Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 6 maja 2016 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia

W rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków

technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia

(Dz. U. z 2015 r. poz. 305, 1077 i 1966) wprowadza się następujące zmiany

1)

w § 1

a)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Pojazd, o którym mowa w art. 66 ust. 4 pkt 6 lit. b ustawy, powinien spełniać wymagania

i warunki techniczne w zakresie dokonanych zmian konstrukcyjnych lub wymiany elementów,

obowiązujące w dniu dokonania zmiany rodzaju pojazdu.

”

,

b)

w ust. 3

-

w pkt 1 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

data pierwszej rejestracji pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, określona w dowodzie rejestracyjnym pojazdu lub pozwoleniu czasowym, z zastrzeżeniem

lit. b i c,

”

,

-

uchyla się pkt 4;

-

po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

dopuszczalnym nacisku osi - rozumie się przez to największy nacisk wywierany na podłoże

przez koła danej osi pojazdu obciążonego, określony na podstawie przepisów o drogach

publicznych oraz przepisów niniejszego rozporządzenia;

”

,

-

uchyla się pkt 10,

-

w pkt 11 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 12 w brzmieniu

„

12)

operacji transportu intermodalnego - rozumie się przez to

a)

operacje transportu kombinowanego w rozumieniu art. 4 pkt 13 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1414, z późn. zm.,

b)

operacje transportowe obejmujące transport wodny, których częścią jest transport drogowy

o długości początkowego lub końcowego odcinka drogowego nieprzekraczającego 150 km

na terytorium Unii Europejskiej; odcinek drogowy może być wydłużony do najbliższego

terminala transportowego umożliwiającego obsługę pojazdu dokonującego operacji transportu

intermodalnego.

”

;

2)

dział II otrzymuje brzmienie

„

Dział II

Wymiary, masy i naciski osi pojazdu

§ 2.

1.

Długość pojazdu nie może przekraczać w przypadku

1)

pojazdu samochodowego, z wyjątkiem autobusu oraz pojazdów samochodowych, o których

mowa w pkt 11 - 12,00 m;

2)

ciągnika rolniczego lub pojazdu wolnobieżnego - 12,00 m;

3)

przyczepy, z wyjątkiem naczepy - 12,00 m;

4)

pojazdu członowego - 16,50 m, z zastrzeżeniem ust. 16;

5)

zespołu złożonego z pojazdu silnikowego i przyczepy - 18,75 m;

6)

autobusu przegubowego - 18,75 m;

7)

autobusu o dwóch osiach - 13,50 m;

8)

autobusu o liczbie osi większej niż dwie - 15,00 m;

9)

zespołu złożonego z autobusu i przyczepy - 18,75 m;

10)

zespołu złożonego z trzech pojazdów, w którym pojazdem ciągnącym jest pojazd wolnobieżny

lub ciągnik rolniczy - 22,00 m;

11)

motocykla, motoroweru lub roweru, pojazdu czterokołowego oraz zespołu złożonego z

motocykla, motoroweru, roweru lub pojazdu czterokołowego z przyczepą - 4,00 m.

2.

Szerokość pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 13, § 45 ust. 3 pkt 1, § 54 ust. 3, nie może

przekraczać 2,55 m i nie obejmuje ona lusterek zewnętrznych, świateł umieszczonych

na bokach pojazdu oraz elementów elastycznych wykonanych z gumy lub z innych tworzyw

sztucznych. Szerokość nadwozia pojazdu, który jest przeznaczony do przewozu towarów

w określonej temperaturze, jeżeli jego ściany boczne wraz z izolacją termiczną mają

grubość nie mniejszą niż 45 mm każda, oraz klimatyzowanego kontenera lub wymiennego

nadwozia nie może przekraczać 2,60 m.

3.

Wymiary, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3, 4 i 6-8, nie obejmują bagażnika mocowanego

do tylnej ściany autobusu oraz platformy samozaładowczej lub innych urządzeń załadowczych

mocowanych z tyłu pojazdu samochodowego i przyczepy, przy czym nie mogą one powodować

przekroczenia tych wymiarów o więcej niż 0,30 m.

4.

Wysokość pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 12, nie może przekraczać 4,00 m.

5.

Wykaz urządzeń i wyposażenia, które nie muszą być uwzględniane przy określaniu wymiarów

zewnętrznych pojazdów, określa dodatek 1 do załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1230/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r.

w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 661/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady

w odniesieniu do wymagań w zakresie homologacji typu dotyczących mas i wymiarów pojazdów

silnikowych oraz zmieniającego dyrektywę 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

(Dz. Urz. UE L 353 z 21.12.2012, str. 31).

6.

Odległość między osią sworznia siodłowego urządzenia sprzęgającego a tylnym obrysem

naczepy nie może przekraczać 12,00 m.

7.

Odległość mierzona równolegle do podłużnej osi zespołu pojazdów, między najdalej wysuniętym

do przodu punktem przestrzeni ładunkowej położonej za kabiną kierowcy a tylnym obrysem

przyczepy, po odjęciu odległości między tylnym obrysem samochodu a przednim obrysem

nadwozia przyczepy, nie może przekraczać 15,65 m.

8.

Odległość mierzona równolegle do podłużnej osi zespołu pojazdów, między najdalej wysuniętym

do przodu punktem przestrzeni ładunkowej położonej za kabiną kierowcy a tylnym obrysem

przyczepy, nie może przekraczać 16,40 m.

9.

Odległość między tylną osią pojazdu samochodowego a przednią osią przyczepy w zespole

pojazdów nie może być mniejsza niż 3,00 m.

10.

Odległość między osią sworznia siodłowego urządzenia sprzęgającego a dowolnym punktem

przedniej części naczepy nie może przekraczać 2,04 m.

11.

Wymienne nadwozia i znormalizowane kontenery nie mogą przekraczać wymiarów określonych

w ust. 1 pkt 1-10, ust. 2, 4, 6-8 i 10.

12.

Wysokość motocykla, motoroweru oraz niektórych pojazdów czterokołowych nie może przekraczać

2,50 m.

13.

Szerokość motocykla i motoroweru oraz niektórych pojazdów czterokołowych nie może

przekraczać 2,00 m, a jednośladowego motoroweru 1,00 m.

14.

Przepisy ust. 7-9, 12 i 13 stosuje się do pojazdów zarejestrowanych po raz pierwszy

po dniu 31 grudnia 1998 r.

15.

Przepisy ust. 10 stosuje się do pojazdów zarejestrowanych po raz pierwszy po dniu

31 grudnia 1993 r.

16.

Wymiary, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i ust. 6, mogą być przekroczone o 0,15 m w

przypadku pojazdu członowego lub naczepy przewożących jeden lub więcej załadowanych

lub niezaładowanych kontenerów lub wymiennych nadwozi, o maksymalnej długości całkowitej

wynoszącej do 45 stóp (13,72 m), w operacjach transportu intermodalnego.

17.

W przypadku pojazdu uczestniczącego w ruchu drogowym podstawą sprawdzenia wymagań,

o których mowa w ust. 1-16, są wartości rzeczywiste wymienionych wymiarów, z uwzględnieniem

art. 61 ust. 6, 7 i 10 ustawy.

18.

Przez oś rozumie się element konstrukcji pojazdu stanowiący wspólną geometryczną oś

obrotu dwóch lub więcej kół zarówno napędzanych, jak i swobodnie obracających się,

niezależnie od tego, czy znajdują się w jednym czy wielu segmentach usytuowanych w

tej samej płaszczyźnie prostopadłej do wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu; wyjątek

stanowią pojazdy kategorii L, w których geometryczna oś obrotu dotyczy jednego lub

więcej kół.

§ 3.

1.

Dopuszczalna masa całkowita pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 2-20, nie może przekraczać

w przypadku

1)

pojazdu składowego zespołu pojazdów

a)

przyczepy o jednej osi, z wyjątkiem naczepy - 10 ton,

b)

przyczepy o dwóch osiach, z wyjątkiem naczepy - 18 ton,

c)

przyczepy o liczbie osi większej niż dwie, z wyjątkiem naczepy - 24 ton;

2)

zespołu pojazdów, złożonego z pojazdów mających łącznie co najmniej 5 osi, w którym

pojazdem ciągnącym jest pojazd samochodowy - 40 ton, z wyjątkiem pojazdu członowego

mającego 5 lub 6 osi składającego się z

a)

ciągnika siodłowego o dwóch osiach i naczepy o trzech osiach, uczestniczących w operacjach

transportu intermodalnego, przewożących jeden lub więcej kontenerów lub wymiennych

nadwozi, o maksymalnej długości całkowitej wynoszącej do 45 stóp (13,72 m) - 42 tony,

b)

ciągnika siodłowego o trzech osiach i naczepy o dwóch lub trzech osiach, uczestniczących

w operacjach transportu intermodalnego, przewożących jeden lub więcej kontenerów lub

wymiennych nadwozi, o maksymalnej długości całkowitej wynoszącej do 45 stóp (13,72

m) - 44 tony,

c)

ciągnika siodłowego o dwóch osiach i naczepy o trzech osiach przystosowanej technicznie

do operacji transportu intermodalnego, uczestniczących w operacjach transportu intermodalnego

- 42 tony,

d)

ciągnika siodłowego o trzech osiach i naczepy o dwóch lub trzech osiach przystosowanej

technicznie do operacji transportu intermodalnego, uczestniczących w operacjach transportu

intermodalnego - 44 tony;

3)

zespołu pojazdów mającego 3 osie - 28 ton;

4)

zespołu pojazdów mającego 4 osie, składającego się z pojazdu samochodowego o dwóch

osiach i przyczepy o dwóch osiach - 36 ton;

5)

zespołu pojazdów mającego 4 osie, składającego się z pojazdu samochodowego o trzech

osiach i przyczepy o jednej osi - 35 ton; dopuszcza się 36 ton, jeżeli oś napędowa

jest wyposażona w koła bliźniacze i zawieszenie pneumatyczne lub równoważne, o którym

mowa w § 5b, albo jeżeli każda z osi napędowych jest wyposażona w koła bliźniacze,

a największy nacisk każdej z tych osi nie przekracza 9,5 tony;

6)

pojazdu członowego mającego 4 osie, składającego się z ciągnika siodłowego o dwóch

osiach i naczepy o dwóch osiach, jeżeli odległość pomiędzy osiami naczepy

a)

wynosi nie więcej niż 1,8 m - 36 ton,

b)

wynosi więcej niż 1,8 m - 36 ton; dopuszcza się 38 ton, jeżeli oś napędowa jest wyposażona

w koła bliźniacze i zawieszenie pneumatyczne lub równoważne, o którym mowa w § 5b;

7)

pojazdu członowego mającego 4 osie, składającego się z ciągnika siodłowego o trzech

osiach i naczepy o jednej osi - 35 ton; dopuszcza się 36 ton, jeżeli oś napędowa jest

wyposażona w koła bliźniacze i zawieszenie pneumatyczne lub równoważne, o którym mowa

w § 5b, albo jeżeli każda z osi napędowych jest wyposażona w koła bliźniacze, a największy

nacisk każdej z tych osi nie przekracza 9,5 tony;

8)

pojazdu samochodowego o dwóch osiach - 18 ton;

9)

autobusu o dwóch osiach - 19,5 tony;

10)

pojazdu samochodowego o trzech osiach - 25 ton; dopuszcza się 26 ton, jeżeli oś napędowa

jest wyposażona w koła bliźniacze lub koła pojedyncze wyposażone w szerokie opony

(typu „Super Single”) i zawieszenie pneumatyczne lub równoważne, o którym mowa w §

5b, albo jeżeli każda z osi napędowych jest wyposażona w koła bliźniacze, a największy

nacisk każdej z tych osi nie przekracza 9,5 tony;

11)

pojazdu samochodowego o liczbie osi większej niż trzy - 32 tony;

12)

autobusu przegubowego o trzech osiach - 28 ton;

13)

ciągnika rolniczego lub pojazdu wolnobieżnego wyposażonego w koła ogumione

a)

o dwóch osiach - 18 ton,

b)

o trzech i więcej osiach - 24 tony

- przy czym udział obciążenia osi kierowanej oraz osi napędowej w każdym stanie obciążenia

ciągnika nie może być mniejszy niż 20% jego masy własnej;

14)

zespołu pojazdów, w którym pojazdem ciągnącym jest wyposażony w koła ogumione pojazd

wolnobieżny lub wyposażony w koła ogumione ciągnik rolniczy - masy wynikającej z sumy

dopuszczalnych mas całkowitych pojazdów wchodzących w jego skład, która nie może przekraczać

40 ton.

2.

Udział masy na oś lub osie napędowe pojazdu lub zespołu pojazdów nie może być mniejszy

niż 25% ich rzeczywistej masy całkowitej.

3.

W przypadku pojazdu uczestniczącego w ruchu drogowym podstawą sprawdzenia wymagań,

o których mowa w ust. 1, są wartości rzeczywiste wymienionych mas.

4.

Dopuszczalną masę całkowitą zespołu pojazdów uczestniczącego w ruchu drogowym ustala

się dla

1)

samochodu ciężarowego lub samochodu specjalnego z przyczepą - na podstawie sumy dopuszczalnych

mas całkowitych pojazdu ciągnącego i przyczepy; tak ustalona dopuszczalna masa całkowita

nie może przekraczać dopuszczalnej masy całkowitej określonej dla tego zespołu pojazdów

w ust. 1;

2)

samochodu ciężarowego lub samochodu specjalnego z przyczepą ze sztywnym dyszlem (łącznie

z przyczepą z osią centralną) - na podstawie sumy dopuszczalnych mas całkowitych pojazdu

ciągnącego i przyczepy ze sztywnym dyszlem, pomniejszonej o wyższą wartość dopuszczalnego

pionowego obciążenia sprzęgu pojazdu ciągnącego lub dopuszczalnego pionowego obciążenia

sprzęgu przyczepy ze sztywnym dyszlem, a przy takich samych wartościach, o tę wartość;

tak ustalona dopuszczalna masa całkowita nie może przekraczać dopuszczalnej masy całkowitej

określonej dla tego zespołu pojazdów w ust. 1;

3)

ciągnika siodłowego z naczepą - na podstawie sumy dopuszczalnych mas całkowitych ciągnika

siodłowego i naczepy, pomniejszonej o wyższą wartość dopuszczalnego pionowego obciążenia

sprzęgu ciągnika siodłowego lub dopuszczalnego nacisku naczepy na siodło ciągnika,

a przy takich samych wartościach, o tę wartość; tak ustalona dopuszczalna masa całkowita

nie może przekraczać dopuszczalnej masy całkowitej określonej dla tego zespołu pojazdów

w ust. 1.

5.

W przypadku gdy dopuszczalna masa całkowita zespołu pojazdów uczestniczącego w ruchu

drogowym, określona w dokumencie rejestracyjnym pojazdu ciągnącego, jest mniejsza

niż dopuszczalna masa całkowita ustalona w sposób wskazany dla tego zespołu w ust.

4, za dopuszczalną masę całkowitą zespołu pojazdów należy przyjąć masę określoną w

dokumencie rejestracyjnym pojazdu ciągnącego.

6.

Dopuszczalna masa całkowita pojazdu nie może przekroczyć maksymalnej masy całkowitej

określonej przez producenta. Zasada ta dotyczy także dopuszczalnych nacisków osi,

przy czym

1)

w przypadku pojazdów przeznaczonych do ciągnięcia przyczepy producent może określić

inną, wyższą wartość maksymalnego nacisku osi tylnej i maksymalnej masy całkowitej

stosowaną wyłącznie podczas ciągnięcia przyczepy;

2)

w przypadku wyposażenia pojazdu w urządzenia sprzęgające producent podaje w jego pobliżu

maksymalne statyczne obciążenia pionowe tego urządzenia;

3)

suma maksymalnych nacisków osi nie może być mniejsza niż maksymalna masa całkowita

pojazdu, a nacisk osi przedniej, przy maksymalnym nacisku na oś tylną oraz maksymalnej

masie całkowitej pojazdu, nie może być mniejszy niż 30% maksymalnej masy całkowitej.

7.

Dopuszczalna masa całkowita przyczepy z hamulcem, ciągniętej przez samochód osobowy,

samochód ciężarowy i specjalny o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t, nie może

przekroczyć

1)

wartości znamionowej urządzenia sprzęgającego,

2)

dopuszczalnej masy całkowitej tych pojazdów,

3)

maksymalnej masy ciągniętej określonej dla tych pojazdów przez producenta,

4)

3500 kg

- z tym że w przypadku samochodu terenowego, zgodnie z definicją zawartą w załączniku

II do dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiającej

ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych

zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów

(Dz. Urz. UE L 263 z 09.10.2007, str. 1, z późn. zm.), masa ta nie może przekroczyć 150% dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu ciągnącego

przy jednoczesnym spełnieniu warunków określonych w pkt 1, 3 i 4.

8.

Dopuszczalna masa całkowita przyczepy bez hamulca, ciągniętej przez samochód osobowy,

samochód ciężarowy i specjalny o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t, nie może

przekroczyć

1)

wartości znamionowej urządzenia sprzęgającego;

2)

maksymalnej masy ciągniętej określonej dla tych pojazdów samochodowych przez producenta

lub połowy ich masy własnej powiększonej o 75 kg, należy przyjąć mniejszą wartość;

3)

750 kg.

9.

Minimalne statyczne obciążenie pionowe urządzenia sprzęgającego nie może być mniejsze

niż 4% dopuszczalnej masy ciągniętej i mniejsze niż 25 kg, przy czym producent pojazdu

podaje w instrukcji obsługi następujące dane

1)

maksymalne obciążenie urządzenia sprzęgającego;

2)

miejsce mocowania tego urządzenia do konstrukcji pojazdu;

3)

maksymalną odległość punktu sprzęgnięcia od osi tylnej pojazdu.

10.

Dopuszczalna masa całkowita przyczepy z hamulcem, ciągniętej przez autobus nie może

przekroczyć 3500 kg, a bez hamulca 750 kg, oraz nie może przekraczać dopuszczalnej

masy całkowitej autobusu.

11.

Zespół pojazdów składający się z samochodu osobowego i przyczepy, obciążonych do wartości

maksymalnych mas całkowitych, powinien ruszyć z miejsca co najmniej 5 razy w czasie

5 minut pod wzniesienie o nachyleniu 12%.

12.

Do motocykli, motorowerów, pojazdów czterokołowych oraz przyczep do tych pojazdów

objętych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 z dnia 15 stycznia

2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów dwu- lub trójkołowych oraz

czterokołowców

(Dz. Urz. UE L 60 z 02.03.2013, str. 52) stosuje się wymagania dotyczące mas określone w załączniku XI do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 44/2014 z dnia 21 listopada 2013 r. uzupełniającego

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 w odniesieniu do konstrukcji

pojazdów i wymogów ogólnych dotyczących homologacji pojazdów dwu- lub trójkołowych

oraz czterokołowców

(Dz. Urz. UE L 25 z 28.01.2014, str. 1).

13.

Do motocykli, motorowerów, pojazdów czterokołowych oraz przyczep do tych pojazdów

objętych świadectwem homologacji typu WE pojazdu wydanym zgodnie z dyrektywą 2002/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 marca 2002 r. w sprawie

homologacji typu dwu- lub trzykołowych pojazdów mechanicznych i uchylającą dyrektywę

Rady 92/61/EWG

(Dz. Urz. WE L 124 z 09.05.2002, str. 1) albo zarejestrowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do dnia 1 stycznia

2016 r. stosuje się wymagania dotyczące mas określone w załączniku do dyrektywy Rady 93/93/EWG z dnia 29 października 1993 r. w sprawie mas i wymiarów dwu-

i trzykołowych pojazdów silnikowych, przy czym dopuszczalna masa całkowita motocykla jednośladowego nie może przekroczyć

maksymalnej masy całkowitej określonej przez producenta, a masa pojazdu nieobciążonego

trzy- i czterokołowego nie może przekraczać

1)

w przypadku pojazdów trójkołowych

a)

motorowery - 270 kg,

b)

motocykle - 1000 kg (bez uwzględniania masy akumulatorów przy napędzie elektrycznym);

2)

w przypadku pojazdów czterokołowych

a)

pojazdy czterokołowe lekkie - 350 kg,

b)

pojazdy czterokołowe inne niż lekkie do przewozu osób - 400 kg,

c)

pojazdy czterokołowe inne niż lekkie do przewozu rzeczy - 550 kg (bez uwzględniania

masy akumulatorów przy napędzie elektrycznym).

14.

Dopuszczalna masa całkowita pojazdów trzy- i czterokołowych nie może przekroczyć maksymalnej

masy całkowitej podanej przez producenta.

15.

Dopuszczalna ładowność określona przez producenta dla pojazdów trzy- i czterokołowych

objętych świadectwem homologacji typu WE pojazdu wydanym zgodnie z dyrektywą 2002/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 marca 2002 r. w sprawie

homologacji typu dwu- lub trzykołowych pojazdów mechanicznych i uchylającą dyrektywę

Rady 92/61/EWG

(Dz. Urz. WE L 124 z 09.05.2002, str. 1) albo zarejestrowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do dnia 1 stycznia

2016 r. nie może przekraczać w przypadku

1)

motoroweru trójkołowego - 300 kg;

2)

pojazdu czterokołowego lekkiego - 200 kg;

3)

motocykla trójkołowego

a)

do przewozu rzeczy - 1500 kg;

b)

do przewozu osób - 300 kg;

4)

pojazdu czterokołowego innego niż lekki

a)

do przewozu rzeczy - 1000 kg,

b)

do przewozu osób - 200 kg.

16.

Motocykle, motorowery i pojazdy czterokołowe mogą ciągnąć przyczepę o masie określonej

przez producenta, ale nieprzekraczającej 50% masy pojazdu nieobciążonego.

17.

Dopuszczalna masa całkowita ciągnika rolniczego o kołach ogumionych nie może przekraczać

14 ton, a jej udział na jedną z osi 10 ton. Udział obciążenia osi przedniej dla każdego

stanu obciążenia ciągnika nie może być mniejszy niż 20% jego masy własnej; przepis

stosuje się do pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy przed dniem 1 kwietnia 2011 r.

18.

Dopuszczalna masa całkowita przyczepy przeznaczonej do łączenia z ciągnikiem rolniczym

lub pojazdem wolnobieżnym nie może przekraczać sumy dopuszczalnej masy wynikającej

z dopuszczalnych nacisków osi i masy przypadającej na urządzenie sprzęgające.

19.

Maksymalne statyczne obciążenie pionowe urządzenia sprzęgającego w ciągniku rolniczym

nie może przekraczać 3000 kg, z wyjątkiem zaczepu kulowego, w przypadku którego wartość

maksymalna nie może przekraczać 4000 kg, przy czym

1)

dopuszczalne statyczne obciążenie pionowe urządzenia sprzęgającego nie może przekraczać

wartości określonej przez producenta ciągnika rolniczego oraz wartości określonej

dla urządzenia sprzęgającego zgodnie z jego świadectwem homologacji;

2)

nie może być przekroczony maksymalny nacisk osi tylnej pojazdu, z uwzględnieniem ust.

1 pkt 14.

20.

Przepisy ust. 2 i 6 pkt 3 stosuje się do pojazdów zarejestrowanych po raz pierwszy

po dniu 31 marca 1998 r.

§ 4.

1.

Odległość (d) między dwiema sąsiednimi osiami wchodzącymi w skład tej samej grupy

osi nie może przekraczać 1,80 m.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do pojazdów zarejestrowanych po raz pierwszy przed

dniem 13 marca 2003 r., dla których odległość (d) między dwiema sąsiednimi osiami

wchodzącymi w skład tej samej grupy osi nie może przekraczać 2,00 m.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do motocykli, motorowerów, pojazdów czterokołowych,

samochodów osobowych i ciągników rolniczych.

§ 5.

1.

Dopuszczalny nacisk osi nie może przekraczać w przypadku

1)

pojedynczej osi nienapędowej - 10 ton;

2)

grupy osi składającej się z dwóch osi nienapędowych pojazdów silnikowych, przyczep

i naczep, przy odległości (d) między osiami składowymi

a)

mniejszej niż 1,00 m (d < 1,00) - 11 ton,

b)

nie mniejszej niż 1,00 m i mniejszej niż 1,30 m (1,00 ≤ d < 1,30) - 16 ton,

c)

nie mniejszej niż 1,30 m i mniejszej niż 1,80 m (1,30 ≤ d < 1,80) - 18 ton,

d)

równej lub większej niż 1,80 m (1,80 ≤ d) - 20 ton;

3)

grupy osi składającej się z trzech osi nienapędowych pojazdów silnikowych, przyczep

i naczep, przy odległości (d) między osiami składowymi

a)

nie większej niż 1,30 m (d ≤ 1,30) - 21 ton,

b)

większej niż 1,30 m i nie większej niż 1,40 m (1,30 < d ≤ 1,40) - 24 tony,

c)

większej niż 1,40 m i nie większej niż 1,80 m lub w przypadku pojazdów, o których

mowa w § 4 ust. 2, nie większej niż 2,00 m (1,40< d ≤ 1,80 lub 2,00) - 27 ton;

4)

grupy osi składającej się z więcej niż trzech osi nienapędowych pojazdów silnikowych,

przyczep i naczep, przy odległości (d) miedzy osiami składowymi

a)

nie większej niż 1,30 m (d ≤ 1,30) - 7 ton dla każdej osi,

b)

większej niż 1,30 m i nie większej niż 1,80 m lub w przypadku pojazdów, o których

mowa w § 4 ust. 2, nie większej niż 2,00 m (1,30 < d ≤ 1,80 lub 2,00) - 8 ton dla

każdej osi; dopuszcza się 9 ton dla każdej osi, jeżeli jest ona wyposażona w koła

bliźniacze i zawieszenie pneumatyczne;

5)

pojedynczej osi napędowej pojazdów, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2-14 - 11,5 tony;

6)

grupy osi składającej się z dwóch osi napędowych, przy odległości (d) między osiami

składowymi

a)

mniejszej niż 1,00 m (d < 1,00) - 11,5 tony,

b)

nie mniejszej niż 1,00 m i mniejszej niż 1,30 m (1,00 ≤ d < 1,30) - 16 ton,

c)

nie mniejszej niż 1,30 m i nie większej niż 1,80 m lub w przypadku pojazdów, o których

mowa w § 4 ust. 2, nie większej niż 2,00 m (1,30 ≤ d ≤ 1,80 lub 2,00) - 18 ton; dopuszcza

się 19 ton, jeżeli oś napędowa jest wyposażona w koła bliźniacze lub koła pojedyncze

wyposażone w szerokie opony (typu „Super Single”) i zawieszenie pneumatyczne lub równoważne,

o którym mowa w § 5b, albo jeżeli każda z osi napędowych jest wyposażona w koła bliźniacze,

a największy nacisk każdej z tych osi nie przekracza 9,5 tony;

7)

grupy osi składającej się z dwóch osi pojazdów silnikowych, w której jedna oś składowa

jest osią napędową, a druga osią nienapędową, przy odległości (d) między osiami składowymi

a)

mniejszej niż 1,00 m (d < 1,00) - 11,5 tony,

b)

nie mniejszej niż 1,00 m i mniejszej niż 1,30 m (1,00 ≤ d < 1,30) - 16 ton,

c)

nie mniejszej niż 1,30 m i nie większej niż 1,80 m lub w przypadku pojazdów, o których

mowa w § 4 ust. 2, nie większej niż 2,00 m (1,30 ≤ d ≤ 1,80 lub 2,00) - 18 ton; dopuszcza

się 19 ton, jeżeli oś napędowa jest wyposażona w koła bliźniacze i zawieszenie pneumatyczne

lub równoważne, o którym mowa w § 5b, albo jeżeli każda z osi składowych jest wyposażona

w koła bliźniacze, a największy nacisk każdej z tych osi nie przekracza 9,5 tony;

8)

grupy osi składającej się z trzech osi pojazdów silnikowych, w której co najmniej

jedna oś składowa jest osią napędową, przy odległości (d) między osiami składowymi

a)

nie większej niż 1,30 m (d ≤ 1,30) - 21 ton,

b)

większej niż 1,30 m i nie większej niż 1,40 m (1,30 < d ≤ 1,40) - 24 tony,

c)

większej niż 1,40 m i nie większej niż 1,80 m lub w przypadku pojazdów, o których

mowa w § 4 ust. 2, nie większej niż 2,00 m (1,40 < d ≤ 1,80 lub 2,00) - 27 ton;

9)

grupy osi składającej się z więcej niż trzech osi pojazdów silnikowych, w której co

najmniej jedna oś składowa jest osią napędową, przy odległości (d) między osiami składowymi

a)

nie większej niż 1,30 m (d ≤ 1,30) - 7 ton dla każdej osi,

b)

większej niż 1,30 m i nie większej niż 1,80 m lub w przypadku pojazdów, o których

mowa w § 4 ust. 2, nie większej niż 2,00 m (1,30 < d ≤ 1,80 lub 2,00) - 8 ton dla

każdej osi; dopuszcza się 9 ton dla każdej osi, jeżeli jest ona wyposażona w koła

bliźniacze i zawieszenie pneumatyczne lub równoważne, o którym mowa w § 5b.

2.

Dopuszczalny nacisk każdej osi składowej wchodzącej w skład tej samej grupy osi, z

zastrzeżeniem ust. 1 pkt 4 i pkt 9 oraz ust. 5, nie może przekraczać wartości

NS = NG / n,

gdzie

NS - dopuszczalny nacisk osi składowej wchodzącej w skład grupy osi [t],

NG - dopuszczalny nacisk grupy osi [t],

n - ilość osi składowych wchodzących w skład tej samej grupy osi.

3.

W przypadku różnych odległości (d) między osiami składowymi wchodzącymi w skład tej

samej grupy osi, dopuszczalny nacisk grupy osi nie może przekraczać wartości dopuszczalnej

określonej w ust. 1 dla najmniejszej odległości (d) między osiami składowymi.

4.

W przypadku pojazdu uczestniczącego w ruchu drogowym podstawą sprawdzenia wymagań,

o których mowa w ust. 1-3 oraz ust. 5, są wartości rzeczywiste nacisków osi.

5.

Oś, której nacisk lub wysokość w stosunku do drogi mogą być zmieniane za pomocą urządzenia

zamontowanego na stałe w pojeździe, musi zostać odpowiednio automatycznie obciążona

lub obniżona, jeżeli nacisk najbliższej (najbliższych) osi lub osi przedniej pojazdu

samochodowego osiągnął wartość dopuszczalną. Obciążenie lub obniżenie osi powinno

nastąpić po ruszeniu pojazdu najpóźniej do osiągnięcia prędkości 30 km/h.

6.

Przez oś pojedynczą rozumie się oś, która nie może być uznana za oś wchodzącą w skład

grupy osi.

7.

Przez grupę osi rozumie się co najmniej dwie osie składowe o odległości (d) między

sobą, określonej w niniejszym rozporządzeniu, które oddziałują na siebie ze względu

na szczególną konstrukcję zawieszenia.

§ 5a.

Wymagania w zakresie zwrotności pojazdów i zespołów pojazdów określa pkt 7 w części

B, pkt 6 w części C, pkt 3 w części D oraz dodatek 3 do załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1230/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r.

w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 661/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady

w odniesieniu do wymagań w zakresie homologacji typu dotyczących mas i wymiarów pojazdów

silnikowych oraz zmieniającego dyrektywę 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady.

§ 5b.

Warunki równoważności zawieszeń osi napędowej lub osi napędowych pojazdu określa załącznik

III do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1230/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie wykonania

rozporządzenia (WE) nr 661/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymagań

w zakresie homologacji typu dotyczących mas i wymiarów pojazdów silnikowych oraz zmieniającego

dyrektywę 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady.

”

;

3)

w § 7 ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

Pojazd przystosowany do ciągnięcia przyczepy oraz przyczepa powinny być wyposażone

w odpowiednie urządzenia sprzęgające, o których mowa w Regulaminie nr 55 EKG ONZ.

Połączenia elektryczne urządzeń sprzęgających powinny być wykonane w sposób zgodny

z aktualnym poziomem wiedzy inżynierskiej zapewniający bezpieczeństwo w ruchu drogowym.

Poziom wiedzy jest opisany w normach: PN-ISO 1724, PN-ISO 3731, PN-ISO 3732, PN-ISO

1185.

”

;

4)

w § 8

a)

w ust. 4

-

pkt 3a i 3b otrzymują brzmienie

„

3a)

każde miejsce siedzące pasażera pojazdu samochodowego wyposażone w poduszkę powietrzną

powinno mieć ostrzeżenie przed montowaniem na tym miejscu fotelika bezpieczeństwa

dla dziecka, tyłem do kierunku jazdy; takie ostrzeżenie w formie piktogramu, któremu

może towarzyszyć wyjaśnienie słowne, powinno być trwale zamocowane i umieszczone w

taki sposób, aby było widoczne dla osoby montującej

fotelik; jeśli ostrzeżenie jest niewidoczne, podczas gdy zamknięte są drzwi pojazdu,

należy umieścić dodatkową, stale widoczną wewnątrz pojazdu informację; dotyczy pojazdów

zarejestrowanych po raz pierwszy po dniu 20 października 2007 r.;

3b)

warunków, o których mowa w pkt 3a, nie stosuje się w odniesieniu do miejsca siedzącego

wyposażonego w mechanizm, który automatycznie wykrywa obecność fotelika bezpieczeństwa

dla dziecka, skierowanego tyłem do kierunku jazdy, a następnie uniemożliwia zadziałanie

poduszki powietrznej;

”

,

-

pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

w samochodzie ciężarowym powinno być oddzielone od przestrzeni ładunkowej trwałą przegrodą

o odpowiedniej wytrzymałości; przepis stosuje się do samochodu ciężarowego zarejestrowanego

po raz pierwszy w okresie od dnia 30 maja 1999 r. do dnia 31 grudnia 2016 r.;

”

,

-

w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 9 i 10 w brzmieniu

„

9)

w samochodzie ciężarowym o podrodzaju VAN, o maksymalnej masie całkowitej do 7,5 tony,

powinno być oddzielone od przestrzeni ładunkowej trwałą przegrodą o wytrzymałości

określonej w § 1 załącznika nr 14 do rozporządzenia, z zastrzeżeniem pkt 10; spełnienie

tych wymagań powinno być potwierdzone przez jednostkę uprawnioną do prowadzenia badań

homologacyjnych typu WE pojazdu/typu pojazdu kategorii N; stosuje się do pojazdu zarejestrowanego

po raz pierwszy po dniu 31 grudnia 2016 r., w którym dokonano zmian konstrukcyjnych

lub wymiany elementów powodujących zmianę danych w dowodzie rejestracyjnym;

10)

przestrzeń ładunkowa może być wyposażona tylko w elementy do mocowania ładunku przeznaczone

do ochrony przewożonych osób w przypadku przemieszczenia się ładunku w czasie jazdy,

w tym przy gwałtownym hamowaniu lub pokonywaniu zakrętu, o ile elementy te odpowiadają

wymaganiom określonym w § 2 załącznika nr 14 do rozporządzenia; spełnienie tych wymagań

powinno być potwierdzone przez jednostkę uprawnioną do prowadzenia badań homologacyjnych

typu WE pojazdu/typu pojazdu kategorii N; stosuje się do pojazdu zarejestrowanego

po raz pierwszy po dniu 31 grudnia 2016 r., w którym dokonano zmian konstrukcyjnych

lub wymiany elementów powodujących zmianę danych w dowodzie rejestracyjnym.

”

,

b)

w ust. 5 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

powinny być umocowane w taki sposób lub sporządzone z takiego tworzywa, aby w razie

konieczności istniała możliwość wyjścia na zewnątrz pojazdu co najmniej przez jeden

otwór okienny z każdej strony pojazdu; nie dotyczy bankowozu;

”

;

5)

w § 9

a)

w ust. 1

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

zadymienie spalin pojazdu z silnikiem o zapłonie samoczynnym, mierzone przy swobodnym

przyspieszaniu silnika w zakresie od prędkości obrotowej biegu jałowego do maksymalnej

prędkości obrotowej, wyrażone w postaci współczynnika pochłaniania światła, nie przekraczało

wartości umieszczonej na tabliczce znamionowej pojazdu;

”

,

-

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

w przypadku braku określenia na tabliczce znamionowej wartości, o której mowa w pkt

3, zadymienie spalin pojazdu z silnikiem o zapłonie samoczynnym, mierzone przy swobodnym

przyspieszeniu silnika w zakresie od prędkości obrotowej biegu jałowego do maksymalnej

prędkości obrotowej, wyrażone w postaci współczynnika pochłaniania światła, nie przekraczało

2,5 m

”

,

b)

po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu

„

1b.

Pojazd samochodowy powinien być wyposażony w wytrzymały układ kierowniczy, pozwalający

kierującemu na łatwą, szybką i niezawodną zmianę kierunku ruchu pojazdu.

”

;

6)

§ 9a otrzymuje brzmienie

„

§ 9a.

W samochodzie osobowym (kategorii M1) o rodzaju nadwozia AB, AC, AF mogą być wprowadzone

zmiany konstrukcyjne polegające na dostosowaniu do wymagań jak dla samochodów ciężarowych,

jeżeli pojazd spełnia

wymagania, o których mowa w pkt 3.5., pkt 3.6. oraz pkt 3.8. części A załącznika II do dyrektywy Parlamentu Europejskiego

i Rady 2007/46/WE z dnia 5 września 2007 r. ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów

silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych

przeznaczonych do tych pojazdów

(Dz. Urz. UE L 263 z 09.10.2007, str. 1, z późn. zm.), powodujące zmianę rodzaju pojazdu na samochód ciężarowy o podrodzaju van, o którym

mowa w przepisach o rejestracji pojazdów.

”

;

7)

po § 9a dodaje się § 9b-9e w brzmieniu

„

§ 9b.

W samochodzie ciężarowym o maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony

(kategorii N1) i samochodzie ciężarowym o maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej

7,5 tony (kategorii N2) o nadwoziu rodzaju BB mogą być wprowadzone zmiany konstrukcyjne

polegające na zmianie liczby siedzeń, jeżeli pojazd spełnia wymagania, o których mowa

w pkt 3.5., pkt 3.6. oraz pkt 3.8. dla pojazdów kategorii N1, części A załącznika II

do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2007/46/WE z dnia 5 września 2007 r.

ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów,

części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów i spełnione są wymagania techniczne dotyczące wytrzymałości siedzeń i ich mocowania,

kotwiczenia pasów bezpieczeństwa, potwierdzone badaniami na zgodność z wymaganiami

Regulaminów nr 14, 17 EKG ONZ, wykonanymi przez jednostkę uprawnioną. Siedzenia powinny

być wyposażone w pasy bezpieczeństwa spełniające wymagania Regulaminu nr 16 EKG ONZ;

z zastrzeżeniem § 9c.

§ 9c.

W samochodzie ciężarowym (kategorii N1) o rodzaju nadwozia BB mogą być wprowadzone

zmiany konstrukcyjne polegające na zmniejszeniu liczby miejsc (bez zmiany położenia

pozostawionych siedzeń), jeżeli pojazd spełnia wymagania, o których mowa w pkt 3.5., pkt 3.6. oraz pkt 3.8. części A załącznika II do dyrektywy Parlamentu Europejskiego

i Rady 2007/46/WE z dnia 5 września 2007 r. ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów

silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych

przeznaczonych do tych pojazdów.

§ 9d.

W samochodzie ciężarowym o maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony

(kategorii N1) i samochodzie ciężarowym o maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej

7,5 tony (kategorii N2) o nadwoziu rodzaju BB mogą być wprowadzone zmiany konstrukcyjne

polegające na zmianie liczby siedzeń powodującej zmianę rodzaju pojazdu na autobus,

o którym mowa w przepisach o rejestracji pojazdu, jeżeli spełnione są wymagania techniczne

dotyczące wytrzymałości siedzeń i ich mocowania, kotwiczenia pasów bezpieczeństwa,

potwierdzone badaniami na zgodność z wymaganiami Regulaminów nr 14, 17 lub 80 EKG

ONZ, wykonanymi przez jednostkę uprawnioną. Siedzenia powinny być wyposażone w pasy

bezpieczeństwa spełniające wymagania Regulaminu nr 16 EKG ONZ.

§ 9e.

W przypadku czterokołowca moc silnika nie powinna przekraczać 15 kW, a w przypadku

czterokołowca lekkiego moc silnika innego niż o zapłonie iskrowym nie powinna przekraczać

4 kW.

”

;

8)

w § 10 w ust. 1 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2)

oznakowane są cechami producenta pojazdu, na który wystawiono świadectwo homologacji

typu pojazdu; ocechowanie to powinno być zgłoszone do jednostki uprawnionej w celu

ewidencji;

3)

oznakowane są cechami dostawcy producenta pojazdu, na który wystawiono świadectwo

homologacji typu pojazdu; ocechowanie to powinno być zgłoszone do jednostki uprawnionej

w celu ewidencji;

”

;

9)

w § 11 w ust. 1

a)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

w prędkościomierz umieszczony w polu widzenia kierowcy, wyskalowany w km/h albo jednocześnie

w km/h i mph oraz w licznik przebiegu pojazdu (drogomierz);

”

,

b)

pkt 5e otrzymuje brzmienie

„

5e)

w lusterka klasy IV i V po stronie pasażera - w odniesieniu do autobusu szkolnego

zarejestrowanego po raz pierwszy po dniu 30 czerwca 2017 r., samochodu ciężarowego

i pojazdu specjalnego o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t, zarejestrowanego

po raz pierwszy po dniu 1 stycznia 2000 r., z tym że

a)

przepisu nie stosuje się do samochodu ciężarowego i pojazdu specjalnego o dopuszczalnej

masie całkowitej nieprzekraczającej 7,5 t, w przypadku gdy nie jest możliwe zamontowanie

lusterek klasy V w sposób gwarantujący spełnienie następujących warunków

-

żadna część lusterka nie znajduje się w odległości mniejszej niż 2,00 m od podłoża,

niezależnie od pozycji ustawienia lusterek, gdy pojazd znajduje się pod obciążeniem

odpowiadającym jego dopuszczalnej masie całkowitej, oraz

-

lusterko jest w pełni widoczne z miejsca kierowcy,

b)

obowiązek uważa się za spełniony, jeżeli dla pojazdu wyposażonego po stronie pasażera

w lusterka szerokokątne i bliskiego widzenia, kombinacja pola widzenia odpowiada co

najmniej 95% całkowite

go pola widzenia na poziomie podłoża lusterek klasy IV i co najmniej 85% pola widzenia

na poziomie podłoża lusterek klasy V; spełnienie tych wymagań powinno być potwierdzone

dokumentem wydanym przez jednostkę uprawnioną,

c)

jeżeli niemożliwe jest zainstalowanie lusterek klasy IV i V po stronie pasażera lub

ich instalacja powodowałaby nadmierne koszty, obowiązek uważa się za spełniony dla

pojazdu wyposażonego w dodatkowe lusterka lub inne urządzenia do pośredniego widzenia,

których kombinacja pola widzenia odpowiada co najmniej 95% całkowitego pola widzenia

na poziomie podłoża lusterek klasy IV i co najmniej 85% pola widzenia na poziomie

podłoża lusterek klasy V; spełnienie tych wymagań powinno być potwierdzone dokumentem

wydanym przez jednostkę uprawnioną;

”

,

c)

po pkt 5e dodaje się pkt 5f w brzmieniu

„

5f)

w lusterka klasy VI po stronie kierowcy i pasażera - w odniesieniu do autobusu szkolnego

zarejestrowanego po raz pierwszy po dniu 30 czerwca 2017 r., z tym że

a)

lusterka powinny być tak umieszczone, aby kierowca siedzący na miejscu przewidzianym

dla niego w pozycji normalnej widział dokładnie i wyraźnie obszar drogi z przodu oraz

z boków pojazdu,

b)

lusterka powinny być widoczne dla kierowcy przez szybę przednią w polach oczyszczanych

przez wycieraczki; jeżeli z przyczyn konstrukcyjnych lusterka nie mogą być widoczne

przez szybę przednią, mogą być widoczne dla kierowcy przez szyby boczne pod warunkiem

spełnienia wymagań w zakresie widoczności określonych w niniejszym rozporządzeniu,

c)

jeżeli dolna krawędź lusterka znajduje się na wysokości nie większej niż 2,00 m od

podłoża, lusterko nie może wystawać poza obrys pojazdu więcej niż 250 mm,

d)

wartość promienia „r” dla lusterka nie może być mniejsza niż 200 mm,

e)

jeżeli ze względów konstrukcyjnych nie mogą być spełnione powyższe wymagania przy

zastosowaniu lusterek klasy VI, można wykorzystać w tym celu urządzenia widzenia pośredniego

typu kamera-monitor, zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach Unii Europejskiej

dotyczących badań homologacyjnych lub Regulaminie nr 46 EKG ONZ

- spełnienie tych wymagań powinno być potwierdzone dokumentem wydanym przez jednostkę

uprawnioną.

”

,

d)

pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

w zagłówki na każdym zewnętrznym przednim siedzeniu; przepis stosuje się do samochodu

osobowego (kategorii M1), samochodu ciężarowego o maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej

3,5 tony (kategorii N1), autobusu o maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej

3,5 tony (kategorii M2) oraz samochodu specjalnego o maksymalnej masie całkowitej

nieprzekraczającej 3,5 tony wymienionych kategorii, zarejestrowanych po raz pierwszy

po dniu 31 grudnia 1995 r.; pojazdy samochodowe mogą być wyposażone w zagłówki spełniające

wymagania Regulaminów nr 17 lub 25 EKG ONZ, na innych siedzeniach niż zewnętrzne przednie;

”

;

10)

w § 18

a)

w ust. 1 w pkt 14 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 15 w brzmieniu

„

15)

oznakowaną przestrzeń przeznaczoną dla pasażera niepełnosprawnego na wózku inwalidzkim,

która

a)

umożliwia przewóz co najmniej jednej osoby na wózku inwalidzkim przodem lub tyłem

do kierunku jazdy,

b)

jest wyposażona w pas bezpieczeństwa ze zwijaczem i blokadą, umożliwiający zapięcie

pasażera wraz z wózkiem, a dostęp do niej jest zapewniony przez urządzenie do załadunku

i wyładunku będące na wyposażeniu autobusu

- w przestrzeni tej mogą być umieszczone siedzenia składane, o ile zachowane będą

powyższe warunki, gdy siedzenia są złożone; dotyczy autobusu miejskiego rejestrowanego

po raz pierwszy po dniu 30 czerwca 2017 r.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Przepisów ust. 1 pkt 5, 6, 8 i 11 nie stosuje się do autobusu miejskiego używanego

w komunikacji miejskiej lub miejskiej i podmiejskiej lub w przewozach okazjonalnych

wykonywanych w granicach administracyjnych miasta i gminy.

”

;

11)

po § 20 dodaje się § 20a w brzmieniu

„

§ 20a.

Wymiary wyjść, przejść, siedzeń, stopni dla pasażerów oraz odstępów między siedzeniami

w autobusach określa załącznik nr 7a do rozporządzenia.

”

;

12)

w § 22 w ust. 1 w pkt 6 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

umożliwia przewóz co najmniej jednej osoby na wózku inwalidzkim przodem lub tyłem

do kierunku jazdy,

”

;

13)

w § 23

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Autobus powinien być przebadany przez producenta z wynikiem pozytywnym w zakresie

stateczności ruchu po rozerwaniu jednej z opon kół osi przedniej; nie dotyczy typu

homologowanego w zakresie hamowania według Regulaminu nr 13 EKG ONZ zgodnie z co najmniej

11 serią poprawek.

”

,

b)

w ust. 4

-

pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

przyrząd kontrolny - tachograf samochodowy o zakresie pomiarowym co najmniej do 125

km/h - o ile jest wymagany;

2)

ogranicznik prędkości o nastawionej prędkości granicznej 100 km/h - o ile jest wymagany;

”

,

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

opony homologowane według Regulaminu nr 54 EKG ONZ; nie dopuszcza się opon bieżnikowanych

na osiach z kołami pojedynczymi, o ile osie te nie są osiami składowymi, oraz nie

dopuszcza się na żadnej z osi opon o pogłębionych (nacinanych) rowkach bieżnika;

”

,

-

w pkt 7 w lit. b średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. c w brzmieniu

„

c)

pozostałych autobusów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony

- po dniu 20 października 2007 r.;

”

;

14)

w § 24 w ust. 1

a)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

co najmniej dwoje drzwi z każdego boku nadwozia lub dwoje drzwi z prawej strony, jedne

z lewej strony i jedne z tyłu nadwozia umożliwiające, tylko w razie konieczności,

wyjście na zewnątrz;

”

,

b)

pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

ogumione koło zapasowe lub zestaw naprawczy;

”

;

15)

w § 33 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Pojazd patrolu rozminowania saperskiego powinien być oznakowany pasem wyróżniającym

barwy białej i umieszczonym po obu stronach pojazdu napisem „PATROL SAPERSKI”. Na

dachu pojazdu może być umieszczony świetlny napis „PATROL SAPERSKI” barwy czarnej

na białym tle.

”

;

16)

w § 38 w ust. 2 w pkt 2 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

hol giętki do holowania motocykla i hol sztywny do holowania pojazdu, o konstrukcji

wykluczającej potrzebę użycia niesprawnego układu kierowniczego lub niesprawnych hamulców

uszkodzonych pojazdów,

”

;

17)

w § 43 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Przepisu ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do ciągników rolniczych.

”

;

18)

w § 45

a)

w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

maksymalna prędkość konstrukcyjna ciągnika rolniczego i leśnego nie przekraczała o

więcej niż 3 km/h wartości 40 km/h, zmierzonej zgodnie z przepisami o homologacji

pojazdów; nie dotyczy ciągnika kategorii T5.

”

,

b)

w ust. 3 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

przyczepy ciężarowej rolniczej o szerokości nieprzekraczającej 3,00 m, jeżeli jest

wyposażona w opony specjalne, a przekroczenie szerokości 2,55 m może wynikać jedynie

z szerokości zamontowanych opon specjalnych;

”

;

19)

w § 46

a)

w ust. 1 w pkt 1 lit. d otrzymuje brzmienie

„

d)

co najmniej dwa lusterka zewnętrzne, jedno po lewej, a drugie po prawej stronie pojazdu,

zapewniające strefę widoczności drogi do tyłu co najmniej

-

w przypadku pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy przed dniem 1 kwietnia 2011 r.

-

- o szerokości 2,5 m w lewo od bocznego obrysu pojazdu ciągniętego w odległości 10

m od oczu kierowcy,

-

- o szerokości 3,5 m w prawo od bocznego obrysu pojazdu ciągniętego w odległości 30

m od oczu kierowcy, przy czym w odległości 4 m od oczu kierowcy odległość ta powinna

wynosić 0,75 m,

-

w przypadku pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy po dniu 31 marca 2011 r.

-

- o szerokości 1 m po obu stronach od bocznego obrysu pojazdu ciągniętego w odległości

4 m od oczu kierowcy aż po horyzont oraz

-

- o szerokości 5 m po obu stronach od bocznego obrysu pojazdu ciągniętego w odległości

30 m od oczu kierowcy aż po horyzont,

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Nie jest wymagane wyposażenie ciągnika rolniczego zarejestrowanego przed dniem 31

grudnia 1993 r. w lusterka zewnętrzne, jeżeli pojazd ten nie posiada kabiny lub ramy

ochronnej.

”

;

20)

w § 53

a)

w ust. 2

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

jedno światło mijania barwy białej, umieszczone z przodu w pionowej płaszczyźnie symetrii

pojazdu, nie niżej niż 500 mm oraz nie wyżej niż 1200 mm od powierzchni jezdni, oświetlające

drogę na odległość co najmniej 30 m przed pojazdem przy dobrej przejrzystości powietrza

oraz spełniające wymagania określone w § 13 ust. 1 pkt 4;

”

,

-

w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

jedno światło hamowania „stop” barwy czerwonej, umieszczone z tyłu pojazdu nie niżej

niż 250 mm i nie wyżej niż 1500 mm od powierzchni jezdni; dotyczy pojazdu zarejestrowanego

po raz pierwszy po dniu 1 stycznia 2009 r.

”

,

b)

w ust. 3

-

pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

jedno światło drogowe barwy białej, umieszczone z przodu, w pionowej płaszczyźnie

symetrii pojazdu;

2)

jedno światło pozycyjne przednie, barwy białej, umieszczone w pionowej płaszczyźnie

symetrii pojazdu, umieszczone z przodu nie niżej niż 350 mm i nie wyżej niż 1200 mm

od powierzchni jezdni;

”

,

-

uchyla się pkt 4;

21)

w § 57 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

W samochodzie ciężarowym do wywozu śmieci, którego tylna część jest przystosowana

do załadunku śmieci, dopuszcza się niespełnienie wymagań określonych w § 7 ust. 4,

§ 1 ust. 2 załącznika nr 5, § 4-6 załącznika nr 10 do rozporządzenia oraz w zakresie

świateł zewnętrznych pojazdu wymagań określonych w lp. 3b, 4, 7, 8, 12, 13, 14, 15,

21a § 2 załącznika nr 6 do rozporządzenia.

”

;

22)

w § 58 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Pojazdy zarejestrowane przed terminami określonymi w przepisach § 2 ust. 14 i 15,

§ 3 ust. 20, § 7 ust. 4 pkt 6, § 11 ust. 1 pkt 18 i 19 oraz § 23 ust. 4 pkt 7 mogą

spełniać wymagania zawarte w tych przepisach.

”

;

23)

załącznik nr 4 do rozporządzenia otrzymuje brzmienie określone w załączniku nr 1 do

niniejszego rozporządzenia;

24)

załącznik nr 6 do rozporządzenia otrzymuje brzmienie określone w załączniku nr 2 do

niniejszego rozporządzenia;

25)

po załączniku nr 7 do rozporządzenia dodaje się załącznik nr 7a do rozporządzenia

w brzmieniu określonym w załączniku nr 3 do niniejszego rozporządzenia;

26)

załącznik nr 12 do rozporządzenia otrzymuje brzmienie określone w załączniku nr 4

do niniejszego rozporządzenia;

27)

po załączniku nr 13 do rozporządzenia dodaje się załącznik nr 14 do rozporządzenia

w brzmieniu określonym w załączniku nr 5 do niniejszego rozporządzenia.

Tabliczka znamionowa powinna być umieszczona przez producenta albo przez jego upoważnionego

przedstawiciela. W przypadku braku tabliczki znamionowej mają zastosowanie odrębne

przepisy o tabliczce zastępczej.

1.

Zespół dwóch niezależnych lub zgrupowanych świateł, takich samych lub różnych, lecz

o jednakowym przeznaczeniu i jednakowej barwy, uważa się za jedno światło, jeżeli

rzut ich powierzchni świetlnych na płaszczyznę poprzeczną zajmuje co najmniej 60%

powierzchni najmniejszego prostokąta opisanego na rzutach tych powierzchni świetlnych

oraz pod warunkiem, że światła te zostały homologowane jako światło typu D (zgodnie

z oznaczeniem homologacyjnym); nie stosuje się do świateł drogowych, świateł mijania

i świateł przeciwmgłowych przednich.

2.

Ilekroć w niniejszych przepisach jest mowa o „odległości rozmieszczenia świateł”,

należy przez to rozumieć, że

1)

największą wysokość mierzy się od płaszczyzny jezdni do najwyższego punktu powierzchni

świetlnej przy pojeździe nieobciążonym;

2)

najmniejszą wysokość mierzy się od płaszczyzny jezdni do najniższego punktu powierzchni

świetlnej przy pojeździe nieobciążonym;

3)

odległość od bocznego obrysu pojazdu mierzy się do najbardziej odległego od podłużnej

płaszczyzny symetrii pojazdu punktu powierzchni świetlnej;

4)

odległość od przedniego lub tylnego obrysu pojazdu mierzy się do najbardziej wysuniętego

odpowiednio do przodu lub do tyłu punktu powierzchni świetlnej;

5)

odległość między dwoma światłami skierowanymi w tę samą stronę mierzy się między najbliższymi

punktami rzutów ich powierzchni świetlnych na płaszczyznę prostopadłą do osi tych

świateł.

3.

Powierzchnia świetlna oznacza dla świateł widoczną powierzchnię wysyłającą światło,

a dla świateł odblaskowych - widoczną powierzchnię odbijającą światło.

4.

Boczny obrys pojazdu oznacza płaszczyznę równoległą do podłużnej płaszczyzny symetrii

pojazdu, przechodzącą przez najdalej wysunięty punkt na zewnątrz pojazdu, z wyjątkiem

lusterek, świateł bocznych i elementów elastycznych (§ 2 ust. 2 rozporządzenia).

5.

Przedni lub tylny obrys pojazdu oznacza pionową płaszczyznę prostopadłą do podłużnej

płaszczyzny symetrii pojazdu, przechodzącą przez najdalej wysunięty odpowiednio do

przodu lub do tyłu punkt pojazdu.

6.

Przewidziane w § 2 kol. 12 i 13

1)

kontrolny sygnał włączenia, który wskazuje, że urządzenie zostało włączone, ale nie

wskazuje, czy działa ono normalnie,

2)

kontrolny sygnał działania, który wskazuje, że urządzenie zostało włączone i działa

normalnie,

jeśli są to sygnały świetlne, powinny być umieszczone w miejscu zapewniającym kierowcy

dobrą ich widoczność i nie powinny utrudniać obserwacji drogi; kontrolny sygnał włączenia

może być zastąpiony kontrolnym sygnałem działania; jeżeli umieszczenie kontrolnego

sygnału włączenia jest zabronione, nie oznacza to, że zabronione jest umieszczenie

kontrolnego sygnału działania.

Zależnie od kategorii pojazdu określonej w załączniku nr 2 do ustawy z dnia 20 czerwca

1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz 1137, z późn. zm.), pojazdy

powinny być wyposażone w lusterka lub równoważne im inne urządzenia do widoczności

pośredniej umożliwiające obserwacje odpowiednich obszarów wokół pojazdu. Liczbę, klasę

oraz umieszczenie lusterek na pojeździe określono w § 2. Objaśnienia, wymagania i

ograniczenia znajdują się w Regulaminie nr 46 EKG ONZ.

Przegroda

1.

1.1.

Przegroda w pojazdach o nadwoziu zamkniętym powinna w pełni oddzielać kabinę kierowcy

i pomieszczenie przeznaczone do przewozu osób od przestrzeni ładunkowej z uwzględnieniem

wysokości i szerokości wewnętrznej pojazdu. W przypadku, gdy pojazd nie posiada innych

miejsc siedzących niż miejsce kierowcy, przegroda może dotyczyć tylko miejsca kierowcy

na wypadek przemieszczenia się ładunku.

1.2.

Odległość od przegrody do ścian wewnętrznych bocznych oraz sufitu pojazdu nie powinna

przekraczać 40 mm; dopuszcza się odległość większą niż 40 mm, w przypadku gdy na ścianach

bocznych lub suficie występują nierówności albo w celu zapewnienia właściwego działania

poduszek powietrznych.

1.3.

Przegroda poddana statycznemu obciążeniu, siłą odpowiadającą 50% maksymalnej ładowności

pojazdu na płaskiej powierzchni czołowej o wymiarach 1000 x 1000 mm oraz siłą odpowiadającą

30% maksymalnej ładowności pojazdu, jednak nie większą niż 10 kN na płaskiej powierzchni

o wymiarach 50 x 50 mm, nie powinna ulec trwałym odkształceniom większym niż 300 mm.

Po deformacji nie powinna posiadać ostrych krawędzi lub innych mogących doprowadzić

bezpośrednio do zranienia osób przebywających wewnątrz pojazdu.

1.4.

W przypadku gdy część przegrody wykonana jest z metalowej siatki to powierzchnia czołowa

o wymiarach 50 x 50 mm, poruszająca się równoległe do podłużnej osi pojazdu, nie powinna

przejść przez oczka siatki w żadnym możliwym położeniu.

1.5.

Dla celów badań wytrzymałościowych dopuszcza się badanie przegrody oraz elementów

mocujących ładunek, poza pojazdem, z wykorzystaniem ramy (konstrukcji zastępczej)

pod warunkiem, że ich system mocowań jest identyczny z rzeczywistym.

1.

Długość pojazdu nie może przekraczać w przypadku

1)

pojazdu samochodowego, z wyjątkiem autobusu oraz pojazdów samochodowych, o których

mowa w pkt 11 - 12,00 m;

2)

ciągnika rolniczego lub pojazdu wolnobieżnego - 12,00 m;

3)

przyczepy, z wyjątkiem naczepy - 12,00 m;

4)

pojazdu członowego - 16,50 m, z zastrzeżeniem ust. 16;

5)

zespołu złożonego z pojazdu silnikowego i przyczepy - 18,75 m;

6)

autobusu przegubowego - 18,75 m;

7)

autobusu o dwóch osiach - 13,50 m;

8)

autobusu o liczbie osi większej niż dwie - 15,00 m;

9)

zespołu złożonego z autobusu i przyczepy - 18,75 m;

10)

zespołu złożonego z trzech pojazdów, w którym pojazdem ciągnącym jest pojazd wolnobieżny

lub ciągnik rolniczy - 22,00 m;

11)

motocykla, motoroweru lub roweru, pojazdu czterokołowego oraz zespołu złożonego z

motocykla, motoroweru, roweru lub pojazdu czterokołowego z przyczepą - 4,00 m.

2.

Szerokość pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 13, § 45 ust. 3 pkt 1, § 54 ust. 3, nie może

przekraczać 2,55 m i nie obejmuje ona lusterek zewnętrznych, świateł umieszczonych

na bokach pojazdu oraz elementów elastycznych wykonanych z gumy lub z innych tworzyw

sztucznych. Szerokość nadwozia pojazdu, który jest przeznaczony do przewozu towarów

w określonej temperaturze, jeżeli jego ściany boczne wraz z izolacją termiczną mają

grubość nie mniejszą niż 45 mm każda, oraz klimatyzowanego kontenera lub wymiennego

nadwozia nie może przekraczać 2,60 m.

3.

Wymiary, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3, 4 i 6-8, nie obejmują bagażnika mocowanego

do tylnej ściany autobusu oraz platformy samozaładowczej lub innych urządzeń załadowczych

mocowanych z tyłu pojazdu samochodowego i przyczepy, przy czym nie mogą one powodować

przekroczenia tych wymiarów o więcej niż 0,30 m.

4.

Wysokość pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 12, nie może przekraczać 4,00 m.

5.

Wykaz urządzeń i wyposażenia, które nie muszą być uwzględniane przy określaniu wymiarów

zewnętrznych pojazdów, określa dodatek 1 do załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1230/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r.

w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 661/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady

w odniesieniu do wymagań w zakresie homologacji typu dotyczących mas i wymiarów pojazdów

silnikowych oraz zmieniającego dyrektywę 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

(Dz. Urz. UE L 353 z 21.12.2012, str. 31).

6.

Odległość między osią sworznia siodłowego urządzenia sprzęgającego a tylnym obrysem

naczepy nie może przekraczać 12,00 m.

7.

Odległość mierzona równolegle do podłużnej osi zespołu pojazdów, między najdalej wysuniętym

do przodu punktem przestrzeni ładunkowej położonej za kabiną kierowcy a tylnym obrysem

przyczepy, po odjęciu odległości między tylnym obrysem samochodu a przednim obrysem

nadwozia przyczepy, nie może przekraczać 15,65 m.

8.

Odległość mierzona równolegle do podłużnej osi zespołu pojazdów, między najdalej wysuniętym

do przodu punktem przestrzeni ładunkowej położonej za kabiną kierowcy a tylnym obrysem

przyczepy, nie może przekraczać 16,40 m.

9.

Odległość między tylną osią pojazdu samochodowego a przednią osią przyczepy w zespole

pojazdów nie może być mniejsza niż 3,00 m.

10.

Odległość między osią sworznia siodłowego urządzenia sprzęgającego a dowolnym punktem

przedniej części naczepy nie może przekraczać 2,04 m.

11.

Wymienne nadwozia i znormalizowane kontenery nie mogą przekraczać wymiarów określonych

w ust. 1 pkt 1-10, ust. 2, 4, 6-8 i 10.

12.

Wysokość motocykla, motoroweru oraz niektórych pojazdów czterokołowych nie może przekraczać

2,50 m.

13.

Szerokość motocykla i motoroweru oraz niektórych pojazdów czterokołowych nie może

przekraczać 2,00 m, a jednośladowego motoroweru 1,00 m.

14.

Przepisy ust. 7-9, 12 i 13 stosuje się do pojazdów zarejestrowanych po raz pierwszy

po dniu 31 grudnia 1998 r.

15.

Przepisy ust. 10 stosuje się do pojazdów zarejestrowanych po raz pierwszy po dniu

31 grudnia 1993 r.

16.

Wymiary, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i ust. 6, mogą być przekroczone o 0,15 m w

przypadku pojazdu członowego lub naczepy przewożących jeden lub więcej załadowanych

lub niezaładowanych kontenerów lub wymiennych nadwozi, o maksymalnej długości całkowitej

wynoszącej do 45 stóp (13,72 m), w operacjach transportu intermodalnego.

17.

W przypadku pojazdu uczestniczącego w ruchu drogowym podstawą sprawdzenia wymagań,

o których mowa w ust. 1-16, są wartości rzeczywiste wymienionych wymiarów, z uwzględnieniem

art. 61 ust. 6, 7 i 10 ustawy.

18.

Przez oś rozumie się element konstrukcji pojazdu stanowiący wspólną geometryczną oś

obrotu dwóch lub więcej kół zarówno napędzanych, jak i swobodnie obracających się,

niezależnie od tego, czy znajdują się w jednym czy wielu segmentach usytuowanych w

tej samej płaszczyźnie prostopadłej do wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu; wyjątek

stanowią pojazdy kategorii L, w których geometryczna oś obrotu dotyczy jednego lub

więcej kół.

Do dnia 31 grudnia 2016 r. dopuszcza się wyposażenie motoroweru w światła drogowe,

mijania lub pozycyjne przednie o barwie żółtej selektywnej.

1.

Tabliczka znamionowa powinna być trwale przymocowana w widocznym i łatwo dostępnym

miejscu na części, która nie daje się łatwo usunąć lub wymienić. Powinna ona podawać

w sposób czytelny i nieścieralny informacje w następującej kolejności

1)

nazwa producenta;

2)

numer świadectwa homologacji typu WE pojazdu lub numer świadectwa homologacji typu

pojazdu;

3)

numer identyfikacyjny pojazdu VIN, a w razie jego braku - rozpoznawczy numer podwozia/nadwozia

pojazdu;

4)

maksymalna masa całkowita pojazdu, a w przypadku motocykli i motorowerów zamiast maksymalnej

masy całkowitej homologowany poziom hałasu zewnętrznego na postoju w dB (A) przy prędkości

obrotowej wyrażonej w obr/min;

5)

maksymalna masa całkowita zespołu pojazdów w przypadku pojazdu samochodowego przeznaczonego

do ciągnięcia przyczepy;

6)

maksymalne obciążenia osi podane w kolejności od przodu do tyłu;

7)

w przypadku przyczepy i naczepy, maksymalne obciążenie pionowe na urządzenie sprzęgające;

8)

jeżeli wartości maksymalne mas i obciążeń są większe niż dopuszczalne, to należy podawać

również te wartości; dane powinny być wówczas podane w dwóch kolumnach: dopuszczalne

- po lewej i maksymalne - po prawej stronie. W nagłówku lewej kolumny podaje się kod

państwa, w którym pojazd ma zostać zarejestrowany; dotyczy pojazdów zarejestrowanych

po raz pierwszy po dniu 1 maja 2016 r.;

9)

W przypadku pojazdów kategorii N3, O3 lub O4 podaje się również maksymalna masę całkowitą

na grupę osi. Pozycję dotyczącą „grupy osi” oznacza się literą „T”; dotyczy pojazdów

rejestrowanych po raz pierwszy po dniu 1 maja 2016 r.;

10)

producent może podać dodatkowe dane, zamieszczając je poniżej lub obok, poza wyraźnie

zaznaczonym prostokątem zawierającym jedynie dane przewidziane w pkt 1-8;

11)

w odniesieniu do ciągników rolniczych rejestrowanych po raz pierwszy po dniu 20 października

2007 r. mają zastosowanie pkt 1, 2 i 3, z zastrzeżeniem że numer powinien być umieszczony

na podwoziu lub innym podobnym podstawowym elemencie konstrukcyjnym na przedniej prawej

stronie pojazdu, oraz pkt 4 z zastrzeżeniem pkt 11;

12)

wysokość znaków dla numeru identyfikacyjnego pojazdu (VIN) nie powinna być mniejsza

niż 4 mm, dla pozostałych informacji nie powinna być mniejsza niż 2 mm;

13)

w odniesieniu do ciągników rolniczych rejestrowanych po raz pierwszy po dniu 20 października

2007 r. na tabliczce znamionowej powinny znajdować się także następujące dane

a)

typ ciągnika,

b)

najmniejsza i największa wartość maksymalnej masy całkowitej ciągnika,

c)

maksymalny nacisk każdej osi ciągnika w zależności od możliwych typów opon, w jakie

można dany ciągnik wyposażyć,

d)

maksymalne masy ciągniętej przyczepy (przyczep).

2.

W przypadku motocykli i motorowerów obowiązuje podanie danych wymienionych w ust.

1 pkt 1-4, przy czym dane określone w ust. 1 pkt 2 i 4 mogą być umieszczone poza tabliczką

znamionową.

Światła zamontowane na pojeździe powinny odpowiadać warunkom podanym w poniższej tabeli

Lp.

Rodzaj światła

Liczba świateł

Barwa

Rozmieszczenie na pojeździe [mm]

Sygnał kontrolny

Połączenia elektryczne

Własności świetlne

Inne warunki

pojazdysamochodowe,z wyjątkiemmotocykli

motocykle

ciągniki*

przyczepy

na długości

na szerokości

na wysokości

inne wymagania

włączenia

działania

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

1

Drogowe

2 lub 4, ponadto jeśli pojazd jest wyposażony w 4 światła chowane, dopuszcza się 2

dodatkowe światła drogowe do ostrzegawczej sygnalizacji świetlnej

1 lub 2

2 lub 4

biała

z przodu w taki sposób,aby wysyłane światło nie olśniewało kierującego bezpośrednio

lub przez odbicie od elementów pojazdu

w ciągnikach rolniczych nie mogą być bliżej od bocznego obrysu niż światła mijania

obowiązkowy -świetlny niemi-gający barwy niebieskiej

1) powinny być włączane wszystkie równocześnie lub parami,2) przełączenie świateł mijania na światła drogowe musi powodować włączenie co najmniej

jednej pary świateł drogowych,3) przełączenie świateł drogowych na światła mijania musi powodować równocześnie wyłączenie

wszystkich świateł drogowych,4) włączenie świateł drogowych nie jest możliwe, jeśli nie są włączone światła pozycyjne,

z wyjątkiem krótkotrwałego włączania jako ostrzegawczego sygnału świetlnego

1) powinny dostatecznie oświetlać drogę co najmniej na 100 m przed pojazdemprzy dobrej

przejrzystości powietrza,2) suma światłości wszystkich świateł drogowych nie może być mniejsza niż30 000 cd

w razie wyposażenia pojazdu w cztery światła drogowe, gdy jedna z par świateł przeznaczona

jest wyłącznie do świateł drogowych, dopuszcza się, aby zmieniała ona swe ustawienie

w zależności od kąta obrotu kierownicy, przy czym obrót świateł powinien następować

wokół osi pionowej, stosuje się to również do światła drogowego motocykla i ciągnika

2

Mijania

2

1 lub 2

2

biała

z przodu jak lp, 1

nie dalej niż 400 mm od bocznego obrysu pojazdu; wzajemna odległość nie może być mniejsza

niż 600 mm

500-1200, dla samochodów ciężarowych terenowych o mmc powyżej 12 t (kat. N3G) oraz ze względów konstrukcyjnych dla ciągników dopuszcza się największą wysokość

1500 mm

dopuszcza się sygnał świetlny niemigający barwy zielonej

1) wyłączenie świateł mijania musi powodowaćrównoczesne wyłączenie wszystkich świateł drogowych,2) światła mijania mogą pozostać włączone razem ze światłami drogowymi,3) włączenie świateł mijania nie jest możliwe, jeśli nie są włączone światła pozycyjne,z wyjątkiem krótkotrwałego włączania światła jako ostrzegawczego sygnału świetlnego

powinny dostatecznie oświetlać drogę co najmniej na 40 m przed pojazdem przy dobrej

przejrzystości powietrza

1) powinny być asymetryczne i oświetlać drogę po prawej stronie na większą odległość

niż po lewej stronie2) jeżeli światła mijania wykorzystują jako źródło światła moduły LED lub strumień

świetlny źródła światła zastosowanego w światłach mijania przekracza wartość 2000

lumenów, to korektor pochylenia reflektorów pojazdu musi działać automatycznie,3) jeżeli strumień świetlny źródła światła zastosowanego w światłach mijania przekracza

wartość 2000 lumenów, to urządzenie do oczyszczania reflektorów przednich jest obowiązkowe.

3

Kierunkowskazy

3a

przednie

2

2

2

żółta samochodowa

z przodu (dla ciągnika z przodu lub z boku, przy czym dla umieszczonego z boku maks.

1800 mm od przedniego obrysu ciągnika; dopuszcza się 2600 mm ze względów konstrukcyjnych)

nie dalej niż 400 mm od bocznego obrysu pojazdu (z wyjątkiem świateł ciągnika umieszczonych

z przodu); wzajemna odległość nie może być mniejsza niż 600 mm

350-1500

nie bliżej niż 40 mm od światła mijania lubprzeciwmgłowego przedniego

obowiązkowy; może to być sygnał świetlny migający barwy zielonej lub akustyczny albo

oba równocześnie; w przypadku niesprawności działania jakiegokolwiek kierunkowskazu,

z wyjątkiem kierunkowskazów bocznych, sygnał optyczny powinien albo nie świecić albo

świecić w sposób ciągły, albo migać z wyraźnie zmienioną częstotliwością; sygnał akustyczny

powinien być wyraźnie słyszalny i w wymienionych wyżej warunkach powinien znaczne

zmienić częstotliwość; jeżeli pojazd jest przystosowany do ciągnięcia przyczepy, to

powinien mieć sygnał działania kierunkowskazów przyczepy, chyba że sygnał kontrolny

pojazdu ciągnącego pozwala na wykrycie uszkodzenia jednego ze świateł zespołu pojazdów

1) włączanie kierunkowskazów powinno być niezależne od włączenia innych świateł,2) wszystkie kierunkowskazy umieszczone z jednej strony pojazdu powinny być włączanei wyłączane jednym wyłącznikiem oraz powinny migać z jedną częstotliwością w fazie

1) powinny migać z równomierną częstotliwością 90 ± 30 cykli na minutę,2) włączenie świateł powinno nastąpićz opóźnieniem nie większym niż 1 s, a pierwsze wyłączenie z opóźnieniem większym niż

1,5 s od uruchomienia przełącznika kierunkowskazów,3) w przypadku uszkodzenia, innego niż zwarcie, jednego ze świateł, pozostałe muszą

migać, ale częstotliwość może różnić się od wymaganej

jeżeli pojazd ciągnie przyczepę, włączenie kierunkowskazów na pojeździe ciągnącym

powinno powodować włączenie kierunkowskazów umieszczonych na przyczepie

3b

tylne

2

2

2

2

żółta samochodowa

z tyłu (dla ciągnika z przodu lub z boku)

nie dalej niż 400 mm od bocznego obrysu pojazdu (z wyjątkiem świateł dodatkowych);

wzajemna odległość nie może być mniejsza niż 600 mm

350-1500

3c

boczne

2

2

brak lub 2

żółta samochodowa

na obu bokach; odległość środka najbardziej do przodu wysuniętego punktu powierzchni

świetlnej od przedniego obrysu nie może przekraczać 1800 mm

wzajemna odległość nie może być mniejsza niż 600 mm

500-1500

opcjonalnie do trzech lamp kat. 5 albo jedna lampa kat. 6 na stronę przyczepy kat.

02, 03, 04, której długość przekracza 9m, Lampy kat. 5 powinny być rozmieszczone w

równ ych odstępach na całej długości przyczepy. Lampa kat. 6 powinna być umieszczona

w obszarze między pierwszą a ostatnią czwartą częścią długości przyczepy

3d

przednio-tylne

2

żółta samochodowa

jak w 1p, 3a i3b

jak w 1p, 3a i3b

jak w 1p, 3a i 3b

jak w 1p, 3a i 3b

4

Hamowania „stop”

4a

kategorii S1 lub S2 (zgodnie z oznaczeniem homologacyjnym)

2

1 lub 2, z tym że dla motocykla trójkołowego muszą być dwa światła

2

2

czerwona

z tyłu

dla samochodów osobowych (kat. M|) nie dalej niż 400 mm od bocznego obrysu pojazdu;

dla motocykla brak wymagań, dla pozostałych pojazdów wzajemna odległość świateł umieszczonych

po lewej i po prawej stronie pojazdu nie może być mniejsza niż 600 mm (dla ciągnika

500 mm)

350-1500

dopuszcza się sygnał świetlny niemigający, zapalający się w razie niesprawności światła

hamowania „stop”

powinno zapalać się w momencie uruchomienia hamulca roboczego

światłość powinna być wyraźnie większa niż światłość świateł pozycyjnych tylnych

4b

kategorii S3 lub S4 (środkowe zgodnie z oznaczeniem homologacyjnym)obecność obowiązkowa dla pojazdów kategorii MI zarejestrowanych po raz pierwszy po dniu30 czerwca 2003 r.; obecność obowiązkowa dla pojazdów kategorii NIz wyłączeniem pojazdów z otwartą przestrzenią ładunkową, zareje-strowanych po raz

pierwszy po dniu31 grudnia 2012 r.

1

1

czerwona

z tyłu

środek światła powinien leżeć w środkowej wzdłużnej płaszczyźnie pojazdu

dolna krawędź powierzchni świetlnej nie niżej niż 150 mm poniżej dolnej krawędzi szyby

tylnego okna lub nie mniej niż 850 mm od nawierzchni;dolna krawędź powierzchni świetlnej powyżej górnych krawędzi świateł S1 lub S2

1) nie może być łączone z innym światłem,2) może być umieszczone na zewnątrz lub wewnątrz pojazdu,3) jeśli jest umieszczone wewnątrz pojazdu, nie powinno być uciążliwe dla kierowcy

przez odbicie od zwierciadeł lub innych powierzchni odbijających (np, tylnej szyby)

5

Oświetlające tylną tablicę rejestracyjną

liczba taka, aby zapewniała dobre oświetlenie tablicy rejestracyjnej

biała

w sposóbzapewniającyoświetleniemiejscaumieszczeniatylnej tablicyrejestracyjnej

dopuszcza się, z tym że funkcję tę powinien spełniać sygnał przewidziany dla świateł

pozycyjnych

powinno zapewniać możliwość odczytania znaków na tablicy rejestracyjnej w nocy przy

dobrejprzejrzystości powietrza z odległości co najmniej 20 m

nie może być bezpośrednio widoczne z tyłu pojazdu z odległości większej od 25 m

6

Pozycyjne przednie

2

1 lub 2

2

2

biała, a dla motocykli biała lub żółta samochodowa

z przodu

nie dalej niż 400 mm

350-1500

obowiązkowy -świetlny niemi-gający barwy zielonej; sygnał ten nie jest wymagany, jeżeli

oświetlenie tablicy rozdzielczej może włączać się i wyłączać tylko równocześnie ze

światłami pozycyjnymi przednimi i tylnymi

powinny być widoczne w nocy przy dobrej przejrzystości powietrza z odległości co najmniej

300 m, jeżeli są jedynymi światłami włączonymi na pojeździe

7

Pozycyjne tylne

2

1 lub 2

2

2

czerwona

z tyłu

nie dalej niż 400 mm od bocznego obrysu pojazdu (z wyjątkiem świateł dodatkowych);

wzajemna odległość nie może być mniejsza niż 600 mm

350-1500

obowiązkowy -jego funkcję powinien spełniać sygnał przewidziany dla świateł pozycyjnych

przednich

powinny być widoczne w nocy przy dobrej przejrzystości powietrza z odległości co najmniej

300 m

8

Odblaskowe tylne inne niż trójkątne

2

1 lub 2

2 (lub 4

2

czerwona

z tyłu

nie dalej niż 400 mm od bocznego obrysu pojazdu; wzajemna odległość nie może być mniejsza

niż 600 mm

250-900

powinny być widoczne w nocy przy dobrej przejrzystości powietrza z odległości co najmniej

150 m, jeżeli są oświetlone światłem drogowym innego pojazdu

1) kształt - inny niż trójkąt,2) powierzchnia świetlna może mieć wspólne części z powierzchnią świetlną innego światła

tylnego

9

Odblaskowe tylne trójkątne

2

czerwona

z tyłu

nie dalej niż 400 mm od bocznego obrysu pojazdu; wzajemna odległość nie może być mniejsza

niż 600 mm”

250-900

powinny być widoczne w nocy przy dobrej przejrzystości powietrza z odległości co najmniej

150 m, jeżeli są oświetlone światłem drogowym innego pojazdu

1) kształt -trójkąt równoboczny zwrócony wierzchołkiem do góry,2) wewnątrz trójkąta może znajdować się powierzchnia świetlna odpowiadająca wymaganiom

określonym w załączniku nr 5 do Regulaminunr 3 EKG ONZ

10

Odblaskowe przednie

2

1 lub 2

2

biała

z przodu

nie dalej niż 400 mm

250-900

powinny być widoczne w nocy przy dobrej przejrzystości powietrza z odległości co najmniej

150 m, jeżeli są oświetlone światłem drogowym innego pojazdu

1) kształt - inny niż trójkąt,2) powierzchnia świetlna może mieć wspólne części z powierzchnią świetlną dowolnego

światła umieszczonegoz przodu

11

Odblaskowe boczne

24)

1 lub 2 po każdej stronie

43)

24)

żółta samochodowa; dopuszcza się barwę czerwoną w przypadku światłaumieszczonego z tyłu pojazdu we wspólnej obudowie z innym czerwonym światłem tylnym

lub umieszczonym najbardziej z tyłu bocznym światłem pozycyjnym

27)

na obu bokach pojazdu

250-900

powinny być widoczne w nocy przy dobrej przejrzystości powietrza z odległości co najmniej

150 m, jeżeli są oświetlone światłem drogowym innego pojazdu

kształt - inny niż trójkąt

12

Awaryjne

jak kierunkowskazy (1p, 3)

obowiązkowy -świetlny migający barwy czerwonej; może działać równocześnie z kontrolnym

sygnałem, o którym mowa w 1p, 3 kol. 13

sygnał powinien być podawany przez oddzielne urządzenie sterujące, umożliwiające miganie

wszystkich kie runko wskazów umieszczonych na pojeździe, a jeżeli pojazd ciągnie przyczepę

-równieżkierunkowskazów przyczepy

powinny zapalać się i gasnąć z równomierną częstotliwością 90 ± 30 cykli na minutę

i działać w jednej fazie

powinno działać również, gdy urządzenie włączające silnik znajduje się w położeniuuniemożliwiającym jego pracę

13

Przeciwmgłowe tylne

1 lub 2

1 lub 2

1

1 lub 2

czerwona

z tyłu

jeżeli jest jedno światło, powinno być umieszczone po lewej stronie lub pośrodku pojazdu;

jeżeli są dwa światła - po obu stronach pojazdu

250-10003G) dopuszcza się największą wysokość 1200 mm

nie bliżej niż 100 mm od światła hamowania „stop”

obowiązkowy -świetlny niemi-gający barwy żółtej

1) może włączać się tylko wówczas, gdy włączone są światła drogowe, mijania lub przeciwmgłowe

przednie,2) powinno dać się wyłączyć niezależnie od innych świateł

światłość powinna być wyraźnie większa niż światłość świateł pozycyjnych tylnych

14

Cofania

1 lub 2

1

1 lub 2

biała

z tyłu

250-1200

dopuszcza się

może włączać się tylko wówczas, gdy włączony jest wsteczny bieg, a urządzenie włączające

silnik znajduje się w położeniu umożli-wiającymjego pracę

15

Obrysowe przednie i tylne

2 widoczne z przodu i 2 widoczne z tyłu

2

2 widoczne z przodu i 2 widoczne z tyłu

biała - z przodu, czerwona -z tyłu

możliwie najbliżej bocznego obrysu pojazdu, lecz nie dalej niż 400 mm od tego obrysu

możliwie najwyżej, przy spełnieniu warunku rozmieszczenia na szerokości oraz symetrii

świateł

nie bliżej niż 200 mm od światła pozycyjnego przedniego lub tylnego

dopuszcza się; jego funkcję powinien spełniać sygnał przewidziany dla świateł pozycyjnych

światło widoczne z przodu i światło widoczne z tyłu, umieszczone po tej samej stronie

pojazdu, mogą być połączone w jednym urządzeniu, pod warunkiem spełnienia pozostałych

wymagań

16

Przeciwmgłowe przednie

2

1 lub 2

2

biała lub żółta selektywna

z przodu jak 1p, 1

nie dalej niż 400 mm od bocznego obrysu pojazdu

nie niżej niż 250 mm i nie wyżej niż światło mijania; a dla samochodów osobowych (kat.

M|) także nie wyżej niż 800 mm

obowiązkowy niemigający sygnał barwy zielonej

1) powinno być włączane i wyłączane niezależnie od świateł drogowychi świateł mijania,2) włączenie świateł nie jest możliwe, jeśli nie są włączone światła pozycyjne

nie może zmieniać ustawienia w zależności od kąta obrotu kierownicy (nie stosuje się

tego do motocykli)

17

Postojowe

4 lub 2

dla trójkołowych 4 lub 2

4

biała - z przodu, czerwona - z tyłu, żółtasamochodowa -jeżeli światło jest połączone z kierunków skazem bocznym lub bocznym

światłem pozycyjnym

2 z przodu i 2 z tyłu albo po jednym na każdym boku pojazdu

nie dalej niż 400 mm od bocznego obrysu pojazdu

350-1500

dopuszcza się barwy zielonej; jeśli jest -powinien wyraźnie różnić się od sygnału

świateł pozycyjnych

1) powinno być możliwe włączenie świateł po jednej stronie pojazdu bez włączenia jakiegokolwiek

innego światła,2) powinno działać również, gdy urządzenie włączające silnik znajduje się w położeniu

uniemożliwiającym jego pracę

funkcja tego światła może być również spełniana przez równoczesne włączenie świateł

pozycyjnych przednich i tylnych po jednej stronie pojazdu

18

Światło do jazdy dziennej

2

1 lub 2

biała

z przodu jak 1p. 1

wzajemna odległość nie może być mniejsza niż 600 mm

250-1500

dopuszcza się

1) powinny się automatycznie włączać, kiedy urządzenie włączające lub wyłączające

silnik znajduje sięw położeniu umożliwiającym pracę silnika,2) mogą być włączone gdy:- automatyczna skrzynia biegów jest w pozycji P- hamulec postojowy jest uruchomiony - przed ruszeniem pojazdu po raz pierwszy po

każdym ręcznym uruchomieniu urządzenia zapłonowego, 3) mogą być wyłączone ręcznie,

gdy prędkość pojazdu nie przekracza 10 km/h, pod warunkiem automatycznego włączenia

po przekroczeniu prędkości 10 km/h lub gdy pojazd przejechał odległość większą niż

100 m i światła pozostają włączone do czasu ich ponownego rozmyślnego wyłączenia,

4) powinny wyłączać się automatycznie, gdy urządzenie włączające lub wyłączające silnik

znajduje się w położeniu uniemożliwiającym pracę silnika po włączeniu przednich świateł

mijania, drogowych lub przeciwmgłowych, z wyjątkiem sytuacji, gdy światła te wykorzystywane

są do wysyłania przerywanych sygnałów świetlnych w krótkich odstępach czasu,

5) jeżeli odległość od światła przedniego kierunku jazdy jest równa lub mniejsza od

40 mm, połączenie elektryczne na odpowiedniej stronie pojazdu powinno zapewniać albo

wyłączenie światła do jazdy dziennej albo obniżenie światłości przez cały okres działania

światła kierunku jazdy,6) jeżeli światło dojazdy dziennej jest wzajemnie połączone ze światłem kierunku jazdy,

światło dojazdy dziennej powinno być wyłączone przez cały okres włączenia światła

kierunku jazdy,7) dopuszcza się, aby wraz ze światłami do jazdy dziennej włączały się:- przednie i tylne światła pozycyjne, górne światła obrysowe -jeżeli występują, boczne

światła obrysowe -jeżeli występują oraz oświetlenie tylnej tablicy rejestracyjnej,- lub tylko światła pozycyjne tylne.

19

Pozycyjne boczne

jak 1p, 11

jak 1p, 11

jak 1p, 11

jak 1p, 11

350-1500

dopuszcza się; jego funkcję powinien spełniać sygnał przewidziany dla świateł pozycyj-nych

przednich i tylnych

1) powinny być widoczne w nocy przy dobrej przejrzystości powietrza z odległości co

najmniej 300 m,2) w samochodach osobowychi ciężarowych o mmc nieprzekraczającej 3,5 tony (kat. MI i NI) i długości mniejszej niż 6 m światła barwy żółtej samochodowej mogą migać w fazie

z kierunkowskazami po tej samej stronie pojazdu

20

Robocze

brakspecjalnychwymagań

obowiązkowy

powinno być włączane i wyłączane niezależnie od innych świateł

21

Oznakowanie odblaskowe

21a

konturowe

pasy ciągłe lub nieciągłe

pasy ciągłe lub nieciągłe

biała lub żółta z boku pojazdu, żółta lub czerwona z tyłu pojazdu

możliwie dobrze obejmujące długość

możliwie dobrze obejmujące szerokość z tyłu

dolna część 250-1500

Gdy nieciągłe, to przerwa nie większa niż 50% najkrótszego elementu pasa

1) materiał klasy C,2) minimalna szerokość pasa 50 mm,3) łączna pozioma długość elementów oznakowania na pojeździe powinna wynosić co najmniej

80% całkowitej szerokościz tyłu, co najmniej 80% długości z boku (w przyczepach -jest to długość bez dyszla)

z wyłączeniem zachodzenia na siebie poszczególnych elementów

21b

grafika

wyłącznie wewnątrz oznakowania konturowego

wyłącznie wewnątrz oznakowania konturowego

wyłącznie wewnątrz oznakowania konturowego

1) grafika lub reklama ma być umiarkowana2) materiał do grafiki klasy D lub E

22

Narożne

2

biała

z przodu (w odległości nie większej niż 1000 mm od przodu pojazdu)

nie dalej niż 400 mm od bocznego obrysu pojazdu

250-900 mm, jednak nie wyżej, niż światła mijania

1) powinny być podłączone w taki sposób, aby mogły działać tylko przy jednoczesnym

załączeniu świateł drogowych lub świateł mijania,2) mogą włączać się automatycznie z jednej strony pojazdu tylko przy jednoczesnym

włączeniu światełkierunkowskazów po tej samej stronie pojazdu lub przy skręcie kierownicy z pozycji

jazda na wprost w stronę odpowiadającą tej samej stronie pojazdu; muszą wyłączać się

automatycznie po wyłączeniu kierunkowskazów lub gdy kierownica powróci do pozycji

jazdy na wprost,3) jeżeli włączone jest światło cofania, oba światła narożne mogą być włączone jednocześnie,

niezależnie od pozycji kierownicy lub kierunkowskazów;w tym przypadku są wyłączone, jeżeli wyłączone jest światło cofania

nie mogą działać, gdy prędkość pojazdu przekracza 40 km/h

* Jeżeli w wymaganiach określonych w tabeli stosuje się pojęcie „ciągnik”, to obejmują

one wymagania dla ciągnika rolniczego i leśnego oraz pojazdu wolnobieżnego.

M1i NI) oraz dla pozostałych pojazdów, jeśli ich konstrukcja nie zapewni dobrej widoczności

kierunkowskazów przy odległości 1800 mm, może być ona zwiększona do 2500 mm (2600

mm w odniesieniu do ciągników).

1 i N1), nie może przekraczać 3 m (dopuszcza się 4 m, jeśli konstrukcja pojazdu nie pozwala

na zachowanie tej odległości), a dla ciągnika 6 m; dla motocykli światło lub światła

powinny być umieszczone w taki sposób, aby w normalnych warunkach nie mogły być zasłonięte

odzieżą kierowcy lub pasażera.

1), ciężarowych i specjalnych (kat. N1) brak wymagań odnośnie do wzajemnej odległości tych świateł.

2, N3, M2, M3, O2, O3 i O4), skierowane do tyłu, tak aby nie powodowały olśnienia innych użytkowników drogi.

2, N3, M2, M3, O2, O3 i O4).

2, N3, M2, M3, O2, O3 i O4).

2, N3, M2, M3, O2, O3 i O4).

Liczba, klasa oraz rozmieszczenie lusterek na pojeździe.

Nr wiersza

Kategoria pojazdu

Lusterko wewnętrzne

Lusterka zewnętrzne

Obecność, liczba i umieszczenie

1

Klasa I

Główne Klasa II

Główne Klasa III

Szerokokątne Klasa IV

Bliskiego widzenia Klasa V

Przednie Klasa VI

2

Ml

Obowiązkowe(z wyjątkami)

Dopuszczalne

Obowiązkowe1 po stronie kierowcy1 po stronie pasażera

Obowiązkowe dla autobusu szkolnego 1 po stronie pasażeraDopuszczalne 1 po stronie kierowcy 1 po stronie pasażera (z ograniczeniami)

Obowiązkowe dla autobusu szkolnego 1 po stronie pasażeraDopuszczalne 1 po stronie kierowcy 1 po stronie pasażera (z ograniczeniami)

Obowiązkowe dla autobusu szkolnego 2 po stronie kierowcy 2 po stronie pasażeraDopuszczalne (z ograniczeniami)

3

M2

Dopuszczalne

Obowiązkowe1 po stronie kierowcy1 po stronie rasażera

Niedozwolone

4

M3

5

N1

Obowiązkowe(z wyjątkami)

Dopuszczalne

Obowiązkowe1 po stronie kierowcy1 po stronie pasażera

6

N2 ≤ 7,5t

Dopuszczalne

Obowiązkowe1 po stronie kierowcy1 po stronie pasażera

Niedozwolone

ObowiązkowePo obu stronach pojazdu, jeśli można wstawić lusterko klasy V

Obowiązkowe1 po stronie pasażeraDopuszczalne1 po stroniekierowcy(oba lusterka musząbyć zamontowanew odległości conajmniej 2 m odpodłoża)

Dopuszczalne1 przednie lustro(z ograniczeniami)

7

N2 > 7,5 t

Obowiązkowe1 po stroniekierowcy1 po stronie pasażera

Obowiązkowe1 po stronie pasażeraDopuszczalne 1 po stronie kierowcy (z ograniczeniami)

Obowiązkowe1 przednie lustro (z wyjątkami i ograniczeniami)

8

N3

Wytrzymałość elementów do mocowania ładunku.

1.

Obciążenia elementów do mocowania ładunku. Tabela 1.

Wartość obciążeń FN[kN]

Maksymalna masa całkowita pojazdumMMC [t]

FN= 1/4mp x gale 3,5<FN≤8

5,0<mMMC≤7,5

FN= 1/3 mpx gale 3,5 <FN ≤ 5

2,5<mMMC≤5

FN= 1/2 mp x gale 3 <FN ≤ 4

mMMC≤2,5

Gdzie:mp - maksymalna ładowność pojazdug - przyspieszenie ziemskie (9,81 m/s

2.

Określenie liczby elementów do mocowania ładunku.

2.1.

Pojazdy o przestrzeni ładunkowej o długości do 1300 mm powinny posiadać co najmniej

dwie pary elementów do mocowania ładunku (dwa elementy na każdą stronę).

2.2.

Minimalna liczba par elementów do mocowania ładunku N powinna bazować na długości

przestrzeni ładunkowej L (w mm) i oblicza się według wzoru

\(

N = {{L - (2 \times 250)} \over {800}} + 1

\)

3.

Określenie rozmieszczenia elementów do mocowania ładunku.

3.1.

Elementy do mocowania ładunku powinny być umieszczone na podłodze lub na ścianach

bocznych, możliwie jak najbliżej podłogi, ale nie wyżej niż 150 mm nad podłogą przestrzeni

ładunkowej. Elementy do mocowania ładunku powinny być umieszczone parami, naprzeciwko

siebie i rozmieszczone możliwie równomiernie wzdłuż przestrzeni ładunkowej.

3.2.

Odległość między parami elementów do mocowania ładunku Ls, wzdłuż przestrzeni ładunkowej, powinna wynosić Ls ≤ 700 mm; w przypadku gdy mocowanie tylnego zawieszenia pojazdu uniemożliwia spełnienie

tego wymagania, dopuszcza się Ls ≤ 1200 mm.

3.3.

Odległość użytkowej przestrzeni ładunkowej od przedniej i tylnej granicy przestrzeni

ładunkowej nie powinna być większa niż 250 mm.

3.4.

Odległość użytkowej przestrzeni ładunkowej od bocznej granicy przestrzeni ładunkowej

nie powinna być większa niż 150 mm.

patrz oryginał

Rys 1. Rozmieszczenie elementów do mocowania ładunku.

4.

Konstrukcja elementów do mocowania ładunku.

Tabela 2.

Rozmiar elementów do mocowania ładunku.

Średnica sprawdzianu d1 [mm]

Maksymalna Masa Całkowita pojazdumMMC [t]

35

5,0 < mMMC ≤ 7,5

25

2,5 < mMMC ≤ 5

20

mMMC ≤ 2,5

patrz oryginał

Rys 2. Kształt elementów do mocowania ładunku.

5.

Tabliczka informacyjna.

Wewnątrz przestrzeni ładunkowej powinna być umieszczona tabliczka o minimalnych wymiarach

100 x 130 mm zawierająca napisy wykonane czcionką w kolorze białym na niebieskim tle

oraz białą ramkę, na której powinny być zawarte informacje o maksymalnym obciążeniu

każdego z punktów mocowania ładunku (w kN).

1.

Dopuszczalna masa całkowita pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 2-20, nie może przekraczać

w przypadku

1)

pojazdu składowego zespołu pojazdów

a)

przyczepy o jednej osi, z wyjątkiem naczepy - 10 ton,

b)

przyczepy o dwóch osiach, z wyjątkiem naczepy - 18 ton,

c)

przyczepy o liczbie osi większej niż dwie, z wyjątkiem naczepy - 24 ton;

2)

zespołu pojazdów, złożonego z pojazdów mających łącznie co najmniej 5 osi, w którym

pojazdem ciągnącym jest pojazd samochodowy - 40 ton, z wyjątkiem pojazdu członowego

mającego 5 lub 6 osi składającego się z

a)

ciągnika siodłowego o dwóch osiach i naczepy o trzech osiach, uczestniczących w operacjach

transportu intermodalnego, przewożących jeden lub więcej kontenerów lub wymiennych

nadwozi, o maksymalnej długości całkowitej wynoszącej do 45 stóp (13,72 m) - 42 tony,

b)

ciągnika siodłowego o trzech osiach i naczepy o dwóch lub trzech osiach, uczestniczących

w operacjach transportu intermodalnego, przewożących jeden lub więcej kontenerów lub

wymiennych nadwozi, o maksymalnej długości całkowitej wynoszącej do 45 stóp (13,72

m) - 44 tony,

c)

ciągnika siodłowego o dwóch osiach i naczepy o trzech osiach przystosowanej technicznie

do operacji transportu intermodalnego, uczestniczących w operacjach transportu intermodalnego

- 42 tony,

d)

ciągnika siodłowego o trzech osiach i naczepy o dwóch lub trzech osiach przystosowanej

technicznie do operacji transportu intermodalnego, uczestniczących w operacjach transportu

intermodalnego - 44 tony;

3)

zespołu pojazdów mającego 3 osie - 28 ton;

4)

zespołu pojazdów mającego 4 osie, składającego się z pojazdu samochodowego o dwóch

osiach i przyczepy o dwóch osiach - 36 ton;

5)

zespołu pojazdów mającego 4 osie, składającego się z pojazdu samochodowego o trzech

osiach i przyczepy o jednej osi - 35 ton; dopuszcza się 36 ton, jeżeli oś napędowa

jest wyposażona w koła bliźniacze i zawieszenie pneumatyczne lub równoważne, o którym

mowa w § 5b, albo jeżeli każda z osi napędowych jest wyposażona w koła bliźniacze,

a największy nacisk każdej z tych osi nie przekracza 9,5 tony;

6)

pojazdu członowego mającego 4 osie, składającego się z ciągnika siodłowego o dwóch

osiach i naczepy o dwóch osiach, jeżeli odległość pomiędzy osiami naczepy

a)

wynosi nie więcej niż 1,8 m - 36 ton,

b)

wynosi więcej niż 1,8 m - 36 ton; dopuszcza się 38 ton, jeżeli oś napędowa jest wyposażona

w koła bliźniacze i zawieszenie pneumatyczne lub równoważne, o którym mowa w § 5b;

7)

pojazdu członowego mającego 4 osie, składającego się z ciągnika siodłowego o trzech

osiach i naczepy o jednej osi - 35 ton; dopuszcza się 36 ton, jeżeli oś napędowa jest

wyposażona w koła bliźniacze i zawieszenie pneumatyczne lub równoważne, o którym mowa

w § 5b, albo jeżeli każda z osi napędowych jest wyposażona w koła bliźniacze, a największy

nacisk każdej z tych osi nie przekracza 9,5 tony;

8)

pojazdu samochodowego o dwóch osiach - 18 ton;

9)

autobusu o dwóch osiach - 19,5 tony;

10)

pojazdu samochodowego o trzech osiach - 25 ton; dopuszcza się 26 ton, jeżeli oś napędowa

jest wyposażona w koła bliźniacze lub koła pojedyncze wyposażone w szerokie opony

(typu „Super Single”) i zawieszenie pneumatyczne lub równoważne, o którym mowa w §

5b, albo jeżeli każda z osi napędowych jest wyposażona w koła bliźniacze, a największy

nacisk każdej z tych osi nie przekracza 9,5 tony;

11)

pojazdu samochodowego o liczbie osi większej niż trzy - 32 tony;

12)

autobusu przegubowego o trzech osiach - 28 ton;

13)

ciągnika rolniczego lub pojazdu wolnobieżnego wyposażonego w koła ogumione

a)

o dwóch osiach - 18 ton,

b)

o trzech i więcej osiach - 24 tony

- przy czym udział obciążenia osi kierowanej oraz osi napędowej w każdym stanie obciążenia

ciągnika nie może być mniejszy niż 20% jego masy własnej;

14)

zespołu pojazdów, w którym pojazdem ciągnącym jest wyposażony w koła ogumione pojazd

wolnobieżny lub wyposażony w koła ogumione ciągnik rolniczy - masy wynikającej z sumy

dopuszczalnych mas całkowitych pojazdów wchodzących w jego skład, która nie może przekraczać

40 ton.

2.

Udział masy na oś lub osie napędowe pojazdu lub zespołu pojazdów nie może być mniejszy

niż 25% ich rzeczywistej masy całkowitej.

3.

W przypadku pojazdu uczestniczącego w ruchu drogowym podstawą sprawdzenia wymagań,

o których mowa w ust. 1, są wartości rzeczywiste wymienionych mas.

4.

Dopuszczalną masę całkowitą zespołu pojazdów uczestniczącego w ruchu drogowym ustala

się dla

1)

samochodu ciężarowego lub samochodu specjalnego z przyczepą - na podstawie sumy dopuszczalnych

mas całkowitych pojazdu ciągnącego i przyczepy; tak ustalona dopuszczalna masa całkowita

nie może przekraczać dopuszczalnej masy całkowitej określonej dla tego zespołu pojazdów

w ust. 1;

2)

samochodu ciężarowego lub samochodu specjalnego z przyczepą ze sztywnym dyszlem (łącznie

z przyczepą z osią centralną) - na podstawie sumy dopuszczalnych mas całkowitych pojazdu

ciągnącego i przyczepy ze sztywnym dyszlem, pomniejszonej o wyższą wartość dopuszczalnego

pionowego obciążenia sprzęgu pojazdu ciągnącego lub dopuszczalnego pionowego obciążenia

sprzęgu przyczepy ze sztywnym dyszlem, a przy takich samych wartościach, o tę wartość;

tak ustalona dopuszczalna masa całkowita nie może przekraczać dopuszczalnej masy całkowitej

określonej dla tego zespołu pojazdów w ust. 1;

3)

ciągnika siodłowego z naczepą - na podstawie sumy dopuszczalnych mas całkowitych ciągnika

siodłowego i naczepy, pomniejszonej o wyższą wartość dopuszczalnego pionowego obciążenia

sprzęgu ciągnika siodłowego lub dopuszczalnego nacisku naczepy na siodło ciągnika,

a przy takich samych wartościach, o tę wartość; tak ustalona dopuszczalna masa całkowita

nie może przekraczać dopuszczalnej masy całkowitej określonej dla tego zespołu pojazdów

w ust. 1.

5.

W przypadku gdy dopuszczalna masa całkowita zespołu pojazdów uczestniczącego w ruchu

drogowym, określona w dokumencie rejestracyjnym pojazdu ciągnącego, jest mniejsza

niż dopuszczalna masa całkowita ustalona w sposób wskazany dla tego zespołu w ust.

4, za dopuszczalną masę całkowitą zespołu pojazdów należy przyjąć masę określoną w

dokumencie rejestracyjnym pojazdu ciągnącego.

6.

Dopuszczalna masa całkowita pojazdu nie może przekroczyć maksymalnej masy całkowitej

określonej przez producenta. Zasada ta dotyczy także dopuszczalnych nacisków osi,

przy czym

1)

w przypadku pojazdów przeznaczonych do ciągnięcia przyczepy producent może określić

inną, wyższą wartość maksymalnego nacisku osi tylnej i maksymalnej masy całkowitej

stosowaną wyłącznie podczas ciągnięcia przyczepy;

2)

w przypadku wyposażenia pojazdu w urządzenia sprzęgające producent podaje w jego pobliżu

maksymalne statyczne obciążenia pionowe tego urządzenia;

3)

suma maksymalnych nacisków osi nie może być mniejsza niż maksymalna masa całkowita

pojazdu, a nacisk osi przedniej, przy maksymalnym nacisku na oś tylną oraz maksymalnej

masie całkowitej pojazdu, nie może być mniejszy niż 30% maksymalnej masy całkowitej.

7.

Dopuszczalna masa całkowita przyczepy z hamulcem, ciągniętej przez samochód osobowy,

samochód ciężarowy i specjalny o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t, nie może

przekroczyć

1)

wartości znamionowej urządzenia sprzęgającego,

2)

dopuszczalnej masy całkowitej tych pojazdów,

3)

maksymalnej masy ciągniętej określonej dla tych pojazdów przez producenta,

4)

3500 kg

- z tym że w przypadku samochodu terenowego, zgodnie z definicją zawartą w załączniku

II do dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiającej

ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych

zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów

(Dz. Urz. UE L 263 z 09.10.2007, str. 1, z późn. zm.), masa ta nie może przekroczyć 150% dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu ciągnącego

przy jednoczesnym spełnieniu warunków określonych w pkt 1, 3 i 4.

8.

Dopuszczalna masa całkowita przyczepy bez hamulca, ciągniętej przez samochód osobowy,

samochód ciężarowy i specjalny o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t, nie może

przekroczyć

1)

wartości znamionowej urządzenia sprzęgającego;

2)

maksymalnej masy ciągniętej określonej dla tych pojazdów samochodowych przez producenta

lub połowy ich masy własnej powiększonej o 75 kg, należy przyjąć mniejszą wartość;

3)

750 kg.

9.

Minimalne statyczne obciążenie pionowe urządzenia sprzęgającego nie może być mniejsze

niż 4% dopuszczalnej masy ciągniętej i mniejsze niż 25 kg, przy czym producent pojazdu

podaje w instrukcji obsługi następujące dane

1)

maksymalne obciążenie urządzenia sprzęgającego;

2)

miejsce mocowania tego urządzenia do konstrukcji pojazdu;

3)

maksymalną odległość punktu sprzęgnięcia od osi tylnej pojazdu.

10.

Dopuszczalna masa całkowita przyczepy z hamulcem, ciągniętej przez autobus nie może

przekroczyć 3500 kg, a bez hamulca 750 kg, oraz nie może przekraczać dopuszczalnej

masy całkowitej autobusu.

11.

Zespół pojazdów składający się z samochodu osobowego i przyczepy, obciążonych do wartości

maksymalnych mas całkowitych, powinien ruszyć z miejsca co najmniej 5 razy w czasie

5 minut pod wzniesienie o nachyleniu 12%.

12.

Do motocykli, motorowerów, pojazdów czterokołowych oraz przyczep do tych pojazdów

objętych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 z dnia 15 stycznia

2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów dwu- lub trójkołowych oraz

czterokołowców

(Dz. Urz. UE L 60 z 02.03.2013, str. 52) stosuje się wymagania dotyczące mas określone w załączniku XI do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 44/2014 z dnia 21 listopada 2013 r. uzupełniającego

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 w odniesieniu do konstrukcji

pojazdów i wymogów ogólnych dotyczących homologacji pojazdów dwu- lub trójkołowych

oraz czterokołowców

(Dz. Urz. UE L 25 z 28.01.2014, str. 1).

13.

Do motocykli, motorowerów, pojazdów czterokołowych oraz przyczep do tych pojazdów

objętych świadectwem homologacji typu WE pojazdu wydanym zgodnie z dyrektywą 2002/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 marca 2002 r. w sprawie

homologacji typu dwu- lub trzykołowych pojazdów mechanicznych i uchylającą dyrektywę

Rady 92/61/EWG

(Dz. Urz. WE L 124 z 09.05.2002, str. 1) albo zarejestrowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do dnia 1 stycznia

2016 r. stosuje się wymagania dotyczące mas określone w załączniku do dyrektywy Rady 93/93/EWG z dnia 29 października 1993 r. w sprawie mas i wymiarów dwu-

i trzykołowych pojazdów silnikowych, przy czym dopuszczalna masa całkowita motocykla jednośladowego nie może przekroczyć

maksymalnej masy całkowitej określonej przez producenta, a masa pojazdu nieobciążonego

trzy- i czterokołowego nie może przekraczać

1)

w przypadku pojazdów trójkołowych

a)

motorowery - 270 kg,

b)

motocykle - 1000 kg (bez uwzględniania masy akumulatorów przy napędzie elektrycznym);

2)

w przypadku pojazdów czterokołowych

a)

pojazdy czterokołowe lekkie - 350 kg,

b)

pojazdy czterokołowe inne niż lekkie do przewozu osób - 400 kg,

c)

pojazdy czterokołowe inne niż lekkie do przewozu rzeczy - 550 kg (bez uwzględniania

masy akumulatorów przy napędzie elektrycznym).

14.

Dopuszczalna masa całkowita pojazdów trzy- i czterokołowych nie może przekroczyć maksymalnej

masy całkowitej podanej przez producenta.

15.

Dopuszczalna ładowność określona przez producenta dla pojazdów trzy- i czterokołowych

objętych świadectwem homologacji typu WE pojazdu wydanym zgodnie z dyrektywą 2002/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 marca 2002 r. w sprawie

homologacji typu dwu- lub trzykołowych pojazdów mechanicznych i uchylającą dyrektywę

Rady 92/61/EWG

(Dz. Urz. WE L 124 z 09.05.2002, str. 1) albo zarejestrowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do dnia 1 stycznia

2016 r. nie może przekraczać w przypadku

1)

motoroweru trójkołowego - 300 kg;

2)

pojazdu czterokołowego lekkiego - 200 kg;

3)

motocykla trójkołowego

a)

do przewozu rzeczy - 1500 kg;

b)

do przewozu osób - 300 kg;

4)

pojazdu czterokołowego innego niż lekki

a)

do przewozu rzeczy - 1000 kg,

b)

do przewozu osób - 200 kg.

16.

Motocykle, motorowery i pojazdy czterokołowe mogą ciągnąć przyczepę o masie określonej

przez producenta, ale nieprzekraczającej 50% masy pojazdu nieobciążonego.

17.

Dopuszczalna masa całkowita ciągnika rolniczego o kołach ogumionych nie może przekraczać

14 ton, a jej udział na jedną z osi 10 ton. Udział obciążenia osi przedniej dla każdego

stanu obciążenia ciągnika nie może być mniejszy niż 20% jego masy własnej; przepis

stosuje się do pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy przed dniem 1 kwietnia 2011 r.

18.

Dopuszczalna masa całkowita przyczepy przeznaczonej do łączenia z ciągnikiem rolniczym

lub pojazdem wolnobieżnym nie może przekraczać sumy dopuszczalnej masy wynikającej

z dopuszczalnych nacisków osi i masy przypadającej na urządzenie sprzęgające.

19.

Maksymalne statyczne obciążenie pionowe urządzenia sprzęgającego w ciągniku rolniczym

nie może przekraczać 3000 kg, z wyjątkiem zaczepu kulowego, w przypadku którego wartość

maksymalna nie może przekraczać 4000 kg, przy czym

1)

dopuszczalne statyczne obciążenie pionowe urządzenia sprzęgającego nie może przekraczać

wartości określonej przez producenta ciągnika rolniczego oraz wartości określonej

dla urządzenia sprzęgającego zgodnie z jego świadectwem homologacji;

2)

nie może być przekroczony maksymalny nacisk osi tylnej pojazdu, z uwzględnieniem ust.

1 pkt 14.

20.

Przepisy ust. 2 i 6 pkt 3 stosuje się do pojazdów zarejestrowanych po raz pierwszy

po dniu 31 marca 1998 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2016 r., z wyjątkiem § 1 pkt 2, który

wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.

1.

Odległość (d) między dwiema sąsiednimi osiami wchodzącymi w skład tej samej grupy

osi nie może przekraczać 1,80 m.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do pojazdów zarejestrowanych po raz pierwszy przed

dniem 13 marca 2003 r., dla których odległość (d) między dwiema sąsiednimi osiami

wchodzącymi w skład tej samej grupy osi nie może przekraczać 2,00 m.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do motocykli, motorowerów, pojazdów czterokołowych,

samochodów osobowych i ciągników rolniczych.

1.

Dopuszczalny nacisk osi nie może przekraczać w przypadku

1)

pojedynczej osi nienapędowej - 10 ton;

2)

grupy osi składającej się z dwóch osi nienapędowych pojazdów silnikowych, przyczep

i naczep, przy odległości (d) między osiami składowymi

a)

mniejszej niż 1,00 m (d < 1,00) - 11 ton,

b)

nie mniejszej niż 1,00 m i mniejszej niż 1,30 m (1,00 ≤ d < 1,30) - 16 ton,

c)

nie mniejszej niż 1,30 m i mniejszej niż 1,80 m (1,30 ≤ d < 1,80) - 18 ton,

d)

równej lub większej niż 1,80 m (1,80 ≤ d) - 20 ton;

3)

grupy osi składającej się z trzech osi nienapędowych pojazdów silnikowych, przyczep

i naczep, przy odległości (d) między osiami składowymi

a)

nie większej niż 1,30 m (d ≤ 1,30) - 21 ton,

b)

większej niż 1,30 m i nie większej niż 1,40 m (1,30 < d ≤ 1,40) - 24 tony,

c)

większej niż 1,40 m i nie większej niż 1,80 m lub w przypadku pojazdów, o których

mowa w § 4 ust. 2, nie większej niż 2,00 m (1,40< d ≤ 1,80 lub 2,00) - 27 ton;

4)

grupy osi składającej się z więcej niż trzech osi nienapędowych pojazdów silnikowych,

przyczep i naczep, przy odległości (d) miedzy osiami składowymi

a)

nie większej niż 1,30 m (d ≤ 1,30) - 7 ton dla każdej osi,

b)

większej niż 1,30 m i nie większej niż 1,80 m lub w przypadku pojazdów, o których

mowa w § 4 ust. 2, nie większej niż 2,00 m (1,30 < d ≤ 1,80 lub 2,00) - 8 ton dla

każdej osi; dopuszcza się 9 ton dla każdej osi, jeżeli jest ona wyposażona w koła

bliźniacze i zawieszenie pneumatyczne;

5)

pojedynczej osi napędowej pojazdów, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2-14 - 11,5 tony;

6)

grupy osi składającej się z dwóch osi napędowych, przy odległości (d) między osiami

składowymi

a)

mniejszej niż 1,00 m (d < 1,00) - 11,5 tony,

b)

nie mniejszej niż 1,00 m i mniejszej niż 1,30 m (1,00 ≤ d < 1,30) - 16 ton,

c)

nie mniejszej niż 1,30 m i nie większej niż 1,80 m lub w przypadku pojazdów, o których

mowa w § 4 ust. 2, nie większej niż 2,00 m (1,30 ≤ d ≤ 1,80 lub 2,00) - 18 ton; dopuszcza

się 19 ton, jeżeli oś napędowa jest wyposażona w koła bliźniacze lub koła pojedyncze

wyposażone w szerokie opony (typu „Super Single”) i zawieszenie pneumatyczne lub równoważne,

o którym mowa w § 5b, albo jeżeli każda z osi napędowych jest wyposażona w koła bliźniacze,

a największy nacisk każdej z tych osi nie przekracza 9,5 tony;

7)

grupy osi składającej się z dwóch osi pojazdów silnikowych, w której jedna oś składowa

jest osią napędową, a druga osią nienapędową, przy odległości (d) między osiami składowymi

a)

mniejszej niż 1,00 m (d < 1,00) - 11,5 tony,

b)

nie mniejszej niż 1,00 m i mniejszej niż 1,30 m (1,00 ≤ d < 1,30) - 16 ton,

c)

nie mniejszej niż 1,30 m i nie większej niż 1,80 m lub w przypadku pojazdów, o których

mowa w § 4 ust. 2, nie większej niż 2,00 m (1,30 ≤ d ≤ 1,80 lub 2,00) - 18 ton; dopuszcza

się 19 ton, jeżeli oś napędowa jest wyposażona w koła bliźniacze i zawieszenie pneumatyczne

lub równoważne, o którym mowa w § 5b, albo jeżeli każda z osi składowych jest wyposażona

w koła bliźniacze, a największy nacisk każdej z tych osi nie przekracza 9,5 tony;

8)

grupy osi składającej się z trzech osi pojazdów silnikowych, w której co najmniej

jedna oś składowa jest osią napędową, przy odległości (d) między osiami składowymi

a)

nie większej niż 1,30 m (d ≤ 1,30) - 21 ton,

b)

większej niż 1,30 m i nie większej niż 1,40 m (1,30 < d ≤ 1,40) - 24 tony,

c)

większej niż 1,40 m i nie większej niż 1,80 m lub w przypadku pojazdów, o których

mowa w § 4 ust. 2, nie większej niż 2,00 m (1,40 < d ≤ 1,80 lub 2,00) - 27 ton;

9)

grupy osi składającej się z więcej niż trzech osi pojazdów silnikowych, w której co

najmniej jedna oś składowa jest osią napędową, przy odległości (d) między osiami składowymi

a)

nie większej niż 1,30 m (d ≤ 1,30) - 7 ton dla każdej osi,

b)

większej niż 1,30 m i nie większej niż 1,80 m lub w przypadku pojazdów, o których

mowa w § 4 ust. 2, nie większej niż 2,00 m (1,30 < d ≤ 1,80 lub 2,00) - 8 ton dla

każdej osi; dopuszcza się 9 ton dla każdej osi, jeżeli jest ona wyposażona w koła

bliźniacze i zawieszenie pneumatyczne lub równoważne, o którym mowa w § 5b.

2.

Dopuszczalny nacisk każdej osi składowej wchodzącej w skład tej samej grupy osi, z

zastrzeżeniem ust. 1 pkt 4 i pkt 9 oraz ust. 5, nie może przekraczać wartości

NS = NG / n,

gdzie

NS - dopuszczalny nacisk osi składowej wchodzącej w skład grupy osi [t],

NG - dopuszczalny nacisk grupy osi [t],

n - ilość osi składowych wchodzących w skład tej samej grupy osi.

3.

W przypadku różnych odległości (d) między osiami składowymi wchodzącymi w skład tej

samej grupy osi, dopuszczalny nacisk grupy osi nie może przekraczać wartości dopuszczalnej

określonej w ust. 1 dla najmniejszej odległości (d) między osiami składowymi.

4.

W przypadku pojazdu uczestniczącego w ruchu drogowym podstawą sprawdzenia wymagań,

o których mowa w ust. 1-3 oraz ust. 5, są wartości rzeczywiste nacisków osi.

5.

Oś, której nacisk lub wysokość w stosunku do drogi mogą być zmieniane za pomocą urządzenia

zamontowanego na stałe w pojeździe, musi zostać odpowiednio automatycznie obciążona

lub obniżona, jeżeli nacisk najbliższej (najbliższych) osi lub osi przedniej pojazdu

samochodowego osiągnął wartość dopuszczalną. Obciążenie lub obniżenie osi powinno

nastąpić po ruszeniu pojazdu najpóźniej do osiągnięcia prędkości 30 km/h.

6.

Przez oś pojedynczą rozumie się oś, która nie może być uznana za oś wchodzącą w skład

grupy osi.

7.

Przez grupę osi rozumie się co najmniej dwie osie składowe o odległości (d) między

sobą, określonej w niniejszym rozporządzeniu, które oddziałują na siebie ze względu

na szczególną konstrukcję zawieszenia.

Wymagania w zakresie zwrotności pojazdów i zespołów pojazdów określa pkt 7 w części

B, pkt 6 w części C, pkt 3 w części D oraz dodatek 3 do załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1230/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r.

w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 661/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady

w odniesieniu do wymagań w zakresie homologacji typu dotyczących mas i wymiarów pojazdów

silnikowych oraz zmieniającego dyrektywę 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady.

Warunki równoważności zawieszeń osi napędowej lub osi napędowych pojazdu określa załącznik

III do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1230/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie wykonania

rozporządzenia (WE) nr 661/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymagań

w zakresie homologacji typu dotyczących mas i wymiarów pojazdów silnikowych oraz zmieniającego

dyrektywę 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady.

W samochodzie osobowym (kategorii M1) o rodzaju nadwozia AB, AC, AF mogą być wprowadzone

zmiany konstrukcyjne polegające na dostosowaniu do wymagań jak dla samochodów ciężarowych,

jeżeli pojazd spełnia

wymagania, o których mowa w pkt 3.5., pkt 3.6. oraz pkt 3.8. części A załącznika II do dyrektywy Parlamentu Europejskiego

i Rady 2007/46/WE z dnia 5 września 2007 r. ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów

silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych

przeznaczonych do tych pojazdów

(Dz. Urz. UE L 263 z 09.10.2007, str. 1, z późn. zm.), powodujące zmianę rodzaju pojazdu na samochód ciężarowy o podrodzaju van, o którym

mowa w przepisach o rejestracji pojazdów.

W samochodzie ciężarowym o maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony

(kategorii N1) i samochodzie ciężarowym o maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej

7,5 tony (kategorii N2) o nadwoziu rodzaju BB mogą być wprowadzone zmiany konstrukcyjne

polegające na zmianie liczby siedzeń, jeżeli pojazd spełnia wymagania, o których mowa

w pkt 3.5., pkt 3.6. oraz pkt 3.8. dla pojazdów kategorii N1, części A załącznika II

do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2007/46/WE z dnia 5 września 2007 r.

ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów,

części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów i spełnione są wymagania techniczne dotyczące wytrzymałości siedzeń i ich mocowania,

kotwiczenia pasów bezpieczeństwa, potwierdzone badaniami na zgodność z wymaganiami

Regulaminów nr 14, 17 EKG ONZ, wykonanymi przez jednostkę uprawnioną. Siedzenia powinny

być wyposażone w pasy bezpieczeństwa spełniające wymagania Regulaminu nr 16 EKG ONZ;

z zastrzeżeniem § 9c.

W samochodzie ciężarowym (kategorii N1) o rodzaju nadwozia BB mogą być wprowadzone

zmiany konstrukcyjne polegające na zmniejszeniu liczby miejsc (bez zmiany położenia

pozostawionych siedzeń), jeżeli pojazd spełnia wymagania, o których mowa w pkt 3.5., pkt 3.6. oraz pkt 3.8. części A załącznika II do dyrektywy Parlamentu Europejskiego

i Rady 2007/46/WE z dnia 5 września 2007 r. ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów

silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych

przeznaczonych do tych pojazdów.

W samochodzie ciężarowym o maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony

(kategorii N1) i samochodzie ciężarowym o maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej

7,5 tony (kategorii N2) o nadwoziu rodzaju BB mogą być wprowadzone zmiany konstrukcyjne

polegające na zmianie liczby siedzeń powodującej zmianę rodzaju pojazdu na autobus,

o którym mowa w przepisach o rejestracji pojazdu, jeżeli spełnione są wymagania techniczne

dotyczące wytrzymałości siedzeń i ich mocowania, kotwiczenia pasów bezpieczeństwa,

potwierdzone badaniami na zgodność z wymaganiami Regulaminów nr 14, 17 lub 80 EKG

ONZ, wykonanymi przez jednostkę uprawnioną. Siedzenia powinny być wyposażone w pasy

bezpieczeństwa spełniające wymagania Regulaminu nr 16 EKG ONZ.

W przypadku czterokołowca moc silnika nie powinna przekraczać 15 kW, a w przypadku

czterokołowca lekkiego moc silnika innego niż o zapłonie iskrowym nie powinna przekraczać

4 kW.

Wymiary wyjść, przejść, siedzeń, stopni dla pasażerów oraz odstępów między siedzeniami

w autobusach określa załącznik nr 7a do rozporządzenia.