Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 maja 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi

1.

Przepisy ustawy stosuje się w sprawach związanych z usuwaniem skutków powodzi w rozumieniu

art. 9 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne

(Dz. U. z 2015 r. poz. 469, 1590, 1642 i 2295 oraz z 2016 r. poz. 352).

2.

W przypadku wystąpienia powodzi o rozmiarach powodujących konieczność zastosowania

szczególnych rozwiązań określonych w ustawie, gdy środki zastosowane przez właściwe

organy administracji rządowej i organy jednostek samorządu terytorialnego okazały

się niewystarczające, Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, na podstawie

danych przekazanych Prezesowi Rady Ministrów przez właściwych wojewodów

1)

wykaz gmin lub miejscowości poszkodowanych w wyniku wystąpienia powodzi, na terenie

których stosuje się szczególne rozwiązania określone w ustawie,

2)

rodzaj stosowanych rozwiązań - w zakresie określonym w rozdziale 2,

3

w przypadku rozwiązań określonych w art. 5-7, art. 10-19, art. 23, art. 26-29, art.

33 i art. 36 - warunki lub okres ich stosowania lub termin na dokonanie określonych

czynności, nie dłuższy niż 12 miesięcy

- kierując się zakresem niezbędnej do udzielenia pomocy, uwzględniając bieżące możliwości

budżetu państwa i jednostek samorządu terytorialnego.

3.

W przypadku wydania przez Radę Ministrów rozporządzenia, o którym mowa w ust. 2, przedsiębiorcy

w rozumieniu art. 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 584, z późn. zm., z wyłączeniem przedsiębiorców wykonujących działalność wytwórczą w rolnictwie w

zakresie upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa

i rybactwa śródlądowego, którzy ponieśli szkodę w wyniku powodzi, mogą ubiegać się

o pożyczki na zasadach określonych w rozdziale 3.

4.

Po wydaniu przez Radę Ministrów rozporządzenia, o którym mowa w ust. 2, w celu umożliwienia

zastosowania szczególnych rozwiązań określonych ustawą, Prezes Rady Ministrów może

dokonywać, w drodze rozporządzenia, przeniesienia planowanych wydatków budżetowych

między częściami i działami budżetu państwa, uwzględniając przeznaczenie środków publicznych

na sfinansowanie zadań określonych przez dysponentów części wnioskujących o dokonanie

przeniesień.

Użyte w ustawie określenie „poszkodowany” oznacza osobę fizyczną, osobę prawną i jednostkę

organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, które na skutek powodzi doznały szkód

majątkowych lub utraciły, chociażby czasowo, możliwość korzystania z posiadanej nieruchomości

lub lokalu.

1.

Finansowanie szczególnych rozwiązań określonych ustawą następuje z rezerwy celowej

przeznaczonej na przeciwdziałanie klęskom żywiołowym i usuwanie ich skutków, o ile

ustawa nie stanowi inaczej.

2.

W roku budżetowym, w którym wystąpiła powódź, minister właściwy do spraw finansów

publicznych może utworzyć rezerwę celową z przeznaczeniem na sfinansowanie usuwania

skutków powodzi i przenieść do tej rezerwy kwoty planowanych wydatków budżetowych

zablokowane na podstawie art. 177 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm., z tym że wymogu uzyskania opinii sejmowej komisji właściwej do spraw budżetu, o

której mowa w art. 177 ust. 6 tej ustawy, nie stosuje się.

3.

Do podziału rezerwy celowej, o której mowa w ust. 2, nie stosuje się terminu, o którym

mowa w art. 154 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

1.

Łączna wartość pomocy publicznej udzielonej na podstawie ustawy w celu naprawienia

szkód powstałych w wyniku wystąpienia powodzi nie może przekroczyć wartości szkód

materialnych poniesionych przez beneficjenta pomocy na skutek powodzi, w związku z

którą zostało wydane rozporządzenie, o którym mowa w art. 1 ust. 2, pomniejszonej

o wartość uzyskanego odszkodowania.

2.

Beneficjent pomocy jest obowiązany do zwrotu, zgodnie z ust. 9 i 10, uzyskanej pomocy

publicznej, w wysokości, w jakiej przekracza wartość poniesionych szkód obliczoną

zgodnie z ust. 1.

3.

Podmiot ubiegający się o pomoc publiczną składa wojewodzie właściwemu ze względu na

miejsce faktycznie prowadzonej działalności gospodarczej oświadczenie o wartości szkód

materialnych poniesionych na skutek powodzi, niezwłocznie po ich ustaleniu. W oświadczeniu

podaje się także informację o posiadaniu lub braku ubezpieczenia, z tytułu którego

jest możliwe uzyskanie odszkodowania, a także informację o numerze w rejestrze przedsiębiorców

w Krajowym Rejestrze Sądowym oraz o numerze identyfikacji podatkowej (NIP), o ile

podmiot takie numery posiada.

4.

W przypadku uzyskania pomocy publicznej na podstawie ustawy, beneficjent pomocy składa

wojewodzie, o którym mowa w ust. 3, oświadczenie o wartości tej pomocy, w terminie

14 dni od dnia jej uzyskania. Do oświadczenia dołącza się dokumenty potwierdzające

wartość uzyskanej pomocy publicznej, o ile zgodnie z odrębnymi przepisami takie dokumenty

są wydawane.

5.

W przypadku uzyskania pomocy publicznej na podstawie ustawy, beneficjentowi pomocy,

który nie zawarł umowy ubezpieczenia, pomniejsza się przyznaną pomoc o 10%.

6.

Podmiot udzielający pomocy publicznej składa wojewodzie, o którym mowa w ust. 3, informację

na temat udzielonej pomocy w terminie 14 dni od dnia jej udzielenia.

7.

W przypadku uzyskania odszkodowania na pokrycie szkód materialnych poniesionych na

skutek powodzi, beneficjent pomocy niezwłocznie składa wojewodzie, o którym mowa w

ust. 3, oświadczenie o wysokości uzyskanego odszkodowania.

8.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 3, 4 i 7, składa się za pośrednictwem naczelnika

urzędu skarbowego właściwego w sprawach podatku dochodowego.

9.

Wojewoda dokonuje sprawdzenia, czy uzyskana przez beneficjenta pomoc publiczna nie

przekracza wartości szkód materialnych określonej w oświadczeniu, o którym mowa w

ust. 3, obliczonej zgodnie z ust. 1. W przypadku stwierdzenia przekroczenia, wojewoda

zawiadamia beneficjenta pomocy o wysokości kwoty przekroczenia, wskazując rachunek

bankowy, na który dokonuje się wpłaty tej kwoty w terminie 14 dni od dnia doręczenia

zawiadomienia.

10.

W przypadku niedokonania zwrotu pomocy zgodnie z ust. 9, wojewoda wydaje decyzję określającą

kwotę przypadającą do zwrotu oraz rachunek bankowy, na który dokonuje się zwrotu.

Przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm. stosuje się odpowiednio.

11.

Organem wyższego stopnia w sprawach określonych w ust. 10 jest minister właściwy do

spraw gospodarki.

12.

Środki zwrócone przez beneficjenta pomocy stanowią dochód budżetu państwa.

13.

Przepisy ust. 1-12 stosuje się odpowiednio do poszkodowanych pracodawców, którzy uzyskali

na podstawie niniejszej ustawy pomoc niebędącą pomocą publiczną.

1.

Rodzina lub osoba samotnie gospodarująca, w rozumieniu ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 163, z późn. zm., poszkodowana w wyniku wystąpienia powodzi, w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby

bytowej może otrzymać jednorazowy zasiłek powodziowy w kwocie do 2 tys. zł, zwany

dalej „zasiłkiem”.

2.

Zasiłek jest przyznawany niezależnie od dochodów rodziny lub osoby samotnie gospodarującej,

w rozumieniu ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, i nie podlega zwrotowi, z zastrzeżeniem ust. 7.

3.

Zasiłek jest przyznawany na wniosek rodziny lub osoby samotnie gospodarującej, w rozumieniu

ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, złożony w terminie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2 do

wójta (burmistrza, prezydenta miasta) gminy, na terenie której wnioskodawca poniósł

szkodę w wyniku powodzi, albo gminy sąsiadującej, na terenie której przebywa w wyniku

przeprowadzenia ewakuacji albo konieczności opuszczenia zagrożonego miejsca zamieszkania.

4.

Decyzję o przyznaniu zasiłku wydaje wójt (burmistrz, prezydent miasta), o którym mowa

w ust. 3, niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 2 dni od dnia wpłynięcia

wniosku do organu.

5.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 3, wnioskodawca dołącza oświadczenie, że w wyniku

powodzi doznał szkody majątkowej wraz z określeniem jej wartości, nie ubiegał się

o zasiłek na terenie innej gminy oraz że wyraża zgodę na weryfikację danych zawartych

we wniosku. Oświadczenie jest składane pod rygorem poniesienia odpowiedzialności karnej

za złożenie fałszywych zeznań.

6.

Zasiłek jest wypłacany przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), o którym mowa

w ust. 3, niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 2 dni od dnia wydania decyzji

w sprawie przyznania zasiłku, w wysokości

1)

równej wartości szkody według oświadczenia, o którym mowa w ust. 5, jeżeli nie przekracza

2 tys. zł;

2)

2 tys. zł, jeżeli wartość szkody według oświadczenia, o którym mowa w ust. 5, jest

równa bądź wyższa niż 2 tys. zł.

7.

Organ wypłacający zasiłek po jego wypłacie dokonuje weryfikacji prawdziwości danych

zawartych we wniosku, o którym mowa w ust. 3. Jeżeli w wyniku weryfikacji ustalono,

że rodzina lub osoba samotnie gospodarująca, w rozumieniu ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, która otrzymała zasiłek, nie poniosła szkody w wyniku wystąpienia powodzi, organ

wypłacający zasiłek wydaje decyzję o jego zwrocie, określając termin jego zwrotu nie

krótszy niż 7 dni. Do zwrotu zasiłku stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.

8.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia,

tryb wypłaty i szczegółowy tryb zwrotu zasiłku oraz wzór formularza wniosku, o którym

mowa w ust. 3, uwzględniając konieczność uzyskania danych niezbędnych do identyfikacji

rodziny lub osób, którym ma być przyznany zasiłek, oraz potrzebę określenia treści

oświadczenia, o którym mowa w ust. 5, a także mając na względzie zapewnienie sprawnego

i terminowego wypłacania zasiłku poszkodowanym oraz skuteczności zwrotu nienależnie

uzyskanego zasiłku.

9.

Przyznawanie i wypłacanie zasiłku należy do zadań zleconych z zakresu administracji

rządowej realizowanych przez gminę.

1.

W okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2 do zbywania na

rzecz poszkodowanych będących osobami fizycznymi nieruchomości stanowiących własność

Skarbu Państwa albo jednostek samorządu terytorialnego, przeznaczonych na cele mieszkaniowe

w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku - w

studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, lub dla których

została wydana decyzja o warunkach zabudowy i ustalająca przeznaczenie nieruchomości

na cele mieszkaniowe, zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym,

stosuje się odpowiednio art. 37 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1774 i 1777 oraz z 2016 r. poz. 65).

2.

W okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2 w przypadku budowy urządzeń infrastruktury technicznej nie stosuje się

przepisów działu III rozdziału 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Na wniosek gminy składany w terminie określonym w przepisach wydanych na podstawie

art. 1 ust. 2 zbywanie nieruchomości wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu

Państwa przeznaczonych na cele mieszkaniowe na rzecz poszkodowanych następuje w trybie

bezprzetargowym.

1.

Faktyczna niemożność świadczenia pracy w związku z powodzią stanowi podstawę usprawiedliwienia

nieobecności pracownika w pracy.

2.

Za czas usprawiedliwionej nieobecności w pracy z przyczyny, o której mowa w ust. 1,

pracownikowi przysługuje prawo do odpowiedniej części minimalnego wynagrodzenia za

pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów, przez okres nie dłuższy niż 10

dni roboczych wynikających z rozkładu czasu pracy pracownika.

3.

Przepis ust. 2 nie ma zastosowania do pracowników, których uprawnienie do wynagrodzenia

za czas usprawiedliwionej nieobecności w pracy z powodu powodzi lub do innej formy

rekompensaty utraconego wynagrodzenia z tego tytułu wynika z odrębnych przepisów.

4.

Wynagrodzenie określone w ust. 2 wypłaca pracodawca.

5.

Pracodawca może powierzyć pracownikowi wykonywanie pracy innego rodzaju niż wynikająca

z nawiązanego stosunku pracy, jeżeli jest to konieczne w związku z usuwaniem skutków

powodzi u tego pracodawcy. W takim przypadku pracownik zachowuje prawo do dotychczasowego

wynagrodzenia, obliczonego według zasad obowiązujących przy obliczaniu wynagrodzenia

za czas urlopu wypoczynkowego.

6.

Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do osób wykonujących pracę na podstawie

stosunku służbowego.

W przypadku zniszczenia na skutek powodzi dokumentów niezbędnych do ustalenia świadczeń

z tytułu ubezpieczeń społecznych lub zaopatrzenia emerytalnego przyjmuje się

1)

wszelkie dokumenty oraz zeznania świadków pozwalające na udowodnienie okresów zatrudnienia

(ubezpieczenia) oraz czasowej niezdolności do pracy z powodu choroby, macierzyństwa

lub sprawowania opieki;

2)

wszelkie dokumenty pozwalające na udowodnienie wysokości ich podstawy wymiaru.

Środki z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych mogą być przeznaczone na cele związane

z pomocą dla poszkodowanych zatrudnionych u pracodawcy, który utworzył fundusz, a

także dla poszkodowanych zatrudnionych u innego pracodawcy w okresie wskazanym w przepisach

wydanych na podstawie art. 1 ust. 2.

1.

Środki Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych mogą być przeznaczone

na

1)

utrzymanie zagrożonych likwidacją na skutek powodzi miejsc pracy osób niepełnosprawnych;

2)

odtworzenie zniszczonej lub utraconej na skutek powodzi infrastruktury i wyposażenia

warsztatów terapii zajęciowej, zakładów aktywności zawodowej oraz przedsiębiorstw

osób niepełnosprawnych prowadzących działalność gospodarczą;

3)

pomoc dla osób niepełnosprawnych na zakup sprzętu rehabilitacyjnego, środków pomocniczych

i przedmiotów ortopedycznych utraconych lub zniszczonych na skutek powodzi;

4)

usunięcie powstałych na skutek powodzi szkód w obrębie zlikwidowanych uprzednio barier

technicznych i architektonicznych w związku z indywidualnymi potrzebami osób niepełnosprawnych

(finansowanie remontów, readaptacja oraz zakup sprzętu);

5)

dofinansowanie, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i

społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych

(Dz. U. z 2011 r. poz. 721, z późn. zm., zwanej dalej „ustawą o rehabilitacji”, do oprocentowania kredytów bankowych zaciągniętych

na likwidację skutków powodzi w związku z zatrudnianiem i rehabilitacją osób niepełnosprawnych.

2.

Cele określone w ust. 1 mogą zostać dofinansowane ze środków Państwowego Funduszu

Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych maksymalnie do kwoty, która nie może być sfinansowana

z innych źródeł.

3.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe warunki i tryb przyznawania środków, o których mowa w ust. 1, uwzględniając

konieczność uproszczenia postępowania.

1.

Środki zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zwanego dalej „funduszem

rehabilitacji”, mogą być przeznaczone na odtworzenie infrastruktury i wyposażenia,

utraconych lub zniszczonych na skutek powodzi miejsc pracy oraz rehabilitacji osób

niepełnosprawnych u dysponenta tego funduszu.

2.

Dysponent funduszu rehabilitacji może przeznaczyć środki, o których mowa w art. 33

ust. 3 pkt 4 ustawy o rehabilitacji, na pomoc indywidualną dla osób niepełnosprawnych,

przeznaczoną na usuwanie skutków powodzi dotyczących tych osób, w szczególności na

zakup utraconego lub zniszczonego sprzętu rehabilitacyjnego, środków pomocniczych

i przedmiotów ortopedycznych lub na ograniczenie barier technicznych i architektonicznych

powstałych na skutek powodzi.

3.

Środki funduszu rehabilitacji, z wyłączeniem środków przeznaczonych na pomoc indywidualną

dla osób niepełnosprawnych, mogą być przeznaczone na ratowanie zagrożonych likwidacją

na skutek powodzi warsztatów terapii zajęciowej prowadzonych przez dysponenta tego

funduszu.

4.

Dysponent funduszu rehabilitacji może przeznaczyć do 10% środków tego funduszu, z

wyłączeniem środków, o których mowa w art. 33 ust. 3 pkt 4 i 5 ustawy o rehabilitacji,

na przedsięwzięcia wspólne lub na bezzwrotną pomoc na usuwanie skutków powodzi u innego

dysponenta funduszu rehabilitacji, który poniósł szkody na skutek powodzi.

5.

Warunkiem przeznaczenia środków funduszu rehabilitacji w sposób określony w ust. 1,

3 i 4 jest uzyskanie zgody dysponenta Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

6.

W przypadku nieuzyskania zgody, o której mowa w ust. 5, dysponent funduszu rehabilitacji

jest obowiązany do dokonania wpłat, o których mowa w art. 33 ust. 4a ustawy o rehabilitacji.

7.

Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do dysponentów zakładowego funduszu aktywności.

Pożyczki przyznane przed wystąpieniem powodzi ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji

Osób Niepełnosprawnych

1)

osobom niepełnosprawnym na działalność gospodarczą lub rolniczą,

2)

zakładom pracy chronionej

- mogą być umarzane w całości lub w części, wraz z odsetkami, jeżeli w związku z powodzią

nastąpiła utrata możliwości spłaty pożyczki.

1.

Organ udzielający pomocy, o której mowa w art. 12a, art. 26, art. 26d, art. 26e lub

art. 32 ustawy o rehabilitacji, albo pomocy, o której mowa w art. 12 ustawy o rehabilitacji

w brzmieniu obowiązującym do dnia 29 lipca 2007 r., może odroczyć termin płatności

należności z tytułu zwrotu udzielonej pomocy, jeżeli niemożność terminowego zwrotu

pomocy jest skutkiem powodzi.

2.

Jeżeli naruszenie warunków umowy, na podstawie której udzielono pomocy określonej

w ust. 1, nastąpiło na skutek powodzi, to organ udzielający pomocy może nie żądać

zwrotu pomocy, pod warunkiem niezwłocznego usunięcia nieprawidłowości, i kontynuować

realizację umowy lub odroczyć termin płatności należności z tytułu zwrotu pomocy.

Podmioty zamierzające

1)

wystąpić o pomoc, o której mowa w art. 11 ust. 1,

2)

wykorzystać fundusz rehabilitacji w sposób określony w art. 12 ust. 1, 3 i 4,

3)

wystąpić o umorzenie, o którym mowa w art. 13,

4)

wystąpić o odroczenie, o którym mowa w art. 14 ust. 1

- są obowiązane odpowiednio złożyć wniosek albo wystąpić o zgodę do dysponenta Państwowego

Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w terminie określonym w przepisach wydanych

na podstawie art. 1 ust. 2.

Za okresy określone w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, nie dłużej niż

do dnia 31 grudnia roku, w którym wystąpiła powódź, refundacja, o której mowa w art.

25a ust. 1 ustawy o rehabilitacji, może być dokonywana w przypadku nieterminowego

opłacenia składek podlegających refundacji, jeżeli uchybienie terminu płatności składek

było skutkiem powodzi.

1.

Pożyczka, o której mowa w art. 42 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku

pracy

(Dz. U. z 2016 r. poz. 645), zwanej dalej „ustawą o promocji zatrudnienia”, może zostać umorzona w całości lub

w części wraz odsetkami, jeżeli na skutek powodzi

1)

nastąpiła trwała lub czasowa przeszkoda w funkcjonowaniu instytucji szkoleniowej;

2)

poszkodowany bezrobotny w okresie trwania powodzi nie mógł podjąć lub ukończyć szkolenia.

2.

Umorzenia pożyczki w przypadku, o którym mowa w ust. 1, dokonuje, w drodze decyzji,

starosta na wniosek pożyczkobiorcy złożony w terminie określonym w przepisach wydanych

na podstawie art. 1 ust. 2 lub z urzędu w wypadku śmierci pożyczkobiorcy bez konieczności

uzyskania opinii powiatowej rady rynku pracy.

1.

Przyznane refundacje na wyposażenie lub doposażenie stanowisk pracy, lub środki na

podjęcie działalności gospodarczej, o których mowa w art. 46 ust. 1 ustawy o promocji

zatrudnienia, mogą zostać umorzone w całości lub w części wraz z odsetkami, jeżeli

miejsca pracy uległy zniszczeniu na skutek powodzi.

2.

Osobom bezrobotnym, którym umorzono środki przyznane na podjęcie działalności gospodarczej,

w związku z utratą miejsca pracy na skutek powodzi, przysługuje prawo ponownego złożenia

wniosku o przyznanie środków na podjęcie działalności gospodarczej.

3.

Umorzenia, o których mowa w ust. 1, dokonuje starosta na wniosek poszkodowanego złożony

w terminie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2.

1.

Starosta, na wniosek poszkodowanego bezrobotnego, przyznaje prawo do świadczenia w

wysokości zasiłku dla bezrobotnych, o której mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy o

promocji zatrudnienia, finansowanego z Funduszu Pracy, za okres poprzedzający dzień

zarejestrowania się poszkodowanego bezrobotnego w powiatowym urzędzie pracy, przypadający

w okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, nie dłuższy

jednak niż 30 dni, jeżeli opóźnienie w rejestracji było spowodowane powodzią, a poszkodowany

bezrobotny spełnia warunki określone w art. 71 ustawy o promocji zatrudnienia.

2.

W przypadku gdy świadczenie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje bezrobotnemu za okres

krótszy niż 30 dni, jest wypłacane w kwocie 1/30 wysokości zasiłku dla bezrobotnych,

o której mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia, za każdy dzień

przysługiwania.

3.

Od świadczenia, o którym mowa w ust. 1, nie są odprowadzane składki na ubezpieczenia

społeczne i na ubezpieczenie zdrowotne.

4.

Poszkodowanym bezrobotnym, którzy utracili prawo do zasiłku dla bezrobotnych w terminie

określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2 z powodu upływu okresu

jego pobierania, przysługuje od dnia określonego w przepisach wydanych na podstawie

art. 1 ust. 2 prawo do zasiłku dla bezrobotnych przez okres 30 dni w wysokości zasiłku

otrzymywanego w ostatnim miesiącu przysługiwania prawa, pod warunkiem niezaistnienia

zawartych w ustawie o promocji zatrudnienia ustawowych przyczyn utraty statusu bezrobotnego.

5.

Przepisu art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia nie stosuje się, jeżeli

niestawienie się przez poszkodowanego bezrobotnego w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym

terminie lub brak powiadomienia o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa w

terminie 7 dni spowodowane było powodzią.

1.

Starosta może, w trybie określonym dla prac interwencyjnych, o których mowa w przepisach

ustawy o promocji zatrudnienia, biorąc pod uwagę zakres i skalę zniszczeń u pracodawcy

spowodowanych powodzią oraz możliwości utrzymania przez pracodawcę miejsc pracy, dokonywać

ze środków Funduszu Pracy zwrotu, przez okres do 12 miesięcy, poniesionych przez pracodawcę

kosztów na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne z tytułu

zatrudnienia skierowanych bezrobotnych zamieszkałych na obszarze gmin lub miejscowości

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, w wysokości nieprzekraczającej

miesięcznie iloczynu dwukrotnego minimalnego wynagrodzenia za pracę i liczby zatrudnionych

bezrobotnych w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, pod warunkiem że pracodawca

nie zmniejszy w tym okresie liczby zatrudnionych pracowników w stosunku do stanu na

dzień podpisania umowy o refundację - jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia roku

następującego po roku, w którym wystąpiła powódź.

2.

W przypadku gdy pracodawca nie dotrzyma warunku, o którym mowa w ust. 1, pomoc podlega

wstrzymaniu od miesiąca, w którym nastąpiło niedotrzymanie warunku, w wysokości stanowiącej

iloczyn przyznanej refundacji na jedną osobę i liczby zwolnionych pracowników.

1.

Starosta może, w trybie określonym dla prac interwencyjnych, o których mowa w przepisach

ustawy o promocji zatrudnienia, biorąc pod uwagę zakres i skalę zniszczeń u pracodawcy

spowodowanych powodzią oraz możliwości utrzymania przez pracodawcę miejsc pracy, dokonywać

ze środków Funduszu Pracy zwrotu, przez okres do 12 miesięcy, poniesionych przez pracodawcę,

którego zakład został zniszczony na skutek powodzi, kosztów na wynagrodzenia, nagrody

oraz składki na ubezpieczenia społeczne zatrudnianych pracowników, w wysokości nieprzekraczającej

miesięcznie iloczynu dwukrotnego minimalnego wynagrodzenia za pracę i liczby zatrudnionych

pracowników, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, pod warunkiem że pracodawca

nie zmniejszy w tym okresie liczby zatrudnionych pracowników w stosunku do stanu na

dzień podpisania umowy o refundację - jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia roku

następującego po roku, w którym wystąpiła powódź. Przepis art. 20 ust. 2 stosuje się

odpowiednio.

2.

Starosta może zwracać organizatorowi robót publicznych, który przy pracach związanych

z usuwaniem skutków powodzi zatrudnił skierowane poszkodowane osoby fizyczne, które

osobiście i na własny rachunek prowadzą działalność w zakresie produkcji rolnej, w

pozostającym w ich posiadaniu gospodarstwie rolnym obejmującym obszar użytków rolnych

o powierzchni przekraczającej 2 ha przeliczeniowe lub prowadzące dział specjalny produkcji

rolnej, o którym mowa w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników, oraz ich małżonków

i pełnoletnich domowników przez okres do 12 miesięcy, jednak nie dłużej niż do dnia

31 grudnia roku następującego po roku, w którym wystąpiła powódź, poniesione koszty

na wynagrodzenia oraz składki na ubezpieczenia społeczne z tytułu zatrudnienia skierowanych

osób w wysokości nieprzekraczającej miesięcznie iloczynu dwukrotnego minimalnego wynagrodzenia

za pracę i liczby zatrudnionych skierowanych osób w przeliczeniu na pełny wymiar czasu

pracy.

3.

Skierowanie do prac określonych w ust. 2 odbywa się pod warunkiem, że zniszczeniu

na skutek powodzi uległo co najmniej 30% gospodarstwa rolnego lub upraw działu specjalnego

produkcji rolnej albo straty w hodowli prowadzonej w dziale specjalnym produkcji rolnej

powstałe na skutek powodzi przekroczyły 30% hodowanych zwierząt.

4.

Do organizowania prac, o których mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy o

robotach publicznych, o których mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, z wyłączeniem

zasad udzielania pomocy publicznej.

5.

Osoby, o których mowa w ust. 2, które podlegały ubezpieczeniu społecznemu rolników

z mocy ustawy w pełnym zakresie bezpośrednio przed zatrudnieniem przy wykonywaniu

robót publicznych, mogą podlegać nadal temu ubezpieczeniu w okresie podlegania ubezpieczeniom

społecznym z tytułu zatrudnienia przy wykonywaniu robót publicznych, jeżeli złożą

w Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego oświadczenie o kontynuowaniu ubezpieczenia

społecznego rolników z mocy ustawy w pełnym zakresie.

1.

Świadczenia, o których mowa w art. 18-21, są finansowane ze środków utworzonej na

ten cel rezerwy Funduszu Pracy, będącej w dyspozycji ministra właściwego do spraw

pracy.

2.

Rezerwa, o której mowa w ust. 1, jest tworzona w ramach posiadanych środków finansowych

Funduszu Pracy, obejmujących bieżące przychody, w tym dotacje z budżetu państwa i

pozostałości środków z okresów poprzednich.

1.

W przypadku braku środków na wypłatę pracownikom wynagrodzenia przysługującego za

1)

czas usprawiedliwionej nieobecności w pracy w przypadku, o którym mowa w art. 8,

2)

czas niewykonywania pracy, jeżeli pracownik był gotów do jej wykonywania, a doznał

przeszkód z przyczyn dotyczących pracodawcy, które zostały bezpośrednio spowodowane

powodzią,

3)

wykonaną pracę, polegającą na ochronie zakładu pracy przed powodzią lub na usuwaniu

skutków powodzi, mającą na celu utrzymanie lub przywrócenie prowadzenia przez pracodawcę

działalności gospodarczej

- pracodawca, który na skutek powodzi przejściowo zaprzestał prowadzenia działalności

gospodarczej lub istotnie ograniczył jej prowadzenie, może złożyć do właściwego marszałka

województwa wniosek o udzielenie nieoprocentowanej pożyczki z Funduszu Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych.

2.

Zaspokojeniu ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych może podlegać

wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1, miesięcznie do wysokości przeciętnego miesięcznego

wynagrodzenia w gospodarce narodowej z poprzedniego kwartału ogłaszanego przez Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych za okres wskazany w przepisach wydanych na podstawie art.

1 ust. 2, wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne należnymi od pracodawcy.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera oświadczenie o braku własnych środków na

wypłatę wynagrodzenia, określenie okresu, za który przysługuje wynagrodzenie, o którym

mowa w ust. 2, podlegające zaspokojeniu z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych

oraz kwoty tego wynagrodzenia. Do wniosku załącza się wykaz pracowników, których wynagrodzenie

będzie podlegało zaspokojeniu w ramach pożyczki z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń

Pracowniczych.

4.

Po dokonaniu wypłaty wynagrodzenia pracownikom, pracodawca przekazuje na rachunek

bankowy Funduszu różnicę między kwotą otrzymaną z Funduszu a kwotą wypłaconą pracownikom

w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia otrzymania środków w ramach nieoprocentowanej

pożyczki.

5.

Zwrot pożyczki, o której mowa w ust. 1, następuje w dowolnym terminie, jednak nie

później niż do dnia 31 grudnia roku następującego po roku wystąpienia powodzi na rachunek

bankowy Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Termin pracodawca określa

we wniosku, o którym mowa w ust. 3. Do zwrotu pożyczki stosuje się przepisy o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.

6.

Pracodawca może ubiegać się po dniu 31 grudnia roku następującego po roku wystąpienia

powodzi o umorzenie pożyczki w całości lub w części na wniosek złożony do marszałka

województwa. Pożyczka może zostać umorzona przez ministra właściwego do spraw pracy

będącego dysponentem Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, zwanego dalej

„dysponentem Funduszu”, jeżeli

1)

pracodawca wykaże, że na skutek powodzi nastąpiło u niego pogorszenie warunków prowadzenia

działalności gospodarczej, a w szczególności

a)

spadek obrotów gospodarczych, rozumianych jako sprzedaż lub zmniejszenie zamówień

na usługi lub dostawy wytwarzanych towarów, w ciągu kolejnych 6 miesięcy w okresie

od dnia otrzymania pożyczki do dnia złożenia wniosku o umorzenie w porównaniu z analogicznymi

kolejnymi miesiącami w ciągu ostatnich dwóch lat lub

b)

straty w środkach trwałych, które ograniczyły możliwość prowadzenia działalności gospodarczej

w porównaniu z okresem sprzed powodzi;

2)

w postępowaniu egzekucyjnym stwierdzono, że przedsiębiorca, który pobrał pożyczkę,

nie posiada majątku, z którego można dochodzić należności;

3)

zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie odzyska się

kwoty spłaty pożyczki przewyższającej wydatki egzekucyjne.

7.

Dysponent Funduszu umarza pożyczkę z urzędu, jeżeli pracodawca, będący osobą fizyczną

prowadzącą działalność gospodarczą, który pobrał pożyczkę, zmarł.

8.

Dysponent Funduszu może upoważnić marszałków województw do wykonywania czynności,

o której mowa w ust. 6 zdanie drugie i ust. 7.

9.

W przypadku zaistnienia niewypłacalności pracodawcy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności

pracodawcy

(Dz. U. z 2014 r. poz. 272, 598 i 923 oraz z 2015 r. poz. 978, 1268 i 1830) kwota główna niespłaconego zadłużenia wraz z naliczonymi odsetkami za zwłokę staje

się wymagalna z dniem zaistnienia niewypłacalności.

10.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku, o

którym mowa w ust. 1, i wzór wykazu, o którym mowa w ust. 3, tryb ich składania i

rozpatrywania, sposób przekazywania środków z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych

i dokonywania wypłaty wynagrodzenia oraz szczegółowy tryb zwrotu Funduszowi Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych kwot przekazanych pracodawcy, uwzględniając konieczność uproszczenia

postępowania.

Zmiany kwot przychodów i kosztów ujętych w planach finansowych Państwowego Funduszu

Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Funduszu Pracy oraz Funduszu Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych, w zakresie wynikającym z niniejszej ustawy, w roku, w którym

wystąpiła powódź, dokonuje się zgodnie z art. 29 ust. 12 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, z tym że nie jest wymagana opinia sejmowej komisji do spraw budżetu.

1.

Właściciel lub zarządca budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego uszkodzonego

lub zniszczonego na skutek powodzi może, z kredytu uzyskanego na zasadach określonych

w ustawie z dnia 8 lipca 1999 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielonych

na usuwanie skutków powodzi

(Dz. U. poz. 690, z 2001 r. poz. 907, z 2009 r. poz. 545 oraz z 2010 r. poz. 996), dokonać spłaty całości lub części kredytu bankowego lub pożyczki bankowej, zaciągniętych

przed wystąpieniem powodzi lub w jej trakcie na budowę, odtworzenie lub remont tego

budynku lub lokalu.

2.

Kredyt uzyskany na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 lipca 1999 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielonych

na usuwanie skutków powodzi nie może zostać przeznaczony na spłatę kredytu lub pożyczki udzielanej ze środków

publicznych lub z dopłatami do oprocentowania ze środków publicznych.

Na wniosek poszkodowanego, będącego kredytobiorcą w rozumieniu ustawy z dnia 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów

mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych oraz refundacji bankom wypłaconych

premii gwarancyjnych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 763, z 2015 r. poz. 1582, 1830 i 1854 oraz z 2016 r. poz. 195), którego mieszkanie (dom jednorodzinny) zostało uszkodzone lub zniszczone na skutek

powodzi, bank zawiesza spłatę kredytu wraz z odsetkami, bez względu na wysokość dochodu

jego gospodarstwa domowego, na okres wskazany we wniosku, jednak nie dłuższy niż rok.

Wniosek składa się w terminie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 1

ust. 2.

Przepisu art. 3d ustawy z dnia 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów

mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych oraz refundacji bankom wypłaconych

premii gwarancyjnych nie stosuje się w okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust.

2 do poszkodowanych, którym przysługuje premia gwarancyjna z tytułu dokonania czynności,

o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 11 i 12 tej ustawy, jeżeli przedmiotem czynności

był odpowiednio lokal mieszkalny, dom jednorodzinny albo budynek mieszkalny, uszkodzony

lub zniszczony na skutek powodzi. Wniosek o likwidację książeczki mieszkaniowej i

wypłatę premii gwarancyjnej składa się w terminie wskazanym w przepisach wydanych

na podstawie art. 1 ust. 2.

1.

Do przedsięwzięć polegających na tworzeniu lokali wchodzących w skład mieszkaniowego

zasobu gminy niestanowiących lokali socjalnych, o których mowa w ustawie z dnia 8 grudnia 2006 r. o finansowym wsparciu tworzenia lokali socjalnych,

mieszkań chronionych, noclegowni i domów dla bezdomnych

(Dz. U. z 2015 r. poz. 833 i 1815), na realizację których w terminie określonym w przepisach wydanych na podstawie art.

1 ust. 2 został złożony wniosek o udzielenie finansowego wsparcia, nie stosuje się

art. 6a ust. 4 tej ustawy, jeżeli tworzone zgodnie z art. 6a ust. 1 tej ustawy lokale

przeznaczone zostaną do wynajęcia osobom, które utraciły lokal lub budynek mieszkalny

na skutek powodzi.

2.

W przypadku przedsięwzięć polegających na tworzeniu lokali wchodzących w skład mieszkaniowego

zasobu gminy niestanowiących lokali socjalnych, na realizację których w terminie określonym

w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2 został złożony wniosek o udzielenie

finansowego wsparcia na tworzenie lokali przeznaczonych do wynajęcia osobom, które

utraciły lokal lub budynek mieszkalny na skutek powodzi, wysokość finansowego wsparcia,

o której mowa w art. 13 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 8 grudnia 2006 r. o finansowym wsparciu tworzenia

lokali socjalnych, mieszkań chronionych, noclegowni i domów dla bezdomnych, podwyższa się o 10 punktów procentowych.

3.

W przypadku przedsięwzięć, o których mowa w ust. 2, stosuje się dodatkowe kryteria

oceny wniosku o udzielenie finansowego wsparcia określone w przepisach wydanych na

podstawie art. 19 ustawy z dnia 8 grudnia 2006 r. o finansowym wsparciu tworzenia lokali socjalnych,

mieszkań chronionych, noclegowni i domów dla bezdomnych.

W okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2 zwalnia się od

1)

opłaty skarbowej dokonanie czynności urzędowej, wydanie zaświadczenia lub zezwolenia

(pozwolenia, koncesji) oraz złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa

lub prokury albo jego odpisu, wypisu lub kopii, w sprawach związanych z usuwaniem

skutków powodzi;

2)

opłaty za wydanie dokumentu paszportowego osoby, które przedstawią wydane przez właściwy

organ gminy zaświadczenie potwierdzające, że dokumenty zostały utracone w związku

z powodzią;

3)

opłaty za udostępnianie danych i informacji zgromadzonych w bazach danych, o których

mowa w art. 4 ust. 1a i 1b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2015 r. poz. 520, z późn. zm., standardowych opracowań kartograficznych, o których mowa w art. 4 ust. 1e tej ustawy,

oraz innych materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a także

wykonywanie czynności związanych z udostępnianiem tych informacji, opracowań i materiałów

zgromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym oraz wyrysów i wypisów

z operatu ewidencyjnego - w przypadku konieczności uzyskania tych danych i informacji

w związku z usuwaniem przez poszkodowanych skutków powodzi.

1.

Zwalnia się od podatku dochodowego

1)

dochody (przychody) poszkodowanego otrzymane na usuwanie skutków powodzi z tytułu

a)

nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń,

b)

darowizn, do których nie ma zastosowania ustawa z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn

(Dz. U. z 2016 r. poz. 205 i 615);

2)

przychody poszkodowanego otrzymane na podstawie art. 10-13 i art. 17-19; wydatków

i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z tych przychodów nie uważa się za koszty uzyskania

przychodów;

3)

przychody otrzymane na podstawie art. 23.

2.

Zwalnia się od podatku od spadków i darowizn darowizny, jeżeli do dnia 31 grudnia

roku następującego po roku, w którym wystąpiła powódź, zostaną przeznaczone przez

obdarowanego na usunięcie skutków powodzi.

3.

Do środków trwałych, których dotyczą przepisy ust. 1 pkt 1 i ust. 2, nie stosuje się

przepisów art. 23 ust. 1 pkt 45 i pkt 45a lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym

od osób fizycznych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm. oraz art. 16 ust. 1 pkt 48 i pkt 63 lit. a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym

od osób prawnych

(Dz. U. z 2014 r. poz. 851, z późn. zm..

4.

W przypadku gdy przerwa w prowadzeniu działalności gospodarczej, o której mowa w art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym

od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne

(Dz. U. poz. 930, z późn. zm., została spowodowana powodzią, podatnik zawiadamia właściwego naczelnika urzędu skarbowego

o okresie przerwy, w dniu rozpoczęcia działalności po tej przerwie.

5.

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się do dnia 31 grudnia roku następującego

po roku, w którym wystąpiła powódź.

6.

Do zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym

od osób fizycznych oraz art. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

W przypadku oddania poszkodowanemu do nieodpłatnego używania środków trwałych lub

wartości niematerialnych i prawnych, do dnia 31 grudnia roku następującego po roku,

w którym wystąpiła powódź, nie stosuje się przepisów art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym

od osób fizycznych i art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. c ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym

od osób prawnych.

Udzielanie ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, o których mowa w art. 67a i art. 67b § 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja

podatkowa, przedsiębiorcom prowadzącym działalność gospodarczą na obszarze gmin lub miejscowości

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, następuje na wniosek

przedsiębiorcy złożony w terminie do dnia 31 grudnia roku następującego po roku, w

którym wystąpiła powódź.

1.

Świadczeń uzyskanych w związku z powodzią nie wlicza się do dochodu, od wysokości

którego odrębne przepisy uzależniają uzyskanie świadczeń o charakterze socjalnym,

ulg, dodatków i zwolnień, w tym z zakresu

1)

pomocy społecznej;

2)

świadczeń rodzinnych;

3)

dodatków mieszkaniowych;

4)

stypendiów i pomocy materialnej dla uczniów i studentów;

5)

świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

2.

Świadczeń uzyskanych w związku z powodzią nie wlicza się do przychodu w rozumieniu

ustawy o promocji zatrudnienia, od wysokości którego uzależniona jest możliwość uzyskania

statusu bezrobotnego.

3.

Jeżeli zalaniu na skutek powodzi uległo co najmniej 30% powierzchni gospodarstwa rolnego

poszkodowanego ubiegającego się o świadczenia z pomocy społecznej albo świadczenia

rodzinne w okresie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2 przy

ustalaniu prawa do świadczeń z pomocy społecznej albo prawa do świadczeń rodzinnych

do dochodu z gospodarstwa rolnego nie wlicza się powierzchni, która uległa zalaniu

na skutek powodzi.

1.

Gmina otrzymuje z budżetu państwa dotację w wysokości równej sumie wypłaconych członkom

ochotniczej straży pożarnej ekwiwalentów, o których mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 191 i 298), za uczestnictwo w działaniu ratowniczym związanym z powodzią.

2.

Ochotnicza straż pożarna może otrzymać z budżetu państwa dotację na pokrycie strat

wynikających z utraty lub trwałego uszkodzenia specjalistycznego sprzętu, jeżeli utrata

lub uszkodzenie nastąpiły na skutek działania ratowniczego prowadzonego w trakcie

powodzi.

3.

Ochotnicza straż pożarna, o której mowa w ust. 2, w terminie 30 dni od zakończenia

działania ratowniczego przekazuje ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, za

pośrednictwem komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej, zestawienie

poniesionych strat w wymiarze rzeczowym i wartościowym. W zestawieniu uwzględnia się

kwotę przysługującą z tytułu ubezpieczenia utraconego lub uszkodzonego sprzętu, o

którym mowa w ust. 2.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

administracji publicznej, po uzyskaniu opinii Komendanta Głównego Państwowej Straży

Pożarnej, występuje do ministra właściwego do spraw finansów publicznych z wnioskiem

o przyznanie środków na dotacje dla ochotniczych straży pożarnych. Po przyznaniu środków

przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, minister właściwy do spraw

wewnętrznych przekazuje dotację ochotniczej straży pożarnej, o której mowa w ust.

2.

W przypadku udzielania gminom wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2 lub gminom, na terenie których znajdują się miejscowości wskazane w

tych przepisach, dotacji przeznaczonej na zadania własne związane z usuwaniem skutków

powodzi, nie stosuje się warunku określonego w art. 128 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia

2009 r. o finansach publicznych, jeżeli straty poniesione przez gminę przekroczyły 50% planowanych dochodów własnych

za rok poprzedzający rok wystąpienia powodzi.

1.

Składki na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne oraz inne składki, do

poboru których jest obowiązany Zakład Ubezpieczeń Społecznych, należne za okres wskazany

w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, opłacone przez poszkodowanego będącego

płatnikiem tych składek w terminie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art.

1 ust. 2, uważa się za opłacone w terminie.

2.

W przypadku niedotrzymania terminu określonego w ust. 1, odsetki za zwłokę będą naliczane,

poczynając od dnia następującego po upływie terminu określonego w przepisach wydanych

na podstawie art. 1 ust. 2.

(uchylony)

(uchylony)

1.

W stosunku do urządzeń wodnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne uszkodzonych lub zniszczonych w czasie powodzi nie stosuje się przepisów art. 122

ust. 1 pkt 3 tej ustawy.

2.

W zakresie wykonywania innych robót związanych z odbudową, remontem i rozbiórką urządzeń

wodnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne uszkodzonych lub zniszczonych w czasie powodzi nie stosuje się przepisów art. 122

ust. 2 pkt 2 tej ustawy.

3.

Odbudowa, remont lub rozbiórka urządzeń pomiarowych służb państwowych na obszarach

bezpośredniego zagrożenia powodzią, uszkodzonych lub zniszczonych w czasie powodzi

jest możliwa bez uzyskania pozwolenia wodnoprawnego i decyzji, o których mowa w art. 88l ust. 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne.

4.

Odwołania od decyzji o pozwoleniach wodnoprawnych, o których mowa w art. 122 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne, w zakresie poboru wód do zaopatrzenia ludności w wodę oraz odwodnienia obiektów

lub wykopów budowlanych, nie wstrzymują wykonania tych decyzji.

5.

Wykonanie urządzenia wodnego oraz robót, o których mowa w ust. 1 i 2, będących przedsięwzięciem

1)

mogącym znacząco oddziaływać na środowisko,

2)

innym niż określone w pkt 1, mogącym znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, które

nie jest bezpośrednio związane z ochroną tego obszaru lub nie wynika z tej ochrony

- wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, do której stosuje się

odpowiednio przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko

(Dz. U. z 2016 r. poz. 353), z wyłączeniem art. 74 ust. 1 pkt 5 i 6 oraz ust. 1a-1c i art. 80 ust. 2 tej ustawy.

6.

Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i kartę informacyjną przedsięwzięcia

przedkłada się w jednym egzemplarzu wraz z ich zapisem w formie elektronicznej na

informatycznych nośnikach danych.

7.

Organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa

w ust. 5, jest regionalny dyrektor ochrony środowiska.

8.

Postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, dla przedsięwzięć,

o których mowa w ust. 5 pkt 2, wszczyna się na wniosek podmiotu planującego realizację

przedsięwzięcia.

9.

W decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w ust. 5 pkt 2, określa

się warunki realizacji przedsięwzięcia w zakresie oddziaływania na obszar Natura 2000.

10.

Decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w ust. 5, nadaje się rygor

natychmiastowej wykonalności.

11.

Odwołanie od decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w ust. 5

1)

wskazuje interes prawny lub obowiązek odwołującej się strony;

2)

zawiera zarzuty przeciw decyzji, określa istotę i zakres żądania będącego przedmiotem

odwołania oraz wskazuje dowody uzasadniające to żądanie.

12.

Do organizacji ekologicznych stosuje się przepisy art. 44 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku

i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko.

13.

W postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach stosuje

się przepis art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2016 r. poz. 23).

1.

Nadzór nad realizacją zadań związanych z pomocą poszkodowanym sprawuje wojewoda.

2.

W uzasadnionych przypadkach, w celu przyspieszenia realizacji wypłaty zasiłku wojewoda

może powierzyć to zadanie podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego

i o wolontariacie

(Dz. U. z 2016 r. poz. 239 i 395), z pominięciem otwartego konkursu ofert. Przepis art. 47 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych stosuje się odpowiednio.

3.

Wojewoda podpisuje z podmiotem wymienionym w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego

i o wolontariacie umowę, przyznając jednocześnie dotację celową na realizację zadań.

4.

Umowa, o której mowa w ust. 3, określa

1)

cel, na jaki dotacja została przyznana i termin jego wykonania;

2)

szczegółowy opis zadania, w tym zasady wypłaty pomocy osobom fizycznym poszkodowanym

w wyniku powodzi;

3)

wysokość udzielonej dotacji i tryb płatności;

4)

termin wykorzystania dotacji, nie dłuższy niż do dnia 31 grudnia danego roku budżetowego;

5)

tryb kontroli wykonywania zadania;

6)

termin i sposób rozliczenia udzielonej dotacji;

7)

termin zwrotu niewykorzystanej części dotacji, nie dłuższy niż 15 dni od określonego

w umowie dnia wykonania zadania.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wojewoda niezwłocznie wydaje decyzję w sprawie

zwrotu środków budżetu państwa przekazanych jednostce samorządu terytorialnego na

wypłaty zasiłku, określając kwotę przypadającą do zwrotu. Kwotę przypadającą do zwrotu

pomniejsza się o środki już przekazane na podstawie decyzji, o których mowa w art.

5 ust. 4.

1.

Przedsiębiorcy, o których mowa w art. 1 ust. 3, mogą ubiegać się o udzielenie pożyczki

na warunkach określonych w przepisach niniejszego rozdziału.

2.

Pożyczkę przedsiębiorca przeznacza na usuwanie szkód w rzeczowych aktywach trwałych

lub obrotowych powstałych w wyniku powodzi w miejscu faktycznego wykonywania działalności

gospodarczej; przedsiębiorca może przeznaczyć pożyczkę także na usuwanie szkód w środkach

trwałych oddanych mu do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy

o podobnym charakterze. Pożyczka może być przeznaczona także na remont lub przystosowanie

do prowadzenia działalności gospodarczej innego lokalu lub budynku, w sytuacji, gdy

usuwanie szkód w dotychczasowym miejscu jej prowadzenia wiązałoby się ze zwiększonym

ryzykiem powtórnego zniszczenia przez powódź w przyszłości.

3.

O udzielenie pożyczki ubiegać się może przedsiębiorca, który w czasie wystąpienia

powodzi

1)

wykonywał działalność gospodarczą na obszarze gmin lub miejscowości określonych w

przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2;

2)

zatrudniał nie więcej niż 50 pracowników.

4.

O udzielenie pożyczki ubiegać się może również przedsiębiorca, który zawiesił wykonywanie

działalności gospodarczej.

1.

Pożyczek udzielają fundusze pożyczkowe wybrane zgodnie z art. 51-54.

2.

Środki finansowe na udzielanie pożyczek są przekazywane funduszowi pożyczkowemu w

formie dotacji po wydaniu rozporządzenia, o którym mowa w art. 1 ust. 2.

3.

Do czasu uzyskania dotacji, o której mowa w ust. 2, fundusz pożyczkowy może wypłacać

pożyczki ze środków własnych. Kwota udzielonych pożyczek podlega refundacji w ramach

tej dotacji.

1.

Pożyczka może być udzielona przedsiębiorcy jednokrotnie do wysokości szkody poniesionej

w wyniku powodzi, w związku z którą wydane zostało rozporządzenie, o którym mowa w

art. 1 ust. 2, lecz nie więcej niż 50 000 zł.

2.

W przypadku gdy przedsiębiorca przed wystąpieniem powodzi zawarł umowę ubezpieczenia

przedsiębiorstwa od następstw klęsk żywiołowych, kwota pożyczki nie może przekraczać

różnicy między wysokością poniesionych szkód a wysokością odszkodowania przyznanego

na dzień złożenia wniosku o udzielenie pożyczki.

3.

Za ubezpieczenie przedsiębiorstwa uważa się ubezpieczenie od następstw klęsk żywiołowych

przynajmniej jednego ze składników majątkowych przedsiębiorstwa.

4.

Oszacowania szkód poniesionych przez przedsiębiorcę dokonuje, według wyboru przedsiębiorcy

1)

komisja powołana przez fundusz pożyczkowy;

2)

rzeczoznawca lub biegły uprawniony do dokonywania wyceny środków trwałych lub aktywów

obrotowych;

3)

rzeczoznawca majątkowy.

5.

Koszt związany z oszacowaniem szkód przez rzeczoznawcę majątkowego, rzeczoznawcę lub

biegłego, o których mowa w ust. 4 pkt 2 i 3, może zostać pokryty ze środków finansowych

uzyskanych w ramach pożyczki.

6.

Oszacowanie, o którym mowa w ust. 4, stanowi podstawę określenia przez fundusz pożyczkowy

kwoty pożyczki udzielanej przedsiębiorcy. W przypadku przedsiębiorcy, który przed

wystąpieniem powodzi zawarł umowę ubezpieczenia przedsiębiorstwa od następstw klęsk

żywiołowych, podstawę określenia przez fundusz pożyczkowy kwoty pożyczki może stanowić

oszacowanie dokonane przez ubezpieczyciela.

1.

Wniosek o udzielenie pożyczki przedsiębiorca składa w terminie 6 miesięcy od dnia

wystąpienia szkody powstałej w wyniku powodzi.

2.

Do wniosku o udzielenie pożyczki przedsiębiorca dołącza

1)

zaświadczenie wydane przez wójta gminy, burmistrza lub prezydenta miasta, właściwego

dla miejsca faktycznego wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej,

potwierdzające, że w okresie wskazanym w zaświadczeniu przedsiębiorca poniósł szkodę

w wyniku powodzi;

2)

oświadczenie przedsiębiorcy o

a)

spełnianiu warunku, o którym mowa w art. 41 ust. 3 pkt 2,

b)

faktycznym wykonywaniu działalności gospodarczej w czasie wystąpienia powodzi albo

jej zawieszeniu,

c)

zawarciu przed wystąpieniem powodzi umowy ubezpieczenia przedsiębiorstwa od następstw

klęsk żywiołowych oraz o kwocie przyznanego odszkodowania albo niezawarciu takiej

umowy.

2a.

W przypadku gdy podstawą określenia kwoty pożyczki jest oszacowanie, o którym mowa

w art. 43 ust. 4 pkt 2 lub 3, lub oszacowanie dokonane przez ubezpieczyciela, o którym

mowa w art. 43 ust. 6, do wniosku o udzielenie pożyczki przedsiębiorca dołącza to

oszacowanie wraz z dokumentacją, na podstawie której zostało ono dokonane.

3.

W przypadku zawarcia przez przedsiębiorcę przed wystąpieniem powodzi umowy ubezpieczenia

przedsiębiorstwa od następstw klęsk żywiołowych, przedsiębiorca dołącza jej kopię

do wniosku o udzielenie pożyczki.

4.

Wydanie zaświadczenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, nie podlega opłacie skarbowej.

5.

Wzór zaświadczenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, stanowi załącznik do ustawy.

1.

Fundusz pożyczkowy jest obowiązany do zawarcia umowy pożyczki z przedsiębiorcą spełniającym

warunki, o których mowa w art. 41 ust. 3 i 4, w terminie nie dłuższym niż 14 dni od

dnia złożenia kompletnego wniosku o udzielenie pożyczki przez przedsiębiorcę.

2.

W przypadku braków formalnych we wniosku złożonym przez przedsiębiorcę, fundusz pożyczkowy,

w terminie 3 dni od dnia jego złożenia, informuje przedsiębiorcę o konieczności uzupełnienia

tego wniosku.

3.

Wnioski o udzielenie pożyczki fundusz pożyczkowy rozpatruje w kolejności ich złożenia.

W przypadku konieczności uzupełnienia wniosku za datę jego złożenia przyjmuje się

datę złożenia uzupełnionego kompletnego wniosku.

4.

Wypłata pożyczki następuje niezwłocznie po zawarciu umowy pożyczki.

5.

(uchylony)

1.

Przedsiębiorca przed upływem 6 miesięcy od dnia zawarcia umowy z funduszem pożyczkowym

jest obowiązany do wykorzystania i przedstawienia rozliczenia otrzymanej pożyczki.

W uzasadnionych przypadkach okres ten może być przedłużony przez fundusz pożyczkowy

o kolejne 3 miesiące.

2.

Za wykorzystanie pożyczki uznaje się również wydatki na cele określone w art. 41 ust.

2 poniesione przez przedsiębiorcę przed udzieleniem pożyczki.

2a.

W uzasadnionych przypadkach, na wniosek przedsiębiorcy oraz za zgodą funduszu pożyczkowego,

dopuszczalne jest dokonywanie zmian pomiędzy wydatkami finansowanymi ze środków otrzymanej

pożyczki.

3.

Podstawę rozliczenia otrzymanej pożyczki stanowią rachunki lub faktury wystawione

na przedsiębiorcę.

1.

Pożyczka wykorzystana i rozliczona zgodnie z art. 41 ust. 2 i art. 46, podlega umorzeniu

z dniem złożenia do funduszu pożyczkowego rozliczenia, o którym mowa w art. 46 ust.

1.

2.

Decyzję w sprawie umorzenia pożyczki wydaje fundusz pożyczkowy po dokonaniu kontroli

poniesionych przez przedsiębiorcę wydatków. Do decyzji stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Fundusz pożyczkowy wydający decyzję w sprawie umorzenia pożyczki jest organem pierwszej

instancji.

3.

Jeżeli przedsiębiorca, który przed wystąpieniem powodzi nie zawarł umowy ubezpieczenia

przedsiębiorstwa od następstw klęsk żywiołowych, wykorzystał i rozliczył otrzymaną

pożyczkę zgodnie z art. 41 ust. 2 i art. 46, umorzeniu podlega 75% udzielonej pożyczki.

Pozostałe do spłaty 25% kwoty pożyczki nie podlega oprocentowaniu.

4.

Odmowa umorzenia pożyczki odpowiednio w całości lub w części następuje

1)

w przypadku niewykorzystania lub nierozliczenia pożyczki w całości lub w części w

sposób oraz w terminach określonych w art. 41 ust. 2 i art. 46;

1a)

w przypadku niewykorzystania pożyczki w całości lub w części i niedołączenia do jej

rozliczenia potwierdzenia, o którym mowa w art. 47a ust. 2;

2)

w przypadkach, o których mowa w art. 49 ust. 2-4.

4a.

W decyzji o odmowie umorzenia pożyczki w całości lub w części określa się kwotę, do

której zapłaty jest obowiązany przedsiębiorca. Kwota ta jest równa sumie nieumorzonej

kwoty pożyczki oraz należnych w dniu wydania decyzji odsetek ustawowych, jeżeli są

naliczane. Decyzja o odmowie umorzenia pożyczki w całości lub w części stanowi podstawę

do wystawienia tytułu wykonawczego.

5.

Od decyzji o odmowie umorzenia pożyczki w całości lub w części przysługuje przedsiębiorcy

odwołanie do ministra właściwego do spraw gospodarki. Odwołanie wnosi się w terminie

14 dni od dnia doręczenia tej decyzji.

6

Jeżeli przedsiębiorca wniósł odwołanie, o którym mowa w ust. 5, za okres od dnia jego

wniesienia do dnia uprawomocnienia się wydanego w postępowaniu odwoławczym rozstrzygnięcia

nie nalicza się odsetek.

1.

W przypadku niewykorzystania pożyczki w całości lub w części niewykorzystana kwota

pożyczki podlega zwrotowi.

2.

Do rozliczenia pożyczki, o którym mowa w art. 46 ust. 1, przedsiębiorca dołącza potwierdzenie

dokonania wpłaty niewykorzystanej kwoty pożyczki na rachunek bankowy funduszu pożyczkowego.

W przypadku niedołączenia tego potwierdzenia przepis art. 45 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

3

Od niewykorzystanej kwoty pożyczki niezwróconej zgodnie z ust. 2 fundusz pożyczkowy

nalicza odsetki ustawowe za opóźnienie. Odsetki są liczone od dnia zawarcia umowy

pożyczki.

1.

W przypadkach, o których mowa w art. 47 ust. 3 i art. 49 ust. 3

1)

spłaty pożyczki dokonuje się zgodnie z harmonogramem ustalonym przez fundusz pożyczkowy

i przedsiębiorcę;

2)

okres spłaty pożyczki przez przedsiębiorcę nie może przekroczyć 3 lat od dnia zawarcia

umowy pożyczki;

3)

okres karencji spłaty pożyczki wynosi 9 miesięcy i jest liczony od dnia zawarcia umowy

pożyczki.

2.

W uzasadnionych przypadkach fundusz pożyczkowy może, na wniosek przedsiębiorcy, dokonać

zmian harmonogramu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1.

1.

W ramach kontroli, o której mowa w art. 47 ust. 2, przedsiębiorca jest obowiązany,

na wniosek funduszu pożyczkowego, udostępnić dokumentację związaną z wykorzystaniem

udzielonej pożyczki oraz umożliwić funduszowi dokonanie czynności niezbędnych do ustalenia

prawidłowości wykorzystania pożyczki.

2.

W przypadku

1)

odmowy umożliwienia funduszowi pożyczkowemu przeprowadzenia czynności, o których mowa

w ust. 1 - przedsiębiorca jest obowiązany do zwrotu otrzymanej pożyczki,

2)

nierozliczenia pożyczki w całości lub w części w terminie określonym w art. 46 ust.

1 - przedsiębiorca jest obowiązany do zwrotu nierozliczonej kwoty pożyczki

- wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia zawarcia umowy pożyczki.

3

W przypadku stwierdzenia w ramach kontroli przez fundusz pożyczkowy, że pożyczka lub

jej część została wykorzystana niezgodnie z celem określonym w art. 41 ust. 2, przedsiębiorca

jest obowiązany do spłaty wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem kwoty pożyczki

powiększonej o odsetki ustawowe za opóźnienie liczone od dnia zawarcia umowy pożyczki.

4

W przypadku złożenia nieprawdziwego oświadczenia, o którym mowa w art. 44 ust. 2 pkt 2, przedsiębiorca jest obowiązany

do zwrotu otrzymanej pożyczki wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia zawarcia umowy pożyczki.

5.

Decyzja o odmowie umorzenia pożyczki w całości lub w części, o której mowa w art.

47 ust. 4a, stanowi podstawę do zwrotu lub spłaty przez przedsiębiorcę pożyczki lub

jej części. Zwrotu pożyczki lub jej części przedsiębiorca dokonuje w terminie 14 dni

od dnia doręczenia mu tej decyzji.

1.

Należności funduszu pożyczkowego z tytułu niespłaconych lub niezwróconych pożyczek

lub ich części mogą zostać umorzone w całości lub w części, jeżeli

1)

przedsiębiorca będący osobą fizyczną zmarł, nie pozostawiając żadnego majątku albo

majątek pozostawiony nie podlega egzekucji na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2016 r. poz. 599) lub ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2014 r. poz. 101, z późn. zm., albo pozostawił jedynie przedmioty codziennego użytku domowego;

2)

przedsiębiorca będący osobą prawną został wykreślony z właściwego rejestru osób prawnych

przy jednoczesnym braku majątku, z którego można by egzekwować należność, a odpowiedzialność

z tytułu należności nie przechodzi z mocy prawa na osoby trzecie;

3)

zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się

kwoty wyższej od kosztów dochodzenia i egzekucji tej należności lub postępowanie egzekucyjne

okazało się nieskuteczne;

4)

przedsiębiorca będący jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną uległ likwidacji;

5)

zachodzi ważny interes dłużnika lub interes publiczny.

2.

Decyzję w sprawie umorzenia należności, o których mowa w ust. 1, wydaje fundusz pożyczkowy.

W przypadku gdy należność funduszu pożyczkowego przekracza 5000 zł, decyzja w sprawie

jej umorzenia wymaga zgody ministra właściwego do spraw gospodarki.

3.

Do decyzji w sprawie umorzenia należności, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy

ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Od decyzji wydanej przez fundusz pożyczkowy przysługuje odwołanie do ministra właściwego

do spraw gospodarki.

4.

Umorzenie należności funduszu pożyczkowego na podstawie ust. 1 pkt 5 stanowi pomoc dla przedsiębiorcy i jest dokonywane zgodnie z rozporządzeniem

Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107

i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis

(Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1).

Przed wydaniem decyzji o umorzeniu należności funduszu pożyczkowego na podstawie art. 49a ust. 1 pkt 5 fundusz pożyczkowy jest obowiązany wystąpić do przedsiębiorcy

o przedłożenie dokumentacji, o której mowa w art. 37 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy

z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej

(Dz. U. z 2007 r. poz. 404, z 2008 r. poz. 585, z 2010 r. poz. 99, z 2011 r. poz. 1381 oraz z 2015 r. poz. 1830).

Spłata, o której mowa w art. 47 ust. 3 i art. 49 ust. 3, oraz zwrot, o którym mowa

w art. 47a ust. 1 i art. 49 ust. 2 i 4, są dokonywane na rachunek bankowy funduszu

pożyczkowego.

1.

Do należności funduszu pożyczkowego z tytułu spłaty lub zwrotu pożyczki lub jej części,

w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy

działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

2.

Do dochodzenia należności funduszu pożyczkowego z tytułu spłaty lub zwrotu pożyczki

lub jej części stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

1.

Wyboru funduszu pożyczkowego minister właściwy do spraw gospodarki dokonuje w drodze

konkursu.

2.

Informacja o konkursie jest zamieszczana w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie

podmiotowej ministra właściwego do spraw gospodarki.

3.

W informacji, o której mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw gospodarki podaje

obszar, na którym mają być udzielane pożyczki w przypadku wystąpienia powodzi, przewidywany

okres, w którym fundusz pożyczkowy będzie obowiązany do udzielania pożyczek, termin

składania ofert nie krótszy niż 15 dni roboczych od dnia zamieszczenia informacji

oraz zasady oceny ofert składanych przez fundusze pożyczkowe.

1.

Przez fundusz pożyczkowy rozumie się osobę prawną, która

1)

nie działa w celu osiągnięcia zysku lub przeznacza zysk na cele statutowe;

2)

uchwałą właściwego organu utworzyła fundusz pożyczkowy przeznaczony wyłącznie na udzielanie

pożyczek przedsiębiorcom.

2.

O udzielanie pożyczek przedsiębiorcom dotkniętym skutkami powodzi może ubiegać się

fundusz pożyczkowy, który

1)

nie poniósł straty w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok ogłoszenia konkursu;

2)

nie zalegał ze zobowiązaniami publicznoprawnymi na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego

miesiąc ogłoszenia konkursu.

1.

Wybór funduszu pożyczkowego jest dokonywany na podstawie następujących kryteriów

1)

doświadczenia w udzielaniu pożyczek;

2)

organizacji udzielania pożyczek;

3)

zasobów kadrowych przewidzianych do udzielania pożyczek;

4)

miejsca prowadzenia działalności statutowej przez fundusz pożyczkowy.

2.

Do oferty fundusz pożyczkowy dołącza

1)

kopię sprawozdania finansowego za ostatni zamknięty rok bilansowy;

2)

odpis z Krajowego Rejestru Sądowego lub innego równoważnego rejestru;

3)

oświadczenie o spełnianiu warunków, o których mowa w art. 52 ust. 1 pkt 1 i ust. 2.

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki, w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie

podmiotowej ministra właściwego do spraw gospodarki, ogłasza wynik konkursu. Ogłoszenie

zawiera listę funduszy pożyczkowych, które złożyły ofertę, wraz z danymi teleadresowymi.

Odwołanie od wyniku konkursu nie przysługuje.

1.

Z funduszem pożyczkowym, który wygrał konkurs, o którym mowa w art. 51 ust. 1, minister

właściwy do spraw gospodarki zawiera umowę określającą

1)

zasady i termin przekazywania i rozliczania dotacji;

2)

okres, w którym fundusz pożyczkowy będzie obowiązany do udzielania pożyczek;

3)

sposób i tryb informowania o wykorzystaniu przez fundusz pożyczkowy środków dotacji;

4)

zasady składania przez fundusz pożyczkowy ministrowi właściwemu do spraw gospodarki

sprawozdań o wykorzystaniu dotacji i stanie realizacji umów z przedsiębiorcami.

2.

W przypadku niepodpisania z wybranym na podstawie przeprowadzonego konkursu funduszem

pożyczkowym umowy, o której mowa w ust. 1, jest ona podpisywana z kolejnym funduszem

pożyczkowym spełniającym kryteria, o których mowa w art. 53, bez konieczności powtórnego

ogłaszania konkursu.

1.

Dotacja jest gromadzona na wyodrębnionym rachunku funduszu pożyczkowego i podlega

rozliczeniu po upływie terminu określonego w umowie, o której mowa w art. 54 ust.

1.

2.

Kwota dotacji niewypłacona przedsiębiorcom oraz odsetki powstające na rachunku, o

którym mowa w ust. 1, podlegają zwrotowi do budżetu państwa.

3.

Część dotacji przekazanej funduszowi pożyczkowemu może być przeznaczona na pokrycie

kosztów operacyjnych tego funduszu ponoszonych w związku z udzielaniem pożyczek realizowanym

na podstawie umowy, o której mowa w art. 54 ust. 1.

4.

Kosztami operacyjnymi są

1)

wynagrodzenia ogółem pracowników funduszu pożyczkowego;

2)

zakup materiałów i artykułów biurowych;

3)

zakup usług zewnętrznych związanych z obsługą udzielanych pożyczek oraz informowaniem

o możliwości ubiegania się o pożyczkę;

4)

diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika funduszu pożyczkowego

związanej z obsługą udzielanych pożyczek - do wysokości określonej w przepisach wydanych

przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania

należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej

jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju;

5)

koszty działalności komisji, o której mowa w art. 43 ust. 4 pkt 1;

6)

koszty działań windykacyjnych ponoszone przez fundusz pożyczkowy w związku z niedokonywaniem

przez przedsiębiorców spłaty lub zwrotu udzielonych im pożyczek.

5.

Środki dotacji przeznaczane na pokrycie kosztów operacyjnych funduszu pożyczkowego

nie mogą przekraczać wysokości 5% kwoty wypłaconych przez ten fundusz pożyczek.

Do odsetek należnych za okres kończący się przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Środki otrzymane przez fundusze pożyczkowe ze spłaty i zwrotu pożyczek oraz odsetki

spłacane przez przedsiębiorców podlegają zwrotowi do budżetu państwa.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem art. 50, art. 51 i

art. 54, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

1.

Zwalnia się od podatku dochodowego

1)

kwoty pożyczek umorzonych zgodnie z art. 47 ust. 1-3;

2)

dotacje, o których mowa w art. 42 ust. 2, otrzymane przez fundusze pożyczkowe.

2.

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dotacji, o których mowa w art. 42

ust. 2, otrzymanych przez fundusze pożyczkowe.

3.

Do zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przepisy art. 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych stosuje się odpowiednio.

(pominięty)

(pominięty)

Do dnia 31 grudnia 2011 r. wnioski, o których mowa w art. 23 ust. 1, składa się kierownikowi

właściwego Biura Terenowego Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Pierwszy konkurs, o którym mowa w art. 51 ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki

ogłosi w okresie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia

Do oświadczeń o wartości szkód materialnych poniesionych na skutek powodzi złożonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy zmienianej

w art. 58, w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

8 pkt 1 i 2, art. 22 pkt 1, art. 27 oraz art. 58 pkt 1, które wchodzą w życie w dniu

następującym po dniu ogłoszenia.