Rozporządzenie Ministra Energii z dnia 9 maja 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków udzielania akredytacji organizatorom szkoleń w zakresie odnawialnych źródeł energii oraz szkoleń i egzaminów dla osób ubiegających się o wydanie lub przedłużenie ważności certyfikatu

Rozporządzenie określa

1)

szczegółowe warunki udzielania akredytacji organizatorowi szkoleń oraz sposób jej

okresowej weryfikacji, wzór wniosku o udzielenie akredytacji, wzór zgłoszenia, o którym

mowa w art. 153 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, zwanej dalej „ustawą”, oraz wzór zaświadczenia potwierdzającego ukończenie szkolenia;

2)

zakres programowy szkoleń podstawowych i przypominających, części teoretycznej i praktycznej,

obejmujący minimalny zakres wiedzy i umiejętności odpowiednio dla danego rodzaju instalacji,

o których mowa w art. 136 ust. 2 ustawy, dla osób ubiegających się o wydanie lub przedłużenie

ważności dokumentu potwierdzającego posiadanie przez instalatora kwalifikacji do instalowania

danego rodzaju instalacji odnawialnego źródła energii, zwanego dalej „certyfikatem”;

3)

wymagania kwalifikacyjne dla kandydata na członka komisji egzaminacyjnej, zwanej dalej

„Komisją”, tryb powoływania, okresowej weryfikacji i odwoływania członków Komisji,

sposób działania Komisji oraz sposób i wysokość wynagradzania członków Komisji za

przeprowadzanie egzaminu na osobę dokonującą instalacji mikroinstalacji, małych instalacji

lub instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej

nie większej niż 600 kW, zwanej dalej „instalatorem”;

4)

sposób opracowywania, weryfikacji i przechowywania pytań egzaminacyjnych;

5)

warunki i formę przeprowadzania egzaminu oraz kryteria jego oceny;

6)

wzory wniosków o wydanie certyfikatu oraz o przedłużenie ważności certyfikatu, wzór

graficzny certyfikatu i jego wtórnika oraz wzór zgłoszenia, o którym mowa w art. 145

ust. 1 pkt 1 ustawy;

7)

sposób prowadzenia rejestrów, o których mowa w art. 158 ust. 1 ustawy, oraz warunki

i sposób przechowywania dokumentacji dotyczącej udzielonej akredytacji i wydania certyfikatu.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dokumentach odniesienia, należy przez to rozumieć

akty prawne, dokumenty normalizacyjne, specyfikacje techniczne oraz procedury i instrukcje

techniczne.

1.

Warunkiem udzielenia organizatorowi szkoleń akredytacji przez Prezesa Urzędu Dozoru

Technicznego, zwanego dalej „Prezesem UDT”, jest

1)

posiadanie przez organizatora szkoleń procedury rejestrowania uczestników szkoleń

oraz dokumentowania przebiegu szkoleń wraz z oceną ich efektywności poprzez

a)

prowadzenie dziennika szkoleń, w którym są rejestrowani ich uczestnicy oraz jest dokumentowany

ich udział w poszczególnych częściach szkolenia,

b)

sporządzanie i przesyłanie Prezesowi UDT, w terminie 7 dni od dnia zakończenia szkolenia

-

wykazu wydanych zaświadczeń potwierdzających ukończenie szkolenia, zawierającego imię

(imiona), nazwiska i miejsce zamieszkania osób, które odbyły szkolenie, oraz numer

wydanego zaświadczenia,

-

informacji o typie szkolenia dla danego rodzaju instalacji odnawialnego źródła energii

oraz miejscu lub miejscach przeprowadzonego szkolenia;

2)

dysponowanie przez organizatora szkoleń warunkami lokalowymi i wyposażeniem

a)

odpowiednimi do zakresu programowego szkoleń, obejmującymi pomieszczenia, materiały

i wyposażenie dydaktyczne, a także urządzenia techniczne,

b)

spełniającymi wymagania w zakresie bezpieczeństwa i higieny;

3)

dysponowanie przez organizatora szkoleń osobą prowadzącą szkolenie, która

a)

w zakresie przeprowadzenia zajęć teoretycznych

-

posiada wykształcenie wyższe techniczne lub ukończone studia podyplomowe techniczne,

oraz udokumentowaną trzyletnią praktykę zawodową, lub

-

posiada wykształcenie średnie techniczne i udokumentowaną pięcioletnią praktykę zawodową,

b)

w zakresie przeprowadzenia zajęć praktycznych

-

spełnia wymagania, o których mowa w lit. a, lub

-

posiada wykształcenie zasadnicze zawodowe i udokumentowaną pięcioletnią praktykę zawodową,

w przypadku gdy taka osoba wykonuje wyłącznie czynności praktyczne jako instruktor.

2.

Do praktyki zawodowej, o której mowa w ust. 1 pkt 3 lit. b, zalicza się okres

1)

prowadzenia zajęć teoretycznych lub praktycznych w zakresie urządzeń i instalacji

odnawialnego źródła energii, sanitarnych, elektroenergetycznych, grzewczych, chłodniczych,

cieplnych i klimatyzacyjnych lub elektrycznych, lub

2)

wykonywania czynności w zakresie montażu mikroinstalacji, małych instalacji lub instalacji

odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej nie większej niż

600 kW, modernizacji, eksploatacji lub utrzymywania w należytym stanie technicznym

urządzeń i instalacji odnawialnego źródła energii, sanitarnych, elektroenergetycznych,

grzewczych, chłodniczych, cieplnych i klimatyzacyjnych lub elektrycznych.

Wzór wniosku o udzielenie akredytacji określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

Wzór zgłoszenia zamiaru rozpoczęcia szkoleń, o którym mowa w art. 153 ust. 1 pkt 1

ustawy, określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

Wzór zaświadczenia potwierdzającego ukończenie szkolenia określa załącznik nr 3 do

rozporządzenia.

1.

Okresowa weryfikacja, o której mowa w art. 149 ust. 2 ustawy, polega na sprawdzeniu

przez Prezesa UDT

1)

przestrzegania przez organizatora szkoleń procedur i zasad opisanych w systemie zarządzania

szkoleniami, o którym mowa w art. 146 ust. 2 ustawy, oraz spełniania warunku, o którym

mowa w § 3 ust. 1 pkt 1;

2)

czy aktualne warunki lokalowe i wyposażenia, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt

2 ustawy oraz w § 3 ust. 1 pkt 2, gwarantują prawidłowe prowadzenie szkoleń;

3)

czy osoby aktualnie prowadzące szkolenia posiadają kwalifikacje niezbędne do ich prowadzenia.

2.

Prezes UDT zawiadamia organizatora szkoleń o planowanym terminie i zakresie okresowej

weryfikacji nie później niż w terminie 14 dni przed planowaną datą jej rozpoczęcia.

Zakres programowy szkolenia podstawowego, w części teoretycznej i praktycznej, określa

załącznik nr 4 do rozporządzenia.

Zakres programowy szkolenia przypominającego obejmuje wybrane zagadnienia ze szkolenia

podstawowego, w szczególności dotyczące wiedzy o aktualnych dokumentach odniesienia

oraz umiejętności praktyczne z zakresu nowych technologii i dobrych praktyk instalacyjnych.

1.

Kandydat na członka Komisji powinien spełniać następujące wymagania kwalifikacyjne

1)

posiadać wykształcenie wyższe techniczne lub ukończone studia podyplomowe techniczne

i udokumentowaną trzyletnią praktykę zawodową lub wykształcenie średnie techniczne

i udokumentowaną pięcioletnią praktykę zawodową;

2)

posiadać aktualną wiedzę z zakresu dokumentów odniesienia.

2.

Do praktyki zawodowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1, zalicza się okres

1)

prowadzenia zajęć edukacyjnych w zakresie urządzeń i instalacji odnawialnego źródła

energii, sanitarnych, elektroenergetycznych, grzewczych, chłodniczych, cieplnych i

klimatyzacyjnych lub elektrycznych, lub

2)

wykonywania czynności w zakresie montażu mikroinstalacji, małych instalacji lub instalacji

odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej nie większej niż

600 kW, modernizacji, eksploatacji lub utrzymywania w należytym stanie technicznym

urządzeń i instalacji odnawialnego źródła energii, sanitarnych, elektroenergetycznych,

grzewczych, chłodniczych, cieplnych i klimatyzacyjnych lub elektrycznych.

Prezes UDT

1)

zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Dozoru Technicznego informację

o naborze kandydatów na członków Komisji wraz z określeniem terminu składania wniosków,

o których mowa w art. 137 ust. 3 ustawy;

2)

powołuje członków Komisji w terminie 60 dni od dnia następującego po upływie wyznaczonego

terminu składania wniosków, o których mowa w art. 137 ust. 3 ustawy;

3)

zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Dozoru Technicznego listę wybranych

członków Komisji;

4)

informuje podmiot, o którym mowa w art. 137 ust. 4 ustawy, o przyczynach niepowołania

jego kandydata na członka Komisji.

1.

Okresowa weryfikacja członków Komisji polega na sprawdzeniu, czy spełniają oni wymagania

kwalifikacyjne, o których mowa w § 10.

2.

Prezes UDT przeprowadza okresową weryfikację członków Komisji nie rzadziej niż raz

na 3 lata.

1.

Prezes UDT odwołuje członka Komisji

1)

z własnej inicjatywy, w przypadku stwierdzenia, w wyniku okresowej weryfikacji, że

członek Komisji nie spełnia któregokolwiek z wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa

w § 10;

2)

na wniosek podmiotu, o którym mowa w art. 137 ust. 4 ustawy.

2.

Odwołany członek Komisji może być ponownie powołany na jej członka nie wcześniej niż

po upływie 2 lat od dnia odwołania, jeżeli spełnia wymagania, o których mowa w § 10.

Spośród członków Komisji Prezes UDT powołuje Przewodniczącego Komisji, który koordynuje

jej pracę.

1.

Komisja realizuje swoje zadania z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej.

2.

Przewodniczący może zwołać posiedzenie Komisji z własnej inicjatywy lub na wniosek

jej członka i wyznaczyć jego termin.

3.

Z posiedzenia Komisji sporządza się protokół.

1.

Członkowie Komisji wchodzący w skład zespołu przeprowadzającego egzamin, zwanego dalej

„zespołem”, otrzymują wynagrodzenie w wysokości

1)

15% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, ogłaszanego przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 887, z późn. zm., jeżeli do egzaminu przystąpi nie więcej niż 15 osób;

2)

20% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, ogłaszanego przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli do egzaminu przystąpi więcej niż 15 osób.

2.

Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1, jest wypłacane na wskazany przez członka Komisji

numer rachunku bankowego w terminie 21 dni od dnia przeprowadzenia egzaminu.

1.

Pytania egzaminacyjne opracowują członkowie Komisji wyznaczeni przez Przewodniczącego

Komisji.

2.

Pytania egzaminacyjne opracowuje się

1)

uwzględniając zakres programowy szkoleń, a w szczególności

a)

aktualne dokumenty odniesienia,

b)

zakres niezbędnej wiedzy, wymaganych umiejętności oraz dobre praktyki instalacyjne

dotyczące danego rodzaju instalacji odnawialnego źródła energii;

2)

w formie pytań testowych oraz pytań o charakterze problemowym, przy czym

a)

pytania testowe zawierają po trzy propozycje odpowiedzi, z których tylko jedna jest

prawidłowa,

b)

pytania o charakterze problemowym wymagają rozwiązania w sposób opisowy lub praktyczny,

w szczególności poprzez stworzenie instrukcji wykonania określonych czynności lub

prac instalacyjnych, lub podanie rozwiązania wraz z uzasadnieniem zawierającym wskazanie

właściwego dokumentu odniesienia, jeżeli ma zastosowanie, oraz wskazanie niezbędnego

wyposażenia technicznego, w szczególności kontrolno -pomiarowego.

1.

Pytania egzaminacyjne są poddawane weryfikacji polegającej na sprawdzeniu poprawności

treści pytania przy uwzględnieniu aktualnego stanu prawnego, zakresu programowego

szkoleń oraz postępu technicznego.

2.

Weryfikacja, o której mowa w ust. 1, jest przeprowadzana przez co najmniej 2 członków

Komisji, wyznaczonych przez Przewodniczącego Komisji, specjalizujących się w zakresie

danego rodzaju instalacji odnawialnego źródła energii po opracowaniu tych pytań lub

po dokonaniu zmian w zakresie programowym szkoleń. Do weryfikacji pytań, po ich opracowaniu,

Przewodniczący Komisji wyznacza członków Komisji, którzy nie brali udziału w opracowaniu

tych pytań.

1.

Pytania egzaminacyjne przechowywane są w formie katalogu prowadzonego przez wyznaczonych

przez Prezesa UDT pracowników Urzędu Dozoru Technicznego w postaci

1)

elektronicznej, w formacie zapobiegającym jego nieuprawnionemu kopiowaniu lub jego

utracie,

2)

papierowej, w sposób zapobiegający jego nieuprawnionemu ujawnieniu, zapewniający ochronę

przed dostępem osób nieuprawnionych, utratą, uszkodzeniem lub zniszczeniem

- w sposób uniemożliwiający dokonanie zmian i przekazywanie go osobom trzecim przez

osobę nieuprawnioną.

2.

Pytanie egzaminacyjne zostaje włączone do katalogu lub zachowane w katalogu, o którym

mowa w ust. 1, w przypadku pozytywnego wyniku weryfikacji, o której mowa w § 18.

Egzamin przeprowadza się po spełnieniu następujących warunków

1)

zamieszczenia przez Prezesa UDT, nie później niż na 10 dni przed egzaminem, w Biuletynie

Informacji Publicznej Urzędu Dozoru Technicznego listy osób przystępujących do egzaminu,

z uwzględnieniem ich imienia (imion), nazwiska oraz numeru zaświadczenia potwierdzającego

ukończenie szkolenia;

2)

wyznaczenia przez Przewodniczącego Komisji, w celu przeprowadzenia tego egzaminu,

zespołu składającego się z członków Komisji specjalizujących się w zakresie rodzaju

instalacji odnawialnego źródła energii będącego przedmiotem egzaminu; członkowie zespołu

wybierają spośród siebie przewodniczącego tego zespołu;

3)

wyboru przez zespół, z katalogu, o którym mowa w § 19, zestawu pytań egzaminacyjnych

dotyczącego danego rodzaju instalacji odnawialnego źródła energii i oznaczeniu go

kodem identyfikacyjnym;

4)

sprawdzenia przez zespół, przed rozpoczęciem egzaminu, tożsamości osób przystępujących

do egzaminu oraz udzielenia im informacji o egzaminie dotyczących

a)

zasad udzielania odpowiedzi na pytania i rozwiązywania zadań w poszczególnych częściach

egzaminu,

b)

przepisów porządkowych obowiązujących w trakcie przeprowadzania egzaminu,

c)

terminu i sposobu ogłoszenia wyników egzaminu,

d)

sposobu indywidualnej identyfikacji arkusza egzaminacyjnego.

1.

Egzamin składa się z dwóch części

1)

teoretycznej - obejmującej test składający się z 24 pytań testowych;

2)

praktycznej - obejmującej 3 pytania o charakterze problemowym.

2.

Część teoretyczna egzaminu trwa 60 minut, a część praktyczna - 90 minut.

3.

W czasie trwania egzaminu osoba zdająca może korzystać z dokumentów odniesienia wyłącznie

w przypadku, gdy są one udostępnione przez zespół.

Rozwiązania pytań egzaminacyjnych są oceniane według kryterium poprawności, na podstawie

którego przyznawana jest odpowiednia ilość punktów

1)

w przypadku pytań testowych

a)

odpowiedź prawidłowa - 1 punkt,

b)

odpowiedź nieprawidłowa lub brak odpowiedzi - 0 punktów;

2)

w przypadku pytań o charakterze problemowym - punkty w skali od 0 do 10, z gradacją

co 0,5 punktu.

1.

Wynik łączny egzaminu określa się jako „pozytywny” lub „negatywny”.

2.

Wynik egzaminu jest pozytywny, jeżeli zdający

1)

w części teoretycznej uzyska co najmniej 15 punktów oraz

2)

w części praktycznej uzyska co najmniej 6 punktów za każde pytanie o charakterze problemowym.

1.

Wzór wniosku o wydanie certyfikatu określa załącznik nr 5 do rozporządzenia.

2.

Wzór wniosku o przedłużenie ważności certyfikatu określa załącznik nr 6 do rozporządzenia.

3.

Wzór graficzny certyfikatu i wtórnika certyfikatu określa załącznik nr 7 do rozporządzenia.

4.

Wzór zgłoszenia zamiaru rozpoczęcia instalacji przez osoby, o których mowa w art.

145 ust. 1 ustawy, określa załącznik nr 8 do rozporządzenia.

1.

Rejestry, o których mowa w art. 158 ust. 1 ustawy, prowadzi się w postaci zbiorów

danych zapisywanych i gromadzonych w postaci elektronicznej pozwalającej na sporządzanie

wydruków oraz posiadającej zabezpieczenia przed dokonywaniem zmian przez osoby nieuprawnione.

2.

Wpisu do rejestrów dokonuje się pod oddzielną pozycją oznaczoną numerem wynikającym

z kolejności wpisu oraz datą dokonania wpisu.

3.

Zmiany wpisu w rejestrach dokonuje się pod pozycją właściwą dla zmienianego wpisu,

bez nadawania kolejnego numeru, z podaniem daty zmiany. Zmiana treści wpisu nie powoduje

usunięcia poprzedniego wpisu.

1.

Dokumentacja w sprawie udzielonej akredytacji i wydania certyfikatu jest przechowywana

z zachowaniem wymogów bezpieczeństwa i poufności.

2.

Dokumentacja, o której mowa w ust. 1, jest przechowywana w sposób i formie określonych

w § 19 ust. 1.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.