Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 czerwca 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o świadczeniu usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

Ustawa reguluje podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zadania organów w tym zakresie.

Ustawa określa zasady

1)

świadczenia usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

współpracy międzynarodowej właściwych organów w zakresie świadczenia usług.

1.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

usługa - świadczenie wykonywane przez usługodawcę na własny rachunek, zwykle za wynagrodzeniem,

w szczególności usługi budowlane, handlowe oraz usługi świadczone w ramach wykonywanego

zawodu;

2)

usługodawca

a)

osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości

prawnej, z innego państwa członkowskiego, nieprowadzącą działalności gospodarczej,

która czasowo oferuje lub świadczy usługę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

b)

przedsiębiorcę z innego państwa członkowskiego, który wykonuje działalność gospodarczą

zgodnie z obowiązującymi w tym państwie przepisami, a na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej czasowo oferuje lub świadczy usługę,

c)

osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości

prawnej, która posiada siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, nieprowadzącą działalności gospodarczej, oferującą lub świadczącą usługę;

3)

usługobiorca - osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą

osobowości prawnej z państwa członkowskiego, korzystającą lub zamierzającą skorzystać

z usługi świadczonej przez usługodawcę;

4)

państwo członkowskie - państwo członkowskie Unii Europejskiej, państwo członkowskie

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strona umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym oraz państwa, które zawarły ze Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi

umowę regulującą swobodę świadczenia usług;

5)

właściwy organ - właściwy w sprawach podejmowania, wykonywania lub zakończenia świadczenia

usługi organ administracji publicznej, samorządu zawodowego oraz inny organ władzy

publicznej;

6

zawód regulowany - zawód regulowany w rozumieniu art. 5 pkt 4 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych

nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 65);

7)

nadrzędny interes publiczny - wartość podlegającą ochronie, w szczególności porządek

publiczny, bezpieczeństwo publiczne, zdrowie publiczne, utrzymanie równowagi finansowej

systemu zabezpieczenia społecznego, ochrona konsumentów, usługobiorców i pracowników,

uczciwość w transakcjach handlowych, zwalczanie nadużyć, ochrona środowiska naturalnego

i miejskiego, zdrowie zwierząt, własność intelektualna, cele polityki społecznej i

kulturalnej oraz ochrona narodowego dziedzictwa historycznego i artystycznego.

2.

Do świadczenia usług przez usługodawców stosuje się odpowiednio przepisy art. 6 ust.

3, art. 9a, art. 9b, art. 11 i art. 75a oraz przepisy rozdziału 2a ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 584, z późn. zm..

Do działalności gospodarczej: budowlanej, handlowej i usługowej, oraz działalności

zawodowej polegającej na świadczeniu usług stosuje się odpowiednio przepisy art. 5,

przepisy rozdziału 2 i 3 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. Nr 47, poz. 278).

1.

Przepisów ustawy nie stosuje się do świadczenia usług, o których mowa w

1)

ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe

(Dz. U. z 2015 r. poz. 915);

2)

ustawie z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie

(Dz. U. z 2014 r. poz. 164, z późn. zm.;

3)

ustawie z dnia 23 maja 1991 r. o pracy na morskich statkach handlowych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 430)

4

w przepisach o działalności leczniczej;

5)

ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 2015 r. poz. 2156 oraz z 2016 r. poz. 35, 64, 195 i 668), z wyłączeniem działalności oświatowej, o której mowa w art. 83a ust. 2 tej ustawy;

6)

ustawie z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji

(Dz. U. z 2016 r. poz. 639);

7)

ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej

(Dz. U. z 2009 r. poz. 1217, z późn. zm.

8)

ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty

(Dz. U. z 2015 r. poz. 464, 1633, 1893, 1991 i 2199 oraz z 2016 r. poz. 65), z wyłączeniem świadczenia usług w zakresie kształcenia podyplomowego;

9)

ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich

(Dz. U. z 2010 r. poz. 179 oraz z 2015 r. poz. 1569 i 1642);

10)

art. 75a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, z późn. zm.;

11)

ustawie z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1099, z 2015 r. poz. 1505 oraz z 2016 r. poz. 65);

12)

ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji

(Dz. U. z 2015 r. poz. 790, z późn. zm.;

13

ustawie z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim

(Dz. U. z 2016 r. poz. 281);

14)

ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1458 oraz z 2015 r. poz. 1690 i 1960);

15)

art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wkyonywaniu działalności gospodarczej

w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami

i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1017, z 2013 r. poz. 1650, z 2015 r. poz. 1893 oraz z 2016 r. poz. 544);

16)

art. 5, art. 6 i art. 18 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1414, z późn. zm.;

17)

ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne

(Dz. U. z 2008 r. poz. 271, z późn. zm.;

18)

ustawie z dnia 18 września 2001 r. - Kodeks morski

(Dz. U. z 2016 r. poz. 66);

19)

ustawie z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze

(Dz. U. z 2016 r. poz. 605), z wyłączeniem świadczenia usług polegających na szkoleniu personelu lotniczego w

celu uzyskania licencji członka personelu lotniczego oraz usług innych niż przewóz

lotniczy;

20)

ustawie z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1297, 1741, 1753, 1777 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 542);

21)

ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie

(Dz. U. z 2016 r. poz. 239 i 395), z wyłączeniem świadczenia usług w ramach wykonywanej działalności gospodarczej,

o której mowa w art. 9 ust. 1, przez organizacje pozarządowe oraz podmioty wymienione

w art. 3 ust. 3;

22)

ustawie z dnia 12 czerwca 2003 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2008 r. poz. 1159, z późn. zm.

23)

ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 163, z późn. zm., z wyłączeniem świadczenia usług w ramach wykonywanej działalności gospodarczej,

o której mowa w art. 67, oraz usług świadczonych osobom potrzebującym przez wyłonione

przez jednostki samorządu terytorialnego, w drodze zamówień publicznych, podmioty

niepubliczne;

24

w ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych

(Dz. U. poz. 1367 i 1454, z 2015 r. poz. 1273 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 542), z wyłączeniem świadczenia usług w zakresie prowadzenia kursów;

25)

ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. z 2014 r. poz. 243, z późn. zm.;

26)

ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 581, z późn. zm.;

27)

ustawie z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii

(Dz. U. z 2016 r. poz. 438);

28)

ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 572, z późn. zm.;

29)

ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach

ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 651 i 742 oraz z 2015 r. poz. 1844);

30)

ustawie z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 757, z późn. zm.;

31)

ustawie z dnia 7 maja 2009 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie, podmiotach

uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz o nadzorze publicznym

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1011 i 1844 oraz z 2016 r. poz. 615), w zakresie wykonywania zawodu przez biegłego rewidenta oraz świadczenia usług przez

podmioty uprawnione do badania sprawozdań finansowych związanych z wykonywaniem czynności

rewizji finansowej;

32)

ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 471).

2.

Przepisów ustawy nie stosuje się do usług świadczonych w zakresie

1)

regulowanym ustawami podatkowymi w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.;

2)

regulowanym przepisami celnymi oraz przepisami określającymi zasady przywozu i wywozu

towarów do lub z Unii Europejskiej w zakresie realizowanym przez organy celne, w szczególności

związanymi z realizacją polityki rolnej i handlowej.

3.

Przepisów ustawy nie stosuje się do

1)

usług finansowych świadczonych przez podmioty wykonujące działalność na rynku finansowym

na podstawie przepisów wymienionych w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym

(Dz. U. z 2016 r. poz. 174 i 615);

2

usług finansowych, takich jak usługi z zakresu działalności kredytowej, doradztwa

inwestycyjnego, obsługi papierów wartościowych oraz innych usług finansowych, o których

mowa w załączniku nr I do dyrektywy 2013/36/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie

warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego

nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniającej dyrektywę 2002/87/WE

i uchylającej dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE

(Dz. Urz. UE L 176 z 27.06.2013, str. 338, z późn. zm.), określającym wykaz rodzajów działalności podlegających wzajemnemu uznawaniu.

4.

Przepisy ustawy nie wyłączają stosowania przepisów z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń

społecznych.

Do postępowań w sprawach

1)

o których mowa w art. 10, art. 13 oraz art. 24a,

2)

dotyczących uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji wydanej na podstawie

art. 10, art. 13 lub art. 24a oraz w sprawach wznowienia postępowania zakończonego

wydaniem takiej decyzji

- nie stosuje się przepisów art. 11 ust. 3-9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm. oraz przepisu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. Nr 47, poz. 278).

1.

Przedsiębiorcy z innych niż Rzeczpospolita Polska państw członkowskich Unii Europejskiej,

państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy

o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz przedsiębiorcy z państw, które zawarły ze

Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi umowy regulujące swobodę świadczenia

usług, przed rozpoczęciem czasowego świadczenia usług detektywistycznych na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej są obowiązani do złożenia zgłoszenia ministrowi właściwemu

do spraw wewnętrznych zamiaru rozpoczęcia czasowego świadczenia usług detektywistycznych.

2.

O zakończeniu czasowego świadczenia usług detektywistycznych na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej przedsiębiorca informuje ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

Do postępowania w sprawach

1)

o których mowa w art. 7 ust. 2 i 4, art. 10, art. 16, art. 17, art. 21 oraz art. 37,

2)

dotyczących uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji wydanej na podstawie

art. 7 ust. 2 i 4, art. 10, art. 16, art. 17, art. 21 lub art. 37 oraz w sprawach

wznowienia postępowania zakończonego wydaniem takiej decyzji

- nie stosuje się przepisów art. 11 ust. 3-9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm..”.

1

Usługodawca z innego państwa członkowskiego może czasowo świadczyć usługi na zasadach

określonych w przepisach Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej albo w postanowieniach

umów regulujących swobodę świadczenia usług bez konieczności uzyskania wpisu do rejestru

przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo Centralnej Ewidencji i Informacji

o Działalności Gospodarczej.

2.

Czasowe świadczenie usług przez usługodawcę, o którym mowa w ust. 1, może wiązać się

z obowiązkiem uzyskania certyfikatu, koncesji, licencji, zezwolenia, zgody, wpisu

do rejestru działalności regulowanej lub innego właściwego rejestru, o ile przepisy

odrębnych ustaw nakładają taki obowiązek ze względu na porządek publiczny, bezpieczeństwo

publiczne, zdrowie publiczne lub ochronę środowiska naturalnego.

1.

Adwokat wykonuje zawód w kancelarii adwokackiej, w zespole adwokackim oraz w spółce

1)

cywilnej lub jawnej, w której wspólnikami są adwokaci, radcowie prawni, rzecznicy

patentowi, doradcy podatkowi lub prawnicy zagraniczni wykonujący stałą praktykę na

podstawie przepisów ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej

w Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 126, poz. 1069, z późn. zm.;

2)

partnerskiej, w której partnerami są adwokaci, radcowie prawni, rzecznicy patentowi,

doradcy podatkowi lub prawnicy zagraniczni wykonujący stałą praktykę na podstawie

przepisów ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej

w Rzeczypospolitej Polskiej;

3)

komandytowej lub komandytowo-akcyjnej, w której komplementariuszami są adwokaci, radcowie

prawni, rzecznicy patentowi, doradcy podatkowi lub prawnicy zagraniczni wykonujący

stałą praktykę na podstawie przepisów ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej

w Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Wyłącznym przedmiotem działalności spółek, o których mowa w ust. 1, jest świadczenie

pomocy prawnej.

1.

Kancelaria patentowa może być utworzona i prowadzona

1)

indywidualnie przez rzecznika patentowego na własny rachunek w ramach działalności

gospodarczej,

2)

jako spółka cywilna lub jawna, w której wspólnikami są rzecznicy patentowi lub rzecznicy

patentowi i adwokaci, radcowie prawni, prawnicy zagraniczni wykonujący stałą praktykę

na podstawie przepisów ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej

w Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 126, poz. 1069, z późn. zm. lub doradcy podatkowi, o ile wykonują swój zawód wspólnie z rzecznikami patentowymi

w kancelarii patentowej,

3)

jako spółka partnerska, w której partnerami są rzecznicy patentowi lub rzecznicy patentowi

i adwokaci, radcowie prawni, prawnicy zagraniczni wykonujący stałą praktykę na podstawie

przepisów ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej

w Rzeczypospolitej Polskiej lub doradcy podatkowi, o ile wykonują swój zawód wspólnie z rzecznikami patentowymi

w kancelarii patentowej,

4)

jako spółka komandytowa lub komandytowo-akcyjna, w której komplementariuszami są rzecznicy

patentowi lub rzecznicy patentowi i adwokaci, radcowie prawni, prawnicy zagraniczni

wykonujący stałą praktykę na podstawie przepisów ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej

w Rzeczypospolitej Polskiej lub doradcy podatkowi, o ile wykonują swój zawód wspólnie z rzecznikami patentowymi

w kancelarii patentowej,

5)

jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółka akcyjna spełniająca następujące

warunki

a)

większość udziałów (akcji) posiadają rzecznicy patentowi,

b)

większość głosów w zgromadzeniu wspólników (walnym zgromadzeniu) oraz w organach nadzoru

przysługuje rzecznikom patentowym,

c)

większość członków zarządu stanowią rzecznicy patentowi,

d)

w spółce akcyjnej wydawane są wyłącznie akcje imienne,

e)

zbycie udziałów lub akcji albo ustanowienie na nich zastawu wymaga zezwolenia udzielonego

przez zarząd spółki.

2.

Kancelaria patentowa może być utworzona i prowadzona, gdy co najmniej połowę wspólników

w spółce cywilnej lub jawnej, partnerów w spółce partnerskiej lub komplementariuszy

w spółce komandytowej lub komandytowo-akcyjnej stanowią rzecznicy patentowi.

3.

Przedmiotem działalności kancelarii patentowej jest świadczenie pomocy w sprawach

własności przemysłowej.

1.

Właściwy organ nie może nakładać na usługobiorcę wymogów, które ograniczają korzystanie

z usług świadczonych przez usługodawcę, w szczególności

1)

obowiązku uzyskania zezwolenia na korzystanie z usługi;

2)

ograniczeń wprowadzających dyskryminację w zakresie przyznawania pomocy finansowej.

2.

Właściwy organ nie może nakładać na usługobiorcę wymogów dyskryminujących ze względu

na pochodzenie lub miejsce zamieszkania.

1.

Podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego

na równych prawach, z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa.

2.

Właściwy organ nie może żądać ani uzależniać swojej decyzji w sprawie podjęcia, wykonywania

i zakończenia działalności gospodarczej przez zainteresowaną osobę od spełnienia przez

nią dodatkowych warunków, w szczególności od przedłożenia dokumentów lub ujawnienia

danych, nieprzewidzianych przepisami prawa.

3.

Właściwy organ, z wyłączeniem sądu powszechnego, nie może żądać ani uzależnić swoich

rozstrzygnięć w sprawie podjęcia, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej

od przedłożenia dokumentów w formie oryginału, poświadczonej kopii lub poświadczonego

tłumaczenia, chyba że obowiązek taki jest przewidziany przepisami ustaw szczególnych

z uwagi na nadrzędny interes publiczny lub wynika z bezpośrednio stosowanych przepisów

powszechnie obowiązującego prawa wspólnotowego albo ratyfikowanych umów międzynarodowych.

1.

Usługodawca może świadczyć usługi różnego rodzaju samodzielnie lub łącznie z innymi

usługodawcami.

2.

Wprowadzenie wyjątku od zasady określonej w ust. 1 może nastąpić w przepisach odrębnych

i jest dopuszczalne wyłącznie w celu

1)

zapewnienia niezależności i bezstronności wykonywania zawodu regulowanego, jak również

zagwarantowania zgodności z uregulowaniami dotyczącymi etyki zawodowej i postępowania

zawodowego;

2)

zagwarantowania niezależności i bezstronności świadczenia usług w zakresie certyfikacji,

akredytacji, nadzoru technicznego, badań lub prób.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 nie wyłączają stosowania przepisów ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie

konkurencji i konsumentów

(Dz. U. z 2015 r. poz. 184, 1618 i 1634).

1.

Na wniosek usługobiorcy usługodawca jest obowiązany udostępnić informacje o prowadzonej

działalności związanej bezpośrednio z oferowaną usługą, o spółkach, w których uczestniczy,

które są bezpośrednio powiązane ze świadczoną usługą oraz o środkach podjętych w celu

uniknięcia konfliktu interesów.

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, usługodawca podaje także w dokumentach zawierających

opis oferowanych przez niego usług.

1.

Usługodawca wykonujący zawód regulowany może rozpowszechniać informacje o świadczonej

usłudze mające na celu promowanie towarów, usług lub wizerunku, jeżeli informacje

te są zgodne z zasadami wykonywania zawodu.

2.

Wprowadzanie ograniczeń w zakresie rozpowszechniania informacji, o których mowa w

ust. 1, jest dopuszczalne tylko w przypadku, gdy ograniczenia te nie prowadzą do dyskryminacji,

są proporcjonalne i uzasadnione nadrzędnym interesem publicznym.

Do postępowania w sprawach

1)

o których mowa w art. 24,

2)

dotyczących uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji wydanej na podstawie

art. 24 oraz w sprawach wznowienia postępowania zakończonego wydaniem takiej decyzji

- nie stosuje się przepisów art. 11 ust. 3-9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm. oraz przepisu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. Nr 47, poz. 278).

Do postępowania w sprawach

1)

o których mowa w art. 5, art. 6, art. 8, art. 9, art. 24i ust. 2, art. 43a oraz w

art. 89 ust. 5,

2)

dotyczących uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji wydanej na podstawie

art. 5, art. 6, art. 8, art. 9, art. 24i ust. 2, art. 43a lub art. 89 ust. 5 oraz

w sprawach wznowienia postępowania zakończonego wydaniem takiej decyzji

- nie stosuje się przepisów art. 11 ust. 3-9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm. oraz przepisu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. Nr 47, poz. 278).

Do postępowania w sprawach

1)

o których mowa w art. 19-21a,

2)

dotyczących uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji wydanej na podstawie

art. 19-21a oraz w sprawach wznowienia postępowania zakończonego wydaniem takiej decyzji

- nie stosuje się przepisów art. 11 ust. 3-9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm..

Wykonując swoje zadania, w szczególności w zakresie nadzoru i kontroli, właściwy organ

działa wyłącznie na podstawie i w granicach prawa, z poszanowaniem uzasadnionych interesów

przedsiębiorcy.

Usługodawca zapewnia, aby ogólne warunki dostępu do usługi nie dyskryminowały usługobiorcy

ze względu na obywatelstwo lub miejsce zamieszkania.

Właściwy organ, dokonując oceny spełnienia wymogów niezbędnych do podjęcia i wykonywania

działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, uznaje wymogi,

jakie spełnił przedsiębiorca mający siedzibę na terytorium jednego z państw, o których

mowa w art. 13 ust. 1, aby na terytorium tego państwa mógł podjąć lub wykonywać działalność

gospodarczą, w szczególności uznaje certyfikaty, zaświadczenia lub inne dokumenty

wydane przez właściwy organ państwa, o których mowa w art. 13 ust. 1, które potwierdzają

spełnienie warunków podjęcia i wykonywania działalności gospodarczej.

Właściwy organ uznaje ubezpieczenia i gwarancje odpowiedzialności zawodowej wydane

w państwach, o których mowa w art. 13 ust. 1, w zakresie, w jakim spełniają warunki

określone w przepisach odrębnych ustaw.

1.

Usługodawca, przed zawarciem umowy w formie pisemnej, a w przypadku braku pisemnej

umowy - przed rozpoczęciem świadczenia usługi, jest obowiązany, w sposób jednoznaczny,

podać usługobiorcy, o ile posiada, następujące informacje

1)

firmę, adres siedziby albo adres miejsca zamieszkania i głównego miejsca wykonywania

działalności;

2

organ rejestrowy i numer w rejestrze, w którym usługodawca jest zarejestrowany jako

przedsiębiorca, albo informację o wpisie do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności

Gospodarczej;

3)

adres poczty elektronicznej lub inne dane umożliwiające bezpośredni kontakt z usługodawcą;

4)

wskazanie organu, który wydał certyfikat, koncesję, zezwolenie, zgodę, licencję lub

dokonał wpisu do rejestru albo wydał inny dokument uprawniający usługodawcę do świadczenia

usługi;

5)

wskazanie samorządu zawodowego, do którego usługodawca należy, tytułu zawodowego oraz

państwa, w którym przyznano ten tytuł;

6)

główne cechy usługi;

7)

cenę usługi, jeżeli została ustalona;

8)

stosowane przez usługodawcę wzorce umów oraz postanowienia umowne określające prawo

właściwe dla danej umowy lub sąd albo inny organ właściwy do rozstrzygania sporów;

9)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) lub inny numer identyfikacyjny, którym usługodawca

jest obowiązany posługiwać się na potrzeby podatku od towarów i usług;

10)

o obowiązkowym ubezpieczeniu lub gwarancji finansowej, wraz z danymi ubezpieczyciela

lub gwaranta, oraz o zasięgu terytorialnym ubezpieczenia;

11)

o gwarancjach jakości wykonanej usługi, które nie są wymagane przepisami prawa.

2.

Na wniosek usługobiorcy usługodawca udostępnia następujące informacje dodatkowe

1)

o sposobie kalkulacji ceny za usługę, jeżeli cena nie została wcześniej ustalona lub

gdy nie ma możliwości podania dokładnej ceny;

2)

o regulacjach prawnych dotyczących wykonywanego przez usługodawcę zawodu regulowanego

oraz sposobu, w jaki można uzyskać dostęp do tych uregulowań;

3)

o kodeksach dobrych praktyk, którym usługodawca podlega, wraz ze wskazaniem miejsca

ich publikacji;

4)

w przypadku gdy usługodawca podlega przepisom kodeksu dobrych praktyk lub jest członkiem

stowarzyszenia handlowego lub zrzeszenia zawodowego, które przewiduje odwołanie do

pozasądowego rozstrzygania sporów, usługodawca podaje informacje w tym zakresie, jak

również określa sposób, w jaki można uzyskać dostęp do szczegółowych informacji dotyczących

charakterystyki i warunków korzystania z pozasądowego rozstrzygania sporów.

3.

Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, usługodawca jest obowiązany udostępnić w

sposób zapewniający zapoznanie się przez usługobiorcę z tymi informacjami, w szczególności

1)

w miejscu, w którym świadczona jest usługa;

2)

w miejscu zawarcia umowy;

3)

na swojej stronie internetowej;

4)

w dokumentach informacyjnych dostarczonych usługobiorcy.

1.

Księgi rachunkowe są prowadzone przez jednostkę.

2.

Jednostka może powierzyć prowadzenie ksiąg rachunkowych przedsiębiorcy, o którym mowa

w art. 76a ust. 3, lub przedsiębiorcy prowadzącemu działalność w tym zakresie z innego

państwa członkowskiego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 47, poz. 278).

Zezwolenia wydaje się na czas nieoznaczony.

1.

Właściwy organ jest obowiązany do załatwiania spraw przedsiębiorców bez zbędnej zwłoki.

2.

Właściwy organ nie może odmówić przyjęcia pism i wniosków niekompletnych ani żądać

jakichkolwiek dokumentów, których konieczność przedstawienia lub złożenia nie wynika

wprost z przepisu prawa.

3.

Właściwy organ, przyjmując wniosek, niezwłocznie potwierdza jego przyjęcie.

4.

Potwierdzenie zawiera

1)

wskazanie daty wpływu oraz terminu rozpatrzenia wniosku;

2)

pouczenie o przysługujących przedsiębiorcy środkach odwoławczych;

3)

informację o uprawnieniach wynikających z ust. 9.

5.

W przypadku stwierdzenia konieczności uzupełnienia wniosku termin rozpatrzenia wniosku

biegnie od dnia wpływu uzupełnionego wniosku.

6.

Terminy i tryb uzupełniania pism i wniosków, o których mowa w ust. 2, oraz terminy

załatwiania spraw wynikających z tych pism i wniosków określają odrębne przepisy.

7.

Termin rozpatrzenia wniosku może zostać przedłużony dodatkowo tylko jeden raz. Przedłużenie

terminu rozpatrzenia wniosku nie może przekroczyć dwóch miesięcy.

8.

Właściwy organ ma obowiązek poinformować o przedłużeniu terminu przed upływem terminu

rozpatrzenia wniosku określonego w potwierdzeniu przyjęcia wniosku.

9.

Jeżeli organ nie rozpatrzy wniosku w terminie, uznaje się, że wydał rozstrzygnięcie

zgodnie z wnioskiem przedsiębiorcy, chyba że przepisy ustaw odrębnych ze względu na

nadrzędny interes publiczny stanowią inaczej.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki, zwany dalej „ministrem”, monitoruje i koordynuje

współpracę między właściwymi organami w zakresie uregulowanym w niniejszym rozdziale.

2.

Współpraca, o której mowa w ust. 1, odbywa się w szczególności przy wykorzystaniu

systemów teleinformatycznych udostępnionych przez Komisję Europejską.

W przypadku gdy księgi rachunkowe są prowadzone poza siedzibą jednostki lub miejscem

sprawowania zarządu, kierownik jednostki jest obowiązany

1)

powiadomić właściwy urząd skarbowy o miejscu prowadzenia ksiąg rachunkowych w terminie

15 dni od dnia ich wydania;

2)

zapewnić dostępność ksiąg rachunkowych wraz z dowodami księgowymi uprawnionym organom

zewnętrznej kontroli lub nadzoru w siedzibie jednostki lub w miejscu sprawowania zarządu

albo w innym miejscu za zgodą organu kontroli lub nadzoru.

1.

Właściwe organy są obowiązane do współpracy z właściwymi organami państw członkowskich

oraz z Komisją Europejską. Współpraca polega w szczególności na

1)

wymianie informacji dotyczących usługodawców i świadczonych przez nich usług;

2)

przeprowadzaniu kontroli działalności usługodawców.

2.

Właściwym organom z państw członkowskich zapewnia się dostęp do rejestrów zawierających

informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1, na takich samych zasadach, jak właściwym

organom krajowym.

1.

Właściwy organ, na wniosek właściwego organu z innego państwa członkowskiego, udziela

informacji oraz przeprowadza kontrolę usługodawcy na zasadach określonych przepisami

rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej oraz przepisami ustaw odrębnych.

2.

Właściwy organ niezwłocznie informuje wnioskującego oraz ministra o przeszkodach w

realizacji wniosku.

3.

Właściwy organ informuje wnioskującego o wynikach przeprowadzonej kontroli oraz o

działaniach podjętych wobec usługodawcy.

W przypadku cofnięcia zezwolenia z przyczyn, o których mowa w art. 13 ust. 1, może

być ono ponownie wydane nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia, w którym decyzja

o cofnięciu zezwolenia stała się ostateczna.

1.

Właściwy organ, na wniosek właściwego organu z innego państwa członkowskiego, przekazuje

informacje dotyczące postępowań - w zakresie, w jakim odnoszą się one bezpośrednio

do kompetencji usługodawcy lub jego wiarygodności zawodowej oraz decyzji dotyczących

niewypłacalności lub upadłości usługodawcy związanych z nadużyciami finansowymi -

dyscyplinarnych, karnych, administracyjnych.

2.

W przypadku konieczności przekazania informacji, o których mowa w ust. 1, przed uprawomocnieniem

się wyroku lub decyzji właściwy organ informuje wnioskującego o przysługujących usługodawcy

środkach odwoławczych.

3.

Właściwy organ niezwłocznie powiadamia usługodawcę o przekazaniu informacji, o których

mowa w ust. 1.

1.

Jeżeli działalność usługodawcy stanowi poważne zagrożenie bezpieczeństwa życia, zdrowia,

mienia lub środowiska naturalnego, właściwy organ występuje z wnioskiem do właściwego

organu państwa, w którym usługodawca ma siedzibę albo - w przypadku osoby fizycznej

- miejsce zamieszkania, o podjęcie działań mających na celu usunięcie zagrożenia.

Organ wnioskujący niezwłocznie informuje ministra o wystąpieniu z wnioskiem.

2.

Jeżeli właściwy organ państwa członkowskiego, który został poinformowany zgodnie z

ust. 1, nie podjął działań zmierzających do usunięcia stwierdzonego zagrożenia albo

podjął działania niewystarczające, organ wnioskujący zawiadamia ministra, adresata

wniosku oraz Komisję Europejską o zamiarze podjęcia działań wobec usługodawcy. Zawiadomienie

to zawiera uzasadnienie prawne i faktyczne zamierzonych działań.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, właściwy organ może podjąć, nie wcześniej niż

po upływie piętnastu dni roboczych od dnia zawiadomienia, działania niezbędne do usunięcia

zagrożenia, jeżeli przepisy prawa polskiego

1)

przewidują wyższy poziom ochrony usługobiorcy niż przepisy prawa państwa, w którym

usługodawca ma siedzibę albo miejsce zamieszkania;

2)

zgodnie z którymi zamierza się podjąć działania niezbędne do usunięcia zagrożenia,

nie zostały poddane harmonizacji wspólnotowej w dziedzinie bezpieczeństwa usług.

4.

Jeżeli usunięcie zagrożenia, o którym mowa w ust. 1, wymaga podjęcia działań przed

upływem terminu, o którym mowa w ust. 3, właściwy organ może podjąć niezwłocznie działania,

nie stosując procedury określonej w ust. 1-3.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, właściwy organ zawiadamia niezwłocznie właściwy

organ państwa, w którym usługodawca ma siedzibę albo - w przypadku osoby fizycznej

- miejsce zamieszkania, Komisję Europejską oraz ministra o podjętych działaniach.

Zawiadomienie to zawiera uzasadnienie podjęcia działań w trybie pilnym.

1.

W przypadku otrzymania wniosku o podjęcie działań mających na celu usunięcie zagrożenia

bezpieczeństwa życia, zdrowia, mienia lub środowiska naturalnego, wobec usługodawcy

mającego siedzibę albo - w przypadku osoby fizycznej - miejsce zamieszkania na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, który czasowo świadczy usługi na terytorium państwa wnioskującego,

właściwy organ informuje o tym ministra i niezwłocznie podejmuje działania mające

na celu usunięcie zagrożenia.

2.

Właściwy organ niezwłocznie informuje organ wnioskujący o podjętych działaniach albo

o przyczynach, dla których nie podjął działań, o których mowa w ust. 1.

1.

Zgłoszenie, o którym mowa w art. 3a, składa się w formie pisemnej lub elektronicznej.

2.

Zgłoszenie powinno zawierać następujące dane

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres albo adres miejsca zamieszkania;

2)

dane kontaktowe ze wskazaniem numeru telefonu i faksu oraz adres poczty elektronicznej;

3)

wskazanie organu, który wydał uprawnienia do stałego wykonywania przez przedsiębiorcę

usług detektywistycznych;

4)

informację o posiadanej polisie ubezpieczeniowej lub innych środkach indywidualnego

lub zbiorowego ubezpieczenia w związku z wykonywaniem działalności detektywistycznej;

5)

informację o zapoznaniu się z przepisami regulującymi świadczenie usług detektywistycznych

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

6)

adres biura na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli takie posiada.

1.

Operator jest obowiązany złożyć do Prezesa UKE pisemne zgłoszenie

1)

w przypadku działalności objętej zezwoleniem - zmiany danych, o których mowa w art.

9 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1 i 3 lit. a i b,

2)

w przypadku działalności objętej wpisem do rejestru - zmiany danych, o których mowa

w art. 15 ust. 1

- w terminie 14 dni od dnia ich powstania.

2.

Operator jest obowiązany zgłosić do Prezesa UKE fakt zawieszenia albo zakończenia

działalności pocztowej w terminie 14 dni od dnia zawieszenia albo zakończenia tej

działalności.

3.

Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1 i 2, może być złożone w formie elektronicznej.

W przypadku uzyskania informacji o działalności usługodawcy, która może wyrządzić

szkodę dla zdrowia lub środowiska naturalnego lub stanowi zagrożenie bezpieczeństwa

osób przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo innego państwa członkowskiego,

właściwy organ niezwłocznie przekazuje tę informację ministrowi, właściwemu organowi

państwa członkowskiego, w którym usługodawca ma siedzibę albo - w przypadku osoby

fizycznej - miejsce zamieszkania, Komisji Europejskiej, a także właściwym organom

zainteresowanych państw członkowskich.

Prezes UKE wykreśla wpis z rejestru

1)

na wniosek operatora;

2)

z urzędu w przypadku

a)

stwierdzenia trwałego zaprzestania wykonywania działalności pocztowej,

b)

uprawomocnienia się decyzji o cofnięciu zezwolenia,

c)

wydania decyzji o zakazie prowadzenia działalności pocztowej objętej wpisem do rejestru.

Do zezwoleń, o których mowa w art. 18 ust. 1, art. 18art. 11 ust. 9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

1.

Wnioski, zawiadomienia i informacje, o których mowa w przepisach niniejszego rozdziału,

są przekazywane niezwłocznie w formie elektronicznej.

2.

Informacje przekazywane w ramach współpracy międzynarodowej nie mogą być wykorzystane

w innym celu niż określony we wniosku.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy

zakres współpracy międzynarodowej w zakresie świadczenia usług, ze szczególnym uwzględnieniem

zadań organów wykonujących tę współpracę oraz określeniem systemów teleinformatycznych

wykorzystywanych do jej realizacji, mając na względzie zapewnienie właściwej realizacji

swobody świadczenia usług.

Kto, będąc usługodawcą, nie dopełnia obowiązku podania usługobiorcy informacji, o

których mowa w art. 7 i art. 10, albo podaje informacje nieprawdziwe, podlega karze

grzywny.

Orzekanie w sprawach określonych w art. 20 następuje w trybie przepisów o postępowaniu

w sprawach o wykroczenia.

W ustawie z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze

(Dz. U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188, z późn. zm. art. 4a otrzymuje brzmienie

„

Art. 4a.

1.

Adwokat wykonuje zawód w kancelarii adwokackiej, w zespole adwokackim oraz w spółce

1)

cywilnej lub jawnej, w której wspólnikami są adwokaci, radcowie prawni, rzecznicy

patentowi, doradcy podatkowi lub prawnicy zagraniczni wykonujący stałą praktykę na

podstawie przepisów ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej

w Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 126, poz. 1069, z późn. zm.;

2)

partnerskiej, w której partnerami są adwokaci, radcowie prawni, rzecznicy patentowi,

doradcy podatkowi lub prawnicy zagraniczni wykonujący stałą praktykę na podstawie

przepisów ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej

w Rzeczypospolitej Polskiej;

3)

komandytowej lub komandytowo-akcyjnej, w której komplementariuszami są adwokaci, radcowie

prawni, rzecznicy patentowi, doradcy podatkowi lub prawnicy zagraniczni wykonujący

stałą praktykę na podstawie przepisów ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej

w Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Wyłącznym przedmiotem działalności spółek, o których mowa w ust. 1, jest świadczenie

pomocy prawnej.

”

.

(pominięte)

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki prowadzi punkt kontaktowy.

2.

Zadaniem punktu kontaktowego jest

1)

umożliwienie dopełnienia procedur związanych z podejmowaniem, wykonywaniem i zakończeniem

działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

udzielanie informacji, o których mowa w art. 22b oraz art. 22d.

3.

Punkt kontaktowy umożliwia złożenie drogą elektroniczną do właściwych organów wniosków,

oświadczeń lub notyfikacji niezbędnych do podjęcia, wykonywania lub zakończenia działalności

gospodarczej oraz uznania kwalifikacji zawodowych.

4.

Punkt kontaktowy nie prowadzi doradztwa w indywidualnych sprawach.

5.

Punkt kontaktowy jest prowadzony za pośrednictwem strony internetowej, zwanej dalej

„stroną internetową punktu kontaktowego”.

6.

Przekazywanie danych między punktem kontaktowym a właściwymi organami odbywa się za

pośrednictwem elektronicznej platformy usług administracji publicznej lub elektronicznych

skrzynek podawczych właściwych organów albo innych systemów teleinformatycznych umożliwiających

dostęp do rejestrów sądowych.

1.

Punkt kontaktowy zapewnia dostęp do informacji dotyczących

1)

procedur i formalności wymaganych przy podejmowaniu, wykonywaniu lub zakończeniu działalności

gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

ogólnych zasad świadczenia usług w państwach, o których mowa w art. 13 ust. 1, w szczególności

w zakresie ochrony konsumentów;

3)

danych kontaktowych właściwych organów wraz ze wskazaniem zakresu ich kompetencji;

4)

sposobów i warunków dostępu do rejestrów publicznych i publicznych baz danych dotyczących

działalności gospodarczej i przedsiębiorców;

5)

środków prawnych przysługujących w przypadku sporu między właściwym organem a przedsiębiorcą

lub konsumentem, między przedsiębiorcą a konsumentem oraz między przedsiębiorcami;

6)

wydanych lub opracowanych przez właściwe organy wyjaśnień w zakresie przepisów dotyczących

podejmowania, wykonywania i zakończenia działalności gospodarczej;

7)

danych kontaktowych stowarzyszeń i organizacji, które mogą udzielić praktycznej pomocy

przedsiębiorcom lub konsumentom;

8)

praw i obowiązków pracowników i pracodawców.

2.

Właściwe organy zapewnią kompletność i aktualność informacji, o których mowa w ust.

1 pkt 1-6.

3.

Informacje, o których mowa w ust. 1, są podawane w sposób zrozumiały i wyczerpujący.

4.

Dane, o których mowa w ust. 1 pkt 7, są zamieszczane na stronie internetowej punktu

kontaktowego na wniosek stowarzyszeń i organizacji.

1.

Właściwe organy umożliwiają za pośrednictwem punktu kontaktowego realizację spraw

związanych z podejmowaniem, wykonywaniem i zakończeniem działalności gospodarczej,

z wyłączeniem procedur odwoławczych.

2.

Punkt kontaktowy przekazuje otrzymane dokumenty do właściwych organów niezwłocznie,

nie później niż następnego dnia roboczego po ich otrzymaniu.

3.

Właściwe organy przyjmują w formie elektronicznej wszelkie dokumenty złożone w punkcie

kontaktowym, o których mowa w art. 22a ust. 3. W takim przypadku bieg terminu załatwienia

sprawy przez właściwy organ rozpoczyna się w dniu roboczym następującym po dniu wpływu

wniosku do punktu kontaktowego.

4.

Właściwy organ odpowiada niezwłocznie na wnioski o udzielenie informacji, o których

mowa w art. 22b ust. 1. Jeżeli wniosek jest błędny, nieuzasadniony lub zawiera braki,

właściwy organ jest obowiązany niezwłocznie poinformować wnioskodawcę.

5.

Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do inspekcji lokalu, kontroli sprzętu, fizycznego

sprawdzenia możliwości wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę.

6.

Właściwy organ nie daje gwarancji uczciwości przedsiębiorcy i jego pracowników.

1.

W celu umożliwienia uzyskania informacji o przepisach regulujących świadczenie usług

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, punkt kontaktowy za pośrednictwem strony

internetowej punktu kontaktowego udostępnia informacje o adresach stron internetowych

punktów kontaktowych w innych państwach.

2.

Informacje i materiały udostępniane za pośrednictwem strony internetowej punktu kontaktowego

mogą być opracowywane i udostępniane także w innych językach niż język polski.

Ilekroć obowiązujące przepisy nadają uprawnienia lub nakładają obowiązki związane

z działalnością gospodarczą, właściwe organy są obowiązane zapewnić możliwość ich

wykonania za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki współpracy właściwych

organów w zakresie niezbędnym do realizacji zadań punktu kontaktowego, uwzględniając

określone w ustawie zadania punktu kontaktowego oraz konieczność zapewnienia właściwego

przepływu danych i informacji pomiędzy tymi organami.

W ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 10, poz. 65 oraz z 2009 r. Nr 216, poz. 1676) w art. 8 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Radca prawny wykonuje zawód w ramach stosunku pracy, na podstawie umowy cywilnoprawnej,

w kancelarii radcy prawnego oraz w spółce

1)

cywilnej lub jawnej, w której wspólnikami są radcowie prawni, adwokaci, rzecznicy

patentowi, doradcy podatkowi lub prawnicy zagraniczni wykonujący stałą praktykę na

podstawie przepisów ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej

w Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 126, poz. 1069, z późn. zm.;

2)

partnerskiej, w której partnerami są radcowie prawni, adwokaci, rzecznicy patentowi,

doradcy podatkowi lub prawnicy zagraniczni wykonujący stałą praktykę na podstawie

przepisów ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej

w Rzeczypospolitej Polskiej;

3)

komandytowej lub komandytowo-akcyjnej, w której komplementariuszami są radcowie prawni,

adwokaci, rzecznicy patentowi, doradcy podatkowi lub prawnicy zagraniczni wykonujący

stałą praktykę na podstawie przepisów ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej

w Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Wyłącznym przedmiotem działalności spółek, o których mowa w ust. 1, jest świadczenie

pomocy prawnej.

”

.

W ustawie z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu

alkoholizmowi

(Dz. U. z 2007 r. Nr 70, poz. 473, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 9 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Do zezwoleń na prowadzenie przez przedsiębiorców działalności w zakresie, o którym

mowa w ust. 1 i 2, nie stosuje się przepisu art. 11 ust. 9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm..

”

;

2)

po art. 18

„

Art. 18

Do zezwoleń, o których mowa w art. 18 ust. 1, art. 18art. 11 ust. 9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

”

.

W ustawie z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach

(Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 673, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 51a ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Działalność, o której mowa w ust. 1, może być wykonywana tylko przez przedsiębiorcę

będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej.

”

;

2)

uchyla się art. 51aa;

3)

w art. 51d w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

posiadanie przez przedsiębiorcę bazy organizacyjno-technicznej zapewniającej warunki

przechowywania dokumentacji określone w art. 51n oraz właściwe warunki jej udostępniania;

”

;

4)

po art. 51n dodaje się art. 51na w brzmieniu

„

Art. 51na.

Na żądanie osoby, której dokumentacja dotyczy, przedsiębiorca

1)

przekaże kopie lub odpisy tej dokumentacji drogą pocztową lub w inny wskazany przez

żądającego sposób, pod wskazany przez niego adres, powiększając kwotę należności za

usługę o poniesione koszty tego przekazania, albo

2)

zapewni żądającemu wgląd w dotyczącą go dokumentację w miejscu znajdującym się na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

”

.

W ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze

(Dz. U. z 2005 r. Nr 228, poz. 1947, z późn. zm. w art. 15 dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu

„

5.

Koncesji udziela się na czas oznaczony, nie krótszy niż 3 lata i nie dłuższy niż 50

lat, chyba że przedsiębiorca wnioskuje o udzielenie koncesji na czas krótszy.

6.

Koncesja uprawnia do wykonywania działalności gospodarczej w oznaczonej przestrzeni.

”

.

W ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223, Nr 157, poz. 1241 i Nr 165, poz. 1316) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 11 otrzymuje brzmienie

„

Art. 11.

1.

Księgi rachunkowe są prowadzone przez jednostkę.

2.

Jednostka może powierzyć prowadzenie ksiąg rachunkowych przedsiębiorcy, o którym mowa

w art. 76a ust. 3, lub przedsiębiorcy prowadzącemu działalność w tym zakresie z innego

państwa członkowskiego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 47, poz. 278).

”

;

2)

po art. 11 dodaje się art. 11a w brzmieniu

„

Art. 11a.

W przypadku gdy księgi rachunkowe są prowadzone poza siedzibą jednostki lub miejscem

sprawowania zarządu, kierownik jednostki jest obowiązany

1)

powiadomić właściwy urząd skarbowy o miejscu prowadzenia ksiąg rachunkowych w terminie

15 dni od dnia ich wydania;

2)

zapewnić dostępność ksiąg rachunkowych wraz z dowodami księgowymi uprawnionym organom

zewnętrznej kontroli lub nadzoru w siedzibie jednostki lub w miejscu sprawowania zarządu

albo w innym miejscu za zgodą organu kontroli lub nadzoru.

”

;

3)

w art. 73

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Dowody księgowe i dokumenty inwentaryzacyjne przechowuje się w jednostce, z zastrzeżeniem

ust. 4, w oryginalnej postaci, w ustalonym porządku dostosowanym do sposobu prowadzenia

ksiąg rachunkowych, w podziale na okresy sprawozdawcze, w sposób pozwalający na ich

łatwe odszukanie. Roczne zbiory dowodów księgowych i dokumentów inwentaryzacyjnych

oznacza się określeniem nazwy ich rodzaju oraz symbolem końcowych lat i końcowych

numerów w zbiorze.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Zbiory, o których mowa w art. 71 ust. 1, mogą być przechowywane, w sposób określony

w ust. 1-3, poza jednostką, w przypadku gdy zostaną przekazane do przechowania innej

jednostce, świadczącej usługi w zakresie przechowywania dokumentów. Przepis art. 11a

stosuje się odpowiednio.

”

.

W ustawie z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej

(Dz. U. Nr 88, poz. 439, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 42 ust. 6 otrzymuje brzmienie: „6. Z zastrzeżeniem przepisu ust. 7, podmioty

określone w ust. 1 są zobowiązane do składania w urzędzie statystycznym województwa,

na terenie którego mają siedzibę albo adres zamieszkania, wniosku o wpis do rejestru

podmiotów, wniosku o zmianę cech objętych wpisem oraz wniosku o skreślenie - w ciągu

14 dni od zaistnienia okoliczności uzasadniających wpis, zmianę lub skreślenie. Do

wniosku dołącza się dokumenty określone przepisami innych ustaw, potwierdzające powstanie

podmiotu albo podjęcie działalności, zmianę cech objętych wpisem bądź skreślenie podmiotu.”;

2)

w art. 44 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Urzędy statystyczne udostępniają nieodpłatnie

1)

organom prowadzącym inne urzędowe rejestry i systemy informacyjne administracji publicznej,

o których mowa w ust. 1, okresowo wykazy podmiotów wpisanych do rejestru podmiotów

wraz z nadanym im numerem identyfikacyjnym i zakodowanym opisem informacji objętych

rejestrem,

2)

organom administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego, innym instytucjom

rządowym, Najwyższej Izbie Kontroli, Narodowemu Bankowi Polskiemu, Państwowej Inspekcji

Pracy, Generalnemu Inspektorowi Ochrony Danych Osobowych, równorzędnym organom, jednostkom

i instytucjom państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,

państw, które zawarły ze Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi umowę

regulującą swobodę świadczenia usług oraz Komisji Europejskiej na ich pisemny wniosek,

wyciągi z rejestru podmiotów

- w uzgodnionym zakresie, niezbędnym do wykonywania statutowych zadań tych organów.

”

.

W ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym

(Dz. U. z 2008 r. Nr 73, poz. 443, z późn. zm. w art. 27 wprowadza się następujące zmiany

1)

w ust. 1 pkt 1a otrzymuje brzmienie

„

1a)

osoba fizyczna prowadząca działalność we własnym imieniu i na własny rachunek lub

jako uczestnik spółki niemającej osobowości prawnej;

”

;

2)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Doradcy podatkowi mogą wykonywać swój zawód, uczestnicząc w spółkach, o których mowa

w ust. 1 pkt 1a, pod warunkiem że komplementariuszami w spółce komandytowej i spółce

komandytowo-akcyjnej oraz wspólnikami w pozostałych spółkach są wyłącznie doradcy

podatkowi, adwokaci, radcowie prawni, biegli rewidenci, rzecznicy patentowi lub prawnicy

zagraniczni wykonujący stałą praktykę na podstawie przepisów ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej

w Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 126, poz. 1069, z późn. zm., z tym że większość komplementariuszy w spółce komandytowej i spółce komandytowo-akcyjnej

oraz wspólników w pozostałych spółkach stanowią podmioty wymienione w art. 3. Jeżeli

w spółce komandytowej i spółce komandytowo-akcyjnej jest nie więcej niż dwóch komplementariuszy

lub pozostałe spółki składają się z dwóch wspólników, jeden z nich powinien być podmiotem

wymienionym w art. 3.

”

.

W ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach

(Dz. U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 7 po ust. 6 dodaje się ust. 6a i 6b w brzmieniu

„

6a.

Do zezwoleń na prowadzenie przez przedsiębiorców działalności w zakresie, o którym

mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisu art. 11 ust. 9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm..

6b.

Wójt, burmistrz lub prezydent miasta prowadzi w formie elektronicznej ewidencję udzielonych

i cofniętych zezwoleń, o których mowa w ust. 1.

”

;

2)

w art. 8 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Wójt, burmistrz lub prezydent miasta udostępnia w formie elektronicznej na stronach

internetowych urzędu gminy lub miasta wzór wniosku o udzielenie zezwolenia.

”

.

Do postępowań w sprawach

1)

o których mowa w art. 24 ust. 4 i 5, art. 29 ust. 2 i 3 oraz art. 30 ust. 1, 2 i 5,

2)

dotyczących uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji wydanej na podstawie

art. 24 ust. 4 i 5, art. 29 ust. 2 i 3 lub art. 30 ust. 1, 2 i 5 oraz w sprawach wznowienia

postępowania zakończonego wydaniem takiej decyzji

- nie stosuje się przepisów art. 11 ust. 3-9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm..

W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 23 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1-6, może być powierzone zarządcom

nieruchomości, rzeczoznawcom majątkowym, pośrednikom w obrocie nieruchomościami lub

podmiotom, które zatrudniają te osoby. Wyłonienie osób i podmiotów, o których mowa

w zdaniu pierwszym, następuje na podstawie przepisów o zamówieniach publicznych.

”

;

2)

w art. 25 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 2, z wyłączeniem czynności wymienionych

w art. 23 ust. 1 pkt 7-9, może być powierzane zarządcom nieruchomości, rzeczoznawcom

majątkowym, pośrednikom w obrocie nieruchomościami lub podmiotom, które zatrudniają

te osoby. Wyłonienie osób i podmiotów, o których mowa w zdaniu pierwszym, następuje

na podstawie przepisów o zamówieniach publicznych.

”

;

3)

w art. 174

a)

ust. 6 i 7 otrzymują brzmienie

„

6.

Prowadzenie działalności w zakresie szacowania nieruchomości na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej jest możliwe, w przypadku gdy czynności z zakresu szacowania nieruchomości

będą wykonywane przez rzeczoznawców majątkowych.

7.

Rzeczoznawca majątkowy wykonuje zawód

1)

prowadząc we własnym imieniu działalność gospodarczą jednoosobowo lub w ramach spółki

osobowej w zakresie szacowania nieruchomości, lub

2)

w ramach stosunku pracy lub umowy cywilnoprawnej u podmiotu prowadzącego działalność

w zakresie szacowania nieruchomości.

”

,

b)

uchyla się ust. 8;

4)

w art. 175 ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4.

Rzeczoznawca majątkowy podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej

za szkody wyrządzone w związku z wykonywaniem czynności, o których mowa w art. 174

ust. 3 i 3a.

5.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej, po zasięgnięciu opinii

Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia

obowiązkowego, o którym mowa w ust. 4, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz

minimalną sumę gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę wykonywanego

zawodu oraz zakres realizowanych zadań, a także sposoby uznawania ubezpieczeń i gwarancji

zawodowych wydanych w państwach, o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm..

”

;

5)

w art. 179

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Prowadzenie działalności w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej jest możliwe, w przypadku gdy czynności z zakresu pośrednictwa

w obrocie nieruchomościami będą wykonywane przez pośredników w obrocie nieruchomościami.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Podmiot prowadzący działalność, o której mowa w ust. 3, w kilku miejscach lub oddziałach

zapewnia, aby w każdym z tych miejsc czynności pośrednictwa w obrocie nieruchomościami

były wykonywane wyłącznie przez pośredników w obrocie nieruchomościami.

”

;

6)

w art. 180

a)

ust. 3a i 4 otrzymują brzmienie

„

3a.

Umowa pośrednictwa może być zawarta z zastrzeżeniem wyłączności na rzecz pośrednika

w obrocie nieruchomościami lub podmiotu prowadzącego działalność, o której mowa w

art. 179 ust. 3. Przepis art. 550 Kodeksu cywilnego stosuje się odpowiednio.

4.

Przez umowę pośrednictwa pośrednik w obrocie nieruchomościami lub podmiot prowadzący

działalność, o której mowa w art. 179 ust. 3, zobowiązuje się do dokonywania dla zamawiającego

czynności zmierzających do zawarcia umów wymienionych w ust. 1, a zamawiający zobowiązuje

się do zapłaty pośrednikowi w obrocie nieruchomościami lub podmiotowi wynagrodzenia.

”

,

b)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Pośrednik w obrocie nieruchomościami wykonuje zawód

1)

prowadząc działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami,

lub

2)

w ramach stosunku pracy lub umowy cywilnoprawnej u podmiotu prowadzącego działalność

w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.

”

,

c)

uchyla się ust. 8;

7)

w art. 181 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Pośrednik w obrocie nieruchomościami podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu odpowiedzialności

cywilnej za szkody wyrządzone w związku z wykonywaniem czynności, o których mowa w

art. 180 ust. 1 i 1a. Jeżeli pośrednik w obrocie nieruchomościami wykonuje czynności

przy pomocy innych osób, działających pod jego nadzorem, podlega on również ubezpieczeniu

odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone działaniem tych osób.

4.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej, po zasięgnięciu opinii

Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia

obowiązkowego, o którym mowa w ust. 3, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz

minimalną sumę gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę wykonywanego

zawodu oraz zakres realizowanych zadań, a także sposoby uznawania ubezpieczeń i gwarancji

zawodowych wydanych w państwach, o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

”

;

8)

w art. 184 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Prowadzenie działalności w zakresie zarządzania nieruchomościami na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej jest możliwe, w przypadku gdy czynności z zakresu zarządzania nieruchomościami

będą wykonywane przez zarządców nieruchomości.

”

;

9)

w art. 185

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zarządca nieruchomości lub podmiot prowadzący działalność, o której mowa w art. 184

ust. 3, działa na podstawie umowy o zarządzanie nieruchomością, zawartej z jej właścicielem,

wspólnotą mieszkaniową albo inną osobą lub jednostką organizacyjną, której przysługuje

prawo do nieruchomości, ze skutkiem prawnym bezpośrednio dla tej osoby lub jednostki

organizacyjnej. Umowa wymaga formy pisemnej pod rygorem nieważności. W umowie wskazuje

się w szczególności zarządcę nieruchomości odpowiedzialnego zawodowo za jej wykonanie,

numer jego licencji zawodowej oraz oświadczenie o posiadanym ubezpieczeniu odpowiedzialności

cywilnej za szkody wyrządzone w związku z wykonywaniem czynności zarządzania nieruchomościami.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Zarządca nieruchomości lub podmiot prowadzący działalność, o której mowa w art. 184

ust. 3, nie może czerpać korzyści z zarządzania nieruchomością oprócz pobierania wynagrodzenia,

chyba że umowa o zarządzanie stanowi inaczej.

”

;

10)

w art. 186 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Zarządca nieruchomości podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej

za szkody wyrządzone w związku z wykonywaniem czynności, o których mowa w art. 185

ust. 1 i 1a. Jeżeli zarządca nieruchomości wykonuje czynności przy pomocy innych osób,

działających pod jego nadzorem, podlega on również ubezpieczeniu odpowiedzialności

cywilnej za szkody wyrządzone działaniem tych osób.

4.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej, po zasięgnięciu opinii

Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia

obowiązkowego, o którym mowa w ust. 3, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz

minimalną sumę gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę wykonywanego

zawodu oraz zakres realizowanych zadań, a także sposoby uznawania ubezpieczeń i gwarancji

zawodowych wydanych w państwach, o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

”

;

11)

w art. 191 po ust. 3 dodaje się ust. 3a-3e w brzmieniu

„

3a.

Wniosek o nadanie uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości oraz licencji

zawodowej w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami lub zarządzania nieruchomościami

podlega rozpatrzeniu w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące od dnia postępowania

kwalifikacyjnego. Do wniosku o nadanie uprawnień zawodowych w zakresie szacowania

nieruchomości, pośrednictwa w obrocie nieruchomościami lub zarządzania nieruchomościami

dołącza się dokumenty w formie oryginału, poświadczonej kopii lub poświadczonego tłumaczenia,

potwierdzające spełnienie wymogów, o których mowa odpowiednio w art. 177 ust. 1, art.

182 ust. 1 i art. 187 ust. 1.

3b.

W przypadku stwierdzenia konieczności uzupełnienia wniosku, organ wzywa wnioskodawcę

do uzupełnienia wniosku w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania. Nieuzupełnienie

wniosku w terminie powoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. W przypadku uzupełnienia

wniosku jest on kierowany na pierwsze postępowanie kwalifikacyjne odbywające się po

dniu uzupełnienia wniosku, chyba że jest możliwe skierowanie wniosku na postępowanie

kwalifikacyjne, którego data została wskazana we wniosku. Bieg terminu, o którym mowa

w ust. 3a, liczy się od dnia postępowania kwalifikacyjnego, na które wniosek został

skierowany.

3c.

Jeżeli w toku postępowania kwalifikacyjnego na podstawie złożonych dokumentów nie

jest możliwe stwierdzenie, czy kandydat spełnia warunki określone odpowiednio w art.

177, art. 182 albo w art. 187, przewodniczący zespołu kwalifikacyjnego w uzgodnieniu

z właściwym wiceprzewodniczącym Państwowej Komisji Kwalifikacyjnej występuje z wnioskiem

do ministra o zwrócenie się do odpowiednich organów, instytucji lub osób o udzielenie

informacji niezbędnych dla przeprowadzenia tego postępowania. Bieg terminu, o którym

mowa w ust. 3a, ulega zawieszeniu do dnia otrzymania dodatkowych wyjaśnień.

3d.

Przepisu ust. 3c nie stosuje się do warunków określonych w art. 177 ust. 1 pkt 1 i

2, art. 182 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz w art. 187 ust. 1 pkt 1 i 2.

3e.

Termin rozpatrzenia wniosku, o którym mowa w ust. 3a, może zostać przedłużony dodatkowo

tylko jeden raz. Przedłużenie terminu nie może przekroczyć dwóch miesięcy.

”

;

12)

w art. 193 dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Na uzasadniony wniosek organu państwa członkowskiego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 47, poz. 278), minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej

udostępnia dane, o których mowa w ust. 3, w zakresie wskazanym we wniosku, powiadamiając

o tym rzeczoznawcę majątkowego, pośrednika w obrocie nieruchomościami albo zarządcę

nieruchomości, którego dane zostały udostępnione.

”

;

13)

w art. 198 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Tej samej karze podlega podmiot prowadzący działalność, o której mowa odpowiednio

w art. 174 ust. 6, art. 179 ust. 3 i art. 184 ust. 3, który powierza wykonywanie czynności,

o których mowa w ust. 1, osobie nieposiadającej odpowiednich uprawnień i licencji

zawodowych wymienionych w ust. 1.

”

.

W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt

(Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 1002, z późn. zm. po art. 3 dodaje się art. 3a w brzmieniu

„

Art. 3a.

Do postępowań w sprawach

1)

o których mowa w art. 10, art. 13 oraz art. 24a,

2)

dotyczących uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji wydanej na podstawie

art. 10, art. 13 lub art. 24a oraz w sprawach wznowienia postępowania zakończonego

wydaniem takiej decyzji

- nie stosuje się przepisów art. 11 ust. 3-9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm. oraz przepisu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. Nr 47, poz. 278).

”

.

W ustawie z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia

(Dz. U. z 2005 r. Nr 145, poz. 1221, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 17 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Do wniosku dołącza się dokumenty w formie oryginału, poświadczonej kopii lub poświadczonego

tłumaczenia.

”

;

2)

w art. 24

a)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,

b)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

W sprawach, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów art. 11 ust. 3-9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

”

.

W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym

(Dz. U. Nr 122, poz. 1321, z późn. zm. w art. 9 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Uzyskania uprawnienia, o którym mowa w ust. 1, wymaga także świadczenie usług w zakresie

naprawiania lub modernizacji urządzeń technicznych oraz wytwarzania materiałów i elementów

stosowanych do ich modernizowania lub naprawiania przez usługodawców, o których mowa

w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 47, poz. 278).

”

.

W ustawie z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych

(Dz. U. Nr 49, poz. 509, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 5 otrzymuje brzmienie

„

Art. 5.

1.

Kancelaria patentowa może być utworzona i prowadzona

1)

indywidualnie przez rzecznika patentowego na własny rachunek w ramach działalności

gospodarczej,

2)

jako spółka cywilna lub jawna, w której wspólnikami są rzecznicy patentowi lub rzecznicy

patentowi i adwokaci, radcowie prawni, prawnicy zagraniczni wykonujący stałą praktykę

na podstawie przepisów ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej

w Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 126, poz. 1069, z późn. zm. lub doradcy podatkowi, o ile wykonują swój zawód wspólnie z rzecznikami patentowymi

w kancelarii patentowej,

3)

jako spółka partnerska, w której partnerami są rzecznicy patentowi lub rzecznicy patentowi

i adwokaci, radcowie prawni, prawnicy zagraniczni wykonujący stałą praktykę na podstawie

przepisów ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej

w Rzeczypospolitej Polskiej lub doradcy podatkowi, o ile wykonują swój zawód wspólnie z rzecznikami patentowymi

w kancelarii patentowej,

4)

jako spółka komandytowa lub komandytowo-akcyjna, w której komplementariuszami są rzecznicy

patentowi lub rzecznicy patentowi i adwokaci, radcowie prawni, prawnicy zagraniczni

wykonujący stałą praktykę na podstawie przepisów ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej

w Rzeczypospolitej Polskiej lub doradcy podatkowi, o ile wykonują swój zawód wspólnie z rzecznikami patentowymi

w kancelarii patentowej,

5)

jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółka akcyjna spełniająca następujące

warunki

a)

większość udziałów (akcji) posiadają rzecznicy patentowi,

b)

większość głosów w zgromadzeniu wspólników (walnym zgromadzeniu) oraz w organach nadzoru

przysługuje rzecznikom patentowym,

c)

większość członków zarządu stanowią rzecznicy patentowi,

d)

w spółce akcyjnej wydawane są wyłącznie akcje imienne,

e)

zbycie udziałów lub akcji albo ustanowienie na nich zastawu wymaga zezwolenia udzielonego

przez zarząd spółki.

2.

Kancelaria patentowa może być utworzona i prowadzona, gdy co najmniej połowę wspólników

w spółce cywilnej lub jawnej, partnerów w spółce partnerskiej lub komplementariuszy

w spółce komandytowej lub komandytowo-akcyjnej stanowią rzecznicy patentowi.

3.

Przedmiotem działalności kancelarii patentowej jest świadczenie pomocy w sprawach

własności przemysłowej.

”

;

2)

w art. 16

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Rzecznik patentowy wykonujący zawód w kancelarii patentowej lub na podstawie umowy

cywilnoprawnej, a także osoba świadcząca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej usługi

transgraniczne, podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej za

szkody wyrządzone przy świadczeniu pomocy w sprawach własności przemysłowej.

2.

Spełnieniem obowiązku, o którym mowa w ust. 1, jest także zawarcie umowy ubezpieczenia

z ubezpieczycielem z innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego, pod

warunkiem że zakres terytorialny tego ubezpieczenia obejmuje terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej i jest ono równoważne z ubezpieczeniem krajowym.

”

,

b)

dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Krajowa Rada Rzeczników Patentowych jest uprawniona do przeprowadzania kontroli spełnienia

obowiązku, o którym mowa w ust. 1 i 2, w tym do oceny równoważności ubezpieczenia,

wynikającego z umowy zawartej z ubezpieczycielem z innego niż Rzeczpospolita Polska

państwa członkowskiego, z ubezpieczeniem krajowym.

”

.

W ustawie z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu

ścieków

(Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858, z 2007 r. Nr 147, poz. 1033 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97) w art. 18b dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

Do zezwoleń nie stosuje się przepisu art. 11 ust. 9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm..

4.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) prowadzi w formie elektronicznej ewidencję udzielonych

i cofniętych zezwoleń.

”

.

W ustawie z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie

wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią

o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym

(Dz. U. Nr 67, poz. 679, z późn. zm. w art. 12 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Dokumenty, o których mowa w ust. 2, przedsiębiorca składa w formie oryginału, poświadczonej

kopii lub poświadczonego tłumaczenia.

”

.

W ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o usługach detektywistycznych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 12, poz. 110, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 3 dodaje się art. 3a w brzmieniu

„

Art. 3a.

1.

Przedsiębiorcy z innych niż Rzeczpospolita Polska państw członkowskich Unii Europejskiej,

państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy

o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz przedsiębiorcy z państw, które zawarły ze

Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi umowy regulujące swobodę świadczenia

usług, przed rozpoczęciem czasowego świadczenia usług detektywistycznych na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej są obowiązani do złożenia zgłoszenia ministrowi właściwemu

do spraw wewnętrznych zamiaru rozpoczęcia czasowego świadczenia usług detektywistycznych.

2.

O zakończeniu czasowego świadczenia usług detektywistycznych na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej przedsiębiorca informuje ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

”

;

2)

po art. 16 dodaje się art. 16a w brzmieniu

„

Art. 16a.

1.

Zgłoszenie, o którym mowa w art. 3a, składa się w formie pisemnej lub elektronicznej.

2.

Zgłoszenie powinno zawierać następujące dane

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres albo adres miejsca zamieszkania;

2)

dane kontaktowe ze wskazaniem numeru telefonu i faksu oraz adres poczty elektronicznej;

3)

wskazanie organu, który wydał uprawnienia do stałego wykonywania przez przedsiębiorcę

usług detektywistycznych;

4)

informację o posiadanej polisie ubezpieczeniowej lub innych środkach indywidualnego

lub zbiorowego ubezpieczenia w związku z wykonywaniem działalności detektywistycznej;

5)

informację o zapoznaniu się z przepisami regulującymi świadczenie usług detektywistycznych

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

6)

adres biura na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli takie posiada.

”

.

W ustawie z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze

(Dz. U. z 2006 r. Nr 100, poz. 696, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 160 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Do podjęcia i wykonywania działalności w lotnictwie cywilnym, w zakresie określonym

w ust. 3 pkt 1 oraz pkt 3-8, z wyłączeniem świadczenia usług lotniczych innych niż

przewóz lotniczy, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 47, poz. 278).

”

;

2)

po art. 160 dodaje się art. 160a w brzmieniu

„

Art. 160a.

Do działalności polegającej na szkoleniu personelu lotniczego w celu uzyskania licencji

członka personelu lotniczego oraz na świadczeniu usług lotniczych innych niż przewóz

lotniczy nie stosuje się przepisu art. 11 ust. 9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm..

”

.

W ustawie z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy

prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 126, poz. 1069, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 15 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Wyłącznym przedmiotem działalności spółek, o których mowa w ust. 1 i 2, może być świadczenie

pomocy prawnej. Wspólnikami w spółkach: cywilnej i partnerskiej mogą być wyłącznie

prawnicy z Unii Europejskiej, adwokaci lub radcowie prawni, doradcy podatkowi lub

rzecznicy patentowi, a wspólnikami w spółce jawnej oraz komplementariuszami w spółce

komandytowej mogą być ponadto prawnicy spoza Unii Europejskiej.

”

;

2)

w art. 19

a)

w pkt 1

-

lit. c otrzymuje brzmienie

„

c)

radcowie prawni, lub

”

,

-

dodaje się lit. d i e w brzmieniu

„

d)

doradcy podatkowi, lub

e)

rzecznicy patentowi.

”

,

b)

w pkt 2

-

lit. c otrzymuje brzmienie

„

c)

radcowie prawni, lub

”

,

-

dodaje się lit. d i e w brzmieniu

„

d)

doradcy podatkowi, lub

e)

rzecznicy patentowi.

”

.

W ustawie z dnia 12 czerwca 2003 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1159 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97 i Nr 168, poz. 1323) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 6 dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Czasowe świadczenie usług pocztowych w zakresie świadczenia usług innych niż powszechne

usługi pocztowe przez przedsiębiorców z państw członkowskich w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 47, poz. 278) wymaga uzyskania odpowiednio zezwolenia albo wpisu do rejestru. Przepisy ust. 3 i

4 stosuje się.

”

;

2)

w art. 9

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zezwolenie wydaje się na pisemny wniosek, który zawiera

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres albo adres zamieszkania i adres głównego

miejsca wykonywania działalności;

2)

oznaczenie formy prawnej przedsiębiorcy, numer w rejestrze przedsiębiorców albo w

innym właściwym rejestrze lub ewidencji działalności gospodarczej oraz numer identyfikacji

podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada;

3)

określenie zakresu wnioskowanej działalności pocztowej oraz sposobu jej realizacji;

4)

określenie obszaru, na którym będzie wykonywana działalność pocztowa, wyznaczonego

jednym lub więcej województwem, z określeniem planowanej gęstości sieci w poszczególnym

województwie.

”

,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Wniosek wraz z załącznikami może być złożony w formie elektronicznej.

”

;

3)

art. 11 otrzymuje brzmienie

„

Art. 11.

Zezwolenia wydaje się na czas nieoznaczony.

”

;

4)

w art. 12

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

operatora, jego firmę, siedzibę i adres albo adres zamieszkania i adres głównego miejsca

wykonywania działalności;

”

,

b)

uchyla się pkt 4;

5)

art. 14 otrzymuje brzmienie

„

Art. 14.

W przypadku cofnięcia zezwolenia z przyczyn, o których mowa w art. 13 ust. 1, może

być ono ponownie wydane nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia, w którym decyzja

o cofnięciu zezwolenia stała się ostateczna.

”

;

6)

w art. 15

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wpisu do rejestru dokonuje się na pisemny wniosek, który zawiera następujące dane

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres albo adres zamieszkania i adres głównego

miejsca wykonywania działalności;

2)

oznaczenie formy prawnej i numer w rejestrze przedsiębiorców albo w innym właściwym

rejestrze lub w ewidencji działalności gospodarczej;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada;

4)

określenie zakresu zamierzonej działalności pocztowej;

5)

obszar, na którym będzie wykonywana działalność pocztowa.

”

,

b)

w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres albo adres zamieszkania i adres głównego

miejsca wykonywania działalności;

”

,

c)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Wniosek o wpis do rejestru oraz oświadczenie mogą być złożone w formie elektronicznej.

”

;

7)

art. 17 otrzymuje brzmienie

„

Art. 17.

1.

Operator jest obowiązany złożyć do Prezesa UKE pisemne zgłoszenie

1)

w przypadku działalności objętej zezwoleniem - zmiany danych, o których mowa w art.

9 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1 i 3 lit. a i b,

2)

w przypadku działalności objętej wpisem do rejestru - zmiany danych, o których mowa

w art. 15 ust. 1

- w terminie 14 dni od dnia ich powstania.

2.

Operator jest obowiązany zgłosić do Prezesa UKE fakt zawieszenia albo zakończenia

działalności pocztowej w terminie 14 dni od dnia zawieszenia albo zakończenia tej

działalności.

3.

Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1 i 2, może być złożone w formie elektronicznej.

”

;

8)

po art. 17 dodaje się art. 17a w brzmieniu

„

Art. 17a.

Prezes UKE wykreśla wpis z rejestru

1)

na wniosek operatora;

2)

z urzędu w przypadku

a)

stwierdzenia trwałego zaprzestania wykonywania działalności pocztowej,

b)

uprawomocnienia się decyzji o cofnięciu zezwolenia,

c)

wydania decyzji o zakazie prowadzenia działalności pocztowej objętej wpisem do rejestru.

”

;

9)

w art. 20

a)

w ust. 1

-

pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres albo adres miejsca zamieszkania i adres

głównego miejsca wykonywania działalności;

2)

oznaczenie formy prawnej przedsiębiorcy i numer w rejestrze przedsiębiorców albo w

innym właściwym rejestrze lub ewidencji działalności gospodarczej oraz numer identyfikacji

podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada;

”

,

-

dodaje się pkt 7 i 8 w brzmieniu

„

7)

numer wpisu;

8)

datę wpływu wniosku o wpis do rejestru oraz datę dokonania wpisu.

”

,

b)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Prezes UKE dokonuje zmiany danych objętych rejestrem, o których mowa w ust. 1, w terminie

7 dni od dnia wpływu zgłoszenia o zmianie danych.

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2003 r. o weterynaryjnej kontroli granicznej

(Dz. U. Nr 165, poz. 1590, z późn. zm. po art. 30 dodaje się art. 30a w brzmieniu

„

Art. 30a.

Do postępowań w sprawach

1)

o których mowa w art. 24 ust. 4 i 5, art. 29 ust. 2 i 3 oraz art. 30 ust. 1, 2 i 5,

2)

dotyczących uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji wydanej na podstawie

art. 24 ust. 4 i 5, art. 29 ust. 2 i 3 lub art. 30 ust. 1, 2 i 5 oraz w sprawach wznowienia

postępowania zakończonego wydaniem takiej decyzji

- nie stosuje się przepisów art. 11 ust. 3-9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm..

”

.

W ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin

(Dz. U. z 2008 r. Nr 133, poz. 849, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5

a)

w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

ukończył szkolenie w zakresie integrowanej produkcji i posiada aktualne zaświadczenie

o ukończeniu tego szkolenia;

”

,

b)

ust. 6 i 7 otrzymują brzmienie

„

6.

Wojewódzki inspektor prowadzi ewidencję producentów roślin stosujących integrowaną

produkcję.

7.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób i tryb dokumentowania działań związanych z integrowaną produkcją, mając na

względzie uzyskanie przejrzystości tych działań;

2)

sposób i tryb przeprowadzania kontroli integrowanej produkcji, mając na względzie

sprawne i rzetelne ich przeprowadzenie;

3)

jednostki organizacyjne upoważnione do wydawania zaświadczeń, o których mowa w ust.

4b, mając na względzie zapewnienie wysokiego poziomu prowadzonych przez nie badań

i posiadanie odpowiedniego zaplecza technicznego.

”

;

2)

w art. 13

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Jeżeli podmiot, o którym mowa w ust. 1, nie ma miejsca zamieszkania albo siedziby

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, decyzję w sprawie wpisu do rejestru przedsiębiorców

wydaje wojewódzki inspektor właściwy dla

1)

planowanego miejsca prowadzenia uprawy, wytwarzania, magazynowania, pakowania, sortowania,

wprowadzania lub rozpoczęcia przemieszczania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, do którego został złożony wniosek o

wpis do rejestru albo

2)

punktu wwozu, w przypadku podmiotów wprowadzających na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej rośliny, produkty roślinne lub przedmioty z państw trzecich.

”

,

b)

w ust. 4 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile podmiot taki posiada.

”

;

3)

w art. 40

a)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Główny Inspektor przed wydaniem upoważnienia do prowadzenia badań skuteczności działania

środka ochrony roślin przeprowadza kontrolę w zakresie spełnienia przez jednostkę

organizacyjną warunków organizacyjno-technicznych zapewniających prawidłowe przeprowadzenie

tych badań.

”

,

b)

ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Upoważnienie jest wydawane na wniosek jednostki organizacyjnej.

4.

W przypadku gdy upoważniona jednostka organizacyjna przestała spełniać warunki organizacyjno-techniczne

lub prowadzi badania w sposób niezapewniający odpowiedniej ich jakości, lub używa

do badań środka ochrony roślin niedopuszczonego do obrotu bez uzyskania pozwolenia,

o którym mowa w art. 41 ust. 1, Główny Inspektor nakazuje, w oznaczonym terminie,

usunięcie stwierdzonych uchybień.

”

,

c)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a i 4b w brzmieniu

„

4a.

W przypadku

1)

stwierdzenia, że uchybienia, o których mowa w ust. 4, stwarzają zagrożenie dla zdrowia

człowieka, zwierząt lub dla środowiska lub

2)

nieusunięcia w oznaczonym terminie uchybień, o których mowa w ust. 4

- Główny Inspektor cofa, w drodze decyzji, upoważnienie do prowadzenia badań skuteczności

działania środka ochrony roślin.

4b.

Jednostka organizacyjna, której Główny Inspektor cofnął upoważnienie do prowadzenia

badań skuteczności działania środka ochrony roślin, może ponownie wystąpić z wnioskiem

o wydanie takiego upoważnienia, nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia doręczenia

decyzji cofającej upoważnienie.

”

;

4)

art. 43 otrzymuje brzmienie

„

Art. 43.

1.

Komisja wydaje opinię, o której mowa w art. 38 ust. 1 pkt 6, biorąc pod uwagę oceny

i raporty opracowane przez podmioty upoważnione przez ministra właściwego do spraw

rolnictwa.

2.

Oceny i raporty, o których mowa w ust. 1, dotyczą

1)

właściwości fizycznych, chemicznych i technicznych środka ochrony roślin, w tym jego

substancji aktywnej;

2)

skuteczności działania środka ochrony roślin, z uwzględnieniem niekorzystnego działania

na rośliny lub produkty roślinne;

3)

oddziaływania środka ochrony roślin na zdrowie człowieka i zwierząt wynikającego ze

stosowania środka ochrony roślin;

4)

oddziaływania środka ochrony roślin na zdrowie człowieka i zwierząt wynikającego z

pozostałości środka ochrony roślin w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego

oraz na ich powierzchni;

5)

losu i zachowania środka ochrony roślin w środowisku;

6)

oddziaływania środka ochrony roślin na organizmy niebędące celem jego zastosowania;

7)

oddziaływania środka ochrony roślin na zwalczane kręgowce, w przypadku gdy środek

ochrony roślin jest przeznaczony do zwalczania tych zwierząt.

3.

Oceny i raporty opracowują podmioty, o których mowa w ust. 1, na podstawie przedstawionych

przez wnioskodawcę wyników badań, informacji, danych i ocen dotyczących środka ochrony

roślin oraz jego substancji aktywnej, potwierdzających spełnienie warunków określonych

w art. 38 ust. 1 pkt 1-5. Oceny i raporty mogą być opracowywane w języku polskim lub

angielskim.

4.

Opracowywanie ocen i raportów przez podmioty upoważnione, o których mowa w ust. 1,

jest dokonywane odpłatnie.

”

;

5)

po art. 43 dodaje się art. 43a w brzmieniu

„

Art. 43a.

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, na wniosek podmiotu, upoważnia podmiot, w drodze

decyzji, do opracowywania ocen i raportów w określonym zakresie.

2.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, może uzyskać podmiot, który spełnia następujące

warunki

1)

zapewnia, aby osoby, które będą opracowywały oceny i raporty, posiadały kwalifikacje

w tym zakresie;

2)

zapewnia, aby osoby, które będą opracowywały oceny i raporty, nie pozostawały z podmiotami

prowadzącymi działalność gospodarczą w zakresie produkcji lub obrotu środkami ochrony

roślin w takim stosunku prawnym lub faktycznym, który mógłby mieć wpływ na treść oceny

lub raportu;

3)

posiada wdrożony i certyfikowany przez akredytowaną jednostkę certyfikującą system

zarządzania jakością w rozumieniu przepisów o systemie oceny zgodności;

4)

przestrzega przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie

chronionych.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

nazwę, siedzibę i adres albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres podmiotu,

o którym mowa w art. 43 ust. 1;

2)

imię i nazwisko osoby upoważnianej do kontaktów z ministrem właściwym do spraw rolnictwa

oraz adres do korespondencji;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile podmiot taki posiada;

4)

wskazanie zakresu opracowywanych ocen i raportów, zgodnie z art. 43 ust. 2;

5)

informacje dotyczące kwalifikacji osób opracowujących oceny i raporty;

6)

datę i podpis.

4.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się

1)

odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego albo zaświadczenie o

wpisie do ewidencji działalności gospodarczej albo odpis z innego odpowiedniego rejestru

albo ewidencji prowadzonych w innym państwie członkowskim;

2)

dokument potwierdzający kwalifikacje i doświadczenie osób opracowujących oceny i raporty;

3)

aktualny certyfikat potwierdzający wdrożenie systemu zarządzania jakością;

4)

oświadczenia osób, które będą brały udział w opracowywaniu ocen i raportów następującej

treści

„

Oświadczam, że

1)

w okresie trzech lat poprzedzających dzień nawiązania stosunku pracy (zawarcia umowy

cywilnoprawnej) z podmiotem opracowującym oceny i raporty nie pozostawałem(-am) i

nadal nie pozostaję w takim stosunku prawnym lub faktycznym z podmiotami prowadzącymi

działalność gospodarczą w zakresie produkcji lub obrotu środkami ochrony roślin, który

mógłby mieć wpływ na treść ocen lub raportów oraz który może budzić uzasadnione wątpliwości

co do mojej bezstronności w zakresie opracowywania ocen i raportów;

2)

zobowiązuję się utrzymać w tajemnicy i poufności wszelkie przekazane informacje, wyniki

badań, dane i oceny związane z opracowywanymi ocenami i raportami.

”

.

5.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4 pkt 4, zawiera także

1)

nazwę, siedzibę i adres albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres wnioskodawcy;

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;

3)

podpis.

6.

Minister właściwy do spraw rolnictwa prowadzi rejestr podmiotów upoważnionych do opracowywania

ocen i raportów, o których mowa w art. 43 ust. 1.

7.

Rejestr, o którym mowa w ust. 6, jest jawny i zawiera

1)

nazwę, siedzibę i adres albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres podmiotu

upoważnionego do opracowywania ocen i raportów;

2)

zakres upoważnienia;

3)

datę wydania i numer decyzji.

8.

Spełnienie przez podmiot opracowujący oceny i raporty warunków, o których mowa w ust.

2, podlega kontroli prowadzonej przez ministra właściwego do spraw rolnictwa.

9.

Minister właściwy do spraw rolnictwa jest uprawniony do kontroli podmiotów opracowujących

oceny i raporty w zakresie

1)

zgodności wykonywanej działalności z udzielonym upoważnieniem;

2)

przestrzegania warunków, o których mowa w ust. 2.

10.

Osoby upoważnione przez ministra właściwego do spraw rolnictwa do dokonywania kontroli

są uprawnione w szczególności do

1)

wstępu na teren nieruchomości, obiektu, lokalu lub ich części, gdzie jest wykonywana

działalność polegająca na opracowywaniu ocen i raportów, w dniach i w godzinach, w

których ta działalność jest wykonywana lub powinna być wykonywana;

2)

żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych nośników informacji

oraz udostępnienia danych mających związek z przedmiotem kontroli.

11.

W przypadku gdy

1)

podmiot upoważniony do opracowywania ocen i raportów przestał spełniać warunki, o

których mowa w ust. 2, lub

2)

osoby, które biorą udział w opracowywaniu ocen i raportów, złożyły oświadczenie, o

którym mowa w ust. 4 pkt 4 niezgodne ze stanem faktycznym

- minister właściwy do spraw rolnictwa, w drodze decyzji, cofa upoważnienie do opracowywania

ocen i raportów.

12.

W przypadku cofnięcia upoważnienia podmiot jest zobowiązany do przekazania do ministra

właściwego do spraw rolnictwa dokumentacji, o której mowa w art. 44 ust. 3 pkt 2.

13.

Podmiot, któremu cofnięto upoważnienie do opracowywania ocen i raportów, może wystąpić

z wnioskiem o ponowne uzyskanie upoważnienia nie wcześniej niż po upływie 2 lat od

dnia doręczenia decyzji cofającej upoważnienie.

14.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

kwalifikacje, w tym rodzaj wykształcenia i doświadczenia zawodowego osób opracowujących

oceny i raporty,

2)

wymagania co do treści opracowywanych przez podmioty, o których mowa w art. 43 ust.

1, ocen i raportów

- mając na uwadze zapewnienie, aby oceny i raporty zostały opracowane w oparciu o

aktualną wiedzę naukowo-techniczną, w sposób bezstronny i rzetelny.

”

;

6)

w art. 44 w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

przekazuje podmiotom, o których mowa w art. 43 ust. 1, złożoną dokumentację w zakresie

niezbędnym do opracowania przez te podmioty ocen i raportów;

”

;

7)

w art. 64

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Organem prowadzącym rejestr jest

1)

wojewódzki inspektor właściwy ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania przedsiębiorcy

albo

2)

wojewódzki inspektor właściwy ze względu na planowane miejsce prowadzenia działalności

w zakresie konfekcjonowania lub obrotu środkami ochrony roślin, do którego został

złożony wniosek o wpis do rejestru, w przypadku przedsiębiorcy z państwa członkowskiego,

państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo państwa, które zawarło ze Wspólnotą

Europejską i jej państwami członkowskimi umowę regulującą swobodę świadczenia usług,

czasowo świadczącego usługi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

”

,

b)

w ust. 4 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

zapewnić, że obiekty budowlane i urządzenia techniczne przeznaczone do wykonywania

działalności gospodarczej objętej wnioskiem spełniają wymagania określone w przepisach

o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska.

”

;

8)

w art. 65 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo w ewidencji działalności

gospodarczej, albo numer w odpowiednim rejestrze albo ewidencji prowadzonych w innym

państwie, o którym mowa w art. 64 ust. 3 pkt 2;

”

;

9)

w art. 66 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Środki ochrony roślin zaliczane do bardzo toksycznych lub toksycznych dla człowieka

mogą nabywać wyłącznie osoby, które

1)

ukończyły szkolenie w zakresie stosowania środków ochrony roślin w Rzeczypospolitej

Polskiej i posiadają aktualne zaświadczenie o ukończeniu tego szkolenia lub

2)

ukończyły, nie wcześniej niż 5 lat przed dokonaniem nabycia środków ochrony roślin

zaliczanych do bardzo toksycznych lub toksycznych dla człowieka, szkolenie w zakresie,

o którym mowa w pkt 1, w innym państwie członkowskim, państwie członkowskim Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,

albo państwie, które zawarło ze Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi

umowę regulującą swobodę przedsiębiorczości, na podstawie przepisów obowiązujących

w tym państwie i posiadają zaświadczenie o ukończeniu tego szkolenia.

”

;

10)

art. 74 i 75 otrzymują brzmienie

„

Art. 74.

Zabiegi przy użyciu środków ochrony roślin w produkcji rolnej i leśnej mogą być wykonywane

przez osoby, które

1)

ukończyły szkolenie w zakresie stosowania środków ochrony roślin w Rzeczypospolitej

Polskiej i posiadają aktualne zaświadczenie o ukończeniu tego szkolenia lub

2)

ukończyły, nie wcześniej niż 5 lat przed wykonywaniem zabiegów przy użyciu środków

ochrony roślin, szkolenie w zakresie, o którym mowa w pkt 1, w innym państwie członkowskim,

państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo państwie, które zawarło ze Wspólnotą

Europejską i jej państwami członkowskimi umowę regulującą swobodę przedsiębiorczości,

na podstawie przepisów obowiązujących w tym państwie i posiadają zaświadczenie o ukończeniu

tego szkolenia.

Art. 75.

1.

Działalność polegająca na prowadzeniu szkoleń, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt

1, art. 64 ust. 4 pkt 1 lit. a, art. 66 ust. 1 pkt 1 i art. 74 pkt 1, zwanych dalej

„szkoleniami w zakresie ochrony roślin”, jest działalnością regulowaną w rozumieniu

ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej i wymaga wpisu do rejestru przedsiębiorców wykonujących działalność w zakresie prowadzenia

szkoleń w zakresie ochrony roślin.

2.

Organem prowadzącym rejestr, o którym mowa w ust. 1, jest

1)

wojewódzki inspektor właściwy ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania przedsiębiorcy

albo

2)

wojewódzki inspektor właściwy ze względu na planowane miejsce prowadzenia szkoleń

w zakresie ochrony roślin, do którego został złożony wniosek o wpis do rejestru, w

przypadku przedsiębiorcy z państwa członkowskiego, państwa członkowskiego Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,

albo państwa, które zawarło ze Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi

umowę regulującą swobodę świadczenia usług, czasowo świadczącego usługi na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Wpisu do rejestru, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się na wniosek przedsiębiorcy

zawierający następujące dane

1)

imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres przedsiębiorcy;

2)

imię i nazwisko osoby do kontaktów z wojewódzkim inspektorem oraz adres do korespondencji;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki posiada;

4)

numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo w ewidencji działalności

gospodarczej, o ile przedsiębiorca taki posiada, albo numer w odpowiednim rejestrze

albo ewidencji prowadzonych w innym państwie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2;

5)

wskazanie województw, na obszarze których przedsiębiorca zamierza prowadzić szkolenia

w zakresie ochrony roślin;

6)

wskazanie zakresu, w jakim przedsiębiorca zamierza prowadzić szkolenia w zakresie

ochrony roślin.

4.

Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 3, przedsiębiorca składa oświadczenie następującej

treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców wykonujących działalność

w zakresie prowadzenia szkoleń w zakresie ochrony roślin są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

są mi znane i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia

szkoleń w zakresie ochrony roślin, określone w ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin.

”

.

5.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4, powinno również zawierać

1)

imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres przedsiębiorcy;

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy ze wskazaniem imienia i

nazwiska oraz pełnionej funkcji.

6.

Rejestr, o którym mowa w ust. 1

1)

zawiera

a)

informacje, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 6,

b)

numer wpisu,

c)

datę wpisu;

2)

jest jawny;

3)

może być prowadzony w systemie teleinformatycznym.

7.

Przedsiębiorca wykonujący działalność w zakresie prowadzenia szkoleń w zakresie ochrony

roślin jest obowiązany spełniać następujące warunki

1)

zapewnić warunki organizacyjno-techniczne prowadzenia szkoleń w zakresie ochrony roślin;

2)

zapewnić prowadzenie szkoleń w zakresie ochrony roślin przez osoby posiadające odpowiednie

kwalifikacje;

3)

informować wojewódzkiego inspektora, o którym mowa w ust. 2, o planowanych terminach

i miejscach prowadzenia szkoleń w zakresie ochrony roślin, nie później niż na 14 dni

przed ich rozpoczęciem;

4)

prowadzić szkolenia w zakresie ochrony roślin zgodnie z programami takich szkoleń

oraz w grupach zapewniających prawidłowy przebieg takich szkoleń;

5)

dokumentować działania związane z prowadzeniem szkoleń w zakresie ochrony roślin;

6)

udostępniać dokumenty dotyczące prowadzenia szkoleń w zakresie ochrony roślin na każde

żądanie wojewódzkiego inspektora.

8.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

warunki organizacyjno-techniczne prowadzenia szkoleń w zakresie ochrony roślin,

2)

kwalifikacje osób prowadzących szkolenia w zakresie ochrony roślin, z uwzględnieniem

programu szkolenia dla osób prowadzących szkolenia w zakresie integrowanej produkcji,

3)

programy szkoleń w zakresie ochrony roślin, z uwzględnieniem sposobu stosowania środków

ochrony roślin w przypadku szkoleń w zakresie stosowania tych środków,

4)

maksymalną liczbę osób w grupie, dla jakiej prowadzi się szkolenia w zakresie ochrony

roślin,

5)

sposób dokumentowania działań związanych z prowadzeniem szkoleń w zakresie ochrony

roślin,

6)

wzór zaświadczenia o ukończeniu szkolenia w zakresie ochrony roślin oraz okres ważności

tego zaświadczenia

- mając na względzie zapewnienie prawidłowego przebiegu szkoleń w zakresie ochrony

roślin.

”

;

11)

po art. 75 dodaje się art. 75a i 75b w brzmieniu

„

Art. 75a.

1.

Podmiot, niebędący przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, może prowadzić szkolenia w zakresie ochrony roślin, po uzyskaniu wpisu do rejestru

podmiotów prowadzących szkolenia, prowadzonego przez wojewódzkiego inspektora właściwego

ze względu na siedzibę tego podmiotu.

2.

Wojewódzki inspektor dokonuje wpisu do rejestru, o którym mowa w ust. 1, na wniosek

zainteresowanego podmiotu, zawierający

1)

nazwę, siedzibę i adres albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres podmiotu;

2)

imię i nazwisko osoby do kontaktów z wojewódzkim inspektorem oraz adres do korespondencji;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile podmiot taki posiada;

4)

wskazanie województw, na obszarze których podmiot zamierza prowadzić szkolenia w zakresie

ochrony roślin;

5)

wskazanie zakresu, w jakim podmiot zamierza prowadzić szkolenia.

3.

Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, podmiot składa oświadczenie o następującej

treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru podmiotów prowadzących szkolenia w zakresie

ochrony roślin są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

są mi znane i spełniam warunki prowadzenia szkoleń w zakresie ochrony roślin, określone

w ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin.

”

.

4.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 3, powinno również zawierać

1)

nazwę, siedzibę i adres albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres podmiotu;

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania podmiotu ze wskazaniem imienia i nazwiska

oraz pełnionej funkcji.

5.

Rejestr, o którym mowa w ust. 1

1)

zawiera

a)

informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 5,

b)

numer wpisu,

c)

datę wpisu;

2)

jest jawny;

3)

może być prowadzony w systemie teleinformatycznym.

6.

Podmiot prowadzący szkolenia jest obowiązany

1)

spełniać warunki, określone w art. 75 ust. 7;

2)

informować na piśmie wojewódzkiego inspektora, o którym mowa w ust. 1, o

a)

zmianie danych podlegających wpisowi do rejestru, w terminie 14 dni od dnia zajścia

zdarzenia, które spowodowało zmianę tych danych,

b)

zaprzestaniu wykonywania działalności polegającej na prowadzeniu szkoleń w zakresie

ochrony roślin.

7.

Wojewódzki inspektor sprawuje nadzór nad prowadzeniem szkoleń w zakresie ochrony roślin

przez podmioty wpisane do rejestru, o którym mowa w ust. 1.

8.

W ramach sprawowania nadzoru nad prowadzeniem szkoleń w zakresie ochrony roślin wojewódzki

inspektor przeprowadza, zgodnie z art. 91-99, urzędową kontrolę podmiotów wpisanych

do rejestru, o którym mowa w ust. 1, w zakresie spełnienia wymagań określonych w ust.

6.

9.

W przypadku niespełnienia przez podmiot wpisany do rejestru, o którym mowa w ust.

1, wymagań określonych w ust. 6, wojewódzki inspektor może nakazać, w drodze zaleceń

pokontrolnych, usunięcie uchybień w oznaczonym terminie.

10.

W przypadku

1)

rażącego naruszenia przez podmiot wpisany do rejestru, o którym mowa w ust. 1, wymagań

określonych w ust. 6 lub

2)

nieusunięcia w oznaczonym terminie uchybień, o których mowa w ust. 9

- wojewódzki inspektor może wykreślić, w drodze decyzji, podmiot z rejestru.

11.

Podmiot, który został wykreślony z rejestru, o którym mowa w ust. 1, może ponownie

wystąpić z wnioskiem o wpis do rejestru nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia,

w którym decyzja o wykreśleniu stała się ostateczna.

12.

W przypadku otrzymania informacji, o której mowa w ust. 6 pkt 2, wojewódzki inspektor

w terminie 7 dni od dnia otrzymania tej informacji dokonuje odpowiednio aktualizacji

danych zawartych w rejestrze, o którym mowa w ust. 1, albo wykreśla podmiot z tego

rejestru.

Art. 75b.

1.

Zaświadczenie o ukończeniu szkolenia wydawane jest przez przedsiębiorcę albo inny

podmiot prowadzący takie szkolenie, po uzyskaniu pozytywnego wyniku egzaminu pisemnego

przeprowadzonego w formie testu. Egzamin przeprowadzany przez komisję egzaminacyjną

polega na sprawdzeniu wiadomości objętych programem szkolenia.

2.

Komisję egzaminacyjną powołuje wojewódzki inspektor.

”

;

12)

w art. 76

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Opryskiwacze ciągnikowe i samobieżne polowe lub sadownicze, zwane dalej „opryskiwaczami”,

są poddawane okresowym badaniom ich sprawności technicznej w jednostkach organizacyjnych

upoważnionych przez wojewódzkiego inspektora lub jednostkach organizacyjnych upoważnionych

do przeprowadzania badań opryskiwaczy i potwierdzania ich sprawności technicznej w

innym państwie członkowskim, państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym

Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo państwie,

które zawarło ze Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi umowę regulującą

swobodę przedsiębiorczości, na podstawie przepisów obowiązujących w tym państwie.

”

,

b)

uchyla się ust. 3,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Badania sprawności technicznej opryskiwaczy powinny być przeprowadzane w odstępach

czasu nie dłuższych niż 3 lata, przy czym pierwsze badanie sprawności technicznej

opryskiwacza powinno być przeprowadzone przed upływem 3 lat od dnia jego zakupu.

”

,

d)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a i 4b w brzmieniu

„

4a.

Do czasu przeprowadzenia pierwszego badania sprawności technicznej opryskiwacza, posiadacz

opryskiwacza jest obowiązany do przechowywania dowodów jego zakupu.

4b.

W przypadku braku dowodów zakupu opryskiwacza, opryskiwacz nie może być eksploatowany

do czasu potwierdzenia jego sprawności technicznej na podstawie badań, o których mowa

w ust. 2.

”

,

e)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Wojewódzki inspektor właściwy ze względu na siedzibę jednostki organizacyjnej upoważnia,

w drodze decyzji, tę jednostkę, na jej wniosek, do przeprowadzania badań sprawności

technicznej opryskiwaczy, jeżeli stwierdzi, na podstawie przeprowadzonej kontroli,

że dana jednostka organizacyjna posiada odpowiednie warunki lokalowe, właściwe wyposażenie

techniczne i wykwalifikowaną kadrę do prowadzenia takich badań.

”

;

13)

w art. 107 w ust. 1 uchyla się pkt 29.

1.

Komisja wydaje opinię, o której mowa w art. 38 ust. 1 pkt 6, biorąc pod uwagę oceny

i raporty opracowane przez podmioty upoważnione przez ministra właściwego do spraw

rolnictwa.

2.

Oceny i raporty, o których mowa w ust. 1, dotyczą

1)

właściwości fizycznych, chemicznych i technicznych środka ochrony roślin, w tym jego

substancji aktywnej;

2)

skuteczności działania środka ochrony roślin, z uwzględnieniem niekorzystnego działania

na rośliny lub produkty roślinne;

3)

oddziaływania środka ochrony roślin na zdrowie człowieka i zwierząt wynikającego ze

stosowania środka ochrony roślin;

4)

oddziaływania środka ochrony roślin na zdrowie człowieka i zwierząt wynikającego z

pozostałości środka ochrony roślin w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego

oraz na ich powierzchni;

5)

losu i zachowania środka ochrony roślin w środowisku;

6)

oddziaływania środka ochrony roślin na organizmy niebędące celem jego zastosowania;

7)

oddziaływania środka ochrony roślin na zwalczane kręgowce, w przypadku gdy środek

ochrony roślin jest przeznaczony do zwalczania tych zwierząt.

3.

Oceny i raporty opracowują podmioty, o których mowa w ust. 1, na podstawie przedstawionych

przez wnioskodawcę wyników badań, informacji, danych i ocen dotyczących środka ochrony

roślin oraz jego substancji aktywnej, potwierdzających spełnienie warunków określonych

w art. 38 ust. 1 pkt 1-5. Oceny i raporty mogą być opracowywane w języku polskim lub

angielskim.

4.

Opracowywanie ocen i raportów przez podmioty upoważnione, o których mowa w ust. 1,

jest dokonywane odpłatnie.

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, na wniosek podmiotu, upoważnia podmiot, w drodze

decyzji, do opracowywania ocen i raportów w określonym zakresie.

2.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, może uzyskać podmiot, który spełnia następujące

warunki

1)

zapewnia, aby osoby, które będą opracowywały oceny i raporty, posiadały kwalifikacje

w tym zakresie;

2)

zapewnia, aby osoby, które będą opracowywały oceny i raporty, nie pozostawały z podmiotami

prowadzącymi działalność gospodarczą w zakresie produkcji lub obrotu środkami ochrony

roślin w takim stosunku prawnym lub faktycznym, który mógłby mieć wpływ na treść oceny

lub raportu;

3)

posiada wdrożony i certyfikowany przez akredytowaną jednostkę certyfikującą system

zarządzania jakością w rozumieniu przepisów o systemie oceny zgodności;

4)

przestrzega przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie

chronionych.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

nazwę, siedzibę i adres albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres podmiotu,

o którym mowa w art. 43 ust. 1;

2)

imię i nazwisko osoby upoważnianej do kontaktów z ministrem właściwym do spraw rolnictwa

oraz adres do korespondencji;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile podmiot taki posiada;

4)

wskazanie zakresu opracowywanych ocen i raportów, zgodnie z art. 43 ust. 2;

5)

informacje dotyczące kwalifikacji osób opracowujących oceny i raporty;

6)

datę i podpis.

4.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się

1)

odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego albo zaświadczenie o

wpisie do ewidencji działalności gospodarczej albo odpis z innego odpowiedniego rejestru

albo ewidencji prowadzonych w innym państwie członkowskim;

2)

dokument potwierdzający kwalifikacje i doświadczenie osób opracowujących oceny i raporty;

3)

aktualny certyfikat potwierdzający wdrożenie systemu zarządzania jakością;

4)

oświadczenia osób, które będą brały udział w opracowywaniu ocen i raportów następującej

treści

„

Oświadczam, że

1)

w okresie trzech lat poprzedzających dzień nawiązania stosunku pracy (zawarcia umowy

cywilnoprawnej) z podmiotem opracowującym oceny i raporty nie pozostawałem(-am) i

nadal nie pozostaję w takim stosunku prawnym lub faktycznym z podmiotami prowadzącymi

działalność gospodarczą w zakresie produkcji lub obrotu środkami ochrony roślin, który

mógłby mieć wpływ na treść ocen lub raportów oraz który może budzić uzasadnione wątpliwości

co do mojej bezstronności w zakresie opracowywania ocen i raportów;

2)

zobowiązuję się utrzymać w tajemnicy i poufności wszelkie przekazane informacje, wyniki

badań, dane i oceny związane z opracowywanymi ocenami i raportami.

”

.

5.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4 pkt 4, zawiera także

1)

nazwę, siedzibę i adres albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres wnioskodawcy;

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;

3)

podpis.

6.

Minister właściwy do spraw rolnictwa prowadzi rejestr podmiotów upoważnionych do opracowywania

ocen i raportów, o których mowa w art. 43 ust. 1.

7.

Rejestr, o którym mowa w ust. 6, jest jawny i zawiera

1)

nazwę, siedzibę i adres albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres podmiotu

upoważnionego do opracowywania ocen i raportów;

2)

zakres upoważnienia;

3)

datę wydania i numer decyzji.

8.

Spełnienie przez podmiot opracowujący oceny i raporty warunków, o których mowa w ust.

2, podlega kontroli prowadzonej przez ministra właściwego do spraw rolnictwa.

9.

Minister właściwy do spraw rolnictwa jest uprawniony do kontroli podmiotów opracowujących

oceny i raporty w zakresie

1)

zgodności wykonywanej działalności z udzielonym upoważnieniem;

2)

przestrzegania warunków, o których mowa w ust. 2.

10.

Osoby upoważnione przez ministra właściwego do spraw rolnictwa do dokonywania kontroli

są uprawnione w szczególności do

1)

wstępu na teren nieruchomości, obiektu, lokalu lub ich części, gdzie jest wykonywana

działalność polegająca na opracowywaniu ocen i raportów, w dniach i w godzinach, w

których ta działalność jest wykonywana lub powinna być wykonywana;

2)

żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych nośników informacji

oraz udostępnienia danych mających związek z przedmiotem kontroli.

11.

W przypadku gdy

1)

podmiot upoważniony do opracowywania ocen i raportów przestał spełniać warunki, o

których mowa w ust. 2, lub

2)

osoby, które biorą udział w opracowywaniu ocen i raportów, złożyły oświadczenie, o

którym mowa w ust. 4 pkt 4 niezgodne ze stanem faktycznym

- minister właściwy do spraw rolnictwa, w drodze decyzji, cofa upoważnienie do opracowywania

ocen i raportów.

12.

W przypadku cofnięcia upoważnienia podmiot jest zobowiązany do przekazania do ministra

właściwego do spraw rolnictwa dokumentacji, o której mowa w art. 44 ust. 3 pkt 2.

13.

Podmiot, któremu cofnięto upoważnienie do opracowywania ocen i raportów, może wystąpić

z wnioskiem o ponowne uzyskanie upoważnienia nie wcześniej niż po upływie 2 lat od

dnia doręczenia decyzji cofającej upoważnienie.

14.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

kwalifikacje, w tym rodzaj wykształcenia i doświadczenia zawodowego osób opracowujących

oceny i raporty,

2)

wymagania co do treści opracowywanych przez podmioty, o których mowa w art. 43 ust.

1, ocen i raportów

- mając na uwadze zapewnienie, aby oceny i raporty zostały opracowane w oparciu o

aktualną wiedzę naukowo-techniczną, w sposób bezstronny i rzetelny.

W ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 121, poz. 842, z późn. zm. po art. 8 dodaje się art. 8a w brzmieniu

„

Art. 8a.

Do postępowania w sprawach

1)

o których mowa w art. 24,

2)

dotyczących uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji wydanej na podstawie

art. 24 oraz w sprawach wznowienia postępowania zakończonego wydaniem takiej decyzji

- nie stosuje się przepisów art. 11 ust. 3-9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm. oraz przepisu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. Nr 47, poz. 278).

”

.

W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt

(Dz. U. z 2008 r. Nr 213, poz. 1342) po art. 8 dodaje się art. 8a w brzmieniu

„

Art. 8a.

Do postępowania w sprawach

1)

o których mowa w art. 5, art. 6, art. 8, art. 9, art. 24i ust. 2, art. 43a oraz w

art. 89 ust. 5,

2)

dotyczących uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji wydanej na podstawie

art. 5, art. 6, art. 8, art. 9, art. 24i ust. 2, art. 43a lub art. 89 ust. 5 oraz

w sprawach wznowienia postępowania zakończonego wydaniem takiej decyzji

- nie stosuje się przepisów art. 11 ust. 3-9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm. oraz przepisu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. Nr 47, poz. 278).

”

.

W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 1 otrzymuje brzmienie

„

Art. 1.

Ustawa reguluje podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zadania organów w tym zakresie.

”

;

2)

po art. 2 dodaje się art. 2a w brzmieniu

„

Art. 2a.

Do działalności gospodarczej: budowlanej, handlowej i usługowej, oraz działalności

zawodowej polegającej na świadczeniu usług stosuje się odpowiednio przepisy art. 5,

przepisy rozdziału 2 i 3 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. Nr 47, poz. 278).

”

;

3)

w art. 5 dodaje się pkt 6 i 7 w brzmieniu

„

6)

właściwy organ - właściwy w sprawach podejmowania, wykonywania lub zakończenia działalności

gospodarczej organ administracji publicznej, samorządu zawodowego oraz inny organ

władzy publicznej;

7)

nadrzędny interes publiczny - nadrzędny interes publiczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

”

;

4)

art. 6 otrzymuje brzmienie

„

Art. 6.

1.

Podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego

na równych prawach, z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa.

2.

Właściwy organ nie może żądać ani uzależniać swojej decyzji w sprawie podjęcia, wykonywania

i zakończenia działalności gospodarczej przez zainteresowaną osobę od spełnienia przez

nią dodatkowych warunków, w szczególności od przedłożenia dokumentów lub ujawnienia

danych, nieprzewidzianych przepisami prawa.

3.

Właściwy organ, z wyłączeniem sądu powszechnego, nie może żądać ani uzależnić swoich

rozstrzygnięć w sprawie podjęcia, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej

od przedłożenia dokumentów w formie oryginału, poświadczonej kopii lub poświadczonego

tłumaczenia, chyba że obowiązek taki jest przewidziany przepisami ustaw szczególnych

z uwagi na nadrzędny interes publiczny lub wynika z bezpośrednio stosowanych przepisów

powszechnie obowiązującego prawa wspólnotowego albo ratyfikowanych umów międzynarodowych.

”

;

5)

art. 9 otrzymuje brzmienie

„

Art. 9.

Wykonując swoje zadania, w szczególności w zakresie nadzoru i kontroli, właściwy organ

działa wyłącznie na podstawie i w granicach prawa, z poszanowaniem uzasadnionych interesów

przedsiębiorcy.

”

;

6)

po art. 9 dodaje się art. 9a i 9b w brzmieniu

„

Art. 9a.

Właściwy organ, dokonując oceny spełnienia wymogów niezbędnych do podjęcia i wykonywania

działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, uznaje wymogi,

jakie spełnił przedsiębiorca mający siedzibę na terytorium jednego z państw, o których

mowa w art. 13 ust. 1, aby na terytorium tego państwa mógł podjąć lub wykonywać działalność

gospodarczą, w szczególności uznaje certyfikaty, zaświadczenia lub inne dokumenty

wydane przez właściwy organ państwa, o których mowa w art. 13 ust. 1, które potwierdzają

spełnienie warunków podjęcia i wykonywania działalności gospodarczej.

Art. 9b.

Właściwy organ uznaje ubezpieczenia i gwarancje odpowiedzialności zawodowej wydane

w państwach, o których mowa w art. 13 ust. 1, w zakresie, w jakim spełniają warunki

określone w przepisach odrębnych ustaw.

”

;

7)

art. 11 otrzymuje brzmienie

„

Art. 11.

1.

Właściwy organ jest obowiązany do załatwiania spraw przedsiębiorców bez zbędnej zwłoki.

2.

Właściwy organ nie może odmówić przyjęcia pism i wniosków niekompletnych ani żądać

jakichkolwiek dokumentów, których konieczność przedstawienia lub złożenia nie wynika

wprost z przepisu prawa.

3.

Właściwy organ, przyjmując wniosek, niezwłocznie potwierdza jego przyjęcie.

4.

Potwierdzenie zawiera

1)

wskazanie daty wpływu oraz terminu rozpatrzenia wniosku;

2)

pouczenie o przysługujących przedsiębiorcy środkach odwoławczych;

3)

informację o uprawnieniach wynikających z ust. 9.

5.

W przypadku stwierdzenia konieczności uzupełnienia wniosku termin rozpatrzenia wniosku

biegnie od dnia wpływu uzupełnionego wniosku.

6.

Terminy i tryb uzupełniania pism i wniosków, o których mowa w ust. 2, oraz terminy

załatwiania spraw wynikających z tych pism i wniosków określają odrębne przepisy.

7.

Termin rozpatrzenia wniosku może zostać przedłużony dodatkowo tylko jeden raz. Przedłużenie

terminu rozpatrzenia wniosku nie może przekroczyć dwóch miesięcy.

8.

Właściwy organ ma obowiązek poinformować o przedłużeniu terminu przed upływem terminu

rozpatrzenia wniosku określonego w potwierdzeniu przyjęcia wniosku.

9.

Jeżeli organ nie rozpatrzy wniosku w terminie, uznaje się, że wydał rozstrzygnięcie

zgodnie z wnioskiem przedsiębiorcy, chyba że przepisy ustaw odrębnych ze względu na

nadrzędny interes publiczny stanowią inaczej.

”

;

8)

w art. 13 uchyla się ust. 1a;

9)

w art. 14

a)

w ust. 4 skreśla się zdanie drugie,

b)

dodaje się ust. 7 w brzmieniu

„

7.

Zasady wpisu do rejestru przedsiębiorców określają odrębne przepisy.

”

;

10)

w art. 21 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

numeru identyfikacji podatkowej (NIP), o ile taki posiada;

”

;

11)

po rozdziale 2 dodaje się rozdział 2a w brzmieniu

„

Rozdział 2a

Punkt kontaktowy

Art. 22a.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki prowadzi punkt kontaktowy.

2.

Zadaniem punktu kontaktowego jest

1)

umożliwienie dopełnienia procedur związanych z podejmowaniem, wykonywaniem i zakończeniem

działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

udzielanie informacji, o których mowa w art. 22b oraz art. 22d.

3.

Punkt kontaktowy umożliwia złożenie drogą elektroniczną do właściwych organów wniosków,

oświadczeń lub notyfikacji niezbędnych do podjęcia, wykonywania lub zakończenia działalności

gospodarczej oraz uznania kwalifikacji zawodowych.

4.

Punkt kontaktowy nie prowadzi doradztwa w indywidualnych sprawach.

5.

Punkt kontaktowy jest prowadzony za pośrednictwem strony internetowej, zwanej dalej

„stroną internetową punktu kontaktowego”.

6.

Przekazywanie danych między punktem kontaktowym a właściwymi organami odbywa się za

pośrednictwem elektronicznej platformy usług administracji publicznej lub elektronicznych

skrzynek podawczych właściwych organów albo innych systemów teleinformatycznych umożliwiających

dostęp do rejestrów sądowych.

Art. 22b.

1.

Punkt kontaktowy zapewnia dostęp do informacji dotyczących

1)

procedur i formalności wymaganych przy podejmowaniu, wykonywaniu lub zakończeniu działalności

gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

ogólnych zasad świadczenia usług w państwach, o których mowa w art. 13 ust. 1, w szczególności

w zakresie ochrony konsumentów;

3)

danych kontaktowych właściwych organów wraz ze wskazaniem zakresu ich kompetencji;

4)

sposobów i warunków dostępu do rejestrów publicznych i publicznych baz danych dotyczących

działalności gospodarczej i przedsiębiorców;

5)

środków prawnych przysługujących w przypadku sporu między właściwym organem a przedsiębiorcą

lub konsumentem, między przedsiębiorcą a konsumentem oraz między przedsiębiorcami;

6)

wydanych lub opracowanych przez właściwe organy wyjaśnień w zakresie przepisów dotyczących

podejmowania, wykonywania i zakończenia działalności gospodarczej;

7)

danych kontaktowych stowarzyszeń i organizacji, które mogą udzielić praktycznej pomocy

przedsiębiorcom lub konsumentom;

8)

praw i obowiązków pracowników i pracodawców.

2.

Właściwe organy zapewnią kompletność i aktualność informacji, o których mowa w ust.

1 pkt 1-6.

3.

Informacje, o których mowa w ust. 1, są podawane w sposób zrozumiały i wyczerpujący.

4.

Dane, o których mowa w ust. 1 pkt 7, są zamieszczane na stronie internetowej punktu

kontaktowego na wniosek stowarzyszeń i organizacji.

Art. 22c.

1.

Właściwe organy umożliwiają za pośrednictwem punktu kontaktowego realizację spraw

związanych z podejmowaniem, wykonywaniem i zakończeniem działalności gospodarczej,

z wyłączeniem procedur odwoławczych.

2.

Punkt kontaktowy przekazuje otrzymane dokumenty do właściwych organów niezwłocznie,

nie później niż następnego dnia roboczego po ich otrzymaniu.

3.

Właściwe organy przyjmują w formie elektronicznej wszelkie dokumenty złożone w punkcie

kontaktowym, o których mowa w art. 22a ust. 3. W takim przypadku bieg terminu załatwienia

sprawy przez właściwy organ rozpoczyna się w dniu roboczym następującym po dniu wpływu

wniosku do punktu kontaktowego.

4.

Właściwy organ odpowiada niezwłocznie na wnioski o udzielenie informacji, o których

mowa w art. 22b ust. 1. Jeżeli wniosek jest błędny, nieuzasadniony lub zawiera braki,

właściwy organ jest obowiązany niezwłocznie poinformować wnioskodawcę.

5.

Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do inspekcji lokalu, kontroli sprzętu, fizycznego

sprawdzenia możliwości wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę.

6.

Właściwy organ nie daje gwarancji uczciwości przedsiębiorcy i jego pracowników.

Art. 22d.

1.

W celu umożliwienia uzyskania informacji o przepisach regulujących świadczenie usług

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, punkt kontaktowy za pośrednictwem strony

internetowej punktu kontaktowego udostępnia informacje o adresach stron internetowych

punktów kontaktowych w innych państwach.

2.

Informacje i materiały udostępniane za pośrednictwem strony internetowej punktu kontaktowego

mogą być opracowywane i udostępniane także w innych językach niż język polski.

Art. 22e.

Ilekroć obowiązujące przepisy nadają uprawnienia lub nakładają obowiązki związane

z działalnością gospodarczą, właściwe organy są obowiązane zapewnić możliwość ich

wykonania za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Art. 22f.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki współpracy właściwych

organów w zakresie niezbędnym do realizacji zadań punktu kontaktowego, uwzględniając

określone w ustawie zadania punktu kontaktowego oraz konieczność zapewnienia właściwego

przepływu danych i informacji pomiędzy tymi organami.

”

;

12)

w art. 47 uchyla się ust. 3;

13)

w art. 67 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Jeżeli organ prowadzący rejestr działalności regulowanej nie dokona wpisu w terminie,

o którym mowa w ust. 1, a od dnia wpływu wniosku do tego organu upłynęło 14 dni, przedsiębiorca

może rozpocząć działalność. Nie dotyczy to przypadku, gdy organ wezwał przedsiębiorcę

do uzupełnienia wniosku o wpis nie później niż przed upływem 7 dni od dnia jego otrzymania.

W takiej sytuacji termin, o którym mowa w zdaniu pierwszym, biegnie odpowiednio od

dnia wpływu uzupełnienia wniosku o wpis.

”

;

14)

po art. 75 dodaje się art. 75a w brzmieniu

„

Art. 75a.

1.

Koncesja, zezwolenie, zgoda, licencja albo wpis do rejestru działalności regulowanej

uprawniają do wykonywania działalności gospodarczej na terenie całego kraju i przez

czas nieokreślony.

2.

Wprowadzenie wyjątku od zasady określonej w ust. 1 jest dopuszczalne tylko w przepisach

ustaw odrębnych wyłącznie ze względu na nadrzędny interes publiczny.

”

.

W ustawie z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego

(Dz. U. z 2006 r. Nr 17, poz. 127, z późn. zm. po art. 8 dodaje się art. 8a w brzmieniu

„

Art. 8a.

Do postępowania w sprawach

1)

o których mowa w art. 19-21a,

2)

dotyczących uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji wydanej na podstawie

art. 19-21a oraz w sprawach wznowienia postępowania zakończonego wydaniem takiej decyzji

- nie stosuje się przepisów art. 11 ust. 3-9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm..

”

.

W ustawie z dnia 22 lipca 2006 r. o paszach

(Dz. U. Nr 144, poz. 1045, z 2008 r. Nr 144, poz. 899 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97) po art. 3 dodaje się art. 3a w brzmieniu

„

Art. 3a.

Do postępowania w sprawach

1)

o których mowa w art. 7 ust. 2 i 4, art. 10, art. 16, art. 17, art. 21 oraz art. 37,

2)

dotyczących uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji wydanej na podstawie

art. 7 ust. 2 i 4, art. 10, art. 16, art. 17, art. 21 lub art. 37 oraz w sprawach

wznowienia postępowania zakończonego wydaniem takiej decyzji

- nie stosuje się przepisów art. 11 ust. 3-9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm..”.

”

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 175 ust. 5, art. 181 ust.

4 i art. 186 ust. 4 ustawy wymienionej w art. 31, zachowują moc do dnia wejścia w

życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 175 ust. 5, art. 181 ust.

4 i art. 186 ust. 4 ustawy wymienionej w art. 31, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

(pominięte)

Upoważnienia do badań skuteczności działania środka ochrony roślin, wydane na podstawie

przepisów ustawy wymienionej w art. 43 do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,

stają się upoważnieniami wydanymi na czas nieokreślony.

Jednostki organizacyjne, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zostały

upoważnione przez ministra właściwego do spraw rolnictwa, na podstawie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 43 ust. 5 ustawy wymienionej w art. 43, do opracowywania

ocen i raportów dotyczących środków ochrony roślin wpisuje się z urzędu do rejestru,

o którym mowa w art. 43a ust. 6 ustawy wymienionej w art. 43 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

Na żądanie osoby, której dokumentacja dotyczy, przedsiębiorca

1)

przekaże kopie lub odpisy tej dokumentacji drogą pocztową lub w inny wskazany przez

żądającego sposób, pod wskazany przez niego adres, powiększając kwotę należności za

usługę o poniesione koszty tego przekazania, albo

2)

zapewni żądającemu wgląd w dotyczącą go dokumentację w miejscu znajdującym się na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze, wydane na podstawie art. 5 ust. 7 i art. 75 ust.

6 ustawy wymienionej w art. 43, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 5 ust. 7 oraz art. 75 ust. 8 ustawy wymienionej w art.

43 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 18 miesięcy od

dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Jednostki będące przedsiębiorcami w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zostały upoważnione do przeprowadzenia

szkoleń w zakresie integrowanej produkcji na podstawie przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 5 ust. 7 pkt 1 ustawy wymienionej w art. 43 lub zostały upoważnione

na podstawie art. 75 ust. 1 tej ustawy przez wojewódzkiego inspektora ochrony roślin

i nasiennictwa do prowadzenia szkoleń, o których mowa w art. 64 ust. 4 pkt 1 lit.

a, art. 66 ust. 1 i art. 74 tej ustawy w dotychczasowym brzmieniu, wpisuje się z urzędu

do rejestru, o którym mowa w art. 75 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 43, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

2.

Wpisów, o których mowa w ust. 1, dokonuje się nie później niż w terminie 6 miesięcy

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Wojewódzki inspektor, o którym mowa w art. 75 ust. 2 ustawy wymienionej w art. 43

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, potwierdza dokonanie wpisu, o którym mowa w

ust. 1, przez wydanie zaświadczenia o dokonaniu wpisu do rejestru, nie później niż

w terminie 7 dni od dnia dokonania tego wpisu.

4.

Do dnia doręczenia przedsiębiorcy zaświadczenia, o którym mowa w ust. 3, przedsiębiorca

może prowadzić szkolenia w zakresie integrowanej produkcji na podstawie przepisów

dotychczasowych.

1.

Jednostki niebędące przedsiębiorcami w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zostały upoważnione do przeprowadzenia

szkoleń w zakresie integrowanej produkcji na podstawie przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 5 ust. 7 pkt 1 ustawy wymienionej w art. 43 lub zostały upoważnione

na podstawie art. 75 ust. 1 tej ustawy przez wojewódzkiego inspektora ochrony roślin

i nasiennictwa do prowadzenia szkoleń, o których mowa w art. 64 ust. 4 pkt 1 lit.

a, art. 66 ust. 1 i art. 74 tej ustawy w dotychczasowym brzmieniu, wpisuje się z urzędu

do rejestru, o którym mowa w art. 75a ust. 1 ustawy wymienionej w art. 43, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

2.

Wpisów, o których mowa w ust. 1, dokonuje się nie później niż w terminie 6 miesięcy

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Wojewódzki inspektor, o którym mowa w art. 75a ust. 1 ustawy wymienionej w art. 43

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, potwierdza dokonanie wpisu, o którym mowa w

ust. 1, przez wydanie zaświadczenia o dokonaniu wpisu do rejestru, nie później niż

w terminie 7 dni od dnia dokonania tego wpisu.

4.

Do dnia doręczenia jednostce zaświadczenia, o którym mowa w ust. 3, jednostka może

prowadzić szkolenia w zakresie integrowanej produkcji na podstawie przepisów dotychczasowych.

Spółki prowadzące w dniu wejścia w życie ustawy kancelarie patentowe są obowiązane

do dostosowania postanowień swoich umów, składu osobowego oraz składu osobowego organów

do wymogów określonych w art. 5 ustawy wymienionej w art. 35, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, w terminie 5 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Koncesje, zezwolenia, licencje i zgody wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy zachowują ważność do upływu terminu, na który zostały wydane.

2.

Do postępowań o

1)

udzielenie koncesji, zezwolenia, licencji i zgody,

2)

dokonanie wpisu do rejestru działalności regulowanej

- wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się

przepisy dotychczasowe.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia

Zabiegi przy użyciu środków ochrony roślin w produkcji rolnej i leśnej mogą być wykonywane

przez osoby, które

1)

ukończyły szkolenie w zakresie stosowania środków ochrony roślin w Rzeczypospolitej

Polskiej i posiadają aktualne zaświadczenie o ukończeniu tego szkolenia lub

2)

ukończyły, nie wcześniej niż 5 lat przed wykonywaniem zabiegów przy użyciu środków

ochrony roślin, szkolenie w zakresie, o którym mowa w pkt 1, w innym państwie członkowskim,

państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo państwie, które zawarło ze Wspólnotą

Europejską i jej państwami członkowskimi umowę regulującą swobodę przedsiębiorczości,

na podstawie przepisów obowiązujących w tym państwie i posiadają zaświadczenie o ukończeniu

tego szkolenia.

1.

Działalność polegająca na prowadzeniu szkoleń, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt

1, art. 64 ust. 4 pkt 1 lit. a, art. 66 ust. 1 pkt 1 i art. 74 pkt 1, zwanych dalej

„szkoleniami w zakresie ochrony roślin”, jest działalnością regulowaną w rozumieniu

ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej i wymaga wpisu do rejestru przedsiębiorców wykonujących działalność w zakresie prowadzenia

szkoleń w zakresie ochrony roślin.

2.

Organem prowadzącym rejestr, o którym mowa w ust. 1, jest

1)

wojewódzki inspektor właściwy ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania przedsiębiorcy

albo

2)

wojewódzki inspektor właściwy ze względu na planowane miejsce prowadzenia szkoleń

w zakresie ochrony roślin, do którego został złożony wniosek o wpis do rejestru, w

przypadku przedsiębiorcy z państwa członkowskiego, państwa członkowskiego Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,

albo państwa, które zawarło ze Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi

umowę regulującą swobodę świadczenia usług, czasowo świadczącego usługi na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Wpisu do rejestru, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się na wniosek przedsiębiorcy

zawierający następujące dane

1)

imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres przedsiębiorcy;

2)

imię i nazwisko osoby do kontaktów z wojewódzkim inspektorem oraz adres do korespondencji;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki posiada;

4)

numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo w ewidencji działalności

gospodarczej, o ile przedsiębiorca taki posiada, albo numer w odpowiednim rejestrze

albo ewidencji prowadzonych w innym państwie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2;

5)

wskazanie województw, na obszarze których przedsiębiorca zamierza prowadzić szkolenia

w zakresie ochrony roślin;

6)

wskazanie zakresu, w jakim przedsiębiorca zamierza prowadzić szkolenia w zakresie

ochrony roślin.

4.

Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 3, przedsiębiorca składa oświadczenie następującej

treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców wykonujących działalność

w zakresie prowadzenia szkoleń w zakresie ochrony roślin są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

są mi znane i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia

szkoleń w zakresie ochrony roślin, określone w ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin.

”

.

5.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4, powinno również zawierać

1)

imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres przedsiębiorcy;

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy ze wskazaniem imienia i

nazwiska oraz pełnionej funkcji.

6.

Rejestr, o którym mowa w ust. 1

1)

zawiera

a)

informacje, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 6,

b)

numer wpisu,

c)

datę wpisu;

2)

jest jawny;

3)

może być prowadzony w systemie teleinformatycznym.

7.

Przedsiębiorca wykonujący działalność w zakresie prowadzenia szkoleń w zakresie ochrony

roślin jest obowiązany spełniać następujące warunki

1)

zapewnić warunki organizacyjno-techniczne prowadzenia szkoleń w zakresie ochrony roślin;

2)

zapewnić prowadzenie szkoleń w zakresie ochrony roślin przez osoby posiadające odpowiednie

kwalifikacje;

3)

informować wojewódzkiego inspektora, o którym mowa w ust. 2, o planowanych terminach

i miejscach prowadzenia szkoleń w zakresie ochrony roślin, nie później niż na 14 dni

przed ich rozpoczęciem;

4)

prowadzić szkolenia w zakresie ochrony roślin zgodnie z programami takich szkoleń

oraz w grupach zapewniających prawidłowy przebieg takich szkoleń;

5)

dokumentować działania związane z prowadzeniem szkoleń w zakresie ochrony roślin;

6)

udostępniać dokumenty dotyczące prowadzenia szkoleń w zakresie ochrony roślin na każde

żądanie wojewódzkiego inspektora.

8.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

warunki organizacyjno-techniczne prowadzenia szkoleń w zakresie ochrony roślin,

2)

kwalifikacje osób prowadzących szkolenia w zakresie ochrony roślin, z uwzględnieniem

programu szkolenia dla osób prowadzących szkolenia w zakresie integrowanej produkcji,

3)

programy szkoleń w zakresie ochrony roślin, z uwzględnieniem sposobu stosowania środków

ochrony roślin w przypadku szkoleń w zakresie stosowania tych środków,

4)

maksymalną liczbę osób w grupie, dla jakiej prowadzi się szkolenia w zakresie ochrony

roślin,

5)

sposób dokumentowania działań związanych z prowadzeniem szkoleń w zakresie ochrony

roślin,

6)

wzór zaświadczenia o ukończeniu szkolenia w zakresie ochrony roślin oraz okres ważności

tego zaświadczenia

- mając na względzie zapewnienie prawidłowego przebiegu szkoleń w zakresie ochrony

roślin.

1.

Podmiot, niebędący przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, może prowadzić szkolenia w zakresie ochrony roślin, po uzyskaniu wpisu do rejestru

podmiotów prowadzących szkolenia, prowadzonego przez wojewódzkiego inspektora właściwego

ze względu na siedzibę tego podmiotu.

2.

Wojewódzki inspektor dokonuje wpisu do rejestru, o którym mowa w ust. 1, na wniosek

zainteresowanego podmiotu, zawierający

1)

nazwę, siedzibę i adres albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres podmiotu;

2)

imię i nazwisko osoby do kontaktów z wojewódzkim inspektorem oraz adres do korespondencji;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile podmiot taki posiada;

4)

wskazanie województw, na obszarze których podmiot zamierza prowadzić szkolenia w zakresie

ochrony roślin;

5)

wskazanie zakresu, w jakim podmiot zamierza prowadzić szkolenia.

3.

Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, podmiot składa oświadczenie o następującej

treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru podmiotów prowadzących szkolenia w zakresie

ochrony roślin są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

są mi znane i spełniam warunki prowadzenia szkoleń w zakresie ochrony roślin, określone

w ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin.

”

.

4.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 3, powinno również zawierać

1)

nazwę, siedzibę i adres albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres podmiotu;

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania podmiotu ze wskazaniem imienia i nazwiska

oraz pełnionej funkcji.

5.

Rejestr, o którym mowa w ust. 1

1)

zawiera

a)

informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 5,

b)

numer wpisu,

c)

datę wpisu;

2)

jest jawny;

3)

może być prowadzony w systemie teleinformatycznym.

6.

Podmiot prowadzący szkolenia jest obowiązany

1)

spełniać warunki, określone w art. 75 ust. 7;

2)

informować na piśmie wojewódzkiego inspektora, o którym mowa w ust. 1, o

a)

zmianie danych podlegających wpisowi do rejestru, w terminie 14 dni od dnia zajścia

zdarzenia, które spowodowało zmianę tych danych,

b)

zaprzestaniu wykonywania działalności polegającej na prowadzeniu szkoleń w zakresie

ochrony roślin.

7.

Wojewódzki inspektor sprawuje nadzór nad prowadzeniem szkoleń w zakresie ochrony roślin

przez podmioty wpisane do rejestru, o którym mowa w ust. 1.

8.

W ramach sprawowania nadzoru nad prowadzeniem szkoleń w zakresie ochrony roślin wojewódzki

inspektor przeprowadza, zgodnie z art. 91-99, urzędową kontrolę podmiotów wpisanych

do rejestru, o którym mowa w ust. 1, w zakresie spełnienia wymagań określonych w ust.

6.

9.

W przypadku niespełnienia przez podmiot wpisany do rejestru, o którym mowa w ust.

1, wymagań określonych w ust. 6, wojewódzki inspektor może nakazać, w drodze zaleceń

pokontrolnych, usunięcie uchybień w oznaczonym terminie.

10.

W przypadku

1)

rażącego naruszenia przez podmiot wpisany do rejestru, o którym mowa w ust. 1, wymagań

określonych w ust. 6 lub

2)

nieusunięcia w oznaczonym terminie uchybień, o których mowa w ust. 9

- wojewódzki inspektor może wykreślić, w drodze decyzji, podmiot z rejestru.

11.

Podmiot, który został wykreślony z rejestru, o którym mowa w ust. 1, może ponownie

wystąpić z wnioskiem o wpis do rejestru nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia,

w którym decyzja o wykreśleniu stała się ostateczna.

12.

W przypadku otrzymania informacji, o której mowa w ust. 6 pkt 2, wojewódzki inspektor

w terminie 7 dni od dnia otrzymania tej informacji dokonuje odpowiednio aktualizacji

danych zawartych w rejestrze, o którym mowa w ust. 1, albo wykreśla podmiot z tego

rejestru.

1.

Koncesja, zezwolenie, zgoda, licencja albo wpis do rejestru działalności regulowanej

uprawniają do wykonywania działalności gospodarczej na terenie całego kraju i przez

czas nieokreślony.

2.

Wprowadzenie wyjątku od zasady określonej w ust. 1 jest dopuszczalne tylko w przepisach

ustaw odrębnych wyłącznie ze względu na nadrzędny interes publiczny.

1.

Zaświadczenie o ukończeniu szkolenia wydawane jest przez przedsiębiorcę albo inny

podmiot prowadzący takie szkolenie, po uzyskaniu pozytywnego wyniku egzaminu pisemnego

przeprowadzonego w formie testu. Egzamin przeprowadzany przez komisję egzaminacyjną

polega na sprawdzeniu wiadomości objętych programem szkolenia.

2.

Komisję egzaminacyjną powołuje wojewódzki inspektor.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

8 pkt 1 i 2, art. 22 pkt 1, art. 27 oraz art. 58 pkt 1, które wchodzą w życie w dniu

następującym po dniu ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 18 stycznia 2016 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 19-46, art. 55-62, art. 81 i art. 83, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2016 r.;

2)

art. 65 pkt 3-5, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r., z wyjątkiem

1)

art. 124, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 131 i art. 132, które wchodzą w życie po upływie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

art. 70, które wchodzą w życie po upływie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Do działalności polegającej na szkoleniu personelu lotniczego w celu uzyskania licencji

członka personelu lotniczego oraz na świadczeniu usług lotniczych innych niż przewóz

lotniczy nie stosuje się przepisu art. 11 ust. 9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm..

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r., z wyjątkiem art. 17 ust. 2 i 3, art.

25, art. 88 ust. 3, art. 106 ust. 2 zdanie trzecie, ust. 3 pkt 13, ust. 4 pkt 11 i

ust. 5, art. 148 pkt 6 oraz art. 172 pkt 10, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2012 r.