Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 maja 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą

1.

Ustawa określa zasady administrowania obrotem towarami z zagranicą oraz, w zakresie

uzupełniającym przepisy prawa wspólnotowego, zasady obrotu towarami z krajami trzecimi

dokonywanego na podstawie przepisów tego prawa.

2.

Przepisów ustawy nie stosuje się do obrotu towarami z zagranicą oraz do obrotu towarami

z krajami trzecimi w takim zakresie, w jakim obrót ten jest uregulowany odrębnymi

przepisami prawa.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1

obszar celny Unii - obszar celny w rozumieniu art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października

2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny

(Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm.;

2)

towar - rzecz ruchomą oraz energię;

3)

towary rolno-spożywcze - towary rolne objęte Wspólną Polityką Rolną, regulowaną przepisami

wspólnotowymi, oraz towary przetworzone nieobjęte załącznikiem I do Traktatu ustanawiającego

Wspólnotę Europejską (towary z grupy non-aneks I);

4)

obrót towarami z zagranicą - przywóz towarów pochodzących z kraju trzeciego na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej lub wywóz towarów do kraju trzeciego z terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, niezależnie od sposobu ich przemieszczania przez granicę;

5

obrót towarami z krajami trzecimi - przywóz towarów pochodzących z kraju trzeciego

na obszar celny Unii lub wywóz towarów do kraju trzeciego z obszaru celnego Unii niezależnie

od sposobu ich przemieszczania przez granicę, a także związane z tym nadawanie upoważnień

podmiotom dokonującym takiego obrotu w zakresie towarów rolno-spożywczych;

6)

kontyngent - określoną ilość lub wartość towaru, która może być przywieziona na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej lub wywieziona z tego terytorium, w oznaczonym czasie;

7)

transza - określoną, maksymalną lub minimalną, ilość lub wartość towarów, na jaką

może być udzielone pozwolenie;

8)

okres odniesienia - okres poprzedzający złożenie wniosku o udzielenie pozwolenia;

9)

importer lub eksporter wspólnotowy - osobę, która ma siedzibę lub miejsce zamieszkania

na terytorium Wspólnoty Europejskiej;

10)

importer lub eksporter tradycyjny - importera lub eksportera wspólnotowego, który

dokonywał obrotu z zagranicą towarem objętym kontyngentem, w określonej minimalnej

ilości lub o określonej minimalnej wartości, w okresie odniesienia;

11)

importer lub eksporter nietradycyjny - importera lub eksportera wspólnotowego, który

nie dokonywał obrotu z zagranicą towarem objętym kontyngentem, w określonej minimalnej

ilości lub o określonej minimalnej wartości, w okresie odniesienia;

12)

kwota gwarantowana - określoną ilość lub wartość towarów, zagwarantowaną dla importerów

lub eksporterów nietradycyjnych;

13)

kraj trzeci - kraj niebędący członkiem Wspólnoty Europejskiej.

Zadania, które zgodnie z ustawą wykonuje Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia

Rolnictwa, są wykonywane jako zadania delegowane Krajowemu Ośrodkowi Wsparcia Rolnictwa

zgodnie z przepisami o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

1.

Jeżeli z przepisów prawa wspólnotowego, w zakresie administrowania obrotem towarami

z krajami trzecimi, wynika obowiązek uzyskania pozwolenia na przywóz lub wywóz warunkującego

w szczególności

1

dopuszczenie towaru do obrotu na obszarze celnym Unii,

2

dopuszczenie towaru do obrotu na obszarze celnym Unii z zastosowaniem stawek celnych

preferencyjnych,

3

wywóz towaru z obszaru celnego Unii,

4

wywóz towaru z obszaru celnego Unii z zastosowaniem refundacji,

5

korzystanie z procedury specjalnej,

6)

czasowe składowanie towaru,

7)

(uchylony)

8)

(uchylony)

9)

(uchylony)

10)

powrotny wywóz towaru

- pozwolenie to jest wydawane w drodze decyzji administracyjnej.

2.

Do dokumentów, które zgodnie z przepisami prawa wspólnotowego lub przepisami wydanymi

na podstawie art. 3a dołącza się do wniosku o udzielenie pozwolenia, o którym mowa

w ust. 1, sporządzonych w języku obcym, należy dołączyć tłumaczenie tych dokumentów

na język polski sporządzone przez tłumacza przysięgłego.

Jeżeli wynika to z przepisów prawa wspólnotowego w zakresie administrowania obrotem

towarami z krajami trzecimi, minister właściwy do spraw gospodarki może określić,

w drodze rozporządzenia, warunki udzielenia i wykorzystania pozwolenia na przywóz

lub wywóz towarów, mając na uwadze potrzebę zapewnienia szczególnej kontroli uzasadnionej

specyfiką obrotu określonymi towarami z zagranicą i uwzględniając przesłanki zawarte

w przepisach prawa wspólnotowego.

Z zastrzeżeniem warunków i zasad określonych w przepisach prawa wspólnotowego, w sprawach

indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy

Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 10, art. 57 § 5, art. 58-60, art. 75, art. 76 § 2 i 3, art. 77

§ 2-4, art. 78-88 oraz art. 97-103.

1.

Jeżeli przepisy prawa wspólnotowego nie stanowią inaczej, minister właściwy do spraw

gospodarki na wniosek importera lub eksportera wspólnotowego, w drodze decyzji administracyjnej,

udziela pozwolenia, odmawia jego udzielenia, zmienia oraz cofa udzielone pozwolenie,

z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2

W zakresie towarów rolno-spożywczych decyzje, o których mowa w ust. 1, wydaje Prezes

Agencji Rynku Rolnego.

2

W zakresie towarów rolno-spożywczych decyzje, o których mowa w ust. 1, wydaje Dyrektor

Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa.

3

Od decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego przysługuje odwołanie do ministra właściwego

do spraw rynków rolnych.

3

Od decyzji Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa przysługuje

odwołanie do ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki, w zakresie obrotu towarami z krajami trzecimi,

podejmuje niezbędne działania w celu wykonania przepisów prawa wspólnotowego, w szczególności

zmierzające do wykonania obowiązku lub zalecenia, nałożonego w tych przepisach prawa

na kraje należące do Wspólnoty Europejskiej. W tym celu może ogłosić, w drodze obwieszczenia

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, niezbędne informacje

o podejmowanych działaniach, umożliwiające skuteczne wykonanie przepisów prawa wspólnotowego.

2.

W zakresie towarów rolno-spożywczych działania, o których mowa w ust. 1, minister

właściwy do spraw gospodarki podejmuje na wniosek i w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw rynków rolnych.

1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw gospodarki może określić, w drodze rozporządzeń, w zakresie obrotu towarami

rolno-spożywczymi z krajami trzecimi

1)

wykaz podmiotów uprawnionych do wywozu towarów w ramach pozawspólnotowych akcji humanitarnych,

bez konieczności złożenia zabezpieczenia wynikającego z przepisów prawa wspólnotowego,

2)

wykaz międzynarodowych organów kontroli i nadzoru uprawnionych do wystawiania dokumentów

potwierdzających przywóz towarów do krajów trzecich

- mając na uwadze zapewnienie skutecznego stosowania przepisów prawa wspólnotowego.

2

Prezes Agencji Rynku Rolnego przekazuje do Komisji Europejskiej wymagane przez przepisy

prawa wspólnotowego informacje o działaniach podjętych w celu realizacji tych przepisów.

2

Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa przekazuje do Komisji Europejskiej

wymagane przez przepisy prawa wspólnotowego informacje o działaniach podjętych w celu

realizacji tych przepisów.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

wymogi, jakie powinien spełniać wniosek o udzielenie pozwolenia, o którym mowa w art.

3 ust. 1, składany z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego.

2.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, należy określić w szczególności instrukcję

wypełniania, stosowania i przekazywania wniosków oraz strukturę przesyłanych danych,

mając na uwadze uproszczenie procedury przyjmowania wniosków o udzielenie pozwoleń.

1.

W przypadku towarów rolno-spożywczych, w zakresie określonym przepisami prawa wspólnotowego,

Prezes Agencji Rynku Rolnego, w drodze decyzji administracyjnej, nadaje, na wniosek

importera lub eksportera wspólnotowego, upoważnienie w zakresie obrotu towarami rolno-spożywczymi

z krajami trzecimi, odmawia jego nadania, zmienia oraz cofa nadane upoważnienie.

2.

Od decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego przysługuje odwołanie do ministra właściwego

do spraw rynków rolnych.

1.

W przypadku towarów rolno-spożywczych, w zakresie określonym przepisami prawa wspólnotowego,

Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, w drodze decyzji administracyjnej,

nadaje, na wniosek importera lub eksportera wspólnotowego, upoważnienie w zakresie

obrotu towarami rolno -spożywczymi z krajami trzecimi, odmawia jego nadania, zmienia oraz cofa nadane upoważnienie.

2.

Od decyzji Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa przysługuje

odwołanie do ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

Odmowa nadania upoważnienia, o którym mowa w art. 8a ust. 1, następuje, jeżeli

1)

wnioskodawca nie spełnił wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie art.

8e;

2)

wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji przed upływem terminu, o którym

mowa w art. 8c ust. 3, pod warunkiem że cofnięcie poprzednio nadanego upoważnienia

nastąpiło z przyczyn, o których mowa w art. 8c ust. 1 pkt 3;

3)

nie ustały przyczyny, o których mowa w art. 8c ust. 1 pkt 1 lub 2.

1.

Cofnięcie nadanego upoważnienia, o którym mowa w art. 8a ust. 1, następuje

1)

jeżeli wynika to z zobowiązań lub porozumień międzynarodowych, których stroną jest

Rzeczpospolita Polska;

2)

w przypadkach uzasadnionych względami porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego,

ochrony zdrowia i życia ludzi i zwierząt lub ochrony roślin;

3

jeżeli z czynności sprawdzających przeprowadzonych zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków

rolnych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 401 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 67 i 624) wynika, że importer lub eksporter wspólnotowy naruszył warunki, na jakich wydano

decyzję o nadaniu upoważnienia, lub nie usunął w wyznaczonym terminie uchybień stwierdzonych

w trakcie czynności sprawdzających.

3

jeżeli z czynności kontrolnych przeprowadzonych zgodnie z ustawą z dnia 10 lutego 2017 r. o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa

(Dz. U. poz. 623) wynika, że importer lub eksporter wspólnotowy naruszył warunki, na jakich wydano

decyzję o nadaniu upoważnienia, lub nie usunął w wyznaczonym terminie uchybień stwierdzonych

w trakcie czynności kontrolnych.

2.

W przypadku cofnięcia nadanego upoważnienia z przyczyn, o których mowa w ust. 1 pkt

1 lub 2, kolejna decyzja o nadaniu upoważnienia w zakresie obrotu towarami rolno-spożywczymi

z krajami trzecimi może być wydana po ustaniu przyczyn, dla których nastąpiło cofnięcie

poprzednio nadanego upoważnienia.

3.

W przypadku cofnięcia nadanego upoważnienia z przyczyn, o których mowa w ust. 1 pkt

3, wniosek importera lub eksportera wspólnotowego o nadanie upoważnienia w zakresie

obrotu towarami rolno-spożywczymi z krajami trzecimi może być złożony nie wcześniej

niż po upływie roku od dnia cofnięcia tego upoważnienia.

Prezes Agencji Rynku Rolnego stwierdza wygaśnięcie decyzji o nadaniu upoważnienia,

jeżeli z czynności sprawdzających przeprowadzonych zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków

rolnych wynika, że importer lub eksporter wspólnotowy zaprzestał prowadzenia działalności

objętej decyzją lub został wykreślony z rejestru lub ewidencji prowadzonych na podstawie

odrębnych przepisów.

Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa stwierdza wygaśnięcie decyzji

o nadaniu upoważnienia, jeżeli z czynności kontrolnych przeprowadzonych zgodnie z

ustawą z dnia 10 lutego 2017 r. o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa wynika, że importer lub eksporter wspólnotowy zaprzestał prowadzenia działalności

objętej decyzją lub został wykreślony z rejestru lub ewidencji prowadzonych na podstawie

odrębnych przepisów.

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór wniosku stosowany w postępowaniu o wydanie decyzji o nadaniu upoważnienia w zakresie

obrotu towarami rolno-spożywczymi z krajami trzecimi,

2)

wykaz dokumentów i informacji, które powinny być dołączone do wniosku,

3)

wzór decyzji o nadaniu upoważnienia w zakresie obrotu towarami rolno-spożywczymi z

krajami trzecimi,

4)

sposób i tryb ewidencjonowania wydanych decyzji o nadaniu upoważnienia w zakresie

obrotu towarami rolno-spożywczymi z krajami trzecimi

- mając na uwadze zapewnienie skutecznego stosowania przepisów prawa wspólnotowego

w tym zakresie, a także maksymalne uproszczenie i ujednolicenie wymogów dotyczących

dokumentów i informacji, które są niezbędne w postępowaniu o wydanie decyzji o nadaniu

upoważnienia w zakresie obrotu towarami rolno-spożywczymi z krajami trzecimi, i ich

ewidencjonowania.

1.

Importer lub eksporter wspólnotowy towarów rolno-spożywczych objętych pozwoleniem

na przywóz lub wywóz towarów rolno-spożywczych, w ramach decyzji o nadaniu upoważnienia

w zakresie obrotu towarami rolno-spożywczymi z krajami trzecimi, prowadzi dokumentację

tych towarów zawierającą

1)

rodzaj towaru rolno-spożywczego oraz nazwę kraju jego pochodzenia albo przeznaczenia;

2

numer i datę zgłoszenia celnego potwierdzającego dopuszczenie do obrotu albo wywóz

danej partii towaru rolno-spożywczego;

3)

wskazanie ilości lub masy każdej partii przywiezionego lub wywiezionego towaru rolno-spożywczego;

4)

określenie rodzaju czynności, jakim został poddany towar rolno-spożywczy, wraz z określeniem

masy towaru poddanego tym czynnościom, o ile obowiązek przeprowadzenia takich czynności

wynika z przepisów prawa wspólnotowego.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

rynków rolnych może określić, w drodze rozporządzenia, dodatkowe wymogi dotyczące

dokumentacji, o której mowa w ust. 1, mając na uwadze zapewnienie skutecznego stosowania

przepisów prawa wspólnotowego w tym zakresie.

Jeżeli wynika to z przepisów prawa wspólnotowego w zakresie administrowania obrotem

towarami rolno-spożywczymi z krajami trzecimi, minister właściwy do spraw gospodarki

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór wniosku stosowany w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na przywóz lub wywóz

towarów rolno-spożywczych,

2)

wykaz dokumentów, które powinny być dołączone do wniosku,

3)

wykaz dokumentów potwierdzających dokonanie czynności, jakim zostały poddane towary

rolno-spożywcze objęte pozwoleniem, oraz termin składania tych dokumentów,

4)

termin ważności pozwolenia na przywóz lub wywóz towarów rolno-spożywczych

- mając na uwadze zapewnienie skutecznego stosowania przepisów prawa wspólnotowego.

Odmowa udzielenia pozwolenia na przywóz lub wywóz towarów rolno-spożywczych następuje,

jeżeli wnioskodawca nie spełnia wymogów określonych w przepisach prawa wspólnotowego

lub przepisach wydanych na podstawie art. 8g.

Prezes Agencji Rynku Rolnego przekazuje Komisji Europejskiej oraz zainteresowanym

władzom państw członkowskich informacje dotyczące administrowania obrotem towarami

rolno-spożywczymi z krajami trzecimi w zakresie, o którym mowa w przepisach prawa

wspólnotowego.

Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa przekazuje Komisji Europejskiej

oraz zainteresowanym władzom państw członkowskich informacje dotyczące administrowania

obrotem towarami rolno-spożywczymi z krajami trzecimi w zakresie, o którym mowa w

przepisach prawa wspólnotowego.

1.

Organy celne przekazują informacje o dokonanym przywozie z krajów trzecich towarów

objętych środkami ochronnymi ustanowionymi na podstawie

1)

art. 16 lub 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 3285/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. w sprawie

wspólnych reguł przywozu i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 518/94

(Dz. Urz. WE L 349 z 31.12.1994), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 2474/2000 z dnia 9 listopada 2000 r. ustanawiającym,

na podstawie art. 1 ust. 7 rozporządzenia (EWG) nr 3030/93, wykaz wyrobów włókienniczych

i odzieżowych, które zostaną włączone do GATT 1994 dnia 1 stycznia 2002 r. oraz zmieniającym

załącznik X do rozporządzenia (EWG) nr 3030/93 i załącznik II do rozporządzenia (WE)

nr 3285/94

(Dz. Urz. WE L 286 z 11.11. 2000);

2)

art. 15 lub 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 519/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie

wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich i uchylającego rozporządzenia

(EWG) nr 1765/82, (EWG) nr 1766/82 oraz (EWG) nr 3420/83

(Dz. Urz. WE L 67 z 10.03.1994), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 427/2003 z dnia 3 marca 2003 r. w sprawie mechanizmu

tymczasowych środków ochronnych przy przywozie określonych towarów pochodzących z

Chińskiej Republiki Ludowej i zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 519/94 w sprawie

wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich

(Dz. Urz. UE L 65 z 08.03.2003);

3)

art. 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony

przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej

(Dz. Urz. WE L 56 z 06.03.1996), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 461/2004 z dnia 8 marca 2004 r. zmieniającym rozporządzenie

(WE) nr 384/96 w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących

członkami Wspólnoty Europejskiej oraz rozporządzenie (WE) nr 2026/97 w sprawie ochrony

przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej

(Dz. Urz. WE L 77 z 13.03.2004);

4)

art. 15 rozporządzenia Rady (WE) nr 2026/97 z dnia 6 października 1997 r. w sprawie

ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty

Europejskiej

(Dz. Urz. WE L 288 z 21.10.1997), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 461/2004 z dnia 8 marca 2004 r. zmieniającym rozporządzenie

(WE) nr 384/96 w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących

członkami Wspólnoty Europejskiej oraz rozporządzenie (WE) nr 2026/97 w sprawie ochrony

przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej

(Dz. Urz. WE L 77 z 13.03.2004);

5)

art. 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 427/2003 z dnia 3 marca 2003 r. w sprawie mechanizmu

tymczasowych środków ochronnych przy przywozie określonych towarów pochodzących z

Chińskiej Republiki Ludowej i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 519/94 w sprawie

wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich

(Dz. Urz. WE L 65 z 08.03.2003), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1985/2003 z dnia 10 listopada 2003 r. zmieniającym rozporządzenie

(WE) nr 427/2003 w sprawie mechanizmu tymczasowych środków ochronnych przy przywozie

określonych towarów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

(Dz. Urz. WE L 295 z 13.11.2003).

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, są rejestrowane i przekazywane zgodnie z przepisami

wydanymi na podstawie art. 15 ust. 3, w zakresie określonym w tych przepisach.

Środki administrowania obrotem towarami z zagranicą, o których mowa w art. 10 ust.

1, są ustanawiane

1)

w przywozie z krajów trzecich

a)

zgodnie z art. 24 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 3285/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. w sprawie

wspólnych reguł przywozu oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 518/94

(Dz. Urz. WE L 349 z 31.12.1994), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 2474/2000 z dnia 9 listopada 2000 r. ustanawiającym,

na podstawie art. 1 ust. 7 rozporządzenia (EWG) nr 3030/93, wykaz wyrobów włókienniczych

i odzieżowych, które zostaną włączone do GATT 1994 dnia 1 stycznia 2002 r. oraz zmieniającym

załącznik X do rozporządzenia (EWG) nr 3030/93 i załącznik II do rozporządzenia (WE)

nr 3285/94

(Dz. Urz. WE L 286 z 11.11.2000),

b)

zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 519/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie

wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich i uchylającego rozporządzenia

(EWG) nr 1765/82, (EWG) 1766/82 oraz (EWG) 3420/83

(Dz. Urz. WE L 67 z 10.03.1994), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 427/2003 z dnia 3 marca 2003 r. w sprawie mechanizmu

tymczasowych środków ochronnych przy przywozie określonych towarów pochodzących z

Chińskiej Republiki Ludowej i zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 519/94 w sprawie

wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich

(Dz. Urz. UE L 65 z 08.03.2003),

c)

zgodnie z art. 26 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 517/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie

wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z niektórych państw trzecich,

nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami lub innymi szczegółowymi

normami Wspólnoty dotyczącymi przywozu

(Dz. Urz. WE L 67 z 10.03.1994), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2309/2003 z dnia 29 grudnia 2003 r. zmieniającym załączniki

IIIB, IV i VI do rozporządzenia Rady (WE) nr 517/94 w odniesieniu do kontyngentów

wyrobów włókienniczych na 2004 r.

(Dz. Urz. UE L 342 z 30.12.2003);

2)

w wywozie do krajów trzecich

a)

zgodnie z art. 11 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2603/69 z dnia 20 grudnia 1969 r. ustanawiającego

wspólne reguły wywozu

(Dz. Urz. WE L 324 z 27.12.1969), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3918/91 z dnia 19 grudnia 1991 r. zmieniającym rozporządzenie

(EWG) nr 2603/69 ustanawiające wspólne reguły wywozu

(Dz. Urz. WE L 372 z 31.12.1991),

b)

w przypadkach uzasadnionych koniecznością wprowadzenia formalności dla stosowania

umów zgodnych z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską.

1.

W celu zapewnienia skutecznego stosowania przepisów prawa wspólnotowego automatyczna

rejestracja polegająca na rejestracji przez organ celny przywozu towarów z krajów

trzecich może być ustanowiona na przywóz towarów podobnych lub konkurencyjnych w stosunku

do towarów objętych środkami ochronnymi ustanowionymi na podstawie przepisów, o których

mowa w art. 8j ust. 1.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki, ustanawiając automatyczną rejestrację na przywóz

towarów podobnych lub konkurencyjnych w stosunku do towarów objętych środkami ochronnymi

ustanowionymi na podstawie przepisów, o których mowa w art. 8j, kieruje się potrzebą

wyeliminowania przypadków klasyfikacji towarowej mającej na celu uniknięcie zastosowania

środków ochronnych.

1.

Środkami administrowania obrotem towarami z zagranicą są

1)

automatyczna rejestracja;

2)

kontyngent;

3)

zakaz.

2.

Środki, o których mowa w ust. 1, są ustanawiane na czas określony.

Jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, w sprawach indywidualnych rozstrzyganych

w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 10, art. 57 § 5, art. 58-60, art. 75, art. 76 § 2 i 3, art. 77

§ 2-4, art. 78-88 oraz art. 97-103.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i

Konsumentów, może określić, w drodze rozporządzenia, z uwzględnieniem ust. 2, w przypadkach,

o których mowa w art. 9

1)

automatyczną rejestrację;

2)

kontyngent;

3)

zakaz.

2.

W zakresie towarów rolno-spożywczych rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister

właściwy do spraw gospodarki wydaje również w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw rynków rolnych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 3 pkt

4, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Automatyczna rejestracja polega na rejestracji przez organ celny przywozu towarów

z krajów trzecich lub wywozu towarów do krajów trzecich, lub na obowiązku uzyskania

pozwolenia na przywóz lub wywóz towarów.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki, w rozporządzeniu o ustanowieniu automatycznej

rejestracji, może nałożyć obowiązek uzyskania pozwolenia na przywóz lub wywóz towarów,

określając równocześnie termin, od którego należy składać i rozpatrywać wnioski o

udzielenie pozwolenia.

2.

Termin, o którym mowa w ust. 1, może biec od dnia ogłoszenia rozporządzenia o ustanowieniu

automatycznej rejestracji, z tym że organ udzielający pozwoleń udziela ich od dnia

wejścia w życie rozporządzenia.

3.

W ramach automatycznej rejestracji pozwolenia są udzielane przy zachowaniu następujących

zasad

1)

rozpatruje się kompletne wnioski zgodnie z kolejnością ich otrzymania przez organ

udzielający pozwoleń;

2)

pozwolenie jest udzielane na wnioskowaną ilość lub wartość towarów;

3)

okres ważności pozwolenia wynosi 120 dni, chyba że w rozporządzeniu o ustanowieniu

automatycznej rejestracji określono inny termin, a wnioskodawca nie wystąpił o udzielenie

pozwolenia na krótszy okres, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3.

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki, nakładając obowiązek uzyskania pozwolenia,

może równocześnie określić dodatkowe warunki udzielenia i wykorzystania pozwolenia,

a także dodatkowe dokumenty i informacje, które powinny być dołączone do wniosku.

5.

Określając dodatkowe warunki oraz dokumenty i informacje, o których mowa w ust. 4,

minister właściwy do spraw gospodarki uwzględnia potrzebę zapewnienia szczególnej

kontroli, uzasadnionej specyfiką obrotu towarami z zagranicą, uwzględniającą przesłanki

określone w przepisach prawa wspólnotowego, o których mowa w art. 9.

6.

Minister właściwy do spraw gospodarki, nakładając obowiązek uzyskania pozwolenia,

może równocześnie określić przypadki, w których obrót ten nie wymaga uzyskania pozwolenia.

7.

Określając przypadki, w których obrót towarami z zagranicą nie wymaga uzyskania pozwolenia,

minister właściwy do spraw gospodarki uwzględnia właściwości towarów, ich przeznaczenie,

specyfikę obrotu tymi towarami z zagranicą lub potrzebę uproszczenia procedury.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 30 lipca 2006 r.

1.

Jeżeli w rozporządzeniu o ustanowieniu automatycznej rejestracji nie został nałożony

obowiązek uzyskania pozwolenia, przyjęcie zgłoszenia do procedury dopuszczenia do

obrotu lub procedury wywozu jest jednoznaczne z zarejestrowaniem przez organ celny

faktu dokonania obrotu z zagranicą towarem objętym automatyczną rejestracją.

2.

Organy celne przekazują informacje o dokonanym obrocie z zagranicą towarami objętymi

automatyczną rejestracją.

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb przekazywania informacji,

o których mowa w ust. 2, organy, którym te informacje są przekazywane, a także sposób

rejestrowania towarów objętych automatyczną rejestracją, mając na względzie sprawny

obieg tych informacji.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki w rozporządzeniu o ustanowieniu kontyngentu

może równocześnie określić dodatkowe warunki udzielenia i wykorzystania pozwolenia,

a także dodatkowe dokumenty i informacje, które powinny być dołączone do wniosku.

2.

Określając dodatkowe warunki, dokumenty i informacje, o których mowa w ust. 1, minister

właściwy do spraw gospodarki uwzględnia potrzebę zapewnienia szczególnej kontroli,

uzasadnionej specyfiką obrotu towarami z zagranicą, uwzględniającą przesłanki określone

w przepisach prawa wspólnotowego, o których mowa w art. 9.

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki, w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, może

określić przypadki, w których obrót towarami z zagranicą nie wymaga uzyskania pozwolenia.

4.

Określając przypadki, w których obrót towarami z zagranicą nie wymaga uzyskania pozwolenia,

minister właściwy do spraw gospodarki uwzględnia właściwości towarów, ich przeznaczenie,

specyfikę obrotu tymi towarami z zagranicą lub potrzebę uproszczenia procedury.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki, ustanawiając kontyngent określi sposób jego

rozdysponowania zgodnie z art. 18.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki, określając sposób rozdysponowania kontyngentu,

stosownie do art. 18 ust. 1 pkt 1, może określić wielkość transzy.

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki, określając sposób rozdysponowania kontyngentu,

stosownie do art. 18 ust. 1 pkt 2 i 3, określi terminy składania i rozpatrywania wniosków

o udzielenie pozwolenia.

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki, określając sposób rozdysponowania kontyngentu,

stosownie do art. 18 ust. 1 pkt 3, określi okres odniesienia, kwotę gwarantowaną oraz

minimalną ilość lub wartość towarów, którymi obrót z zagranicą w okresie odniesienia

jest warunkiem uznania za importera lub eksportera tradycyjnego.

5.

Minister właściwy do spraw gospodarki, określając sposób rozdysponowania kontyngentu,

stosownie do art. 18 ust. 1 pkt 3, może określić wielkość transzy dla importerów nietradycyjnych.

1.

Rozdysponowania kontyngentu dokonuje się w jeden z następujących sposobów

1)

według kolejności otrzymania wniosków;

2)

proporcjonalnie do wielkości wnioskowanych;

3)

proporcjonalnie do ilości lub wartości obrotów zrealizowanych przez osobę wnioskującą.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki w rozporządzeniu o ustanowieniu kontyngentu

może określić inny niż określony w ust. 1 sposób rozdysponowania kontyngentu, polegający

na łączeniu sposobów, o których mowa w ust. 1, lub wybranych spośród nich elementów.

Rozdysponowanie kontyngentu według sposobu, o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1,

polega na udzieleniu pozwolenia, przy zachowaniu następujących zasad

1)

rozpatruje się kompletne wnioski zgodnie z kolejnością ich otrzymania przez organ

udzielający pozwoleń;

2)

wielkości określone w pozwoleniu nie mogą przekraczać wielkości wnioskowanych;

3)

okres ważności pozwolenia wynosi 120 dni, chyba że w rozporządzeniu o ustanowieniu

kontyngentu określono inny termin, a wnioskodawca nie wystąpił o udzielenie pozwolenia

na krótszy okres, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3.

Rozdysponowanie kontyngentu według sposobu, o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2,

polega na udzieleniu pozwolenia, przy zachowaniu następujących zasad

1)

rozpatruje się kompletne wnioski otrzymane przez organ udzielający pozwoleń w terminach

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 17 ust. 3;

2)

wielkości określone we wniosku nie mogą przekraczać kontyngentu;

3)

jeżeli suma wielkości określonych we wszystkich rozpatrywanych wnioskach nie przekracza

kontyngentu, wnioski te są uwzględniane;

4)

jeżeli suma wielkości określonych we wszystkich rozpatrywanych wnioskach przekracza

kontyngent, kontyngent ten jest rozdysponowywany proporcjonalnie do wielkości wnioskowanych,

a wynik zaokrągla się do drugiej cyfry po przecinku;

5)

jeżeli pozwolenie ma być udzielone na przywóz lub wywóz określonej liczby sztuk danego

towaru, wynik obliczenia, o którym mowa w pkt 4, zaokrągla się w dół do najbliższej

liczby całkowitej;

6)

wielkości określone w pozwoleniu nie mogą przekraczać wielkości wnioskowanych;

7)

okres ważności pozwolenia wynosi 120 dni, chyba że w rozporządzeniu o ustanowieniu

kontyngentu określono inny termin, a wnioskodawca nie wystąpił o udzielenie pozwolenia

na krótszy okres, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3.

Rozdysponowanie kontyngentu według sposobu, o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 3,

polega na udzieleniu pozwolenia, przy zachowaniu następujących zasad

1)

rozpatruje się kompletne wnioski otrzymane przez organ udzielający pozwoleń w terminach

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 17 ust. 3;

2)

jeżeli suma wielkości określonych we wszystkich rozpatrywanych wnioskach złożonych

przez importerów lub eksporterów tradycyjnych nie przekracza kontyngentu pomniejszonego

o kwotę gwarantowaną, wnioski te są uwzględniane;

3)

jeżeli suma wielkości określonych we wszystkich rozpatrywanych wnioskach złożonych

przez importerów lub eksporterów tradycyjnych przekracza kontyngent pomniejszony o

kwotę gwarantowaną, kontyngent ten jest rozdysponowywany na rzecz importerów lub eksporterów

tradycyjnych proporcjonalnie do ich udziału w sumie wielkości obrotów zrealizowanych

w okresie odniesienia, a wynik zaokrągla się do drugiej cyfry po przecinku;

4)

jeżeli pozwolenie ma być udzielone na przywóz lub wywóz określonej liczby sztuk danego

towaru, wynik obliczenia, o którym mowa w pkt 3, zaokrągla się w dół do najbliższej

liczby całkowitej;

5)

kontyngent jest rozdysponowywany na rzecz importerów lub eksporterów nietradycyjnych

do wysokości kwoty gwarantowanej, według kolejności otrzymania wniosków;

6)

wielkości kontyngentu nierozdysponowane na rzecz importerów lub eksporterów tradycyjnych

powiększają kwotę gwarantowaną i są rozdysponowywane na rzecz importerów lub eksporterów

nietradycyjnych, według kolejności otrzymania wniosków;

7)

w przypadku niezłożenia wniosków przez importerów lub eksporterów tradycyjnych kontyngent

jest rozdysponowywany w całości na rzecz importerów lub eksporterów nietradycyjnych,

według kolejności otrzymania wniosków;

8)

wielkości określone w pozwoleniu nie mogą przekraczać wielkości wnioskowanych;

9)

okres ważności pozwolenia wynosi 120 dni, chyba że w rozporządzeniu o ustanowieniu

kontyngentu określono inny termin, a wnioskodawca nie wystąpił o udzielenie pozwolenia

na krótszy okres, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3.

Minister właściwy do spraw gospodarki, w rozporządzeniu o ustanowieniu zakazu, może

określić procedury celne oraz normy ilościowe lub wartościowe, których zakaz nie dotyczy.

Pozwolenie na przywóz towarów z krajów trzecich lub wywóz towarów do krajów trzecich

jest wymagane, jeżeli przedmiotem obrotu są towary objęte

1)

kontyngentem, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 3 i 4;

2)

automatyczną rejestracją, o ile został nałożony obowiązek uzyskania pozwolenia.

Obowiązkowi uzyskania pozwolenia nie podlegają towary zwolnione od należności celnych

na podstawie odrębnych przepisów.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki na wniosek importera lub eksportera wspólnotowego,

w drodze decyzji administracyjnej, udziela pozwolenia, odmawia jego udzielenia, zmienia

oraz cofa udzielone pozwolenie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2

W zakresie towarów rolno-spożywczych decyzje, o których mowa w ust. 1, w ramach środków

administrowania obrotem towarami z zagranicą, wydaje Prezes Agencji Rynku Rolnego.

2

W zakresie towarów rolno-spożywczych decyzje, o których mowa w ust. 1, w ramach środków

administrowania obrotem towarami z zagranicą, wydaje Dyrektor Generalny Krajowego

Ośrodka Wsparcia Rolnictwa.

3

Od decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego przysługuje odwołanie do ministra właściwego

do spraw rynków rolnych.

3

Od decyzji Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa przysługuje

odwołanie do ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

1.

Odmowa udzielenia pozwolenia następuje

1)

jeżeli organ udzielający pozwoleń otrzyma wniosek po upływie terminu określonego w

przepisach wydanych na podstawie art. 17 ust. 3;

2)

jeżeli wniosek o udzielenie pozwolenia jest niekompletny;

3)

jeżeli wielkości określone we wniosku przekraczają kontyngent, dla którego określono

sposób rozdysponowania proporcjonalnie do wielkości wnioskowanych;

4)

jeżeli wnioskodawca nie spełnił wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 31;

5)

w przypadku wcześniejszego rozdysponowania kontyngentu.

2.

Odmowa udzielenia kolejnych pozwoleń w ramach tego samego kontyngentu albo automatycznej

rejestracji następuje w przypadku niedokonania zwrotu poprzednio udzielonego pozwolenia

w terminie 2 miesięcy od dnia upływu terminu jego ważności, chyba że udzielenie pozwolenia

zostało uzależnione od złożenia kaucji.

Cofnięcie pozwolenia następuje

1)

jeżeli wymagają tego zobowiązania lub porozumienia międzynarodowe, których stroną

jest Rzeczpospolita Polska;

2)

w przypadkach uzasadnionych względami porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego,

ochrony zdrowia i życia ludzi i zwierząt lub ochrony roślin.

1.

Na wniosek importera lub eksportera wspólnotowego udziela się pozwoleń cząstkowych.

2.

Suma ilości lub wartości towarów, na jakie udziela się pozwoleń cząstkowych, jest

równa wielkości, na jaką zostałoby udzielone pozwolenie.

3.

Jeżeli z wnioskiem o udzielenie pozwoleń cząstkowych występuje osoba, której udzielono

pozwolenia, organ udzielający pozwoleń

1)

zatrzymuje pozwolenie, stosownie do którego udziela się pozwoleń cząstkowych;

2)

pomniejsza łączną wielkość pozwoleń cząstkowych o wielkość już wykorzystaną;

3)

określa termin ważności pozwoleń cząstkowych, który musi być zgodny z terminem ważności

pozwolenia.

4.

Ilekroć w ustawie jest mowa o pozwoleniu, należy przez to rozumieć odpowiednio wszystkie

pozwolenia cząstkowe.

1.

Pozwolenia udziela się na czas określony.

2.

Pozwolenia udziela się na określoną ilość lub wartość towarów.

3.

Pozwolenia udziela się na okres nie dłuższy niż termin obowiązywania środka administrowania

obrotem towarami z zagranicą.

4.

Pozwolenie jest ważne od dnia jego udzielenia.

5.

Kolejne pozwolenie na ten sam towar w ramach tego samego kontyngentu albo automatycznej

rejestracji może być udzielone po dokonaniu zwrotu poprzednio udzielonego pozwolenia.

Pozwolenie podlega zwrotowi w terminie 2 miesięcy od dnia upływu terminu jego ważności.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzory wniosków stosowanych w postępowaniu o udzielenie pozwoleń,

2)

wykaz dokumentów i informacji, które powinny być dołączone do wniosku,

3)

sposób udzielenia i wykorzystania pozwoleń,

4)

wzory pozwoleń,

5)

sposób i tryb ewidencjonowania udzielonych pozwoleń

- mając na względzie maksymalne uproszczenie i ujednolicenie wymogów dotyczących dokumentów

i informacji, które są niezbędne w postępowaniu o udzielenie pozwoleń, i ich ewidencjonowania.

2.

Określając dokumenty, informacje oraz sposób udzielenia i wykorzystania pozwoleń,

o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, minister właściwy do spraw gospodarki uwzględnia

w szczególności potrzebę zapewnienia szczególnej kontroli uzasadnionej specyfiką obrotu

towarami z zagranicą, uwzględniającą przesłanki określone w przepisach prawa wspólnotowego,

o których mowa w art. 9.

Minister właściwy do spraw gospodarki, w rozporządzeniu o ustanowieniu automatycznej

rejestracji albo kontyngentu, może uzależnić udzielenie pozwolenia od złożenia przez

wnioskodawcę kaucji w określonej wysokości. Kaucję złożoną przez osobę trzecią na

rzecz wnioskodawcy uznaje się za złożoną przez wnioskodawcę.

Kaucja podlega zwrotowi w terminie 21 dni od dnia zwrotu udzielonego pozwolenia, chyba

że wnioskodawca, ubiegający się o udzielenie kolejnego pozwolenia na ten sam towar

w ramach tego samego kontyngentu albo automatycznej rejestracji, wystąpi o uznanie

uprzednio złożonej kaucji, za zabezpieczenie kolejnego pozwolenia, o którego udzielenie

wnioskuje. W takim przypadku termin 21 dni biegnie od dnia zwrotu takiego kolejnego

pozwolenia.

W przypadku wykorzystania udzielonego pozwolenia w wysokości co najmniej 95% kaucja

podlega zwrotowi w całości, o ile zwrot tego pozwolenia nastąpił nie później niż w

terminie 2 miesięcy od dnia upływu terminu jego ważności.

W przypadku wykorzystania udzielonego pozwolenia w wysokości do 95% kaucja podlega

przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa w stopniu równym różnicy między 95% wielkości,

na jakie zostało udzielone pozwolenie, a stopniem faktycznego wykorzystania pozwolenia,

o ile zwrot tego pozwolenia nastąpił nie później niż w terminie 2 miesięcy od dnia

upływu terminu jego ważności.

1.

Kaucja podlega przepadkowi w całości na rzecz Skarbu Państwa w przypadkach

1)

niepełnego wykorzystania udzielonego pozwolenia, w wysokości nieprzekraczającej 5%;

2)

niedokonania zwrotu udzielonego pozwolenia w terminie 2 miesięcy od dnia upływu terminu

jego ważności;

3)

wykorzystania udzielonego pozwolenia niezgodnie z przeznaczeniem.

2.

Kaucja nie podlega przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa

1)

w przypadku uchylenia rozporządzenia o ustanowieniu automatycznej rejestracji albo

kontyngentu przed upływem terminu, na który automatyczna rejestracja albo kontyngent

został ustanowiony - w odniesieniu do pozwoleń, których termin ważności wykracza poza

termin wejścia w życie rozporządzenia o uchyleniu automatycznej rejestracji albo kontyngentu;

2)

w przypadkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 38.

Jeżeli pozwolenie zostało udzielone na przywóz lub wywóz określonej liczby sztuk danego

towaru, wynik obliczenia, o którym mowa w art. 34, 35 oraz 36 ust. 1 pkt 1, zaokrągla

się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia

1)

formy, w jakich kaucja może być składana,

2)

szczegółowy tryb pobierania kaucji oraz jej zwrotu, w tym przypadki, w których wycofanie

wniosku o udzielenie pozwolenia nie powoduje przepadku kaucji,

3)

kwotę kaucji, do wysokości której organ udzielający pozwoleń nie pobiera kaucji

- uwzględniając potrzebę zapewnienia prawidłowego wykorzystania udzielonych pozwoleń

oraz maksymalnego uproszczenia trybu pobierania i zwrotu kaucji.

Od kwoty zwróconej kaucji nie płaci się odsetek.

1.

Karze pieniężnej podlega ten, kto, będąc importerem nasion konopi nieprzeznaczonych

do siewu, oznaczonych kodem CN 1207 99 91

1)

nie poddaje ich czynnościom, o których mowa w art. 17a ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 245/2001 z dnia 5 lutego 2001 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1673/2000 w sprawie wspólnej

organizacji rynków lnu i konopi uprawianych na włókno

(Dz. Urz. WE L 35 z 06.02.2001), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1401/2003 z dnia 6 sierpnia 2003 r. zmieniającym rozporządzenie

(WE) nr 245/2001 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE)

nr 1673/2000 w sprawie wspólnej organizacji rynku lnu i konopi uprawianych na włókno

(Dz. Urz. WE L 199 z 07.08.2003), lub nie czyni tego w sposób lub w terminach, o których mowa w art. 17a ust. 2 tego

rozporządzenia;

2)

nie przekazuje w terminie, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 8g

pkt 3, dokumentów potwierdzających wykonanie czynności, o których mowa w art. 17a

ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) 245/2001, o którym mowa w pkt 1;

3)

nie prowadzi dokumentacji, o której mowa w art. 8f.

2.

Kara pieniężna wynosi 60% wartości celnej przywiezionych nasion konopi, objętych pozwoleniem

na przywóz towarów rolno-spożywczych.

3

Wysokość kary pieniężnej ustala, w drodze decyzji administracyjnej, Prezes Agencji

Rynku Rolnego.

3

Wysokość kary pieniężnej ustala, w drodze decyzji administracyjnej, Dyrektor Generalny

Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa.

4

Od decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego przysługuje odwołanie do ministra właściwego

do spraw rynków rolnych.

4

Od decyzji Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa przysługuje

odwołanie do ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

5.

Do egzekucji kary pieniężnej stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

6.

Wpłacone kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa.

W ustawie z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy

(Dz. U. Nr 83, poz. 930, z 2000 r. Nr 60, poz. 703 i Nr 62, poz. 717, z 2001 r. Nr 11, poz. 82 i Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 41, poz. 365, Nr 74, poz. 676, Nr 89, poz. 804, Nr 141, poz. 1178 i Nr 213, poz. 1803, z 2003 r. Nr 84, poz. 774, Nr 137, poz. 1302 i Nr 162, poz. 1569 oraz z 2004 r. Nr 29, poz. 257, Nr 68, poz. 623 i Nr 93, poz. 894) w art. 53 § 33 otrzymuje brzmienie

„

§ 33.

Użyte w rozdziale 7 kodeksu określenie „reglamentacja pozataryfowa” oznacza odpowiednio

środki polityki handlowej ustanowione przez Wspólnotę Europejską w ramach wspólnej

polityki handlowej postanowieniami wspólnotowymi stosowanymi w odniesieniu do wywozu

lub przywozu towarów, takie jak środki nadzoru lub ochrony, ograniczenia ilościowe

i zakazy przywozu oraz wywozu, a także środki administrowania obrotem towarami lub

usługami z zagranicą, ustanowione przez właściwy organ administracji państwowej.”.

”

;

(pominięty)

Wnioski o udzielenie pozwolenia na obrót towarami z krajami trzecimi przyjęte przed

dniem wejścia w życie ustawy, w celu wykonania prawa wspólnotowego, uznaje się za

przyjęte zgodnie z przepisami ustawy. Za zgodne z przepisami ustawy uznaje się również

działania organów państwa zmierzające do wykonania w tym zakresie przepisów prawa

wspólnotowego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w

Unii skiej

1.

Z dniem 31 sierpnia 2017 r. znosi się Agencję Rynku Rolnego i Agencję Nieruchomości

Rolnych.

2.

Z dniem 1 września 2017 r. tworzy się Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa.

„2. Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa z dniem 1 września 2017 r. z mocy prawa wstępuje

w ogół praw i obowiązków znoszonej Agencji Rynku Rolnego, z wyjątkiem praw i obowiązków,

w które wstępuje Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w szczególności

1)

mienie Agencji Rynku Rolnego staje się mieniem Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa;

2)

wierzytelności i zobowiązania Agencji Rynku Rolnego stają się wierzytelnościami i

zobowiązaniami Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa;

3)

Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa staje się stroną umów i porozumień, których stroną

jest Agencja Rynku Rolnego;

4)

na Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa przechodzą prawa i obowiązki wynikające z

a)

przepisów prawa,

b)

decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych.

1.

Wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy postępowania niezakończone

decyzją ostateczną oraz inne postępowania prowadzone na podstawie ustaw zmienianych

w art. 5, art. 7, art. 8, art. 11, art. 12, art. 14, art. 17, art. 19, art. 21-25,

art. 28, art. 32, art. 35 i art. 37-40 przez Prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych,

dyrektora oddziału terenowego Agencji Nieruchomości Rolnych i Agencję Nieruchomości

Rolnych, zwanych dalej „organami ANR”, oraz Prezesa Agencji Rynku Rolnego i dyrektora

oddziału terenowego Agencji Rynku Rolnego, zwanych dalej „organami ARR”, prowadzą,

z dniem wejścia w życie tej ustawy, stosownie do swojej właściwości Dyrektor Generalny

Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa i dyrektor oddziału terenowego Krajowego Ośrodka

Wsparcia Rolnictwa, zwani dalej „organami KOWR”, oraz Prezes Agencji Restrukturyzacji

i Modernizacji Rolnictwa, dyrektor oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji

i Modernizacji Rolnictwa i kierownik biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i

Modernizacji Rolnictwa, zwani dalej „organami ARiMR”.

2.

W sprawach sądowych, sądowo-administracyjnych, administracyjnych lub egzekucyjnych,

w których stroną lub uczestnikiem są organy ANR lub Agencja Rynku Rolnego, lub organy

ARR, stroną lub uczestnikiem stają się, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

stosownie do swojej właściwości Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa lub organy KOWR

albo Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa lub organy ARiMR.

1.

Wydane przez organy ANR, organy ARR i Agencję Rynku Rolnego decyzje, postanowienia,

zaświadczenia i inne akty administracyjne oraz świadectwa, upoważnienia, opinie, zatwierdzenia

oraz inne dokumenty, z których wynikają prawa lub obowiązki dla danego podmiotu, zachowują

ważność na okres, na który zostały wydane lub wystawione.

2.

Organy KOWR i organy ARiMR, stosownie do swojej właściwości, są upoważnione do uchylenia,

zmiany, stwierdzenia nieważności decyzji, stwierdzenia wygaśnięcia decyzji albo wznowienia

postępowania w sprawach prowadzonych przez organy ANR albo organy ARR.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2017 r., z wyjątkiem art. 45, art. 46, art.

49-51, art. 52 ust. 2-5 oraz art. 57 ust. 5 i 6, które wchodzą w życie z dniem następującym

po dniu ogłoszenia niniejszej ustawy.