Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2016 r. w sprawie uznawania praktyki zawodowej kandydatów na doradców podatkowych odbytej poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej

Rozporządzenie określa tryb uznawania praktyki zawodowej kandydatów na doradców podatkowych

odbytej w państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż Rzeczpospolita Polska,

Konfederacji Szwajcarskiej, państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym

Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub państwie niebędącym

państwem członkowskim Unii Europejskiej, zwanym dalej „państwem innym niż Rzeczpospolita

Polska”, oraz jej maksymalny uznawany okres.

1.

Uznawanie praktyki zawodowej kandydatów na doradców podatkowych odbytej w państwie

innym niż Rzeczpospolita Polska następuje w toku postępowania o wpis na listę doradców

podatkowych, o którym mowa w art. 6 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym

(Dz. U. z 2016 r. poz. 794).

2.

Uznanie praktyki zawodowej następuje na wniosek kandydata na doradcę podatkowego,

zwanego dalej „wnioskodawcą”.

1.

Dokumenty potwierdzające zakres odbytej praktyki zawodowej w państwie innym niż Rzeczpospolita

Polska, nabyte umiejętności, czas trwania i miejsce jej odbycia wnioskodawca załącza

do wniosku o wpis na listę doradców podatkowych.

2.

Dokumenty, o których mowa w ust. 1, wnioskodawca składa w języku polskim albo w innym

języku wraz z tłumaczeniem na język polski. W przypadku dokumentów szczególnie istotnych

dla uznania praktyki organ właściwy do uznawania odbycia praktyki zawodowej w państwie

innym niż Rzeczpospolita Polska, zwany dalej „organem właściwym do uznawania praktyki”,

może wymagać tłumaczenia dokonanego przez tłumacza przysięgłego prowadzącego działalność

w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym państwie członkowskim.

1.

Organ właściwy do uznawania praktyki może przeprowadzić z wnioskodawcą rozmowę w celu

ustalenia szczegółowego zakresu praktyki zawodowej odbytej w państwie innym niż Rzeczpospolita

Polska.

2.

O konieczności przeprowadzenia rozmowy, o której mowa w ust. 1, zawiadamia się wnioskodawcę

w formie pisemnej wraz ze wskazaniem terminu rozmowy.

3.

W przypadku gdy wnioskodawca nie ma możliwości wzięcia udziału w rozmowie w wyznaczonym

terminie, organ właściwy do uznawania praktyki zawodowej wyznacza, na jego wniosek,

nowy termin rozmowy.

4.

Jeżeli wnioskodawca nie stawi się na rozmowę w żadnym z wyznaczonych terminów, organ

właściwy do uznawania praktyki rozstrzyga o uznaniu praktyki zawodowej odbytej w państwie

innym niż Rzeczpospolita Polska na podstawie informacji zawartych w dokumentach, o

których mowa w § 3 ust. 1.

Maksymalny uznawany okres praktyki zawodowej odbytej w państwie innym niż Rzeczpospolita

Polska wynosi 6 miesięcy.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.