Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 czerwca 2016 r. w sprawie określenia trybu, zakresu oraz warunków przyznawania świadczeń żołnierzom rezerwy posiadającym przydziały kryzysowe

Rozporządzenie określa szczegółowy tryb i zakres oraz warunki przyznawania żołnierzom

rezerwy posiadającym przydziały kryzysowe, zwanym dalej „żołnierzami”, świadczeń określonych

w art. 132d ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony

Rzeczypospolitej Polskiej.

Czynności przewidziane w rozporządzeniu dla dowódcy jednostki wojskowej wykonuje dowódca

jednostki wojskowej, do której żołnierz posiada nadany przydział kryzysowy, lub właściwy

ze względu na miejsce odbywania ćwiczeń wojskowych lub pełnienia okresowej służby

wojskowej.

1.

Rekompensatę finansową, o której mowa w art. 132d ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku

obrony Rzeczypospolitej Polskiej, zwaną dalej „rekompensatą finansową”, przyznaje się żołnierzowi za czas pełnienia

okresowej służby wojskowej.

2.

Rekompensatę finansową przyznaje się za dany miesiąc pełnienia tej służby lub proporcjonalnie

do liczby dni pełnienia tej służby w miesiącu ustalonych jako czas uprawniający do

przyznania rekompensaty finansowej.

3.

Warunkiem wliczenia czasu pełnienia okresowej służby wojskowej do czasu uprawniającego

do przyznania rekompensaty finansowej za dany miesiąc jest stawienie się żołnierza

do pełnienia tej służby, stwierdzenie tego faktu w rozkazie dziennym dowódcy jednostki

wojskowej, przyjęcie żołnierza do stanu ewidencyjnego jednostki wojskowej oraz faktyczne

pełnienie przez niego służby.

4.

Do czasu pełnienia okresowej służby wojskowej uprawniającego do przyznania rekompensaty

finansowej za dany miesiąc wlicza się czas przebywania na leczeniu w podmiocie leczniczym.

5.

Do czasu pełnienia okresowej służby wojskowej uprawniającego do przyznania rekompensaty

finansowej za dany miesiąc nie wlicza się dni, w których żołnierz

1)

samowolnie opuścił jednostkę wojskową lub wyznaczone miejsce przebywania albo samowolnie

poza nimi pozostawał;

2)

z powodu znajdowania się pod wpływem alkoholu, środka odurzającego, substancji psychotropowej

lub środka zastępczego był niedopuszczony do wykonywania obowiązków służbowych;

3)

z powodu samookaleczenia lub samouszkodzenia ciała był niezdolny do wykonywania obowiązków

służbowych;

4)

został osadzony w izbie zatrzymań;

5)

odmówił uczestnictwa w szkoleniu lub wykonywania obowiązków służbowych;

6)

nie pełnił czynnej służby wojskowej z powodu niestawienia się do niej w terminie lub

nieusprawiedliwionego spóźnienia z przepustki, urlopu albo podróży służbowej;

7)

został zawieszony w czynnościach służbowych albo tymczasowo aresztowany;

8)

był leczony w podmiocie leczniczym i leczenie to miało związek z okolicznościami,

o których mowa w pkt 1-7, lub było nimi spowodowane.

1.

Podstawę wymiaru rekompensaty finansowej stanowi kwota średniego miesięcznego wynagrodzenia

otrzymanego przez żołnierza ze stosunku pracy w roku kalendarzowym poprzedzającym

dzień rozpoczęcia okresowej służby wojskowej, podzielona przez liczbę dni danego miesiąca

pełnienia okresowej służby wojskowej i pomnożona przez liczbę dni ustalonych jako

czas pełnienia okresowej służby wojskowej uprawniający do przyznania rekompensaty

finansowej.

2.

W skład wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1, wchodzą również obowiązkowe składki

lub zaliczki pobierane lub należne z tytułu ubezpieczeń społecznych, ubezpieczenia

zdrowotnego i zobowiązań podatkowych i odprowadzane do właściwych organów.

3.

Do podstawy wymiaru rekompensaty finansowej wlicza się kwoty ponoszonych przez żołnierza

świadczeń alimentacyjnych lub świadczeń odszkodowawczych, nałożonych prawomocnym wyrokiem

sądowym lub ostateczną decyzją administracyjną.

4.

Od podstawy wymiaru rekompensaty finansowej odlicza się kwotę, odpowiednio za dany

miesiąc lub dni, wypłaconego uposażenia, które żołnierz otrzymał z tytułu pełnienia

okresowej służby wojskowej, a także obowiązkowe składki lub zaliczki pobierane lub

należne z tytułu ubezpieczeń społecznych, ubezpieczenia zdrowotnego i zobowiązań podatkowych

i odprowadzane do właściwych organów.

5.

Żołnierz ubiegający się o przyznanie rekompensaty finansowej składa do dowódcy jednostki

wojskowej zaświadczenie o wynagrodzeniu, o którym mowa w ust. 1, wydane przez pracodawcę.

6.

W zaświadczeniu, o którym mowa w ust. 5, podaje się również elementy wynagrodzenia,

o których mowa w ust. 2.

1.

Rekompensatę finansową przyznaje się na wniosek żołnierza złożony do dowódcy jednostki

wojskowej nie później niż do końca miesiąca następującego po miesiącu, za który rekompensata

przysługuje.

2.

Do wniosku żołnierz dołącza zaświadczenie o wysokości wynagrodzenia, o którym mowa

w § 4 ust. 1, w tym o składnikach tego wynagrodzenia określonych w § 4 ust. 2, wydane

przez pracodawcę żołnierza.

3.

Dowódca jednostki wojskowej niezwłocznie po otrzymaniu wniosku ustala czas pełnienia

okresowej służby wojskowej uprawniający do przyznania rekompensaty finansowej za każdy

miesiąc i stwierdza ten czas w rozkazie dziennym.

4.

Dowódca jednostki wojskowej zapoznaje z rozkazem dziennym żołnierza, który potwierdza

ten fakt podpisem.

1.

Dowódca jednostki wojskowej właściwy w sprawach finansowych zwraca należności z tytułu

kosztów dojazdu za dany miesiąc pełnienia czynnej służby wojskowej do 10. dnia następnego

miesiąca lub w dniu zwolnienia z czynnej służby wojskowej, wypłacając je razem z uposażeniem.

2.

Na udokumentowany wniosek żołnierza, uzasadniony jego trudną sytuacją materialną,

zwrot kosztów przejazdu może nastąpić w drodze wypłaty ekwiwalentu pieniężnego, którego

dokonuje za pokwitowaniem

1)

dowódca jednostki wojskowej właściwy w sprawach finansowych, za zgodą dowódcy jednostki

wojskowej, do której żołnierz posiada nadany przydział kryzysowy, lub właściwy ze

względu na miejsce odbywania ćwiczeń lub pełnienia okresowej służby wojskowej - w

przypadku kosztów przejazdu do miejsca zamieszkania po zwolnieniu z czynnej służby

wojskowej;

2)

wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego żołnierza

lub pobytu czasowego trwającego ponad trzy miesiące - w przypadku kosztów przejazdu

do miejsca pełnienia czynnej służby wojskowej.

Dowódca jednostki wojskowej może przyznawać żołnierzowi odznaki i oznaki przewidziane

dla żołnierzy Narodowych Sił Rezerwowych również poza okresem pełnienia przez niego

czynnej służby wojskowej, w trybie i na warunkach obowiązujących żołnierzy pełniących

taką służbę, uwzględniając dodatkowo okres posiadania przydziału kryzysowego, zaangażowanie

tego żołnierza w czynną służbę wojskową lub funkcjonowanie jednostki wojskowej poza

okresem pełnienia czynnej służby wojskowej.

Bezpłatne wyżywienie lub równoważnik pieniężny, a także umundurowanie i wyekwipowanie

wojskowe w naturze lub równoważnik pieniężny przyznaje się żołnierzom na zasadach

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 68 ust. 1a ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony

Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Bezpłatne zakwaterowanie zbiorowe w zakresie określonym w przepisach ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 207) przyznaje się żołnierzom

1)

odbywającym ćwiczenia wojskowe - przez okres ich odbywania, pod warunkiem że łączny

czas ich trwania, a w przypadku ćwiczeń wojskowych rotacyjnych czas trwania poszczególnych

dni ich odbywania, jest dłuższy niż szesnaście godzin - z urzędu;

2)

pełniącym okresową służbę wojskową - przez okres jej pełnienia, pod warunkiem że okres

ten obejmuje

a)

podróże służbowe, jeżeli brak jest możliwości lub uzasadnienia do skorzystania z innych

rodzajów zakwaterowania - według ustaleń dowódcy jednostki wojskowej przed skierowaniem

żołnierza w podróż służbową,

b)

zamieszkiwanie przez żołnierza poza miejscowością, w której znajduje się miejsce pełnienia

tej służby,

c)

udział jednostek wojskowych w zwalczaniu klęsk żywiołowych i likwidacji ich skutków,

działaniach antyterrorystycznych i z zakresu ochrony mienia, w akcjach poszukiwawczych

oraz w akcjach ratowania lub ochrony zdrowia i życia ludzkiego, w oczyszczaniu terenów

z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych pochodzenia wojskowego oraz ich unieszkodliwianiu,

a także udział w realizacji zadań z zakresu zarządzania kryzysowego - z urzędu, według

ustaleń dowódcy jednostki wojskowej,

d)

dyżury lub służby w systemie dobowym - z urzędu, według ustaleń dowódcy jednostki

wojskowej,

e)

przypadki, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 7 i 8 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej - z urzędu, według ustaleń dowódcy jednostki wojskowej,

f)

inne przypadki uzasadnione charakterem wykonywanych zadań służbowych, w tym w szczególności

potrzebą usunięcia awarii sprzętu wojskowego lub zabezpieczenia pracy bojowej - z

urzędu, według ustaleń dowódcy jednostki wojskowej.

2.

Dowódca jednostki wojskowej może przyznać bezpłatne zakwaterowanie zbiorowe żołnierzowi

pełniącemu okresową służbę wojskową, na wniosek tego żołnierza, również w przypadkach

uzasadnionych jego sytuacją osobistą lub rodzinną.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.