Ustawa z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych

1.

Ustawa określa warunki i tryb lokalizacji i budowy elektrowni wiatrowych oraz warunki

lokalizacji elektrowni wiatrowych w sąsiedztwie istniejącej albo planowanej zabudowy

mieszkaniowej.

2.

Ustawy nie stosuje się do inwestycji realizowanych i użytkowanych na obszarach morskich

Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji

morskiej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 934 i 1014, z 2015 r. poz. 1642 oraz z 2016 r. poz. 266 i 542).

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

elektrownia wiatrowa - budowlę w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, składającą się co najmniej z fundamentu, wieży oraz elementów technicznych, o mocy

większej niż moc mikroinstalacji w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii

(Dz. U. poz. 478 i 2365 oraz z 2016 r. poz. 925);

2)

elementy techniczne - wirnik z zespołem łopat, zespół przeniesienia napędu, generator

prądotwórczy, układy sterowania i zespół gondoli wraz z mocowaniem i mechanizmem obrotu.

Lokalizacja elektrowni wiatrowej następuje wyłącznie na podstawie miejscowego planu

zagospodarowania przestrzennego, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

(Dz. U. z 2016 r. poz. 778 i 904), zwanego dalej „planem miejscowym”.

1.

Odległość, w której mogą być lokalizowane i budowane

1)

elektrownia wiatrowa - od budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej, w

skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa, oraz

2)

budynek mieszkalny albo budynek o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja

mieszkaniowa - od elektrowni wiatrowej

- jest równa lub większa od dziesięciokrotności wysokości elektrowni wiatrowej mierzonej

od poziomu gruntu do najwyższego punktu budowli, wliczając elementy techniczne, w

szczególności wirnik wraz z łopatami (całkowita wysokość elektrowni wiatrowej).

2.

Odległość, o której mowa w ust. 1, wymagana jest również przy lokalizacji i budowie

elektrowni wiatrowej od form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 i 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1651, 1688 i 1936 oraz z 2016 r. poz. 422), oraz od leśnych kompleksów promocyjnych, o których mowa w art. 13b ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach

(Dz. U. z 2015 r. poz. 2100 oraz z 2016 r. poz. 422, 586 i 903), przy czym ustanawianie tych form ochrony przyrody oraz leśnych kompleksów promocyjnych

nie wymaga zachowania odległości, o której mowa w ust. 1.

3.

Odległość, o której mowa w ust. 1, nie jest wymagana przy przebudowie, nadbudowie,

rozbudowie, remoncie, montażu lub odbudowie budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji

mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa.

1.

Przez odległość, o której mowa w art. 4 ust. 1, rozumie się najkrótszy odcinek pomiędzy

1)

rzutem poziomym istniejącego budynku mieszkalnego albo istniejącego budynku o funkcji

mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa, albo

2)

granicą terenu objętego decyzją o warunkach zabudowy, o której mowa w art. 4 ust. 2 pkt 2 i w art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym, zwaną dalej „decyzją WZ”, dotyczącą inwestycji, o której mowa w pkt 1, na którym

możliwa jest lokalizacja tej inwestycji, albo

3)

linią rozgraniczającą teren, którego sposób zagospodarowania określony w planie miejscowym

dopuszcza realizację inwestycji, o której mowa w pkt 1,

a

4)

okręgiem, którego promień jest równy połowie średnicy wirnika wraz z łopatami, a środek

jest środkiem okręgu opisanego na obrysie wieży istniejącej elektrowni wiatrowej,

albo

5)

linią rozgraniczającą teren, którego sposób zagospodarowania określony w planie miejscowym

dopuszcza budowę elektrowni wiatrowej.

2.

Przez obiekty budowlane, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 4, rozumie się również obiekty

budowlane objęte decyzją o pozwoleniu na budowę albo zgłoszeniem, wobec którego organ

administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu.

3.

Przez odległość, o której mowa w art. 4 ust. 2, rozumie się najkrótszy odcinek łączący

punkt na granicy obszaru, dla którego ustanowiono formę ochrony przyrody, o której

mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 i 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub leśnego kompleksu promocyjnego, o którym mowa w art. 13b ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, i odpowiednio: okrąg albo linię, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 5. Przepis ust.

2 stosuje się.

Odległość określoną zgodnie z art. 4 uwzględniają

1)

organy gminy - przy sporządzaniu oraz uchwalaniu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania

przestrzennego gminy albo jego zmiany;

2)

organy gminy oraz wojewoda - przy sporządzaniu oraz uchwalaniu albo przyjmowaniu planu

miejscowego albo jego zmiany;

3)

organy gminy i wojewoda - przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy;

4)

organy administracji architektoniczno-budowlanej - przy wydawaniu pozwolenia na budowę

oraz ocenie zasadności wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia;

5)

organy związku metropolitalnego - przy sporządzaniu oraz uchwalaniu studium ramowego

uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego związku metropolitalnego albo

jego zmiany;

6)

organy województwa - przy sporządzaniu oraz uchwalaniu planu zagospodarowania przestrzennego

województwa albo jego zmiany;

7)

organy wydające decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach - przy wydawaniu tych decyzji.

1.

Plan miejscowy przewidujący lokalizację elektrowni wiatrowej

1)

określa maksymalną całkowitą wysokość elektrowni wiatrowej;

2)

sporządza się co najmniej dla obszaru, na którym, zgodnie z art. 4 ust. 1, nie mogą

być zlokalizowane nowe budynki mieszkalne albo budynki o funkcji mieszanej, w skład

której wchodzi funkcja mieszkaniowa, a którego granice są wyznaczane z uwzględnieniem

maksymalnej całkowitej wysokości elektrowni wiatrowej określonej w tym planie.

2.

W uzasadnieniu dołączanym do projektu uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzania

planu miejscowego przewidującego lokalizację elektrowni wiatrowej zamieszcza się w

szczególności maksymalną całkowitą wysokość elektrowni wiatrowej, która zostanie określona

w tym planie.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2016 r. poz. 290).

W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2016 r. poz. 290) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub

obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady,

tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące

trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne,

obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje

przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów,

stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla

pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części

budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych

i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem

technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową;

”

;

2)

w art. 82 ust. 3 po pkt 5a dodaje się pkt 5b w brzmieniu

„

5b)

elektrowni wiatrowych, w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych

(Dz. U. poz. 961);

”

;

3)

w załączniku do ustawy w tabeli wiersz „Kategoria XXIX” otrzymuje brzmienie

Współczynnik wielkości obiektu (w) (wysokość w m)

≤ 20

> 20-50

> 50-100

>100

Kategoria XXIX - wolno stojącekominy i maszty oraz elektrowniewiatrowe

10,0

1,0

1,5

2,0

2,5

W ustawie zdnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

(Dz. U. z 2016 r. poz. 778 i 904) w art. 15 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Plan miejscowy przewidujący możliwość lokalizacji budynków umożliwia lokalizację urządzenia

wytwarzającego energię z odnawialnych źródeł energii, wykorzystującego energię wiatru,

o mocy nie większej niż moc mikroinstalacji w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii również w przypadku innego przeznaczenia terenu niż produkcyjne, chyba że ustalenia

planu miejscowego zakazują lokalizacji takich urządzeń.

”

.

W ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i

jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach odziaływania

na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 353 i 831) w art. 75 w ust. 1 w pkt 1 w lit.

p średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. r w brzmieniu

„

r)

elektrowni wiatrowych, o których mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych

(Dz. U. poz. 961);

”

.

W przypadku elektrowni wiatrowych użytkowanych w dniu wejścia w życie ustawy, niespełniających

wymogów określonych w art. 4, dopuszcza się jedynie przeprowadzenie remontu oraz wykonywanie

innych czynności niezbędnych do prawidłowego użytkowania elektrowni, z wyłączeniem

działań prowadzących do zwiększenia parametrów użytkowych elektrowni lub zwiększenia

jej oddziaływań na środowisko.

1.

Pozwolenia na budowę dotyczące budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej,

w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa, wydane przed dniem wejścia w życie ustawy,

zachowują moc.

2.

Pozwolenia na budowę dotyczące elektrowni wiatrowych, wydane przed dniem wejścia w

życie ustawy oraz wydane na podstawie postępowania, o którym mowa w ust. 3, zachowują

moc, o ile w ciągu 3 lat od dnia wejścia w życie ustawy wydana zostanie decyzja o

pozwoleniu na użytkowanie.

3.

Postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, wszczęte i niezakończone do dnia

wejścia w życie ustawy, prowadzi się na podstawie przepisów dotychczasowych.

4.

Zgłoszenia budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, w stosunku do których organ przed dniem wejścia w życie ustawy nie wniósł sprzeciwu,

pozostają skuteczne.

5.

Zgłoszenia budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, dokonane przed dniem wejścia w życie ustawy, dla których do dnia wejścia w życie

ustawy nie upłynął termin na wniesienie sprzeciwu, ocenia się według przepisów dotychczasowych.

6.

Wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego nakazuje rozbiórkę wybudowanej części obiektu

budowlanego, w przypadku nieuzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, o której

mowa w ust. 2, na koszt inwestora, chyba że inwestor uzyska - w terminie roku od dnia

utraty mocy pozwolenia na budowę - nowe pozwolenie na budowę dotyczące tej elektrowni.

1.

Postępowania w przedmiocie wydania decyzji WZ, dotyczące budynku mieszkalnego albo

budynku o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa, wszczęte

i niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy prowadzi się przez 36 miesięcy od dnia

wejścia w życie ustawy na podstawie przepisów dotychczasowych.

2.

Postępowania w przedmiocie wydania decyzji WZ, dotyczące budynku mieszkalnego albo

budynku o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa, wszczęte

po dniu wejścia w życie ustawy prowadzi się na podstawie przepisów dotychczasowych

przez 36 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

3.

W przypadku decyzji WZ wydanej na podstawie postępowań, o których mowa w ust. 1 i

2, przesłanki odmowy przez organ administracji architektoniczno-budowlanej wydania

pozwolenia na budowę lub, w przypadku zgłoszenia, wniesienia sprzeciwu, nie stanowi

fakt, iż inwestycja ta nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 4.

4.

Decyzje WZ dotyczące budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej, w skład

której wchodzi funkcja mieszkaniowa, wydane przed dniem wejścia w życie ustawy, zachowują

moc.

5.

Postępowania w przedmiocie wydania decyzji WZ, dotyczące elektrowni wiatrowych, wszczęte

i niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy umarza się.

6.

Decyzje WZ dotyczące elektrowni wiatrowych wydane przed dniem wejścia w życie ustawy

tracą moc, chyba że przed dniem wejścia w życie ustawy wobec inwestycji nimi objętych

wszczęto postępowanie o wydanie pozwolenia na budowę.

7.

Utrata mocy decyzji, o których mowa w ust. 6, nie wymaga stwierdzenia ich wygaśnięcia

w trybie określonym w art. 162 Kodeksu postępowania administracyjnego.

1.

Studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz plany zagospodarowania

przestrzennego województwa uchwalone przed dniem wejścia w życie ustawy zachowują

ważność.

2.

Plany miejscowe obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy zachowują moc.

3.

Jeżeli w planie miejscowym, o którym mowa w ust. 2 lub w ust. 7 pkt 1, przewiduje

się lokalizację elektrowni wiatrowej, organ administracji architektoniczno-budowlanej

odmawia wydania pozwolenia na budowę, a organ prowadzący postępowanie w sprawie decyzji

o środowiskowych uwarunkowaniach odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia, jeżeli

ta inwestycja nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 4.

4.

Jeżeli w planie miejscowym, o którym mowa w ust. 2 lub w ust. 7 pkt 1 oraz w ust.

8, przewiduje się lokalizację budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej,

w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa, przesłanki odmowy przez organ administracji

architektoniczno-budowlanej wydania pozwolenia na budowę lub, w przypadku zgłoszenia,

wniesienia sprzeciwu, nie stanowi fakt, iż inwestycja ta nie spełnia wymogów, o których

mowa w art. 4.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3, do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na

budowę elektrowni wiatrowej inwestor dołącza dodatkowo informację wskazującą na spełnienie

warunków określonych w art. 4, zawierającą dodatkowo

1)

wskazanie projektowanej wysokości elektrowni wiatrowej;

2)

kopię mapy ewidencyjnej obejmującej nieruchomości położone w stosunku do elektrowni

wiatrowej w odległości równej i mniejszej niż określona w art. 4;

3)

wskazanie aktualnego sposobu zagospodarowania, w tym zabudowy, nieruchomości położonych

w stosunku do elektrowni wiatrowej w odległości równej i mniejszej niż określona w

art. 4;

4)

wypis i wyrys z planu miejscowego obejmującego nieruchomości położone w stosunku do

elektrowni wiatrowej w odległości równej i mniejszej niż określona w art. 4;

5)

informacje o występowaniu form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 i 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz od leśnych kompleksów promocyjnych, w stosunku do elektrowni wiatrowej w odległości

równej lub mniejszej niż określona w art. 4.

6.

Do projektów aktów, o których mowa w ust. 1, albo ich zmian, w stosunku do których

przed dniem wejścia w życie ustawy dokonano wyłożenia, a w przypadku planu zagospodarowania

przestrzennego województwa - przedstawiono projekt planu ministrowi właściwemu do

spraw rozwoju regionalnego w celu stwierdzenia jego zgodności z koncepcją przestrzennego

zagospodarowania kraju oraz programami rządowymi, stosuje się przepisy dotychczasowe.

7.

Do projektów planów miejscowych albo ich zmian oraz inwestycji realizowanych na podstawie

ustaleń tych planów, w stosunku do których przed dniem wejścia w życie ustawy

1)

dokonano wyłożenia, stosuje się przepisy dotychczasowe;

2)

nie dokonano wyłożenia, stosuje się przepisy ustawy.

8.

W ciągu 36 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy dopuszcza się uchwalanie planów

miejscowych przewidujących lokalizację budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji

mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa, na podstawie przepisów dotychczasowych.

9.

Przepisów ust. 8 nie stosuje się do planów miejscowych przewidujących lokalizację

nowej elektrowni wiatrowej.

10.

W przypadku planów miejscowych, o których mowa w ust. 7 pkt 1, przewidujących lokalizację

elektrowni wiatrowej, właścicielom oraz użytkownikom wieczystym nieruchomości znajdujących

się na obszarze wyznaczonym zgodnie z art. 7 przysługuje prawo zaskarżenia tego planu

miejscowego do sądu administracyjnego.

1.

Sprawy wszczęte i niezakończone dotyczące postępowań w sprawie pozwoleń na budowę

elektrowni wiatrowych oraz pozwoleń na użytkowanie elektrowni wiatrowych są prowadzone

przez organy, które były właściwe do ich prowadzenia przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy.

2.

Sprawy wszczęte i niezakończone dotyczące decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach

elektrowni wiatrowych są prowadzone przez organy, które były właściwe do ich prowadzenia

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Od dnia wejścia w życie ustawy do dnia 31 grudnia 2016 r. podatek od nieruchomości

dotyczący elektrowni wiatrowej ustala się i pobiera zgodnie z przepisami obowiązującymi

przed dniem wejścia w życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.