Obwieszczenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 2 czerwca 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny

Rozporządzenie określa wymagania weterynaryjne przy produkcji mięsa przeznaczonego

na użytek własny, zwanego dalej „mięsem”, w tym

1)

wymagania dotyczące zdrowia zwierząt, z których pozyskuje się mięso;

2)

wymagania, jakie powinny być spełnione przy uboju na terenie gospodarstwa;

3)

wymagania dotyczące badania poubojowego mięsa, w tym mięsa pozyskanego w wyniku odstrzału

zwierząt łownych;

4)

sposób znakowania mięsa.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 31 sierpnia 2015 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

1.

Ubojowi na terenie gospodarstwa w celu produkcji mięsa poddaje się zwierzęta

1)

zdrowe;

2)

które nie pochodzą z gospodarstwa lub obszaru podlegającego ograniczeniom, nakazom

lub zakazom, mającym zastosowanie do danych zwierząt, wydanym na podstawie przepisów

ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1539 oraz z 2015 r. poz. 266 i 470), ze względu na chorobę zakaźną zwierząt wymienioną w przepisach wydanych na podstawie

art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego;

3)

po upływie okresu karencji określonego dla użytego produktu leczniczego weterynaryjnego

lub produktu leczniczego, jeżeli przed poddaniem ubojowi zwierzęta były leczone tymi

produktami.

2.

Nie przeprowadza się uboju zwierząt, w celu pozyskania mięsa, z gatunku wrażliwego

na zakażenie jedną z chorób zakaźnych zwierząt wymienionych w przepisach wydanych

na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego, w gospodarstwie innym niż gospodarstwo pochodzenia zwierzęcia, jeżeli znajdują się

tam zwierzęta podejrzane o zakażenie tą chorobą lub podejrzane o tę chorobę, chore

lub zakażone.

1.

Dopuszcza się ubój na terenie gospodarstwa, w celu produkcji mięsa, świń utrzymywanych

w gospodarstwie podlegającym ograniczeniom, nakazom lub zakazom, o których mowa w

§ 2 ust. 1 pkt 2, wydanym w związku z wystąpieniem afrykańskiego pomoru świń na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej lub terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej

lub państwa trzeciego, graniczących z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pod warunkiem

że były one utrzymywane w tym gospodarstwie co najmniej przez 30 dni przed ubojem,

a ponadto gdy

1)

świnie te zostaną poddane badaniu przedubojowemu świń przeprowadzonemu w sposób określony

w części A rozdziału IV sekcji IV załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 854/2004 Parlamentu

Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy

dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego

przeznaczonych do spożycia przez ludzi

(Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 206, z późn. zm., zwanego dalej „rozporządzeniem nr 854/2004”;

2)

mięso pozyskane w wyniku uboju tych świń zostanie poddane badaniu poubojowemu.

2

Próbki do badania laboratoryjnego w kierunku afrykańskiego pomoru świń pobiera się

przy przeprowadzaniu badania przedubojowego świń lub badania poubojowego mięsa z tych

świń, w przypadku gdy ubój świń jest dokonywany w gospodarstwie położonym na obszarze

Rzeczypospolitej Polskiej wymienionym w części

1)

III załącznika do decyzji wykonawczej Komisji 2014/709/UE z dnia 9 października 2014 r. w sprawie środków

kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w

niektórych państwach członkowskich i uchylającej decyzję wykonawczą 2014/178/UE

(Dz. Urz. UE L 295 z 11.10.2014, str. 63, z późn. zm., zwanej dalej „decyzją nr 2014/709/UE”;

2)

I i II załącznika do decyzji nr 2014/709/UE - jeżeli istnieje podejrzenie wystąpienia

afrykańskiego pomoru świń.

Dopuszcza się ubój na terenie gospodarstwa, w celu produkcji mięsa, świń utrzymywanych

w gospodarstwie położonym na obszarze, o którym mowa w załączniku do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 lutego 2016 r. w sprawie

zarządzenia odstrzału sanitarnego dzików

(Dz. U. poz. 229), gdy gospodarstwo to nie jest położone na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej wymienionym

w części I, II i III załącznika do decyzji nr 2014/709/UE.

Przy uboju zwierząt na terenie gospodarstwa powinny być spełnione wymagania określone

w przepisach o ochronie zwierząt i w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji

zwierząt, a także w przepisach o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt.

1.

Co najmniej na 24 godziny przed dokonaniem uboju zwierząt, z wyłączeniem drobiu lub

zajęczaków, w celu produkcji mięsa, jeżeli ubój ma być dokonany

1)

na terenie gospodarstwa, w którym zwierzęta były utrzymywane - posiadacz zwierząt,

2)

w gospodarstwie innym niż gospodarstwo, w którym zwierzęta były utrzymywane - podmiot

prowadzący to gospodarstwo

- informuje powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce przeprowadzenia

uboju o zamiarze przeprowadzenia uboju.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1

1)

zawiera

a)

imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz adres posiadacza zwierząt poddawanych ubojowi,

b)

imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz adres podmiotu prowadzącego gospodarstwo

- w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2,

c)

gatunek i liczbę zwierząt poddawanych ubojowi,

d)

numer identyfikacyjny zwierzęcia lub zwierząt poddawanych ubojowi, jeżeli z przepisów

o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt wynika obowiązek oznakowania zwierzęcia,

e)

miejsce i termin uboju,

f)

imię i nazwisko oraz adres osoby uprawnionej do przeprowadzenia uboju,

g)

inne dane mające na celu ułatwienie kontaktu z informującym, w szczególności numer

telefonu informującego,

h)

w przypadku, o którym mowa w § 2a ust. 1 - oświadczenie, że świnie były utrzymywane

w gospodarstwie co najmniej przez 30 dni przed ubojem;

2)

może zawierać zgłoszenie mięsa do badania poubojowego - w przypadku, o którym mowa

w § 8 pkt 1.

3.

W przypadku uboju cieląt do szóstego miesiąca życia, owiec lub kóz, informacja, o

której mowa w ust. 1, jest przekazywana w formie pisemnego powiadomienia zawierającego

dodatkowo oświadczenie o zagospodarowaniu na własny koszt materiału szczególnego ryzyka

zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r.

ustanawiającym zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych

gąbczastych encefalopatii

(Dz. Urz. WE L 147 z 31.05.2001, str. 1, z późn. zm., zwanym dalej „rozporządzeniem nr 1069/2009”.

4.

Wzór powiadomienia o zamiarze przeprowadzenia uboju cieląt do szóstego miesiąca życia,

owiec lub kóz w celu produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny określa załącznik

nr 1 do rozporządzenia.

1.

Podmiot prowadzący gospodarstwo, w którym dokonywany jest ubój zwierząt pochodzących

z innych gospodarstw w celu produkcji mięsa, zapewnia, że

1)

zwierzęta są ubijane niezwłocznie po przybyciu do gospodarstwa;

2)

ubój zwierząt odbywa się w warunkach zapobiegających zanieczyszczeniu mięsa.

2.

Podmiot prowadzący gospodarstwo, w którym dokonywany jest ubój zwierząt określony

w ust. 1, prowadzi ewidencję przeprowadzonych w gospodarstwie ubojów oraz przechowuje

ją przez okres trzech lat od daty dokonania uboju danego zwierzęcia.

3.

Ewidencja, o której mowa w ust. 2, składa się z kolejno ponumerowanych stron zawierających

1)

imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz adres posiadacza zwierząt poddanych ubojowi;

2)

adres gospodarstwa, z którego pochodziły zwierzęta, jeżeli jest inny niż adres posiadacza

zwierzęcia;

3)

liczbę zwierząt poddanych ubojowi;

4)

numer identyfikacyjny zwierząt poddanych ubojowi, jeżeli z przepisów o systemie identyfikacji

i rejestracji zwierząt wynika obowiązek oznakowania zwierzęcia;

5)

datę uboju;

6)

imię i nazwisko, adres oraz podpis osoby uprawnionej do przeprowadzenia uboju;

7)

podpis posiadacza zwierzęcia.

1.

W gospodarstwie, w którym dokonywany jest ubój zwierząt pochodzących z innych gospodarstw

w celu produkcji mięsa, powinno być wyznaczone miejsce lub pomieszczenie przeznaczone

do

1)

ogłuszania, wykrwawiania i wytrzewiania zwierząt;

2)

przechowywania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w rozporządzeniu

nr 1069/2009, w tym materiału szczególnego ryzyka, odpowiednio zabezpieczone przed

dostępem osób postronnych oraz zwierząt.

2.

Miejsce lub pomieszczenie, w których odbywa się wytrzewianie tusz, powinny

1)

być utrzymywane w czystości i zachowane w dobrym stanie;

2)

zapewniać odpowiednią przestrzeń roboczą pozwalającą na przeprowadzanie wszelkich

działań w sposób zapobiegający zanieczyszczeniu mięsa;

3)

mieć dostęp do bieżącej wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi.

3.

Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, w tym materiał szczególnego ryzyka, o których

mowa w ust. 1, przechowuje się

1)

w sposób gwarantujący, że jego jakość mikrobiologiczna nie ulegnie pogorszeniu;

2)

w pojemnikach oznaczonych w sposób trwały, które każdorazowo po opróżnieniu poddaje

się myciu, czyszczeniu i odkażaniu.

4.

Jeżeli w gospodarstwie, w którym dokonywany jest ubój zwierząt pochodzących z innych

gospodarstw w celu produkcji mięsa, utrzymywane są zwierzęta gospodarskie, to miejsce

lub pomieszczenie, o którym mowa w ust. 1, powinno być odizolowane od pomieszczeń,

w których utrzymywane są zwierzęta.

1.

Mięso świń i nutrii poddanych ubojowi oraz mięso dzików odstrzelonych, w celu produkcji

mięsa, poddaje się badaniu na obecność włośni jedną z metod określoną w załączniku

I do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1375 z dnia 10 sierpnia 2015 r. ustanawiającego

szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włośni ( Trichinella ) w mięsie

(Dz. Urz. UE L 212 z 11.08.2015, str. 7) albo metodą badania trychinoskopowego określoną w załączniku nr 3 do rozporządzenia,

na koszt

1)

posiadacza tego mięsa lub

2)

podmiotu prowadzącego gospodarstwo, w którym dokonano uboju - w przypadku uboju zwierząt,

o którym mowa w § 5 ust. 1.

2.

W przypadku gdy tusza podlega badaniu, o którym mowa w § 8, próbki do badania mięsa

na obecność włośni pobiera i bada urzędowy lekarz weterynarii, o którym mowa w ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1482 i 1918 oraz z 2016 r. poz. 50), zwany dalej „urzędowym lekarzem weterynarii”.

3.

W przypadku gdy tusza nie podlega badaniu, o którym mowa w § 8, próbki do badania

mięsa na obecność włośni pobiera i dostarcza do urzędowego lekarza weterynarii

1)

posiadacz mięsa - w przypadku dzików oraz uboju zwierząt na terenie gospodarstwa,

w którym zwierzęta były utrzymywane;

2)

podmiot prowadzący gospodarstwo, w którym dokonywany jest ubój - w przypadku uboju

zwierząt, o którym mowa w § 5 ust. 1.

4.

Sposób pobierania próbek do badania mięsa na obecność włośni oraz zasady dostarczania

próbek do urzędowego lekarza weterynarii określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

5.

Powiatowy lekarz weterynarii podaje do publicznej wiadomości, w sposób zwyczajowo

przyjęty na danym terenie, nazwiska urzędowych lekarzy weterynarii wyznaczonych do

badania, o którym mowa w ust. 1 i § 8, ich siedziby oraz obszar działania.

6.

Mięso zbadane na obecność włośni metodą badania trychinoskopowego określoną w załączniku

nr 3 do rozporządzenia

1)

przed spożyciem powinno zostać poddane obróbce cieplnej zapewniającej podgrzanie mięsa

do temperatury wewnętrznej wynoszącej co najmniej 71°C;

2)

nie powinno być wykorzystywane do przygotowania potraw na grillu lub w kuchence mikrofalowej.

1.

Mięso zwierząt poddanych ubojowi oraz mięso zwierząt łownych odstrzelonych, w celu

produkcji mięsa, poddaje się badaniu poubojowemu przeprowadzanemu przez urzędowego

lekarza weterynarii, w sposób właściwy dla danego gatunku zwierząt, określony w sekcji

IV załącznika I do rozporządzenia nr 854/2004, na wniosek i na koszt

1)

posiadacza tego mięsa lub

2)

podmiotu prowadzącego gospodarstwo, w którym został dokonany ubój - w przypadku uboju

zwierząt, o którym mowa w § 5 ust. 1.

2.

W przypadku dokonywania uboju świń, o którym mowa w § 2a, badanie przedubojowe świń

i poubojowe mięsa oraz pobieranie próbek do badań laboratoryjnych w kierunku afrykańskiego

pomoru świń przeprowadza się

1)

z urzędu;

2)

na koszt posiadacza mięsa - w przypadku badania poubojowego mięsa.

1.

Jeżeli w wyniku przeprowadzonego badania poubojowego, o którym mowa w § 8, oraz badania

na obecność włośni, o którym mowa w § 7 ust. 2, w przypadku badania mięsa świń, nutrii

i dzików, stwierdzono, że badane mięso zwierząt jest zdatne do spożycia przez ludzi,

urzędowy lekarz weterynarii wystawia zaświadczenie o przeprowadzeniu badania poubojowego

mięsa, które zawiera

1)

imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz adres posiadacza mięsa;

2)

miejsce i termin uboju albo odstrzału;

3)

datę przeprowadzenia badania;

4)

gatunek zwierzęcia, z którego pozyskano mięso, oraz numer identyfikacyjny tego zwierzęcia,

jeżeli z przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt wynika obowiązek

oznakowania zwierzęcia;

5)

wynik badania;

6

w przypadku badania mięsa świń, nutrii i dzików, informację o ograniczeniach w sposobie

wykorzystania mięsa - jeżeli badanie na obecność włośni przeprowadzono przy zastosowaniu

metody badania trychinoskopowego określonej w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

2.

Jeżeli w wyniku badania na obecność włośni próbek mięsa świń, nutrii i dzików, pobranych

i dostarczonych zgodnie z § 7 ust. 3

1)

nie stwierdzono włośni - urzędowy lekarz weterynarii wystawia zaświadczenie o przeprowadzeniu

badania próbek mięsa, które zawiera

a)

imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz adres posiadacza mięsa,

b)

miejsce i termin uboju albo odstrzału,

c)

datę przeprowadzenia badania,

d)

gatunek zwierzęcia, z którego pochodziła badana próbka, i numer identyfikacyjny tego

zwierzęcia, jeżeli z przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt wynika

obowiązek oznakowania zwierzęcia,

e)

wynik badania,

f

informację o ograniczeniach w sposobie wykorzystania mięsa - jeżeli badanie próbek

na obecność włośni przeprowadzono przy zastosowaniu metody badania trychinoskopowego

określonej w załączniku nr 3 do rozporządzenia;

2)

stwierdzono włośnie - powiatowy lekarz weterynarii wydaje decyzję administracyjną

w sprawie uznania mięsa za niezdatne do spożycia przez ludzi, określając w niej sposób

postępowania z tym mięsem.

3.

Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 2 pkt 2, urzędowy lekarz weterynarii

z urzędu pobiera próbki mięsa i przeprowadza badanie, o którym mowa w § 7 ust. 1 i

§ 8, na koszt posiadacza mięsa.

1.

Urzędowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia, po pobraniu próbek mięsa i przeprowadzeniu

badania, o którym mowa w § 7 ust. 1, lub badania, o którym mowa w § 8, że mięso jest

niezdatne do spożycia przez ludzi, znakuje tuszę znakiem weterynaryjnym w kształcie

trójkąta równobocznego o długości boku 5 cm zawierającym

1)

w górnej części - litery „PL”;

2)

w dolnej części - litery „IW”.

2.

Znak weterynaryjny umieszcza się na

1)

zewnętrznej powierzchni tuszy przez opieczętowanie jej znakiem przy użyciu tuszu lub

przez znakowanie na gorąco lub

2)

zawieszce przymocowanej do tuszy.

Urzędowy lekarz weterynarii, niebędący pracownikiem Inspekcji Weterynaryjnej, przeprowadzający

badanie mięsa, przekazuje powiatowemu lekarzowi weterynarii

1)

informację o zaświadczeniach, o których mowa w § 9 ust. 1 lub ust. 2 pkt 1,

2)

decyzje administracyjne o uznaniu mięsa za niezdatne do spożycia przez ludzi

- które zostały wydane w danym kwartale, w terminie do 15. dnia pierwszego miesiąca

kwartału następującego po kwartale, którego dotyczy informacja lub w którym zostały

wydane te decyzje.

Mięso świń i nutrii poddanych ubojowi oraz mięso dzików odstrzelonych nie może zostać

spożyte ani przetworzone przed uzyskaniem zaświadczenia, o którym mowa w § 9 ust.

1 lub ust. 2 pkt 1.

Traci moc rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 lipca 2007 r. w sprawie wymagań

weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny

(Dz. U. poz. 919).

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia