Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 maja 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o dozorze technicznym

Ustawa określa zasady, zakres i formy wykonywania dozoru technicznego oraz jednostki

właściwe do jego wykonywania.

1.

Dozorem technicznym są określone ustawą działania zmierzające do zapewnienia bezpiecznego

funkcjonowania urządzeń technicznych.

2.

Dozór techniczny jest wykonywany przez jednostki dozoru technicznego.

3.

Wykonywanie dozoru technicznego przez jednostki dozoru technicznego nie zwalnia projektujących,

wytwarzających, eksploatujących, naprawiających i modernizujących urządzenia techniczne

od odpowiedzialności za jakość i stan tych urządzeń, mające wpływ na ich bezpieczną

pracę, zgodnie z przepisami o dozorze technicznym i przepisami szczególnymi.

Przepisów ustawy nie stosuje się do

1)

urządzeń technicznych, nad którymi są prowadzone prace naukowo-badawcze;

2)

górniczych szybowych urządzeń wyciągowych oraz urządzeń technicznych w podziemnych

wyrobiskach zakładów górniczych.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

urządzeniach technicznych - należy przez to rozumieć urządzenia, które mogą stwarzać

zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego oraz mienia i środowiska wskutek

a)

rozprężenia cieczy lub gazów znajdujących się pod ciśnieniem różnym od atmosferycznego,

b)

wyzwolenia energii potencjalnej lub kinetycznej przy przemieszczaniu ludzi lub ładunków

w ograniczonym zasięgu,

c)

rozprzestrzeniania się materiałów niebezpiecznych podczas ich magazynowania lub transportu;

2)

warunkach technicznych dozoru technicznego - należy przez to rozumieć ustalone przez

właściwych ministrów na podstawie ustawy wymagania, jakim powinny odpowiadać urządzenia

techniczne;

3)

jednostkach dozoru technicznego - należy przez to rozumieć Urząd Dozoru Technicznego

oraz specjalistyczne jednostki dozoru technicznego;

4)

specjalistycznych jednostkach dozoru technicznego - należy przez to rozumieć Transportowy

Dozór Techniczny i Wojskowy Dozór Techniczny.

1.

Dozorowi technicznemu podlegają urządzenia techniczne w toku ich projektowania, wytwarzania,

w tym wytwarzania materiałów i elementów, naprawy i modernizacji, obrotu oraz eksploatacji.

2.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje urządzeń technicznych podlegających

dozorowi technicznemu, z wyłączeniem urządzeń technicznych w elektrowniach jądrowych,

biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia bezpiecznego funkcjonowania tych urządzeń.

3.

Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, objąć przepisami ustawy urządzenia mogące

stwarzać inne niż określone w art. 4 pkt 1 zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego

oraz mienia i środowiska, z wyłączeniem urządzeń w elektrowni jądrowej, biorąc pod

uwagę konieczność zapewnienia bezpiecznego funkcjonowania tych urządzeń.

4.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje urządzeń technicznych lub

urządzeń mogących stwarzać inne niż określone w art. 4 pkt 1 zagrożenia dla życia

lub zdrowia ludzkiego oraz mienia i środowiska, podlegające dozorowi technicznemu

w elektrowni jądrowej, biorąc pod uwagę realizowane przez te urządzenia funkcje bezpieczeństwa

w elektrowni jądrowej.

Urządzenia techniczne powinny być projektowane, wytwarzane, naprawiane, modernizowane

oraz eksploatowane zgodnie z ich przeznaczeniem, w sposób zapewniający bezpieczeństwo

ich eksploatacji - zgodnie z przepisami ustawy i przepisami odrębnymi.

1.

Do postępowania przed organami jednostek dozoru technicznego stosuje się przepisy

Kodeksu postępowania administracyjnego.

2.

W sprawach należących do zakresu działania Urzędu Dozoru Technicznego, o którym mowa

w art. 35 ust. 1, organem właściwym, w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, jest Prezes Urzędu, a organem wyższego stopnia - minister właściwy do spraw gospodarki.

3.

W sprawach należących do zakresu działania Transportowego Dozoru Technicznego, o którym

mowa w art. 42 ust. 1, organem właściwym, w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, jest Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, a organem wyższego stopnia - minister

właściwy do spraw transportu.

4.

W sprawach należących do zakresu działania Wojskowego Dozoru Technicznego, o którym

mowa w art. 48, organem właściwym, w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, jest Szef Wojskowego Dozoru Technicznego, a organem wyższego stopnia - Minister

Obrony Narodowej.

1.

Wytwarzanie urządzeń technicznych z zamiarem ich wprowadzenia do eksploatacji odbywa

się na podstawie dokumentacji technicznej uzgodnionej z organem właściwej jednostki

dozoru technicznego w zakresie zgodności tej dokumentacji z warunkami technicznymi

dozoru technicznego, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.

2.

W toku uzgadniania dokumentacji technicznej ustala się formę wykonywania dozoru technicznego.

3.

Zmiana uzgodnionej dokumentacji technicznej wymaga ponownego uzgodnienia z organem

właściwej jednostki dozoru technicznego.

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki określa, w drodze rozporządzenia, warunki techniczne

dozoru technicznego w zakresie

1)

projektowania urządzeń technicznych;

2)

materiałów i elementów stosowanych do wytwarzania, naprawy lub modernizacji urządzeń

technicznych;

3)

wytwarzania urządzeń technicznych;

4)

eksploatacji urządzeń technicznych;

5)

naprawy i modernizacji urządzeń technicznych.

5.

Minister właściwy do spraw gospodarki, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust.

4, uwzględni w szczególności wymagania dotyczące konstrukcji, obliczeń wytrzymałościowych,

wykonania, osprzętu, oznaczeń, materiałów i elementów, naprawy lub modernizacji, zakresu

badań technicznych urządzeń i elementów, terminów badań okresowych, rodzaju dokumentacji

niezbędnej do objęcia dozorem i potwierdzenia prawidłowości wykonania, spawania, zgrzewania,

lutowania, przeróbki plastycznej i obróbki cieplnej, badań nieniszczących oraz obsługi

i konserwacji.

5a.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, warunki techniczne

dozoru technicznego dla urządzeń technicznych lub urządzeń, o których mowa w przepisach

wykonawczych wydanych na podstawie art. 5 ust. 4, w zakresie

1)

projektowania,

2)

materiałów i elementów stosowanych do wytwarzania, naprawy lub modernizacji,

3)

wytwarzania,

4)

eksploatacji,

5)

naprawy i modernizacji,

6)

likwidacji

- w szczególności wymagania dotyczące konstrukcji, obliczeń wytrzymałościowych, budowy,

osprzętu, oznaczeń, materiałów i elementów, zakresu badań technicznych urządzeń, materiałów

i elementów, terminów badań okresowych, rodzaju dokumentacji niezbędnej do objęcia

dozorem i potwierdzenia kwalifikowania oraz wykonania połączeń nierozłącznych, przeróbki

plastycznej i obróbki cieplnej, kwalifikowania i wykonywania badań nieniszczących

oraz obsługi i konserwacji, uwzględniając stopień zagrożenia związany z bezpiecznym

funkcjonowaniem i eksploatacją tych urządzeń powodowany wpływem promieniowania jonizującego.

6.

Jeżeli dla urządzenia technicznego nie ma ustalonych warunków technicznych dozoru

technicznego, urządzenie to może być projektowane, wytwarzane, naprawiane lub modernizowane

na podstawie warunków technicznych ustalonych z organem właściwej jednostki dozoru

technicznego.

7.

Organ właściwej jednostki dozoru technicznego uzgodni warunki techniczne, o których

mowa w ust. 6, po stwierdzeniu, że warunki te spełniają wymagania, o których mowa

w art. 6.

1.

Urządzenia techniczne oraz materiały i elementy stosowane do ich wytwarzania, naprawy

lub modernizacji mogą być wytwarzane, naprawiane lub modernizowane przez wytwarzającego,

naprawiającego lub modernizującego, który posiada uprawnienie, wydane w formie decyzji

administracyjnej, do ich wytwarzania, naprawiania lub modernizacji, zwane dalej „uprawnieniem”,

wydane przez organ właściwej jednostki dozoru technicznego, chyba że przepisy szczególne

stanowią inaczej.

1a.

Uzyskania uprawnienia, o którym mowa w ust. 1, wymaga także świadczenie usług w zakresie

naprawiania lub modernizacji urządzeń technicznych oraz wytwarzania materiałów i elementów

stosowanych do ich modernizowania lub naprawiania przez usługodawców, o których mowa

w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 893 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 60).

1b

Uzyskanie uprawnienia nie jest wymagane, gdy podmiot naprawiający lub modernizujący

świadczy taką usługę okazjonalnie i zastosuje właściwą technologię naprawy lub modernizacji,

uzgodnioną i nadzorowaną przez organ właściwej jednostki dozoru technicznego.

2.

Organ właściwej jednostki dozoru technicznego, na wniosek wytwarzającego urządzenia

techniczne oraz materiały i elementy stosowane do ich wytwarzania, naprawiającego

lub modernizującego urządzenia techniczne, wydaje uprawnienie po stwierdzeniu, że

wytwarzający, naprawiający lub modernizujący spełnia wymagania w zakresie wytwarzania,

naprawy lub modernizacji tych urządzeń, a w szczególności

1)

wdrożył właściwą technologię wytwarzania, naprawy lub modernizacji;

2)

posiada urządzenia zapewniające wytwarzanie, naprawę lub modernizację zgodnie z technologią,

o której mowa w pkt 1;

3)

zatrudnia pracowników o odpowiednich kwalifikacjach, określonych w odrębnych przepisach;

4)

posiada zorganizowaną kontrolę jakości;

5)

ma możliwość przeprowadzenia badań niszczących i nieniszczących wytwarzanych, naprawianych

lub modernizowanych urządzeń technicznych oraz materiałów we własnym laboratorium

lub laboratorium uznanym przez organ właściwej jednostki dozoru technicznego.

3.

Wymagania określone w ust. 2 uważa się za spełnione, jeżeli wytwarzający, naprawiający

lub modernizujący urządzenia techniczne posiada system jakości zgodny z Polskimi Normami,

zatwierdzony i nadzorowany przez organ właściwej jednostki dozoru technicznego.

3a.

Prezes Urzędu, Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego i Szef Wojskowego Dozoru

Technicznego, każdy w zakresie swojej właściwości, określą wzór wniosku, o którym

mowa w ust. 2, w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne

(Dz. U. z 2017 r. poz. 570).

4.

Dokument potwierdzający przyznanie uprawnienia zawiera określenie warunków stanowiących

podstawę jego wydania, a w szczególności

1)

specyfikacje techniczne - dokumenty określające cechy, jakie urządzenie techniczne

powinno posiadać w zakresie jakości, parametrów technicznych, bezpieczeństwa lub wymiarów,

w tym w odniesieniu do nazewnictwa, symboli, badań i metodologii badań, znakowania

i oznaczania urządzenia - które powinny być stosowane przy wytwarzaniu urządzenia

technicznego, materiałów i elementów stosowanych do wytwarzania, naprawy lub modernizacji

urządzenia technicznego;

2)

technologie stosowane przy wytwarzaniu, naprawie lub modernizacji urządzeń technicznych;

3)

materiały stosowane do wytwarzania, naprawy lub modernizacji urządzeń technicznych;

4)

wymagania dotyczące kontroli jakości urządzeń technicznych.

1.

Wytwarzający, naprawiający lub modernizujący urządzenia techniczne jest obowiązany

zawiadomić organ właściwej jednostki dozoru technicznego o wszelkich zmianach warunków

określonych w uprawnieniu.

2.

Na podstawie zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, organ właściwej jednostki dozoru

technicznego podejmuje decyzję o zmianie warunków określonych w uprawnieniu. O podjętej

decyzji organ właściwej jednostki dozoru technicznego powiadamia wytwarzającego, naprawiającego

lub modernizującego urządzenie techniczne.

1.

W przypadku nieprzestrzegania warunków określonych w uprawnieniu lub wytwarzania materiałów,

elementów lub urządzeń technicznych niewłaściwej jakości, mającej wpływ na bezpieczeństwo

eksploatacji tych urządzeń, organ właściwej jednostki dozoru technicznego zawiesza

uprawnienie.

2.

Organ właściwej jednostki dozoru technicznego, zawieszając uprawnienie, wyznacza termin

usunięcia uchybień stanowiących podstawę zawieszenia, po którego upływie, w razie

ich nieusunięcia, cofa uprawnienie.

Dozór techniczny nad urządzeniami technicznymi, niezależnie od czynności, o których

mowa w art. 8 ust. 1-3, 6 i 7, jest wykonywany w formie

1)

dozoru technicznego pełnego;

2)

dozoru technicznego ograniczonego;

3)

dozoru technicznego uproszczonego.

1.

Jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej

1)

w toku wytwarzania urządzeń technicznych objętych dozorem technicznym pełnym lub ograniczonym

organ właściwej jednostki dozoru technicznego sprawdza wykonanie określonych materiałów

i elementów stosowanych do wytwarzania tych urządzeń oraz przeprowadza badania typu

urządzeń produkowanych seryjnie, a także wykonuje badania techniczne sprawdzające

zgodność wykonania urządzeń technicznych z dokumentacją i warunkami technicznymi dozoru

technicznego;

2)

w toku eksploatacji urządzeń technicznych objętych dozorem technicznym pełnym organ

właściwej jednostki dozoru technicznego

a)

przeprowadza badania urządzenia w warunkach gotowości do pracy - badania odbiorcze,

b)

wykonuje okresowe i doraźne badania techniczne,

c)

sprawdza zaświadczenia kwalifikacyjne osób obsługujących i konserwujących urządzenia

techniczne;

3)

w toku eksploatacji urządzeń technicznych objętych dozorem technicznym ograniczonym

organ właściwej jednostki dozoru technicznego

a)

przeprowadza badania urządzenia w warunkach gotowości do pracy - badania odbiorcze,

b)

wykonuje doraźne badania techniczne,

c)

sprawdza zaświadczenia kwalifikacyjne osób obsługujących i konserwujących urządzenia

techniczne;

4)

w toku wytwarzania urządzeń technicznych objętych dozorem technicznym uproszczonym

organ właściwej jednostki dozoru technicznego przeprowadza badania typu oraz sprawdza,

czy urządzenia są wytwarzane zgodnie z warunkami określonymi w art. 9 ust. 4.

2.

W przypadku zagrożenia utrzymania ciągłości produkcji w zakładzie o ruchu ciągłym

organ właściwej jednostki dozoru technicznego jest obowiązany przystąpić do doraźnego

badania technicznego w czasie nie dłuższym niż 12 godzin od zgłoszenia zagrożenia.

1.

Urządzenia techniczne objęte dozorem technicznym, z wyjątkiem urządzeń, o których

mowa w art. 15 ust. 1, mogą być eksploatowane tylko na podstawie decyzji zezwalającej

na ich eksploatację, wydanej przez organ właściwej jednostki dozoru technicznego.

2.

Organ właściwej jednostki dozoru technicznego przed wydaniem decyzji, o której mowa

w ust. 1, przeprowadza badania i wykonuje czynności sprawdzające, o których mowa w

art. 13 ust. 1, oraz

1)

sprawdza kompletność i prawidłowość przedłożonej dokumentacji;

2)

dokonuje badania urządzenia poprzez sprawdzenie zgodności wykonania tego urządzenia

z dokumentacją i warunkami technicznymi dozoru technicznego, a także stanu urządzenia,

jego wyposażenia i oznakowań;

3)

przeprowadza próby techniczne przed uruchomieniem urządzenia oraz w warunkach pracy

w zakresie ustalonym w warunkach technicznych dozoru technicznego dla poszczególnych

rodzajów urządzeń;

4)

przeprowadza badanie specjalne ustalone w dokumentacji projektowej urządzenia lub,

w technicznie uzasadnionych przypadkach, na żądanie organu właściwej jednostki dozoru

technicznego.

3.

W technicznie uzasadnionych przypadkach część badań urządzenia technicznego, o których

mowa w ust. 2 pkt 2-4, może być przeprowadzona u wytwarzającego urządzenie. Wyniki

tych badań oraz stan techniczny urządzenia określa się w protokole badania; wyniki

te mogą być uwzględniane przy badaniu urządzenia u eksploatującego, poprzedzającym

wydanie decyzji zezwalającej na eksploatację urządzenia.

4.

Na podstawie pozytywnych wyników badań i wykonanych czynności, o których mowa w ust.

2, organ właściwej jednostki dozoru technicznego wydaje decyzję zezwalającą na eksploatację

urządzenia, w której ustala formę dozoru technicznego, jaką będzie objęte to urządzenie.

1.

Decyzji zezwalającej, o której mowa w art. 14 ust. 4, nie wydaje się dla urządzeń

objętych dozorem technicznym uproszczonym lub oznaczonych przez wytwarzającego znakiem

dozoru technicznego.

2.

Przez oznaczenie znakiem, o którym mowa w ust. 1, wytwarzający stwierdza, że urządzenie

techniczne zostało wyprodukowane w sposób zgodny z warunkami określonymi w art. 9

ust. 4.

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór znaku

dozoru technicznego.

O ile przepisy odrębne nie stanowią inaczej, w przypadku zmiany eksploatującego urządzenie

techniczne, nowy eksploatujący wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki poprzedniego

eksploatującego wynikające z decyzji, o której mowa w art. 14 ust. 1, pod warunkiem

że

1)

od ostatniego badania okresowego urządzenia technicznego nie wprowadzono zmian dotyczących

jego eksploatacji, które są określone w warunkach technicznych dozoru technicznego;

2)

nowy eksploatujący poinformuje organ jednostki dozoru technicznego o zmianie eksploatującego

urządzenie techniczne.

1.

Oznaczeniu znakiem dozoru technicznego, o którym mowa w art. 15 ust. 1, podlegają

urządzenia techniczne dopuszczone do obrotu na podstawie decyzji o dopuszczeniu do

obrotu, wydanej przez organ właściwej jednostki dozoru technicznego.

2.

Organ właściwej jednostki dozoru technicznego może, na wniosek wytwarzającego, wydać

decyzję, o której mowa w ust. 1, jeżeli urządzenie techniczne objęte dozorem technicznym

uproszczonym jest produkowane seryjnie na podstawie tej samej dokumentacji i według

tej samej technologii oraz jest sprzedawane w stanie przygotowanym do eksploatacji.

3.

Wydanie decyzji, o której mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone przeprowadzeniem

badania typu urządzenia.

4.

Badanie, o którym mowa w ust. 3, polega na zbadaniu wybranego losowo urządzenia w

zakresie zgodności wykonania urządzenia z uzgodnioną dokumentacją oraz przeprowadzeniu

prób technicznych w warunkach gotowości do pracy, z zastrzeżeniem ust. 5, jeśli przewidują

to warunki techniczne dozoru technicznego.

5.

Urządzenie może być poddane dodatkowym badaniom specjalistycznym, włącznie z badaniami

niszczącymi.

1.

Dokonanie naprawy lub modernizacji urządzenia technicznego, z wyjątkiem naprawy urządzeń,

o których mowa w art. 15 ust. 1, wymaga uprzedniego uzgodnienia z organem właściwej

jednostki dozoru technicznego.

2.

Przepisy art. 14 stosuje się odpowiednio do urządzenia technicznego po jego naprawie

lub modernizacji.

1.

W przypadku nieprzestrzegania przez eksploatującego przepisów o dozorze technicznym

organ właściwej jednostki dozoru technicznego wydaje decyzję o wstrzymaniu eksploatacji

urządzenia.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w razie stwierdzenia zagrożenia dla życia lub

zdrowia ludzkiego oraz mienia i środowiska.

3.

Jeżeli urządzenie dopuszczone do obrotu stwarza zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego

oraz mienia i środowiska, organ właściwej jednostki dozoru technicznego wydaje decyzję

o wycofaniu tego urządzenia z obrotu i wstrzymaniu jego wytwarzania.

4.

Decyzję o wycofaniu urządzenia technicznego z obrotu z przyczyn określonych w ust.

3 organ właściwej jednostki dozoru technicznego podaje do publicznej wiadomości w

formie komunikatu w środkach masowego przekazu.

5.

Ponowne dopuszczenie do eksploatacji i obrotu urządzeń, o których mowa w ust. 1 i

3, następuje na zasadach określonych w art. 14 i art. 16.

Eksploatujący urządzenie techniczne jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić organ

właściwej jednostki dozoru technicznego o każdym niebezpiecznym uszkodzeniu urządzenia

lub nieszczęśliwym wypadku związanym z jego eksploatacją.

1.

Importer urządzeń technicznych oraz materiałów i elementów stosowanych do wytwarzania,

naprawy lub modernizacji tych urządzeń jest obowiązany do uprzedniego uzgodnienia

wymagań technicznych z organem właściwej jednostki dozoru technicznego, chyba że przepisy

szczególne stanowią inaczej.

2.

Organ właściwej jednostki dozoru technicznego dokonuje uzgodnienia, o którym mowa

w ust. 1, na wniosek importera.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera w szczególności oznaczenie wytwórcy i dostawcy

oraz określenie

1)

dla urządzeń technicznych

a)

rodzaju i nazwy urządzenia,

b)

typu urządzenia,

c)

parametrów pracy urządzenia,

d)

liczby urządzeń;

2)

dla materiałów i elementów stosowanych do wytwarzania, naprawy lub modernizacji urządzeń

technicznych

a)

rodzaju, gatunku i wymiarów materiału lub elementu,

b)

przeznaczenia materiału lub elementu,

c)

ilości materiałów lub elementów.

4.

Organ właściwej jednostki dozoru technicznego w trakcie uzgadniania, o którym mowa

w ust. 1, określa

1)

wymagania w zakresie konstrukcji i wytwarzania urządzeń technicznych;

2)

normy i przepisy, na podstawie których wytwarzane będą materiały i elementy stosowane

do wytwarzania, naprawy lub modernizacji urządzeń technicznych;

3)

zakres badań odbiorczych oraz przeprowadzającego te badania;

4)

zakres dokumentacji technicznej.

5.

Uzgodnienie, o którym mowa w ust. 1, nie zwalnia od obowiązku uzyskania decyzji, o

których mowa w art. 9 i art. 14.

6

Warunkiem objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu, w rozumieniu przepisów prawa celnego, urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu, wyprodukowanych za granicą,

jest dołączenie do zgłoszenia celnego potwierdzenia dokonania uzgodnienia, o którym

mowa w ust. 1.

Przepisów art. 8 ust. 1-3, art. 9, art. 13 ust. 1 pkt 4 oraz art. 20 nie stosuje się

do urządzeń technicznych

1)

zgodnie z prawem wyprodukowanych lub dopuszczonych do obrotu w innym państwie członkowskim

Unii Europejskiej albo w Republice Turcji;

2)

zgodnie z prawem wyprodukowanych w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) będącym stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

Dokumenty wydane za granicą, stwierdzające wykonanie badań urządzenia technicznego,

mogą być uznane przez organ właściwej jednostki dozoru technicznego, jeżeli

1)

przewidują to odpowiednie porozumienia zawarte między jednostkami dozoru technicznego

a właściwą w danym państwie instytucją wykonującą funkcję dozoru technicznego lub

2)

wymagania techniczne, na podstawie których urządzenie zostało zaprojektowane i wytworzone,

zapewniają bezpieczeństwo nie mniejsze niż polskie przepisy o dozorze technicznym.

1.

Osoby odpowiedzialne za wytwarzanie, naprawę, modernizację i kontrolę jakości urządzeń

technicznych oraz materiałów i elementów stosowanych do wytwarzania, naprawy lub modernizacji

tych urządzeń powinny posiadać

1)

wyższe wykształcenie techniczne i co najmniej dwuletnią praktykę zawodową lub

2

wykształcenie średnie techniczne i co najmniej pięcioletnią praktykę zawodową oraz

2

wykształcenie średnie techniczne lub średnie branżowe i co najmniej pięcioletnią praktykę

zawodową oraz

3)

znajomość norm, przepisów o dozorze technicznym i warunków technicznych dozoru technicznego

w zakresie prowadzonej działalności.

2.

Osoby wykonujące czynności spawania, zgrzewania, lutowania oraz przeróbkę plastyczną

i obróbkę cieplną w toku wytwarzania, naprawy i modernizacji urządzeń technicznych

oraz wytwarzania elementów stosowanych do wytwarzania, naprawy lub modernizacji tych

urządzeń obowiązane są posiadać zaświadczenia kwalifikacyjne potwierdzające umiejętność

praktycznego wykonywania tych czynności oraz znajomość warunków technicznych dozoru

technicznego, norm i przepisów prawnych w tym zakresie.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się do osób obsługujących i konserwujących urządzenia techniczne.

4.

W razie nieprzestrzegania przez osoby wymienione w ust. 2 i 3 warunków technicznych

dozoru technicznego oraz norm i przepisów prawnych w tym zakresie, organ właściwej

jednostki dozoru technicznego może

1)

zawiesić zaświadczenie, o którym mowa w ust. 2, do czasu przeprowadzenia ponownego

sprawdzenia kwalifikacji;

2)

cofnąć zaświadczenie kwalifikacyjne.

1.

Organ właściwej jednostki dozoru technicznego, na wniosek zainteresowanych osób, sprawdza

kwalifikacje, o których mowa w art. 22 ust. 2 i 3, w drodze postępowania kwalifikacyjnego.

2.

Postępowanie, o którym mowa w ust. 1, przeprowadzają komisje kwalifikacyjne powoływane

przez organ właściwej jednostki dozoru technicznego.

3.

Za sprawdzenie kwalifikacji pobierane są opłaty od osób kierujących wnioski o ich

sprawdzenie.

4.

Opłaty, o których mowa w ust. 3, pobierane są w wysokości 20% najniższego wynagrodzenia

za pracę, ogłaszanego przez ministra właściwego do spraw pracy, obowiązującego w dniu

złożenia wniosku. Opłaty te stanowią przychód jednostek dozoru technicznego.

5.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb sprawdzania kwalifikacji wymaganych przy obsłudze i konserwacji urządzeń technicznych;

2)

rodzaje urządzeń technicznych, przy których obsłudze i konserwacji wymagane jest posiadanie

kwalifikacji, uwzględniając stopień zagrożenia związanego z eksploatacją tych urządzeń;

3)

wzór wniosku o sprawdzenie kwalifikacji.

1.

Czynności dozoru technicznego wykonują pracownicy jednostek dozoru technicznego, zwani

dalej „inspektorami”, na podstawie upoważnienia wydanego przez organ właściwej jednostki

dozoru technicznego oraz legitymacji służbowej.

2.

Czynności dozoru technicznego w jednostkach organizacyjnych Policji, Straży Granicznej,

Państwowej Straży Pożarnej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu oraz

Centralnego Biura Antykorupcyjnego wykonują inspektorzy, którzy na podstawie odrębnych

przepisów są uprawnieni do dostępu do informacji niejawnych.

Czynności dozoru technicznego inspektorzy wykonują u projektujących i wytwarzających

urządzenia techniczne, a także wytwarzających materiały i elementy stosowane do ich

wytwarzania, naprawy lub modernizacji oraz eksploatujących, naprawiających i modernizujących

te urządzenia, zwanych dalej „przedsiębiorcami, u których są wykonywane czynności

dozoru technicznego”.

Przedsiębiorca, u którego są wykonywane czynności dozoru technicznego, jest obowiązany

zapewnić warunki do sprawnego ich wykonania oraz, na żądanie inspektora, przedstawić

dokumenty i udzielić informacji koniecznych do prawidłowego wykonania tych czynności.

Inspektor nie podlega przeszukaniu przewidzianemu w wewnętrznych regulaminach przedsiębiorcy,

u którego wykonuje czynności dozoru technicznego.

Inspektor jest uprawniony do

1)

wstępu za okazaniem upoważnienia i legitymacji służbowej, o których mowa w art. 24

ust. 1, bez potrzeby uzyskiwania przepustki, do pomieszczeń i obiektów, w których

znajdują się urządzenia techniczne;

2)

swobodnego poruszania się w tych pomieszczeniach i obiektach, chyba że odrębne przepisy

stanowią inaczej;

3)

dostępu do urządzeń technicznych;

4)

żądania od przedsiębiorcy udzielania niezbędnych informacji i przedstawienia koniecznych

dokumentów oraz wyników badań;

5)

przeprowadzania w wyznaczonych terminach badań, prób i pomiarów oraz innych czynności

potrzebnych do ustalenia stanu urządzenia technicznego, prawidłowości jego eksploatacji,

naprawy lub modernizacji, a także prawidłowości wykonania określonych materiałów i

elementów stosowanych do wytwarzania, naprawy lub modernizacji urządzenia technicznego;

6)

wydawania zaleceń technicznych.

Czynności dozoru technicznego inspektorzy wykonują w obecności przedsiębiorcy lub

osoby upoważnionej przez przedsiębiorcę.

Inspektorzy są obowiązani do przestrzegania przepisów w zakresie bezpieczeństwa i

higieny pracy obowiązujących u przedsiębiorcy.

Przedsiębiorca, u którego są wykonywane czynności dozoru technicznego, w celu sprawnego

ich przeprowadzenia jest obowiązany zapewnić bezpieczne warunki pracy przez umożliwienie

inspektorowi bezpiecznego dostępu do badanego urządzenia technicznego, w szczególności

spowodowanie wstrzymania, w bezpośrednim otoczeniu badanego urządzenia, prac budowlanych,

montażowych, remontowych i innych, mogących zagrażać bezpieczeństwu inspektora.

Inspektor ma prawo odmówić wykonania czynności dozoru technicznego w przypadku wystąpienia

niewłaściwych warunków do ich przeprowadzenia, a w szczególności

1)

niedostatecznego stanu przygotowania urządzenia technicznego do badania;

2)

niewłaściwego oświetlenia lub występowania oparów utrudniających widoczność;

3)

przekroczenia dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w

środowisku pracy lub dopuszczalnej granicy niskich i wysokich temperatur.

1.

Inspektor sporządza protokół wykonania czynności dozoru technicznego.

2.

Odbiór protokołu potwierdza podpisem przedsiębiorca lub osoba przez niego upoważniona.

Jeden egzemplarz protokołu inspektor pozostawia u przedsiębiorcy.

3.

Przedsiębiorca przechowuje zbiór protokołów dotyczących danego urządzenia technicznego,

zwany „księgą rewizyjną urządzenia”.

1.

Za czynności jednostek dozoru technicznego, z wyłączeniem czynności wykonywanych przez

Wojskowy Dozór Techniczny, o którym mowa w art. 48, pobierane są opłaty.

2.

Opłaty, o których mowa w ust. 1, uiszczają osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki

organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, na rzecz których wykonywane są czynności

dozoru technicznego.

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat,

o których mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności rodzaje urządzeń technicznych

oraz czynności wykonywane przez jednostki dozoru technicznego, za które pobierane

są opłaty.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r., z wyjątkiem

1)

art. 14 oraz art. 15 pkt 4 lit. a tiret trzecie i czwarte, które wchodzą w życie z

dniem 1 kwietnia 2017 r.;

2)

art. 13 pkt 2 i pkt 3 lit. b oraz art. 17, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2019 r.;

3)

art. 19 i art. 20, które wchodzą w życie z dniem 1 marca 2017 r.

1.

Tworzy się Urząd Dozoru Technicznego, zwany dalej „UDT”. UDT jest państwową osobą

prawną.

2.

Siedzibą UDT jest miasto stołeczne Warszawa.

3.

UDT nie odpowiada za zobowiązania Skarbu Państwa, a Skarb Państwa nie odpowiada za

zobowiązania UDT.

UDT podlega ministrowi właściwemu do spraw gospodarki.

Do zakresu działania UDT należy

1)

nadzór i kontrola przestrzegania przepisów o dozorze technicznym, a także przepisów

i zasad z zakresu bezpieczeństwa techniki, dotyczących urządzeń technicznych;

2)

wykonywanie dozoru technicznego nad urządzeniami technicznymi, w zakresie określonym

ustawą;

3)

wydawanie decyzji w sprawach wynikających z wykonywania dozoru technicznego;

4)

szkolenie pracowników dozoru technicznego;

5)

prowadzenie ewidencji eksploatowanych urządzeń technicznych;

6)

współpraca ze specjalistycznymi jednostkami dozoru technicznego w zakresie wykonywania

dozoru technicznego;

7)

inicjowanie działalności normalizacyjnej, współudział w opracowywaniu lub opracowywanie

projektów warunków technicznych dozoru technicznego oraz norm określających zasady

i warunki bezpiecznej pracy urządzeń technicznych;

8)

analizowanie przyczyn i skutków uszkodzeń urządzeń technicznych oraz stała ocena stopnia

zagrożenia stwarzanego przez te urządzenia;

9)

inicjowanie przedsięwzięć oraz prac badawczych w zakresie bezpiecznej pracy urządzeń

technicznych oraz prowadzenie w tym zakresie badań diagnostycznych i wykonywanie ekspertyz;

10)

inicjowanie działalności mającej na celu podnoszenie zawodowych kwalifikacji wytwórców

oraz użytkowników w zakresie bezpiecznej pracy urządzeń technicznych;

11)

popularyzowanie zagadnień związanych z bezpieczną pracą urządzeń technicznych oraz

organizowanie doradztwa w tym zakresie;

12)

współpraca międzynarodowa w zakresie zagadnień dotyczących bezpiecznej pracy urządzeń

technicznych;

13)

współpraca z instytucjami polskimi i zagranicznymi w zakresie działań zmierzających

do harmonizacji przepisów dozoru technicznego z wymaganiami Unii Europejskiej;

14)

uzgadnianie programów szkolenia osób obsługujących i konserwujących urządzenia techniczne;

15)

sprawdzanie kwalifikacji osób wytwarzających, naprawiających, modernizujących, obsługujących

i konserwujących urządzenia techniczne oraz osób wykonujących badania nieniszczące;

16)

certyfikowanie systemów jakości dotyczących urządzeń technicznych;

17)

występowanie z wnioskami o zmianę wysokości opłat za czynności jednostek dozoru technicznego;

18)

wykonywanie zadań określonych w przepisach ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii

(Dz. U. poz. 478 i 2365, z 2016 r. poz. 925, 1579 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 624);

19

kontrola spełniania obowiązków, o których mowa w art. 23r ust. 3 i 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2017 r. poz. 220 i 791).

1.

Organem UDT jest Prezes, powoływany przez ministra właściwego do spraw gospodarki,

spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru. Minister właściwy

do spraw gospodarki odwołuje Prezesa.

1a.

Stanowisko Prezesa może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Urzędu Dozoru

Technicznego.

1b.

Informację o naborze na stanowisko Prezesa ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia

w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej

urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie

powinno zawierać

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska;

3)

wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4)

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5)

wskazanie wymaganych dokumentów;

6)

termin i miejsce składania dokumentów;

7)

informację o metodach i technikach naboru.

1c.

Termin, o którym mowa w ust. 1b pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania

ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

1d.

Nabór na stanowisko Prezesa przeprowadza zespół, powołany przez ministra właściwego

do spraw gospodarki, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają

rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie

zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które

jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

1e.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 1d, może być dokonana

na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie

kwalifikacje do dokonania tej oceny.

1f.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 1e, mają obowiązek zachowania w tajemnicy

informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

1g.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi

właściwemu do spraw gospodarki.

1h.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3)

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

4)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5)

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6)

skład zespołu.

1i.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Informacja o wyniku naboru zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3)

imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów

Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.

1j.

Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

2.

Prezes kieruje UDT i reprezentuje go na zewnątrz.

3.

Prezes UDT składa roczne sprawozdania z działalności UDT ministrowi właściwemu do

spraw gospodarki do dnia 30 czerwca roku następnego.

4.

Wiceprezesa UDT powołuje, na wniosek Prezesa, minister właściwy do spraw gospodarki,

spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru. Minister właściwy

do spraw gospodarki odwołuje wiceprezesa UDT.

5.

Zespół przeprowadzający nabór na stanowisko, o którym mowa w ust. 4, powołuje Prezes.

6.

Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowisko, o którym mowa w ust. 4, stosuje się

odpowiednio ust. 1a-1j.

1.

UDT wykonuje zadania, o których mowa w art. 37, przy pomocy oddziałów terenowych UDT,

zwanych dalej „oddziałami UDT”.

2.

Oddziałami UDT kierują dyrektorzy, powoływani i odwoływani przez Prezesa UDT.

UDT i podległe mu oddziały wykonują dozór techniczny nad urządzeniami technicznymi

objętymi ustawą, z wyłączeniem urządzeń podlegających dozorowi technicznemu specjalistycznych

jednostek dozoru technicznego.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki, w drodze rozporządzenia, nadaje UDT statut.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust.

1, określi w szczególności: strukturę organizacyjną UDT, siedziby jego oddziałów terenowych

i zasady udzielania pełnomocnictw.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Tworzy się Transportowy Dozór Techniczny, zwany dalej „TDT”. TDT jest państwową osobą

prawną.

2.

Siedzibą TDT jest miasto stołeczne Warszawa.

3.

TDT nie odpowiada za zobowiązania Skarbu Państwa, a Skarb Państwa nie odpowiada za

zobowiązania TDT.

TDT podlega ministrowi właściwemu do spraw transportu.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 1 lit. b w zakresie art. 3 pkt 10f, pkt 10 lit. c, d i f-i, pkt 11 lit.

d w zakresie art. 35 ust. 1c pkt 6, pkt 12 lit. b i c, pkt 18 lit. a, b, d i e w zakresie

art. 41 ust. 4a oraz art. 14, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

2)

art. 8 pkt 3 i 4 oraz 6, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.;

3)

art. 10 pkt 12 lit. d w zakresie art. 24 ust. 5c i pkt 33 lit. a tiret szóste i lit.

f, które wchodzą w życie z dniem 15 listopada 2017 r.;

4)

art. 10 pkt 10 lit. d i e w zakresie art. 21b ust. 13 i 14, pkt 11 lit. a i b w zakresie

art. 22 ust. 1 i 1b oraz pkt 26 w zakresie art. 38, które wchodzą w życie z dniem

1 stycznia 2017 r.

1.

Do zakresu działania TDT należy

1)

wykonywanie dozoru technicznego nad

a)

urządzeniami technicznymi zainstalowanymi na obszarze kolejowym, w kolejowych pojazdach

szynowych oraz na bocznicach kolejowych,

b)

osobowymi i towarowymi kolejami linowymi oraz wyciągami narciarskimi,

c)

zbiornikami, w tym cysternami wykorzystywanymi w ruchu kolejowym, drogowym i żegludze

śródlądowej,

d)

urządzeniami technicznymi

-

znajdującymi się na statkach morskich i żeglugi śródlądowej,

-

znajdującymi się na pontonach,

-

znajdującymi się w dokach,

-

znajdującymi się na terenie portów i przystani morskich oraz żeglugi śródlądowej,

-

związanymi z żeglugą morską i śródlądową, w szczególności urządzeniami ciśnieniowymi,

bezciśnieniowymi zbiornikami (cysternami) i dźwignicami,

e)

urządzeniami technicznymi w ciągach technologicznych portowych baz przeładunkowych

oraz urządzeniami technicznymi stanowiącymi wyposażenie innych stanowisk usytuowanych

na terenie przeznaczonym do prac przeładunkowych i innych czynności wchodzących w

zakres obsługi żeglugi morskiej;

2)

wydawanie świadectw dopuszczenia pojazdów do przewozu niektórych materiałów niebezpiecznych,

na podstawie odrębnych przepisów;

3)

wydawanie decyzji w sprawach wynikających z wykonywania dozoru technicznego nad urządzeniami

technicznymi, o których mowa w pkt 1;

4)

prowadzenie ewidencji eksploatowanych urządzeń technicznych, o których mowa w pkt

1;

5)

szkolenie pracowników TDT;

6)

wykonywanie zadań, o których mowa w art. 37 pkt 8-16, w zakresie urządzeń określonych

w pkt 1;

7)

wykonywanie zadań określonych w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 128, 60, 379 i 777);

8

kontrola spełniania obowiązków, o których mowa w art. 23r ust. 3 i 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne.

2.

Wykonywanie dozoru technicznego, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. d, nie obejmuje

statków, na których urządzenia techniczne są objęte nadzorem technicznym instytucji

klasyfikacyjnej.

1.

Organem TDT jest Dyrektor, powoływany i odwoływany przez ministra właściwego do spraw

transportu.

2.

Dyrektor kieruje TDT i reprezentuje go na zewnątrz.

3.

Dyrektor składa roczne sprawozdanie z działalności TDT ministrowi właściwemu do spraw

transportu w terminie do dnia 30 czerwca roku następnego.

4.

Zastępców Dyrektora TDT powołuje i odwołuje, na wniosek Dyrektora TDT, minister właściwy

do spraw transportu.

1.

TDT wykonuje zadania, o których mowa w art. 44, przy pomocy oddziałów terenowych.

2.

Oddziałami terenowymi, o których mowa w ust. 1, kierują kierownicy, powoływani i odwoływani

przez Dyrektora TDT.

1.

Minister właściwy do spraw transportu, w drodze rozporządzenia, nadaje TDT statut.

2.

Minister właściwy do spraw transportu, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust.

1, określi w szczególności: szczegółowy zakres działania TDT, jego strukturę organizacyjną,

siedziby jego oddziałów terenowych i zasady udzielania pełnomocnictw.

Tworzy się Wojskowy Dozór Techniczny, zwany dalej „WDT”. WDT jest państwową jednostką

organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej.

WDT podlega Ministrowi Obrony Narodowej.

1.

Do zakresu działania WDT należy

1)

wykonywanie dozoru technicznego nad urządzeniami technicznymi zainstalowanymi i eksploatowanymi

w

a)

jednostkach organizacyjnych Ministra Obrony Narodowej,

b)

przedsiębiorstwach, dla których Minister Obrony Narodowej jest organem założycielskim;

2)

wydawanie decyzji w sprawach wynikających z wykonywania dozoru technicznego nad urządzeniami

technicznymi, o których mowa w pkt 1;

3)

współpraca międzynarodowa w zakresie zagadnień dotyczących bezpiecznej pracy urządzeń

technicznych, o których mowa w pkt 1;

4)

wydawanie świadectw dopuszczenia pojazdów do przewozu niektórych materiałów niebezpiecznych,

na podstawie odrębnych przepisów.

2.

Minister Obrony Narodowej może określić, w drodze rozporządzenia, urządzenia techniczne

inne niż określone w przepisach wydanych na podstawie art. 5 ust. 2 i 3, które będą

podlegały dozorowi technicznemu WDT, jeżeli urządzenia takie występują wyłącznie w

jednostkach określonych w ust. 1 pkt 1.

1.

Organem WDT jest Szef WDT, powoływany i odwoływany przez Ministra Obrony Narodowej.

2.

Szef WDT kieruje WDT i reprezentuje go na zewnątrz.

3.

Szef WDT składa roczne sprawozdanie z działalności WDT Ministrowi Obrony Narodowej

w terminie do dnia 30 czerwca roku następnego.

1.

WDT wykonuje zadania, o których mowa w art. 50 ust. 1, przy pomocy delegatur.

2.

Delegaturami, o których mowa w ust. 1, kierują szefowie powoływani i odwoływani, na

wniosek Szefa WDT, przez Ministra Obrony Narodowej.

1.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres działania oraz organizację WDT.

2.

Minister Obrony Narodowej, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, uwzględni

w szczególności strukturę organizacyjną oraz siedziby delegatur.

1.

Specjalistyczne jednostki dozoru technicznego wykonują dozór techniczny nad urządzeniami

technicznymi o szczególnej konstrukcji, przeznaczeniu lub sposobie eksploatacji, w

zakresie określonym w art. 5 ust. 1, oraz nad innymi urządzeniami technicznymi w toku

ich eksploatacji, napraw i modernizacji, jeżeli urządzenia te podlegają właściwości

tych organów.

2.

Właściwi ministrowie, którym podlegają specjalistyczne organy dozoru technicznego,

ustalają, w drodze rozporządzenia, dla urządzeń technicznych o szczególnej konstrukcji,

sposobie eksploatacji lub przeznaczeniu, objętych dozorem technicznym tych organów,

warunki techniczne dozoru technicznego w zakresie określonym w art. 8 ust. 4 oraz

rodzaje specjalistycznych urządzeń, przy których obsłudze i konserwacji wymagane jest

posiadanie szczególnych kwalifikacji.

3.

Właściwi ministrowie, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, uwzględnią w

szczególności wymagania dotyczące konstrukcji, obliczeń wytrzymałościowych, wykonania,

osprzętu, oznaczeń, materiałów i elementów, naprawy lub modernizacji, zakresu badań

technicznych urządzeń i elementów, terminów badań okresowych, rodzaju dokumentacji

niezbędnej do objęcia dozorem i potwierdzenia prawidłowości wykonania, spawania, zgrzewania,

lutowania, przeróbki plastycznej i obróbki cieplnej, badań nieniszczących oraz obsługi

i konserwacji.

1.

UDT prowadzi samodzielną gospodarkę finansową.

2.

Przychodami UDT są

1)

przychody z opłat, o których mowa w art. 34 ust. 1;

2)

inne przychody.

3.

Koszty działalności UDT, w tym wynagrodzenia pracowników, pokrywane są z przychodów,

o których mowa w ust. 2.

4.

Wynagrodzenie Prezesa UDT ustala minister właściwy do spraw gospodarki.

1.

Prezes UDT może umorzyć w całości lub w części, odroczyć lub rozłożyć na raty spłatę

należności publicznoprawnych lub cywilnoprawnych UDT, jeżeli spełniony będzie co najmniej

jeden z warunków

1)

należności nie odzyskano w wyniku przeprowadzonego postępowania likwidacyjnego albo

upadłościowego;

2)

zachodzi uzasadnione przypuszczenie, które zostało udokumentowane, że w postępowaniu

egzekucyjnym nie uzyska się kwoty wyższej od kosztów dochodzenia i egzekucji należności,

lub postępowanie egzekucyjne okazało się nieskuteczne;

3)

łączna kwota należności od jednego podmiotu nie przekracza 100 zł;

4)

nie można ustalić miejsca zamieszkania lub pobytu dłużnika będącego osobą fizyczną,

albo dłużnik zmarł, nie pozostawiając żadnego majątku, lub pozostawił ruchomości niepodlegające

egzekucji na podstawie odrębnych przepisów, albo pozostawił przedmioty codziennego

użytku domowego, których łączna wartość nie przekracza kwoty stanowiącej trzykrotność

przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w roku poprzedzającym umorzenie, ogłaszanego

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski” dla celów naliczania odpisu na zakładowy fundusz świadczeń

socjalnych;

5)

egzekucja należności zagraża ważnym interesom dłużnika, w tym jego egzystencji, lub

zachodzi ważny interes publiczny;

6)

dłużnik będący osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości

prawnej został wykreślony z właściwego rejestru, przy jednoczesnym braku majątku,

z którego można by egzekwować należności UDT.

2.

Termin spłaty całości lub części należności UDT może być odroczony albo spłata całości

lub części tych należności może być rozłożona na raty, jeżeli ich egzekucja okresowo

zagraża ważnym interesom dłużnika, w tym jego egzystencji, przy czym istnieje uzasadnione

przypuszczenie, że dłużnik te należności w późniejszym terminie zwróci.

3.

Umorzenie należności UDT, za które dłużnicy są odpowiedzialni solidarnie, może nastąpić,

jeżeli okoliczności uzasadniające umorzenie zachodzą co do wszystkich dłużników.

4.

Umorzenie należności UDT, odroczenie lub rozłożenie na raty ich spłaty następuje na

wniosek dłużnika.

5.

Prezes UDT może umorzyć należność bez wniosku dłużnika w przypadkach, o których mowa

w ust. 1 pkt 1-4 i 6.

6.

W przypadku gdy kwota podlegająca umorzeniu przekracza 5000 zł, informacja o tym umorzeniu,

obejmująca nazwę i siedzibę dłużnika będącego osobą prawną lub imię i nazwisko oraz

miejsce zamieszkania dłużnika będącego osobą fizyczną, cel udzielenia pomocy finansowej,

przyczynę oraz kwotę umorzenia, jest informacją publiczną w rozumieniu przepisów o

dostępie do informacji publicznej i jest niezwłocznie udostępniana w Biuletynie Informacji

Publicznej.

1.

Wniosek, o którym mowa w art. 55a ust. 4, zawiera w szczególności

1)

nazwę, siedzibę i adres albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres oraz, o

ile posiada, numer identyfikacji podatkowej (NIP) albo numer PESEL wnioskodawcy;

2)

kwotę należności, z wyodrębnieniem odsetek;

3)

podanie przyczyny ubiegania się o umorzenie całości lub części zadłużenia, odroczenia

lub rozłożenia na raty jego spłaty;

4)

informację o aktualnej sytuacji majątkowej dłużnika;

5)

informację, czy wnioskodawcy już umarzano należność UDT, odraczano lub rozkładano

na raty jej spłatę.

2.

Wniosek o odroczenie, rozłożenie na raty spłaty lub częściowe umorzenie należności,

powinien zawierać także

1)

proponowane terminy i kwoty spłaty zadłużenia;

2)

wskazanie źródeł pokrycia spłat zadłużenia w terminach, o których mowa w pkt 1.

3.

Do wniosków o umorzenie lub częściowe umorzenie, odroczenie lub rozłożenie na raty

spłaty należności wnioskodawca dołącza dokumenty potwierdzające lub uzasadniające

okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 4.

4.

Prezes UDT może zwrócić się do wnioskodawcy o uzupełnienie dokumentów, o których mowa

w ust. 3, w terminie 14 dni.

5.

W przypadku niedotrzymania przez wnioskodawcę terminu, o którym mowa w ust. 4, wniosek

nie podlega rozpatrzeniu.

6.

Wniosek o odroczenie, rozłożenie na raty spłaty lub umorzenie należności składa się

w siedzibie UDT.

7.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, wniesiony po upływie terminu płatności należności,

pozostawia się bez rozpoznania.

8.

Nadanie wniosku u operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1113, 1250, 1823 i 1948) jest równoznaczne ze złożeniem wniosku do Prezesa UDT.

1.

Umorzenie należności UDT, odroczenie lub rozłożenie na raty ich spłaty następuje na

podstawie umowy zawartej między UDT a dłużnikiem, z wyłączeniem przypadków, o których

mowa w art. 55a ust. 1 pkt 1-4 i 6.

2.

Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności

1)

strony umowy;

2)

przedmiot umowy;

3)

termin realizacji umowy;

4)

kwotę należności;

5)

warunki spłaty pozostałej części należności - w przypadku umorzenia ich w części;

6)

warunki i terminy spłaty należności - w przypadku odroczenia lub rozłożenia spłaty

na raty.

3.

W sprawach nieuregulowanych w umowie, o której mowa w ust. 1, mają zastosowanie przepisy

prawa cywilnego.

4.

W przypadkach, o których mowa w art. 55a ust. 1 pkt 1-4 i 6, umorzenie należności

następuje w formie jednostronnego oświadczenia woli.

5.

Przepisy ust. 1-4 oraz art. 55a i art. 55b stosuje się odpowiednio do umarzania, odraczania

lub rozkładania na raty spłaty odsetek od tych należności oraz do umarzania, odraczania

lub rozkładania na raty spłat innych należności ubocznych.

1.

Prezes UDT może udzielać określonych w art. 55a ust. 1 ulg w spłacie należności UDT,

które

1)

nie stanowią pomocy publicznej;

2)

stanowią pomoc de minimis albo pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie - w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio

obowiązujących aktach prawa Unii Europejskiej dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis ;

3)

stanowią pomoc publiczną

a)

mającą na celu naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami

nadzwyczajnymi,

b)

mającą na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce,

c)

zgodną z zasadami rynku wewnętrznego Unii Europejskiej, której dopuszczalność została

określona przez właściwe organy Unii Europejskiej, udzielaną na przeznaczenia inne

niż wymienione w lit. a i b.

2.

W przypadku pomocy publicznej określonej w ust. 1 pkt 3 lit. a i b ulgi, o których

mowa w art. 55a ust. 1, mogą być udzielane, jeżeli w przepisach odrębnych zostały

określone szczegółowe warunki udzielania tej pomocy zapewniające jej zgodność z zasadami

rynku wewnętrznego Unii Europejskiej.

3.

Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, przeznaczenia pomocy, o których

mowa w ust. 1 pkt 3 lit. c, udzielanej w formie ulg w spłacie zobowiązań z tytułu

należności UDT, o których mowa w art. 55a ust. 1, oraz szczegółowe warunki udzielania

tych ulg, mając na uwadze dopuszczalność i warunki udzielania pomocy państwa określone

przez właściwe organy Unii Europejskiej.

1.

Podstawą gospodarki finansowej UDT jest roczny plan finansowy UDT, którego projekt

zatwierdza Prezes UDT w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki i przekazuje

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych w trybie określonym w przepisach

dotyczących prac nad projektem ustawy budżetowej.

2.

Zasady prowadzenia rachunkowości przez UDT określają odrębne przepisy.

UDT finansuje inwestycje ze środków własnych.

Wynik finansowy UDT i jego podział zatwierdza Prezes UDT, zgodnie z odrębnymi przepisami.

1.

UDT tworzy następujące fundusze

1)

fundusz podstawowy;

2)

fundusz z aktualizacji wyceny środków trwałych;

3)

zakładowy fundusz świadczeń socjalnych;

4)

zakładowy fundusz nagród.

2.

Zasady tworzenia funduszu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, regulują odrębne przepisy.

3.

Zakładowy fundusz nagród stanowi 8,5% funduszu płac.

4.

Fundusz podstawowy odzwierciedla wartość majątku wygospodarowanego w wyniku działalności

prowadzonej przez UDT.

5.

Fundusz podstawowy zwiększa się o

1)

część zweryfikowanego zysku bilansowego za poprzedni rok obrotowy;

2)

wartość składników majątkowych przejętych nieodpłatnie na podstawie decyzji i orzeczeń

właściwych organów lub na podstawie odrębnych przepisów.

6.

Fundusz podstawowy zmniejsza się o wartość składników majątkowych przekazanych nieodpłatnie

na podstawie decyzji i orzeczeń właściwych organów lub na podstawie odrębnych przepisów.

1.

Zweryfikowany zysk UDT przeznacza się na

1)

fundusz podstawowy - 70%;

2)

wpłatę do budżetu - 30%.

2.

Stratę stanowiącą wynik finansowy UDT wykazuje się jako zmniejszenie funduszu podstawowego.

1.

TDT prowadzi samodzielną gospodarkę finansową. Przepisy art. 55 ust. 2 i 3, art. 55a-55d,

art. 56 ust. 2, art. 57 oraz art. 59-60 stosuje się odpowiednio.

2.

Wynagrodzenie Dyrektora TDT ustala minister właściwy do spraw transportu.

3.

Podstawą gospodarki finansowej TDT jest roczny plan finansowy, którego projekt zatwierdza

minister właściwy do spraw transportu i przekazuje ministrowi właściwemu do spraw

finansów publicznych w trybie określonym w przepisach dotyczących prac nad projektem

ustawy budżetowej.

4.

Minister właściwy do spraw transportu zatwierdza wynik finansowy i jego podział.

WDT jest finansowany z budżetu państwa z części, której dysponentem jest Minister

Obrony Narodowej.

1.

Kto dopuszcza do eksploatacji urządzenie techniczne

1)

bez otrzymania decyzji organu właściwej jednostki dozoru technicznego o dopuszczeniu

urządzenia do eksploatacji lub obrotu,

2)

wbrew decyzji organu właściwej jednostki dozoru technicznego o wstrzymaniu eksploatacji

lub wycofaniu z obrotu urządzenia technicznego,

podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.

2.

Tej samej karze podlega ten, kto przerabia urządzenie techniczne bez zgody organu

właściwej jednostki dozoru technicznego.

Kto

1)

uniemożliwia lub utrudnia wykonywanie czynności, o których mowa w art. 14 ust. 2,

2)

nie wykonuje obowiązku zawiadomienia organu właściwej jednostki dozoru technicznego

o niebezpiecznym uszkodzeniu urządzenia technicznego lub nieszczęśliwym wypadku związanym

z eksploatacją urządzenia technicznego,

podlega karze grzywny.

Postępowanie w sprawach określonych w art. 64 następuje w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, na podstawie wniosku o ukaranie złożonego przez organ właściwej jednostki dozoru

technicznego.

(pominięte)

1.

Z dniem wejścia w życie ustawy likwiduje się Urząd Dozoru Technicznego utworzony na

podstawie ustawy z dnia 19 listopada 1987 r. o dozorze technicznym

(Dz. U. poz. 202, z późn. zm..

2.

Obowiązki i zadania likwidatora Urzędu Dozoru Technicznego powierza się ministrowi

właściwemu do spraw gospodarki.

3.

Wierzytelności i zobowiązania Urzędu Dozoru Technicznego stają się wierzytelnościami

i zobowiązaniami UDT.

4.

Likwidator sporządza bilans zamknięcia.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki wyposaży UDT w nieruchomości, które w dniu wejścia

w życie ustawy znajdowały się w trwałym zarządzie Urzędu Dozoru Technicznego.

2.

Wyposażenie, o którym mowa w ust. 1, polega na oddaniu UDT, w drodze umowy, nieruchomości

w użytkowanie wieczyste bez obowiązku wnoszenia pierwszej opłaty oraz na nieodpłatnym

przeniesieniu własności budynków i urządzeń znajdujących się na tych nieruchomościach.

3.

Umowa, o której mowa w ust. 2, stanowi podstawę wpisu w księdze wieczystej.

1.

Do dnia powołania Prezesa UDT, o którym mowa w art. 38 ust. 1, jego funkcje sprawuje

Prezes Urzędu Dozoru Technicznego powołany w trybie ustawy, o której mowa w art. 69

ust. 1.

2.

Z dniem powołania Prezesa UDT, o którym mowa w art. 38 ust. 1, wygasa akt powołania

Prezesa Urzędu Dozoru Technicznego.

Stroną stosunków pracy pracowników zatrudnionych w Urzędzie Dozoru Technicznego działającym

na podstawie ustawy, o której mowa w art. 69 ust. 1, staje się, na zasadach określonych w art. 23, UDT.

1.

Z dniem wejścia w życie ustawy likwiduje się specjalistyczne jednostki dozoru technicznego

podległe ministrowi właściwemu do spraw transportu.

2.

Obowiązki i zadania likwidatora jednostek, o których mowa w ust. 1, powierza się ministrowi

właściwemu do spraw transportu.

3.

TDT przejmuje składniki majątkowe, środki pieniężne, wierzytelności i zobowiązania,

a także prowadzone dotychczas sprawy wraz z aktami likwidowanych jednostek, o których

mowa w ust. 1.

4.

Pracownicy likwidowanych jednostek, o których mowa w ust. 1, stają się z dniem wejścia

w życie ustawy pracownikami TDT.

1.

Minister właściwy do spraw transportu wyposaży TDT w nieruchomości, które w dniu wejścia

w życie ustawy znajdowały się w trwałym zarządzie specjalistycznych jednostek dozoru

technicznego, o których mowa w art. 73 ust. 1.

2.

Wyposażenie, o którym mowa w ust. 1, polega na oddaniu TDT, w drodze umowy, nieruchomości

w użytkowanie wieczyste bez obowiązku wnoszenia pierwszej opłaty oraz na nieodpłatnym

przeniesieniu własności budynków i urządzeń znajdujących się na tych nieruchomościach.

3.

Umowa, o której mowa w ust. 2, stanowi podstawę wpisu w księdze wieczystej.

1.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie niniejszej ustawy, nie dłużej

jednak niż przez okres 18 miesięcy, obowiązują dotychczasowe przepisy wykonawcze,

o ile nie są sprzeczne z przepisami tej ustawy.

2.

Zaświadczenia kwalifikacyjne wydane na podstawie przepisów dotychczasowych zachowują

moc przez okres w nich oznaczony.

W sprawach wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Ilekroć w obowiązujących przepisach jest mowa o Urzędzie Dozoru Technicznego, należy

przez to rozumieć UDT utworzony niniejszą ustawą.

Traci moc ustawa z dnia 19 listopada 1987 r. o dozorze technicznym

(Dz. U. poz. 202, z późn. zm..

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z wyjątkiem art. 69 ust. 2 i art.

73 ust. 2, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2017 r., z wyjątkiem

1)

art. 1, art. 116-219, art. 314, art. 326-336, art. 347, art. 348, art. 358 i art.

359, które wchodzą w życie po upływie 3 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 4 pkt 9, 12, 14 lit. a, art. 15 pkt 26, pkt 29 lit. a w zakresie art. 22 ust.

1 pkt 3a, pkt 48, 49, pkt 54 w zakresie art. 36a ust. 14 i pkt 114 w zakresie art.

71d, art. 66 pkt 1, art. 80, art. 111 pkt 2, art. 113 pkt 2, art. 115, art. 220-223,

art. 225-313, art. 315-325, art. 349-357 i art. 360-368, które wchodzą w życie po

upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

3)

art. 15 pkt 118 lit. f i h oraz pkt 123 lit. m, które wchodzą w życie z dniem 1 lutego

2017 r.;

4)

art. 15 pkt 31, pkt 32 w zakresie art. 22ac ust. 1, art. 22ae ust. 2, art. 22ak ust.

1 i art. 85b ust. 2 i 5, pkt 33-43, pkt 44 w zakresie art. 22ar i art. 22at ust. 1

pkt 1, pkt 46, 47 i 120, art. 105 i art. 337-346, które wchodzą w życie z dniem 15

lutego 2017 r.;

5)

art. 4 pkt 5, 10 i 11, które wchodzą w życie z dniem 1 marca 2017 r.;

6)

art. 224, który wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2017 r.;

7)

art. 66 pkt 3, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.