Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 3 czerwca 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuk

1.

Stopniami naukowymi są stopnie doktora i doktora habilitowanego określonej dziedziny

nauki w zakresie danej dyscypliny naukowej.

2.

Stopniami w zakresie sztuki są stopnie doktora i doktora habilitowanego określonej

dziedziny sztuki w zakresie danej dyscypliny artystycznej.

1.

Tytułem naukowym jest tytuł profesora określonej dziedziny nauki.

2.

Tytułem w zakresie sztuki jest tytuł profesora określonej dziedziny sztuki.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

po zasięgnięciu opinii Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, zwanej dalej

„Centralną Komisją”, dziedziny nauki i sztuki oraz dyscypliny naukowe i artystyczne,

mając na uwadze istniejące stopnie i tytuły, a także rozwój dziedzin i dyscyplin nauki

oraz dziedzin sztuki i dyscyplin artystycznych oraz obszary wiedzy, z uwzględnieniem

obszarów kształcenia określonych w przepisach o szkolnictwie wyższym.

2.

Dyscyplina naukowa (artystyczna) może być tożsama z dziedziną nauki (sztuki).

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

„stopniach doktora i doktora habilitowanego” bez bliższego określenia - rozumie się

przez to stopnie naukowe doktora i doktora habilitowanego oraz stopnie doktora i doktora

habilitowanego sztuki;

2)

„tytule profesora” bez bliższego określenia - rozumie się przez to tytuł naukowy profesora

i tytuł profesora sztuki;

3)

„jednostce organizacyjnej” bez bliższego określenia - rozumie się przez to wydział,

inną jednostkę organizacyjną szkoły wyższej, instytut naukowy Polskiej Akademii Nauk,

instytut badawczy albo międzynarodowy instytut naukowy utworzony na podstawie odrębnych

przepisów, działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

4)

„radzie jednostki organizacyjnej” bez bliższego określenia - rozumie się przez to

radę wydziału, radę innej jednostki organizacyjnej szkoły wyższej, radę naukową instytutu

naukowego Polskiej Akademii Nauk, radę naukową instytutu badawczego albo radę naukową

międzynarodowego instytutu naukowego utworzonego na podstawie odrębnych przepisów,

działającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

5)

„rozprawie doktorskiej” bez bliższego określenia - rozumie się przez to również pracę

doktorską w zakresie sztuki.

1.

Stopnie doktora i doktora habilitowanego są nadawane w jednostkach organizacyjnych,

które posiadają uprawnienie do ich nadawania.

2.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, nadaje Centralna Komisja na wniosek jednostki

organizacyjnej, biorąc pod uwagę poziom działalności naukowej lub artystycznej jednostki

oraz liczbę zatrudnionych w niej osób posiadających tytuł profesora lub stopień doktora

habilitowanego, określoną w art. 6. Centralna Komisja nadaje to uprawnienie po zasięgnięciu

opinii Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, wyrażonej w terminie trzech miesięcy

od dnia otrzymania przez Radę Główną Nauki i Szkolnictwa Wyższego wniosku o wyrażenie

opinii.

2a.

W przypadku łączenia jednostek organizacyjnych szkoły wyższej, z których co najmniej

jedna posiada uprawnienia do nadawania stopni, jednostka powstała w wyniku połączenia

zachowuje uprawnienia do nadawania tych stopni. O połączeniu nowo utworzona jednostka

organizacyjna zawiadamia Centralną Komisję w terminie 7 dni od dnia połączenia.

3.

Centralna Komisja rozstrzyga o nadaniu uprawnienia, o którym mowa w ust. 1, w terminie

sześciu miesięcy od dnia otrzymania wniosku o przyznanie uprawnienia.

1.

Uprawnienie do nadawania stopnia doktora może otrzymać jednostka organizacyjna, która

zatrudnia w pełnym wymiarze czasu pracy co najmniej osiem osób posiadających tytuł

profesora lub stopień doktora habilitowanego lub osób, które nabyły uprawnienia równoważne

z uprawnieniami doktora habilitowanego na podstawie art. 21a, dla których ta jednostka jest podstawowym miejscem pracy, w rozumieniu ustawy

z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 572, z późn. zm., reprezentujących dziedzinę nauki lub dziedzinę sztuki, w zakresie której jednostka

organizacyjna ma otrzymać uprawnienie.

2.

Uprawnienie do nadawania stopnia doktora habilitowanego może otrzymać jednostka organizacyjna,

która zatrudnia w pełnym wymiarze czasu pracy co najmniej dwanaście osób posiadających

tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego lub osób, które nabyły uprawnienia

równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego na podstawie art. 21a, dla których ta jednostka jest podstawowym miejscem pracy, w rozumieniu ustawy

z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym, reprezentujących dziedziny nauki lub dziedziny sztuki, w których zakresie jednostka

organizacyjna ma otrzymać uprawnienie, w tym co najmniej 3 osoby posiadające tytuł

profesora.

3.

Uprawnienie do nadawania stopnia doktora i doktora habilitowanego może obejmować tylko

te dyscypliny naukowe lub artystyczne, które w danej jednostce organizacyjnej są reprezentowane

przez co najmniej pięć osób zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy, posiadających

tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego lub osób, które nabyły uprawnienia

równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego na podstawie art. 21a.

4.

Osoby posiadające tytuł profesora, stopień doktora habilitowanego lub osoby, które

nabyły uprawnienia równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego na podstawie

art. 21a, mogą być wliczane do minimalnej liczby osób zatrudnionych, o której mowa

w ust. 1-3, tylko w jednej jednostce organizacyjnej i o ile są zatrudnione w tej jednostce

nie krócej niż rok.

5.

Centralna Komisja w uzasadnionych przypadkach może uznać, że osoby reprezentujące

pokrewne dziedziny nauki lub sztuki, w tym pokrewne dyscypliny naukowe i artystyczne,

spełniają warunki, o których mowa w ust. 1-3.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

tryb zgłaszania wniosków o przyznanie uprawnienia do nadawania stopni doktora i doktora

habilitowanego, uwzględniając w szczególności wzór wniosku o przyznanie tych uprawnień

oraz dokumentację, obejmującą w szczególności

1)

sprawozdanie jednostki ubiegającej się o przyznanie uprawnień z działalności naukowo-badawczej

lub twórczości artystycznej w okresie trzech lat bezpośrednio poprzedzających złożenie

wniosku;

2)

imienny wykaz osób posiadających tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego

oraz osób, które nabyły uprawnienia równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego

na podstawie art. 21a, zatrudnionych w tej jednostce;

3)

imienny skład rady tej jednostki;

4)

charakterystykę osiągnięć w zakresie kształcenia kadr i osiągnięć naukowych osób,

o których mowa w pkt 2 i 3;

5)

charakterystykę bazy badawczej tej jednostki;

6)

opinię Polskiej Komisji Akredytacyjnej o jakości kształcenia w jednostce, jeżeli prowadzi

ona kształcenie.

2.

Wykaz jednostek organizacyjnych uprawnionych do nadawania stopni doktora i doktora

habilitowanego wraz z określeniem nazw nadawanych stopni ogłasza Centralna Komisja

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

1.

Jednostka organizacyjna zawiadamia niezwłocznie Centralną Komisję o zmianach w stanie

zatrudnienia wpływających na uprawnienie do nadawania stopni doktora i doktora habilitowanego.

2.

Uprawnienie do nadawania stopni doktora i doktora habilitowanego ulega zawieszeniu

z mocy prawa od dnia, w którym liczba pracowników zatrudnionych w jednostce organizacyjnej

zmniejszyła się poniżej minimum określonego w art. 6. Centralna Komisja określa termin,

nie dłuższy niż dwa lata, w którym jednostka jest obowiązana spełnić warunki do przywrócenia

zawieszonych uprawnień.

3.

Jeżeli jednostka organizacyjna w wyznaczonym terminie nie spełni warunków, o których

mowa w ust. 2, Centralna Komisja cofa uprawnienie.

4.

Centralna Komisja określa warunki kontynuowania przewodów doktorskich wszczętych przed

dniem zawieszenia uprawnień, o którym mowa w ust. 2, przez tę jednostkę organizacyjną

albo wskazuje inną jednostkę organizacyjną, w której te przewody są kontynuowane.

5.

Postępowania habilitacyjne wszczęte przed dniem zawieszenia uprawnień, o którym mowa

w ust. 2, są kontynuowane przez komisję powołaną na podstawie art. 18a ust. 5. Centralna

Komisja wskazuje jednostkę organizacyjną, która w trybie art. 18a ust. 11, podejmie

uchwałę o nadaniu lub odmowie nadania stopnia doktora habilitowanego.

1.

Centralna Komisja dokonuje okresowej oceny spełniania warunków do nadawania stopni

doktora i doktora habilitowanego, wykonywania uprawnień przez jednostkę organizacyjną

uprawnioną do nadawania stopni, a także zasadności uchwał, o których mowa w art. 14

ust. 2 pkt 5 i art. 18a ust. 11, w sprawie nadawania tych stopni.

2.

Jeżeli ocena, o której mowa w ust. 1, jest negatywna, Centralna Komisja może

1)

ograniczyć uprawnienie przez zobowiązanie jednostki organizacyjnej do przedstawiania

Centralnej Komisji do zatwierdzenia każdej uchwały o nadaniu stopnia doktora lub doktora

habilitowanego;

2)

zawiesić uprawnienie na czas określony, nie dłuższy niż trzy lata;

3)

cofnąć uprawnienie.

3.

W przypadku zawieszenia lub cofnięcia uprawnienia czynności związane z zakończeniem

przewodów doktorskich i postępowań habilitacyjnych przeprowadza się zgodnie z przepisami

art. 8 ust. 4 i 5.

4.

Ponowne nadanie uprawnienia po jego cofnięciu, przywrócenie zawieszonego uprawnienia

przed upływem określonego czasu lub uchylenie ograniczenia uprawnienia następuje w

trybie i na zasadach obowiązujących przy nadawaniu uprawnienia.

5.

(uchylony)

6.

Uchwały Centralnej Komisji w sprawach, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3 oraz w ust.

4, ogłasza Centralna Komisja w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski”.

W razie braku w kraju jednostki organizacyjnej właściwej do przeprowadzenia określonego

przewodu doktorskiego lub postępowania habilitacyjnego Centralna Komisja, na wniosek

jednostki organizacyjnej lub z urzędu, zarządza uzupełnienie składu rady wskazanej

przez siebie jednostki o osoby niebędące członkami tej rady. Osoby te mają uprawnienia

członka danej rady w sprawach tego przewodu doktorskiego lub postępowania habilitacyjnego.

1.

Stopień doktora jest nadawany w drodze przewodu doktorskiego, a stopień doktora habilitowanego

w drodze postępowania habilitacyjnego, wszczętych na wniosek osoby ubiegającej się

o nadanie stopnia.

2.

Warunkiem wszczęcia przewodu doktorskiego jest posiadanie wydanej lub przyjętej do

druku publikacji naukowej w formie książki lub co najmniej jednej publikacji naukowej

w recenzowanym czasopiśmie naukowym wymienionym w wykazie czasopism naukowych ogłaszanym

przez ministra właściwego do spraw nauki zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie

art. 44 ust. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1620 oraz z 2015 r. poz. 249 i 1268) lub w recenzowanych materiałach z międzynarodowej konferencji naukowej lub publiczna

prezentacja dzieła artystycznego.

3.

W przypadku osoby będącej beneficjentem programu „Diamentowy Grant”, o którym mowa

w art. 187a ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym, która nie spełnia warunku wszczęcia przewodu doktorskiego określonego w ust. 2,

warunkiem wszczęcia tego przewodu jest dołączenie do wniosku opinii potwierdzającej

wysoką jakość prac badawczych prowadzonych przez tę osobę oraz wysoki stopień zaawansowania

tych prac, wydanej przez opiekuna naukowego posiadającego tytuł profesora lub stopień

doktora habilitowanego lub uprawnienie równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego,

nabyte na podstawie art. 21a.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 31 ustawy, o której mowa

w art. 2, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 31 ustawy, o której mowa w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Stopień doktora nadaje się osobie, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra, magistra inżyniera, lekarza lub inny równorzędny

lub posiada dyplom, o którym mowa w art. 191a ust. 3 i 4 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym;

2)

zdała egzaminy doktorskie w zakresie określonym przez radę jednostki organizacyjnej;

3)

przedstawiła i obroniła rozprawę doktorską;

4)

zdała egzamin z nowożytnego języka obcego lub posiada certyfikat potwierdzający znajomość

nowożytnego języka obcego, określony w przepisach wydanych na podstawie art. 31 pkt

5.

2.

Egzaminy doktorskie są przeprowadzane w zakresie

1)

dyscypliny podstawowej odpowiadającej tematowi rozprawy doktorskiej;

2)

dyscypliny dodatkowej;

3)

obcego języka nowożytnego, w przypadku gdy osoba ubiegająca się o nadanie stopnia

doktora nie posiada certyfikatu potwierdzającego znajomość języka obcego, o którym

mowa w ust. 1 pkt 4.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Rozprawa doktorska, przygotowywana pod opieką promotora albo pod opieką promotora

i promotora pomocniczego, o którym mowa w art. 20 ust. 7, powinna stanowić oryginalne

rozwiązanie problemu naukowego lub oryginalne dokonanie artystyczne oraz wykazywać

ogólną wiedzę teoretyczną kandydata w danej dyscyplinie naukowej lub artystycznej

oraz umiejętność samodzielnego prowadzenia pracy naukowej lub artystycznej.

2.

Rozprawa doktorska może mieć formę maszynopisu książki, książki wydanej lub spójnego

tematycznie zbioru rozdziałów w książkach wydanych, spójnego tematycznie zbioru artykułów

opublikowanych lub przyjętych do druku w czasopismach naukowych, określonych przez

ministra właściwego do spraw nauki na podstawie przepisów dotyczących finansowania

nauki, jeżeli odpowiada warunkom określonym w ust. 1.

3.

Rozprawę doktorską może stanowić praca projektowa, konstrukcyjna, technologiczna lub

artystyczna, jeżeli odpowiada warunkom określonym w ust. 1.

4.

Rozprawę doktorską może także stanowić samodzielna i wyodrębniona część pracy zbiorowej,

jeżeli wykazuje ona indywidualny wkład kandydata przy opracowywaniu koncepcji, wykonywaniu

części eksperymentalnej, opracowaniu i interpretacji wyników tej pracy, odpowiadający

warunkom określonym w ust. 1.

5.

Za zgodą rady jednostki przeprowadzającej przewód, rozprawa doktorska może być przedstawiona

w języku innym niż polski.

6.

Rozprawa doktorska powinna być opatrzona streszczeniem w języku angielskim, a rozprawa

doktorska przygotowana w języku obcym również streszczeniem w języku polskim. W przypadkach,

gdy rozprawa doktorska nie ma formy pisemnej powinna być opatrzona opisem w języku

polskim i angielskim.

7.

Streszczenie rozprawy doktorskiej łącznie z recenzjami zamieszcza się na stronie internetowej

szkoły wyższej lub jednostki organizacyjnej przeprowadzającej przewód doktorski. Streszczenie

rozprawy doktorskiej zamieszcza się w dniu podjęcia przez radę jednostki uchwały o

przyjęciu rozprawy doktorskiej, a recenzje w dniu ich przekazania przez recenzentów.

Streszczenie rozprawy i recenzje pozostają na stronie internetowej co najmniej do

dnia nadania stopnia doktora. Warunek zamieszczenia streszczenia rozprawy doktorskiej

i recenzji nie dotyczy rozprawy doktorskiej, której przedmiot jest objęty ochroną

informacji niejawnych.

8.

Streszczenia rozpraw doktorskich i recenzje podlegające zamieszczeniu na stronie internetowej

przekazuje się niezwłocznie po ich złożeniu do Centralnej Komisji w celu ich opublikowania

w Biuletynie Informacji Publicznej.

1.

W szczególnych przypadkach, uzasadnionych najwyższą jakością osiągnięć naukowych,

stopień doktora można nadać osobie będącej

1)

studentem, który ukończył trzeci rok jednolitych studiów magisterskich albo

2)

absolwentem studiów pierwszego stopnia, który posiada tytuł zawodowy licencjata, inżyniera

lub równorzędny

- i beneficjentem programu „Diamentowy Grant” ustanowionego przez ministra właściwego

do spraw nauki oraz spełniła warunki określone w art. 12 ust. 1 pkt 2-4 i ust. 2 oraz

art. 13.

2.

Beneficjent programu „Diamentowy Grant” po nadaniu stopnia doktora nabywa uprawnienia

równoważne z uprawnieniami wynikającymi z odbycia studiów wyższych kończących się

uzyskaniem kwalifikacji drugiego stopnia.

1.

Przewód doktorski przeprowadza i stopień doktora nadaje

1)

w szkole wyższej - rada wydziału lub rada innej jej jednostki organizacyjnej;

2)

w innej jednostce organizacyjnej - rada naukowa.

2.

Czynności przewodu doktorskiego kończą się uchwałami rady jednostki organizacyjnej

w przedmiocie

1)

wszczęcia przewodu doktorskiego i wyznaczenia promotora, a także promotora pomocniczego,

w przypadku jego udziału w przewodzie;

2)

wyznaczenia recenzentów;

3)

przyjęcia rozprawy doktorskiej i dopuszczenia jej do publicznej obrony;

4)

przyjęcia publicznej obrony rozprawy doktorskiej;

5)

nadania stopnia doktora.

3.

Nieprzyjęta rozprawa doktorska nie może być podstawą do ubiegania się o nadanie stopnia

doktora w innych jednostkach organizacyjnych.

4.

Jeżeli osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora w wyznaczonym terminie nie przystąpi

do egzaminów doktorskich albo nie przedstawi rozprawy doktorskiej, rada jednostki

organizacyjnej może podjąć uchwałę o zamknięciu przewodu doktorskiego.

5.

Uprawnienie do podejmowania uchwał, o których mowa w ust. 2 pkt 3 i 4, rada jednostki

organizacyjnej może przekazać powołanej w tym celu komisji. W przypadku gdy obrona

rozprawy doktorskiej odbyła się przed komisją, komisja ta przygotowuje projekt uchwały

w sprawie nadania stopnia doktora i przedstawia go radzie jednostki organizacyjnej.

1.

Przewody doktorskie, w ramach których są przygotowywane

1)

rozprawy doktorskie w zakresie określonej dyscypliny naukowej,

2)

interdyscyplinarne rozprawy doktorskie

- mogą być przeprowadzane wspólnie w zakresie jednej lub kilku dyscyplin naukowych.

2.

Wspólne przewody doktorskie przeprowadzają, na podstawie porozumienia, rady jednostek

organizacyjnych, w tym także zagranicznych, jeżeli posiadają uprawnienie do nadawania

stopnia doktora w zakresie dyscyplin, w których jest przeprowadzany przewód doktorski.

3.

W przypadku szkoły wyższej stroną porozumienia, o którym mowa w ust. 2, jest szkoła

wyższa, której jednostki organizacyjne przeprowadzają wspólnie przewód doktorski.

4.

W przypadku gdy przewód doktorski jest przeprowadzany wspólnie z inną szkołą wyższą

lub inną jednostką organizacyjną, w tym zagraniczną, czynności przewodu doktorskiego,

o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, 2 i 5, kończą się uchwałami podejmowanymi w

trybie określonym w porozumieniu, z uwzględnieniem przepisu art. 14 ust. 2 pkt 4.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, uprawnienie do podejmowania uchwał, o których

mowa w art. 14 ust. 2 pkt 3 i 4, przysługuje wspólnej komisji powołanej przez rady

jednostek przeprowadzających przewód doktorski.

6.

W przypadku przewodu doktorskiego, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, wspólna komisja przygotowuje

projekt uchwały w sprawie nadania stopnia doktora w zakresie dyscypliny wiodącej,

w którą osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora wniosła największy wkład naukowy,

i przedstawia go radzie jednostki organizacyjnej posiadającej uprawnienie do nadawania

stopnia doktora w zakresie tej dyscypliny.

7.

Osobie, której nadano stopień doktora w zakresie określonej dyscypliny naukowej po

przeprowadzeniu przewodu doktorskiego, o którym mowa w ust. 1 pkt 1

1)

wspólny dyplom wydają jednostki organizacyjne, które przeprowadziły ten przewód, albo

2)

dyplom wydaje jedna z jednostek organizacyjnych, które przeprowadziły ten przewód,

wskazana w porozumieniu.

8.

Osobie, której nadano stopień doktora w zakresie dyscypliny wiodącej, w którą osoba

ta wniosła największy wkład naukowy, po przeprowadzeniu przewodu doktorskiego, o którym

mowa w ust. 1 pkt 2

1)

wspólny dyplom wydają jednostki organizacyjne, które przeprowadziły ten przewód, albo

2)

dyplom wydaje jedna z jednostek organizacyjnych, które przeprowadziły ten przewód,

posiadająca uprawnienie do nadawania stopnia doktora w zakresie tej dyscypliny, wskazana

w porozumieniu.

9.

Wzory dyplomów, o których mowa w ust. 7 i 8, zawierające niezbędne elementy określone

w przepisach wydanych na podstawie art. 31 pkt 7, określa porozumienie, o którym mowa

w ust. 2.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem art. 6, który wchodzi

w życie z dniem 1 października 2016 r.

1.

Uchwała o nadaniu stopnia doktora staje się prawomocna z chwilą jej podjęcia.

2.

Uchwała o nadaniu stopnia doktora podjęta przez radę jednostki organizacyjnej, której

uprawnienia do nadawania stopnia doktora zostały ograniczone zgodnie z art. 9 ust.

2 pkt 1, staje się prawomocna z chwilą jej zatwierdzenia przez Centralną Komisję.

Uchwała jest przedstawiana Centralnej Komisji, wraz z aktami przewodu doktorskiego,

w terminie jednego miesiąca od dnia jej podjęcia. O zatwierdzeniu uchwały Centralna

Komisja rozstrzyga w terminie do sześciu miesięcy od dnia otrzymania uchwały.

3.

W przypadku niezatwierdzenia uchwały o nadaniu stopnia doktora rada jednostki organizacyjnej

lub osoba ubiegająca się o nadanie tego stopnia może, w terminie trzech miesięcy od

dnia doręczenia jej rozstrzygnięcia, wystąpić do Centralnej Komisji z wnioskiem o

ponowne rozpatrzenie sprawy.

4.

Centralna Komisja rozpatruje wniosek, o którym mowa w ust. 3, w terminie czterech

miesięcy od dnia jego doręczenia.

5.

W postępowaniu, o którym mowa w ust. 4, mogą brać udział recenzenci powołani w przewodzie

doktorskim.

1.

Do postępowania habilitacyjnego może zostać dopuszczona osoba, która posiada stopień

doktora oraz osiągnięcia naukowe lub artystyczne, uzyskane po otrzymaniu stopnia doktora,

stanowiące znaczny wkład autora w rozwój określonej dyscypliny naukowej lub artystycznej

oraz wykazuje się istotną aktywnością naukową lub artystyczną.

2.

Osiągnięcie, o którym mowa w ust. 1, może stanowić

1)

dzieło opublikowane w całości lub w zasadniczej części, albo cykl publikacji powiązanych

tematycznie;

2)

zrealizowane oryginalne osiągnięcie projektowe, konstrukcyjne, technologiczne lub

artystyczne;

3)

część pracy zbiorowej, jeżeli opracowanie wydzielonego zagadnienia jest indywidualnym

wkładem osoby ubiegającej się o nadanie stopnia doktora habilitowanego.

3.

Obowiązek publikacji nie dotyczy osiągnięć, których przedmiot jest objęty ochroną

informacji niejawnych.

4.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

kryteria oceny osiągnięć osoby ubiegającej się o nadanie stopnia doktora habilitowanego,

biorąc pod uwagę osiągnięcia naukowo-badawcze w dziedzinach nauki i sztuki lub obszarach

wiedzy, współpracę międzynarodową, dorobek dydaktyczny i popularyzatorski oraz uzyskane

nagrody.

(uchylony)

Stopień doktora habilitowanego nadaje

1)

w szkole wyższej - rada wydziału lub rada innej jednostki organizacyjnej szkoły wyższej;

2)

w innej jednostce organizacyjnej - rada naukowa.

1.

Postępowanie habilitacyjne wszczyna się na wniosek osoby ubiegającej się o nadanie

stopnia doktora habilitowanego, skierowany wraz z autoreferatem do Centralnej Komisji.

2.

Osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora habilitowanego wskazuje we wniosku

jednostkę organizacyjną posiadającą uprawnienie do nadawania stopnia doktora habilitowanego,

wybraną do przeprowadzenia postępowania habilitacyjnego. Datą wszczęcia postępowania

jest dzień doręczenia wniosku Centralnej Komisji.

3.

W przypadku gdy rada jednostki organizacyjnej wskazanej przez wnioskodawcę w trybie

ust. 1 i 2 nie wyrazi zgody na przeprowadzenie postępowania habilitacyjnego, postępowanie

prowadzi jednostka organizacyjna posiadająca uprawnienia do nadawania stopnia doktora

habilitowanego wyznaczona przez Centralną Komisję.

4.

Centralna Komisja dokonuje oceny formalnej wniosku w terminie 14 dni od dnia jego

otrzymania. W przypadku uznania wniosku za niekompletny lub nieodpowiadający wymogom

ustawy Centralna Komisja wzywa do jego uzupełnienia lub poprawienia, wskazując sposób

i wyznaczając termin uzupełnienia lub poprawienia wniosku.

5.

Centralna Komisja w terminie 6 tygodni od dnia otrzymania wniosku spełniającego wymagania

formalne powołuje komisję habilitacyjną w celu przeprowadzenia postępowania habilitacyjnego.

Komisja składa się z

1)

czterech członków o uznanej renomie naukowej, w tym międzynarodowej, w tym przewodniczącego

i dwóch recenzentów, wyznaczonych przez Centralną Komisję spoza jednostki, o której

mowa w ust. 2 lub 3;

2)

trzech członków o uznanej renomie naukowej, w tym międzynarodowej, w tym sekretarza

i recenzenta, wyznaczonych przez jednostkę, o której mowa w ust. 2 lub 3.

6.

Centralna Komisja w dniu powołania komisji habilitacyjnej przekazuje jej dokumenty,

o których mowa w ust. 1.

7.

W terminie nie dłuższym niż sześć tygodni od dnia powołania komisji habilitacyjnej

recenzenci, o których mowa w ust. 5, oceniają czy osiągnięcia naukowe wnioskodawcy

spełniają kryteria określone w art. 16 i przygotowują recenzje.

8.

Po przedstawieniu recenzji i zapoznaniu się z autoreferatem członkowie komisji habilitacyjnej

w głosowaniu jawnym podejmują uchwałę zawierającą opinię w sprawie nadania lub odmowy

nadania stopnia doktora habilitowanego.

9.

Głosowanie, o którym mowa w ust. 8, na wniosek osoby ubiegającej się o nadanie stopnia

doktora habilitowanego, przeprowadza się w trybie tajnym.

10.

W szczególnych przypadkach, uzasadnionych wątpliwościami komisji habilitacyjnej dotyczącymi

dokumentacji osiągnięć naukowych, komisja może przeprowadzić z wnioskodawcą rozmowę

o jego osiągnięciach i planach naukowych.

11.

Komisja habilitacyjna w terminie 21 dni od dnia otrzymania recenzji przedkłada radzie

jednostki organizacyjnej uchwałę zawierającą opinię w sprawie nadania lub odmowy nadania

stopnia doktora habilitowanego, o której mowa w ust. 8, wraz z uzasadnieniem i pełną

dokumentacją postępowania habilitacyjnego, w tym recenzjami osiągnięć naukowych. Na

podstawie tej opinii rada jednostki organizacyjnej, w terminie miesiąca, podejmuje

uchwałę o nadaniu lub odmowie nadania stopnia doktora habilitowanego.

12.

Rada jednostki organizacyjnej zamieszcza na stronie internetowej wniosek osoby ubiegającej

się o nadanie stopnia doktora habilitowanego wraz z autoreferatem, informację o składzie

komisji habilitacyjnej, harmonogram przebiegu postępowania oraz uchwałę o nadaniu

lub odmowie nadania stopnia doktora habilitowanego, wraz z uzasadnieniem.

13.

Rozbieżność pomiędzy opiniami komisji habilitacyjnej a uchwałami rady jednostki organizacyjnej,

po przeprowadzeniu przez Centralną Komisję postępowania wyjaśniającego, mogą stanowić

przesłankę do działań Centralnej Komisji, o których mowa w art. 9 ust. 1-3.

Uchwała o nadaniu stopnia doktora habilitowanego staje się prawomocna z chwilą jej

podjęcia.

1.

Uchwały, o których mowa w art. 14 ust. 2 i art. 18a ust. 11, są podejmowane w głosowaniu

tajnym i zapadają bezwzględną większością oddanych głosów przy obecności co najmniej

połowy ogólnej liczby osób uprawnionych do głosowania.

2.

Do głosowania, o którym mowa w ust. 1, są uprawnieni członkowie właściwej rady jednostki

organizacyjnej posiadający tytuł profesora, stopień doktora habilitowanego oraz osoby,

które nabyły uprawnienia równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego na podstawie

art. 21a.

3.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 2, przysługuje ponadto osobom wymienionym w art.

10, a w czynnościach przewodu doktorskiego - także recenzentom i promotorowi rozprawy

doktorskiej.

4.

W przewodach doktorskich prowadzonych w ramach współpracy międzynarodowej, o których

mowa w art. 14a ust. 1, można powołać kopromotora.

4a.

W przypadku przygotowywania interdyscyplinarnej rozprawy doktorskiej można powołać

drugiego promotora.

4b.

Przepisy dotyczące promotora stosuje się odpowiednio do kopromotora i drugiego promotora,

z zastrzeżeniem że kopromotorowi nie przysługuje wynagrodzenie, o którym mowa w przepisach

wydanych na podstawie art. 30 ust. 3.

5.

W przewodach doktorskich powołuje się co najmniej dwóch recenzentów spośród osób zatrudnionych

w szkole wyższej lub jednostce organizacyjnej innej niż ta, której pracownikiem jest

osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora i niebędących członkami rady jednostki

organizacyjnej przeprowadzającej przewód.

6.

Promotorem w przewodzie doktorskim oraz recenzentem rozprawy doktorskiej lub członkiem

komisji habilitacyjnej może być osoba posiadająca tytuł profesora lub stopień doktora

habilitowanego w zakresie danej lub pokrewnej dyscypliny naukowej lub artystycznej

lub osoba, która nabyła uprawnienia równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego

na podstawie art. 21a, prowadząca działalność naukową lub dydaktyczną w zakresie danej

lub pokrewnej dyscypliny naukowej lub artystycznej.

7.

Promotorem pomocniczym w przewodzie doktorskim, który pełni istotną funkcję pomocniczą

w opiece nad doktorantem, w tym w szczególności w procesie planowania badań, ich realizacji

i analizy wyników może być osoba posiadająca stopień doktora w zakresie danej lub

pokrewnej dyscypliny naukowej lub artystycznej i nieposiadająca uprawnień do pełnienia

funkcji promotora w przewodzie doktorskim.

8.

Promotorem w przewodzie doktorskim oraz recenzentem rozprawy doktorskiej lub członkiem

komisji habilitacyjnej może być osoba będąca pracownikiem zagranicznej szkoły wyższej

lub instytucji naukowej, niespełniająca wymogów określonych w ust. 6, jeżeli rada

jednostki organizacyjnej przeprowadzająca przewód doktorski lub, w przypadku postępowania

habilitacyjnego, rada jednostki organizacyjnej, o której mowa w art. 18a ust. 2 lub

3 lub Centralna Komisja, uzna, że osoba ta jest wybitnym znawcą problematyki, której

dotyczy rozprawa doktorska lub postępowanie habilitacyjne.

1.

Osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora lub doktora habilitowanego może wnieść

od uchwał, o których mowa w art. 14 ust. 2 i art. 18a ust. 11, jeżeli są one odmowne,

odwołanie do Centralnej Komisji za pośrednictwem właściwej rady w terminie miesiąca

od dnia doręczenia uchwały wraz z uzasadnieniem. Rada przekazuje odwołanie Centralnej

Komisji wraz ze swoją opinią i aktami sprawy w terminie trzech miesięcy od dnia złożenia

odwołania.

2.

Po rozpatrzeniu odwołania, w terminie nie dłuższym niż sześć miesięcy, Centralna Komisja

albo utrzymuje w mocy zaskarżoną uchwałę, albo uchylając ją, przekazuje sprawę do

ponownego rozpatrzenia radzie tej samej lub innej jednostki organizacyjnej.

3.

W przypadku utrzymania w mocy uchwały osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora

habilitowanego może wystąpić z ponownym wnioskiem o wszczęcie postępowania habilitacyjnego

po upływie co najmniej trzech lat. Okres ten może zostać skrócony do 12 miesięcy w

przypadku znacznego zwiększenia dorobku naukowego lub artystycznego.

1.

Osoba, która uzyskała stopień doktora w Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą i

podczas pracy w innym państwie przez co najmniej pięć lat kierowała samodzielnie zespołami

badawczymi oraz posiada znaczący dorobek i osiągnięcia naukowe, zatrudniona na stanowisku

profesora nadzwyczajnego lub profesora wizytującego, nabywa uprawnienia równoważne

uprawnieniom wynikającym z posiadania stopnia doktora habilitowanego na podstawie

decyzji

1)

rektora - jeżeli jest zatrudniona w szkole wyższej;

2)

dyrektora instytutu naukowego Polskiej Akademii Nauk - jeżeli jest zatrudniona w instytucie

Polskiej Akademii Nauk;

3)

dyrektora instytutu badawczego - jeżeli jest zatrudniona w instytucie badawczym.

2.

Podmioty wskazane w ust. 1 pkt 1-3 przekazują Centralnej Komisji decyzję, o której

mowa w ust. 1, wraz z opisem kariery zawodowej i wykazem publikacji osoby, o której

mowa w ust. 1.

3.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, wchodzi w życie po upływie czterech miesięcy od dnia

jej otrzymania przez Centralną Komisję, jeżeli w tym okresie Centralna Komisja, w

drodze decyzji administracyjnej, nie wyraziła sprzeciwu i nie uchyliła tej decyzji.

4.

Na decyzję Centralnej Komisji podmiotom, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, przysługuje,

w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania, skarga do właściwego sądu administracyjnego.

1.

Osobom, którym wszczęto przewód doktorski, mogą być przyznawane stypendia.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

warunki przyznawania stypendiów, o których mowa w ust. 1, w tym

1)

tryb i kryteria przyznawania stypendiów, uzależniając możliwość ich otrzymania od

stopnia zaawansowania rozprawy;

2)

tryb i kryteria cofania i zwrotu stypendiów w przypadku niewykazywania dostatecznych

postępów w pracy naukowej;

3)

organ uprawniony do podejmowania decyzji, o których mowa w pkt 1 i 2;

4)

maksymalny okres, na który stypendia mogą być przyznawane;

5)

wysokość stypendiów doktorskich w relacji do minimalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego

określonego dla asystenta w przepisach o wynagradzaniu nauczycieli akademickich.

1.

Pracownikowi niebędącemu nauczycielem akademickim lub pracownikiem naukowym, przygotowującemu

rozprawę doktorską, przysługuje, na jego wniosek, w uzgodnionym z pracodawcą terminie,

urlop w wymiarze dwudziestu ośmiu dni, które w rozumieniu odrębnych przepisów są dla

tego pracownika dniami pracy, na przygotowanie obrony rozprawy doktorskiej oraz zwolnienie

od pracy na przeprowadzenie obrony rozprawy doktorskiej.

2.

Pracownikowi niebędącemu nauczycielem akademickim lub pracownikiem naukowym, na którego

wniosek zostało wszczęte postępowanie o nadanie stopnia doktora habilitowanego, przysługuje

na jego wniosek zwolnienie od pracy na przeprowadzenie rozmowy, o której mowa w art.

18a ust. 10.

3.

Za okres urlopu oraz zwolnienia od pracy, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługuje

pracownikowi wynagrodzenie ustalane jak za urlop wypoczynkowy.

1.

Stopień naukowy lub stopień w zakresie sztuki nadany przez uznaną instytucję posiadającą

uprawnienie do jego nadawania działającą w państwie członkowskim Unii Europejskiej,

państwie członkowskim Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) lub państwie

członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim

Obszarze Gospodarczym, jest równoważny ze stopniem naukowym lub stopniem w zakresie

sztuki, o których mowa w ustawie.

2.

Listę instytucji, o których mowa w ust. 1, prowadzi minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego lub upoważniona przez niego podległa jednostka.

3.

Stopień naukowy i stopień w zakresie sztuki nadany przez instytucję inną niż ta, o

której mowa w ust. 1, może być uznany za równoważny z odpowiednim polskim stopniem

naukowym lub stopniem w zakresie sztuki na podstawie umowy międzynarodowej, a w przypadku

jej braku w drodze nostryfikacji.

4.

Stopień doktora przyznany przez Europejski Instytut Uniwersytecki, zgodnie z Konwencją powołującą Europejski Instytut Uniwersytecki, sporządzoną we Florencji dnia

19 kwietnia 1972 r.

(Dz. U. z 2005 r. poz. 1236), jest równoważny z odpowiednim polskim stopniem doktora.

5.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

jednostki organizacyjne uprawnione do przeprowadzania postępowania nostryfikacyjnego

oraz zakres kompetencji ich organów,

2)

tryb i terminy nostryfikacji stopni naukowych i stopni w zakresie sztuki uzyskanych

za granicą, uwzględniając możliwość i warunki zwalniania z całości lub części postępowania

nostryfikacyjnego,

3)

rodzaje dokumentów, które powinny być dołączone do podań o nostryfikację stopni naukowych

i stopni w zakresie sztuki,

4)

warunki ustalania odpłatności za przeprowadzenie postępowania nostryfikacyjnego, w

tym możliwość obniżania lub zwalniania z opłat, oraz sposób wnoszenia opłat,

5)

wzór zaświadczenia wydawanego po przeprowadzeniu postępowania nostryfikacyjnego

- uwzględniając konieczność zapewnienia sprawnego przeprowadzania postępowań oraz

przejrzyste zasady ich prowadzenia.

Tytuł profesora nadaje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wniosku Centralnej

Komisji, o którym mowa w art. 28 ust. 3.

1.

Tytuł profesora może być nadany osobie, która uzyskała stopień doktora habilitowanego

lub osobie, która nabyła uprawnienia równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego

na podstawie art. 21a, oraz

1)

posiada osiągnięcia naukowe znacznie przekraczające wymagania stawiane w postępowaniu

habilitacyjnym;

2)

posiada doświadczenie w kierowaniu zespołami badawczymi realizującymi projekty finansowane

w drodze konkursów krajowych lub zagranicznych lub odbyła staże naukowe w instytucjach

naukowych, w tym zagranicznych, lub prowadziła prace naukowe w instytucjach naukowych,

w tym zagranicznych;

3)

posiada osiągnięcia w opiece naukowej - uczestniczyła co najmniej

a)

raz w charakterze promotora w przewodzie doktorskim zakończonym nadaniem stopnia oraz

b)

raz w charakterze promotora pomocniczego w przewodzie doktorskim zakończonym nadaniem

stopnia lub uczestniczy w charakterze promotora w otwartym przewodzie doktorskim,

oraz

c)

dwa razy w charakterze recenzenta w przewodzie doktorskim lub w przewodzie habilitacyjnym

lub w postępowaniu habilitacyjnym

- z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

4)

(uchylony)

2.

Tytuł profesora w zakresie sztuki może być nadany również osobie, która uzyskała stopień

doktora habilitowanego lub osobie, która nabyła uprawnienia równoważne z uprawnieniami

doktora habilitowanego na podstawie art. 21a, posiadającej

1)

osiągnięcia artystyczne znacznie przekraczające wymagania stawiane w postępowaniu

habilitacyjnym;

2)

osiągnięcia w kształceniu młodej kadry.

3.

Centralna Komisja może, w szczególnych przypadkach, na wniosek rady właściwej jednostki

organizacyjnej posiadającej uprawnienie do nadawania stopnia doktora habilitowanego

dopuścić do wszczęcia postępowania o nadanie tytułu profesora osobie, która uzyskała

stopień doktora i posiada wybitne osiągnięcia naukowe lub artystyczne.

4.

Za dorobek naukowy uważa się również wybitne, zrealizowane osiągnięcia projektowe,

konstrukcyjne lub technologiczne, a za dorobek artystyczny - wybitne dzieło artystyczne.

1.

Postępowanie o nadanie tytułu profesora przeprowadzają rady jednostek organizacyjnych

posiadających uprawnienia do nadawania stopnia doktora habilitowanego w zakresie danej

dziedziny nauki lub sztuki, na wniosek osoby ubiegającej się o uzyskanie tytułu. Przepis

art. 10 stosuje się odpowiednio.

2.

Czynności postępowania w sprawach o nadanie tytułu profesora kończą się uchwałami

rady w przedmiocie

1)

wszczęcia postępowania o nadanie tytułu profesora;

2)

wyznaczenia kandydatów na recenzentów;

3)

poparcia wniosku o nadanie tytułu profesora.

3

Rada jednostki organizacyjnej przekazuje Centralnej Komisji listę co najmniej dziesięciu

kandydatów na recenzentów, spośród osób zatrudnionych w szkole wyższej lub jednostce

organizacyjnej innej niż ta, której pracownikiem jest osoba ubiegająca się o nadanie

tytułu i niebędących członkami rady jednostki organizacyjnej przeprowadzającej postępowanie,

obejmującą imiona i nazwiska kandydatów oraz nazwy jednostek organizacyjnych zatrudniających

te osoby.

4.

W postępowaniu o nadanie tytułu profesora Centralna Komisja powołuje pięciu recenzentów

o renomie międzynarodowej spośród osób zaproponowanych przez radę jednostki organizacyjnej

lub spośród innych osób.

5.

Recenzentem w postępowaniu o nadanie tytułu profesora może być osoba posiadająca tytuł

profesora w zakresie danej lub pokrewnej dziedziny nauki lub sztuki lub osoba posiadająca

stopień doktora zatrudniona przez co najmniej pięć lat w zagranicznej szkole wyższej

lub instytucji naukowej na stanowisku profesora, która przez okres co najmniej pięciu

lat kierowała samodzielnie zespołem badawczym, była promotorem co najmniej dwóch osób,

które uzyskały stopień doktora oraz posiada znaczny dorobek naukowy.

6.

W postępowaniu o nadanie tytułu profesora stosuje się odpowiednio art. 20 ust. 1 i

2 oraz art. 21.

1.

Rada właściwej jednostki organizacyjnej po podjęciu uchwały popierającej wniosek o

nadanie tytułu profesora przesyła go wraz z aktami postępowania, w terminie 1 miesiąca

od podjęcia uchwały, do Centralnej Komisji.

2.

Centralna Komisja podejmuje uchwałę o przedstawieniu albo o odmowie przedstawienia

kandydata do tytułu profesora w terminie do 6 miesięcy od dnia otrzymania uchwały.

3.

Centralna Komisja, w terminie 1 miesiąca od podjęcia uchwały o przedstawieniu kandydata

do tytułu, składa do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wniosek o nadanie tytułu

profesora.

3a.

W przypadku powzięcia wiadomości o możliwości naruszenia przez kandydata do tytułu

profesora praw autorskich Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej może zwrócić się do

Centralnej Komisji o dołączenie do wniosku opinii komisji do spraw etyki w nauce przy

Polskiej Akademii Nauk.

3b.

W przypadku wydania przez komisję, o której mowa w ust. 3a, negatywnej opinii Centralna

Komisja wznawia postępowanie o nadanie tytułu profesora lub wszczyna postępowanie

w sprawie stwierdzenia nieważności postępowania o nadanie tytułu profesora.

4.

W przypadku podjęcia uchwały o odmowie przedstawienia kandydata do tytułu profesora,

rada jednostki organizacyjnej lub osoba ubiegająca się o nadanie tytułu może, w terminie

3 miesięcy od dnia doręczenia jej rozstrzygnięcia, wystąpić do Centralnej Komisji

z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.

5.

Centralna Komisja rozpatruje wniosek, o którym mowa w ust. 4, w terminie 6 miesięcy

od dnia jego doręczenia.

6.

W postępowaniu, o którym mowa w ust. 5, mogą brać udział recenzenci powołani w przewodzie

o nadanie tytułu profesora.

1.

W postępowaniach dotyczących nadania stopnia doktora i doktora habilitowanego albo

tytułu profesora oraz nadania, ograniczenia, zawieszenia i pozbawienia uprawnienia

do nadawania tych stopni w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się odpowiednio

przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Do zaskarżania decyzji wydanych w tych postępowaniach stosuje się przepisy o zaskarżaniu

decyzji administracyjnych do sądu administracyjnego.

2.

Przesłankami do wznowienia postępowania o nadanie stopni doktora i doktora habilitowanego

albo tytułu profesora mogą być także, oprócz wymienionych w Kodeksie postępowania administracyjnego, ujawnione okoliczności wskazujące na to, że stopień doktora lub doktora habilitowanego

albo tytuł profesora został nadany na podstawie dorobku powstałego z naruszeniem prawa,

w tym praw autorskich, lub dobrych obyczajów w nauce.

3.

W przypadku zaistnienia przesłanek do wznowienia postępowania o nadanie stopnia doktora

i doktora habilitowanego albo tytułu profesora organem wydającym postanowienie o wznowieniu

postępowania jest Centralna Komisja.

1.

Rada właściwej jednostki organizacyjnej lub odpowiednio Centralna Komisja, w drodze

decyzji, stwierdza nieważność postępowania w sprawie nadania tytułu lub stopnia, jeżeli

w pracy stanowiącej podstawę nadania tytułu lub stopnia osoba ubiegająca się o tytuł

lub stopień przypisała sobie autorstwo istotnego fragmentu lub innych elementów cudzego

utworu lub ustalenia naukowego.

2.

Decyzje, o których mowa w ust. 1, nie wyłączają odpowiedzialności dyscyplinarnej,

karnej i cywilnoprawnej.

W przypadku stwierdzenia nieważności postępowania o nadanie tytułu profesora albo

uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, uchwały o przedstawieniu kandydata do

tytułu profesora, osoba, której nadano tytuł profesora, traci prawo do posługiwania

się tym tytułem.

Dyplomy doktorskie i habilitacyjne oraz ich duplikaty przeznaczone do obrotu prawnego

z zagranicą legalizują

1)

minister nadzorujący uczelnię - w przypadku stopni doktora i doktora habilitowanego

nadanych przez uprawnione jednostki organizacyjne uczelni;

2)

Prezes Polskiej Akademii Nauk - w przypadku stopni doktora i doktora habilitowanego

nadanych przez instytuty naukowe Polskiej Akademii Nauk;

3)

minister nadzorujący instytut badawczy - w przypadku stopni doktora i doktora habilitowanego

nadanych przez instytut badawczy.

1.

Przyjęcie funkcji promotora, promotora pomocniczego, członka komisji egzaminacyjnej

w przewodzie doktorskim, recenzenta w przewodzie doktorskim lub postępowaniu habilitacyjnym

oraz postępowaniu o nadanie tytułu profesora, a także sporządzenie opinii na wniosek

Centralnej Komisji jest obowiązkiem nauczyciela akademickiego lub pracownika naukowego.

2.

Jednostka organizacyjna przeprowadzająca przewód doktorski, postępowanie habilitacyjne

lub o nadanie tytułu zawiera z recenzentem umowę, która określa w szczególności termin

sporządzenia recenzji, nie krótszy niż wskazany w art. 18a ust. 7, wysokość wynagrodzenia

oraz kary umowne za niedotrzymanie jej warunków.

3.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość i warunki wypłacania wynagrodzenia promotorowi oraz za recenzje i opinie,

o których mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności, że

1)

wysokość wynagrodzenia ustala się w relacji do minimalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego

profesora zwyczajnego, określonego w przepisach o wynagradzaniu nauczycieli akademickich;

2)

wynagrodzenie wypłaca jednostka organizacyjna przeprowadzająca przewód doktorski,

postępowanie habilitacyjne lub postępowanie o nadanie tytułu, z tym że jednostka zatrudniająca

osobę ubiegającą się o nadanie stopnia lub tytułu lub ta osoba może przejąć ten obowiązek.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, po zasięgnięciu opinii Centralnej

Komisji, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb i warunki przeprowadzania

czynności w przewodzie doktorskim, w postępowaniu habilitacyjnym oraz w postępowaniu

o nadanie tytułu profesora, a w szczególności

1)

dokumenty, jakie powinna przedstawić osoba ubiegająca się o wszczęcie przewodu doktorskiego,

postępowania habilitacyjnego lub postępowania o nadanie tytułu profesora,

2)

wzór ankiety oceny osiągnięć naukowych lub artystycznych osoby ubiegającej się o nadanie

tytułu profesora, uwzględniając różne dziedziny nauki i sztuki,

3)

skład oraz tryb działania komisji i zespołów powoływanych przez rady jednostek organizacyjnych

przeprowadzających przewody doktorskie lub postępowanie o nadanie tytułu profesora,

uwzględniając możliwość powoływania do składu komisji i zespołów osób posiadających

tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego lub osób, które nabyły uprawnienia

równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego na podstawie art. 21a, a w przypadku

postępowania o nadanie tytułu naukowego - wyłącznie osób posiadających tytuł profesora,

4)

możliwość i warunki powtórnego zdawania egzaminów doktorskich,

5)

wykaz certyfikatów potwierdzających znajomość języka obcego,

6)

sposób przedstawiania i oceniania rozpraw doktorskich, w tym będących pracami zbiorowymi,

a także podejmowania uchwał o nadaniu stopnia doktora lub doktora habilitowanego,

7)

niezbędne elementy dyplomów doktorskiego i habilitacyjnego,

8)

maksymalną wysokość opłat za wydanie dyplomu doktorskiego i habilitacyjnego oraz ich

duplikatów i odpisów w języku angielskim albo języku łacińskim, nieprzekraczającą

kosztów sporządzenia tych dokumentów,

9)

sposób i tryb legalizacji dyplomów doktorskich i habilitacyjnych oraz ich duplikatów

przeznaczonych do obrotu prawnego z zagranicą oraz wysokość opłaty za ich legalizację,

10)

sposób ogłaszania przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego informacji

o nadanych stopniach doktora i doktora habilitowanego oraz zakres tych informacji

- mając na uwadze potrzebę zapewnienia rozwoju kadr naukowych oraz sprawnego i przejrzystego

przeprowadzania czynności w przewodzie doktorskim, postępowania habilitacyjnego oraz

postępowania o nadanie tytułu profesora.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego prowadzi ogólnopolski wykaz osób,

którym nadano stopień doktora lub doktora habilitowanego.

2.

W wykazie zamieszcza się następujące dane dotyczące osoby, której nadano stopień doktora

lub doktora habilitowanego

1)

imiona i nazwisko;

2)

numer PESEL, a w przypadku jego braku - numer dokumentu potwierdzającego tożsamość

oraz kraj wydania dokumentu tożsamości;

3)

obywatelstwo;

4)

kraj pochodzenia - w przypadku osoby niebędącej obywatelem polskim;

5)

rok urodzenia;

6)

płeć;

7)

nadany stopień;

8)

datę wszczęcia przewodu doktorskiego albo postępowania habilitacyjnego, albo przewodu

habilitacyjnego;

9)

datę i numer uchwały o nadaniu stopnia albo datę zatwierdzenia tej uchwały przez Centralną

Komisję;

10)

obszar wiedzy, dziedzinę nauki lub sztuki, dyscyplinę naukową lub artystyczną, a także

specjalność - jeżeli została określona;

11)

dane jednostki organizacyjnej, która nadała stopień;

12)

datę wydania i numer decyzji rady właściwej jednostki organizacyjnej w sprawie stwierdzenia

nieważności postępowania o nadanie stopnia.

3.

Dane, o których mowa w ust. 2, wprowadzają do Systemu POL-on rektorzy uczelni lub

dyrektorzy innych jednostek organizacyjnych w terminie 30 dni od dnia nadania stopnia

doktora albo doktora habilitowanego.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego prowadzi ogólnopolski wykaz osób,

którym nadano tytuł profesora.

2.

W wykazie zamieszcza się następujące dane dotyczące osoby, której nadano tytuł profesora

1)

imiona i nazwisko;

2)

numer PESEL, a w przypadku jego braku - numer dokumentu potwierdzającego tożsamość

oraz kraj wydania dokumentu tożsamości;

3)

obywatelstwo;

4)

kraj pochodzenia - w przypadku osoby niebędącej obywatelem polskim;

5)

rok urodzenia;

6)

płeć;

7)

obszar wiedzy i dziedzinę nauki albo sztuki;

8)

datę wszczęcia postępowania o nadanie tytułu;

9)

datę nadania tytułu;

10)

datę wydania i numer decyzji Centralnej Komisji w sprawie stwierdzenia nieważności

postępowania o nadanie tytułu.

3.

Dane, o których mowa w ust. 2, wprowadza do Systemu POL-on Przewodniczący Centralnej

Komisji w terminie 30 dni od dnia nadania tytułu profesora.

Dostęp do danych zawartych w wykazach, o których mowa w art. 31a ust. 1 i art. 31b

ust. 1, przysługuje

1)

właściwym ministrom wskazanym w art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym, Przewodniczącemu Centralnej Komisji, Przewodniczącemu Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa

Wyższego, Przewodniczącemu Polskiej Komisji Akredytacyjnej, Prezesowi Polskiej Akademii

Nauk;

2)

rektorom uczelni i dyrektorom innych jednostek organizacyjnych w zakresie danych dotyczących

kierowanych przez nich jednostek.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego prowadzi ogólnopolską bazę streszczeń

i recenzji rozpraw doktorskich oraz autoreferatów i recenzji w postępowaniach habilitacyjnych

według obszarów wiedzy, dziedzin nauki i sztuki oraz dyscyplin naukowych i artystycznych.

2.

W bazie, o której mowa w ust. 1, zamieszcza się

1)

imiona i nazwisko autora rozprawy doktorskiej lub autoreferatu w postępowaniu habilitacyjnym;

2)

imiona i nazwiska recenzentów rozprawy doktorskiej lub osiągnięć osoby ubiegającej

się o nadanie stopnia doktora habilitowanego oraz miejsce zatrudnienia recenzentów;

3)

streszczenie rozprawy doktorskiej lub autoreferat w postępowaniu habilitacyjnym i

daty ich opracowania;

4)

recenzje rozprawy doktorskiej lub osiągnięć osoby ubiegającej się o nadanie stopnia

doktora habilitowanego i daty ich opracowania.

3.

Informacje, o których mowa w ust. 2, wprowadzają do Systemu POL-on rektorzy uczelni

lub dyrektorzy innych jednostek organizacyjnych w terminie 30 dni od dnia nadania

stopnia doktora lub stopnia doktora habilitowanego.

4.

Dostęp do informacji zawartych w bazie, o której mowa w ust. 1, przysługuje właściwym ministrom wskazanym w art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 27

lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym, rektorom uczelni, dyrektorom innych jednostek organizacyjnych, Przewodniczącemu

Centralnej Komisji, Przewodniczącemu Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz

Przewodniczącemu Polskiej Komisji Akredytacyjnej.

1.

Za wyróżnione rozprawy doktorskie i wysoko ocenione osiągnięcia będące podstawą nadania

stopnia doktora habilitowanego oraz za osiągnięcia naukowe, naukowo-techniczne lub

artystyczne mogą być przyznawane nagrody Prezesa Rady Ministrów, zwane dalej „nagrodami”.

2.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, liczbę, wysokość oraz warunki

i tryb przyznawania nagród, o których mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności

1)

skład i kompetencje zespołu do spraw nagród, zwanego dalej „zespołem”;

2)

czas trwania kadencji zespołu;

3)

wysokość wynagrodzenia członków zespołu oraz osób opiniujących wnioski, a także warunki

zwrotu kosztów podróży członkom zespołu i opiniodawcom;

4)

sposób obsługi i finansowania prac zespołu;

5)

jednostki uprawnione do występowania z wnioskiem o przyznanie nagrody;

6)

wykaz niezbędnej dokumentacji oraz sposób i termin jej przekazywania;

7)

datę przyznawania nagród.

3.

Prezes Rady Ministrów może przyznać nagrodę specjalną za ważne dla kraju osiągnięcia

naukowe poza trybem określonym na podstawie ust. 2.

4.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może przyznawać nagrody za wybitne

osiągnięcia naukowe oraz za osiągnięcia w opiece naukowej i dydaktycznej.

5.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

liczbę, wysokość oraz warunki i tryb przyznawania nagród, o których mowa w ust. 4,

uwzględniając

1)

skład i kompetencje zespołu do spraw nagród;

2)

czas trwania kadencji zespołu;

3)

wysokość wynagrodzeń członków zespołu oraz osób opiniujących wnioski, a także warunki

zwrotu kosztów podróży członkom zespołu;

4)

jednostki uprawnione do występowania z wnioskiem o przyznanie nagrody;

5)

wykaz niezbędnej dokumentacji oraz sposób i termin jej przekazywania;

6)

datę przyznawania nagród.

1.

Centralna Komisja działa przy Prezesie Rady Ministrów i w zakresie wydawanych przez

siebie decyzji pełni funkcje centralnego organu administracji rządowej.

1a.

Zadaniem Centralnej Komisji jest zapewnienie harmonijnego rozwoju kadry naukowej zgodnie

z najwyższymi standardami jakości badań wymaganych do uzyskania stopni naukowych i

tytułu naukowego.

1b.

Centralna Komisja w swoich pracach kieruje się zasadą rzetelności, bezstronności i

przejrzystości realizowanych działań oraz dążeniem do wyrównywania udziału kobiet

i mężczyzn w jej pracach.

2.

Centralna Komisja opiniuje projekty aktów normatywnych dotyczących spraw związanych

z nadawaniem stopni doktora i doktora habilitowanego oraz tytułu profesora, a także

wyraża opinie w sprawie zatrudnienia w szkole wyższej na stanowisku profesora nadzwyczajnego

osób nieposiadających stopnia doktora habilitowanego, z wyłączeniem osób o których

mowa w art. 21a. Termin wyrażenia opinii w sprawie zatrudnienia w szkole wyższej na

stanowisku profesora nadzwyczajnego osoby nieposiadającej stopnia doktora habilitowanego

wynosi trzy miesiące od dnia przedstawienia wniosku.

3.

Przewodniczącego Centralnej Komisji powołuje Prezes Rady Ministrów spośród dwóch kandydatów

przedstawionych przez Centralną Komisję z grona jej członków.

3a.

Środki finansowe niezbędne do finansowania działalności Centralnej Komisji są zapewniane

w części budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy do spraw szkolnictwa

wyższego.

4.

Obsługę Centralnej Komisji sprawuje Biuro Centralnej Komisji. Do pracowników Biura

Centralnej Komisji stosuje się przepisy dotyczące pracowników urzędów państwowych.

5.

Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii Centralnej Komisji, określi, w drodze

rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia członków Centralnej Komisji oraz warunki zwrotu

kosztów podróży jej członkom i wyznaczanym przez nią recenzentom, uwzględniając w

szczególności, że wysokość wynagrodzenia członków Centralnej Komisji będzie ustalana

w relacji do minimalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego profesora zwyczajnego określonej

w przepisach o wynagradzaniu nauczycieli akademickich.

6.

Biuro Centralnej Komisji jest państwową jednostką budżetową finansowaną ze środków

ustalanych w części budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy do

spraw szkolnictwa wyższego.

7.

Dyrektora Biura Centralnej Komisji powołuje i odwołuje przewodniczący Centralnej Komisji.

Pozostałych pracowników zatrudnia dyrektor.

8.

Szczegółowy zakres działalności Biura Centralnej Komisji oraz jego organizację określa

regulamin nadany przez przewodniczącego Centralnej Komisji.

1.

Kadencja Centralnej Komisji trwa cztery lata i rozpoczyna się dnia 1 stycznia.

2.

Członkiem Centralnej Komisji może zostać obywatel polski posiadający tytuł profesora

i aktualny dorobek naukowy, opublikowany w okresie ostatnich pięciu lat. Członkiem

Centralnej Komisji może zostać również osoba posiadająca tytuł profesora o wiodącym

dorobku w danej dziedzinie.

3.

Ta sama osoba może pełnić funkcję członka Centralnej Komisji nie dłużej niż przez

dwie następujące po sobie kadencje.

4.

Członkostwa w Centralnej Komisji nie można łączyć z członkostwem w Radzie Głównej

Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Polskiej Komisji Akredytacyjnej, Radzie Głównej Instytutów

Badawczych, Komitecie Ewaluacji Jednostek Naukowych, Radzie Narodowego Centrum Nauki

oraz Radzie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju, a także z funkcją rektora, prorektora,

kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej szkoły wyższej oraz prezesa i wiceprezesa

Polskiej Akademii Nauk i Polskiej Akademii Umiejętności lub jednoosobowego organu

jednostki naukowej.

5.

(uchylony)

6.

Osoba wybrana na członka Centralnej Komisji traci z mocy prawa członkostwo w Radzie

Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Polskiej Komisji Akredytacyjnej, Radzie Głównej

Instytutów Badawczych, Komitecie Ewaluacji Jednostek Naukowych, Radzie Narodowego

Centrum Nauki lub Radzie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju, jeżeli była ich członkiem,

z dniem rozpoczęcia kadencji Centralnej Komisji, na którą została wybrana.

1.

Członkowie Centralnej Komisji są wybierani przez osoby posiadające tytuł profesora.

Kandydatów na członków Centralnej Komisji mogą przedstawiać rady jednostek organizacyjnych

posiadających uprawnienie do nadawania stopnia doktora. Kandydatem nie może być osoba,

która ukończyła siedemdziesiąty rok życia.

2.

W skład Centralnej Komisji wchodzi co najmniej trzech przedstawicieli każdej dziedziny

nauki i dziedziny sztuki, określonych zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art.

3 ust. 1.

3.

Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii Centralnej Komisji, określi, w drodze

rozporządzenia, liczbę członków Centralnej Komisji oraz warunki i tryb ich wyboru,

w szczególności

1)

liczbę członków reprezentujących poszczególne dziedziny nauki i dziedziny sztuki oraz

dyscypliny naukowe i artystyczne;

2)

liczbę kandydatów zgłaszanych z każdej dyscypliny naukowej i artystycznej, w której

jednostka organizacyjna, o której mowa w ust. 1, posiada uprawnienia;

3)

możliwość wskazania przez komisję wyborczą jednostek organizacyjnych, które będą zgłaszały

dodatkowych kandydatów, w przypadku gdy liczba przedstawionych kandydatów nie przekracza

liczby członków Centralnej Komisji ustalonej dla danej dziedziny nauki lub dziedziny

sztuki oraz dyscypliny naukowej lub artystycznej;

4)

skład i tryb działania komisji wyborczej powołanej przez Prezesa Rady Ministrów;

5)

sposób podejmowania przez rady jednostek organizacyjnych uchwał w sprawie zgłoszenia

kandydatów oraz warunki ważności głosów oddanych w czasie wyborów.

Do członków Centralnej Komisji stosuje się odpowiednio przepis art. 24 Kodeksu postępowania administracyjnego.

1.

Przewodniczący Centralnej Komisji stwierdza wygaśnięcie mandatu członka Centralnej

Komisji w przypadku

1)

śmierci;

2)

złożenia rezygnacji;

3)

niespełniania choćby jednego z wymagań określonych w art. 34 ust. 2-4;

4)

nieuczestniczenia w pracach Centralnej Komisji przez okres dłuższy niż sześć miesięcy;

5)

skazania prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe.

2.

W przypadku wygaśnięcia mandatu członka Centralnej Komisji w skład jej wchodzą na

okres do końca kadencji osoby, które w poszczególnych dziedzinach nauki i dyscyplinach

naukowych lub dziedzinach sztuki i dyscyplinach artystycznych uzyskały kolejno największą

liczbę ważnych głosów w ostatnich wyborach. Przy równej liczbie głosów o kolejności

rozstrzyga głosowanie przeprowadzone przez komisję wyborczą. Niepełnej kadencji nie

wlicza się do okresu, o którym mowa w art. 34 ust. 3.

1.

Centralna Komisja działa na posiedzeniach plenarnych lub przez swoje organy.

2.

Organami Centralnej Komisji są

1)

przewodniczący Centralnej Komisji;

2)

prezydium Centralnej Komisji;

3)

sekcje Centralnej Komisji.

3.

Centralna Komisja podejmuje uchwały po zasięgnięciu opinii co najmniej jednego recenzenta.

Uchwały o niezatwierdzeniu uchwał o nadanie stopnia lub odmowie przedstawienia kandydata

do tytułu profesora w sprawach, o których mowa w art. 15 ust. 2 oraz w art. 28 ust.

4, mogą być podjęte po zasięgnięciu opinii co najmniej dwóch recenzentów, w tym co

najmniej jednego spoza składu Centralnej Komisji.

4.

Centralna Komisja podejmuje uchwały w sprawach, o których mowa w art. 15 ust. 3, w

art. 19 ust.2, po zasięgnięciu opinii co najmniej jednego recenzenta.

5.

Kompetencje organów Centralnej Komisji, sposób wyboru prezydium Centralnej Komisji,

jej organizację i tryb działania oraz sposób powoływania recenzentów określa uchwalony

przez nią statut.

6.

Statut Centralnej Komisji zatwierdza Prezes Rady Ministrów, w drodze zarządzenia.

1.

Centralna Komisja prowadzi, aktualizuje i zamieszcza na swojej stronie internetowej

1)

informacje o jednostkach organizacyjnych uprawnionych do nadawania stopni wraz z wykazem

tych stopni;

1a)

informacje o jednostkach organizacyjnych, którym Centralna Komisja ograniczyła, cofnęła

albo zawiesiła uprawnienie do nadawania stopni wraz z terminem, na który zostało ono

zawieszone, oraz wskazaniem powodu ograniczenia, cofnięcia albo zawieszenia uprawnienia;

2)

informacje o jednostkach organizacyjnych prowadzących studia doktoranckie;

3)

wykaz osób posiadających stopień doktora habilitowanego oraz osób, które nabyły uprawnienia

równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego na podstawie art. 21a, uprawnionych

do recenzowania w przewodach doktorskich i postępowaniach habilitacyjnych, w podziale

na dziedziny nauki i dziedziny sztuki, obejmujący imiona, nazwiska oraz nazwy jednostek

organizacyjnych zatrudniających te osoby;

4)

wykaz osób posiadających tytuł profesora uprawnionych do recenzowania w postępowaniach

o nadanie tytułu profesora, w podziale na dziedziny nauki i dziedziny sztuki, obejmujący

imiona, nazwiska oraz nazwy jednostek organizacyjnych zatrudniających te osoby;

5)

informacje o prowadzonych postępowaniach

a)

habilitacyjnych, w tym

-

wniosek o wszczęcie postępowania habilitacyjnego wraz z autoreferatem habilitanta,

-

skład komisji habilitacyjnej z podaniem imion, nazwisk oraz nazw jednostek organizacyjnych,

w których są zatrudnieni członkowie komisji,

-

recenzje,

b)

o nadanie tytułu profesora, w tym

-

uchwały o wszczęciu postępowania o nadanie tytułu,

-

listę recenzentów z podaniem imion, nazwisk oraz nazw jednostek organizacyjnych, w

których są zatrudnieni,

-

recenzje;

6)

streszczenia rozpraw doktorskich i recenzje złożone w przewodach o nadanie stopnia

doktora.

2.

Centralna Komisja przesyła jednostkom organizacyjnym uprawnionym do nadawania stopni

roczne sprawozdanie ze swojej działalności.

(pominięte)

1.

Jednostki organizacyjne uprawnione do nadawania stopni naukowych na podstawie dotychczasowych

przepisów zachowują to uprawnienie, jeżeli spełniają wymagania określone w niniejszej

ustawie.

2.

Uprawnienia jednostek organizacyjnych do przeprowadzania przewodów kwalifikacyjnych

I i II stopnia w zakresie sztuki i dyscyplin artystycznych, uzyskane na podstawie

dotychczasowych przepisów, stają się uprawnieniami do nadawania stopni w zakresie

sztuki, jeżeli dana jednostka organizacyjna spełnia wymagania określone w art. 6.

3.

Jednostkom organizacyjnym uprawnionym do przeprowadzania przewodów kwalifikacyjnych

I i II stopnia w zakresie sztuki i dyscyplin artystycznych, które nie spełniają wymagań

co do liczby pracowników, określonych w art. 6, uprawnienia, o których mowa w ust.

2, przysługują w okresie roku od dnia wejścia w życie ustawy. Jeżeli w tym okresie

jednostka organizacyjna nie spełni wymagań określonych w ustawie, traci uprawnienia.

Przepis art. 8 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

4.

Nierozpatrzone do dnia wejścia w życie ustawy wnioski o przyznanie uprawnień do przeprowadzania

przewodów kwalifikacyjnych I i II stopnia w zakresie sztuki i dyscyplin artystycznych

rozpatruje się na podstawie przepisów niniejszej ustawy.

1.

Osoby, które uzyskały kwalifikacje I lub II stopnia na podstawie dotychczasowych przepisów,

posiadają uprawnienia równoważne uprawnieniom wynikającym odpowiednio z nadania stopnia

doktora sztuki lub doktora habilitowanego sztuki.

2.

Osoby, które uzyskały kwalifikacje II stopnia na podstawie dotychczasowych przepisów,

są uwzględniane przy ustalaniu warunków, o których mowa w art. 6, oraz mogą pełnić

funkcję promotora i recenzenta w przewodach doktorskich i recenzenta w przewodach

habilitacyjnych w zakresie sztuki.

3.

Tytuł naukowy profesora danej dziedziny sztuki, nadany na podstawie dotychczasowych

przepisów, staje się tytułem profesora sztuki, określonym w niniejszej ustawie, z

tym że osoby posiadające tytuł naukowy profesora danej dziedziny sztuki zachowują

prawo używania tego tytułu w dotychczasowym brzmieniu.

1.

Przewody doktorskie i habilitacyjne, niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy,

są prowadzone na podstawie przepisów dotychczasowych.

2.

Przewody kwalifikacyjne I i II stopnia w zakresie sztuki i dyscyplin artystycznych,

niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy, są prowadzone na podstawie przepisów

dotychczasowych, jednakże w ich wyniku nadaje się stopnie, odpowiednio doktora i doktora

habilitowanego sztuki.

3.

Postępowania o nadanie tytułu naukowego danej dziedziny sztuki, niezakończone do dnia

wejścia w życie ustawy, są prowadzone na podstawie przepisów dotychczasowych, jednakże

w ich wyniku nadaje się tytuł profesora sztuki.

Z dniem wejścia w życie ustawy Centralna Komisja do Spraw Tytułu Naukowego i Stopni

Naukowych staje się Centralną Komisją, w rozumieniu przepisów ustawy. Kadencja tej

Komisji upływa z dniem 31 grudnia 2006 r.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie niniejszej ustawy pozostają w

mocy przepisy dotychczasowych aktów wykonawczych, jeżeli nie są z nią sprzeczne.

Traci moc ustawa z dnia 12 września 1990 r. o tytule naukowym i stopniach naukowych

(Dz. U. poz. 386, z 1997 r. poz. 272 oraz z 2000 r. poz. 1268).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia