren zakładu przemysłowego;

2)

wglądu do dokumentów oraz żądania sporządzenia ich odpisów;

3)

sprawdzania tożsamości osób w związku z prowadzoną kontrolą;

4)

żądania wyjaśnień i zasięgania informacji;

5)

pobierania próbek gleby lub roślin do analizy.

3.

Kontrolę stosowania przepisów ustawy w odniesieniu do gruntów użytkowanych na cele

obronności lub bezpieczeństwa państwa można przeprowadzać po uprzednim uzgodnieniu

jej zakresu z jednostką nadrzędną użytkownika tych gruntów.

1.

Kontrola obejmuje wykonanie następujących obowiązków

1)

zdjęcia i wykorzystania próchnicznej warstwy gleby;

2)

rekultywacji gruntów zdewastowanych i zdegradowanych;

3)

rolniczego zagospodarowania gruntów zrekultywowanych, jeżeli zagospodarowanie odbywa

się przy wykorzystaniu środków, o których mowa w art. 22b ust. 1;

4)

przeciwdziałania erozji gleb i ruchom masowym ziemi oraz innym zjawiskom powodującym

trwałe pogarszanie wartości użytkowej gruntów;

5)

określonych w art. 16-19.

2.

Jeżeli objętość próchnicznej warstwy gleby zdejmowanej z gruntów wyłączanych z produkcji

przekracza 1000 m

3.

Kontrola wykonania obowiązku rekultywacji gruntów polega na sprawdzeniu co najmniej

raz w roku zgodności wykonywanych zabiegów z dokumentacją rekultywacji tych gruntów,

a zwłaszcza wymagań technicznych oraz ich terminowości, ze szczególnym uwzględnieniem

obowiązku zakończenia rekultywacji w okresie 5 lat od zaprzestania działalności przemysłowej.

4.

O terminie kontroli wymienionych w ust. 1-3, na obszarach górniczych, morskiego pasa

nadbrzeżnego, kolejowych i lotnisk komunikacyjnych, powiadamia się odpowiednio, nie

później niż 3 dni przed zamierzoną kontrolą

1)

okręgowy urząd górniczy;

2)

urząd morski;

3)

organ kolejowy lub zarząd lotniska.

1.

W razie stwierdzenia, że grunty zostały wyłączone z produkcji niezgodnie z przepisami

niniejszej ustawy, sprawcy wyłączenia ustala się opłatę w wysokości dwukrotnej należności.

2.

W razie stwierdzenia, że grunty przeznaczone w miejscowym planie zagospodarowania

przestrzennego na cele nierolnicze lub nieleśne zostały wyłączone z produkcji bez

decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 1 i 2, decyzję taką wydaje się z urzędu, podwyższając

jednocześnie wysokość należności o 10%.

3.

W razie niezakończenia rekultywacji gruntów zdewastowanych w okresie, o którym mowa

w art. 20 ust. 4, stosuje się opłatę roczną podwyższoną o 200% od dnia, w którym rekultywacja

gruntów powinna zostać zakończona.

4.

W razie niewykonania obowiązku rekultywacji gruntów zdegradowanych ustala się, w drodze

decyzji, obowiązek corocznego wpłacania na wyodrębniony rachunek bankowy zarządu województwa,

o którym mowa w art. 22b ust. 2, lub na Fundusz Leśny, przez osobę powodującą ograniczenie

wartości użytkowej gruntów, równowartości opłaty rocznej w takiej części, w jakiej

nastąpiło ograniczenie wartości użytkowej gruntów. Do ustalenia wysokości opłaty rocznej

za zdegradowanie gruntów stosuje się wartości wymienione

1)

w art. 12 ust. 7 w odniesieniu do gruntów rolnych klas I-IV;

2)

w art. 12 ust. 11 w odniesieniu do gruntów leśnych.

Opłaty te uiszcza się do czasu wykonania obowiązku rekultywacji.

5.

Rozmiar ograniczenia wartości użytkowej gruntów ustala się na podstawie dwóch odrębnych

opinii rzeczoznawców.

6.

W razie ograniczenia wartości użytkowej gruntów w wyniku zasadzenia drzew przydrożnych,

nie pobiera się opłat, o których mowa w ust. 4.

7.

Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio w odniesieniu do gruntów leśnych, z tym

że decyzję wydaje dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych, a w parkach narodowych

dyrektor parku.

8.

Opłaty, o których mowa w ust. 1-4, stosuje się niezależnie od kar przewidzianych w

przepisach o ochronie środowiska oraz innych obowiązujących przepisach.

1.

Opłaty, o których mowa w art. 28, nie mogą być wliczane do kosztów działalności osób,

na które nałożono te opłaty.

2.

Jeżeli opłaty, o których mowa w art. 28, dotyczą jednostek organizacyjnych, na kierowników

tych jednostek nakłada się karę w wysokości ich wynagrodzenia za okres 3 ostatnich

miesięcy.

W przypadkach niewykonywania obowiązków określonych w ustawie stosuje się przepisy

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

(uchylony)

1.

Działający na podstawie ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych

(Dz. U. poz. 79) Fundusz Ochrony Gruntów Rolnych staje się Funduszem Ochrony Gruntów Rolnych

2.

Dochody, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz w art. 28 ust. 1-4, dotyczące gruntów

leśnych są dochodami Funduszu Leśnego, o którym mowa w przepisach o lasach. Przepisy

art. 31 stosuje się odpowiednio.

(pominięty)

(pominięty)

Właściwy w sprawach ochrony gruntów organ, o którym mowa w art. 5, prowadzi sprawozdawczość

z zakresu

1)

obszaru gruntów wyłączanych z produkcji,

2)

ustalonych należności, opłat rocznych i innych wymienionych w niniejszej ustawie dochodów

budżetu województwa lub Funduszu Leśnego,

3)

wielkości obszarów i położenia gruntów zdewastowanych i zdegradowanych, podlegających

rekultywacji i zagospodarowaniu,

4)

wyników rekultywacji i zagospodarowania gruntów,

5)

istniejących zasobów i eksploatacji złóż torfów

- według zasad określonych przez ministra właściwego do spraw rozwoju wsi w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw środowiska i z Prezesem Głównego Urzędu Statystycznego.

W stosunku do gruntów, na których znajdują się zabytki archeologiczne, wojewódzki

konserwator zabytków może określić, w drodze decyzji, zakres i sposób eksploatacji

takich gruntów.

1.

Do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych decyzją

ostateczną, stosuje się przepisy niniejszej ustawy.

2.

Do spraw, w których wydano decyzję ostateczną o wyłączeniu z produkcji rolniczej gruntów

rolnych klas I-III, a wyłączenie takie faktycznie jeszcze nie nastąpiło, stosuje się

przepisy dotychczasowe.

3.

Tracą ważność niewykonane do dnia wejścia w życie ustawy decyzje ostateczne, dotyczące

1)

opłat z tytułu odłogowania gruntów rolnych;

2)

wyłączenia z produkcji rolniczej gruntów klas IV-VI, na mocy których nie nastąpiło

jeszcze faktyczne wyłączenie.

4.

Stałe opłaty roczne, ustalone na podstawie dotychczasowych przepisów, ulegają z mocy

prawa umorzeniu, o ile ich kwota jest równa lub niższa od 10 zł.

5.

Do wznowienia postępowania w sprawach, w których na podstawie dotychczasowych przepisów

wydano decyzje ostateczne, dotyczące

1)

wyłączenia gruntów z produkcji bez zezwolenia,

2)

rekultywacji i zagospodarowania gruntów, w tym niewykonania rekultywacji gruntów w

wyznaczonym terminie,

stosuje się przepisy niniejszej ustawy.

6.

Niewykonane do dnia wejścia w życie ustawy decyzje ostateczne w sprawach przeciwdziałania

erozji gleb pozostają w mocy.

Traci moc ustawa z dnia 26 marca 1982 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych

(Dz. U. poz. 79, z późn. zm..

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia jej ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 43, który

wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.