Umowa międzynarodowa Zmiany do Protokołu I oraz do załączników do Międzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, 1973, sporządzonej w Londynie dnia 2 listopada 1973 r., zmienionej Protokołem sporządzonym w Londynie dnia 17 lutego 1978 r. oraz uzupełnionej Protokołem przyjętym w Londynie dnia 26 września 1997 r., przyjęte w Londynie w okresie od dnia 5 grudnia 1985 r. do dnia 4 kwietnia 2014 r.

1.

Strony konwencji zobowiązują się stosować postanowienia niniejszej konwencji i tych

załączników, którymi są związane, w tym celu aby zapobiegać zanieczyszczaniu środowiska

morskiego przed zrzutami szkodliwych substancji lub wyciekami zawierającymi takie

substancje, powodującymi naruszenie postanowień konwencji.

2.

Jeżeli wyraźnie nie przewidziano inaczej, powołanie się na niniejszą konwencję oznacza

jednocześnie powołanie się na protokoły i załączniki do niej.

Dokumentem, do którego odnosi się niniejszy protokół, jest Międzynarodowa konwencja

o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, 1973/78 (dalej zwana konwencją).

W rozumieniu niniejszej konwencji, jeżeli wyraźnie nie przewidziano inaczej

1)

„prawidła” oznaczają przepisy zawarte w załącznikach do niniejszej konwencji,

2)

„substancja szkodliwa” oznacza jakąkolwiek substancję, która, jeżeli zostanie wprowadzona

do morza, może spowodować powstanie niebezpieczeństwa dla zdrowia ludzkiego albo zagrożenie

dla żywych zasobów i życia w morzu, pogarszać walory rekreacyjne lub też utrudniać

inne zgodne z prawem użytkowanie morza, oraz jakąkolwiek substancję podlegającą kontroli

na podstawie niniejszej konwencji.

3)

a)

„zrzut” w odniesieniu do substancji szkodliwych lub wycieków zawierających takie substancje

oznacza każde usunięcie takich substancji ze statku i obejmuje każde ich przedostanie

się do morza, pozbycie, rozlewanie, ciekniecie, pompowanie, wydzielanie lub opróżnianie;

b)

„zrzut” nie obejmuje

(i)

zatapiania w rozumieniu Konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu mórz przez zatapianie

odpadów i innych substancji, sporządzonej w Londynie dnia 13 listopada 1972 r., lub

(ii)

usuwania szkodliwych substancji powstałych bezpośrednio w wyniku badań, eksploatacji

i przetwarzania na morzu zasobów mineralnych dna morskiego, lub

(iii)

usuwania szkodliwych substancji w celach prawnie uznanych badań naukowych, odnośnie

do likwidacji zanieczyszczenia lub jego kontroli,

4)

„statek” oznacza jednostkę pływającą jakiegokolwiek typu używaną w środowisku morskim

i obejmuje wodoloty, poduszkowce, statki podwodne, urządzenia pływające oraz stałe

bądź pływające platformy,

5)

„Administracja” oznacza rząd państwa, pod którego zarządem statek jest eksploatowany.

W odniesieniu do statków uprawnionych do podnoszenia bandery jakiegokolwiek państwa,

Administracja oznacza rząd tego państwa. W odniesieniu do stałych lub pływających

platform używanych do badań i eksploatacji dna morskiego i jego wnętrza przyległego

do wybrzeża, nad którym państwo nadbrzeżne wykonuje swoją jurysdykcję w celu badań

i eksploatacji ich zasobów naturalnych, Administracja oznacza rząd danego państwa

nadbrzeżnego,

6)

„wypadek” oznacza jakiekolwiek zdarzenie obejmujące faktyczny lub domniemany zrzut

do morza szkodliwej substancji lub wyciek zawierający taką substancję,

7)

„Organizacja” oznacza Międzyrządową Morską Morską Organizację Doradczą

Dodaje się załącznik VI zatytułowany Przepisy o zapobieganiu zanieczyszczaniu powietrza

przez statki, którego tekst przedstawiony jest w załączniku do niniejszego protokołu.

Trybunał będzie się składał z trzech członków; każda ze Stron sporu mianuje jednego

arbitra, trzeci zaś arbiter, który będzie pełnił funkcję przewodniczącego, zostanie

mianowany na podstawie porozumienia dwóch arbitrów wyżej wymienionych.

1.

Powołanie Trybunału Arbitrażowego następuje na wniosek jednej ze Stron konwencji skierowany

do drugiej Strony na podstawie artykułu 10 niniejszej konwencji. Wniosek o przeprowadzenie

postępowania arbitrażowego powinien zawierać przedstawienie powstałego wydarzenia,

łącznie z wszelkimi potwierdzającymi je dokumentami.

2.

Strona występująca z wnioskiem zawiadomi Sekretarza Generalnego Organizacji o swym

wystąpieniu o powołanie Trybunału i poda nazwy Stron w sporze oraz te artykuły konwencji

lub prawidła, co do których w jej opinii istnieje niezgodność w ich interpretacji

lub stosowaniu. Sekretarz Generalny przekaże tę informację wszystkim Stronom.

1.

Jeżeli po upływie sześćdziesięciu dni od daty nominacji drugiego arbitra przewodniczący

Trybunału nie będzie jeszcze mianowany, Sekretarz Generalny Organizacji na wniosek

jednej ze Stron, w ciągu następnych sześćdziesięciu dni dokona takiej nominacji, wybierając

go z listy osób o odpowiednich kwalifikacjach, sporządzonej uprzednio przez Radę Organizacji.

2.

Jeżeli w okresie sześćdziesięciu dni od daty otrzymania wniosku jedna ze Stron nie

mianuje członka Trybunału, za którego nominację jest odpowiedzialna, druga Strona

może poinformować o tym bezpośrednio Sekretarza Generalnego Organizacji, który w ciągu

sześćdziesięciu dni mianuje przewodniczącego Trybunału, wybierając go z listy wymienionej

w ust. 1.

3.

Po tej nominacji przewodniczący Trybunału zażąda od Strony, która nie wybrała arbitra,

aby uczyniła to w taki sam sposób i na takich samych warunkach. Jeżeli Strona nie

dokona wymaganej nominacji, przewodniczący Trybunału zwróci się do Sekretarza Generalnego

Organizacji o dokonanie nominacji w sposób i na warunkach określonych w poprzednim

ustępie.

4.

Przewodniczący Trybunału, który został mianowany na podstawie postanowień niniejszego

artykułu, nie może posiadać aktualnie ani też w przeszłości obywatelstwa jednej ze

Stron, chyba że druga Strona wyrazi na to zgodę.

5.

W razie zgonu lub niestawiennictwa arbitra mianowanego przez jedną ze Stron, Strona

ta mianuje jego następcę w okresie sześćdziesięciu dni od daty zgonu lub niestawiennictwa.

Gdyby wspomniana Strona nie dokonała nominacji, postępowanie arbitrażowe będzie prowadzone

z udziałem pozostałych arbitrów. W wypadku zgonu lub niestawiennictwa przewodniczącego

Trybunału należy mianować jego następcę zgodnie z postanowieniami artykułu III lub

- w razie niemożności osiągnięcia porozumienia między członkami Trybunału w okresie

sześćdziesięciu dni od daty zgonu lub niestawiennictwa - zgodnie z postanowieniami

niniejszego artykułu.

Niniejszy protokół został sporządzony w jednym egzemplarzu w językach angielskim,

francuskim, rosyjskim i hiszpańskim, przy czym każdy tekst jest jednakowo autentyczny.

Oficjalne tłumaczenia na języki arabski, niemiecki, włoski i japoński zostaną sporządzone

i złożone wraz z podpisanym oryginałem.

Na dowód powyższego niżej podpisani, należycie upoważnieni w tym celu przez swoje

Rządy, podpisali niniejszy protokół.

Sporządzono w Londynie dnia siedemnastego lutego tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego

ósmego roku.

PROTOKÓŁ Z 1997 R.

uzupełniający Międzynarodową konwencję o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez

statki, 1973, zmodyfikowaną przynależnym do niej protokołem z 1978 r.

Strony niniejszego protokołu,

będąc Stronami protokołu z 1978 r. odnoszącego się do Międzynarodowej konwencji o

zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, 1973,

uznając potrzebę kontroli i zapobiegania zanieczyszczaniu powietrza przez statki,

przywołując 15 regułę Deklaracji z Rio dotyczącej środowiska i rozwoju, wzywającą

do podjęcia przedsięwzięć zapobiegających,

uważając, że cel ten najpełniej można osiągnąć przez przyjęcie protokołu 1997 r. jako

uzupełnienia do Międzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez

statki, 1973/78,

uzgodniły, co następuje

Jeżeli Strony sporu nie postanowią inaczej, postępowanie arbitrażowe będzie prowadzone

zgodnie z postanowieniami niniejszego protokołu.

1.

Niniejszy protokół zostanie złożony Sekretarzowi Generalnemu Organizacji, (zwanemu

dalej „depozytariuszem”).

2.

Depozytariusz

a)

zawiadomi wszystkie państwa, które podpisały ten protokół lub przystąpiły do niego,

o

i)

każdym nowym podpisaniu lub złożeniu dokumentu dotyczącego ratyfikacji, przyjęcia,

zatwierdzenia albo przystąpienia i dacie powyższego;

ii)

dacie wejścia w życie niniejszego protokołu;

iii)

złożeniu każdego dokumentu wypowiedzenia niniejszego protokołu wraz z datą jego otrzymania

i datą, od której wypowiedzenie to nabiera mocy;

iv)

jakiejkolwiek decyzji podjętej zgodnie z artykułem II ust. 1 niniejszego protokołu.

b)

przekaże uwierzytelnione odpisy niniejszego protokołu wszystkim państwom, które podpisały

protokół lub do niego przystąpiły.

3.

Z chwilą wejścia w życie niniejszego protokołu, depozytariusz przekaże jego uwierzytelniony

odpis Sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych w celu zarejestrowania i ogłoszenia,

zgodnie z artykułem 102 Karty Narodów Zjednoczonych.

1.

Niniejszy protokół może być wypowiedziany przez Stronę protokołu w każdym czasie po

upływie pięciu lat od daty wejścia w życie protokołu w stosunku do danej Strony.

2.

Wypowiedzenie powinno być dokonane przez złożenie dokumentu wypowiedzenia Sekretarzowi

Generalnemu Organizacji.

3.

Wypowiedzenie nabierze mocy po upływie dwunastu miesięcy od daty otrzymania notyfikacji

przez Sekretarza Generalnego Organizacji albo po upływie dłuższego okresu, który może

być określony w tej notyfikacji.

Procedury określone w artykule 16 konwencji, dotyczące poprawek do artykułów, załącznika

i uzupełnienia do załącznika do konwencji, będą miały zastosowanie odpowiednio do

poprawek do artykułów, załącznika i uzupełnienia do załącznika do niniejszego protokołu.

Trybunał może rozpoznawać i rozstrzygać o roszczeniach wzajemnych wynikających bezpośrednio

z przedmiotu sporu.

1.

Niniejszą konwencję stosuje się do

a)

statków uprawnionych do podnoszenia bandery Stron konwencji, oraz

b)

statków nieuprawnionych do podnoszenia bandery Strony, ale eksploatowanych pod zarządem

Strony.

2.

Żadne z postanowień tego artykułu nie może być interpretowane jako ograniczające lub

rozszerzające jurysdykcję Stron, zgodnie z prawem międzynarodowym, nad dnem morskim

i jego wnętrzem przyległym do ich wybrzeży, w celu poszukiwania i eksploatacji ich

zasobów naturalnych.

3.

Niniejszej konwencji nie stosuje się do jakiegokolwiek okrętu wojennego, floty pomocniczej

ani do innych statków stanowiących własność państwa lub eksploatowanych przez nie

i używanych czasowo wyłącznie w rządowej służbie niehandlowej. Jednakże każda ze Stron

zapewni, przez podjęcie odpowiednich środków nie utrudniających operacji statkami

lub zdolności operacyjnych statków stanowiących jej własność bądź przez nią eksploatowanych,

że będą one postępować zgodnie z niniejszą konwencją w takim zakresie, w jakim jest

to słuszne i wykonalne.

1.

Konwencja i niniejszy protokół, również dla Stron niniejszego protokołu, mają być

odczytywane i interpretowane łącznie, tak jakby stanowiły jeden dokument.

2.

Każde powołanie się na niniejszy protokół stanowi jednocześnie powołanie się na załącznik

do niego.

W artykule 11 w ust. 1. lit. b) konwencji otrzymuje następujące brzmienie

„

b)

wykaz mianowanych inspektorów lub uznanych organizacji upoważnionych do działania

w ich imieniu w zarządzaniu sprawami dotyczącymi projektowania, budowy, wyposażenia

i użytkowania statków przewożących substancje szkodliwe, w celu udostępnienia wykazu

Stronom, zgodnie z postanowieniami prawideł, do wiadomości ich urzędników. Administracja

następnie notyfikuje Organizacji zakres odpowiedzialności i warunki wykonywania uprawnień

danych mianowanym inspektorom lub uznanym organizacjom

”

.

1.

Bez względu na postanowienia artykułu 14 ust. 1 konwencji, Strony niniejszego protokołu

uzgadniają, że nie będą związane postanowieniami załącznika II do konwencji przez

okres trzech lat od daty wejścia w życie tego protokołu, lub przez okres dłuższy,

który zostanie ustalony przez większość stanowiącą dwie trzecie liczby Stron tego

protokołu w Komitecie Ochrony Środowiska Morskiego, (zwanym dalej „Komitetem”), Międzyrządowej

Morskiej Organizacji Doradczej, (zwanej dalej „Organizacją”).

2.

W okresie wymienionym w ust. 1, Strony tego protokołu nie będą miały żadnych zobowiązań

ani też nie będą uprawnione do żądania jakichkolwiek przywilejów przewidzianych w

konwencji w sprawach będących przedmiotem załącznika II do konwencji i wszelkie powołanie

się w konwencji na Strony nie będzie odnosiło się do Stron niniejszego protokołu w

zakresie spraw będących przedmiotem tego załącznika.

1.

Niniejszy protokół pozostanie otwarty do podpisu w siedzibie Organizacji od dnia 1

czerwca 1978 r. do dnia 31 maja 1979 r., po czym będzie otwarty do przystąpienia.

Państwa mogą stać się Stronami niniejszego protokołu przez

a)

podpisanie bez zastrzeżenia ratyfikacji, przyjęcia albo zatwierdzenia, lub

b)

podpisanie z zastrzeżeniem ratyfikacji, przyjęcia albo zatwierdzenia, po którym nastąpi

ratyfikacja, przyjęcie albo zatwierdzenie, lub

c)

przystąpienie.

2.

Ratyfikacja, przyjęcie, zatwierdzenie lub przystąpienie następuje przez złożenie w

tym celu odpowiedniego dokumentu Sekretarzowi Generalnemu Organizacji.

1.

Strony niniejszego protokołu zobowiązują się stosować postanowienia

a)

niniejszego protokołu i załącznika do niego, który stanowi integralną część niniejszego

protokołu, oraz

b)

Międzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, 1973,

(zwanej dalej „konwencją”) wraz z zastrzeżeniem zmian i uzupełnień zawartych w niniejszym

protokole.

2.

Postanowienia konwencji i niniejszego protokołu powinny być odczytywane i interpretowane

łącznie, tak jakby stanowiły jeden dokument.

3.

Każde powołanie się na niniejszy protokół stanowi jednocześnie powołanie się na załącznik

do niego.

1.

Niniejszy protokół wejdzie w życie po upływie dwunastu miesięcy od dnia, w którym

co najmniej piętnaście państw posiadających floty handlowe stanowiące łącznie nie

mniej niż 50 procent pojemności brutto światowej floty handlowej stanie się jego Stronami,

zgodnie z artykułem IV niniejszego protokołu.

2.

Każdy dokument dotyczący ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia,

złożony po dacie wejścia w życie niniejszego protokołu, nabiera mocy po trzech miesiącach

od daty jego złożenia.

3.

Po dniu, w którym poprawka do niniejszego protokołu została przyjęta zgodnie z artykułem

16 konwencji, każdy złożony dokument dotyczący ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia

lub przystąpienia będzie odnosić się do niniejszego protokołu wraz z poprawką.

1.

Jakiekolwiek naruszenie wymagań niniejszej konwencji jest zakazane i za nie będą stosowane

sankcje przewidziane zgodnie z prawem Administracji danego statku, gdziekolwiek naruszenie

nastąpi. Jeżeli Administracja zostanie poinformowana o takim naruszeniu i uzna, że

zebrane dowody są wystarczające do wszczęcia postępowania, w związku z domniemanym

naruszeniem, spowoduje ona, aby postępowanie zostało wszczęte zgodnie z jej prawem,

tak szybko jak to jest możliwe.

2.

Jakiekolwiek naruszenie wymagań niniejszej konwencji w granicach jurysdykcji którejkolwiek

ze Stron konwencji jest zakazane i za nie stosowane będą sankcje ustanowione przez

prawo tej Strony. Kiedykolwiek naruszenie takie nastąpi, Strona ta powinna

a)

albo spowodować wszczęcie postępowania zgodnie z jej prawem,

b)

albo dostarczyć Administracji statku taką informację i dowód na to, że naruszenie

nastąpiło, jakie mogą być w jej posiadaniu.

3.

Jeżeli informacja lub dowód w sprawie jakiegokolwiek naruszenia niniejszej konwencji

przez statek zostały dostarczone Administracji tego statku, Administracja niezwłocznie

powiadomi o podjętym działaniu Stronę, która dostarczyła tę informację lub dowód,

oraz Organizację.

4.

Kary przewidziane przez prawo Strony na podstawie niniejszego artykułu będą dostatecznie

surowe, by odstraszyć od naruszeń niniejszej konwencji oraz będą równie surowe niezależnie

od tego, gdzie naruszenia nastąpiły.

Stosując artykuł 16 konwencji przy wprowadzaniu poprawek do załącznika VI i jego dodatków,

Stronę konwencji wymienioną w artykule 16 należy rozumieć jako państwo-Stronę niniejszego

załącznika.

ARTYKUŁY KOŃCOWE

1.

Z zastrzeżeniem postanowień ust. 2 niniejszego artykułu, świadectwo wydane z upoważnienia

Strony konwencji zgodnie z postanowieniami prawideł będzie akceptowane przez inne

Strony i uznawane we wszystkich celach, jakich niniejsza konwencja dotyczy, za mające

taką samą ważność jak świadectwo wydane przez nie.

2.

Statek, który ma obowiązek posiadania świadectwa zgodnie z postanowieniami odpowiednich

prawideł, podczas pobytu w portach lub przystaniach przeładunkowych na morzu, podległych

jurysdykcji Strony, podlega inspekcji urzędników należycie upoważnionych przez tę

Stronę. Każda taka inspekcja ograniczy się do sprawdzenia, czy na statku znajduje

się ważne świadectwo, chyba że istnieją oczywiste podstawy, aby przypuszczać, że stan

statku lub jego wyposażenie w istotny sposób nie odpowiadają danym tego świadectwa.

W takim wypadku albo wówczas, gdy statek nie ma ważnego świadectwa, Strona dokonująca

inspekcji podejmie takie kroki, które zapewnią, że statek ten nie wyjdzie w morze

dopóki nie będzie mógł odbywać żeglugi bez powodowania nadmiernego zagrożenia dla

środowiska morskiego. Strona ta może jednak udzielić takiemu statkowi zezwolenia na

opuszczenie portu lub przystani przeładunkowej na morzu w celu udania się do najbliższej

odpowiedniej stoczni remontowej.

3.

Jeżeli Strona nie wyrazi zgody na wejście obcego statku do jej portów lub przystani

przeładunkowych na morzu podlegających jej jurysdykcji lub podejmie jakiekolwiek działanie

przeciwko takiemu statkowi, gdyż statek ten nie odpowiada postanowieniem niniejszej

konwencji, powinna ona natychmiast poinformować konsula lub przedstawiciela dyplomatycznego

Strony, której banderę statek ma prawo podnosić, lub jeżeli to nie jest możliwe, Administrację

danego statku. Przed odmówieniem zgody na wejście statku lub podjęciem takiego działania,

Strona może zażądać konsultacji z Administracją danego statku. Administracja będzie

również powiadomiona, w razie gdy statek nie ma ważnego świadectwa, zgodnie z postanowieniami

prawideł.

4.

W stosunku do statków państw nie będących Stronami konwencji, Strony będą stosować

wymagania konwencji w takim zakresie, w jakim będzie to niezbędne do zapewnienia,

aby statki te nie były traktowane w sposób bardziej uprzywilejowany.

1.

Niniejszy protokół będzie otwarty do podpisu w siedzibie Międzynarodowej Organizacji

Morskiej (dalej zwanej Organizacją) od dnia 1 stycznia 1998 r. do dnia 31 grudnia

1998 r., a następnie otwarty do przystąpienia. Stroną niniejszego protokołu mogą stać

się tylko państwa, które ratyfikowały protokół 1978 do Międzynarodowej konwencji o

zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, 1973 (dalej zwany protokołem 1978)

przez

a)

podpisanie bez zastrzeżeń;

b)

podpisanie z zastrzeżeniem ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia, po którym nastąpi

ratyfikacja, przyjęcie lub zatwierdzenie; lub

c)

przystąpienie.

2.

Ratyfikacja, przyjęcie, zatwierdzenie lub przystąpienie następuje przez złożenie w

tym celu odpowiedniego dokumentu Sekretarzowi Generalnemu Organizacji (dalej zwanemu

Sekretarzem Generalnym).

1.

Strony konwencji będą współpracować w wykrywaniu naruszeń i zapewnianiu przestrzegania

postanowień niniejszej konwencji z użyciem wszystkich właściwych i dostępnych środków

wykrywania i kontroli środowiska oraz odpowiednich sposobów przekazywania informacji

i gromadzenia dowodów.

2.

Statek, do którego stosuje się niniejszą konwencję, może w jakimkolwiek porcie Strony

lub przystani przeładunkowej na morzu podlegać inspekcji wykonywanej przez urzędników

wyznaczonych lub upoważnionych przez Stronę w celu ustalenia, czy ze statku nie dokonano

zrzutu jakichkolwiek szkodliwych substancji z naruszeniem postanowień prawideł. Jeżeli

inspekcja wykaże naruszenie konwencji, sprawozdanie z takiej inspekcji zostanie przesłane

Administracji w celu podjęcia odpowiedniego działania.

3.

Każda Strona dostarczy Administracji dowód na to, jeżeli taki istnieje, że statek

dokonał zrzutu szkodliwych substancji lub spowodował wyciek zawierający takie substancje

z naruszeniem postanowień prawideł. Jeżeli jest to wykonalne, właściwe władze tej

Strony powiadomią kapitana statku o domniemanym naruszeniu.

4.

Po otrzymaniu takiego dowodu Administracja poinformowana w ten sposób zbada sprawę

i może zażądać, aby druga Strona dostarczyła dalszy lub bardziej przekonujący dowód

dotyczący domniemanego naruszenia. Jeżeli Administracja uzna, że istnieje wystarczający

dowód do wszczęcia postępowania w sprawie domniemanego naruszenia, spowoduje ona,

aby postępowanie takie zostało wszczęte zgodnie z jej prawem, tak szybko, jak to jest

możliwe. Administracja poinformuje niezwłocznie o podjętym działaniu Stronę, która

powiadomiła o domniemanym naruszeniu, oraz Organizację.

5.

Strona może także poddać inspekcji statek, do którego niniejszą Konwencję się stosuje,

gdy wejdzie on do portów lub przystani przeładunkowych na morzu, podlegających jej

jurysdykcji, jeżeli otrzyma od jakiejkolwiek Strony prośbę o przeprowadzenie dochodzenia

wraz z dostarczonymi dowodami na to, że statek w jakimkolwiek miejscu dokonał zrzutu

szkodliwych substancji lub spowodował wyciek zawierający takie substancje. Sprawozdanie

z takiego dochodzenia należy przesłać Stronie, która zgłosiła prośbę oraz Administracji,

tak aby odpowiednie działanie mogło być podjęte zgodnie z niniejszą konwencją.

1.

Niniejszy protokół wejdzie w życie po upływie dwunastu miesięcy od dnia, w którym

co najmniej piętnaście państw, których floty handlowe stanowią łącznie nie mniej niż

50 procent pojemności brutto światowej floty handlowej, stanie się Stronami, zgodnie

z artykułem 5 niniejszego protokołu.

2.

Każdy dokument dotyczący ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia,

złożony po dacie wejścia w życie niniejszego protokołu, nabiera mocy po trzech miesiącach

od daty jego złożenia.

3.

Po dniu, w którym poprawka do niniejszego protokołu została przyjęta zgodnie z artykułem

16 konwencji, każdy złożony dokument dotyczący ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia

lub przystąpienia będzie odnosić się do niniejszego protokołu wraz z poprawką.

1.

Należy podjąć wszelkie możliwe starania, aby uniknąć nieuzasadnionego przetrzymania

statku lub opóźniania jego rejsu podczas wykonywania uprawnień na podstawie artykułów

4, 5 lub 6 niniejszej konwencji.

2.

Statek, który bez uzasadnienia został przetrzymany lub któremu opóźniono rejs podczas

wykonywania uprawnień na podstawie artykułów 4, 5 lub 6 niniejszej konwencji, ma prawo

do odszkodowania z tytułu jakiejkolwiek poniesionej z tego powodu straty lub szkody.

1.

Niniejszy protokół może być wypowiedziany przez Stronę protokołu w każdym czasie po

upływie pięciu lat od daty wejścia w życie protokołu w stosunku do danej Strony.

2.

Wypowiedzenie ma być dokonane przez złożenie dokumentu Sekretarzowi Generalnemu.

3.

Wypowiedzenie nabierze mocy po upływie dwunastu miesięcy od daty otrzymania notyfikacji

przez Sekretarza Generalnego albo po upływie dłuższego okresu, który może być określony

w tej notyfikacji.

4.

Przez wypowiedzenie protokołu 1978 zgodnie z artykułem VII należy rozumieć również

wypowiedzenie niniejszego protokołu zgodnie z powyższym artykułem. Takie wypowiedzenie

wchodzi w życie z datą, z którą wchodzi w życie wypowiedzenie protokołu 1978 zgodnie

z artykułem VII tego protokołu.

1.

Zgodnie z postanowieniami protokołu I do niniejszej konwencji z każdego wypadku należy

sporządzić sprawozdanie, bez zwłoki i w możliwie najpełniejszym zakresie.

2.

Każda ze Stron konwencji

a)

stworzy niezbędne warunki do wyznaczenia właściwego urzędnika lub agencji do przyjmowania

i sporządzania sprawozdań dotyczących wypadków, oraz

b)

zawiadomi Organizację z podaniem szczegółów o podjętych w tym kierunku krokach, w

celu poinformowania innych Stron oraz państw członkowskich Organizacji.

3.

Gdy Strona otrzyma sprawozdanie zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu, Strona

ta niezwłocznie przekaże sprawozdanie

a)

Administracji zainteresowanej statkiem, oraz

b)

jakiemukolwiek innemu państwu, które może być dotknięte wypadkiem.

4.

Każda Strona konwencji wyda instrukcje swoim morskim statkom i samolotom inspekcyjnym

oraz innym właściwym służbom, aby zawiadamiały swe władze o jakichkolwiek wypadkach

określonych w protokole I do niniejszej konwencji. Strona ta, jeżeli uzna to za słuszne,

zawiadomi odpowiednio Organizację oraz każdą zainteresowaną Stronę.

1.

Niniejszy Protokół zostanie złożony Sekretarzowi Generalnemu, (dalej zwanemu depozytariuszem).

2.

Depozytariusz

a)

zawiadomi wszystkie państwa, które podpisały ten protokół lub przystąpiły do niego,

o

i)

każdym nowym podpisaniu lub złożeniu dokumentu dotyczącego ratyfikacji, przyjęcia,

zatwierdzenia lub przystąpienia i dacie powyższego;

ii)

dacie wejścia w życie niniejszego protokołu; i

iii)

złożeniu każdego dokumentu wypowiedzenia niniejszego protokołu wraz z datą jego otrzymania

i datą, od której wypowiedzenie to nabiera mocy i

b)

przekaże uwierzytelnione odpisy niniejszego protokołu wszystkim państwom, które podpisały

protokół lub do niego przystąpiły.

3.

Z chwilą wejścia w życie niniejszego protokołu, depozytariusz przekaże jego uwierzytelniony

odpis Sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych w celu zarejestrowania i ogłoszenia,

zgodnie z artykułem 102 Karty Narodów Zjednoczonych.

1.

Niniejsza konwencja po jej wejściu w życie zastąpi Międzynarodową konwencję o zapobieganiu

zanieczyszczaniu olejami z 1954 r. wraz z tymi poprawkami, które są obowiązujące dla

Stron tamtej konwencji.

2.

Żadne z postanowień niniejszej Konwencji nie stoi na przeszkodzie kodyfikacji i rozwijaniu

prawa morza przez Konferencję Prawa Morza Narodów Zjednoczonych, zwołaną na podstawie

Rezolucji 2750 C (XXV) Zgromadzenia Ogólnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, ani

obecnych lub przyszłych roszczeń i poglądów prawnych jakiegokolwiek państwa, dotyczących

prawa morza oraz charakteru i zasięgu jurysdykcji państwa nadbrzeżnego i państwa bandery.

3.

Określenie „jurysdykcja” w niniejszej konwencji będzie interpretowane w świetle prawa

międzynarodowego obowiązującego w czasie stosowania lub interpretacji niniejszej konwencji.

Niniejszy protokół został sporządzony w jednym egzemplarzu w językach arabskim, chińskim,

angielskim, francuskim, rosyjskim i hiszpańskim, przy czym tekst ich jest identyczny.

Na dowód powyższego niżej podpisani, należycie upoważnieni w tym celu przez swoje

Rządy, podpisali niniejszy protokół.

Sporządzono w Londynie dnia dwudziestego szóstego września tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego

siódmego roku.

Każdy spór między dwiema lub więcej Stronami konwencji dotyczący interpretacji lub

stosowania niniejszej konwencji, w razie gdy rozstrzygnięcie w drodze rokowań między

zainteresowanymi Stronami nie byłoby możliwe i gdy Strony te nie uzgodnią inaczej,

zostanie poddany na żądanie którejkolwiek z nich arbitrażowi, jak to przewidziano

w protokole II do niniejszej konwencji.

1.

Strony konwencji zobowiązują się przekazywać Organizacji

a)

teksty ustaw, rozporządzeń, dekretów oraz innych aktów prawnych, które zostały ogłoszone,

w odniesieniu do różnych zagadnień wchodzących w zakres niniejszej konwencji;

b)

wykaz agencji pozarządowych upoważnionych do działania w ich imieniu w sprawach dotyczących

projektowania, budowy i wyposażenia statków przewożących substancje szkodliwe, zgodnie

z postanowieniami prawideł;

c)

dostateczną liczbę wzorów świadectw wydawanych w myśl postanowień prawideł;

d)

wykaz urządzeń odbiorczych wraz z podaniem ich lokalizacji, pojemności i posiadanych

udogodnień oraz innych cech charakterystycznych;

e)

sprawozdania urzędowe lub wyciągi ze sprawozdań urzędowych w takim zakresie, w jakim

uwidaczniają one skutki stosowania niniejszej konwencji, oraz

f)

roczne sprawozdania statystyczne, w formie ujednoliconej przez Organizację, dotyczące

kar nałożonych z tytułu naruszenia postanowień niniejszej konwencji.

2.

Organizacja powiadomi Strony o otrzymaniu wszelkich informacji na podstawie niniejszego

artykułu i prześle wszystkim Stronom każdą informację przekazaną jej zgodnie z ust.

1 lit. b) - f).

1.

Każda Administracja zobowiązuje się prowadzić dochodzenie w sprawie każdego wypadku,

jakiemu uległ którykolwiek z jej statków objętych postanowieniami prawideł, jeżeli

wypadek taki spowodował znaczne skutki szkodliwe w środowisku morskim.

2.

Każda Strona konwencji zobowiązuje się przekazywać Organizacji informacje dotyczące

wyników takiego dochodzenia, jeżeli uzna, że informacja taka może być pomocna w określaniu,

jakie zmiany w konwencji mogłyby być pożądane.

1.

Niniejsza konwencja będzie otwarta do podpisu w siedzibie Organizacji od dnia 15 stycznia

1974 r. do dnia 31 grudnia 1974 r., a następnie otwarta do przystąpienia. Państwa

mogą stać się Stroną niniejszej konwencji przez

a)

podpisanie bez zastrzeżenia ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia, albo

b)

podpisanie z zastrzeżeniem ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia, po którym nastąpi

ratyfikacja, przyjęcie lub zatwierdzenie, albo

c)

przystąpienie.

2.

Ratyfikacja, przyjęcie, zatwierdzenie lub przystąpienie następuje przez złożenie w

tym celu odpowiedniego dokumentu Sekretarzowi Generalnemu Organizacji.

3.

Sekretarz Generalny Organizacji poinformuje wszystkie państwa, które podpisały niniejszą

konwencję lub do niej przystąpiły o każdym podpisaniu lub złożeniu każdego nowego

dokumentu dotyczącego ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia oraz

o dacie jego złożenia.

1.

Państwo może w chwili podpisania, ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia niniejszej

konwencji lub przystąpienia do niej oświadczyć, że nie przyjmuje któregokolwiek lub

wszystkich załączników opcyjnych III, IV i V do niniejszej konwencji (zwanych dalej

„załącznikami opcyjnymi”). Z zastrzeżeniem powyższego, Strony konwencji będą związane

załącznikami w całości.

2.

Państwo, które oświadczyło, że nie jest związane załącznikiem opcyjnym, może w jakimkolwiek

czasie przyjąć taki załącznik przez złożenie w Organizacji dokumentu, którego rodzaj

został określony w artykule 13 ust. 2.

3.

Państwo, które złożyło oświadczenie zgodne z ust. 1 w odniesieniu do załącznika opcyjnego

i które następnie nie przyjęło tego załącznika zgodnie z ust. 2, nie będzie miało

żadnych zobowiązań ani też nie będzie uprawnione do żądania jakichkolwiek przywilejów

przewidzianych w niniejszej konwencji w sprawach będących przedmiotem takiego załącznika

i wszelkie powołania się na Strony w tej konwencji nie będą obejmowały tego państwa

w zakresie spraw będących przedmiotem danego załącznika.

4.

Organizacja powiadomi państwa, które podpisały niniejszą konwencję lub do niej przystąpiły

o każdym oświadczeniu złożonym w myśl niniejszego artykułu, a także o otrzymaniu każdego

dokumentu złożonego zgodnie z postanowieniami ust. 2 niniejszego artykułu.

1.

Niniejsza konwencja wejdzie w życie po upływie dwunastu miesięcy od daty, w której

co najmniej 15 państw posiadających floty handlowe stanowiące łącznie nie mniej niż

50 procent pojemności brutto światowej floty handlowej stanie się jej Stronami zgodnie

z artykułem 13 niniejszej konwencji.

2.

Załącznik opcyjny wejdzie w życie po upływie dwunastu miesięcy od daty, w której warunki

określone w ust. 1 niniejszego artykułu zostaną spełnione w stosunku do tego załącznika.

3.

Organizacja poinformuje państwa, które podpisały niniejszą konwencję lub do niej przystąpiły

o dacie jej wejścia w życie oraz dacie wejścia w życie załącznika opcyjnego, zgodnie

z ust. 2 niniejszego artykułu.

4.

W stosunku do państw, które złożyły dokumenty ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia

lub przystąpienia do niniejszej konwencji lub do któregokolwiek załącznika opcyjnego

po spełnieniu warunków wymaganych do ich wejścia w życie, lecz przed datą ich wejścia

w życie, ratyfikacja, przyjęcie, zatwierdzenie lub przystąpienie nabierają mocy w

dniu wejścia w życie konwencji lub takiego załącznika albo w trzy miesiące po złożeniu

dokumentu, zależnie od tego, która z tych dat jest późniejsza.

5.

W stosunku do państw, które złożyły dokumenty ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia

lub przystąpienia po dacie wejścia w życie konwencji lub załącznika opcyjnego, konwencja

lub załącznik opcyjny wejdzie wżycie w trzy miesiące po złożeniu tych dokumentów.

6.

Po dacie, w której zostały spełnione wszystkie warunki wymagane zgodnie z artykułem

16 do wejścia w życie poprawki do niniejszej konwencji lub załącznika opcyjnego, każdy

dokument dotyczący ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia będzie

odnosić się do konwencji lub załącznika wraz z poprawkami.

1.

Niniejsza Konwencja może być zmieniona w jakimkolwiek trybie określonym w poniższych

ustępach.

2.

Poprawki rozpatrywane przez Organizację

a)

Każda poprawka zaproponowana przez Stronę konwencji powinna być przedstawiona Organizacji

i przesłana przez jej Sekretarza Generalnego wszystkim członkom Organizacji oraz wszystkim

Stronom co najmniej na sześć miesięcy przed jej rozpatrzeniem.

b)

Każda poprawka zaproponowana i rozesłana w sposób określony wyżej zostanie przedstawiona

odpowiedniemu organowi Organizacji w celu rozpatrzenia.

c)

Strony konwencji, niezależnie od tego czy są, czy też nie są członkami Organizacji,

mają prawo uczestniczyć w pracach odpowiedniego organu.

d)

Poprawki zostaną uchwalone większością dwóch trzecich wyłącznie Stron konwencji obecnych

i biorących udział w głosowaniu.

e)

Poprawki uchwalone zgodnie z lit. d) powinny być podane do wiadomości przez Sekretarza

Generalnego Organizacji wszystkim Stronom konwencji w celu ich przyjęcia.

f)

Poprawka będzie uważana za przyjętą w następujących okolicznościach

i)

Poprawka do artykułu konwencji będzie uważana za przyjętą w dniu, w którym została

przyjęta przez dwie trzecie Stron posiadających floty handlowe stanowiące łącznie

nie mniej niż 50 procent pojemności brutto światowej floty handlowej.

ii)

Poprawka do załącznika do konwencji będzie uważana za przyjętą zgodnie z trybem ustalonym

w lit. f) podpunkt iii), chyba że odpowiedni organ w czasie jej uchwalania określi,

że poprawka będzie uważana za przyjętą w dniu, w którym zostanie przyjęta przez dwie

trzecie Stron posiadających floty handlowe stanowiące łącznie nie mniej niż 50 procent

pojemności brutto światowej floty handlowej. Niemniej jednak, w każdym czasie przed

wejściem w życie poprawki do załącznika do konwencji, Strona może powiadomić Sekretarza

Generalnego Organizacji, że konieczna będzie jej wyraźna zgoda, zanim poprawka wejdzie

w życie w stosunku do tej Strony. Zawiadomienie takie oraz data jego otrzymania zostaną

przekazane do wiadomości Stronom przez Sekretarza Generalnego Organizacji;

iii)

Poprawka do uzupełnienia do załącznika do konwencji będzie uważana za przyjętą z upływem

okresu, jaki zostanie wskazany przez odpowiedni organ w czasie jej uchwalenia, z tym

że okres ten nie może być krótszy niż dziesięć miesięcy, chyba że w tym okresie Organizacji

zostanie zgłoszony sprzeciw przez co najmniej jedną trzecią Stron lub przez Strony

posiadające floty handlowe stanowiące łącznie nie mniej niż 50 procent pojemności

brutto światowej floty handlowej, w zależności od tego, który z tych warunków jest

spełniony.

iv)

Poprawka do protokołu I do niniejszej konwencji będzie przedmiotem takiego samego

trybu, jaki ma zastosowanie do poprawek do załączników do konwencji, jak to zostało

przewidziane w lit. f) podpunkt ii) lub iii).

v)

Poprawka do protokołu II do niniejszej konwencji będzie przedmiotem takiego samego

trybu, jaki stosuje się do poprawki do artykułu konwencji, jak to zostało przewidziane

w lit. f) podpunkt i).

g)

Poprawka wejdzie w życie na następujących warunkach

i)

jeżeli chodzi o poprawkę do artykułu konwencji, do protokołu II lub do protokołu I

albo do załącznika do konwencji, która nie została wprowadzona w trybie określonym

w lit. f) podpunkt iii), poprawka przyjęta zgodnie z powyższymi postanowieniami wejdzie

w życie w sześć miesięcy od daty jej przyjęcia w odniesieniu do Stron, które oświadczyły,

że poprawkę przyjęły;

ii)

jeżeli chodzi o poprawkę do protokołu I, do uzupełnienia do załącznika lub do załącznika

do konwencji, która została wprowadzona w trybie określonym w lit. f) podpunkt iii),

poprawka będzie uważana za przyjętą zgodnie z powyższymi warunkami i wejdzie w życie

w sześć miesięcy po jej przyjęciu przez wszystkie Strony konwencji, z wyjątkiem tych,

które przed tą datą złożyły oświadczenie, że nie przyjmą poprawki lub na mocy lit.

f) podpunkt ii) oświadczyły, że konieczna jest ich wyraźna zgoda.

3.

Poprawka rozpatrywana przez konferencję

a)

Na wniosek jednej ze Stron, uzgodniony co najmniej z jedną trzecią Stron, Organizacja

zwoła konferencję Stron konwencji w celu rozpatrzenia poprawek do niniejszej konwencji.

b)

Każda poprawka uchwalona przez taką konferencję większością dwóch trzecich Stron obecnych

i biorących udział w głosowaniu, będzie przekazana przez Sekretarza Generalnego Organizacji

wszystkim Umawiającym się Stronom do ich akceptacji.

c)

Jeżeli konferencja nie postanowi inaczej, poprawka będzie uważana za przyjętą i wejdzie

w życie zgodnie z trybem przewidzianym do tego celu w ust. 2) lit. f) i g).

4.

a)

Jeżeli chodzi o poprawki do załącznika opcyjnego, będzie się uważać, że powołanie

się w niniejszym artykule na Stronę konwencji oznacza powołanie się na Stronę związaną

tym załącznikiem.

b)

Każda Strona, która odmówiła przyjęcia poprawki do załącznika, nie będzie traktowana

jako Strona, ale tylko w celu stosowania tej poprawki.

4.

Przyjęcie i wejście w życie nowego załącznika nastąpi w takim samym trybie, jaki stosuje

się dla przyjęcia i wejścia w życie poprawki do artykułu do konwencji.

5.

Jeżeli wyraźnie nie przewidziano inaczej, jakakolwiek poprawka do niniejszej konwencji,

wprowadzona zgodnie z niniejszym artykułem, dotycząca konstrukcji statku będzie miała

zastosowanie jedynie do tych statków, których kontrakt na budowę został zawarty, lub

w razie braku kontraktu na budowę, których stępki zostały położone w dniu wejścia

w życie tej poprawki lub po tej dacie.

6.

Każda poprawka do protokołu lub do załącznika powinna dotyczyć przedmiotu tego protokołu

lub załącznika i powinna być zgodna z postanowieniami artykułów niniejszej konwencji.

7.

Sekretarz Generalny Organizacji poinformuje wszystkie Strony o jakichkolwiek poprawkach,

które wejdą w życie zgodnie z niniejszym artykułem oraz o dacie, w której każda z

nich wchodzi w życie.

8.

Każde oświadczenie o przyjęciu poprawki lub sprzeciwie na podstawie niniejszego artykułu

powinno być pisemnie notyfikowane Sekretarzowi Generalnemu Organizacji, który listownie

przekaże Stronom konwencji taką notyfikację oraz datę jej otrzymania.

Strony konwencji będą udzielały, w konsultacji z Organizacją i innymi międzynarodowymi

organami, przy pomocy i koordynacji Dyrektora Wykonawczego Programu Organizacji Narodów

Zjednoczonych do Spraw Środowiska, poparcia tym Stronom, które zwrócą się o pomoc

techniczną w zakresie

a)

szkolenia personelu naukowego i technicznego;

b)

dostarczania niezbędnego wyposażenia i urządzeń do odbioru i kontroli;

c)

podejmowania innych kroków i rozwiązań w celu zapobiegania lub zmniejszania zanieczyszczania

środowiska morskiego przez statki; oraz

d)

podejmowania badań naukowych, przede wszystkim w ramach krajów zainteresowanych,

przyczyniając się w ten sposób do realizacji celów i zadań niniejszej konwencji.

1.

Niniejsza konwencja lub jakikolwiek załącznik opcyjny mogą być wypowiedziane przez

każdą Stronę w każdym czasie po upływie pięciu lat od daty wejścia w życie konwencji

lub takiego załącznika w stosunku do tej Strony.

2.

Wypowiedzenie powinno być dokonane w formie pisemnej notyfikacji Sekretarzowi Generalnemu

Organizacji, który poinformuje wszystkie inne Strony o każdej takiej notyfikacji oraz

o dacie jej otrzymania, jak również o dacie, w której wypowiedzenie to nabierze mocy.

3.

Wypowiedzenie nabierze mocy po upływie dwunastu miesięcy od daty otrzymania przez

Sekretarza Generalnego Organizacji notyfikacji o wypowiedzeniu albo po upływie dłuższego

okresu wskazanego w tej notyfikacji.

1.

Niniejsza konwencja zostanie złożona do depozytu Sekretarzowi Generalnemu Organizacji,

który przekaże jej uwierzytelnione odpisy wszystkim państwom, które podpisały konwencję

lub do niej przystąpiły.

2.

Z chwilą wejścia w życie niniejszej konwencji jej tekst zostanie przekazany przez

Sekretarza Generalnego Organizacji Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych

w celu zarejestrowania i ogłoszenia, zgodnie z artykułem 102 Karty Narodów Zjednoczonych.

Niniejsza konwencja została sporządzona w jednym egzemplarzu w językach angielskim,

francuskim, rosyjskim i hiszpańskim, przy czym każdy tekst jest jednakowo autentyczny.

Oficjalne tłumaczenia na języki arabski, niemiecki, włoski i japoński zostaną sporządzone

i złożone wraz z podpisanym oryginałem.

Na dowód powyższego niżej podpisani, należycie upoważnieni przez swoje Rządy, podpisali

niniejszą konwencję.

Sporządzono w Londynie dnia drugiego listopada tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego

trzeciego roku.

Protokół I

Postanowienia odnoszące się do sprawozdań dotyczących wypadków związanych z substancjami

szkodliwymi

(zgodnie z artykułem 8 konwencji)

1.

Kapitan statku uczestniczącego w wypadku, o którym mowa w artykule II niniejszego

protokołu, albo inna osoba odpowiedzialna za statek powinna bez zwłoki złożyć sprawozdanie

o szczegółach takiego wypadku w możliwie najpełniejszym zakresie, zgodnie z postanowieniami

niniejszego protokółu.

2.

W razie gdy statek określony w ust. 1 zostanie opuszczony lub w razie gdy sprawozdanie

z takiego statku okaże się niekompletne lub niemożliwe do otrzymania, właściciel,

czarterujący, zarządzający statkiem lub armator albo też ich przedstawiciele powinni

w możliwie największym zakresie wziąć na siebie obowiązek nałożony na kapitana w myśl

postanowień niniejszego protokołu.

1.

Sprawozdania należy składać, gdy wypadek dotyczy

a)

zrzutu ponad dopuszczalną ilość albo prawdopodobnego zrzutu oleju lub szkodliwych

substancji ciekłych z jakiejkolwiek przyczyny, wliczając także zrzuty w celu zapewnienia

bezpieczeństwa statku lub dla ratowania życia na morzu: lub

b)

zrzutu lub prawdopodobnego zrzutu substancji szkodliwych w opakowaniach, wliczając

substancje przewożone w kontenerach, zbiornikach przenośnych, pojazdach drogowych

i szynowych jak i barkami przewożonymi na statkach; lub

c)

uszkodzenia, usterki lub awarii statku o długości 15 m lub większej, która

i)

wpływa na bezpieczeństwo statku, wliczając tu, ale nie tylko, kolizję, wejście na

mieliznę, pożar, wybuch, uszkodzenie konstrukcji, zalanie i przesunięcie ładunku;

lub

ii)

skutkuje umniejszeniem bezpieczeństwa żeglugi, wliczając tu, ale nie tylko, usterkę

lub uszkodzenie urządzenia sterowego, układu napędowego, systemu wytwarzania energii

elektrycznej i ważnych statkowych urządzeń nawigacyjnych; albo

d)

zrzutu oleju lub szkodliwych substancji ciekłych dokonanego podczas czynności eksploatacyjnych

statku, przekraczającego wartość lub ilości chwilowe dopuszczone niniejszą konwencją.

2.

Dla celów niniejszego protokołu

a)

„olej” wymieniony w 1.a) tego artykułu oznacza olej określony w prawidle 1.1 załącznika

I do konwencji;

b)

„szkodliwe substancje ciekłe” wymienione w 1.a) tego artykułu oznaczają szkodliwe

substancje ciekłe określone prawidłem 1.6 w załączniku II do konwencji;

c)

„substancje szkodliwe w opakowaniach” wymienione w 1b) tego artykułu oznaczają substancje

uznane za zanieczyszczające środowisko morskie w Międzynarodowym kodeksie morskim

towarów niebezpiecznych (IMDG Code).

W każdym przypadku sprawozdania powinny zawierać

a)

dane identyfikacyjne statku;

b)

czas, rodzaj i miejsce zdarzenia;

c)

ilość i rodzaj substancji szkodliwej, biorącej udział w zdarzeniu;

d)

informację o udzielonej pomocy i zastosowanych środkach ratowniczych.

Każda osoba, zobowiązana na podstawie niniejszego protokołu do wysłania sprawozdania,

powinna w miarę możliwości

a)

uzupełnić wstępne sprawozdanie, tak jak to będzie potrzebne oraz przekazać informacje

o dalszym przebiegu zdarzenia; oraz

b)

uwzględnić tak dalece jak to możliwe prośby Państw dotkniętych zdarzeniem o dodatkowe

informacje.

1.

Decyzje Trybunału dotyczące zarówno trybu postępowania jak i miejsca spotkania oraz

wszelkich postawionych przed nim problemów będą podejmowane większością głosów jego

członków; nieobecność lub wstrzymanie się od głosu jednego z członków Trybunału mianowanego

przez Strony nie będzie stanowić dla Trybunału przeszkody w podjęciu decyzji. W razie

równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego.

2.

Strony powinny ułatwiać pracę Trybunału, a w szczególności, zgodnie z ich ustawodawstwem

i z użyciem wszystkich znajdujących się w ich dyspozycji środków

a)

dostarczyć Trybunałowi niezbędne dokumenty i informacje;

b)

umożliwić Trybunałowi wstęp na swoje terytorium w celu przesłuchania świadków łub

biegłych oraz dokonania wizji lokalnej.

3.

Nieobecność lub niestawiennictwo jednej ze Stron nie stanowi przeszkody w prowadzeniu

postępowania arbitrażowego.

1.

Sprawozdania należy przekazywać najbliższemu Państwu nadbrzeżnemu najszybszymi dostępnymi

kanałami telekomunikacyjnymi, zapewniając im bezwzględne pierwszeństwo przekazu.

2.

Aby zapewnić realizację postanowień tego protokołu Strony konwencji powinny, opierając

się na wytycznych opracowanych przez Organizację

Protokół II

Arbitraż

(zgodnie z artykułem 10 konwencji)

Każda ze Stron jest odpowiedzialna za wynagrodzenie swojego arbitra i związane z tym

koszty oraz za koszty wynikłe z przygotowania swojej sprawy. Wynagrodzenie przewodniczącego

Trybunału oraz wszelkie wydatki ogólne związane z postępowaniem arbitrażowym ponoszą

obie Strony w równej wysokości. Trybunał będzie prowadził zapis wszystkich swoich

wydatków i sporządzi ich ostateczne zestawienie.

Strona konwencji, która ma w tym interes prawny lub której może dotyczyć decyzja podjęta

w danej sprawie, może za zgodą Trybunału przystąpić do postępowania arbitrażowego,

zawiadamiając o tym pisemnie Strony, które pierwotnie wszczęły postępowanie.

Trybunał Arbitrażowy powołany na podstawie postanowień niniejszego protokołu określi

swoje zasady postępowania we własnym zakresie.

1.

Trybunał wyda orzeczenie w okresie pięciu miesięcy od daty jego powołania, chyba że

w razie konieczności zadecyduje o jego przedłużeniu na dalszy okres nie przekraczający

trzech miesięcy. Do orzeczenia Trybunału będzie dołączone uzasadnienie. Orzeczenie

jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu. O orzeczeniu zostanie powiadomiony Sekretarz

Generalny Organizacji. Obie Strony powinny podporządkować się niezwłocznie wydanemu

orzeczeniu.

2.

Jakiekolwiek rozbieżności, które mogą powstać między Stronami w sprawie interpretacji

lub wykonania orzeczenia, mogą być przedstawione przez każdą ze Stron w celu rozstrzygnięcia

Trybunałowi, który wydał orzeczenie lub, gdy nie będzie to możliwe, innemu Trybunałowi

powołanemu w tym celu w taki sam sposób jak pierwszy Trybunał.

PROTOKÓŁ Z 1978 R.

dotyczący Międzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki,

1973,

Strony niniejszego protokołu,

uznając, że Międzynarodowa konwencja o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki,

1973, może wnieść poważny wkład w ochronę środowiska morskiego przed zanieczyszczeniem

przez statki,

uznając także potrzebę dalszego postępu w zapobieganiu zanieczyszczaniu przez statki

i w kontroli tych zanieczyszczeń, w szczególności w odniesieniu do zbiornikowców do

przewozu oleju,

uznając ponadto potrzebę wprowadzenia w życie prawideł, w miarę możliwości wcześnie

i w szerokim zakresie, dotyczących zapobiegania zanieczyszczaniu olejami, zawartych

w załączniku I do wspomnianej konwencji,

stwierdzając jednak potrzebę odłożenia stosowania postanowień załącznika II do tej

konwencji do czasu zadowalającego rozwiązania niektórych problemów technicznych,

uważając, że cele te najpełniej można osiągnąć przez przyjęcie protokołu dotyczącego

Międzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, 1973,

uzgodniły, co następuje