Ustawa z dnia 20 maja 2016 r. o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

W ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2012 r. poz. 680, z 2013 r. poz. 1650, z 2014 r. poz. 1004 oraz z 2015 r. poz. 1607) art. 86f otrzymuje brzmienie

„

Art. 86f.

1.

Przed przystąpieniem do przesiedlenia lub relokacji cudzoziemca Szef Urzędu zwraca

się do Komendanta Głównego Straży Granicznej, Komendanta Głównego Policji, Szefa Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, a w razie potrzeby także do innych organów, z wnioskiem

o przekazanie informacji, czy wjazd cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

i jego pobyt na tym terytorium mogą stanowić zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa

państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.

2.

Komendanci, o których mowa w ust. 1, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub

inne organy, do których Szef Urzędu zwrócił się z wnioskiem o przekazanie informacji,

o której mowa w ust. 1, przekazują ją w terminie 45 dni od dnia otrzymania wniosku.

3.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach termin, o którym mowa w ust. 2, może być przedłużony

o 14 dni, o czym organ obowiązany do przekazania informacji, o której mowa w ust.

1, zawiadamia Szefa Urzędu.

4.

W przypadku gdy przynajmniej jeden z organów obowiązanych do przekazania informacji,

o której mowa w ust. 1, poinformował Szefa Urzędu, że wjazd cudzoziemca na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej i jego pobyt na tym terytorium mogą stanowić zagrożenie

dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego,

cudzoziemiec ten nie zostaje zakwalifikowany do przesiedlenia lub relokacji.

5.

Szef Urzędu zawiadamia właściwy organ państwa członkowskiego, z którego terytorium

miała nastąpić relokacja, że cudzoziemiec nie został zakwalifikowany do relokacji.

6.

Szef Urzędu nie występuje z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, jeżeli cudzoziemiec

nie ukończył 13. roku życia.

”

.

W sprawach wszczętych i niezakończonych prowadzonych na podstawie art. 86f ustawy

zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym stosuje się art. 86f ustawy zmienianej

w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Przed przystąpieniem do przesiedlenia lub relokacji cudzoziemca Szef Urzędu zwraca

się do Komendanta Głównego Straży Granicznej, Komendanta Głównego Policji, Szefa Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, a w razie potrzeby także do innych organów, z wnioskiem

o przekazanie informacji, czy wjazd cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

i jego pobyt na tym terytorium mogą stanowić zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa

państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.

2.

Komendanci, o których mowa w ust. 1, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub

inne organy, do których Szef Urzędu zwrócił się z wnioskiem o przekazanie informacji,

o której mowa w ust. 1, przekazują ją w terminie 45 dni od dnia otrzymania wniosku.

3.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach termin, o którym mowa w ust. 2, może być przedłużony

o 14 dni, o czym organ obowiązany do przekazania informacji, o której mowa w ust.

1, zawiadamia Szefa Urzędu.

4.

W przypadku gdy przynajmniej jeden z organów obowiązanych do przekazania informacji,

o której mowa w ust. 1, poinformował Szefa Urzędu, że wjazd cudzoziemca na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej i jego pobyt na tym terytorium mogą stanowić zagrożenie

dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego,

cudzoziemiec ten nie zostaje zakwalifikowany do przesiedlenia lub relokacji.

5.

Szef Urzędu zawiadamia właściwy organ państwa członkowskiego, z którego terytorium

miała nastąpić relokacja, że cudzoziemiec nie został zakwalifikowany do relokacji.

6.

Szef Urzędu nie występuje z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, jeżeli cudzoziemiec

nie ukończył 13. roku życia.