Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 czerwca 2016 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie podstawy programowej kształcenia w zawodach (DU_2016_894) | PL

Dz.U. 2016 poz. 894 inForce

§ 1 Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 czerwca 2016 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie podstawy programowej kształcenia w zawodach Open official source

W rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 7 lutego 2012 r. w sprawie podstawy

programowej kształcenia w zawodach

(Dz. U. poz. 184 oraz z 2015 r. poz. 130 i 1123) w załączniku wprowadza się następujące zmiany

1)

w części I „Ogólne cele i zadania kształcenia zawodowego” w tabeli 1. zatytułowanej

„Wykaz kwalifikacji oraz ich powiązania z zawodami i efektami kształcenia uporządkowane

narastająco według oznaczeń kwalifikacji w ramach danego obszaru kształcenia”

a)

pozycja dotycząca kwalifikacji A.69. otrzymuje brzmienie

A.69.

Eksploatacja drogowego

środków

transportu

311927

Technik transportu drogowego

PKZ(M.a)PKZ(M.g)

832201

Kierowca mechanik

b)

pozycja dotycząca kwalifikacji A.70. otrzymuje brzmienie

A.70.

Organizacja przewozu transportu drogowego

środkami

311927

Technik transportu drogowego

OMZPKZ(A.ac)PKZ(M.a)PKZ(M.g)

c)

pozycje dotyczące kwalifikacji M.1. oraz M.2. otrzymują brzmienie

M1.

Użytkowanie pojazdów, maszyn, urządzeń i narzędzi stosowanych w rolnictwie

834103

Mechanik-operator pojazdów i maszyn rolniczych

PKZ(M.a)PKZ(M.b)PKZ(M.g)PKZ(R.c)PKZ(R.d)

311515

Technik mechanizacji rolnictwa i agrotroniki

M.2.

Obsługa techniczna oraz naprawa pojazdów, maszyn i urządzeń stosowanych w rolnictwie

834103

Mechanik-operator pojazdów i maszyn rolniczych

PKZ(M.a)PKZ(M.b)PKZ(M.g)PKZ(R.c)PKZ(R.d)

311515

Technik mechanizacji rolnictwa i agrotroniki

d)

uchyla się pozycję dotyczącą kwalifikacji M.43.,

e)

po pozycji dotyczącej kwalifikacji M.45. dodaje się pozycję dotyczącą kwalifikacji

M.46. w brzmieniu

M.46.

Eksploatacja systemów mechatronicznych w rolnictwie

311515

Technik mechanizacji rolnictwa i agrotroniki

OMZPKZ(E.a)PKZ(M.a)PKZ(M.b)PKZ(M.g)PKZ(R.c)PKZ(R.d)

f)

po pozycji dotyczącej kwalifikacji R.26. dodaje się pozycję dotyczącą kwalifikacji

R.27. w brzmieniu

R.27.

Jeździectwo i trening koni

516408

Jeździec

PKZ(R.c)PKZ(R.p)

314203

Technik hodowca koni

2)

w części II „Efekty kształcenia”

a)

w ust. 2 „Efekty kształcenia wspólne dla zawodów w ramach obszaru kształcenia, stanowiące

podbudowę do kształcenia w zawodzie lub grupie zawodów”

-

w obszarze administracyjno-usługowym (A) pozycja dotycząca „PKZ(A.ac)” otrzymuje brzmienie

„

PKZ(A.ac) Umiejętności stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodzie technik transportu

drogowego

Uczeń

1)

stosuje obliczenia do rozwiązywania problemów praktycznych, w tym przelicza jednostki

miar fizycznych;

2)

odczytuje schematy elektryczne i elektroniczne;

3)

wykonuje czynności kontrolno-obsługowe pojazdów;

4)

stosuje przepisy prawa dotyczące ruchu drogowego i kierujących pojazdami;

5)

przestrzega zasad kierowania pojazdami;

6)

stosuje programy komputerowe wspomagające wykonywanie zadań;

7)

prowadzi i obsługuje pojazdy samochodowe w zakresie niezbędnym do uzyskania prawa

jazdy kategorii C+E.

”

,

-

w obszarze elektryczno-elektronicznym (E) wprowadzenie do „PKZ(E.a)” otrzymuje brzmienie

„

Umiejętności stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodach: monter sieci i urządzeń

telekomunikacyjnych, monter mechatronik, monter-elektronik, elektromechanik pojazdów

samochodowych, elektromechanik, elektryk, technik telekomunikacji, technik teleinformatyk,

technik elektronik, technik awionik, technik mechatronik, technik elektryk, technik

elektroniki i informatyki medycznej, mechanik pojazdów samochodowych, technik pojazdów

samochodowych, technik automatyk sterowania ruchem kolejowym, technik elektroenergetyk

transportu szynowego, mechanik motocyklowy, technik chłodnictwa i klimatyzacji, technik

urządzeń dźwigowych, technik mechanizacji rolnictwa i agrotroniki

”

,

-

w obszarze mechanicznym i górniczo-hutniczym (M) wprowadzenie do „PKZ(M.a)” otrzymuje

brzmienie

„

Umiejętności stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodach: mechanik-operator pojazdów

i maszyn rolniczych, zegarmistrz, optyk-mechanik, mechanik precyzyjny, mechanik automatyki

przemysłowej i urządzeń precyzyjnych, mechanik-monter maszyn i urządzeń, mechanik

pojazdów samochodowych, operator obrabiarek skrawających, ślusarz, kowal, monter kadłubów

okrętowych, blacharz samochodowy, blacharz, lakiernik, technik optyk, technik mechanik

lotniczy, technik mechanik okrętowy, technik budownictwa okrętowego, technik pojazdów

samochodowych, technik mechanik, monter mechatronik, elektromechanik pojazdów samochodowych,

technik mechatronik, technik transportu drogowego, technik energetyk, modelarz odlewniczy,

technik wiertnik, technik górnictwa podziemnego, technik górnictwa otworowego, technik

górnictwa odkrywkowego, technik przeróbki kopalin stałych, technik odlewnik, technik

hutnik, operator maszyn i urządzeń odlewniczych, operator maszyn i urządzeń metalurgicznych,

operator maszyn i urządzeń do obróbki plastycznej, operator ma-

szyn i urządzeń do przetwórstwa tworzyw sztucznych, złotnik-jubiler, mechanik motocyklowy,

technik chłodnictwa i klimatyzacji, technik urządzeń dźwigowych, technik mechanizacji

rolnictwa i agro-troniki, kierowca mechanik

”

,

-

w obszarze mechanicznym i górniczo-hutniczym (M) wprowadzenie do „PKZ(M.b)” otrzymuje

brzmienie

„

Umiejętności stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodach: mechanik-operator pojazdów

i maszyn rolniczych, mechanik-monter maszyn i urządzeń, operator obrabiarek skrawających,

technik pojazdów samochodowych, technik mechanik, monter mechatronik, technik mechatronik,

technik mechanizacji rolnictwa i agrotroniki

”

,

-

w obszarze mechanicznym i górniczo-hutniczym (M) wprowadzenie do „PKZ(M.g)” otrzymuje

brzmienie

„

Umiejętności stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodach: mechanik pojazdów samochodowych,

technik pojazdów samochodowych, elektromechanik pojazdów samochodowych, technik transportu

drogowego, mechanik-operator pojazdów i maszyn rolniczych, technik mechanizacji rolnictwa

i agrotroniki, kierowca mechanik

”

,

-

w obszarze rolniczo-leśnym z ochroną środowiska (R) wprowadzenie do „PKZ(R.c)” otrzymuje

brzmienie

„

Umiejętności stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodach: ogrodnik, technik ogrodnik,

pszczelarz, technik pszczelarz, rolnik, technik rolnik, technik architektury krajobrazu,

technik hodowca koni, operator maszyn leśnych, technik leśnik, rybak śródlądowy, technik

rybactwa śródlądowego, technik weterynarii, technik agrobiznesu, jeździec, mechanik-operator

pojazdów i maszyn rolniczych, technik mechanizacji rolnictwa i agrotroniki

”

,

-

w obszarze rolniczo-leśnym z ochroną środowiska (R) wprowadzenie do „PKZ(R.d)” otrzymuje

brzmienie

„

Umiejętności stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodach: pszczelarz, rolnik, technik

pszczelarz, technik rolnik, technik agrobiznesu, mechanik-operator pojazdów i maszyn

rolniczych, technik mechanizacji rolnictwa i agrotroniki

”

,

-

w obszarze rolniczo-leśnym z ochroną środowiska (R) po pozycji dotyczącej „PKZ(R.o)”

dodaje się pozycję dotyczącą „PKZ(R.p)” w brzmieniu

„

PKZ(R.p) Umiejętności stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodzie jeździec, technik

hodowca koni

Uczeń

1)

określa typy użytkowe koni;

2)

posługuje się wiedzą z zakresu anatomii, fizjologii, biomechaniki i psychologii koni;

3)

charakteryzuje cechy osobnicze różnych ras i typów użytkowych koni;

4)

charakteryzuje metody treningu koni sportowych, wyścigowych, rekreacyjnych i terapeutycznych;

5)

określa wymagania zoohigieniczne pomieszczeń dla koni;

6)

rozpoznaje rodzaje pasz dla koni i określa warunki ich przechowywania;

7)

określa wyposażenie bazy treningowej koni;

8)

określa cechy sprawności psychofizycznej jeźdźca;

9)

korzysta z przepisów prawa oraz regulaminów dotyczących jeździectwa i wyścigów konnych.

”

,

b)

w ust. 3 „Efekty kształcenia właściwe dla kwalifikacji wyodrębnionych w zawodach”

-

w obszarze administracyjno-usługowym (A) pozycja dotycząca kwalifikacji A.69. otrzymuje

brzmienie

„

A.69. Eksploatacja środków transportu drogowego

1.

Obsługa środków transportu drogowego

Uczeń

1)

rozróżnia rodzaje środków transportu drogowego;

2)

wyjaśnia budowę oraz zasady działania podzespołów i zespołów środków transportu drogowego;

3)

rozpoznaje instalacje oraz urządzenia elektryczne i elektroniczne stosowane w środkach

transportu drogowego;

4)

ocenia stan techniczny środków transportu drogowego;

5)

wykonuje czynności związane z obsługą środków transportu drogowego;

6)

lokalizuje uszkodzenia zespołów i podzespołów środków transportu drogowego;

7)

dobiera metody napraw środków transportu drogowego;

8)

posługuje się narzędziami i przyrządami kontrolno-pomiarowymi;

9)

dobiera części zamienne oraz materiały eksploatacyjne;

10)

wykonuje czynności związane z naprawą i konserwacją środków transportu drogowego;

11)

posługuje się dokumentacją techniczno-eksploatacyjną środków transportu drogowego;

12)

oblicza koszty związane z eksploatacją środków transportu drogowego.

2.

Użytkowanie środków transportu drogowego

Uczeń

1)

klasyfikuje środki transportu drogowego;

2)

określa parametry techniczno-eksploatacyjne środków transportu drogowego;

3)

dobiera środki transportu drogowego do rodzaju i właściwości przewożonych rzeczy;

4)

przestrzega zasad rozmieszczania, mocowania oraz zabezpieczania przewożonych rzeczy;

5)

korzysta z urządzeń pomocniczych stosowanych w środkach transportu drogowego;

6)

posługuje się tradycyjnymi mapami drogowymi oraz elektronicznymi systemami nawigacji

satelitarnej;

7)

odczytuje i interpretuje wskazania urządzeń kontrolno-pomiarowych stosowanych w środkach

transportu drogowego;

8)

przestrzega norm czasu pracy kierowcy;

9)

prowadzi dokumentację związaną z przewozem drogowym;

10)

przestrzega przepisów prawa dotyczących użytkowania środków transportu drogowego;

11)

przestrzega przepisów prawa związanych z przewozem drogowym rzeczy;

12)

wykonuje usługi transportowe zgodnie z przepisami prawa dotyczącymi tych usług;

13)

prowadzi i obsługuje pojazdy samochodowe w zakresie niezbędnym do uzyskania kwalifikacji

wstępnej, o której mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1414, z późn.).

”

,

-

w obszarze mechanicznym i górniczo-hutniczym (M) uchyla się pozycję dotyczącą kwalifikacji

M.43.,

-

w obszarze mechanicznym i górniczo-hutniczym (M) po pozycji dotyczącej kwalifikacji

M.45. dodaje się pozycję dotyczącą kwalifikacji M.46. w brzmieniu

M.46.

Eksploatacja systemów mechatronicznych w rolnictwie

1.

Stosowanie urządzeń i systemów agrotronicznych

Uczeń

1)

określa możliwości zastosowania systemów elektronicznych i nawigacji satelitarnej

w rolnictwie;

2)

wyjaśnia zasady prowadzenia rolnictwa precyzyjnego;

3)

określa korzyści wynikające z prowadzenia rolnictwa precyzyjnego;

4)

rozpoznaje urządzenia wspomagające automatyczną pracę pojazdów, maszyn i urządzeń

stosowanych w rolnictwie oraz określa ich funkcje;

5)

dobiera systemy elektroniczne oraz urządzenia wspomagające automatyzację prac w produkcji

roślinnej i zwierzęcej;

6)

konfiguruje systemy elektroniczne oraz urządzenia wspomagające automatyzację prac

w produkcji roślinnej i zwierzęcej;

7)

interpretuje informacje pozyskane z systemów automatycznych maszyn i urządzeń rolniczych;

8)

montuje i demontuje komponenty układów sterujących i wykonawczych;

9)

dobiera i wprowadza parametry pracy urządzeń elektronicznych stosowanych w pojazdach,

maszynach i urządzeniach rolniczych;

10)

monitoruje zdalnie działanie systemów elektronicznych stosowanych w pojazdach, maszynach

i urządzeniach rolniczych;

11)

synchronizuje prace zespołów pojazdów i maszyn rolniczych wyposażonych w systemy elektronicznego

sterowania;

12)

planuje optymalne wykorzystanie pojazdów, maszyn i urządzeń w produkcji rolniczej

z zastosowaniem systemów elektronicznych i nawigacji satelitarnej;

13)

posługuje się dokumentacją techniczną pojazdów, maszyn i urządzeń rolniczych wyposażonych

w układy elektryczne i elektroniczne oraz układy hydrauliczne i pneumatyczne;

14)

współpracuje z instytucjami, organizacjami i przedsiębiorstwami upowszechniającymi

innowacyjne rozwiązania agrotroniczne.

2.

Obsługiwanie urządzeń i systemów agrotronicznych

Uczeń

1)

obsługuje panele komputerowe w pojazdach, maszynach i urządzeniach rolniczych;

2)

obsługuje systemy sterujące pracą pojazdów, maszyn i urządzeń rolniczych;

3)

korzysta z satelitarnych systemów nawigacji pojazdów i maszyn rolniczych;

4)

wykonuje pomiary i regulacje parametrów układów sterujących i wykonawczych pojazdów,

maszyn i urządzeń rolniczych;

5)

wykorzystuje programy i urządzenia diagnozujące pracę układów sterujących i wykonawczych

pojazdów, maszyn i urządzeń rolniczych;

6)

wykonuje kalibracje układów sterujących i wykonawczych pojazdów, maszyn i urządzeń

rolniczych;

7)

dokonuje przeglądów technicznych systemów elektronicznych w pojazdach, maszynach i

urządzeniach rolniczych;

8)

określa przyczyny nieprawidłowego działania systemów elektronicznych wspomagających

automatyczną pracę pojazdów, maszyn i urządzeń stosowanych w produkcji roślinnej i

zwierzęcej;

9)

diagnozuje usterki w sieciach przesyłu informacji wewnętrznej systemów elektronicznych

pojazdów, maszyn i urządzeń rolniczych;

10)

interpretuje wyniki pomiarów diagnostycznych w układach sterujących i wykonawczych

pojazdów, maszyn i urządzeń rolniczych;

11)

interpretuje kody błędów systemowych w układach sterujących i wykonawczych pojazdów,

maszyn i urządzeń rolniczych;

12)

dokonuje kalkulacji kosztów planowanych napraw;

13)

określa sposoby usuwania nieprawidłowości w działaniu układów sterujących i wykonawczych

pojazdów, maszyn i urządzeń rolniczych;

14)

dokonuje konserwacji układów sterujących i wykonawczych stosowanych w pojazdach, maszynach

i urządzeniach rolniczych;

15)

oblicza koszty eksploatacji pojazdów, maszyn i urządzeń rolniczych wyposażonych w

układy sterujące i wykonawcze;

16)

sporządza dokumentację związaną z eksploatacją pojazdów, maszyn i urządzeń rolniczych

wyposażonych w układy sterujące i wykonawcze.

”

,

-

w obszarze rolniczo-leśnym z ochroną środowiska (R) po pozycji dotyczącej kwalifikacji

R.26. dodaje się pozycję dotyczącą kwalifikacji R.27. w brzmieniu

R.27.

Jeździectwo i trening koni

1.

Chów i użytkowanie koni

Uczeń

1)

ocenia przydatność koni do różnych sposobów ich użytkowania;

2)

dobiera sposoby postępowania z końmi z uwzględnieniem ich cech psychofizycznych;

3)

wykonuje czynności związane z codzienną pielęgnacją i utrzymaniem koni;

4)

wykonuje czynności pomocnicze związane z okresową pielęgnacją kopyt;

5)

przestrzega zasad higieny i profilaktyki weterynaryjnej koni;

6)

rozpoznaje typowe objawy chorób i urazów koni;

7)

udziela pierwszej pomocy w przypadku zranień i wypadków koni oraz zapewnia opiekę

zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii;

8)

przygotowuje pasze dla koni;

9)

przestrzega zasad żywienia i karmienia oraz pojenia koni;

10)

obsługuje urządzenia stosowane w chowie i użytkowaniu koni;

11)

przygotowuje konie do różnych typów ich użytkowania;

12)

wykonuje czynności związane z załadunkiem, transportem i rozładunkiem koni;

13)

stosuje przepisy dotyczące dobrostanu koni sportowych, wyścigowych, rekreacyjnych

i terapeutycznych;

14)

stosuje się do harmonogramów dotyczących użytkowania koni;

15)

korzysta z dokumentacji związanej z identyfikacją i użytkowaniem koni.

2.

Nauka jeździectwa

Uczeń

1)

ocenia kondycję koni;

2)

dobiera sprzęt i akcesoria jeździeckie;

3)

dopasowuj e sprzęt jeździecki do budowy ciała konia i jeźdźców;

4)

przygotowuje konie do treningu;

5)

stosuje pomoce jeździeckie w powodowaniu koniem;

6)

stosuje różne rodzaje dosiadu;

7)

wykonuje ćwiczenia związane z treningiem ujeżdżeniowym i skokowym koni;

8)

wykonuje ćwiczenia związane z treningiem wyścigowym koni;

9)

powozi zaprzęgiem konnym;

10)

prezentuje konie na pokazach i aukcjach;

11)

przestrzega przepisów prawa i regulaminów dotyczących jeździectwa oraz wyścigów konnych;

12)

przestrzega zasad bezpieczeństwa jeźdźców i koni;

13)

przestrzega przepisów ruchu drogowego dotyczących poruszania się wierzchem i zaprzęgiem

konnym;

14)

doskonali fizyczną i psychiczną sprawność jeździecką;

15)

określa wymagania dotyczące diety i wagi jeźdźca wyścigowego;

16)

dobiera ubiór jeździecki do różnych form użytkowania koni;

17)

dba o dobrostan koni w trakcie ich użytkowania.

3.

Trening koni

Uczeń

1)

przestrzega zaleceń trenerów lub instruktorów jeździectwa;

2)

dobiera miejsca treningu z uwzględnieniem jego rodzaju oraz warunków środowiskowych;

3)

uwzględnia skalę szkoleniową podczas treningów koni;

4)

przygotowuje konie do pierwszego dosiadania i zaprzęgania;

5)

przestrzega zasad treningu koni z uwzględnieniem ich cech psychofizycznych, wieku

oraz planowanych obciążeń treningowych;

6)

stosuje metody lonżowania koni;

7)

wykonuje czynności związane z trenowaniem koni sportowych, wyścigowych, rekreacyjnych

i terapeutycznych;

8)

ocenia stan wytrenowania konia na podstawie obserwacji podczas treningu;

9)

stosuje zasady pielęgnacji powysiłkowej oraz odnowy biologicznej koni;

10)

obsługuje maszyny i urządzenia stosowane do treningu koni;

11)

oswaja konie ze sprzętem i urządzeniami stosowanymi w sportowym, wyścigowym, rekreacyjnym

i terapeutycznym użytkowaniu koni.

”

;

3)

w części III „Opis kształcenia w poszczególnych zawodach”

a)

w obszarze administracyjno-usługowym (A) dla zasadniczej szkoły zawodowej przed opisem

kształcenia w zawodzie „Operator urządzeń przemysłu szklarskiego 818116” dodaje się

opis kształcenia w zawodzie „Kierowca mechanik 832201” w brzmieniu

„

KIEROWCA MECHANIK832201

1.

CELE KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie kierowca mechanik powinien być przygotowany

do wykonywania następujących zadań zawodowych

1)

prowadzenia pojazdów samochodowych;

2)

wykonywania prac związanych z przewozem drogowym rzeczy;

3)

prowadzenia dokumentacji dotyczącej przewozu drogowego rzeczy;

4)

wykonywania prac związanych z obsługą środków transportu drogowego;

5)

oceniania stanu technicznego oraz naprawy środków transportu drogowego.

2.

EFEKTY KSZTAŁCENIA

Do wykonywania wyżej wymienionych zadań zawodowych niezbędne jest osiągnięcie zakładanych

efektów kształcenia, na które składają się

1)

efekty kształcenia wspólne dla wszystkich zawodów;

2)

efekty kształcenia wspólne dla zawodów w ramach obszaru mechanicznego i górniczo-hutniczego,

stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodzie lub grupie zawodów PKZ(M.a) i PKZ(M.g);

3)

efekty kształcenia właściwe dla kwalifikacji wyodrębnionej w zawodzie kierowca mechanik

opisane w części II

A.69. Eksploatacja środków transportu drogowego

3.

WARUNKI REALIZACJI KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

Szkoła podejmująca kształcenie w zawodzie kierowca mechanik powinna posiadać następujące

pomieszczenia dydaktyczne

1)

pracownię rysunku technicznego, wyposażoną w: stanowisko komputerowe dla nauczyciela

podłączone do sieci lokalnej z dostępem do Internetu, z drukarką, z ploterem, ze skanerem

i z projektorem multimedialnym, stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla jednego

ucznia) podłączone do sieci lokalnej z dostępem do Internetu, z oprogramowaniem do

komputerowego wspomagania projektowania (Computer Aided Design), dokumentacje techniczne

środków transportu drogowego oraz ich zespołów i podzespołów; schematy instalacji

elektrycznych środków transportu drogowego; normy dotyczące rysunku technicznego,

maszynowego i elektrycznego; katalogi środków transportu drogowego;

2)

pracownię środków transportu drogowego, wyposażoną w: stanowisko komputerowe dla nauczyciela

podłączone do sieci lokalnej z dostępem do Internetu, z drukarką, ze skanerem i z

projektorem multimedialnym, stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia)

podłączone do sieci lokalnej z dostępem do Internetu, oprogramowaniem symulującym

technikę jazdy, symulującym obsługę środków transportu drogowego oraz oprogramowaniem

do wyznaczania tras, instrukcje obsługi środków transportu drogowego; narzędzia i

przyrządy pomiarowe stosowane w naprawach i eksploatacji środków transportu drogowego

(jeden zestaw dla pięciu uczniów); dokumentacje technologiczne procesu montażu i demontażu

środków transportu drogowego; dokumentację techniczno-eksploatacyjną środków transportu

drogowego; przyrządy do pomiarów wielkości geometrycznych i elektrycznych (jeden zestaw

dla pięciu uczniów); zestawy do demonstracji budowy i działania podzespołów (mechanicznych,

hydraulicznych, pneumatycznych); zestawy elementów i układów elektrycznych i elektronicznych

pojazdów samochodowych; modele środków transportu drogowego oraz ich podzespołów;

3)

pracownię przewozu drogowego rzeczy, wyposażoną w: stanowisko komputerowe dla nauczyciela

podłączone do sieci lokalnej z dostępem do Internetu, z drukarką, ze skanerem i z

projektorem multimedialnym, stanowisko komputerowe (jedno stanowisko dla trzech uczniów)

podłączone do sieci lokalnej z dostępem do Internetu z pakietem programów biurowych,

z oprogramowaniem wspomagającym wykonywanie transportu drogowego rzeczy oraz wspomagającym

naukę przepisów ruchu drogowego; plansze, foliogramy, prezentacje, filmy dydaktyczne

przedstawiające normy i standardy przewożonych ładunków, opakowania transportowe,

przekroje środków transportu dalekiego, wzory znakowania opakowań ładunków i urządzeń

transportu, zasady ładowania i przewozu towarów; wzory dokumentów przewozowych; normy

transportowe; zestaw przepisów prawa dotyczących transportu drogowego; filmy dydaktyczne

przedstawiające eksploatację środków transportu drogowego; urządzenia komunikacji

przewodowej i bezprzewodowej, takie jak: telefon, faks, radiotelefon, CB-radio, mapy

drogowe oraz elektroniczny system nawigacji satelitarnej, symulatory tachografów,

przenośny zestaw pierwszej pomocy oraz procedury udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym

w sytuacjach zagrożenia zdrowia lub życia;

4)

warsztaty szkolne, wyposażone w

a)

stanowiska do kontroli i naprawy pojazdów samochodowych (jedno stanowisko dla czterech

uczniów) składające się z pojazdów samochodowych i ich podzespołów, urządzenia diagnostyczne

do pomiaru geometrii podwozia, urządzenie diagnostyczne do pomiaru emisji spalin samochodowych,

komputer diagnostyczny z oprogramowaniem, stanowisko komputerowe do weryfikacji wyników

pomiarów, stanowisko do wymiany materiałów eksploatacyjnych, narzędzia monterskie,

klucze dynamometryczne, dokumentacje techniczno-obsługowe, urządzenia do mycia i konserwacji,

b)

stanowiska obróbki mechanicznej (jedno stanowisko dla trzech uczniów), w tym stoły

ślusarskie, maszyny, urządzenia i przyrządy do prac montażowych, wiertarkę stołową,

szlifierkę, przyrządy traserskie, przyrządy pomiarowe, narzędzia do obróbki ręcznej

i maszynowej skrawaniem, narzędzia monterskie, instrukcje obsługi maszyn i urządzeń,

poradniki zawodowe, dokumentacje techniczne, środki ochrony indywidualnej, stanowiska

montażu i demontażu podzespołów maszyn i urządzeń (jedno stanowisko dla trzech uczniów).

Kształcenie praktyczne może odbywać się w: pracowniach i warsztatach szkolnych, placówkach

kształcenia ustawicznego, placówkach kształcenia praktycznego, ośrodkach szkolenia

kierowców, ośrodkach prowadzących szkolenia w zakresie kwalifikacji wstępnej, ośrodkach

doskonalenia techniki jazdy oraz przedsiębiorstwach transportowych.

Szkoła przygotowuje ucznia do testu kwalifikacyjnego w zakresie kwalifikacji wstępnej,

o której mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. Kształcenie w zakresie kwalifikacji wstępnej odbywa się zgodnie z przepisami w sprawie

szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy.

4.

MINIMALNA LICZBA GODZIN KSZTAŁCENIA ZAWODOWEGO

Efekty kształcenia wspólne dla wszystkich zawodów, a także efekty kształcenia wspólne

dla zawodów w ramach obszaru mechanicznego i górniczo--hutniczego stanowiące podbudowę

do kształcenia w zawodzie lub grupie zawodów

350 godz.

A.69. Eksploatacja środków transportu drogowego

600 godz.

5.

MOŻLIWOŚCI UZYSKIWANIA DODATKOWYCH KWALIFIKACJI W ZAWODACH W RAMACH OBSZARU KSZTAŁCENIA

OKREŚLONEGO W KLASYFIKACJI ZAWODÓW SZKOLNICTWA ZAWODOWEGO

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie kierowca mechanik po potwierdzeniu kwalifikacji

A.59. Eksploatacja środków transportu drogowego może uzyskać dyplom potwierdzający kwalifikacje w zawodzie technik transportu drogowego

po potwierdzeniu dodatkowo kwalifikacji A. 70. Organizacja przewozu środkami transportu drogowego oraz uzyskaniu wykształcenia średniego.

”

,

b)

w obszarze administracyjno-usługowym (A) dla szkoły policealnej w opisie kształcenia

w zawodzie „Technik transportu drogowego 311927”

-

ust. 2 „Efekty kształcenia” otrzymuje brzmienie

„

2.

EFEKTY KSZTAŁCENIA

Do wykonywania wyżej wymienionych zadań zawodowych niezbędne jest osiągnięcie zakładanych

efektów kształcenia, na które składają się

1)

efekty kształcenia wspólne dla wszystkich zawodów;

2)

efekty kształcenia wspólne dla zawodów w ramach obszaru administracyjno-usługowego,

stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodzie lub grupie zawodów PKZ(A.ac) oraz efekty

kształcenia współne dla zawodów w ramach obszaru mechanicznego i górniczo-hutniczego,

stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodzie lub grupie zawodów PKZ(M.a) i PKZ(M.g);

3)

efekty kształcenia właściwe dla kwalifikacji wyodrębnionych w zawodzie technik transportu

drogowego opisane w części II

A.69. Eksploatacja środków transportu drogowego;

A.70. Organizacja przewozu środkami transportu drogowego.

”

,

-

ust. 3 „Warunki realizacji kształcenia w zawodzie” otrzymuje brzmienie

„

3.

WARUNKI REALIZACJI KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

Szkoła podejmująca kształcenie w zawodzie technik transportu drogowego powinna posiadać

następujące pomieszczenia dydaktyczne