Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 10 czerwca 2016 r. w sprawie uznawania praktyki zawodowej kandydatów na aktuariuszy odbytej poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej

Rozporządzenie określa tryb uznawania praktyki zawodowej kandydatów na aktuariuszy

odbytej w państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż Rzeczpospolita Polska,

Konfederacji Szwajcarskiej, państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym

Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub w państwie niebędącym

państwem członkowskim Unii Europejskiej, zwanym dalej „państwem innym niż Rzeczpospolita

Polska”, oraz jej maksymalny uznawany okres.

1.

Uznawanie praktyki zawodowej kandydatów na aktuariuszy odbytej w państwie innym niż

Rzeczpospolita Polska następuje w toku postępowania wymaganego do uzyskania wpisu

do rejestru aktuariuszy, o którym mowa w art. 68 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej

(Dz. U. poz. 1844 oraz z 2016 r. poz. 615).

2.

Uznanie praktyki zawodowej następuje na wniosek kandydata na aktuariusza, zwanego

dalej „wnioskodawcą”.

1.

Dokumenty potwierdzające zakres odbytej praktyki zawodowej w państwie innym niż Rzeczpospolita

Polska, nabyte umiejętności, czas trwania i miejsce jej odbycia, wnioskodawca załącza

do wniosku o wpis do rejestru aktuariuszy.

2.

Dokumenty, o których mowa w ust. 1, wnioskodawca składa w języku polskim albo w innym

języku wraz z tłumaczeniem na język polski. W przypadku dokumentów szczególnie istotnych

dla uznania praktyki organ właściwy do uznawania odbycia praktyki zawodowej w państwie

innym niż Rzeczpospolita Polska, zwany dalej „organem właściwym do uznawania praktyki”,

może wymagać tłumaczenia dokonanego przez tłumacza przysięgłego prowadzącego działalność

w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym państwie członkowskim.

1.

Organ właściwy do uznawania praktyki może przeprowadzić z wnioskodawcą rozmowę w celu

ustalenia szczegółowego zakresu praktyki zawodowej odbytej w państwie innym niż Rzeczpospolita

Polska.

2.

O konieczności przeprowadzenia rozmowy, o której mowa w ust. 1, zawiadamia się wnioskodawcę

w formie pisemnej wraz ze wskazaniem terminu rozmowy.

3.

W przypadku gdy wnioskodawca nie ma możliwości wzięcia udziału w rozmowie w wyznaczonym

terminie, organ właściwy do uznawania praktyki zawodowej wyznacza, na jego wniosek,

nowy termin rozmowy.

4.

Jeżeli wnioskodawca nie stawi się na rozmowę w żadnym z wyznaczonych terminów, organ

właściwy do uznawania praktyki rozstrzyga o uznaniu praktyki zawodowej odbytej w państwie

innym niż Rzeczpospolita Polska na podstawie informacji zawartych w dokumentach, o

których mowa w § 3 ust. 1.

Maksymalny uznawany okres praktyki zawodowej odbytej w państwie innym niż Rzeczpospolita

Polska wynosi 12 miesięcy.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.